Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 632/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 92 c
journal: Dz.U. 2021 poz 919
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2024 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 października 2023 r. nr 0401-IOA.4802.30.2023 w przedmiocie kary pieniężnej z uwagi na wykonywanie przewozu drogowego bez oznakowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy na rzecz R. B. kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dnia [...] maja 2022 r. na drodze krajowej nr [...] w B., funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej poddali kontroli pojazd silnikowy marki S. nr rej. [...] wraz z naczepą marki K. nr rej. [...], kierowany przez C. S.. Na podstawie okazanego w trakcie kontroli potwierdzenia wystawienia karty przekazania odpadów w systemie BDO ustalono, że transport realizowany był przez firmę Transporter R. B.. Ww. zespołem pojazdów przewożone były odpady w postaci urządzeń zawierających freony o kodzie 20 01 23 oraz zużytych urządzeń zawierających freony, HCFC, MFC o kodzie 16 02 11, co zostało potwierdzone treścią wygenerowanej w trakcie przedmiotowej kontroli drogowej karty przekazania odpadów w systemie BDO. W toku działań kontrolnych ujawniono naruszenie przepisów ustawy z [...] września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2210 ze zm., dalej: u.t.d.), polegające na wykonywaniu przewozu drogowego odpadów bez oznakowania środka transportu tablicą "ODPADY", wskazującą na taki rodzaj przewozu. Na powyższą okoliczność sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach protokół kontroli drogowej, z których jeden po przeczytaniu i podpisaniu przekazano kierowcy.

Mając na względzie ustalenia dokonane w toku kontroli drogowej oraz biorąc pod uwagę materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T., decyzją z [...] sierpnia 2023 r. nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł, z uwagi na wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środka transportu tablicą "ODPADY".

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z [...] października 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ podał, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, stanowią przepisy ustawy z [...] września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021 r. poz. 779 ze zm.), rozporządzenia Ministra Środowiska z 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1742). Organ podał, że na podstawie zgromadzonych dowodów w sprawie nie ma wątpliwości, iż kontrolowanym transportem przewożony był odpad, który zgodnie z wymogami rozporządzenia

w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów, winien być oznakowany tablicą "ODPADY". Z dokumentów wynika, że przewożone były odpady w postaci urządzeń zawierających freony o kodzie 20 01 23 oraz zużytych urządzeń zawierających freony, HCFC, HFC o kodzie 16 02 11, co zostało potwierdzone treścią wygenerowanej w trakcie przedmiotowej kontroli drogowej karty przekazania odpadów w systemie BDO. W związku z powyższym, organ stwierdził, że nałożona zaskarżoną decyzją kara pieniężna związana jest z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu, które

w niniejszej sprawie bezspornie miało miejsce, gdyż na pojeździe nie stwierdzono umieszczenia tablicy "ODPADY".

