Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 646/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 126
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi Gminy N. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Skargą z [...] r. Gmina N. zakwestionowała interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Z uzasadnienia wniosku o wydanie interpretacji wynikało między innymi, że skarżąca gmina wykonuje zadania związane z usługami dostarczania wody i odprowadzania ścieków za pośrednictwem własnego zakładu budżetowego (Zakładu Gospodarki Komunalnej Gminy N.). Z dniem 1 stycznia 2017 r. gmina dokona centralizacji rozliczeń podatku VAT, a tym samym jej zakład budżetowy nie będzie działał od momentu centralizacji w charakterze odrębnego podatnika VAT.

Ponieważ gmina ponosi szereg wydatków w zakresie utrzymania, rozbudowy i prowadzenia działalności w zakresie dostarczania wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków, pojawiły się wątpliwości, czy w odniesieniu do zakupów związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków mają/będą miały zastosowanie przepisy art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) dotyczące sposobu odliczania podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza.

W uzupełnieniu wnioskodawca wskazał, że sieci wodociągowa i kanalizacyjna w związku z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków do odbiorców zewnętrznych będą służyć gminie wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jedynym odstępstwem będą rozliczenia między jednostkami organizacyjnymi gminy dokumentowane notami księgowymi). Wskazał ponadto, że sieci wodociągowa i kanalizacyjna będą wykorzystywane przez gminę wraz z jej jednostkami organizacyjnymi do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, oraz do rozliczeń wewnętrznych między jednostkami organizacyjnymi gminy.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

1. Czy gmina dokonując po centralizacji rozliczeń podatku VAT gminy odliczeń podatku VAT od zakupów związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków, będzie zobowiązana do stosowania przepisów o sposobie określenia proporcji (tzw. prewspółczynniku) zawartych w art. 86 ust. 2a-h ustawy o VAT w odniesieniu do tych zakupów, czy też przepisy te nie będą miały zastosowania, ponieważ należy uznać, że zakupy te nie będą wykorzystywane do działalności innej niż działalność gospodarczą gminy?

2. W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie numer 1, że po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT gminy w odniesieniu do zakupów związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków gmina będzie zobowiązana do stosowania przepisów o sposobie określenia proporcji (prewspółczynnika), czy w odniesieniu do tych zakupów gmina będzie uprawniona do stosowania prewspółczynnika ustalonego:

a. w odniesieniu do zakupów związanych wyłącznie z działalnością w zakresie dostarczania wody, jako roczny udział dostarczonej wody do odbiorców zewnętrznych (bez wody dostarczonej do Jednostek organizacyjnych) w całości dostarczonej wody,

b. w odniesieniu do zakupów związanych wyłącznie z działalnością w zakresie odbioru ścieków, jako roczny udział odebranych ścieków od odbiorców zewnętrznych (bez ścieków odebranych od Jednostek organizacyjnych) w całości odebranych ścieków,

c. w odniesieniu do zakupów związanych jednocześnie z działalnością w zakresie dostarczania wody i działalnością w zakresie odbioru ścieków (i niezwiązanych z innymi rodzajami działalności), uśredniając wartość prewspółczynników ustalonych zgodnie z pkt a) i b) powyżej?

Zdaniem gminy, dokonując po centralizacji rozliczeń podatku VAT gminy, odliczeń podatku VAT od zakupów związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków, nie będzie ona zobowiązana do stosowania przepisów o sposobie określenia proporcji (prewspółczynnika) zawartych w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w odniesieniu do tych zakupów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów uznał stanowisko gminy za nieprawidłowe.

Po wniesieniu skargi na interpretację organu podatkowego, podczas rozprawy, pełnomocnicy stron wnieśli zgodnie o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia pytań prawnych wystosowanych w sprawach o sygn. akt I FSK 294/15 oraz I FSK 972/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W niniejszej sprawie strony wniosły o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi na pytania prawne dotykające kluczowej kwestii, jaką jest rozstrzygnięcie czy gmina w przedstawionym stanie faktycznym może być uznana za podatnika VAT.

Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne:

Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?

Pytanie to jest obecnie przedmiotem rozpoznania w sprawie I FPS 4/16.

Następnie postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne:

1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;

2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?

3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?

Powyższe pytanie prawne rozpoznawane jest przez TSUE pod sygn. C-140/17.

Ponieważ złożony w niniejszej sprawie zgodny i umotywowany wniosek stron zasługuje na uwzględnienie, Sąd, na podstawie powołanego art. 126 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

P.C.