Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 141/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2025-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 10 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. (dalej: "skarżący") wniósł za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie skargę w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści na podstawie wniosku z 10 grudnia 2017 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego, przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej oraz wymierzenie organowi grzywny.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wniósł o jej oddalenie.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z 10 grudnia 2017 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia w przedmiocie okresów uznanych dla potrzeb postępowania przed organem emerytalnym, dla ustalenia konstytutywnego podwyższenia świadczenia emerytury policyjnej, w związku z pełnieniem służby policyjnej w szczególnych warunkach lub właściwościach.

14 grudnia 2017 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał na wniosek skarżącego z 10 grudnia 2017 r. zaświadczenie nr 25/2017/ZKS, w którym wskazano, że Komendant Powiatowy Policji (zwany organem) w związku ze złożonymi wnioskami skarżącego z dnia 16 i 30 lipca 2015 r. o wydanie zaświadczeń, za pośrednictwem podległych jemu służb, przeprowadził postępowania w celu zbadania, czy skarżący pełnił służbę odpowiednio w jej szczególnych właściwościach oraz w szczególnych warunkach; ustalono, że brak jest danych potwierdzających pełnienie służby w szczególnych warunkach i właściwościach, z tej przyczyny wydano postanowienia z 23 lipca 2015 r. oraz 4 sierpnia 2015 r; do dnia wydania zaświadczenia nie ujawniono nowych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w jej szczególnych właściwościach lub warunkach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na odrzucenie.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."). Sąd aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w uchwale i uznaje go za własny. Wskazać należy, że przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, organ rozpoznał wniosek skarżącego i wydał przewidziane prawem zaświadczenie, a zatem skarga zasługiwała na odrzucenie.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.