Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1329/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 141 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Anna Stec Marzenna Zielińska Protokolant Beata Cisek-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M., Szwajcaria od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1815/13 w sprawie ze skargi M.,Szwajcaria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lipca 2012 r. nr Sp. 413/11 w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz M., Szwajcaria 1050 (tysiąc pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., wyrokiem objętym skargą kasacyjną, oddalił skargę M. [...], Szwajcaria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

skarżący złożył sprzeciw wobec decyzji UP z dnia [...] lutego 2010 r. o udzieleniu prawa ochronnego na rzecz J. M. (zwanego dalej uprawnionym) na znak towarowy "mały olimpijczyk" zgłoszony do ochrony 30 lipca 2008 r. dla następujących usług: nauczanie, kształcenie, rozrywka oraz działalność sportowa i kulturalna, nauczanie na poziomie przedszkolnym, prowadzenie przedszkola, organizowanie zawodów sportowych, prowadzenie obozów sportowych oraz organizowanie obozów wakacyjnych, instruktorów gimnastyki, związanych z organizacją wypoczynku oraz dla usług rehabilitacji oraz usług opieki zdrowotnej. Jako materialnoprawną podstawę swojego żądania skarżący wskazał art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. - dalej p.w.p.).

W sprzeciwie zarzucono, że prawo ochronne na sporny znak zostało udzielone pomimo tego, że jest on podobny do renomowanych i powszechnie znanych znaków towarowych sprzeciwiającego się:

• "OLYMPIC" - chronionego z pierwszeństwem od 1 października 1993 r., zarejestrowanego w drodze rejestracji międzynarodowej pod numerem [...] m.in. dla usług w klasie 41: nauczanie, kształcenie, zajęcia sportowe i kulturalne, organizowanie i przeprowadzenie zawodów sportowych, produkcja filmów, publikowanie książek i tekstów;

• "THE OLYMPICS" - chronionego z pierwszeństwem od 22 sierpnia 2002 r., zarejestrowanego w drodze rejestracji międzynarodowej pod numerem [...] m.in. dla następujących usług w klasie 41: nauczanie, kształcenie, rozrywka, działalność sportowa i kulturalna, oraz usług w klasie 44: usługi medyczne; usługi weterynaryjne; higiena i pielęgnacja urody dla ludzi i zwierząt; usługi rolne, ogrodnicze i leśne;

• "OLYMPIAD" - chronionego na terytorium Polski od 1 maja 2004 r., zarejestrowanego pod numerem [...], m.in. dla następujących usług w klasie 41: nauczanie, kształcenie, rozrywka, działalność sportowa i kulturalna.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw.

Organ wyjaśnił, że nie każde podobieństwo znaków powoduje niedopuszczalność rejestracji oznaczenia, lecz tylko takie, które mogłoby wprowadzać część odbiorców w błąd, polegający w szczególności na skojarzeniu między znakami.

Odnosząc się do przesłanki wynikającej z treści art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, polegające w szczególności na skojarzeniu znaku spornego ze znakiem wcześniejszym. Mając na uwadze fakt, że zarówno kolorystyka, grafika przeciwstawionych znaków, jak i ich treść oraz wzajemna pozycja różnych elementów składowych w całościowym układzie znaku złożonego są na tyle zróżnicowane, że ogólne wrażenie jakie wywołują nie powoduje żadnego ryzyka wprowadzenia w błąd ich potencjalnych odbiorców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę wskazał, że zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się choćby w części z zakresem prawa z wcześniejszym pierwszeństwem.

Podobieństwo znaków powinno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa samych znaków oraz w aspekcie podobieństwa towarów i/lub usług, do oznaczenia których znak został przeznaczony.

Mając na względzie porównywane usługi Sąd stwierdził, że zasadnie organ przyjął, że przeciwstawione znaki nie są podobne w zakresie usług prowadzenia zawodów sportowych i działalności sportowej, zaś w pozostałej części usług znaki te są podobne. Jednak samo podobieństwo, a nawet tożsamość towarów/usług nie ma żadnego wpływu na podobieństwo znaków towarowych, może jedynie powodować bardziej drobiazgową ocenę stopnia podobieństwa.

Sąd stwierdził, że opisane wyżej znaki skarżącego, oprócz słowno-graficznego znaku "OLYMPIAD" są znakami słownymi, pozbawionymi jakichkolwiek elementów graficznych. Przeprowadzona przez Urząd Patentowy RP analiza warstwy fonetycznej porównywanych znaków słusznie doprowadziła organ do przekonania, że znaki te nie są podobne. Sąd podzielił stanowisko organu, że brzmienie znaków jest wystarczająco zróżnicowane przede wszystkim ze względu na fakt, że sporny znak składa się z dwóch wyrazów oraz w znaku tym występują głoski, które z kolei nie występują w znakach skarżącego. Dlatego też zasadna jest konstatacja organu, iż z tych przyczyn pewne podobieństwa na tej płaszczyźnie pomiędzy słowami "olimpiada" i "olympic", "olimpiad" i "the olympics" są niwelowane przez wyraz "mały" oraz dwuczłonowość znaku spornego.

