Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 304/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1, art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki Protokolant Starszy sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi T. spółka z ograniczona odpowiedzialnością na rozpatrzenie protestu Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Skarżąca T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej zwana jako: "Spółka" lub "Skarżąca"), wniosła skargę na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] lipca 2021 r. o numerze [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu Spółki od negatywnego wyniku oceny merytorycznej wniosku nr [...] o dofinansowanie projektu pn. W drodze ku aktywizacji zawodowej osób biernych zawodowo z niskimi kwalifikacjami w powiecie [...] złożonego w ramach konkursu [...].

W rozpoznawanej sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.

Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Urzędu Pracy wniosek o dofinansowanie projektu dotyczącego regionalnego rynku pracy pod tytułem "W drodze ku aktywizacji zawodowej osób biernych zawodowo z niskimi kwalifikacjami w powiecie [...]" złożonego w ramach konkursu [...], któremu nadano nr [...].

Skarżąca 7 czerwca 2021r. otrzymała informację o negatywnej ocenie złożonego wniosku, z powodu braku otrzymał wymaganego minimum w dwóch częściach oceny (IV Grupy docelowe i 5.4-5.6 doświadczenie wnioskodawcy

i partnerów oraz sposób zarządzania projektem). Wniosła od tej oceny protest.

O negatywnej ocenie złożonego protestu Skarżąca została poinformowana przez Wojewódzki Urząd Pracy pismem z [...] lipca 2021r. o nr [...].

Pismem z dnia [...] sierpnia 2021r., Skarżąca wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, zarzucając dokonanej ocenie złożonego przez nią projektu naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie oceny

i wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i niezapewniający zachowania zasady równości, a w konsekwencji niewybranie projektu Skarżącej do dofinansowania. Oceniający sformułowali zarzuty bez poparcia ich stosownym, wyczerpującym uzasadnieniem, zaniżając w ten sposób punktację.

W rozstrzygnięciu protestu uwzględniono wiele argumentów Skarżącej, jednak

w przypadku części oceny odnoszącej się do – IV. Grupy docelowe i 5.4-5.6 wniosek w każdej z nich otrzymał poniżej 70% punktów, tym samym wniosek nadal nie spełnia wymaganego minimum.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że w piśmie rozpoznającym protest z dnia [...] lipca 2021r. o nr [...] nie uwzględniono w całości zastrzeżeń wniesionych do oceny złożonego wniosku dotyczącego punktu IV. Grupy docelowe oraz punktu 5.4-5.6., podzielając w tym zakresie ocenę wniosku dokonaną przez dwóch oceniających.

W zakresie odnoszącym się do punktu IV. Grupy docelowe za, które otrzymała poniżej 70% w punktach oceny. Skarżąca wskazała, że I oceniający w części dotyczącej "opisu sposobu rekrutacji uczestników projektu, kryteriów rekrutacji

z uwzględnieniem zasady równości szans i niedyskryminacji oraz kwestii zapewnienia dostępności dla osób z niepełnosprawnościami" stwierdził, że działania jakie zostaną podjęte w przypadku problemów z rekrutacją zostały przedstawione w sposób niewystarczający, zdaniem Skarżącej takie stwierdzenie jest bardzo enigmatyczny.

W rozstrzygnięciu protestu dopisano dodatkowe zarzuty, że nie wskazano jakimi posłużymy się narzędziami, technikami itd., ale zapis taki nie znalazł się w pierwotnej karcie oceny, zatem punkty nie powinny zostać odjęte.

Następnie I oceniający zarzucił, że Skarżąca nie ma doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa [...], co może powodować problemy w rekrutacji. Z taką oceną Skarżąca także się nie zgadza albowiem jej zdaniem posiada wymagane w tym zakresie doświadczenie. Ponadto podkreśliła,

że brak ewentualnego braku doświadczenia wnioskodawcy winien być oceniany

w pkt. 5.4-5.6 a nie w części dotyczącej opisu sposobu rekrutacji grupy docelowej.

Nie zgodziła się również ze stwierdzeniem oceniającego, że nie przedłożyła informacji dotyczącej oświadczeń o przyjęciu przez uczestników projektu

do wiadomości informacji o ochronie danych osobowych oraz zobowiązania uczestnika do przekazania informacji o statusie na rynku pracy po zakończeniu udziału w projekcie. Podkreśliła, że brak zapisu dot. oświadczeń i zobowiązań

w stosunku do uczestników na etapie rekrutacji nie ma uzasadnienia. Konieczność taka nie wynika ani z Instrukcji wypełniania wniosku, ani innych dokumentów konkursowych.

Odnosząc się do II oceniającego Skarżąca podniosła, że w części wniosku

IV. Grupy docelowe, dotyczącego "Opisu osób lub podmiotów objętych wsparciem

w ramach projektu ze wskazaniem istotnych cech uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem z uwzględnieniem zasady równości szans

i dostępności dla osób z niepełnosprawnościami" nie zgadza się z oceną, że dokonując opisu grupy docelowej zostały zawarte informacje, iż wsparciem zamierza objąć osoby przebywające na urlopach wychowawczych, zdaniem II oceniającego informacja w tym zakresie powinna być doprecyzowana, czy osoby przebywające na urlopach wychowawczych będą osobami biernymi zawodowo o niskich kwalifikacjach. Skarżąca podkreśliła, że w punkcie punkt 4.1 złożonego wniosku wskazała, że wsparcie będzie dotyczyć w 100% biernych zawodowo, zatem również tych przebywających na urlopach wychowawczych.

