Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 772/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L S.A. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 12 marca 2024 r. nr SKO.4105.446.2023 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 marca 2024 r. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji określającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2022 r. w kwocie 67.534 zł.

Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wysłana na adres ePUAP strony skarżącej w dniu 19 marca 2024 r. (data utworzenia pierwszego UPD) i ponownie w dniu 27 marca 2024 r. (data utworzenia powtórnego UPD). Jako termin doręczenia wskazano dzień 2 kwietnia 2024 r. Na UPD znajduje się także informacja o braku daty odbioru (w części dane poświadczenia) oraz adnotacja, że "Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD. Zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a., w związku z art. 158 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, uznaje się za doręczony". Z zapisu na UPD wynika, że dokument ten (tj. decyzja z dnia 12 marca 2024 r.) został uznany za doręczony w dniu 3 kwietnia 2024 r.

W piśmie z dnia 15 maja 2024 r. zatytułowanym "ZAŻALENIE" adresowanym do organu strona skarżąca wskazała, że platforma ePUAP nie wysyła powiadomień o wpływie korespondencji na adres e-mail, dlatego korespondencja kierowana przez organ nie została odebrana w terminie, zaś została odebrana w dniu 15 maja 2024 r.

Z treści Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia wynika, że skarga na wskazaną wyżej decyzję z dnia 12 marca 2024 r. została wniesiona drogą elektroniczną w dniu 14 czerwca 2024 r. na adres ePUAP organu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skierowane do organu, czy wobec wniesienia przez stronę skarżącą pisma zatytułowanego "ZAŻALENIE" z dnia 15 maja 2024 r. dotyczącego braku powiadomień z ePUAP, podjął czynności dotyczące ustalenia skuteczności doręczenia zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że z UPD zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika nieprawidłowość procedury doręczenia. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu, na podstawie którego można by kwestionować skutek i moment doręczenia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Kolegium wskazało, że wystąpiło do operatora systemu teleinformatycznego o wyjaśnienia w tym przedmiocie.

W piśmie z dnia 15 listopada 2024 r. Centralny Ośrodek Informatyki poinformował, że poświadczenie UPD wysyłane jest na skrzynkę ePUAP, nie na adres e-mail użytkownika. Powiadomienia e-mail o nowej korespondencji wysyłane są zgodnie z konfiguracją konta i skrzynki adresata pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została wysłana stronie skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W aktach administracyjnych znajduje się wydruk UPD, z którego wynika, że zaskarżona decyzja w postaci dokumentu elektronicznego była dwukrotnie awizowana - w dniu 19 marca 2024 r. oraz następnie 27 marca 2024 r. Ponadto w UPD znajduje się zapis "Brak daty odbioru" oraz "Termin doręczenia 2 kwietnia 2024 r." oraz "Data uznania dokumentu za doręczony – 3 kwietnia 2024 r." co oznacza, że zaskarżona decyzja nie została przez adresata odebrana i nastąpiło jej doręczenie zastępcze.

W stanie prawnym właściwym rozpoznanej sprawie (marzec 2024 r.) należało mieć na uwadze, że organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje w siedzibie organu podatkowego - art. 144 § 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), dalej "o.p.". Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 285 ze zm.)., dalej "u.d.e." w okresie od dnia 5 października 2021 r. do dnia poprzedzającego dzień zaistnienia obowiązku jej stosowania, o którym mowa w art. 155, do doręczania przez podmioty publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 346 ze zm.), dalej "u.i.p.p." do podmiotów niebędących podmiotami publicznymi w rozumieniu tej ustawy, dokonywanego w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, stosuje się (mimo ich uchylenia z dnia 5 października 2021 r.) art. 144a i art. 152a o.p. w brzmieniu dotychczasowym.

W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego na podstawie art. 152a o.p. organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie o określonej treści (§ 1); w przypadku nieodebranie tegoż pisma, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania pisma (§ 2); w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 3).

Zgodnie z art. 147 ust. 3 u.d.e. doręczenie korespondencji nadanej przez podmiot publiczny posiadający elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP do osoby fizycznej lub podmiotu niebędącego podmiotem publicznym, o których mowa w ust. 2, stanowiącej odpowiedź na podanie albo wniosek złożone w ramach usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Z kolei z art. 147 ust. 4 u.d.e. wynika, że m.in. w takim przypadku urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 3 pkt 20 u.i.p.p., jest równoważne dowodowi otrzymania, o którym mowa w art. 41 u.d.e. W art. 105 pkt 1 i pkt 2 u.d.e. ustawodawca postanowił o uchyleniu art. 3 pkt 17 i pkt 20 oraz art. 16 ust. 1a i 1b, ust. 3 pkt 1-3 u.i.p.p. Art. 3 pkt 20 u.i.p.p. zawiera definicję legalną UPO, a art. 16 ust. 3 pkt 1-3 cześć delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, która została zrealizowana w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Uchylenie przepisów objętych art. 105 u.d.e. nastąpi jednak dopiero z dniem 1 października 2029 r., co wynika wprost z przepisu określającego wejście w życie zmiany w tym zakresie, tj. z art. 166 pkt 11 u.d.e.