W zakresie warstwy graficznej Sąd podzielił stanowisko Urzędu Patentowego RP, że znak sporny w niczym nie przypomina znaku słowno-graficznego "OLYMPIAD". W szczególności chodzi tu o same rysunki, które, jak słusznie wskazał organ w przypadku znaku spornego nie wywołują skojarzenia z Ruchem Olimpijskim, a zatem nie wywołują skojarzeń z duchem olimpijskim w sensie rywalizacji sportowej. W tych warunkach Sąd nie zgodził się z poglądem skarżącego, iż grafika spornego znaku jest "uboga" lecz wręcz przeciwnie grafika ta jest sugestywna i odzwierciedlająca istotę zarejestrowanych na rzecz uprawnionego usług.

Sąd wskazał, że w wyniku analizy dokonanej przez organ w warstwie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, organ słusznie uznał, że w całościowym odbiorze znak sporny nie jest podobny do żadnego z przeciwstawionych znaków.

Zarzut odnośnie braku porównania znaku słowno-graficznego "mały olimpijczyk" w warstwie wizualnej ze znakami słownymi "THE OLYMPICS" [...] i "OLYMPIC" [...] nie dotyczy analizowanego przypadku. Jak słusznie organ wskazał nie jest możliwe dokonanie porównania grafik spornego znaku towarowego z brakiem grafiki w znakach przeciwstawionych. W przedmiotowej sprawie dokonano analizy strony graficznej znaku, który ją posiada, która przesądza o braku podobieństwa tego znaku do każdego ze znaków przeciwstawionych. Brak grafiki znaku był uwzględniony w dokonaniu całościowej oceny znaków.

Sąd stwierdził, że powyższe uwagi w równej mierze dotyczą warstwy znaczeniowej, co do której organ prawidłowo uznał, że znaki nie są podobne, bowiem "mały olimpijczyk" nie jest równoznaczny z igrzyskami sportowymi nawet jeżeli w pewnych dyscyplinach sportu uczestniczą małoletni zawodnicy (którzy kończą często po osiągnięciu pełnoletniości) i w konsekwencji nie wywołuje skojarzeń z ideą olimpijską, olimpiadą sportową czy też duchem olimpijskim.

Sąd podzielił także ustalenia Urzędu Patentowego RP w zakresie braku ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców polegającego na skojarzeniu pomiędzy znakami.

Sąd wskazał na wieloznaczność wyrazu "olimpiada" w języku polskim. Definicja słowa "olimpiada" na podstawie kilkunastu różnych słowników może prowadzić do wniosku o różnorodnym zastosowaniu tego wyrazu. Długoletnia tradycja używania w Polsce wyrazu "olimpiada" w znaczeniu konkursu przedmiotowego potwierdzoną jest licznymi publikacjami oraz także treścią aktów prawnych. Ponadto wyraz "olimpiada" jest szeroko używany w podanym znaczeniu w mediach. Wszystkie te okoliczności prowadzą do wniosku, że opisowy charakter użytych w znaku terminów "olimpiada" i "mały olimpijczyk" sprawia, że elementem wyróżniającym jest grafika znaku.

W ocenie Sądu nie jest uchybieniem organu, że ograniczył się do stwierdzenia, iż skoro przeciwstawione znaki są niepodobne zatem nie ma potrzeby badania ich renomy. Sąd stwierdził, że skoro organ prawidłowo ustalił, że znaki nie są podobne, wszelkie rozważania o korzystaniu z cudzej renomy i powszechnej znajomości znaku nie znajdują uzasadnienia. Niepodobne znaki nie mogą wywoływać skojarzeń u klienteli, zatem nie może być mowy o naśladownictwie i świadomym czerpaniu korzyści z cudzej renomy.

W podstawie prawnej wyroku Sąd I instancji powołał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

II

Skargę kasacyjną wniósł M. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu:

I. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na przedstawieniu w uzasadnieniu wyroku sprzecznych ustaleń, nieodnoszących się do stanu sprawy, stawianych zarzutów oraz stanowisk stron, a także na braku odniesienia się do wszystkich zarzutów postawionych przez skarżącego, co nastąpiło w wyniku skopiowania w uzasadnieniu wyroku fragmentów uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego dnia 15 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2349/12, który został wydany w oparciu o odmienny stan faktyczny;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo istnienia podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168; dalej jako: k.p.a.), które polega na wadliwym uznaniu za Urzędem Patentowym, że znaki towarowe skarżącego oraz znak towarowy "mały olimpijczyk" [...] nie są podobne na płaszczyźnie znaczeniowej, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że pomiędzy tymi znakami brak jest jakiegokolwiek podobieństwa stanowiącego przesłankę zastosowania przepisów art. 132 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 p.w.p;

