Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 589/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1,
journal: Dz.U. 2005 nr 175 poz 1459
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
article: art. 6-11, art.75 par.1, art.77 par.1, art.86, art. 138 par.1 pkt1,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.3 ust.4,7
journal: Dz.U. 2003 nr 64 poz 592
law: Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego
article: art.2 ust.1pkt1
journal: Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.
article: art. 153,art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi G. S. i B. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. G. i B. S. wnieśli

o przekształcenie w prawo własności prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] o powierzchni [...] m2 w miejscowości [...] przy ul. [...], Gmina [...]. W uzasadnieniu wniosku powołali się na art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.).

Starosta K. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, decyzją z dnia [...] r. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego wymienionej we wniosku G. i B. S. nieruchomości w prawo własności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że G. i B. S. prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] i stanowiące odrębną nieruchomość znajdujące się na tej działce budynki – [...] domków campingowych, budynek świetlicy oraz budynek sanitariatów z kotłownią, nabyli od [...] w dniu [...] r., umową zawartą w formie aktu notarialnego W dniu nabycia przez G. i B. S. nieruchomość była zagospodarowana zgodnie z obowiązującym wcześniej planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], w tym dla miejscowości [...], a teren nieruchomości był oznaczony symbolem jako [...] z zapisem "tereny pod zabudowę pensjonatową..." i stanowiła ośrodek wczasowy. Obowiązujące zapisy w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] określają ten teren jako [...] podmiejskie tereny mieszkaniowe. Zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów teren działki nr [...] na mapie ewidencyjnej oznaczony był jako [...] obecnie [...], natomiast wypis z rejestru gruntów określa ten teren jako [...] – [...] ha i [...] – [...] ha. W wypisie z rejestru gruntów istniał błędny zapis dla działki nr [...] jako [...]I – [...] ha co zostało zmienione i wyjaśnione pismem z dnia [...] r., nr [...].

Od powyższej decyzji G. i B. S. wnieśli odwołanie. W wyniku jego rozpoznania Wojewoda Z., na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, decyzją z dnia

[...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę

do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta K, powołując się na art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, decyzją z dnia [...] r. odmówił G. i B. S. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w obrębie [...] przy ul. [...], Gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] powierzchni [...] m2.

W uzasadnieniu decyzji Starosta podał, że prawidłowość zapisów w księdze wieczystej i na wyrysie z mapy potwierdza akt notarialny, którym G. i B. S. nabyli od [...] prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] i stanowiące odrębną nieruchomość znajdujące się na tej działce budynki – [...] domków campingowych, budynek świetlicy oraz budynek sanitariatów z kotłownią. Fakt zabudowy i przeznaczenia nieruchomości na ośrodek campingowy potwierdza również uchwała Nr 89/723/68 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Świnoujściu z dna 12 marca 1968 r., decyzja z dnia 5 listopada 1973 r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Świnoujściu o przekazaniu terenu na czas nieograniczony z przeznaczeniem na ośrodek wypoczynkowy, decyzja uwłaszczeniowa Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] r. o nabyciu przez [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu i nieodpłatnego nabycia budynków z uwagi na to, że realizacja ich nastąpiła ze środków własnych, wykaz zmian gruntowych z dnia [...] r. dotyczący podziału działki nr [...] w wyniku którego powstała działka zabudowana nr [...] oraz decyzja zatwierdzająca projekt podziału działki nr [...].

W dniu nabycia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] przez G. i B. S. nieruchomość była zagospodarowana zgodnie z obowiązującym wcześniej planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], w tym dla miejscowości[...], a w którym teren nieruchomości był oznaczony jako "tereny pod zabudowę pensjonatową..." i stanowiła ona ośrodek wczasowy /opis przeznaczenia nieruchomości w operatach szacunkowych i opinii sądowej/. Dokumenty te nie wskazują na charakter rolny nieruchomości.

Dalej Starosta zauważył, że [...] na przedmiotową nieruchomość w [...] r. złożyło deklarację podatkową

na podatek od nieruchomości, zatem poprzedni użytkownik wieczysty nie traktował gruntu jako rolny lecz zgłaszał go do opodatkowania jako grunt nierolny o pow. [...]m2 oraz znajdujące się na nim budynki o pow. użytkowej [...] m2.

Starosta wyjaśnił, że zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i budynków teren działki nr [...] na mapie ewidencyjnej oznaczony był jako [...] obecnie [...], natomiast wypis z rejestru gruntów określał ten teren jako [...] – [...] ha i [...] – [...] ha.

W związku z niezgodnością zapisów w ewidencji gruntów pismem z dnia [...] r. wystąpiono do Wydziału Geodezji i Kartografii o wyjaśnienie tych niezgodności. Z uzyskanych w tej sprawie wyjaśnień wynika, iż w wypisie z rejestru gruntów wydanym dnia [...] r. był błędny zapis dla działki nr [...] jako [...] – [...] ha i [...] – [...] ha. Niezgodności w ewidencji gruntów powstały w trakcie prac geodezyjnych KERG 603/99, polegających na wykonaniu podziału działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...], zatwierdzonego decyzją z dnia [...] r. Zmienione zostały wówczas również oznaczenia użytków gruntowych. Po wykonaniu podziału w działce nr [...] użytki gruntowe otrzymały oznaczenie [...] i [...]. Z postanowienia wydanego przez Burmistrza M. w dniu [...] r. wynika, że nieruchomość zgodnie z obowiązującym wówczas planem zagospodarowania przeznaczona była pod zabudowę pensjonatową - tereny wczasowo-kolonijne do dalszego użytkowania. Została więc zaliczona do grupy gruntów zurbanizowanych i zabudowanych. Do chwili wejścia w życie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) tereny rekreacyjno - wypoczynkowe oznaczane były symbolem [...]. Mogły one również występować na gruntach rolnych. Nowe rozporządzenie tereny zabudowane budynkami związane z wypoczynkiem zalicza się do innych terenów zabudowanych i powinny być oznaczone symbolem [...]. W wyniku prac geodezyjnych powstała dokumentacja, na podstawie której zmieniono oznaczenia użytków w ewidencji gruntów. Z uwagi na fakt zabudowania działki budynkami o charakterze rekreacyjno - wypoczynkowym należało obszar ten oznaczyć użytkiem [...] a nie [...]. Dokumentacja została zwrócona wykonawcy prac w celu usunięcia błędu. Przy wprowadzaniu zmian wynikających z prac geodezyjnych KERG 682/04 w rejestrze gruntów zamiast wprowadzić w miejsce [...] oznaczenie [...], usunięto tylko oznaczenie [...].

Organ administracji ocenił powyższe wyjaśnienia za w pełni wiarygodne

i wykluczające możliwość oparcia się przy ustalaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie na wypisie z rejestru gruntów z dnia [...] r. W ocenie Starosty nie można przyjąć, że błędny wypis z rejestru gruntów zmienił charakter gruntu i może być podstawą do przekształcenia powyższej nieruchomości jako nieruchomości rolnej.

Starosta podkreślił, że wnioskodawcy nie przedstawili oprócz wypisu z rejestru gruntów wg stanu na dzień [...] r. z błędnym zapisem i oświadczenia zawartego w akcie notarialnym, że nieruchomość nabywają na powiększenie gospodarstwa rolnego, żadnego dokumentu potwierdzającego, iż nastąpiła zmiana sposobu użytkowania nieruchomości po jej nabyciu i na dzień [...] r. była nieruchomością rolną.

Wobec powyższego Starosta przyjął, że w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu [...] r., G. i B. S. nie byli wieczystymi użytkownikami nieruchomości rolnej, ponieważ w tym dniu nieruchomość nie była wykorzystywana ani przeznaczona do prowadzenia działalności rolniczej (art. 461 k.c.), jak również nie były to grunty rolne odłogowane, co oprócz wyżej przedstawionych faktów potwierdza ogłoszenie zamieszczone na stronie internetowej "Ale Widok!", iż dopiero z dniem [...] r. ośrodek zostaje zamknięty. Nieruchomość od chwili nabycia, tj. od [...] r. do dnia [...] r. była przeznaczona i wykorzystywana na cele komercyjne jako ośrodek wczasowy.

Od wyżej opisanej decyzji Starosty K. z dnia [...] r. G. i B. S. złożyli odwołanie podnosząc, m.in., że organ nie wziął pod uwagę i należycie nie rozważył i nie uzasadnił kwestii dotyczących tego, że z tytułu posiadania działki nr [...] są oni podatnikami podatku rolnego, że nabyli działkę w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, jak również nie wyjaśnił jednoznacznie jakie zapisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr [...] figurowały w dniu [...] r.

W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania Wojewoda Z., decyzją z dnia [...] r., nr [...]- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w pełni stanowisko organu I instancji.

Decyzję Wojewody Z. G. i B. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009r., sygn. akt II SA/Sz 865/08, uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Kamieńskiego z dnia

7 kwietnia 2008 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na treść art. 1 ust. 1 ustawy

o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

i przywołał definicję nieruchomości rolnej zawartą w art. 461 k.c. zwracając uwagę,

że "Definicja ta ma także zastosowanie do wszystkich innych ustaw dotyczących nieruchomości (gruntów rolnych), chyba że zawierają one postanowienia odmienne.

O rolniczym charakterze gruntu przesądza tylko jego rolnicze przeznaczenie, a nie sposób obecnego wykorzystywania. Dlatego do nieruchomości rolnej należą także odłogi i ugory, które potencjalnie biorąc mogą być wykorzystywane rolniczo. Kryterium wyodrębniającym (cechą wyróżniającą) nieruchomość rolną jest zatem możliwy sposób jej wykorzystania. Nie jest konieczne rzeczywiste prowadzenie działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej, zwierzęcej lub ogrodniczej, sadowniczej czy rybnej (E. Skowrońska-Bocian [w:] K. Pietrzykowski (red.): Kodeks cywilny, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2002, t. 1, s. 131). Dla zakwalifikowania nieruchomości rolnej wystarczy możliwość takiego wykorzystania.

