Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 620/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10, art. 10 ust. 3 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2516
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi D. A. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowa wydania pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Pan D. A. (dalej: Skarżący lub Wnioskodawca) wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. (dalej: Organ odwoławczy lub Komendant Wojewódzki) z dnia [...] lipca 2023 r., o sygnaturze [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Komendanta Powiatowego Policji w S. (dalej Organ I instancji lub Komendant Powiatowy) w sprawie odmowy udzielenia pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kusz do celów łowieckich.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:

Skarżący wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w S. o wydanie pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kusz do celów łowieckich w ilości 5 egzemplarzy. W toku postępowania organ I instancji dopuścił jako dowody w sprawie: orzeczenie lekarskie, orzeczenie psychologiczne, zaświadczenie z Komisji Działalności Podwodnej stwierdzające, iż Wnioskodawca zdał egzamin teoretyczny na kartę łowiectwa podwodnego, kartę łowiectwa podwodnego, opinię o Stronie z miejsca zamieszkania oraz informację z Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości o niefigurowaniu w kartotece karnej, uzyskane w prowadzonym przez Komendanta Powiatowego Policji w S. postępowaniu o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celów kolekcjonerskich (nr[...]).

Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. D. A. zawnioskował o zmianę prowadzonego postępowania administracyjnego o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celów łowieckich na postępowanie o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do amatorskiego połowu ryb.

W dniu [...] września 2020 r. do Komendy Powiatowej Policji w S. wpłynął wniosek Skarżącego, w którym wskazał, że w związku z błędną interpretacją przepisów wnosi o zmianę prowadzonego postępowania i ponowne rozpatrzenie jego wniosku w pierwotnej formie tj. o pozwolenie na posiadanie broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich. Wskazywał na przepisy ustawy o broni i amunicji, tj. art. 10 ust. 3 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 3 oraz art. 16 ust. 2, oraz § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, zgodnie z którym amatorski połów ryb kuszą może uprawiać osoba posiadająca kartę łowiectwa podwodnego, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Po analizie otrzymanych akt, w dniu [...] października 2020 r. skierowano pismo do Wnioskodawcy, w którym poinformowano go, iż w związku z posiadaniem przez niego pozwolenia na broń do celów łowieckich w pełnym zakresie, czyli uprawniającym do posiadania wszystkich rodzajów broni dopuszczonych do wykonywania polowania, niedopuszczalne byłoby rozstrzygnięcie kolejną decyzją administracyjną o wydaniu mu pozwolenia na broń w tym celu. W przedmiotowym piśmie wskazano również, że katalog rodzajów broni zawarty w art. 10 ust. 4 ustawy o broni i amunicji jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że niedozwolone jest zarejestrowanie do wskazanego celu broni innej, niż mieszczącej się w tym katalogu. Natomiast ustawowy katalog celów, do jakiego można uzyskać pozwolenie na broń jest otwarty.

Odpowiadając na powyższe pismo Wnioskodawca podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i ponownie zawnioskował o wydanie pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich.

Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. pismem z dnia [...] listopada 2020 r. poinformował Wnioskodawcą, że złożony przez niego wniosek o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celów łowieckich nie może być rozpatrzony zgodnie z jego żądaniem, gdyż ma już pozwolenie na broń w celu łowieckim w pełnym zakresie.

W dniu [...] listopada 2020 r. Wnioskodawca zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego o zawieszenie prowadzonego postępowania administracyjnego.. Następnie pismem z dnia [...].12.2020 r.

Następnie w dniu [...] listopada 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek o podjęcie postępowania administracyjnego i przekazanie go do właściwego organu zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o broni i amunicji. Komendant Wojewódzki Policji podjął postępowanie o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celów łowieckich i przekazał akta postępowania zgodnie z właściwością rzeczową Komendantowi Powiatowemu Policji w S..

W dalszym toku postępowania pismem z dnia [...] marca 2023 r. Wnioskodawca został poinformowany, że jego wniosek o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celów łowieckich nie może zostać rozpatrzony pozytywnie z uwagi na posiadanie przez niego pozwolenia na broń w celu łowieckim w pełnym zakresie, a co za tym idzie możliwość posiadania wszystkich rodzajów broni dopuszczonych do wykonywania polowania i niedopuszczalność rozstrzygnięcia kolejną decyzją administracyjną o wydaniu mu pozwolenia na broń w tym celu.

Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy Komendant Powiatowy Policji w S. decyzją z dnia [...] maja 2023 r. odmówił wydania Panu D. A. pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich.

Od decyzji Wnioskodawca wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji wnosząc o:

- zmianę zaskarżonej decyzji w trybie art. 132 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ze wskazaniem, że odwołujący spełnił wszelkie niezbędne przesłanki do wydania pozwolenia na broń cięciwową w postaci kusz i wyznaczenie terminu egzaminu teoretycznego, a po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu wydanie decyzji pozytywnej lub

- w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku przez organ I instancji i przekazania sprawy do organu odwoławczego, o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy przez ustalenie, że odwołujący spełnił niezbędne przesłanki do wydania pozwolenia na broń cięciwową w postaci kusz oraz wyznaczenie dla odwołującego terminu egzaminu teoretycznego, a po uzyskaniu pozytywnego wyniku z tego egzaminu, wydanie przez organ II instancji decyzji pozytywnej w postaci pozwolenia na posiadanie kuszy w celach połowów ryb zgodnie z art. 7 RŚ (organ odwoławczy uznał, iż wnoszącemu odwołanie chodziło o ustawę o rybactwie śródlądowym).

Komendant Wojewódzki Policji uzasadniając zaskarżoną decyzję na wstępie wskazał na art. 10 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2516 z późn. zm., dalej: ustawa o broni) oraz przepisy ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1173 z późn. zm.) i rozporządzenia Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. z 2005 r. Nr 61, poz. 548 z późn. zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna długa centralnego zapłonu, o lufach gwintowanych lub gładkich, z wyłączeniem broni czarnoprochowej, pistoletów i rewolwerów, z której po maksymalnym załadowaniu można oddać najwyżej sześć pojedynczych strzałów, z tym że do magazynka broni samopowtarzalnej można załadować jednorazowo najwyżej dwa naboje. W art. 4 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wskazano, co należy rozumieć pod pojęciem "broni" w rozumieniu ustawy. Za broń została uznana między innymi broń cięciwowa w postaci kusz (art. 4 ust. 1 pkt 4 lit. b). Komendant Wojewódzki zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości posiadania broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich.

Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem Skarżącego, że odrębnym przepisem, o którym mowa w art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, jest również Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz. U. z 2018 r. poz. 2003). Przepis art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni i amunicji mówi wyraźnie o broni dopuszczonej do wykonywania polowań, natomiast rozporządzenie, na które powołuje się Skarżący, reguluje między innymi kwestie związane z połowem ryb. Nie można zatem uznać, że łowiectwo i połów ryb, choćby nazywać je łowiectwem podwodnym, są pojęciami tożsamymi. Za powyższym twierdzeniem przemawia również fakt, że gdyby intencją twórcy ustawy o broni i amunicji było określenie przeznaczenia broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich, wówczas jako ważną przyczynę posiadania broni w tym celu, na równi z posiadaniem uprawnień do wykonywania polowania, ustawodawca wskazałby również posiadanie uprawnień łowcy podwodnego, czego nie zrobił.

Organ odwoławczy wskazał że przepisy prawa wskazywane przez Stronę w toku postępowania, z których wywodziła ona swoje uprawnienia do posiadania broni cięciwowej w postaci kusz, a których w jej ocenie organ I instancji nie wziął pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy, mianowicie art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, nie regulują w żaden sposób połowu ryb przy użyciu broni cięciwowej w postaci kusz, o których mowa w ustawie o broni i amunicji. Art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o rybactwie śródlądowym stanowi, że za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ryb wędką lub kuszą, przy czym dopuszcza się, w miejscu i w czasie prowadzenia połowu ryb wędką, pozyskiwanie ryb na przynętę przy użyciu podrywki wędkarskiej. Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego połowu, zwany dalej "kartą wędkarską" lub "kartą łowiectwa podwodnego", a jeżeli połów ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca ponadto jego zezwolenie. Natomiast przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, stanowi, że amatorski połów ryb kuszą może uprawiać osoba posiadająca kartę łowiectwa podwodnego. W cytowanych przepisach mowa jest o kuszy, a nie o broni cięciwowej w postaci kusz, której posiadanie jest ściśle reglamentowane przez ustawę o broni i amunicji. W ocenie organu odwoławczego i kusza, o której mowa w ustawie o rybactwie śródlądowym oraz rozporządzeniu w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, nie stanowi broni cięciwowej w postaci kuszy, o której jest mowa w ustawie o broni i amunicji. Odmowa wydania pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich nie odbiera zainteresowanemu możliwości realizowania swojej pasji, jaką jest podwodny połów ryb, gdyż jak wynika z ogólnodostępnych informacji, do łowiectwa podwodnego wykorzystuje się kusze gumowe czy pneumatyczne, na których posiadanie nie jest wymagane pozwolenie.

