Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 140/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust 1 pkt 50a , art. 23 ust. 1 pkt 38, art. 30b ust. 2 pkt 4,
journal: Dz.U. 2022 poz 2647
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
article: art. 14b § 1 i 3, art. 14c § 1 i 2, art. 14h , art. 120, art. 122
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 57a, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Asesor sądowy WSA Michał Ilski Protokolant: referent stażysta Adrian Piechota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi W. L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2023 r. wpłynął wniosek W. ji (dalej: Uczelnia, strona, wnioskodawca, skarżąca) o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek został uzupełniony 24 listopada 2023 r. Treść wniosku jest następująca:

Wnioskodawca jest niepubliczną Uczelnią wyższą utworzoną na podstawie zezwolenia M. E. N. z dnia 22 października 1993 r., zmienionego decyzją z dnia 16 grudnia 1997 r. Założycielem Uczelni jest osoba fizyczna. Akt założycielski Uczelni został sporządzony w formie aktu notarialnego w dniu 02 listopada 1993 r. W akcie założycielskim przewidziano, że założyciel przeznacza na utworzenie Uczelni kwotę [...]zł ([...]) złotych (kwota przed denominacją). Kwota ta została wniesiona do Uczelni, przekazana na jej własność. Aktualnie likwidacja uczelni jest prowadzona na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz statutu Uczelni, przy czym na podstawie art. 199 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce założyciel przejął wszelkie prawa i obowiązki likwidatora. Po zakończeniu likwidacji Uczelni założyciel ma obowiązek zawiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego o zakończeniu likwidacji. Z kolei Minister w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o zakończeniu likwidacji, w drodze decyzji administracyjnej, wykreśla Uczelnię z ewidencji. Z dniem wykreślenia z ewidencji Uczelnia traci osobowość prawną. Majątek Uczelni pozostały po zaspokojeniu wierzycieli oraz po pokryciu kosztów likwidacji przeznacza się na cele określone w statucie Uczelni. Na podstawie przepisu § 73 ust. 2 statutu Uczelni z dniem zakończenia likwidacji Uczelni jej majątek pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przechodzi na własność założyciela. W skład tego majątku mogą wejść pieniądze oraz prawa majątkowe w postaci prawa własności nieruchomości oraz ruchomości. Przekazanie majątku pozostałego po zakończeniu likwidacji Uczelni na własność założycielowi nastąpi do dnia wykreślenia Uczelni z ewidencji uczelni niepublicznych, tj. do czasu posiadania przez Uczelnię osobowości prawnej. Przekazanie majątku Uczelni po wykreśleniu Uczelni z ewidencji uczelni niepublicznych byłoby niemożliwie, albowiem zgodnie z art. 46 ust. 8 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dniem wykreślenia z ewidencji uczelnia traci osobowość prawną. Zatem po wykreśleniu uczelni z rejestru uczelnia traci byt prawny i nie ma możliwości prawnych dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych przez podmiot nieistniejący. Wartość majątku przekazanego na rzecz założyciela stanowi jego wartość rynkową na dzień przekazania go założycielowi. Poszczególne składniki majątku Uczelni, które będą przekazane na rzecz założyciela, zostaną wycenione według ich wartości rynkowych przez rzeczoznawcę majątkowego.

W związku z powyższym strona skarżąca zapytała:

1. Czy Uczelnia, jako płatnik, przy obliczaniu i pobieraniu do właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych od majątku, który po zakończeniu likwidacji uczelni przejdzie na własność założyciela tej uczelni, strona może przyjąć jako kwotę zwolnioną od podatku określoną w art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm. – dalej: "u.p.d.o.f.") wartość nominalną (po denominacji - [...] zł) czy wartość zwaloryzowaną majątku, jaki założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r. (kwota [...] zł przed denominacją).

2. Jeżeli Uczelnia ma prawo do odliczenia od postawy opodatkowania wartość zwaloryzowaną majątku, jaki założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r. (kwota [...] zł przed denominacją), to w jaki sposób można dokonać waloryzacji tej kwoty?

W ocenie strony, na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., zwolniona jest od podatku wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. Zatem podatku nie należy pobierać od wartości majątku przekazanego założycielowi w związku z likwidacją uczelni (płatnika) w części stanowiącej równowartość kosztów związanych z utworzeniem uczelni. W rezultacie podatek należy pobrać od wartości majątku otrzymanego przez założyciela w związku z likwidacją uczelni pomniejszonej o wartość majątku, jaki założyciel wniósł do tej uczelni.