Sąd zauważył, że oceniając, czy będąca przedmiotem sprawy nieruchomość jest nieruchomością rolną nie można opierać się tylko na definicji określonej w art. 461 k.c. Nieruchomość rolna "została (...) zdefiniowana w niepełny sposób w art. 461 k.c., to jest od strony przydatności do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie. Rzecz w tym, że również pojęcie rolnictwa jest szerokie i trudne do zdefiniowania" (wyrok SN z dnia 2 czerwca 2000 r., sygn. akt II CKN 1067/98, OSP 2001/2/27). Wieloznaczność zwrotów użytych w przepisie art. 461 k.c. nie pozwala oprzeć zawartej tam definicji jedynie na kryterium językowym, mimo wielokrotnie podkreślanego w literaturze przedmiotu znaczenia wykładni gramatycznej jako pierwszej i najpewniejszej spośród wszystkich metod (por. też powołany wyżej wyrok SN z dnia 2 czerwca 2000 r.). Interpretacja art. 461 k.c. prowadzi do wniosku, iż wskazuje on na czysto agronomiczne cechy gruntu, jakie powodują, że uzyskiwanie na nim produktów rolnych jest fizycznie możliwe. Co więcej, uzyskiwanie z gruntu płodów rolnych nie musi faktycznie następować. Artykuł 461 k.c. zadowala się tutaj możliwością, istnieniem pewnej potencjalnej perspektywy uzyskiwania z gruntu płodów rolnych, znajdującej swe uzasadnienie w fizyczno-agronomicznych właściwościach gruntu (por. A. Lichorowicz: Glosa do wyroku SN z dnia 2 czerwca 2000 r., sygn. akt II CKN 1067/98, OSP 2001/2/27). Dla wykładni definicji nieruchomości rolnej aktualne pozostało stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 14 grudnia 1984 r. (sygn. akt III CZP 78/84, OSN 1985, nr 10, poz. 149). W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że definicja nieruchomości rolnej określona jest przede wszystkich według kryterium przeznaczenia. Decydujące znaczenie ma gospodarczy, produkcyjny stan rzeczy, a nie okoliczność,

że w skład działki lub działek wchodzą obok gruntów rolnych, czy też graniczą z nimi, nieużytki. Nie można rozciągnąć pojęcia nieruchomości rolnej na grunty, które

z przeznaczenia swego takiego charakteru nie mają i nie mogłyby go mieć

w przyszłości przy zastosowaniu odpowiednich zabiegów agrotechnicznych.

Bez znaczenia pozostaje przy tym obszar takich nieużytków w stosunku do obszaru całej nieruchomości".

Sąd wyraził stanowisko, że "w tym zakresie organy nie prowadziły postępowania. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że skarżący od [...] r. nie poczynili żadnych działań w celu ewentualnego wykorzystania nieruchomości i odmowa wiarygodności oświadczeniu zawartym w akcie notarialnym o nabyciu nieruchomości w celu powiększenia gospodarstwa rolnego są zdaniem Sądu niewystarczające do wykazania, że nieruchomość nie może być wykorzystana potencjalnie na cele rolnicze".

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Sąd zobowiązał organ pierwszej instancji ustalić, czy działka Nr [...] jest nieruchomością rolną w rozumieniu określonym

w art. 461 k.c. O ile organ ustali, że nie jest to nieruchomość rolna to rozważy, czy możliwe jest przekształcenie użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości

w prawo własności ze wzglądu na inną przesłankę, o której mowa w art. 1 ust. 1

cyt. ustawy.

Po powtórnym rozpoznaniu wniosku G. i B. S. z dnia [...] r., Starosta Kamieński, powołując się na art. 1 ust. 1 ustawy

o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówił G. i B. S. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w obrębie [...] przy ul. [...], gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...], o pow. [...] m2.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Starosta przywołał treść art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i na podstawie zgromadzonych akt ustalił, że G. i B. S. prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] i stanowiące odrębną nieruchomość znajdujące się na tej działce budynki – [...] domków campingowych, budynek świetlicy oraz budynek sanitariatów z kotłownią, nabyli od [...] w dniu [...] r.

Na działce nr [...] została umieszczona tablica ogłoszeniowa z adresem strony internetowej "Ale Widok!". W [...] r. na stronie internetowej

"Ale Widok!", została zamieszczona informacja, iż z dniem [...] r. ośrodek zostaje zamknięty, a w dniu [...] r. wpłynął wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jako nieruchomości rolnej.

Do wniosku o sprzedaż wieczystego użytkowania na własność jak i wniosku

o przekształcenie strona przedłożyła dokumenty o sprzecznych zapisach:

- odpis z księgi wieczystej [...] prowadzony dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w dziale I widnieje zapis "[...] ul. [...], gm. [...] dz. [...] o pow. [...] m2, nieruchomość zabudowana, działka gruntu w wieczystym użytkowaniu do dnia [...] r. i stanowiące odrębną nieruchomość budynki", (stan na dzień [...] r.);

- wyrys z mapy ewidencyjnej - działka nr [...] z zapisem [...] (stan na dzień [...] r.);

- wypis z rejestru gruntów z zapisem [...] – [...] ha, [...] – [...] ha (stan

na dzień [...] r.);

- zaświadczenie Urzędu Miejskiego w M. z dnia [...] r. informujące, że zgodnie z zapisem w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M. dla nieruchomości - działki

nr [...] została ustalona kategoria użytkowania terenu [...] - podmiejskie tereny mieszkaniowe.

Fakt zabudowy i przeznaczenia nieruchomości na ośrodek campingowy potwierdza również:

- uchwała Nr 89/723/68 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Świnoujściu z dna 12 marca 1968 r.;

- decyzja z dnia [...] r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Ś. [...] o przekazaniu terenu na czas nieograniczony z przeznaczeniem

na ośrodek wypoczynkowy;

- decyzja uwłaszczeniowa Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] r., nr [...] o nabyciu przez Przedsiębiorstwo prawa użytkowania wieczystego gruntu i nieodpłatnego nabycia budynków z uwagi na to, że realizacja ich nastąpiła z środków własnych;

- wykaz zmian gruntowych z dnia [...] r. dotyczący podziału działki nr [...]

w wyniku którego powstała działka zabudowana nr [...];

- decyzja zatwierdzająca projekt podziału działki nr [...].

W dniu nabycia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] przez G. i B. S. nieruchomość była zagospodarowana zgodnie z obowiązującym wcześniej planem zagospodarowania przestrzennego gminy M., w tym dla miejscowości W., a teren nieruchomości był oznaczony symbolem [...] z zapisem "tereny pod zabudowę pensjonatową..." i stanowiła ośrodek wczasowy (opis przeznaczenia nieruchomości w operatach szacunkowych i opinii sądowej). Dokumenty te nie wskazują na charakter rolny nieruchomości.

Z informacji uzyskanej z Urzędu Miejskiego w M. wynika,

że [...] na przedmiotową nieruchomość w [...] r. złożyło deklarację podatkową na podatek od nieruchomości, zatem poprzedni użytkownik wieczysty nie traktował gruntu jako rolny lecz zgłaszał go do opodatkowania jako grunt nierolny o pow. [...] m2 oraz znajdujące się na nim budynki o pow. użytkowej [...] m2 i jako grunt nierolny został sprzedany.

Państwo S. po nabyciu nieruchomości w [...] r. złożyli deklarację na grunty orne kI. [...]- [...] ha i grunty zadrzewione, zakrzaczone kI. [...] – [...] ha.

Zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i budynków teren działki nr [...] na mapie ewidencyjnej oznaczony był jako [...] obecnie [...], natomiast wypis z rejestru gruntów określa ten teren jako [...] ha i [...] ha.

Niezgodności w ewidencji gruntów powstały w trakcie prac geodezyjnych KERG 603/99 prowadzonych w [...] r., polegających na wykonaniu podziału działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...], zatwierdzonego decyzją z dnia [...] r. zmienione zostały również oznaczenia użytków gruntowych. Po wykonaniu podziału w działce nr [...] użytki gruntowe otrzymały oznaczenie Bz RVI i LzVI.

Z postanowienia wydanego przez Burmistrza M. w dniu [...] r., nr [...] wynika, że nieruchomość zgodnie z obowiązującym wówczas planem zagospodarowania przeznaczona była pod zabudowę pensjonatową - tereny wczasowo-kolonijne do dalszego użytkowania. Została więc zaliczona do grupy gruntów zurbanizowanych i zabudowanych.

Dalej Starosta zauważył, że do chwili wejścia w życie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) tereny rekreacyjno - wypoczynkowe oznaczane były symbolem Bz. Mogły one również występować na gruntach rolnych. Nowe rozporządzenie tereny zabudowane budynkami związane z wypoczynkiem zalicza się do innych terenów zabudowanych i powinny być oznaczone symbolem Bi. Przy wprowadzaniu zmian wynikających z prac geodezyjnych KERG 682/04 w rejestrze gruntów zamiast wprowadzić w miejsce Bz oznaczenie Bi, usunięto tylko oznaczenie Bz.

Zdaniem Starosty nie można przyjąć, że błędny wypis z rejestru gruntów zmienił charakter gruntu i może być podstawą do przekształcenia powyższej nieruchomości jako nieruchomości rolnej.

Wobec powyższego Starosta przyjął, że w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 13 października 2005 r. G. i B. S. nie byli wieczystymi użytkownikami nieruchomości rolnej, ponieważ w tym dniu nieruchomość nie była wykorzystywana ani przeznaczona do prowadzenia działalności rolniczej (art. 461 k.c.), jak również nie były to grunty rolne odłogowane, co oprócz wyżej przedstawionych faktów potwierdza ogłoszenie zamieszczone na stronie internetowej "Ale Widok!", iż dopiero z dniem [...] r. ośrodek zostaje zamknięty.

Zdaniem Starosty, wykorzystywanie nieruchomości na cele komercyjne potwierdza również:

- umowa dzierżawy zawarta w dniu [...] r. z K. S. prowadzącą PHU [...] z siedzibą w P. - oprócz działki [...] przedmiotem dzierżawy była część działki rolnej nr [...], znajdującej się w pobliżu działki nr [...], na której wybudowany został kort tenisowy i teren ten wyłączono

z produkcji rolnej, o czym świadczy wykaz zmian ewidencyjnych;

- zaświadczenie Urzędu Miejskiego w P. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej z dniem [...] r., pomimo, że w [...] r. były wprowadzane inne zmiany w ewidencji przez dzierżawcę;

- informacja Urzędu Skarbowego w P. o zgłoszonej działalności gospodarczej przez PHU [...] w okresie od [...] r. do [...] r.;

- oświadczenie wnioskodawców złożone do Sądu Rejonowego w [...] z [...] r., że od bieżącego roku włącznie zaniechali działalności turystyczno-rekreacyjnej na przedmiotowej nieruchomości.

Z powyższych dokumentów, w ocenie Starosty, wynika, iż nieruchomość od chwili nabycia, tj. od [...] r. była przeznaczona i wykorzystywana na cele komercyjne - ośrodek wczasowy.

Odwołując się do definicji nieruchomości rolnej zawartej w art. 461 k.c. oraz definicji gruntów rolnych z ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych Starosta stwierdził, że znajdujące się na działce nr [...] budynki na dzień [...] r. nie służyły wyżej określonemu celowi. Działka nr [...] na dzień

[...] r. była zabudowana, co potwierdzają opisane wcześniej dokumenty, jednak znajdujące się na niej budynki nie były związane z produkcją rolniczą, co potwierdza również protokół z oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] r. Na działce znajduje się [...] domków campingowych i inne budynki nie służące produkcji rolnej.

