Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1408/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 17 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 24 lipca 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 53/23 w sprawie ze skargi J.S. i A.S. na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w miejscowości [...], w rejonie [...] oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 7 marca 2023 r., II SA/Kr 53/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Krakowie oddalił skargę J.S. i A.S. (skarżący) na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z [...] czerwca 2022 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w miejscowości [...], w rejonie [...] (MPZP, plan). Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

2.1. Jak wynika z ustaleń sądu wojewódzkiego, J.S. i A.S. zaskarżyli w/w uchwałę Rady Gminy [...]podjęła uchwałę Nr [...], w części dotyczącej działki ewid. nr [...]obręb [...], stanowiącej własność skarżących. W skardze zarzucono naruszenie przepisów art. 17 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2022, poz. 503 ze zm., Upzp) poprzez niewyczerpanie procedury zawartej w tym przepisie, w tym niezachowanie terminów, jak i niezgodność zaskarżonej uchwały ze studium. W związku z powyższym skarżący wnieśli o "uchylenie" zaskarżonej uchwały w ww. części.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowa uchwała swym zasięgiem, jako akt prawa miejscowego, objęła działkę ewid. nr [...] obręb [...], objętą KW [...], stanowiącą własność skarżących. Zgodnie z zaświadczeniem Wójta Gminy [...] z 30 września 2022 r., wobec podjęcia zaskarżonej uchwały oraz uchwalenia Studium działka skarżących położona jest w terenie sportowo-rekreacyjnym oznaczonym symbolem S1, w strefie projektowanych terenów koncentracji usług sportu, rekreacji i turystyki z możliwością lokalizacji usługowych obiektów kubaturowych, wyłącznie jako towarzyszących, natomiast w części położona jest w terenach rolniczych R wyłączonych z zabudowy. Powyższe nie pokrywa się z informacjami zamieszczonymi na rysunku planu - części graficznej planu, gdzie działka skarżących leży w całości w obszarze terenów rolniczych - według legendy kolor żółty R, tj. w części 1R2 i w części 2R1, brak ma być zgodności części opisowej planu zagospodarowania przestrzennego z częścią stanowiącą mapę planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z zaświadczeniem Wójta Gminy [...] z 30 września 2022 r. część przedmiotowej działki w studium leży w terenie projektowanej trasy rowerowej - symbol KR. Powyższe również nie pokrywa się z oznaczeniem na załączniku graficznym studium, gdzie działka skarżących w części oznaczona jest symbolem S1, a w części R, oznaczona jest kolorem czerwonym. Istnieje więc niezgodność zaskarżonej uchwały z zapisami studium, w studium przyjęto bowiem oznaczenie S1 na części działki, natomiast w zaskarżonej uchwale przedmiotowe oznaczenie nie występuje, a działka skarżących w całości jest oznaczona jako R.

2.2. Skarżący wyjaśnili, że na ich wniosek toczyło się postępowanie o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolno-hodowlano-ogrodniczym wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obręb [...]. Wójt Gminy [...] decyzją z 5 sierpnia 2022 r. umorzył to postępowanie wobec uchwalenia w dniu [...] czerwca 2022 r. MPZP. Organ gminy podał, iż ww. uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego i obowiązuje od 7 lipca 2022 r. Zdaniem skarżących organ gminy celowo zwlekał z wydaniem ww. decyzji i ustaleniem warunków zabudowy. Jednakże sprawa ta będzie przedmiotem odrębnej skargi.

2.3. Podniesiono w skardze nadto, że kwestionowana uchwała została podjęta niezgodnie z procedurą planistyczną, tj. wbrew regulacjom art. 17 Upzp. O przystąpieniu do procedury planistycznej nie ogłoszono w prasie miejscowej, którą dla powiatu [...] jest Tygodnik [...] , w terminach wskazanych przez prawo; ogłoszeń takich nie dokonano w sposób zwyczajowo przyjęty w [...], tj. przez ogłoszenie i odczytanie w miejscowym kościele parafialnym podczas ogłoszeń i brak wywieszenia na tablicy ogłoszeń kościoła przedmiotowej informacji, ogłoszeń takich także nie było przed przystąpieniem do sporządzenia planu na stronach Urzędu Gminy [...]. Skarżący nie zostali o tym fakcie powiadomieni przez Wójta także w trakcie postępowania o wydanie ww. wskazanej decyzji o ustaleniem warunków zabudowy, mimo, iż był to fakt znany Wójtowi z urzędu.

