Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2846/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska Asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy ze skargi W. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz W. i T. M. kwotę 10 (dziesięć zł), tytułem zwroty kosztów postępowania, 3. decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku W. i T. M. Prezydent Miasta Otwocka decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku i adaptacji poddasza na cele mieszkaniowe na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w Otwocku.

Decyzję wydano w oparciu o art. 40 ust. 1 w zw. z art. 46a ust. 1 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 /, art. 104 k.p.a. oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Otwocka, zatwierdzonego Uchwałą MRN m. Otwocka nr XVII/77/86 w dniu 27.11.1986 r. (Dz.U. Woj. Warszawskiego Nr 2 z 1987r. poz. 20) ze zm. zatwierdzonymi Uchwałami RM w Otwocku: nr XVIII/88/91 z dnia 25.06.1991r. oraz nr XXII/102/91 z dnia 05.11.1991r.

W uzasadnieniu decyzji podano, że wg obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] znajduje się w obszarze A31 MN - teren zabudowy jednorodzinnej średniointensywnej. Wskazano, iż jak wynika z ustaleń ogólnych dla obszaru MN, normatywy powierzchni działki: na terenach bez kanalizacji miejskiej wynoszą minimum 800 m2 dla zabudowy wolnostojącej, 600 m2 w zabudowie bliźniaczej, zaś w przypadku przyłączenia działki do kanalizacji miejskiej dopuszcza się powierzchnię działki 450 m2 dla zabudowy wolnostojącej, 350 m2 dla zabudowy bliźniaczej i 250 m2 dla segmentów środkowych w ciągu szeregowym.

Przedmiotowa działka nr [...] ma 291 m2 powierzchni i znajduje się na terenie bez wodociągu i kanalizacji, co powoduje, że planowana inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Od decyzji tej odwołanie wnieśli W. i T. M.

W odwołaniu podniesiono, że decyzja jest niezasadna i pozbawia skarżących możliwości poprawy warunków mieszkaniowych.

Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2002r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Otwocka z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że przedmiotowa działka, zabudowana obiektami gospodarczymi, ma powierzchnię 291 m2 i w związku z tym nie zachowuje normatywu pod zabudowę mieszkaniową wynikającego z planu zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego stwierdzono, że zamierzenie polegające na rozbudowie istniejącego budynku i rozbudowie poddasza na cele mieszkaniowe jest sprzeczne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2002r., nr [...] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli W. i T. M., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.

W skardze podniesiono, że odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest niezasadna ponieważ na działce znajduje się już budynek mieszkalny.

Skarżący podnieśli, że zamieszkują budynek mieszkalny, a nie gospodarczy, jak to ujęto w zaskarżonej decyzji, a także co wynika z aktu notarialnego Rep A [...] oraz z księgi wieczystej KW Nr [...]. Podnieśli także, że są związani z Otwockiem i chcą poprawić swoje warunki mieszkaniowe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o

jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej nastąpiło naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W myśl ogólnych zasad postępowania administracyjnego organy administracji powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa) i w tym celu obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), a następnie ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa), zaś wynik tej oceny powinien znaleźć prawidłowe odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 1 i 3 kpa).

Tymczasem w niniejszej sprawie podjęte przez organy obu instancji rozstrzygnięcia, w zestawieniu ze zgromadzonym materiałem dowodowym budzą poważne wątpliwości.

Nie wyjaśniono w sposób jednoznaczny i w oparciu o konkretne dowody, jaki charakter ma znajdujący się na działce nr ew. [...] w Otwocku budynek, który ma być rozbudowany, to znaczy, czy jest to budynek gospodarczy, czy też mieszkalny.

Organy obu instancji w swoich decyzjach podały, że przedmiotowa działka jest zabudowana obiektami gospodarczymi - na potwierdzenie powyższego nie przedstawiono jednak żadnych dowodów. Dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie jest tym bardziej konieczne w sytuacji, gdy skarżący podnoszą, że działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym.

We wniosku z dnia 04 marca 2002r. W. i T. M. określili planowaną inwestycję jako rozbudowę istniejącego budynku i adaptację poddasza na cele mieszkaniowe.

Organy obu instancji nie dokonały ustaleń w zakresie dotyczącym treści powyższego wniosku. Nie ustalono bowiem, jaki charakter ma obiekt przewidziany przez wnioskodawców do adaptacji i rozbudowy.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./ ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego. Nie wymagają natomiast ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu roboty budowlane polegające na remoncie lub montażu, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku lub jego części, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu (art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym).

Wobec treści ww. przepisu organy administracji obu instancji obowiązane były ustalić, na czym polegać ma rozbudowa budynku oraz na czym polegać ma adaptacja poddasza i w jaki sposób może ona wpłynąć na sposób zagospodarowania terenu.

Konieczność dokonania powyższych ustaleń jest szczególnie ważna w sytuacji, gdy plan zagospodarowania przestrzennego przesądza, że przedmiotowa działka znajduje się w obszarze A31 MN, tj. na terenie zabudowy jednorodzinnej średniointensywnej, gdzie dopuszczona jest adaptacja, częściowa wymiana oraz uzupełnienia zabudowy.

Bez dokonania jednoznacznych ustaleń dotyczących zakresu planowanej inwestycji i charakteru istniejącej na przedmiotowej działce zabudowy nie jest możliwe wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia przez organ administracji.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).