Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 417/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.P. i T. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia przebiegu granicy prawnej pomiędzy działkami oddala skargę


UZASADNIENIE

Stan sprawy, poprzedzający wydanie zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, przedstawia się następująco:

Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania z wniosku W. P. i T. S. z dnia 12 stycznia 2021 r. dotyczącego wprowadzenia przebiegu granicy prawnej pomiędzy położonymi w obrębie m. S. działkami o nr [...] i częścią działki o nr [...], położonych w S., na podstawie następujących dokumentów: (-) protokołu z dnia [...] września 1948 r. sygn. akt [...] - nabycie i dział spadku ze wskazanymi wymiarami działek powstałych z tego podziału, (-) postanowienia sądu powszechnego sygn. akt [...] z dnia 24 maja 1956 r. -nabycie spadku po K. S., (-) przeprowadzonego rozgraniczenia w roku 1962 zakończonego spisaną ugodą w dniu [...] czerwca 1962 r., przeprowadzonego wznowienia granic z roku 1974 r. zakończonego spisaną ugodą w dniu [...] maja 1974 r., (-) wyroku sądu powszechnego z roku 1973 dotyczącego nabycia i działu spadku działki stary nr [...] nowy nr [...], (-) wyroku sądu powszechnego z roku 1986 [...] z dnia [...] października 1986 r. dotyczącego podziału działki o nr [...] bez przeliczenia (przeliczenie wykonano bezzasadnie - z błędami i bez wiedzy właścicieli), (-) umową przekazania gospodarstwa rolnego [...] z dnia [...] września 1978 r., wskazując, że we wnioskowanej sprawie zapadły uprzednio prawomocne rozstrzygnięcia, co stanowi przeszkodę wszczęcia postępowania.

W tym zakresie Starosta wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], wydaną wskutek wniosku W. P. z dnia [...] września 2006 r. odmówił wprowadzenia zmiany polegającej na przywróceniu prawa własności do części nieruchomości stanowiącej obecnie ulicę [...] oznaczonej jako działka nr [...] zapisanej pod poz. rej. [...] i ujawnionej w księdze wieczystej Nr [...]. Decyzja ta została zaś utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. (dalej: "WINGiK") z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], który w uzasadnieniu decyzji wskazał, że postępowanie w istocie dotyczy zmiany zapisu w operacie ewidencji gruntów, polegającej na korekcie przebiegu granic działki nr [...] położonej w S., wedle granic opisanych w protokole Sądu Grodzkiego w S. z dnia [...] września 1948 r., sygn. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na mocy wyroku z dnia 10 maja 2007 r. wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 122/07 oddalił skargę T. S. na ww. decyzję organu II instancji.

Dalej Starosta wskazał, że decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów obrębu miasta S., polegającej na zmianie powierzchni działki nr [...] (dawniej nr [...]), wedle zapisów zawartych w umowie przekazania gospodarstwa rolnego, rozgraniczenia i wznowienia granic, znajdujących się w zasobie Starosty S., o co wniosła T. S. pismem z dnia [...] października 2015 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. (dalej:) "PWINGiK") decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 42/17 oddalił skargę na ww. decyzję, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r. wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 1174/17 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Ponadto Starosta wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania z wniosku T. S. dotyczącego wprowadzenia do ewidencji gruntów rozgraniczenia dokonanego w 1962 r., ze względu na fakt, że wskutek rozpatrzenia tożsamego wniosku T. S. ww. decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Starosta odmówił dokonania wnioskowanej zmiany. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., nr [...] PWINGiK utrzymał w mocy ww. postanowienie, na które T. S. wniosła zażalenie. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 675/18 sąd oddalił skargę T. S. na ww. postanowienie.

Nawiązując zaś do działki nr [...] Starosta wskazał, że działka ta stanowi współwłasność T. S. i W. P., zaś względem niej toczyło się postępowanie zainicjowane wnioskiem W. P. z dnia [...] czerwca 2016 r., które zakończyło się wydaniem przez Starostę decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], odmawiającej wprowadzenia zmiany polegającej na ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków obrębu S., jednostka ewidencyjna S. – miasto, przebiegu granic działek nr [...], m.in. zgodnie z mapą z 1949 – 1950 r. zakładającą ewidencję miasta S. oraz ze szkicem nieruchomości stanowiącym załącznik do protokołu ustalenia granic – tj. rozgraniczenia z dnia czerwca 1962 r. jak i z mapą z dnia [...] stycznia 1971 r. i operatem technicznym nr [...] podziału działki nr [...]. W postępowaniu tym T. S. została uznana za jego stronę. Ww. decyzja została utrzymana w mocy decyzją PWINGiK z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na mocy wyroku z dnia 1 czerwca 2017 r. wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 215/17 oddalił skargę W. P. na ww. decyzję organu II instancji, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 r. wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 1915/17 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Ponadto Starosta wskazał, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania z wniosku W. P. dotyczącego wniesienia przebiegu granic działek nr [...] i [...] na podstawie dokumentów rozgraniczeniowych z 1962 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] PWINGiK utrzymał w mocy ww. postanowienie, na które W. P. wniosła zażalenie. Wyrokiem z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 558/18 sąd oddalił skargę W. P. na ww. postanowienie.

