Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 742/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. i A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 458/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 458/23 w sprawie ze skargi R. B. i A. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2023 r., nr 459/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 458/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA), na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną R. B. i A. M. (dalej jako skarżący kasacyjnie) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 458/23 w sprawie ze skargi R. B. i A. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2023 r., nr 459/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika było uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej po terminie wskazanym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wezwanie odebrano 8 lipca 2024 r. zatem termin upływał 15 lipca 2024 r., w poniedziałek a wpis uiszczono 16 lipca 2024 r. Uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej skutkować musiało jej odrzuceniem stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. przez niewłaściwe ich zastosowanie albowiem skarżący nie uchybili terminowi do uiszczenia wpisu.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że wpis od skargi kasacyjnej w odpowiedzi na wezwanie Sądu został uiszczony 15 lipca 2024 r. W tym dniu bowiem skarżący nadali do Sądu pismo informujące, że uiścili wymaganą kwotę na rachunek bankowy Sądu w dniu 15 lipca 2024 r. Do zażalenia załączono potwierdzenie uiszczenia wpisu przez skarżących 15 lipca 2024 r.

Wobec powyższego zdaniem skarżących, skarga kasacyjna nie zawierała żadnych braków, została opłacona w terminie a tym samym jej odrzucenie było bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

O odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. decyduje okoliczność, że skarżący na wezwanie Sądu w terminie do tego przewidzianym nie uiszcza wpisu we wskazanej w wezwaniu wysokości albo uiszcza wpis po terminie wynikającym z wezwania.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji nie dysponował innym dokumentem księgowym niż wydruk z systemu księgowania wpłat na rachunku bankowym sądu (k. 78 akt). Wynika z niego jednoznacznie, że datą obciążenia/wpłaty jest 16 lipca 2024 r. Wobec tego zasadnie przyjął, że wpis został uiszczony z uchybieniem terminu co skutkować musiało odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Niemniej jednak w zażaleniu skarżący kasacyjnie przedstawili potwierdzenie dyspozycji przelewu wychodzącego na rachunek sądu w wysokości 100 zł tytułem wpisu sądowego II SA/Wr 458/23 z datą nadania 15 lipca 2024 r., czas księgowania 15 lipca 2024 r. godzina 21:15.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko orzecznicze zgodnie z którym przy ustaleniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu istotna jest data złożenia dyspozycji. Stanowisko to wynika z utrwalonego poglądu wyrażonego w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego, zgodnie z którym, w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy (por. postanowienia NSA: z 13 listopada 2013 r., II GSK 2145/13; z 2 października 2014 r., I GSK 1624/14; z 25 października 2018 r., II OZ 1068/18).

Z powyższego wywodu wynika, że stanowisko Sądu I instancji było wadliwe z powodu braku dokumentów źródłowych z banku poświadczających wprost, którego dnia wystąpiła data zlecenia transakcji. System sądowy zapewne przyjął datę obciążenia rachunku jako datę 16 lipca 2024 r. bowiem zlecenie transakcji nastąpiło już po ostatnim księgowaniu dnia poprzedniego na co wskazuje godzina 21:15. Aktualnie istnieją w sprawie podstawy do stwierdzenia, że skarżący kasacyjnie uiścili wpis sądowy od skargi kasacyjnej w terminie, a taka ocena musiała skutkować tym, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie doszło zatem do uchybienia terminowi uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej w postaci wpisu.

Wobec tego w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji nie miał podstaw do zakwestionowania daty dokonania wpisu bowiem datą złożenia dyspozycji był 15 lipca 2024 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.