Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 770/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 6, art. 5, art. 7 ust. 1 i 2, art. 29a ust. 2
journal: Dz.U. 2024 poz 361
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus /spr./, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi B. s.c. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 lipca 2024 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.218.2024.4.DS w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 9 lipca 2024 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.218.2024.4.DS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "organ" lub "Dyrektor KIS") stwierdził, że stanowisko B. S.C. – [...] i [...] w [...] (dalej: "Wnioskodawczyni", "Spółka" lub "Skarżąca"), przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2024 r. (uzupełnione pismem z dnia 3 czerwca 2024 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczące skutków podatkowych czynności nieodpłatnego wycofania budynku z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki jest nieprawidłowe.

2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:

2.1. Nadesłanym w dniu 4 kwietnia 2024 r. wnioskiem z 29 marca 2024 r. Wnioskodawczyni zwróciła się do Dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej skutków podatkowych czynności nieodpłatnego wycofania budynku z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników.

We wniosku podano, iż Spółka cywilna prowadzona przez wspólników – [...] i [...], prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest sprzedaż hurtowa wyrobów tekstylnych. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawczyni korzysta z budynku starego młyna, mieszczącego się w [...] na działce nr [...] przy ulicy [...] w [...]. Wspólnicy spółki cywilnej są właścicielami młyna oraz wskazanej działki, która wchodzi w skład ich wspólności majątkowej małżeńskiej.

Podatnik - Spółka cywilna - jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 1 listopada 2016 r. nastąpiło przekazanie nabytego przez [...] oraz [...] budynku starego młyna lokalu handlowo usługowego – prywatnego składnika majątku ww. do środków trwałych spółki cywilnej "B. S.C." - [...] i [...]. Za wartość początkową środka trwałego przyjęto cenę zakupu nieruchomości wynoszącą [...] zł oraz wartość poczynionych wydatków związanych ulepszeniem nieruchomości związanych

z remontami nieruchomości w kwocie [...] zł.

Zarówno od ceny zakupu nieruchomości, jak i od poczynionych nakładów na nieruchomość, [...] i [...] nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od należnego zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, jako że były to wydatki ponoszone prywatnie. Opisany budynek młyna znajduje się w środkach trwałych przedsiębiorstwa "B. S.C." – [...] i [...] od 1 listopada 2016 r. do dnia dzisiejszego. Od tej też daty ponoszone były przez spółkę cywilną wszelkie wydatki związane z budynkiem młyna (za wyjątkiem części mieszkalnej) i następowało odliczanie wydatków VAT.

Po 1 listopada 2016 r., tj. po dniu wniesienia budynku starego młyna jako środka trwałego do spółki cywilnej, Strona dokonywała kolejnych nakładów na przedmiotowy budynek, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a polegających na przeprowadzeniu prac remontowych w budynku.

Prace polegały na rozbudowie II piętra budynku usługowo-handlowego starego młyna na łączną kwotę netto [...] zł (oddane do użytku od kwietnia 2018 r.) Przeprowadzone zostały również prace budowlane polegające na nadbudowie segmentu C w przedmiotowym budynku, który to wydatek stanowił dla podatnika koszt netto w wysokości [...] zł. Segment "C" budynku został oddany do używania od grudnia 2019 r. W dalszej kolejności została przeprowadzona modernizacja piwnicy budynku starego młyna, której koszt wyniósł netto [...] zł. Przebudowę pomieszczeń na poziomie piwnic zakończono i przystąpiono do ich użytkowania 30 kwietnia 2021 r.

Wszystkie wymienione prace remontowe zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawczyni. Od przedmiotowych robót budowlanych odliczony został podatek VAT naliczony nad należnym (stąd podano kwoty netto poniesionych wydatków). W kosztach uzyskania przychodu Wnioskodawczyni wydatki te zostały rozliczone w postaci odpisu amortyzacyjnego począwszy od miesiąca następnego po dniu oddania danej inwestycji budowlanej do używania. Potwierdzeniem poniesionych wydatków na kwotę netto [...] zł jest 134 faktur VAT, na kwotę netto [...] zł jest 270 faktur VAT oraz na kwotę netto [...] zł jest 16 faktur VAT - wystawionych na podatnika jako nabywcę towarów i usług z tytułu usług budowlanych, wykonawców oraz zakupionych materiałów związanych kolejno: z rozbudową II piętra budynku starego młyna, z nadbudową segmentu C w budynku starego młyna, modernizacją piwnicy budynku starego młyna.

