Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 132/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3 i par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia w sprawie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie -


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

J.R. w skardze z dnia 28 lipca 2009 r. zarzucił Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] marca 2009 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści.

Stosownie do art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

W myśl zaś art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Wskazać należy, że w trybie powołanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Ponadto podkreślić należy, że w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (LEX nr 463487) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie, w przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

W ocenie Sądu, wydanie przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w dniu [...] lipca 2009 r. postanowienia nr [...], w wyniku którego stwierdzono nieważność postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści, po wniesieniu skargi, uczyniło to postępowanie bezprzedmiotowym.

W tym stanie rzeczy, z chwilą doręczenia skarżącemu powyższego postanowienia w dniu 4 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy), ustała bezczynność organu w zakresie rozpoznania przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia w sprawie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści, a zatem wobec braku przedmiotu zaskarżenia, postępowanie w przedmiotowej sprawie podlega umorzeniu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.