Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 75/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski ( spr) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2015r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewoda[...], na podstawie art. 129 § 2, art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwanej w skrócie "k.p.a.") stwierdził, że odwołanie skarżącego A. K. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 17 września 2014 r.

Przesyłka polecona zawierająca decyzję została wysłana na wskazany przez bezrobotnego (skarżącego) adres. Przesyłka była dwukrotnie awizowana – po raz pierwszy w dniu 10 października 2014 r. Ponieważ listonosz nie zastał adresata informacja o możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie Pocztowym [...], ul. [...] została umieszczona w skrzynce pocztowej skarżącego.

Pismo awizowano ponownie w dniu 20 października 2014 r.; po raz drugi umieszczono informację o możliwości odbioru przesyłki w ww. urzędzie pocztowym.

Skarżący przesyłki nie odebrał.

Wskazując na treść art. 44 k.p.a. organ uznał, że w tej sytuacji przesyłka zawierająca decyzję Prezydenta została doręczona zgodnie z przepisami prawa. Doręczenie decyzji było skuteczne na dzień 24 października 2014 r. Od tego dnia należy liczyć 14 dniowy termin na wniesienie odwołania. Termin ten upłynął 7 listopada 2014 r. Odwołanie skarżący wniósł natomiast za pośrednictwem poczty dnia 10 listopada 2014 r. (zgodnie z treścią pieczątki nadania przesyłki pocztowej poleconej w UP w[...]).

Wobec tego organ uznał, że skarżący przekroczył ustawowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 k.p.a.

W skardze do sądu administracyjnego (zatytułowanej "Apelacja od decyzji Wojewody[...])A. K. wniósł o "uchylenie decyzji Wojewody podtrzymującej wniosek Prezydenta [...] o pozbawienie mnie statusu bezrobotnego", na wstępie uzasadnienia zaś wprost zakwestionował poprawność merytoryczną postanowienia Wojewody [...] z dnia [...]r., wskazując na jego nonsensowność .

W uzasadnieniu skarżący obszernie przedstawił swój pogląd na sposób i skuteczność funkcjonowania Państwa Polskiego, a w szczególności systemu pomocy osobom bezrobotnym oraz zarzucił, że został bezprawnie pozbawiony przez Prezydenta statusu bezrobotnego. Wskazał, że wzywając go na spotkanie w dniu 7 listopada 2014 r. urząd pracy wysłał do niego wezwania do stawienia decyzję nie upewniwszy się wcześniej, czy adres zamieszkania jest tożsamy z adresem do korespondencji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Ponadto organ, powołując się na treść karty rejestracyjnej bezrobotnego wskazał, że skarżący w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] został prawidłowo pouczony o obowiązku bezzwłocznego informowania Urzędu o zmianie miejsca zameldowania lub pobytu. Skarżący nie informował Urzędu o zmianie adresu do korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Należy przede wszystkim zaznaczyć, że w niniejszej sprawie Sąd kontroluje wyłącznie poprawność postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. Jest to postanowienie rozstrzygające wyłącznie kwestię proceduralną – tj. wypowiadające się w kwestii czy wniesione przez skarżącego odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] r. zostało wniesione z zachowaniem terminu ustawowego.

Poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje kwestia oceny prawidłowości ww. decyzji Prezydenta, w której orzeczono o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Dopiero wniesienie odwołania z zachowaniem terminu przewidzianego ustawą umożliwia organowi odwoławczemu odniesienie się do meritrum sprawy, a to z kolei umożliwia zaskarżenie decyzji merytorycznej do sądu administracyjnego. Brak wniesienia odwołania z zachowaniem terminu ustawowego skutkuje tym, że decyzja organu pierwszej instancji staje się decyzją ostateczną. W takiej sytuacji organ odwoławczy traci możliwość merytorycznego orzekania w trybie zwykłym, w ramach procedury odwoławczej. Podważenie decyzji ostatecznej możliwe jest wyłącznie w trybie nadzwyczajnym. Podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego w postępowaniu odwoławczym, w sytuacji kiedy wskutek spóźnionego wniesienia odwołania decyzja organu pierwszej instancji stała się ostateczna, skutkowałoby nieważnością decyzji organu odwoławczego (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Logiczne jest zatem, że organ odwoławczy musi w pierwszej kolejności sprawdzić, czy otrzymane odwołanie zostało wniesione w terminie.

