Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 147/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2431/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. w S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2022 r. nr DGWiŻŚ-1.80.17.2022 w przedmiocie zezwolenia na przewóz specjalny w części dotyczącej obowiązku wyposażenia łodzi flisackiej w kamizelki ratunkowe postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 października 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2431/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. w S. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z 22 lipca 2022 r. w przedmiocie zezwolenia na przewóz specjalny w części dotyczącej obowiązku wyposażenia łodzi flisackiej w kamizelki ratunkowe.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło skarżące Stowarzyszenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję.

Stowarzyszenie złożyło skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18, 24 maja 2022 r., sygn. akt II GZ 136/22).

Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19).

Podkreślić jednak należy, że skarżące Stowarzyszenie może złożyć kolejny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., w którym powinno wykazać, że wykonanie spornej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzić znaczną szkodę. Argumentacja taka powinna zostać poparta dokumentami obrazującymi okoliczności przemawiającymi – w ocenie wnioskodawcy – za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.