Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 189/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132;  art. 134; art. 142 ust. 1 - 5; art. 152
journal: Dz.U. 2022 poz 2561
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2024 r. sprawy ze skargi Szpitala S S.A. w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 28 grudnia 2023 r. nr 16/12/2023/OD w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń zdrowotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 28 grudnia 2023 r. nr 16/12/2023/OD Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działający z upoważnienia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej określany jako Dyrektor NFZ lub Organ) i przy udziale 12 uczestników postępowania , oddalił odwołanie Szpitala S S.A. z siedziba w B., (zwanego dalej "Odwołującym lub Skarżącym", od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2027 r., (kod postępowania: [...]), w rodzaju świadczeń: leczenie szpitalne, w zakresie program lekowy - leczenie spastyczności kończyny górnej i/lub dolnej po udarze mózgu z użyciem toksyny botulinowej typu A, leki w programie lekowym - leczenie spastyczności kończyny górnej i/lub dolnej po udarze mózgu z użyciem toksyny Botulinowej typu A.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Organ ustalił, że 16 sierpnia 2023 r. Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561 z późn. zm., dalej określanej skrótem u.ś.z.lub ustawa o świadczeniach), ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert- postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1.01.2024 r. do 30.06.2027 r., kod postępowania: [...], w rodzaju świadczeń leczenie szpitalne, w zakresie program lekowy - leczenie spastyczności kończyny górnej i/lub dolnej po udarze mózgu z użyciem toksyny botulinowej typu A, leki w programie lekowym - leczenie spastyczności kończyny górnej i/lub dolnej po udarze mózgu z użyciem toksyny Botulinowej typu A na obszarze obejmującym woj. śląskie. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż 109.509,32 zł. Oferty w przedmiotowym postępowaniu należało złożyć w terminie do dnia 1 września 2023 r. W postępowaniu ogółem złożono 16 ofert.

W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert oraz potwierdziła spełnienie przez 12 oferentów wymagań określonych w przepisach prawa. Oferta Odwołującego, podobnie jak dwie inne, została odrzucona.

W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 u.ś.z. oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 z późn. zm., dalej określanego jako "rozporządzenie kryterialne"), Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert. Po czym 24 listopada 2023 r. ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru 12 ofert na 17 miejsc udzielania świadczeń.

W odwołaniu od rozstrzygnięcia Komisji Skarżący zarzucił wadliwe rozstrzygnięcie postępowania konkursowego o kodzie [...]. Bowiem, jego zdaniem, spełniał on warunki wobec prawa i wymogi określone przez Prezesa NFZ oraz przedstawił w ofercie prawdziwe informacje, podczas gdy Komisja Konkursowa podjęta bezpodstawne decyzje o odrzuceniu oferty w całości oraz o oddaleniu protestu na odrzucenie oferty, naruszając tym samym art. 149 ustawy. Zarzucił także nierozpoznanie kolejnego protestu złożonego w terminie na inną czynność komisji, to jest na oddalenie protestu.

W uzasadnieniu do złożonego odwołania, Odwołujący podniósł w szczególności, że oferta zawierała wyłącznie prawdziwe dane i wszystkie odpowiedzi ankietowe były zgodne z prawdą. W toku czynności konkursowych Komisja wezwała oferenta do wyjaśnienia odpowiedzi na pytanie ankietowe, przytaczając w treści pisma stanowisko: "Kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione kiedy obejmuje przedmiot kontraktowych świadczeń" Zdaniem Odwołującego w żadnym przepisie prawa ustawodawca nie przewiduje, a Komisja nie przytoczyła podstawy swojego stanowiska, jakoby certyfikat akredytacyjny miał być zgodny z miejscem udzielania świadczeń. Jednak Komisja Konkursowa podważyła odpowiedź "TAK" na pytanie ankietowe nr 1.2.3.4 "PL_W Certyfikat akredytacyjny przyznany zgodnie z ustawą o akredytacji na dzień rozpoczęcia negując tę odpowiedź jako nieprawdziwą i podejmując całości.

Odwołujący złożył protest na czynność komisji polegającą na odrzuceniu oferty, w którym zaprzeczył, jakoby przedstawił nieprawdziwe informacje w ofercie, bowiem istotnym jest, że wyeliminowanie z udziału w postępowaniu świadczeniodawcy, który podał nieprawdziwe informacje wymaga ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, że złożone przez wykonawcę informacje nie są prawdziwe oraz wykazania, że wykonawca podając nieprawdziwe informacje działał z zamiarem wprowadzenia komisji w błąd. Decyzja komisji ograniczyła się do dowolnej oceny informacji i bezprawnie wykluczyła oferenta z postępowania. Komisja Konkursowa protest oddaliła jako bezzasadny. W uzasadnieniu tej czynności wskazała na dopuszczone miejsce udzielania świadczeń tj. poradnię. Ta zaś nie posiadała certyfikatu. Posiadał go jedynie szpital prowadzony przez Skarżącego.

W związku z treścią argumentów przedstawionych przez komisję w uzasadnieniu do oddalenia protestu, które nie były związane z merytoryczna treścią protestu, Odwołujący złożył kolejny protest na inną czynność, tj. protest na oddalenie protestu, bowiem złożenie protestu na jedną czynność komisji nie wyklucza złożenia innego protestu na inną czynność komisji zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy. Komisja pozostawiła ten protest bez rozpoznania, mimo, że został złożony w terminie i zgodnie z przepisami prawa.

W odwołaniu od rozstrzygnięcia konkursu Skarżący podkreślił, że uzasadnienie do oddalenia protestu nie odnosi się do zarzutów w nim podniesionych. Zdaniem Odwołującego wzmianki o niedopuszczalności zmiany treści oferty lub popełnieniu błędu przez oferenta nie dotyczyły treści protestu, gdyż Odwołujący w swoim proteście nie wyrażał najmniejszej woli jakiejkolwiek zmiany oferty, czy jej uzupełnienia, ani też nie popełnił żadnego błędu przygotowując ofertę i niezmiennie potwierdza prawdziwość informacji w niej zawartych, jako że dołożył należytej staranności, aby oferta była sporządzona profesjonalnie. Odwołujący stwierdza także, że został niejednolicie i nierówno potraktowany przez komisję w stosunku do innych oferentów poprzez podważenie legalnego certyfikatu akredytacyjnego zgodnego z przedmiotem postępowania określonym w rozporządzeniu Ministra Zdrowia, a nie w Zarządzeniu Prezesa NFZ.

Podkreślił także, że złożył ofertę na realizację świadczeń w rodzaju leczenie szpitalne, a nie na miejsce udzielania świadczeń, wobec braku takiego wskazania w przepisach, w oparciu o które prowadzone jest postępowanie konkursowe i czego ustawodawca w żadnym przepisie nie stanowi, aby oferta była składana na miejsce udzielania świadczeń.

