Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1123/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi L.K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], w sprawie przyznania L. K. płatności do gruntów rolnych na 2007 r.

Stan sprawy był następujący:

W dniu [...] kwietnia 2007 r. L. K. złożył wniosek w Biurze Powiatowym ARiMR w P. o przyznanie płatności do gruntów rolnych i o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007.

W dniach [...] lipca 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy odbyła się kontrola na miejscu i kolejno kontrola sprawdzająca, które wykazały nieprawidłowości w deklaracji działek.

W wyniku wezwania z dnia [...] kwietnia 2008 r. do złożenia wyjaśnień Strona dokonała korekty wniosku zmieniając powierzchnię gruntów rolnych na działce nr ew.[...] z 7,30 ha do 7,12 ha a na działce nr [...]. 8 z 3,20 ha na 3,38 ha.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał decyzję przyznającą L. K. płatności na 2007 r. w łącznej kwocie 4.194,70 zł, która następnie -na skutek odwołania Strony- została w całości uchylona decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] czerwca 2008 r.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał L. K. płatności na 2007 r. w łącznej kwocie 4.063,68 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej 2.406,29 zł a z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni upraw podstawowych 1.657,39 zł.

Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...].

Skarga na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lutego 2009 r. została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2009 r., sygn. V SA/Wa 390/09.

Wniosek L. K. z dnia [...] października 2009 r., zakwalifikowany przez organ jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lutego 2009 r. i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., nie został uwzględniony. Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności wskazanych wyżej decyzji i decyzja ta została utrzymana w mocy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r.

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. L. K. wystąpił do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej jego ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...]. Organ postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. odmówił, w oparciu o art. 149 § 3 kpa, wnioskowanego wznowienia postępowania wobec uchybienia przez Stronę terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania.

Na skutek zażalenia Strony Prezes Agencji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie wznowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym i zobowiązaniu przez Prezes Agencji do załatwienia sprawy w zakresie wznowienia zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2009 r.

Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Prezesa ARiMR z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. V SA/Wa 1119/13 oddalił skargę L.K. na postanowienie Prezesa ARiMR z dnia 18 lutego 2013 r., nr 24/2013.

W dniu [...] listopada 2013 r. do Prezesa ARiMR wpłynął wniosek Strony o wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lutego 2009 r. Wniosek ten był uzupełniany pismami Strony z [...] i [...] listopada 2013 r. Na wezwanie organu uzupełniony został podpis wnoszącego pismo ale Strona nie wskazała przesłanek, na podstawie których żąda wznowienia. W konsekwencji wniosek L.K. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. został przez Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR pozostawiony bez rozpoznania.

Natomiast postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. a w dniu [...] stycznia 2014 r. wydał decyzję, nr [...], o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

Po rozpoznaniu odwołania Strony decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...].

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, iż w sprawie nie stwierdził przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wskazał, iż wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. organ wziął pod uwagę wszystkie dowody i okoliczności mające wpływ na ustalenie powierzchni, do której mogły być przyznane płatności. Prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego została zweryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 października 2009 r., sygn. 390/09. Równocześnie organ podniósł, iż system PEG stosowany jest przez Polskę dopiero od 2009 r. Dlatego dokonane z jego zastosowaniem obliczenie powierzchni w 2010 r. nie może stanowić ani nowej ani nowo odkrytej okoliczności w rozumieniu przesłanek wznowieniowych dla postępowania zakończonego decyzją z 2008 r.

W skardze z dnia [...] kwietnia 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r., nr [...],L.K. wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu wskazał na naruszenie przez organ art. 7 – 12, 35, 36, 73 i 77 – 79 kpa i podniósł nierzetelność przeprowadzanych w jego gospodarstwie kontroli.

W złożonym do akt sądowych piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. stanowiącym uzupełnienie skargi Skarżący powtórzył zastrzeżenia do przeprowadzonych w jego gospodarstwie kontroli i stwierdził, iż ortofotomapa wykorzystana następnie przy systemie PEG została sporządzona w 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Kontroli Sądu podlegała dokonana przez organ ocena możliwości zastosowania przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Sąd stoi na gruncie jednoznacznego stanowisko orzecznictwa i doktryny, iż nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody z art. 145 § 1 pkt 5 kpa musiały istnieć w dniu wydania decyzji i nie być znane organowi, który wydał decyzję. Tak więc przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie mogły stanowić podstawy wznowienia.

Taka właśnie sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Wszystkie kwestionowane przez Skarżącego kontrole odbyły się przed dniem [...] grudnia 2008 r., ich wyniki oraz zastrzeżenia Strony do raportów z kontroli były znane organowi przed wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. przyznającej L.K. płatności na 2007 r. w łącznej kwocie 4.063,68 zł. Prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego została potwierdzona przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 7 października 2009 r., sygn. 390/09.

Okoliczność nowa, na którą powoływała się Strona, to wyniki ustalania powierzchni za pomocą systemu PEG. Jak zasadnie wskazał organ, system PEG stosowany jest przez Polskę dopiero od 2009 r. Dlatego dokonane z jego zastosowaniem obliczenie powierzchni w 2010 r. nie mogło stanowić ani nowej ani nowo odkrytej okoliczności w rozumieniu przesłanek wznowieniowych dla postępowania zakończonego decyzją z 2008 r. Na 2010 r. maksymalny kwalifikowany obszar PEG ustalony został w oparciu o ortofotomapę z czerwca 2010 r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.