Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 325/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 110 ust. 7
journal: Dz.U. 2023 poz 171
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)
article: art. 145 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Asesor WSA Paweł Daniel Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Elżbieta Polody po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Policji z dnia 28 lutego 2024 r., nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzający ją rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 9 stycznia 2024 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w K. orzeczeniem z dnia 10 lipca 2023 r., nr [...] uznał K. C. za winną tego, że od grudnia 2021 r. zamieszkując pod adresem K., ul. [...] naruszyła dyscyplinę służbową i orzekł o skierowanie ją na niższe stanowisko służbowe. Orzeczenie powyższe zostało utrzymane w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 31 sierpnia 2023 r., nr [...]

Następnie rozkazem personalnym nr [...] z dnia 9 stycznia 2024 r. Komendanta Powiatowego Policji w K. orzeczono, iż Skarżącej nie przysługuje nagroda roczna. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 28 lutego 2024 r., nr [...]

Jak wynika z treści uzasadnienia powyższych orzeczeń ich podstawą była ostateczna decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 31 sierpnia 2023 r., nr [...]

Wyrokiem z dnia 08 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr [...] oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 10 lipca 2023 r. nr [...].

Pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r. K. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 28 lutego 2024 r., nr [...] wskazując, iż wyrokiem z dnia 08 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił orzeczenie dyscyplinarne, a co za tym idzie późniejsza decyzja stoi w sprzeczności z wyrokiem Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz zaznaczając, iż wyrok z dnia 08 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...] nie jest prawomocny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. o utrzymaniu w mocy rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie nagrody rocznej.

Podstawę prawną kontrolowanych w niniejszej sprawie orzeczeń stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171 ze zm.) w tym art.110 ust. 7 zgodnie z którym nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;

2) popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo czynu, z powodu którego policjanta zwolniono ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4a i ust. 2 pkt 2 i 8;

3) popełnienia czynu, za który policjantowi wymierzono jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3-7;

4) zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1.

Okolicznością niesporną w sprawie jest fakt, iż na dzień rozstrzygania przez organ I jak i II instancji, w obrocie prawnym funkcjonowało orzeczenie dyscyplinarne wydane wobec Skarżącej i orzekające karę opisaną w art. 134 pkt 4 ustawy o Policji tj. karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.

Tym samym podstawą rozkazu Personalnego nr [...] z dnia 9 stycznia 2024 r. Komendanta Powiatowego Policji w K., utrzymanego w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 28 lutego 2024 r., nr [...], była ostateczna decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 31 sierpnia 2023 r., nr [...] utrzymująca w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowy Policji w K. z dnia 10 lipca 2023 r., nr [...] uznające skarżącą za winną tego, że od grudnia 2021 r. zamieszkując pod adresem K., ul. [...] naruszyła dyscyplinę służbową.

Jednakże w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...] ww. orzeczenia tj. decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 31 sierpnia 2023 r., nr [...] oraz orzeczenie Komendanta Powiatowy Policji w K. z dnia 10 lipca 2023 r., nr [...], zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.

Powyższe zaś spowodowało, że odpadła podstawa prawna do wydania orzeczenia z powołaniem się na art.110 ust. 7 pkt 3 ustawy o Policji.

Jest to więc sytuacja przewidziana wprost w art. 145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej jako "K.p.a.") zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela prezentowane w doktrynie i judykaturze sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym jeżeli pojęciu "naruszenia prawa" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. przypisze się zobiektywizowane znaczenie, nawiązujące do szerokiego pojmowania wad w konkretyzacji uprawnień i obowiązków w decyzji administracyjnej, które to wady mogą być następstwem okoliczności niezależnych od organu orzekającego, a nawet zewnętrznych wobec danego postępowania jurysdykcyjnego (np. wadliwego prejudykatu), to w gruncie rzeczy każda podstawa wznowienia postępowania administracyjnego jest tożsama z "naruszeniem prawa" i powinna być brana pod uwagę w toku sądowej kontroli decyzji (por. T. Kiełkowski, Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego jako przesłanka uchylenia decyzji przez sąd administracyjny, PPP 2008, nr 4, s. 59–60). W tym (zobiektywizowanym) ujęciu "naruszenia prawa" nie jest istotne, kto je naruszył, lecz liczy się ta okoliczność, że proces kształtowania normy indywidualnej nie przebiegał, z takich czy innych przyczyn, prawidłowo (por. również uzasadnienie wyroku składu 7 sędziów NSA z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. I OPS 4/05, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 39, s. 65–66). Na gruncie powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny sformułował ogólniejszą tezę, iż w razie stwierdzenia przez sąd, że kontrolowany akt narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, to zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a.; dyspozycja tego przepisu ma na celu bowiem przede wszystkim ochronę obiektywnego porządku prawnego (por. wyrok NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1321/05 znajdujący aprobatę w innych orzeczeniach NSA: wyrok z 27 sierpnia 2014 r., sygn. II GSK 963/13; wyrok z 10 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1573/13, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym w okolicznościach niniejszej sprawy należy uznać, że skoro orzeczenie dyscyplinarne, którym stwierdzono naruszenie przez Skarżącą dyscypliny służbowej, za które wymierzono jej karę dyscyplinarną, zostało prawomocnie usunięte z obrotu prawnego (wyrok Sądu z dnia 08 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...]), to owa stwierdzona wadliwość prejudykatu stanowi określoną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. przesłankę do uwzględnienia skargi. Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, że w obrocie prawnym pozostaną rozstrzygnięcia (zaskarżona decyzja i poprzedzający ją rozkaz personalny), które pozbawiają Skarżącą nagrody rocznej w sytuacji, gdy w uprzednio wydanym wyroku Sąd podważył legalność orzeczeń dyscyplinarnych.

Konsekwentnie konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozkazu personalnego nr [...] z dnia 9 stycznia 2024 r. Komendanta Powiatowego Policji w K., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. w zw. art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. oraz w zw. z art. 135 P.p.s.a.