Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1490/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Spółka A w N. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza N. T. z dnia [...] stycznia 2020 nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 1490/20

Uzasadnienie

Burmistrz N. T. decyzją z [...].01.2020 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.), art. 122 ust. 1, 2, 6, 7 i 11 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 ze zm., dalej także jako u.p.o.) oraz art. 5 ust. 3 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 ze zm.), na wniosek A. Ł. z dnia [...] grudnia 2019 r. o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. G. odmówił przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. G. w zakresie nauki zawodu ślusarz, poniesionych w okresie od [...] września 2016 r. do [...] sierpnia 2019 r. przez Spółkę A w N. T. (dalej skarżąca).

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że A. Ł. - pracodawca - reprezentujący Spółkę A z siedzibą w N. T. złożył

w dniu [...] grudnia 2019 r. wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. G..

Pracodawca przedłożył kopię umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego Spółki B A. Ł. przekształconą w Spółkę A z młodocianym pracownikiem, która została zawarta na okres nauki zawodu od dnia [...].09.2016 r. do dnia [...].08.2019 r. oraz zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu czeladniczego w zawodzie ślusarz nr rejestru [...] z dnia [...] października 2019 r. dotyczące młodocianego pracownika D. G.. Okres kształcenia młodocianego pracownika wyniósł 36 miesięcy,

A. Ł. będąc pracodawcą posiada odpowiednie uprawnienia do prowadzenia praktycznej nauki zawodu. Przedłożył zaświadczenie potwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych w obrębie instruktor praktycznej nauki zawodu - nr z rejestru [...] z dnia [...] września 2006 r., wydane przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w P. nr [...], legitymuje się tytułem robotnika wykwalifikowanego w zawodzie mechanik obróbki skrawaniem - Świadectwo Dojrzałości Liceum Zawodowego nr [...] z dnia [...] czerwca 1995 r., wydane przez Zespół Szkól Zawodowych im. S. S. w N. T. - oraz oświadczenie o posiadanym stażu w zawodzie.

Wniosek o dofinansowanie został złożony w terminie.

W ocenie organu, wniosek nie spełnił wszystkich wymogów formalno-prawnych. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 2 u.p.o., D. G. powinien zdać egzamin przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną, ponieważ pracodawca nie jest rzemieślnikiem. Tymczasem zdał egzamin czeladniczy w W. Izbie Rzemieślniczej w P.. W związku z powyższym nie zostały spełnione wszystkie wymogi uprawniające wnioskodawcę do przyznania dofinansowania.

Zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267) rzemieślnikiem jest osoba, o której mowa w art. 2 ust. 1. Przepis ten stanowi, że rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez:

1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub

2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1.

Pracodawca posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych. Nie został jednak spełniony drugi warunek otrzymania dofinansowania, dotyczący zdania egzaminu młodocianego pracownika w wymaganym trybie, uzależnionym od tego, czy zatrudniający go przedsiębiorca ma status rzemieślnika, czy takiego statusu nie posiada.

Skoro Spółka A nie jest rzemieślnikiem, to złożenie przez młodocianego pracownika egzaminu czeladniczego nie powoduje, że skarżącej przysługuje dofinansowanie za okres kształcenia młodocianego pracownika,

Odwołanie odpowyższej decyzji wniosła Spółka A z siedzibą w N. T. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie obowiązujących w systemie prawnym Rzeczpospolitej Polskiej zasad prawa poprzez błędne zastosowanie art. 122 ust. 1 pkt. 2b u.p.o., co przy braku przepisów przejściowych nie ujętych w nowelizacji ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe doprowadziło do nieuzasadnionego i nieobiektywnego zastosowania przepisu art. 122 ust. 1 pkt 2b, a w konsekwencji do odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika oraz zarzut wadliwego przyjęcia, że warunek zdania egzaminu określony w art. 122 ust. 1 pkt. 2b u.p.o. w przypadku młodocianego, który był zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem nie jest spełniony, jeśli zda on egzamin przed komisją egzaminacyjną izby rzemieślniczej, a jest spełniony w przypadku zdania egzaminu przez Okręgową Komisją Egzaminacyjną.

