Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1062/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ Izabela Paluszyńska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 października 2015 r. R. C. (dalej jako Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że Skarżący na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego [...] został częściowo ubezwłasnowolniony. Dla Skarżącego ustanowiony został kurator w osobie F. Ż., który został upoważniony do reprezentowania częściowo ubezwłasnowolnionego przed sądami i urzędami państwowymi (postanowienie Sądu Rejonowego [...]).

Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. Sąd wezwał kuratora Skarżącego do złożenia pisemnego oświadczenia, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 17). Wezwanie doręczono w dniu 19 lutego 2016 r. (k. 20) co oznacza, że ostatnim dniem terminu był dzień 26 lutego 2016 r. Pismem z dnia 02 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) kurator oświadczył, że popiera skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25 P.p.s.a. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 15 k.c. osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych.

Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił, oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku (art. 20-22 k.c.).

W myśl art. 27 P.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób nie mających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Przepis ten odnosi się więc i do osoby częściowo ubezwłasnowolnionej w sprawach wynikających z czynności, których samodzielnie nie może dokonać.

Powołane unormowania prawne posiadają istotne znaczenie w rozpatrywanej sprawie, ponieważ jak wynika z akt sprawy Skarżący, jako osoba częściowo ubezwłasnowolniona, jest reprezentowana przez ustanowionego przez sąd powszechny kuratora. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skargę w imieniu Skarżącego mógł wnieść (poprzeć) jedynie kurator. Z tego powodu Sąd wezwał kuratora, zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. o wskazanie, czy popiera skargę, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd stwierdza, że wezwanie doręczono w dniu 19 lutego 2016 r. (k. 20) co oznacza, że ostatnim dniem terminu był dzień 26 lutego 2016 r. Pismem z dnia 02 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) kurator oświadczył, że popiera skargę. Pismo kuratora nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu. Sąd zaznacza, że także data nagłówkowa pisma kuratora ("29.02.2016r.") wskazuje na uchybienie terminu.

Zgodnie z art. 31 § 3 p.p.s.a. jeżeli brak w zakresie zdolności procesowej nie został w wyznaczonym czasie uzupełniony, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. W niniejszej sprawie, z powodu poparcia skargi z uchybieniem terminu przez kuratora, wystąpiła potrzeba wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

/-/ Izabela Paluszyńska