Odnosząc się argumentu strony, że tablica uległa uszkodzeniu podczas załadunku

w momencie, gdy operator wózka widłowego o nią zahaczył, wskutek czego urwano nity mocujące tablicę, a z uwagi na brak odpowiednich narzędzi do naprawy jedynym możliwym wyjściem w tej sytuacji było umieszczenie tablicy "ODPADY" za przednią szybą, gdzie napis był widoczny, organ stwierdził, że okoliczności te nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z opisu stanu faktycznego sprawy zawartego w protokole kontroli drogowej jednoznacznie wynika, że w momencie zatrzymania do kontroli drogowej, pojazd nie był oznakowany tablicą "ODPADY". Ponadto zarówno protokół z kontroli drogowej jak również załączona do niego dokumentacja zdjęciowa wykonana w chwili kontroli drogowej, nie potwierdzają, aby za przednią szybą pojazdu znajdowała się taka tablica. Organ podkreślił, że bezspornie kontrolowany transport nie został oznakowany zgodnie z wymogami rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów, czyli w sposób trwały, umieszczony na zewnątrz pojazdu.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego obowiązku wskazania okoliczności sprawy bądź odpowiednich dowodów, że podmiot wykonujący przewóz miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, organ odwoławczy wyjaśnił, że okoliczności objęte hipotezą art. 92c ust. 1 u.t.d. powinien udowodnić przedsiębiorca, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tych przepisów, które mają uwalniać go od odpowiedzialności za stwierdzone wykroczenia kierowcy pojazdu. Należy zatem stwierdzić, że aby od tej odpowiedzialności się uwolnić, nie wystarczy wykazanie braku winy, lecz wymagane jest udowodnienie podjęcia wszystkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia powstaniu naruszenia prawa. Odpowiedzialność podmiotu prowadzącego działalność transportową jest bowiem w przepisach ujęta w sposób rygorystyczny, mający na uwadze dążenie do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego. W świetle przepisów u.t.d. podmiot zajmujący się przemieszczaniem odpadów nie odpowiada na zasadzie winy, ale za fakt naruszenia prawa, tj. brak stosownego oznakowania pojazdu podczas wykonywania transportu drogowego odpadów. Odpowiedzialność przewidziana art. 92a ust. 1 u.t.d. ma charakter obiektywny, co oznacza, że dla jej ustalenia wystarczające jest stwierdzenie samego faktu naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego.

Organ wyjaśnił, że nie zwalnia strony z odpowiedzialności za naruszenie przepisu również fakt, że jak twierdzi, kierujący pojazdem umieścił tablicę "ODPADY" za przednią szybą pojazdu, co de facto nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Nawet gdyby do takiego oznakowania pojazdu doszło, to i tak umieszczenie tablicy "ODPADY" za przednią szybą pojazdu, nie jest zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów. Tym samym wskazane okoliczności nie spełniają przesłanek z art. 92c u.t.d.

Organ podkreślił, że kierujący transportem miał wiedzę, że tablica "ODPADY" została uszkodzona, jednak z uwagi na brak odpowiednich narzędzi do naprawy, nie zadbał o to i nie podjął żadnych działań, aby po uszkodzeniu jej mocowania przez operatora wózka widłowego podczas załadunku, tablicę "ODPADY" ponownie przymocować w sposób trwały na zewnątrz pojazdu. Skoro zatem strona działając osobiście, czy to przez swojego kierowcę, nie dołożyła należytej staranności przy przygotowaniu środka transportu służącego do przewozu odpadów, nie zapewniła również możliwości ponownego zamontowania tablicy "OPDADY" w przypadku jej utraty, to nie można mówić o braku jej odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia. Przede wszystkim nie można twierdzić, że nie miała wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń

i okoliczności, których wykonujący przewóz nie mógł przewidzieć zważywszy, że tablice rejestracyjne środka przewozowego, mimo iż przebywały w tych samych warunkach

w momencie załadunku, pozostawały na swoim miejscu podczas kontroli, co widać na załączonej dokumentacji zdjęciowej.

Podkreślenia wymaga, jak już wyjaśniono, że okoliczności, które mają uwalniać stronę od odpowiedzialności za stwierdzone wykroczenia kierowcy, powinien udowodnić przedsiębiorca, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tych przepisów, tym samym zarzut dotyczący obowiązku wskazania okoliczności sprawy bądź odpowiednich dowodów, że podmiot wykonujący przewóz miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, organ uznał za bezpodstawny.

W skardze do tut. Sądu, strona skarżąca wniosła o umorzenie decyzji w zakresie określonego naruszenia. Skarżący sformułował następujące zarzuty:

- rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym a ustaleniami istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy zawartymi w decyzji o nałożeniu kary;

- organ wydający przedmiotową decyzję nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

- naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynikających z art. 7, 8, 9, 10 i 11 k.p.a. oraz art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych;

