Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1270/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 5 maja 2006 roku Wojewoda [...] biorąc za podstawę art.138 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku -Kodeks

postępowania administracyjnego [ DZ.U z 2000 roku nr 98 , poz.1071 z późniejszymi

zmianami ] w związku z art. 15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r o ewidencji

ludności i dowodach osobistych [ DZ.U z 2001 roku , nr 87 , poz.960 z późniejszymi

zmianami ] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia

[...] marca 2006 roku nr [...] orzekającej o wymeldowaniu

A. N. z pobytu stałego , z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w

W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję .

Po przeprowadzonym postępowaniu ustalono w sprawie następujący stan faktyczny :

Lokal nr [...] przy ulicy [...] w W. znajduje się w zasobach

Spółdzielni Mieszkaniowej " B. " .Z pisma spółdzielni z dnia 22 grudnia 2005

roku wynika , że spółdzielcze własnościowe prawo do powyższego lokalu przysługuje

C. N. W przedmiotowym lokalu na pobyt stały byli zameldowani -

C. N. , L. N. oraz ich synowie A. N. i P. N.

L. N. wraz z synami opuściła przedmiotowy lokal przy ulicy [...] w

2001 roku i zamieszkała w W. , w lokalu przy ulicy [...] .

Do lokalu przy ulicy [...] w odwiedziny do ojca przychodził syn A. N. ,

czasami nawet nocował w tym lokalu .

L. N. od chwili opuszczenia lokalu przy ulicy [...] nie przychodziła do

niego .

W dniu [...] listopada 2002 roku Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia

[...] listopada 2002 roku rozwiązał przez rozwód związek małżeński L. N. i

C. N. bez orzekania o winie .W punkcie piątym wyroku rozwodowego

Sąd ustalił zakres korzystania z mieszkania stron położonego w W. przy ulicy

[...] przyznając L. N. prawo do korzystania z mniejszego pokoju o

powierzchni 6 m 2 .Nie toczyło się postępowanie karne przeciwko C. N.

o znęcanie się nad rodziną.

Przed sądem powszechnym zawisła sprawa o podział majątku dorobkowego

rodziców skarżącego A. N. – L. N. i C. N.

W ocenie organu w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego miejsce pobytu

stałego , jest to miejsce w którym skupiają się wszystkie codzienne sprawy , miejsce

w którym się przebywa , wypoczywa i prowadzi gospodarstwo domowe / por. wyrok

NSA z dnia 26 sierpnia 1997 roku , V SA 1945 /96 /.

Zdaniem organu analiza materiału dowodowego pozwala uznać , że w lokalu nr [...] ,

przy ulicy [...] w W. nie stanowi centrum spraw życiowych i

osobistych A. N.

Uznał, że sam fakt " bywania " w miejscu swojego stałego zameldowania nie może

przesądzać o uznaniu , iż ten lokal stanowi rzeczywiście miejsce stałego pobytu

A. N. Nadto organ podnosił iż zameldowanie nie jest źródłem praw do

lokalu i nie ma wpływu na kształt stosunków cywilno-prawnych między stronami.

Czynność zameldowania jest aktem rejestracji danych o miejscu pobytu danej osoby

Utrzymywanie zameldowania A. N. w lokalu , w którym faktycznie nie

przebywa , stwarzałoby fikcję meldunkową.

Tak więc zdaniem organu skoro A. N. opuścił miejsce stałego pobytu bez dokonania obowiązku wymeldowania , to decyzja o jego wymeldowaniu jest zasadna

Skargę na decyzję organu drugiej instancji o wymeldowaniu do Wojewóddzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. N. o treści tej samej co

skarga L. N.

W uzasadnieniu swojej skargi podnosił, że decyzja o jego wymeldowaniu ,

wymeldowaniu jego matki i młodszego brata P. N. z lokalu przy ulicy

[...] w W. jest niezgodna z prawem , w tym z Konstytucją RP oraz

narusza normy moralne .

Podnosił, że jego matka L. N. dysponuje dokumentem wystawionym przez

spółdzielnię mieszkaniową potwierdzającym, iż przysługuje jej własnościowe prawo

do lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ulicy [...].

W jego ocenie w takiej sytuacji organ nie miał prawa wymeldować właściciela z jego

lokalu .

Nadto zarzucał ,że organ błędnie ustalił iż przedmiotowy lokal opuścił on dobrowolnie

Podnosił ,że opuścił ten lokal w związku z tym , że ojciec C. N. znęcał się

nad rodziną .Argumentował, że matka nie podjęła żadnych kroków prawnych w

związku z zachowaniem ojca ze względu na dobro rodziny i swój spokój.

Przedstawiał, że przebywał on w lokalu przy ulicy T. codziennie , a do

miejsca swojego czasowego pobytu przybywał tylko na noc .

Ma on tam również swoje rzeczy .Lokal przy ulicy [...] w W. traktuje on

tylko jako miejsce czasowego pobytu , i przez cały czas lokal przy ulicy [...] w

W. uważa on za miejsce swojego stałego pobytu .

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga na uwzględnienie nie zasługuje , a zaskarżona decyzja odpowiada prawu .

Na wstępie należy zauważyć , że uprawnienia sądów administracyjnych w przypadku

skargi na decyzję administracyjną polegają na kontroli jej legalności zgodnie z treścią

art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych

[ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 , poz.1270 ze zmianami

zwaną dalej P.p.s.a .