Nie zgodziła się również ze stwierdzeniem II oceniającego, że nie przedłożyła informacji dotyczącej oświadczeń o przyjęciu przez uczestników projektu do wiadomości informacji o ochronie danych osobowych oraz zobowiązania uczestnika do przekazania informacji o statusie na rynku pracy po zakończeniu udziału w projekcie. Podkreśliła, że brak zapisu dot. oświadczeń i zobowiązań

w stosunku do uczestników na etapie rekrutacji nie ma uzasadnienia. Konieczność taka nie wynika ani z Instrukcji wypełniania wniosku, ani innych dokumentów konkursowych.

Dalej podnosząc zastrzeżenia do dokonanej przez II oceniającego oceny

w zakresie wniosku dotyczącego "opisu potrzeb i oczekiwań uczestników w kontekście wsparcia udzielanego w ramach projektu oraz barier, na które napotykają uczestnicy projektu z uwzględnieniem zasady równości szans i dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami". Nie zgodziła ze stwierdzeniem II oceniającego,

że przedstawiła schematyczne bariery na, które napotykają uczestnicy projektu, ponadto na brak we wniosku szczegółowych informacji na temat barier na jakie napotyka grupa 50+ oraz ich potrzeb i oczekiwań co jest zdaniem oceniającego istotnym elementem z punktu widzenia realizacji projektu.

Odnosząc się do tej oceny Skarżąca podkreśliła, że większość wskazanych przez nią we wniosku barier i potrzeb/oczekiwań uczestników dotyczy także osób 50+ (np. zindywidualizowane wsparcie, wyposażenie stanowiska pracy, konieczność opieki nad osobami zależnymi, brak środków finansowych itp.). Nie dzieliła barier

i potrzeb na poszczególne grupy wsparcia. Taka konieczność nie wynikała z żadnych dokumentów konkursowych. Niezrozumiałym jest dlaczego oceniający chciałby

aby zostały wskazane osobno bariery osób 50+, a nie np. kobiet, które mają stanowić 70% wszystkich uczestników projektu. Oczywistym jej zdaniem jest to, że wskazane przez nią bariery mogą dotyczyć wszystkich uczestników projektu, bez względu

na status czy np. płeć. Podniosła, że w tym punkcie wskazała na bariery uniemożliwiające udział w projekcie i to w jaki sposób będziemy im przeciwdziałać.

Te zapisy powinny być wystarczające aby przyznać maksimum punktów w tej części oceny.

Odnosząc się do oceny II oceniającego dotyczącej "opisu sposobu rekrutacji uczestników projektu, kryteriów rekrutacji z uwzględnieniem zasady równości szans

i niedyskryminacji oraz kwestii zapewnienia dostępności dla osób z niepełnosprawnościami", stwierdzającego, że w jego opinii niewystarczające

są jednak informacje na temat podejmowanych przez Skarżącą działań w sytuacji kiedy wystąpią trudności w zrekrutowaniu uczestników do projektu gdyż brak istotnych informacji jakie Skarżąca podejmie działania aby dotrzeć do potencjalnej grupy docelowej, która będzie zainteresowana udziałem w projekcie. Skarżąca podkreśliła, że II oceniający nie wskazuje jakich zapisów brakuje mu we wniosku, nie podaje żadnych przykładów. Jest to istotne z punktu widzenia tego, że w tym punkcie oceny wniosek nie spełnił minimum punktowego. W rozstrzygnięciu protestu dopisano dodatkowe zarzuty, że nie wskazano jakimi posłuży się narzędziami, technikami itd., ale zapis taki nie znalazł się w pierwotnej karcie oceny, zatem punkty nie powinny zostać odjęte. Niestety ograniczona liczba znaków uniemożliwia Skarżącej dogłębne opisanie wszystkich działań jakie zostałyby podjęte w przypadku wystąpienia jakichkolwiek problemów z rekrutacją. Dlatego jej zdaniem zapisy odnośnie nasilenia działań w terenie poprzez dotarcie bezpośrednio do potencjalnego uczestnika są wystarczające.

Następnie Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące puntu 5.4-5.6, złożonego wniosku pod tytułem "Doświadczenie wnioskodawcy i partnerów oraz sposób zarządzania projektem" za, które otrzymała także poniżej 70% w punktach oceny .

W tym zakresie I oceniający w części dotyczącej "opisu potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów oraz wskazania uzasadnienia dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i partnerów jest adekwatne do realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów prowadzonej: 1) w obszarze wsparcia projektu. 2) na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt oraz 3) na określonym terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu oraz wskazanie instytucji, które mogą potwierdzić potencjał społeczny wnioskodawcy

i partnerów." Stwierdził, że Skarżąca nie ma żadnego doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa [...] – nieznajomość tego terenu jak

i specyfiki grupy docelowej stanowi duże zagrożenie przy rekrutacji uczestników projektu i nie daje gwarancji osiągnięcia zamierzonych wskaźników.