- naruszenie art. 7 i art. 11 k.p.a., jak i art. 78 § 1 k.p.a. przejawiające się nieuwzględnieniem mających istotne znaczenie dla sprawy dowodów przedkładanych i wnioskowanych przez stronę, tj. wyjaśnień dotyczących niezależnych przyczyn powstałego naruszenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracją następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), skarga podlega natomiast oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Przeprowadzona przez Sąd według wskazanych powyżej zasad kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że akty te wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc skutkującym koniecznością ich uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Zdaniem Sądu, organy dopuściły się naruszenia przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 75 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.), dalej: K.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji powyższych uchybień proceduralnych organy nie ustaliły w sposób prawidłowy, czy rzeczywiście nie zaistniały podstawy faktyczne do wyłączenia odpowiedzialności skarżącego i nienałożenia na niego administracyjnej kary pieniężnej w kwocie [...]zł.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Dyrektora Administracji Skarbowej

w B. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T. w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości [...] zł nałożonej na skarżącego za naruszenie określone w I.p. 4.8 załącznika nr [...] do ustawy

o transporcie drogowym, tj. wykonywanie przewozu drogowego odpadów (w postaci urządzeń zawierających freony o kodzie 20 01 23 oraz zużytych urządzeń zawierających freony, HCFC, MFC o kodzie 16 02 11) przez transportującego odpady bez oznakowania środka transportu tablicą "ODPADY".

Materialnoprawną podstawę ustalenia odpowiedzialności skarżącego stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] września 2001 r. o transporcie drogowym. Stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] zł do [...] zł za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń, numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403:

1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9,

2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10

- załącznika nr [...] do ustawy.

Z załącznika nr [...] do u.t.d. lp. 4.8 wynika, że wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach podlega karze w wysokości [...] zł.

Stosownie zaś do art. 92c ust. 1 u.t.d. nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli:

1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia,

a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub

2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub

3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat.

W zakresie ww. naruszeń, organ prawidłowo wskazał na regulacje ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz wydanego na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy

o odpadach, rozporządzenia Ministra Środowiska z 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów.

Zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o odpadach, środki transportu odpadów są oznakowane w sposób zgodny z przepisami wydanymi na podstawie ust. 7. Na podstawie art. 24 ust. 7 tej ustawy, minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla transportu odpadów,

w tym dla środków transportu i sposobu transportowania, oraz oznakowania środków transportu, biorąc pod uwagę właściwości odpadów i ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi.

Na tej podstawie zostało wydane wskazane wyżej rozporządzenie, które w § 9 ust. 1 stanowi, że środki transportu odpadów stanowiące pojazd albo zespół pojazdów

w rozumieniu ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, ze.zm.), oznacza się tablicą:

1) koloru białego o wymiarach 400 mm szerokości i 300 mm wysokości;

2) na której umieszcza się napis "ODPADY" naniesiony wielkimi literami koloru czarnego o wysokości minimum 100 mm i szerokości linii minimum 15 mm.

Zgodnie z § 9 ust. 3 tego rozporządzenia, oznakowanie umieszcza się w widocznym miejscu z przodu środka transportu, na jego zewnętrznej powierzchni.

Stosownie natomiast do treści § 9 ust. 4 ww. rozporządzenia oznakowanie środków transportu odpadów, powinno być czytelne i trwałe, w tym odporne na warunki atmosferyczne.

W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że [...] maja 2022 r. na drodze krajowej nr [...] w miejscowości B., funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej poddali kontroli pojazd silnikowy marki S. nr rej. [...] wraz z naczepą marki K. nr rej. [...], który przewoził ładunek odpadów. Na podstawie okazanego w trakcie kontroli potwierdzenia wystawienia karty przekazania odpadów w systemie BDO nr [...] oraz nr [...] funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej ustalili, że transport realizowany był przez firmę -Transporter R. B.. Ww. zespołem pojazdów przewożone były odpady w postaci urządzeń zawierających freony o kodzie 20 01 23 oraz zużytych urządzeń zawierających freony, HCFC, HFC o kodzie 16 02 11, co zostało potwierdzone treścią wygenerowanej w trakcie przedmiotowej kontroli drogowej karty przekazania odpadów w systemie BDO. W trakcie czynności kontrolnych stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego odpadów bez oznakowania środka transportu tablicą "ODPADY". Na powyższą okoliczność sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach protokół kontroli drogowej nr [...], z których jeden po przeczytaniu i podpisaniu przekazano kierowcy. W aktach administracyjnych znajdują się również fotografie wskazanego pojazdu.

