Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 484/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.184
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Maciej Kobak Protokolant: asystent sędziego Przemysław Iżycki po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 133/21 w sprawie ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] na bezczynność [...] Sp. z o.o. [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] Sp. z o.o. [...] na rzecz [...] Przedsiębiorstwa [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 133/21, zobowiązał [...] Sp. z o.o. [...] do rozpoznania wniosku [...] Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. [...], z dnia 4 sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej – w terminie 14 dni (pkt I); stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II); odmówił przyznania sumy pieniężnej na rzecz skarżącego (pkt III) oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt IV). W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. [...] Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. [...], na podstawie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz art. 3 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.), mając na uwadze komunikat [...] S.A. znajdujący się na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej, zwróciło się do [...] Sp. z o.o. [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji odnośnie do wysokości wypłaconych wynagrodzeń poszczególnym członkom zarządu Spółki z podziałem na wynagrodzenie stałe (w rozbiciu na poszczególne miesiące w danym roku 2020 i 2021) i wynagrodzenie zmienne (łącznie za dany rok 2019 i 2020) w ujęciu brutto ze wskazaniem konkretnych członków zarządu Spółki.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 10 sierpnia 2021 r. Spółka poinformowała wnioskodawcę, że od 30 kwietnia 2020 r. nie jest osobą prawną, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą. W związku z tym ewentualne informacje o sprawach publicznych, posiadane przez Spółkę w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., to jedynie informacje związane z realizowaniem zadań publicznych. Natomiast pytanie odnośnie do wysokości wypłaconych wynagrodzeń poszczególnym członkom zarządu Spółki nie jest pytaniem dotyczącym zadań publicznych, a tym samym, informacje w tym zakresie nie stanowią informacji publicznej. Spółka uznała zatem, że nie ma podstaw prawnych do udzielenia odpowiedzi na pytanie we wnioskowanym zakresie we wskazanym trybie.

Wobec tak sformułowanej odpowiedzi wnioskodawca w dniu 17 września 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Spółki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 4 sierpnia 2021 r. o udzielenie informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie podnosząc, że nie ma wątpliwości, że jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z przepisami u.d.i.p., jednakże nie każda informacja będąca w jej posiadaniu jest informacją publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. Wskazała, że nie dysponuje oraz nie gospodaruje mieniem publicznym, a Skarb Państwa lub inny podmiot publiczny nie ma pozycji dominującej w stosunku do niej. Zatem informacja o wynagrodzeniach jako kwestia dysponowania mieniem publicznym, stanowi informację publiczną. Jednakże, skoro Spółka nie dysponuje oraz nie gospodaruje mieniem publicznym, a Skarb Państwa lub inny podmiot publiczny nie ma pozycji dominującej w stosunku do Spółki, to w konsekwencji środki finansowe wydatkowane na wynagrodzenie członków zarządu Spółki nie stanowią wydatkowania mienia publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. krąg podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej nie jest ograniczony wyłącznie do tych, które mieszczą się w pojęciu organów władzy publicznej, lecz obejmuje również inne podmioty, w szczególności te, wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Celem takiej regulacji było zobowiązanie do udzielenie informacji publicznej wszystkich podmiotów gospodarczych, nad którymi kontrolę sprawują Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a więc zarówno tych zorganizowanych w formie np. państwowych osób prawnych, jak i spółek handlowych kontrolowanych przez państwo. Art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zawiera dwie przesłanki przesądzające o zobowiązaniu podmiotu do udzielenia informacji publicznej. Przy czym przesłanki te nie muszą być spełnione kumulatywnie. Wystarczającym więc do uznania podmiotu jako zobowiązanego do udzielania informacji publicznej jest wykonywanie zadań publicznych lub dysponowanie majątkiem publicznym Spełnienie choćby jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek pozwala przyjąć, że dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej.

Jednocześnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że definicja pojęcia "informacji publicznej", wynikająca z art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p., ma szeroki zakres przedmiotowy i obejmuje każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszącą się do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszącą się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym.

Tak więc zdaniem WSA w Olsztynie, w sprawie nie ulega wątpliwości, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Spółka zajmuje się produkcją ciepła oraz energii elektrycznej, a zatem wykonuje istotne z punktu widzenia celów Państwa zadania, mające na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli. Jest zatem podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu u.d.i.p.