W uzasadnieniu odwołania uszczegółowiono argumentację w zakresie podniesionych wyżej zarzutów/

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...].06.2020 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W jej uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 122 ust. 1 u.p.o. pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał:

a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz.U. z 2018 r. poz. 1267),

b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy;

3) młodociany pracownik ukończył przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1

Ponadto mając na względzie art. 122 ust. 7 u.p.o. dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od dnia zdania przez młodocianego pracownika egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3. Do wniosku należy dołączyć:

1) kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1

pkt 1;

2) kopię umowy o pracę z młodocianym pracownikiem zawartej w celu przygotowania

zawodowego;

3) kopię odpowiednio dyplomu, certyfikatu lub świadectwa, potwierdzającego zdanie egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie tego egzaminu.

Obecna redakcja przepisu art. 122 u.p.o. została wprowadzona ustawą z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustawy (Dz.U. z 2018 r. poz. 2245 ze zm.). Wspomniana regulacja zastąpiła normę prawną, która uprzednio ujęta była w art. 122 u.p.o. (Dz.U. z 2017 r. poz. 59), a wcześniej w niezmienionym brzmieniu w art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 poz. 2156 ze zm.) i posiadała następujące brzmienie: 1) pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1.

Z porównania powyżej przywołanych przepisów ustawowych znowelizowanej treści art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe z treścią przepisu obowiązującego do dnia [...] sierpnia 2019 r. (a więc sprzed jego nowelizacji) wynika, iż wolą ustawodawcy doszło do zmiany struktury analizowanego przepisu i tym samym wynikającej z niego normy prawnej. Podkreślono, iż na mocy przeprowadzonej nowelizacji organ, o którym mowa w art. 122 ust. 6 u.p.o., przy dofinansowaniu kosztów wykształcenia młodocianego pracownika winien także wymagać potwierdzenia zdania przez młodocianego pracownika właściwego egzaminu: w przypadku zatrudnienia u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzaminu czeladniczego (art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a) albo w przypadku zatrudnienia u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzaminu zawodowego. Tymczasem wcześniejsza redakcja przepisu wyraźnie zezwalała na skuteczne ubieganie się przez pracodawcę o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika w sytuacji udokumentowania zdania przez pracownika któregokolwiek egzaminu, o którym mowa w rozporządzeniu z dnia [...] maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. z 2018 r., poz. 1267). Zdaniem Kolegium omówiona powyżej zmiana treści art. 122 u.p.o. wprowadziła do aktu prawnego rangi ustawowej w sprawach dot. dofinansowania kosztów młodocianego pracownika obowiązek jednoczesnej weryfikacji przez organ właściwy, czy pracodawca jest rzemieślnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz.U. z 2019 r. poz. 1495) - zwanej dalej ustawą o rzemiośle - czy takiego przymiotu jest pozbawiony oraz czy w związku z wynikami takiego ustalenia młodociany pracownik zdał właściwy egzamin wyszczególniony rozłącznie w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.

Wspomniane powyżej uszczegółowienie treści przepisu poprzez jednoznaczne wskazanie jaki rodzaj egzaminu uzasadnia dofinansowanie pracodawcy będącego rzemieślnikiem albo niebędącego rzemieślnikiem, wyraźnie nałożyło na organ, o którym mowa w art. 122 ust. 6 u.p.o., obowiązek weryfikacji oraz zbadania zgodności zarówno, czy pracodawca spełnia, bądź nie spełnia przesłanki bycia rzemieślnikiem i czy w związku z tym ustaleniem młodociany pracownik zdał odpowiedni egzamin spośród tych wyraźnie wyodrębnionych w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o. Stąd też w uznaniu organu odwoławczego teza o podtrzymaniu dotychczasowej interpretacji badanego przepisu wytyczonego ówczesną linią orzeczniczą byłaby uzasadniona przy jednoczesnym zachowaniu wcześniejszego brzmienia przepisu art. 122 ust. 1 pkt 2.

