Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 614/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 169 ust. 2,  art. 14 ust. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 737
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j.)
article: art. 154
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi Fundacji A na decyzję Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty z dnia 18 września 2024 r. znak: KO.II.543.38.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 18 września 2024 r. znak: KO.II.543.38.2024 Świętokrzyski Kurator Oświaty, po rozpatrzeniu odwołania Fundacji A (zwanej dalej "Fundacją") od decyzji Starosty Skarżyskiego nr 3/N/2024 z 1 sierpnia 2024 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji z 7 czerwca 2023r. nr 4/N/2023 w sprawie wykreślenia od 31 sierpnia 2024 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Technikum [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W podstawie prawnej powołano art. 51 ust. 1 pkt 4 lit. a w związku z pkt 2 w związku z art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a i ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024r. poz. 737) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 107 § 1 i § 3 i art. 154 K.p.a..

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że 15 lipca 2024 r. Starosta Skarżyski wszczął na wniosek Fundacji postępowanie w sprawie uchylenia ww. decyzji z 7 czerwca 2023 r. Strona zwróciła się o jak najszybsze przeprowadzenie rekontroli. Natomiast podstawą wszczęcia postępowania, które zakończyło się wydaniem tej decyzji było pismo Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty w Kielcach, w którym – w trybie nadzoru pedagogicznego – stwierdzono, że działalność szkoły jest niezgodna z przepisami prawa oświatowego. Od decyzji 7 czerwca 2023 r. strona nie złożyła odwołania, co przełożyło się na uznanie jej za ostateczną i podlegającą wykonaniu. Dalej organ II instancji podał, że w związku z przeprowadzonymi przez wizytatorów Kuratorium Oświaty w Kielcach kontrolami doraźnymi stwierdzono, że działalność Technikum [...]jest niezgodna z przepisami prawa, a w wyznaczonym terminie szkoła ta nie zastosowała się do poleceń wydanych przez Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty. Na podstawie tych wniosków Starosta Skarżyski podjął działania, które wynikały z art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a w związku z ust. 2 ustawy Prawo oświatowe. Natomiast zgodnie z art. 169 ust. 2 tej ustawy wykreślenie z ewidencji nastąpiło w drodze decyzji, w terminie określonym w decyzji i było równoznaczne z likwidacją tej szkoły.

Organ odwoławczy, cytując art. 154 K.p.a., podniósł że postępowanie prowadzone na podstawie tego przepisu jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za jej zmianą bądź uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony (wyrok NSA z 15 października 2021 r. o sygn. akt III OSK 4130/21.). Dlatego też na obecnym etapie postępowania brak było podstaw do przeprowadzania postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia, czy doszło do usunięcia wszystkich nieprawidłowości w działalności szkoły. Z kolei w zakresie zaistnienia przesłanki interesu społecznego organ zwrócił uwagę, że w interesie społecznym jest niewątpliwie to, aby szkoły realizowały swoje zadania zgodnie z przepisami prawa. Jest to bowiem gwarancja dla młodzieży i ich rodziców bezpiecznych i równych warunków nauki. Na terenie powiatu skarżyskiego funkcjonują obecnie 4 inne technika publiczne, w których uczy się ponad 1500 uczniów, a na całym terenie województwa świętokrzyskiego jest obecnie ponad 70 tego typu szkół. Nie ma więc obawy, że uczniowie Technikum [...] nie znajdą miejsca do kontynuacji nauki. Zaakcentowano przy tym, że najważniejszym interesem społecznym jest dbałość o bezpieczeństwo małoletnich – które ma pierwszeństwo nad sposobem wykorzystania budynku w mieście.