Protokół ten niewątpliwie jest podstawowym dowodem w sprawie o stwierdzenie naruszenia przepisów dotyczących transportu drogowego. Jako dokument urzędowy –

w rozumieniu art. 76 § 1 K.p.a. - sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania, niewątpliwie stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i korzysta z domniemania zgodności z prawdą.

[...] jednak w celu wyczerpującego rozpoznania sprawy i prawidłowego ustalenia stanu faktycznego organy powinny w razie potrzeby sięgać także po inne dowody. Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Ponadto, jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, na podstawie art. 75 § 2 K.p.a., organ może odebrać od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W kontekście tego, nie do zaakceptowania jest więc taka wykładnia, która prowadzi do nałożenia kary na podmiot wykonujący legalnie przewóz odpadów, który dopełnił obowiązków w zakresie tego przewozu - w tym przypadku oznakował pojazd w odpowiedni sposób i tylko

w wyniku następczych, niezależnych od niego zdarzeń zaistniała okoliczność wyczerpująca znamiona naruszenia z lp. 4.8 załącznika 3 do ustawy. W tym miejscu Sąd zauważa, że w piśmie z dnia [...] lipca 2023 r. (zatem jeszcze przed wydaniem decyzji organu I instancji) skarżący podniósł, co następuje: dnia [...].05.2022 r. "na drodze krajowej nr [...] w B., al. [...] przez organ SŁUŻBY CELNO- SKARBOWEJ został zatrzymany mój zespół pojazdów prowadzony przez kierowcę C. S.. Pojazd realizował zlecenie transportowe, polegające na transporcie zużytych lodówek z B. do M. . Kontrolujący podczas wykonywania czynności stwierdził brak oznakowania pojazdu przeznaczonego do transportu odpadów a konkretnie brak tablicy oznakowującej ww. pojazd. Nie jest to prawdą, ponieważ pojazd posiadał tablicę "ODPADY" lecz znajdowała się ona nie na zewnętrz pojazdu a za szybą pojazdu. Tablica została osadzona przez kierowcę za szybą ponieważ podczas załadunku operator wózka widłowego przewożąc lodówki do załadunku otarł mój pojazd lodówką powodując zerwanie tablicy "ODPADY" z mojego pojazdu. Tablica przynitowana do maski pojazdu aluminiowymi nitami które po prostu pękły. Nie powstały inne szkody na pojeździe w związku z czym nie były zawiadamiane organy oraz nie zostało spisane oświadczenie. Kierowca poprosił operatora by mu pomogli przymocować tablicę, lecz firma załadunkowa nie posiadła odpowiednich narzędzi do tej czynności. Była możliwość przymocowania tablicy taśmą lecz istniało duże ryzyko iż tablica podczas jazd odklei się i spadnie na jezdnie powodując zagrożenie w ruchu drogowym. Kierowca po rozmowie ze mną podjął decyzję o umieszczeniu tablicy za szybą w prawym jej rogu. Tablica była świetnie widoczna z dużej odległości i jak najbardziej spełniała swoją rolę. Wszystkie inne formalności związane z transportem odpadów zostały dopełnione. Uważam iż mniejszym "złem było umieszczenie tablicy za szybą niż ryzykowanie iż tablica spadnie na szybę np. pojazdu osobowego."

W związku z powyższym skarżący wniósł o "odstąpienie" od kary finansowej za ww. sytuację i zakończenie postępowania poprzez udzielenie mu upomnienia.