W przedmiotowej sprawie kluczowe jest ustalenie, czy wnioskodawca jako pracodawca młodocianego pracownika jest rzemieślnikiem oraz stwierdzenie czy w związku z tym młodociany pracownik zdał właściwy egzamin określony w art. 122 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Mając na względzie art. 2 ust. 6 ustawy o rzemiośle, rzemieślnikiem jest osoba fizyczna, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 8, oraz spółka, o której mowa w ust.1 pkt 3-7.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o rzemiośle (obowiązującym od dnia [...] stycznia 2020 r.), rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez:

1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców lub,

2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1, lub,

3) spółkę jawną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia ómarca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, lub,

4) spółkę komandytową osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, lub,

5) spółkę komandytowo-akcyjną osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, lub,

6) jednoosobową spółkę kapitałową, powstałą na podstawie art. 551 § 5 ustawy z dnia 15września 2000r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2019r. poz. 505) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną, wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą, z wykorzystaniem swoich zawodowych kwalifikacji i pracy własnej - jeżeli powstała spółka jest mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia ómarca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, lub,

7) spółkę, o której mowa w pkt 3-5, jeżeli działalność gospodarcza jest wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika, lub wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej, jeżeli działalność gospodarcza jest wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem, że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika oraz wszyscy wspólnicy łącznie są mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców.

Kolegium stwierdziło, że A. Ł. nie jest rzemieślnikiem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rzemiośle. W związku z tym organ odwoławczy podtrzymał stanowisko Burmistrza N. T. wyrażone w decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]

W ramach oceny spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów określonych w art. 122 ust. 1 u.p.o. uznano, iż pozytywnie wypełnione zostały przesłanki wymienione w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.p.o., tj. zawarto umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, a pracodawca posiadał kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych (co wynika bezpośrednio z załączonych do wniosku dokumentów wymienionych w pkt 1-5). Ponadto wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika został złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 122 ust. 7 u.p.o.

Jednocześnie w ocenie Kolegium ww. dokumenty nie potwierdzają tezy, iż D. G. zdał egzamin zawodowy (co jest niezbędne zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.). Zaświadczenie potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z dnia [...].10.2019 r. udowadnia zdanie przez D. G. egzaminu czeladniczego w rozumieniu art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o., co nie uprawnia pracodawcy nie będącego rzemieślnikiem do otrzymania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.

Z uwagi na powyższe uznano, że organ I instancji dokonał prawidłowej interpretacji art. 122 u.p.o., w związku z czym rozstrzygnięcie podjęte przez Burmistrza N. T. w zaskarżonej decyzji administracyjnej z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] było trafne

Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka A z siedzibą w N. T. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zobowiązanie na podstawie art. 145a p.p.s.a. organu do wydania w określonym terminie decyzji przyznającej skarżącej dofinansowanie z tytułu kształcenia młodocianego pracownika D. G.; przeprowadzenie przedmiotowego postępowania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.; a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz [...] zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Skarżąca zarzuciła przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez :

1.1. naruszenie art. 122 ust. 1 pkt 2 u.p.o. w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez niezastosowanie art. 122 ust. 1 pkt 2 u.p.o. w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie [...] września 2019 r. i przyjęcie, że stanem prawnym właściwym dla rozpoznania sprawy jest stan prawny z dnia wydawania decyzji w sprawie przyznania dofinansowania, a nie z dnia zawarcia umowy pomiędzy pracodawcą a młodocianym, czy ewentualnie z dnia wygaśnięcia tej umowy;

1.2. naruszenie art. 122 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 122 ust. 7 pkt 3 u.p.o., poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż warunek wskazany w art. 122 ust. 1 pkt 2 u.p.o. nie zostaje spełniony, jeśli młodociany który był zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem zda egzamin przed W. Izbą Rzemieślniczą w P., a zostaje spełniony, jeśli zda egzamin przed właściwą Okręgową Komisją Egzaminacyjną;

1.3.pominięcie i niezastosowanie art. 31 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji przejawiające się w przyjęciu, iż pracodawca w celu otrzymania dofinansowania po zmianie przepisów mógł i powinien mieć wpływ na wybór miejsca złożenia egzaminu przez młodocianego, od którego uzależniona jest wypłata dofinansowania;

2. przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci:

2.1.naruszenia art. 8 § 1 i 2 k.p.a., poprzez prowadzenie sprawy w sposób nadużywający zaufanie uczestników do władzy publicznej oraz odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym,

2.2. naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego przedstawionego w sprawie,

2.3. naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji w całości i niewydanie orzeczenia co do istoty sprawy, pomimo istnieniu ku temu przesłanek,

2.4. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy skarżonej decyzji, pomimo nieistnieniu ku temu przesłanek.

