Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 83/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ł. na uchwałę Rady Miasta Lublin z dnia 23 maja 2013 r., nr 773/XXXI/2013 w przedmiocie przepisów porządkowych w gminnym regularnym przewozie osób postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Według zaś przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Nadto na mocy art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, w świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.

Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarżący K. Ł. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżył uchwałę Rady Miasta Lublin 23 maja 2013 r., nr 773/XXXI/2013 w sprawie przepisów porządkowych w gminnym regularnym przewozie osób, realizowanym w lubelskiej komunikacji miejskiej w ramach publicznego transportu zbiorowego, w części dotyczącej rozdziału III § 7 pkt 2.

Zarządzeniem z 9 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie adresu zamieszkania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z 13 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, również pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania skarżący odebrał osobiście 19 lutego 2024 r. (potwierdzenie odbioru – k. 33).

W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy zostały wystosowane wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi, które następnie prawidłowo zostały doręczone skarżącemu. Skarżący w zakreślonym terminie, który upłynął 26 lutego 2024r., nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez wskazanie adresu zamieszkania, ani też nie uiścił należnego wpisu od skargi.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.