Organ I instancji wskazał, że również postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. odmówił wszczęcia postępowania dotyczącego przywrócenia granic działek [...] i [...] położonych w S. przy ul. [...], na podstawie następujących dokumentów: w odniesieniu do granicy działki nr [...] wedle rozgraniczenia przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 1962 r., wznowienia granic działek z 1974 r., ugody sądowej z dnia [...] września 1948r., nr [...] dotyczącej działu spadku po J. S., aktu własności ziemi i umowy przekazania gospodarstwa rolnego; w odniesieniu do granic działki nr [...] -wedle rozgraniczenia przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 1962 r., wznowienia granic działek z 1974 r., ugody sądowej z dnia [...] września 1948 r., nr [...] dotyczącej działu spadku po J. S. i operatu technicznego z dnia 15 lipca 1986 r., sporządzonego przez pana C., wskazując, że we wnioskowanej sprawie zapadło uprzednio prawomocne rozstrzygnięcie. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem PWINGiK w B. [...] z dnia [...] marca 2020 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020r., sygn. akt II SA/Bk 363/20 oddalił skargę na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. Starosta odmówił też wszczęcia postępowania dotyczącego przywrócenia granic działek [...] położonych w S. przy ul. [...], na podstawie następujących dokumentów: (1) w odniesieniu do granicy działki nr [...] od strony działki nr [...] - wedle wymiarów z podziału zarejestrowanego w zasobie geodezyjnym pod nr [...] w dniu [...] czerwca 1973r., (2) w odniesieniu do granic dziatki nr [...] - wedle wymiarów z podziału wykonanego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] października 1986 r. sygn. akt [...], (3) w odniesieniu do granic działki nr [...] - wedle rozgraniczenia działek nr [...] i [...] przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 1962 r., wznowienia granic działek nr [...] z 1974 r., ugody sądowej z dnia [...] września 1948 r. nr [...]dotyczącej działu spadku po J. S. i operatu technicznego z dnia [...] lipca 1986 r., sporządzonego przez pana C.; (4) w odniesieniu do granic działki nr [...] -wedle ww. rozgraniczenia z dnia [...] czerwca 1962 r., ww. wznowienia granic z 1974 r. ww. ugody sądowej z dnia [...] września 1948 r., nr [...] oraz aktu własności ziemi wskazując, że we wnioskowanej sprawie zapadło uprzednio prawomocne rozstrzygnięcie. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem PWINGiK w B. [...] z dnia [...] marca 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020r., sygn. akt II SA/Bk 362/20 oddalił skargę na powyższe postanowienie.

Konkludując organ I instancji stwierdził, że wniosek W. P. i T. S. z dnia [...] stycznia 2021 r. dotyczy tego samego przedmiotu co ww. postępowania administracyjne.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziły się W. P. i T. S. i w zażaleniu zażądały aby organ I instancji na nowo przeanalizował dokumentację badaną we wcześniejszych postępowaniach zakończonych decyzją. Skarżące podniosły również, że od wydania przywołanych w decyzji wyroków WSA w Białymstoku i NSA upłynęło pond 3 lata, a po ich wydaniu wprowadzono kolejne zmiany w ewidencji.

PWINGiK nie zgodził się z zarzutami zażalenia i postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji przychylił się do argumentacji Starosty, podkreślając przy tym, że sytuacja w której w tej samej sprawie zapadły uprzednio rozstrzygnięcia, uznawana jest w orzecznictwie za uzasadnioną przyczynę uzasadniającą odmowę wszczęcia postępowania, bowiem w sposób oczywisty stanowi ona przeszkodę jego wszczęcia. Dodał również, że wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie stanowi naruszenie powagi rzeczy osądzonej, które skutkuje stwierdzeniem nieważności kolejnej decyzji na zasadzie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Wyjaśnił również, że tożsamość sprawy zachodzi wówczas, gdy w sprawie występuje ten sam podmiot, zaś sprawa dotyczy tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.

W tym kontekście organ odwoławczy podkreślił, że nowo złożony wniosek Skarżących z dnia [...] stycznia 2021r. jest tożsamy z wcześniej rozstrzygniętymi sprawami. We wszystkich przypadkach Skarżące żądają zmiany przebiegu granic działek [...], [...] powołując się na te same okoliczności, czyli dokumenty historyczne. Co się tyczy W. P., to jak podkreślił organ, skarżąca ta w przeciągu niecałych trzech lat po raz piąty zwraca się o ujawnienie przebiegu granicy dotyczącej ww. działek, na podstawie tożsamych dokumentów historycznych. Wniosek skarżącej z [...] stycznia 2021 r. dotyczy tego samego przedmiotu co wniosek z [...] czerwca 2016 r. załatwiony ostateczną decyzją Starosty S. z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...], wniosek z [...] października 2015 r. załatwiony ostateczną decyzją Starosty S. z dnia [...] maja 2016 r., znak [...] oraz wniosek [...] września 2006 r. załatwiony ostateczną decyzją Starosty S. z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] a mianowicie ujawnienia przebiegu granic działek na podstawie tych samych dokumentów. Natomiast skarżąca T. S. w przeciągu niecałych trzech lat już po raz trzeci zwraca się o ujawnienie przebiegu granicy dotyczącej ww. działek, na podstawie tożsamych dokumentów historycznych.

Konkludując PWINGiK uznał, że wszystkie wyżej wymienione postępowania są tożsame z niniejszym postępowaniem, w związku z powyższym odmowa wszczęcia postępowania jest jak najbardziej zasadna. Odnosząc się natomiast do argumentu Skarżących, że od wydania przywołanych w decyzji wyroków WSA w Białymstoku i NSA upłynęło ponad 3 lata, a po ich wydaniu wprowadzono kolejne zmiany w ewidencji, organ wyjaśnił, że powyższe nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Okres w jakim wydano wcześniejsze akty administracyjne i wyroki sądów administracyjnych nie ma wpływu na zasadę res iudicata. Również kolejne zmiany w ewidencji nie zmieniają stanu faktycznego w ten sposób żeby uznać, ze pomiędzy sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Przywołane wyżej ostateczne i prawomocne decyzje organów zapadły, ponieważ nie można wprowadzać zmian na podstawie archiwalnych dokumentów wydanych przed wprowadzeniem kolejnych zmian. Skoro wprowadzono kolejne zmiany to tym bardziej niemożliwe jest "cofnięcie się" do dawnych dokumentów. Żeby uznać, że zmienił się stan faktyczny sprawy to w istocie musiałoby dojść do wycofania z obrotu wszystkich dokumentów wydanych po dokumentach przywołanych we wniosku.

Skargę na ww. postanowienie wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku T. S. i W. P., wskazując, że organy w prowadzonym postępowaniu co innego piszą w udzielanych odpowiedziach na pisma, a co innego w wydawanych decyzjach i postanowieniach. Zdaniem Skarżących organy złamały obowiązujące prawo poprzez to, że co innego jest na gruncie, a co innego w ewidencji gruntów i zasobie geodezyjnym, co stwierdził biegły sądowy w 2015 roku, a my dowiedziałyśmy o tym dopiero po wprowadzeniu operatu technicznego złożonego w 2015 roku, a wprowadzonego w 2020 roku. Oba organy nie widzą teraz potrzeby przeprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów i zasobu geodezyjnego poprzez jego zmianę i uwzględnienie takich dokumentów, których nie mogły zmienić bez wydania stosownej decyzji. Na tej podstawie Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji wskazując, że postępowania w przedmiocie przywrócenia granic istniejących na gruncie oraz skorygowanie powierzchni - skorygowanych bez decyzji w 2007 roku, gdzie sąd ustalił wszystkie wymiary, a granice zostały ustalone podpisaną ugodą w czasie przeprowadzonego rozgraniczenia i wznowienia granic, nie prowadził ani Starosta S., ani PWINGiK.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując uprzednio powołaną argumentację oraz wskazując, że aktualnie złożony wniosek Skarżących z [...] stycznia 2021r. i postępowania zakończone prawomocnymi decyzjami Starosty z dnia [...] listopada 2006 r., [...] maja 2016 r. oraz z dnia [...] stycznia 2017 r. są tożsame ze sobą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, bowiem kontrolowane rozstrzygnięcie nie jest dotknięte wadami podniesionymi w skardze, jak również innymi, które sąd administracyjny jest obowiązany uwzględniać z urzędu jako niezwiązany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Rozważania w sprawie należy poprzedzić wyjaśnieniem, że będąca przedmiotem skargi sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 3 p.p.s.a sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do takiej kategorii rozstrzygnięć należy zaliczyć zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie.

Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie PWINGiK z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty S. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] odmawiającego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., wszczęcia postępowania z wniosku W. P. i T. S. z dnia [...] stycznia 2021 r. o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i wprowadzenie przebiegu granicy prawnej pomiędzy położonymi w obrębie m. S. działkami o nr [...] i częścią działki o nr [...], na podstawie następujących dokumentów: (-) protokołu z dnia [...] września 1948 r. sygn. akt [...] o nabycie i dział spadku ze wskazanymi wymiarami działek powstałych z tego podziału, (-) postanowienia sądu powszechnego sygn. akt [...] z dnia [...] maja 1956r. o nabyciu spadku po K. S., (-) przeprowadzonego rozgraniczenia w roku 1962 zakończonego spisaną ugodą w dniu [...] czerwca 1962 r., przeprowadzonego wznowienia granic z roku 1974 r. zakończonego spisaną ugodą w dniu [...] maja 1974 r., (-) wyroku sądu powszechnego z 1973 roku dotyczącego nabycia i działu spadku działki o starym numerze [...], a nowym [...], (-) wyroku sądu powszechnego z 1986 roku [...] z dnia [...] października 1986 r. dotyczącego podziału działki o nr [...] bez przeliczenia (przeliczenie wykonano bezzasadnie - z błędami i bez wiedzy właścicieli), (-) umową przekazania gospodarstwa rolnego [...] z dnia [...] września 1978 r., ze względu na fakt uprzedniego wydania prawomocnych rozstrzygnięć w tożsamych sprawach.

Podstawę prawną obu postanowień wydanych przez organy stanowi art. 61a § 1 k.p.a. zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy żądanie jego wszczęcia, (o którym mowa w art. 61 k.p.a.) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

Brzmienie przepisu prowadzi do wniosku, że wystąpienie którejkolwiek z wymienionych powyżej, dwóch niezależnych od siebie przyczyn, uniemożliwia w ogóle procedowanie w sprawie tj. merytoryczne rozpatrzenie wniosku w formie decyzji administracyjnej. Powinny to być takie okoliczności, które już na wstępnym etapie w sposób oczywisty przesądzają o niedopuszczalności wniosku, a więc są dostrzegalne bez konieczności dokonywania głębszych rozważań i procesowej ich weryfikacji. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, zastosowanie instytucji określonej w art. 61a § 1 k.p.a. ma charakter formalny, a jej celem jest wyodrębnienie postępowania wstępnego, polegającego na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, od postępowania właściwego, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej (por. m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 659/17, Lex nr 2450581).

Nawiązując do pierwszej z ww. przesłanek tj. żądania wszczęcia postępowania przez podmiot niebędący stroną w sprawie, zauważyć należy, że wedle art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W przepisie tym zawarte zostały warunki materialnej przesłanki jaką jest legitymacja procesowa - ściśle powiązana z przedmiotem postępowania i rozumiana jako możność udziału danego podmiotu w określonym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w konkretnej sprawie. Wyznacznikiem istnienia legitymacji procesowej jest zatem interes prawny lub obowiązek, które to pojęcia nie zostały zdefiniowane przez ustawodawcę. Jak wskazuje się jednak w literaturze przedmiotu oraz orzecznictwie, interes prawny odnosi się do etapu konkretyzacji normy prawnej w drodze decyzji administracyjnej, natomiast obowiązek jest efektem dokonanej konkretyzacji (por.: R. Hauser, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, 2018, komentarz do art. 28 k.p.a., Legalis). Podstawę procesowej legitymacji strony musi zatem stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na jej prawo lub obowiązek, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Istotą interesu prawnego jest więc jego powiązanie z konkretną normą prawa materialnego – tj. taką, która może być jego podstawą i z której podmiot legitymujący się tym interesem, może wywodzić swoje racje.

Jak wynika przy tym z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy skarżąca W. P. jest właścicielką działek nr [...] oraz współwłaścicielką działki nr [...], a T. S. jest właścicielką działki nr [...] oraz współwłaścicielką działki nr [...]. Nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że obie Skarżące posiadają przymiot strony w postępowaniu aktualizacyjnym, o którym mowa w art. 24 ust. 2a pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 19[...]r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2020, poz. 256 ze zm., dalej: "P.g.k."), wedle którego informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji m.in. na wniosek właścicieli nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do drugiej z ww. przesłanek, przyznać należy rację organom, że uprzednie rozstrzygnięcie sprawy ostatecznymi decyzjami, należy do uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania i zobowiązujących organ administracji publicznej do wydania postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Słusznie przy tym wskazały organy, że wydanie kolejnej decyzji w sprawie już uprzednio rozstrzygniętej, stanowi naruszenie powagi rzeczy osądzonej, będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (por. m.in. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 września 2018 r. III SA/Łd 577/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W powołanym wyroku wskazano także, że wszczęcie postępowania przez organ administracji publicznej w sprawie, która została już wcześniej rozstrzygnięta decyzją ostateczną, narusza zasadę trwałości decyzji wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. oraz pewność obrotu prawnego. Powyższy pogląd sąd podziela w pełnej rozciągłości. Aby jednak można było mówić, że wydanie kolejnej decyzji naruszyłoby art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., co bezpośrednio uprawniałoby organ do zastosowania art. 61 a § 1 k.p.a., pomiędzy sprawą w której wydano decyzję, a sprawią zainicjowaną nowym wnioskiem powinna wystąpić tożsamość. Tożsamość ta będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Z powyższego wynika, że procedura administracyjna wyklucza możliwość równoległego prowadzenia dwóch postępowań w tej samej sprawie (tak też NSA w wyrokach z dnia: 1 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2078/14 oraz 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 931/09, CBOSA).

Jak wynika z treści wniosku Skarżących z dnia [...] stycznia 2021 r., domagają się one w istocie zaktualizowania informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie wprowadzenia przebiegu granicy prawnej pomiędzy położonymi w S. działkami o nr [...] i częścią działki o nr [...] w oparciu o wyżej wymienioną dokumentację z lat 1948-1986. W tym względzie należy zwrócić uwagę na zakres postępowań toczących się uprzednio z wniosku obu skarżących.

I tak w oparciu o wniosek datowany na dzień [...] września 2006 r., skarżąca T. S. domagała się odtworzenia granic prawnych działki nr [...] oraz zbadania stanu prawnego tej nieruchomości w mapach i rejestrze. Powołała się w jego treści na postępowania rozgraniczeniowe prowadzone w latach 60-tych XX w. oraz w latach 1970-1974 oraz mapy datowane na 1949-1950 r. Odmawiając decyzją z dnia 2 listopada 2006 r. wprowadzenia na wniosek T. S. zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta S. polegającego na przywróceniu prawa własności do części nieruchomości stanowiącej obecnie ulicę [...] oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] ha zapisanej pod poz. rej. [...] i ujawnionej w księdze wieczystej Nr [...], Starosta przeanalizował dokumentację prawno-techniczną z pomiarów miasta S. w latach 1949-2006 r. stwierdzając, że po raz pierwszy pomiarów stanu władania gruntów dokonano w latach 1949-1950, kiedy to ojciec wnioskodawczyni – B. S. okazał protokół sądowy z dnia [...] września 1948 r. sygn. akt [...], z którego nie wynika w sposób jednoznaczny przebieg granicy między dawną ulicą [...] (obecnie [...]), a nieruchomością stanowiącą własność T. S.. Organ wskazał, że do protokołu sądowego nie jest załączony dokument geodezyjny, który zawierałby dane liczbowe określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości. W wyniku ww. pomiaru sporządzono mapy oraz zarysy pomiarowe. Następnie w latach 1976 - 1978 Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno - Kartograficzne w B. wykonało tzw. "nowy pomiar" wraz z aktualizacją istniejących map miasta S.. Ponadto na wniosek W. P. w dniu [...] lipca 2006 r. na zlecenie Starostwa Powiatowego w S. dokonano pomiaru kontrolnego wspomnianych granic w obecności wszystkich zainteresowanych stron i nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w ich przebiegu. Jeżeli nastąpiło zajęcie własności części gruntów pod poszerzenie ul. [...] przed 31 grudnia 1998 r. to nastąpiło to z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133 poz. 872 ze zm.). Z dniem 1 stycznia 1999 r. między innymi nieruchomość nr [...], zajęta pod drogę publiczną, pozostająca w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Gminy S. - stała się z mocy prawa własnością Gminy S.. Fakt ten został potwierdzony ostateczną decyzją Wojewody P. z dnia [...] lipca 2001 r. znak: [...], która stanowiła podstawę ujawnienia w księdze wieczystej Nr [...] przejścia na własność Gminy S. nieruchomości nr [...] stanowiącej ulicę H. Kołłątaja. W utrzymujące w mocy ww. decyzję decyzji WINGiK wskazano dodatkowo, że nawet jeżeli uznać, że obecny zapis w operacie ewidencji i gruntów dotyczący granic i powierzchni działki [...] jest obarczony błędami, ewentualna korekta tej granicy może być dokonana w odrębnym postępowaniu administracyjnym – w trybie postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego na podstawie przepisów art. 29-39 P.g.k. Stanowisko organów rozpatrujących przedmiotowy wniosek zostało zaaprobowane przez tut. sąd w wyroku z dnia 10 maja 2007 r. o sygn. akt II SA/Bk 122/07.

W oparciu zaś o drugi wniosek datowany na [...] października 2015 r. skarżąca T. S. wniosła o przywrócenie granic i powierzchni działki nr [...] (uprzednio nr [...]) w obrębie miasta S. w operacie ewidencyjnym na podstawie ugody sądowej [...]. Rozpatrując przedmiotowy wniosek Starosta S. w decyzji z [...] maja 2016r. podkreślił, że wnioskodawczyni nie dążyła do zaktualizowania wpisu w ewidencji w oparciu o nowe zdarzenie prawne uzasadniające wprowadzenie zmiany, ale do zweryfikowania aktualnych danych ewidencyjnych w oparciu o treść historycznych dokumentów stanowiących podstawę zdarzeń zaewidencjonowanych wcześniej. Skoro w jej ocenie na wskutek zmian zaistniałych przed [...] grudnia 2006 r. dokonano zmian dla niej niekorzystnych, to winna ona przedłożyć organowi ewidencyjnemu dokumenty pochodzące po dniu [...] grudnia 2006 r., a wskazujące na odmienny stan faktyczny i prawny. Podkreślić przy tym należy, że utrzymując w mocy ww. decyzję PWINGiK w obszernym uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., przeanalizował zgromadzoną w zasobie geodezyjnym dokumentację, poczynając od ugody zawartej w dniu [...] września 1948r. w sprawie [...] Sądu Grodzkiego w S., w wyniku której K. S., Z. B., B. S. i J. S. dokonali między sobą działu spadku po I. S. i J. S. postanawiając m.in. wydzielić i przyznać B. S. na wyłączną własność część działki siedliskowej na całej jej szerokości od strony ulicy [...] oraz "na długość w głąb 29,5 metra". Następnie organ powołał wyniki pomiaru stanu władania gruntami miasta S. przeprowadzonych w latach 1947-1950 dla potrzeb założenia katastru gruntów, w wyniku których doszło do sporządzenia pierworysu, zarysu pomiarowego oraz rejestru gruntów obejmującego m.in. nieruchomość, której nadany został numer [...] ze wskazaniem w rejestrze gruntów powierzchni na 543 m2. Dalej wskazał, że w do ww. działki został wydany akt własności ziemi nr nr [...] stwierdzający nabycie prawa własności nieruchomości przez B. S. Na podstawie zawartej w dniu [...] września 1978 r. umowy przekazania własności gospodarstwa B. i S. S. przenieśli na T. S. (obecnie S.) prawo własności m.in. działki nr [...]. Następnie na podstawie dokonanego w 1978 r. odnowienia operatu ewidencyjnego miasta S. działka ta otrzymała nowy nr [...] i powierzchnię 627 m2 - w ramach modernizacji dokonano nowego pomiaru stanu posiadania według stanu istniejącego na gruncie i sporządzono na tą okoliczność nowe mapy ewidencyjne. Organ stwierdził wówczas, że podczas nowego pomiaru dokonanego w 1976 r. przyjęto przebieg granicy na gruncie w sposób odmienny niż wykazany na mapie z 1949 r., czego T. S. wówczas nie kwestionowała. W 1986 r. biegły sądowy W. C. powołany w sprawie sądowej [...] o zniesienie współwłasności działki nr [...] dostrzegł błąd w powierzchni ewidencyjnej tej działki, jak i w pozostałych działkach nr [...] i [...], dokonując ponownego obliczenia powierzchni w tych trzech działkach. Błędnie policzony w 1978 r. punkt graniczny nr [...] znajdował się mniej więcej w połowie działki nr [...], którego usytuowanie miało wpływ na powierzchnię także i działek nr [...] i [...]. W wyniku ponownego obliczenia powierzchni działki nr [...] na podstawie danych geodezyjnych z odnowienia ewidencji gruntów z 1978 r. powierzchnia wyniosła 494 m2, którą organ ewidencyjny wprowadził do rejestru gruntów w okresie obowiązywania zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. z 1969 r. Nr 11, poz. 98). Tej nowej powierzchni nie poprawiono jednak w założonej dla przedmiotowej działki w dniu [...] maja 1985 r. księdze wieczystej Nr[...]. Ponadto organ ustalił wówczas, ze w stosunku do działki nr [...] po 1978 r. nie były wykonywane jakiekolwiek rozgraniczenia w rozumieniu przepisów art. 29-39 P.g.k., bądź uprzednio obowiązującego dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 53, poz. 298 i Nr 70, poz. 382). Dalej organ wyjaśnił, że na podstawie art. 24a P.g.k. Starosta S. w dniu [...] czerwca 2005 r. zarządził przeprowadzenie kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu S. poprzez założenie ewidencji budynków i lokali oraz aktualizację użytków gruntowych, w ramach której T. S. nie skorzystała z możliwości złożenia zarzutów. W związku zatem z faktem, że wnioskodawczyni domagała się "przywrócenia" w ewidencji gruntów powierzchni ww. działki z lat 1962-1964 jako ujawnionej w umowie przekazania gospodarstwa rolnego w 1978 r., nie dążyła ona w istocie do zaktualizowania wpisu w ewidencji gruntów w oparciu o nowe zdarzenie prawne uzasadniające wprowadzenie zmiany, ale do zweryfikowania aktualnych danych ewidencyjnych w oparciu o treść historycznych dokumentów stanowiących podstawę zdarzeń zaewidencjonowanych wcześniej, co skutkowało odmową dokonania wnioskowanej zmiany. Ww. stanowisko w pełni zostało podzielone przez tut. sąd w wyroku z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 42/17 oraz w wyroku NSA z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1174/17.