W uzasadnieniu skargi uszczegółowiono argumentację w zakresie powyższych zarzutów. Podniesiono m.in., że ustawa Prawo oświatowe uległa zmianie z dniem [...] września 2019 roku, w momencie wejścia w życie ustawy z dnia 22 listopada 2018 roku o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (j.t. : Dz. U. z 2018 r. poz. 2245), gdzie nie zawarto przepisów przejściowych. "W tej sytuacji należy mieć na względzie fakt, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w sytuacji zmiany przepisów na mniej korzystne dla podmiotu, przy jednoczesnym braku przepisów przejściowych, uwzględniając normę art. 2 Konstytucji RP należy stosować normę względniejszą" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] września 2019 r., sygn. IV SA/Po [...]. Co zdaniem Skarżącej winno również mieć miejsce w przedmiotowej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.

Sprawa niniejsza zgodnie z zarządzeniem z [...].10.2020 r. została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym zgodnie z art.119 pkt 2 p.p.s.a.

Podstawę prawna rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm. – dalej również jako u.p.o. lub Prawo oświatowe).

Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że od [...] września 2019 r. art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego stanowi, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał:

a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495),

b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy.

Kwestią bezsporą pozostaje również fakt, iż pracodawca - Spółka A z siedzibą w N. T. - zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego z młodocianym pracownikiem D. G. na okres od [...].09.2016 roku do [...].08.2019 roku, wobec czego okres kształcenia wynosił 36 miesięcy. Nauka zawodu prowadzona była przez A. Ł., posiadającego kwalifikacje zawodowe jako instruktor praktycznej nauki zawodu - nr z rejestru [...] z dnia [...] września 2006 r., wydane przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w P. nr [...], który legitymuje się tytułem robotnika wykwalifikowanego w zawodzie mechanik obróbki skrawaniem - Świadectwo Dojrzałości Liceum Zawodowego nr [...] z dnia [...] czerwca 1995 r., wydane przez Zespół Szkól Zawodowych im. S. S. w N. T. - oraz oświadczenie o posiadanym stażu w zawodzie. Zgodnie z § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie praktycznej nauki zawodu są to odpowiednie uprawnienia do praktycznej nauki zawodu. Młodociany D. G. zdał egzamin czeladniczy, co zostało potwierdzone zaświadczeniem o zdaniu egzaminu czeladniczego w zawodzie ślusarz nr rejestru [...] z dnia [...] października 2019 r.

Wbrew stanowisku organów obu instancji nie jest jasne w niniejszej sprawie, czy pracodawca nie spełniał wymogów uznania go za rzemieślnika. Wprawdzie pomimo zmiany przepisów na mocy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), status Spółki A z siedzibą w N. T. jako pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem nie uległ zmianie. Zgodnie bowiem z brzemieniem przepisu art. 2 ust. 1 przywoływanej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] stycznia 2020 r. :

Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez:

1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, lub,

2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1.

Natomiast od dnia [...] stycznia 2020 r. definicja legalna przewidziana w art. 2 ust. 1 ustawy została rozbudowana, wobec czego rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez:

1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub.

2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1., lub

3) spółkę jawną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub

4) spółkę komandytową osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub

5) spółkę komandytowo-akcyjną osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub

6) jednoosobową spółkę kapitałową, powstałą na podstawie art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną, wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą, z wykorzystaniem swoich zawodowych kwalifikacji i pracy własnej - jeżeli powstała spółka jest mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub

7) spółkę, o której mowa w pkt 3-5, jeżeli działalność gospodarcza jest wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika, lub

8) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej, jeżeli działalność gospodarcza jest wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem, że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika oraz wszyscy wspólnicy łącznie są mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Z powyższego nie wynika, iż z uwagi na formę prowadzonej działalności prawnej pracodawca (skarżąca) nie mógł zostać uznany za rzemieślnika. Zgodnie bowiem z aktualnym brzmieniem przepisu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o rzemiośle rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez spółkę, o której mowa w pkt 3-5 tego przepisu, jeżeli działalność gospodarcza jest wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika. Ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu KRS skarżącej Spółki jednoznacznie wynika, że jej wspólnikami są A. Ł. oraz E. Ł.. Mając na uwadze ich tożsame nazwiska nie można wykluczyć, że E. Ł. jest żoną, bądź wstępną lub zstępną, A. Ł.. Organy administracji w ogóle nie wyjaśniły tej kwestii, co stanowi naruszenie przepisów art.7, art.77 § 1 i art.80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż organy prawidłowo nie ustaliły, czy w tym przypadku skarżąca nie jest rzemieślnikiem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o rzemiośle. Już tylko to uchybienie organów administracji stanowiło przesłankę do uchylenia zaskarżonych decyzji.

Jednak nawet abstrahując od powyższego zaistniały przesłanki do ich uchylenia z niżej wskazanych przyczyn.

Kluczową okolicznością dla niniejszej sprawy jest zmiana, jaka została dokonana z dniem [...] września 2019 r. w treści przepisu art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, w momencie wejścia w życie ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2245), w której nie zawarto przepisów przejściowych. Ustawodawca nowelą doprecyzował m.in., iż pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał:

a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495),

b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy.

Dlatego też organy wydające decyzje w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, jak i odwoławczego, opierając się na literalnej wykładni przytoczonego przepisu stwierdziły, iż skarżąca spółka nie spełniała przesłanek przyznania dofinansowania, skoro w momencie występowania z wnioskiem o dofinansowanie ([...] grudnia 2019 r.) nie była rzemieślnikiem w rozumieniu ustawy o rzemiośle, a młodociany którego zatrudniała zdał egzamin czeladniczy, nie zaś zawodowy, o którym mowa w art. 122 ust. 1 u.p.o. w brzmieniu z dnia [...] września 2019 r.

Warto jednak zauważyć, iż wskazana nowelizacja nastąpiła na krótko przed zdaniem egzaminu przez młodocianego zatrudnianego przez skarżącą.

Zaakcentować trzeba, że w tej sytuacji należy zawsze mieć na względzie fakt, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie przyjmuje się, że w sytuacji zmiany przepisów na mniej korzystne dla podmiotu, przy jednoczesnym braku przepisów przejściowych, uwzględniając normę art. 2 Konstytucji RP należy stosować normę względniejszą (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] lutego 2014 r. sygn. akt II GSK [...] i z [...] października 2012 r. sygn. akt I FSK [...], CBOSA).

Podkreślenia wymaga również, że sądy administracyjne kontrolują legalność działalności administracji publicznej, przy czym, co trzeba zaznaczyć, czynią to w ramach sprawowanego - wymiaru sprawiedliwości - (art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Sprawując wymiar sprawiedliwości i rozstrzygając sporne zagadnienia sądy uprawnione są do wyważenia racji stron procesu w ramach wykładni i stosowania relewantnych norm prawnych. Nie do pogodzenia - z istotą wymiaru sprawiedliwości - w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, byłoby przyjęcie interpretacji znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, w sposób, który prowadziłby do sytuacji w której pracodawca zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego przed [...] września 2019 r. i wypełnił w pełni swe obowiązki, gdyż poniósł koszty kształcenia młodocianego pracownika, który zdał egzamin określony w umowie, a następnie - z uwagi na brak przepisów intertemporalnych - zostałby pozbawiony dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika wskutek zmiany przepisów po faktycznym zakończeniu procesu kształcenia. Dlatego też Sąd za zasadne uznał podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego przez organy obu instancji.

