Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 729/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Ł. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 października 2023 r. Nr 977/2023 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 października 2023 r. (Nr 977/2023) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: DWINB) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia z 17 sierpnia 2023 r. (Nr 1596/2023), którym nałożono na D. D. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 10 000 zł oraz wezwano do wpłacenia nałożonej grzywny w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia i do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z 17 sierpnia 2023 r. (Nr [...]) w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie to zostało doręczone D. D. 24 października 2023 r.

Pismem z 17 listopada 2023 r. skargę na powyższe postanowienie złożył Ł. D. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wnosząc również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że 16 listopada 2023 r. D. D. przekazała skarżącemu lokal garażowy przy ul. [...] we W. w drodze umowy darowizny, a tym samym wstąpił on w prawa i obowiązki zbywcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium "interesu prawnego". Pod tym pojęciem należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. Brak legitymacji skargowej skarżącego skutkuje niedopuszczalnością jego skargi, a sytuacja taka – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie skarżący nie był stroną postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone postanowienie. W postępowaniu, którego przedmiotem jest nałożenie grzywny w celu przymuszenia, stroną i jednocześnie podmiotem uprawnionym do wniesienia zażalenia na postanowienie o jej nałożeniu jest zobowiązany (art. 122 u.p.e.a.). W postępowaniu egzekucyjnym zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym - również osoba lub jednostka, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają (art. 1a pkt 20 u.p.e.a.).

Jak wynika z akt sprawy, zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 17 sierpnia 2023 r. wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia była wyłącznie D. D. Z tego też względu adresatem zaskarżonego postanowienia była wyłącznie D. D. Wobec czego jedynie D. D. jest osobą posiadającą przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wskazanych w tytule wykonawczym Nr [...]. W tego rodzaju postępowaniu nie można uznać, aby interes prawny w zaskarżeniu postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia miał poza zobowiązanym jakikolwiek inny podmiot. Z samego charakteru postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wynika, że dotyczy ono wyłącznie interesu prawnego podmiotu, do którego jest skierowane.

Skoro w niniejszej sprawie skarżący nie jest adresatem zaskarżonego postanowienia DWINB, to tym samym nie posiada legitymacji skargowej w tej sprawie. Nie zmienia tego fakt nabycia przez Ł. D. w trakcie postępowania egzekucyjnego lokalu garażowego, którego dotyczą obowiązki określone w tytule wykonawczym Nr [...].

Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonalności Sąd wyjaśnia, że wobec niedopuszczalności skargi, jego rozpoznanie na obecnym etapie było bezcelowe.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.