Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 414/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a, art.  § 2 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2023 poz 1964
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w J. na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 185/24 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 20 lutego 2024 r., nr SKO.4140.344.3288.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 13 czerwca 2024 r., I SA/Rz 185/24, w spawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: ,,Spółka", ,,Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 20 lutego 2024 r., nr SKO.4140.344.3288.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r., w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz Spółki kwotę 5.032 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, a w punkcie 3 zarządził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz Spółki zwrot kwoty 85 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.

Pismem z 26 czerwca 2024 r., pełnomocnik Spółki wniósł zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów sądowych, zawarte w punkcie 2 wyroku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 200 i art. 205 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm., dalej: ,,rozporządzenie MS"), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ustalenie kwoty z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego jedynie w wysokości 5.032 zł, podczas kiedy wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie tj. 57.932 zł wskazuje na konieczność zasądzenia na rzecz Skarżącej zwrotu opłaty za czynności adwokackie w wysokości 7.200,00 zł, ustalonej w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia MS.

W oparciu o powyższy zarzut pełnomocnik Spółki wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia co do zwrotu kosztów sądowych (zawartego w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 13 czerwca 2024r., I SA/Rz 185/24), poprzez zasądzenie (w ponad zasądzoną kwotę 5.032 zł) od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania sądowego w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia MS, tytułem kosztów pełnomocnika reprezentującego skarżącą Spółkę i zwrotu kosztów uiszczonego wpisu (w wysokości 1.500 zł).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W tej sprawie przedmiotem kontroli w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji była decyzja określająca Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, w skardze Spółka określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 57.932,00 zł, w konsekwencji czego uiściła wpis od skargi w kwocie 1500 zł. Następnie zarządzeniem z 5 kwietnia 2024 r. (k. 25 akt sądowych) Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, po przeprowadzeniu dochodzenia w celu sprawdzenia tej wartości, ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 47.151 zł (co według zarządzenia stanowiło różnicę między wartością zobowiązania podatkowego zadeklarowanego przez Spółkę w złożonej korekcie deklaracji podatkowej na rok 2020, a kwotą określoną w decyzji organu pierwszej instancji). Natomiast wpis od skargi określił na kwotę 1.415 zł. Skarżąca nie kwestionowała sposobu ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, ani wysokości wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wydanego w tej sprawie wyroku sąd pierwszej instancji stwierdził, że orzeczenie o kosztach postępowania (punkt 2 sentencji wyroku) oparte zostało na art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość wpisu od skargi, wysokość opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej - adwokata, ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MS. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie to jest prawidłowe. Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu, sąd pierwszej instancji, wyliczając wysokość wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi, prawidłowo zastosował § 2 ust 5 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, stawka minimalna opłaty za czynności adwokackie, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł, wynosi 3.600 zł. Skoro w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu została ostatecznie ustalona na kwotę 47.151 zł, to słusznie sąd zastosował § 2 ust. 5 rozporządzenia, a nie jak twierdzi pełnomocnik Spółki § 2 pkt 6 rozporządzenia MS.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.