Prace planistyczne nad zaskarżoną uchwałą przeprowadzono w taki sposób, aby jak najmniej osób powzięło wiadomości w tej kwestii. Tym samym przedmiotowa uchwała została podjęta niezgodnie z art. 17 Upzp. W ocenie skarżących uchwalony plan narusza ustalenia studium dla działki nr [...] obręb [...] zgodnie z zarzutami wskazanymi powyżej.

2.4. Następnie sąd pierwszej instancji wskazał, że w odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku zgodności ustaleń MPZP z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] wprowadzonego w formie ujednoliconej uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] października 2020 r. (Studium) stwierdzono, że działka ewid. nr [...] stanowiąca własność skarżących, położona jest częściowo w zasięgu "terenów rolniczych" oznaczonych w Studium symbolem R, oraz częściowo w zasięgu "strefy istniejących i projektowanych terenów koncentracji usług sportu, rekreacji i turystyki z możliwością lokalizacji usługowych obiektów kubaturowych wyłącznie jako towarzyszących", oznaczonej w Studium symbolem S1. Zapisy studium dla stref S1 ustalają możliwość lokalizacji inwestycji kubaturowych związanych z obsługą terenów rekreacji zimowej, wyłącznie jako towarzyszących wyciągom i kolejom narciarskim.

2.5. Wójt wskazuje, że zgodnie z polityką przyjętą przez Gminę, rejon [...] stanowi jedno z miejsc, które należy chronić przed zainwestowaniem kubaturowym z uwagi na wybitne walory krajobrazowe. Wskazuje dalej, że zapisy Studium dla stref S1 dopuszczają jedynie możliwość lokalizacji zabudowy usługowej wyłącznie jako towarzyszącej terenom sportowo-rekreacyjnym, co w uzasadnionych przypadkach, na innych terenach gminy w obrębie wyznaczonych w Studium strefach S1, może zostać uwzględnione na etapie tworzenia planów zagospodarowania przestrzennego, jednak niewątpliwie taka możliwość dotyczyć może wyłącznie kompleksów dużych ośrodków narciarskich wyposażonych w zespoły kolei narciarskich oraz wyciągów z trwałymi podporami. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku zgodności ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego z zapisami Studium w zakresie przebiegu wyznaczonej w Studium trasy rowerowej KR wyjaśniono, że w planie wyznaczono drogę wewnętrzną oznaczoną symbolem 1.KDw pokrywającą się z wyznaczoną w Studium trasą rowerową.

Jeśli chodzi o zarzut dotyczący celowego braku poinformowania skarżących przez Wójta Gminy [...] o prowadzonej procedurze planistycznej organ wyjaśnił, że kwestionowana uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego w dniu 22 czerwca 2022 r. (poz. 4279) i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.

2.6. Dalej w wyroku II SA/Kr 53/23 przywołano, że w piśmie z 3 marca 2023 r. skarżąca J.S. podtrzymała zarzuty skargi, nie zgadzając się z argumentacją organu zawartą w odpowiedzi na skargę.

3.1. Opisanym na wstępie wyrokiem WSA w Krakowie skargę oddalił.

3.2. W motywach orzeczenia sąd pierwszej instancji w pierwszej kolejności stwierdził, że w aktach planistycznych znajduje się obwieszczenie o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu, wywieszone na tablicy ogłoszeń 29 września 2019 r., wydruk z Gazety [...] obejmujący ww. obwieszczenie, a także wydruk ze strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej obejmujący ogłoszenie Wójta Gminy [...] o przystąpieniu do sporządzenia ww. miejscowego planu, zgodnie z art. 17 pkt 1 Upzp.

