Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1094/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116 ust. 1-6 ust. 7,
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie częściowego uchylenia i zmiany decyzji w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej UKE) z dnia [...] marca 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 K.p.a., oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171 poz. 1800, z późn. zm.), zwanej dalej "Pt", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] listopada 2008 r. złożonego przez I. z siedzibą w W., zwaną dalej "I.", dotyczącego decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. nr [...] (zwanej dalej "Decyzją") w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości z zakresu [...]MHz oraz [...] MHz udzielonej spółce S. S.A., (zwanej dalej S.), zmieniającej decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (zwanego dalej Prezesem URTIP) nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] września 2004 r., następnie decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r. oraz zmienioną decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., dokonano następujących zmian:

I. uchylono Decyzję w części obejmującej tabelę z punktu II Decyzji, ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości),

II. orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy zastąpiono uchyloną tabelę z punktu II Decyzji tabelą ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości).

I. zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE Decyzji z dnia [...] października 2008 r. (z powołanymi wyżej zmianami) w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej S.

Zdaniem I., zmiana rezerwacji częstotliwości, będących przedmiotem postępowania w sprawie wniosku S., powinna nastąpić w oparciu o przepis art. 116 ust. 7 Pt, zgodnie z treścią, którego do zmian rezerwacji częstotliwości stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 - 6 tegoż artykułu, tj. przepisy o obowiązku przeprowadzenia przetargu w sprawie rezerwacji częstotliwości. W związku z tym Prezes UKE powinien uwzględnić fakt wystąpienia innych podmiotów o dokonanie na ich rzecz rezerwacji przedmiotowych częstotliwości (nie wyłączając przypadku współużytkowania), a także rozstrzygając w sprawie, powinien dokonać oceny - zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa - zainteresowania przedmiotowymi częstotliwościami tych podmiotów. Zdaniem I., w przedmiotowej sprawie zachodzą wszelkie przesłanki do uznania konieczności przeprowadzenia postępowania przetargowego.

W związku z powyższym I. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy poprzez uchylenie zaskarżonej Decyzji.

Dnia [...] lutego 2009 r. Prezes UKE zawiadomił strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie oraz zwrócił się o doręczenie stanowisk przed wydaniem przez organ decyzji w sprawie.

S. przedstawiła swoje stanowisko w pismach z dnia [...] lutego 2008 r. oraz [...] marca 2009 r. Zdaniem S., zmiana warunków wykorzystania częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz zarezerwowanych na rzecz tej spółki nie prowadzi do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości. Mając na uwadze fakt, iż pod pojęciem zasobów częstotliwości należy rozumieć zakres widma częstotliwości, a nie sposób jej wykorzystania, błędnym jest twierdzenie, zgodnie z którym zmiana rezerwacji poprzez zmianę warunków wykorzystania częstotliwości powoduje stan braku dostatecznych zasobów częstotliwości, o którym mowa w art. 116 ust. 1 Pt. Spółka powołała się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r., (sygn. akt VI SA/Wa 1/2007), w którym Sąd podniósł, że częstotliwości wolne to takie, które nie są używane przez inny podmiot. S. podniosła również, że okoliczność ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym UKE nr 27 z dnia 28 września 2007 r. nowych planów zagospodarowania częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, które to plany przewidują wykorzystanie wskazanych zakresów częstotliwości w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej, nie wprowadziło nowych możliwości wykorzystania przedmiotowych częstotliwości, a jedynie dostosowało akty niższego rzędu, jakimi są plany zagospodarowania częstotliwości, do nadrzędnego powszechnie obowiązującego aktu prawnego jakim jest Krajowa Tablica Przeznaczeń Częstotliwości ustalona na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r.

Dokonując merytorycznej i prawnej oceny zasadności zaskarżonej decyzji Prezes UKE stwierdził, iż działając w celu ustalenia obowiązków ochronnych w zakresie promieniowania elektromagnetycznego określił dopuszczalne poziomy emisji dla wybranych zakresów częstotliwości, opierając się o zapisy wprowadzone normami ETSI EN. Zakres częstotliwości [...] MHz został w przedmiotowej tabeli wskazany dwukrotnie, raz w wierszu nr 8 przy dopuszczalnym poziomie emisji niepożądanych stacji bazowej cdma 2000 na poziomie - 62 dBm i szerokości pasma pomiarowego 100 kHz, a po raz drugi w wierszu 11, gdzie dla tego samego poziomu emisji niepożądanych stacji bazowej cdma 2000 na poziomie - 62 dBm wskazano szerokość pasma pomiarowego 1 MHz.

Prezes UKE, analizując odpowiednie normy ETSI ustalił, iż w Decyzji pomyłkowo wpisano wiersz 8, odnoszący się do współczynników wzajemnego oddziaływania stacji cdma 2000 zgodnie z normą ESTI TS 100 910 V8.20.0. Prawidłowe jest natomiast ustalanie poziomów emisji, w zakresie [...] MHz, zapisane w wierszu 11 i odnoszące się do normy ETSI TS 125 104 V8. 20.0. Norma ta została wskazana w załączniku nr 1 do decyzji Prezesa UKE [...]

Wskazaną wyżej wadę Decyzji charakteryzuje cecha oczywistości (a więc błędu "widocznego na pierwszy rzut oka", bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Prezes UKE stwierdził, iż zawarte w sentencji Decyzji omyłki podlegają naprawieniu w drodze niniejszej decyzji Prezesa UKE. Prezes UKE wskazał, iż usuwa jedynie błędny zapis polegający na powtórzeniu zakresu częstotliwości [...] MHz w wierszu 8 i 11, podczas gdy wartości podane w wierszu 8 nie odnoszą się do oddziaływania stacji bazowych CDMA.

W tym miejscu Prezes UKE odwołał się do orzeczenia z dnia 18 lipca 2001 r. NSA, sygn. akt. V SA 3928/00, gdzie Sąd wskazuje, iż "możliwość korekty w wypadkach oczywistych omyłek powinna przysługiwać także organowi odwoławczemu, podstawą tego rodzaju działania może być art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Skoro bowiem w tym trybie organ odwoławczy może skorygować orzeczenie in merito, tym bardziej może dokonać sprostowania, działając jednak w formie procesowej właściwej dla art. 138 (decyzja), nie zaś dla art. 113 KPA (postanowienie)".

Mając powyższe na uwadze Prezes UKE skorzystał z przysługującego mu uprawnienia.

Natomiast odnosząc się do wniosku I. i zarzutów w nim podniesionych Prezes UKE wskazał, iż w przedmiotowej sprawie wziął pod uwagę przesłanki wskazane w przepisie art. 155 K.p.a., a zatem w pierwszej kolejności przeanalizował okoliczność zaistnienia przepisów szczególnych, które mogłyby sprzeciwić się zmianie rezerwacji częstotliwości wnioskowanej przez S.

W następstwie tej oceny Prezes UKE stwierdził, iż przepisy Działu IV Rozdziału I Pt "Gospodarowanie częstotliwościami" nie zawierają norm, które zakazywałyby organowi administracji dokonania zmiany rezerwacji w zakresie w jakim został sformułowany wniosek S. o zmianę rezerwacji częstotliwości. W szczególności art. 116 ust, 7 Pt wskazuje na możliwość dokonania zmiany rezerwacji częstotliwości w trakcie okresu, na który została dokonana.

Prezes UKE nie podzielił stanowiska I., że w rozpatrywanej sprawie powinien zastosować tryb przetargu - przy dokonywaniu zmiany częstotliwości, motywując swoje stanowisko brzmieniem art. 116 ust. 7 Pt (przepis ten stanowi o odpowiednim stosowaniu przepisów ust. 1-6 art. 116 Pt) oraz dotyczącej go argumentacji doktryny. Jak wskazuje się bowiem w doktrynie, "nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie takiej formy konieczne jest tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy (...) zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego." (St. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wyd. C.H. Becie, Warszawa 2005, str. 667).

W przedmiotowym stanie faktycznym wniosek S. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nie prowadził do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, niż zakres, który Spółka ma prawo wykorzystywać na podstawie prawomocnych decyzji rezerwacyjnych. Oznacza to, iż w sprawie z wniosku S. o zmianę rezerwacji częstotliwości, przepisy art. 116 ust. 1 Pt nie będą mieć zastosowania.