Osobnym środkiem trwałym w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej jest winda zainstalowana w budynku starego młyna, stanowiąca ulepszenie budynku i ułatwienie w poruszaniu się pomiędzy piętrami budynku handlowo - usługowego. Jej wartość to [...] zł netto. Poniesiony przez Wnioskodawczynię wydatek z tego tytułu dokumentują 4 faktury VAT. Inwestycja została przyjęta do użytkowania w grudniu 2019 r. (Strona posiada pozwolenie na użytkowanie widny wydane przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego).

Spółka wskazała, iż zamierza wycofać środek trwały w postaci budynku starego młyna ze środków trwałych Spółki i nieodpłatnie dokonać jego przesunięcia do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej - [...] i [...] - w równych udziałach po 50 %, zgodnie z przysługującymi wspólnikom udziałom w spółce cywilnej. Wraz z przesunięciem środka trwałego nastąpi również przesunięcie do ich majątku prywatnego poniesionych przez Spółkę elementów budynku, które stanowiły przedmiot inwestycji w czasie, kiedy budynek znajdował się w środkach trwałych Spółki cywilnej i od których został odliczony podatek VAT naliczony nad należnym przez tę Spółkę, tj. rozbudowa II piętra budynku usługowo-handlowego starego młyna, nadbudowa segmentu C starego młyna, zmodernizowana piwnica, winda. Jednocześnie wskazano, iż przedmiotowe składniki majątku nadal będą wykorzystywane w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej-w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością po przekształceniu, które to przekształcenie będzie miało miejsce po nieodpłatnym wycofaniu budynku młyna ze środków trwałych Spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników.

W uzupełnieniu i doprecyzowaniu opisu zdarzenia przyszłego wskazano, że budynek młyna przeznaczony jest niemal w całości na czynności opodatkowane podatkiem VAT. W budynku tym składowane są materiały i ubrania oraz prowadzona jest sprzedaż. Wszystkie towary znajdujące się w budynku opodatkowane są stawką VAT wynoszącą 23%. Podatnik nie korzysta ze zwolnień w podatku VAT. Jedyną częścią budynku młyna, nieprzeznaczoną na prowadzenie działalności gospodarczej podatnika jest część mieszkalna o powierzchni [...] m2, przeznaczona na zamieszkanie małżonków.

Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana przez Spółkę na cele działalności zwolnionej od towarów i usług w części, w której prowadzona jest działalność gospodarcza. Począwszy od czasu wniesienia nieruchomości jako środka trwałego do Spółki (od dnia 1 listopada 2016 r.), nieruchomość była wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą i w tych celach część gospodarcza nieruchomości nadal jest wykorzystywana. Przed wskazaną datą, Spółka cywilna prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży tkanin, jednakże część gospodarcza budynku młyna nie stanowiła środka trwałego Spółki. Wszelkie wydatki ponoszone przez wspólników na budynek młyna, w tym na część gospodarczą, nie były rozliczane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie był odliczany od poczynionych nakładów podatek VAT. Odliczenie podatku VAT od nakładów następowało po 1 listopada 2016 r., kiedy budynek młyna stał się środkiem trwałym Spółki i tylko w stosunku do tych nakładów, które powstały po tej dacie po stronie Spółki cywilnej.

