Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 314/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 2,  art. 23 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 1997 nr 133 poz 883
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r., którą to decyzją odmówił R. G. uwzględnienia jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r.

Jako podstawę materialno-prawną organ wskazał art. 12 pkt 2, art. 22 i art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.).

W motywach uzasadnienia podał, iż brak było podstaw do uwzględnienia skargi R. G. na przetwarzanie jego danych osobowych przez Stowarzyszenie [...]. Organ ustalił, że w/w Stowarzyszenie przetwarza dane osobowe R. G. na swojej stronie internetowej – [...] w zakresie imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego i uznał, że przetwarzanie to znajduje usprawiedliwienie w przesłance legalizującej – art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych, albowiem jest niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych i przetwarzanie to nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.

Organ wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie "usprawiedliwiony cel" zaistniał, albowiem zgodnie z § 7 Statutu Stowarzyszenia, jest ono uprawnione do prezentowania sposobów prowadzenia działalności przez [...]. Wyjaśnił też, że R. G. jest pracownikiem firmy [...] – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., a zatem przetwarzanie jego danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska i stanowiska służbowego przez Stowarzyszenie nie wymagało zgody R. G. w kontekście "usprawiedliwionego celu", o którym mowa w art. 23 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych, nadto nie naruszało jego praw i wolności. Organ podkreślił, że przedmiotowe udostępnienie nastąpiło w kontekście opisania sposobu prowadzenia przez [...] Sp. z o.o. działalności gospodarczej, w imieniu której R. G. jako pracownik występował. Zdaniem GIODO nie można było zatem uznać, że doszło do naruszenia prawa R. G. do ochrony życia prywatnego, rodzinnego, czy też prawa do decydowania o swoim życiu osobistym, albowiem przetwarzane dane dotyczyły wyłącznie sfery zawodowej.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. G. do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 5 i art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 136 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że po wydaniu przez GIODO decyzji Stowarzyszenie "zwiększyło zakres przetwarzania jego danych osobowych, albowiem upubliczniło na swojej stronie internetowej treść rozstrzygnięcia" – treść decyzji GIODO wraz z uzasadnieniem

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 136 k.p.a. skarżący twierdził, że okoliczność upublicznienia decyzji na stronie internetowej powinna zostać wzięta pod uwagę przez organ rozpoznający sprawę ponownie, albowiem organ odwoławczy jest organem o charakterze reformatoryjnym.

Nadto, że zastosowanie winien znaleźć art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, dotyczący danych wrażliwych, sensytywnych nawet pomimo tego, że Stowarzyszenie zaanonimizowało jego dane dotyczące zamieszkania.

Skarżący twierdził również, że przedmiotowa decyzja obarczona jest istotną wadą, polegającą na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie istnieją przesłanki legalizujące z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych.

Zdaniem skarżącego opublikowanie przez Stowarzyszenie jego danych osobowych w Internecie wykraczało poza cele statutowe Stowarzyszenia, nadto publikacja danych jest inną formą ich przetwarzania niż gromadzenie, czy przechowywanie.

W skardze podniesiono, iż pomiędzy Stowarzyszeniem [...], a pracodawcą R. G. – [...] Sp. z o.o. doszło do sporu sądowego o naruszenie przez Prezesa Stowarzyszenia [...] dóbr osobistych W. C. – pracodawcy skarżącego.

Skarżący wywodził też, że Generalny Inspektor winien, w kontekście naruszenia jego praw i wolności, dokonać oceny zasadności roszczenia z art. 24 kc,

przez pryzmat art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, niezależnie od oceny sądu powszechnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzji odpowiada prawu.

Na wstępie podkreślić należy, iż ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), co wynika z art. 3 ust. 1 pkt 2 i innych, znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem osoba prawna, jaką jest Stowarzyszenie, przetwarzała dane osobowe skarżącego dla realizacji celów statutowych.