Działka nr [...] stanowiła i stanowi nieruchomość zurbanizowaną, wyposażoną w energię elektryczną, wodę, położoną w sąsiedztwie wyjątkowego Jeziora [...].

Istotnym jest również cel przeznaczenia nieruchomości w umowie oddania jej

w użytkowanie wieczyste. Decyzją z dnia [...] r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Ś. przekazano teren stanowiący działkę nr [...] w użytkowanie z przeznaczeniem na ośrodek wypoczynkowy, co następnie potwierdzone zostało decyzją uwłaszczeniową Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] r. Cel ten został na nieruchomości zrealizowany i taki stan był na dzień [...] r.

Przeznaczenie nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania na cele inne niż rolne wynikało również z agronomicznych właściwości gruntów. Teren działki [...], zgodnie z mapą glebowo-rolniczą z [...] r., oznaczony został symbolem Tz pl - tereny zabudowane, piaski luźne i RNBW pl - gleby rolniczo nieprzydatne. Teren działki nr [...] jako grunty rolniczo nieprzydatne został przeznaczony pod zabudowę, Tak więc cechy fizyczno-agronomiczne gruntu wskazują na brak możliwości rolniczego wykorzystania. Biorąc pod uwagę wykładnię definicji nieruchomości rolnej zawartą w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1984 r. (sygn. Akt III CZP 78/84, OSN 1985, nr 10 poz. 149) istotne znaczenie ma gospodarczy i produkcyjny stan rzeczy, a fizyczno-agronomiczne cechy przedmiotowego gruntu nie mają i nie mogłyby mieć charakteru rolniczo przydatnego.

Zgodnie z planem zagospodarowania w dniu oddania nieruchomości

w użytkowanie, a następnie potwierdzenie użytkowania wieczystego działka nr [...]

nie była nieruchomością rolną (gruntami rolnymi), które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej

i rybnej, skoro teren stanowił grunty rolniczo nieprzydatne i działka została zabudowana zgodnie z umową o oddanie w użytkowanie wieczyste.

Starosta dodał, że zapisem w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M. dla nieruchomości - działki

nr [...] została ustalona kategoria użytkowania terenu PM - podmiejskie tereny mieszkaniowe. Zatem studium nie przewiduje rolniczego wykorzystania

tej nieruchomości.

Opinia klasyfikatora gruntów potwierdza, że nieruchomość położona w obrębie W. oznaczona jako działka nr [...] nie jest nieruchomością rolną w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Oznaczenie Bi w ewidencji oznacza tereny zabudowane, do których zalicza się również grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z wypoczynkiem. Na w/w działce znajdują się domki campingowe oraz budynek stołówki, a zatem nie jest to zabudowa służąca produkcji rolniczej. Wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolniczej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, to rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów. W przypadku przedmiotowej nieruchomości taki stan ma miejsce od [...] r.

Analizując inne przesłanki z art. 1 ustawy, tj. zabudowy na cele mieszkaniowe

lub zabudowy garażami Starosta uznał, że te przesłanki nie zostały spełnione. Na dzień [...] r. działka nr [...] była zabudowana [...] domkami campingowymi, budynkiem świetlicy oraz budynkiem sanitariatów z kotłownią,

co potwierdza § 1 aktu notarialnego nabycia nieruchomości przez wnioskodawców.

W związku z faktem zabudowy przeznaczenie nieruchomości na cele mieszkaniowe nie odnosi się do nieruchomości zabudowanych i już wykorzystywanych w innym celu (wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 664/07). Art. 1 ustawy wymaga aby nieruchomość podlegająca procedurze przekształcenia była zabudowana na cele mieszkaniowe lub zabudowana garażami albo przeznaczona pod tego rodzaju zabudowę lub była nieruchomością rolną. W niniejszej sprawie żadna z powyższych przesłanek przewidzianych ustawą nie została wykazana, dlatego Starosta stwierdził, że wniosek z [...] r. jest bezpodstawny.

G. i B. S. złożyli od wyżej opisanej decyzji odwołanie zarzucając jej naruszenie:

1) art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, na skutek przyjęcia, że strona nie spełnia przesłanek do zastosowania tego przepisu z uwagi na to, że nieruchomość będąca przedmiotem wniosku nie była w dacie wejścia w życie ustawy nieruchomością rolną, w sytuacji, gdy w okresie od [...] r. do roku [...] w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do tej nieruchomości figurowały oznaczenia wskazujące na jej rolny charakter, wnioskodawcy od momentu nabycia uiszczali w związku z posiadaniem tej nieruchomości podatek rolny, a nadto w akcie notarialnym z dnia [...] r. oświadczyli, że nabywają tą nieruchomość w celu powiększenia posiadanego przez nich gospodarstwa rolnego, a nadto na nieruchomości znajdują się drzewa owocowe; zarzut uzasadniony jest również z tego powodu, że organ pierwszej instancji nie rozważył w sposób wyczerpujący występowania w sprawie innych przesłanek przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności,

2) art. 461 k.c. na skutek jego błędnej wykładni oraz art. 553 k.c. na skutek nieuwzględnienia faktu posiadania przez G. i B. S. gospodarstwa rolnego, którego częścią składową jest działka nr [...], jak również woli nabycia działki nr [...] przez G. i B. S. w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, w kontekście istniejących w dacie zawarcia aktu notarialnego z dnia [...] r. oraz w dniu [...] r. zapisów w ewidencji gruntów dotyczących tej nieruchomości,

3) art. 3 ust. 4 i 7 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego na skutek

ich nieuwzględnienia przy rozstrzyganiu sprawy, w kontekście oświadczenia strony zawartego w § 3 aktu notarialnego z dnia [...] r., na podstawie którego strona nabyła prawo użytkowania wieczystego działki nr [...],

4) art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów leśnych i rolnych i przyjęcia, że działka nr [...] nie jest działką rolną, w sytuacji gdy zgodnie z tym przepisem za grunty rolne uważa się grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne, a według stanu na dzień [...] r. działka [...] figurowała w ewidencji gruntów jako użytek rolny,

5) art. 6, 7, 8, 9 i 11 Kpa w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1, i 86 Kpa na skutek

nie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego w sprawie,

6) art. 80 Kpa na skutek tego, że ocena materiału dowodowego sprawy została dokonana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prawdy obiektywnej, z uwagi na to, że materiał dowodowy został oceniony wybiórczo, jak również poprzez nieprawidłowe postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie wyłącznie tego, że działka nr [...] może być wykorzystywana rolniczo, a nadto na skutek tego, że organ I instancji nie wziął pod uwagę i należycie nie rozważył i nie uzasadnił kwestii dotyczących tego, że wnioskodawcy z tytułu posiadania działki nr [...] są podatnikami podatku rolnego, a nadto, że nabyli tą działkę w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, jak również na skutek braku jednoznacznego wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakie zapisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr [...] figurowały w dniu [...] r.,

W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek złożonego odwołania Wojewoda Z, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Wojewoda Z. po przytoczeniu i wyjaśnieniu przepisów stanowiących podstawę do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości podał, że w sprawie bezsporne jest, że G. i B. S. w dniu [...] r. byli użytkownikami wieczystymi działki

nr [...] oraz, że przedmiotowa nieruchomość była zabudowana, bowiem G.

i B. S. nabyli również prawo własności znajdujących się na tej działce, stanowiących odrębne nieruchomości budynki i budowle – [...] domków kempingowych, świetlicy, sanitariatów z kotłownią oraz basenu przeciwpożarowego. Wobec powyższego działki nr [...] nie można zaliczyć do kategorii nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe lub zabudowanej garażami. Podczas przeprowadzonych w dniu [...] r. oględzin nieruchomości stwierdzono m.in. istnienie zabudowy [...] domkami kempingowymi. Należy więc przyjąć,

że nieruchomość w dniu [...] r. była zabudowana i nie była

to zabudowa na cele mieszkaniowe ani też zabudowa garażami. Wobec takiego ustalenia niecelowe było badanie przesłanki przeznaczenia nieruchomości pod zabudowę mieszkaniową, czy też garażową. W tym zakresie Wojewoda odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2008r., sygn. akt: II SA/Wr 664/07 w którym stwierdzono, że nieruchomości już zabudowanych nie dotyczy przesłanka ich przeznaczenia pod taką zabudowę (art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności).

Ponadto, w dniu [...] r. działka nr [...] nie była również nieruchomością rolną. Wojewoda Z. odniósł się do rozbieżności jakie wynikały z załączonych przez strony do wniosku o przekształcenie dokumentów. Wobec dostrzeżonych na etapie załatwiania wniosku rozbieżności pismem z dnia [...] r., Naczelnik Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Powiatu i Skarbu Państwa w Starostwie Powiatowym w K. wystąpił do Wydziału Geodezji

i Kartografii tegoż Urzędu z prośbą o wyjaśnienie zapisów w ewidencji gruntów dotyczących działki nr [...]. W odpowiedzi na zapytanie pismem z dnia [...]r. Geodeta Powiatowy w K. wyjaśnił, że w trakcie prac geodezyjnych KERG [...], polegających na wykonaniu podziału działki nr [...] na działkę nr [...] i nr [...], zatwierdzonego decyzją z dnia [...] r., znak: [...] zmienione zostały oznaczenia użytków gruntowych. Powstała w wyniku podziału działka [...] oznaczona została użytkami Bz-R VI oraz Lz VI. Z postanowienia Burmistrza M. z dnia [...] r., znak: [...] opiniującego pozytywnie proponowany podział nieruchomości, wynika, że nieruchomość zgodnie z wówczas obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczona została pod zabudowę pensjonatową i tereny wczasowo - kolonijne do dalszego użytkowania. Została więc zaliczona do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych - terenów rekreacyjno - wypoczynkowych, oznaczonych symbolem Bz. Do chwili wejścia w życie rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) tereny rekreacyjno - wypoczynkowe oznaczane były symbolem Bz i mogły również występować na gruntach rolnych. Wejście w życie wyżej wskazanego rozporządzenia zmieniło zasady zaliczania i oznaczania użytków gruntowych w ewidencji gruntów i budynków tereny zabudowane zajęte pod budynki związane z wypoczynkiem zalicza się do innych terenów zabudowanych i powinny być oznaczone symbolem Bi.

Działka nr [...], która powstała w wyniku podziału działki nr [...], była wykorzystywana przez Przedsiębiorstwo S. - poprzedniego użytkownika wieczystego, z przeznaczeniem na Ośrodek Wypoczynkowy. Jak wynika z decyzji zatwierdzającej podział działki [...], działka

nr [...] pozostała w dotychczasowym sposobie użytkowania.

