Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1880/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie WSA Elżbieta Lenart NSA Cezary Pryca /spr./ Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi S. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1880/04

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2004 roku numer [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 roku numer [...] Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że aktem własności ziemi z [...] czerwca 1974 roku numer [...] Naczelnik Powiatu w M., działając w oparciu o przepisy ustawy z 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. 27, poz.250) stwierdził, że W. L. i L. L. stali się z mocy prawa właścicielami nieruchomości składającej się z działek gruntu oznaczonych numerami [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...] o łącznej powierzchni [...] hektara, położonej w C. powiat [...] wraz z zabudowaniami.

Decyzją z dnia [...] lutego 1984 roku numer [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art.156 § 1 k.p.a. i art.157 § 3 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie nieważności aktu własności ziemi z [...] czerwca 1974 roku numer [...] Naczelnika Powiatu w M..

Decyzją z dnia [...] sierpnia 1984 roku numer [...] Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 1984 roku numer [...] Wojewody [...].

Decyzją z dnia [...] lutego 1992 roku numer [...] Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, działając w oparciu o przepis art.105 § 1 k.p.a. w związku z art.63 ust.3 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. 107, poz.464), umorzył postępowanie w sprawie wniosku S. L. o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] sierpnia 1984 roku numer [...] Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Wyrokiem z dnia 28 października 1992 roku wydanym w sprawie sygnatura akt II SA 664/92 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z [...] lutego 1992 roku numer [...].

Pismem z dnia [...] marca 2004 roku i z dnia [...] lipca 2004 roku S. L., powołując się na przepis art.145 § 1 pkt.1,3 i 4 k.p.a., wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Naczelnika Powiatu w M. aktu własności ziemi z [...] czerwca 1974 roku numer [...].

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 roku numer [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, działając w oparciu o przepis art.105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne.

Decyzją z dnia [...] października 2004 roku numer [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 roku numer [...] Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Na decyzję z dnia [...] października 2004 roku numer [...] Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie wniosła S. L.. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art.1,5 i 12 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych ( Dz. U. 27, poz.250) przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także bezpodstawne uchylenie się organu od rozpoznania odwołania od decyzji z [...] czerwca 1974 roku numer [...], sprzeczność ustaleń organu II instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że skarżąca brała udział w postępowaniu o uregulowanie własności nieruchomości oraz nieważność postępowania uwłaszczeniowego z uwagi na to, że w postępowaniu tym brał udział pracownik administracji państwowej podlegający wyłączeniu z mocy art.24 § 1 pkt.1 i2 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że w pismach z dnia [...] marca 2004 roku i z dnia [...] lipca 2004 roku S. L., powołując się na przepis art.145 §1 pkt.1,3,4 k.p.a., domagała się wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją-aktem własności ziemi z [...] czerwca 1974 roku numer [...] Naczelnika Powiatu w M.. W dniu 1 stycznia 1992 roku weszła w życie ustawa z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. 107, poz.464 ze zmianami), która w art.63 ust.2 stwierdza, że do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych( Dz. U. 27, poz.250 ze zmianami), nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji. Jednocześnie przepis art.63 ust.3 ustawy wskazuje, że postępowanie administracyjne toczące się w sprawach wymienionych w art.63 ust.2 ustawy podlega umorzeniu. Oznacza to, że z woli ustawodawcy wskazanych wyżej trybów nadzwyczajnych przewidzianych w postępowaniu administracyjnym w zakresie wzruszenia ostatecznych decyzji nie stosuje się, chociażby te decyzje były dotknięte takimi kwalifikowanymi wadami, które w innych sytuacjach niż uregulowane w tym przepisie skutkowałyby zastosowaniem jednego z wymienionych wyżej trybów. Jednocześnie ustawodawca przesądził, że toczące się postępowania w jednym z trybów nadzwyczajnych wymienionych w art.63 ust.2 ustawy podlegają umorzeniu. Tym samym od dnia 1 stycznia 1992 roku organy administracji publicznej nie są władne zajmować się oceną legalności ostatecznych decyzji uwłaszczeniowych ( vide wyrok NSA z 13.05.1999 r. II SA 569/99 niepublikowany, wyrok NSA z 16.12.1998 r. II SA 1603/98 niepublikowany).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.