Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 116/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 165 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

P spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej jako DIAS) z [...] grudnia 2022 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2022 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł za niewykonanie obowiązku przedstawienia środka transportu wraz z towarem w celu przeprowadzenia kontroli w wyznaczonym miejscu oraz odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w części dotyczącej niewywiązania się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem przewozu towarów.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy

z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1857 ze zm., dalej jako ustawa SENT) w brzmieniu obowiązującym w dniu kontroli, w tym przede wszystkim art. 22 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 12a, art. 22 ust. 2a w zw. z art. 10a ust. 1, art. 26 ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 2, ust. 5.

Skarżąca spółka zarzuciła DIAS przede wszystkim naruszenie art. 165b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej jako o.p.), na podstawie którego zdaniem skarżącej spółki, organ powinien umorzyć postępowanie w sprawie z uwagi na wszczęcie postępowania po upływie określonego w art. 165b § 1 o.p. terminu 6 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę DIAS nie podzielił stanowiska skarżącej, twierdząc, iż art. 165b § 1 o.p. nie znajduje zastosowania w postępowaniu prowadzonym w oparciu

o przepisy ustawy SENT, gdyż odesłanie zawarte w art. 26 ust. 5 ustawy SENT nie stanowi podstawy prawnej do stosowania art. 165b § 1 o.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zarówno praktyka sądowa, jak i doktryna opowiadają się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego albo skierowanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (art. 15 § 1 pkt 2i 3, art. 187 i 269 p.p.s.a., art. 267 TFUE w brzmieniu nadanym Traktatem z Lizbony). Ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach

o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (por. B. Dauter Bogusław, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. P.p.s.a. Komenatrz, LEX/el., t. 4 do art. 125, J.P Tarno, P.p.s.a.. Komentarz, LexisNexis 2011, t. 3 do art. 125, postanowienie NSA z 16 września 2022 r., sygn. akt I OSK 1552/20).

W kontrolowanej sprawie mamy do czynienia z takim przypadkiem. Sądowi bowiem wiadome jest z urzędu, że Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstw wystąpił do NSA z wnioskiem z dnia 6 grudnia 2022 r., znak: WIP.646.2022.PCH, w którym przedstawił następujące zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia: "Czy przepis art. 165b § 1 o.p. w zakresie jakim dotyczy terminu wszczęcia postępowania, znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT oraz art. 26 ust. 5 ustawy SENT oraz art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016 poz. 1947)". Powyższe zagadnienie zostanie rozpoznane przez NSA w sprawie o sygn. akt II GPS 1/23. W orzecznictwie ukształtowało się bowiem rozbieżne stanowisko co do dopuszczalność odpowiedniego stosowania przepisu 165b § 1 o.p. w postępowaniu

w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za niewykonanie przez przewoźnika obowiązków nałożonych przez ustawę SENT. W wyrokach z: 18 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1203/21 i II GSK 1265/21, 30 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 2119/21, 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II GSK 2186/21, 2 lutego 2022 r., sygn. akt II GSK 2179/21 NSA uznał, iż powyższy przepis nie ma zastosowania w tego rodzaju postępowaniach. Przeciwny natomiast pogląd NSA wyraził w wyrokach z: 4 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1123/21, sygn. akt II GSK 1126/21, sygn. akt II GSK 1953/21; 24 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1956/21, sygn. akt II GSK 1957/21 z 16 grudnia 2021 r., II GSK 2364/21, II GSK 2363/21.Powyższe zagadnienie zostanie rozpoznane przez NSA w sprawie o sygn. akt II GPS 1/23.

Sąd uznał za uzasadnione zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania powyższego wniosku Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw przez NSA. Zauważyć należy, iż jeden z głównych zarzutów podniesionych w skardze skierowanej do tutejszego Sądu odnosi się do kwestii zastosowania art. 165b § 1 o.p. w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy SENT. Według skarżącego zastosowanie art. 165 b § 1 o.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT, powinno skutkować w niniejszej sprawie umorzeniem postępowania, gdyż postępowanie

w sprawie wymierzenia kary pieniężnej wszczęte zostało po upływie terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Natomiast organ prezentuje odmienne stanowisko, według którego brak podstaw do odpowiedniego stosowania

art. 165 b § 1 o.p. w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy SENT.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że podjęcie przez NSA uchwały

w zakresie opisanym powyżej może mieć istotne znaczenie dla prawidłowego

i zgodnego z prawem rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, wobec czego konieczne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Stąd Sąd - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.