Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SO/Łd 1/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr SKO.4131.13.2024 w przedmiocie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr SKO.4131.13.2024.


UZASADNIENIE

A sp. z o.o. w S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 26 kwietnia 2024 r., wydanej w przedmiocie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy. W swoim wniosku skarżąca spółka wskazała, że wykonanie wskazanej decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona wyjaśniła, że organ pierwszej instancji wszczął postępowanie egzekucyjne i wysłał stronie upomnienie. Wszczęcie egzekucji i zablokowanie rachunków oraz ściągnięcie znacznej kwoty, może naruszyć płynność finansową spółki, również w zakresie wypłat wynagrodzeń i pociągnąć za sobą lawinę zadłużenia. Zdaniem spółki kwota zwrotu jest znaczna, a jej utrata może spowodować nieodwracalne skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, to i kolejne orzeczenia dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).

Obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, która powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest przy tym wystarczające złożenie samego wniosku, nawet z przytoczeniem w jego uzasadnieniu ogólnych okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji występowały w sprawie — sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę (por. postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09).

Wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, to jest znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki, jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także równolegle, prawnymi i faktycznymi. Skutki te, raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (Jagielska, Wiktorowska, Wajda [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 378 i nast.).

Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku, wskazać należy, że eksponowana przez stronę okoliczność potencjalnego pogorszenia stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przeciwnym razie każde powołanie się na prowadzenie egzekucji, w warunkach subiektywnie złej sytuacji majątkowej dłużnika, stanowiłoby uzasadnioną podstawę wstrzymania wykonania aktu, co niweczyłoby szczególny charakter stosowania tej instytucji o charakterze ochronnym.

Podkreślić należy, że Sąd musi mieć możliwość zweryfikowania twierdzeń strony na podstawie odpowiednich informacji i dokumentów. W przypadku wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości prowadzenia przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego. Tymczasem do wniosku nie zostały załączone żadne dokumenty potwierdzające sytuację finansową i majątkową skarżącej spółki. Na podstawie samych twierdzeń zawartych we wniosku, nie sposób dokonać oceny, ani czy istnieje realne niebezpieczeństwo zajęcia wszystkich rachunków bankowych skarżącej, ani też jaki realny wpływ na działalność spółki będzie miało ewentualne postępowanie egzekucyjne. Strona nie przedstawiła odpowiednich dowodów (dokumentów) na potwierdzenie, powoływanego we wniosku, zagrożenia dla prowadzonej działalności.

Tymczasem to do wnioskodawcy domagającego się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy obowiązek szczegółowego i wiarygodnego uprawdopodobnienia, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarżąca sformułowała twierdzenia o potencjalnych negatywnych skutkach wykonania zaskarżonej decyzji jednakże ich nie uprawdopodobniła.

Biorąc pod uwagę powyższe, należało uznać, że skarżąca spółka nie wykazała przesłanek do uwzględnienia jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

ak