Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 832/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 7 - 9 , art 77 , art 80  , art 107
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 399 , art 400 , art 403 , art 407
journal: Dz.U. 2020 poz 310
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Dnia 24 lutego 2022 r. Przewodniczący Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z 11 września 2020 r., znak: [...]:

I. udzielił Miejskiemu Zarządowi Dróg w K. pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne - odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych w rejonie ulic: [...] i ul. [...] w K., istniejącym wylotem o średnicy 0,8 m, zlokalizowanym na dz. ew. nr [...] obręb [...] K.,

II. określił urządzenie wodne – istniejący wylot z OWD do rowu o parametrach:

1. średnica – 800 mm,

2. współrzędne wylotu X: 5636637.0 Y: 7476404.3,

3. rzędna dna wylotu – 266,05 m n.p.m.;

4. rzędna dna koryta rowu w miejscu wylotu - 266,05 m n.p.m.;

III. określił powierzchnię zlewni odwadnianej przez wylot:

1. powierzchnia rzeczywista – 1,2012 ha,

2. powierzchnia zredukowana – 1,0242 ha;

IV. pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne – wprowadzenie wód opadowych lub roztopowych z "[...]" udzielił na okres 30 lat, licząc od dnia w którym decyzja stała się ostateczna;

V. zobowiązał MZD w K. do:

1. utrzymywania w należytym stanie technicznym i pełnej drożności istniejącego na działce ewid. nr [...], obręb [...] wylotu kanalizacji deszczowej oraz koryta rowu na odcinku 34 m, poniżej ww. wylotu, co stanowi powierzchnię ok. 28,3 m2, po wcześniejszym poinformowaniu zainteresowanych właścicieli nieruchomości o zamiarze wykonania konserwacji,

2. eksploatacji urządzeń technicznych zgodnie z instrukcją obsługi oraz prowadzenia, co najmniej dwa razy do roku przeglądów eksploatacyjnych urządzeń oczyszczających oraz prowadzenia książki eksploatacji urządzeń;

VI. określił dopuszczalne stężenia zanieczyszczeń w wodach opadowych lub roztopowych odprowadzanych wylotem do rowu ziemnego.

Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał m.in. art. 35 ust. 3 pkt 7, art. 388 ust. 1 pkt 1, art. 389 pkt 1, art. 397 ust. 1 i ust. 3 pkt 2, art. 400 ust. 1, art. 403 oraz art. 407 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r., poz. 310 ze zm.), dalej "P.w."

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał m.in., że Miejski Zarząd Dróg w K. pismem z 28 stycznia 2020 r. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych w rejonie ulic: [...] i ul. [...] w K., istniejącym wylotem o średnicy 0,8 m, zlokalizowanym na dz. ew. nr [...] obręb [...], do rowu ziemnego.

Do wniosku dołączono operat wodnoprawny wraz z jego wersją na elektronicznym nośniku danych, opis prowadzenia zamierzonej działalności niezawierający określeń specjalistycznych, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] - ul. [...] - od ul. [...] do ul. [...]" oraz uproszczone wypisy z rejestru gruntów i dowód wniesienia opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego.

Organ I instancji nadmienił, że Prezydent Miasta K. decyzją z 30 lipca 2009 r. znak [...] udzielił Miejskiemu Zarządowi Dróg w K. pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do rowu otwartego, usytuowanego w rejonie ulic [...] w K., oczyszczonych wód opadowych i roztopowych z oczyszczalni, zlokalizowanej przy ul. [...] z terminem ważności do 15 sierpnia 2019 r.

Organ wskazał, że zamierzone korzystanie z wód nie jest sprzeczne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] – ul. [...] – od ul. [...] do ul. [...]" (uchwała Rady Miasta K. z dnia 20 marca 2014 r. nr [...] - Dz.Urz. Woj[...] z 2014 r., poz. 1445).

Wody opadowe i roztopowe z przedmiotowej zlewni kierowane są do urządzeń oczyszczających zlokalizowanych w ciągu ul. [...]. Oczyszczalnia składa się z dwóch ciągów technologicznych ze wspólnym rurociągiem zrzutowym oczyszczonych wód do rowu. Organ opisał ww. ciągi.