Organ w tym kontekście natomiast podnosi, że z opisu stanu faktycznego sprawy zawartego w protokole kontroli drogowej jednoznacznie wynika, że w momencie zatrzymania do kontroli drogowej, pojazd nie był oznakowany tablicą "ODPADY". Ponadto trudno zgodzić się z wyjaśnieniem strony, że tablica "ODPADY" była w sposób widoczny umieszczona za przednią szybą pojazdu, skoro dokumentacja zdjęciowa wykonana

w chwili kontroli drogowej, nie potwierdza, aby za przednią szybą pojazdu znajdowała się taka tablica. Zdaniem organu odwoławczego, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za naruszenie przepisu również fakt, że jak twierdzi, kierujący pojazdem umieścił tablicę "ODPADY" za przednią szybą pojazdu, co de facto nie znajduje potwierdzenia

w materiale dowodowym. Dalej wyjaśnił, że nawet gdyby do takiego oznakowania pojazdu doszło, to i tak umieszczenie tablicy "ODPADY" za przednią szybą pojazdu, nie jest zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów. W ocenie Dyrektora, okoliczności podane przez stronę, nie spełniają przesłanek wskazanych w art. 92c u.t.d.

Zdaniem tut. Sądu, powyższe stwierdzenie jest przedwczesne. Wprawdzie zdjęcia nie pozwalają stwierdzić, że faktycznie tablica "ODPADY" została umieszczona za przednią szybą, jednakże skarżący powołuje się także na inne okoliczności, które wymagały weryfikacji. Zdaniem Sądu sprawdzenia wymagało, czy faktycznie miało miejsce zdarzenie opisane przez skarżącego, tj. doszło do zerwania tablicy "ODPADY"

z pojazdu podczas załadunku przez operatora wózka widłowego przewożącego lodówki do załadunku. W wyniku czego tablica przynitowana do maski pojazdu odpadła, bo pękły aluminiowe nity. Przy czym firma załadunkowa nie posiadała odpowiednich narzędzi umożliwiających przymocowanie tablicy.

Z uwagi na powyższe należało przesłuchać kierowcę C. S. na te okoliczności, w tym czy i w którym miejscu umieścił tablice za szybą, czy zdarzenie zerwania tablicy miało miejsce, czy nie było możliwości jej przymocowania w sposób trwały. W miarę możliwości należy przesłuchać także operatora wózka widłowego

(w przypadku ustalenia danych personalnych), który miał uczestniczyć w tym zdarzeniu.

W odniesieniu do tych kwestii nie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, nie zweryfikowano podnoszonych przez skarżącego okoliczności zaistniałego zdarzenia i odpadnięcia tablicy, braku możliwości jej powtórnego przymocowania po załadunku odpadów. W szczególności nie został przeprowadzony dowód z przesłuchania kierowcy, a w miarę możliwości także operatora wózka widłowego. W okolicznościach sprawy sam protokół i fakt podpisania protokołu przez kierowcę bez zastrzeżeń nie mógł być natomiast uznany za wystarczający do stwierdzenia, że nie wystąpiły przesłanki z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d..

Brak postępowania wyjaśniającego we wskazanym zakresie powoduje, że nie można jednoznacznie stwierdzić, czy skarżący w ogóle nie dokonał wymaganego oznakowania środka transportu, czy jednak rzeczywiście dokonał, ale ono na skutek czynności operatora wózka widłowego odpadło. Z materiału dowodowego nie wynika czy środek transportu nosił jakiekolwiek ślady mogące wskazywać na uprzedni prawidłowy montaż tablicy przy pomocy nitów.

Faktem powszechnie znanym jest, że nawet trwale umocowany element może zostać oddzielony od miejsca umocowania, czy to w wyniku bezpośredniego, zamierzonego działania człowieka, czy też warunków od człowieka niezależnych np. zużycie materiału, warunki pogodowe. Dotyczy to także tablic montowanych na pojazdach w tym np. tablic rejestracyjnych, które – jak wykazuje doświadczenie życiowe – czasami odpadają wskutek drgań, zderzeń z innymi rzeczami, są przedmiotem kradzieży. Nie można tym samym wykluczyć, że nawet trwale przymocowana tablica

z napisem "ODPADY" może również odpaść.