Organ odwoławczy za bezzasadny uznał zarzut, że organ I instancji błędnie ocenił jego żądanie, w ten sposób iż przeprowadził postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania pozwolenia na broń cięciwową w postaci kusz w celach łowieckich, podczas gdy w jego opinii, z całokształtu treści żądania wynikało, że kusza będzie używana do połowu ryb. Żądanie wszczęcia postępowania określa przedmiot tego postępowania i żądaniem tym organ jest związany. Nawet w przypadku zaistniałych wątpliwości co do treści żądania wnioskodawcy organ administracji nie jest uprawniony do samodzielnej zmiany kwalifikacji prawnej jego żądania, a tym bardziej uprawnienia tego nie posiada w sytuacji, gdy treść żądania wnioskodawcy nie budzi wątpliwości. Pierwotny wniosek strony inicjujący postępowanie administracyjne dotyczył wydania pozwolenia na broń cięciwową w postaci kusz do celów łowieckich. Następnie w dniu [...] kwietnia 2020 r. Wnioskodawca zmienił swoje dotychczasowe żądanie i zawnioskował o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do amatorskiego połowu ryb, a [...] września 2020 r. ponownie zwrócił się do organu I instancji o zmianę prowadzonego postępowania i rozpatrzenie jego wniosku w pierwotnej formie, tj. o wydanie pozwolenia na posiadanie broni cięciwowej w postaci kuszy do celów łowieckich. Ze względu na fakt, iż Wnioskodawca w w toku postępowania dwukrotnie zmieniał swoje żądanie, co wywołało wątpliwości organu, pismem z dnia [...] października 2020 r. wezwano go do jednoznacznego i definitywnego określenia swojego żądania. W odpowiedzi na powyższe pismo kuszy do celów łowieckich podtrzymał wniosek o wydanie pozwolenia na posiadanie kuszy do celów łowieckich.

D. A. zaskarżył omówiona decyzję w całości. Zarzucił tej decyzji naruszenie:

1) prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy w postaci:

a) art. 9 ust. 3 w zw. z art. 10 ust. 1, ust. 2 pkt. 3 w zw. z ust. 3 pkt. 2 ustawy o broni i amunicji, zwanej dalej "UOBIA", poprzez zastosowanie przepisów dotyczących udzielenia pozwolenia na broń do celów łowieckich - podczas gdy Skarżący wystąpił o udzielenie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kuszy do celu amatorskiego "połowu" ryb - co wynikało jednoznacznie z treści jego wniosku, przedstawionych dokumentów oraz wskazanych przepisów prawa;

b) art. 9 ust. 3 w zw. z art. 10 ust. 1 w zw. z ust. 2 zd. 1 oraz art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy rybactwo śródlądowe, zwanej dalej "RŚ", w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi, z dnia 12 listopada 2001 r., w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy w sprawie Organ miał obowiązek zastosowania powyższych przepisów - a w konsekwencji powinien udzielić pozwolenia do posiadania kuszy w celu bliżej nieokreślonym przez przepisy prawa (tj. niewymienionych explicite w art. 10 ust. 2 UOBIA) - jednakże możliwym do określanie jako "połowowym" lub do "amatorskiego połowu ryb";

