Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 291/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 85 ust. 3 (aktualnie Dz.U.2024.107 t.j.)
journal: Dz.U. 2022 poz 1526
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.)
article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady P. Ł. z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie przystąpienia P. Ł. do Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Ziemi Ł. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 7 marca 2024 r. Wojewoda Lubelski (dalej: Wojewoda, organ nadzoru) stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady P. Ł. z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie przystąpienia P. Ł. do Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Ziemi Ł. (dalej uchwała Rady P. Ł. z dnia 9 lutego 2024 r.).

Uchwała Rady P. Ł. z dnia 9 lutego 2024 r., została doręczona organowi nadzoru w dniu 14 lutego 2024 r.

Podstawę stwierdzenia nieważności stanowił art. 79 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107), dalej też jako: "u.s.p.".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda wyjaśnił, że z informacji przedłożonych organowi nadzoru wynika, iż w trakcie sesji Rady P. Ł. w dniu 9 lutego 2024 r. dwukrotnie głosowano nad przyjęciem przedmiotowej uchwały.

Wojewoda wskazał, że jak wynika z zapisu transmisji sesji Rady P. Ł., udostępnionego na platformie [...], Przewodniczący Rady P. Ł. poddał pod głosowanie projekt kwestionowanej uchwały w pkt 10 porządku obrad. W głosowaniu projekt ten nie uzyskał większości głosów. Wyniki głosowania przedstawiały się następująco: 5 głosów "za", 5 głosów "przeciw", 6 głosów "wstrzymujących się", 4 radnych nie brało udziału w głosowaniu. Ustawowy skład Rady P. Ł. wynosi 23 radnych, w momencie głosowania 3 radnych było nieobecnych. Po zakończeniu głosowania Przewodniczący zarządził 20-minutową przerwę.

Po przerwie głos zabrał radny K. G., który stwierdził: "Panie Przewodniczący, pomyliłem się po prostu. Miałem głosować "za" a zagłosowałem inaczej po prostu i chciałbym, żeby to było naprawione, jeśli jest taka możliwość".

Przewodniczący Rady Powiatu wyjaśnił, że jeżeli zostanie zgłoszony taki wniosek formalny, to § 28 ust 5 pkt 12 Statutu P. Ł. zawiera zapis, że można przeprowadzić reasumpcję głosowania. Radny K. G. złożył taki wniosek, który, po przeprowadzeniu głosowania nad wnioskiem, został przyjęty.

Następnie projekt uchwały w sprawie przystąpienia P. Ł. do Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Ziemi Ł. został ponownie poddany pod głosowanie. Wyniki głosowania były następujące: 7 głosów "za", brak głosów "przeciw", 4 głosy "wstrzymujących się", 4 radnych nie brało udziału w głosowaniu (w tym radny K. G., który w pierwszym glosowaniu wstrzymał się od głosu). W momencie głosowania 8 radnych było nieobecnych.

W ocenie organu nadzoru, uchwała Rady P. Ł. z dnia 9 lutego 2024 r. została przyjęta z rażącym naruszeniem art. 13 ust. 1 u.s.p. W myśl tego przepisu uchwały rady i zarządu powiatu zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady (zarządu), w głosowaniu jawnym, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Wojewoda wyjaśnił, że dla prawidłowości trybu podejmowania uchwały wszystkie te wymienione wyżej elementy muszą wystąpić kumulatywnie. Jakiekolwiek odstępstwa od tak określonej procedury podejmowania uchwał muszą (obligatoryjnie) mieć podstawę prawną w konkretnym przepisie rangi ustawowej. Przepis art. 13 nie zawiera żadnej klasyfikacji czy rozróżnienia rodzajów uchwał, których dotyczy. A zatem w przypadku, gdy poddany pod głosowanie projekt uchwały nie uzyskał wymaganej większości głosów, należy uznać, że uchwała o procedowanej treści nie została podjęta.

Dalej Wojewoda uzasadniał, że przepisy ustawy o samorządzie powiatowym nie przewidują możliwości powtórnego głosowania nad tym samym projektem uchwały, jednakże w tej materii statut powiatu, może wprowadzać szczegółowe rozwiązania na wypadek zaistnienia szczególnych okoliczności dotyczących przebiegu głosowania podczas sesji Rady Powiatu.

Statut P. Ł., przyjęty uchwałą Nr [...] Rady Powiatu w Ł. z dnia 6 września 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu P. Ł. (Dz. Urz. Woj. L. . z 2023 r. poz. 1019), nie przewiduje żadnych warunków dopuszczalności przeprowadzania ponownego głosowania nad procedowanym projektem uchwały podczas sesji Rady Powiatu (tzw. "reasumpcji głosowania"), ani przesłanek które muszą wystąpić dla zastosowania takiego trybu procedowania.