Wnioskowana przez S. zmiana rezerwacji częstotliwości nie uchybiała przeznaczeniu częstotliwości wskazanym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 poz. 1127 z późn. zm.). Częstotliwości z zakresu [...] MHz mogą być użytkowane w służbie stałej jako służbie pierwszej ważności oraz służbie ruchomej jako służbie drugiej ważności. Z kolei częstotliwości [...] MHz mogą być użytkowane cywilnie wyłącznie w służbie pierwszej ważności dla radiowych systemów abonenckich CDMA, uwzględniając zastrzeżenie POL. 34, natomiast częstotliwości [...] MHz mogą być wykorzystywane w służbie stałej jako służbie pierwszej ważności oraz służbie ruchomej jako służbie drugiej ważności. Również plany zagospodarowania częstotliwości użytkowanych przez S., obowiązujące w dniu wydania przedmiotowej decyzji, ustalone zarządzeniami nr 21, 22 oraz 23 Prezesa UKE z dnia 17 września 2007 r., nie stoją na przeszkodzie zmianie decyzji rezerwacyjnej, ponieważ przewidują możliwość wykorzystywania częstotliwości 824 w służbie ruchomej drugiej ważności. [...] MHz oraz [...] MHz.

I. podniosła w swoim wniosku, iż również inne podmioty złożyły wnioski o rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, wskazując na możliwość współużytkowania częstotliwości. Prezes UKE potwierdza zaistnienie takiego stanu faktycznego. Istotnie, o częstotliwości te ubiegały się również ;

- P. S.A. (wniosek z [...] listopada 2007 r.);

- P. Sp. z o.o. (wniosek z [...] października 2007 r.);

- N.S.A. (wniosek z [...] października 2007 r.)

Nie ulega jednak wątpliwości, że wskazane powyżej wnioski zawierały w swym petitum żądanie rezerwacji częstotliwości, podczas gdy przedmiotowy wniosek S. dotyczył zmiany rezerwacji częstotliwości poprzez umożliwienie świadczenia usług w służbie ruchomej. P. S.A., P. Sp. z o.o. oraz N. S.A. dążyły do uzyskania nowych zasobów częstotliwości, zaś wniosek S. S.A. dotyczył zmiany decyzji rezerwacyjnej - bez zmiany ani też rozszerzenia zasobów posiadanych przez S. częstotliwości.

A zatem, częstotliwości, o które wnioskowały P. S.A., P. Sp. z o.o, oraz N. S.A., nie były dostępne. Jak bowiem stwierdza St. Piątek w powoływanym wyżej Komentarzu: "Częstotliwości dostępne w rozumieniu tego przepisu to częstotliwości wolne, czyli częstotliwości nieużywane przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu albo korzystania z częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego" ( St. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2005, str. 642).

W przedmiotowej sytuacji nie ulega wątpliwości, że częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz nie są dostępne, ponieważ zostały przydzielone S. Okoliczność, iż S. zwróciła się z wnioskiem o zmianę rezerwacji poprzez umożliwienie świadczenia usług w służbie ruchomej, nie wpływa w żaden sposób na stan dostępności wskazanych częstotliwości.

Prezes UKE, rozpatrując wniosek I. o ponowne rozpatrzenie sprawy, przeanalizował ponownie okoliczności wskazane przez I., zwracając w szczególności uwagę na kwestie ewentualnego stosowania przepisów Pt dotyczących przetargu. Po dokonaniu analizy podniesionych przez PIIT zarzutów, dotyczących przedmiotowej Decyzji, Prezes UKE uznał, że są one niezasadne.

Skargę na powyższą decyzję złożyła do WSA w Warszawie firma P. S.A. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) zaskarżając w całości decyzję Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2008 r., znak: [...], w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz udzielonej spółce S., tj. zmieniającej decyzję Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną następnie decyzjami: (i) Prezesa URTiP z dnia [...] września 2004 r., znak: [...], (ii) Prezesa URTiP z dnia [...] października 2005 r., znak: [...] oraz (iii) decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...].

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2009 r., jak również poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2008 r., jako wydanych w wyniku postępowania administracyjnego, w którym P. S.A. - pomimo posiadania statusu strony - nie brał udziału bez swej winy.

Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez WSA w Warszawie dowodu z dokumentów:

1) zgromadzonych w aktach sprawy prowadzonej przez Prezesa UKE, w której zapadła zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] października 2008 r.,

2) załączonych do niniejszej skargi.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 28 K.p.a. w zw. z naruszeniem art. 116 ust. 1 - 6 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt poprzez nieuwzględnienie, przy ustalaniu kręgu podmiotów mających przymiot "strony" w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku I. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji rozstrzygającej co do wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r., konieczności zmiany rezerwacji częstotliwości po uprzednim przeprowadzeniu przetargu prowadzonego z udziałem wszystkich zainteresowanych podmiotów, a w konsekwencji - poprzez odmówienie skarżącej statusu "strony" w przedmiotowym postępowaniu i uniemożliwienie jej wzięcia udziału w postępowaniu bez jej winy.

W uzasadnieniu przypomniano, że S. (działająca ówcześnie pod firmą O. Sp. z o.o.) uzyskała w dniu [...] grudnia 2003 r. rezerwację częstotliwości nr [...] (dalej: "rezerwacja częstotliwości").

P. S.A. powziął wiadomość, iż S. wystąpiła w dniu [...] listopada 2005 r. do ówczesnego Prezesa URTiP, z wnioskiem o zmianę rezerwacji częstotliwości. Wniosek ten został oparty na art.155 K.p.a.

Zgodnie z wiedzą uzyskaną przez P. S.A.:

1) decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...], Prezes URTiP odmówił zmiany rezerwacji częstotliwości zgodnie z wnioskiem S.,

2) decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Prezes UKE utrzymał w mocy decyzję wymienioną w pkt 1,

3) wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1708/06, WSA w Warszawie uchylił obie decyzje wymienione w pkt 1 i pkt 2,

4) Prezes UKE złożył, a następnie cofnął skargę kasacyjną od wyroku wymienionego w pkt 3, w wyniku czego ponownie otwarta została droga do rozpoznania wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r.

Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. P. S.A. wystąpił do Prezesa UKE o dokonanie na rzecz P. S.A. rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, składając jednocześnie wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, jakie toczy się przed organem na skutek wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r. Wniosek P. S.A. dotyczący rezerwacji częstotliwości nie został uwzględniony przez Prezesa UKE i w sprawie tej toczy się odrębne postępowanie (aktualnie sądowoadministracyjne - sygn. akt WSA w Warszawie: VI SA/Wa 2468/08)).

Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. P. S.A., jako strona postępowania, zwrócił się do Prezesa UKE z wnioskiem o umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania wszczętego na skutek wniosku z dnia [...] listopada 2005 r. złożonego przez S. Prezes UKE odmówił P. S.A. zapoznania się z aktami postępowania i sprawa wynikła na tle tej odmowy jest przedmiotem odrębnego postępowania (aktualnie sądowoadministracyjnego - sygn. akt WSA w Warszawie - VI SA/Wa 2397/08): .

W korespondencji kierowanej do Prezesa UKE w związku z wnioskiem S. o zmianę rezerwacji częstotliwości oraz własnym wnioskiem o rezerwację częstotliwości, P. S.A. podkreślał, że:

1) zmiana rezerwacji częstotliwości, dokonanej na rzecz S., powinna odbyć się z uwzględnieniem postępowania przetargowego, zgodnie z wymogiem art.116 ust.7 Pt

2) w związku z powyższym wnioski wszystkich podmiotów, ubiegających się o częstotliwości przyznane S. w rezerwacji częstotliwości, powinny zostać rozpatrzone łącznie, w ramach jednego postępowania, a ich złożenie do Prezesa UKE świadczy o braku dostatecznych zasobów częstotliwości, co stanowi bezwzględną przesłankę przeprowadzenia przetargu.

Prezes UKE nie podzielił powyższej argumentacji, czego efektem jest:

1) odmowa udzielenia na rzecz P. S.A. rezerwacji częstotliwości,

2) wydanie na rzecz S. w październiku 2008 r. decyzji w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości, bez przeprowadzenia przetargu.

Wobec wydania przez Prezesa UKE bez udziału P. S.A. decyzji z dnia [...] października 2008 r. zmieniającej rezerwację częstotliwości, pismem z dnia [...] listopada 2008 r. spółka ta wystąpiła do Prezesa UKE z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji zmieniającej (z zachowaniem wymaganego ustawowo terminu). Wniosek ten nie został do chwili obecnej rozpoznany.

W dniu [...] marca 2009 r. pełnomocnikowi P. S.A. doręczone zostało "powiadomienie" Prezesa UKE (z dnia [...] lutego 2009 r.), informujące m. in. o fakcie, iż od decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. złożony został przez I. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz zawierający stanowisko organu, iż "wniosek o wznowienie postępowania może dotyczyć wyłącznie decyzji ostatecznej" z powołaniem się na art.145 K.p.a.