Odniósł się do notatki Komisji konkursowej, która w notatce na stronie 9 zapisała: "Komisja Konkursowa w drodze podjętej korespondencji nie uzyskała dodatkowych wyjaśnień oferenta potwierdzających prawidłowość udzielonej odpowiedzi". W jego ocenie jest to nieprawdziwa informacja, jako że Skarżący w swoich wyjaśnieniach przytoczył treść ogłoszenia konkursu z zawartym przedmiotem postępowania, zgodnym z certyfikatem akredytacyjnym oraz wskazał zabiegowość procedury zgodnej z certyfikatem akredytacyjnym tj. ostrzykiwanie toksyną botulinową, polegające na podaniu iniekcyjnym, wielopunktowo (z wyjątkiem małych mięśni), w zakresach dawek zgodnych z charakterystyką produktów leczniczych oraz zgodnie z doświadczeniem klinicznym podającego

Rozpatrując odwołanie Organ wskazał na akty prawne mające zastosowanie w sprawie, tj. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1194 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 20 czerwca 2023 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.Urz.Min.Zdrow. z 2023 r., poz. 49); Zarządzeniu Nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.) i Zarządzeniu Nr 31/2023/DGL Prezesa NFZ z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie programy lekowe.

Ogłoszenie o konkursie zawierało wskazanie aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu, w tym powyższych rozporządzeń Ministra Zdrowia i zarządzeń Prezesa NFZ. Nadto ich treść była dostępna dla świadczeniodawców na stronach internetowych zarówno Centrali NFZ, jak i Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Zgodnie z § 11 Zarządzenia Nr 31/2023/DGL Prezesa NFZ Świadczenia z katalogu świadczeń są wykonywane w trybie:

ambulatoryjnym; jednodniowym — wyłącznie w przypadku, gdy cel terapii nie może być osiągnięty przez leczenie prowadzone w trybie ambulatoryjnym; hospitalizacji — wyłącznie w przypadku, gdy cel terapii nie może być osiągnięty przez leczenie prowadzone w trybie jednodniowym lub w trybie ambulatoryjnym.

W załączniku nr 3 Wymagania wobec świadczeniodawców udzielających świadczeń z zakresu programów lekowych do ww. Zarządzenia Prezesa NFZ wskazano, że wymogiem formalnym wobec świadczeniodawców jest wpis w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą zawierający specjalność lub profil komórki organizacyjnej podmiotu leczniczego zgodne ze szczegółowymi wymaganiami określonymi dla każdego programu lekowego. Zgodnie z opisem programu lekowego B.57 leczenie spastyczności kończyny górnej i/lub dolnej po udarze mózgu z użyciem toksyny botulinowej typu A (zakres 03.0000.357.02) realizacja tego programu może odbywać się w komórkach organizacyjnych o specjalności lub profilu:

poradnia neurologiczna poradnia rehabilitacyjna poradnia rehabilitacji narządu ruchu poradnia rehabilitacji neurologicznej oddział neurologiczny oddział rehabilitacyjny oddział rehabilitacji narządu ruchu oddział rehabilitacji neurologicznej

Odwołujący wskazał w ofercie miejsce udzielania świadczenia Poradnia Neurologiczna o profilu leczenie ambulatoryjne specjalistyczne — neurologia. W dziale I oferty w rubryce certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia Odwołujący wykazał, że certyfikat akredytacyjny potwierdza spełnienie przez Szpital S standardów akredytacyjnych dla inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych, w zakresie działalności zakładu leczniczego. W dziale VIII Ankiety w odpowiedzi na pytanie ankietowe 1.2.3.4. Certyfikat Akredytacyjny przyznany zgodnie z ustawą o akredytacji na dzień rozpoczęcia obowiązywania umowy Odwołujący udzielił odpowiedzi "TAK". Odwołujący dołączył do oferty certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia nr [...] z 5 grudnia 2022 r., potwierdzający spełnienie przez Szpital S Spółka Akcyjna standardów akredytacyjnych dla inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych w zakresie działalności zakładu leczniczego Szpital S. Certyfikat jest ważny 3 lata od daty wystawienia, a więc obowiązywał będzie na dzień rozpoczęcia obowiązywania umowy, tj. 1 stycznia 2024 r.

Komisja Konkursowa, biorąc pod uwagę wyjaśnienia Odwołującego odrzuciła ofertę uznając, że certyfikat akredytacyjny "potwierdza spełnianie przez Szpital S Spółka Akcyjna, standardów akredytacyjnych dla inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych w zakresie działalności zakładu leczniczego Szpital S". Nie dotyczył i nie mógł, co przyznał sam Skarżący, Przychodni Neurologicznej wskazane we wniosku jako miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych.

W konsekwencji Komisja uznała, że Skarżący podał nieprawdziwe dane we wniosku. Podtrzymał do stanowisko w rozstrzygnięciu protestu Skarżącego, oddalając protest.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Organ podkreślił, że w rozporządzeniu kryterialnym Ministra Zdrowia nie określono dodatkowych wymagań wobec certyfikatu akredytacyjnego przyznanego zgodnie z ustawą o akredytacji. W załączniku 14 do rozporządzenia, "Wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie szpitalne w zakresach programów lekowych", w tabeli nr 2 "Leczenie szpitalne — programy lekowe — część wspólna" w części Il. "Jakość Pozostałe warunki" w pozycji 3 widnieje wpis "Certyfikat akredytacyjny przyznany zgodnie z ustawą o akredytacji na dzień rozpoczęcia obowiązywania umowy." Brak jest dodatkowych wymagań, wiążących certyfikat z jego zakresem czy też miejscem udzielania świadczeń. Pytanie ankietowe 1.2.3.4 sformułowane jest w sposób tożsamy z warunkiem określonym w rozporządzeniu kryterialnym, bez wskazywania dodatkowych ograniczeń, warunków lub wyjaśnień co do zakresu odnośnie zakresu akredytacji lub miejsca udzielania świadczeń wskazanego w ofercie.