Nowoutworzona spółka z o.o. podpisze umowę najmu części gospodarczej nieruchomości ze wspólnikami Spółki cywilnej. Z tego tytułu [...] i [...] spółka z o.o. płacić będzie czynsz najmu. W wynajmowanej części gospodarczej utworzona Spółka z o.o. prowadzić będzie tożsamą działalność, co obecnie spółka cywilna, a zatem będzie wykorzystywała gospodarczą część nieruchomości na czynności - sprzedaż odzieży i magazynowanie odzieży i tkanin. Spółka cywilna, po przekazaniu budynku młyna do majątku prywatnego wspólników, zostanie następnie przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której wspólnikami będą dotychczasowi wspólnicy spółki cywilnej - [...] i [...]. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zastąpi spółkę cywilną i stanie się nowym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawczyni zadała pytania:

1. Czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez podatnika środka trwałego - budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej (zgodnie z wysokością przysługujących wspólnikom spółki cywilnej udziałom w tej spółce, dojdzie po stronie podatnika do powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw.

z art. 7 ust. 2 pkt 1 lub art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a jeśli tak, to:

a) czy podstawą obliczenia podatku od towarów i usług będzie wartość całego środka trwałego - budynku młyna,

b) czy podstawą obliczenia podatku od towarów i usług będzie wartość poczynionych przez podatnika nakładów na budynek młyna, stanowiącej obecnie integralną część budynku młyna, w zakresie w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych oraz

2. Czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez podatnika środka trwałego budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej, zgodnie z wysokością przysługujących wspólnikom spółki cywilnej udziałom w tej spółce, podatnik będzie zobowiązany do sporządzenia korekty w zakresie podatku odliczonego od towarów i usług, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy

o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem środka trwałego - budynku młyna - z majątku Spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników (zgodnie z wysokością przysługujących im udziałom w spółce cywilnej):

- nie dojdzie po stronie podatnika do powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 lub art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie pierwsze)

- nie powstanie obowiązek złożenia korekty zgodnie z art. 91 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy (pytanie drugie).

Prezentując stanowisko, Wnioskodawczyni przytoczyła treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 2 pkt 1 a także art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Następnie podała, iż na podstawie przytoczonych przepisów zdawałoby się, że

w przypadku nieodpłatnego zbycia składnika majątku, będącego środkiem trwałym, dochodzi do obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług

w zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Wnioskodawczyni

wskazała, iż w jej przypadku środek trwały, w postaci budynku młyna, został wniesiony z majątku prywatnego wspólników – jako środek trwały do Spółki cywilnej. Został zatem nabyty i w części ulepszony w czasie, kiedy wspólnikom spółki cywilnej nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Prawo to w zakresie budynku młyna zaczęło przysługiwać [...] i [...] dopiero po wniesieniu budynku młyna – środka trwałego do majątku Spółki. Od tego czasu też spółka cywilna dokonywała w zakresie poczynionych nakładów na przedmiotową nieruchomość odliczeń podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W ocenie Spółki, nie może być więc mowy o dostawie towarów, zgodnie z art 7 ust. 2 ww. ustawy, gdyż poczynione nakłady na budynek nie stanowią towarów, mogących być dalej przedmiotem obrotu. Poczynione nakłady mogą ewentualnie stanowić nieodpłatne świadczenie usług. Jednakże art. 8 ust. 2 pkt 1 w swojej definicji wskazuje, że za takie może być uznane użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż jego działalność gospodarcza. Pomimo bowiem, że dojdzie do wycofania środka trwałego z majątku spółki cywilnej i jego nieodpłatnego przekazania na rzecz jej wspólników do ich majątku wspólnego (objętego wspólnością majątkową małżeńską) to nakłady te nadal będą wykorzystywane w działalności gospodarczej podatnika, prowadzonej już w innej formie bo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Poczynione nakłady nie zostaną zatem przeznaczone stricte na cele prywatne podatników, lecz będzie kontynuowana działalność gospodarcza podatnika przy użyciu tych nakładów, z tym że nie będą już one stanowić środka trwałego, na wydatki z nimi związane, jak i z całym budynkiem. Podatnikowi nie będzie już przysługiwało prawo odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W ocenie Wnioskodawczyni, jeśli organ nie podzieli poglądu, że w jej sytuacji w ogóle nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług, to podstawę obliczenia tego podatku stanowi wartość poczynionych przez nią nakładów na budynek młyna, stanowiącej obecnie integralną część budynku młyna, w zakresie w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Nie może bowiem, w jej ocenie, stanowić podstawy do obliczenia podatku VAT wartość całego budynku, skoro został on wniesiony przez wspólników spółki cywilnej do środków trwałych spółki w okresie, kiedy stanowił majątek prywatny wspólników spółki cywilnej na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej i kiedy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedynie w zakresie, w jakim Spółka cywilna poczęła dokonywać odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a więc de facto od wartości poczynionych nakładów na budynek, podstawę opodatkowania winna zdaniem Spółki stanowić wartość poczynionych nakładów na budynek.