P. S.A. pismem z dnia [...] marca 2009 r. ponownie zwrócił się do organu o umożliwienie mu wzięcia czynnego działu w postępowaniu prowadzonym w związku z wnioskiem S. o zmianę przyznanej jej rezerwacji częstotliwości i wnioskiem I. o ponowne rozpatrzenie zakończonej decyzją z dnia [...] października 2008 r., w szczególności umożliwienie P. S.A. przejrzenia akt powyższej sprawy. Pełnomocnik P. S.A., podejmując w dniu [...] marca 2009 r. próbę zapoznania się z aktami powyższej sprawy, spotkał się jednak z odmową umożliwienia mu wykonania tej czynności, a stanowisko P. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. nie zostało dotychczas formalnie rozstrzygnięte przez organ.

W dniu [...] kwietnia 2009 r. pełnomocnikowi P. S.A. zostało doręczone, w ramach postępowania toczącego się na skutek wniosku P. S.A. z dnia [...] listopada 2008 r. o wznowienie postępowania - "powiadomienie" Prezesa UKE (z dnia [...] kwietnia 2009 r.), w którym organ powiadomił pełnomocnika o fakcie wydania decyzji z dnia [...] marca 2009 r. W decyzji tej rozstrzygnięto wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez I. w stosunku do decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. o zmianie rezerwacji częstotliwości dla S. Przy w/w "powiadomieniu" pełnomocnikowi P. S.A. została przekazana (w dniu [...] kwietnia 2009 r.) kserokopia przedmiotowej decyzji, zaś w treści samego "powiadomienia" zaznaczono, że w takiej właśnie "postaci" (jako kopia) decyzja ta zostaje P. S.A. udostępniona.

Jak wynika z uzasadnienia skarżonej decyzji z dnia [...] marca 2009 r., w złożonym w dniu [...] listopada 2008 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (do którego P. S.A. nie uzyskał dostępu) I. podniosła, że zmiana rezerwacji częstotliwości będących przedmiotem postępowania w sprawie z wniosku S. powinna nastąpić w oparciu o przepis art.116 ust. 7 Pt, tj. przy uwzględnieniu obowiązku przeprowadzenia przetargu w sprawie rezerwacji częstotliwości. Zdaniem I., Prezes UKE powinien uwzględnić fakt wystąpienia innych podmiotów o dokonanie na ich rzecz rezerwacji przedmiotowych częstotliwości, a tym samym - wziąć pod uwagę wyrażone przez te podmioty zainteresowanie przedmiotowymi częstotliwościami, których zasoby - wobec mnogości zainteresowanych - należało w tej sytuacji uznać za ograniczone. Ten zaś stan w pełni uzasadniał przeprowadzenie przetargu. Można zatem stwierdzić, że w swoim wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. podzieliła stanowisko forsowane w przebiegu całego postępowania przez P. S.A.

Decyzja z dnia [...] marca 2009 r. (co do zasady pozostająca w zgodności z wnioskiem S. z dnia [...] listopada 2005 r., a wprowadzająca jedynie drobną korektę, mającą nieomal charakter poprawienia "oczywistej omyłki pisarskiej"), została wydana w wyniku postępowania administracyjnego, w którym P. S.A. bez swej winy i wbrew swojej wyraźnej woli nie brał udziału, albowiem Prezes UKE już na etapie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia [...] października 2008 r. uznał, że P. S.A. nie jest stroną, a wobec tego w szczególności nie może zapoznać się z aktami postępowania.

Oznacza to, że P. S.A. bez swej winy został pozbawiony możliwości wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem skarżonej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r., jak również został pozbawiony możliwości wzięcia udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem poprzedzającej w/w decyzje - decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r.

W niniejszej sprawie Prezes UKE konsekwentnie odmawia P. S.A. możliwości realizowania uprawnień przysługujących stronie twierdząc, że P. S.A. nie jest stroną w owej sprawie, albowiem nie ma interesu prawnego w jej rozstrzygnięciu. Dla potwierdzenia swojego stanowiska Prezes UKE powołuje się systematycznie na wypowiedzi doktryny i orzecznictwa, które w sposób "tradycyjny" ujmują definicję pojęcia "strony", wskazując, że stroną może być jedynie ten podmiot, który - jako adresat decyzji - może zostać obarczony na podstawie decyzji administracyjnej określonym obowiązkiem, lub któremu mogą zostać przyznane na mocy decyzji administracyjnej określone uprawnienia.

Natomiast, zdaniem P. S.A., przysługuje mu status strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. w postępowaniu administracyjnym, mającym na celu rozstrzygnięcie odnośnie wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r. W szczególności takim postępowaniem jest postępowanie o ponowne rozpatrzenie, na wniosek I., sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] października 2008 r. zmieniającej rezerwację częstotliwości. Jak przedstawiono powyżej, Prezes UKE nie podzielił tego zapatrywania, wobec czego w sposób bezprawny, konsekwentnie:

1) nie uznaje P. S.A. za stronę przedmiotowego postępowania;

2) odmawia P. S.A. możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowego postępowania.

Jak wynika z korespondencji kierowanej przez Prezesa UKE do P. S.A. w związku z postępowaniami dotyczącymi częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...]MHz, Prezes UKE stoi na - błędnym, w ocenie P. S.A. - stanowisku, iż:

1) P. S.A. nie jest stroną postępowania wszczętego na skutek wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r., albowiem decyzja wydana na skutek rozpatrzenia tego wniosku nie jest "adresowana" do P. S.A., bez względu na to, czy Prezes UKE uwzględni wniosek S., czy też odmówi jego uwzględnienia - wobec czego P. S.A. nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu owej sprawy,

2) brak jest podstaw, aby zmiana rezerwacji częstotliwości na rzecz S. była poprzedzana przetargiem, albowiem sama zmiana warunków wykorzystywania częstotliwości, bez rozszerzenia zakresu wykorzystywanych częstotliwości, nie prowadzi do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości, które mogłyby zostać przyznane innym podmiotom, a która to okoliczność jest niezbędną przesłanką do zastosowania procedury przetargowej, przewidzianej w art.116 ust. 1 Pt - dopiero wówczas zaś P. S.A. (jak również inne podmioty, które według wiedzy P. S.A. wystąpiły z analogicznym wnioskami o rezerwację częstotliwości, jak P. S.A.) mógłby stać się uczestnikiem przetargu i ewentualnie w dalszym toku - stroną postępowania o udzielenie rezerwacji częstotliwości.

P. S.A. nie zgodził się z takim zapatrywaniem Prezesa UKE.

Odnośnie materialno-prawnej podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia P. S.A. stwierdził, iż Prezes UKE w sposób arbitralny i pozbawiony pogłębionej analizy prawnej uznał, że w sprawie wszczętej na skutek wniosku S. z dnia [...] listopada 2005 r. nie znajduje zastosowania art.116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt. Opierając się na wypowiedzi komentatora prawa telekomunikacyjnego, Prezes UKE stanął na stanowisku, iż nie każda zmiana rezerwacji częstotliwości powoduje konieczność zastosowania procedury przetargowej. Jak bowiem stwierdził St. Piątek w komentarzu do prawa telekomunikacyjnego (C.H. Beck 2005 str.667) "zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana polega na rozszerzeniu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy (...). Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa UKE, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania procedury przetargowej". Zdaniem Prezesa UKE, skoro S. w swym wniosku nie domaga się objęcia rezerwacją większego zakresu widma, pozostając przy dotychczasowej rezerwacji zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, to powyższe stanowisko komentatora znajduje w owej sprawie zastosowanie.

Zdaniem P. S.A., powyższe stanowisko Prezesa UKE jest błędne.

Nie sposób zgodzić się z Prezesem UKE, że "od strony proceduralnej" postępowanie z wniosku S. może toczyć się z uwzględnieniem jedynie przesłanek art. 155 K.p.a. (którego - nota bene - Prezes UKE nie wskazał jako podstawy swojego rozstrzygnięcia). Należy bowiem stwierdzić, że decyzja kończąca postępowanie musi opierać się także na przepisie prawa materialnego (podstawa prawna). Uznanie zaś przez Prezesa UKE, w ślad za komentatorem, że w sprawie nie ma zastosowania art. 116 ust. 7 Pt, albowiem "wniosek S. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nie prowadził do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, niż zakres, który Spółka ma prawo wykorzystywać na podstawie prawomocnych decyzji rezerwacyjnych" (str.5 skarżonej decyzji), skutkuje tym, że Prezes UKE nie wskazał żadnej podstawy materialno-prawnej (przepisu prawa materialnego), na której oparłby swoje rozstrzygnięcie. Co więcej, zwraca uwagę niedopuszczalne ze strony Prezesa UKE - jako organu administracji - stwierdzenie, iż "przepisy Działu IV Rozdziału I Pt "Gospodarowanie częstotliwościami" nie zawierają norm, które zakazywałyby organowi administracji dokonania zmiany rezerwacji w zakresie w jakim został sformułowany wniosek S. o zmianę rezerwacji częstotliwości". Prezes UKE jako organ administracji, zarówno w świetle Konstytucji RP, jak i K.p.a., ma działać w oparciu o przepis prawa, co oznacza, że może dokonywać tylko takich czynności, na które przepis prawa zezwala. Organ administracji nie ma natomiast możliwości opierania się w swym działaniu na zasadzie właściwej prawu cywilnemu - "co nie jest zakazane, jest dozwolone", którą Prezes UKE w powyższym stwierdzeniu przywołał.