Pismem z 17 lutego 2020 r. znak: [...], organ l instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, między innymi o: aktualną mapę sytuacyjno-wysokościową z zaznaczonym zasięgiem oddziaływania, mapę przedstawiającą przebieg kanalizacji deszczowej z wylotem do rowu ziemnego dla terenu objętego wnioskiem, analizę zlewni, dobranych parametrów oraz obliczeń prędkości wody i zasięgu oddziaływania odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych, szczegółowe obowiązki ubiegającego się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w stosunku do osób trzecich odnośnie utrzymania odbiornika odprowadzanych wód, w tym podanie odcinka rowu, na którym będą przeprowadzane prace utrzymaniowe i eksploatacyjne, przekroje koryta odbiornika wód opadowych lub roztopowych w zasięgu oddziaływania korzystania z wód, obliczenia przepustowości odbiornika.

Uzupełnienia zostały przekazane pismem z 5 marca 2020 r.

Zawiadomieniem z 16 marca 2020 r., znak: [...], organ I instancji poinformował strony postępowania (w tym J. N.) o wszczęciu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z aktami i wniesienia uwag. Zgodnie z wymogami art. 400 ust. 7 P.w. podano do publicznej wiadomości informację o złożonym wniosku i toczącym się postępowaniu, poprzez umieszczenie jej stronnie BIP Wód Polskich i Urzędu Miasta w K..

W dniu 27 kwietnia 2020 r. do organu l Instancji wpłynęło pismo J. N. z 20 kwietnia 2020 r. informujące m.in. o braku zgody na odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do rowu przebiegającego przez działkę nr ew. [...] po 15 sierpnia 2019 r.

Ponadto J. N. poinformowała, że w najbliższym czasie ww. rów zostanie zasypany na całej długości działki nr [...] gruzem. Podniosła, że okres 15 lat wpuszczania wód do rowu doprowadził do zniszczenia działki. Zarzuciła, że w decyzji Prezydenta wyraźnie określono warunki, jakie Miejski Zarząd Dróg miał spełnić, aby odprowadzać wody do rowu otwartego, ale żaden z tych warunków nie został spełniony. Wody są zanieczyszczone a rów nie konserwowany, zarośnięty, z poobrywanymi ścianami. Właściciel działki nr [...] podwyższył swoją działkę o 80 cm co niekorzystnie wpływa na działkę nr [...]. W czasie większego przepływu woda wypływa z rowu i zalewa działkę nr [...]. Nie może być tak, że MZD dowolnie rozporządza mieniem właścicieli działek, przez które przebiega rów. Jedynym warunkiem pozostawienia rowu w formie dotychczasowej jest uzgodnienie MZD z właścicielami dz. nr [...] i podpisanie umowy na jego użytkowanie.

Pismem z 11 maja 2020 r., znak: [...] organ I instancji przesłał ww. pismo J. N. wnioskodawcy, z prośbą o zajęcie stanowiska. Stosowne wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie wpłynęły 4 czerwca 2020 r. MZD powołał się na art. 205 P.w., zgodnie z którym utrzymywanie urządzeń wodnych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów. Stwierdził, że rów nie stanowi własności gminy K.. Wskazał, że rozumiejąc sytuację w 2011 r. umocnił rów płytami ażurowymi, a na wniosek właścicieli wybudował przepust łączący działki nr [...] Stwierdził, że badania czystości wód prowadzone są regularnie i nigdy nie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych norm zanieczyszczeń. Załączył ostatnie badania z listopada 2019 r. Wyjaśnił, że rów usytuowany na sąsiedniej działce nr [...] został zarurowany kanałem na koszt właściciela działki, po uzyskaniu stosownych zgód. Zapewnił, że wszystkie warunki pozwolenia wodnoprawnego z 30 lipca 2009 r. zostały spełnione i nadal są dotrzymywane.