Dodatkowo Strona przedstawiła, iż nie będzie zobowiązana do złożenia korekty zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jej zdaniem, taką korektę byłaby zobowiązana złożyć jedynie w przypadku, gdyby zmuszona była rozliczyć się

z odliczonego podatku od towarów i usług w trakcie, kiedy przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Spółka nie będzie zatem zobowiązana do złożenia korekty, skoro przedmioty opodatkowania podatkiem od towarów i usług (poczynione nakłady) nadal będą służyły w działalności gospodarczej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jaka powstanie po wycofaniu budynku młyna jako środka trwałego z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników i która powstanie w wyniku przekształcenia spółki cywilnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

2.2. Dyrektor KIS w rezultacie rozpatrzenia wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej stwierdził, iż stanowisko które zostało w nim zaprezentowane w odniesieniu do zadanych tam pytań jest nieprawidłowe.

Na wstępie Dyrektor KIS zacytował treść przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 2 a także art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 361) zwanej dalej "u.p.t.u.".

Dalej organ podał, iż z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 u.p.t.u. i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z treści powołanego przepisu art 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże od powyższej reguły przewidział wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Organ interpretacyjny stwierdził, iż z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków: 1) nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT, 2) przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, 3) przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Następnie, organ interpretacyjny przywołał art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u..

I. Po przedstawieniu stanu faktycznego zaistniałego w sprawie, wskazał, iż wątpliwości Spółki budzi, czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem środka trwałego budynku młyna z jej majątku do majątku prywatnego wspólników, dojdzie do powstania obowiązku podatkowego a jeśli tak, to czy podstawą obliczenia podatku od towarów i usług będzie wartość całego środka trwałego - budynku młyna, czy wartość poczynionych nakładów na ten budynek.

Odnosząc się do powyższego Dyrektor KIS stwierdził, iż wycofanie opisanej nieruchomości z działalności gospodarczej spółki cywilnej i przekazanie jej nieodpłatnie do majątku prywatnego wspólników będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Planowana przez Stronę czynność wycofania z majątku Spółki budynku starego młyna spełnia warunki określone w art. 7 ust. 2 u.p.t.u..

W przedstawionej sytuacji, zdaniem organu nie ma więc konieczności analizowania ewentualnego opodatkowania czynności na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy.

Dodatkowo Dyrektor KIS wskazał, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od podatku. Zakres

i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów określone zostały w art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a i 2 ustawy.

Organ interpretacyjny odnosząc powyższe do okoliczności sprawy wskazał, iż dla czynności wycofania budynku młyna i jego nieodpłatnego przekazania, będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.. W konsekwencji, czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu. Również dostawa gruntu, na którym usytuowany jest ten budynek, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, co wynika z treści art. 29a ust. 8 ustawy. Tym samym, badanie przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 ustawy dla planowanej czynności stało się bezzasadne.

Przechodząc z kolei do kwestii określenia podstawy opodatkowania dla czynności nieodpłatnego wycofania ze środków trwałych Spółki budynku starego młyna mieszczącego się w [...] na działce [...], Dyrektor KIS powołał art. 29a ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 2 pkt 14a ustawy. Dalej wypowiedział się, iż z przepisów tych wynika, że w przypadku gdy miejsce ma nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., podstawę opodatkowania stanowi cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania wprawdzie jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.

Zatem, jak organ podał, w omawianej sytuacji, na postawie art. 29a ust. 2 ustawy, podstawą opodatkowania będzie cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania.

