Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2443/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika postępowania – P. P. K.- o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2443/11 w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przy udziale P. P.K. z dnia ... sierpnia 2011 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary grzywny; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... sierpnia 2011 r. Od powyższego wyroku uczestnik postępowania P. P. K. wniósł skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną, jako wniesioną po upływie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r. oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji.

Uczestnik postępowania, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia ... czerwca 2012 r. (data złożenia), uzupełnionym pismem z dnia ... czerwca 2012 r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W jego uzasadnieniu podniesiono, iż adres do doręczeń ustalony przez Sąd jest nieprawidłowy, zaś okoliczności niniejszej sprawy pozwalają domniemywać, że WSA w Warszawie wysyłając odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skorzystał z adresu, który pojawił się na potwierdzeniu przelewu na konto Sądu wpisu od skargi kasacyjnej. W ocenie pełnomocnika niedopuszczalne jest przyjęcie, iż adres wskazany w polu "Nadawca" tego przelewu jest adresem do doręczeń, na który Sąd powinien wysyłać pisma procesowe. Adres ten należy jedynie do szeregu danych wprowadzonych przez jedną ze stron rachunku bankowego na potrzeby przeprowadzania transakcji pieniężnych.

Pełnomocnik uczestnika dalej wyjaśniła, iż odnalezienie adresu kancelarii i danych kontaktowych adwokata jest możliwe w oparciu o jawną ewidencje prowadzoną przez organy samorządu adwokackiego. "..." oraz "..." są dwoma niezależnymi od siebie podmiotami bez powiązań organizacyjnych – wykorzystują jedynie wspólny lokal biurowy i urządzenia techniczne. Siedziba Kancelarii Adwokackiej P. A. mieści się w biurze "...", jednakże adwokat P. A. nie wykonuje przy ul. [...] żadnych czynności związanych ze świadczeniem pomocy prawnej. W związku z tym strona podniosła, że korespondencja wysłana na ul. [...] została odebrana przez osobę nieupoważnioną do odbioru korespondencji i dopiero w dniu ... marca 2012 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przekazany adw. P. A.

Uwzględniając powyższe okoliczności sprawy (doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na niewłaściwy adres, do rąk niewłaściwego podmiotu, jak również fakt, że pełnomocnik uczestnika nie został o tym poinformowany) pełnomocnik stwierdziła, iż nie ponosi winy za zaistniałą sytuację. Dodała również, że dopiero z postanowienia WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi kasacyjnej dowiedziała się o rzekomym uchybieniu terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, czego wyrazem jest wydane w sprawie postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2012 r. oddalające zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Przechodząc zatem do meritum wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i § 4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pełnomocnik uczestnika takiego zaangażowania w terminowym wniesieniu skargi kasacyjnej do Sądu nie wykazała.

Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez pełnomocnika okoliczności sprowadzające się do kwestionowania skutecznego doręczenia pełnomocnikowi odpisu wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r.

Zauważyć bowiem należy, o czym również przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiotowej sprawie (post. NSA z snia 12.07.2012 r., sygn. akt II GZ 238/12), iż Sąd I instancji doręczając odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem prawidłowo posłużył się adresem podanym w tym dokumencie, tj. w potwierdzeniu dokonania przelewu opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa skoro z treści samego pełnomocnictwa nie wynikał żaden adres pełnomocnika, jednakże w załączonym potwierdzeniu dokonanego przelewu adres został wskazany. W sposób prawidłowy dokonano zatem przedmiotowego doręczenia na adres wskazany w przelewie, tj. "...". Należy bowiem podkreślić, że od pełnomocnika profesjonalnego – adwokata, ustanowionego w celu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym – wymaga się szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich, zgodnych z prawem, czynności w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. W świetle przedstawionych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, iż pełnomocnik profesjonalny powinien liczyć się z tym, że konsekwencją posłużenia się przy pierwszych czynnościach procesowych cudzym adresem, bez jednoczesnego podania własnego adresu do doręczeń (który wskazany został dopiero w skardze kasacyjnej z dnia ....04.2012 r.), będzie uznanie przez Sąd, że wskazany adres jest właściwy do doręczeń, tym bardziej, że był to jedyny znany Sądowi adres, który można było powiązać z nowo ustanowionym pełnomocnikiem.

Zauważyć dodatkowo należy, iż w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy pierwszej czynności powinien również wskazać adres do korespondencji bowiem od momentu jego ustanowienia w sprawie, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., doręczeń dokonuje się temu pełnomocnikowi.

W ocenie Sądu pełnomocnik uczestnika nie wyjaśniła czym spowodowane było niewskazanie, w pierwszym piśmie skierowanym do Sądu adresu, na jaki Sąd może doręczać pełnomocnikowi wszelką korespondencję. Zaniechanie temu obowiązkowi doprowadziło do doręczenia orzeczenia Sądu, na adres wskazany w poleceniu przelewu, czego prawidłowość potwierdził w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając powyższe na uwadze pełnomocnik uczestnika, zdaniem Sądu, nie uprawdopodobniła winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i nie wykazała okoliczności uzasadniających przywrócenie wnioskowanego terminu.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.