Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 210/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 99 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 622
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Asesor WSA Maja Pietrasik (spr.), Protokolant: Referent stażysta Agnieszka Gross, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 r. nr SKO Gd/4213/23 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.


UZASADNIENIE

C. Z. (dalej jako "strona" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 r., nr SKO Gd/4213/23 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne.

Decyzją z dnia 1 czerwca 2023 r. (nr pisma D.5430.380.2023) Starosta Kartuski skierował C. Z., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B i T, na badanie lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Podstawę prawną wydania decyzji stanowił art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 622, dalej jako "u.k.p."), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia.

W ocenie organu I instancji w przedmiotowej sprawie zaistniały wskazane w tym przepisie okoliczności uzasadniające poddanie skarżącego badaniu lekarskiemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że dnia 21 kwietnia 2023 r. Szpital w K. wystąpił do Starosty Kartuskiego z pismem o skierowanie C. Z. na badanie lekarskie w celu oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami. Pismo to zostało wystawione przez lekarza neurologa oraz o specjalności lekarza medycyny ratunkowej, który wskazał, że kieruje poniższe zawiadomienie stosownie do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2004 r., Nr 2 poz. 15 ze zm.). W odpowiedzi Starosta Kartuski wystąpił do szpitala o sprecyzowanie, z powodu jakich uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia, skierowano do organu wniosek o skierowanie na badania.

W odpowiedzi Szpital w K. nadesłał pismo z 10 maja 2023 r., opatrzone pieczątkami ordynatora Oddziału Neurologii oraz lekarza neurologa i specjalisty medycyny ratunkowej, który wystosował zawiadomienie w tej sprawie. W piśmie tym wskazano, że w ocenie ww. lekarzy skarżący z powodu zaburzeń o symptomatologii padaczkowej oraz przebytego organicznego uszkodzenia mózgowia obecnie nie powinien pracować na wysokości, prowadzić pojazdów oraz obsługiwać urządzeń w ruchu ze względów medycznych.

Zdaniem organu w świetle art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. przytoczone okoliczności uzasadniają konieczność poddania C. Z. badaniu lekarskiemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W odwołaniu od decyzji C. Z. wskazał, że ponowne badanie w zakresie prawa jazdy jest zbędne, ponieważ podczas leczenia szpitalnego pomimo wykonania pełnej diagnostyki nie wykryto żadnych nowych dolegliwości, a jedynie potwierdzono, że wcześniej występowały problemy kardiologiczne. Odwołujący się podkreślił, że sytuacja związana z omdleniem wystąpiła u niego pierwszy raz w życiu i nie powinien być zobowiązany do wykonania badań.

W wyniku rozpoznania odwołania C. Z., zaskarżoną decyzją

z dnia 5 marca 2024 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy opisaną decyzję Starosty Kartuskiego.

Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał

art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej jako "k.p.a.") w związku z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w rozumieniu art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., skierowanie na badania lekarskie służy ustaleniu, czy zaistniały przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami, w związku z czym na etapie kierowania na takie badania uwzględnia się jedynie zaistnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia.

Jak wynika z akt sprawy, lekarz ze Szpitala w K. będący specjalistą neurologiem oraz specjalistą medycyny ratunkowej zwrócił się do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w Kartuzach o dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych C. Z. do kierowania pojazdami. W odpowiedzi na wezwanie organu I instancji lekarz w piśmie z dnia 10 maja 2023 r., sprecyzował, że C. Z. z powodu zaburzeń o symptomatologii padaczkowej oraz przebytego organicznego uszkodzenia mózgowia obecnie nie powinien pracować na wysokości, prowadzić pojazdów oraz obsługiwać urządzeń ze względów medycznych.

W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze stan prawny i faktyczny sprawy, decyzja organu I instancji jest prawidłowa i uzasadniona. W ramach decyzji organ I instancji zasadnie stwierdził bowiem, że C. Z. powinien poddać się badaniu lekarskiemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W tej sytuacji, działając zgodnie z przepisem art. 99 ust. 1 pkt 2u.k.p., organ zobowiązany był do wydania decyzji o skierowaniu C. Z. na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W ocenie organu odwoławczego, w rozumieniu przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., decyzja o skierowaniu C. Z. na badanie lekarskie ma charakter decyzji związanej w tym znaczeniu, że w przypadku otrzymania wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby kierującej pojazdami właściwy miejscowo starosta jest zobligowany do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło z kolei, że w zaistniałej sytuacji nie ma podstaw do podjęcia innej niż zaskarżona decyzji. Wskazane przez odwołującego okoliczności i wnioski pozostają bez wpływu na wynik sprawy, ponieważ najistotniejszą kwestią z uwagi na przedmiot sprawy było wystąpienie wątpliwości co do stanu zdrowia strony, tj. okoliczności popartej materiałem dowodowym. Organ dodał, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie jest równoznaczna z pozbawieniem strony prawa jazdy, a jedynie ma na celu wyjaśnienie wątpliwości lub zastrzeżeń, co może prowadzić zarówno do stwierdzenia, że nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jak i że takie przeciwwskazania istnieją.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku C. Z. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w utrzymaniu w mocy decyzji kierującej skarżącego na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, pomimo braku wykazania przez organ poważnych i uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, wpływających na zdolność do kierowania pojazdami,

2) art. 138 § 1 pkt 1 w z w. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji wydanej bez podjęcia przez organ pierwszej instancji z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w tym brak wystąpienia do właściwych organów posiadających informacje na temat stanu zdrowia skarżącego, jak również brak wszechstronnej i wnikliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym wyniku badania elektroencefalograficznego, z których jednoznacznie wynika, że u skarżącego nie odnotowano grafoelementów padaczkopodobnych, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wyłącznie w oparciu o gołosłowne i niczym niepoparte twierdzenia lekarzy o rzekomych zaburzeniach o symptomatologii padaczkowej, bez uprzedniego zweryfikowania wiarygodności ww. zgłoszenia.

3) art. 99 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 lit. b u.k.p. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji automatycznie kierującej skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wyłącznie w oparciu o zawiadomienie lekarza niepodparte stosowną dokumentacją medyczną i odpowiednimi badaniami, bez uprzedniego przeprowadzenia przez organ rzetelnego postępowania wyjaśniającego celem ustalenia, czy faktycznie istnieje wysokie prawdopodobieństwo istotnego zmniejszenia sprawności skarżącego do prowadzenia pojazdu w ruchu drogowym.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że organ administracji po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy winien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy wskazane w takiej informacji zastrzeżenia są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. Organ nie może zatem bezkrytycznie podchodzić do otrzymanych zawiadomień i powinien dokonać ich oceny pod względem tego czy są wiarygodne i należycie umotywowane. Skarżący podkreślił, że dotyczy to także zawiadomień pochodzących od podmiotów wyspecjalizowanych. Ustalenia co do uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia, nie mogą zatem opierać się na ogólnikowym, w żaden sposób nieumotywowanym zawiadomieniu.

W ocenie skarżącego rozstrzygnięcia w sprawie zostały wydane mimo braku wykazania przez organy poważnych i uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia i były przedwczesne. Powyższe było wynikiem nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania. Zdaniem skarżącego w sprawie nie podjęto niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, gdzie decyzje podjęto jedynie w oparciu o informację oraz pismo uzupełniające od specjalisty neurologa ze Szpitala o powzięciu przez lekarza uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego. Pochodzące od lekarza zawiadomienie nie zostało jednak poparte

stosowną dokumentacją medyczną i odpowiednimi badaniami. W tym zakresie skarżący wskazuje, że organy nie mogły bezkrytycznie opierać się na informacji od lekarza ze Szpitala w K., który formułując zastrzeżenia co do stanu zdrowia w postaci zaburzeń o symptomatologii padaczkowej i wskazując na organiczne uszkodzenie mózgowia, nie wskazał nawet jakie badania w tym kierunku były przeprowadzone i jak należy je interpretować, to jest czy rzeczywiście badania te wskazują, że w danym przypadku istnieją zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy.

Jednocześnie skarżący wskazuje iż wnosi o przeprowadzenie w tej sprawie dowodu w postaci wyniku badania elektroencefalograficznego na okoliczność prawidłowości zapisu EEG i niezarejestrowania u skarżącego grafoelementów padaczkopodobnych. W ocenie skarżącego świadczy to o tym, że twierdzenia lekarza o występujących u skarżącego zaburzeniach były gołosłowne i niczym niepoparte.

Do skargi dołączono wynik badania elektroencefalograficznego podpisany dnia 6 lipca 2023 r. oraz kartę wizyty w Poradni Neurologicznej z dnia 6 lipca 2023 r., gdzie jako rozpoznanie wskazano m.in. "Inne postacie uogólnionej padaczki i zespołów padaczkowych", "Następstwa krwotoku mózgowego". W opisie wskazano, że pacjent jest w stanie po utracie przytomności z drgawkami pierwszy raz w życiu oraz po udarze krwotocznym lewej półkuli mózgu gdzie od czasu hospitalizacji, która miała miejsce w kwietniu 2023 r. nie nastąpiła utrata przytomności czy drgawki, a badanie EEG ma zapis w normie. W ocenie skarżącego organy zignorowały pochodzące od skarżącego informacje dotyczące jego aktualnego stanu zdrowia i ich nie zweryfikowały.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 marca 2024 r. (nr SKO Gd/4213/23), utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kartuskiego z dnia 1 czerwca 2023 r. o skierowaniu skarżącego - jako kierowcy - na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryteria zgodności z prawem Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej eliminację z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Decyzję taką, w myśl art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a u.k.p. starosta wydaje z urzędu, na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych.

Powyższa regulacja pozostaje w ścisłym związku z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., wedle którego badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia

Sposób rozumienia powyższego pojęcia "uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń" był już wielokrotnie wyjaśniany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazywano w szczególności, że "uzasadnione" to tyle, co oparte na konkretnych, wiarygodnych podstawach, zaś "poważne" to dotyczące takich aspektów zdrowia, które mogą mieć bezpośredni wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Uzasadnione i poważne zastrzeżenia winny zatem mieć swoje źródło w tego rodzaju informacjach o stanie zdrowia, z których z dużym prawdopodobieństwem wynika, że u posiadacza prawa jazdy mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do możliwości jego dalszego bezpiecznego udziału w ruchu drogowym. Starosta z mocy powołanych przepisów ustawy o kierujących pojazdami jest obowiązany do rozpatrzenia wszelkich otrzymanych sygnałów odnoszących się do stanu zdrowia osoby posiadającej prawo jazdy. Takie informacje mogą pochodzić od różnych podmiotów, w tym także od podmiotów wyspecjalizowanych w zakresie ochrony zdrowia. Jako dowód w sprawie można zgodnie z art. 75 ust. 1 k.p.a. dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Niewątpliwie zatem ww. informacje mogą być zawarte w różnorodnych przekazywanych organom administracji dokumentach, w tym m.in. wynikać także z orzeczeń lekarskich, z karty informacyjnej leczenia, czy opinii o stanie zdrowia sporządzonej przez lekarzy specjalistów (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II GSK 46/24).

Podkreśla się przy tym, że przesłanką wydania decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. nie jest uzyskanie w toku postępowania administracyjnego pewności co do istnienia takich przeciwwskazań, ta bowiem kwestia będzie dopiero weryfikowana w toku specjalistycznego badania, na które kierowca ma być skierowany i dedykowanego kierowcom.

Organy administracji publicznej nie dokonują zatem samodzielnej oceny zdrowia kierujących pojazdami i nie przeprowadzają dodatkowych dowodów na tę okoliczność, w szczególności nie analizują wyników badań lekarskich. Ich zadaniem jest zaś jedynie ocena czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia przesłanki wystąpienia zastrzeżeń co do stanu zdrowia.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do różnicy stanowisk stron, co do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, pod kątem wystąpienia przesłanek z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p.

W ocenie organów zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do stwierdzenia wystąpienia przesłanek skierowania kierowcy na badania lekarskie, o których mowa w powołanym przepisie.

