Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 109/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w W. w przedmiocie doręczenia odpisu świadectwa ukończenia studiów doktoranckich postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 kwietnia 2023 r. S.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w sprawie dotyczącej doręczenia odpisu świadectwa ukończenia studiów doktoranckich.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Uzasadniając wniosek organ wskazywał, że skarga z uwagi na swój przedmiot nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Postanowieniem z 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 642/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie doręczenia odpisu świadectwa ukończenia studiów doktoranckich.

W toku czynności wstępnych skarżący został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do przedłożenia złożonego ponaglenia, w trybie art. 37 k.p.a., bądź wskazanie, że takie ponaglenie zostało złożone. Tożsame wezwanie zostało wystosowane do organu.

W odpowiedzi na powyższe skarżący poinformował, że w dniu 13 czerwca 2022 r. wystąpił z pisemnym wezwaniem do Rektora w sprawie usunięcia naruszenia prawa i doręczenie mu odpisu świadectwa. W piśmie z 8 listopada 2023 r. Rektor Uniwersytetu [...] poinformował, że skarżący nie złożył w tej sprawie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została natomiast m.in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog skarg na określone powyżej działania organów administracji rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1–4a.

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga S. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] jest niedopuszczalna, gdyż nie mieści się ona w zakresie przedmiotowym przywołanego wyżej przepisu art. 3 p.p.s.a.

Jak wynika z treści skargi oraz przedstawionych dokumentów skarżący domaga się doręczenia odpisu świadectwa ukończenia studiów doktoranckich, która to czynność nie przyznaje, nie stwierdza, ani też nie uznaje żadnych uprawnień czy obowiązków w sferze prawa administracyjnego. Skarżący o powyższym stanowisku sądów administracyjnych został zaznajomiony w uzasadnieniu postanowienia tut. Sądu z 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 642/22, którym odrzucona została tożsama jego skarga. Podzielając w pełni zawarte w tym postanowieniu stanowisko, Sąd stwierdza, że wskazany w skardze brak działania organu nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Niezależnie od powyższego skarga złożona w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania trybu, ustalonego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 ust. 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem jest niedopuszczalna i jako taka powinna podlegać odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.

W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2015 r. o doręczenie odpisu świadectwa ukończenia studiów doktoranckich nie wyczerpał ww. trybu – tj. nie złożył ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.

Z odpowiedzi na wezwanie Sądu wynika, że skarżący przyjmuje, iż obowiązek wystąpienia z ponagleniem dochował poprzez wystąpienie pismem z [...] czerwca 2022 r. Uszło jednak uwadze skarżącego, że wezwanie to poprzedzało wystąpienie ze skargą, która została odrzucona przez tut. Sąd wymienionym wyżej postanowieniem z 20 grudnia 2022 r. Pismo to nie mogło być zatem ponownie uznane za ponaglenie w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

W takiej sytuacji wniesienie niniejszej skargi uznać należało za niedopuszczalne.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.