3.3. Analiza akt planistycznych doprowadziła sąd wojewódzki do przekonania, że nie doszło do istotnych naruszeń trybu sporządzania miejscowego planu. W ocenie tegoż sądu skutecznie ogłoszono o przeprowadzonych czynnościach planistycznych w drodze obwieszczenia na tablicy ogłoszeń, w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) oraz w Gazecie [...] . Zachowano terminy umożliwiające zainteresowanym złożenie wniosków lub uwag do projektu planu. Sąd ten nie podzielił zarzutów skarżących, który twierdzili, że zasadne było opublikowanie obwieszczeń w Tygodniku [...] m. W ocenie sądu za wystarczającą realizację wymogu ogłaszania w prasie miejscowej należy przyjąć dokonanie ogłoszenia w przynajmniej jednym czasopiśmie o zasięgu lokalnym. Do takich czasopism należy zaliczyć Gazetę [...] , co jest faktem notoryjnym. Jako niezasadny sąd pierwszej instancji ocenił również zarzut dotyczący niezrealizowania wymogu ogłoszenia w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Zdaniem skarżących, realizacja tego wymogu powinna nastąpić przez poinformowanie o czynnościach planistycznych w czasie ogłoszeń parafialnych oraz przez zamieszczenie informacji na parafialnej tablicy ogłoszeń. W odpowiedzi na skargę Wójt zaprzeczył, jakoby praktykowano w gminie taki sposób ogłaszania, co oznacza, że nie jest to sposób zwyczajowo przyjęty w gminie. Sąd wojewódzki nie znalazł podstaw, by stanowisko Wójta zakwestionować.

3.4. W przekonaniu WSA w Krakowie zestawienie ustaleń planu odnoszących się do działki skarżących z odnośną treścią Studium wskazuje, że zrealizowana została zasada zgodności miejscowego planu ze studium.

3.5. Drugą istotną kwestią, którą rozważał sąd a quo, był sposób wykorzystania przez Radę Gminy [...] władztwa planistycznego przy ustalaniu przeznaczenia działki skarżących nr [...]. Zdaniem tegoż sądu, Rada Gminy [...] nie dopuściła się nadużycia władztwa planistycznego w omawianym przypadku, bowiem ustaleń miejscowego planu dotyczących działki nr [...], które uniemożliwiają zabudowę tego terenu, w tym zabudowę zagrodową lub mieszkaniową, nie sposób uznać ani za dowolne, ani za nieuzasadnione.

W ocenie sądu wojewódzkiego, Rada Gminy uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w miejscowości [...], w rejonie [...] , w zakresie działki skarżących o numerze ewid. [...], nie dopuściła się naruszenia zasad sporządzania miejscowego planu, czy też innych naruszeń, w tym w zakresie procedury planistycznej, które w świetle art. 28 ust. 1 Upzp mogłyby stanowić o jego wadliwości.

4.1. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła J.S. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – zaskarżając wskazany wyrok w całości.

4.2. Zaskarżonemu wyrokowi zgodnie z art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023, poz. 259, Ppsa) zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 15 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 Upzp poprzez błędną wykładnię ww. przepisów powodujące błędne przyjęcie, że uchwała Rady Gminy [...] z [...] czerwca 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w miejscowości [...], w rejonie [...] odnośnie działki skarżących jest zgodna ze Studium;

2) art. 17 pkt 1 Upzp w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię ww. przepisów niezgodą z zasadami demokratycznego państwa prawa powodujące błędne przyjęcie, że Wójt Gminy [...] po podjęciu przez Radę Gminy [...] uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w miejscowości [...], w rejonie [...] dokonał zgodnie z procedurą planistyczną ogłoszenia w prasie lokalnej oraz błędne ustalenie, iż Wójt nie był zobligowany do zastosowania w sposób zwyczajowo przyjęty ogłoszenia w formie ogłoszeń parafialnych o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia, gdyż jak błędnie ustalił sąd I instancji nie jest to sposób zwyczajowo przyjęty w gminie.

4.3. Wobec ww. zarzutów skarżąca kasacyjnie wnosi o zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie w stosunku do działki ewid. nr [...] obręb [...] zaskarżonej uchwały; ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie. Ponadto wnosi o zasądzenie od Rady Gminy [...] na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm prawem przepisanych. Skarżąca kasacyjnie zarazem oświadcza nadto, iż zrzeka się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.

4.4. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że część przedmiotowej nieruchomości w "zapisach" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako podstawowe przeznaczenie winien wskazywać przeznaczenie sportowo-rekreacyjne, a nie przeznaczenie rolnicze, które jest sprzeczne z przeznaczeniem sportowym i rekreacyjnym, bowiem nieruchomość ta poza sezonem zimowym nie może być wykorzystywane na sport i rekreację oraz wypoczynek.

