Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 214/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 7 ust. 1 pkt 5,
journal: Dz.U. 2015 poz 155
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
article: art. 125 pkt 13
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 130 ust. 1, ust. 2 i ust. 4,
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 14 pkt 2, art. 17 ust. 1 i ust. 5, art. 23 pkt 3
journal: Dz.U. 2021 poz 2328
law: Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy  Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
article: art. 14 ust. 2, art. 16
journal: Dz.U. 2018 poz 957
law: Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
article: par. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego
article: par. 7
journal: Dz.U. 2022 poz 1951
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami  naruszających przepisy ruchu drogowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur Protokolant St. inspektor sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 września 2023 r., nr SKO.40.787.2023.dr w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

W. W. (dalej także jako: "Strona", "Skarżący"), reprezentowany przez adwokata M. W., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej jako: "Kolegium") z dnia 29 września 2023 r., nr SKO.40.787.2023.dr utrzymującą w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego (dalej jako: "Starosta", "organ pierwszej instancji") z dnia 21 grudnia 2022 r., nr KT.5430.8682.2021.JS o zatrzymaniu prawa jazdy kat. AM, B1, B, Nr [...], Nr druku [...], wydanego w dniu 6 kwietnia 2016 r.

Decyzja została wydana w następującym stanie prawnym i faktycznym.

Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w Opolu zwrócił się do Starosty o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, w stosunku do Strony, wobec otrzymania przez nią 35 punktów karnych z tytułu, szczegółowo opisanych we wniosku Komendanta, wielokrotnych naruszeń przepisów ruchu drogowego, popełnionych w okresie od 18 stycznia 2022 r. do 9 lutego 2022 r. We wniosku wskazał: dzień i miejsce popełnionych przez Stronę naruszeń przepisów ruchu drogowego, rodzaj naruszenia i liczbę otrzymanych punktów (k. 2 akt admin. Starosty).

Starosta w dniu 13 grudnia 2022 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie (k. 3 i 4 akt admin. Starosty).

Następnie decyzją z dnia 21 grudnia 2022 r., działając m.in. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm. - dalej jako: "ustawa zmieniająca z 2015 r."), w zw. z art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 2183 z późn. zm.), art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 z póź. zm. – dalej jako: "ustawa zmieniająca z 2018 r.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 – dalej jako: "k.p.a."), zatrzymał wydanej jej prawo jazdy kat. AM, B1 i B i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (k. 6 akt admin. Starosty). W jej uzasadnieniu zrelacjonował przebieg postępowania. Wskazał, że procedował w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu. Za wnioskiem Komendanta przywołał okres w którym doszło do naruszenia przepisów ruchu drogowego przez stronę oraz wynikające z tego ustalenie co do otrzymania łącznie 35 punktów karnych. Zauważył, że Strona nie skorzystała z uprawnienia do zapoznania się z zebranym materiałem.

Decyzję Starosta doręczył Stronie w dniu 29 grudnia 2022 r. za zawrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 5 akt admin. Starosty).

Strona pismem z dnia 9 stycznia 2023 r. wniosła w formie papierowej odwołanie. Starosta nie odnotował w jaki sposób zostało ono wniesione (pocztą czy osobiście). W aktach brak też koperty. Jednak na pierwszej stronie odwołania odciśnięto prezentatę jego wpływu do Starostwa z odnotowaną datę: 12 stycznia 2023 r. co oznacza, że wniesiono je z zachowaniem 14-dniowego terminu (k. 1 akt admin. Kolegium).

W wyniku rozpatrzenia odwołania Kolegium, przytoczoną we wstępie decyzją z dnia 29 września 2023 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. Organ odwoławczy podzielił jego ustalenia faktyczne i prawne. W tym zakresie przytoczył istotne elementy treści wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu inicjującego przedmiotowe postępowanie administracyjne, w tym ustalenie o popełnionych przez Stronę naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które otrzymała łącznie 35 punktów karnych. Kolegium zwięźle przytoczyło i omówiło obowiązujące w sprawie przepisy prawa materialnego nakazujące wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w razie przekroczenia 24 punktów karnych. Kolegium odniosło się także do zarzutów odwołania (kwestionujących uznanie okoliczności przekroczenia liczby punktów karnych za udowodnioną i pomiary prędkości) stwierdzając, że to organ ruchu kontroli ruchu drogowego zgodnie z uprawnieniem stwierdza naruszenie, odnotowuje i przyznaje punkty karne, a kontrola tego procesu nie mieści w zakresie kompetencji organu administracji publicznej, zwłaszcza jeśli w sprawie nie przedstawiono żadnych weryfikowalnych argumentów mimo pouczenia Strony przez Starostę o prawie czynnego w nim udziału (k. 7 akt admin. Kolegium).

