Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 317/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, , , po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02) w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania, podania z dnia 18 lipca 2000 r., podania o wznowienie postępowania z dnia 25 lipca 2002 r., podania o wznowienie postępowania z dnia 21 września 2000 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. w dniu 20 października 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wymierzenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02) w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania, podania z dnia 18 lipca 2000 r., podania o wznowienie postępowania z dnia 25 lipca 2002 r., podania o wznowienie postępowania z dnia 21 września 2000 r. Do skargi dołączył kserokopię skargi z dnia 2 października 2003 r. skierowanej za pośrednictwem Wójta Gminy do Prokuratury Rejonowej na niewykonanie przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02).

Ponadto w dniu 16 grudnia 2004 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo, którym modyfikuje swoja skargę z dnia 20 października 2004 r. w ten sposób, że ogranicza ją jedynie do orzeczenia o niewykonaniu przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02) nie wnosząc o orzekanie wobec niego grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z unormowaniem art. 154 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Jak wynika z przytoczonego powyżej przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę o wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny z powodu niewykonania wyroku sądu administracyjnego obligującego ten organ do działania może wnieść strona postępowania, która uprzednio wezwała ten organ do wykonania wyroku. Stronami w postępowaniu zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02) były T. W. i Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej . Biorąc pod uwagę, iż wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. zobowiązano Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej do rozstrzygnięcia wniosków T. W. o wznowienie postępowania z dnia 18 lipca 2000 r., podania z dnia 25 lipca 2002 r., podania o wznowienie postępowania z dnia 21 września 2000 r. w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia odpisu wyroku, skargę na jego niewykonanie wnieść mogła jedynie T. W. lub występujący w jej imieniu pełnomocnik. Jak wynika z treści skargi złożone przez Z.W. w dniu 20 października 2004 r. oraz kserokopii skargi z dnia 2 października 2003 r. skierowanej za pośrednictwem Wójta Gminy do Prokuratury Rejonowej na niewykonanie przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 78/02), Z. W. działając w imieniu własnym wniósł zarówno skargę inicjującą niniejsze postępowanie jak i zastępujące w sprawie niniejszej wezwanie do wykonania wyroku skargę z dnia 2 października 2003 r. Biorąc pod uwagę, że dla skutecznego wniesienia skargi o wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny z powodu niewykonania wyroku niezbędne jest wniesienie skargi przez stronę postępowania, której dotyczy niewykonany wyrok lub ustanowionego przez nią pełnomocnika stwierdzić należy, że skarga Z. W. wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 20 października 2004 r. jest niedopuszczalna, ze względu na to, iż nie pochodzi ona od T. W. bądź od jej pełnomocnika.

Na marginesie rozważyć należy również prawidłowość dokonanego w sprawie niniejszej wezwania do wykonania wyroku, która to czynność poprzedza wniesienie skargi o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku sądu administracyjnego. Przyjmując, że skarga o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona jedynie przez stronę postępowania zakończonego niewykonanym wyrokiem lub ustanowionego przez nią pełnomocnika, taką samą zasadę należy przyjąć przy wzywaniu do wykonania wyroku. Oznacza to, że skuteczne wezwanie do wykonania wyroku może być wniesione jedynie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego niewykonanym wyrokiem lub ustanowionego przez nią pełnomocnika. Natomiast w sprawie niniejszej wezwanie do wykonania wyroku wniesione zostało przez Z. W. działającego w imieniu własnym, co czyni to wezwanie nie dopuszczalnym i jednocześnie powoduje niewyczerpanie toku instancji poprzedzającego wniesienie skargi w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec tego, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postanowił jak w sentencji.