Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1027/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 3 ust. 2, par. 9 ust. 3
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
article: art. 61 ust. 1 pkt 1, 3 i 5, art. 52 ust. 2 pkt 1, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy; oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2001 r. Burmistrz Gminy K. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie [...] domu mieszkalnego w zabudowie [...] z [...] na działce nr [...] we [...] gmina [...]. Decyzję wydano na rzecz T. K. oraz D. i S. R.

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2009 r. nakazano T. K. rozbiórkę segmentu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej we [...] uznając, że inwestor T. K. zrealizował bez wymaganego pozwolenia na budowę lewą część segmentu tego budynku. W dalszej kolejności postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. inspektor nadzoru budowlanego zobowiązał B. K., który na mocy darowizny nabył od inwestora T. K. udział we współwłasności wskazanej nieruchomości, do przedstawienia zaświadczenia burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami planu albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy.

B. K. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2009 r. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na odbudowie istniejącego obiektu na działce nr [...] ark. mapy [...] obręb [...] w miejscowości [...] przy ul. [...].

Po przeprowadzeniu postępowania decyzją Burmistrza K. z dnia [...] 2010 r. ustalono warunki zabudowy dla inwestycji – legalizacja samowoli budowlanej na działce nr [...] ark. mapy [...] obręb [...] w miejscowości [...] przy ul. [...]. Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. (Nr [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania D. i S. R. Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza K. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Wskazano na wadliwość i zbytnią ogólnikowość przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 2009 r. Kolegium uznało, iż obszar analizowany został wadliwie wykreślony jedynie na wycinku mapy stanowiącym załącznik do analizy, a mapa ta jest nieaktualną, sporządzoną na [...] listopada 2008 r., a załącznik graficzny do decyzji nie został podpisany przez osobę uprawnioną, opatrzony jedynie pieczątka Urzędu Miasta. Zwrócono uwagę na brak w aktach sprawy dokumentu potwierdzającego uprawnienie osoby podpisanej pod projektem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy do jego sporządzania. Zdaniem Kolegium nie został również spełniony warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi utratę ważności zapewnień dostaw mediów, które inwestor przedłożył do wniosku o ustalenie warunków zabudowy, w tym zakresie Kolegium wskazało na konieczność przedłożenia umów zawartych z gestorami poszczególnych mediów. Uznano ponadto, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 10 §1 kpa. Organ wyjaśnił, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, że warunki zabudowy można również ustalić dla obiektów już istniejących.

Rozpoznając ponownie sprawę Burmistrz Gminy K. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] na podstawie art. 64 §2 kpa wezwał B. K. do usunięcia braków wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez złożenie do akt sprawy dokumentu określającego granice terenu nim objętego, przedstawionym na kopii mapy zasadniczej lub katastralnej, przyjętych do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren którego wniosek dotyczy i obszar na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000 obejmującej minimum trzykrotność szerokości elewacji frontowej. Jako adresata wezwania wskazano B. K.. Wezwanie przesłano na adres ul. [...], a na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru odnotowano, iż korespondencję w dniu [...] września 2010 r. odebrał dorosły domownik - "[...] A. P.", która podjęła się jej doręczenia adresatowi.

Pismem złożonym w Urzędzie Miejskim w K. w dniu [...] września 2010 r. T. K. - pełnomocnik B. K. w uzupełnieniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy przedłożył do akt 2 kopie mapy zasadniczej, kopie umów na dostarczanie gazu, dostarczanie energii elektrycznej, protokół z przekazania do użytkowania przyłącza wodociągowego, kopię oświadczenia architekta o stanie techniczny budynku. Załączając kopie pełnomocnictwa udzielonego mu przez B. K. zaznaczył, że pełnomocnictwo przedkłada kolejny raz.

Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie uznając, że w uzupełnieniu wniosku wnioskodawca nie dostarczył zapewnienia zaopatrzenia w wodę oraz mapy, która obejmowałaby trzykrotność elewacji frontowej działki objętej wnioskiem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. [...] uchyliło powyższe rozstrzygnięcie po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez T. K.. Podzielając ocenę organu I instancji w zakresie nie przedłożenia przez wnioskodawcę mapy, która spełniałaby wymogi określone w wezwaniu oraz nie przedłożenie umowy zawartej z przedsiębiorstwem zajmującym się dostawą wody o zapewnieniu zaopatrzenia w wodę terenu inwestycji, Kolegium uznało, iż nie spełnienie tych warunków nie stanowi o bezprzedmiotowości postępowania lecz powinno skutkować wydaniem decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy.