Posiadany przez Odwołującego się certyfikat został wydany na podstawie nieobowiązującej już ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2135). Zgodnie zaś z zapisami z ustawy standardy akredytacyjne publikowane są w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia. W 2010 r. opublikowane zostały standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania szpitali (Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2010 r., Nr 2, poz. 24), zaś w 2015 r. zostały opublikowane standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania podmiotów leczniczych wykonujących inwazyjne procedury zabiegowe i operacyjne (Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2015 r., poz. 67). Zgodnie z ww. obwieszczeniem Ministra Zdrowia standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania podmiotów leczniczych wykonujących inwazyjne procedury zabiegowe i operacyjne dotyczą świadczeń udzielanych w trybie hospitalizacji jednego dnia, w trybie hospitalizacji w łóżek lub w podmiotach wąskoprofilowych (podmioty specjalizujące się w wykonywaniu wybranych inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych z danej dziedziny medycyny). Organ zaznaczył, że zakres certyfikatu przedstawionego przez Odwołującego ograniczony jest do zakresu działalności zakładu leczniczego Szpital S. W rejestrze W rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem księgi [...] w strukturze organizacyjnej podmiotu leczniczego wykazano dwa zakłady lecznicze: "Poradnie S" i "Szpital S". W celu wyjaśnienia, czy certyfikat akredytacyjny obejmuje w swoim zakresie poradnię neurologiczną wskazaną w ofercie jako miejsce udzielania świadczeń wezwano Odwołującego do przedłożenia regulaminu organizacyjnego lub innych dokumentów określających strukturę podmiotu leczniczego biorącego udział w postępowaniu konkursowym. Pismem z 18.12.2023 r. Odwołujący przekazał wyciąg z "Regulaminu Organizacyjnego podmiotu wykonującego działalność leczniczą Szpital S Spółka Akcyjna" z dnia 13.01.2022 r. W regulaminie stwierdza się, że szpital prowadzi działalność leczniczą za pomocą zakładów leczniczych "Szpital S" i "Poradnie S", zwane łącznie "Zakładami Leczniczymi Szpitala".

Posiłkując się wpisami z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą organ przyjął, że wskazany w certyfikacie zakład leczniczy "Szpital S" zgodnie z wpisem rejestrowym w pozycji Lp. 2 rubryka 26 wykonuje działalność w rodzaju "1 — stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne i szpitalne", podczas gdy wymieniony w rejestrze pod pozycją Lp. 1 zakład leczniczy Poradnie S" wykonuje działalność wskazaną w rubryce 26 "3 — Ambulatoryjne świadczenia zdrowotne". W konsekwencji należy uznać, że wskazana w ofercie poradnia neurologiczna zgodnie z prowadzonym rodzajem działalności leczniczej powinna wchodzić w skład zakładu leczniczego "Poradnie S", a tym samym nie obejmuje jej swoim zakresem certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia przyznany w zakresie działalności zakładu leczniczego Szpital S.

W konsekwencji Organ uznał, że Skarżący podał nieprawdziwe dane we wniosku, przy czym te dane wpływały na punktację oferty poprzez możliwość przyznania dodatkowych punktów.

Na koniec organ stwierdził, że zasady, według których prowadzone było przedmiotowe postępowanie określone są wprost w ustawie oraz wskazanych wcześniej aktach wykonawczych Ministra Zdrowia i zarządzeniach Prezesa NFZ. Komisja Konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Zgodnie z art. 134 ust. 2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych samych zasadach, dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich Oferentów. W świetle powyższych okoliczności uznał, że postępowanie Komisji Konkursowej w żaden sposób nie naruszało zasady równości stron.

Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Odwołującego. Wobec powyższego, przy braku podstaw do uwzględnienia odwołania, na podstawie art. 154 ust. 3 u.ś.z.

W skardze skierowanej do sądu administracyjnego Skarżący, zaskarżając w całości decyzję Dyrektora NFZ działającego z upoważnienia Prezesa NFZ, zarzucił jej:

1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

a) tj. art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.z. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że oferta Skarżącego zawiera nieprawdziwe informacje polegające na udzieleniu przez Skarżącego odpowiedzi "TAK" na pytanie ofertowe nr 1.2.3.4 "PL W Certyfikat akredytacyjny przyznany zgodnie z ustawą o akredytacji na dzień rozpoczęcia obowiązywania umowy?' i w konsekwencji odrzucenie oferty Skarżącego, podczas gdy ogłoszenie Śląskiego Oddziały Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w rodzaju: LECZENIE SZPITALNE (PKWiU86 - usługi w zakresie opieki zdrowotnej, 85110000-3 Usługi szpitalne i podobne w: rodzaju: 03 - LECZENIE SZPITALNE), jest zgodne z posiadanym przez Skarżącego Certyfikatem Akredytacyjnym Ministra Zdrowia, który potwierdza spełnianie przez Szpital S Spółka Akcyjna, standardów akredytacyjnych dla inwazyjnych procedur zabiegowych a tym samym Skarżący spełniał standardy akredytacyjne dla procedury zabiegowej przy zastosowaniu podania TOKSYNY BOTULINOWEJ TYPU A dla świadczeń w rodzaju Leczenie Szpitalne, w związku z czym bezpodstawne jest przyjęcie, że Skarżący udzielając odpowiedzi "TAK" na pytanie ofertowe nr 12.3.4 "PL W Certyfikat akredytacyjny przyznany zgodnie z ustawą o akredytacji na dzień rozpoczęcia obowiązywania umowy/' zawarł w ofercie nieprawdziwe informacje, a tym samym bezpodstawne jest odrzucenie oferty Skarżącego.

Powyższe naruszenie w oczywisty sposób miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ błędne przyjęcie przez Organ, że oferta Skarżącego zawiera nieprawdziwe informacje, skutkowało wydaniem błędnej decyzji i w konsekwencji odrzuceniem oferty Skarżącego, w sytuacji, w której oferta Skarżącego nie zawierała nieprawdziwych informacji, a zatem brak było podstaw do odrzucenia oferty Skarżącego.

2. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm. — dalej jako "K.p.a.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez nieuwzględnienie bezprawności działania Komisji w postaci żądania przedstawienia przez Skarżącego certyfikatu; podczas gdy wskazane żądanie nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Powyższe naruszenie, w oczywisty sposób mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ wobec nieuwzględnienia przez Organ bezprawności działania Komisji w postaci nieuprawnionego żądania przedstawienia przez Skarżącego certyfikatu, Odwołanie Skarżącego zostało oddalone a oferta odrzucona, podczas gdy wobec braku podstawy prawnej do żądania przedstawienia przez Skarżącego certyfikatu brak było również podstaw do odrzucenia oferty Skarżącego.

b) art. 7 i art. 11 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie tj. i) nieuwzględnienie stanowiska Komisji wyrażonego w wezwaniu do złożenia wyjaśnień, z którego wynika, iż kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione kiedy obejmuje przedmiot kontraktowych świadczeń oraz iii) nieuwzględnienie faktu, że certyfikat akredytacyjny przedstawiony przez Skarżącego, jest zgodny z przedmiotem kontraktowanych świadczeń, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady przekonania Organu administracji publicznej, co do przesłanek jakimi się kieruje w toku rozstrzygania sprawy oraz do wydania błędnej decyzji administracyjnej.