Nadto zauważa, że skoro Wójt Gminy [...] wnosi o odczytywanie w kościołach katolickich na terenie gminy ogłoszeń mniejszej wagi, to tym bardziej należy uznać jako zwyczaj informowania mieszkańców gminy w takiej formie o sprawach tak ważnych dla mieszkańców, jak procedura planistyczna. Podnosi, że Wójt Gminy [...] celowo nie zamieścił ogłoszenia o pracach planistycznych nad zaskarżonym planem na stronie internetowej Urzędu Gminy, a wyłącznie na BIP oraz dokonał ogłoszenia w Gazecie [...] oraz pominął dokonanie ogłoszenia w formie ogłoszeń parafialnych, aby jak najmniejsza liczba mieszkańców dowiedziała się o procedurze planistycznej, co jest niegodne z zasadami demokratycznego państwa prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Zgodnie z art. 183 § 1 Ppsa (Dz. U. 2024, poz. 935) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 Ppsa, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi wskazanymi podstawami.

5.2. Zgodnie z treścią art. 174 Ppsa skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw.

5.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sądowi pierwszej instancji nie można skutecznie zarzucić naruszenia art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 Upzp, dotyczących zgodności planu miejscowego ze studium. Plan nie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami Studium. W tej materii należy wyjaśnić, że o istotnym naruszeniu art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 Upzp, warunkującym uwzględnienie skargi (art. 28 ust. 1 Upzp) można mówić wówczas, gdy w planie miejscowym przyjęto przeznaczenie terenu całkowicie odmienne od wskazanego w studium (zob. wyrok NSA z 21 grudnia 2016 r. II OSK 731/15, LEX nr 2281140). Należy mieć przy tym na uwadze, że organ stanowiący gminy, jako twórca polityki przestrzennej gminy, dokonuje autointerpretacji uchwalonego przez siebie studium w zakresie oceny zgodności z nim projektu planu miejscowego. Ponadto, stopień związania planów ustaleniami studium zależy w dużej mierze od brzmienia ustaleń studium i może być, w zależności od szczegółowości ustaleń, silniejszy lub słabszy. Prawidłowo sąd I instancji wskazał na brak takiej niezgodności w sytuacji podstawowego przeznaczenia nieruchomości skarżących jako tereny rolnicze oraz w ramach przeznaczenia uzupełniającego - infrastrukturę techniczną oraz urządzenia sportu, rekreacji i turystyki z możliwością lokalizacji usługowych obiektów kubaturowych wyłącznie jako towarzyszących. Założeniem Studium było zapewnienie możliwości lokalizacji urządzeń sportowo- rekreacyjnych związanych z narciarstwem, których tymczasowy charakter wyklucza możliwość powstania trwałych form zainwestowania degradujących bezpowrotnie krajobraz rejonu [...]. Z treści Studium wynika przy tym następująco: "W terenach koncentracji usług sportu, rekreacji i turystyki, oznaczonych na "Rysunku Studium" symbolami S1, S2, S3 oraz w terenach koncentracji infrastruktury sportowo-rekreacyjnej, oznaczonych na "Rysunku Studium" symbolem S/R, dopuszcza się realizację kolejnych wyciągów narciarskich oraz kolei linowych. Obiekty kubaturowe mogą być realizowane wyłącznie jako towarzyszące, związane z obsługą rekreacji zimowej. (...) W obrębie stref rolno-rekreacyjnych oraz rolno-leśno-rekreacyjnych o potencjalnej możliwości lokalizacji infrastruktury sportowo-rekreacyjnej dopuszcza się rekreacyjne zagospodarowanie na terenach wyznaczanych szczegółowo na etapie sporządzania miejscowych planów. Sezonowo wykorzystywane trasy narciarskie w okresie pozazimowym będą nadal użytkowane na cele rolnicze" (k. 27 Załącznika nr 7 do uchwały z 22 października 2020 r.)". Organ planistyczny gminy uwzględnił zatem założenia przyjęte w Studium. Przekonujące, gdy chodzi o ocenę słuszności zatwierdzonego planem przeznaczenia przedmiotowej działki, są przede wszystkim argumenty organu odwołujące się do wybitnych walorów krajobrazowych spornego terenu. Organ planistyczny wprowadzając przyjęte w planie rozwiązania co do sposobu zagospodarowania działki skarżących, kierował się uzasadnionymi względami interesu publicznego, które prawidłowo wyważył z indywidualnym interesem skarżącego. W granicach terenu 1.R2 wyznaczonego w planie w obrębie wskazanej w Studium strefy S1, ustalono możliwość lokalizacji wyciągów narciarskich obligatoryjnie demontowanych w okresie poza zimowym. Przyjęta polityka przestrzenna Gminy zachowywać ma założenia Studium w zakresie możliwości lokalizacji urządzeń sportowo-rekreacyjnych związanych z narciarstwem. Ich tymczasowy charakter, jednoznacznie wyklucza możliwość powstania trwałych form zainwestowania degradujących bezpowrotnie krajobraz rejonu [...] . Zapisy Studium dla stref S1 dopuszczają jedynie możliwość lokalizacji zabudowy usługowej wyłącznie jako towarzyszącej terenom sportowo-rekreacyjnym, co w uzasadnionych przypadkach, na innych terenach gminy w obrębie wyznaczonych w Studium strefach S1, może zostać uwzględnione na etapie tworzenia planów zagospodarowania przestrzennego.

