Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1456/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1 pkt 2 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2008r. po rozpoznaniu wniosku C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi C. P. i T. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przyznać C. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2008r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy C. P., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest z mężem po rozwodzie. Wnioskodawczyni podała, że jest inwalidką od ponad 20 lat, poruszającą się przy pomocy kuli. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepełnosprawną córką, która wymaga całodobowej opieki. Podkreśliła, że niedawno pochowała najstarszego syna.

Skarżąca podała, że wspólnie z córką utrzymują się z dochodów w wysokości 1.185 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód uzyskiwany przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 636,29 złotych miesięcznie oraz dochód uzyskiwany przez córkę z tytułu renty socjalnej w wysokości 534,48 złotych i 154,00 złotych z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego.

Wnioskodawczyni dodała, że egzystują z córką dzięki pomocy i wsparciu syna i córki, którzy mają swoje rodziny i trudne sytuacje finansowe.

Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 74 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 2 ha.

Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna i rodzinna w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.