Natomiast w ocenie skarżącego, uzyskane przez organ I instancji ze Szpitala w K. informacje, takiej podstawy nie mogły stanowić. Skarżący podnosi w szczególności, że do informacji o jego stanie zdrowia przekazanej Staroście Kartuskiemu przez lekarza, gdzie wskazano na zaburzenia o symptomatologii padaczkowej i przebyte organiczne uszkodzenie mózgowia nie dołączono żadnej dokumentacji medycznej oraz nie wskazano badań jakie przeprowadzono względem skarżącego podczas pobytu w szpitalu. Tym samym zdaniem skarżącego organy zdecydowały o skierowaniu go na badania wyłączenie w oparciu o gołosłowne i niczym niepoparte twierdzenia lekarza, bez zweryfikowania wiarygodności dokonanego przez lekarza zgłoszenia.

Jednocześnie zdaniem skarżącego organy nie zweryfikowały jego twierdzeń, jakie miał podnosić w zakresie swojego aktualnego stanu zdrowia, akcentując, że w jego przypadku badania nie są potrzebne. Skarżący w tym zakresie wskazywał w odwołaniu, że utrata przytomności zdarzyła się mu pierwszy raz w życiu i że był w szpitalu, ale nie wykryto u niego pomimo przeprowadzonej wtedy diagnostyki żadnej nowej dolegliwości, a jedynie potwierdzono, że skarżący miał wcześniej problemy kardiologiczne. Z tych względów w odwołaniu skarżący stanął na stanowisku, że przeprowadzenie w odniesieniu do jego osoby badania dla kierowców są zbędne. Ponadto na obecnym etapie sprawy skarżący chciałby uzupełnienia materiału dowodowego, to jest dodatkowego przeprowadzenia przez Sąd dowodów z takich dokumentów jak:

1/ wyniku badania elektroencefalograficznego przeprowadzonego w dniu 14 kwietnia 2023 r. i podpisanego przez lekarza neurologa w dniu 6 lipca 2023 r., gdzie wskazano, że C. Z. został skierowany na badanie przez oddział neurologiczny, rozpoznanie: stan po utracie przytomności, zawarto opis badania oraz orzeczenie, że "zapis EEG w czuwaniu prawidłowy". Korelacja kliniczno-diagnostyczna: u pacjenta po incydencie utraty przytomności zapis EEG prawidłowy. Nie zarejestrowano grafoelementów padaczkopodobnych".

2/ karty wizyty w Poradni Neurologicznej w Szpitalu w K. w dniu 6 lipca 2023 r., gdzie jako rozpoznanie wskazano "Inne postacie uogólnionej padaczki i zespołów padaczkowych", "Następstwa krwotoku mózgowego", jako rozpoznanie współistniejące "Przewlekła choroba niedokrwienna serca", "Dychawica oskrzelowa". W rubryce dotyczącej informacji o stanie zdrowia i choroby, procesu diagnostycznego i leczniczego zapisano: "Porada: Stan po utracie przytomności z drgawkami I raz w życiu – abstynencyjne? Choroba wieńcowa – stan po PTCA. Stan po udarze krwotocznym lewej półkuli mózgu. POCHP. Przerost gruczołu krokowego. W oddziale neurologicznym 04.2023. Od czasu hospitalizacji bez utraty przytomności, czy drgawek w badaniu EEG zapis w normie, leki na stałe [...] używki ZZA w wywiadzie. Obecnie przytomny, zorientowany w pełni, chodzący samodzielnie [...].Zalecenia: dalsza opieka w POZ, [...], codzienna regularna aktywność ruchowa, spacery na świeżym powietrzu ok 20 min. Profilaktyka upadków, odpowiednie obuwie, oświetlenie pomieszczeń; badanie densytometryczne i ew lecz osteoporozy. Dieta zróżnicowana, [...]. Samokontrola ciśnienia tętniczego i tętna. Zakaz picia alkoholu w każdej postaci".

Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie w pełni podziela akcentowane przez skarżącego stanowisko, że istnienie uzasadnionych zastrzeżeń, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. musi wynikać z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zatem musi zostać wykazane w postępowaniu, mającym zakończyć się decyzją o skierowaniu na badania.