Odnosząc się natomiast do wniosku W. P. z dnia [...] czerwca 2016 r., skonkretyzowanego pismem z dnia [...] listopada 2016 r., w którym domagała się ona ujawnienia w ewidencji gruntów obrębu miasta S. przebiegu granic działek nr [...] zgodnie z mapą z lat 1949-50 zakładającą ewidencję miasta S., a także z rozgraniczeniem z dnia [...] czerwca 1962 r. i z 1971 r., wznowieniem granic z 1974 r. oraz z podziałem geodety dokonanym w operacie technicznym z dnia [...] lipca 1986 r. Wniosek ten nie został uwzględniony przez starostę z tego powodu, że wnioskodawczyni, nie dążyła do zaktualizowania wpisu w ewidencji gruntów w oparciu o nowe zdarzenie prawne uzasadniające wprowadzenie zmiany, ale do zweryfikowania aktualnych danych ewidencyjnych w oparciu o treść historycznych dokumentów stanowiących podstawę zdarzeń zaewidencjonowanych wcześniej. Organy podniosły, że dokumentacja wskazywana przez wnioskodawczynię, dotycząca oznaczenia powierzchni i przebiegu granic ww. działek ewidencyjnych, straciła swoją aktualność wobec przeprowadzonego w 1976r. nowego pomiaru stanu posiadania, a obecnie obowiązującym dokumentem wskazującym na przebieg granic ewidencyjnych przedmiotowych, działek jest operat z 2007 r. sporządzony w ramach modernizacji ewidencji gruntów. Ww. stanowisko w pełni zostało podzielone przez tut. sąd w wyroku z dnia 1 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 215/17, w którego uzasadnieniu wyjaśniono ponadto, że celem postępowania aktualizacyjnego jest wprowadzenie do ewidencji zmian objętych nowym zdarzeniem prawnym, powstałym już po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych, podczas gdy skarżąca domagała się aktualizacji danych nie dysponując nowymi dokumentami uzasadniającymi ich zmianę. W istocie dążyła zatem do zainicjowania postępowania weryfikacyjnego, które prowadzone jest wyłącznie z urzędu. Stanowisko powyższe zostało w pełni zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1915/17, na mocy którego została oddalona skarga kasacyjna skarżącej od ww. wyroku.

Porównując zakres wyżej opisanych wniosków z aktualnym wnioskiem Skarżących z dnia [...] stycznia 2021 r. (uzupełnionym wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r.) podzielić należy trafność stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonych aktualnie rozstrzygnięciach. Wszczęcie wnioskowanego postępowania nie jest bowiem możliwe z tego względu, że w obrocie prawnym funkcjonują ostateczne decyzje Starosty S.: z dnia [...] listopada 2006 r., z dnia [...] maja 2016 r. i z dnia [...] stycznia 2017 r., odmawiających wprowadzenia ww. zmian w ewidencji gruntów obrębu S., dotyczących w istocie przebiegu granic działek nr [...] i [...] na podstawie tych samych dokumentów, zgromadzonych w zasobie geodezyjno-kartograficznym, na które również obecnie powołują się Skarżące. Decyzje ta zatem rozstrzygają sprawę tożsamą podmiotowo i przedmiotowo oraz dotyczą tożsamego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy.

Na uwagę zasługują przy tym szczegółowe rozważania prawne wyjaśniające przyczyny braku możliwości uwzględnienia wniosków skarżącej T. S. z dnia [...] września 2006 r. i z dnia [...] października 2015 r. zawarte w wyrokach sądu z dnia 10 maja 2007 r. sygn. akt II SA 122/07 oraz z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 42/17, a także rozważania zawarte w wyroku sądu z dnia 1 czerwca 2017r. sygn. akt II SA/Bk 215/17 dotyczącego sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej W. P. z dnia [...] czerwca 2016 r., do których sąd kieruje obie skarżące.

