Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 3/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 151 w zw. z art. 64 par 3 i art. 55 par 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. z dnia 3 listopada 2024 r. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieudzielenie odpowiedzi na skargę postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z 3.11.2024 r. K. J. domagał się wymierzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za "niedopełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 p.p.s.a., albowiem zasadnym jest przyjęcie, iż niedopełnienie obowiązku odpowiedzi na skargę w zakresie przywołanym powyżej i utrwalonym judykaturą i piśmiennictwem (...), zatem niespełniających wymagań przeprowadzonej autokontroli, skutkuje faktycznie nieudzieleniem wbrew obowiązkowi odpowiedzi na skargę". W uzasadnieniu tego pisma wnioskodawca wskazał m.in. że wypowiedź organu z 18.10.2024 r. nie spełnia wymogów odpowiedzi na skargę, albowiem "stanowi wyłącznie wystąpienie procesowe z wnioskiem o wyłącznie przyjęcie okoliczności wywodzonych/wnioskowanych przez organ". Podkreślił, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., a zatem ze swojej istoty powinna wyrażać ona stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi. Skarżący wskazał ponadto, ze organ po otrzymaniu skargi jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w trybie autokontroli i w razie uznania skargi za zasadna w całości wydać orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. W przeciwnym przypadku powinien sporządzić odpowiedź na skargę ze wskazaniem, czy organ odmówił uwzględnienia w trybie autokontroli skargi i zarzutów strony w całości czy w części oraz wykazując, że nie można dać wiary środkom dowodowym przedstawionym przez stronę.

W odpowiedzi na opisany wniosek, organ wniósł o jego oddalenie, wskazując m.in. że w odpowiedzi na skargę całościowo odniesiono się skargi, dodatkowo przedstawiając tło całej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Istotą odpowiedzi na skargę jest to, że powinna ona wyrażać stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi. Z akt sprawy o sygnaturze III SA/Kr 1646/24 wynika, że organ pismem z 18.10.2024 r. zawarł stanowisko odnośnie wniesionej przez K. J. skargi, żądając jej oddalenia. Organ wyjaśnił istotę zaświadczenia, jak i motywy uznania w zaskarżonym postanowieniu, że zawarte we wniosku skarżącego żądanie wykracza poza ramy postępowania zaświadczeniowego i z tego też względu argumentował brak zasadności skargi. W ocenie Sądu, argumentacja ta jest w pełni wystarczająca z perspektywy wymogów jakie spełniać winna odpowiedź na skargę. Skoro tak, to nie zaszły podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Tym samym wniosek skarżącego w tym przedmiocie podlegał oddaleniu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a.