Sąd pierwszej instancji nie zgodził się ze stanowiskiem Spółki, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, gdyż nie są związane z wykonywaniem przez nią zadań publicznych, a w związku z tym nie jest zobowiązana do ich udostępnienia. Nie wszystkie informacje będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego mają charakter informacji publicznej. Przy czym dotyczy to wszystkich podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., a nie tylko podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Nie sposób jednak uznać, że żądana informacja nie ma takiego charakteru. Przede wszystkim, jak wskazano wyżej, pojęcie informacji publicznej jest dość szerokie. Ponadto wniosek dotyczy wynagrodzeń członków zarządu Spółki, a te – zgodnie z informacją zamieszczoną na stronie BIP, na którą powołano się we wniosku, są ustalane na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U. z 2020 r., poz. 1907 ze zm., dalej "ustawa o kształtowaniu wynagrodzeń"). Jak wynika zaś z art. 1 tej ustawy reguluje ona sposób wykonywania uprawnień z akcji przysługujących: Skarbowi Państwa, jednostkom samorządu terytorialnego lub ich związkom, państwowym osobom prawnym i komunalnym osobom prawnym – w zakresie kształtowania wynagrodzeń członków organów zarządzających i organów nadzorczych, a także wybranych postanowień umów zawieranych z członkami organów zarządzających oraz ma zastosowanie do podmiotów reprezentujących: Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki, państwowe osoby prawne, komunalne osoby prawne - w zakresie wykonywania praw z akcji przysługujących tym podmiotom, zwanych dalej "podmiotami uprawnionymi do wykonywania praw udziałowych". Zatem wynagrodzenie członków zarządu Spółki objętej przepisami tej ustawy nie jest ustalane w sposób dowolny, lecz kształtowane stosownie do uregulowań ustawowych. Dlatego też, nie jest to wyłącznie kwestia umowy zawartej pomiędzy stronami, jak twierdzi Spółka. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wynagrodzenie członków zarządu Spółki jest informacją publiczną.

W związku z tym Spółka winna załatwić wniosek w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. W sytuacji zaś, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, podmiot zobowiązany ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Powyższe okoliczności prowadzą do jednoznacznej konkluzji, że wniosek skarżącej z dnia 4 sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wysokości wypłaconych wynagrodzeń poszczególnym członkom zarządu Spółki nie został rozpoznany zgodnie z procedurą określoną przepisami u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, Sąd, zobowiązał Spółkę do rozpoznania wniosku skarżącej. WSA w Olsztynie wskazał też, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ okoliczności faktyczne stwierdzone w sprawie nie przejawiają cech naruszenia prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji. Za taką oceną przemawia między innymi fakt, że podmiot zobowiązany pozostawał w mylnym przekonaniu, że nie ma podstaw do procesowego rozpoznania wniosku. Sąd pierwszej instancji odmówił również przyznania sumy pieniężnej uznając, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające uwzględnienie tego wniosku.

W dniu 13 stycznia 2022 r. skargę kasacyjną na powyższy wyrok wywiodła [...] Spółka z o.o. [...], zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy WSA w Olsztynie do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi i jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów postępowania przed WSA, w tym: kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, kosztu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

1. art. 133 § 1 w zw. z art. 106 § 1, 3, 4 i 5 P.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 4 P.p.s.a. - poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego i orzekanie na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego, polegające na pominięciu okoliczności wynikających z akt sprawy i przyjęcie bez żadnych podstaw faktycznych, które mogłyby wynikać z akt sprawy lub faktów powszechnie znanych, że skarżący kasacyjnie jest podmiotem, który ma obowiązek stosowania przepisów ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń, podczas gdy z dowodów zgromadzonych przed Sądem, w szczególności z odpisów urzędowych rejestrów (KRS) oraz informacji zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej nie wynika, że skarżący kasacyjnie jest jednym z podmiotów, które mają obowiązek stosowania ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń;

2. art. 1 ust. 1 u.d.i.p. przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że "informacja odnośnie wysokości wypłaconych wynagrodzeń poszczególnym członkom zarządu [...] Sp. z o.o. [...] z podziałem na wynagrodzenie stałe (w rozbiciu na poszczególne miesiące w danym roku 2020 i 2021) i wynagrodzenie zmienne (łącznie za dany rok 2019 i 2020) - w ujęciu brutto ze wskazaniem konkretnych członków zarządu [...] sp. z o.o." jest informacją o sprawach publicznych, w konsekwencji, że stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., podczas gdy te dane nie są informacją w zakresie wykonywania przez skarżącego kasacyjnie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, zatem nie stanowią informacji publicznej;

3. art. 1 ust. 1 i 2 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący kasacyjnie jest podmiotem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń oraz, że któremukolwiek z podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń przysługują udziały w kapitale zakładowym skarżącego kasacyjnie, oraz że podmiot taki wykonuje uprawnienia z tych udziałów zgodnie z przepisami ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń i w konsekwencji, że skarżący kasacyjnie objęty jest przepisami ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń, podczas gdy skarżący kasacyjnie wykazał - przedstawiając dowody w odpowiedzi na skargę -że ani Skarb Państwa, ani jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki ani państwowe osoby prawne, ani komunalne osoby prawne nie wykonują uprawnień z udziałów w kapitale zakładowym skarżącego kasacyjnie, nie są również w stosunku do skarżącego kasacyjnie podmiotami dominującymi, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń i nie wykonują uprawnień jak podmiot dominujący, w konsekwencji, że w stosunku do skarżącego kasacyjnie i członków jego organów nie ma obowiązku stosowania przepisów ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną [...] Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o. o. [...] wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w tym kosztów opłaty od pełnomocnictwa oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach.

W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach wskazanych w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. zarzucono naruszenie norm procesowych, jak również przepisów prawa materialnego. Jednakże zarzuty, zarówno te natury procesowej, jak również dotyczące norm prawa materialnego, oscylują faktycznie wokół zagadnienia, czy skarżącego kasacyjnie obowiązują przepisy ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń, w tym przede wszystkim art. 11 ust. 1 tejże ustawy statuujące zasadę jawności wynagrodzenia władz spółki, w której podmioty wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń, tj. Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki, państwowe lub komunalne osoby prawne - mają pozycję dominującą. A zatem, zdaniem skarżącego kasacyjnie, WSA w Olsztynie nieprawidłowo uznał, że skoro do Spółki stosuje się przepisy ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń, to wniosek skarżącego z dnia 4 sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej - w postaci wysokości wypłaconych wynagrodzeń poszczególnym członkom zarządu Spółki z podziałem na wynagrodzenie stałe (w rozbiciu na poszczególne miesiące w danym roku 2020 i 2021) i wynagrodzenie zmienne (łącznie za dany rok 2019 i 2020) w ujęciu brutto ze wskazaniem konkretnych członków zarządu Spółki – jest uzasadniony. Tymczasem zdaniem skarżącego kasacyjnie, podmioty wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń nie wykonują uprawnień z udziałów w kapitale zakładowym Spółki.

Powyższe stanowisko nie jest zasadne. Na wstępie należy przypomnieć, że jak podniesiono w uzasadnieniu do ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń "projektowana ustawa zakłada wprowadzenie zasady jawności w zakresie wynagrodzeń, co w ocenie projektodawców zapewni możliwość skutecznej kontroli społecznej i oprócz budowania poczucia sprawiedliwości społecznej, umożliwi przeciwdziałanie potencjalnym nadużyciom. Stosownie do powyższego w odniesieniu do Spółek, w stosunku do których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego i ich związki, a także państwowe lub komunalne osoby prawne posiadają uprawnienia takie jak przedsiębiorca dominujący w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, uchwały w sprawie zasad wynagradzania, uchwały walnego zgromadzenia, dotyczące zasad wynagradzania członków organu nadzorczego, a także uzasadnienia dla przyjęcia innej wysokości kwoty bazowej dla określenia części stałej wynagrodzenia członka zarządu lub likwidatora, z wyłączeniem informacji dotyczących celów zarządczych, wagi tych celów, a także kryteriów ich realizacji i rozliczania, będą jawne i nie będą podlegać ochronie danych osobowych ani tajemnicy przedsiębiorstwa. Ponadto będą one publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej podmiotu uprawnionego do wykonywania praw udziałowych. Należy zaznaczyć, że ujawnienie informacji dotyczących strategii działania Spółki mogłoby naruszyć jej interes, dlatego też zasada jawności wspomnianych uchwał i uzasadnień nie będzie obejmowała informacji dotyczących celów zarządczych, wagi tych celów, a także kryteriów ich realizacji i rozliczania." (Druk Sejmowy nr 514, Sejm VIII kadencji s. 11). Celem ustawy jest zatem wprowadzenie rozwiązań, zapewnianiających możliwość skutecznej kontroli społecznej nad sposobem gospodarowania środkami publicznymi po to, aby umożliwić przeciwdziałanie potencjalnym nadużyciom i co zatem idzie budowanie poczucia sprawiedliwości. Zadania ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń są więc zbieżne z celami konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej, które służy szeroko pojętej kontroli społeczeństwa obywatelskiego nad instytucjami wykonującymi funkcje publiczne lub gospodarującymi publicznymi środkami.