Cytując treść art. 91 ust. 2 – 7a ustawy, organ podał, iż przy nieodpłatnym przekazaniu budynku młyna na rzecz wspólników za podstawę opodatkowania należy przyjąć cenę jaką Spółka uzyskałaby za przedmiotową nieruchomość w dniu jej przekazania wspólnikom. Podstawą opodatkowania będzie więc wartość całego środka trwałego - budynku młyna, a nie tak jak Strona twierdzi, wyłącznie wartość poczynionych nakładów na ten budynek, w zakresie w jakim przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Tym samym, Dyrektor KIS uznał, iż stanowisko jakie Spółka zaprezentowała

w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

II. Organ interpretacyjny podał, że Spółka w złożonym wniosku podniosła również wątpliwości, czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem środka trwałego, o którym mowa wyżej z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników, będą oni zobowiązani do sporządzenia korekty, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy.

Wskazując na art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy organ przedstawił, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi,

z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego określone zostały w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Podatnik jest zobowiązany, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok). Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej - tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości - zbywa dany środek trwały.

Zdaniem Dyrektora KIS, w sytuacjach zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży. Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Z wyżej przytoczonych przepisów ustawy okres korekty podatku naliczonego wynosi – zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy — 10 kolejnych lat licząc od roku, w którym przedmiotowe nieruchomości zostały oddane do użytkowania, natomiast roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku na naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

W analizowanej sprawie, jak podał Dyrektor KIS, w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez podatnika środka trwałego stanowiącego budynek młyna, z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej, zmieni się przeznaczenie tego budynku. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że budynek był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów

i usług, natomiast w związku z jego planowanym przekazaniem do majątku prywatnego wspólników, nastąpi zmiana przeznaczenia do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Ustalono, że czynność przekazania budynku będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy, jednakże korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy. W związku z tym, w odniesieniu do budynku będącego przedmiotem analizowanej sprawy, jeżeli na moment wycofania z majątku Spółki nie zakończy się 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy, to powstanie po stronie Spółki obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego, o której mowa w powołanym przepisie art. 91 ustawy.

Podsumowując, Dyrektor KIS wypowiedział się, iż w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez Stronę środka trwałego stanowiącego budynek młyna z majątku Spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników będą oni zobowiązani do sporządzenia korekty odliczonego podatku naliczonego VAT. Tym samym, Dyrektor KIS uznał stanowisko Strony w zakresie pytania nr 2 także za nieprawidłowe.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego zaskarżyła interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 9 lipca 2024 r. zarzucając jej:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 2 pkt 6 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej ustawa VAT - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez organ, iż opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych, co doprowadziło organ do konkluzji, iż podstawą opodatkowania będzie wartość całego środka trwałego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż w swojej konkluzji organ nie wziął pod uwagę okoliczności podnoszonej przez sam organ, mianowicie że jeżeli podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane, a część gospodarcza środka trwałego - budynku młyna, która zostanie przekazana nieodpłatnie z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, została wniesiona do spółki cywilnej jako środek trwały z dniem 1 listopada 2016 r. i dopiero od tej daty środek trwały podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast w zakresie kwot nabycia budynku młyna w wysokości [...] zł oraz remontów części gospodarczej budynku młyna w wysokości [...] zł powstałych przed tą datą podatnikowi nie przysługiwało prawo odliczenia kwoty podatku naliczonego, a zatem wbrew twierdzeniom organu w tym zakresie środek trwały nie powinien być opodatkowany podatkiem od towarów i usług,

II. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 2 pkt 6 ustawy VAT polegające na i niewłaściwej wykładni pojęcia towaru poprzez uznanie przez organ, iż towarem w rozumieniu przedmiotowego przepisu, który zostanie przeniesiony z majątku spółki do majątku prywatnego wspólników jest cały budynek młyna w części gospodarczej, co miało wpływ na wynik postępowania, gdyż doprowadziło organ do konkluzji, iż zastosowanie znajdą przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 w stosunku do podatnika, podczas gdy w sytuacji skarżących dojdzie do wycofania ze środków spółki (ewidencji środków trwałych) nakładów poczynionych przez wspólników spółki cywilnej na budynek młyna, gdyż jedynie w zakresie poniesionych na budynek młyna nakładów wspólnikom spółki cywilnej przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego w zakresie podatku od towarów i usług, a zatem zastosowanie winien znaleźć przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, ewentualnie art. 8 ust 2 pkt 2 ustawy VAT,