Zawiadomieniem z 1 lipca 2020 r., znak: [...], organ l instancji zawiadomił strony postępowania o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W piśmie z 20 kwietnia 2020 r. organ I instancji przesłał J. N. na jej wniosek zgromadzone dokumenty w sprawie. Ponadto zawiadomieniem z 18 sierpnia 2020 r. organ l Instancji ponownie zawiadomił strony postępowania o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. W wyznaczonym terminie żadna strona nie wniosła uwag.

J. N. pismem z 17 września 2020 r. wniosła uwagi do przedmiotowego postępowania, m.in. że rów przebiegający przez dz. nr [...] jest niepotrzebny, a woda która jest nim prowadzona nawadnia działkę nawet do 20 m w głąb i czyni działkę podmokłą i nieatrakcyjną.

Następnie pismem z 23 września 2020 r. wniosła od powyższej decyzji z 11 września 2020 r. odwołanie, podnosząc m.in. brak zgody właścicieli dz. nr ew. [...] na odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych oraz niedoprowadzenie do uzyskania porozumienia lub zgody we wskazanym powyżej zakresie.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z 20 maja 2021 r. znak: [...]., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735), dalej "K.p.a.", utrzymał decyzję I instancji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przywołał treść art. 407 ust. 1 oraz art. 403 P.w. i wskazał, że złożony przez Miejski Zarząd Dróg w K. wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego i załączone do wniosku dokumenty, po dokonaniu uzupełnień, spełniają wymagania określone w art. 403 i art. 409 P.w.

Zgodnie z operatem wodnoprawnym oraz udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym, do rowu przebiegającego przez działkę nr [...], istniejącym wylotem odprowadzane będą wody opadowe lub roztopowe w ilości 0,12881 m3/s. Wody opadowe lub roztopowe przed ich odprowadzeniem do odbiornika mogą być tymczasowo zatrzymywane w osadnikach o łącznej pojemności 167,8 m3. Ponadto odprowadzane wody opadowe lub roztopowe są podczyszczane w osadnikach i separatorach benzynowo-koalescencyjnych. Z przedłożonych przez wnioskodawcę kopii sprawozdań z badań wykonanych w listopadzie 2019 r. wynika, że odprowadzane wody opadowe lub roztopowe spełniają warunki rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych, (Dz.U. z 2019 r., poz. 1311).

Odnosząc się do pisma skarżącej z 17 września 2020 r. organ II Instancji stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów w sprawie nawadniania działki, spowodowanego nadmierną ilością odprowadzanych do rowu wód. Z operatu wodnoprawnego oraz przedłożonych obliczeń hydrologiczno-hydraulicznych wynika, że istniejący rów, o parametrach technicznych: głębokość 0,6 m, szerokość dna 0,7 m, spadek dna 0,013 i nachylenia skarp 1 : 2 ma wystarczająca przepustowość, aby przejąć wnioskowaną ilość wód opadowych lub roztopowych. Wylot z istniejącej kanalizacji zlokalizowany jest na początku rowu, a odprowadzana do rowu ilość wód opadowych lub roztopowych spowoduje napełnienie koryta rowu do wysokości ok. 0,22 m.

Ponadto w decyzji l Instancji zobowiązano Miejski Zarząd Dróg w K. do utrzymywania w należytym stanie technicznym i pełnej drożności wylotu kanalizacji deszczowej oraz koryta rowu na odcinku 34 m poniżej ww. wylotu, po wcześniejszym poinformowaniu zainteresowanych właścicieli nieruchomości o zamiarze wykonania konserwacji.

Organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe korzystanie z wód jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu. Udzielone pozwolenie wodnoprawne nie stoi w sprzeczności z treścią Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W., zatwierdzonego przez Radę Ministrów w dniu 18 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1911), a także z warunkami korzystania z wód regionu wodnego Górnej W. określonymi w rozporządzeniu nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 16 stycznia 2014 r., w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego Górnej W. (Dz.Urz. Woj[...] z 2014 r., poz. 269,), zmienionym rozporządzeniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 10 października 2017 r. (Dz. Urz. Woj[...]

