Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 564/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dokumentu stwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ł. pismem z dnia [...] lipca 2010r., powołując się na decyzję z [...] stycznia 2010r. nr [...] o cofnięciu K. P. uprawnień do prowadzenia pojazdów w związku ze stwierdzeniem na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwskazań zdrowotnych, wezwał K. P. do natychmiastowego zwrotu dokumentu stwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A,B,B+E,T o numerze [...] druk [...] do depozytu Urzędu Miejskiego w Ł.

W dniu 23 sierpnia 2010r. K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na opisane wyżej pismo tytułując je "decyzją". W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że jest prawidłowym kierowcą,

a kierowanie pojazdami to jedyny sposób utrzymania rodziny.

Prezydent Miasta Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie jako niezasadnej, wskazując, że czynność żądania zwrotu dokumentu była oparta o prawomocną decyzję z dnia [...] stycznia 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi

w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] lipca 2010r. wzywające skarżącego do natychmiastowego zwrotu dokumentu stwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A,B,B+E,T

o numerze [...] do depozytu Urzędu Miejskiego w Ł.

Zaskarżone pismo, wbrew stanowisku skarżącego, nie jest decyzją administracyjną. Nie ma ono też cech, o których mowa w cytowanym art. 3 §2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych. Jest to czynność podejmowana na skutek uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów w związku ze stwierdzeniem na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwskazań zdrowotnych. Nie służy na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. O cofnięciu zaś skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami przesądziła decyzja z dnia [...] stycznia 2010r., której to skarżący nie skarżył. Zatem na tym etapie skarżący nie może już kwestionować zasadności cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. W tych okolicznościach zaskarżone przez skarżącego pismo nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia