Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 675/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 50,  art. 51
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Cisek (sprawozdawca) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi B. i W. O. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. M. [...] we W.

W uzasadnieniu wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W., na podstawie wniosku W. O. - właściciela budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej przy ulicy M. [...] we W.- wszczął postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych samowolnie w budynku mieszkalnym przy ulicy M. [...] we W. W toku prowadzonego postępowania organ nadzoru budowlanego decyzją z dnia [...] r., (Nr[...]) umorzył - jako bezprzedmiotowe - postępowanie administracyjne w sprawie wskazanych wyżej robót. Na skutek zaś wniesionego przez B. i W. O. odwołania D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia. W toku ponownego rozpoznania sprawy, pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla miasta W.- po uprzednim ustaleniu i zawiadomieniu stron postępowania – przeprowadzili oględziny, podczas, których stwierdzili, że w budynku mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej przy ulicy M. [...] we W., wykonano roboty budowlane związane z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego, polegające na wykonaniu łazienki na poziomie parteru i poddasza, a dokładniej na zabudowie części korytarza (holi i garderoba) parteru i poddasza wraz z doprowadzeniem instalacji wodno - kanalizacyjnej i gazowej. Wskazano przy tym, że jedna ze ścian łazienki jest ścianą wspólną dwóch segmentów przy ulicy M. nr [...] i nr[...] , przy której wybudowany jest trzon kominowy. Łazienka zaś wyposażona jest w armaturę sanitarną i zamontowany podgrzewacz wody gazowy typu "J.".

Nadto wyjaśniono, że organ nadzoru budowlanego wezwał inwestorów – E. i Z. Sz. - do złożenia pisemnego wyjaśnienia mającego na celu wskazanie daty kiedy były wykonane roboty budowlane związane z przebudową części przedpokoju i garderoby oraz budową przewodu kominowego w nowopowstałej łazience w budynku przy ulicy M. [...] we W., bądź też wskazanie osoby mogącej potwierdzić niniejsze okoliczności, a strona ta udzieliła stosownych wyjaśnień.

W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że z dowodu w postaci przesłuchania świadka – B. G. wynika, że roboty związane z wydzieleniem pomieszczenia łazienki i wzniesieniem komina wykonano w 1990 roku. W protokole zaś przesłuchanie świadka S. Z. wskazywało na 1989 rok (nie jest to jednak pewna data informacji, bowiem świadek wskazał również, że roboty wykonano około 1990 roku). Natomiast w dokumencie wskazującym na przekazanie obiektu do użytkowania (brak informacji o odstąpieniu od warunków pozwolenia na budowę, zatwierdzonego projektu budowlanego) wynika, że przedmiotowe roboty zrealizowano po oddaniu obiektu do użytkowania, a potwierdzeniem, że robót nie wykonano w okresie wznoszenia budowy budynku, jest w szczególności oświadczenie kierownika budowy ( zgodność wykonania z projektem), załączone do dziennika budowy. Ponadto z zapisów w dzienniku budowy wynika, że kierownik budowy nie nadzorował robót budowlanych będących przedmiotem sprawy. Powyższe oznacza zaś, że niniejsze prace zostały wykonane w dacie obowiązywania ustawy - Prawo budowlane z 24 października 1974 roku.

Mając na względzie opisany powyżej stan faktyczny sprawy podkreślono, że zgodnie z art. 28 wskazanej wyżej ustawy, roboty budowlane związane z przebudową obiektu budowlanego nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, brak jest zatem przesłanki do prowadzenia postępowania na podstawie przepisu art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z 7 lipca 1994 roku. Stwierdzono jednak konieczność prowadzenia postępowania administracyjnego przy przesłance określonej przepisem art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. wywodząc, iż nie można wykluczyć, że roboty budowlane wykonano w sposób mogący spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzi czy bezpieczeństwa mienia.

W dalszej części uzasadnienia wyjaśniono, że roboty budowlane zakończono, zakryto wykonane elementy wyprawami wierzchnimi wykończeniowymi (tynkiem i okładzinami), co oznacza brak możliwości ustalenia rodzaju materiału, z którego wykonano ściany i ustalenia połączenia dobudowanego przewodu kominowego ze ścianą między budynkami, zamocowanych urządzeń i ich podłączeń. Instalacja elektryczna - wykonana jest jako podtynkowa. Wskazano przy tym, że w toku oględzin pracownik inspektoratu nadzoru budowlanego nie mógł ustalić poprawność wykonania robót, co uzasadnia wątpliwości co do jakości robót budowlanych związanych z przebudową.