Sąd w zależności od okoliczności uwzględniając skargę uchyla decyzję , stwierdza jej

nieważność lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa / art.145 §1 P.p.s.a

bądź jeżeli decyzja prawa nie narusza skargę oddala / art.151 P.p.s.a /

Sąd rozpatruje skargę na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w

dniu wydania zaskarżonej decyzji, na podstawie materiału dowodowego

zgromadzonego przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania .

Kontrola zgodności z prawem decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności.

Stwierdzenie istnienia danego typu wad decyzji może bowiem eliminować potrzebę

ustalania zaistnienia innych wad .

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja na zawiera

wad , które dawałyby podstawę do stwierdzenia nieważności wydanej decyzji

Następnie kontroli Sądu podlega kwestia przestrzegania przez organy przepisów

postępowania .Istotne jest bowiem czy w postępowaniu przed organami administracji

publicznej zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności

faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy .

Okolicznościami istotnymi w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie danej

osoby z pobytu stałego jest ustalenei faktu opuszczenia miejsca stałego pobytu .

Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca stałego w rozumieniu

art.15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona , jeżeli

opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne [ por. wyrok Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 roku V SA 3169/00 LEX nr 50 123 ]

Zarzuty skarżącego co do błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez organy

administracji w zakresie opuszczenia przez niego lokalu należy uznać za chybione .

Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób

wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy .Uzasadnienie zaskarżonej

decyzji zostało sporządzone prawidłowo zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 kpa i

organ wskazał fakty , które uznał za udowodnione , dowody na których się oparł oraz

wskazał przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności.

Dokonanie przez organ ustaleń odmiennych od zaprezentowanych przez skarżącego

samo w sobie nie może zostać uznane , że dokonano błędnych ustaleń faktycznych

w sprawie .

W zaskarżonej decyzji organ administracji wskazał iż niesporna jest okoliczność , że

w 2001 roku skarżący z matką i bratem opuścił ten przedmiotowy lokal przy ulicy

[...] .Sam skarżący nie kwestionuje tego faktu .

Zgromadzone dowody nie wskazują, aby odbyło się to pod przymusem C.

N. Skarżący podnosił ,że powodem opuszczenia przedmiotowego lokalu przez

niego , matkę i brata było naganne zachowanie się ojca C. N .

Poza wyjaśnieniami L. N. żadne inne dowody nie potwierdzają zmuszenia ich

do opuszczenia tego lokalu .Może o tym świadczyć fakt , że ani skarżący , ani L.

N. nie podejmowali żadnych kroków prawnych w celu przywrócenia posiadania

lokalu .Mimo orzeczonego w wyroku rozwodowym prawa do korzytania z jednego

pokoju w lokalu przy [...] matka skarżącego nie realizowała tego prawa .

Powyższe ustalenia zasadnie pozwoliły organowi uznać ,że opuszczenie lokalu przez

skarżącego należy uznać za dobrowolne i mające charakter trwały .

W zarzutach skargi A. N. podtrzymywał swoją wersję związaną z

opuszczeniem lokalu , nie przedstawiając argumentów pozwalających uznać , że

organy naruszyły przepisy , które miałyby wpływ na prawidłowość ustaleń

faktycznych , które można uznać za naruszenie innych przepisów postępowania

mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania - art. 145 § 1 ust.1 lit.c ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

Poczynione ustalenia przez organy administracji publicznej nie są sprzeczne z

treścią zebranego materiału dowodowego , a dokonana ocena nie nosi znamion

dowolności.

Taka sprzeczność zachodzi wtedy , gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem

dowodowym zgromadzonym w sprawie , a konkluzją do jakiej dochodzi organ na

podstawie tego materiału .

Taka sprzeczność wystąpi gdy :

z treści dowodu wynika co innego niż przyjął organ / przeinaczenie /

gdy pewnego dowodu zebranego nie uwzględniono przy ocenie - wbrew

obowiązkowi oceny całokształtu okoliczności sprawy

* gdy organ przyjął pewne fakty za ustalone , mimo , że nie zostały one w ogóle lub

są niedostatecznie potwierdzone

* gdy organ uznał pewne fakty za nie udowodnione , mimo że były ku temu podstawy

* ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub

regułami logicznego wnioskowania , tzn. organ wyprowadził błędny logicznie wniosek

z ustalonych przez siebie okoliczności.

Należy zgodzić się z argumentacją organu , że lokal przy ulicy [...] w

W. nie stanowi centrum życiowego skarżącego ani jego matki i brata od roku

2001 .

Sam fakt odwiedzania ojca przez syna , a nawet okazyjne nocowanie w tym lokalu

przez skarżącego nie może zostać uznane za stałe przebywanie .

Argumentacja skarżącego co do prawa zameldowania w tym lokalu ponieważ jego

matce przysługuje tytuł prawny należy uznać za chybiony , ponieważ jak słusznie

zauważył organ w zaskarżonej decyzji, w kwestii zameldowania istotne jest

faktyczne przebywanie w lokalu , a nie samo nawet posiadanie tytułu prawnego do

lokalu .

W związku z tym ,że zgromadzony materiał dowodowy zawierał przeciwstawane

dowody , to do istoty orzekania należała ocena zgromadzonych dowodów i

oczywistym jest, że poczynione ustalenia faktyczne muszą z częścią dowodów

pozostawać w sprzeczności.

Prawidłowo zdaniem Sądu poczynione ustalenia faktyczne pozwoliły trafnie

zastosować przepisy prawa materialnego - tj. art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia

1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych i orzec o wymeldowaniu

skarżącego z pobytu stałego z lokalu przy ulicy [...] w W. uznając , że

opuścił on przedmiotowy lokal przenosząc swoje centrum życiowe do lokalu przy

ulicy [...] w W.

Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji