Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 793/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 31 ust. 4
journal: Dz.U. 2023 poz 1752
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 4 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 roku sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 2 października 2023 roku nr SKO.4160.140.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 2 października 2023 r. nr SKO.4160.140.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi po rozpoznaniu odwołania M. B. od decyzji Burmistrza J. z 7 sierpnia 2023 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

Decyzją z dnia 7 sierpnia 2023 r. Burmistrz J., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1752 ze zm.; dalej P.g.k.), w ramach postępowania wszczętego na wniosek M. B., umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr 1840 w obrębie J., objętej KW nr [...], z nieruchomością oznaczoną w rejestrze gruntów jako działka nr 1839 w obrębie J., objętą KW nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że bezprzedmiotowość postępowania wynika z faktu zawarcia w dniu 28 kwietnia 2023 r. przez strony, tj. właścicieli nieruchomości podlegających rozgraniczeniu, ugody przed geodetą, kończącej istniejący między nimi spór co do przebiegu granicy

Skarżąca wniosła odwołanie, w którym nie zgodziła się z treścią zawartej ugody.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza J. z 7 sierpnia 2023 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji i decyzji organu odwoławczego stanowi art. 105 § 1 k.p.a., w myśl którego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Organ wyjaśnił, że postępowanie administracyjne wszczęte i prowadzone w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości może zakończyć się jednym z trzech rodzajów rozstrzygnięć wydanych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jako organ właściwy w tej sprawie z mocy art. 29 ust. 3 P.g.k.:

1) merytoryczną decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron (art. 33 ust. 1 P.g-k.);

2) formalną decyzją o umorzeniu postępowania i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi, jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa powyżej (art. 34 ust. 1 i 2 P.g.k.);

3) formalną decyzją o umorzeniu postępowania, jeżeli strony zawarły ugodę przed geodetą (art. 105 § 1 K.p.a.).

Organ wskazał, że sytuacja opisana w pkt 3 odnosi się do art. 31 ust. 4 P.g.k., zgodnie z którym w razie sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony do zawarcia ugody. Przepis ten stanowi ponadto, że ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej. Przyznanie ugodzie zawartej w toku administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego rangi ugody sądowej ma istotne znaczenie w aspekcie możliwości jej późniejszego kwestionowania przez stronę, jak również podważania będącej jej następstwem decyzji o umorzeniu postępowania. Nie ulega wątpliwości, że zawarcie przez zainteresowanych właścicieli nieruchomości ugody, o której mowa w art. 31 ust. 4 P.g.k., jest równoznaczne z brakiem podstaw do kontynuowania postępowania rozgraniczeniowego, czyli z jego bezprzedmiotowością w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Omawiana ugoda jest czynnością procesową stron, podjętą w celu wyłączenia przedmiotu sporu spod rozstrzygnięcia sądu powszechnego i zakończenia postępowania administracyjnego przez jego umorzenie. Równocześnie ma ona charakter czynności prawnej zmierzającej do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego (rzeczowego). Ugoda ta ma w swej istocie postać umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego, nie jest zaś ugodą administracyjną w rozumieniu art. 114-122 k.p.a. W konsekwencji, jeżeli zostanie ona zawarta przez strony, to nie może podlegać kontroli organów administracji publicznej na dalszym etapie postępowania rozgraniczeniowego, sprowadzającym się do wydania decyzji umarzającej to postępowanie. Nawet gdyby ugoda zawarta przed geodetą była wadliwa, nie miałoby to wpływu na zgodność z prawem takiej decyzji, ponieważ ewentualne stwierdzenie nieważności ugody czy uchylenie się od jej skutków prawnych jest możliwe tylko w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym.