c) § 3 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi, z dnia 12 listopada 2001 r., w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie w zw. z art. art. 4 ust. 1 pkt. 4 lit. b UOBIA, poprzez niezastosowanie powyższych przepisów przy subsumcji norm prawnych, do stanu faktycznego - poprzez uznanie, iż kusza "podwodna" nie spełnia definicji kuszy o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt. 4 lit. b UOBIA;

d) art. 10 ust. 2 pkt. 3 w zw. z art. 10 ust. 3 pkt. 2 oraz art. 10 ust. 4 pkt. 3 UOBIA w zw. z art. 43 ust. 3 ustawy prawo łowieckie w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz - poprzez ich zastosowanie, podczas gdy w postępowaniu, nie zaistniały przesłanki do zastosowania powyższych norm;

e) art. 4 ust. 1 pkt. 4 lit. B UOBIA, poprzez dokonanie błędu w wykładni, dot. definicji "kuszy", poprzez uznanie, iż kusza o której mowa w art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy rybactwo śródlądowe, zwanej dalej "RS", w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa 1 Rozwoju Wsi, z dnia 12 listopada 2001 r., w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, nie jest bronią w rozumieniu UOBIA;

2) postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia:

1) art. 7, 8 § 1 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej "KPA", poprzez nieprzeprowadzenie całościowej oceny materiału dowodowego - tj. nie wzięcia pod uwagę, iż Skarżący wskazał przepisy prawa - które uzasadniały wydanie decyzji pozytywnej w jego przypadku. Podczas gdy analiza materiału dowodowego doprowadziłaby Organ do wniosku, iż podstawą materialną wydania decyzji, powinien być art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 RS, w zw. z art. 10 ust. 1 oraz 2 UOBIA;

2) art. 6 wraz z art. 7 KPA, poprzez przeprowadzenie oceny żądania Skarżącego w taki sposób - iż Organ wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję odmowną - opierając się na fakcie, iż Skarżący wystąpił początkowo o wydanie pozwolenia na broń cięciwową w postaci kusz, w celach łowieckich - podczas gdy z całokształtu treści żądania Skarżącego - wprost wynikało, iż kusza, będzie użyta w celu nieokreślonym w ustawowym katalogu art. 10 ust. 2 UOBIA - tj. w celu "połowu" ryb, a nie "łowiectwa";

3) art. 7, 77 § 1 oraz 80 KPA, poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów zebranych w materiale dowodowym. Organ pominął fakt, iż Skarżący w toku postępowania przedstawił dowody na posiadanie statusu łowcy podwodnego - a co za tym idzie, spełnił wszelkie przesłanki niezbędne w celu połowu ryb za pomocą kuszy - a więc wykazał ważną przyczynę posiadania broni w postaci kusz.

4) art. 6 KPA poprzez zignorowanie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj. art. 7 ust. 1 oraz 2 RS, oraz oparcie swojej decyzji na opinii Komendanta Głównego Policji - która stwierdza, iż kusza podwodna nie jest kuszą w rozumieniu UOBIA;

Podnosząc te zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie Organu do wydania decyzji udzielającej zezwolenie na broń cięciwową w postaci kusz, w celu "połowowym", lub zobowiązanie Organu do określonego postępowania, tj. zobowiązanie Organu do wyznaczenia egzaminu teoretycznego z obsługi kuszy, a następnie wydania decyzji pozytywnej, udzielającej zezwolenia na posiadanie takiej kuszy.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji s siedzibą w R. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący występował o pozwolenie na broń cięciwową – kuszę do celów łowieckich. Jako podstawę swego wniosku wskazywał przepisy ustawy o broni i amunicji, tj. art. 10 ust. 3 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 3 oraz art. 16 ust. 2 i dodatkowo § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie. Zgodnie z przepisami ustawy o broni i amunicji organy Policji są właściwe do wydawania pozwolenia na broń. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o broni i amunicji w rozumieniu tej ustawy bronią jest broń cięciwową w postaci kusz. Jak stanowi art. 10 ust. 1 ustawy o broni właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń m.in. po wskazaniu ważnej przyczyny posiadania broni. Za ważną przyczynę posiadania bronie dla celów łowieckich uważa się w szczególności posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów - dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;

Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni zgodnie z art. 10 ust. 3 pkt 2. ustawy o broni, przy czym zgodnie z art.10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni pozwolenie na broń do celów łowieckich może dotyczyć tylko broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów. Tymi odrębnymi przepisami są przepisy ustawy z 13 października 1995 r. prawo łowieckie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1173, dalej: prawo łowieckie).

