Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 716/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08 w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 2 lutego 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, oddalił skargę D. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. 20 kwietnia 2009 r., D. B. złożył skargę kasacyjną od tego wyroku, a postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę znajdującą się w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, poprzez wykreślenie na stronie 6 uzasadnienia wers 14 od góry zwrotu "należą dwa wyroki karne skazujące" oraz na stronie 7 uzasadnienia wers 1 i 2 od góry zwrotu "prawomocnymi orzeczeniami sądów karnych" i zastąpienie odpowiednio zwrotami "należy wyrok karny skazujący" oraz "prawomocnym orzeczeniem sądu karnego".

Od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący dnia 3 czerwca 2009 r., złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podniósł, że powołanie się w uzasadnieniu przez Sąd pierwszej instancji na fakt uprzedniej dwukrotnej karalności, w sytuacji, w której jedno ze skazań zostało zatarte, nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o kosztach postępowania. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie zażalenia, uzasadniając, iż poza sprostowanymi sformułowaniami, Sąd pierwszej instancji odnosił się wyłącznie do pojedynczego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Gdyby przyjąć argumentację skarżącego zawartą w zażaleniu i nie traktować kilkukrotnego użycia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu liczby mnogiej zamiast pojedynczej, jako oczywistej omyłki, przyjąć by należało iż skarżący istotnie, w odwołaniu od decyzji Komendanta Stołecznego Policji sam powoływał się na "skazania za popełnione przestępstwa" a nie skazanie za popełnione przestępstwo (por. 1 strona uzasadnienia wers 3 i 4 od dołu strony). Oczywiście analiza odwołania D. B. z dnia 19 czerwca 2008 r. wskazuje, iż skarżący powoływał się wyłącznie na jeden wyrok skazujący. Podobnie, z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jasno wynika, że w uzasadnieniu nie został wskazany inny wyrok skazujący mający wpływ na toczące się postępowanie, niż tylko prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie dnia 7 maja 2007 r. (sygn. akt VK 1155/06), skazujący D. B. za przestępstwo określone w art. 178a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sprostowanie dokonane postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r. nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie a zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).