Tymczasem, skoro art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt nakazuje Prezesowi UKE przeprowadzanie przetargu w sprawie rezerwacji częstotliwości, to wszelkie próby "uchylenia" się przez organ administracji od tego nakazu należy ocenić jako działanie bez podstawy prawnej lub z naruszeniem prawa.

Jednocześnie P. S.A. zaznaczył, że dla odmowy zastosowania art. 116 ust. 7 Pt Prezes UKE nie przedstawił żadnego rzeczowego uzasadnienia. Takie stanowisko zostało zaprezentowane w sposób arbitralny i niepoparty interpretacją prawną.

Wobec powyższego P. S.A. zwraca uwagę na następujące regulacje prawne:

1) art. 114 ust. 4 Pt - "Decyzję w sprawie rezerwacji częstotliwości wydaje Prezes UKE w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości, z zastrzeżeniem ust. 4a."

2) art. 114 ust. 4a Pt: "Jeżeli dokonanie rezerwacji częstotliwości wymaga przeprowadzenia przetargu, konkursu albo uzgodnień międzynarodowych, Prezes UKE wydaje decyzją w sprawie rezerwacji częstotliwości w terminie 6 tygodni od dnia ogłoszenia wyników przetargu, konkursu albo zakończenia uzgodnień międzynarodowych."

3) art. 116 ust. 1 Pt - " W przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze:(...) przetargu - w pozostałych przypadkach."

4) art. 116 ust. 7 Pt - "Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do zmian rezerwacji częstotliwości.".

Powyższe regulacje prawne oznaczają, że aby zmienić wydaną uprzednio decyzję w sprawie rezerwacji częstotliwości należy zbadać, czy zachodzi przesłanka "braku dostatecznych zasobów częstotliwości", skutkująca obowiązkiem przeprowadzenia przetargu.

Ustawodawca przyjął, że przepisy o obowiązku przeprowadzenia przetargu mają odpowiednie zastosowanie również w sytuacji, gdy ma być wydana decyzja o zmianie rezerwacji częstotliwości. Konstrukcja art. 116 ust. 7 Pt wskazuje więc wyraźnie, że obowiązek przeprowadzenia przetargu zachodzi zawsze, gdy zachodzą przesłanki z art. 116 ust. 1 Pt, tj. brak jest dostatecznych zasobów częstotliwości. Przepis art. 116 ust. 7 Pt mówi bowiem jednoznacznie o każdorazowym, bezwzględnym stosowaniu art. 116 ust. 1 Pt, tyle że stosowanie to może być "odpowiednie."

W ocenie skarżącej, "odpowiednie" stosowanie przepisów prawa polega na zastosowaniu wskazanej normy (do której odsyła ustawodawca) w sposób możliwie najpełniejszy, odpowiadający treści tej normy, do sytuacji uregulowanej w normie odsyłającej, która w jakimś zakresie jest odmienna od sytuacji objętej normą stosowaną odpowiednio.

W ocenie P. S.A., w relacji pomiędzy art. 116 ust. 7 i art. 116 ust. 1 Pt "odpowiednie" stosowanie art. 116 ust. 1 Pt do sytuacji zmiany rezerwacji częstotliwości wymaga, by zbadać, czy zmiana rezerwacji częstotliwości wpłynie na istotę wykorzystywania częstotliwości przez uprawniony podmiot i czy takim zmienionym sposobem jej wykorzystywania byłyby zainteresowane inne podmioty, a więc czy w takim przypadku będzie miała miejsce sytuacja "braku dostatecznych zasobów częstotliwości". Jeśli odpowiedź na to pytanie byłaby pozytywna, wówczas odpowiednie stosowanie art. 116 ust. 1 Pt będzie także polegało na konieczności przeprowadzenia przetargu na częstotliwości na zmienionych aniżeli miało to wcześniej miejsce wcześniej warunkach wykorzystywania.

Na słuszność powyższego rozumowania wskazuje również fakt, że zgodnie z art. 115 ust. 1 pkt 4 Pt, wśród elementów rezerwacji częstotliwości wymieniane są m.in. rodzaje służby radiokomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnej lub usługi telekomunikacyjnej, w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystywane. Zmiana zatem powyższych uwarunkowań wykorzystania częstotliwości jest zmianą rezerwacji częstotliwości, wpływającą na sposób prowadzonej z jej wykorzystaniem, nowej działalności.

W uzasadnieniu skarżonej decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Prezes UKE potwierdził, że zainteresowanie przedmiotowymi częstotliwościami wyraziły: P. S.A., T. sp. z o.o. oraz N. S.A. Z uwagi na liczbę i treść stanowisk tych podmiotów oczywistym jest, że ich zainteresowanie przekroczyło "dostępne zasoby częstotliwości", a zatem zachodziła przesłanka uzasadniająca przeprowadzenie przetargu.

W ocenie P. S.A., powoływany przez Prezesa UKE pogląd St. Piątka przedstawiany w Komentarzu do prawa telekomunikacyjnego, zgodnie z którym art. 116 ust. 7 Pt miałby dotyczyć tylko zmiany rezerwacji częstotliwości polegającej na przyznaniu nowych (dalszych) pasm częstotliwości, nie został oparty na żadnej znanej metodzie wykładni przepisu prawa.

Wniosek ten nie został oparty w szczególności na:

1) wykładni gramatycznej (literalnej), a wręcz jest z nią sprzeczny, pomimo że podstawową regułą wykładni przepisu jest odstąpienie od literalnego brzmienia tylko wówczas, gdy brzmienie to nie jest jasne i nie prowadzi do oczywistych wniosków;

2) wykładni celowościowej - nie istnieje, zdaniem P. S.A., jakikolwiek cel art. 116 ust. 7 Pt, który pozwalałby uznać, że jest nim objęta tylko taka zmiana decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, która powoduje "zwiększenie" zakresu zarezerwowanej częstotliwości; co więcej - w ocenie P. S.A., cel przepisu art. 116 ust. 7 Pt jest przeciwny,

3) wykładni systemowej - Prezes UKE nie wskazał np. na inne instytucje prawne, zbliżone w swym celu i konstrukcji regulacji do art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1-6 Pt, co do których można mieć pewność, że uzasadniają wykładnię art. 116 ust. 7 Pt dokonaną przez Prezesa UKE w niniejszej sprawie (a skutkującą nieuzasadnioną odmową zastosowania tego przepisu).

Mając powyższe na uwadze, nie sposób jest zrozumieć, dlaczego Prezes UKE prezentuje pogląd, iż art. 116 ust. 7 Pt, stosowany w zw. z art. 116 ust. 1 Pt, wymagający przeprowadzenia przetargu przy orzekaniu o zmianie rezerwacji częstotliwości, miałby mieć zastosowanie tylko dla "rozszerzenia zakresu częstotliwości objętych decyzją".

Skarżąca podkreśliła przy tym, że istotą przepisu art. 116 ust. 7 Pt jest zagwarantowanie jak najszerszej kontroli nad całością decyzji polegających na "gospodarowaniu" częstotliwościami przez Prezesa UKE. Kontrola ta ma obejmować także te częstotliwości, które zostały już zarezerwowane na rzecz innych podmiotów. Taki właśnie cel, zdaniem P. S.A., przyświecał ustawodawcy przy wprowadzeniu przedmiotowej regulacji. Tymczasem o ile podzielić stanowisko Prezesa UKE odnośnie:

1) konieczności przeprowadzania przetargu jedynie w przypadku rozszerzenia zakresu częstotliwości,

2) możliwości rozporządzania na rzecz innych podmiotów jedynie częstotliwościami niezarezerwowanymi (niewykorzystywanymi w żaden sposób),

to należałoby stwierdzić, że kontrolę nad "gospodarowaniem" częstotliwościami niewykorzystywanymi przez żaden podmiot realizuje w pełni art. 116 ust. 1 Pt. W tej sytuacji art. 116 ust. 7 Pt należałoby uznać za zbędny, albowiem przy takiej interpretacji - brak byłoby celu, dla którego przepis ten miałby zostać ustanowiony. Z takim stanowiskiem, z uwagi na regułę racjonalności ustawodawcy, który nie wprowadza norm "pustych" (o zakresie normowania nie obejmującym żadnych stanów faktycznych), nie sposób się zgodzić. To zaś potwierdza, iż interpretacja art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt jest prawidłowa.