Już z definicji zawartej w art. 4 ust. 2 pkt 1 prawa łowieckiego wynika, że polowanie dopuszczalne jest tylko z broni palnej. Warunki wykonywania polowań zostały doprecyzowane w przepisach rozporządzenia wykonawczego do prawa łowieckiego – to jest w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia Do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna długa centralnego zapłonu, o lufach gwintowanych lub gładkich, z wyłączeniem broni czarnoprochowej, pistoletów i rewolwerów, z której po maksymalnym załadowaniu można oddać najwyżej sześć pojedynczych strzałów, z tym że do magazynka broni samopowtarzalnej można załadować jednorazowo najwyżej dwa naboje. Tak więc wykluczone jest stosowanie do celów łowieckich broni cięciwowej- w tym kusz. Tak więc przepisy ustawy o broni, w szczególności z art.10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni wyklucza możliwość udzielenia pozwolenia na broń w postaci kuszy do celów łowieckich. Zatem dokonując prawidłowej wykładni wskazanych przepisów prawa, Organy Policji zasadnie odmówiły udzielenia pozwolenia na broń cięciwową - kuszę do celów łowieckich.

Należy zgodzić się zez Skarżącym, że kusza o której mowa w art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy rybactwo śródlądowe, w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa 1 Rozwoju Wsi, z dnia 12 listopada 2001 r., w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, nie jest bronią w rozumieniu UOBIA. Dlatego też w ramach postępowania o udzielenie pozwolenia na broń do celów łowieckich prowadzonego na podstawie przepisów ustawy o broni nie mogło być rozważane udzielenie pozwolenia na kuszę w rozumieniu ustawy o rybactwie śródlądowym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o rybołówstwie śródlądowym za amatorski połów ryb uważa się m.in. pozyskiwanie ryb kuszą. Przepisy tej ustawy określają też ograniczenia w połowie ryb kuszą (w art. 8 ust. 1 pkt. 5, 8, 12 lit. b) i 13 tej ustawy). W dacie wydania zaskarżonej decyzji (do 27 lipca 2023 r.) obowiązywało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz.U. z 2018 poz. 2003 ze zmianami). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia amatorski połów ryb kuszą może uprawiać osoba posiadająca kartę łowiectwa podwodnego. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tego rozporządzenia organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty łowiectwa podwodnego - jest organizacja, która na terenie kraju w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków oraz której statutowe władze poinformowały starostę, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzanego egzaminu, o terminie i regulaminie prowadzonego postępowania egzaminacyjnego oraz składzie komisji egzaminacyjnej. Przez organizację taką rozumie się organizację utworzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r. poz. 210 oraz z 2018 r. poz. 723), której statutowym celem działania jest upowszechnianie wiedzy o warunkach ochrony i połowu ryb. To wydanie karty łowiectwa podwodnego w trybie tych przepisów o rybołówstwie śródlądowym uprawnia do amatorskiego połowu ryb kuszą. Organy Policji nie były więc uprawnione do wydania uprawnienia do połowy ryb kuszą. Zatem mogły rozpatrywać wniosek Skarżącego tylko w takim zakresie, w jakim wnosił on o wydanie pozwolenia na posiadanie kuszy do celów łowieckich w trybie przepisów ustawy o broni i amunicji. Organy Policji nie naruszyły więc przepisów postępowania przez nierozważenie wniosku Skarżącego jako wniosku o wydanie pozwolenia na połów ryb przy użyciu kuszy, gdyż nie miały do tego kompetencji. Tym samym nietrafne są podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Dokonały też prawidłowej wykładni przepisów prawa uznając, że nie jest dopuszczalne udzielenie pozwolenia na broń cięciwową – kuszę do celów łowieckich na podstawie przepisów o broni i amunicji, gdzie kompetentnymi organami są organy Policji.

Sąd nie dopatrzył się też przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszenie innych przepisów prawa materialnego, ani też naruszeń przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz.1634) skargę oddalił.