Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 15/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1 - 4a, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 13 ust. 1 i 2, art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) stycznia 2009 r. radca prawny G. W. wskazując, że działa w imieniu K. J., złożył wniosek o udostępnienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. informacji publicznej poprzez przesłanie kopii pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego ze sklepem spożywczym J. i M. P., usytuowanego na działce nr (...) przy ul. (...)w K., z dnia (...) czerwca 2007 r. (znak (...)). Do wymienionego pisma nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dysponował dokumentem pełnomocnictwa, podpisanym przez K. J., uprawniającym G. W. z dniem (...).01.2008 r. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi (k. 5 akt administracyjnymi).

Pismem z dnia (...) lutego 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 50 § 1 kpa, wezwał K. J. - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania - do pisemnego wyjaśnienia dotyczącego udzielenia przez wnioskodawczynię pełnomocnictwa G. W., uprawniającego go do występowania w imieniu wnioskodawczyni przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. Jednocześnie organ wystąpił o przesłanie pisemnego pełnomocnictwa dla G. W., jeżeli takie zostało udzielone. Organ pouczył skarżącą, iż do czasu uzupełnienia podania wniosek nie podlega rozpoznaniu.

Pismo powyższe zostało doręczone K. J. w dniu (...) lutego 2009 r. oraz radcy prawnemu G. W. w dniu (...) lutego 2009 r. Na opisane wezwanie ani K. J., ani G. W. nie udzielili odpowiedzi, nie złożono także dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego G. W. do reprezentowania K. J. przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K.

W dniu (...).03.2009 r. organ sporządził notatkę służbową, w której stwierdził, iż tegoż dnia przeprowadził rozmowę telefoniczną z K. J. W trakcie wymenionej rozmowy skarżąca oświadczyła, że nigdy nie udzielała G. W. pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, a pełnomocnictwo udzielone w styczniu 2008 r. dotyczyło tylko reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi (k. 9 akt administracyjnych).

W dniu (...) lutego 2009 r. K. J., reprezentowana przez radcę prawnego G. W., wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w załatwieniu wniosku z dnia (...) stycznia 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze podniesiono, że organ przez ponad 14 dni nie załatwił wymienionego wniosku o udostępnienie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie znak (...) z dnia (...) czerwca 2007 r. Skarżąca domagała się uwzględnienia skargi na bezczynność organu nadzoru budowlanego i zobowiązanie go - w przypadku nieuwzględnienia skargi w trybie autokontroli - do załatwienia przedmiotowej sprawy w określonym przez tutejszy Sąd terminie i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podano, iż od złożenia przedmiotowego wniosku minęło 26 dni, a organ nie udostępnił żądanej informacji zgodnie z wnioskiem, to jest nie przesłał żądanej kopii decyzji administracyjnej. Podniesiono, że akta sprawy administracyjnej stanowią informację publiczną, udostępnienie akt sprawy jest czynnością materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie pozwolenia na użytkowanie stroną jest wyłącznie inwestor, stąd tryb ustawy o dostępie do informacji publicznej jest jedynym sposobem uzyskania przez skarżącą, która nie jest stroną postępowania, rzetelnej wiedzy o zakresie i sposobie wykonania robót budowlanych na sąsiedniej działce. Następnie w skardze stwierdzono, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ewentualna odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie takiej informacji następuje w drodze decyzji, jednak organ dotąd nie wydal takiej decyzji i pozostaje w bezczynności. W skardze przedstawione zostały także poglądy przemawiające za tym, że skarga na bezczynność organu w sprawie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia, jak i bez konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, iż do chwili obecnej nie wpłynęła do Inspektoratu pisemna odpowiedź K. J. na wezwanie organu z dnia (...) lutego 2009 r., dotycząca wyjaśnienia kwestii udzielenia pełnomocnictwa G. W. Ponadto organ zauważył, iż K. J. otrzymała informację wystarczającą zdaniem organu, zawartą między innymi w piśmie z dnia (...) grudnia 2007 r. znak (...) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a doręczonym stronie w dniu (...) stycznia 2008 r. W ocenie organu ustawa o dostępie do informacji publicznej nie precyzuje formy, w jakiej ma nastąpić udostępnienie informacji publicznej na wniosek, zatem odpowiedź pisemna wystosowana do strony może być uznana na gruncie tej ustawy za dopuszczalną i wystarczającą dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 37 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Na wstępie należy zauważyć, ż kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Dotyczy ona niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie, w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na bezczynność organu administracji jest uzasadnione w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy oraz odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu.

Prawo do informacji publicznej zagwarantowane jest w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Ograniczenie prawa do informacji może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Zasady udzielania informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i trybie określonym w tej ustawie. Na gruncie unormowań konstytucyjnych oraz przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacja o rozstrzyganych przez organ administracji publicznej sprawach administracyjnych jest informacją o działalności organów publicznych. W świetle powyższych rozważań nie może budzić wątpliwości, że dokument - decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, o udostępnienie którego wnioskował G. W. w piśmie z dnia (...) stycznia 2009 r. stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok tutejszego Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r., IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy udzielenie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Jednocześnie ustawodawca przyjął, iż jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 powołanej ustawy).

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd obowiązany jest jedynie badać, czy w dacie wywiedzenia skargi, a następnie w dacie zamknięcia rozprawy, organ pozostawał w bezczynności, bowiem celem postępowania ze skargi na bezczynność jest ochrona strony przez doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2008 r., II FSK 880/07).

W niniejszej sprawie po stronie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie można się doszukać bezczynności w załatwieniu wniosku złożonego przez G. W. z dnia (...).01.2009 r. Podstawową okolicznością przemawiającą przeciwko uznaniu, iż organ pozostaje w bezczynności jest to, że radca prawny G. W. składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazał jednoznacznie, że nie działa w imieniu własnym, lecz w imieniu K. J., a wnosząc przedmiotowe pismo nie dołączył do niego pełnomocnictwa uprawniającego go do reprezentowania skarżącej przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. Pomimo doręczenia K. J. oraz G. W. wezwania organu dotyczącego przedłożenia pełnomocnictwa żaden z tych podmiotów – wnioskodawczyni, pełnomocnik – nie zadośćuczynił wezwaniu. Co więcej w rozmowie telefonicznej w dniu (...).03.2009 r. K. J. oświadczyła organowi, iż nigdy nie udzielała G. W. pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K., a jedynie przed sądami administracyjnymi. Istotnie organ pierwsze czynności w sprawie podjął już po upływie 14 dni od złożenia wniosku (wezwanie organu do przedłożenia pełnomocnictwa z dnia (...) lutego 2009 r.), jednakże w przytoczonych wyżej okolicznościach sprawy nie można uznać, iżby wniosek z dnia (...).01.2009 r. został skutecznie złożony i doprowadził do wszczęcia postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a tym samym by rozpoczął swój bieg termin do załatwienia sprawy. W takiej sytuacji nie można mówić o bezczynności organu. Terminy do załatwienia sprawy, przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, rozpoczynają bieg dopiero od chwili skutecznego wniesienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co w świetle materiałów zgromadzonych w aktach sprawy do dnia dzisiejszego nie nastąpiło, bowiem stosowne pełnomocnictwo nie zostało przedłożone, ani też organ w inny sposób nie pozyskał wiarygodnej informacji o jego udzieleniu. W konsekwencji organ nadzoru budowlanego nie był zobligowany do zakończenia sprawy w formie czynności materialno – technicznej (udostępnienia informacji publicznej w żądanej formie), bądź w formie decyzji (odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenie postępowania).

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.

/-/ E. Brychcy /-/ E. Podrazik /-/ W. Batorowicz