Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 357/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Wojciech Rowiński Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Śremie na uchwałę Rady Gminy Brodnica z dnia 27 marca 2023 r. nr XXXVI/235/2023 w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Brodnica w 2023 roku postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Śremie pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr XXXVI/235/2023 Rady Gminy Brodnica z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Brodnica w 2023 roku, wnosząc o stwierdzenie nieważności w zakresie § 4 ust. 1, § 5 ust. 2, § 8 ust. 2 i § 12 załącznika do przedmiotowej uchwały.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Brodnica wniosła o jej odrzucenie, a ewentualnie o częściowe oddalenie, wyjaśniając, że Wojewoda Wielkopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 kwietnia 2023 r., nr NP-II.4131.1.152.2023.4. stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały ze względu na istotne naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga na uchwałę nr XXXVI/235/2023 Rady Gminy Brodnica z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Brodnica w 2023 roku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wyjaśnienia wymaga, że merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest zawsze poprzedzone badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymaganych przesłanek dopuszczalności skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, co prowadzi do odrzucenia skargi przez sąd.

Nie ulega również wątpliwości, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi jest, co do zasady, istnienie przedmiotu zaskarżenia w chwili wniesienia skargi. Nie można skarżyć do sądu aktu nieistniejącego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać sądowej kontroli.

W sytuacji, gdy przedmiot zaskarżenia nie istnieje w dacie wnoszenia skargi, zachodzi przypadek niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.). Taka sytuacja występuje m.in. w razie uprzedniego wyeliminowania aktu objętego skargą z obrotu prawnego, zwłaszcza w wyniku stwierdzenia jego nieważności, a zatem wyeliminowania ze skutkiem ex tunc (od początku).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Jak bowiem słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, Wojewoda Wielkopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 kwietnia 2023 r., nr NP-II.4131.1.152.2023.4. orzekł nieważność uchwały nr XXXVI/235/2023 Rady Gminy Brodnica z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Brodnica w 2023 roku – ze względu na istotne naruszenie prawa.

Rada Gminy Brodnica nie zaskarżyła tego rozstrzygnięcia nadzorczego, co oznacza że zaskarżona uchwała nr XXXVI/235/2023 została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego, i to ze skutkiem ex tunc.

Skarżąc zatem pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. powyższą uchwałę, Prokurator zaskarżył nieistniejący akt prawny.

Mając wszystko to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.