To stanowisko podzielane jest również w orzecznictwie, gdzie wskazuje się, że skoro wszystkie czynności związane z kształceniem młodocianego pracownika rozpoczęły się oraz zakończyły się pod rządami prawa obowiązującego przed dniem [...] września 2019 r., to nie jest możliwe, aby czynności dokonane w okresie [...].09.2016 - [...].08.2019 zostały dostosowane do stanu prawnego obowiązującego od dnia [...] września 2019 r. Na tej podstawie, wobec braku przepisów intertemporalnych, a także w związku z tym, że ustawodawca w wyniku nowelizacji wprowadził przepisy mniej korzystne dla pracodawcy, należy zastosować przepisy Prawa oświatowego obowiązujące przed dniem [...] września 2019 r., ponieważ to z obowiązującej w polskim porządku prawnym zasady sprawiedliwości społecznej wynika potrzeba takiej wykładni, uwzględniającej ratio legis zmienianego przepisu (wyrok WSA w Krakowie z [...].06.2020 r., III SA/Kr [...], LEX nr 3029098, wyrok WSA w Poznaniu z [...].06.2020 r., IV SA/Po [...], LEX nr 3032439, wyrok WSA w Poznaniu z [...].06.2020 r., IV SA/Po [...], LEX nr 3020675, wyrok WSA w Krakowie z [...].06.2020 r., III SA/Kr [...], LEX nr 3029142, wyrok WSA w Poznaniu z [...].10.2020 r., sygn. IV SA/Po [...], publ. CBOSA).

Ponadto podkreślić trzeba, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 u.p.o. pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Nie ulega wątpliwości, że jakkolwiek pracodawcą w niniejszej sprawie jest Spółka, to jej wspólnik A. Ł. posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Z woli ustawodawcy wyrażonej w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.p.o dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje tym pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego (co w niniejszej sprawie jest bezsporne), jeżeli pracodawca "lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo zatrudniona u pracodawcy" posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. W badanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że A. Ł. prowadził przygotowanie zawodowe D. G.. W niniejszej sprawie bezsporne również pozostaje zatem, że osoba zatrudniona u pracodawcy posiadała kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania.

Nie budzi również wątpliwości, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o. pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał "w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495)". Dokonując wykładni tego ostatniego przepisu, w ocenie Sądu, wziąć należało pod uwagę nie tylko jego literalne brzmienie, jak w istocie uczyniły to organy, ale należało również posłużyć się dyrektywami wykładni celowościowej i systemowej. Skoro zatem ustawodawca w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.p.o. dopuszcza przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika pracodawcy, który sam nie posiada kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych - pod warunkiem - że kwalifikacje takie posiada osoba przez niego zatrudniona, to nie sposób przyjąć, że w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit.a u.p.o., mowa jest wyłącznie o rzemieślniku w rozumieniu ustawy o rzemiośle. Należy zresztą zauważyć, że sam ustawodawca nie odsyła wprost do ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz.U. z 2018, poz. 1267), a jedynie do rozporządzenia określającego warunki powoływania komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych wydanego na podstawie zawartej w art. 3 ust. 4 tej ustawy delegacji ustawowej. Wnioski dotyczące wykładni art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o. pośrednio potwierdzają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. z 2018, poz. 2010 – dalej jako: Rozporządzenie z 1996 r.), gdzie wskazano, że wymóg posiadania kwalifikacji wymaganych od instruktorów praktycznej nauki zawodu nie dotyczy pracodawców, w imieniu których przygotowanie zawodowe młodocianych prowadzą uprawnieni do tego pracownicy ( § 2 ust. 1 i 2 w zw. z § 3c rozporządzenia z 1996 r.). Zważywszy przy tym na cel regulacji tych przepisów, które mają w założeniu zachęcić pracodawców do kształcenia zawodowego młodocianych poprzez dofinansowanie kosztów takiego kształcenia przyjąć należało, że dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o. nie tylko pracodawcom będącym rzemieślnikami w rozumieniu ustawy o rzemiośle, ale również pracodawcom w imieniu których zakład prowadzi albo u których zatrudniona jest osoba, która jest rzemieślnikiem. Interpretacja przepisów Prawa oświatowego musi następować z uwzględnieniem wytycznych, które zawarte zostały w preambule tej ustawy, a która wskazuje, że oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie - respektując chrześcijański system wartości - za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata. Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności.

Mając zatem na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisu prawa materialnego art. 122 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a Prawa oświatowego, mającym wpływ na wynik sprawy. Ponadto, jak już wcześniej wykazano, zapadły one również z naruszeniem prawa procesowego. Uzasadniało to ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł w pkt. 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art.205 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyły się koszty: wpisu sądowego od skargi ([...] zł) oraz koszty zastępstwa procesowego ([...] zł).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie rozpoznanie wniosku skarżącej z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku.