Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 602/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2082
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w L. na czynność Prezydenta Miasta D. w przedmiocie ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

C. sp. z o.o. wniosło skargę do sądu administracyjnego na czynność Prezydenta Miasta D. w postaci ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej przysługującej na słuchaczy Liceum [...] w D. w 2023 r.

W skardze zarzuciło naruszenie:

1. art. 26 ust. 2 w zw. z art. 33 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 43 ust. 3 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2082, dalej: u.f.z.o.) w zw. z art. 1 ust. 1 , 3, 4, 9, 10,11, 14 , art. 10, art. 11 i art. 170 § 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2021 r., poz. 1082, dalej P.O.) poprzez ustalenie w wyniku aktualizacji miesięcznej stawki dotacji na słuchacza w kwocie 2,91 zł, co stanowi jedynie iluzoryczne wypełnienie obowiązku finansowania działalności oświatowej szkoły, która nie może prowadzić działalności gospodarczej, a w konsekwencji pozyskiwać środków na kredytowanie działalności szkoły;

2. art. 70 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. nr 78, poz. 483) poprzez ustalenie stawki dotacji w kwocie, która nie pozwala na prowadzenie kształcenia, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia prawa obywateli do powszechnego i równego dostępu do wykształcenia.

W konsekwencji Spółka wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności w postaci błędnego ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej przysługującej na słuchaczy Liceum w 2023 r.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że jest organem prowadzącym Liceum [...] tj. szkołę niepubliczną, dla której wypłacana jest dotacja oświatowa, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.f.z.o.

30 maja 2023r. organ dotujący przekazał skarżącej dotację oświatową za maj 2023 r. Na tej postawie skarżąca ustaliła, że wysokość miesięcznej stawki dotacji obowiązującej na 1 słuchacza prowadzonego przez nią Liceum [...] na rok 2023 r. wynosić będzie 2,91 zł.

Skarżąca stwierdziła, że od września 2018 r. w związku z wprowadzeniem art. 10a do ustawy Karta Nauczyciela organy prowadzące szkoły niepubliczne są obowiązane do zatrudniania nauczycieli w oparciu o umowę o pracę zgodnie z Kodeksem pracy. Nawet przy przyjęciu minimalnego wynagrodzenia o pracę dla nauczyciela zatrudnianego w szkole miesięczny koszt zatrudnienia nauczyciela w pełnym wymiarze czasu pracy kształtuje się obecnie na poziomie - 3.490 zł brutto, a wraz z kosztami pracodawcy 4.204,75 zł, co oznacza, że kwota dotacji oświatowej na 1 ucznia na rok 2023 nie pokrywa nawet 1 godziny pracy nauczyciela. Ponadto wysokość wynagrodzenia dla nauczyciela zatrudnianego w szkole musi uwzględniać także kwalifikacje nauczyciela, w szczególności staż pracy i stopień awansu zawodowego, a wymagania rynkowe powodują często konieczność zastosowania wyższych stawek. Dodatkowo szkoły muszą ponosić koszty energii elektrycznej i ogrzewania. Lokale szkolne muszą spełniać wymagania określone w przepisach w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach, przepisach o ochronie środowiska, przepisach o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, przepisach techniczno-budowlanych i przepisach o ochronie przeciwpożarowej, czynsz najmu również stanowi znaczący koszt prowadzenia szkół.

Ustalenie bieżącej stawki dotacji na poziomie kilku złotych stanowi jedynie pozorne dotowanie bieżącej działalności szkół niepublicznych i powoduje, że cały ciężar i ryzyko prowadzenia szkół zostaje przerzucony na podmioty niepubliczne. Przy założeniu, że w szkole kształci się 200 słuchaczy, a stawka dotacji określona w art. 26 ust. 2 u.f.z.o. wynosi mniej niż 3 zł na słuchacza, szkoła pod koniec miesiąca otrzyma dotację w wysokości ok. 500 zł miesięcznie. Są to środki, które nie pozwolą na pokrycie nawet ułamkowej części kosztów i nie pozwalają w ogóle na prowadzenie działalności dydaktycznej przez szkołę.