W następstwie powyższej decyzji Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...] (zaskarżona decyzja organu I instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie – legalizacji samowoli budowlanej. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ powołał przepisy art. 59, 60, 61, 62 i 63 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 98, poz. 1072 ze zm. - dalej jako upzp). W uzasadnieniu decyzji organ powołał i przytoczył przepis art. 52 upzp i uznał, ze odmowa ustalenia warunków zabudowy wynika z niedopełnienia wymogów formalnych wniosku.

W odwołaniu od tej decyzji T. K. - pełnomocnik wnioskodawcy B. K., wniósł o jej uchylenie zarzucając organowi pogwałcenie art. 10 §1 kpa poprzez pomijanie osoby pełnomocnika i kierowanie korespondencji do B. K., na nieprawidłowy adres. W konsekwencji, o wezwaniu do uzupełnienia wniosku dowiedział się w późniejszym terminie. W uzasadnieniu zarzucił organowi przewlekłość postępowania oraz nieprawidłowe działania organu, który prowadząc postępowanie przez długi okres czasu nie kwestionował załączonej do wniosku dokumentacji, co czyni na tym etapie. Podniósł, że sprawa legalizacji samowoli budowlanej toczy się od lat, a siedem lat zajęło mu doprowadzenie do unieważnienia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, że inspektor powiatowy wydał fałszywy dziennik budowy, w dzienniku tym dokonano fałszywe wpisy, a dziennikiem tym nadal posługują się Państwo R..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji (zaskarżona decyzja II instancji).

W uzasadnieniu podjętej decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 1pkt 1 kpa oraz art. 59 ust. 1 i art. 60 upzp organ II instancji przytoczył stan faktyczny sprawy i wyjaśnił, w jakiej sytuacji organ odwoławczy może orzec merytorycznie. Kolegium wyjaśniło, iż z akt sprawy wynika, ze dla obszaru objętego wnioskiem nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co uzasadnia rozpatrzenie kwestii dopuszczalności inwestycji w oparciu o przepisy art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp. Wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego zostały określone w drodze rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U z 2003 r. Nr 164 poz. 1588). Podkreślono, iż warunkiem wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy jest spełnienie wszystkich warunków wymienionych w powołanych przepisach. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, a w odpowiedzi na to wezwanie przedłożono dokumenty nie spełniające wymogu art. 52 ust. 2 pkt 3 upzp, gdyż nie zostało dostarczone zapewnienie zaopatrzenia w wodę, a przedłożona mapa nie obejmowała minimum trzykrotności elewacji frontowej działki objętej wnioskiem. Nieusunięcie braku wniosku powoduje, iż niemożliwe jest prowadzenie postępowania związanego z ustaleniem warunków zabudowy. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że załączona do analizy kopia mapy powinna wskazywać cały obszar oddziaływania inwestycji, a nie tylko miejsce jej lokalizacji, bowiem tylko na takiej mapie można oznaczyć, zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, obszar analizowany. Prawidłowo również organ I instancji przyjął, iż wnioskodawca nie przedłożył zapewnienia przedsiębiorstwa wodociągowego o zaopatrzeniu inwestycji w wodę, co zgodnie z art. 61 ust. 5 upzp powinno nastąpić w drodze umowy. Odnosząc się do zarzutu wadliwego doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że wbrew twierdzeniom skarżącego zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawcy na wskazany przez niego adres, pod którym została przez pełnomocnika osobiście odebrana. Kolegium zaznaczyło, że pełnomocnik podawał w toku postępowania różne adresy do doręczeń. Kończąc, Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji wydana została z poszanowaniem przepisów postępowania.

