Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 17/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r. nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego M.S. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 30 stycznia 2023 r. pod poz. [...].


UZASADNIENIE

Pismem opatrzonym datą 15 kwietnia 2020 r. wniesionym wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi opatrzonym datą 7 grudnia 2022 r. złożonymi w dniu 8 grudnia 2022 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Łodzi M. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r. nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Pełnomocnik skarżącego wskazał, że w związku z wydaniem decyzji przez organ II instancji sporządził skargę, dokonał opłaty w terminie przewidzianym do jej wniesienia, tj. w dniu 17 kwietnia 2020 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Łodzi listem poleconym za potwierdzeniem odbioru i oczekiwał na rozstrzygnięcie sprawy mając na uwadze występowanie lockdown’ów oraz pandemii Covid19. Następnie pełnomocnik skarżącego stwierdził, że skarga nie dotarła do Sądu o czym dowiedział się w dniu 9 sierpnia 2022 r. Tego samego dnia złożył reklamację do Poczty Polskiej S.A. na brak doręczenia przesyłki poleconej jednakże do dnia złożenia wniosku i wniesienia skargi nie otrzymał odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do przesłania w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. na reklamację z dnia 9 sierpnia 2022 r. pod rygorem uznania, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r., nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej nie została wniesiona w dniu 17 kwietnia 2020 r. lecz w dniu 8 grudnia 2022 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 13 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że nie otrzymał odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. na złożoną w dniu 9 sierpnia 2022 r. reklamację. Jednocześnie wskazał, że wezwał w dniu 1 marca 2023 r. Pocztę Polską S.A. o zajęcie stanowiska w sprawie reklamacji. W piśmie z dnia 29 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącego ponownie poinformował, że nie otrzymał odpowiedzi na wezwanie dotyczące reklamacji.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 17/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzając, że został on złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a brak było wyjątkowego przypadku uzasadniającego przywrócenie terminu.

Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2023 r., sygn. akt I OZ 318/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że przesyłka zawierająca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r. nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 marca 2020 r., co znajduje odzwierciedlenie na potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych przez organ II instancji.

Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji strona miała prawo wniesienia skargi na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi ekspirował z dniem 18 kwietnia 2020 r. (w sobotę), jednakże z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 20 kwietnia 2020 r. (poniedziałek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.

Wobec wniesienia skargi w dniu 8 grudnia 2022 r. i wskazania we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, że pełnomocnik skarżącego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Łodzi listem poleconym za potwierdzeniem odbioru w dniu 17 kwietnia 2020 r., zarządzeniem z dnia 14 lutego 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do przesłania w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. na reklamację z dnia 9 sierpnia 2022 r. pod rygorem uznania, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r., nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej nie została wniesiona w dniu 17 kwietnia 2020 r. lecz w dniu 8 grudnia 2022 r.

Wobec braku przedstawienia przez pełnomocnika skarżącego odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. na reklamację z dnia 9 sierpnia 2022 r. sąd uznał, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2020 r., nr SKO-4160.25.2020 w przedmiocie opłaty adiacenckiej została wniesiona w dniu 8 grudnia 2022 r., więc niespełna 3 lata po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a nie jak twierdzi pełnomocnik skarżącego w dniu 17 kwietnia 2020 r.

Godzi się w tym miejscu podkreślić, że profesjonalny pełnomocnik jakim jest adwokat lub radca prawny podlega większym wymaganiom wobec posiadanej przez siebie wiedzy z zakresu prawa i znajomością procedury sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 155/09; z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 468/06, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Zatem w stosunku do tych podmiotów znajdują zastosowanie podwyższone standardy rzetelności i sumienności. Z tego powodu profesjonalni pełnomocnicy, działając zarówno samodzielnie jak również posługując się osobami trzecimi, powinni dochować należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz swojego mocodawcy. Konsekwencją powyższych obowiązków jest odpowiedzialność za prowadzenie sprawy strony oraz prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09, CBOSA). Podkreślić również trzeba, że błędy pełnomocnika obarczają jego mocodawcę. Odstępstwo od tej zasady mogłoby bowiem doprowadzić do podważenia profesjonalizmu wymaganego od takich zastępców procesowych oraz nadmiernej i w konsekwencji bezkarnej dowolności w dokonywaniu wykładni prawa.

Zauważyć w tym miejscu należy, że pełnomocnik skarżącego mając świadomość wniesienia skargi po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże został on odrzucony na podstawie art. 87 § 5 p.p.s.a. ze względu na upływ co najmniej roku od uchybionego terminu oraz brak wyjątkowego przypadku uzasadniającego przywrócenie terminu.

Na marginesie sąd stwierdza, że do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik skarżącego nie przekazał do sądu odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. na reklamację z dnia 9 sierpnia 2022 r.

Konkludując termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym dlatego nie może być skracany ani przedłużany przez sąd. Sąd uwzględnia upływ terminu z urzędu i odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia bez względu na przyczyny, które doprowadziły do jej wniesienia z naruszeniem terminu. W tym stanie rzeczy sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania.

Wobec powyższych ustaleń sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.