Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1153/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 78 ust. 3,  art. 36 a ust. 7 a
journal: Dz.U. 1996 nr 67 poz 329
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na Zarząd Województwa w przedmiocie trybu i realizacji konkursu na stanowisko Dyrektora postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z. M. pismem z dnia 11 lipca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na "tryb i realizację konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K., zorganizowanego przez Zarząd Województwa [...]...".

W skardze tej strona wniosła o "stwierdzenie, że przyjęty tryb i realizacja konkursu, jak również decyzja komisji konkursowej z dnia 18 maja 2007 r., którą nie został dopuszczony do postępowania konkursowego, są nieważne w związku z naruszeniem art. 2, 7, 8, 32 i 83 Konstytucji RP oraz art. 56, 57, 58, 59 i 60 K.c.". W uzasadnieniu skargi Z. M. wyjaśnił, iż komisja konkursowa odmówiła dopuszczenia go do udziału w postępowaniu konkursowym ze względu na brak właściwego zaświadczenia lekarskiego oraz brak podpisów pod wymaganymi dokumentami i zaświadczeniami. Powołując się na treść ogłoszenia prasowego zawierającego informacje odnośnie wymaganych od kandydatów dokumentów, skarżący wyjaśnił, iż nie wskazano w nim, że zaświadczenie lekarskie powinno być wydane przez lekarza medycyny pracy. Skarżący wyjaśnił, iż mógł uzupełnić brakujące podpisy oczekując na decyzję komisji konkursowej, którą to czynność "dopuszczają w postępowaniu także sądy, ponieważ nie narusza ona K.p.c.".

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

W pierwszej kolejności pełnomocnik organu wskazał, iż skarga jest niedopuszczalna. Jego zdaniem, tryb i realizacja konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. i późniejsza decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu kandydata do konkursu, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w katalogu aktów prawnych lub czynności z zakresu administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W odpowiedzi na zarzuty podniesione przez skarżącego, pełnomocnik Zarządu wyjaśnił natomiast, iż stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855 z późn. zm.) oferty niespełniające wymagań wskazanych w ogłoszeniu o konkursie, podlegają odrzuceniu przez komisję konkursową, zaś kandydaci nie są dopuszczeni do dalszego postępowania konkursowego. Ponieważ skarżący złożył nie podpisane oświadczenia, nie spełniały one tym samym wymogów dokumentów, wskazanych w ofercie konkursowej. Uzupełnienie zaś tych braków było niemożliwe, nie tylko ze względu na brak podstawy prawnej do podjęcia takich czynności, ale również ze względu na zasadę obiektywizmu w stosunku do pozostałych uczestników konkursu. Powołując się na przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczenia lekarskie wydawane do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332 z późn. zm.), pełnomocnik Zarządu wskazał również, iż przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie zostało wystawione przez lekarza chirurga, a zatem nie przez lekarza dokonującego badań profilaktycznych odnośnie przeciwwskazań do wykonywania pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. jest stanowisko Komisji Konkursowej, powołanej przez Zarząd Województwa [...], o niedopuszczeniu Z. M. do konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K.. Jako przyczynę niedopuszczenia kandydata do udziału w postępowaniu konkursowym wskazano nieprzedłożenie właściwego zaświadczenia lekarskiego, odpowiadającego wymogom powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. oraz brak podpisów pod wymaganymi dokumentami i oświadczeniami.

Zdaniem Sądu wniesiona przez Z. M. skarga we wskazanym wyżej przedmiocie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej.

W ocenie Sądu wskazane w skardze stanowisko komisji konkursowej z dnia 11 maja 2007 r., jak i również czynności podjęte w tym postępowaniu, nie należą do działań podjętych w sferze wykonywania administracji publicznej, a wyłącznie tego rodzaju działania organów władzy wykonawczej mogą zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. O takim zakresie działania sądu decyduje przede wszystkim unormowanie zawarte w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje jedynie orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Niesporne jest, że zaskarżona "decyzja" komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego jako kandydata do uczestnictwa w konkursie na stanowisko dyrektora placówki została podjęta w sprawie indywidualnej, lecz nie jest decyzją lub postanowieniem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie spełnia ona również kryterium aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 w pkt 4 tej ustawy. Przepis ten stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje administracyjne i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Instytucję konkursu na dyrektora placówek doskonalenia zawodowego nauczycieli wprowadza § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 kwietnia 2003 r. w sprawie warunków i trybu tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz organizacji i sposobu działania placówek doskonalenia nauczycieli, w tym zakresu ich działalności obowiązkowej oraz zadań doradców metodycznych, warunków i trybu powierzania nauczycielom zadań doradcy metodycznego (Dz. U. Nr 84, poz. 779), zgodnie z którym kandydata na stanowisko dyrektora placówki doskonalenia wyłania się w drodze konkursu. Rozporządzenie to nie określa jednak trybu przeprowadzenia konkursu.

Kwestie te reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U Nr 189, poz. 1855), do którego to rozporządzenia odsyła art. 78 ust. 3 w związku z art. 36a ust. 7a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm.). Stosownie do § 4 ust. 1 tego rozporządzenia komisja rozpoczyna postępowanie konkursowe od sprawdzenia, czy oferty zostały złożone w terminie i zawierają wszystkie wskazane w ogłoszeniu o konkursie dokumenty oraz czy z dokumentów tych wynika, że kandydat spełnia wymagania wskazane w ogłoszeniu o konkursie. Oferty złożone po terminie, niezawierające wszystkich wskazanych w ogłoszeniu o konkursie dokumentów, oraz oferty, z których wynika, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu o konkursie, podlegają odrzuceniu, a kandydaci nie są dopuszczeni do dalszego postępowania konkursowego. Z kolei z ust. 3 powołanego przepisu wynika, iż przewodniczący komisji, w terminie 7 dni od dnia posiedzenia komisji, informuje na piśmie kandydatów niedopuszczonych do dalszego postępowania konkursowego o przyczynach odrzucenia oferty.

Z treści przytoczonych przepisów należy wyprowadzić wniosek, że ani ustawa o systemie oświaty, ani też wydane na jej podstawie akty wykonawcze, nie przewidują wydania decyzji administracyjnej lub postanowienia, w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie czynności związanych z przeprowadzeniem konkursu lub rozstrzygnięcia o jego wyniku.

Czynności komisji konkursowej nie mieszczą się również w zakresie § 2 pkt 4 powołanego przepisu, gdyż jak wspomniano wcześniej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga, aby akty i czynności zostały podjęte w sferze wykonywania administracji publicznej i dotyczyły uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, a za takie czynności te nie mogą być uznane. Celem konkursu jest wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora, a następnie doprowadzenie do nawiązania stosunku pracy, co wyklucza powstawanie uprawnień do kierowania placówką, jako uprawnień wynikających wprost z przepisów prawa.

Zaskarżone czynności komisji konkursowej w przedmiocie niedopuszczenia kandydata do konkursu na stanowisko dyrektora placówki doskonalenia zawodowego nauczycieli, jak i późniejsze pismo informujące o zajętym przez komisję stanowisku, nie mieszczą się zatem w kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 powołanej powyżej ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniesiona przez stronę skarga jest niedopuszczalna i dlatego skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).