Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2053/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. N. S. i R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. N. S. i R. N. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu postanawia: - zwolnić A. B. N. S. i R. N. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. B. N. S. i R. N. (dalej "skarżący", "wnioskodawcy") zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznaniu im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W oświadczeniach zawartych w nadesłanych formularzach PPF skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Aktualnie nie pracują, utrzymują się z pomocy socjalnej w łącznej wysokości 1.160 zł. Skarżący nie posiadają żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych, zamieszkują w wynajętym mieszkaniu.

Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący nadesłali szereg dokumentów źródłowych, w tym m.in. zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzające ich status jako osób bezrobotnych bez prawa do zasiłku oraz zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. z dnia [...] grudnia 2014 r. potwierdzające przyznanie skarżącej w okresie od 1 września 2014 r. do 30 listopada 2014 r. świadczeń finansowych w postaci zasiłków celowych i okresowych. Z kolei skarżącemu, na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2014 r., przyznano zasiłek pieniężny na utrzymanie w ramach realizacji Indywidualnego Programu Integracji w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. w łącznej wysokości 1.967 zł.

Skarżący udokumentowali również wydatki jakie ponoszą z tytułu utrzymania koniecznego oraz wynajmu lokalu mieszkalnego. Z nadesłanych rachunków bankowych wynika, że jedynymi dochodami skarżących są dochody z pomocy społecznej.

Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonych wnioskach oraz wynikających z nadesłanych w dniu 15 grudnia 2014 r. dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w żądanym zakresie.

Przedłożone do akt sprawy zaświadczenia potwierdzają, że skarżący posiadają status osób bezrobotnych bez prawa do zasiłku. Skarżący, którym na mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców przyznano status uchodźców, w ramach realizacji Indywidualnego Programu Integracji, uzyskują pomoc finansową w postaci zasiłku pieniężnego przyznanego na okres 12 miesięcy. Pomoc finansowa została przyznana skarżącym, na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, w trakcie którego stwierdzono, że sytuacja rodzinna, materialna, mieszkaniowa, zawodowa i zdrowotna skarżących jest niezadawalająca. Skarżący, jako osoby bezrobotne, korzystają również z pomocy miejskiego ośrodka pomocy społecznej w formie zasiłków okresowych i celowych. Zauważyć należy, że pomoc społeczna przyznawana jest podmiotom z tytułu trudnej sytuacji materialnej i bytowej. Co istotne – świadczenia z pomocy społecznej udzielane w oparciu o kryterium niskiego dochodu osoby wnioskującej (art. 8 ustawy o pomocy społecznej) przyznawane są na konkretne cele, nieobejmujące co do zasady uiszczania kosztów sądowych.

Mając na uwadze trudną sytuację skarżących przyjąć należy, że ewentualne opłacenie kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu stron. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawców pozwala na stwierdzenie, że spełniają oni przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.