Wniesienie odwołania od decyzji, zgodnie z art.129 § 2 k.p.a. możliwe jest w terminie 14 dni od jej doręczenia. Tak więc aby ustalić, czy odwołujący zachował termin do wniesienia odwołania, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy prawidłowo i w jakiej dacie nastąpiło doręczenie decyzji, od której wniesiono odwołanie. Data ta jest bowiem początkiem biegu 14 - dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

Zasadnie organ w odpowiedzi na skargę wskazał na treść karty rejestracyjnej bezrobotnego dotyczącej skarżącego. W karcie tej uwidoczniono dane, które zgodnie z ówcześnie obowiązującym rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 262, poz. 2607, zm. Dz. U. z 2005 r. Nr 210, poz. 1746) skarżący podał, w tym m.in. adres zameldowania na pobyt stały (pkt 10 karty) oraz adres do korespondencji (pkt 13 karty). W obu punktach tj. zarówno odnośnie adresu zameldowania na pobyt stały jak też odnośnie adresu do korespondencji skarżący wskazał adres:[...]. W części "C" karty ("Oświadczenie osoby bezrobotnej") w pkt 19 wskazano, że rejestrujący się jako osoba bezrobotna zobowiązuje się do bezzwłocznego przekazania do urzędu informacji o zmianach danych dotyczących rejestrującego się, m.in. o zmianie adresu. Oświadczenie to zostało osobiście podpisane przez skarżącego. O tym, że skarżący był świadomy obowiązku informowania o zmianie adresu świadczy jego pismo z dnia 8 stycznia 2009r., w której wskazał, że tymczasowo mieszka w [...](k. 123 akt administracyjnych). Przekazując tą informację organowi, skarżący nie wskazał jednakże, że w związku z tym zmienia się jego adres do korespondencji. Trzeba także zwrócić uwagę, że po tej dacie do skarżącego kierowana była korespondencja urzędowa na adres [...] (por. k. 68 i k. 70 akt administracyjnych). Odbiór korespondencji pod tym adresem skarżący pokwitował osobiście w dniach odpowiednio 21 stycznia 2010 r. i 17 lutego 2010 r.

Prawidłowo zatem organ, wobec braku innej informacji od skarżącego, uznał, że adresem, pod którym należało doręczać korespondencję skarżącemu jest adres:[...].

Wobec braku odbioru decyzji przez skarżącego pod ww. adresem Wojewoda prawidłowo rozważył dochowanie wymogów art. 44 k.p.a. regulującego zasady tzw. doręczenia zastępczego stwarzającego domniemanie doręczenia. Zgodnie tym przepisem, w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi pozostawia się je na okres 14 dni w placówce pocztowej (§ 1); zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2 ww. artykułu); w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Z akt sprawy wynika, że Wojewoda prawidłowo ocenił, iż dochowano wymogów doręczenia w powyższym trybie. Stosownie zatem do art. 44 § 4 k.p.a. organ był zobowiązany uznać, że doręczenia pisma z decyzją Prezydenta z dnia 6 października 2014 r. nastąpiło z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 art. 44 k.p.a. tj. z upływem 24 października 2014 r. W konsekwencji 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania należy liczyć od tej właśnie daty (24 października), co oznacza, że ostatnim dniem, w którym należało złożyć odwołanie był 7 listopada 2014 r.

Tak jak wskazał organ – na znajdującej się w aktach sprawy kopercie zawierającej odwołane widnieje pieczęć urzędu nadawczego stwierdzająca, że przesyłka została nadana przez skarżącego w dniu 10 listopada 2014 r.

Stwierdzenie przez organ w tej sytuacji, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. – jest zgodne z przepisami prawa.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) Sąd oddalił skargę.