Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 311/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2023 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. M. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Starosta R. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu dla zamierzenia budowlanego pn. Budowa 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami wbudowanymi oraz 27 budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami wbudowanymi, z wewnętrznym układem komunikacyjnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu na działkach nr [...] i [...] w R. ul. [...] i ul. [...] oraz projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wbudowanym (budynek wielorodzinny A) na działkach nr [...] w R. ul. [...] – ETAP I i udzielił [...] Sp. z o.o. w L. pozwolenia na budowę obejmujące: wewnętrzny układ komunikacyjny, niezbędną infrastrukturę techniczną i elementy zagospodarowania terenu na działkach nr [...] i [...] w R. ul. [...] i ul. [...] oraz budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem wbudowanym (budynek wielorodzinny A) na działkach nr [...] w R. ul. [...] – ETAP.

Pismem z dnia [...] maja 2023 r. skarżąca M. M. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego m.in. ww. ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], wskazując jako podstawę wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej "kpa") oraz podnosząc, że w dniu [...] kwietnia 2023 r. dowiedziała się o budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...] i [...] objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...]. W piśmie z dnia [...] lipca 2023 r. skarżąca sprecyzowała, że w dniu [...] kwietnia 2023 r. dowiedziała się o wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], gdyż w tym dniu dostrzegała z okna, że na działce nr [...] przygotowywany jest teren do robót ziemnych przy pomocy traktora (usunięcie samosiejek, zdarcie wierzchniej warstwy gleby) i rozmawiając o tej okoliczności z synem, ten poinformował ją, że deweloper uzyskał pozwolenie na budowę.

Postanowieniem z dnia [...] września 2023 r. nr [...] Starosta R., na podstawie art. 148 § 1 kpa, odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...]. Organ I instancji stwierdził, że skarżąca pomimo wezwania organu, nie udowodniła, że o wydaniu przedmiotowej decyzji nr [...] dowiedziała się w dniu [...] kwietnia 2023 r., a jej wyjaśnienia o dacie powzięcia informacji o ww. decyzji są niewiarygodne, gdyż sprzeczne z informacjami uzyskanymi od kierownika budowy, który poinformował, że budowę budynku objętego decyzją nr [...] rozpoczęto po [...] listopada 2022 r., a na dzień [...] kwietnia 2023 r. wykonano strop nad piwnicą, zaś budowa budynków objętych pozwoleniami nr [...] nie została rozpoczęta. Dodatkowo organ I instancji stwierdził, że przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] posiadał wyłącznie inwestor.

W zażaleniu M. M. zarzuciła, że organ oparł się wyłącznie na wyjaśnieniach kierownika budowy, nie przeprowadzając innych dodatkowych działań mających na celu ustalenie stanu faktycznego. Podniosła, że organ zarzucają jej brak przedłożenia dowodów w sprawie (poza oświadczaniem strony) i nieudowodnienie daty powzięcia informacji o wydaniu decyzji nr [...], pomija okoliczność, iż w piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. (stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu do udowodnienia daty powzięcia informacji o decyzji nr [...] poprzez przedłożenie dokumentów, wskazanie świadków) skarżąca wskazała na świadka M. M., którego organ nie zobowiązał do złożenia zeznań w sprawie, co narusza art. 7 kpa. W związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, wezwanie właścicieli działek sąsiednich względem działki nr [...] celem wyjaśnienia czy miało miejsce przygotowanie terenu do robót ziemnych przy pomocy ciągnika w dniu [...] kwietnia 2023 r. i zobowiązanie świadka M. M. do złożenia zeznań odnośnie okoliczności dowiedzenia się przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2023 r. o uzyskaniu przez dewelopera pozwolenia na budowę.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ II instancji stwierdził, że postanowienie organu I instancji odpowiada prawu, gdyż skarżąca nie zachowała określonego w art. 148 § 2 kpa terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Wojewoda stwierdził, że organ przeprowadził niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ustalając że budowę budynku objętego pozwoleniem na budowę nr [...] rozpoczęto po [...] listopada 2022 r., że na dzień [...] kwietnia 2023 r. (dzień wskazany przez skarżącą jako data powzięcia informacji o przedmiotowej decyzji) wykonano strop nad piwnicą i, że prac przy pozostałych budynkach nie rozpoczęto. Dodatkowo organ II instancji ustalił, że teren inwestycyjny oznaczony był tablicą informacyjną umieszczoną na terenie budowy od dnia [...] czerwca 2022 r., a w świetle przepisów prawa tablica informacyjna zawiera m.in. numer pozwolenia na budowę. W tych okolicznościach zdaniem organu II instancji wyjaśnienia skarżącej co do daty powzięcia informacji o wydaniu przedmiotowej decyzji są niewiarygodne, gdyż są one sprzeczne z datami wskazanymi przez kierownika budowy co do daty rozpoczęcia budowy, a poza tym trudno uznać za wiarygodne, aby prawie przez rok czasu, skarżąca nie dostrzegła tablicy budowlanej znajdującej się na działce sąsiedniej. Reasumując organ II instancji stwierdził, że uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania obliguje do odmowy wozownia postępowania.