Warto w tym miejscu przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt II GSK 1021/22, w którym wyrażono następujący pogląd: nie budzi wątpliwości w świetle doświadczenia życiowego, że elementy umieszczone na zewnątrz pojazdu i przymocowane do jego powierzchni - niestanowiące więc integralnej części tego pojazdu - mogą ulec uszkodzeniu w trakcie zwykłej eksploatacji pojazdu, zresztą jak i sam pojazd oraz jego części. Natomiast kwestią wymagającą wyjaśnienia

w takim przypadku - na gruncie art. 92c ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy - jest to, czy pomimo wystąpienia takiego uszkodzenia, można przyjąć, że podjęte były dostateczne działania zapobiegawcze, adekwatne do typowych zagrożeń występujących w trakcie transportu. Wymaga to wszechstronnej oceny staranności działań osób zobowiązanych do przygotowania pojazdu oraz okoliczności samego przewozu (np. warunków drogowych), skoro zdarzenie, które wystąpiło w trakcie przejazdu (odpadnięcie spornej tabliczki) może mieć istotne znaczenie dla odpowiedzialności administracyjnej podmiotu zobowiązanego.

Sąd w tut. składzie podziela ww. poglądy i wprawdzie dostrzegając różnice w stanach faktycznych zauważa, że brak tablicy "ODPADY" nie zawsze musi wiązać się

z zastosowaniem sankcji administracyjnej i wykluczeniem stosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

Podnieść należy, że art. 7 K.p.a. wskazuje na konieczność podejmowania przez organy administracji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Przepis art. 77 § 1 K.p.a. nakłada z kolei na organy obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, który zgodnie

z art. 80 K.p.a. w całości powinien być podstawą dokonywanej przez organ oceny.

W myśl zasady ustalonej w art. 8 K.p.a. organy administracji zobowiązane są przy tym prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, co wyraża się m.in. w podejmowaniu czynności zmierzających do dokonania wyczerpującej oceny, w tym także w odniesieniu do okoliczności powoływanych przez skarżącego. Zasada ta wiąże się z zasadą przekonywania sformułowaną w art. 11 K.p.a., zgodnie z którą organy powinny wyjaśniać zasadność przesłanek, jakimi kierują się przy załatwieniu sprawy. W odniesieniu do tej zasady, jak również zasady wynikającej z art. 8 K.p.a. doniosłą rolę pełni z kolei uzasadnienie decyzji, które nie może być sformułowane ogólnikowo i powinno dokładnie wyjaśniać przyczyny dokonanej przez organ oceny.

W myśl art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji,

z przytoczeniem przepisów prawa.

W niniejszej sprawie, wyżej przywołane przepisy procesowe zostały naruszone, bowiem nie zostały zbadane wszystkie okoliczności faktyczne, które mogły mieć wpływ na ocenę, czy wystąpiła przesłanka z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Jednocześnie tut. Sąd nie przesądza, czy zaszły okoliczności wyłączenia odpowiedzialności z tego przepisu ustawy o transporcie drogowym, lecz stwierdza wyłącznie, że zagadnienie to wymaga dalszego zbadania.

Nie przeprowadzono w tym zakresie wystarczającego postępowania wyjaśniającego (w szczególności nie przesłuchano kierowcę na wskazane przez skarżącego okoliczności odpadnięcia tablicy oraz braku możliwości jej zamontowania) i tym samym nie ustalono istotnych okoliczności, co skutkowało naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 75 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dopiero prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do właściwego zastosowania prawa materialnego. W niniejszej sprawie stan faktyczny w podanej części nie został dostatecznie wyjaśniony, stąd brak było podstaw do zaakceptowania decyzji.

W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Sąd orzekł w pkt 1 wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji.

Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., w pkt 2 wyroku, Sąd postanowił

o zasądzeniu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składa się wpis od skargi ustalony w kwocie [...]zł.