III. naruszenie przepisów prawa materialnego art 5 ust 1 pkt 1 w zw. z art 8 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w stosunku do podatnika w sytuacji, gdy przedmiotem przeniesienia z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej będą nakłady poczynione przez podatnika na część gospodarczą budynku młyna, gdyż sam budynek młyna nie stanowił przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, podatnikowi nie przysługiwało w zakresie kwot nabycia budynku młyna w wysokości [...] zł oraz remontów części gospodarczej budynku młyna w wysokości [...] zł powstałych przed dniem 1 listopada 2016 r., a więc przed dniem wniesienia budynku młyna jako środka trwałego do majątku spółki cywilnej, prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego w zakresie podatku od towarów i usług i w tym zakresie jest to neutralne podatkowo dla podatnika, a jedynie w zakresie poczynionych przez podatnika nakładów można rozpatrywać obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, gdyż nakłady poczynione przez podatnika na budynek młyna mogą być rozumiane jako świadczenie usług, które to naruszenie miało wpływ na wynik postępowania, gdyż zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika, podczas gdy część gospodarcza budynku młyna będzie dalej przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżących, tylko że w innej formie prawnej — spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - a zatem po nieodpłatnym wycofaniu budynku młyna ze środków trwałych spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej część gospodarcza młyna będzie wykorzystywana przez nowoutworzoną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w tym samym celu, co była wykorzystywana przez spółkę cywilną, nie będzie jednak stanowić środka trwałego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, lecz będzie używana dla celów tożsamej działalności gospodarczej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością co spółki cywilnej na podstawie umowy najmu łączącej skarżących z nowoutworzoną spółką

z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem celem wykorzystania części gospodarczej budynku młyna nie będą osobiste cele skarżących, lecz kontynuowanie w części gospodarczej budynku młyna tożsamej działalności gospodarczej co spółka cywilna przez nową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, co wyłącza konieczność opodatkowania takiej czynności wycofania poczynionych przez podatnika nakładów na część gospodarczą budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT,

IV. naruszenie przepisów prawa materialnego art 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust 2 pkt 2 ustawy VAT poprzez ich niewłaściwe niezastosowanie w stosunku do podatnika w sytuacji, gdy przedmiotem przeniesienia z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej będą nakłady poczynione przez podatnika na część gospodarczą budynku młyna, gdyż sam budynek młyna nie stanowił przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, podatnikowi nie przysługiwało w zakresie kwot nabycia budynku młyna w wysokości [...] zł oraz remontów części gospodarczej budynku młyna w wysokości [...] zł powstałych przed dniem 1 listopada 2016 r. prawo odliczenia podatku naliczonego od należnego w zakresie podatku od towarów i usług, a więc przed dniem wniesienia budynku młyna jako środka trwałego do majątku spółki cywilnej, a jedynie w zakresie poczynionych przez podatnika nakładów można rozpatrywać obowiązek zapłaty podatku od towarów

i usług, które to naruszenie miało wpływ na wynik postępowania, gdyż w przypadku rozpatrywania wycofania środka trwałego w postaci poczynionych przez podatnika nakładów na ten środek trwały z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej i zakwalifikowania takiej czynności jako nieodpłatne świadczenie usług istotny staje się cel takiego wycofania majątku, mianowicie wycofanie składników majątku z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej będzie miało na celu dalsze kontynuowanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych składników majątku, które zostały wycofane

z majątku spółki cywilnej, lecz w innej formie prawnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co wyłącza konieczność opodatkowania takiej czynności wycofania poczynionych przez podatnika nakładów na część gospodarczą budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT,

V. naruszenie prawa materialnego art. 91 ust 1 ustawy VAT poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez organ, iż po stronie podatnika powstanie obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego w sytuacji wycofania środka trwałego budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku osobistego wspólników spółki cywilnej, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż w sytuacji naruszenia przez podatnika pozostałych przepisów prawa materialnego, w szczególności nieprawidłowego niezastosowania art 5 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, po stronie podatnika nie powstanie obowiązek dokonania korekty zgodnie z art 91 ust. 1 ustawy VAT, gdyż wycofanie środka trwałego w postaci nakładów poczynionych przez podatnika na część gospodarczą budynku młyna jak i samego budynku młyna będzie neutralne podatkowo,

