Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 16/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 230 par 1 i 2, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 977/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 977/21 w sprawie ze skargi W. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2021 r. nr KOC/3533/Eg/18 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 października 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 977/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2022 r. w sprawie ze skargi W. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W przedstawionym stanie faktycznym sprawy sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 28 grudnia 2021 r. odrzucił skargę W. Ł. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 stycznia 2021 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Skarżący pismem z 31 stycznia 2022 r. wniósł zażalenie na ww. rozstrzygnięcie WSA

w Warszawie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia. WSA w Warszawie postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący pismem z 24 maja 2022 r. złożył zażalenie na ww. postanowienie z 11 kwietnia 2022 r. WSA w Warszawie postanowieniem z 28 czerwca 2022 r. odrzucił ww. zażalenie z uwagi na uchybienie terminowi do jego wniesienia. Skarżący pismem z 26 lipca 2022 r. złożył zażalenie na postanowienie

z 28 czerwca 2022 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z 1 sierpnia 2022 r. skarżący został wezwany pismem z 26 sierpnia 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie zażalenia. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z 1 sierpnia 2022 r. skarżący został wezwany pismem z 26 sierpnia 2022 r. do usunięcia braku formalnego zażalenia,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez złożenie odpisu zażalenia celem doręczenia stronie przeciwnej. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 100 akt sądowych). Skarżący nie usunął braków formalnych zażalenia. Ponadto z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 25 października 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia skarżący został wezwany.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że pomimo skutecznego wezwania skarżącego nie uzupełniono braku fiskalnego zażalenia ani braku formalnego zażalenia w zakreślonym terminie, co obligowało sąd do zastosowania sankcji odrzucenia zażalenia.

W reakcji na powyższe pismem z 21 listopada 2023 r. skarżący złożył zażalenie, wskazując, że nie został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do usunięcia braku formalnego zażalenia, gdyż przesyłka zawierająca ww. wezwania została bezskutecznie doręczona. Zdaniem strony, sąd pierwszej instancji zobowiązany był zainicjować u doręczyciela pocztowego postępowanie reklamacyjne, nie zaś odgórnie przyjmować skuteczność doręczenia przesyłki sądowej. Ponadto zwrócił uwagę, że wielokrotnie składał wnioski o zwolnienie od kosztów postępowania oraz ustanowienia adwokata i postanowieniami z 23 sierpnia 2018 r. o sygn. akt III SA/Wa 1354/18 i III SA/Wa 1355/18 został zwolniony od ponoszenia kosztów skargi bez określenia zakresu tego zwolnienia i w jego ocenie nie ma formalno-prawnych przeszkód by sąd pierwszej instancji ponownie zastosował się do ww. orzeczeń. W dalszej części uzasadnienia skarżący wniósł

o przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej.

Zarządzeniem z 8 stycznia 2024 r. Przewodnicząca Wydziału III WSA

w Warszawie w pkt 6 wskazała, iż po zakończeniu postępowania zażaleniowego akta sprawy zostaną przedstawione Przewodniczącej Wydziału III celem podjęcia dalszych czynności w zakresie m.in. wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 26 lipca 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), do pisma strona ma obowiązek dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników

w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Niedołączenie wymaganej liczby odpisów zażalenia jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy zażalenie. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA

w Warszawie z 28 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 977/21 i nie uiścił od niego opłaty, nadto stwierdzono, że skarżący nie przedłożył odpisu zażalenia. Prawidłowym postępowaniem sądu pierwszej instancji było wezwanie skarżącego do uzupełniania powyższych braków. Wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego zostały doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2022 r. Skoro skarżący nie usunął ww. braków zażalenia w zakreślonym terminie - sąd pierwszej instancji zobligowany był do zastosowania sankcji odrzucenia zażalenia (art. 178 p.p.s.a).

Strona dla usprawiedliwienia niedokonania czynności procesowej w terminie powołała się na okoliczność braku uzyskania zawiadomień o awizacji korespondencji. W tym zakresie z akt sprawy wynika, że skarżący osobiście odebrał korespondencję sądową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia potwierdzając to własnoręcznym podpisem w dniu 14 września 2022 r. – potwierdzenie odbioru na str. 100 akt sądowych. W związku z tym argumentacja skarżącego jest bezzasadna.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, w których wskazuje on na postanowienia z 23 sierpnia 2018 r. dotyczące zwolnienia od wpisu od skargi, trzeba zauważyć, że wskazane postanowienia zostały wydane w innych odrębnych sprawach. Powyższe oznacza, że postanowienia te nie obejmują swym zakresem niniejszego postępowania. Zwolnienie od kosztów sądowych dotyczy bowiem konkretnej sprawy, w której zostało przyznane.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.