Przywołane wyżej przepisy pozwalały zatem stwierdzić, że w zakresie oceny doręczenia stronie skarżącej decyzji Kolegium z dnia 12 marca 2024 r. w formie dokumentu elektronicznego miały zastosowanie w szczególności przepisy art. 152a o.p. w związku z art. 158 ust. 1 u.d.e., a także przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 2011 r. i art. 3 pkt 20 u.i.p.p. dotyczące dokumentu UPO/UPD.

Rzeczywistą podstawę prawną fikcji prawnej doręczenia stanowił przywołany już wcześniej art. 152a § 3 o.p. Z tej perspektywy kluczowa była w pierwszej kolejności data 19 marca 2024 r., wskazana w UPD jako data wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych strony skarżącej - pierwszego zawiadomienia o możliwości jej odbioru. W przypadku bowiem nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego - mimo dwukrotnego zawiadomienia o takiej możliwości (co w tej sprawie miało miejsce) - doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 152a § 3 o.p.).

W przedmiotowej sprawie decyzja w postaci elektronicznej, skierowana do strony skarżącej nie została odebrana przez adresata w terminie 14 dni liczonych od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Musiała zatem znaleźć zastosowanie instytucja fikcji doręczenia ukształtowana przez treść art. 152a § 3 o.p. Oznacza to, że skierowanie do strony skarżącej decyzji z dnia 12 marca 2024 r. powinno zostać uznane za doręczone po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. A zatem skoro pierwsze zawiadomienie zostało przesłane do strony skarżącej w dniu 19 marca 2024 r., to czternastodniowy okres, w którym możliwe było odebranie decyzji przesłanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej upłynął z dniem 1 kwietnia 2024 r. Stosownie więc do treści art. 152a § 3 o.p. skutek doręczenia tej decyzji nastąpił z dniem 2 kwietnia 2024 r.

W konsekwencji powyższego, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi - liczony zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. - upłynął w dniu 2 maja 2024 r. Natomiast skarga została wniesiona drogą elektroniczną w dniu 14 czerwca 2024 r., a więc po terminie.

Wprawdzie strona skarżąca w piśmie z dnia 15 maja 2024 r. zatytułowanym "ZAŻALENIE" adresowanym do organu wskazała, że "platforma ePUAP nie wysyła powiadomień o wpływie korespondencji na adres e-mail, dlatego korespondencja kierowana przez organ nie została odebrana w terminie". Podnosi więc, że nie otrzymała na swój adres e-mail informacji o wpłynięciu na jej skrzynkę ePUAP zawiadomień przesłanych przez organ. Ograniczyła się zatem do wskazania, że nie otrzymała e-maila z platformy ePUAP. Nie wskazała jednak, że podjęła jakiekolwiek czynności mające na celu wyjaśnienie sytuacji, np. poprzez skorzystanie z pomocy technicznej oferowanej użytkownikom ePUAP (w ten sposób możliwe byłoby potwierdzenie, że stosowne powiadomienie nie zostało przesłane na adres e-mail, mimo zaznaczenia przez skarżącą takiej opcji w menu ePUAP).

Powyższe należy skonfrontować z pismem Centralnego Ośrodka Informatyki, z którego wynika, że: "poświadczenie UPD wysyłane jest na skrzynkę ePUAP, nie na adres e-mail użytkownika. Powiadomienia e-mail o nowej korespondencji wysyłane są zgodnie z konfiguracją konta i skrzynki adresata pisma."

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie przesyłka elektroniczna dotycząca zaskarżonej decyzji została skutecznie doręczona. Zdaniem Sądu analizowane UPD jest dokumentem spełniającym ustawowe wymagania, zawierającym wszystkie niezbędne informacje dotyczące przesyłanych zawiadomień o umieszczeniu dokumentu, terminie dostępności, faktycznym odbiorze, czy też uznaniu za doręczony. Tym samym nie sposób przyjąć, jak chce strona skarżąca, że zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona. Wręcz przeciwnie, doszło bowiem do skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji w drodze doręczenia zastępczego w dniu 2 kwietnia 2024 r. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwala skonstatować, że organ wykonał wszystkie czynności związane z doręczaniem pisma w formie elektronicznej w sposób poprawny. Wynika to w szczególności z UPD, w którym wszystkie informacje podane są z dokładną datą i godziną wykonania danej operacji.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić trzeba, że wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia stronie skarżącej decyzji, tj. od dnia 2 kwietnia 2024 r., upłynął zatem w dniu 2 maja 2024 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę w dniu 14 czerwca 2024 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jednocześnie skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a jedynie wskazała, że zaskarżona decyzja została jej doręczona w dniu 15 maja 2024 r.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.