W przedmiotowej sprawie, co jest bezsporne, doszło do konfliktu dwu podmiotów gospodarczych, zajmujących się profesjonalnie [...] tj. pomiędzy Stowarzyszeniem [...] z siedzibą w W. a [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. Do konfliktu doszło na tle zawartej umowy [...]. W sprawie bezsporne też jest, że skarżący R. G. jest pracownikiem [...] Sp. z o.o. oraz, że jego dane osobowe w zakresie nazwiska, imienia i stanowiska służbowego były przez Stowarzyszenie [...] przetwarzane na stronie internetowej tego Stowarzyszenia.

Okoliczność powyższa ma o tyle znaczenie, że ustawa o ochronie danych osobowych chroni co do zasady osoby fizyczne w zakresie przetwarzania ich danych osobowych.

W rozpatrywanej sprawie dane osobowe skarżącego były przetwarzane przez Stowarzyszenie wyłącznie w kontekście zawodowo-służbowym i w zakresie na jaki skarżący wyraził zgodę, decydując się na pracę w [...] Sp. z o.o. na określonym stanowisku służbowym. Dokonując oceny legalności przetwarzania danych osobowych każdorazowo należy ustalić kto (osoba fizyczna, czy podmiot gospodarczy) domaga się ochrony na gruncie ustawy o ochronie danych osobowych i w jakim zakresie ochrona ta jest wyłączona w sytuacji wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych przez pracodawcę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący podejmując pracę w [...] Sp. z o.o. wyraził zgodę by jego dane w zakresie imienia, nazwiska i stanowiska służbowego były przetwarzane przez pracodawcę oraz w tym kontekście (pracowniczym), powszechnie dostępne. Jeżeli takiej zgody skarżący nie wyraził, oznacza to, że to jego pracodawca – [...] Sp. z o.o., a nie Stowarzyszenie, przetwarza jego dane osobowe bez podstawy prawnej. Przy braku zgody skarżącego na przetwarzanie jego danych osobowych przez pracodawcę, R. G. w stosunku do pracodawcy winien kierować żądania zaniechania ich przetwarzania, a nie do Stowarzyszenia.

Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie Stowarzyszenie pozyskało dane osobowe R. G. z oficjalnej strony jego pracodawcy – [...] Sp. z o.o. Przetwarzanie danych, publicznie już przetwarzanych, nie jest prawnie zakazane.

Wskazać też trzeba, iż zakres przedmiotowej sprawy został wyznaczony i ograniczony pierwotnym żądaniem R. G.

Ponownie rozpoznając sprawę (po wniesieniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) GIODO związany był tożsamością postępowania, dlatego twierdzenie, iż na etapie ponownego rozpoznania sprawy przez organ winien on rozszerzyć zakres dotychczasowego postępowania, nie zasługuje na uwzględnienie.

Dodatkowo wyjaśnić należy, iż dopiero na rozprawie (vide protokół rozprawy z dnia 17 października 2011 r.) pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że na stronie internetowej Stowarzyszenia ukazała się decyzja GIODO z dnia [...] sierpnia 2010 r. wraz z uzasadnieniem.

Reasumując - w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, iż Stowarzyszenie [...] w oparciu o Statut Stowarzyszenia (§ 7 Statutu) posiadało przesłankę legalizującą określoną w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych do przetwarzania powszechnie internetowo dostępnych już danych osobowych skarżącego, takich jak imię, nazwisko i stanowisko służbowe. Statut Stowarzyszenia (§ 6 i § 7) przewiduje szeroki katalog celów i sposobów działania Stowarzyszenia, określa jakimi sposobami, formami Stowarzyszenie może realizować swoją działalność gospodarczą. W zakresie statutowym mieści się informowanie na własnej stronie internetowej o formach, sposobach i praktykach prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę – [...] – vide § 7 pkt 5, 6, 10 Statutu.

Konkludując, uznać należy, iż przetwarzanie przez Stowarzyszenie, a wcześniej przez pracodawcę R. G. jego dane osobowe, niewątpliwie zakwalifikować należy, jako dane dotyczące wyłącznie życia zawodowego. W żaden sposób nie można uznać, że dane te należą do katalogu danych wrażliwych, sensytywnych, o których mowa w art. 27 analizowanej ustawy.

Tym samym nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 47 Konstytucji RP, dotyczącego ochrony prywatności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.