W tym stanie wartość majątku, jaki otrzyma założyciel po zakończeniu likwidacji uczelni (płatnika), będzie podlegała zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. - do wysokości sumy wartości majątku, jaki założyciel wniósł do tej uczelni. Zdaniem strony w przypadku uczelni nie można mówić o nabyciu lub objęciu udziałów (akcji) albo wkładów (o czym jest mowa w zacytowanym wyżej punkcie 50a). Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie używa takich pojęć. Zamiast tego przepis art. 38 ww. ustawy określa, że założyciel występuje z wnioskiem o wpis uczelni niepublicznej do ewidencji oraz z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu. Do wniosku dołącza się projekt statutu uczelni oraz sporządzone w formie aktu notarialnego oświadczenie założyciela o utworzeniu uczelni niepublicznej zawierające m.in. wielkość środków finansowych, które założyciel zobowiązuje się przekazać uczelni na jej funkcjonowanie; wykaz i wartość rzeczy przekazanych uczelni na własność oraz termin ich przekazania. Ponieważ jednak uczelnia niepubliczna jest osobą prawną, to nie ma podstaw, aby w przypadku jej likwidacji wykluczyć zastosowanie zacytowanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. W tym celu użyty w tym przepisie zwrot "w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) lub wkładów w spółdzielni", należy zdaniem strony odpowiednio zastosować do rozwiązań przyjętych w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Strona wyjaśniła, że wartością majątku wniesionego do osoby prawnej, jaką jest uczelnia, zgodnie z aktem założycielskim, będzie zatem wielkość środków finansowych, które założyciel przekazał na jej utworzenie i funkcjonowanie ([...] zł przed denominacją) oraz wartość rzeczy przekazanych uczelni na własność przez założyciela. W tym zakresie Uczelnia posiada już interpretację indywidualną zawartą w piśmie z dnia 28 stycznia 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej [...] [...]

Mając na uwadze powyższe strona uważa, że jako płatnik, przy obliczaniu i pobieraniu do właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych od majątku, który po zakończeniu likwidacji uczelni przejdzie na własność założyciela tej uczelni, może przyjąć jako kwotę zwolnioną od podatku wartość zwaloryzowaną majątku, jaką założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r. (kwota [...] zł przed denominacją). Wartość majątku, jaki założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r. (kwota [...] zł), może zostać zwaloryzowana, tj. powinno nastąpić zwiększenie wartości pieniężnej świadczenia (w tym wypadku kwoty wniesionej przez założyciela na utworzenie uczelni) w celu utrzymania jego realnej wartości na niezmienionym poziomie. Strona podkreśliła, że od wniesienia przez założyciela majątku (kwoty pieniężnej) na utworzenie uczelni minęło już prawie 30 lat. W międzyczasie nastąpiła denominacja PLN, a jednocześnie realna, obecna wartość nominalna tej kwoty nie odpowiada wartości wówczas wniesionej kwoty.

Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 stycznia 2022 r. wartość majątku przekazanego na rzecz założyciela ma stanowić jego wartość rynkową na dzień przekazania go założycielowi. W związku z powyższym, zdaniem strony, uzasadnionym jest również to, aby wartość majątku założyciela przekazana na utworzenie Uczelni powinna również odpowiadać "aktualnej wartości rynkowej", kwoty [...]zł z 1993 r. Innymi słowy od wartości rynkowej majątku przekazanego założycielowi należy odjąć nie kwotę nominalną wpłaconą przez założyciela przy utworzeniu uczelni (po denominacji [...] zł), ale kwotę zwaloryzowaną. Zdaniem strony nie ma żadnego uzasadnienia, aby z jednej strony domagać się podatku zryczałtowanego w oparciu o wartość rynkową majątku przekazanego założycielowi (co wynika z interpretacji z dnia 28 stycznia 2022 r.), a z drugiej strony twierdzić, że zwolniona z opodatkowania jest jedynie wartość nominalna kwoty przekazanej Uczelni 30 lat temu przez założyciela przy jej utworzeniu. Ustalenie wartości rynkowej kwoty [...]zł na dzień przekazania majątku Uczelni może być dokonane poprzez waloryzację kwoty [...]zł dokonanej w opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu ekonomii i finansów. Zdaniem strony, prawidłowym byłoby zwaloryzowanie kwoty [...]zł w oparciu np. o przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej publikowane przez GUS. W roku przekazania kwoty na utworzenie Uczelni (w 1993 r.) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wynosiło [...] zł (źródło: Dane GUS). Przy podzieleniu kwoty przekazanej na utworzenie uczelni przez przeciętne miesięczne wynagrodzenie z 1993 r. daje to wynik - 326 przeciętnych wynagrodzeń (w zaokrągleniu do jedności). Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w drugim kwartale 2023 r. wyniosło [...] zł. (źródło: dane GUS). Przemnażając aktualną kwotę przeciętnego wynagrodzenia ([...] zł.) przez ilość przeciętnych wynagrodzeń ([...]) stanowiących równowartość kwoty wniesionej przez założyciela na utworzenie uczelni, daje to kwotę [...]zł (zwaloryzowana kwota wniesiona na utworzenie uczelni). Zatem zwolniona od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. powinna być faktycznie kwota [...]zł. W ocenie strony od wartości rynkowej majątku Uczelni przekazanej założycielowi przy likwidacji uczelni należałoby odjąć kwotę [...]zł i odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od ewentualnej nadwyżki pomiędzy wartością majątku przekazaną założycielowi, a kwotą [...]zł. Wyżej wskazane wyliczenie waloryzacji kwoty wniesionej w 1993 r. na utworzenie Uczelni jest logiczne i proste, niewymagające wiedzy specjalnej.