Powyższe naruszenie, w oczywisty sposób mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ wobec zaniechania przez Organ podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji o przedmiotowej treści, a tym samym odwołanie Skarżącego nie powinno zostać oddalone.

c) art. 7a K.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości prawnych wynikających z analizy Regulaminu Organizacyjnego Skarżącego, w zakresie czy posiadany przez odwołującego certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia obejmuje poradnię neurologiczną jako miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, na niekorzyść Skarżącego, podczas gdy zgodnie z treścią przepisu art. 7a K.p.a. wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść strony (tj. Skarżącego).

Powyższe naruszenie, w oczywisty sposób mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziło do oddalenia odwołania Skarżącego, w sytuacji w której niedające się usunąć wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść Skarżącego, a zatem odwołanie Skarżącego nie powinno zostać oddalone.

d) art. 8 i art. 12 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie tj. prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą zaufania do władzy publicznej, w szczególności przejawiające się poprzez i) nieuwzględnienie stanowiska Komisji wyrażonego w wezwaniu do złożenia wyjaśnień, z którego wynika, iż kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione kiedy obejmuje przedmiot kontraktowych świadczeń oraz ii) nieuwzględnienie faktu, że certyfikat akredytacyjny przedstawiony przez Skarżącego, jest zgodny z przedmiotem kontraktowanych świadczeń, iii) podważenie legalnego Certyfikatu Akredytacyjnego zgodnego z przedmiotem postępowania określonym w rozporządzeniu Ministra Zdrowia, co w konsekwencji doprowadziło do wydania błędnej decyzji administracyjnej.

Powyższe naruszenie, w oczywisty sposób mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziło do bezzasadnego oddalenia odwołania Skarżącego.

e) art. 7, art. 77 § 1 , art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na i) błędnej ocenie zebranego materiału dowodowego i zaniechaniu rozpatrzenia jego całokształtu, ii) nieuwzględnieniu stanowiska Komisji wyrażonego w wezwaniu do złożenia wyjaśnień, z którego wynika, iż kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione kiedy obejmuje przedmiot kontraktowych świadczeń oraz iii) nieuwzględnieniu faktu, że certyfikat akredytacyjny przedstawiony przez Skarżącego, jest zgodny z przedmiotem kontraktowanych świadczeń, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, czego potwierdzenie stanowi wybiórcze, chaotyczne uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawierające wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Powyższe naruszenie, w oczywisty sposób mogło mieć wpływ na wynik sprawy ponieważ zaniechanie zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie, doprowadziło do bezzasadnego oddalenia odwołania Skarżącego.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przywrócenie oferty Skarżącego do przedmiotowego postępowania konkursowego w trybie rokowań oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Ponadto wniósł o przeprowadzenie szeregu dowodów z dokumentów wymienionych w skardze.

W uzasadnieniu skargi Skarżący zrekapitulował przebieg postępowania konkursowego. Podtrzymał w całości argumentację przytaczaną tak w proteście jak i w odwołaniu.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. stwierdził, że Organ dokonując analizy sprawy dopuścił się naruszenia polegającego na nieuwzględnieniu stanowiska Komisji wyrażonego w wezwaniu do złożenia wyjaśnień, z którego wynika, iż kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione kiedy obejmuje przedmiot kontraktowych świadczeń oraz nieuwzględnieniu faktu, że certyfikat akredytacyjny przedstawiony przez Skarżącego, jest zgodny z przedmiotem kontraktowanych świadczeń, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, czego potwierdzenie stanowi wybiórcze, chaotyczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawierające wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Błędnie także przyjął, że brak jest dodatkowych wymagań, wiążących certyfikat z jego zakresem czy też miejscem udzielania świadczeń", co wprost, w ocenie Skarżącego, wskazuje na bezprawne przyjęcie przez organ warunku zgodności Certyfikatu Akredytacyjnego z miejscem udzielania świadczeń. Dalej powołując ww. warunek, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdza, że "... nie udało się rozstrzygnąć na Podstawie Regulaminu Organizacyjnego, czy posiadany przez odwołującego certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia obejmuje poradnię neurologiczną jako miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie", podczas gdy kilka wersów wcześniej Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdzał: "Brak jest dodatkowych wymagań, wiążących certyfikat z jego zakresem czy tez miejscem udzielania świadczeń". Zasygnalizowana powyżej oczywista niespójność, bez wątpienia świadczy o tym, że Organ dokonując analizy niniejszej sprawy dopuścił się naruszenia polegającego na zaniechaniu zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie.

W ocenie Skarżącego, powyższe świadczy o niespójności uzasadnienia, ponieważ doszło w tym miejscu do pomylenia rodzaju świadczeń z zakresem świadczeń. W kontekście powyższego należy wskazać, iż w rodzaju świadczeń Podstawowa Opieka Zdrowotna ustawodawca nie przewidział postepowań konkursowych, a jedynie zaproszenia do składania wniosków o zawarcie umów o udzielanie świadczeń w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna, natomiast w postępowaniu konkursowym w rodzaju Opieka Psychiatryczna i Leczenie Uzależnień nie udałoby się przedstawić żadnego Certyfikatu Akredytacyjnego, jako że taki nie istnieje, a Centrum Monitorowania Jakości nie przeprowadza Akredytacji dla tego rodzaju świadczeń.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.

Zaznaczył, ze zarzuty skargi w większości powielają zarzuty podniesione już w odwołaniu. Dlatego podtrzymał w całości argumenty przytoczone już w zaskarżonej decyzji.

Tak jak wskazano jej uzasadnieniu, w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie określono dodatkowych wymagań wobec certyfikatu akredytacyjnego przyznanego zgodnie z ustawą o akredytacji. Do przedmiotowego certyfikatu należy odpowiednio stosować uregulowania 5 6 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia. Należy zatem przyjąć, że kryterium posiadania certyfikatu jest spełnione, jeżeli:

1) certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie.

2) złożono ofertę;

Komisja Konkursowa prawidłowo ustaliła, że przedłożony przez Skarżącą certyfikat akredytacyjny nie ma zastosowania w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę, albowiem dotyczy on standardów akredytacyjnych dla leczenia szpitalnego a nie dla ambulatoryjnej opieki specjalistycznej; tymczasem w ofercie jako miejsce udzielania świadczeń została wskazana Poradnia Neurologiczna o profilu leczenie ambulatoryjne specjalistyczne — neurologia.

W świetle przepisów ustawy o świadczeniach treść oferty stanowią stosowne dane, będące odpowiedzią świadczeniodawcy profesjonalnego podmiotu, bo tak przecież należy traktować świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej — na konkretne ogłoszenie o otwarciu postępowania w sprawie zawierania wymienionych umów oraz określone nim warunki. Na treść oferty składają się oświadczenia woli oraz oświadczenia wiedzy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt Il GSK 1059/19).

Mając na uwadze wpisy z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, na podstawie przedłożonego wyciągu z Regulaminu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ustalił, że Szpital S S.A. prowadzi działalność leczniczą za pomocą zakładów leczniczych:

• Szpital S,

• Poradnie S (5 § 1 ust. 1 i 2 Regulaminu).