Uznając zatem potrzebę pozyskania materiału dowodowego na podstawie, którego będzie można wyeliminować wątpliwości bądź ustalić zakres koniecznych do wykonania robót budowlanych lub inne czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. - postanowieniem z dnia [...] roku, (Nr[...]) nałożył na inwestorów - obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego ( wykonanie łazienki z części korytarza i pomieszczenia garderoby ) i wykonaniem przewodu kominowego przy wspólnej ścianie budynku bliźniaczego) oraz przebudowanej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej, a w załączeniu pisma z dnia [...] r E. i Z.Sz. przedłożyli "ocenę techniczną", sporządzoną przez mgr inż. W. R. w specjalności konstrukcyjno budowlanej, przynależnego do D. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.

Nadto w toku postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. pismem z dnia [...] roku wezwał autora powyższego opracowania - do złożenia pisemnego wyjaśnienia - mającego na celu wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy częścią rysunkową i opisową "Oceny technicznej wykonania łazienek oraz przewodu kominowego" w budynku przy ulicy M. [...] we W. - w zakresie otwierania drzwi do pomieszczenia łazienki na parterze budynku oraz szerokości otworów drzwiowych do pomieszczeń łazienek (na poddaszu i w parterze budynku). W piśmie z dnia [...]r. W. R. złożył wyjaśnienie co do szerokości otworów drzwiowych informując jednocześnie, iż inwestor robót budowlanych wystąpił do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie zgody na odstępstwo w zakresie szerokości otworów drzwiowych do łazienki i kierunku otwierania. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją zaś z dnia [...] roku, (Nr[...]) wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku (Dz. U. Nr 75 poz.690 z późn. zm.) w zakresie: szerokości wejść do łazienek na parterze i poddaszu wynoszącą 0.7m i otwierania drzwi do wnętrza pomieszczenia łazienki na parterze.

Jak dalej wskazał organ I instancji z przedłożonego opracowania wynika, że " roboty budowlane związane z przebudową budynku mieszkalnego (wykonanie łazienki z części korytarza i pomieszczenia garderoby), wykonaniem przewodu kominowego przy wspólnej ścianie budynku bliźniaczego oraz przebudowanej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej - zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, zasadami wiedzy technicznej oraz przepisami techniczno budowlanymi. Pomieszczenia nadają się do eksploatacji".

Nadto podkreślono, że na podstawie tak zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji stwierdził poprawność wykonanych robót, zgodność z zasadami sztuki budowlanej i zasadami wiedzy technicznej, podkreślając że zgromadzony materiał dowodowy w sposób dostateczny wyjaśnia okoliczności związane z wykonaniem robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego przy ulicy M. [...] we W.

W końcowej części uzasadnienia podniesiono, że zapewniając stronom czynny udział w prowadzonym postępowaniu - przed wydaniem decyzji, umożliwiono im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. B. i J.O. skorzystali z przysługujących im praw i swoje uwagi zawarli w piśmie z dnia [...] r., które w ocenie organ I instancji pozostają jednak bez znaczenia dla sprawy. Wskazano przy tym, iż organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku wyjaśnienia "celowości" wykonania robót, nadto nie ma konieczności wykonania dodatkowych wzmocnień istniejących elementów.

Wskazano także, iż w niniejszej sprawie nie ma podstaw do nałożenia obowiązku wykonania dodatkowej oceny technicznej, gdyż przedłożona wyjaśnia dostatecznie okoliczności przebudowy, a kwestie związane z naruszeniem praw własności mogą być dochodzone przez strony przed sądami powszechnymi.

Ze względu na brak określenia czynności mających na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem w oparciu o przepis art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane - w ocenie organ I instancji - nie ma podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy -Prawo budowlane (przy przesłance określonej w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane).

W imieniu B.i W. O. odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik J.M., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że samowolnie wykonane roboty polegające na: zabudowaniu części korytarza parteru, zabudowaniu części poddasza, doprowadzeniu instalacji wodno – kanalizacyjnej, doprowadzeniu instalacji gazowej, wybudowaniu trzonu kominowego, zainstalowaniu w powstałej łazience armatury sanitarnej i podgrzewacza wody typu tzw. "Junkers" wykonano po oddaniu obiektu do użytkowania. Wskazano przy tym, że powyższe roboty budowlane i instalacyjne nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, jednakże wymagały zgłoszenia właściwemu organowi architektury i budownictwa, czego zaś inwestorzy nie uczynili.

