Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 226/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M., R. M. i K. M. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 26 maja 2022 r., Nr LV/1028/22 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić solidarnie skarżącym J. M., R. M. i K. M. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. M., R. M. i K. M. (zwani dalej skarżącymi) - reprezentowani przez adwokata P. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 26 maja 2022 r., Nr LV/1028/22, dotyczącą uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Gosławice V" w Opolu.

W odpowiedzi na skargę, Zastępca Prezydenta Miasta Opola (zwany dalej organem) wniósł o jej odrzucenie, bądź z ostrożności procesowej - o oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał na brak legitymacji procesowej skarżących, jako nieposiadających interesu prawnego w celu zaskarżenia przedmiotowej uchwały.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 maja 2023 r. skarżący uiścili solidarnie wpis od skargi w wysokości 300 zł, co obrazuje wyciąg bankowy (k-55 akt sądowych).

Pismem procesowym z dnia 21 lutego 2024 r., pełnomocnik skarżących cofnął w ich imieniu, wniesioną w sprawie skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć.

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do treści art. 161 § 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Analizując oświadczenie pełnomocnika skarżących zawarte w piśmie z dnia 21 lutego 2024 r., Sąd uznał, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a., które uniemożliwiają uznanie, że w sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem postępowania dysponuje wyłącznie strona skarżąca i ona jest uprawniona do składania oświadczeń w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie wola o cofnięciu skargi przez skarżących została wyrażona w jednoznaczny i wyraźny sposób.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w punkcie 1 sentencji o umorzeniu postępowania. Stosownie natomiast do art. 161 § 2 P.p.s.a. - rozstrzygnięcie to mogło zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Jednocześnie, jako że w sprawie został uiszczony wpis sądowy w wysokości 300 złotych, zaistniały podstawy do jego zwrotu. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego, o powyższym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.