Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 740/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 46 § 3, art. 57 § 1, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 230 § 1, art. 214 § 1, art. 220 § 1 i 3, art. 73
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: § 2 ust. 3 pkt 13
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2024 roku sprawy ze skargi Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 24 lipca 2024 roku nr UNP: 1001-24-109178 znak: 1001-IOC.4361.1.2024.4.EA w przedmiocie zajęcia towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu postanawia: odrzucić skargę. eg


UZASADNIENIE

Ax. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, reprezentowana przez adwokat A.B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie zajęcia towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 7 października 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi przez podpisującego skargę pełnomocnika wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS, statut,...) zgodnie z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, skierowana na adres wskazany w skardze, po dwukrotnym awizowaniu przez doręczyciela (14 i 22 października 2024 r.), została zwrócona 30 października 2024 r. do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Wśród tych wymogów art. 46 § 3 p.p.s.a. określa, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa należy zatem uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Niezachowanie określonego w art. 46 § 3 p.p.s.a. wymogu dołączenia do pisma pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Stosownie natomiast do treści art. 28 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, stwierdzono, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazać przy tym należy, że nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienie NSA z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2319/11).

Przepis 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Sąd jest zatem zobowiązany do odrzucenia nieopłaconej, pomimo wezwania, skargi.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych i fiskalnych.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z 7 października 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do jej reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi przez podpisującego skargę pełnomocnika profesjonalnego – wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS, statut,...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a., a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu w rozpoznawanej sprawie określa § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535).

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skierowana na adres wskazany w skardze, po dwukrotnym awizowaniu przez doręczyciela 14 i 22 października 2024 r., została zwrócona 30 października 2024 r. do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 p.p.s.a. oraz art. 70-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Dokonane w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie stanowi rodzaj fikcji prawnej, która stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej.

Wobec spełnienia warunków określonych w art. 73 § 1–3 p.p.s.a., przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., uznać należało za doręczoną 28 października 2024 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania wezwań sądu upłynął 4 listopada 2024 r. (w poniedziałek).

Skarżąca w powyższym terminie nie złożyła pełnomocnictwa do jej reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi przez podpisującego skargę pełnomocnika – wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz nie złożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji (KRS, statut,...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. W terminie tym skarżąca nie uiściła także wpisu sądowego od skargi. Od obowiązku wniesienia tej opłaty nie została zwolniona w ramach instytucji prawa pomocy. Skarżąca nie usunęła zatem w wyznaczonym terminie braków skargi.

Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

d.cz.