Nadto strona odwołująca się zakwestionowała twierdzenie, iż wykonane roboty budowlane zostały w pełni zakryte i trudno jest ustalić rodzaj materiału, z którego wykonano ściany czy okładziny. Najistotniejsze bowiem jest to, że w wyniku przebudowy i wykonania nowych i dodatkowych instalacji gazowych, wodnych i kanalizacyjnych w poważny sposób zmieniono nie tylko użytkowanie pomieszczeń (hollu i garderoby) ale również w istotny sposób naruszono interes mieszkańców i właścicieli budynku bliźniaczego przy ul. M. [...]. Naruszenie zaś tegoż interesu i słusznych ich praw polega na zagospodarowaniu w sposób jednostronny wspólnej ściany poprzez zainstalowanie na niej urządzeń i instalacji oraz wybudowanie przy ścianie przewodu kominowego. Zmiana zaś funkcji pierwotnych pomieszczeń ma istotny wpływ na oddziaływanie na pomieszczenia budynku bliźniaczego, którego właściciele odczuwają wibracje związane z funkcjonowaniem instalacji i urządzeń a także nadmierny hałas.

Strona odwołująca się podkreśliła nadto, że przebudowa powinna być bezwzględnie z nią wcześniej uzgodniona. Wyjaśniono przy tym, że nie kwestionuje ona poprawności pod względem technicznym wykonanych robot budowlanych i instalacyjnych i w tym zakresie nie neguje ustaleń dokonanych przez uprawnione osoby, ale stwierdza, że nie zawierają one wniosków dotyczących funkcjonowania instalacji i urządzeń, a zwłaszcza ich wpływu na użytkowników pomieszczeń w budynku bliźniaczym. W tym kontekście podniesiono, że brak jest stosownych ustaleń w przedmiocie istotnego wpływu wykonanych prac na jakość życia mieszkańców budynku przy ul. M. [...].

W ocenie strony skarżącej przeprowadzone prace w istotny sposób naruszyły jej interes poprzez brak uzyskania zgodny na wykonanie robót jak i poprzez zmianę warunków użytkowania pomieszczeń w budynku przy ul. M. [...]. Z tego też względu żądała przede wszystkim wzmocnienia i wyciszenia ściany wspólnej, tak aby instalacje i urządzenia nie wpływały na zmianę warunków użytkowania jej pomieszczeń mieszkalnych. Wskazano przy tym, iż spełnienie tychże warunków wymaga kolejnej przebudowy i częściowego demontażu instalacji wodno – kanalizacyjnej.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w przypadku stwierdzenia samowolnego wykonania robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego lub wykonywania ich w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego winien niezwłocznie wdrożyć procedurę naprawczą, a w przypadku robót niezakończonych organ nadzoru wstrzymuje prowadzone roboty budowlane postanowieniem wydanym na podstawie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Celem postępowania naprawczego opisanego w art. 50-51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, przy czym przez zgodność z prawem należy rozumieć tylko i wyłącznie zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami i normami wiedzy technicznej i sztuki budowlanej. W konsekwencji, jeżeli okazałoby się, że wykonane roboty nie naruszają przepisów techniczno-budowlanych i zasad sztuki budowlanej organ nadzoru powinien postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji brak jest bowiem podstaw do wydawania w sprawie, jednej z decyzji merytorycznych określonych w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego.

W ocenie organu odwoławczego analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazuje, iż organ I instancji przeprowadził postępowanie w sprawie w sposób pozwalający na stwierdzenie poprawności poczynionych ustaleń. Przesłanką zaś przesądzającą w ocenie organu odwoławczego o bezprzedmiotowości postępowania jest fakt, iż jak wynika z przedłożonej oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, niniejsze prace związane z przebudową budynku mieszkalnego tzn. wykonanie łazienki z części korytarza i pomieszczenia garderoby, wykonanie przewodu kominowego przy wspólnej ścianie budynku bliźniaczego oraz przebudowanie instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej - zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, zasadami wiedzy technicznej oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Pomieszczenia nadają się do eksploatacji, a wskazana wyżej ocena techniczna nie określa czynności, które miałyby na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Zatem - jak dalej wskazał organ II instancji – w związku z faktem, iż przedłożone dokumenty potwierdzają poprawność wykonanych robót postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul, M. [...] we W. stało się bezprzedmiotowe, a zatem organ stopnia powiatowego prawidłowo umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się natomiast do zarzutu zawartego w treści odwołania, dotyczącego naruszenia współwłasności, poprzez wykonanie robót budowlanych na części wspólnej obiektu, wskazano, iż postępowanie toczące się na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane nie rozstrzyga w ogóle sporów dotyczących prawa własności obiektów lub ich części. Są to bowiem kwestie z zakresu prawa cywilnego podlegające kognicji sądu powszechnego. Wskazano nadto, iż brak jest przesłanek ustawowych pozwalających uzależnić prowadzenie procedury naprawczej od uzyskania przez inwestora zgody współwłaściciela na wykonanie robót.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyli B. i W. O. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej organu I instancji.