W dniu 21 grudnia 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko Uczelni za nieprawidłowe.

Dyrektor KIS podkreślił, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., jest objęta jedynie wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją Uczelni, w części stanowiącej środki pieniężne w wysokości przekazanej przez założyciela na utworzenie Uczelni. Uczelnia, jako płatnik, będzie zobowiązana do obliczenia, pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych od majątku, który po zakończeniu likwidacji Uczelni przejdzie na własność założyciela Uczelni. Podstawę opodatkowania będzie stanowić wartość rynkowa majątku przekazanego założycielowi po pomniejszeniu o wartość majątku, tj. po denominacji kwota [...]zł, jaką założyciel wniósł do Uczelni, czyli środki pieniężne w wysokości przekazanej przez założyciela na utworzenie Uczelni. Zdaniem organu wydatki poniesione przez założyciela przeznaczone na utworzenie Uczelni poniesione w 1993 r., a więc według wartości obowiązującej przed denominacją, uwzględnia się w kwocie odpowiadającej po denominacji, tj. w wysokości [...] zł, i nie ma możliwości przyjęcia zwaloryzowanej kwoty [...]zł na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej publikowane przez GUS.

Organ podkreślił, że u.p.d.o.f. nie odnosi się do waloryzowania (aktualizowania) ponoszonych kosztów w związku z mającą miejsce w 1995 r. denominacją złotego. Istnieją przypadki, gdy ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na aktualizację wartości podatkowych, np. w art. 23 ust. 1 pkt 1 tej ustawy ustawodawca wskazał, że wydatki na nabycie/wytworzenie/ulepszenie środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych podlegają aktualizacji na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast takiej możliwości nie przewidują przepisy, które mają zastosowanie w sprawie. Reasumując organ stwierdził, że Uczelnia nie ma prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania wartości zwaloryzowanej majątku, jaką założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r., tj. kwoty [...]zł przed denominacją.

Pismem z 25 stycznia 2024 r., Uczelnia wniosła skargę na powyższą interpretację indywidualną, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania oraz zarzucając jej naruszenie:

1) art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., poprzez niewłaściwą ocenę zastosowania tego przepisu tj. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przepis ten może być podstawą ustalenia wysokości kosztu poniesionego w 1993r. przez Założyciela Uczelni na utworzenie Uczelni.

2) art. 23 ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 30b ust. 2 pkt 4 oraz w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., poprzez jego niezastosowanie w drodze analogii legis w zaskarżonej interpretacji, jako mających zastosowanie przy określaniu wysokości kosztu utworzenia Uczelni poniesionego w 1993 r., o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., w opisanym we wniosku stanie faktycznym.

3) przepisów postępowania, tj. art. 122 i art. 120 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 – dalej: "o.p."), poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu załatwienia sprawy, tj. bezpodstawne ograniczenie się przez Dyrektora KIS do stwierdzenia, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się do waloryzowania (aktualizowania) poniesionych przez założyciela uczelni niepublicznej kosztów na jej utworzenie w związku z mającą miejsce w 1995 r. denominacją złotego.