Na powyższe postanowienie M. M. wiosła skargę do Sądu, domagając się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła, że organy obu instancji nie przeprowadziły zawnioskowanych przez nią dowodów i nie odniosły się do powodów tego stanu rzeczy, czym naruszyły art. 7 kpa. Podniosła, że okoliczność iż według ustaleń organu II instancji teren inwestycyjny oznaczony był tablicą informacyjną nie oznacza, że skarżąca taką tablicę miała widzieć, tym bardziej, iż droga przy której usytuowana jest na działce inwestora tablica (dojazd do tej działki odbywa się przez działkę nr [...] w odległości 80 metrów od ul. [...]) prowadzi tylko do działki inwestora i do budynku znajdującego się na działce nr [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Spór w sprawie koncentruje się na kwestii spełnienia przez skarżącą przesłanki dochowania miesięcznego terminu z art. 148 § 2 kpa na złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...].

Zgodnie z art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Samo wniesienie podania o wznowienie postępowania nie wszczyna automatycznie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Podanie takie uruchamia jedynie fazę wstępną tego postępowania, której celem jest ustalenie przez organ, czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości złożenia wniosku. Po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania organ jest zatem zobowiązany do zbadania kwestii formalnych, ale nie merytorycznych. Organ ustala zatem na tym etapie postępowania czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie, czy wnoszący go podmiot powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia postępowania oraz czy wniosek nie pochodzi od osoby niebędącej w sposób oczywisty stroną postępowania. Spełnienie tych formalnych kryteriów warunkuje dopuszczalność wznowienia postępowania, co następuje w drodze postanowienia, stosownie do art. 149 § 1 kpa. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy - art. 149 § 2 kpa.

Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie, jeśli zachowane zostały warunki formalne skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, w tym jeżeli podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. W przeciwnym wypadku organ zobowiązany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Wznowienie postępowania na wniosek, pomimo uchybienia ustawowego terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, które godzi w zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Stwierdzenie zatem przez organ administracji publicznej w fazie wstępnej postępowania w sprawie wznowienia postępowania, uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, i z przyczyn formalnych skutkować musi wydaniem postanowienia o odmowie jego wznowienia.

Niezbędnym warunkiem wznowienia postępowania jest – jak podkreślono - zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Wynika to wprost z treści art. 148 kpa, w którym ustawodawca ograniczył w czasie uprawnienie do złożenia podania o wznowienie postępowania. Termin stanowiący to ograniczenie wynosi jeden miesiąc, a początkowy moment jego biegu wyznaczony został w zależności od okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. W przedmiotowej sprawie wniosek o wznowienie postępowania oparty został na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 kpa, miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przy czym zwrot "strona dowiedziała się o decyzji", należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane jak organ, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Przy tym, odnośnie tego ostatniego, nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Przez dowiedzenie się o decyzji należy zatem rozumieć uzyskanie informacji o fakcie wydania decyzji, o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Wskazać należy również, że zachowanie ustawowego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania musi być przez wnioskodawcę wykazane i to na nim spoczywa obowiązek wykazania tej okoliczności, co jednak nie oznacza, że organ jest zwolniony z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Obowiązkiem organu jest więc także zbadanie, ocenienie i zweryfikowanie czy wnioskodawca dochował ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.