Strukturę organizacyjną Szpitala S S.A. tworzą zakłady lecznicze prowadzące działalność medyczną, tj. zakład leczniczy Szpital S i Poradnie S ( § 3 ust. 1 w zw. z § 1 ust. 2 Regulaminu).

Zakład leczniczy Szpital S wykonuje działania polegające na sprawowaniu całodobowej opieki zdrowotnej stacjonarnej nad pacjentami oraz leczeniu "jednego dnia" w zakresach ortopedii i traumatologii narządu ruchu, otolaryngologii, otolaryngologii dziecięcej, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, chirurgii plastycznej, chirurgii naczyniowej, ginekologii, urologii, okulistyki (§ 5 ust. 1.1 w zw. z § 1 ust. 2 Regulaminu). Zakład leczniczy Poradnie S wykonuje działania polegające na prowadzeniu działalności ambulatoryjnej z zakresu ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii narządu ruchu dla dzieci, dermatologii, otolaryngologii, otolaryngologii dziecięcej, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, chirurgii plastycznej, chirurgii naczyniowej, chirurgii onkologicznej, pulmonologii, alergologii, kardiologii, neurologii, okulistyki, neurochirurgii, reumatologii, psychologii, psychiatrii, endokrynologii, gastroenterologii, urologii, chorób metabolicznych, diabetologii, ginekologii, profilaktyki chorób piersi, medycyny pracy, pediatrii, onkologii, hematologii, leczenia chorób zakaźnych, fizjoterapii ambulatoryjnej, anestezjologii, nefrologii (§ 5 ust. 1.1 w zw. z § 1 ust. 2 Regulaminu).

Dlatego Organ przyjął, że Poradnia Neurologiczna wchodzi w skład zakładu leczniczego Poradnie S, a zatem nie obejmuje jej swoim zakresem certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia przyznany w zakresie działalności zakładu leczniczego Szpital S. Z tego względu słusznie uznano, że Komisja Konkursowa prawidłowo i zgodnie z dyspozycją przepisu art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach odrzuciła w postępowaniu konkursowym ofertę Skarżącej zawierającą nieprawdziwe informacje.

Za niezrozumiały uznał zarzuty naruszenia art. 6 K.p.a. bowiem Komisja nie wzywała Skarżącego o nadesłanie certyfikatu.

Za chybiony należy uznać także zarzut naruszenia przepisu art. 7a k.p.a., albowiem powołany przepis nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Zasada określona w art. 7a k.p.a. nakazuje tłumaczyć na korzyść strony wątpliwości co do (odpowiednio) treści normy prawnej oraz stanu faktycznego wyłącznie w przypadku gdy przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku (np. nałożenie kary administracyjnej) lub ograniczenie jej uprawnienia (np. odebranie koncesji przedsiębiorcy). Zwłaszcza bowiem w tego rodzaju postępowaniach niejasność przepisów nie powinna rodzić negatywnych konsekwencji dla stron postępowania administracyjnego, albowiem mogłoby to godzić w ich inne gwarantowane konstytucyjnie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 239, zwanej dalej w skrócie “P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) możliwe jest uchylenie zaskarżonej decyzji niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Na podstawie art. 134 P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z powyższą zasadą Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).

Rozpoznając skargę w świetle powyższego kryterium legalności należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem działający w imieniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ w istotny sposób nie naruszył zasad postępowania.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2561 z późn. zm., dalej: u.ś.o.z.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. poz. 1858, dalej: rozporządzenie o pracach komisji), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 290 ze późn. zm., dalej: rozporządzenie szpitalne), a także wymagania określone przez Prezesa NFZ w zarządzeniu nr 157/2019/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 20 listopada 2019 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny (NFZ.2019.157 z późn. zm., zwanym dalej: warunkami zawierania i realizacji umów); zarządzeniu nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (NFZ.2017.18 z późn. zm., zwanym dalej: warunkami postępowania). Ocena ofert w postępowaniu dokonywana była natomiast w oparciu o rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. poz. 1372 z późn. zm., dalej: rozporządzenie kryterialne).

Zgodnie z art. 132 u.ś.z. podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w dziale VI przedmiotowej ustawy.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 u.ś.o.z., Prezes NFZ określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 u.ś.o.z.). Oferent (świadczeniodawca) jest zobowiązany do przygotowania i złożenia oferty zgodnie z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Warunki wymagane od świadczeniodawców to ustalone przez Prezesa NFZ warunki sine qua non uczestnictwa w postępowaniu. Dotyczą one m.in. organizacji udzielania świadczeń, wymagań sprzętowych, lokalowych i kwalifikacji personelu.

W myśl art. 134 u.ś.z. Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, zaś wszelkie wymagania, wyjaśnienia, informacje i dokumenty związane z danym postępowaniem są udostępniane świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

W świetle art. 139 u.ś.z. zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 wskazanej ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zamówienia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.

Wreszcie przed określeniem przedmiotu postępowania, kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców Prezes zasięga opinii właściwych konsultantów krajowych. Konsultant wydający opinię w ramach konkretnego postępowania, jest osobą posiadającą wiedzę z danej dziedziny. W związku z tym jest również właściwy, żeby wypowiedzieć się odnośnie warunków wymaganych od świadczeniodawców. Zatem należy uznać, że ustalając określone wymogi Prezes NFZ precyzuje je w taki sposób, żeby zgodnie z prawem został wybrany świadczeniodawca dający najlepsze gwarancje wykonywania zawartej umowy. Ponadto należy mieć na uwadze, że warunki określone przez Prezesa NFZ w oparciu o art. 146 ust. 1 pkt 3 u.ś.z. muszą być kształtowane z uwzględnieniem interesu ubezpieczonych oraz osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Z kolei zasadę jawności kontraktów z Funduszem wobec osób trzecich statuuje przepis art. 135 ust. 1 u.ś.z. Przepisy art. 142-145 omawianej ustawy określają szczegółowe zasady prowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert i rokowań. Natomiast jawność warunków wymaganych od świadczeniodawców i zakaz ich zmiany w toku postępowania wynika z treści art. 147 u.ś.z.

Konkurs ofert, w świetle art. 142 ust. 1 – 5 u.ś.z. składa się z części jawnej i niejawnej.

W części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów:

1) stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert;

2) otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31d oraz warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2;

3) przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia.

Oświadczenia lub wyjaśnienia przekazane za pomocą teleksu, poczty elektronicznej lub telefaksu uważa się za złożone w terminie, jeżeli ich treść dotarła do adresata przed upływem terminu i została niezwłocznie potwierdzona na piśmie przez przekazującego.