W ocenie Sądu takie postępowanie w niezbędnym zakresie w tej sprawie przeprowadzono. W jego wyniku uzyskano materiał dowodowy, który zdaniem Sądu trafnie oceniono jako dający podstawy do stwierdzenia wystąpienia przesłanek skierowania skarżącego na badania lekarskie, które dopiero w przyszłości: albo potwierdzą albo wykluczą istnienie przeciwskazań do kierowania pojazdami w związku z zaburzeniami w obrębie stanu zdrowia, z uwagi na które skarżący był hospitalizowany w kwietniu 2023 r. w Szpitalu w K. na Oddziale Neurologii, a później kontynuował leczenie w Poradni Neurologicznej prowadzonej przy tym szpitalu.

Wbrew stanowisku skarżącego, w toku postępowania nie poprzestano tylko na zawiadomieniu otrzymanym ze Szpitala w K. w kwietniu 2023 r., bezpośrednio po tym jak skarżący podlegał hospitalizacji w tej placówce. Organ wystąpił bowiem do Szpitala w K. o sprecyzowanie, z jakich powodów wystosowano ww. zawiadomienie o konieczności skierowania skarżącego na badania dla kierowców. W odpowiedzi na wezwanie organu, Szpital w K. nadesłał pismo z 10 maja 2023 r., opatrzone pieczątkami ordynatora Oddziału Neurologii oraz drugiego lekarza neurologa, będącego też specjalistą medycyny ratunkowej, który wystosował zawiadomienie w tej sprawie. W piśmie tym wskazano, że w ocenie ww. lekarzy skarżący z powodu zaburzeń o symptomatologii padaczkowej oraz przebytego organicznego uszkodzenia mózgowia obecnie nie powinien pracować na wysokości, prowadzić pojazdów oraz obsługiwać urządzeń w ruchu ze względów medycznych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd podzielił stanowisko organów, że informacje ze Szpitala w K., to jest pismo z dnia 10 maja 2023 r. wskazujące na organiczne uszkodzenie mózgowia i zaburzenia o symptomatologii padaczkowej, które w ocenie lekarzy wystąpiły u skarżącego, są informacjami, które należało ocenić jako wskazujące na uzasadnione zaskarżenia co do stanu zdrowia skarżącego.

Informacje te z uwagi na źródło z jakiego pochodzą, prawidłowo uznano za wiarygodne. Organ nie miał podstaw do kwestionowania opinii lekarskiej, za jaką należy uznać pismo z dnia 10 maja 2023 r. pochodzące ze Szpitala w K.. Pod opinią tą wskazującą na określone zaburzenia, będące powodem hospitalizacji skarżącego na Oddziale Neurologicznym podpisało się dwóch lekarzy specjalistów z zakresu neurologii.

