Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 436/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1, art. 205 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Sekretarz sądowy Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zasądzić na rzecz skarżącego W. M. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ls


UZASADNIENIE

W.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianego do realizacji na działce nr ewidencyjny 26/2 w Ł. przy ul. A - do czasu uchwalenia planu miejscowego.

Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zarzucił organom brak odniesienia się do zarzutów zażalenia dotyczących naruszenia art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Przy piśmie procesowym z dnia 9 października 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przesłało do Sądu postanowienie z dnia [...], wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), uwzględniające wniesioną przez W.M. skargę i uchylające wskazane wyżej postanowienie własne z dnia [...].

W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że podniesione w skardze argumenty zasługują na uznanie.

Zgodnie bowiem z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), stanowiącym podstawę prawną rozstrzygnięcia, jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się aż do czasu uchwalenia planu miejscowego.

W przedmiotowej sprawie organ I instancji, zawieszając postępowanie, powołał się na ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., wskazujące na obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla terenu objętego wnioskiem, co jego zdaniem wypełnia przesłankę, o której mowa w powyższym przepisie.

Zauważyć jednak należy, zdaniem organu odwoławczego, że z treści art. 9 ww. ustawy wynika, iż Studium uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego, a więc zapisy w nim uczynione nie mają mocy wiążącej. To oznacza, że zapisy Studium nie mają wpływu na kwestię zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy normowanej przepisem art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że art. 62 ust. 2 powołanej ustawy dotyczy obszarów, na których istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, ale chodzi o obowiązek wynikający z przepisów odrębnych.

Wprawdzie organ I instancji wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że w Studium jest zapis, że Park Krajobrazowy Wzniesień Ł. wraz z otuliną stanowi obszar, dla którego sporządzenie miejscowego planu jest obowiązkowe na podstawie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska z dnia 31 stycznia 1980 r. oraz ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. – a w obecnym stanie prawnym zasady ochrony środowiska kształtują przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U z 2008 r. Nr 25, poz. 150). Jednakże organ powołując powyższe regulacje prawne nie wskazał wprost przepisu prawa obowiązującego, który formułowałby ten obowiązek i uzasadniał wystąpienie przesłanki z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Kierując się powyższymi względami organ odwoławczy uwzględnił w całości wniesioną skargę i uchylił własne postanowienie z dnia [...] Nr SKO [...], przesądzając tym samym pośrednio kwestię bytu prawnego postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", organ, którego działanie zostało zaskarżone może w zakresie swej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie wymienionego powyżej przepisu oznacza wyeliminowanie postanowienia będącego przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego z obrotu prawnego.

W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w oparciu o cytowany przepis uchyliło własne – zaskarżone postanowienie z dnia [...], Nr [...].

Powyższe działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1

w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy, zasądzając na rzecz strony ich zwrot w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu.

(MSi)