Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1181/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2025-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 13 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H spółka cywilna J. S., K. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 31 lipca 2024 r. nr 2401-IOV4.4103.37.2024.KP UNP: 2401-24-193161 w przedmiocie ustalenia wysokości dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2019 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z 12 września 2024 r. H spółka cywilna J.S., K.S. (dalej: skarżąca), zastępowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

Z akt administracyjnych sprawy wynikało, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 6 sierpnia 2024 r. Pismo skarżącej z 12 września 2024 r., w którym jej pełnomocnik sformułował skargę zostało wniesione za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) do elektronicznej skrzynki podawczej organu 13 września 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a., z zastrzeżeniem wynikającym z art. 53 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Z analizy akt administracyjnych sprawy wynikało, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzję została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 6 sierpnia 2024 r. Termin przepisany przez prawo na wniesienie skargi upływał skarżącej 5 września 2024 r. (czwartek). Pismo, w którym sformułowano skargę zostało z kolei wniesione przez pełnomocnika skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) do elektronicznej skrzynki podawczej organu 13 września 2024 r. (piątek).

Stwierdzić zatem należało, że skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego już po upływie przepisanego prawem, trzydziestodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, który upływał 5 września 2024 r. Zaskarżona decyzja zawierała przy tym prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego.

Na marginesie powyższych rozważań Sąd orzekający zauważył, że bez względu na przytoczone okoliczności skarga i tak podlegałaby odrzuceniu, gdyż nie usunięto w sposób prawidłowy jej braku formalnego.

Mianowicie, przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika, została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi z 12 września 2024 r., złożonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), stanowiącej załącznik do pisma ogólnego z 13 września 2024 r. W terminie do usunięcia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącej nadesłał podpisany podpisem własnoręcznym egzemplarz skargi. Niemniej jednak Sąd stwierdził, że nadesłany egzemplarz skargi nie był tożsamy z egzemplarzem skargi wniesionym 13 września 2024 r. Tym samym uznać należało, że skarga inicjująca postępowanie nie została należycie podpisana, a co za tym idzie nie usunięto jej braku formalnego. Z tej zatem przyczyny skarga również podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

Powyższa okoliczność miała jednakowoż drugorzędne znaczenie skoro, jak ustalono skarga została wniesiona po upływie przepisanego prawem terminu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.