Sąd dostrzega, że w uzasadnieniu decyzji zabrakło bezpośredniego wskazania, że organ ocenił wskazaną informację jako dotyczącą zastrzeżeń, które mogą mieć wpływ na bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych. Powyższe uchybienie należy jednak postrzegać jako wadę uzasadnienia decyzji, pozostającą bez wpływu na wynik przedmiotowej sprawy – również w kontekście przedłożonych przez skarżącego na etapie postępowania przed Sądem dokumentów, które potwierdzają, że u skarżącego rozpoznano ""Inne postacie uogólnionej padaczki i zespołów padaczkowych" oraz "Następstwa krwotoku mózgowego". Dokumenty te dodatkowo potwierdzają, że w kwietniu 2023 r. stan zdrowia skarżącego wymagał hospitalizacji, gdzie doszło do utraty przytomności z drgawkami i związało się to z rozpoznaniem u skarżącego w toku leczenia "Innych postaci uogólnionej padaczki i zespołów padaczkowych", oraz "Następstw krwotoku mózgowego". Do tych zdarzeń odnosiły się zaś uzyskane przez organ I instancji w kwietniu 2023 r. informacje ze Szpitala w K., to jest wskazanie, że w tamtym czasie C. Z. miał zaburzenia o symptomatologii padaczkowej oraz przebył organiczne uszkodzenie mózgowia. Nie budzi zaś wątpliwości Sądu, że tego rodzaju objawy chorobowe i zaburzenia w zakresie układu nerwowego, jak utrata przytomności połączona z drgawkami, która wdrożyła diagnostykę w kierunku padaczki oraz uszkodzenie mózgowia, mają charakter poważnych w zakresie, w jakim mogą wpływać na zdolność i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych. W przypadku tego rodzaju zastrzeżeń, zdaniem Sądu istotnie, stan zdrowia skarżącego, jako osoby posiadającej już prawo jazdy, wymagał aby został oceniony w badaniu lekarskim, które potwierdzi bądź wykluczy istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał za istotne dodatkowo wyjaśnić, że w przypadku posiadacza prawa jazdy nie tylko rozpoznanie padaczki, ale także podejrzenie padaczki wskazane przez lekarza, w związku z czym zostaje też wdrożona określona diagnostyka i leczenie, stanowią o wystąpieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. Powyższe wnioski uzasadnia treść rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz.U. z 2022 r., poz. 2503). W załączniku nr 6 do ww. rozporządzenia, który określa szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie układu nerwowego obok zdiagnozowanej wg. określonych kryteriów padaczki, odróżniono bowiem sytuację wystąpienia innej utraty świadomości, zaburzenia świadomości lub napadowych zaburzeń ruchowych o symptomatologii padaczkowej u osoby ubiegającej się o wydanie prawa jazdy lub posiadającej prawo jazdy. Zgodnie z ww. rozporządzeniem inna utrata świadomości, zaburzenia świadomości lub napadowe zaburzenia ruchowe o symptomatologii padaczkowej również uzasadniają dokonanie oceny stanu zdrowia z uwzględnieniem ryzyka ponownego wystąpienia tych zaburzeń podczas kierowania pojazdami, gdzie lekarz specjalista w dziedzinie neurologii określa wymagania dotyczące dalszej obserwacji lekarskiej oraz może wskazać okres, w którym osoba posiadająca prawo jazdy nie może kierować pojazdami.

Jednocześnie podkreślenia wymaga że skarżący nie neguje, iż przebywał w szpitalu oraz że doszło w jego przypadku do utraty przytomności, które to okoliczności potwierdził m.in. w odwołaniu. Okoliczności te potwierdził skarżący także na etapie skargi przedkładając dokumentację medyczną powiązaną z tą właśnie hospitalizacją, jaka miała miejsce w kwietniu 2023 r. i wdrożonym następnie leczeniem w poradni neurologicznej.

Przedkładając ww. dokumentację medyczną skarżący wskazuje, że zawiera ona aktualne wyniki badań wskazujące m.in. na to, że EEG jest u skarżącego prawidłowe i nie zarejestrowano grafoelementów padaczkopodobnych. Treść przedłożonej dokumentacji medycznej wbrew stanowisku skarżącego nie potwierdza, że organy dokonały błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ani nie podważa wiarygodności opinii lekarzy z dnia 10 maja 2023 r.

Sąd podkreśla, że dołączone do skargi dokumenty nie istniały w chwili wydania decyzji przez organ I instancji, to jest w dniu 1 czerwca 2023 r. Oba opatrzone są bowiem datą 6 lipca 2023 r. Po ich wydaniu nie zostały też przedłożone przez skarżącego na dalszym etapie postępowania administracyjnego. Organom nie można zatem czynić skutecznego zarzutu nieodniesienia się do ww. dokumentów, skoro nie były one przez skarżącego przedstawione w toku postępowania administracyjnego. W toku postępowania administracyjnego skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia, że w tej sprawie, jak uważa, nie wystąpiły przesłanki do skierowania go na badania lekarskie w trybie art. art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p.

Wbrew intencji skarżącego, zapoznając się z treścią ww. dokumentacji medycznej stwierdzić natomiast można, że dokumentacja ta odnosi się i potwierdza fakt wystąpienia u C. Z. w kwietniu 2023 r. stanu utraty przytomności połączonego z drgawkami i hospitalizacji skarżącego na Oddziale Neurologicznym w Szpitalu w K. i korzystania w dalszym okresie (lipiec 2023 r.) z Poradni Neurologicznej w tym szpitalu z rozpoznaniem "Innych postaci uogólnionej padaczki i zespołów padaczkowych", oraz "Następstw krwotoku mózgowego".