5.4. Tym samym należy podzielić ocenę sądu wojewódzkiego o wystąpieniu zgodności między treścią Studium odnoszącą się do terenów rolniczych (R1), a MPZP w zakresie obszaru 1.R1, w którym podstawowe przeznaczenie stanowią tereny rolnicze, a przeznaczenie uzupełniające – infrastruktura techniczna oraz w terenie 2.R1 budowle związane z zabezpieczeniem przeciwosuwiskowym.

5.5. Choć skarżąca kasacyjnie w uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia zwraca uwagę, że zapisy zaskarżonego planu uniemożliwiają korzystanie w sposób zgodny z zapisami ze Studium w okresie całego roku, i że właściciele nieruchomości nie będą władni wykorzystywać swej nieruchomości w tym fragmencie w sposób podany w Studium przez cały rok kalendarzowy, to jednak nie wskazuje konkretnych przepisów zaskarżonej uchwały, które jej zdaniem zostały naruszone. Tym samym do zagadnień tych Sąd Naczelny, będąc związany zarzutami skargi kasacyjnej i powołanymi tam przepisami prawa, odnieść się nie może.

5.6. Nadto, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, w Studium jest trasa rowerowa KR, w związku z czym wyznaczenie w planie drogi wewnętrznej oznaczonej symbolem 1.KDw nie naruszało prawa.

5.7. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 17 pkt 1 Upzp w zw. z art. 2 Konstytucji RP.

Przepis art. 17 pkt 1 Upzp w dacie zaskarżonej uchwały wymieniał cztery sposoby dokonywania ogłoszeń: zamieszczenie ogłoszenia w prasie miejscowej, obwieszczenie, udostępnienie informacji w BIP na stronie podmiotowej gminy, udostępnienie informacji w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.

Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej nie jest trafne stwierdzenie, że odstąpiono od dotychczasowej praktyki ogłaszania o prowadzonej procedurze planistycznej w kościele parafialnym w ramach ogłoszeń, gdyż takiej praktyki przy czynnościach planistycznych dokonywanych w Gminie [...] nie stosowano, czemu zaprzeczył Wójt Gminy [...]. Ponadto, ogłoszenia parafialne dokonywane podczas nabożeństw nie są elementem procedury planistycznej. Ich brak nie wpływa w jakikolwiek sposób na ważność procedury planistycznej. Jeśli nawet takie ogłoszenia zdażają się, to mają charakter wyłącznie pomocniczy i w żaden sposób nie rzutują na zachowanie procedury planistycznej. Gmina [...] – jak wynikać ma ze stanowiska Wójta – od wielu lat publikuje ogłoszenia związane z "procedowaniem" planów miejscowych w Gazecie [...] . Tym samym, ogłoszenie o przeprowadzonych czynnościach planistycznych w drodze obwieszczenia na tablicy ogłoszeń, w BIP oraz w Gazecie [...] powoduje, że wymóg z art. 17 pkt 1 Upzp został zachowany.

6. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 184 Ppsa.