Skarżąca odnosząc się do wskazanej uwagi podkreśliła, że w pkt. 5.4 wskazała jakie projekty dotychczas realizowała w obszarze wsparcia projektu (projekty aktywizujące, szkoleniowe) oraz na rzecz danej grupy docelowej (osoby pozostające bez pracy). Jej zdaniem termin osoby pozostające bez pracy zawiera w sobie także osoby bierne zawodowo, które były wspierane w tych projektach. Ponadto w rozstrzygnięciu protestu nie odniesiono się do faktu, że realizowała projekty szkoleniowe i aktywizujące, co stanowi jeden z aspektów ze wskazanych w danym kryterium. Zatem ma doświadczenie w realizacji projektów w co najmniej 2 z 3 wymienionych w kryterium aspektów. W punkcie tym oceniane jest doświadczenie

w każdym z ww. aspektów. W związku z tym oceniający nie powinien odejmować wszystkich punktów w tej części oceny.

Podniosła także zarzuty dotyczące dalszej w tej części oceny dokonanej przez

II oceniającego. Stwierdził on bowiem tak jak I oceniający, że Skarżąca nie ma żadnego doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa [...]

– nieznajomość tego terenu jak i specyfiki grupy docelowej stanowi duże zagrożenie przy rekrutacji uczestników projektu i nie daje gwarancji osiągnięcia zamierzonych wskaźników.

Skarżąca odnosząc się wskazanej uwagi także podkreśliła, że w pkt. 5.4 wskazała jakie projekty dotychczas realizowała w obszarze wsparcia projektu (projekty aktywizujące, szkoleniowe) oraz na rzecz danej grupy docelowej (osoby pozostające bez pracy). Jej zdaniem termin osoby pozostające bez pracy zawiera

w sobie także osoby bierne zawodowo, które były wspierane w tych projektach. Ponadto w rozstrzygnięciu protestu nie odniesiono się do faktu, że realizowała projekty szkoleniowe i aktywizujące, co stanowi jeden z aspektów ze wskazanych w danym kryterium. Zatem ma doświadczenie w realizacji projektów w co najmniej 2 z 3 wymienionych w kryterium aspektów. W punkcie tym oceniane jest doświadczenie

w każdym z ww. aspektów.

Ponadto II oceniający w zakresie wniosku dotyczącego "opis działań, które będą prowadzone w celu oceny i monitoringu projektu i lego uczestników", stwierdził,

że Skarżąca nie przedstawiła precyzyjnie informacji na temat rodzaju podejmowanych działań w celu oceny i monitoringu uczestników projektu.

Skarżąca z tym się nie zgodziła podnosząc, że w pkt. 5.5 wniosku zawarła zapis:

"W zarządzaniu proj. stosowane będą różnego typu metody, w tym wynikające

z metodyki Prince 2 czy IPMA D. Wykorzystamy też doświadczenia (w tym dobre praktyki) kadry zarządzającej zdobyte podczas realizacji Wcześniejszych Proj. EPS. Monitoring prowadzony będzie na bieżąco przez koordynatorów i opisywany w WNP. Będzie polegał m.in. na zbieraniu dokumentów i informacji odnośnie realizacji

w ramach proj. zadań, aby móc odpowiedzieć czy są one realizowane zgodnie

z założonym merytorycznie budżetem i terminami określonymi w proj. Monit będzie m.in. udział uczestników na założonym poziomie, by wyeliminować zagr. nieosiągnięcia wskaźników." Jej zdaniem są to wystarczające zapisy dotyczące sposobu monitorowania uczestników projektu. Oceniający nie wskazał konkretnie jakich zapisów brakuje we wniosku. Nie wie jakie inne, dodatkowe działania miałyby być podejmowane w tym celu. W związku z powyższym zarzuty oceniającego

są niezasadne i projekt powinien zostać pozytywnie oceniony w tym pkt. oceny.

Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę dotyczącej nieuwzględnienie

w całości wniesionego protestu, podniósł, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie

i jako oczywiście bezzasadna powinna być oddalona w całości. W uzasadnieniu podkreślając, że instytucja organizująca konkurs Wojewódzki Urząd Pracy ( dalej

- WUP) dochował wszelkiej staranności w wyborze projektów do dofinansowania

i kierując sią dobrem regionalnego rynku pracy wybrała w drodze konkursowej najlepsze projekty, których realizacja ma prowadzić do poprawy sytuacji mieszkańców województwa na rynku pracy. Szczególną uwagę zwracano na znajomość regionu i potencjalnych uczestników oraz na potencjał i doświadczenie operatora. Zarzut Skarżącej, że ocena i wybór projektu przeprowadzone były w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i niezapewniający zachowania zasady równości jest bezzasadny i krzywdzący. To Skarżąca powinna udowodnić, że spełnia wszystkie kryteria, wykazać się znajomością obowiązujących przepisów i udowodnić,

że realizacja jej projektu najbardziej przyczyni się do pomocy potencjalnym uczestnikom projektu podjąć pracę czy poprawić ich sytuację zawodową. Powinna również udowodnić, że posiada odpowiednie doświadczenie i potencjał, co pozwoli

na bezproblemową i skuteczną realizację projektu. Zapisy we wniosku powinny

być wyczerpujące i niebudzące wątpliwości. Do oceny wniosków o dofinansowanie projektów powoływane są osoby stale podnoszące swoje kwalifikacje i posiadające ogromnie doświadczenie w wykonywaniu powierzonych obowiązków. Oceny wniosku dokonują dwie niezależne osoby - wynik ich pracy jest przekazywany uczestniczącym w konkursie w postaci wyciągów z kart oceny merytorycznej. Każdy z nich ma prawo nie zgodzić się z wynikiem oceny - w takiej sytuacji protest jest wnikliwie analizowany i w przypadku gdy osoba oceniająca protest widzi uchybienia w dokonanej ocenie, przyznaje dodatkowe punkty - co miało miejsce w przypadku projektu nr [...]. Niemniej gdy zarzuty są bezzasadne, protest zostaje rozpatrzony na niekorzyść. W przypadku protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez Skarżącego taka sytuacja miała miejsce - w poszczególnych punktach wniosku przyznano dodatkowe punkty, które jednak

nie wystarczyły do spełnienia przez projekt wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Organ ponadto podkreślił, że na etapie procedury odwoławczej wyczerpana została kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania 6.2 Aktywizacja zawodowa osób pozostających bez pracy niezarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy Regionalnego Programu Operacyjnego - [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z ustrojową zasadą sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności

z obowiązującym prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (teks jednolity Dz. U z 2021 poz.137). Z kolei

na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jednolity Dz. U. z 2019 poz.2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg wskazanych w art. 3 § 2 tej ustawy. Natomiast stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową. Stosują wówczas środki określone w tych przepisach. Taką regulacją szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm. – powoływana dalej jako: ustawa wdrożeniowa ). Przepisy tej ustawy określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a., z wyłączeniem jej przepisów wymienionych w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Ustawa wdrożeniowa stanowiła też podstawę prawną wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia – informacji Instytucji Organizującej Konkurs – Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] lipca 2021. o numerze [...] wydanej w przedmiocie nieuwzględnienia protestu Skarżącej z dnia [...] czerwca 2021r., od negatywnego wyniku oceny merytorycznej wniosku nr [...] o dofinansowanie projektu pn. w drodze ku aktywizacji zawodowej osób biernych zawodowo z niskimi kwalifikacjami w powiecie [...] złożonego w ramach konkursu [...].

Podkreślić należy, że projekt został zgłoszony w trybie konkursowym,

tj. w postępowaniu, które zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, służy wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów (pkt 1) albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona

na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1 (pkt 2). Zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy podstawą przeprowadzanego konkursu jest regulamin ustalony przez instytucję zarządzającą, który określa m.in. kryteria wyboru projektu wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy). Stosownie do art. 53 ust. 1 tej ustawy,

w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą (art.55 pkt 1 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. W przypadku jednak, gdy wyczerpana została kwota przyznana na dofinansowanie projektów, stosownie do art. 66 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W realiach rozpoznawanej sprawy zasadne będzie również zwrócenie uwagi na zakres i kryteria oceny sądowej.

W punkcie wyjścia wskazać trzeba, że podstawą wniesienia protestu, w myśl art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, mogą być zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza lub też zarzuty

o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Przyjmuje się, że są to dwie niezależne podstawy zaskarżenia, zatem organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, a skoro tak, to również w tych granicach orzeka

sąd administracyjny, rozpoznający skargę na rozstrzygnięcie organu. Złożenie protestu uprawnia zatem do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 357/17 - CBOSA). Jak już wskazano, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej sąd rozpoznaje wniesioną skargę w zakresie nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Ustawa nie określa przy tym innego kryterium sprawowania kontroli sądowej, niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych kryterium zgodności z prawem. Oznacza

to w szczególności, że sąd nie jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji projektu, np. przez odmienną ocenę jego założeń i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi. Jest natomiast uprawniony do kontroli sporządzonej oceny

w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. zachowujący aktualność wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/). Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Rzeczą sądu jest wyłącznie kontrola prawa, sąd administracyjny nie jest władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji regionalnego programu operacyjnego.

Zaznaczyć należy, że regulamin konkursu, na podstawie którego przeprowadzany jest konkurs wyboru projektów do dofinansowania (art. 41 ust. 1 ustawy), nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego, w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP. Regulaminowi temu trzeba jednak przypisać normatywny charakter, jako że jest to akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, stanowi on zatem podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej zostały określone ogólne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Zgodnie z tymi przepisami właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz do zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Projekt powinien podlegać ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, tj. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE. L. 347, str. 320). W świetle powołanego przepisu rozporządzenia ogólnego, procedury i kryteria wyboru muszą być przejrzyste i niedyskryminacyjne, muszą zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów oraz nie mogą naruszać zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn, zapewniać dostępność dla osób niepełnosprawnych, muszą przyczyniać się do zrównoważonego rozwoju oraz wspierać zachowanie, ochronę i poprawy jakości środowiska naturalnego.

Podkreślenia wymaga, że wskazane zasady mają charakter normatywny,

a naruszenie którejkolwiek z nich przy ocenie projektu stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Jednocześnie dotyczą one każdego etapu konkursu

- począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, przez uzasadnienie stanowiska na etapie oceny formalnej oraz merytorycznej projektu i wreszcie także oceny słuszności zarzutów protestu. Wskazać też trzeba, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej

i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi

w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki NSA: z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16; z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17).

Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów

do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust.1 i 2 ustawy jest zatem w pierwszej kolejności określenie w jednoznaczny i jasny sposób warunków oraz zasad postępowania w przedmiocie wyboru projektów. Zarzut naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Każdorazowo jednak należy te kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt ewentualnych uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 486/16).

Przystępując do kontroli sądowoadministracyjnej oceny wniosku aplikowanego przez Skarżącą należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu w terminie przewidzianym ustawą wdrożeniową wniosła protest, który w następstwie jego rozpatrzenia nie został w całości uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni

od doręczenia informacji dot. nieuwzględnienia protestu została złożona skarga

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przypomnieć również należy, że badanie legalności w sprawie nieuwzględnienia protestu doznaje ograniczeń wynikających wprost z zakresu tego protestu. Skoro, jak zostało już wskazane, organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, to również i Sąd, rozpoznający skargę orzekać będzie w tych granicach.

Zasada niezwiązania Sądu skargą, wynikająca z art. 134 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, w tym przypadku doznaje pewnych ograniczeń. Złożenie protestu uprawnia bowiem do kontroli oceny projektu w zakresie odpowiadającym zakresowi protestu. Powyższe ma przełożenie

na rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie. Jak już była mowa, w myśl art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, podstawą wniesienia protestu mogą być zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza lub też zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Są to dwie niezależne podstawy zaskarżenia w ramach protestu.

W proteście skarżąca Spółka wskazała, że wnosi protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku, wskazując oceny z którymi się nie zgadza, gdyż uważa za błędne. W ramach realizacji polityki spójności właściwa instytucja zarządzająca jest uprawniona do określania swoistej procedury postępowania przy dokonywaniu oceny projektów ubiegających się o dofinansowanie. Postępowanie

to ma charakter konkursowy, jego zasady uszczegółowione są w regulaminie, upowszechnione zaś w ogłoszeniu o konkursie. Zasady konkursu są jednakowe dla wszystkich i nie mogą być zmieniane dla potrzeb poszczególnych wnioskodawców,

a każdy przystępujący do konkursu godzi się na nie (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Go 437/17).

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w sposób nienaruszający przepisów prawa. Ocena projektu została poprzedzona wnikliwym badaniem złożonego wniosku z punktu widzenia spełnienia wymogów ustawowych oraz regulaminowych, zgodnie z zasadami systemu realizacji programu operacyjnego. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej informacji WUP, wydanej w procedurze odwoławczej, wykazała, że ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu nie naruszyły żadnej z zasad przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania: przejrzystości, rzetelności oraz bezstronności, dochowano zatem również zasady równego dostępu do pomocy. W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd nie może kontrolować sposobu oceny projektu, jeżeli ta ocena została dokonana w prawem określonej procedurze

(tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 561/17). Dodać można, że przywołanie przez WUP argumentacji ekspertów i ich omówienie należało uznać za merytoryczne uzasadnienie informacji z dnia [...] lipca 2021 r.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy,

że powstały spór dotyczy nie uwzględnienia w proteście wszystkich zastrzeżeń wniesionych do oceny złożonego wniosku dotyczącego punktów: IV grupy docelowe oraz punktu 5.4 - 5.6.

Skarżąca podnosiła zastrzeżenia dotyczące dokonywanej oceny przez dwóch oceniających, których stanowisko zostało podtrzymane przez WUP w informacji z dnia [...] lipca 2021 rozpoznającej wniesiony protest. Mając to na uwadze Sąd odniesie się do wskazanych w skardze uwag odnoszących się do poszczególnych punktów oraz poszczególnych oceniających.

Odnosząc się do zastrzeżeń dotyczących punktu IV. grupy docelowe w tym oceny dokonanej przez I oceniającego Skarżąca wskazała, że I oceniający w części dotyczącej "opisu sposobu rekrutacji uczestników projektu, kryteriów rekrutacji

z uwzględnieniem zasady równości szans i niedyskryminacji oraz kwestii zapewnienia dostępności dla osób z niepełnosprawnościami" stwierdził, że działania jakie zostaną podjęte w przypadku problemów z rekrutacją zostały przedstawione

w sposób niewystarczający, zdaniem Skarżącej takie stwierdzenie jest bardzo enigmatyczny. W rozstrzygnięciu protestu dopisano dodatkowe zarzuty, że nie wskazano jakimi posłużymy się narzędziami, technikami itd., ale zapis taki nie znalazł się w pierwotnej karcie oceny, zatem punkty nie powinny zostać odjęte.

Odnosząc się do tego zastrzeżenia należy wskazać, że w regulaminie na stronie 17 w części dotyczącej szczegółowych informacji dotyczących konkursu podkreślono, że wsparcie ma skupiać się przede wszystkim na wybranych grupach docelowych, które doświadczają największych trudności związanych z wejściem i utrzymaniem się na rynku pracy (...) co jest spowodowane też tym, że "ww grupy nie widnieją w rejestrach powiatowych urzędów pracy, dlatego znacznie trudniej do nich dotrzeć ze wsparciem" nie można zatem uznać za niezasadne zastrzeżenie dokonane przez I oceniającego, że we wniosku nie wskazano jakie działania zostaną podjęte gdy będzie trudność z dotarciem do ludzi, gdyż celem ma być dotarcie do ludzi, z założenia mniej aktywnych, do których należy dotrzeć w nie schematyczny sposób jaki przedstawiła Skarżąca

Następnie I oceniający zarzucił, że Skarżąca nie ma doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa [...], co może powodować problemy w rekrutacji. Z taką oceną Skarżąca także się nie zgadza albowiem jej zdaniem posiada wymagane w tym zakresie doświadczenie. Ponadto podkreśliła,

że brak ewentualnego braku doświadczenia wnioskodawcy winien być oceniany w pkt. 5.4-5.6 a nie w części dotyczącej opisu sposobu rekrutacji grupy docelowej.

