Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1951/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku I.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 235/23 w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 8 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 21 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 235/23, oddalił skargę I. B. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 8 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

Skargą kasacyjną I. B. zaskarżyła powyższy wyrok. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla interesu publicznego w postaci wydatkowania środków publicznych przez Gminę [...] na realizację inwestycji drogowej, która nie powinna być realizowana w oparciu o specustawę drogową oraz trudne do odwrócenia skutków, a wręcz ich nieodwracalności. Zdaniem skarżącej, jeśli objęta zaskarżoną decyzją droga zostanie wykonana, nie będzie możliwe jej późniejszej rozbiórki bez wyrządzenia szkody dla majątku jednostki samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że okoliczności podnoszone we wniosku nie uzasadniają udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Abstrahując od faktu, że twierdzenia skarżącej w zakresie zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji są ogólnikowe (wydatkowanie środków publicznych czy wyrządzenie szkody dla majątku jednostki samorządu terytorialnego w przypadku późniejszej rozbiórki drogi) i nie odnoszą się bezpośrednio do sytuacji wnioskodawczyni, podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. 2022, poz. 176, dalej: specustawa drogowa). Przepisy tej ustawy stanowią regulacje szczególne, które powodują, że rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy uwzględniać interes społeczny i gospodarczy, przemawiające za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. Ochrona tego interesu przejawia się zarówno w przyśpieszonej procedurze wydawania decyzji, jak również w uregulowaniu przyjętym w art. 11g ust. 2 ww. specustawy, w świetle którego odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rozpatruje się w terminie 30 dni, a skargę do sądu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się przy tym, że pomimo braku szczegółowej regulacji zawartej w specustawie drogowej odnośnie możliwości udzielenia ochrony tymczasowej ratio legis tej ustawy stanowi usprawnienie przebiegu procesu realizacji inwestycji. Powoduje to bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony ubiegającej się o wstrzymanie wykonania decyzji. W specustawie drogowej, ze względu na konieczność zapewnienia szybkiej i skutecznej budowy dróg publicznych interesowi społecznemu i gospodarczemu przyznano bowiem prymat nad słusznym interesem strony (zob. postanowienia NSA: z 16 grudnia 2022 r., II OZ 756/22; z 20 marca 2019 r., II OZ 195/19; z 6 kwietnia 2016 r., II OSK 614/16). Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi należy zatem przede wszystkim mieć na względzie interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi, co przy uwzględnieniu lakonicznej argumentacji skarżącej uzasadnia odmowę uwzględnienia przedmiotowego wniosku.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjnych, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.