Organ II instancji, biorąc pod uwagę powyższe, nie zgodził się również, że w sprawie zaistniała przesłanka słusznego interesu strony. W tym zakresie przyznano, że co prawda niewątpliwie w interesie strony byłoby uchylenie decyzji o wykreśleniu technikum z ewidencji, lecz nieprawidłowości w działalności szkoły istotnie miały miejsce i nie zostały usunięte w przewidzianym terminie. Co więcej, obecne postępowanie strony, która w mediach społecznościowych ogłasza nabory do szkoły, która od 1 września 2024 r. nie będzie mogła legalnie funkcjonować (co naraża uczniów i ich rodziców na poważne konsekwencje), wskazuje wyraźnie, że przestrzeganie przepisów prawa, dbałość o uczniów i respektowanie ich praw, nie jest uznawane za istotną część prowadzonej działalności.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję Fundacja, domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji, podniosła zarzuty naruszenia:

I. prawa procesowego, to jest:

1. art. 7 i 77 K.p.a. w związku z art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa oświatowego poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w przedmiocie, czy na dzień wydania decyzji szkoła wykonywała zobowiązania wynikające z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego,

II. prawa materialnego, to jest:

1. art. 14 ust. 3 w związku z art. 168 ust. 4 pkt 6 Prawa oświatowego w związku z art. 154 K.p.a. poprzez uznanie, że w przypadku złożenia wniosku o uchylenie decyzji o wykreśleniu szkoły, organ prowadzący postępowanie bada tylko przesłankę interesu społecznego, bez oceny wykonywania przez podmiot prowadzący zobowiązań wynikających z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego,

2. art. 169 ust. 2 Prawa oświatowego poprzez brak rozważania zmiany terminu wykreślenia szkoły z ewidencji,

3. art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego w zw. z art. 154 § 1 K.p.a. poprzez nieocenienie stopnia naruszenia zobowiązań szkoły wynikających z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego i jego wpływu na interes społeczny.

W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że zaprezentowane przez Kuratora stanowisko, że zmiana decyzji w trybie art. 154 K.p.a. może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy pierwotnej, nie jest jedynym stanowiskiem w doktrynie. Istnieje odmienny pogląd, w którym za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 1991 r. o sygn. akt II SA 893/91 dopuszcza się możliwość badania zmian stanu faktycznego występujące po wydaniu decyzji. Ponadto, choć organ wskazuje, że nie przeprowadzał postępowania dowodowego, to jednak przywołuje okoliczności mające miejsce po wydaniu decyzji – prowadzenie w mediach społecznościowych naboru do szkoły oraz wskazywanie na istnienie na terenie powiatu skarżyskiego i województwa świętokrzyskiego innych tego typu szkół. Zdaniem Fundacji organ błędnie także określił, że art. 168 ust. 4 pkt 6 Prawa oświatowego nie przewiduje odstępstw od jego zastosowania, pomijając zupełnie treść art. 169 ust. 2, który przewiduje dowolne określenie terminu wykreślenia. Tym samym, organ w trybie art. 154 K.p.a. może dokonać zmiany decyzji, inaczej określając termin wykreślenia szkoły z ewidencji i kierując się w takim wypadku oceną ogólnej sytuacji oświatowej na swoim terenie. Ponadto, organ nie ocenił stopnia naruszenia przez szkołę zobowiązań wynikających z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego w kontekście interesu społecznego – w sytuacji gdy przepis ten zawiera przesłanki ocenne, niepoddające się ocenie formalnej. Przykładowo, art. 14 ust. 3 pkt 4 dotyczący prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczenia, zawiera przesłankę bardzo szeroką i mogącą zawierać szereg stanów faktycznych – od bardzo błahych do bardzo poważne. Jednym z powodów wydania decyzji o wykreśleniu było naruszenie tego przepisu poprzez dokonywanie skreśleń w dziennikach lekcyjnych innym kolorem długopisu niż czerwony oraz dokonanie jednego wpisu do dziennika w internacie w języku ukraińskim.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