Decyzję Kolegium doręczyło Stronie w dniu 11 grudnia 2023 r. za zawrotnym potwierdzeniem odbioru (zwrotka przy k. 7 akt admin. Kolegium).

Strona, pismem z dnia 9 stycznia 2024 r. (nadanym listem poleconym zgodnie z datą stempla pocztowego w dniu 10 stycznia 2024 r., czyli z zachowaniem 30-dniowego terminu) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję organu odwoławczego.

Strona zaskarżyła decyzję Kolegium w całości. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zarzuciła jej wydanie z naruszeniem prawa materialnego, tj. § 5 ust. 1 – 3 rozporządzenia z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy co do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych poprzez niespełnienie warunków tam określonych co do urządzeń pomiarowych. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., skarżący zarzucił jej wydanie z naruszeniem prawa procesowego: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak ustalenia okoliczności przemawiających za tym, że Skarżący przekroczył dozwoloną ilość punktów karnych a w konsekwencji zaistnienie przesłanek zatrzymania prawa jazdy; niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i jego dowolną ocenę; uznanie okoliczności przekroczenia dozwolonych punktów karnych za udowodnioną mimo, iż strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pomiar prędkości został wykonany urządzeniem, którego zastosowanie było w danych okolicznościach niedozwolone, a jego wynik nie powinien być zarejestrowany. Twierdzi m.in., że w okresie od 18 stycznia do 9 lutego 2022 r. nie przyjął żadnego mandatu, że prawdziwość wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 16 grudnia 2022 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie została przez Starostę zweryfikowana, że nie był dopuszczony do udziału w postępowaniu ani też nie umożliwiono mu wypowiedzenie się co do powyższych okoliczności, a jednoczenie uznano je za udowodnione.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzona w ramach sądowego wymiaru sprawiedliwości kontrola zaskarżonego aktu, dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") wykazała, że skarga jest niezasadna.

Analiza zarzutów procesowych skargi wskazuje, że istota sporu sprowadza się do braku - w ocenie Skarżącego – zweryfikowania przez Kolegium tego, czy Skarżący przekroczył liczbę dozwolonych 24 punktów karnych za popełnione wykroczenia. Wadliwości powyższego ustalenia upatruje w tym, że "nie miał możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (...) (bo) nie przyjął w okresie od dnia 18.01.2022 r. do dnia 09.02.2022 r. jakiegokolwiek mandatu karnego" i "nie był dopuszczony do udziału w postępowaniu ani też nie umożliwiono mu wypowiedzenie się co do powyższej okoliczności".

Przeciwne stanowisko zajęło Kolegium. Kolegium w zaskarżonej decyzji wyjaśniło m.in., że w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta Policji, organ jest zobligowany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (nie ma swobody decyzyjnej). Podkreśliło, że okoliczność otrzymania 35 punktów jest ustalona, bo wynika wprost z pisma Komendant Wojewódzki Policji w Opolu z dnia 16 grudnia 2022 r. Weryfikacja wynikającej z niego okoliczności przekroczenia liczby dozwolonych 24 punktów karnych nie mieści się w zakresie badania przez organ administracji publicznej, który punktów karnych nie przyznaje, a Skarżąca, mimo pouczenia przez Starostę, nie skorzystała z prawa zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia.

Sąd podziela stanowisko Kolegium.

W dacie wydania przez Kolegium decyzji z dnia 29 września 2023 r. obowiązywał przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r., przewidujący wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Stanowił on materialnoprawną podstawę wydania decyzji przez Kolegium. Z przepisu tego wynika, że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 (ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, Dz. U. z 2015 r. poz. 155) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. – dalej jako: p.r.d.").