W ocenie strony skarżącej decyzja organu odwoławczego w swoim uzasadnieniu nie odbiega od uzasadnienia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a obydwa rozstrzygnięcia oparto wyłącznie na ocenie technicznej samowolnie wykonanych robót budowlanych, zgodnie z którą orzeczono iż roboty te wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, zasadami wiedzy technicznej oraz przepisami techniczno – budowlanymi, co uzasadnia umorzenie niniejszego postępowania.

W ocenie strony skarżącej samowolnie wykonane roboty w zakresie przebudowy garderoby na łazienkę, wykonania przewodu kominowego przy wspólnej ścianie budynku bliźniaczego, przebudowanej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej nie zostały przeanalizowane pod kątem nie tyle konieczności ale również możliwości ich wykonania bez uszczerbku dla substancji budynki w części dotyczących wspólnych ścian, do których prawo mają, również małżonkowie O.

Zarzucono nadto, iż roboty powyższe - jak potwierdzono - zostały wykonane samowolnie, a ostatecznie negatywne ich oddziaływanie na współwłaścicieli ściany zostało ujawnione po zamontowaniu urządzeń, w tym przeniesieniu urządzenia grzewczego (junkersa) po roku 2000.

Zdaniem skarżącej strony nie odniesiono się w argumentacjach zawartych w zaskarżonych decyzjach do celowości odstępstwa od rozwiązań projektowych wykonanych robót budowlanych, wywodząc, że niniejsze prace zostały przeprowadzone niezgodnie z zatwierdzonym projektem technicznym i rozwiązaniami dotyczącymi instalacji gazowej, wodociągowej, kanalizacyjnej i elektrycznej.

Nadto strona skarżąca podniosła, iż inwestorzy nie posiadali zgody współwłaścicieli wspólnej ściany na wykonanie instalacji na stanowiących wspólną własność ścianach. A także zarzucili, iż w toku prowadzonego postępowania nie poddano analizie uciążliwość dla drugiej strony zamontowanych na wspólnej ścianie urządzeń gazowych , wodnych i kanalizacyjnych.

W ocenie małżonków O. organy nie ustosunkowały się do teoretycznych możliwości dokonania przez skarżących w przyszłości przeróbek technicznych na wspólnych elementach ścian, polegających na przeróbce instalacji gazowych, wodnych, elektrycznych, kanalizacyjnych, przebudowie garderoby na łazienkę wraz z wszystkimi niezbędnymi urządzeniami.

W konkluzji strona skarżąca zarzuciła, że organy I i II instancji zbyt prosto i bez dogłębnej oceny wydały decyzje, które nie kończą sprawy ale mogą doprowadzić do eskalacji i tak już nabrzmiałego konfliktu.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

W pierwszej kolejności kontroli Sądu podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów proceduralnych. Bezbłędne stosowanie przepisów procesowych wpływa bowiem na zasadność ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić trafność zastosowanych w danej sprawie norm prawa materialnego.

Zgodnie zaś z przepisem art. 151 powyższej ustawy w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych oraz obowiązujących w tym czasie przepisów prawnych uznał, iż w niniejszej sprawie uchybienia, o których mowa powyżej nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.

W rozpoznawanej sprawie kontroli tutejszego Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.z dnia [...] r. (Nr[...]) utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. umarzającą postępowanie w przedmiocie wykonania ok. 1990 r. robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. M. [...] we W., polegających na zabudowaniu części korytarza parteru, zabudowaniu części poddasza, doprowadzeniu instalacji wodno – kanalizacyjnej, doprowadzeniu instalacji gazowej, wybudowaniu trzonu kominowego, zainstalowaniu w powstałej łazience armatury sanitarnej i podgrzewacza wody typu tzw. "Junkers".