W części niejawnej konkursu ofert komisja może:

1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1;

2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Jak już wskazano, zgodnie z art. 134 ust. 1 u.ś.z., Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W myśl art. 147 u.ś.z., kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Natomiast porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość oraz cenę udzielanych świadczeń (art. 148 ust. 1 u.ś.z.).

Wreszcie z art. 152 ust. 1 powoływanej ustawy wynika, że podmiotom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Z art. 154 ust. 1 u.ś.z.wynika, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do Prezesa NFZ, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Tak zainicjowane postępowanie odwoławcze jest postępowaniem administracyjnym, jednoinstancyjnym, kończącym się wydaniem decyzji administracyjnej, zaś odwołanie ma na celu weryfikację zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiającą jego wzruszenie. Pełni ono funkcję postępowania kontrolnego w stosunku do postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym przypadku kontroli postępowania konkursowego.

Wniesienie odwołania nie otwiera drogi do ponownej oceny ofert świadczeniodawców przez właściwy organ NFZ, który nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia konkursu ofert w drodze decyzji. Kompetencje tego organu zostały ograniczone wyłącznie do zbadania, czy w toku postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń (postępowania konkursowego) nie doszło do naruszenia jego zasad, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta.

Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania.

Pojęcie uszczerbku łączyć należy z ograniczeniem lub obniżeniem interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o przyznanie świadczeń przewidzianych rozpisanym konkursem. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania występuje wtedy, gdy podmiot prowadzący postępowanie dopuścił się naruszenia określonych zasad postępowania, przez co spowodował, że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) został pozbawiony możliwości zawarcia umowy, lub - jak w przedmiotowym przypadku - mogło dojść do zaniżenia przyznanych mu punktów powodującego odpowiednio niższa pozycję w rankingu skutkującą przyznaniem środków w wysokości mniejszej, niż ta jako przyznana zostałaby w przypadku otrzymania większej liczby punktów. Tak wyznaczony interes prawny świadczeniodawcy musi być rozpatrywany w kontekście powołanej już wyżej zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 u.ś.z.). Równe traktowanie świadczeniodawców oznacza stosowanie w toku całego postępowania mającego na celu wyłonienie świadczeniodawcy, takich samych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Konsekwencją przyjętej w ustawie o świadczeniach zasady równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy jest zakres i istota kontroli uruchamianej na skutek wniesienia przez świadczeniodawcę/świadczeniodawców odwołania od rozstrzygnięcia postępowania (konkursu ofert, rokowań). Organ ma obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić przyczyny przyznania takiej a nie innej liczny punktów. Tylko wówczas może skutecznie uwolnić się od zarzutu nierównego traktowania w zakresie oceny oferty odwołującej. Innymi słowy, ocena wszystkich oferentów powinna być odzwierciedlona w uzasadnieniu decyzji rozpatrującej wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, tak aby można było ocenić, czy organ równo traktował oferentów w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jednolicie przyjmuje się, że odwołanie złożone w trybie art. 154 u.ś.z. dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny tylko jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również sytuacja, w której co prawda ocena oferty odwołującego się została dokonana prawidłowo, jednakże ocena którejkolwiek z ofert świadczeniodawców wyżej uplasowanych w rankingu została bezpodstawnie zawyżona (tak wyroki: NSA z 7 lipca 2017 r., II GSK 3095/15, Lex nr 2396007, WSA w Łodzi z 25 stycznia 2018 r., III SA/Łd 1016/17, Lex nr 2448967, WSA w Gliwicach z 16 kwietnia 2018 r. IV SA/Gl 841/17, Lex 2482756, WSA w Bydgoszczy z 20 stycznia 2015 r.II SA/Bd 1185/14 Lex 1646769). Kontrola postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej winna być zatem przeprowadzona pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale musi polegać również na zbadaniu stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Przy czym co raz jeszcze należy zaznaczyć, w kompetencjach organu rozpatrującego odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert, czy też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzja administracyjną wydaną w następstwie rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w art. 154 ust. 1 u.ś.z., nie leży ponowne rozpatrzenie sprawy, ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego, czy też ponowna ocena ofert, tym bardziej na podstawie dokumentacji, danych, poprawek, czy też wyjaśnień mających wpływ na poprawność zarówno formalną, jak i merytoryczną treść złożonej oferty, wniesionych po upływie granicznej daty składania ofert w ramach danego postępowania konkursowego.

W rozpoznawanej sprawie interes prawny Skarżącego uzasadnia fakt, że ostatecznie jego oferta została odrzucona z uwagi na wadliwą interpretację prawa dokonaną przez Komisję Konkursową i przyjęcie, że wskazanie w pkt Ankiety 1.2.3.4. faktu posiadana certyfikatu akredytacyjnego było podaniem nieprawdziwej informacji. W konsekwencji nie mógł wygrać konkursu i zawrzeć umowy o świadczenie usług.

W ocenie Sądu przeprowadzone w niniejszej sprawie przez Komisję konkursową postępowanie odnośnie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, jak i jego ocena dokonana przez organ rozpatrujący odwołanie Skarżącego, nie naruszają prawa. W postępowaniu tym, wbrew zarzutom skargi, nie naruszono zasady równego traktowania, zagwarantowano oferentom zachowanie uczciwej konkurencji.

Na wstępie należy stwierdzić, że Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia prawidłowo, zgodnie z normami § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy ogłosił konkurs a następnie powoła Komisję konkursową.

W postępowaniu złożono 16 ofert. Z których trzy odrzucono a jedną pozostawiono bez rozpatrzenia. Podkreślić przy tym należy, że ogłoszenie o konkursie ofert, zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 6 powołanego wyżej rozporządzenia, zawierało wskazanie aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu, w tym zarządzeń Prezesa NFZ. Każdy z oferentów potwierdził znajomość aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu składając w ofercie oświadczenia zgodne z załącznikiem nr 3 do warunków postępowania. Przyjęli zatem warunki zawierania umów i nie zgłosili do nich zastrzeżeń. Potwierdzili również, że dane przedstawione w ofercie i oświadczeniach są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym, co było zgodne z § 9 warunków postępowania.

W części jawnej postępowania Komisja konkursowa dokonała sprawdzenia ofert w zakresie spełniania warunków formalnych, a po wezwaniu do ich uzupełnienia - dysponowała wszystkimi ofertami spełniającymi warunki formalne. Także w części jawnej wezwała Skarżącego pismem z 15 września 2023 r. do złożenia wyjaśnień w kwestiach budzących wątpliwości, w tym w kwestii dotyczącej Certyfikatu akredytacyjnego Ministra Zdrowia nr [...], wskazanego w ofercie przez Skarżącego. Na tym etapie postępowania ani zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ani obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 u.ś.z.) nie zostały naruszone.