W ocenie P. S.A., błędne rozumienie przez Prezesa UKE znaczenia art. 116 ust. 7 Pt, a w szczególności pozbawione podstaw stanowisko, iż przepis ten nie musi być stosowany przy rozpoznawaniu przez Prezesa UKE wniosku S. o zmianę rezerwacji częstotliwości, skutkuje błędną oceną organu jakoby P. S.A. nie przysługiwał status strony tego postępowania.

Odnosząc się dodatkowo do podniesionej przez Prezesa UKE w uzasadnieniu skarżonej decyzji z dnia [...] marca 2009 r. argumentacji, iż zmiana rezerwacji częstotliwości nie naruszała przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz.U. Nr 134, poz.1127, z późn. zm.), P. S.A. stwierdza, że argumentacja tego rodzaju nie ma w niniejszej sprawie najmniejszego znaczenia. O ile bowiem nawet rozporządzenie to aktualnie dopuszcza wykorzystywanie przedmiotowych częstotliwości dla potrzeb służby ruchomej, to należy mieć na względzie fakt, iż rezerwacja częstotliwości dokonana na rzecz S. jednoznacznie określała sposób wykorzystywania częstotliwości (radiowy dostęp abonencki w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej). Wnioskowana przez S. S.A. w 2005 r. zmiana ma na celu umożliwienie wykorzystywania przedmiotowych częstotliwości także w ruchomej publicznej sieci telefonicznej - była to więc zmiana sposobu wykorzystywania częstotliwości tego rodzaju, iż powinna "uruchamiać" zastosowanie art. 116 ust.1-6 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt.

Powyższa argumentacja Prezesa UKE jest, w ocenie P. S.A., bezprzedmiotowa, albowiem opiera się na stwierdzeniu, iż Prezes UKE wydał decyzję administracyjną, która nie jest sprzeczna z tzw. aktem wykonawczym do prawa telekomunikacyjnego. Zdaniem skarżącej, jest trudne do pomyślenia, aby Prezes UKE mógł wydać decyzję administracyjną sprzeczną z w/w rozporządzeniem Rady Ministrów. Jako wydana z rażącym naruszeniem prawa - decyzja taka byłaby nieważna.

Zgodnie z art.145 § 1 pkt 4 K.p.a., braku udziału strony, bez jej winy, w postępowaniu administracyjnym, stanowi jedną z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji. Z uwagi na działania Prezesa UKE wobec P. S.A. w związku z opisanym tu postępowaniem, należy stwierdzić, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem skarżonej decyzji.

Z kolei zgodnie z art.145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, stanowi przesłankę do uchylenia decyzji przez sąd administracyjny.

W niniejszej sprawie tego rodzaju przesłanka została spełniona.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł – alternatywnie - o odrzucenie bądź oddalenie skargi oraz o oddalenie wniosków dowodowych pełnomocnika i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci wymienionych decyzji rezerwacyjnych.

Prezes UKE w dniu [...] października 2008 r. wydał Decyzję [...] (dalej Decyzja I) zmieniającą decyzję Prezesa URTIP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] września 2004 r., następnie decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r. oraz zmienioną decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. w ten sposób, że dopuścił możliwość używanie przez S. przydzielonych jej częstotliwości [...] MHZ oraz [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z przeznaczeniem określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 poz. 1127), to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej ruchomej lub stałej, natomiast w zakresie [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej zgodnie z przeznaczeniem określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 poz. 1127), to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej stałej. Ponadto, Prezes UKE ustalił w powołanej decyzji warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości).

I. zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE Decyzji z dnia [...] października 2008 r. w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej S.

Prezes UKE decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] (dalej Decyzja II) uchylił wskazaną wyżej decyzję w części obejmującej tabelę z punktu II Decyzji, ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości) i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, zastąpił uchyloną tabelę z punktu II Decyzji, tabelą ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości).

W pozostałym zakresie Prezes UKE pozostawił decyzję pierwszoinstancyjną w mocy (dalej Decyzja II).

Zdaniem organu administracji, biorąc pod uwagę, że po otrzymaniu decyzji pierwszoinstancyjnej S. wniosła o wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki, stwierdzić należy, iż zawarte w sentencji Decyzji pierwszoinstancyjnej omyłki podlegają naprawieniu w drodze decyzji Prezesa UKE. Prezes UKE wskazuje, iż usuwa on jedynie błędny zapis polegający na powtórzeniu zakresu częstotliwości [...] MHz w wierszu 8 i 11, podczas gdy wartości podane w wierszu 8 nie odnoszą się do oddziaływania stacji bazowych CDMA. Prezes UKE powołał się na cytowane w zaskarżonej decyzji orzeczenie z dnia 18 lipca 2001 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt. V SA 3928/00.

Ponadto, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 Prezes UKE odmówił spółce P. S.A. zapoznania się z aktami postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] listopada 2005 r. złożonym przez S., a dotyczącym zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki dnia [...] czerwca 2008 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez P. S.A.

Uzasadniając najpierw wniosek o odrzucenie skargi Prezes UKE podniósł, że w przedmiotowej sprawie P. S.A. nie posiada interesu prawnego, ponieważ nie istnieje norma prawna, (w szczególności przepis Pt, która przewidywałaby możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności w stosunku do spółki P., w postępowaniu z wniosku S. o zmianę rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz udzielonej S., poprzez umożliwienie świadczenia usług w służbie telekomunikacyjnej lądowej ruchomej. Podniesiono, że WSA w Warszawie oddalił skargę P. S.A. na postanowienie Prezesa UKE z [...] września 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy zapoznania się przez P. S.A. z aktami postępowania wszczętego z opisywanego powyżej wniosku S. dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej na rzecz S. (sygn. akt. VI SA/Wa 2397/08). W ustnych motywach wyroku Sąd wskazał, iż niesłuszne jest twierdzenie P. S.A, że w postępowaniu o zmianę rezerwacji częstotliwości przyznanych S. decyzją rezerwacyjną z 2003 r. P. S.A. występuje na prawach strony, a zatem ma prawo zapoznać się z aktami postępowania.

Skarżąca wywodziła swój interes prawny z art. 116 ust. 7 Pt twierdząc, że z przepisu tego wynika, iż przy zmianie rezerwacji częstotliwości należy przeprowadzić przetarg zgodnie z art. 116 ust. 1 Pt, a zatem do takiego przetargu mogą przystąpić inni operatorzy i będą oni stronami w postępowaniu o zmianie rezerwacji. Sąd uznał, że powyższa wykładnia art. 116 Pt jest nieprawidłowa. Opierając się zatem na brzmieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz dokonanej przez WSA wykładni art. 116 ust. 1 w związku z art. 116 ust. 7 Pt stwierdzono, iż wniesienie przez P. S.A. przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne, a więc winna ona podlegać odrzuceniu.

Odpowiadając z kolei na poszczególne zarzuty podniesione w skardze Prezes UKE stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie P. S.A. nie posiada interesu prawnego.

Prezes UKE podtrzymał swoje stanowisko, zgodnie z którym w sprawie wniosku Sferii nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania przetargowego, a tym samym nie ma możliwości uznania Spółki za stronę postępowania. Nie jest bowiem trafne twierdzenie Spółki o zaistnieniu w sprawie wniosku S. przesłanki z art. 116 ust. 1 Pt czyli braku dostatecznych zasobów częstotliwości. Częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz są bowiem zarezerwowane na rzecz S. w drodze decyzji o rezerwacji częstotliwości, a zamiana warunków ich wykorzystywania nie prowadzi do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości.

Pogląd, zgodnie z którym zmiana decyzji rezerwacyjnej poprzez zmianę warunków wykorzystywania częstotliwości powoduje stan braku dostatecznych zasobów częstotliwości, jest całkowicie błędny albowiem pod pojęciem zasobów częstotliwości rozumieć należy zakres widma częstotliwości, a nie sposób jego wykorzystania. Dlatego, ze względu na brak dostępnych (niezarezerwowanych) częstotliwości, Prezes UKE nie ma możliwości przeprowadzenia przetargu. Stan braku dostępnych zasobów częstotliwości występuje bowiem w sytuacji, kiedy dostępne są wolne częstotliwości lecz w ilości niewystarczającej, aby przyznać je wszystkim zainteresowanym podmiotom. Jedynie zaistnienie takiej sytuacji powodowałoby konieczność przeprowadzenia przetargu.

