Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1744/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. e art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2 art. 255 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 03 marca 2015 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 03 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2014 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wniosku o umorzenie należności z tytułu składek w części dotyczącej składek za ubezpieczonych niebędących jednocześnie płatnikami składek; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący A. R. wystąpił z zażądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona, która wnosi skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej - p.p.s.a.).

W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.

Aktualna pozostaje ocena żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub też wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W uzasadnieniu żądania Wnioskodawca podał, że jest bezdomnym i bezrobotny. Nie posiada żadnego majątku. W rubryce dochód miesięczny brutto wpisał "brak".

Oświadczenie majątkowe Skarżącego budziło wątpliwości.

W tym zakresie wskazać należy, ze już w treści wniosku o prawo pomocy Wnioskodawca wskazał adres zamieszkania oraz inny adres do korespondencji.

Pisma kierowane do Skarżącego w toku postępowania administracyjnego oraz w toku postępowania sądowoadministracyjnego podejmują dorośli domownicy. Z akt administracyjnych wynika, że pod adresem wskazanym jako adres zamieszkania Wnioskodawca w przeszłości prowadził Autokomis.

Pismem z dnia 27 stycznia 2014 roku Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez:

- udokumentowanie rodzaju posiadanych źródeł przychodu oraz udokumentowanie wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za okres od 01 stycznia 2014 roku – w tym także źródeł i wysokości przychodów osiąganych przez domowników,

- udokumentowanie średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego poprzez przedłożenie rachunków i faktur za trzy ostatnie miesiące,

- udokumentowanie kosztów utrzymania oraz tytułu prawnego do zajmowania nieruchomości położonych pod adresami wskazanymi w treści wniosku, jako adres zamieszkania oraz adres do korespondencji.

Wezwanie nie zostało wykonane.

Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyjęcia stanowiska, że uiszczenie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej Skarżącego w taki sposób, iż nie będzie on w stanie zapewnić sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e, art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.