Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 382/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Górska, sędzia WSA Anna Janowska, Protokolant sekretarz sądowy Weronika Ćwiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi E. S., T. S. na uchwałę Rady Miasta Olsztyna z dnia 27 maja 2020 r., nr XXI/359/20 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia 1. umorzyć postepowanie w sprawie; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz E. S., T. S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem wpłaconego wpisu.


UZASADNIENIE

E. i T. S. (dalej jako strona, skarżący) złożyli pismo zatytułowane "skarga i żądanie zwrotu pieniędzy" dotyczące uchwał Rady Miasta w Olsztynie nr XXI/359/20 z 27 maja 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz nr XXXVIII/636/21 z dnia 27 października 2021 w sprawie zmiany uchwały nr XXI/359/20 z 27 maja 2020 r.

Na rozprawie w dniu 26 listopada 2024 r. skarżący oświadczyli, że nigdy nie kwestionowali wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nie kwestionują, że jest to metoda powiązana ze zużyciem wody w gospodarstwie i nie chcą by w tym zakresie była ich skarga rozpoznawana. Oświadczyli, że cofają skargę w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie zaś z art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.

Zawarte w punkcie 2 postanowienia orzeczenie o zwrocie skarżącym kwoty 300 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi znajduje swoje umocowanie prawne w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.