Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 698/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 215/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 215/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] listopada 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w związku z tym, że skarżąca uiściła wpis w wysokości 100 zł, zaś skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia doręczony został skarżącej w dniu 12 marca 2019 r. Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 19 marca 2019 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uzupełniła wymaganego wpisu sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd – na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") orzekł o odrzuceniu skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. K., wnosząc o jego uchylnie.

W uzasadnieniu zażalenie skarżąca wskazała, iż składając skargę uiściła wpis w wysokości, w jakiej został pouczona przez organ administracji tj. komisję reprywatyzacyjną, tj. w wysokości 100 zł. Ponadto podniosła, że jej skarga nie dotyczyła postanowienia komisji reprywatyzacyjnej wydanego trybie wznowienia postępowania, skoro do postępowania nie doszło. Natomiast rozporządzenie dotyczące wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w § 2 ust. 5 nie posługuje się pojęciem "w przedmiocie" wznowienia ale "w trybie" wznowienia, co oznacza, że przepis ten odnosi się tylko sytuacji, gdy skarga dotyczy postanowień, decyzji wydanych już po wznowieniu postępowania. Z tego względu skarga powinna być objęta wpisem stałym, o którym mowa w § 1 pkt 1 rozporządzenia tj. 100 zł, który został uiszczony.

Skarżąca wskazała także, że nie doręczono jej wezwania do uzupełnienia wpisu i oświadczyła, że w dniu 12 marca 2019 r. doręczono jej jedynie odpowiedź organu na skargę wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 15 lutego 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca kwestionując prawidłowość zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi, podnosi dwie kwestie, tj. nieprawidłową wysokość wpisu oraz brak doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do najdalej idącego zarzutu dotyczącego niedoręczenia zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, wskazać należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej z akt niniejszej sprawy wynika, iż odpis rzeczonego zarządzenia został przesłany skarżącej przy piśmie przewodnim wraz odpisem odpowiedzi na skargę na wskazany przez nią w skardze adres. Świadczą o tym znajdujące się w aktach sprawy pisma przewodnie z adnotacją "przekazane do biura podawczego dnia 15 lutego 2019" (k. 17 i 18 werte), ale przede wszystkim zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru określenie rodzaju przesyłki - "dor. odp. odp. na skargę +info o upr.+dor. odp zarz. o wezw. do uiszcz.wpisu." (k. 26). Potwierdzenie to opatrzone jest datą odbioru (12.03.2019r.) i własnoręcznym podpisem skarżącej, co wskazuje, iż skarżąca w dniu 12 marca 2019 r. otrzymała przesyłkę o zawartości szczegółowo opisanej na tym potwierdzeniu. Należy bowiem zauważyć, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego stanowi dokument urzędowy potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Dokument ten korzysta zatem z domniemania prawdziwości. Odbierający przesyłkę powinien sprawdzić jej zawartość w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłosić ewentualne zastrzeżenia doręczycielowi albo sądowi. W sytuacji, gdy strona postępowania tego nie czyni, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki, opierając się jedynie na twierdzeniach, iż nie zawierała ona określonego pisma.

Nie są również zasadne zarzuty skarżącej dotyczące niewłaściwego określenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi skarżąca uczyniła postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich o odmowie wznowienia postępowania. Zaskarżone postanowienie zostało natomiast wydane na skutek rozpoznania wniosku skarżącej z dnia

4 października 2018 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Komisji

z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowy wniosek został złożony w trybie wznowienia postępowania i w takim trybie został on też rozpoznany, niezależnie od formy podjętego rozstrzygnięcia. Błędne jest zatem stanowisko skarżącej, iż o "trybie" wznowienia można mówić jedynie po jego wszczęciu. W konsekwencji przyjąć należy, że prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie, wskazując w zarządzeniu z dnia 4 lutego 2019 r. jako podstawę prawną § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowi, iż wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (...), bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.

Skoro zatem skarżąca nie wykonała wezwania Sądu i nie uzupełnienia określonego w zarządzeniu z dnia 4 lutego 2019 r. wpisu sądowego o kwotę 100 zł, to prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę w oparciu o przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Przy czym wpływu na powyższą ocenę zaskarżonego postanowienia nie ma powoływana przez skarżącą okoliczność, iż o wpisie w wysokości 100 zł została pouczona przez organ administracji. Kwestia określania wysokości wpisów

w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy do właściwości sądów administracyjnych, zatem błędne pouczenie organu w tym zakresie nie mogło mieć wpływu na wynika sprawy, zważywszy, że strona została prawidłowo wezwana przez Sąd do uzupełniania braku fiskalnego skargi.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.