Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 345/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E.C. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi E.C. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynagrodzenie w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Go 345/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę A.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r.

Postanowieniem z 19 czerwca 2018 r. Sąd ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej adwokata E.C.

W dniu 10 kwietnia 2019 r. wyznaczona pełnomocnik wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 15 lutego 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty nie zostały dotychczas zaspokojone nawet w części.

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2019 r. tut. Sąd przywrócił stronie skarżącej termin do złożenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 marca 2020 r., sygn. akt II FSK 2009/19 skargę kasacyjną oddalił. Powyższy wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. pełnomocnik z urzędu ponownie wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym według norm przepisanych tj. kwotę 8.100 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług. We wniosku adwokat oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały dotychczas opłacone nawet w części.

Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. c ww. rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, a w innej sprawie - 240 zł.

Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, opłata w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Ponadto stawkę opłaty, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (23%).

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. Zatem sprawa należy do kategorii "innych spraw", o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia z 2016 r., a nie - jak twierdzi pełnomocnik - do spraw, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Organy podatkowe obu instancji badały bowiem istnienie ustawowych przesłanek orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki, nie zajmując się ustalaniem wysokości tych zobowiązań.

Jak wynika z akt, adwokat E.C. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Następnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Ponadto złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.

W rezultacie, za reprezentację skarżącej przed Sądem II instancji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 180 zł, tj. 75 % stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia. Jednocześnie ww. wynagrodzenie podlega podwyższeniu o kwotę 41,40 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.