Z takim stanowiskiem skarżącej należy się zgodzić, to kryterium powinno być ocenione w części 5.4.-5.6., a nie w punkcie IV. Grupy docelowe.

Skarżąca nie zgodziła się również ze stwierdzeniem oceniającego, że nie przedłożyła informacji dotyczącej oświadczeń o przyjęciu przez uczestników projektu do wiadomości informacji o ochronie danych osobowych oraz zobowiązania uczestnika do przekazania informacji o statusie na rynku pracy po zakończeniu udziału w projekcie.

Skarżąca podkreśliła, że braku zapisu dot. oświadczeń i zobowiązań

w stosunku do uczestników na etapie rekrutacji nie ma uzasadnienia. Konieczność taka nie wynika ani z Instrukcji wypełniania wniosku, ani innych dokumentów konkursowych. Należy podzielić stanowisko skarżącej, że takiego wymogu nie było

w regulaminie, natomiast inną kwestią pozostaje obowiązek przestrzegania zasad wynikających z regulacji art.5 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/67 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych).

Odnosząc się do II oceniającego Skarżąca podniosła, że w części wniosku

IV. Grupy docelowe dotyczącego "Opisu osób lub podmiotów objętych wsparciem

w ramach projektu ze wskazaniem istotnych cech uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem z uwzględnieniem zasady równości szans

i dostępności dla osób z niepełnosprawnościami" nie zgadza się z oceną, że dokonując opisu grupy docelowej zostały zawarte informacje, iż wsparciem zamierza objąć osoby przebywające na urlopach wychowawczych, zdaniem II oceniającego informacja w tym zakresie powinna być doprecyzowana, iż osoby przebywające na urlopach wychowawczych będą osobami biernymi zawodowo o niskich kwalifikacjach. Skarżąca podkreśliła, że we wniosku punkt 4.1 wskazała, że wsparcie będzie dotyczyć w 100% biernych zawodowo, zatem również tych przebywających na urlopach wychowawczych.

Ten zarzut jest zasadny albowiem we wniosku na str. 14 jest stwierdzenie

" bierne zawodowo (niezarejestrowane w PUP)", co oznacza, że dotyczy także osób przebywających na urlopach wychowawczych.

Nie zgodziła się również ze stwierdzeniem II oceniającego, że nie przedłożyła informacji dotyczącej oświadczeń o przyjęciu przez uczestników projektu

do wiadomości informacji o ochronie danych osobowych oraz zobowiązania uczestnika do przekazania informacji o statusie na rynku pracy po zakończeniu udziału w projekcie. Skarżąca podkreśliła, że braku zapisu dot. oświadczeń i zobowiązań w stosunku do uczestników na etapie rekrutacji nie ma uzasadnienia. Konieczność taka nie wynika ani z Instrukcji wypełniania wniosku.., ani innych dokumentów konkursowych. Należy także w stosunku do II oceniającego podzielić stanowisko skarżącej, że takiego wymogu nie było w regulaminie, natomiast inną kwestią pozostaje obowiązek przestrzegania zasad wynikających z regulacji art.5 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/67 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych).

Dalej podnosząc zastrzeżenia do dokonanej przez II oceniającego oceny

w zakresie wniosku dotyczącego "opisu potrzeb i oczekiwań uczestników w kontekście wsparcia udzielanego w ramach projektu oraz barier, na które napotykała uczestnicy projektu z uwzględnieniem zasady równości szans i dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami". Nie zgodziła ze stwierdzeniem II oceniającego,

że przedstawiła schematyczne bariery na, które napotykają uczestnicy projektu a także ich potrzeby i oczekiwania ponadto brak szczegółowych informacji na temat barier na jakie napotyka grupa 50+ oraz ich potrzeb i oczekiwań co jest istotnym elementem z punktu widzenia realizacji projektu.

Odnosząc się wskazanej oceny Skarżąca podkreśliła, że większość wskazanych przez nią we wniosku barier i potrzeb/oczekiwań uczestników dotyczy także osób 50+ (np. zindywidualizowane wsparcie, wyposażenie stanowiska pracy, konieczność opieki nad osobami zależnymi, brak środków finansowych itp.).

Nie dzieliła barier i potrzeb na poszczególne grupy wsparcia. Taka konieczność

nie wynikała z żadnych dokumentów konkursowych. Niezrozumiałym jest dlaczego oceniający chciałby aby zostały wskazane osobno bariery osób 50+, a nie np. kobiet, które mają stanowić 70% wszystkich uczestników projektu. Oczywistym jest,

że wskazane przez nią bariery mogą dotyczyć wszystkich uczestników projektu, bez względu na status czy np. płeć. Wskazała w tym punkcie wniosku bariery uniemożliwiające udział w projekcie i to w jaki sposób będziemy im przeciwdziałać.