Zgodnie z szczegółowymi zasadami zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych stanowiącymi załącznik nr 11 do rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 158,

poz. 813 ze zm.) do terenów zabudowanych innych zaliczało się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane m.in. z wypoczynkiem (pkt 3.3), natomiast do terenów rekreacyjno wypoczynkowych zaliczało się m.in. ośrodki wypoczynkowe (pkt 3.5).

Natomiast zgodnie z pkt 3 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dotyczącego zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, do innych terenów zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane m.in. z wypoczynkiem a do terenów rekreacyjno - wypoczynkowych zalicza się m.in. niezajęte pod budynki tereny ośrodków wypoczynkowych.

W związku ze zmianą rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów oraz wejściem w życie nowych zasad opodatkowania gruntów Minister Rolnictwa, Minister Finansów oraz Główny Geodeta Kraju wydali wspólne stanowisko w sprawie zapewnienia aktualności operatów ewidencji gruntów i budynków oraz dostosowania

ich do stanu prawnego wynikającego z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. przepisów ustaw: z dnia

30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz

o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1683), z dnia 10 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1680) oraz z dnia

30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682), w którym zlecono organom prowadzącym ewidencję gruntów uporządkowanie oznaczeń użytków w celu prawidłowego naliczania podatków. Dodatkowo wprowadzony Standard Wymiany Danych Ewidencyjnych (SWDE) służący do eksportowania danych pomiędzy systemami do prowadzenia ewidencji gruntów i systemem stosowanym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz programem Głównego Urzędu Geodezji

i Kartografii GEOPORTAL narzuca konieczność doprowadzenia oznaczeń użytków gruntowych do wymogów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów.

W związku z powyższym, jak wynika z pism Geodety Powiatowego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., Starosta K. zlecił wykonanie prac polegających na doprowadzeniu oznaczeń użytków do wymogów rozporządzenia.

W wyniku tych prac powstała dokumentacja, na podstawie której zmieniono oznaczenia użytków w ewidencji gruntów. W ramach prac geodezyjnych KERG [...] użytek Bz-RVI dotyczący działki nr [...] został zmieniony na Bz. W rejestrze gruntów natomiast błędnie usunięto oznaczenie Bz, oznaczając obszar działki nr [...] użytkiem R.

Z uwagi na fakt zabudowania działki budynkami o charakterze rekreacyjno wypoczynkowym należało obszar ten oznaczyć użytkiem Bi. Dokumentację zwrócono wykonawcy prac w celu usunięcia błędu. Po sporządzeniu dokumentacji nieprawidłowy zapis w ewidencji gruntów został usunięty. Ostatecznie prawidłowe zapisy, które powinny być ujawnione od dnia [...] r. (tj. od daty przyjęcia do zasobu ewidencji), zostały wprowadzone do ewidencji gruntów w dniu [...] r.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia Wojewoda stwierdził, że w dniu

[...] r. działka nr [...] nie była w istocie zaliczona do grupy "użytków rolnych" lecz do grupy "gruntów zabudowanych i zurbanizowanych",

co oznacza, że nie można jej przypisać przymiotu nieruchomości rolnej.

Dodatkowo organ zauważył, że zapisy w ewidencji gruntów, określające działkę nr [...] użytkiem R, nie odzwierciedlały stanu wynikającego z materiałów stanowiących podstawę wpisów w ewidencji.

Jak ustalił Wojewoda, w dniu [...] r. brak było obowiązującego dla terenu obejmującego działkę [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z pisma Burmistrza M. z dnia [...] r. wynika, że w rejestrach decyzji o warunkach zabudowy w latach [...] nie widnieje wpis dla przedmiotowej nieruchomości.

Ponadto jak wynika z pisma Burmistrza Miasta M. z dnia [...] r. Państwo G. i B. S. w stosunku do działki nr [...] złożyli informację w sprawie podatku rolnego, deklarując do opodatkowania grunty orne, klasa VI oraz grunty zadrzewione i zakrzaczone, klasa VI. Należy mieć na uwadze,

że poprzedni użytkownik wieczysty działkę nr [...] deklarował jako grunt związany

z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2.

Biorąc pod uwagę zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego do dnia [...] r. w stosunku do działki nr [...], sposobu użytkowania przez poprzedniego użytkownika wieczystego, zaistniałego błędu w zapisach ewidencji gruntów, fakt nabycia przez małżonków S. działki nr [...], oświadczenia, iż nabywają ją z zamiarem powiększenia gospodarstwa rolnego oraz zgłoszenia jej do opodatkowania podatkiem rolnym nie zmienił jej charakteru i nie przekształcił jej w nieruchomość rolną. Tym bardziej, że Państwo S. kontynuowali dotychczasowy sposób korzystania z nieruchomości.

W dniu [...] r. pomiędzy Państwem G. i B. S. a K. S., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo B. została zawarta umowa dzierżawy

[...] domków kempingowych oraz sanitariat o łącznej powierzchni [...] m2 położonych

w W. na działce [...] oraz kort tenisowy położony na działce [...]. Umowa została zawarta na okres [...] lat, przy czym, jak wynika z aneksu nr 2 do umowy, strony rozwiązały ją z dniem [...] r. Na stronie internetowej "Ale Widok!" zamieszczono informację, iż z dniem [...] r. ośrodek zostaje zamknięty. Podczas przesłuchania G. S. stwierdziła m.in. iż strona internetowa została założona w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej prowadzonej przez córkę i została zlikwidowana w późniejszym terminie. Jak wynika z informacji Urzędu Skarbowego w P. działalność gospodarcza pod nazwą PHU B. prowadzona była w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r.

Natomiast w piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w K. w sprawie zmiany sposobu użytkowania nieruchomości nr [...] G. i B. S. informują, że cyt.: "od bieżącego roku włącznie zaniechaliśmy działalności turystyczno-rekreacyjnej na

w/w nieruchomości".

Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r.

o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast stosownie do postanowień art. 2 ust. 2 powyższej ustawy za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Wobec powyższych okoliczności Wojewoda stwierdził, iż na przedmiotowej nieruchomości prowadzona była działalność gospodarcza i nie miała ona charakteru działalności rolniczej.

Materiał dowodowy w sprawie został uzupełniony m.in. o mapę glebowo-rolniczą dla obrębu ewidencyjnego W.

Jak wynika z pisma klasyfikatora gruntów z dnia 5 listopada 2009 r. nieruchomość położona w obrębie W., gm. M., oznaczona jako działka [...] nie jest nieruchomością rolną w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Oznaczenie Bi w ewidencji oznacza inne tereny zabudowane, do których zalicza się również grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z wypoczynkiem. Na ww. działce znajdują się domki campingowe oraz budynek murowany nie związany z rolnictwem, a zatem nie jest to zabudowa służąca do produkcji rolniczej. Wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolniczej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, to rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów.

Zapisy w ewidencji gruntów, określające działkę nr [...] użytkiem R, zaistniały w wyniku popełnionych błędów opisanych szczegółowo powyżej. Konsekwencją tego była możliwość nabycia nieruchomości w przeświadczeniu, iż nieruchomość ma charakter nieruchomości rolnej. Istotnie, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) dane zawarte w ewidencji gruntów stanowią podstawę min. wymiaru podatków i świadczeń. Funkcjonowanie błędnego zapisu, określającego nieruchomość użytkiem R, dało możliwość zgłoszenia jej do opodatkowania podatkiem rolnym. Należy mieć jednak na uwadze, że zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi oraz okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych (§ 44 pkt 2 i 6 rozporządzenia). Starosta jako organ ewidencyjny dopełnił tego obowiązku. Nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika odwołujących się, że sposób dokonania zmian w ewidencji gruntów dotyczących działki [...] podyktowany był wyłącznie zamiarem negatywnego załatwienia wniosku małżonków S. Słusznie organ I instancji, powziąwszy wątpliwość, wobec rozbieżności pomiędzy zapisami w wypisie a zapisami na mapie ewidencyjnej, podjął działania zmierzające do wyjaśnienia prawidłowości tych zapisów. To właśnie złożenie wniosku

o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zainicjowało podjęcie tych działań.

Wojewoda zauważył, że operat geodezyjny w ramach prac geodezyjnych KERG [...] powstał w dniu [...] r. i co już wyżej wskazano, miał na celu doprowadzenie oznaczeń użytków do wymogów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Od tego czasu działka nr [...] w zasadniczej części obszaru była w istocie oznaczona użytkiem Bi i jako taka powinna funkcjonować w ewidencji gruntów.

Zapisy dokonywane w ewidencji gruntów nie stanowią stanu prawnego nieruchomości, lecz są czynnościami materialno - technicznymi, w wyniku których wykazuje się informacje objęte przepisem art. 20 ustawy Prawo geodezyjne

i kartograficzne, w tym w szczególności informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych (art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne, celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt.: II SA 1231/97 potwierdził powyższe stwierdzając, iż zapisy w ewidencji mają wyłącznie charakter techniczno - deklaratoryjny. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Ponadto sam pełnomocnik odwołujących się wskazując na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 634/05 podkreśla, że cyt. "ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno techniczne (w treści wyroku informatyczno-techniczne), nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów. Rejestruje jedynie stany prawne ustalane w innym trybie lub przez inne organy." A więc przejściowo błędne zapisy w ewidencji gruntów nie mogą stanowić podstawy do ustanowienia nowego stanu nieruchomości i zmieniać charakteru gruntu jego funkcji) jaki mu nadały postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wynikającego z faktycznego wykorzystywania oraz w szczególności materiałów źródłowych określających użytek.

Dodatkowo Wojewoda zauważył, iż należy odróżniać możliwość uzyskania informacji o nieruchomości z ewidencji gruntów w postaci wyrysu z ewidencji gruntów (kopia mapy ewidencyjnej) od wypisu z ewidencji gruntów (informacje zazwyczaj ujęte w formie tabeli). Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego działka nr 144/10 na mapie ewidencyjnej, stanowiącej część ewidencji gruntów i budynków, cały czas oznaczona była użytkiem Bz, a następnie Bi.

Wojewoda stanął także na stanowisku, że nie można sankcjonować stwierdzonych nieprawidłowości w ewidencji, tym bardziej, że ustalono, iż w dniu

[...] r. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] nie można było przypisać przymiotu nieruchomości rolnej oraz że zapisy w ewidencji nie odzwierciedlały ustaleń wynikających z materiałów stanowiących podstawę wpisów

do ewidencji, tj. operatu geodezyjnego z dnia [...] r., w którym działka

nr [...] została określona użytkiem Bz a następnie użytkiem Bi, zaliczanych do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych a nie grupy użytków rolnych. Pełnomocnik odwołujących się wywodzi skutki prawne z błędnego określenia działki nr [...] użytkiem R, w dalszej konsekwencji skutkującego możliwością złożenia oświadczenia, iż nabycie nastąpiło w celu powiększenia gospodarstwa rolnego oraz możliwością zgłoszenia nieruchomości do opodatkowania podatkiem rolnym. W ocenie organu, nie można jednak aprobować wywodzenia skutków prawnych z nieistniejących stanów faktycznych.