Z postanowień organów obu instancji wynika, że uznały one, iż w sprawie nie został dochowany miesięczny termin do skutecznego złożenia podania o wznowienie postępowania. W związku z tym, iż skarżąca podanie o wznowienie postępowania oparła na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ II instancji prawidłowo uznał, że w sprawie termin jednego miesiąca na wniesienie podania o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa), a nie jak niewłaściwie przyjął to organ I instancji od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa). We wniosku o wznowienie postępowania i w piśmie z dnia [...] lipca 2023 r. skarżąca wskazała na dzień [...] kwietnia 2023 r. jako dzień, w którym dowiedziała się o przedmiotowej decyzji i wyjaśniła, że źródłem tej wiedzy były jej syn M. M., z którym rozmawiała o dostrzeżonych w tym dniu na działce nr [...] przygotowaniach terenu przy pomocy traktora do robót ziemnych (usunięcie samosiejek, zadarcie wierzchniej warstwy gleby). Orzekające organy uznały oświadczenie skarżącej o dacie powzięcia informacji o przedmiotowej decyzji za niewiarygodne, gdyż zgodnie z informacjami uzyskanym od kierownika budowy, budowę budynku objętego decyzją nr [...] rozpoczęto znacznie wcześniej niż wskazany przez skarżącą dzień [...] kwietnia 2023 r. (po [...] listopada 2022 r., a na dzień [...] kwietnia 2023 r. wykonano strop nad piwnicą), zaś budowa budynków objętych pozwoleniami nr [...] nie została rozpoczęta (tak organ I i II instancji), a poza tym teren inwestycyjny oznaczony był tablicą informacyjną umieszczoną na terenie budowy od dnia [...] czerwca 2022 r. i tym samym trudno przyjąć, że skarżąca prawie przez rok czasu nie dostrzegła tablicy znajdującej się na działce sąsiedniej (tak organ II instancji). Oznacza to, że organy stanowisko o niedochowaniu terminu do wniesienia o podania o wznowie postępowania oparły na okoliczności: wcześniejszego rozpoczęcia robót budowlanych (budowy budynku) objętych decyzją nr [...] – niż wskazany przez skarżący dzień [...] kwietnia 2023 r. dowiedzenia się o tej decyzji oraz na okoliczności umieszczenia tablicy informacyjnej na terenie budowy od dnia [...] czerwca 2022 r.

W związku z tym wskazać należy, że w świetle art. 148 § 2 kpa istotny jest dzień, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie dzień w którym dowiedziała się o rozpoczęciu realizacji czy o realizacji robót budowalnych. Nie można utożsamiać wiedzy o wydaniu decyzji ostatecznej z wiedzą o prowadzeniu robót budowlanych. Zgodne z prawem rozpoczęcie robót budowlanych następuje na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, ale również wskutek niezgłoszenia przez organ administracji architektoniczno–budowlanej sprzeciwu wobec ich wykonania w ustawowym terminie albo też przy braku jakiejkolwiek formy reglamentacji administracyjnej robót budowlanych. Roboty budowlane można też realizować w warunkach samowoli budowlanej. Oznacza to, że sama wiedza określonej osoby o tym, iż w bliskim sąsiedztwie toczą się roboty budowlane, nie oznacza dowiedzenia się o decyzji udzielającej pozwolenia na budowę w znaczeniu, do którego odwołuje się art. 148 § 2 kpa. Również umieszczenia tablicy informacyjnej na terenie budowy i zamieszczenie na niej informacji o wydaniu pozwolenia na budowę może świadczyć wyłącznie o tym, że strona mogła dowiedzieć się o decyzji, nie zaś o tym, że o takiej decyzji faktycznie się dowiedziała (por. wyrok NSA z dnia 22 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OSK 2698/20; wyrok NSA z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 271/22; wyrok NSA z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. II OSK 1950/21). W świetle art. 148 § 2 kpa znaczenie ma natomiast kiedy strona dowiedziała się o decyzji, a nie kiedy mogła dowiedzieć się o jej wydaniu (por. wyrok NS z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1201/20). Czym innym jest teoretyczna możliwość zidentyfikowania decyzji przez stronę, będącą właścicielem nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, a czym innym jest rzeczywiste dotarcie przez stronę do informacji o decyzji (por. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 2083/17). Aby skutecznie zakwestionować wskazany przez osobę wnioskującą o wznowienie postępowania termin dowiedzenia się o wydaniu decyzji, organ zobowiązany jest wykazać, że osoba ta dowiedziała się o decyzji w innym terminie, niż przez nią wskazany i jeżeli za kwestię sporną uznać należy rodzaj domniemań, jakie należy łączyć z faktem prowadzenia robót budowlanych w sąsiedztwie nieruchomości należącej do wnioskodawcy, niewątpliwie uznając wskazaną okoliczność za istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien rozważyć skorzystanie z możliwości przeprowadzenia dowodu z przesłuchania wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2408/22; wyrok NSA z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II OSK 3370/18).