Kolegium wyjaśniło, że w sprawie nie ma żadnych wątpliwości, iż wydanie decyzji organu I instancji z 7 sierpnia 2023 r. o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne nr: 1839 i 1840 w obrębie J. zostało poprzedzone zawarciem w dniu 28 kwietnia 2023 r. przez właścicieli tych nieruchomości: W. L i M. B., przed upoważnionym geodetą W. S., ugody ustalającej przebieg spornej granicy. W pkt 7 ugody strony zgodnie oświadczyły, że uważają spór za wygasły, a ustalone granice uznają za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń do ich przebiegu. Ponadto z pkt 8 tej ugody wynika, że strony poinformowano, iż ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej. Ugoda z 28 kwietnia 2023 r. została podpisana przez obie strony i geodetę, a zatem, zdaniem organu, należy przyjąć, że przynajmniej w dacie jej zawarcia właścicielka działki nr 1840 akceptowała zamieszczone w niej ustalenia i wynikające z nich skutki, zarówno materialnoprawne, jak i procesowe. Sam fakt zawarcia przez zainteresowanych właścicieli nieruchomości ugody w trybie art. 31 ust. 4 P.g.k., posiadającej moc ugody sądowej, przesądza o prawidłowości zaskarżonej decyzji, wydanej na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

W ocenie Kolegium zarzuty skarżącej, co do treści podpisanej przez nią dobrowolnie ugody, nie mogą odnieść skutku w postępowaniu drugiej instancji prowadzonym w stosunku do tej decyzji. Ugoda zawarta przed geodetą w toku postępowania rozgraniczeniowego nie podlega bowiem w ogóle kontroli organów administracji publicznej.

W skardze M. B. wskazała, że stan prawny rozgraniczanych nieruchomości nie pokrywa się ze stanem z założenia ewidencji gruntów nr 198/14/180/64. W ocenie skarżącej, w procedurze rozgraniczenia został wykorzystany inny operat. Budynki sąsiada i jej ujawnione na szkicu polowym z 1962 r. i w operacie do założenia ewidencji gruntów nr 198/14/180/64 zostały wybudowane przed założeniem ewidencji gruntów, a po tylnych ścianach budynków sąsiada przebiegała granica. Budynki na działce nr 1839 zostały przez sąsiada przebudowane na jednolity budynek mieszkalny. Powstały nowy budynek ma inne położenie i gabaryty - według posiadanych przez skarżącą dokumentów o 45 cm wykracza poza granicę działki nr 1839.

Skarżąca podniosła, że procedura rozgraniczenia została przeprowadzona na fałszywej przesłance, że sąsiad na taką zabudowę i zagospodarowanie strefy przygranicznej posiada zasiedzenie, a po podpisaniu ugody okazało się, że nie ma i mieć nie będzie.

Zdaniem skarżącej, jeśli ugoda została podpisana pod presją, że sprawa zostanie skierowana do sądu, a jej PESEL i stan zdrowia na to nie pozwala i że sąsiad na tak zagospodarowaną strefę przygraniczną i zabudowę posiada zasiedzenie, a nie posiada, jak również przebudowa z naruszeniem położenia i gabarytów budynków została wykonana w oparciu o odpowiednią dokumentacją budowlaną - a strona ma poważną wątpliwość - to daje podstawę do jej zakwestionowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z 20 grudnia 2023 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (III SPP/Łd 146/23).

W piśmie procesowym z 22 marca 2024 r. uczestnik postepowania - W. L podkreślił, iż granice własności zostały jednoznacznie ustalone w ugodzie z 28.04.2023 r. i nie mogą być wzruszone w postepowaniu administracyjnym. Do pisma załączona została kopia ugody z 28.04.2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym, stosownie do art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, bądź też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także gdy decyzja organu dotknięta jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W kontekście powyższego trzeba jeszcze zaznaczyć, że każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy procesowego należy oceniać przez pryzmat jego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd co do zasady rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż jest on zobowiązany dokonać oceny legalności zaskarżonego aktu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze.

Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria nie wykazała, aby zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa, uzasadniającym ich uchylenie. Za podstawę wyrokowania sąd przyjął stan faktyczny prawidłowo ustalony w sprawie przez organy obu instancji.

Przedmiot skargi w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 2 października 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza J. z 7 sierpnia 2023 r. o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr 1840 w obrębie J. z nieruchomością oznaczoną w rejestrze gruntów jako działka nr 1839 w obrębie J., wszczętego na wniosek M. B..

Istota sporu w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy obu instancji miały podstawy do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości skarżącej z nieruchomością W. L.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm., dalej: u.p.g.k.), rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie, sądy. Wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony, za wyjątkiem przypadków wymienionych w art. 30 ust. 2 u.p.g.k. Stosownie z kolei do art. 31 ust. 1- 4 u.p.g.k., czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. Jeżeli brak danych, o których mowa w art. 31 ust. 2 u.p.g.k., lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (ust. 3). W razie natomiast sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony do zawarcia ugody. Ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej (ust. 4).

Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie i sporządzenie odpowiednich dokumentów, przy czym rozgraniczeniu podlegają, w miarę potrzeby wszystkie albo niektóre granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami lub innymi gruntami (art. 29 ust. 1 i 2 u.p.g.k.). Na podstawie delegacji udzielonej w art. 32 ust. 6 u.p.g.k., wydane zostało rozporządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. z 1999 r. nr 45, poz. 453). Rozporządzenie to określa rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalania granic oraz sposób i tryb wykonywania przez geodetę czynności ustalania przebiegu granic i sporządzania dokumentacji przy rozgraniczaniu nieruchomości. Przepisy rozdziału 4 wymienionego rozporządzenia, w § 19 - § 24 określają rodzaje dokumentów sporządzanych w toku czynności mających na celu ustalenie przebiegu granic i szczegółowo wskazują konieczną treść i elementy protokołu granicznego, aktu ugody, szkicu granicznego, opinii geodety, oraz dokumentacji technicznej.

Zgodnie z jego § 19 dokumentacja rozgraniczenia nieruchomości obejmuje:

1) postanowienie właściwego organu o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego,

2) upoważnienie geodety do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic,

3) zgłoszenie pracy geodezyjnej do ośrodka dokumentacji,

4) dowody doręczenia stronom wezwań do stawienia się na gruncie,

5) pisemne pełnomocnictwa udzielone przez strony,

6) dokumenty dotyczące przebiegu granic, wydane przez ośrodek dokumentacji oraz uzyskane z innych źródeł,

7) protokół graniczny lub akt ugody,

8) opinię geodety dotyczącą przebiegu granic, jeżeli ich przebieg nie może być ustalony w postępowaniu administracyjnym,

9) ostateczną decyzję właściwego organu o rozgraniczeniu nieruchomości lub umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego.

Nie ulega wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie organ I instancji postanowieniem z 24 października 2022 r. wszczął na wniosek skarżącej postępowanie o rozgraniczenie działki nr 1840, stanowiącej własność skarżącej z przyległą działką nr 1839, której właścicielem jest W. L.

Przypomnieć trzeba, że postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości wszczęte przez organ administracji kończy się wydaniem następujących rozstrzygnięć:

- decyzji o zatwierdzeniu granic ustalonych przez geodetę (art. 31 ust. 2 i 3 i art. 33 ust. 1 u.p.g.k.);

- decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 1 i ust. 2 u.p.g.k.);

- decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego wobec zawarcia ugody (art. 31 ust. 4 u u.p.g.k. w związku z art. 105 § 1 k.p.a.).

Przypadki umorzenia postępowania, o których mowa wyżej, są bezpośrednią konsekwencją przyjętej przez ustawodawcę możliwości zawarcia ugody przed geodetą bądź stwierdzenia przez organ prowadzący postępowanie rozgraniczeniowe braku możliwości ustalenia granic wobec niedojścia do zawarcia ugody i braku podstaw do wydania decyzji merytorycznej. Podstawę prawną umorzenia postępowania administracyjnego w tych przypadkach stanowi art. 105 § 1 k.p.a., ale zawsze w związku z art. 31 ust. 4 u.p.g.k., bądź samodzielnie art. 34 ust. 1 i 2 u.p.g.k.

Zauważyć należy, że unormowania zawarte w art. 33 i art. 34 u.p.g.k. wyczerpująco określają sposoby zakończenia przywołanego postępowania. Wobec tego nie jest dopuszczalne stosowanie innych sposobów zakończenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2003 r. sygn. II SA 2630/01, oraz wyrok WSA w Krakowie z 27 stycznia 2011 r. sygn. III SA/Kr 318/10, a także wyrok WSA w Łodzi z 27 listopada 2019 r. sygn. II SA/Łd 838/19, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W postępowaniu rozgraniczeniowym zadaniem organów administracji jest jedynie przekazanie stronie postępowania administracyjnego niezbędnych informacji, na podstawie których będzie mogła dokonać wyboru i zdecydować o swoich działaniach. Geodeta, dokonujący ustalenia przebiegu granic w postępowaniu rozgraniczeniowym, nie jest podmiotem działającym "prywatnie" na zlecenie wnioskodawcy. Z tego względu, w zakresie rozgraniczenia nieruchomości, strony nie mogą zawierać odrębnych umów, czy zlecać czynności przypisanych wyłącznie organowi administracji.