Organ odwoławczy nie podzielił twierdzeń pełnomocnika skarżących, że nie ma znaczenia w sprawie powoływanie się przez organ ł instancji na uchwałę Nr 89/723/68 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Świnoujściu z dnia 12 marca 1968 r., decyzję z dnia [...] r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Ś. [...] o przekazaniu terenu na czas nieograniczony z przeznaczeniem na ośrodek wypoczynkowy, decyzję Wojewody S. z dnia [...] r., znak: [...] stwierdzającej nabycie przez Przedsiębiorstwo A. prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności wzniesionych budynków, mapę glebowo-gruntową, faktyczny sposób wykorzystywania nieruchomości przez poprzedniego użytkownika wieczystego czy też zapisy w poprzednio obowiązującym planie miejscowym. Dokumenty te oraz okoliczności potwierdzają o wiele wcześniejsze komercyjne przeznaczenie nieruchomości. Wojewoda podkreślił, iż o przeznaczeniu nieruchomości decyduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Fakt, że plan wygasł nie oznacza, że teren objęty jego obowiązywaniem nagle stał się "białą plamą", a działka nr [...] straciła nadany planem charakter nieruchomości komercyjnej.

Organ II instancji zauważył, iż działka nr [...] w ogóle nie została zaliczona

do kategorii gruntów rolnych - a tylko takich dotyczy to wyłączenie, lecz do kategorii gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. W kontekście powyższego bez znaczenia pozostaje fakt występowania na takiej nieruchomości drzew owocowych. Ponadto, stosownie do postanowień art. 553 kodeksu cywilnego za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Wojewoda podkreślił, że fakt oświadczenia wnioskodawców do aktu notarialnego, iż nabywają działkę nr [...] z zamiarem powiększenia gospodarstwa rolnego oraz zgłoszenia jej do opodatkowania podatkiem rolnym nie zmienił jej charakteru i nie przekształcił jej w nieruchomość rolną.

Organ odwoławczy nie podzielił argumentacji pełnomocnika odwołujących się

co do możliwości rolniczego wykorzystania nieruchomości wskazując, iż ustalono,

że działka nr [...] nie jest zaliczona do gruntów rolnych lecz zabudowanych

i zurbanizowanych. Niezrozumiałe jest również kwestionowanie opinii w powyższym zakresie uprawnionego klasyfikatora gruntów.

Odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika stron, odwołującego się m.in.

do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1996 r., sygn. akt III CZP 47/96, zgodnie z którą wchodzące w skład gospodarstwa rolnego grunty pod budynkami mieszkalnymi i grunty niezbędne do korzystania z tych budynków są nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) w rozumieniu art. 461 k.c., Wojewoda zauważył, że zarówno domy mieszkalne, jeśli zamieszkałe są przez rolników i służą obsłudze gospodarstwa rolnego jak i inne zabudowania służące potrzebom działalności rolniczej wchodzą w skład indywidualnych gospodarstw rolnych i tworzą zorganizowaną całość gospodarczą z gruntami rolnymi. Jednakże jak wynika z treści aktu notarialnego z dnia [...] r. jak i z protokołu oględzin z dnia [...] r. na działce nr [...] znajduje się [...] domków kempingowych. Trudno uznać tego typu zabudowę za składnik gospodarstwa rolnego. Budynki i obszary o zmienionej trwale funkcji nie mogą być uznane za część gospodarstwa rolnego.

Ponadto, abstrahując od nierolniczego przeznaczenia działki nr [...], należy mieć na uwadze, iż fakt, że Państwo S. prowadzą gospodarstwo rolne

nie oznacza że, wszystkie nieruchomości których są właścicielami bądź użytkownikami wieczystymi automatycznie stanowią część gospodarstwa rolnego.

Wojewoda nie zgodził się z zarzutem pełnomocnika odwołujących się,

że w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie przeprowadził jakiejkolwiek analizy zmierzającej do zbadania czy działka nr [...] mogłaby być wykorzystywana rolniczo. Organ I instancji ustalił, że nieruchomość nie była i nie jest nieruchomością rolną, a nawet nie była i nie mogłaby być wykorzystywana rolniczo. Podążając tokiem rozumowania pełnomocnika odwołujących się można by stwierdzić, że każda nieruchomość, mimo innego przeznaczenia, faktycznego zagospodarowania

i wykorzystywania, może hipotetycznie być nieruchomością rolną. Wobec powyższego za nieuzasadnione należy uznał zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 461 i 533 kodeksu cywilnego.

Ponadto, zdaniem Wojewody, nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 3 ust. 4 i 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. Nr 64,

poz. 592). Przepisy te dotyczą prawa pierwokupu nieruchomości rolnej, przysługującego Agencji Nieruchomości Rolnych. Jak wyżej wskazywano działka

nr [...] nie jest nieruchomością rolną a wykonanie prawa pierwokupu nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Za nieuzasadniony Wojewoda uznał również zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.), który określa jakie grunty należy rozumieć pod pojęciem grunty rolne w rozumieniu tejże ustawy i nie zawiera żadnego odesłania do ustawy

o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika odwołujących się o braku wskazania

od kogo pochodzą pisma z dnia [...] r., znak: [...] i z dnia

[...] r., znak: [...], na które powołuje się organ I instancji, Wojewoda wyjaśnił, że pisma te pochodziły od Geodety Powiatowego.

Z kolei to, że wypis z ewidencji gruntów z dnia [...] r., w którym działka nr [...] ma oznaczenie użytku R VI-l,0086 i Lz R VI-0,5028, ma moc dokumentu urzędowego, nie oznacza, że nie można przeprowadzić przeciwdowodu. Wojewoda nie zgodził się z twierdzeniem pełnomocnika odwołujących się, że wypis

z ewidencji gruntów z dnia [...] r. odzwierciedlał aktualną w dacie jego wydania zawartość ewidencji gruntów i budynków. Z pism Geodety Powiatowego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. wynika, że w ramach prac geodezyjnych KERG [...] (operat geodezyjny z dnia [...] r.) użytek Bz-RVI dotyczący działki nr [...] został zmieniony na Bz. Przy wprowadzaniu zmian do rejestru gruntów, pracownik wprowadzający zmiany do ewidencji zamiast zmiany oznaczenia z Bz-RVI na Bz, błędnie wprowadził oznaczenie R. Nieprawidłowość powstała więc wskutek błędu ludzkiego. Ponadto należy mieć na uwadze, że działka nr [...] na mapie ewidencyjnej cały czas oznaczona była użytkiem Bz. Nie jest również zasadny zarzut że oznaczenie użytku zostało zmienione dla potrzeb niniejszego postępowania. Operat geodezyjny został sporządzony w dniu [...] r., a więc przed złożeniem w dniu [...] r. przez pełnomocnika odwołujących się wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki nr [...].

Organ II instancji wyjaśnił także, iż konieczność zbadania spełnienia przesłanki przeznaczenia nieruchomości na cele mieszkaniowe lub pod zabudowę garażową dotyczy nieruchomości niezabudowanych i nie odnosi się do nieruchomości zabudowanych i już wykorzystywanych w innym celu.

W ocenie Wojewody nie można zgodzić się z twierdzeniem, że organ I instancji nie podjął jakichkolwiek czynności mających na celu wskazanie jakie było oznaczenie użytku w odniesieniu do działki nr [...] w dniu [...] r. Organ I instancji przedstawiając szczegółowo przebieg zmian w ewidencji gruntów, okoliczności dotyczące przeznaczenia a nawet faktycznego i potencjalnego wykorzystania nieruchomości ustalił, iż działka nr [...] nie jest nieruchomością rolną i nie była nią w dniu [...] r. Jednocześnie, w świetle powyższego organ I instancji nie uznał faktu zadeklarowania przez wnioskodawców nieruchomości do opodatkowania podatkiem rolnym oraz oświadczenia złożonego do aktu notarialnego o nabyciu nieruchomości w celu powiększenia gospodarstwa rolnego jako okoliczności przesądzających o rolnym charakterze działki nr [...].

Wobec przedstawionych powyżej okoliczności nie są również zasadne zarzuty pełnomocnika odwołujących się naruszenia art. 6, 7, 8, 9, 11 Kpa w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1 i 86 Kpa na skutek nieprzeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego w sprawie oraz naruszenia art. 80 Kpa na skutek tego, że ocena materiału dowodowego sprawy została dokonana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prawdy obiektywnej.

Podsumowując Wojewoda uznał, że wnioskodawcy w dniu [...]r. byli użytkownikami wieczystymi działki nr [...] jednakże nie został spełniony warunek charakteru nieruchomości, której dotyczy wniosek (przesłanka przedmiotowa), bowiem działka nr [...] w dniu [...] r. nie była zabudowana na cele mieszkaniowe ani garażami, jak też z uwagi na inny charakter zabudowy nie można stwierdzić, iż była przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową lub garażową, a ponadto nie stanowiła nieruchomości rolnej. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki z art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skardze G. i B. S, reprezentowani przez radcę prawnego K. K. zarzucili powyższej decyzji Wojewody Z. naruszenie:

1) art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, na skutek przyjęcia, że strona nie spełnia przesłanek do zastosowania tego przepisu z uwagi na to, że nieruchomość będąca przedmiotem wniosku nie była w dacie wejścia w życie ustawy nieruchomością rolną, w sytuacji, gdy w okresie od [...] r. do roku [...] w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do tej nieruchomości figurowały oznaczenia wskazujące na jej rolny charakter, Wnioskodawcy od momentu nabycia uiszczali w związku z posiadaniem tej nieruchomości podatek rolny, a nadto w akcie notarialnym z dnia [...] r. oświadczyli, że nabywają tą nieruchomość w celu powiększenia posiadanego przez nich gospodarstwa rolnego, a nadto na nieruchomości znajdują się drzewa owocowe; zarzut uzasadniony jest również z tego powodu, że organ II instancji nie rozważył w sposób wyczerpujący występowania w sprawie innych przesłanek przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności;

2) art. 461 k.c. na skutek jego błędnej wykładni oraz art. 553 k.c. na skutek nieuwzględnienia faktu posiadania przez G. i B. S. gospodarstwa rolnego, którego częścią składową jest działka nr [...], jak również woli nabycia działki nr [...] przez G. i B. S. w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, w kontekście istniejących w dacie zawarcia aktu notarialnego z dnia [...] r. oraz w dniu [...] r., zapisów w ewidencji gruntów dotyczących tej nieruchomości;

3) art. 3 ust. 4 i 7 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego na skutek ich nieuwzględnienia przy rozstrzyganiu sprawy, w kontekście oświadczenia strony zawartego w § 3 aktu notarialnego z dnia [...] r., na podstawie którego strona nabyła prawo użytkowania wieczystego działki nr [...];

4) art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów leśnych i rolnych i przyjęcia, że działka nr [...] nie jest działką rolną, w sytuacji gdy zgodnie z tym przepisem za grunty rolne uważa się grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne, a według stanu na dzień [...] r. działka [...] figurowała w ewidencji gruntów jako użytek rolny;

5) art. 6, 7, 8, 9 i 11 Kpa w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1, i 86 Kpa na skutek

nie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego w sprawie;

6) art. 80 Kpa na skutek tego, że ocena materiału dowodowego sprawy została dokonana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prawdy obiektywnej, z uwagi na to, że materiał dowodowy został oceniony wybiórczo, jak również poprzez nieprawidłowe postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie wyłącznie tego, że działka nr [...] nie może być wykorzystywana rolniczo, a nadto na skutek tego, że organ II instancji nie wziął pod uwagę i należycie nie rozważył i nie uzasadnił kwestii dotyczących tego, że skarżący z tytułu posiadania działki nr [...] są podatnikami podatku rolnego, a nadto, że nabyli tą działkę w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, jak również na skutek braku jednoznacznego wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakie zapisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr [...] figurowały w dniu [...] r.