3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo istnienia podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., które polega na uznaniu za prawidłową praktykę pominięcie przez Urząd Patentowy przeprowadzenia badania podobieństwa znaków "OLYMPIC" ([...]) oraz "THE OLYMPICS" ([...]) ze znakiem "mały olimpijczyk" w warstwie wizualnej, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że pomiędzy tymi znakami brak jest jakiegokolwiek podobieństwa stanowiącego przesłankę zastosowania przepisów art. 132 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 p.w.p.;

4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że zaskarżona decyzja naruszyła przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy tj. Urząd Patentowy RP rażąco naruszył prawo materialne, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na dowolnym uznaniu, iż samo porównanie znaków z pominięciem wszystkich okoliczności sprawy (takich jak: wysoka zdolność odróżniająca znaków wcześniejszych, fakt, iż należą one do "rodziny" znaków, identyczność usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki, oraz tożsamość grup odbiorców porównywanych znaków) wystarczy do przyjęcia braku ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, obejmującego w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym;

5. przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że zaskarżona decyzja naruszyła przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy tj. Urząd Patentowy rażąco naruszył prawo materialne, tj. art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na dowolnym uznaniu, iż renoma wcześniejszego znaku towarowego pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa znaków towarowych w sytuacji, gdy w przypadku znaków renomowanych wystarczy, by stopień podobieństwa między wcześniejszym renomowanym znakiem towarowym a oznaczeniem późniejszym skutkował wywołaniem u danego kręgu odbiorców przekonania, że między oznaczeniem a znakiem występuje pewien związek.

II. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., naruszenie:

1. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na dowolnym uznaniu, iż samo porównanie znaków z pominięciem wszystkich okoliczności sprawy (takich jak: wysoka zdolność odróżniająca znaków wcześniejszych, fakt, iż należą one do rodziny znaków, identyczność usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki, oraz tożsamość grup odbiorców porównywanych znaków) wystarczy do przyjęcia braku ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, obejmującego w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym;

2. art. 132 ust 2 pkt 3 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na dowolnym uznaniu, iż renoma wcześniejszych znaków towarowych pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa znaków towarowych w sytuacji, gdy w przypadku znaków renomowanych wystarczy, by stopień podobieństwa między wcześniejszym renomowanym znakiem towarowym a oznaczeniem późniejszym skutkował wywołaniem u danego kręgu odbiorców przekonania, że między oznaczeniem a znakiem występuje pewien związek.

Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W., względnie na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie, o której stanowi art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego usprawiedliwionym w stopniu, o którym mowa w powołanym przepisie jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. była decyzja UP oddalająca sprzeciw oparty na art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3 p.w.p. Oddalając sprzeciw Urząd Patentowy stwierdził, że "towary" objęte przedmiotem sprzeciwu ujęte są w klasach 41 i 44 i uznał, że :

-usługi nauczanie , kształcenie, rozrywka oraz działalność sportowa i kulturalna są identyczne dla wszystkich analizowanych znaków;

- usługi nauczanie na poziomie przedszkolnym (sporny znak) są wysoce podobne do usług edukacja przeznaczonych do oznaczenia we wszystkich przeciwstawnych znakach należących do M.;

- usługi organizowanie zawodów sportowych, prowadzenie zakładów sportowych (znak sporny) są tożsame z usługami ujętymi w zakresie ochrony znaku OLYMPIC i jednocześnie w wysokim stopniu podobne do usług działalność sportowa w zakresie ochrony znaku OLYMPIAD oraz THE OLYMPISC;

- usługi organizowanie obozów wakacyjnych, organizacja wypoczynku, prowadzenie przedszkola, usługi instruktorów gimnastyki oraz rehabilitacja i opieka zdrowotna (sporny znak) są niepodobne do żadnych z przeciwstawnych usług.

Urząd Patentowy przyjął także, że strona wnosząca sprzeciw nie wykazała ani renomy ani też powszechnej znajomości żadnego z powołanych znaków i omówił przedłożone na tę okoliczność dowody po czym stwierdził, że "wnioskodawca w załączonym do sprawy materiale dowodowym nie wykazał związku żadnego z powołanych znaków z żadnym towarem czy usługą. Kolegium nie neguje popularności Igrzysk Olimpijskich i całego ruchu olimpijskiego, który strona skarżąca wykazuje, jednakże fakty te nie świadczą o renomie znaków towarowych powołanych w sprawie".

Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji opisując przebieg postępowania wskazuje, tak jak uczynił to Urząd Patentowy, usługi objęte ochroną w spornym znaku i znakach przeciwstawnych, po czym w części prawnej stwierdza, że organ, mając na względzie porównywalne usługi, zasadnie przyjął "że przeciwstawne znaki nie są podobne w zakresie usług prowadzenia zawodów sportowych i działalności sportowej, zaś w pozostałej części usług znaki te są podobne".

Odnosząc się natomiast do drugiej podstawy sprzeciwu Sąd I instancji uznał, że "nie jest uchybieniem Urzędu Patentowego RP, że ograniczył się do stwierdzenia, iż skoro przeciwstawne znaki są niepodobne zatem nie ma potrzeby badania ich renomy. To uzasadnienia, aczkolwiek lakoniczne, jest trafne".

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że tak poprowadzone uzasadnienie rodzi poważne wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji przy formułowaniu poglądu o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wątpliwości co do stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji wzmaga jeszcze przywołanie w uzasadnieniu wyroku poglądów Urzędu Patentowego, których organ w tej sprawie nie wyraził. Według Sądu I instancji Urząd Patentowy stwierdził, że treść spornego znaku "kieruje skojarzenia na sferę związaną z przedsiębiorczością, biznesem, współzawodnictwem w tych dziedzinach".

Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wyraził takiego poglądu. Omawiając sporny znak w warstwie znaczeniowej UP przyjął, że "mały olimpijczyk" kojarzy się z dzieckiem biorącym udział w olimpiadzie lub konkursie.

Nieadekwatne dla treści spornego oznaczenia jest także obszerne omówienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku znaczenia wyrazu "olimpiada" w języku polskim i wykazywanie długoletniej tradycji używania tego wyrazu w znaczeniu konkursu przedmiotowego w oparciu m.in. o publikację "Funkcja selekcyjna i wychowawcza olimpiad przedmiotowych". Ten wywód mógł stanowić argumentację prawną dla sprawy, w której spornym znakiem było oznaczenie "Olimpiada Przedsiębiorczości". Natomiast w tej sprawie wobec braku odniesienia się do zacytowanego wyżej poglądu Urzędu Patentowego co do warstwy znaczeniowej oznaczenia " młody olimpijczyk" ten fragment uzasadnienia wyroku rodzi uzasadnione przypuszczenie, że odnosi się do innego znaku (Olimpiada Przedsiębiorczość), którego prawo ochronne zostało zakwestionowane sprzeciwem M. a decyzja oddalająca sprzeciw była przedmiotem sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2349/12.

Jak już wskazano w decyzji, której zgodność z prawem miał skontrolować Sąd I instancji organ oddalił sprzeciw oparty na art. 132 ust.2 pkt 2 i 3 p.w.p. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Zgodzić się należy z Sądem I instancji że podobieństwo znaków powinno być rozpatrywane w dwóch aspektach – podobieństwa samych znaków i podobieństwa towarów i/lub usług do oznaczenia których znak został przeznaczony. To z kolei oznacza, że Sąd I instancji kontrolując decyzję zobligowany był do oceny dokonanej przez organ analizy podobieństwa towarów lub/ i usług dla oznaczenia których znaki – sporny i przeciwstawne - zostały przeznaczone. W tej sprawie Sąd I instancji w oderwaniu od treści zaskarżonej decyzji przyjął, że według organu znaki przeciwstawne nie są podobne w zakresie usług prowadzenia zawodów sportowych i działalności sportowej i tę ocenę uznał za zasadną.

Odnośnie natomiast do drugiej przesłanki sprzeciwu Sąd I instancji w ogóle nie zauważył, a tym samym nie ocenił poglądu organu, że M. nie wykazał renomy znaków przeciwstawnych. Znowu w oderwaniu od treści decyzji będącej przedmiotem skargi w tej sprawie, uznał, że organ ograniczył się tylko do stwierdzenia, że całkowity brak podobieństwa pomiędzy znakami eliminuje potrzebę badania renomy.

Przepis art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.

Uzasadnienie wyroku ma dać rękojmię, że sąd dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia oraz umożliwić sądowi wyższej instancji ocenę czy przesłanki, na których oparł się sąd niższej instancji, są trafne, a w razie wątpliwości umożliwić ustalenie granic powagi rzeczy osądzonej i innych skutków prawnych wyroku (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne, Zarys wykładu, Warszawa 2003, s. 282).

Uzasadnienie wyroku objętego skargą kasacyjną nie pozwala na sformułowanie tezy, że Sąd I instancji dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, a nade wszystko z przyczyn wyżej wskazanych nie pozwala na ocenę przesłanek, którymi kierował się Sąd I instancji oddalając skargę.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny za usprawiedliwiony uznał zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu, o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Wadliwość uzasadnienia wyroku przedwczesną czyni ocenę pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej.

Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 12 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. Nr 212 poz. 2076) orzekł jak w sentencji.