4) przepisów postępowania, tj. art. 14 c § 1 i 2 o.p., poprzez brak oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 4 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę na zagadnienie występowania luki prawnej, do którego jego zdaniem organ nie ustosunkował się wystarczająco w odpowiedzi na skargę i nie wyjaśnił dlaczego w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania art. 23 ust 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Pełnomocnik organu odnosząc się do stanowiska strony zwrócił uwagę, że powyższy przepis nie był przedmiotem interpretacji, dlatego organ nie zajął w tej kwestii szerszego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej: "p.p.s.a."), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania oraz dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi, że sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd bada więc prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej.

Stosownie do postanowień art. 14b § 1 o.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie zaś z postanowieniami art. 14b § 3 o.p., składający wniosek o wydanie interpretacji podatkowej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W ocenie Sądu organ interpretacyjny w pełni odniósł się do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, przytaczając stosowne przepisy, tym samym nie naruszając wskazanych w skardze przepisów prawa.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odmiennej oceny przez wnioskodawcę oraz organ interpretacyjny możliwości odliczenia przez Uczelnię od podstawy opodatkowania wartości zwaloryzowanej majątku, jaką wniesiono na utworzenie Uczelni w 1993 r., tj. kwoty [...]zł przed denominacją.

Skarżąca wskazała, że od wniesienia przez założyciela majątku (kwoty pieniężnej) na utworzenie uczelni minęło już 30 lat. W międzyczasie nastąpiła denominacja PLN, a jednocześnie realna obecna wartość tej kwoty nie odpowiada wartości wówczas wniesionej kwoty. Zdaniem skarżącej uzasadnionym jest, aby wartość majątku założyciela przekazana na utworzenie Uczelni odpowiadała "aktualnej wartości rynkowej", kwoty [...]zł z 1993 r. oczywiście przy uwzględnieniu denominacji. Innymi słowy od wartości rynkowej majątku przekazanego założycielowi należy odjąć nie kwotę nominalną wpłaconą przez założyciela przy utworzeniu uczelni, ale kwotę zwaloryzowaną.

Natomiast w ocenie organu interpretacyjnego Uczelnia nie ma prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania wartości zwaloryzowanej majątku, jaką założyciel wniósł na utworzenie Uczelni w 1993 r., tj. kwoty [...]zł przed denominacją. Organ podkreślił, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się do waloryzowania (aktualizowania) ponoszonych kosztów w związku z mającą miejsce w 1995 r. denominacją złotego.

Sąd podziela stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma przede wszystkim przepis art. 21 ust 1 pkt 50a u.p.d.o.f., zgodnie z którym: wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. Zatem wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jednak tylko w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) albo wkładów do spółdzielni, tj. wartości wniesionego do osoby prawnej majątku.

Natomiast ewentualna różnica między wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji, a majątkiem wniesionym do osoby prawnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zasadą w podatku dochodowym od osób fizycznych jest, że odliczeniu od przychodów podlegają jedynie koszty rzeczywiście poniesione. Językowa wykładnia pojęcia "poniesiony" wskazuje na czas dokonany. A zatem chodzi tu o taki stan, w którym nastąpiło obciążenia kosztem nie tylko w sensie ewidencyjnym, ale w znaczeniu realnym, np. poniesiono wydatek.

Podkreślić należy, że przepis art. 21 ust 1 pkt 50a u.p.d.o.f., mówi o kosztach nabycia lub objęcia udziałów (akcji), a nie o zwaloryzowanej wartości tych kosztów.

Mając na uwadze powyższe organ zasadnie stwierdził, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. jest objęta jedynie wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją skarżącej, w części stanowiącej środki pieniężne w wysokości przekazanej przez założyciela na utworzenie skarżącej. Skarżąca, jako płatnik, będzie zobowiązana do obliczenia, pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych od majątku, który po zakończeniu likwidacji skarżącej przejdzie na własność założyciela skarżącej. Podstawę opodatkowania będzie stanowić wartość rynkowa majątku przekazanego założycielowi po pomniejszeniu o wartość majątku, tj. po denominacji kwota [...]zł, jaką założyciel wniósł do skarżącej, czyli środki pieniężne w wysokości przekazanej przez założyciela na utworzenie skarżącej.

Sąd nie podziela też zarzutu naruszenia art. 23 ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 30b ust. 2 pkt 4 oraz w związku z art. 21 ust. 1 pkt. 50a u.p.d.o.f., poprzez jego niezastosowanie w drodze analogii legis w zaskarżonej interpretacji, jako mających zastosowanie przy określaniu wysokości kosztu utworzenia Uczelni poniesionego w 1993 r., o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., w opisanym we wniosku stanie faktycznym.