Organ odwoławczy nie stwierdził w przedmiotowej sprawie przesłanek odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego, które zostały wymienione w art. 399 P.w. Wskazał, że z zapisów ustawy wynika, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest zasadą, a odmowa udzielenia pozwolenia możliwa jest tylko w sytuacjach określonych prawem. Takie sytuacje w omawianym przypadku nie zachodzą.

Końcowo organ II instancji stwierdził, że decyzja I instancji uwzględnia treść złożonego wniosku, nie narusza interesów prawnych osób trzecich i jest zgodna z art. 403 P.w., a także nie stoi w sprzeczności z przepisami odrębnymi. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego. Stwierdził zgromadzenie materiału dowodowego wystarczającego do załatwienia sprawy i zapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu.

Odnosząc się do oświadczenia skarżącej dotyczącego planowanego zasypania rowu, który w ocenie skarżącej jest niepotrzebny, organ odwoławczy wyjaśnił, że rów stanowi urządzenie wodne w rozumieniu art. 16 pkt 65 P.w. Wobec tego w myśl art. 389 pkt 6 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 P.w. jego likwidacja wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

J. N. wniosła na powyższą decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 20 maja 2021 r. znak: [...]. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzuciła, że w kwestionowanej decyzji wprowadzono wody opadowe i roztopowe do rowu na działce nr [...]. Wskazała, że dalszy przepływ i wypływ wody z działki skarżącej nie został określony. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie zarzuciła odebranie jej prawa decydowania o swojej własności. Podniosła, że z wyznaczonych przez organ terminów spotkań nie mogła skorzystać ze względu na chorobę i pandemię. Zarzuciła, że jej działka zalewana jest od 30 lat. Celem uniknięcia dalszych sporów zaproponowała, by organ zlecił wykonanie robót polegających na pogłębieniu rowu na całej długości działki nr [...], ułożenie rur o średnicy 80 do przepływu wody, obsypanie rur ziemią, wykonanie mostu do przejazdu z działki nr [...] na [...] oraz ogrodzenie rowu płotem od strony południowej na granicy z działką nr [...] na całej długości działki nr [...]. Podniosła, że koszt zaproponowanych robót jest znikomy w porównaniu z użytkowaniem terenu przez 30 lat.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Nie zgodził się ze skarżącą, że organ wprowadził określone wody do przedmiotowych urządzeń wodnych, bowiem podmiotem, który jest adresatem praw i obowiązków z zaskarżonej decyzji jest jej adresat - wnioskodawca, a to Miejski Zarząd Dróg w K..

Podniesiono, że skarżąca nie kwestionuje samej decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, bowiem wobec niej nie formułuje konkretnych zarzutów, lecz wskazuje na konsekwencje zmiany stosunków wodnych, które oddziałują na nieruchomość skarżącej.

Dyrektor RZGW wskazał, że zgodnie z art. 205 P.w. utrzymywanie rowów należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych, w którym jest zrzeszona spółka wodna działająca na terenie gminy - do tej spółki lub tego związku spółek wodnych. Pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń.

W pkt V wyrzeczenia decyzji organ zobowiązał wnioskodawcę, a to MZD w K., do utrzymywania w należytym stanie technicznym i pełnej drożności istniejącego na działce ew. [...] obręb [...] wylotu kanalizacji deszczowej oraz koryta rowu w odcinku 34 m poniżej ww. wylotu, co stanowi powierzchnię ok. 28,3 m2.

Jednocześnie z ostrożności Dyrektor RZGW podkreślił, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego nie jest badanie stosunków cywilnoprawnych. Na gruncie tego postępowania sąd bada jedynie zgodność orzeczeń administracji z przepisami prawa. Przy tym organ w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego również bada wnioskowany sposób korzystania z urządzeń w oparciu o zebraną w sprawie dokumentację, nie rozstrzygając w kwestii stosunków cywilnoprawnych pomiędzy stronami postępowania.