Wojewoda podkreślił, że dokonanie reasumpcji głosowania może mieć miejsce w przypadku zaistnienia oczywistych uchybień i omyłek, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. Ł. (dalej: Powiat, strona skarżąca) wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 7 marca 2024 r.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Powiat zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.:

1. art. 7, art. 77 §1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej: k.p.a. w zw. z art. 85 ust. 4 u.s.p., poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego oraz błędną, dowolną ocenę zebranych w sprawie dowodów, co skutkowało niepełnym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy i wydaniem rozstrzygnięcia nadzorczego naruszającego interes Powiatu przez nieuwzględnienie oświadczenia radnego K. G., które powinno zostać uznane za uzasadnioną przyczynę do reasumpcji głosowania biorąc pod uwagę, iż jego udział w głosowaniu nad przedmiotową uchwałą, mógł zostać uznany jako głosowanie we własnej sprawie z racji tego, że był członkiem Stowarzyszenia, do którego P. Ł. miał według przedmiotowej uchwały przystąpić i w rezultacie doprowadzić do stwierdzenia jej nieważności;

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 1 i art. 21 ust. 7 u.s.p., w zw. z § 28 ust. 5 pkt 12 uchwały nr [...] Rady Powiatu w Ł. z dnia 6 września 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu P. Ł., poprzez nieprzeanalizowanie całego materiału dowodowego w sprawie, a w szczególności faktu, że radny K. G. był członkiem Stowarzyszenia, którego dotyczyła przedmiotowa uchwała i w rezultacie głosowanie radnego mogłoby skutkować nieważnością przedmiotowej uchwały, a co z kolei jest sytuacją wyjątkową, umożliwiającą reasumpcję głosowania;

3. art. 13 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 7 u.s.p., poprzez niewłaściwe przyjęcie, że głosowanie poprzez wstrzymanie się od głosu jest z punktu widzenia prawnego jednoznaczne z niegłosowaniem, biorąc pod uwagę definicję zwykłej większości głosów, podczas głosowania nawet poprzez wstrzymanie się od głosu oznacza głosowanie i w rezultacie uchwała co do której głosował radny, który miał interes prawny w jej przyjęciu, niezależnie od wyniku głosowania dotknięta jest istotnym naruszeniem prawa, a w rezultacie nieważnością.

Do skargi strona skarżąca nie dołączyła uchwały w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody, o jakiej mowa w art. 85 ust. 3 u.s.p.

Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Powiat wniósł o możliwość przedłożenia uchwały Rady P. Ł. w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia 7 marca 2024 r., do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie. Powiat uzasadnił, że projekt przedmiotowej uchwały nie został wprowadzony do porządku obrad na sesji Rady w dniu 22 maja 2024 r. w związku z brakiem szczegółowego zapoznania się przez nowo wybranych radnych VII kadencji z projektem uchwały i jej uzasadnieniem. Strona skarżąca uzasadniała, że skład nowo wybranej Rady P. Ł. zmienił się w stosunku do poprzedniej kadencji aż o 15 radnych, a uchwałę RP w dniu 9 lutego 2024 r. podejmował poprzedni skład Rady VI kadencji.

Skarga została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej p.p.s.a., na wniosek strony skarżącej, co do którego organ nadzoru nie oponował.

Termin posiedzenia wyznaczono na dzień 18 czerwca 2024 r.

Do dnia orzekania wyżej wymieniony brak formalny skargi nie został uzupełniony.

W dniu 14 czerwca 2024 r. do sądu wpłynęło pismo Wojewody z informacją, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 10 czerwca 2024 r. sprostowano oczywistą omyłkę w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 7 marca 2024 r., w ten sposób, że w tytule, w sentencji oraz w uzasadnieniu na stronie 2 w wierszu 37 i 38 zamiast słów: "Stowarzyszenia Lokalna Grupa Ziemi Ł." winno być: "Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Ziemi Ł.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Zgodnie z art. 85 ust. 3 powołanej ustawy do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.

W przepisie art. 85 nie określono terminu, w którym uchwała ta winna zostać podjęta. W orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, że przepis ten powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięć nadzorczych. Skarga jednostki samorządu terytorialnego (tu powiatu) na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały o zaskarżeniu (tzw. uchwały intencyjnej), nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 maja 2020 r. sygn. akt II SA/Op 85/20 oraz powołane tam orzecznictwo – orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego, sąd podziela stanowisko judykatury, że skarga powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie akt, o jakim mowa w art. 85 ust. 3 u.s.p., zostanie uchwalony i przekazany do sądu, także po upływie terminu do wniesienia skargi.

W niniejszej sprawie, do skargi z dnia 5 kwietnia 2024 r. P. Ł. nie dołączył uchwały o zaskarżeniu do sądu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 7 marca 2024 r. Wezwany do uzupełnienia braku w tym zakresie Powiat w zakreślonym przez sąd terminie wniósł o umożliwienie przedłożenia uchwały, o której mowa w art. 85 ust. 3 u.s.p., do dnia wydania orzeczenia w tej sprawie.

Do dnia orzekania nie przedstawiono jednak wymaganej uchwały. Informacji o podjęciu takiej uchwały przez Radę P. Ł. brak jest również w Biuletynie Informacji Publicznej P. Ł..

W tych okolicznościach, wobec niepodjęcia przez Radę P. Ł. uchwały stanowiącej podstawę do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia 7 marca 2024 r., skarga ta jest niedopuszczalna.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zobowiązany był skargę odrzucić.