W uzupełnieniu skargi z 24 grudnia 2024 r. Fundacja nie zgodziła się z zawartym w odpowiedzi na skargę stwierdzeniem, że zaistnienie przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony zostało gruntownie przez organ przeanalizowane. Ponadto, strona podkreśliła, że zarówno korespondencja, jak i jej działania (rozmowy zarówno ze Starostą jak i z Kuratorem) wskazywały bardzo konkretnie interes społeczny oraz słuszny interes strony. Natomiast dalsze istnienie szkoły daje jedyną możliwość kontynuacji dotychczasowego nauczania, kształcenia, współpracy, eksperymentu oświatowego i – przede wszystkim tradycji – co przemawia za spełnieniem przesłanki interesu społecznego.

Na rozprawie sądowej 30 grudnia 2024 r.:

- Sąd postanowił, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a." zarządzić połączenie spraw II SA/Ke 613/24 i II SA/Ke 614/24 w celu ich łącznego rozpoznania;

- prezes zarządu Fundacji poparł skargi i ich uzupełnienia;

- pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w sprawie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykreślenia od 31 sierpnia 2024 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Technikum [...], prowadzoną przez skarżącą Fundację. Podstawę prawną tego ostatniego – ostatecznego – rozstrzygnięcia stanowił art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a i ust. 2 Prawa oświatowego, a w uzasadnieniu powołano się na wyniki kontroli przeprowadzonej w grudniu 2022 r. i styczniu 2023 r. – podczas której stwierdzono, że ww. szkoła nie zapewnia bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i wychowania, dokumentacja dotycząca przebiegu nauczania nie jest prowadzona zgodnie z przepisami prawa, szkoła nie realizuje w pełni podstawy programowej kształcenia ogólnego i kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz nie wszyscy zatrudnieni w szkole nauczyciele posiadają kwalifikacje do prowadzenia przydzielonych im zajęć dydaktycznych.

Z kolei we wniosku o uchylenie tej decyzji Fundacja powołała się na art. 154 K.p.a., argumentując że kilkoro uczniów może pochwalić się dobrymi wynikami na studiach, szkoła prowadzi różnoraką działalność promocyjną, a uczniowie biorą udział w uroczystościach państwowych. Natomiast w odwołaniu strona wyraziła pogląd, że usunęła wszystkie stwierdzone dotychczas nieprawidłowości, domagając się w tym zakresie rekontroli i zwracając uwagę na rolę, jaką szkoła pełni w lokalnej społeczności.

Przedmiotem zaskarżenia przez Fundację była również inna decyzja Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty z 18 września 2024 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Skarżyskiego z 1 sierpnia 2024 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji tego organu z 7 czerwca 2023 r. nr 5/N/2023 w sprawie wykreślenia od 31 sierpnia 2024 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Liceum [...]. W tej, odrębnej sprawie o sygn. akt II SA/Ke 613/24, wyrokiem z 30 grudnia 2024 r. oddalono skargę Fundacji, zaś z uwagi na zbliżony stan faktyczny i prawny tut. Sąd, orzekając w obecnej sprawie o sygn. akt II SA/Ke 614/24, podzielił w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu tego orzeczenia, uznając je za własne.

Mianowicie, istotą sporu było to, czy wobec wydania decyzji odmownej doszło do naruszenia art. 154 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie tego przepisu może zajść jednak jedynie wtedy, gdy ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidzi pewien luz decyzyjny. Tylko w obszarze tego luzu decyzyjnego wzgląd na interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. Natomiast w przypadku, gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy narzuca określone rozwiązanie, nie ma możliwości dokonania zmiany na podstawie art. 154 K.p.a. Nadto przedmiotem postępowania w trybie art. 154 K.p.a. nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa", lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej pod kątem spełnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek. Brak spełnienia którejkolwiek z nich wyklucza uwzględnienie wniosku i dokonanie zmiany decyzji. Wynika to bowiem z tego, że istotą postępowania w trybie art. 154 K.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 154 K.p.a. uwarunkowana jest zatem prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron.

Odnosząc się do stanowiska Fundacji, że:

- usunęła wszystkie stwierdzone dotychczas nieprawidłowości, domagając się w tym zakresie rekontroli i zwracając uwagę na rolę, jaką pełni w lokalnej społeczności,

- dalsze istnienie szkoły daje jedyną możliwość kontynuacji dotychczasowego nauczania, kształcenia, współpracy, eksperymentu oświatowego i – przede wszystkim tradycji – co przemawia za spełnieniem przesłanki interesu społecznego

należy zwrócić uwagę, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 K.p.a. nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r. o sygn. I OSK 586/06, LEX nr 320845). W żadnym razie nie można w tym trybie rozszerzać zakresu sprawy administracyjnej, czy też zmieniać podstawy prawnej decyzji ostatecznej. Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 154 K.p.a. może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy "pierwotnej", w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony do tej pory. Postępowanie prowadzone w tym trybie nie jest więc kolejną (trzecią) instancją administracyjną i nie może służyć weryfikacji ustaleń czy też prawidłowości wykładni i subsumcji przepisów zastosowanych przy wydaniu decyzji ostatecznej, ale służy przeprowadzeniu weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony i czy jest zgoda strony na zmianę decyzji wydanej w ramach uznania administracyjnego (wyrok NSA z 26 marca 2024 r., III OSK 1476/22).

Trzeba także wyjaśnić, że do decyzji ostatecznych, na mocy których strona nie nabyła prawa, należy zaliczyć decyzje, w których treścią rozstrzygnięcia – tak jak w niniejszej sprawie – jest pozbawienie strony posiadanych przez nią uprawnień (J. Borkowski [w:] Komentarz, 1996, s. 681, A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, art. 154).

Uwzględniając przedstawione poglądy judykatury – które Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela – należy wyjaśnić, w oparciu o jaki materialnoprawny przepis doszło do wydania podważanej obecnie na podstawie art. 154 K.p.a. ostatecznej decyzji administracyjnej i czy charakter tej podstawy materialnoprawnej pozwalał na jej uchylenie w tym trybie. Trzeba przy tym podzielić pogląd wyrażony w odpowiedzi na skargę, że skoro przedmiotem żądania strony sformułowanym we wniosku z 8 lipca 2024 r. było uchylenie decyzji Starosty Skarżyskiego z 7 czerwca 2023 r. wykreślającej przedmiotową szkołę z ewidencji szkół i placówek niepublicznych – a nie jej zmiana – to organy nie miały podstaw do tego, aby rozpatrywać możliwość zmiany pierwotnej decyzji organu I instancji z 7 czerwca 2023 r. w trybie z art. 154 K.p.a.

Jak już wspomniano wyżej, podstawą wydania decyzji Starosty Skarżyskiego z 7 czerwca 2023 r. był art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a i ust. 2 Prawa oświatowego. Zgodnie z tym przepisem wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych podlega wykreśleniu między innymi w przypadku stwierdzenia, w trybie nadzoru pedagogicznego, że działalność szkoły lub placówki lub organu prowadzącego tę szkołę lub placówkę jest niezgodna z przepisami niniejszej ustawy, ustawy o systemie oświaty, wydanych na ich podstawie rozporządzeń lub statutem, w szczególności nie jest wypełnione zobowiązanie, o którym mowa w art. 168 ust. 4 pkt 6, tj. zobowiązanie do przestrzegania wymagań określonych w art. 14 ust. 3 w przypadku szkoły niepublicznej niebędącej szkołą artystyczną. Te wymagania natomiast dotyczą:

1) realizowania programów nauczania uwzględniających podstawę programową kształcenia ogólnego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - również podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego;

2) realizowania obowiązkowych zajęć edukacyjnych w okresie nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar poszczególnych obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu;

3) stosowania zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, o których mowa w ust. 1 pkt 5;

4) prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych;

5) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - kształcenia w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego;

6) zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 2, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy art. 15 ust. 2, 4 i 6 stosuje się odpowiednio;

7) stosowania organizacji roku szkolnego ustalonej dla szkół publicznych.