VI. naruszenia przepisów postępowania art. 14c ust 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383) - dalej O.p. — polegające na braku uzasadnienia prawnego w zakresie przedstawionego przez podatnika stanowiska, iż poczynione na budynek młyna nakłady nie stanowią towarów, mogących być dalej przedmiotem obrotu, lecz mogą ewentualnie stanowić odpłatne świadczenie usług i które to nakłady wraz z całą częścią gospodarczą budynku młyna będą i dalej służyć w prowadzeniu działalności gospodarczej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością tożsamą z działalnością gospodarczą spółki cywilnej i tym samym podatnik nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług, co miało wpływ na wynik postępowania, gdyż w przypadku uznania takiego stanowiska podatnika za nieprawidłowe organ winien uzasadnić, z jakiego powodu nie wziął pod uwagę faktu dalszego wykorzystywania części gospodarczej budynku młyna przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością dla celów tożsamej działalności gospodarczej co działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę cywilną, która to okoliczność jest najistotniejsza z perspektywy zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, a organ ograniczył się do uzasadnienia powodów, dlaczego uznał wycofywany przez podatnika budynek młyna ze środków trwałych spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej za towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy VAT, nie biorąc pod uwagę okoliczności dalszego wykorzystywania budynku młyna

w działalności gospodarczej prowadzonej innej formie prawnej.

Na podstawie sformułowanych zarzutów Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Dodatkowo Skarżąca wniosła na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

4. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dyrektor KIS również wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga jest niezasadna.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W świetle powołanego przepisu, granice rozpoznania przez Sąd sprawy dotyczącej skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie wyznaczają zatem zarzuty skargi.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.

W myśl art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania

w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek

o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożyła Skarżąca w skardze. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS również wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, w związku z tym uzasadnionym było przeprowadzenie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w podanym wyżej trybie.

Będąc związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza zarzucanych przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

5.3. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez podatnika środka trwałego - budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej, zgodnie z wysokością przysługujących wspólnikom udziałom w tej spółce, dojdzie po stronie Spółki do powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, a jeśli tak, to czy podstawą obliczenia podatku od towarów i usług będzie wartość całego środka trwałego - budynku młyna, czy wartość poczynionych przez podatnika nakładów na budynek młyna.

Ponadto sporne jest, czy w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem przez podatnika środka trwałego budynku młyna z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej, zgodnie z wysokością przysługujących wspólnikom spółki cywilnej udziałom w tej spółce, podatnik będzie zobowiązany do sporządzenia korekty w zakresie podatku odliczonego VAT, zgodnie z art. 91 ust. 2 u.p.t.u.

Zdaniem Skarżącej, w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem środka trwałego budynku młyna - z majątku Spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników (zgodnie z wysokością przysługujących im udziałom w spółce cywilnej):

- nie dojdzie po stronie podatnika do powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 lub art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., jak i nie powstanie obowiązek złożenia korekty zgodnie z art. 91 ust. 1 wskazanej ustawy.

W sytuacji przyjęcia przez organ odmiennego stanowiska zdaniem strony skarżącej winien mieć zastosowanie art. 8 ust. 2 u.p.t.u., dotyczący opodatkowania świadczenia usług, a podstawę obliczenia podatku stanowi wartość poczynionych nakładów na budynek młyna, stanowiącej obecnie integralną część budynku młyna, w zakresie w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast zdaniem Dyrektora KIS planowana przez Stronę czynność wycofania z majątku Spółki budynku starego młyna spełnia warunki określone w art. 7 ust. 2 ustawy. Dodatkowo organ uznał, że dla czynności wycofania budynku młyna i jego nieodpłatnego przekazania, będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.

Ponadto zdaniem organu interpretacyjnego w związku z planowanym nieodpłatnym wycofaniem środka trwałego - budynku młyna - z majątku Spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników, Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia korekty zgodnie z art. 91 ust. 2 u.p.t.u.