Poza sporem jest, iż w rozpoznawanej sprawie upoważniony geodeta zebrał dokumentację w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr 1840 w obrębie J. z nieruchomością oznaczoną w rejestrze gruntów jako działka nr 1839 w obrębie J. i sporządził szkic graniczny oraz spisał akt ugody pomiędzy stronami niniejszego postępowania rozgraniczeniowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Dokument ten, wbrew zarzutom skargi jest ugodą, o której mowa w art. 31 ust. 4 p.g.k., a kwestionowane w sprawie decyzje organów obu instancji zostały podjęte w zgodzie z zasadami wrażonymi w art. 6 i art. 7 oraz art. 10 k.p.a.

Z akt administracyjnych wynika, że na dokumencie ugody z dnia 28.04.2023 r. widnieją własnoręczne podpisy M. B. i W. L. Tym samym, ugodę zawarły uprawnione podmioty (będące stronami w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr 1840 z nieruchomością oznaczoną w rejestrze gruntów jako działka nr 1839 w obrębie J.) i to w formie przewidzianej przepisami przywołanego rozporządzenia, które zawiera informację, że ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej, czyniąc tym samym zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 9 i art. 10 w związku z art. 79 i art. 81 k.p.a. Jednocześnie w punkcie 8 ugody znalazł się ten sam zapis.

Zgodnie z art. 31 ust. 4 u.p.g.k., ugoda zawarta przed geodetą ma moc ugody sądowej. Jest zatem czynnością procesową stron podjętą w celu wyłączenia przedmiotu sporu spod rozstrzygnięcia sądu powszechnego i zakończenia postępowania administracyjnego przez jego umorzenie. Równocześnie ugoda ma charakter czynności prawnej zmierzającej do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego (rzeczowego). Ma ona w swej istocie postać umowy, do której poza przepisami art. 917 i 918 k.c. stosuje się przepisy prawa cywilnego, dotyczące zawarcia umowy, w tym odnoszące się do wad oświadczenia woli. Nie jest to więc ugoda administracyjna, w rozumieniu art. 114 - 122 k.p.a., a skoro tak, to nie może podlegać kontroli organów administracji w postępowaniu o umorzenie postępowania administracyjnego.

Podkreślić trzeba, że nawet gdyby ugoda zawarta przed geodetą była wadliwa, to nie miałoby to wpływu na zgodność z prawem decyzji umarzającej postępowanie rozgraniczeniowe, ponieważ uchylenie się od skutków prawnych takiej ugody jest możliwe tylko w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Tylko zatem sąd powszechny może się wypowiedzieć, czy ugoda jest prawnie skutecznie zawarta, czy też nie (por. wyroki NSA: z 30 czerwca 2004 r. sygn. I OSK 376/06; z 16 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 376/06; z 8 marca 2012 r. sygn. I OSK 382/12; z 18 października 2017r. sygn. I OSK 3199/15; z 24 kwietnia 2018 r. sygn. I OSK 1387/16 i 1320/16; publ. jak wyżej).

Wobec powyższego, podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące wadliwości ugody zawartej przed geodetą, nie mogą stanowić podstawy wzruszenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego. Sąd ponownie podkreśla, że jeżeli skarżąca nie zgadza się z przebiegiem granicy pomiędzy swoją działką a działką nr 1839 w obrębie J., to na obecnym etapie postępowania powinna wystąpić do sądu cywilnego ze stosownym powództwem. Dlatego też podniesione w skardze zarzuty zawarte w punktach 1-4 nie mogły przynieść oczekiwanego rezultatu, a wydanie przez organ decyzji o umorzeniu postępowania w związku z zawartą ugodą znajduje oparcie w treści art. 105 § 1 k.p.a. Stosownie do treści powołanego przepisu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W tym stanie rzeczy, sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

R. T-M.