Dyspozycja normy zawartej w art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa oświatowego ma charakter obligatoryjny i bezwarunkowy w tym znaczeniu, że w razie zaistnienia przewidzianego w hipotezie tego przepisu warunku ("stwierdzenia w trybie nadzoru pedagogicznego, że działalność szkoły lub organu prowadzącego tę szkołę jest niezgodna z przepisami Prawa oświatowego, a w szczególności nie jest wypełniane zobowiązanie do przestrzegania wymagań określonych w art. 14 ust. 3, a szkoła w wyznaczonym terminie nie zastosowała się do polecenia organu sprawującego nadzór pedagogiczny, o którym mowa w art. 180 ust. 2 Prawa oświatowego) – wpis danej szkoły do ewidencji podlega obligatoryjnemu wykreśleniu. Na taki wniosek wskazuje użycie przez ustawodawcę sformułowania: "podlega wykreśleniu".

W tym miejscu trzeba zauważyć, że ponieważ decyzja o wykreśleniu skarżącej szkoły z ewidencji – podjęta na podstawie wskazanych wyżej i tak rozumianych przepisów – stała się ostateczna na skutek jej niezaskarżenia przez Fundację, to zaistnienie przesłanek tego wykreślenia określonych w zastosowanych przepisach Prawa oświatowego nie może już podlegać weryfikacji w trybie, o jakim mowa w art. 154 K.p.a. Konkluzja taka wynika właśnie stąd, że omawiane wykreślenie nastąpiło w trybie przewidującym obligatoryjny – a więc pozbawiony elementu uznania administracyjnego – skutek stwierdzenia okoliczności wskazanych w art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego, a okoliczności te zostały stwierdzone ostateczną decyzją administracyjną, która podlega wykonaniu i wiąże co do okoliczności w niej stwierdzonych. Tryb uchylenia decyzji administracyjnej na podstawie art. 154 K.p.a. nie może bowiem zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem, lecz służy wyłącznie sprawdzeniu, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej, o czym była już wyżej mowa (por. wyrok NSA z 26 marca 2024 r. o sygn. akt III OSK 1476/22, LEX nr 3706032). Skoro więc uchylenie ostatecznej decyzji Starosty Skarżyskiego z 7 czerwca 2023 r. o wykreśleniu szkoły z ewidencji niepublicznych szkół i placówek, na podstawie art. 154 K.p.a. mogłoby zajść jedynie wtedy, gdyby ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidział pewien luz decyzyjny – i tylko w obszarze tego luzu decyzyjnego – a zastosowany w sprawie przepis materialny, tj. art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. z art. 14 ust. 3 Prawa oświatowego, takiego luzu decyzyjnego nie przewiduje – to brak było w niniejszej sprawie możliwości uchylenia decyzji o wykreśleniu Technikum [...] z ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, że nie mogły one zmienić rozstrzygnięcia sprawy.

Twierdzenia dotyczące domniemanego wykonania przez ww. szkołę wszystkich zaleceń nałożonych protokołem kontroli, nawet gdyby polegały na prawdzie, mogłyby jedynie być ewentualnie podstawą do podważania decyzji Starosty Skarżyskiego z 7 czerwca 2023 r. w trybie odwoławczym, względnie w nadzwyczajnym trybie wznowieniowym, po spełnieniu wszystkich wymogów pozwalających na uruchomienie takich trybów weryfikacji decyzji administracyjnej. Przesłanki wznowieniowe nie mogą być bowiem stanowić podstawy wniosku o uchylenie decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. (por. wyrok NSA z 18 września 2008r. o sygn. akt II OSK 1789/07, ONSAiWSA 2009/6, poz. 117, A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, teza 11 do art. 154).

Ubocznie, w związku z powyższym, można tylko zauważyć, że skarżąca Fundacja sama nie potwierdza, aby wykonano wszystkie zalecenia. Wynika to choćby z treści odwołania strony (k. 75 akt administracyjnych), w którym Fundacja przyznała, że "nauczanie blokowe zaopiniowała pozytywnie Rada Rodziców i Samorząd Uczniowski, a następnie przyjęto stosowną uchwałę na posiedzeniu Rady Pedagogicznej i stosowny zapis umieszczono w Statucie Szkoły". Zadeklarowano jednak równocześnie, że "jeśli takie nauczanie miałoby być powodem wykreślenia Szkoły, to je natychmiast zlikwidujemy". Takie stwierdzenia oznaczają, że nie wykonano wszystkich nałożonych zaleceń – pomimo świadomości niezgodności z prawem stosowanej praktyki w zakresie nauczania blokowego, skoro deklarowana jest jej zmiana. W tej sytuacji motywy niezrealizowania omawianego zalecenia nie mają znaczenia dla oceny zaistnienia w sprawie przewidzianego w art. 169 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa oświatowego warunku niezastosowania się przez szkołę w wyznaczonym terminie do polecenia organu sprawującego nadzór pedagogiczny, o którym mowa w art. 180 ust. 2 Prawa oświatowego.

Wyjaśniony powyżej charakter postępowania prowadzonego na podstawie art. 154 K.p.a. powoduje, że nawet ewentualne wykonanie zaleceń sformułowanych podczas kontroli i usunięcie wszystkich stwierdzonych wówczas uchybień nie może być podstawą do uchylenia decyzji wykreślającej szkołę z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 154 K.p.a. uwarunkowana jest bowiem prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 K.p.a. nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r., sygn. I OSK 586/06, LEX nr 320845). Nie można więc opierać żądania uchylenia takiej decyzji na zmianie stanu faktycznego, polegającej na usunięciu uchybień stwierdzonych w czasie postępowania zakończonego decyzją o wykreśleniu szkoły z ewidencji – które to uchybienia spowodowały wydanie takiej decyzji.

Podobnie, argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu pisma strony skarżącej z 24 grudnia 2024 r. (k. 20-23) nie mogła zmienić rozstrzygnięcia sprawy. Należy podzielić pogląd organu zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji co do tego, że w interesie społecznym jest przede wszystkim to, aby szkoła niepubliczna realizowała swoje zadania w zakresie kształcenia młodzieży zgodnie z przepisami prawa, w szczególności w zakresie dbałości o bezpieczeństwo małoletnich. Nad tak rozumianym interesem społecznym nie może przeważać interes polegający na zapewnieniu istnienia szkoły ze względu na kultywowanie przez nią chlubnych tradycji, wychowanie wybitnych absolwentów, czy osiągnięcie innych sukcesów edukacyjnych. Natomiast słuszny interes strony sprzeczny z interesem społecznym nie może powodować uwzględnienia wniosku o uchylenie decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. Słuszny interes strony w rozumieniu tego przepisu musi być bowiem interesem znajdującym oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Oceniając, czy w danej sprawie występuje słuszny interes strony przemawiający za uchyleniem decyzji, należy wziąć pod uwagę nie subiektywne przekonanie strony o doznanej przez nią szkodzie, lecz rozważyć okoliczności, które pozwalają ustalić, że żądanie strony (zmiany decyzji) jest słuszne i zasługuje na społeczną akceptację (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 maja 2023 r. o sygn. akt I SA/Wa 182/23, LEX nr 3604565).

Mając na uwadze, że podniesione w skardze zarzuty okazały się nietrafne, a Sąd dokonując z urzędu, w granicach określonych w art. 134 § 1 p.p.s.a., kontroli zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszeń prawa pozwalających na jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, skarga została oddalona, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.