Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 57/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na czynność Komendanta [...] Straży Granicznej [...] w przedmiocie udzielenia informacji o stwierdzeniu negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r., poz. 1393 ze zm.) postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2015 r. wpłynął do Komendanta [...] Straży Granicznej [...] (dalej także: "Komendant" lub "organ") wniosek P. o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek do wydania certyfikatu członka załogi statku powietrznego (dalej także: "CMC"), zgodnie z przepisem art. 188b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 ze zm., dalej także: "ustawa Prawo lotnicze") w odniesieniu do D. C. (dalej także: "skarżący") zatrudnionego na stanowisku pilota.

W dniu [...] sierpnia 2015 r. pismem nr [...]organ poinformował wnioskodawcę, że wobec skarżącego zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, tj. cofnięcie poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia.

Wyżej wymienioną negatywną przesłankę sformułowano w oparciu o ustalenia poczynione z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego (pismo nr [...]).

Pismem z 22 października 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Adminstracyjnego w Warszawie skargę na powyższą czynność Komendanta polegającą na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec niego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze.

W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl § 3 cytowanego przepisu Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, a nadto zgodnie z art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak również spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej skargi jest czynność Komendanta polegająca na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze.

Zgodnie z art. 188a ust. 1 ustawy Prawo lotnicze zarządzający lotniskiem wyznacza strefy zastrzeżone lotniska oraz części krytyczne tych stref w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 300/2008/WE, a także przejścia do tych stref.

Strefy i przejścia, o których mowa w ust. 1, wyznacza się w uzgodnieniu z: 1) Policją; 2) Strażą Graniczną; 3) Służbą Celną; 4) Prezesem Urzędu (art. 188a ust. 2 ustawy Prawo lotnicze).

Strefy i przejścia, o których mowa w ust. 1, zarządzający lotniskiem określa w programie ochrony lotniska (art. 188a ust. 3 ustawy Prawo lotnicze).

W celu umożliwienia dostępu osób, o których mowa w pkt 1,2,4 załącznika do rozporządzenia nr 300/2008/WE, do strefy zastrzeżonej lotniska zarządzający lotniskiem lub przewoźnik lotniczy w ramach sprawdzenia przeszłości tych osób, zgodnie z art. 3 pkt 15 tego rozporządzenia, występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek do uzyskania takiego dostępu (art. 188a ust. 4 ustawy Prawo lotnicze).

W myśl art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze przesłanki, o których mowa w ust. 4, polegają w szczególności na cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia.

Stosownie do art. 188a ust. 6 ustawy Prawo lotnicze, Komendant oddziału Straży Granicznej dokonuje ustaleń w zakresie istnienia przesłanek, o których mowa w ust. 4, i udziela stosownej informacji w terminie 21 dni od dnia wystąpienia o udzielenie informacji przez zarządzającego lotniskiem.

W ocenie Sądu kluczowa dla rozpatrywanej sprawy jest odpowiedź na pytanie czy przedmiot zaskarżenia stanowi wyszczególniony w art. 3 § 2 ust. 4 p.p.s.a. inny niż określone w pkt 1–3 akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że ratio legis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji i postanowień polega na umożliwieniu tej kontroli – działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach, a dotyczą praw i obowiązków podmiotów o charakterze publicznoprawnym (patrz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, W-wa 2005, s. 59). Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawnienia lub obowiązki, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie mogą wynikać jedynie z reguł (toku) prowadzenia sformalizowanej procedury. Brak jest podstaw do ich przyjmowania, w szczególności gdy w wyniku samego podjęcia określonej czynności nie powstają skutki uzewnętrzniane poza toczące się postępowanie, kończące się wydaniem decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odmienna interpretacja oznaczałaby w istocie możliwość uruchomienia kontroli sądu administracyjnego w sposób nadmierny, co nie sprzyjałoby sprawnemu kończeniu postępowania przed organem administracji publicznej i w rzeczywistości rozmijałoby się z sensem wprowadzenia uregulowania zawartego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., Sygn. akt II GSK 345/05).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że czynność organu polegającą na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach skarżącego. Udzielenie takiej informacji stanowi bowiem czynność materialno-techniczną, do której wykonania, w ściśle określonym terminie, organ jest zobligowany mocą art. 188a ust. 6 ustawy Prawo lotnicze.

Sąd wskazuje, że organ udzielił powyższej informacji na podstawie ustaleń poczynionych przez ABW ([...]), a czynność ta nie ma charakteru rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie administracyjnej, gdyż polegała jedynie na udzieleniu informacji o poczynionych ustaleniach faktycznych organu.

Sąd zwraca ponadto uwagę, że informacja o braku negatywnych przesłanek do wydania certyfikatu członka załogi statku powietrznego, o której mowa w art. 188b ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, została udzielona w ramach postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 188b ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, Prezes Urzędu wydaje, na wniosek polskiego przewoźnika lotniczego, certyfikat członka załogi statku powietrznego osobie: 1) wykonującej zadania na rzecz polskiego przewoźnika lotniczego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej; 2) posiadającej kwalifikacje konieczne do wykonywania obowiązków członka załogi statku powietrznego; 3) co do której komendant oddziału Straży Granicznej udzielił, na wniosek Prezesa Urzędu, informacji o braku negatywnych przesłanek do jego wydania. Wydanie certyfikatu CMC, odmowa jego wydania oraz jego cofnięcie następuje w drodze decyzji administracyjnej, zgodnie art. 188b ust. 6 ustawy Prawo lotnicze.

Nie można zatem utożsamić czynności organu polegającej na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, jakimi są: cofnięcie poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia, z wydaniem na podstawie na art. 188b ust. 1 pkt 3 tej ustawy decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy wydania lub cofnięcia certyfikatu członka załogi statku powietrznego (CMC), która podlega zaskarżeniu na ogólnych zasadach.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu, albowiem udzielenie informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, stanowi czynność materialno-techniczną organu, zaś przedmiotowa informacja nie jest ani decyzją administracyjną, ani żadnym z innych aktów czy czynności wymienionych w art. 3 p.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.