Przede wszystkim jednak organy administracji, po uzyskaniu takiego rodzaju informacji jak zawarte w piśmie z dnia 10 maja 2023 r., pochodzących od lekarzy neurologów ze Szpitala w K. o wystąpieniu u skarżącego zaburzeń o symptomatologii padaczkowej i uszkodzeniu mózgowia, nie były obowiązane do pozyskiwania szczegółowej dokumentacji medycznej, na podstawie której lekarze sformułowali swoją opinię oraz weryfikowania dokonanego przez lekarzy rozpoznania i tego czy poddali skarżącego właściwym badaniom. Postępowanie wyjaśniające w ocenianej sprawie administracyjnej było prowadzone w celu ustalenia istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do zdrowia skarżącego, a nie w celu szczegółowego ustalenia przez organy jaki jest stan zdrowia skarżącego.

Jedynie na marginesie tej sprawy Sąd wskazuje dodatkowo, że z ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty wynika, że lekarz ma obowiązek zachowania tajemnicy lekarskiej, a więc informacji związanych z pacjentem uzyskanych w związku z wykonaniem zawodu (art. 40 ust.1 cyt. ustawy). Jednym z wyjątków w tym zakresie jest sytuacja, gdy w ocenie lekarza zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób (art. 40 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy). Jeżeli skarżący trafił do szpitala, doszło do utraty przytomności powiązanej z drgawkami i stwierdzono też u niego uszkodzenie mózgowia, lekarz neurolog i specjalista medycyny ratunkowej był zdaniem Sądu, w kontekście ww. przepisów, uprawniony do powiadomienia starosty o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego, w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów. Powołana ustawa stanowi przy tym, że w takiej sytuacji, ujawnienie informacji przez lekarza dotyczących zdrowia pacjenta powinno nastąpić wyłącznie w niezbędnym zakresie (art. 40 ust. 2a cyt. ustawy). Uznać zatem należy, że tym niezbędnym zakresem jest samo wskazanie stwierdzonych przez lekarza zastrzeżeń co do stanu zdrowia, bez konieczności przedkładania szczegółowej dokumentacji medycznej, co do analizy której, jak wskazano wyżej, organy administracji nie posiadają też kompetencji.

Reasumując, w ocenie Sądu, organy dysponowały wystarczającym materiałem dowodowym w postaci opinii lekarzy specjalistów, która stanowiła wiarygodny dowód, pozwalający na ocenę wystąpienia przesłanek zastosowania art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Z powyżej wskazanych względów Sąd nie uwzględnił podniesionych przez skarżącego zarzutów naruszenia art. 7, art. 77, art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 80 k.p.a. Organy wyjaśniły stan faktyczny sprawy w zakresie wystąpienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego. Zastrzeżenia te miały swoje źródło w uzyskanych od lekarzy pracujących w Szpitalu w K. informacjach, co do zaburzeń zaobserwowanych u skarżącego podczas hospitalizacji.

Sąd nie dopatrzył się też naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego. Rozstrzygnięcia podjęte w tej sprawie w oparciu o art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., jak wskazano wyżej znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wbrew intencji skarżącego, również dokumenty przedłożone na etapie skargi stanowią dodatkowe argument za tym, że opinia lekarska z dnia 10 maja 2023 r. znajdowała pełne potwierdzenie w konkretnych zdarzeniach, jakie miały miejsce w kwietniu 2023 r. i pozostawała z związku informacjami dotyczącymi stanu zdrowia skarżącego, które w tamtym czasie pozyskali lekarze. Okoliczność, że podczas jednego z przeprowadzonych na zlecenie Oddziału Neurologii badań, jego wynik był prawidłowy, nie świadczy o tym, aby lekarze nie byli uprawnieni do wskazania, że skarżący trafił do szpitala w związku określonymi zaburzeniami.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).