Dodatkowo Dyrektor RZGW podniósł, że postępowanie dot. zmiany stosunków wodnych stanowi przedmiot odrębnych postępowań prowadzonych na podstawie art. 234 P.w., do prowadzenia których organem właściwym jest wójt, burmistrz, prezydent. Zatem w przedmiotowym zakresie organy w sprawie nie były władne orzekać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2).

Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie wyznaczył na 24 lutego 2022 r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie stanowiłoby nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a jednocześnie nie ma technicznych możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość, z bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne w trybie wyżej opisanym, poprzedzone było próbą uzyskania od stron postępowania potwierdzenia istnienia technicznych możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 11 stycznia 2022 r.). Jednak nie uzyskano od wszystkich stron postępowania potwierdzenia posiadania ww. technicznych możliwości.

Skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów umożliwiło jej rozstrzygnięcie bez szkody dla wyjaśnienia sprawy. Przy tym rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji skarżących, stron i skarżonego organu, bowiem podnoszone przez nich argumenty są rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz skargę, odpowiedź na skargę i inne pisma procesowe. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem odpowiada ona prawu, a skarga jest bezzasadna.

Zakres możliwego orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie jest wyznaczony granicami sprawy administracyjnej, określonej przepisami prawa materialnego. Stąd sporne między stronami kwestie dotyczące stosunków wodnych (w tym na podstawie art. 234 P.w.) oraz cywilnoprawnych zagadnień związanych z dysponowaniem własnością i powodowaniem szkód, nie mogły być przedmiotem orzekania w niniejszej sprawie, jako wykraczające poza jej granice.

Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Należy także stwierdzić, że istotne elementy stanu faktycznego przedstawiają się tak, jak to wskazał organ II instancji.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu; spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., a treść uzasadnienia decyzji świadczy o tym, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 K.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 K.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 K.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Zapewniono też stronom, w tym skarżącej, pełną możliwość czynnego udziału w sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd podziela argumentację zgodnego z prawem rozstrzygnięcia organu II instancji. Poczynione w przedmiotowej sprawie ustalenia organu II instancji obejmują okoliczności istotne dla wydanego rozstrzygnięcia w zakresie udzielenia Miejskiemu Zarządowi Dróg w K. pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne - odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych istniejącym wylotem o średnicy 0,8 m, zlokalizowanym na dz. ew. nr [...] obręb [...], do istniejącego rowu ziemnego. Ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, które w uzasadnieniu decyzji zostały szczegółowo powołane, znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie budzą one istotnych zastrzeżeń co do ich prawidłowości.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Dyrektora RZGW w K. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektor Zarządu Zlewni w K. udzielającą ww. pozwolenia wodnoprawnego.

Podstawę materialnoprawną kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy art. 399 i n. P.w. Zgodnie z art. 400 ust. 1 pozwolenie wodnoprawne wydaje się w drodze decyzji na czas określony, nie dłuższy niż 30 lat, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. W myśl ust. 8 pozwolenia wodnoprawne wydaje się na podstawie operatu wodnoprawnego oraz zgromadzonych w toku postępowania dowodów, dokumentów i informacji.

Stosownie do art. 403 P.w.:

ust. 1 w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, w szczególności:

1) obowiązki wobec innych zakładów posiadających pozwolenie wodnoprawne lub uprawnionych do rybactwa, narażonych na szkody w związku z wykonywaniem tego pozwolenia wodnoprawnego;

2) obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub zmniejszających negatywne skutki wykonywania tego pozwolenia wodnoprawnego;

3) niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko;

ust. 2 w dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się w szczególności:

1) ilość pobieranej wody, w tym dla wód powierzchniowych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę, maksymalną ilość m3 na godzinę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok, a dla wód podziemnych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok;

2) ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość m3 na sekundę i średnią ilość m3 na rok, oraz powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej przez każdy wylot;

(...)

12) opis urządzenia wodnego, w tym podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie, i warunki jego wykonania oraz jego lokalizację za pomocą informacji o nazwie lub numerze obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnych.