Sąd dla porządku zwraca uwagę, że przepis art. 130 ust. 1 p.r.d., do którego odsyła ww. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r., został uchylony przez art. 125 pkt 13 w ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. poz. 151), przy czym pierwotny termin jego derogacji (wskazany początkowo w przepisie temporalnym art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami) był następnie zmieniany [por. art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2001) oraz art. 16 ustawy zmieniającej z 2018 r.] i ostatecznie utracił moc obowiązującą dopiero w dniu 17 września 2022 r. Przepis art. 16 ustawy zmieniającej z 2018 r., przedłużający obowiązywanie art. 130 p.r.d. do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d., został bowiem uchylony przez art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2328 z późn. zm. – dalej jako: "ustawa zmieniająca z 2021 r."), co nastąpiło właśnie z dniem 17 września 2022 r. (zgodnie z art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej z 2021 r.).

Dostrzec też należy, że ustawa zmieniająca z 2021 r. zastąpiła uchyloną regulację art. 130 p.r.d. przepisem art. 17. Stosownie do art. 17 ust. 1 zd. 1 ustawy zmieniającej z 2021 r. do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, to Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgodnie zaś z art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r. minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Według art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej z 2021 r. ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe. Według zaś przepisów temporalnych przepis art. 14 pkt 2 ustawy zmieniającej z 2021 r. wszedł w życie z dniem 17 września 2022 r. (por. art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej z 2021 r.).

Skoro popełnione przez Skarżącego naruszenia przepisów ruchu drogowego miały miejsce przed dniem wejścia w życie ww. art. 14 pkt 2 ustawy zmieniającej z 2021 r., czyli przed 17 września 2022 r. (bo zostały popełnione w dniach od 18 stycznia 2022 r. do 9 lutego 2022 r.), to do naruszeń tych, w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania, zgodnie z powyżej cytowanym art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej z 2021 r., znajdą zastosowanie "przepisy dotychczasowe".

"Przepis dotychczasowy" art. 130 p.r.d., do którego odsyła art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r. i art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej z 2021 r., w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stanowił m. in., że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Z kolei wydane na podstawie "dotychczasowego" upoważnienia z art. 130 ust. 4 p.r.d. rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488) stanowiło m. in. w § 7, że komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia (ust. 1 pkt 2). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych, na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia (ust. 2). Przy czym podobną regulację prawną zawierał § 7 rozporządzenia z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 1951) obowiązującego od dnia 17 września 2022 r.

Dopóki nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w cytowanych powyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych i dlatego Policja była uprawniona do prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego, która obejmowała naruszenia o których mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d. w brzmieniu dotychczasowym. Była uprawniona do występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia przez kierującego, na podstawie wpisów ostatecznych, 24 punktów przypisanych za naruszenia popełnione przed dniem 17 września 2022 r., a wniosek Policji był sporządzany na podstawie wpisów ostatecznych ujawnionych w tej ewidencji. Z kolei Starosta był właściwy do wydania spornej decyzji na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r.

Bezsporną okolicznością jest, że Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, w ramach posiadanych uprawnień, zwrócił się do Starosty z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji Skarżącego w związku z uzyskaniem, w okresie od 18 stycznia 2022 r. do 9 lutego 2022 r., łącznie 35 punktów karnych z tytułu wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego. Kolegium prawidłowo, za wnioskiem Komendanta, wskazało uzyskanie wymienionej liczby punktów karnych 35, którą liczbę punktów karnych kwestionował Skarżący w toku postępowania administracyjnego i w skardze do Sądu.

W ocenie Sądu rację ma Kolegium, że w takich okolicznościach organ pierwszej instancji miał obowiązek zawiadomić Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie, umożliwił mu wzięcie w nim udziału (zarzuty skargi o pozbawieniu Skarżącego tego prawa w toku postępowania administracyjnego są nieuzasadnione), po czym wydał kwestionowaną przez Stronę decyzję, którą w pełni zaaprobowało Kolegium, wyjaśniając – jak wskazano powyżej – motywy rozstrzygnięcia, które Sąd uznaje za słuszne i trafne.

Z uwagi na stanowisko strony skarżącej podkreślenia wymaga prawidłowość argumentacji Kolegium, że z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r. wynika, że fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez Starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Decyzja ma charakter związany, bowiem w przedmiotowym zakresie ustawa nie przyznaje organom swobody decyzyjnej. Organ nie ma kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów, w kontekście podniesionego w skardze zarzutu "nie przyjęcia jakiegokolwiek mandatu karnego". To uprawnienie przysługuje bowiem komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane kontroli sądu administracyjnego wyłącznie w drodze wniesienia skargi na materialno-techniczną czynności tego organu.

