Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 787/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W toku postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, pełnomocnik M.K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "z uwagi na szczególnie ważny interes społeczno-ekonomiczny skarżącego".

We wniosku argumentowano, że w chwili obecnej skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, która została zawieszona, ale czyni przygotowania do pozyskania zewnętrznego finansowania jego działalności gospodarczej w postaci dotacji pomocowych Unii Europejskiej. "Pozbawienie skarżącego składników majątkowych, które będą przeznaczone na wkład własny działalności gospodarczej niewątpliwie spowoduje udzielenia dotacji unijnych a co za tym idzie doprowadzi nieuchronnie do konieczności ogłoszenia upadłości skarżącego jako przedsiębiorcy". Dalej autor wniosku wywodził, że skarżący ma na utrzymaniu dwójkę uczących się dzieci – prowadzenie egzekucji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci niemożności zapewnienia dzieciom skarżącego "właściwego procesu rozwoju i edukacji, a co za tym idzie trwale wpłynie na ich dalsze życie uniemożliwiając uzyskanie konkurencyjnej pozycji na rynku pracy". Powołano się też na astmę jednego z dzieci i związane z tym miesięczne wydatki na leki rzędu [...]. Wstrzymanie wykonania decyzji nie naruszy interesu publicznego, bowiem skarżący będzie dążył, aby po zweryfikowaniu legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd, zapłacić zaległość podatkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa.

Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 p.p.s.a. pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskującym. Nie wystarczy więc samo lakoniczne stwierdzenie, że niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadnia sytuacja finansowa i ekonomiczna wnioskodawcy i jego rodziny, a także perspektywa ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Wniosek nie obrazuje w jakikolwiek sposób sytuacji przychodowej rodziny, nie podaje jakim budżetem dysponuje rodzina skarżącego, jakie dochody uzyskuje żona skarżącego, czy dzieci chodzą do płatnych szkół, skoro egzekucja administracyjna prowadzona wobec strona miałaby związek z ich edukacją.

Bez bliższego odniesienia się przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do jego sytuacji finansowej i majątkowej, bez przedstawienia jej Sądowi, niemożliwa pozostaje ocena, czy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa.

Tymczasem, w sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a z taką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, to na podatniku (zobowiązanym do rozporządzenia swoim majątkiem) spoczywa obowiązek wykazania konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazania, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący tego nie uczynił

Na marginesie zwrócić uwagę należy na sprzeczności i niejasności zawarte we wniosku, to jest dlaczego udzielenie dotacji unijnych doprowadzi nieuchronnie do konieczności ogłoszenia upadłości skarżącego? – niejasności te jednak pozostają bez wpływu na stanowisko Sądu w niniejszej sprawie

W tych okolicznościach działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.