W oparciu o te zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono także, iż organy obu instancji nie wykonały zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 865/08 nakazujących przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalenia, czy działka nr [...] jest nieruchomością rolną w rozumieniu określonym w art. 461 k.c., a nadto o ile ustalenia wskażą, że nie jest to nieruchomość rolna to dalsze rozważania miały pójść w kierunku zbadania możliwości przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności ze względu na inną przesłankę, o której mowa

w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Zdaniem skarżących wywodzenie, iż nierolne przeznaczenie nieruchomości może wynikać z innych źródeł aniżeli plan miejscowy bądź też decyzja o warunkach zabudowy, jest wykładnią przepisu sprzeczną z literalnym brzmieniem ustawy. Przepis zdania drugiego art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu (...) stanowi wprost, że przez nieruchomość rolną rozumie się nieruchomość rolną w rozumieniu Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy na cele inne niż rolne. Dla potrzeb analizowanej ustawy tylko zatem plan miejscowy bądź też decyzja o warunkach zabudowy mogą decydować o nierolnym przeznaczeniu nieruchomości. W związku z powyższym organ II instancji zobowiązany był do tego,

aby dokonać analizy możliwości rolniczego wykorzystania nieruchomości w dniu

[...] r., a więc w sytuacji gdy w tej dacie ani też później nie obowiązywał dla terenu, na którym znajduje się działka plan miejscowy ani też decyzja o warunkach zabudowy, z których wynikałoby przeznaczenie tej nieruchomości na cele inne niż rolne.

Chybione jest także wskazywanie na wykorzystywanie ww. nieruchomości

na cele komercyjne, co ma potwierdzać zgromadzona w aktach sprawy rozległa dokumentacja. Dokumenty te nie mają dla sprawy istotnego znaczenia, z uwagi na to, że dotyczą one kwestii faktycznego, czasowego wykorzystywania nieruchomości, a nie jej przeznaczenia w rozumieniu art. 461 k.c.

Organ II instancji w swoim uzasadnieniu powołuje się także na mapę glebowo - rolniczą dla obrębu ewidencyjnego W, której podstawą były - dokumentacja gleboznawcza klasyfikacji gruntów z roku 1958 oraz badania gleboznawczo-rolnicze wykonane w 1973 r., wskazując na to, że z mapy tej wynika rolnicza nieprzydatność działki nr [...], jednakże organ II instancji pomija, że na mapie tej ewidentnie wskazuje się również na to, że działka nr [...], z której następnie wyodrębniła się działka [...] oznaczona jest symbolem RVI, czyli jest to użytek rolny klasy VI. Znajdująca się w aktach sprawy mapa glebowa potwierdza to, że zapis wskazujący na to, że grunty na działce [...] to użytki rolne nie znalazł się ewidencji przez przypadek, gdyż obszar działki [...], z której wydzielono działkę [...] już wcześniej był określany jako użytek rolny RVI.

Odnosząc się do powoływanych przez Wojewodę dokumentów w postaci wizji lokalnej z dnia [...] r. mającej na celu ustalenie charakteru działki oraz na pisma klasyfikatora gruntów z dnia [...] r., z którego treści wynika, że nieruchomość położona w obrębie W, gm. M, oznaczona jako działka nr [...] nie jest nieruchomością rolną w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków skarżący zauważyli, że ustaleń tych dokonały osoby nie posiadające kwalifikacji do oceny tego stanu rzeczy. Z materiału znajdującego się w aktach sprawy nie wynika, czy osoby uczestniczące w ww. wizji jak i autor przedmiotowego pisma posiadają wiadomości specjalne niezbędne do oceny danej nieruchomości jako nieruchomości rolnej w myśl art. 461 k.c. W tym zakresie skarżący podnieśli, że jako strony nie zostali poinformowani o zamiarze skorzystania z wiedzy klasyfikatora gruntów. Brak również jakiekolwiek postanowienia w aktach sprawy w przedmiocie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Pismo z dnia [...] r. można potraktować wyłącznie za dowód tego, że osoba, która je podpisała złożyła takie oświadczenie. Na podstawie akt sprawy można też stwierdzić, że osoba ta nie miała możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego, a jedynie z wybranymi dokumentami, udostępnionymi przez organ I instancji. Stanowisko osoby określonej w uzasadnieniu jako klasyfikator w żaden sposób nie odnosi się do daty [...] r. Zgodnie z art. 84 § 1 kpa, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. W tej sprawie pomimo skomplikowanego zagadnienia prawnego, organy tego nie uczyniły.

Odwołując się do treści art. 461 k.c. skarżący stwierdzili, że do nieruchomości rolniczych należą także odłogi i ugory, które potencjalnie tylko mogą być wykorzystywane rolniczo, gdyż ich faktyczne wykorzystanie rolnicze bardzo często uzależnione jest od ponoszenia daleko idących nakładów. Interpretacja art. 461 k.c. prowadzi do wniosku, iż wskazuje on na czysto agronomiczne cechy gruntu, jakie powodują, że uzyskiwanie na nim produktów rolnych jest fizycznie możliwe. Co więcej uzyskiwanie z gruntów płodów rolnych nie musi faktycznie następować. Art. 461 k.c. zadowala się tutaj możliwością, istnieniem pewnej potencjalnej perspektywy uzyskiwania z gruntu płodów rolnych, znajdującej swe uzasadnienie w fizyczno-agronomicznych właściwościach gruntu (por. A. Lichorowicz: Glosa do wyroku SN

z dnia 2 czerwca 2000r., sygn. Akt II CKN 1067/98, OSP 2001/2/27). Dla wykładni definicji nieruchomości rolnej aktualne pozostało stanowisko SN zawarte w uchwale

z dnia 14 grudnia 1984 r. (sygn. akt III CZP 78/84, OSN 1985, nr 10, poz. 149).

W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że definicja nieruchomości rolnej określona jest przede wszystkim według kryterium przeznaczenia. Decydujące znaczenie

ma gospodarczy, produkcyjny stan rzeczy, a nie okoliczność, że w skład działki lub działek wchodzą obok gruntów rolnych, czy też graniczą z nimi, nieużytki.

W tym stanie rzeczy, według skarżących, nie można pomijać ich woli włączenia nieruchomości stanowiącej działkę [...] w skład prowadzonego przez nich gospodarstwa rolnego. W zaskarżonej decyzji brak tego rodzaju analizy. Jednocześnie nie ma znaczenia fakt, że określona część nieruchomości rolnej, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, jest okresowo wykorzystywana w celu innym niż rolniczy. Istotne jest to, czy rolniczo wykorzystana być może. Organ II instancji nie przeprowadził jakiejkolwiek analizy zmierzającej do zbadania czy działka nr [...] rolniczo może być wykorzystywana. Wbrew wyraźnym zaleceniom Sądu Administracyjnego aby okoliczność ta została zbadana Wojewoda Z. (a wcześniej Starosta K.) nadal skupił się tylko i wyłącznie na tym, aby wykazać brak możliwości rolniczego wykorzystania działki.

Tymczasem dniu [...] r. działka nr [...] figurowała

w ewidencji gruntów jako działka rolna. W przedmiotowej sprawie ocena powinna być dokonywana w kontekście art. 533 k.c. definiującego pojęcie gospodarstwa rolnego, gdyż ocena tego, czy działka nr [...] mogłaby być wykorzystywana rolniczo powinna być dokonana właśnie w kontekście posiadania przez małżonków S. gospodarstwa rolnego w dacie nabycia prawa użytkowania wieczystego

tej nieruchomości, jak również w dniu [...] r. i obecnie. Zgodnie

z postanowieniem Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 7 maja 1997 r. II CKN 137/97 wymienione wart. 553 k.c. przedmioty (grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem) wraz z prawami

i obowiązkami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, są gospodarstwem rolnym, nie tylko wtedy, gdy aktualnie stanowią zorganizowaną całość gospodarczą, ale również wówczas, gdy potencjalnie mogą ją stanowić. Powoduje to, że nawet czasowe wykorzystanie nieruchomości rolnej do innych celów nie odbiera jej rolnego charakteru.

W skardze zwrócono także uwagę na treść uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 14 listopada 2001 r. II CKN 440/2001

w uzasadnieniu którego stwierdzono, że artykuł 695 § 2 k.c. ma za przedmiot nieruchomość rolną w rozumieniu art. 461 k.c. Przepis ten, zawierający ustawową definicję nieruchomości rolnej, do uznania nieruchomości za rolną, nie wymaga rzeczywistego (...) prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej lub ogrodniczej, sadowniczej czy rybnej.

Dla zakwalifikowania danej nieruchomości jako rolnej wystarczy w świetle art. 461 k.c. - możliwość takiego wykorzystania, przepis ten bowiem stanowi, że nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) są nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej. Spełnia te wymagania sama możliwość uzyskiwania z gruntu - odznaczającego się określonymi właściwościami fizyczno-agronomicznymi - płodów rolnych w przyszłości. Artykuł 461 k.c. nie ustanawia żadnych kryteriów obszarowych ani ilościowych wytwarzania produktów rolnych. Nieruchomościami rolnymi są także wchodzące w skład gospodarstwa rolnego grunty pod budynkami i grunty niezbędne do korzystania z tych budynków (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1996 r. III CZP 47/96), zachowało zatem aktualność stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu uchwały z dnia 14 grudnia 1984 r. III CZP 78/84 stwierdzające, że definicja nieruchomości rolnej określona jest przede wszystkim według kryterium przeznaczenia.