W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik B. K. wniósł o jej uchylenie, zarzucając organowi II instancji oparcie decyzji na nieprawidłowych ustaleniach. Powtarzając argumentację przytoczoną w odwołaniu od decyzji organu I instancji w zakresie naruszenia art. 10 §1 kpa pełnomocnik skarżącego dodatkowo wyjaśnił, że doręczenie wezwania do uzupełnienia wniosku nastąpiło do rąk obcej osoby, nieuprawnionej do odbioru korespondencji adresowanej do B. K. W konsekwencji pozostały mu cztery dni na dostarczenie wymaganej dokumentacji, dlatego załączył mapy, jakimi wówczas dysponował. Strona zarzuciła, że nieprawidłowe jest twierdzenie organu o niedostarczeniu umowy z przedsiębiorstwem wodociągowym na dostawę wody, co dokumentuje załączając do skargi umowę z dnia [...] 2000 r. oraz protokół odbioru przyłącza wodociągowego. Podkreślił, ż dokumenty te znajdują się w aktach sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnik postępowania S. R. na rozprawie przeprowadzonej w dniu 27 stycznia 2012 r. wniósł o oddalenie skargi. Do pisma procesowego z dnia 28 listopada 2011 r. załączył odpisy dokumentów, które w jego ocenie mają znaczenie dla sprawy, a których nie zawierają akta administracyjne, w tym m.in. odwołanie D. i S. R. od decyzji organu I instancji z dnia [...] 2010 r., decyzję WINB w P. z dnia [...] 2004 r., wydaną w ramach prowadzonego postępowania legalizacyjnego, decyzję o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] 2001 r., opis techniczny planu zagospodarowania działki, zdjęcia, akt notarialny umowy darowizny z dnia [...] 2008 r., wyroki karne SR z dnia [...] 2009 r. sygn.. akt [...] oraz z dnia [...] 2010 r. sygn.. akt [...], decyzję Starosty [...] z dnia [...]2010 r. nr [...], decyzje rozbiórkową PINB z dnia [...] 2009 r. Nr [...], opinię biegłego sądowego T. N. z dnia [...] 2007 r., postanowienie SR w S. z dnia [...] 2008 r. sygn. akt [...] o zwieszeniu postępowania o zniesienie współwłasności dz. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.

Skarga analizowana pod tym kątem okazała się niezasadna.

Odmowa wydania warunków zabudowy w rozpatrywanym przypadku była konsekwencją nie przedłożenia przez wnioskodawcę mapy spełniającej wymogi określone przepisami § 3 ust. 2, § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz aktualnego zapewnienia dostawy wody na potrzeby budynku, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie.

Stosownie do przepisu art. 61 ust. 1 upzp wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w punktach od 1 do 5 powołanego przepisu. Odmowa ustalenia warunków zabudowy dla danej inwestycji nastąpić może wyłącznie w przypadku niezgodności zamierzenia inwestycyjnego z konkretnymi przepisami prawa. Podstawowym elementem postępowania wyjaśniającego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy jest przeprowadzenie przez organ orzekający analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, która ma zasadnicze znaczenie zarówno dla oceny dopuszczalności planowanej inwestycji w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy (art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp), jaki i spełnienia pozostałych warunków z art. 61 ust. 1 upzp. Wymogi, jakim powinna odpowiadać prawidłowo sporządzona analiza, określa powołane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. Spełnienie wymogów wskazanego rozporządzenia jest gwarantem możliwości dokonania weryfikacji analizy i jej wniosków pod względem ich merytorycznej prawidłowości, tak przez strony postępowania – które nie uczestniczą w sporządzaniu analizy – jak i przez organy kontrolujące prawidłowość decyzji organu I instancji. Z tych względów obszar analizowany, którego istniejący sposób zagospodarowania służy do wyznaczenia funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, musi być wykreślony na kopii mapy zasadniczej lub katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w skali 1:500 lub 1:1000 (§ 3 ust. 2, § 9 ust. 3 rozporządzenia w zw. z art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Temu służy także wymóg dołączenia do decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wniosków analizy i jej części graficznej (§ 9 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie załączył mapy na której wyznaczone zostały granice obszaru analizowanego zgodnie z przepisami rozporządzenia. Warunku tego nie spełnia również znajdująca się w tych aktach mapa, na której sporządzający analizę funkcji architekt zaznaczył obszar analizowany. Wskazana wadliwość wniosku o ustalenie warunków zabudowy uniemożliwia nie tylko sprawdzenie prawidłowości wyznaczenia obszaru analizowanego, ale również ocenę wymagań dotyczących nowej zabudowy. W świetle powyższego za uzasadnione uznać należy wystosowane przez organ I instancji wezwanie o uzupełnienie wniosku o brakującą mapę. Skoro w zakreślonym przez organ terminie żądanej mapy nie dostarczono, zaistniały podstawy do wydania decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy.