Wskazać trzeba, że taki sposób działania komisji konkursowej wynika z § 17 rozporządzenia o pracach komisji, w którym wskazano, że w toku postępowania można żądać od oferenta złożenia wyjaśnień dotyczących oferty, a także przeprowadzić weryfikację oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także żądać przekazania dokumentów potwierdzających dane i przekazane w ofercie informacje.

Po otrzymaniu wyjaśnień Komisja odrzuciła ofertę Skarżącego wraz z dwoma innymi. Wszyscy oferenci, których oferty odrzucono, wnieśli protesty, które zostały przez Komisję konkursową oddalone.

Po przeprowadzeniu części niejawnej Komisja konkursowa ogłosiła rozstrzygniecie konkursu dopuszczając do zawarcia umowy 12 oferentów mających wykonywać świadczenia medyczne w 17 miejscach. Większa liczba miejsc udzielania świadczeń medycznych wynikała z faktu, że pięciu oferentów zadeklarowało udzielanie tych świadczeń w dwóch miejscach – na oddziale szpitalnym i w poradni..

O rozstrzygnięcia Skarżący wniósł odwołanie, które zaskarżone decyzją nie zostało uwzględnione.

Mając na uwadze powyższy tok postępowania należy wskazać, że co do zasady był prawidłowy i znajdował umocowanie w przepisach mających zastosowanie w sprawie.

Odnosząc się do kwestii podstawy odrzucenia oferty Skarżącego na podstawie art. 149 ust. 1 pk 2 u.ś.z., tj. podania nieprawdziwych danych należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysował się pogląd wskazujący, że nieprawdziwość informacji zawartych w ofercie nie może prowadzić do pomniejszania punktacji, bo tego rodzaju kompetencji komisji konkursowej art. 149 u.ś..z. nie przyznaje, natomiast może skutkować odrzuceniem oferty (m.in. wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., II GSK 1927/18). Ponadto w wyroku NSA z 27 maja 2021 r. w sprawie II GSK 1319/20 wskazano, że "zgodnie z art. 142 ust. 1-3 w związku z ust. 5 i art. 148 ustawy o świadczeniach, oferta składana przez świadczeniodawcę jest wiążąca i nie może podlegać na kolejnych etapach postępowania konkursowego - a więc po terminie składania ofert - jakimkolwiek zmianom, uzupełnieniom, czy też innym modyfikacjom, w tym w szczególności w zakresie odnoszącym się do warunków oferty objętych (rankingowymi) pytaniami ankietowymi. W orzecznictwie uznano, że skoro oferent - świadczeniodawca - nie może, po upływie terminu składania ofert, zmienić, skorygować, modyfikować, uzupełniać złożonej przez siebie oferty, to nie może tego uczynić również komisja konkursowa (por. wyroki NSA z dnia: 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1489/12; 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1539/12, 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1288/15; 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 1908/15).

Skarżący dołączył do oferty certyfikat akredytacyjny Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r., potwierdzający spełnienie przez Szpital S Spółka Akcyjna standardów akredytacyjnych dla inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych w zakresie działalności zakładu leczniczego Szpital S. Certyfikat jest ważny 3 lata od daty wystawienia. Jak trafnie wskazał organ Certyfikat został wydany na podstawie obowiązującej do końca 2023 r. już ustawy z 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2135). Zgodnie z tą ustawą standardy akredytacyjne publikowane były w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia. W 2010 r. opublikowane zostały standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania szpitali (Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2010 r., Nr 2, poz. 24), zaś w 2015 r. zostały opublikowane standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania podmiotów leczniczych wykonujących inwazyjne procedury zabiegowe i operacyjne (Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2015 r., poz. 67). Zgodnie z ww. obwieszczeniem Ministra Zdrowia standardy akredytacyjne w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz funkcjonowania podmiotów leczniczych wykonujących inwazyjne procedury zabiegowe i operacyjne dotyczyły świadczeń udzielanych w trybie hospitalizacji jednego dnia, w trybie hospitalizacji w podmiotach do 50 łóżek lub w podmiotach wąskoprofilowych (podmioty specjalizujące się w wykonywaniu wybranych inwazyjnych procedur zabiegowych i operacyjnych z danej dziedziny medycyny). Zatem certyfikat, co przyznał Skarżący w świetle powyższych obejmował leczenie szpitalne, podstawową opiekę zdrowotną lub stacjonarne leczenie uzależnień.

Komisja uznała, że wspomniany certyfikat dotyczy działalności szpitala a nie poradni neurologicznej, która została wskazana we wniosku jako miejsce udzielania świadczeń. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, co zasadnie zaakcentował Organ a wcześniej Komisja, że zakres certyfikatu przedstawionego przez Skarżącego ograniczony jest do zakresu działalności zakładu leczniczego Szpital S. Jest to zgodne z wyżej wskazaną regulacją prawną. Ponadto w toku postępowania odwoławczego, w celu usunięcia wątpliwości, Organ sięgnął do zapisów rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, w którym pod numerem księgi [...] w strukturze organizacyjnej podmiotu leczniczego Szpital S S.A. wykazano dwa zakłady lecznicze: "Poradnie S" i "Szpital S". Dodatkowo wezwano Skarżącego o nadesłanie Regulaminu organizacyjnego podmiotu leczniczego. Skarżący tylko częściowo wywiązał się z tego zobowiązania, przesyłając jedynie fragmenty Regulaminu. Trafnie zatem organ oparł się na zapisach rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Zasadnie również zaakcentował, że do zadań Komisji Konkursowej należy przede wszystkim jednolite traktowanie wszystkich podmiotów biorących udział w danym postępowaniu. Proces ten polega na ocenie udzielonych odpowiedzi na pytania ankietowe w kontekście treści oferty i złożonych wraz z nią dokumentów. Oferent udzielając odpowiedzi na ww. pytania ankietowe, zawarte w części VIII formularza ofertowego pt, "Ankiety", dotyczące zadeklarowanego przez oferenta spełniania warunków dodatkowo ocenianych, spowodował zawyżenie punktacji oceny oferty, wpływając tym samym na ostateczne miejsce oferty w rankingu. Są to zatem informacje wpływające na wynik postępowania konkursowego. Podawanie przez oferentów nieprawdziwych, nieodpowiadających stanowi rzeczywistemu informacji pozwala na uzyskanie przewagi nad innymi uczestnikami postępowania konkursowego i tym samym uzyskanie korzystnego wyniku konkursu.

Wreszcie za trafnością stanowiska Komisji przemawiają zapisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w których nie określono dodatkowych wymagań wobec certyfikatu akredytacyjnego przyznanego zgodnie z ustawą o akredytacji. Do przedmiotowego certyfikatu należy odpowiednio stosować uregulowania § 6 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia. Słusznie zatem Komisja i Organ uznali, że kryterium posiadania certyfikatu – każdego - jest spełnione, jeżeli:

1) certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę;

2) certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie.

