Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 613/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz- Rajchman po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2022 r., nr 0201-ICK1.500.20.2022.2 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zarządzeniami z 20 września 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu umocowującego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a ponadto do podania numeru PESEL oraz uzupełnienia braku fiskalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia ww. wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania doręczono w trybie art. 74a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) 14 października 2022 r.

W odpowiedzi na wezwania, pełnomocnik uiścił wpis, podał numer PESEL. Nie przedłożono natomiast pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej zgodnie z wymogami art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącej braków formalnych skargi w postaci dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia, tj: pełnomocnictwa procesowego podpisanego podpisem elektronicznym zgodnie z wymogami 46 § 2a i 2b p.p.s.a, zarządzeniem z dnia 25 października 2022 r. wezwano stronę skarżącą do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono stronie skarżącej 27 października 2022 r.

W odpowiedzi na to wezwanie 2 listopada 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej drogą elektroniczna przesłał ponownie skargę podpisaną przez pełnomocnika wraz

z prawidłowo podpisanym pełnomocnictwem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie zaś z art. 12b § 1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. powyższe zasady podpisywania dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona elektronicznie przez pełnomocnika, jednocześnie do pisma nie załączono prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa. W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony. Następnie, wobec braku właściwego uzupełnienia wezwania - przedłożono bowiem pełnomocnictwo bez podpisu elektronicznego (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a), uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał stronę skarżącą do jej podpisania. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.

Jednakże, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, także i w tym przypadku brak formalny nie został uzupełniony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu ponownie przedłożono drogą elektroniczną skargę wniesioną przez pełnomocnika oraz prawidłowo podpisanym pełnomocnictwem, strona skarżąca nie wykonała natomiast zarządzenia Sądu i nie podpisała skargi. Niewypełnienie przez stronę wezwania sądu spowodowało, że ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. Nadmienić należy, że przedstawienie pełnomocnictwa przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 2 listopada 2022 r. stanowiło czynność dokonaną po terminie.

W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.