Strona skarżąca kwestionuje prawidłowość doręczenia wezwania do usunięcia braków wniosku, wskazując, że organ I instancji skierował wezwania na wnioskodawcę, tymczasem wnioskodawca ustanowił pełnomocnika i wezwanie powinno zostać skierowane na pełnomocnika. Zwraca również uwagę na zaadresowanie korespondencji na nieprawidłowy adres. Wskazać w tym miejscu należy, iż w odpowiedzi na kwestionowane wezwanie pełnomocnik skarżącego uzupełnił w terminie wniosek, lecz dostarczył mapę, która nie odpowiadała żądaniu określonemu w wezwaniu, jak również nie przedłożył aktualnego zapewnienia dostawy wody na teren inwestycji (pełnomocnik skarżącego złożył mapę tożsamą z mapą złożoną wraz z wnioskiem w 2009 r. oraz Protokół odbioru przyłącza wodociągowego). Wobec nie uzupełnienia wniosku w tym zakresie organ I instancji umorzył postępowanie, która to decyzja w wyniku odwołania wniesionego przez pełnomocnika skarżącego została następnie uchylona przez organ II instancji, ze wskazaniem co do konieczności wydania w takim przypadku decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy. W konsekwencji, organ I instancji w dniu [...] 2011 r. wydał decyzję o odmowie ustalenia przedmiotowych warunków. Zarówno na tym etapie, jak i na etapie postępowania odwoławczego wszczętego w wyniku wniesienia odwołania od tej ostatniej decyzji organu i instancji skarżący (jego pełnomocnik) wywodzi, iż żądanie innej mapy, aniżeli została załączona do wniosku, jest bezpodstawne. W tych okolicznościach nawet przy założeniu, że doszło do nieprawidłowego skierowania wezwania o uzupełnienie wniosku, okoliczność ta nie miała wpływu na wynik sprawy, przez co nie może stanowić podstawy do zakwestionowania zaskarżonych decyzji. Niezależnie od powyższego wskazać należy pełnomocnictwo notarialne udzielone przez skarżącego T. K. załączone zostało do akt w związku z jego złożeniem wraz z pismem z dnia [...] września 2010 r.

Powyższe okoliczności nie pozwalają na uwzględnienie skargi.

Negatywne dla skarżącego rozstrzygnięcie wydane zostało ponadto w związku z nie wykazaniem przez wnioskodawcę, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, co zdaniem Kolegium nakazywało uznać, iż w przypadku planowanej inwestycji nie została spełniona przesłanka określona przepisem art. 61 ust. 1 pkt 3 upzp. Zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2 upzp, mającym na mocy art. 64 ust. 1 upzp zastosowanie w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać m.in. charakterystykę inwestycji, obejmującą określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów. Z treści tego przepisu w żaden sposób nie sposób wywodzić obowiązku przedłożenia zapewnienia dostaw wody czy umów zawartych przez inwestora z operatorami poszczególnych mediów. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 3 upzp wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku, gdy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Przepis powołanego ust. 5 stanowi, iż warunek ten jest spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. W ocenie świetle warunek zawarcia umowy dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu nie jest wystarczające dla zamierzenia inwestycyjnego. W konsekwencji za nieprawidłowe należy uznać wezwanie strony do przedłożenia przedmiotowych umów w trybie art. 64 §2 kpa w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdują się dokumenty, których ocena pozwoliłaby ustalić, czy teren inwestycji ma zapewnioną dostawę wody. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca dostarczył Protokół odbioru przyłącza wodociągowego oraz warunki techniczne z dnia [...] 2001 r. podłączenia do sieci wodociągowej działki nr [...]. Na etapie postępowania przed organem I instancji należało więc materiał ten ocenić, bowiem skoro przedsiębiorstwo wodociągowe dokonało odbioru wykonanego przyłącza, to oczywistym jest, że inwestycja ma zapewnioną dostawę wody. W konsekwencji, za wadliwą uznać należy skierowanie przez organ I instancji, w trybie art. 64 kpa, wezwania do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Wadliwość ta jednakże nie ma wpływu na wynik sprawy, bowiem jak wcześniej Sąd wskazał, podstawowe znaczenie dla rozpatrzenia niniejszej sprawy ma zaistnienie podstaw do wydania decyzji o odmowie uwzględnienia wniosku z racji nie dostarczenia do akt sprawy wymaganej mapy.

Marginalnie Sąd wskazuje, iż na podstawie prawa budowlanego (ustawa z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) dopuszcza się możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji już zrealizowanej, ale ma to miejsce w szczególnych sytuacjach, określonych w przepisach tej ustawy, dotyczących legalizacji samowoli budowlanej. W rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z obiektem, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie legalizacyjne. Zważywszy na stanowisko uczestników postępowania – D. i S. R. wskazać nadto należy, iż postępowanie o ustalenie warunków zabudowy jest postępowaniem odrębnym od postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego, co oznacza, że okoliczności badane w tym drugim postępowaniu nie maja znaczenia w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.