Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 759/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1  opkt 5a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi T. S. na uchwałę nr XIV/21/2020 Rady Gminy Zielonki z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Zielonki Nr 03 w granicach administracyjnych miejscowości B. – B. zatwierdzonego uchwałą XXVIII/58/2005 Rady Gminy Zielonki z dnia 28 lipca 2005 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu T. S. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE POSTANOWIENIA Z DNIA 6 GRUDNIA 2023R.

W niniejszej sprawie skarżący T. S. złożył w dniu 26 maja 2023 r. skargę na uchwałę nr XlV/21/2020 Rady Gminy Zielonki z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Zielonki Nr 03 w granicach administracyjnych miejscowości B. - B. zatwierdzonego uchwałą XXVlIl/58/2005 Rady Gminy Zielonki z dnia 28 lipca 2005 r., podnosząc zarzut, że w § 1 tej uchwały Rada Gminy Zielonki nie wprowadziła zmiany nazwy miejscowości ". część wsi B." do części graficznej miejscowego planu, stąd zapisy tej uchwały nie są dostosowane do obowiązującego prawa, naruszają uprawnienia skarżącego do opiniowania, konsultowania i rozstrzygania o realizowanych zadaniach publicznych na swoim terytorium. Następnie doprecyzowując swój interes prawny podał w piśmie z dnia 25 lipca 2023r., iż doszło do naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 1 oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017, poz. 1073) poprzez nie dokonanie zmiany w części graficznej miejscowego planu zmiany co do miejscowości B., co oznacza, iż nie uwzględniono wymagań co do ładu przestrzennego – ukształtowanie przestrzeni bez miejscowości B., nie tworzy harmonijnej całości. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2023r. na pytanie o podanie interesu prawego, skarżący wskazał zaś, iż rysunek planu nie pokazuje, że istnieje miejscowość B., co świadczy, iż miejscowość ta została błędnie włączona do miejscowości B. i jest nieład w podziale administracyjnym – skarga ma doprowadzić do naprawienia tego błędu.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153 poz.1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego Sąd odrzuca skargę:

W realiach sprawy na etapie wstępnego badania skargi stwierdzono określony wyżej brak skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu, ponieważ skarżący wskazując na naruszenie interesu prawnego podał jedynie, iż nie dokonano w zaskarżonym planie miejscowym określenia w części graficznej miejscowego planu miejscowości B., przez co nie uwzględniono wymagań co do ładu przestrzennego - miejscowość ta została błędnie włączona do miejscowości B., co świadczy o nieładzie w podziale administracyjnym

Skargę na uchwałę rady gminy w trybie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym może złożyć jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Zgodnie z tą regulacją każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. O legitymacji czynnej w postępowaniu skargowym przed sądami administracyjnymi przesądza naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Naruszenie interesu prawnego podmiotu składającego skargę musi cechować się bezpośredniością, aktualnością i realnością. Uchwała, czy konkretne jej postanowienie, musi więc rzeczywiście naruszać istniejący w dacie podejmowania uchwały, interes prawny skarżącego. Interes prawny, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.g.n. wywodzić się musi z prawa materialnego administracyjnego, bowiem skarga ma być wniesiona do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej. Materialne prawo administracyjne ma zawierać normę przyznającą ochronę prawną podmiotowi i z takiej normy wywodzi się właśnie interes prawny. Skarga bowiem wniesiona na podstawie ust. 101 ust. 1 u.g.n. nie ma charakteru actio popularis, co oznacza, że nawet sprzeczność aktu organu gminy z prawem nie daje uprawnienia do jej wniesienia. Składający skargę musi wskazać na normę materialnego prawa administracyjnego, z którego swój interes prawny wywodzi, przy tym nie mogą to być przepisy dotyczące zadań gminy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., I OSK 2349/14). Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak, więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać, jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się, zatem do ustalenia związku o charakterze materialno - prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. U podstaw legitymacji skargowej leży aktualny interes prawny. Podstawą zaskarżenia winna zatem być niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela. Dopiero naruszenie tego interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę rady gminy otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi.

Skarżący zobowiązany był zatem do wykazania, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie tylko faktyczną) sytuacją. Związek ten winien polegać na tym, że zaskarżona uchwała naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, pozbawia ją np. pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Do wniesienia skargi nie legitymuje, ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani stan zagrożenia interesu prawnego, lecz dopiero naruszenie interesu prawnego otwiera drogę do merytorycznej oceny zarzutów zawartych w skardze.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał związku pomiędzy skarżoną uchwałą, a jego interesem prawnym, czy uprawnieniem tj. iż zaskarżona uchwała pozbawiła go konkretnych praw, uprawnień, które istniały w dacie wejścia w życie zaskarżonej uchwały. Skarżący nie wykazał nawet hipotetycznego naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą. Powołanie się na nieład w podziale administracyjnym, czy brak stworzenia harmonijnego zagospodarowania przestrzennego określonego obszaru poprzez nie wyodrębnienie w planie jakiejś miejscowości nie stanowi naruszenia interesu prawnego skarżącego. W świetle twierdzeń skarżącego, w ocenie Sądu, zaskarżona zmiana planu miejscowego z uwagi na okoliczności odnoszące się do oznaczenia miejscowości, nie ingeruje bowiem w żaden sposób naruszająco, uszczuplająco w sferę interesów prawnych, a także praw podmiotowych skarżącego. np. w wykonywanie przez niego prawa własności. Wątpliwości co do nieładu administracyjnego, które artykułuje skarżący w skardze są ewentualnie związane ze sferą interesów faktycznych, które nie są uzasadnieniem prawnym dla stwierdzenia skutecznej legitymacji skargowej.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.