Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 165/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 47 § 1,  art. 49 § 1, art. 178, art. 197 § 2, art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt III SA/Po 95/23 o odrzuceniu zażalenia T. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 grudnia 2022 r. nr BP.501.1286.2022.2250.GR4.334552 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Po 95/23, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie T. Sp. z o.o. w G. na postanowienie tego Sądu z dnia 9 marca 2023 r., w przedmiocie odrzucenia skargi spółki na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 grudnia 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu, że postanowieniem z 9 marca 2023 r. WSA odrzucił skargę skarżącej spółki na wskazane w sentencji postanowienie organu. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 9 marca 2023 r., którego nie podpisała, a ponadto nie nadesłała odpisu zażalenia dla organu i nie uiściła wpisu od zażalenia.

Skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie i nadesłanie jego odpisu oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej 27 marca 2023 r., zaś termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie 3 kwietnia 2023 r.

Odrzucając zażalenie postanowieniem zaskarżonym na obecnym etapie postępowania, WSA stwierdził, że zgodnie z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należą do nich m. in. podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) i dołączenie do zażalenia jego odpisu dla doręczenia stronie (organowi) - art. 47 § 1 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis.

WSA podkreślił, że nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia, tj. jego niepodpisanie i nienadesłanie jego odpisu oraz nieuiszczenie wpisu od zażalenia uniemożliwiało nadanie biegu temu zażaleniu i skutkowało jego odrzuceniem.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca spółka, wskazując w nim, że nie miała wpływu na powstanie uchybienia, gdyż pracownik odpowiedzialny za pocztę nie przekazał tej informacji. W związku z powyższym skarżąca nie mogła przedstawić żądanych dokumentów oraz zapłacić opłaty. Strona wniosła o pozytywne rozpatrzenie zażalenia i rozpatrzenie wniesionej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie kwestią bezsporną jest fakt, że żądane przez Sąd I instancji usunięcie braków formalnych i fiskalnych zażalenia, poprzez jego podpisanie, nadesłanie odpisu oraz uiszczenie wpisu od zażalenia (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.), nie zostało wykonane.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Tym samym przywołany przepis w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym, stanowiącym obowiązkowy element pisma procesowego, jest złożenie pod nim podpisu identyfikującego osobę wnoszącą to pismo – w rozpoznawanej zażalenie.

Natomiast zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Zaniechania w powyższym zakresie stanowią braki formalne zażalenia, podlegające uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w tym zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Natomiast myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest zażalenie, to przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 grudnia 2022 r. Skarga ta została odrzucona postanowieniem WSA z dnia 9 marca 2023 r. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w terminie. Doręczając powyższe postanowienie pouczono skarżącą o trybie i terminie wnoszenia zażalenia. Pomimo pouczenia, spółka wniosła zażalenie obarczone zarówno brakami formalnymi, jaki i fiskalnymi, co skutkowało wezwaniem strony do ich usunięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie Sądu z dnia 22 marca 2023 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz wezwanie z dnia 23 marca 2023 do usunięcia jego braków formalnych były jasne, czytelne i zrozumiałe. Sąd I instancji w treści wezwań precyzyjnie określił jakimi brakami formalnymi zażalenie jest obarczone oraz co należy uczynić, aby braki te uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżąca będzie musiała się liczyć w przypadku niewykonania niniejszych wezwań. Jak słusznie zauważył WSA, wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 27 marca 2023 r. (vide: z.p.o. – karta akt sądowych – nr 34), a zatem termin na uzupełnienie braków formalnych oraz uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia mijał w dniu 3 kwietnia 2023 r. Jak wynika z akt sprawy dostrzeżone braki zażalenia nie zostały uzupełnione do dnia wydania postanowienia przez WSA, tj. do dnia 18 kwietnia 2023 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że za uwzględnieniem zażalenia skarżącej nie może przemawiać wskazany przez nią fakt nieprzekazania wezwań sądowych przez pracownika spółki odpowiedzialnego za pocztę. Przedstawiona okoliczność pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia zażalenia przez Sąd I instancji w sytuacji nieuzupełnionych przez stronę braków złożonego środka odwoławczego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.