W piśmie procesowym z 16 maja 2024 r. Skarżący złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z oferty jednego z 12 oferentów, których oferty zostały zaakceptowane - Szpitala B w S. w celu wykazania naruszenia zasady równego traktowania poprzez dopuszczenie do zawarcie umowy oferenta deklarującego wykonywanie świadczeń, objętych konkursem w poradni i posiadanie certyfikatu przyznanego zgodnie z ustawą o akredytacji.

Sąd dokonując oceny zaskarżonej decyzji w kontekście prawidłowości postępowania konkursowego bada całość dokumentacji konkursowej, która stanowi całować akt postępowania. Zatem zbędne jest przeprowadzanie dowodu z pojedynczej oferty.

Odnosząc się natomiast do kwestii naruszenia zasady równego traktowania należy zauważyć, że nie tylko w ofercie Szpitala B ale w dwóch innych ofertach – Szpitala P w Z. i Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. oferenci wskazali na fakt posiadania spornego certyfikatu. We wszystkich trzech przypadkach zadeklarowali, jako miejsce wykonywania świadczeń medycznych oddziały szpitalne i poradnie. Posiadane przez nich certyfikaty dotyczyły oddziałów szpitalnych i jakości udzielanych tam świadczeń.

Skarżący zadeklarował udzielanie świadczeń tylko w Poradni neurologicznej. Nie zadeklarował poddawanie botuliny na oddziale szpitalnym. Sytuacja Skarżącego i pozostałych oferentów nie była taka sam. Zatem nie można zarzucić Komisji, ze naruszyła zasadę równego traktowania. Tym bardziej że dała Skarżącemu szansę na wyjaśnienie wątpliwości i skorygowanie zapisu.

Nadto, zgodnie z art. 134 ust. 2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych samych zasadach, dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich Oferentów.

W sprawie zatem nie doszło zatem do naruszenia interesu prawnego skarżącej Spółki. Nie potwierdza zarzutów skargi zgromadzona w sprawie dokumentacja przebiegu postępowania konkursowego. Wynika wręcz z niej, że Komisja konkursowa zapewniła równe traktowanie wszystkich oferentów i zagwarantowała przebieg konkursu ofert zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji. W szczególności, gdy wyszły na jaw nieścisłości w ofercie złożonej przez Skarżącego został wezwany do ich wyjaśnienia. Także organ mimo, że jego kompetencje ograniczały się do oceny postępowania Komisji konkursowej, także w celu wyjaśnienia wątpliwości, wezwał Skarżącego do nadesłania Regulaminu organizacyjnego oraz sięgnął do wpisu w rejestrze podmiotów leczniczych. Wyciągnął z nich trafne wnioski zbieżne z oceną dokonaną przez Komisję konkursową.

Nie potwierdziły się również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6, 7, 7a, 8 § 1, 11 K.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 6 K.p.a zauważyć należy, że Komisja konkursowa po pierwsze miała obowiązek stosować wyżej omówione regulacje wynikające z przepisów ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. Po drugie, Komisja nie wzywała Skarżącego do nadesłania certyfikatu. Kopia tego dokumentu była dołączona do oferty. Natomiast, zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami, poprosiła o wyjaśnienia. Skarżący je złożył. Komisja w czytelny sposób przedstawiła swoje stanowisko. Wyraźnie zaznaczyła, ze posiadany przez Skarżącego certyfikat, nie był powiązany z zadeklarowanym w ofercie miejscem udzielania świadczeń objętych konkursem. Należy zaznaczyć, że certyfikat dotyczył nie tyle spółki akcyjnej prowadzącej szpitali i poradnie lecz samego szpitala, co wynika z jego treści.

W dniu 24 listopada 2023 r. rozstrzygnięto konkurs. Już 27 listopada 2023 r. Skarżący wniósł odwołanie. Zgodnie z art. 154 ust. 2 i 3 u.ś.z. odwołanie rozpatrywane jest terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie dwóch dni od dnia jej wydania na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Funduszu po dokonaniu anonimizacji w zakresie danych osobowych oraz innych danych istotnych ze względu na identyfikację podmiotową osób niebędących stronami postępowania. Zgodnie z ww. regulacją, organ rozpatruje odwołanie w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. W rozpatrywanej sprawie organ przedłużył termin jego rozpatrzenia ostatecznie do 28 grudnia 2023 r. Uczynił to m. in. z powodu wezwania Skarżącego do nadesłania regulaminu, który ostatecznie został nadesłany w niepełnej wersji. Zatem termin ustawowo określony w art. 154 ust. 2 u.ś.z., do którego zachowania zobligowany jest organ, mając na uwadze, że są to przepisy lex specialis wobec Kodeksu postępowania administracyjnego nie został zachowany. Jednak nie miało to wpływu na wynik sprawy. Uczestnicy tego postępowania zostali zawiadomieni tak o wniesionym odwołaniu jaki i o zmianie terminu jego rozpatrzenia. Nie doszło do naruszenia art. 12 K.p.a. i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zresztą Skarżący w istocie nie uzasadnił tego zarzutu.

Nie jest trafny zarzut naruszenia art. 7a K.p.a poprzez nieustalenie struktury organizacyjnej Skarżącego, niezażądanie pełnego tekstu Regulaminu organizacyjnego. Zasada określona w art. 7a K.p.a. nakazuje tłumaczyć na korzyść strony wątpliwości co do (odpowiednio) treści normy prawnej oraz stanu faktycznego wyłącznie w przypadku gdy przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku lub ograniczenie jej uprawnienia koncesji. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie. Nadto Skarżący został wezwany do przedłożenia tekstu Regulaminu organizacyjne. Z sobie znanych powodów. Zatem to jego obciążają następstwa nieujawnienia pełnego tekstu. Ponadto organ, biorąc pod uwagę specyfikę postępowania konkursowego, nie miła obowiązku wielokrotnego wyzuwania Skarżącego do nadesłania wyjaśnień, czy pełnego tekstu Regulaminu. Czy wre4szcie prowadzenia szeroko rozbudowanego postępowania dowodowego. Jego obowiązkiem była ocena działań Komisji konkursowej przez pryzmat zasad i przepisów regulujących postępowanie konkursowe. Kwestia certyfikatu została wszechstronnie rozważona. Dlatego za chybione należy uznać zarzuty naruszenia art. 77 § 1 i 80 K.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 K.p.a. raz jeszcze należy przypomnień, że to przepisy ustawy o świadczeniach zdrowotnych i przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie regulują postępowanie Komisji konkursowej i zasady, jakimi ma się ona kierować oraz postępowanie organu rozpoznającego odwołanie.

W celu realizacji zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa.

W ocenie Sądu zasada ta była przestrzegana w toku całego postępowania konkursowego.

Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 P.p.s.a oddalono.