Zgodnie z art. 407 ust. 2 P.w. do wniosku dołącza się:

1) operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, zwany dalej "operatem", wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych;

(...)

3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane;

4) ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana;

5) wypisy z rejestru gruntów lub uproszczone wypisy z rejestru gruntów dla nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

Co istotne, jak słusznie wskazał organ II instancji, w myśl art. 399 P.w. wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się tylko wtedy, jeżeli projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8 lub gdy zakład planujący korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych albo inne działania wymagające pozwolenia wodnoprawnego nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków.

Jak trafnie wskazał organ II instancji, w myśl ww. przepisów projektowany sposób korzystania z wód nie może naruszać: ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, ustaleń planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych, ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym, ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy, ustaleń krajowego programu ochrony wód morskich, ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych, ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.

Bezsporne w niniejszej sprawie było po pierwsze, że od wielu lat z powierzchni utwardzonych w rejonie ulic: [...] w K., istniejącym wylotem wody opadowe i roztopowe odprowadzane były do otwartego rowu ziemnego na działce nr [...], a od zrealizowania zarurowania rowu na działce nr [...] zgodnie z decyzją z 2013 r., na działce [...] należącej do skarżącej, w kierunku południowo-wschodnim.

Nie było też sporne, że poprzednio obowiązująca w tym zakresie decyzja Prezydenta Miasta K. z 30 lipca 2009 r. określała termin ważności pozwolenia na 15 sierpnia 2019 r.

Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organ II instancji prowadząc postępowanie prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny sprawy oraz dokonał właściwej wykładni przepisów prawa.

Organ odwoławczy słusznie zaakceptował i utrzymał w mocy decyzję I instancji z 11 września 2020 r., bowiem do wniosku i jego uzupełnienia dołączono wszystkie wymagane prawem dokumenty, szczegółowo wymienione w treści ww. decyzji, a rozstrzygnięcie zawiera wszystkie konieczne elementy.

Należy podkreślić, że ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że wnioskowane odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do rowu otwartego jest niesprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W., a także z rozporządzeniem Dyrektora RZGW w K. z 16 stycznia 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego Górnej W., zmienionego rozporządzeniem Dyrektora RZGW z 10 października 2017 r.

Zgodnie natomiast z operatem wodnoprawnym oraz udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym, wody opadowe lub roztopowe są podczyszczane w osadnikach i separatorach benzynowo-koalescencyjnych, spełniając warunki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi z 12 lipca 2019 r.

Z operatu wodnoprawnego oraz przedłożonych obliczeń hydrologiczno-hydraulicznych wynika, iż istniejący rów, o parametrach technicznych: głębokość 0,6 m, szerokość dna 0,7 m, spadek dna 0,013 i nachylenia skarp 1 : 2, o ile będzie należycie utrzymywany, ma wystarczająca przepustowość, aby przejąć wnioskowaną ilość wód opadowych lub roztopowych. Wylot z istniejącej kanalizacji zlokalizowany jest na początku rowu, a odprowadzana do rowu ilość wód opadowych lub roztopowych spowoduje napełnienie koryta rowu do wysokości ok. 0,22 m.

Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, z przepisów P.w. wynika, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest zasadą, a odmowa udzielenia pozwolenia możliwa jest tylko w sytuacjach określonych prawem. Takie zaś sytuacje w omawianym przypadku nie zachodzą.

Organ II instancji umotywował zasadność argumentacji, którą kierował się przy wydaniu decyzji, a także odniósł się do okoliczności podnoszonych przez skarżącą w pismach, odwołaniu i skardze. Rozpatrzył cały materiał dowodowy sprawy w sposób wystarczający i dokonał oceny materiału dowodowego w sposób zgodny z zasadami swobodnej oceny dowodów.

