Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 558/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i 3, art. 166, art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 4 grudnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22 w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 października 2022 r., nr DNI.sp.612.1.2022 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w oznaczeniu roku zaskarżonej decyzji w miejsce "202022" wpisać "2022", 2. oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 kwietnia 2023 r., po rozpoznaniu skargi J. R., uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 października 2022 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2022 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 19 czerwca 2020 r., którą uchylono decyzję Starosty Pabianickiego z dnia 28 listopada 2019 r. zatwierdzającą statut Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej wsi Lutomiersk, powiat pabianicki, województwo łódzkie i przekazano sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia (pkt I wyroku), umorzył postępowanie administracyjne (pkt II wyroku) i orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego od organu na rzecz skarżącej (pkt III wyroku).

Uczestnik postępowania R. W. w dniu 23 maja 2023 r. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku, poprzez uchylenie decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 19 czerwca 2020 r. jako podjętej z ciężkim naruszeniem prawa. Zdaniem uczestnika postępowania, sąd zobowiązany był przeprowadzić "merytoryczne rozpoznanie złożonego żądania mimo wcześniejszej sądowej kontroli wymienionej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stosownie do przywołanego w uzasadnieniu niniejszego wyroku uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt I OPS 6/09".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22, odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2023 r.

Sąd – powołując się na przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – stwierdził, że wyrok z dnia 27 kwietnia 2023 r. zawiera wszystkie elementy przewidziane prawem. Natomiast żądanie zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 19 czerwca 2020 r., która uprzednio była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (prawomocny wyrok z 20 października 2020 r. II SA/Łd 518/20), względnie o jej uchylenie, zmierza – w ocenie Sądu – w istocie do podważenia wyroku z dnia 27 kwietnia 2023 r.

Sąd I instancji podkreślił, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 kwietnia 2023 r. sąd wyraził stanowisko odnośnie dopuszczalności kontroli powyższej decyzji Wojewody Łódzkiego. Dlatego strona, która nie zgadza się ze stanowiskiem sądu powinna zainicjować kontrolę instancyjną tego orzeczenia poprzez złożenie środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej), nie zaś wniosku o jego uzupełnienie.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, podnosząc merytoryczne kwestie związane ze złożoną skargą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (art. 156 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień.

W niniejszej sprawie, na skutek omyłki pisarskiej, w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22, pojawiła się oczywista omyłka pisarska, polegająca na błędnym oznaczeniu roku wydanej w sprawie decyzji. Zamiast prawidłowego oznaczenia: "2022", omyłkowo wpisano: "202022".

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił sprostować oczywistą omyłkę w postaci błędu pisarskiego w komparycji postanowienia WSA w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/22, w ten sposób, że jako rok wydania zaskarżonej decyzji w miejsce błędnego "202022" wpisać prawidłowy "2022",

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.

W odniesieniu do złożonego zażalenia należy wskazać, że zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z powyższego wynika zatem, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 lutego 2022 r., nr DN.sp.612.5.2021; w pkt II. umorzył postępowanie administracyjne; w pkt III. zasądził od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej J. R. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił uzupełnienia tego wyroku. Natomiast jeżeli skarżący nie zgadzał się z w/w wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, o czym został zresztą pouczony przy doręczeniu odpisu przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem (pkt 1 pouczenia), bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.