Poddając ocenie powyższe rozstrzygnięcie zasadnym jest na wstępie wskazanie, że celem ustalenia, czy w rozpoznawanej sprawie rzeczywiście miała miejsce samowola budowlana należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.), a to z uwagi na fakt, iż niniejsze prace były prowadzone pod jej rządami. Na podstawie zaś przepisów ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tj. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) organy nadzoru budowlanego obowiązane są ocenić, czy w realiach konkretnej sprawy może być prowadzone postępowanie naprawcze, czy też brak jest podstaw do przeprowadzenia takiego postępowania, czy też brak jest podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt IISA/Wr 673/08). Słusznie zaś wskazał D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., że celem postępowania naprawczego opisanego w art. 50- 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, a przez zgodność z prawem należy rozumieć zgodność z przepisami techniczno – budowlanymi oraz zasadami i normami wiedzy technicznej i sztuki budowlanej. Jak natomiast podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 kwietnia 2005 r. (sygn. akt IISA/Wa 493/04), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejsza sprawę w sytuacji uznania – w następstwie oceny dokumentacji przedłożonej przez inwestora - że wykonane roboty nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, organ nadzoru budowlanego winien umorzyć postępowanie albowiem przepis z art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie daje mu materialnoprawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że uznanie, iż w niniejszej sprawie zgodnie z art. 28 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. roboty budowlane związane z przebudową obiektu budowlanego nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, nie zwolniło organów nadzoru budowlanego od dokonania oceny czy przedsięwzięte prace zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, celem wykluczenia, że prace te zrealizowano w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Wobec powyższego organ nadzoru budowlanego podjął czynności polegające na zebraniu materiału dowodowego odnoszącego się do wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przede wszystkim nałożył na inwestorów robót budowlanych – E. i Z. Sz. – obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową przedmiotowego budynku mieszkalnego. Z przedłożonej oceny wynika zaś jednoznacznie, że "roboty budowlane związane z przebudową budynku mieszkalnego (wykonanie łazienki w części korytarza i pomieszczenia garderoby), wykonaniem przewodu kominowego przy wspólnej ścianie budynku bliźniaczego oraz przebudowanej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, zasadami wiedzy technicznej oraz przepisami techniczno – budowlanymi. Pomieszczenia nadają się do eksploatacji". Powyższe zaś oznacza, że chybiony jest zarzut skarżących, iż wykonane prace nie zostały przeanalizowane pod kątem możliwości ich wykonania bez uszczerbku dla substancji budynku w części dotyczących wspólnych ścian, do których prawo mają również małżonkowie O., czy też zarzut dotyczący nieprawidłowości w zakresie instalacji gazowej, wodociągowej, kanalizacyjnej i elektrycznej. W świetle bowiem tejże oceny – wbrew zarzutom skargi - nie można uznać, iż przedsięwzięte prace nie odpowiadają standardom prawa, w tym także przepisom techniczno – budowlanym, co uzasadniałoby nałożenie na inwestora na podstawie przepisu z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązku wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych prac do stanu zgodnego z prawem. Przeciwnie – w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne wskazują, że roboty te takiego dostosowania nie wymagają, gdyż odpowiadają prawu, co uzasadnia podjęcie decyzji w przedmiocie umorzenia niniejszego postępowania.

W rozpoznawanej sprawie koronnym argumentem strony skarżącej było to, iż w toku prowadzonego postępowania organy nadzoru budowlanego całkowicie pominęły jej prawo, wywodząc, iż na wykonanie instalacji na stanowiącej wspólną własność ścianie, wymagana była jej zgoda. Odnosząc się do powyższego zarzutu zasadnym jest wskazanie, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym aktualny jest pogląd, iż w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 Prawa obojętna jest okoliczność braku zgody współwłaściciela nieruchomości na dokonanie wymienionych prac (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. akt IV SA 639/01). W tym kontekście wskazać należy, iż kwestie naruszenia współwłasności oraz występujących uciążliwości względem nieruchomości sąsiednich związanych z hałasem wytwarzanym w trakcie użytkowania urządzeń zainstalowanych na wspólnej ścianie – stanowią sprawę cywilną i na mocy art. 1 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego podlegają kognicji sądu powszechnego.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż organy nadzoru budowlanego nie ustosunkowały się do możliwości dokonania w przyszłości przez skarżących przeróbek technicznych na wspólnych elementach ścian, wskazać należy, iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego ocenie organów podlegała prawidłowość wykonanych prac w aspekcie ich prawidłowości ze sztuką budowlaną, zasadami wiedzy technicznej i przepisami techniczno – budowlanymi. Nie mogły one więc opierać swojej oceny, mając na względzie to, jakie wywoła wykonana inwestycja w przyszłości skutki wobec innych, planowanych robót budowlanych.

Mając zatem na względzie to, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z uchybień bądź stwierdzonych wadliwości wykonanych robót budowlanych zasadnym było umorzenie niniejszego postępowania, stosownie do art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącego, iż gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. Zważyć bowiem należy, iż sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu powyższego przepisu wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., I OSK 967/05, LEX nr 201507). W rozpoznawanej sprawie, uwzględniając zebrany materiał dowodowy, Sąd nie miał wątpliwości, iż brak jest podstaw do wydania decyzji merytorycznej, co motywuje zasadność podjętego przez organy rozstrzygnięcia.

Konkludując, uznać należy, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.