Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 104/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 964/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r. nr 0201-IOD3.4102.13.2022 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2023 r., I SA/Wr 964/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo doręczenia odpisu ww. zarządzenia, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako "P.p.s.a.") odrzucił skargę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej wniósł o jego uchylenie, podnosząc błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na wydane orzeczenie polegający na przyjęciu, że Sąd prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w sytuacji gdy skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych, a Sąd po rozpoznaniu tegoż wniosku powinien ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przystępując do kontroli zaskarżonego orzeczenia należy na wstępie podkreślić, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuiszczenie wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania wraz z pouczeniem co do skutków nieusunięcia braków fiskalnych. Z analizy akt sądowych nie wynika by strona wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ani na etapie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego ani w trakcie jego toku, w szczególności w reakcji na wystosowane wezwanie do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik Skarżącej kwestionuje zaskarżone orzeczenie z uwagi na przywoływaną w jego piśmie okoliczność złożenia wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Należy zauważyć, że zarządzeniem z 7 lipca 2023 r. wezwano adwokata skarżącej do przedłożenia dowodu wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, o którym mowa w zażaleniu z 25 kwietnia 2023 r. na postanowienie z 28 lutego 2023 r. o odrzuceniu skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania (k. 52 akt sądowych). Jednakże pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, do czasu rozpoznania zażalenia nie wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącej mające w jakikolwiek sposób dokumentować wniesienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 53 akt sądowych).

Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu należy zauważyć, że opiera się ona na złożeniu wadliwości zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na złożenie wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Pełnomocnik nie przedstawił jednak w samym zażaleniu ani na późniejszym etapie postępowania zażaleniowego (w odpowiedzi na wezwanie sądu) okoliczności ani dokumentów mających potwierdzać okoliczność wniesienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentacja pełnomocnika w tym zakresie pozostaje gołosłowna. Nie mogła się zatem przyczynić do podważenia ustaleń dokonanych na podstawie dokumentów zawartych w aktach i oceny, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. w niniejszej sprawie. Bezspornym jest, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2022 r., wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym terminie i zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 4 stycznia 2023 r. (k. 21 akt). Z notatki służbowej w przedmiocie analizy rejestru wpłat wynika, że wpis nie został uiszczony (k. 33 akt). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie wskazanym w prawidłowo doręczonym wezwaniu stanowił w tej sprawie przesłankę do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.