Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 951/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3,  art. 245  par. 1 w zw. z  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 23 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym oraz sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za pierwszy październik 2006 r. postanawia: 1) odmówić przyznania prawa pomocy; 2) odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 sierpnia 2010 r. B. B. (dalej skarżący, strona) został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi skarżący wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 04 października 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł sprzeciw.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 08 listopada 2010 r., również odmówił przyznania stronie prawa pomocy, natomiast zażalenie skarżącego na to rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I FZ 454/10.

Wobec powyższego, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 14 lutego 2011 r.

W dniu 21 lutego 2011 r. skarżący wniósł ponownie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na zmianę okoliczności sprawy, to jest utratę możliwości swobodnego dysponowania mieszkaniem własnościowym z uwagi na ustanowienie na nim hipoteki umownej w kwocie 214.288,95 zł

Zarządzeniem z dnia 03 marca 2011 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego o przedłożenie w terminie siedmiu dni:

- kopii księgi podatkowej prowadzonej działalności gospodarczej, w wykazanym przychodem i dochodem/stratą za grudzień 2010 r. oraz styczeń i luty 2011 r.;

- zestawienie miesięcznych wydatków;

- kopii historii rachunków bankowych, lokat oraz kart kredytowych za grudzień 2010 r. oraz styczeń i luty 2011 r.;

- innych dokumentów wskazujących na zmianę okoliczności podniesionych w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Następnie postanowieniem z dnia 04 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

W sprzeciwie skarżący podniósł, że ustanowienie hipoteki na jego nieruchomości w celu zabezpieczenia wcześniej zaciągniętego kredytu jest dowodem pogorszenia się jego sytuacji majątkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Na mocy art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga.

Z kolei w myśl art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.

W przypadku, gdy odpowiedni wpis nie został uiszczony, przewodniczący, na podstawie art. 220 § 1 zdanie 2 w zw. z § 3 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, "uiścił od tej skargi wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania". Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony

w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Ponadto należy wskazać, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, w oparciu o art. 67 § 1 p.p.s.a. pisma sądowe doręcza się temu pełnomocnikowi.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone ponownie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 lutego 2011 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upłynął w dniu 21 lutego 2011 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu.

Wobec czego, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.

Odnosząc się zaś do ponownego wniosku skarżącego z dnia 21 lutego 2011 r. o przyznanie prawa pomocy, należy stwierdzić, że analiza jego treści nie prowadzi do konstatacji, by w sprawie zachodziły jakiekolwiek nowe, istotne okoliczności. W dalszym bowiem ciągu skarżący uchyla się od przedstawienia Sądowi wyczerpujących informacji na temat posiadanych przez siebie kont bankowych, a zwłaszcza wysokości dokonywanych na nich operacji. Samo ustanowienie hipoteki na nieruchomości lokalowej skarżącego stanowi konsekwencję zaciągnięcia przez niego wcześniej kredytu i nie ma bezpośredniego wpływu na bieżącą zdolność płatniczą skarżącego.

Skoro zatem skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności w sprawie, Sąd w oparciu o art. 245 § 1 w zw. z art 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podtrzymuje stanowisko zajęte w postanowieniu z dnia 08 listopada 2010 r., odmawiając skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Tym samym wniosek nie przerwał biegu terminu do wniesienia wpisu od skargi, co skutkowało jej odrzuceniem.