Z powyższego wynika, że okoliczność, że na działce sąsiadującej z działką osoby wnioskującej o wznowienie postępowania trwała budowa, o której osoba ta wiedziała lub mogła wiedzieć oraz, że na terenie budowy była umiejscowiona tablica informacyjna, same w sobie świadczą jedynie o tym, że osoba ta mogła dowiedzieć się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś, że o decyzji tej wiedziała. Dlatego też w sprawie organy dla skutecznego podważenia wskazanej przez skarżącą daty dowiedzenie się o decyzji nr [...] nie mogły poprzestać jedynie na ustaleniu, że budowę budynku objętego tą decyzją rozpoczęto już po [...] listopada 2022 r. i, że teren inwestycyjny oznaczony był tablicą informacyjną umieszczoną na terenie budowy. Okoliczności te bowiem jak podkreślono, samoistnie świadczą jedynie o tym, że skarżąca mogła dowiedzieć się o wydaniu decyzji nr [...], a nie że o decyzji tej wiedziała. Również wyjaśnienie skarżącej, że w dniu [...] kwietnia 2023 r. dostrzegała z okna, iż na działce nr [...] ma miejsce przygotowanie terenu do robót ziemnych przy pomocy traktora (usunięcie samosiejek, zdarcie wierzchniej warstwy gleby), nie pozostaje wbrew twierdzeniom organów w sprzeczności z uzyskaną od kierownika budowy informacją, że budowę budynku objętego decyzją nr [...] rozpoczęto znacznie wcześniej niż w dniu [...] kwietnia 2023 r., zaś budowa budynków objętych pozwoleniami nr [...] nie została rozpoczęta. Po pierwsze skarżąca oświadczyła jedynie, że w dniu [...] kwietnia 2023 r. dostrzegła traktor na działce nr [...], który w jej ocenie przygotowywał teren do robót ziemnych, co nie stoi w sprzeczności z wcześniejszym rozpoczęciem budowy budynku na działkach nr [...], po drugie skarżąca nie wskazała na fakt budowy budynku na działce nr [...], lecz jedynie na przygotowywanie terenu do robót ziemnych (usunięcie samosiejek, zdarcie wierzchniej warstwy gleby), po trzecie działka nr [...] została wymieniona w decyzji nr [...], którą udzielono pozwolenie na budowę obejmujące m.in. wewnętrzny układ komunikacyjny, niezbędną infrastrukturę techniczną i elementy zagospodarowania terenu na działkach nr [...] i [...] a po czwarte organy w żaden sposób nie zweryfikowały czy w dniu [...] kwietnia 2023 r. na działce nr [...] rzeczywiście znajdował się traktor i wykonywał jakieś prace w terenie inne niż związane z budową budynku, tj. np. usunięcie samosiejek, na które wskazała skarżąca. Ponadto należy zauważyć, że w sprawie organ II instancji powołując się na okoliczność umieszczenia tablicy informacyjnej na terenie budowy od dnia [...] czerwca 2022 r. nie wykazał, że na tablicy tej zamieszone były dane dotyczące pozwolenia na budowę. To, że w świetle przepisów prawa tablica informacyjna powinna zawierać m.in. numer pozwolenia na budowę nie oznacza, że przedmiotowa tablica informacyjna takie dane rzeczywiście zawierała. W aktach sprawy brak jest zdjęcia wskazanej tablicy, a inwestor na pytanie organu II instancji odnośnie kwestii umieszczenia tablicy informacyjnej na terenie budowy, w tym i tego czy na tablicy informacyjnej zamieszone były dane dotyczące pozwolenia na budowę (pismo z dnia [...] listopada 2023 r.), w udzielonej pismem z dnia [...] lutego 2024 r. odpowiedzi nie odniósł się do pytania dotyczącego umieszczenia na tablicy danych dotyczących pozwolenia na budowę. Poza tym organ II instancji w żaden sposób nie zweryfikował miejsca usytuowania tablicy informacyjnej w stosunku do położenia nieruchomości skarżącej i możliwości jej dostrzeżenia przez skarżącej czy to z drogi prowadzącej do terenu inwestycji i działki skarżącej czy też z samem nieruchomości skarżącej, na co słusznie zwróciła uwagę skarżące w złożonej skardze. Na marginesie zauważyć też należy, że organy powołując się na trwającą od dłuższego czasu budowę budynku objętego decyzją nr [...], nie wyjaśniły nawet czy skarżąca mogła ją dostrzec z terenu jej nieruchomości, w szczególność czy nie ma jakiś obiektów czy pasma zieleni, które przesłaniałyby widok terenu budowy. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że organy nie podważyły, że skarżąca wiedzę o wydaniu decyzji nr [...] uzyskała w innym terminie niż zadeklarowała. Przy czym co istotne w sprawie organy całkowicie pominęły dowody wskazane przez skarżącą na okoliczność potwierdzenia daty dowiedzenia się o wydaniu decyzji nr [...] i prowadzenia przy pomocy ciągnika (traktora) w dniu [...] kwietnia 2023 r. na działce nr [...] przygotowań do robót ziemnych, tj. odpowiednio: dowód z zeznań świadka M. M., na który wskazała w piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. (stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu I instancji do udowodnienia daty powzięcia informacji o decyzji nr [...] poprzez przedłożenie dokumentów, "wskazanie świadków") i w zażaleniu, oraz dowód z zeznań właścicieli działek sąsiednich co do prowadzenia prac na działce nr [...] w dniu [...] kwietnia 2023 r. W tych okolicznościach podniesiony w sprawie wobec skarżącej zarzut, że nie udowodniła ona, iż o wydaniu decyzji nr [...] dowiedziała się w dniu [...] kwietnia 2023 r. uznać należy za nieuprawniony.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że orzekające w sprawie organy ustalenie, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania poczyniły z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy oparły się bowiem na domniemaniach związanych z prowadzeniem robót budowlanych na sąsiednich działkach nr [...] oraz umieszczeniem tablicy informacyjnej na terenie budowy, które jak podkreślono same w sobie (tj. bez ustalenia wszelkich okoliczności mających znaczenie dla oceny ewentualnej doniosłości tych faktów dla ustalenia zachowania terminu na złożenia podania o wznowienie postępowania) świadczą jedynie o tym, że skarżąca mogła dowiedzieć się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie że o decyzji tej wiedziała, natomiast całkowicie pominęły dowody wskazane przez skarżącą na okoliczność potwierdzenia wskazanej przez nią chronologii zdarzeń i daty dowiedzenia się o decyzji nr 42/2022 oraz nie ustaliły wyszczególnionych przez Sąd okoliczności, w szczególności dotyczących treści i miejsca usytuowania tablicy informacyjnej.

