Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 144/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 lipca 2023 r. J.G. (dalej: "skarżąca") wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 września 2023 r. oraz z 4 października 2023 r. wezwano skarżącą do wykazania, czy przed złożeniem skargi na bezczynność wniosła ponaglenie za pośrednictwem organu do organu wyższego stopnia w myśl art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a."), w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżąca takiego ponaglenia nie składała.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 18 października 2023 r. poinformowała, że zwróciła się z ponagleniem do organu pismem z dnia 21 listopada 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Zgodnie z treścią art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie musi zawierać uzasadnienie.

W ocenie tut. Sądu skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie poprzedziła złożenia skargi na bezczynność organu, składanej do Sądu, ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Pismo skarżącej z dnia 21 listopada 2022 r., które ona sama wskazała jako ponaglenie, nie nosi cech tego środka prawnego. Nie zostało ono skierowane do organu wyższego stopnia. Skarżąca w piśmie tym ponownie przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, zażądała wydania decyzji i poinformowała organ, ze w razie braku reakcji złoży skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego i będzie dochodziła należnego jej odszkodowania, jeśli z tego tytułu poniesie wymierny uszczerbek finansowy. Nie sformułowała jednak zarzutów odnośnie bezczynności czy przewlekłości postępowania i nie zażądała stwierdzenia bezczynności organu, zobowiązania go do wydania rozstrzygnięcia i ustalenia osób ponoszących odpowiedzialność za zaistniały stan rzeczy.

Mając na względzie fakt, że pismo skarżącej z dnia 21 listopada 2022 r. nie stanowiło ponaglenia, a skarżąca nie wykazała, że składała innego pisma, które stanowiłoby ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. należało uznać, że skarga na bezczynność organu wniesiona do tut. Sądu nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. .