Sąd zwraca na to uwagę, bo Strona konsekwentnie w postępowaniu formułowała zarzuty odnoszące się z znacznej mierze właśnie do czynności związanych ze sposobem przypisania i zapisania punktów w ewidencji przez Policję, które – jak wskazano powyżej – nie odnoszą się do przedmiotu stanowiącego zakres i wyznaczającego granice działania organu w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Kompetencja Kolegium w niniejszej sprawie sprowadzała się bowiem, czego nie dostrzega Skarżący, jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu, czy liczba wskazanych w nim punktów przekracza 24.

Jak wykazano w toku postępowania, co wynika z treści wniosku – i co nie zostało skutecznie prawnie w odpowiednim trybie zakwestionowane, a zatem stanowi o działaniu organów w warunkach związania nim – Skarżący w okresie w okresie od 18 stycznia 2022 r. do 9 lutego 2022 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał w sumie 35 punktów karnych. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego Skarżący nie wykazał, że w odpowiednim trybie zakwestionował prawidłowości wpisów dokonanych w ewidencji, w oparciu o którą został sporządzony wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu. W konsekwencji, organ administracji publicznej, do którego wpłynął wniosek zobligowany był zastosować wobec niego instytucję przewidzianą w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r., to jest zatrzymanie prawa jazdy.

Rozpatrujący wniosek organu Policji organy obu instancji były związane danymi zawartymi w ewidencji (por. np. wyrok NSA z 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt I OSK 1743/19; wyrok WSA w Poznaniu z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1649/21; wyrok WSA w Krakowie z 13 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 175/22). Ewidencja jest rejestrem (wykazem), w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji. W sytuacji bowiem, gdy danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, przy braku odmiennych postanowień w tym zakresie, tylko ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonanych wpisów.

Kolegium postąpiło prawidłowo, w związku z charakterem podnoszonych przez Skarżącego zarzutów, nie weryfikując i nie kwalifikując wpisów. Są to bowiem kwestie, których ustalenie wykracza poza granice sprawy administracyjnej załatwionej zaskarżoną decyzją. W tej sytuacji wskazane we wniosku naliczenie punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego było wiążące dla Starosty jak i Kolegium. Z tego powodu Sąd uznał, że Kolegium musiało wydać decyzję zatrzymaniu prawa jazdy, jak to też uczyniło. Organy administracji, wydając decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy działają jak organ wykonawczy, na wniosek Policji i są związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu, który z wnioskiem występuje. Próba kwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów może być podejmowana tylko w odrębnym postępowaniu.

Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, czego – co wymaga podkreślenia – Strona nie uczyniła. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, z którym utożsamia się skład orzekający w sprawie, że przypadkach spornych sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu (por. wyroki NSA: z 9 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2358/15; z 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; z 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1203/11 i sygn. akt I OSK 1306/11; z 15 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 413/11; z 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 73/11; z 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1721/10; z 15 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1456/09; z 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1451/09). Z tego powodu, w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy ani organ administracji publicznej, ani Sąd nie mają kompetencji do ustalania ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, ani też weryfikowania prawidłowości ich wyliczenia przez organ prowadzący rejestr (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 731/15).

Podsumowując, Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie - wbrew zarzutom skargi - przeprowadzone zostało prawidłowo i doprowadziło do ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy obu instancji dokonały prawidłowej subsumcji poczynionych ustaleń faktycznych sprawy pod zastosowane w sprawie, co uprawniało je do orzeczenia o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii kat. AM, B1 i B.

Sąd miał również na uwadze to, że Kolegium wskazało - stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. - podstawy faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia, a wyjaśniając jego motywy, Kolegium prawidłowo też odniosło się do zarzutów stawianych w odwołaniu. Ponadto Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych wadliwości, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem składu orzekającego, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Kolegium podjęło wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrało niezbędny materiał dowodowy, a następnie prawidłowo zastosowało przepisy prawa materialnego, co tym samym zarzuty skargi czyni nieuzasadnionymi i niezasługującymi na zaakceptowanie. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, charakter oraz tryb postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy nie pozwalają na badanie i ewentualne uwzględnienie takich okoliczności, jakie wskazuje i podnosi Skarżący w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Wyżej powołane wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie pod adresem: www.nsa.gov.pl.