Ustawa o kształtowaniu wynagrodzeń jednoznacznie określa, że zasada jawności uchwał w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego dotyczy tych spółek, w których podmiot, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń mają pozycję dominującą. Jak podnosi się w doktrynie "obojętna jest – z punktu widzenia podlegania rygorom ustawy – wielkość (ilość) tych akcji lub udziałów, w szczególności ich liczba nie musi przekraczać 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji w spółce. W konsekwencji także np. spółka z mniejszościowym udziałem Skarbu Państwa czy gminy – lub wręcz spółka, w której któryś z podmiotów publicznych będzie miał jedną akcję lub udział – ciągle będzie taką spółką, która mieści się w zakresie podmiotowym ustawy. Nadto ustawa o kształtowaniu wynagrodzeń reguluje materię verba legis "w zakresie wykonywania praw z akcji" (art. 1 ust. 2), przez akcje zaś należy rozumieć "akcje lub udziały" (art. 1 ust. 3 pkt 4). Taka terminologia odnosić się może wyłącznie do kapitałowych spółek prawa handlowego, gdzie kapitał zakładowy spółki składa się z udziałów lub akcji. Dodatkowo z samego tytułu ustawy wynika, że odnosi się ona do niektórych spółek.[...]. Zakresem podmiotowym ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń objęte są więc spółki, które spełniają tylko dwa warunki, jednakże oba z nich zaistnieć muszą łącznie: a) będzie to rodzajowo jedna z czterech spółek: albo spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, albo spółka akcyjna, albo spółka komandytowo-akcyjna albo spółka europejska, b) akcje lub udziały w jednej z tych spółek przysługiwały będą podmiotom publicznym (wyżej wskazanym). Natomiast udział kapitałowy (wielkość akcji i udziałów) przysługujący podmiotom publicznym w spółce jest bez znaczenia" (A. Rzetecka-Gil [w:] Ustawa o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Komentarz, LEX/el. 2017, art. 1).

W sprawie, jak wynika z danych zamieszczonych doręczonym przez pełnomocnika skarżącego kasacyjnie odpisu z KRS (k. 100-107 akt sądowoadministracyjnych sprawy) oraz danych umieszczonych na stronie internetowej Spółki, skarżący kasacyjnie posiada dwóch udziałowców – [...] S.A. [...] (517.932 z 801.834 udziałów) oraz [...] OZE [...] (283.902 z 801.834 udziałów). Wspomniane podmioty są częścią Grupy Kapitałowej [...], która, co jest rzeczą powszechnie znaną, jest spółką Skarbu Państwa. Oznacza to zatem, że za pośrednictwem Grupy Kapitałowej [...] Skarb Państwa ma niewątpliwie pozycję dominującą w Spółce, a co za tym idzie jest ona zobowiązana do ujawnienia informacji, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń. Ustawa ta nie rozróżnia bowiem charakteru kontroli nad daną spółką (bezpośredni lub pośredni) – zawsze tam, gdzie majątek publiczny oddziałuje na dany podmiot w sposób dominujący, przepisy tej ustawy powinny być stasowane do danej spółki w tym także te, które statuują zasadę jawności wynagrodzeń.

Biorąc zatem pod uwagę, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 209 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Koszty te wynoszą 240 zł i obejmują wynagrodzenie dla pełnomocnika skarżącej za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 179 P.p.s.a. (uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12).