Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 222/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. V. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga L. V. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 września 2024 r., skarżąca została wezwana do podania nr PESEL.

Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, datowanym również na dzień 19 września

2024 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie

100 zł.

W wydanych zarządzeniach zakreślono termin siedem dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została uznana za doręczoną w dniu 7 października 2024 r. Zakreślony w wezwaniach termin upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz nr PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 (publ.: ONSAiWSA 2023/6/82) niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

Z kolei stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie.

W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi (podania numeru PESEL) oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w ustawowym terminie siedmiu dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania, po dwukrotnym jej awizowaniu w dniach 23 września 2024 r. i 1 października 2024 r., została w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznana za doręczoną w dniu 7 października 2024 r. Zatem od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 14 października 2024 r., braki formalne skargi, jak również wpis sądowy, nie zostały uzupełnione.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.