Jedynym podmiotem, który dąży do ustalenia granic i treści swojego uprawnienia, a rozstrzygnięcie w sprawie będzie oddziaływać bezpośrednio lub pośrednio na jego sytuację prawną, jest S.

Niezależnie od tego, czy Prezes UKE wyda w sprawie z wniosku S. decyzję o zmianie rezerwacji częstotliwości, czy też decyzję o odmowie zmiany rezerwacji częstotliwości, sytuacja prawna oraz faktyczna P. S.A., która chciałaby użytkować częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, nie zmieni się, gdyż częstotliwości te są niedostępne. Jak więc stwierdził konsekwentnie Prezes UKE, brak jest przepisu prawa materialnego, na podstawie którego Spółka mogłaby, w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie prawnym i faktycznym, domagać się ustalenia przez organ swoich praw i obowiązków w postępowaniu w sprawie wniosku S. o zmianę rezerwacji częstotliwości z [...] listopada 2005 r.

W ocenie Prezesa UKE pogląd, zgodnie z którym art. 116 ust. 7 Pt dotyczy jedynie sytuacji, w której następuje przyznanie nowych pasm częstotliwości, jest zasadny. Zastosowanie wykładni literalnej art. 116 ust. 7 nasuwa wątpliwość, w kontekście treści art. 115 Pt, czy każda zmiana rezerwacji (np. zmiana siedziby czy adresu uprawionego podmiotu) powodować będzie konieczność przeprowadzenia postępowania przetargowego. W związku z powyższym, należało zastosować wykładnię celowościową i podzielić pogląd prof. Piątka uznając, że ustalając brzmienie art. 116 ust. 7 ustawodawca miał na względzie jedynie taką zmianę, która powoduje przyznanie nowych pasm częstotliwości.

System rezerwacji częstotliwości zbudowany w oparciu o Pt ma u swej podstawy założenie, że częstotliwości naziemne są dobrem rzadkim, a zatem wyrażona przez dany podmiot czy podmioty chęć korzystania z nieobjętych do tej pory częstotliwości prowadzi do zastosowania przez organ administracji procedury przetargowej albo konkursowej. Sama zmiana warunków wykorzystywania częstotliwości, jeśli nie prowadzi do uniemożliwienia innym podmiotom posiadającym rezerwację częstotliwości, korzystania z nich, np. w drodze powstania zakłóceń, nie wpływa na sytuację prawną oraz faktyczną innych podmiotów.

W przedstawionej sprawie bezsporne jest, że brak jest obecnie dostępnych częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. Nie jest natomiast trafne twierdzenie P. o zaistnieniu w sprawie wniosku S. przesłanki z art. 116 ust. 1 Pt, tj. braku dostatecznych zasobów częstotliwości. Częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz są bowiem zarezerwowane na rzecz S. w drodze decyzji rezerwacyjnej, a jej zmiana nie prowadzi do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości. Pogląd, zgodnie z którym zmiana decyzji rezerwacyjnej poprzez zmianę warunków wykorzystywania częstotliwości powoduje stan braku dostatecznych zasobów częstotliwości, jest całkowicie błędny, albowiem pod pojęciem zasobów częstotliwości rozumieć należy zakres widma częstotliwości, a nie sposób jego wykorzystania. Dlatego, ze względu na brak dostępnych (niezarezerwowanych) częstotliwości, Prezes UKE nie ma możliwości przeprowadzenia przetargu. Stan braku dostępnych zasobów częstotliwości występuje bowiem w sytuacji, kiedy dostępne są wolne częstotliwości, lecz w ilości niewystarczającej, aby przyznać je wszystkim zainteresowanym podmiotom. Jedynie zaistnienie takiej sytuacji powodowałoby konieczność przeprowadzenia przetargu. Ponadto, zgodnie z interpretacją przepisów art. 116 ust. 7 i 1 Pt przedstawioną przez P., Prezes UKE miałby przeprowadzić przetarg na częstotliwości, prawomocnie już zarezerwowane na rzecz innego podmiotu - w tej sytuacji S. Zdaniem organu, taka sytuacja jest niedopuszczalna, gdyż przetarg może być przeprowadzony jedynie na częstotliwości dostępne, tj. niezarezerwowane, np. w sytuacji wcześniejszego cofnięcia lub uchylenia Decyzji rezerwacyjnej. Taka sytuacja jednakże nie ma w niniejszym stanie faktycznym miejsca, gdyż bezsporne jest, że Decyzja rezerwacyjna nie została cofnięta ani uchylona i jest wiążąca.

Prezes UKE podkreślił również, że postępowanie wszczęte na wniosek S., nie dotyczyło dokonania nowej rezerwacji częstotliwości, ale jedynie zmiany rodzajów służby radiokomunikacyjnej odnośnie przydzielonych decyzją rezerwacyjną częstotliwości. Przy okazji należy podnieść, że P. w skardze w sposób mylący wskazuje, że "Nie sposób zgodzić się z Prezesem UKE, że "od strony proceduralnej " postępowanie z wniosku S. toczy się tylko na podstawie art. 155 kpa, gdyż decyzja kończąca postępowanie musi opierać się na przepisie prawa materialnego (podstawa prawna)". Decyzja I wskazuje odpowiednią podstawę prawa materialnego, którą P. kwestionuje. W tym kontekście stwierdzenie, że nie powołano podstawy prawnej jest chybione.

Nie można zgodzić się z P. S.A., że zmiana rezerwacji częstotliwości polegająca na zmianie rodzajów służby radiokomunikacyjnej, a w istocie o to wnosiła S. w swoim postępowaniu, powinna niejako automatycznie prowadzić do podjęcia działań przewidzianych w art. 116 ust. 1 pkt 2 Pt.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 116 ust. 1 pkt 2 Pt, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze przetargu. Natomiast w ust. 2-6 tego artykułu przewidziano procedury dotyczące ogłaszania dostępności częstotliwości oraz stwierdzania braku dostępnych częstotliwości.

P. podnosi, że skoro z treści art. 116 ust. 7 Pt wynika, że w przypadku zmiany rezerwacji częstotliwości przepisy art. 116 ust. 1-6 Pt stosuje się odpowiednio, to w sprawie, do której dostępu do akt żąda Skarżąca, Prezes UKE był obowiązany przeprowadzić przetarg na rezerwacje częstotliwości.

W opinii Prezesa UKE poprzez słowo "odpowiednio" zawarte w art. 116 ust. 7 Pt, przepis ten należy rozumieć jako nakaz stosowania ustępów 1-6 art. 116 Pt z uwzględnieniem zakresu i celu zmian rezerwacji częstotliwości.

W celu wykazania poprawności swojego rozumienia słowa "odpowiednio" Prezes UKE wskazał na wyrok NSA z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt I SA 1052/00), LEX Nr 81674, gdzie sąd stwierdził, że "słowa "odpowiedniość" nie należy mylić ze słowem "identyczność". "Odpowiedni" bowiem nie oznacza " ten sam" czy " taki sam". Odpowiedni to odpowiadający celowi, przeznaczeniu, spełniający wymagane warunki, stosowny, nadający się (do czegoś), właściwy, należyty." Natomiast w postanowieniu z dnia 26 maja 1998 r. (sygn. akt III CZ 68/98) Sąd Najwyższy (dalej jako: "SN") podniósł: "Zgodnie z ogólnie przyjętymi w prawie i w doktrynie zasadami "odpowiedniego" stosowania przepisów, niektóre z nich znajdą zastosowanie wprost, bez żadnych modyfikacji i zabiegów adaptacyjnych, inne tylko pośrednio, a więc z uwzględnieniem konstrukcji, istoty i odrębności postępowania, w którym znajdują zastosowanie, a jeszcze inne nie będą mogły być wykorzystane w żadnym zakresie. Stosowanie "odpowiednie" oznacza przeto w szczególności niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (patrz uzasadnienie uchwały SN z dnia 15 września 1995 r. III CZP 110/95, OSNC 1995, z. 12, poz. 177)" Zgodnie natomiast z przytaczaną w powyższym postanowieniu uchwałą SN z dnia 15 września 1995 r. III CZP 110/95, OSNC 1995, z. 12, poz. 177: Stosowanie "odpowiednie" oznacza niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane.'"

Tak także L. Morawski "Zasady wykładni prawa", Toruń 2006, s. 215: "Odpowiednie zastosowanie przepisu nakazuje interpretatorowi uwzględnienie ewentualnych różnic między instytucjami, do których należy przepis odsyłający i przepis odesłania. W rezultacie odpowiednie zastosowanie przepisu może polegać na jego zastosowaniu wprost, zastosowaniu z odpowiednimi modyfikacjami lub na odmowie jego zastosowania ze względu nakreślone różnice. "Prezes UKE ponadto w wydanej Decyzji, jak i we wcześniejszej Decyzji I, jak i obecnie wielokrotnie podnosił argumenty o bezcelowości zastosowania w sprawie wszczętej na wniosek S. przetargu oraz także braku podstawy prawnej takiego rozwiązania.

