Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 757/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art., 3 par 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Fundacji [...] z siedzibą w W. kwotę 100 (stu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Fundacja [...] z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z [...] stycznia 2024 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów (zawarta w tym samym piśmie skarga na bezczynność została rozdzielona jako odrębna sprawa zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 5 marca 2024 r.), zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie:

1. art. 48a ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane polegające na jego błędnej wykładni skutkującej przyjęciem, że 30-dniowy termin na złożenie wniosku o legalizację samowoli budowlanej biegnie od dnia kiedy postanowienie o wstrzymaniu budowy stało się ostateczne w pierwszej instancji, podczas gdy zgodnie z treścią powyższego przepisu termin na złożenie wniosku o legalizację samowoli budowlanej wynosi 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy;

2. art. 8 K.p.a. polegające na przeprowadzeniu niniejszego postępowania, którego następstwem było wydanie przez PINB zaskarżonego postanowienia, w sposób stronniczy oraz niebudzący zaufania stron do organów władzy publicznej.

Wskazując na powyższe, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Odpowiedź na skargę złożył Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z treścią art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Nr [...] r., którym na podstawie art. 48b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm. – zwanej dalej Prawem budowlanym) oraz art. 123 K.p.a. w sprawie rozbudowy obiektu budowlanego - wielkogabarytowej hali, zlokalizowanej na dz. nr [...] (aktualnie nr [...]) w m. G., gmina W., organ nałożył na inwestora - D. sp. z o.o. z siedzibą w B. obowiązek przedłożenia w terminie do 31 lipca 2024 r.:

zaświadczenia Wójta Gminy W. o zgodności rozbudowy obiektu budowlanego – hali o część magazynowo – produkcyjną (o wym. 27,50 m x 9,75 m) na działce nr [...], w m. G., gmina W., z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, tj.:

a) projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego ww. obiektu (w postaci papierowej - w 3 egzemplarzach albo w postaci elektronicznej), wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów;

b) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

c) dwóch egzemplarzy projektu technicznego.

Zauważyć należy, że postanowienie to wydawane jest to toku postępowania legalizacyjnego prowadzonego na wniosek inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego i dotyczy obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Jakie mają to być dokumenty, określa wprost przepis ust. 2 – w przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub w przypadku budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3 oraz ust. 3 – w przypadku budowy innej niż budowa wymagająca decyzji o pozwoleniu na budowę lub budowy innej niż budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3. Co najistotniejsze, przepis art. 48b Prawa budowlanego nie przewiduje, aby na takie postanowienie przysługiwało zażalenie, co należy upatrywać przede wszystkim w tym, że w postanowieniu wydanym na tej podstawie nie dochodzi do władczego ukształtowania sytuacji prawnej inwestora poprzez nałożenie na niego obowiązków według uznania organu, ale do nałożenia obowiązku, którego treść została ściśle określona w ustawie.

Tym samym, postanowienie to jest niezaskarżalne w drodze samodzielnego środka zaskarżenia, skoro ustawa nie przewiduje złożenia na nie, przez kogokolwiek (inwestora lub inne strony postępowania administracyjnego) zażalenie. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, jak ma to miejsce w przypadku postanowienia o niedopuszczalności odwołania oraz postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, bowiem postanowienie to jest elementem procesu legalizacyjnego, a nie jego zakończeniem. Samo wydanie postanowienia nie rozstrzyga sprawy, ale ma charakter jedynie dowodowy. Z tych też przyczyn, powyższe postanowienie nie stanowi również postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty. Wreszcie postanowienie to nie jest postanowieniem wydawanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie.

Z tych też przyczyn, ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. ani żadnym innym aktem, czynnością, opinią lub interpretacją, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., skarga na to postanowienie jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Nie mieści się ono bowiem w katalogu rozstrzygnięć organów, które podlegają kognicją sądów administracyjnych, o których mowa w tym przepisie.

Zawarte w przedmiotowym postanowieniu pouczenie o możliwości złożenia na nie skargi do sądu administracyjnego jako pozbawione podstaw prawnych, należało uznać za bezskuteczne.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.