Ponadto, jak trafnie wskazał organ II instancji, skarżąca W. P. w przeciągu niecałych trzech lat po raz piąty zwraca się o ujawnienie przebiegu granicy dotyczącej ww. działek, na podstawie tożsamych dokumentów historycznych. Skarżąca wnioskiem z [...] czerwca 2018 r. zwróciła się o wniesienie przebiegu granic działek nr [...], [...] i [...] na podstawie dokumentów rozgraniczeniowych z 1962r. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r., znak [...] odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na tożsamość z wyżej wymienioną sprawą [...]. PWINGiK postanowieniem z dnia [...] lipca 2018r. r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Na powyższe postanowienie skargę do WSA w Białymstoku wniosła W. P., a tut. sąd wyrokiem z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 558/18 oddalił tą skargę. Skarżąca również wnioskiem z 3 sierpnia 2018r. zwróciła się o wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków rozgraniczenia wykonanego w 1962 r. do działki [...] i [...] od strony działek [...] Starosta S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...] odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na tożsamość z wyżej wymienioną sprawą [...]. PWINGiK postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. znak [...]. powyższe postanowienie skargę do WSA w Białymstoku wniosła W. P.. Sprawa jest zarejestrowana w WSA w Białymstoku pod sygnaturą II SA/BK 676/18. Ponadto Skarżąca wnioskiem z [...] października 2018 r. wniosła zarzuty do ewidencji gruntów i budynków stosownie do art. 24a ust. 12 ustawy z dnia 17 maja 19[...] r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w części dotyczącej przebiegu granic działek [...] obręb S.. Zdaniem skarżącej, przy opracowywaniu modernizacji w roku 2007 nie uwzględniono: rozgraniczenia przeprowadzonego w roku 1962 zarejestrowanego pod nr [...], rozgraniczenia przeprowadzonego w roku 1971 zarejestrowanego pod nr [...] z dnia [...] stycznia 1971 r., wznowienia granic z roku 1974 zarejestrowanego pod nr [...], podziału działki [...] z roku 1973 zarejestrowanego pod nr [...]. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...] odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków zmian w części dotyczącej przebiegu granic działek nr [...] położnych w S.. PWINGiK postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W końcu Skarżąca wnioskiem z [...] grudnia 2019 r. uzupełnionym wnioskiem z [...] stycznia 2020 r. wniosła o wprowadzenie przebiegu granic działek [...], 1063 położonych w S. przy ul. [...] na podstawie: protokołu [...] działu spadku po J. S. z dnia [...] września 1948 r.; rozgraniczenia z roku 1962 wykonanego na wniosek Pań J. S., M. G. i B. N.; wznowienia granic z roku 1974 wykonanego na wniosek B. S.; sądowego podziału działki [...] z roku 1973 zarejestrowanego w zasobie geodezyjnym pod nr [...] w dniu [...] czerwca 1973 r.; operatu technicznego sporządzonego przez Pana C. z dnia [...] lipca 1986 r. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w S. [...] z dnia [...] października 1986 r. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. [...], odmówił wszczęcia postępowania dotyczącego przywrócenia granic działek [...] położonych w S. przy ul. [...]. PWINGiK w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. [...] utrzymał w mocy powyższe postanowienie, a skargę na to postanowienie tut. sąd wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Bk 362/20 oddalił.

Jeżeli chodzi zaś o skarżącą T. S. to w przeciągu niecałych trzech lat już po raz trzeci zwróciła się o ujawnienie przebiegu granicy dotyczącej ww. działek, na podstawie tożsamych dokumentów historycznych. Po rozpatrzeniu wniosku T. S. o wprowadzenia do ewidencji gruntów rozgraniczenia wykonanego w 1962 r. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...] odmówił wszczęcia postępowania. PWINGiK w B. postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., znak [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie, a tut. sąd wyrokiem z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 675/18 oddalił skargę na ww. postanowienie. W wyniku rozpatrzenia kolejnego wniosku T. S., Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., znak [...] odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków zamian w części dotyczącej przebiegu granic działek [...] położnych w S. oraz w części dotyczącej przebiegu granic działki [...] położnej w S..

Wnioskiem zaś z dnia [...] grudnia 2019 r. uzupełnionym pismem z [...] stycznia 2020 r. T. S. wniosła o przywrócenie granic działki [...] w oparciu o: protokół [...] działu spadku po J. S. z dnia [...] września 1948 r., rozgraniczenie z roku 1962, wznowienie z roku 1974, operat techniczny sporządzony przez Pana C. z dnia [...] lipca 1986 r. oraz postanowienie Sądu Rejonowego w S. [...] z dnia [...] października 1986 r. T. S. wniosła również o przywrócenie granic działki [...] w oparciu o: rozgraniczenie z roku 1962, wznowienie z roku 1974, operat techniczny sporządzony przez Pana C. z dnia 15 lipca 1986 r. oraz postanowienie Sądu Rejonowego w S. [...] z dnia [...] października 1986 r. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania dotyczącego przywrócenia granic działek [...] i [...] położonych w S. przy ul. [...]. PWINGiK w B. postanowieniem z dnia 18 marca 2020 r. znak [...] utrzymał w mocy powyższe postanowienie Starosty S., a tut. sąd wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Bk 363/20 oddalił skargę na powyższe postanowienie.

Konkludując należy stwierdzić, że przywołane powyżej argumenty w sposób jednoznaczny potwierdzają prawidłowość poddanych kontroli – rozstrzygnięć. Złożenie wniosku w sprawie, która już była rozstrzygnięta ostateczną decyzja stanowi bowiem bezsprzecznie o bezprzedmiotowości postępowania. Analizując zaś zarzuty Skarżących to stwierdzić należy, że koncentrują się one w istocie na kwestiach merytorycznych w zakresie prawidłowości prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. Tymczasem organ odmawiając wszczęcia postępowania nie bada takich kwestii, a jedynie analizuje, czy istnieją przesłanki umożliwiające prowadzenie postępowania administracyjnego. Dopiero wszczęcie postępowania nakłada na organy obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Skoro zaś istota sprawy była już rozstrzygnięta ww. decyzjami, to podnoszone w tym zakresie argumenty nie mogą być na tym etapie rozważane.

Mając powyższe na uwadze, sąd nie znalazł uzasadnionych podstaw do wyeliminowania kontrolowanego postanowienia z obrotu prawnego i orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.