Podnieść należy, że przepisy, które znalazły zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w żaden sposób nie odnoszą się do art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., nakazując jego zastosowanie. Mimo, że przepis ten również dotyczy wydatków na nabycie/ objęcie akcji/ udziałów, nie mógł być zastosowany w przypadku skarżącej. Należy jednak podkreślić, że także w zakresie tej regulacji nie można mówić o tym, że wydatkiem na nabycie czy objęcie akcji/ udziałów, może być zwaloryzowana kwota poniesionego przed denominacja wydatku. Przepis ten również odnosi się do wydatków rzeczywiście poniesionych.

Zdaniem Sądu, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, nie ma podstaw do stosowania regulacji wynikających z przepisu art. 23 ust. 1 pkt. 38 u.p.d.o.f. ani wprost ani w drodze analogii.

Zasadne jest też stanowisko organu, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. jest wystarczającym i odpowiednim przepisem, który stwierdza, że przychód z tytułu likwidacji skarżącej pomniejsza się o koszt nabycia udziałów, a w przypadku skarżącej jest nim wkład wniesiony przez założyciela. Nie można zatem mówić, że w odniesieniu do sytuacji skarżącej występuje luka prawna.

W zaskarżonej interpretacji organ wyjaśnił, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się do waloryzowania (aktualizowania) ponoszonych kosztów w związku z mającą miejsce w 1995 r. denominacją złotego. Oznacza to, że kwoty wydatków poniesione przez założyciela na utworzenie skarżącej nie podlegają waloryzacji, mimo, że zaliczenie tych wydatków jako pomniejszających przychody założyciela z tytułu likwidacji skarżącej jest przesunięte w czasie.

Wbrew zarzutom skargi przy wydaniu interpretacji organ interpretacyjny nie naruszył także przepisów prawa procesowego, tj. art. 14c § 1 i 2, art. 120, art. 122 o.p.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zgodnie z art. 14h o.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7,10,14,16 i 23 działu IV.

Tym samym art. 122 o.p. nie ma zastosowania w sprawach dotyczących wydawania interpretacji indywidualnych. W konsekwencji zarzut naruszenia tego przepisu uznać należało za bezpodstawny.

Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wszczynane jest na wniosek zainteresowanego i w jego indywidualnej sprawie, co oznacza, że granice takiej sprawy zakreśla sam zainteresowany, który w myśl art. 14b § 3 o.p. obowiązany jest m.in. do wyczerpującego opisania zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że organ podatkowy "porusza się" tylko w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko). O ile bowiem w ramach zwykłego postępowania podatkowego, prowadzonego na podstawie przepisów działu IV o.p., organ podatkowy obowiązany jest do ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych, rzeczywiście zaistniałych (zgodnie z art. 122 o.p.), o tyle zadanie organu interpretacyjnego zawężone jest do analizy okoliczności podanych we wniosku. Organ wydający interpretację jest niejako związany merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. Na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy interpretacyjne nie są uprawnione ani do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego, ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych, które nie zostały przedstawione w stanowisku wnioskodawcy odnośnie do podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego. W sprawach dotyczących indywidualnych interpretacji istnieje zakaz ingerencji w stan faktyczny czy zdarzenie przyszłe zawarte we wniosku o interpretację (wyrok NSA z 07.03.2024 r., II FSK 746/21, LEX nr 3700210).

W tym miejscu należy wskazać, że we wniosku o udzielenie interpretacji skarżąca nie wskazywała na regulację z art. 23 ust. 1 pkt. 38 u.p.d.o.f. ani do niej nie nawiązała. Zarzut naruszenia powyższego przepisu podniosła dopiero w skardze.

Niezasadne były również zarzuty naruszenia art. 120 oraz art. 14c § 1 i 2 o.p. Organ działał na podstawie przepisów prawa. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy i uzasadnienie prawne tej oceny oraz wskazuje prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. Organ powołał treść przepisów u.p.d.o.f. oraz dokonał ich wykładni. Szczegółowo wyjaśnił przesłanki stanowiące podstawą rozstrzygnięcia, wskazał w sposób jasny i precyzyjny z jakich powodów uważa stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Wydana interpretacja indywidualna spełnia zatem wymogi określone w art. 14c o.p. Natomiast sama w sobie okoliczność, że organ nie zaakceptował stanowiska strony skarżącej nie może uzasadniać zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W ocenie Sądu, organ w zaskarżonej interpretacji nie dokonał zarzucanej mu błędnej wykładni wskazanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania, a dokonana przez organ wykładnia przepisów prawa podatkowego i poczynione przez organ rozważania, nie naruszały prawa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.