Spółka podkreśliła, że zgodnie z art. 170 ust. 1 P.O. prowadzenie szkoły nie jest działalnością gospodarczą, co oznacza, że jest to działalność deficytowa i nie nastawiona na osiąganie zysku, a organy prowadzące szkoły niepubliczne tj. licea ogólnokształcące dla dorosłych i szkoły policealne realizują zadanie publiczne danej jednostki samorządu terytorialnego - w tym wypadku powiatów. Mając na względzie sformułowane w art. 70 Konstytucji RP powszechne prawo do nauki koniecznym jest zaś udział władz publicznych w finansowaniu sektora oświaty spoza sektora finansów publicznych zgodnie z obowiązującymi przepisami i w sposób umożliwiający realizację tego zadania.

Ustalona wysokość miesięcznej dotacji oświatowej w 2023 r. nie pozwala na zrealizowanie przez szkoły tych celów i stanowi o fikcji realizacji przez państwo ustawowego obowiązku dofinansowania działalności szkół niepublicznych prowadzonych przez prywatne podmioty. Powyższe nie może być akceptowane w procesie legislacyjnym aktu niższego rzędu w stosunku do ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, jakim jest rozporządzenie.

Spółka podkreśliła, że zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w art. 26 u.f.z.o. są przekazywane pod warunkiem, że organ prowadzący szkołę przekaże organowi dotującemu informację o planowanej liczbie uczniów, nie później niż do dnia 30 września roku bazowego. Jednocześnie szkoła ma obowiązek przekazać dane do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego, co skarżąca uczyniła. Przekazanie jej dotacji w kwocie tak niskiej stanowi natomiast iluzoryczne wykonanie obowiązku finansowania działalności edukacyjnej szkoły.

Działania organu nie usprawiedliwia fakt, że ustalona stawka dotacji zgodna jest z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 22 grudnia 2022 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2023. Takie bowiem uregulowanie sprzeczne jest z przepisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz z Konstytucją, a hierarchia źródeł prawa wskazuje, że rozporządzenia nie mogą stać w sprzeczności z ustawami.

W ocenie skarżącej czynność polegająca na ustaleniu wysokości kwoty należnej dotacji jest czynnością administracyjną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądów administracyjnych, a zgodnie z treścią art. 47 u.f.z.o. do kognicji sądów administracyjnych należą wszystkie czynności podejmowane przez organ dotujący dotyczące ustalenia wysokości lub przekazania dotacji i stanowią czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą kognicji sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie albo oddalenie skargi.

Uzasadniając pierwszy z tych wniosków organ stwierdził, że żądanie stwierdzenia bezskuteczności czynności błędnego ustalenia wysokości dotacji dla słuchaczy Liceum [...] zawarte jest w skardze tego samego podmiotu w sprawie już zawisłej przed WSA pod sygn. akt III SA/Gl 183/22 (winno być III SA/Gl 183/23) i skarga w tej sprawie została nieprawomocnie oddalona. Zaszła zatem przesłanka do odrzucenia skargi.

Uzasadniając zaś wniosek o oddalenie skargi organ podniósł, że sam skarżący przyznał, że kwota dotacji została ustalona zgodnie z przepisami rozporządzenia czyli w sposób legalny. Skarżący nie został zatem pokrzywdzony czynnością organu, ponieważ nie zarzuca błędu w obliczeniach i naruszenia przepisów dot. zasad i sposobów obliczania dotacji. Zatem skarżący pod pozorem skargi na czynność Prezydenta Miasta w istocie polemizuje z przepisami rozporządzenia zarzucając mu niezgodność z art. 70 ust. 3 Konstytucji, co jednak winno nastąpić przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Dalej organ podkreślił, że zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 u.f.z.o. w kwietniu nastąpiła aktualizacja stawek dotacji dla niepublicznych jednostek oświatowych w oparciu o metryczkę oświatową na rok 2023. Gmina w roku 2023 na 145 uczniów niepublicznych LO dla dorosłych otrzyma subwencję oświatową w wysokości 5070,96 zł, co na jednego ucznia daje rocznie kwotę 34,97 zł. Ta kwota podzielona na 12 miesięcy daje dotację w wysokości 2,91 zł na jednego ucznia miesięcznie i taką dotację skarżąca otrzymała. Natomiast dowolne ustalenie kwoty dotacji przez Prezydenta Miasta stanowiłoby rażące naruszenie prawa i jednocześnie czyn będący naruszeniem dyscypliny finansów publicznych. Zatem skoro odstąpienie od przewidzianych prawem zasad udzielania dotacji jest zabronione prawem, to argument skarżącej o możliwości pominięcia przez Prezydenta przepisów rozporządzenia jest bezpodstawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, ze zm. dalej także: ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona czynność została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować stwierdzeniem przez Sąd bezskuteczności zaskarżonej czynności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c w zw. z art. 146 § 1 ppsa).

Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd nie uwzględnił zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku organu o odrzucenie skargi, gdyż uznał, że nie zachodzi tożsamość sprawy niniejszej i rozpoznanej pod sygn. akt III SA/Gl 183/23. W tej ostatniej sprawie przedmiotem zaskarżenia była bowiem czynność Prezydenta Miasta z 18 stycznia 2023 r., kiedy to organ dotujący przekazał na rachunek bankowy skarżącej dotację oświatową za styczeń 2023 r. w kwocie 2,66 zł na każdego ucznia, podczas gdy przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność z 30 maja 2023r. przekazująca dotację za maj 2023r. w kwocie 2,91 zł. Nadto z odpowiedzi na skargę wynika, że na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 ufzo w kwietniu 2023r. nastąpiła aktualizacja stawek dotacji, stąd obie sprawy odnoszą się do innych stawek: przed i po ich zmianie.

Przystępując do rozpoznania sprawy wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem skargi do WSA na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa mogą być czynności i akty niebędące decyzjami ani postanowieniami, o charakterze indywidualnym. Fakt, że zaskarżona czynność (zatem akt niebędący decyzją ani postanowieniem) dotyczyła jedynie skarżącego przesądza o takim indywidualnym jej charakterze.

Trzecim warunkiem jest publicznoprawny charakter aktu.

Zgodnie z art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, czynności podejmowane przez organ dotujący, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41 a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41 a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej.

Z powyższego wynika, że czynności dotyczące finansowania szkół niepublicznych wchodzą w zakres administracji publicznej, zatem akt określający poziom tego finansowania nie ma charakteru prywatnego, lecz publiczny. Charakteryzuje się on jednostronnością i władczością działania i został wydany przez Prezydenta Miasta, a zatem podmiot wykonujący zadania publiczne, co dodatkowo potwierdza, że wchodzi w zakres administracji publicznej.

W dalszej kolejności Sąd stwierdził, że czynność ta dotyczy uprawnień skarżącego wynikających z przepisów prawa. Skutkiem jej podjęcia jest bowiem uzyskanie dofinansowania dla szkół niepublicznych na określonym poziomie.

Oznacza to, że zaskarżona czynność spełnia przesłanki do uznania jej za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa i podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Skarżąca zachowała także termin do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 2 ppsa jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

W rozpoznawanej sprawie przelew dotacji nastąpił 30 maja 2023r., co wynika z pisma procesowego organu (karta 38 akt sądowych), zatem skarga złożona 28 czerwca 2023 r. wniesiona została z zachowaniem tego terminu.

Sąd przystąpił zatem do merytorycznego rozpoznania skargi i stwierdził, że zaskarżona czynność nie narusza prawa.

Stosownie do art. 26 ust. 2 ustawy z 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 1400) – dalej powoływana jako ufzo, niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

Warunki i sposób przekazania dotacji określa art. 33 i art. 34 ufzo.

Zgodnie zaś z art. 28 ust. 6 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 2267) minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego, określa, w drodze rozporządzenia, sposób podziału części oświatowej subwencji ogólnej między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem m.in. typów i rodzajów szkół i placówek prowadzonych przez te jednostki czy liczby uczniów w szkołach i placówkach.