Zdaniem skarżących tego przeznaczenia nie można oceniać w oderwaniu od ich woli wyrażonej w chwili nabywania nieruchomości, wskazującej na zamiar włączenia nieruchomości w skład gospodarstwa rolnego, przy czym zamiar ten został wyrażony jeszcze przed uchwaleniem i wejściem w życie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, a zatem nie można przypisać wnioskodawcom koniunkturalnego działania, zmierzającego wyłącznie do skorzystania z dobrodziejstw tej ustawy.

W orzeczeniu z 28 stycznia 1999 r., III CKN 140/98 Sąd Najwyższy uznał,

że działka o powierzchni przekraczającej 1 ha i położona na terenie rolniczym, który

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego traktowany jest jako rolny, jest nieruchomością rolną, ponieważ o rolniczym charakterze gruntu przesądza jego rolnicze przeznaczenie, a nie sposób aktualnego wykorzystywania. Działka nr [...] nie jest objęta planem miejscowym, jednakże w ewidencji gruntów w dacie wejścia

w życie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. figurowała jako rolna, a zatem niewątpliwie jej przeznaczenie było rolnicze. O tym, że działka może być wykorzystywana rolniczo świadczy chociażby fakt że na terenie te' działki znajdują się drzewa owocowe.

W ocenie skarżących, pomimo obszerności uzasadnienia dotyczącego rzekomo błędnego wpisu w ewidencji gruntów i budynków nadal nie wyjaśniono stronom przyczyn zaistniałej zmiany, na czym miał polegać rzekomy błąd, jakie czynności zostały w związku z tym powzięte przez organ I instancji dla wyjaśnienia sprawy. Organ II instancji przyznaje przy tym, że do chwili wejścia w życie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków tereny wypoczynkowe mogły występować na gruntach rolnych, a zatem oznaczenie rolne nieruchomości wcale nie musiało być konsekwencją błędu. Analiza pisma z dnia [...] r. Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w K. pozwala jednak stwierdzić, że sposób dokonania zmian ewidencji gruntów dotyczących działki [...] podyktowany był wyłącznie zamiarem negatywnego załatwienia wniosku małżonków S. Czynności zmierzające do zmiany zapisów w ewidencji zostały podjęte dopiero w [...] r., a zatem po wpływie wniosku do Starosty. Nie wskazuje się na to, kiedy podjęto prace mające na celu zmianę oznaczenia działki [...], kiedy zwrócono dokumentację geodecie, który rzekomo popełnił błąd, i kiedy prace w tym zakresie zostały zakończone.

Zdaniem skarżących, wypis z dnia [...] r. z całą pewnością posiada moc dokumentu urzędowego, gdyż faktycznie odzwierciedla dane znajdujące się

w ewidencji gruntów (w doniesieniu do działki nr [...]) figurujące w tej ewidencji

w dacie jego wydania. Pismo z dnia [...] r. potwierdza również rolne oznaczenie działki [...] już od momentu podziału działki [...] na działki o numerach [...] i [...]. Pismo z dnia [...]r. przeczy również stwierdzeniu organu I jak i II instancji, że "zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i budynków teren działki nr [...] na mapie ewidencyjnej oznaczony był jako Bz". Jak bowiem wynika z pisma z dnia [...] r. jeszcze w [...] r. oznaczenie Bz zostało wyeliminowane w ewidencji gruntów i budynków i pozostało wyłącznie oznaczenie R. Nie polega zatem na prawdzie stwierdzenie, że oznaczenie na mapie ewidencyjnej było zgodne z zapisem w ewidencji gruntów, gdyż pismo z dnia [...] r. wskazuje na to, że oznaczenie na mapie z zapisem w ewidencji gruntów zgodne nie było, gdyż w ewidencji działka oznaczona była wyłącznie symbolem R.

Organ II instancji stara się też w uzasadnieniu swojej decyzji zdeprecjonować znaczenie wypisu z ewidencji gruntów z dnia [...] r. wywodząc, że błędny wypis z rejestru gruntów zmienił charakter gruntu i może być podstawą przekształcenia powyższej nieruchomości jako nieruchomości rolnej. Stanowisko to należy poddać krytyce, z uwagi na to, że raz jeszcze należy podkreślić, że wypis z ewidencji gruntów z dnia [...] r. nie był błędny. Wypis ten odzwierciedlał aktualną w dacie jego wydania zawartość ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez organ I instancji. Wniosek ten potwierdza treść pisma z dnia [...] r.

Według stanu na dzień [...] r. nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M. określona była (i nadal jest) jako PM, tj. podmiejskie tereny mieszkaniowe (Uchwała Nr XIII/123/99 Rady Miejskiej

w Międzyzdrojach z dnia 22 października 1999 r.). Powyższe prowadzi zaś do jednoznacznego wniosku, że nawet gdyby podzielić dotychczasowe stanowisko organów administracji co do tego, że działka nr [...] nie jest nieruchomością rolną,

to i tak powinna ona podlegać przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, tyle, że na innej podstawie prawnej.

Odpowiadając na skargę Wojewoda Z. wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżący podtrzymał główne zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., zważył co następuje

Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody Z. pod kątem jej zgodności z prawem doprowadziła Sąd do uznania, że skarga jest niezasadna bowiem wydając kwestionowaną decyzję nie doszło do naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Stan prawny jaki obowiązywał w dacie orzekania przez organy obu instancji

w sprawie i na jaki powołano się przy ocenie wniosku G. i B. S.

z dnia [...] r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości jest niesporny. Przepisem w oparciu o który rozpatrzono żądanie skarżących przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki nr [...] stał się art. 1 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r.

o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz. 1459 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa". Wedle tego przepisu osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Przez nieruchomość przepis ten nakazał rozumieć nieruchomość rolną w rozumieniu Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy na cele inne niż rolne.

Nie ulega wątpliwości, że w dniu wejścia w życie ustawy, czyli 13 października 2005 r. skarżący byli użytkownikami wieczystymi działki nr [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa i że w stosunku do tego terenu nie obowiązywał już miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy. Zatem zasadniczą kwestią stało się ustalenie, czy w dniu wejścia w życie ustawy nieruchomość ta była nieruchomością rolną. Na potrzebę przesądzenia tego zagadnienia wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wydanym w sprawie wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 865/08 dając wytyczne organom, w jakim zakresie mają uzupełnić postępowanie, akcentując w szczególności potrzebę dokonania oceny, czy przedmiotowa nieruchomość na dzień 13 października 2005 r. była gruntem rolnym w rozumieniu art. 461 k.c. i czy istnieje możliwość przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności ze względu na inną przesłankę, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy.

Zasadne jest przypomnienie, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153.

poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie

lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Z tego względu należało zbadać,

czy skierowane do organów wytyczne zawarte w ww. wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. zostały należycie zrealizowane.

Zdaniem Sądu organy uwzględniły przy ponownym rozpoznaniu sprawy ocenę prawną oraz wskazówki zawarte w wyroku z 9 kwietnia 2009 r. dokonując prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawa w kontekście możliwości przekształcenia prawa użytkowania działki nr [...] w prawo własności nieruchomości.

W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji zgodnie przyjęły, że będąca przedmiotem sprawy nieruchomość gruntowa nie mogła być uznana za nieruchomość rolną w rozumieniu Kodeksu cywilnego, szeroko i trafnie uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie zarówno w aspekcie faktycznego wykorzystywania działki nr [...], zapisów w ewidencji gruntów i budynków, jak i agronomicznych cech gruntu.

Zgodnie z art. 461 k.c., do którego to Kodeksu odsyła ustawa, nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) są nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej.

Jednym z głównych argumentów na którym oparta została skarga stało

się twierdzenie, że działka nr [...] nawet jeżeli nie była na dzień wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 13 października 2005 r. wykorzystywana stricte rolniczo,

to potencjalnie tak użytkowana być mogła, czego nie uwzględniły i nie wyjaśniły należycie organy orzekające w sprawie. Na poparcie swego stanowiska skarżący powołali wybrane orzeczenia Sądu Najwyższego. Skarżący podkreślają, że o rolniczym charakterze gruntu przesądza tylko jego rolnicze przeznaczenie, a nie sposób obecnego wykorzystania a i sama definicja nieruchomości rolnej określona jest przede wszystkim według kryterium przeznaczenia (tak: Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 14 grudnia 1984 r., sygn. akt III CZP 78/84, OSN 1995, nr 10, poz. 149).

Skład orzekający podziela tezy zawarte w przywołanych przez skarżących rozstrzygnięciach, jednak odwołanie się do nich w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy nie mogło być uznane za skuteczne. Zgodzić należy się z uwagami skargi,

że w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, iż bez znaczenia pozostaje faktyczny sposób korzystania z gruntu. W niniejszej sprawie niesporne jest, że działka nr [...] na dzień 13 października 2005 r. w sensie prawnym nie była przeznaczona na jakikolwiek konkretny cel, bowiem nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który by o takim przeznaczeniu przesądzał, ani nie istniała decyzja o warunkach zabudowy, która określałaby możliwe przeznaczenie tejże nieruchomości gruntowej. Natomiast w sensie faktycznym, co szczegółowo wykazały organy w uzasadnieniu swych decyzji, nieruchomość była wykorzystywana, przynajmniej w części, na cele komercyjne, tj. ośrodek wczasowy. Okoliczność tą potwierdzają bezpośrednio: oświadczenie skarżących złożone do Sądu Rejonowego w Ś. z dnia [...] r., że od bieżącego roku włącznie zaniechali oni działalności turystyczno-rekreacyjnej na przedmiotowej nieruchomości, umowa dzierżawy zawarta w dniu [...]r. z K. S. prowadzącą PHU A. z siedzibą w P. jak i ogłoszenia w Internecie, na stronie "Ale widok!", iż ośrodek zostaje zamknięty z dniem [...] r.

We wskazywanej przez skarżących uchwale Sądu Najwyższego z dnia

14 grudnia 1984 r., sygn. akt III CZP 78/84 stwierdzono nie tylko, że sama definicja nieruchomości rolnej określona jest przede wszystkim według kryterium przeznaczenia ale także i to, że nieużytki rolne bez względu na ich użytkowanie w stosunku do gruntów rolnych nie mogą być zaliczone jako nieruchomość rolna. W uzasadnieniu uchwały Sąd podał również, iż nie można rozciągać pojęcia nieruchomości rolnej (w rozumieniu podanym w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych - jedn. tekst: Dz. U. z 1983 r.