Sąd nie ustosunkował się do kwestii legalności twierdzenia organu I instancji, iż przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] posiadał wyłącznie inwestor, gdyż organ I instancji w ogóle nie wyjaśnił zajętego w tym zakresie stanowiska, a organ II instancji w żaden sposób się do niego nie odniósł, zaś podstawą rozstrzygnięć organów o odmowie wznowienia postępowania było niedochowanie zdaniem organów ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, a nie oczywisty brak przymiotu strony postępowania.

W związku z powyższym, uznając wydane w sprawie postanowienia organów obu instancji za niezgodne z prawem, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa") orzekł o ich uchyleniu. Ponownie rozpatrując sprawę należy zweryfikować, czy miały miejsce w dniu [...] kwietnia 2023 r. wskazane przez skarżącą zdarzenia, tj. czy w tym dniu wykonywane były przy użyciu traktora jakiekolwiek prace na działce nr [...], czy skarżąca rozmawiała w tym dniu z synem, jakie informacje ewentualnie udzielił jej syn w trakcie rozmowy i czy dotyczyły one decyzji nr [...]. Cel ten można zrealizować poprzez przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków, w szczególności syna skarżącej oraz dowodu z przesłuchania skarżącej. Koniecznym jest również ustalenie miejsca usytuowania tablicy informacyjnej względem nieruchomości skarżącej oraz możliwości dostrzeżenia jej przez skarżącą, wykazanie że na tablicy informacyjnej umieszczone były dane o pozwoleniu na budowę nr [...], a ponadto wyjaśnienie czy skarżąca kwestionuje zapoznanie się z tablicą informacyjną i wiedzę o prowadzonej budowie budynku na sąsiednich działkach nr [...] przed dniem [...] kwietnia 2023 r. oraz dlaczego akurat prace na działce nr [...] - a nie na działkach nr [...] - stanowiły asumpt do podjęcia rozmowy z synem o przyczynach prowadzonych robót budowlanych. Dopiero po poczynieniu wskazanych ustaleń i wyczerpującym zebraniu materiału dowodowego, możliwym będzie ocenienie przez organy w sposób zgodny z prawem na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy skarżąca dochowała ustawowego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...].

O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony w sprawie wpis, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ppsa.

Wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu wyroku orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.