Zdaniem organu, przeprowadzenie przetargu jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana decyzji rezerwacyjnej polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją, co nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Przyjęcie za słuszną interpretację art. 116 ust. 7 przedstawioną przez P. w skardze prowadziłoby do sytuacji, że każda zmiana rezerwacji częstotliwości wymagałaby przeprowadzenia przetargu, w tym także np. ograniczenie zakresu częstotliwości lub zmiana siedziby i adresu uprawnionego podmiotu (por. bowiem art. 115 ust. 1 pkt 1 Pt, zgodnie z którym "W rezerwacji częstotliwości określa się: (...) uprawniony podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości, oraz jego siedzibę i adres (...)"). Oznacza to, że nie tylko zmiany rodzajów służby radiokomunikacyjnej odnośnie przydzielonych Decyzją rezerwacyjną częstotliwości, ale także np. zmiany rezerwacji ograniczające rezerwację skutkowałyby koniecznością przeprowadzania przetargów. Z taką interpretacją art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 Pt nie można się zgodzić. Prezes UKE stoi zatem na stanowisku, że zmiany rezerwacji częstotliwości, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych nie wymagają przeprowadzania przetargu. Podobne stanowisko przedstawia St. Piątek [w:] Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Warszawa 2005, s. 667, gdzie komentując art. 116 Pt, podnosi, że "Nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Spełniony musi być także warunek niedostatku zasobów częstotliwości. Ich brak musi być stanem trwałym w momencie wpłynięcia wniosków o rozszerzenie rezerwacji. Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa URTiP, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego".

W ocenie organu, pogląd, zgodnie z którym art. 116 ust. 1 Pt nie znajdzie zastosowania w stanie faktycznym będącym przedmiotem w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom P. jest całkowicie zgodny z wykładnią gramatyczną, celowościową, systemową oraz doktrynalną tego przepisu.

Interpretacja art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 1 przez Prezesa UKE jest oparta bowiem na wykładni:

a. gramatycznej, gdyż odnosi się do słownikowego znaczenia wyrazu "odpowiedni", który - jak wskazał to NSA w wyroku przytaczanym wyżej - to nie znaczy "taki sam", ale "odpowiadający celowi, przeznaczeniu, spełniający wymagane warunki, stosowny, nadający się (do czegoś), właściwy, należyty";

b. celowościowej, gdyż pogląd przeciwny do prezentowanego przez Prezesa UKE, tj. że każda zmiana rezerwacji częstotliwości wymagałaby przeprowadzenia przetargu, prowadziłby do tego, że także zmiana rezerwacji polegająca na ograniczeniu rezerwacji skutkowałyby koniecznością przeprowadzania przetargów;

c. systemowej - por. przytoczony powyżej przykład dotyczący interpretacji art. 300 kp;

d. doktrynalnej - patrz pogląd prof. St. Piątka, przytaczany powyżej.

Ponadto organ dokonał w Decyzji także wykładni praktycznej, tj. wykładni organu stosującego prawo.

Nadto Prezes UKE podkreślił, iż z żadnego przepisu prawa nie wynikają jakiekolwiek uprawnienia kontrolne dla operatorów nad działaniem Prezesa UKE. Co więcej, zgodnie z art. 189 ust. 2 w zw. z ust. 1 Pt, to do kompetencji organów administracji łączności (tj. ministra właściwego do spraw łączności i Prezesa UKE) należy prowadzenie polityki regulacyjnej mającej na celu w szczególności wspieranie skutecznego wykorzystania oraz zarządzania częstotliwościami i numeracją. To Prezes UKE jest organem administracji, w którego zakresie kompetencji należy m.in. ustalanie planów zagospodarowania częstotliwości (art. 112 ust. 1 Pt), nawet jednakże one nie mogą naruszać dokonanych rezerwacji częstotliwości (art. 112 ust. 5 Pt).

Organ, powołując się na poglądy S. Piątka, zastosował zatem tzw. wykładnię doktrynalną, która jest jak najbardziej dopuszczalna w prawie administracyjnym (por. W. Jakimowicz "Wykładnia doktrynalna w prawie administracyjnym" w: "Wykładnia w prawie administracyjnym", Zakamycze 2006, Lex Nr 53833; zgodnie z nim wykładnią doktrynalną (naukową) jest "wykładnia dokonywana przez przedstawicieli doktryny prawniczej"). Dlatego też w powyższym kontekście bezzasadne jest zarówno twierdzenie P. zawarte w Skardze na s. 6 dotyczące Decyzji I , iż nosi cechy "rozstrzygnięcia arbitralnego, gdyż nie zostało poparte przez organ żadną analizą prawnej (s. 5 Skargi).

Prezes UKE dokonał także wykładni celowościowej1 art. 116 ust. 7 Pt w zw. z art. 116 ust. 1 Pt.

Organ przypomniał, iż zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Tym samym Prezes UKE jest związany wykładnią prawa wskazaną w wyroku z dnia 21 listopada 2006 r.

Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził miedzy innymi stwierdził między innymi: częstotliwości [...] MHz podobnie jak zakresy [...] MHz decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienione decyzją z dnia [...] października 2005 r., zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji Spółki, na potrzeby wykonywania służby stałej, i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego niż Skarżąca podmiotu.

"Skarżąca (S. S.A.) wniosła, o zmianę posiadanej rezerwacji częstotliwości z dnia [...] grudnia 2003 r. Wniosek obejmował zmianę określonego w rezerwacji rodzaju służby radiokomunikacyjnej oraz sieci telekomunikacyjnej, w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystywane. Wniosek dotyczył częstotliwości w zakresie [...] MHz, [...] MHz oraz [...] MHz. "

Z uwagi na fakt, że częstotliwości z przedmiotowego zakresu do [...] grudnia 2018 r. pozostają wyłącznie w dyspozycji S., zaś ewentualne zmiany dokonywane w decyzji rezerwacyjnej nie prowadziły do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, w sprawie zmiany rezerwacji nie mógł mieć zastosowania art. 116 ust. 1 pkt 2 Pt.

W związku z tym, że P. nie jest stroną postępowania, na podstawie art. 73 § 1 K.p.a. organ słusznie w skarżonym postanowieniu odmówił umożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie częściowego uchylenia i zmiany decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz udzielonej spółce S., zmieniającej decyzję Prezesa URTIP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] września 2004 r., następnie decyzją Prezesa URTiP nr[...] z dnia [...] października 2005 r. oraz zmienioną decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Zaskarżoną decyzją:

I. uchylono Decyzję w części obejmującej tabelę z punktu II Decyzji, ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości),

II. orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, zastąpiono uchyloną tabelę z punktu II Decyzji tabelą ustalającą warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości).

Dokonane powyżej określenie przedmiotu rozpoznania ma istotne znaczenie.

Należy bowiem zauważyć, że w wyniku określonych zdarzeń – w tym również wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1708/06, (stwierdzającego w uzasadnieniu m.in., że: "częstotliwości [...] MHz podobnie jak zakresy [...] MHz decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienione decyzją z dnia [...] października 2005 r., zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji Spółki, na potrzeby wykonywania służby stałej, i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego niż Skarżąca podmiotu") S. uzyskała dostęp do wykonywania służby stałej w zakresie określonych wyżej częstotliwości, a następnie – w następstwie zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 poz. 1127), uzyskała możliwość używanie przydzielonych jej częstotliwości [...] MHZ oraz [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej ruchomej lub stałej, natomiast w zakresie [...] MHz do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej zgodnie z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej stałej.

W ten sposób S. S.A. weszła – przynajmniej w ocenie P. S.A. – w zasadzie w trybie bezprzetargowym, w odniesieniu do części zarezerwowanych na jej rzecz częstotliwości - do wąskiej grupy operatorów sieci ruchomych.

W ocenie P. S.A. zaskarżona decyzja, mająca formalnie charakter szczególnego sprostowania (dokonane zaskarżoną decyzją Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r. częściowe uchylenie i zmiana decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz udzielonej spółce S. miało – w ocenie Prezesa UKE – charakter błędu "widocznego na pierwszy rzut oka", bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń.) stanowi w istocie zakończenie tego procesu.

Według Prezesa UKE, okoliczność ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym UKE nr 27 z dnia 28 września 2007 r. nowych planów zagospodarowania częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, które to plany przewidują wykorzystanie wskazanych zakresów częstotliwości w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej, nie wprowadziło nowych możliwości wykorzystania przedmiotowych częstotliwości, a jedynie dostosowało akty niższego rzędu, jakimi są plany zagospodarowania częstotliwości, do nadrzędnego powszechnie obowiązującego aktu prawnego jakim jest Krajowa Tablica Przeznaczeń Częstotliwości ustalona na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r.

Polemizując z tym poglądem P. S.A. stwierdził, że argumentacja tego rodzaju nie ma w niniejszej sprawie najmniejszego znaczenia. O ile bowiem nawet powołane rozporządzenie aktualnie dopuszcza wykorzystywanie przedmiotowych częstotliwości dla potrzeb służby ruchomej, to należy mieć na względzie fakt, iż rezerwacja częstotliwości dokonana na rzecz S. jednoznacznie określała sposób wykorzystywania częstotliwości (radiowy dostęp abonencki w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej). Wnioskowana przez S. S.A. w 2005 r. zmiana ma na celu umożliwienie wykorzystywania przedmiotowych częstotliwości także w ruchomej publicznej sieci telefonicznej - była to więc zmiana sposobu wykorzystywania częstotliwości tego rodzaju, iż powinna "uruchamiać" zastosowanie art. 116 ust.1-6 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt.

W tej sytuacji skarga P. S.A. dotyczy w istocie sprawy uzyskania przez S. statusu operatora ruchomej publicznej sieci telefonicznej, będącego następstwem wspomnianych wyżej decyzji Prezesa UKE, wyroków sądu administracyjnego oraz zmiany powszechnie obowiązujących przepisów prawa. W istocie zatem przedmiotem skargi jest wspomniana sprawa – sensu largo – włączenia firmy S. do grupy operatorów publicznej sieci telefonicznej.

Zgodnie z art. 3 powołanego wyżej p.p.s.a., przedmiotem oceny sądu administracyjnego nie jest ocena zespołu decyzji administracyjnych, kreujących określony stan faktyczny – w rozpatrywanym przypadku: w zakresie telekomunikacji - ale ocena jednej zaskarżonej decyzji Prezesa UKE - z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie częściowego uchylenia i zmiany decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r. w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, udzielonej spółce S.

W konsekwencji, wobec takiego określenia kognicji Sądu, najistotniejsze znaczenie w rozpatrywanej sprawie miało ustalenie, czy częstotliwości objęte – w wyniku powołanych wyżej decyzji – były dostępne, czy też sam fakt wniosku S. o zmianę warunków wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości) powodował niejako ich "uwolnienie", udostępnienie, a co za tym idzie – zakładał, wobec zainteresowania innych podmiotów objęciem tych częstotliwości, konieczność rozpatrzenia tego wniosku w trybie przewidzianym w art. 116 ust. 7 Pt, zgodnie z treścią którego do zmian rezerwacji częstotliwości stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 - 6 tegoż artykułu, tj. przepisy o obowiązku przeprowadzenia przetargu w sprawie rezerwacji częstotliwości.

Pozostał zarzuty podniesione w sprawie są prostą konsekwencją odpowiedzi dotyczącej powyższej kwestii. Dotyczy to zarówno trybu rozpatrzenia wniosku S., statusu P. S.A. (i innych zainteresowanych podmiotów) jako strony, a także wykładni art. 116 Pt, ze szczególnym uwzględnieniem wykładni ust. 7 tegoż artykułu, zakładającego "odpowiednie" stosowanie poprzedzających go ustępów tego przepisu (odnoszących się wprost do obowiązku przeprowadzenia przetargu w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości) w przypadku zmian rezerwacji częstotliwości. [...] – wyjaśnienia, o jakie zmiany w tym przepisie chodzi.

W ocenie Sądu w chwili wydawania zaskarżonej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r. przedmiotowe częstotliwości przyznane S. nie były dostępne. Nie ulega wątpliwości że w momencie złożenia wniosku o zmianę decyzji S. posiadała ważną decyzję rezerwacyjną. Wniosek S. dotyczył zmiany rezerwacji poprzez zmianę warunków wykorzystania częstotliwości. Jak trafnie podnosi S., pod pojęciem zasobów częstotliwości należy rozumieć zakres widma częstotliwości a nie sposób jej wykorzystania. W tej sytuacji zmiana rezerwacji poprzez zmianę warunków wykorzystania częstotliwości nie powoduje stanu braku dostatecznych zasobów częstotliwości, o którym mowa w art. 116 ust. 1 Pt. Takie stanowisko zajął też WSA w Warszawie w powołanym wyżej wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r., (sygn. akt VI SA/Wa 1/2007), w którym uznał, że częstotliwości wolne to takie, które nie są używane przez inny podmiot.

Fakt, iż wraz z wnioskiem S., dotyczącym zmiany warunków wykorzystania przyznanych jej częstotliwości, również inne podmioty (P. S.A., P. Sp.z o.o. oraz N. S.A.) złożyły wnioski o rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, nie oznacza, że wniosek S. spowodował niejako "udostępnienie" tych częstotliwości. Trzeba bowiem raz jeszcze podkreślić, że wnioski innych podmiotów zawierały żądanie rezerwacji częstotliwości, podczas gdy przedmiotowy wniosek S. dotyczył zmiany rezerwacji częstotliwości poprzez umożliwienie świadczenia usług w służbie ruchomej. P. S.A., P. Sp. z o.o. oraz N. S.A. dążyły do uzyskania nowych zasobów częstotliwości, zaś wniosek S. S.A. dotyczył zmiany decyzji rezerwacyjnej - bez zmiany ani też rozszerzenia zasobów posiadanych przez S. częstotliwości.

Sąd podziela również wyrażoną w doktrynie ocenę, że "nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie takiej formy konieczne jest tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy (...) zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego". (St. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wyd. C.H. Becie, Warszawa 2005, str. 667).

W przedmiotowym stanie faktycznym wniosek S. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nie prowadził do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, niż zakres, który Spółka ma prawo wykorzystywać na podstawie prawomocnych decyzji rezerwacyjnych. Oznacza to, iż w sprawie z wniosku S. o zmianę rezerwacji częstotliwości, przepisy art. 116 ust. 1 Pt nie miały zastosowania.

Inaczej mówiąc, Sąd podziela pogląd przyjęty w rozpatrywanej sprawie przez Prezesa UKE m.in. na podstawie poglądów orzecznictwa sądów administracyjnych oraz piśmiennictwa, że wnioski o zmianę decyzji rezerwacyjnej mogą mieć różną wagę (zakres żądania) i należy rozróżnić wnioski o uzyskanie nowych zasobów częstotliwości od wniosków o zmianę decyzji rezerwacyjnej poprzez zmianę warunków wykorzystania tych częstotliwości. W pierwszym przypadku sprawa powinna być rozstrzygnięta po przeprowadzeniu przetargu, natomiast w przypadku zmiany warunków wykorzystania częstotliwości – zwłaszcza mającej, jak w rozpatrywanej sprawie, charakter naprawienia oczywistego błędu – zmiana ta może być dokonana decyzją Prezesa UKE, która nie wymaga poprzedzenia postępowaniem przetargowym. Warunki wykorzystania przyznanych już częstotliwości nie są bowiem dobrem ograniczonym (w przeciwieństwie do zasobów częstotliwości) i nie stanowią przedmiotu konkurencji między operatorami.

W tej sytuacji rozważania o "odpowiednim" zastosowaniu art. 116 ust. 7 Pt oraz o sposobach wykładni tego przepisu są zbędne, gdyż w tym przepisie jest wyraźnie mowa o odpowiednim zastosowaniu wcześniejszych postanowień o przetargu w przypadku zmian rezerwacji częstotliwości, nie zaś naprawienia oczywistego błędu decyzji, dotyczącego warunków wykorzystania już przyznanych częstotliwości.

W postępowaniu o zmianę warunków wykorzystania przyznanych częstotliwości uczestniczą – tu Sąd również podziela ocenę Prezesa UKE – tylko dwa podmioty: organ, który podejmuje decyzję w sprawie oraz podmiot wnioskujący o dokonanie tej zmiany. Rację ma organ stwierdzając, że treść rozstrzygnięcia w tej sprawie nie ma żadnego wpływu na sytuację prawną podmiotów trzecich – innych operatorów, wykorzystujących inne częstotliwości. Oznacza to m.in., że te podmioty trzecie nie mają w postępowaniu o zmianę warunków wykorzystania przyznanych częstotliwości przymiotu strony. Jest to – w ocenie Sądu – prosta konsekwencja uznania, że wniosek o zmianę decyzji rezerwacyjnej, sprowadzający się do sprostowania prostego, oczywistego błędu tej decyzji, odnoszącego się do warunków wykorzystania przyznanych już operatorowi częstotliwości, nie oznacza udostępnienia tych częstotliwości, tzn. nie sprawia, że częstotliwości te stają się dostępne.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.