Nr 19, poz. 86) na grunty, które z przeznaczenia swego takiego charakteru nie mają ani nie mogłyby go mieć w przyszłości przy zastosowaniu odpowiednich zabiegów agrotechnicznych. Podobną tezę zawiera wyrok NSA z 20 marca 2008 r., sygn. akt

I OSK 435/07 (Lex nr 505413), w którym stwierdzono, że "Interpretacja art. 461 k.c. prowadzi do wniosku, iż wskazuje on na czysto agronomiczne cechy gruntu, jakie powodują, że uzyskiwanie na nim produktów rolnych jest fizycznie możliwe. Co więcej, uzyskiwanie z gruntu płodów rolnych nie musi faktycznie następować. Artykuł 461 k.c. zadowala się tutaj możliwością, istnieniem pewnej potencjalnej perspektywy uzyskiwania z gruntu płodów rolnych znajdującej swe uzasadnienie w fizyczno-agronomicznych właściwościach gruntu".

Aprobując wyrażone w ww. uchwale i wyroku stanowisko, w ocenie Sądu, należy przyjąć, że w przypadku braku przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, agronomiczne cechy gruntu przy zastosowaniu odpowiednich zabiegów agrotechnicznych mogą potwierdzić (wskazywać) na potencjalną możliwości jego rolniczego wykorzystania. Istotne w sprawie jest jednak to, iż działka nr [...] na dzień 13 października 2005 r. była już działką częściowo zabudowaną. Zabudowa ta nie miała charakteru mieszkaniowego, do którego odwołuje się art. 1 ust. 1 ustawy. Nieruchomość nie była również zabudowana garażami. Nie jest kwestionowane w sprawie to, że na dzień 13 października 2005 r. działka nr [...] była zabudowana [...] domkami drewnianymi na betonowej podmurówce, budynkiem świetlicy, budynkiem sanitariatów z kotłownią oraz basenem przeciwpożarowym. Informacja o takiej zabudowie została zawarta w akcie notarialnym z dnia [...] r., Rep. A nr [...] sprzedaży nieruchomości przez Przedsiębiorstwo,A. na rzecz G. i B. S. Fakt zabudowy działki nr [...] potwierdziły również oględziny przeprowadzone w dniu [...] r.

Celowe jest tu przypomnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1996 r., sygn. akt III CZP 47/96 (OSNC 1996/11/142), który odpowiadając na pytanie,

czy wchodzące w skład gospodarstwa rolnego grunty pod budynkami mieszkalnymi

i związane bezpośrednio z korzystaniem z tych budynków mogą być zaliczone

do gruntów rolnych w rozumieniu art. 461 k.c. i art. 1058 k.c., uznał, że tylko wchodzące w skład gospodarstwa rolnego grunty pod budynkami mieszkalnymi i grunty niezbędne do korzystania z tych budynków są nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) w rozumieniu art. 461 k.c. i art. 1058 k.c.

Z takim poglądem należy się w pełni zgodzić. Mając powyższe na uwadze

nie sposób przyjąć, iż obiekty budowlane jakie znajdowały się na dzień wejścia w życie ustawy na działce nr ]...] miałyby służyć prowadzeniu działalności wytwórczej w rolnictwie. Grunt zajęty pod zabudowania, bynajmniej nie o charakterze mieszkaniowym i nie będące garażami, nawet przy zastosowaniu środków agrotechnicznych wraz z istniejącymi zabudowaniami nie mógł służyć prowadzeniu działalność wytwórczej w rolnictwie. Wbrew sugestiom skarżących o potencjalnej możliwości wykorzystania istniejących zabudowań do działalności rolniczej poprzez działalność agroturystyczną, wypada podkreślić, że art. 461 k.c., konkretyzuje działalność rolniczą jako działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej. Za takowej działalności wytwórczej w rolnictwie nie można byłoby uznać działalności agroturystycznej.

W tym kontekście nie ma istotnego znaczenia w sprawie to, czy na działce

nr [...] rosły lub mogą rosnąć drzewa owocowe, jak i to, jakie są cechy (parametry) gruntu wokół obiektów budowlanych służących dotychczas lub mogących być w przyszłości wykorzystane w celach wczasowo-rekreacyjnych.

Kolejnym, mocno akcentowanym zarzutem skargi stało się nieuwzględnienie przez Wojewodę Z. zapisów w ewidencji gruntów

dot. przedmiotowej nieruchomości jakie widniały w niej w dniu 13 października 2005 r., a które wskazywały, że działa nr [...] jest użytkiem rolnym. Skarżący podnieśli,

że jeszcze w wypisie z rejestru gruntów, mającym charakter dokumentu urzędowego, datowanym na dzień [...] r. jednoznacznie stwierdza się, że działka

nr [...] ma oznaczenie użytku RVI-1,0086 i Lz-RVI-0,5028. Odnosząc się do tej kwestii Sąd stwierdził, że w zaskarżonej decyzji Wojewoda w sposób szeroki

i szczegółowy ustosunkował się do kwestii zawartości ewidencji gruntów i budynków wyjaśniając, że istotnie na dzień 13 października 2005 r. w ewidencji gruntów

i budynków istniały sprzeczne informacje, tj. inne było oznaczenie działki nr [...] ewidencyjnej inne zaś w części opisowej nieruchomości, w oparciu o którą wydano wypisy z ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśniając przyczynę tej rozbieżności Wojewoda powołał się na informacje udzielone przez Geodetę Powiatowego w pismach z dnia [...]raz z dnia [...]z których wynika, że w ramach prac geodezyjnych KERG [...]tek Bz-RVI dotyczący działki nr [...]ał zmieniony na Bz. Jednak przy wprowadzaniu zmian do rejestru gruntów zamiast zmiany oznaczenia z Bz-RVI na Bz, błędnie wprowadzono oznaczenie R. Działka nr [...]mapie ewidencyjnej, stanowiącej część ewidencji gruntów i budynków, cały czas oznaczona była użytkiem Bz, a następnie Bi.

Zgodzić się należy ze skarżącymi, że dane zawarte w ewidencji gruntów

i budynków winny potwierdzać rzeczywisty stan rzeczy i że takie domniemanie przyjmuje się na potrzeby różnych postępowań administracyjnych, np. postępowań związanych z ustaleniem zobowiązań podatkowych. Nie oznacza to jednak,

że informacje zawarte w ewidencji, czy też treść wypisu z ewidencji gruntów i budynków nie mogą zostać obalone innymi dowodami. Jak już podkreślono wyżej, na dzień 13 października 2005 r. działka nr [...]ąc nieruchomości zabudowaną kilkunastoma obiektami budowlanymi niezwiązanymi z prowadzeniem gospodarki rolnej, nie mogła być uznana za nieruchomość rolną. W tym zakresie zrozumiałe są te wywody organu, które co prawda odnoszą się do stanu nieruchomości i jej przeznaczenia sprzed daty wejścia w życie ustawy, ale które wskazują, że działka

nr [...]we wcześniejszym okresie, pod rządami obowiązującego wówczas miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gm. M, nie była przeznaczona na cele rolne, lecz oznaczona symbolem 10MP była terenem zabudowy pensjonatowej. Taki właśnie cel był na tej nieruchomości realizowany przez poprzedniego jej użytkownika wieczystego, a następnie przez skarżących. Sama zaś okoliczność, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przestał obowiązywać, przy nie zmienionych okolicznościach faktycznych związanych z zagospodarowaniem nieruchomości, nie mogła spowodować automatycznej zmiany przeznaczenia nieruchomości i pozbawienia jej tych cech, które dalej posiadała jako teren zbudowany. Dowody na istnienie takiego stanu rzeczy, tj. zabudowy nieruchomości na cele nie służące gospodarce rolnej, zostały przez Wojewodę w uzasadnieniu decyzji szczegółowo wykazane. Z faktu oczywiście wadliwych (sprzecznych ze sobą) zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków i wydanych na tej podstawie wypisów strona nie może skutecznie wywodzić roszczenia o nabycie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Za chybiony Sąd uznał zarzut naruszenia art. 3 ust. 4 i 7 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego na skutek ich nieuwzględnienia w kontekście oświadczenia stron zawartego w § 3 aktu notarialnego z nia [...]odstawie którego skarżący nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości. Oświadczenie stron stających do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości co do planów gospodarczego wykorzystania nieruchomości, czy też celu w jakim dokonywali nabycia nieruchomości, nie mogą w jakikolwiek sposób wpływać na charakter nieruchomości jak i jej aktualne albo przyszłe przeznaczenie.

Za nieuzasadniony należy także uznać zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r.

Nr 121, poz. 1266 ze zm.), który określa jakie grunty należy rozumieć przez grunty rolne w rozumieniu tejże ustawy i nie zawiera odesłania do ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, która z kolei jednoznacznie odsyła w tym zakresie do przepisów Kodeksu cywilnego.

Również powoływanie się przez skarżących na fakt uiszczania podatku rolnego od nieruchomości, w ocenie Sądu, nie może przesądzać o charakterze gruntu, bowiem to nie dokumenty rozliczeniowo-księgowe kształtują i decydują o charakterze nieruchomości. Zauważyć należy, że ustalenie podatku od nieruchomości dokonywane jest, co do zasady, przede wszystkim w oparciu o deklarację wypełnioną przez właściciela nieruchomości. Samo zaś ustalenie i wniesienie przez właściciela opłat nie determinuje statusu i charakteru nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutu nierozważenia możliwości przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności nieruchomości mając

na uwadze postanowienia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M, która dla terenu działki nr [...]la jej funkcję jako podmiejskie tereny mieszkaniowe Sąd stwierdza, że po pierwsze art. 1

ust. 1 ustawy jednoznacznie odwołuje się do przeznaczenia nieruchomości

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (a nie do studium), a po drugie, przeznaczenie w planie nieruchomości na cele mieszkaniowe lub pod zabudowę garażową, dotyczy wyłącznie nieruchomości niezabudowanych i nie odnosi się do nieruchomości zabudowanych i już wykorzystywanych w innym celu.

Chybione okazały się także zarzuty natury procesowej dotyczące naruszenia

art. 6, 7, 8, 9, 11 kpa w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1, art. 80 i art. 86 kpa. Zdaniem Sądu organ prawidłowo dokonał niezbędnych w sprawie ustaleń faktycznych i we właściwie ustalonym i zinterpretowanym stanie prawnym wydał decyzję spełniającą wymogi określone w art. 104 i 107 kpa.

W konsekwencji poczynionych ustaleń Wojewódzki Sądu Administracyjny

w S.stwierdził, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji

nie dostarczyła podstaw do uwzględnienie skargi, co skutkować musiało

jej oddaleniem na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.