Algorytm podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na 2023 r. określony został w załączniku do rozporządzenia wykonawczego na 2023 r. tj. rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 22 grudnia 2022 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2023 (Dz. U. z 2022r., poz. 2820).

Przy wyliczaniu kwoty dotacji na słuchacza liceum dla dorosłych w 2023 r. organ zastosował obowiązujące przepisy prawa, czego zresztą strona skarżąca nie kwestionuje. W szczególności nie kwestionuje technicznej metody dokonania obliczeń i ich wyniku, uznając że wyliczenia te są zgodne z rozporządzeniem wykonawczym. Jednak zdaniem strony skarżącej organ był zobowiązany do uwzględnienia hierarchiczności przepisów prawa i w konsekwencji winien był ustalić stawkę dotacji w taki sposób, by wypełnić ustawowy obowiązek finansowania działalności szkoły. Zdaniem strony, regulacje te są sprzeczne z przepisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz z Konstytucją RP, dlatego też organ był zobowiązany do niestosowania tego aktu.

Skarżąca oczekuje zatem, że kierując się zasadą hierarchiczności przepisów prawa, organ ustalając stawkę dotacji winien pominąć przepisy ww. rozporządzenia wykonawczego.

Odnośnie tego zauważyć jednak należy, że stosownie do art. 7 Konstytucji, wyrażającego zasadę praworządności, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Również art. 6 Kpa stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że organ administracji nie może pominąć przepisu obowiązującego rozporządzenia, należącego do konstytucyjnych źródeł prawa, o których mowa w art. 87 ust. 1 Konstytucji. Skoro więc ustawodawca przyjął przepisy, wprowadzające nowe zasady wyliczania dotacji na słuchaczy niepublicznych liceów ogólnokształcących dla dorosłych w 2023 roku, to organ działający na podstawie i w granicach przepisów prawa nie może pomijać ich treści.

Świadczy to o tym, że zaskarżona czynność przyznająca skarżącej dofinansowanie na wskazanym poziomie nie narusza prawa, a jak wskazano na wstępie części zważeniowej, tylko sytuacja niezgodności z prawem obligowałaby Sąd do stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności.

Niezależnie od powyższego, ewentualne pominięcie zapisów ww. rozporządzenia wykonawczego przy ustalaniu wysokości należnej dotacji i oparcie się o normy o charakterze ogólnym nie pozwalałoby na ustalenie konkretnej kwoty dotacji, stąd taki zabieg nie jest możliwy.

Odnosząc się twierdzeń strony o fikcyjności dofinansowania kształcenia przy ustaleniu jego wysokości na kwotę 2,91 zł na ucznia przypomnieć należy, że ustawa o finansowaniu zadań oświatowych przyznaje niepublicznym placówkom oświatowym uprawnienie do dotacji, a nie pełnego finansowania kształcenia. Funkcjonowanie szkoły niepublicznej i zapewnienie potrzebnych na to środków, to zadanie organu prowadzącego szkołę, a środki z dotacji służą jedynie uzupełnieniu koniecznego finansowania. Dotacja oświatowa jest zatem dofinansowaniem, a nie sfinansowaniem wszystkich kosztów funkcjonowania szkoły. Poza tym, w odróżnieniu od placówek publicznych organy prowadzące szkoły niepubliczne uprawnione są do pobierania opłat (w postaci np. czesnego) za naukę od dorosłych słuchaczy. Ta okoliczność nie może pozostać bez pływu na poziom dofinansowania placówek niepublicznych.

