Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1127/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wydanym w pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...], nr [...] Wójt Gminy Ś., działając jako wierzyciel, po rozpatrzeniu zarzutów z dnia 8 grudnia 2014 r. zgłoszonych przez pełnomocnika zobowiązanej A S.A. w W. w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej zaległości w podatku od nieruchomości za poszczególne miesiące 2009 r. a prowadzonej przez Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w W. na podstawie dwunastu tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...], stwierdził niedopuszczalność zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku i jednocześnie uznał za nieuzasadnione zarzuty: braku wymagalności tego obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej oraz niespełniania przez tytuły wykonawcze przepisanych wymogów.

Natomiast zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło powyższe postanowienie wierzyciela (przez wzgląd na nieprawidłowe zakwalifikowanie zarzutów) i uznało, że zarzuty: nieistnienia obowiązku w całości i braku wymagalności obowiązku są niedopuszczalne, a zarzuty nieistnienia części obowiązku w postaci części odsetek za zwłokę i niedopuszczalności egzekucji administracyjnej – nieuzasadnione.

Zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 23 lipca 2015 r. Zawierało ono pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargę tę pełnomocnik zobowiązanej wniósł w dniu 24 sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wyjaśnienia, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Z powyższego wynika zatem, że choć w momencie wydania zaskarżonego postanowienia (i następnie – aż do dnia 14 sierpnia 2015 r.) służyła na nie skarga do sądu administracyjnego, to od dnia 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na ten akt stało się niedopuszczalne. Jeżeli więc pełnomocnik skarżącej skargę taką wniósł w dniu 24 sierpnia 2015 r., to należało ją odrzucić z tej właśnie przyczyny. Ponieważ powód ten nie został wskazany przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.