Sąd stwierdził, że zarzuty skargi nie mogły przynieść zamierzonych skutków.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kwestii, czy adresat decyzji Miejski Zarząd Dróg w K. wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków, Sąd wskazuje, że mimo aktywności w postępowaniu i składania wielu pism, skarżąca nie przedstawiła dowodów na zaistnienie podnoszonych okoliczności, takich jak zanieczyszczenie odprowadzanych wód, brak nakazanej w decyzji konserwacji urządzenia wodnego – rowu (zarośnięcie, oberwane brzegi), czy też wypływanie wody z rowu i zalewanie działki nr [...].

Ustalenia organów obu instancji są co do wniosków jednoznaczne, zaś przeciwne twierdzenie skarżącej nie zostało poparte dowodami popierającymi jej stanowisko.

Wprawdzie to rolą organu jest gromadzenie materiału dowodowego, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by strona zainteresowana określonym wynikiem postępowania dowodowego także oferowała organowi materiał dowodowy na poparcie swojego stanowiska. Z takiej możliwości w niniejszej sprawie skarżąca nie skorzystała. Nie przedstawiła żadnych dowodów, takich jak zdjęcia, filmy, czy zeznania świadków, które mogłyby dowodzić wyprowadzanych przez nią wniosków o nie wywiązywaniu się ZDM z wynikających z poprzednio wydanego pozwolenia wodnoprawnego obowiązków.

Co istotne, udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie jest co do zasady uzależnione od zgody właścicieli poszczególnych działek, przez które przebiega urządzenie wodnoprawne. Takie uregulowanie, niewątpliwie ograniczające konstytucyjnie chronione prawo własności, uzasadnione jest ogólnym charakterem kwestii odwodnienia i fizycznymi właściwościami wód opadowych i roztopowych w powiązaniu z ukształtowaniem powierzchni, które siłą rzeczy dotyczy całych obszarów zlewni złożonych z wielu nieruchomości należących do różnych właścicieli.

Z kolei kwestia robót przeprowadzonych na sąsiedniej do działki skarżącej działce nr [...] nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, a zarzucana przez skarżącą niekorzystna zmiana stosunków wodnych może być podnoszona w odrębnym postępowaniu, przed właściwym organem, na podstawie art. 234 P.w.

Podsumowując Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego została wydana z poszanowaniem przepisów prawa procesowego, a to: art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 K.p.a. W konsekwencji zasadnie stwierdzono spełnienie wszystkich przesłanek pozytywnych i brak zaistnienia przesłanek negatywnych do udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego.

Na marginesie warto zauważyć, że nie można zaakceptować stanowiska ZDM w niniejszej sprawie, który powołując się na art. 205 P.w. podnosi pod adresem skarżącej, że "aby urządzenia melioracji spełniały swoje zadania, nie wystarczy samo ich istnienie, muszą być utrzymywane w należytym stanie, oczyszczane w taki sposób, aby zachowana była ich przepustowość. Prace konserwacyjne powinny być prowadzone każdego roku, w celu umożliwienia odpływu wód opadowych i roztopowych. Niewywiązywanie się z tego obowiązku powoduje wyłącznie złe skutki, prowadzi między innymi do podtopień i zalewania posesji, a zarośnięte i zamulone rowy nie odprowadzają wtedy nadmiaru wód, przez co tworzą zastoiska powodujące podtapianie przyległych gruntów".

Nie negując obowiązków nałożonych w art. 205 P.w. na właścicieli gruntów, takie przedstawienie sprawy przez ZDM abstrahuje w nieuprawniony sposób od obowiązków nałożonych na adresata pozwolenia wodnoprawnego w pkt V ppkt 1 decyzji z 11 września 2020 r., czy też pkt III ppkt 2 i 5 decyzji z 30 lipca 2009 r. Podkreślić trzeba, że skarżąca jest uprawniona do egzekwowania obowiązków adresata pozwolenia wodnoprawnego w tym zakresie, a niewywiązywanie się ZDM z nałożonych decyzją obowiązków może skutkować sankcjami.

Należy też zauważyć, że spory dotyczące prawa własności i szkód na nieruchomości mogą być dochodzone przez skarżącą w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym.

Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń Sąd w sprawie nie stwierdził, dlatego oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.