Należy także nadmienić, że zmiana w zakresie sposobu finansowania placówek niepublicznych działających w zakresie edukacji była wynikiem m.in. uwag Najwyższej Izby Kontroli, która wniosła o rozważenie zmian w zakresie dotowania szkół niepublicznych, stwierdzając, że pożądaną jakość kształcenia można by osiągnąć, uzależniając udzielenie dotacji lub jej wysokość od skuteczności i uzyskiwanych efektów kształcenia. Z powyższego wynika, że zasady dotowania placówek niepublicznych, określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki obowiązującym od 1 stycznia 2023 r. są wynikiem uwzględnienia postulatów zgłaszanych przez NIK i polegają na zwiększeniu finansowania w przypadku, gdy uczeń zda egzamin zewnętrzny, co świadczyć będzie o osiągnięciu celu w zakresie wzrostu poziomu wykształcenia społeczeństwa. Przyjęcie takiego sposobu finansowania premiuje szkoły, które osiągają wysoką zdawalność egzaminów zewnętrznych przez swoich słuchaczy. W istocie doszło zatem do zmiany sposobu finansowania, a poziom finansowania przez cały cykl kształcenia jest zbliżony do dotychczasowego lub też nieznacznie korzystniejszy, przy założeniu osiągnięcia celów kształcenia. Przy czym poziom ten ostatecznie został uzależniony od skuteczności i uzyskiwanych efektów kształcenia. W ocenie Sądu z tym właśnie systemem finansowania, którego poziom uzależniony jest od skuteczności i uzyskiwanych efektów kształcenia skarżąca polemizuje. W ocenie Sądu, argumenty podnoszone przez skarżącą stanowią wyraz jej negatywnej oceny zaistniałych zmian systemowych w zakresie sposobu finansowania niepublicznych szkół dla dorosłych i jako takie nie podlegają ocenie w ramach niniejszego postępowania. Celem i zakresem postępowania sądowego nie jest bowiem ocena zasadności czy też celowości wprowadzonych zmian w zakresie finansowania zadań oświatowych, a wyłącznie ocena prawidłowości ustalenia wysokości dotacji należnej skarżącej w świetle obowiązujących regulacji prawnych, o czym wspomniał już Sąd na wstępie części zważeniowej niniejszego uzasadnienia. (Porównaj: wyrok WSA z 26 maja 2023 r. sygn. akt: I SA/Op 94/23, publ.: CBOSA).

W skardze strona postawiła również zarzut naruszenia art. 70 ust. 4 Konstytucji, stanowiącego, że władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia. W tym celu tworzą i wspierają systemy indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej dla uczniów i studentów.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że jest to przepis, którego beneficjentami są uczniowie i słuchacze szkół. To im bowiem przepis ten gwarantuje powszechny i równy dostęp do wykształcenia. Środkiem do tego celu są systemy indywidualnej pomocy dla uczniów i studentów. I zarówno w przypadku poprzednio obowiązujących rozwiązań prawnych, jak i obecnych, a kwestionowanych przez skarżącą, osoby kształcące się z takiej pomocy mogą korzystać poprzez przyznanie dotacji szkołom niepublicznym, które w takim przypadku mogą obciążać uczniów niższymi opłatami za kształcenie. Nie można natomiast stwierdzić, że powiązanie wysokości tej pomocy bardziej z wynikami kształcenia niż z bieżącym finansowaniem szkoły narusza prawo obywateli do wykształcenia. Jest to po prostu wyrazem przyjęcia innego modelu dofinansowania, do czego ustawodawca ma prawo. Nadto każdy kandydat do podjęcia nauki może ubiegać się o przyjęcie zarówno do szkoły publicznej, gdzie kształcenie jest wolne od opłat, jak i niepublicznej, związanej z koniecznością ponoszenia jego kosztów i jest to wyraz jego osobistego, swobodnego wyboru.

Z tych względów za nieuprawnione uznać należy zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 26 § 2 w zw. z art. 33 ust. 1 w zw, z art. 43 ust. 1 pkt 4 ufzo oraz art. 70 ust. 4 Konstytucji RP.

Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 19 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego kwoty przeznaczone na części subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 7 ust. 1, oraz kwoty wpłat, o których mowa w art. 7 ust. 2, odpowiednio dla gmin, powiatów i województw określa ustawa budżetowa.

Miasto jako organ rejestrujący, dotuje szkołę skarżącej na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w wysokości równej kwocie przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla Miasta. Tym samym udzielona skarżącej dotacja odpowiada wartości subwencji oświatowej, jaką samorząd sam otrzymuje.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że czynność ustalenia przez organ wysokości miesięcznej stawki dotacji oświatowej w 2023 r., została dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, wobec czego - na podstawie art. 151 ppsa - oddalił skargę.