Te zapisy powinny być wystarczające aby przyznać maksimum punktów w tej części oceny.

Zdaniem Sądu ten zarzut nie jest zasadny. Potrzeby osób powyżej 50+ mają

z pewnością jeszcze inne potrzeby niż osoby 30+, a na tę grupę 50+ wskazano

w regulaminie poprzesz sformułowanie "przede wszystkim" i to na pozycji pierwszej. Ponadto skarżąca nie wskazała barier które dotyczą tej grupy wiekowej. Zasadnie oceniający wskazał, że Skarżąca przedstawiła schematycznie bariery na które napotykają uczestnicy projektu.

Odnosząc się do oceny II oceniającego dotyczącej "opisu sposobu rekrutacji uczestników projektu, kryteriów rekrutacji z uwzględnieniem zasady równości szans

i niedyskryminacji oraz kwestii zapewnienia dostępności dla osób z niepełnosprawnościami", stwierdzającego, że w jego opinii niewystarczające

są jednak informacje na temat podejmowanych przez Skarżącą działań w sytuacji kiedy wystąpią trudności w zrekrutowaniu uczestników do projektu. Brak istotnych informacji jakie Skarżąca podejmie działania aby dotrzeć do potencjalnej grupy docelowej, która będzie zainteresowana udziałem w projekcie. Skarżąca podkreśliła, że II oceniający nie wskazuje jakich zapisów brakuje mu we wniosku, nie podaje żadnych przykładów. Jest to istotne z punktu widzenia tego, że w tym punkcie oceny wniosek nie spełnił minimum punktowego. W rozstrzygnięciu protestu dopisano dodatkowe zarzuty, że nie wskazano jakimi posłużymy się narzędziami, technikami itd., ale zapis taki nie znalazł się w pierwotnej karcie oceny, zatem punkty nie powinny zostać odjęte. Niestety ograniczona liczba znaków uniemożliwia Skarżącej dogłębne opisanie wszystkich działań jakie zostałyby podjęte w przypadku wystąpienia jakichkolwiek problemów z rekrutacją. Dlatego jej zdaniem zapisy odnośnie nasilenia działań w terenie poprzez dotarcie bezpośrednio do potencjalnego uczestnika są wystarczające.

Zdaniem Sądu ten zarzut nie jest zasadny. Podzielić należy w tym zakresie ocenę II oceniającego, że Skarżąca nie przedstawiła na czym będzie polegać nasilenie działań, w przypadku trudności z dotarciem do uczestników projektu, nie przedstawiła, w tym zakresie jakimi będzie się posługiwać narzędziami i technikami.

Następnie Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące puntu 5.4-5.6, wniosku

pod tytułem "Doświadczenie wnioskodawcy i partnerów oraz sposób zarządzania projektem" za, które otrzymała poniżej 70% w punktach oceny. W tym przypadku I i II oceniający w zakresie dotyczącym "opisu potencjału społecznego wnioskodawcy

i partnerów oraz wskazania uzasadnienia dlaczego doświadczenie wnioskodawcy

i partnerów jest adekwatne do realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów prowadzonej: 1) w obszarze wsparcia projektu, 2) na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt oraz 3)

na określonym terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu oraz wskazanie instytucji, które mogą potwierdzić potencjał społeczny wnioskodawcy i partnerów."

Stwierdzili, że Skarżąca nie ma żadnego doświadczenia w realizacji projektów

na terenie województwa [...] – nieznajomość tego terenu jak i specyfiki grupy docelowej stanowi duże zagrożenie przy rekrutacji uczestników projektu i nie daje gwarancji osiągnięcia zamierzonych wskaźników.

Skarżąca odnosząc się do wskazanych uwag podkreśliła, że w pkt. 5.4 wskazała jakie projekty dotychczas realizowała w obszarze wsparcia projektu (projekty aktywizujące, szkoleniowe) oraz na rzecz danej grupy docelowej (osoby pozostające bez pracy). Jej zdaniem termin osoby pozostające bez pracy zawiera

w sobie także osoby bierne zawodowo, które były wspierane w tych projektach. Ponadto w rozstrzygnięciu protestu nie odniesiono się do faktu, że realizowaliśmy projekty szkoleniowe i aktywizujące, co stanowi jeden z aspektów ze wskazanych

w danym kryterium. Zatem ma doświadczenie w realizacji projektów w co najmniej 2 z 3 wymienionych w kryterium aspektów. W punkcie tym oceniane jest doświadczenie w każdym z ww. aspektów. W związku z tym nie powinien odejmować wszystkich pkt. w tej części oceny.

Zdaniem Sądu oceniający słusznie podkreślili, że skarżąca nie wykazała doświadczenie co do grupy docelowej albowiem wskazała na prowadzenie projektów w stosunku do osób pozostających bez pracy natomiast rozpoznawany projekt był skierowany do biernych zawodowo, czyli do osób nie tylko pozostających bez pracy ale ponadto nie zarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy ( punkt.2 na str.18 regulaminu). Ponadto projekt miał byś skierowany ku aktywizacji zawodowej osób biernych zawodowo z niskimi kwalifikacjami w powiecie [...], Skarżąca powinna wykazać, że zdobyte przez nią i jej partnerów doświadczenie uzyskane w wyniku przeprowadzonych projektów w innych częściach Polski będzie odpowiadać realiom panujących w województwo [...]. Zatem oceniający słusznie wskazali, że Skarżąca nie wskazała aby uzyskane dotychczas doświadczenie było adekwatne do projektu realizowanego w powiecie [...] jak i specyfiki grupy docelowej, co stanowi duże zagrożenie przy rekrutacji uczestników projektu i nie daje gwarancji osiągnięcia zamierzonych celów.

II oceniający ponadto w zakresie wniosku dotyczącego "opis działań, które będą prowadzone w celu oceny i monitoringu projektu i lego uczestników", stwierdził,

że Skarżąca nie przedstawiła precyzyjnie informacji na temat rodzaju podejmowanych działań w celu oceny i monitoringu uczestników projektu.

Skarżąca z tym się nie zgodziła podnosząc, że w pkt. 5.5 wniosku zawarła zapis: "W zarządzaniu proj. stosowane będą różnego typu metody, w tym wynikające

z metodyki Prince 2 czy IPMA D. Wykorzystamy też doświadczenie (w tym dobre praktyki) kadry zarządzającej zdobyte podczas realizacji Wcześniejszych Proj. EPS. Monitoring prowadzony będzie na bieżąco przez koordynatorów i opisywany w WNP. Będzie polegał m.in. na zbieraniu dokumentów i informacji odnośnie realizacji

w ramach proj. zadań, aby móc odpowiedzieć czy są one realizowane zgodnie z załóż merytorycznym budżetem i terminami określonymi w proj. Monit będzie m.in. udział uczestników na założonym poziomie, by wyeliminować zagrożenie nieosiągnięcia wskaźników." Jej zdaniem są to wystarczające zapisy dotyczące sposobu monitorowania uczestników projektu. Oceniający nie wskazuje konkretnie jakich zapisów brakuje we wniosku. Nie wie jakie inne, dodatkowe działania miałyby być podejmowane w tym celu. W związku z powyższym zarzuty oceniającego

są niezasadne i projekt powinien zostać pozytywnie oceniony w tym pkt. oceny.

Zdaniem Sądu organ słusznie podkreślił, że nie przedstawiono konkretnych działań, narzędzi, służących do systematycznej analizy projektu i jego uczestników

w czasie jego realizacji. W złożonym wniosku używano ogólnych stwierdzeń,

że monitoring będzie polegał na zbieraniu dokumentów i informacji, bez wskazania

o jakie dokumenty chodzi i jakie informacje będą zbierane.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej WSA może uwzględnić skargę, jeżeli ustali, że w toku prowadzonej oceny doszło

do naruszenia prawa, które miało wpływ na wynik postępowania. Użycie przez ustawodawcę partykuły "może" we wstępie do wyliczenia zawartego w ustępie 8 art. 61 wskazuje na zakres swobody w korzystaniu przez sąd z kompetencji wyliczonych w tym przepisie. Przepis art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej jest częściowo wzorowany na regulacji art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiąc kompilację norm zawartych w literach a i c tego przepisu. Wynika to ze specyficznego charakteru zaskarżanych indywidualnych aktów administracyjnych, które z formalnego

i materialnego punktu widzenia posiadają wszelkie cechy decyzji administracyjnej

(por. uchwała NSA z dnia 22 lutego 2007 r., w sprawie II GPS 3/06, oraz R. Poździk, Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Wyd. Sejmowe 2016).

W odróżnieniu do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej nie wprowadzono rozróżnienia pomiędzy naruszeniem prawa procesowego oraz naruszeniem prawa materialnego. Stwierdzenie niezgodności

z prawem oceny, niezależnie od rodzaju naruszonych przepisów, możliwe jest, gdy stwierdzone zostanie, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. W razie wykrycia naruszeń prawa materialnego sąd będzie z reguły władny ocenić,

czy naruszenie wpłynęło na wynik sprawy. Ustalenia w tym zakresie muszą być precyzyjne i jednoznaczne. Stwierdzenie o niezgodnym z prawem przeprowadzeniu oceny i w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, jest dopuszczalne, gdy ustalone zostanie, że usunięcie wykrytych naruszeń prawa materialnego powodowałoby uwzględnienie protestu.

Zdaniem Sądu ocena protestu w odniesieniu do kryterium 5.4-5.6 jest zgodna

z prawem, odniesiono się bowiem do zgłoszonych zarzutów, w sposób prawidłowy dokonując ponownej oceny złożonego wniosku z zakresie zastrzeżeń podniesionych w złożonym proteście.

W ocenie Sądu częściowa wadliwość dokonanej oceny w zakresie oceny kryterium IV. Grupy docelowe nie uzasadnia uwzględnienia skargi, albowiem z uwagi na brak uzyskania wymaganego kryterium 70 % punktów w odniesieniu do kryterium 5.4.-5.6 nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Przypomnieć bowiem należy, że na stronie 16 w punkcie 14 Regulaminu Konkursu, stwierdzono, że wniosek

o dofinansowanie projektu zostanie pozytywnie oceniony pod warunkiem, że uzyska minimum 70% punktów za każdą część , tj. III,IV,V( 5.1, 5.3, 5.4-5.6) VI w części

D karty oceny merytorycznej. W przypadku części 5.4.- 5.6 skarga w całości była niezasadna, co musi skutkować na mocy art. 61 ust. 8 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, jej oddalenie.