5.4. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na specyfikę postępowania w przedmiocie wydawania interpretacji indywidualnych, która polega między innymi na tym, że organ wydający taką interpretację może wydać ją wyłącznie w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska). Zatem opisany we wniosku przez wnioskodawcę stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza zakres wypowiedzi organu interpretującego oraz granice, w jakich możliwe będzie zrealizowanie funkcji ochronnej interpretacji. W konsekwencji, ani organ podatkowy, który wydaje interpretację, ani sąd administracyjny dokonujący jej kontroli, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę.

Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega m.in. na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym.

5.5. Zakreślając ramy prawne sprawy, na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 5 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.t.u. rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

- przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

- wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższego uregulowania ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Ze względu na to, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję dostawy nie istnieją przesłanki by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy, czy sprzedaży. Dostawa w ustawie o podatku od towarów i usług ma szerszy zakres, jej istotą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy podkreślić, że "prawo do rozporządzania towarami jak właściciel", do której to kategorii odwołał się ustawodawca w art. 7 ust. 1 u.p.t.u., nie może być utożsamiane z prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym "rozporządzanie towarami jak właściciel" rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od cywilnego prawa własności, a podstawowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, a aspekt faktyczny i ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym (por. np. wyroki NSA: z 14 września 2010 r., I FSK 1389/09; z 28 maja 2010 r., I FSK 963/09; z 5 czerwca 2008 r., I FSK 739/07; wyroki WSA: w Gdańsku z 3 grudnia 2009 r., I SA/Gd 642/09; w Warszawie z 29 lipca 2009 r., III SA/Wa 518/09; w Olsztynie z 16 kwietnia 2009 r., I SA/Ol 136/09; w Warszawie z 27 listopada 2008 r., III SA/Wa 1741/08, CBOSA).

W powołanych orzeczeniach wskazuje się przede wszystkim na faktyczne przeniesienie władztwa nad rzeczą (przekazanie możliwości dysponowania nią w znaczeniu ekonomicznym), samo przeniesienie prawa własności uznając za drugorzędne.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie TSUE. Przykładowo zwrócić należy uwagę na orzeczenie w sprawie C-320/88, S. and F. B.V. v. S. van F., gdzie Trybunał stwierdził, że wyrażenie "dostawa towarów" w rozumieniu art. 5(1) VI Dyrektywy (obecnie art. 14 ust. 1 Dyrektywy 112) oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym. Z przepisu tego, zdaniem Trybunału, wynika, że kładzie on raczej nacisk na faktyczne dysponowanie rzeczą jak właściciel ("własność ekonomiczna"), a nie na zbycie prawa własności (M. Chomiuk, [w:] VI Dyrektywa VAT, pod red. K. Sachsa, s. 108 i 122). Stanowisko TSUE potwierdzające brak bezpośredniej zależności pojęcia "dostawy towarów" od prawa własności potwierdzone zostało również w innych orzeczeniach – por. np. wyroki ETS: z 4 października 1995 r. w sprawie C 291/92, z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01, z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03, czy z 21 marca 2007 r. w sprawie C-111/05.

Położenie nacisku na ekonomiczne, czyli faktyczne władztwo nad rzeczą, jako przesłankę stwierdzenia okoliczności "przeniesienia prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel", znajduje odzwierciedlenie także w przepisach określających moment powstania obowiązku podatkowego. W art. 19a ust. 1 u.p.t.u., jako zasadę przyjęto, że w przypadku dostawy towarów obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje z chwilą dokonania tej dostawy. Pojęcie "dokonania dostawy towarów" jest w istocie odpowiednikiem dotychczasowego wyrażenia "wydanie towarów". Z punktu widzenia powstania obowiązku podatkowego wykonanie dostawy towaru należy rozumieć jako czynność faktyczną.

Przepis art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. zrównujący wskazane w nim czynności z odpłatną dostawą stanowi implementację art. 5 ust. 6 VI Dyrektywy, a po jej uchyleniu - art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.). Zgodnie z art. 5 ust. 6 VI dyrektywy zastosowanie przez podatnika towarów stanowiących część aktywów jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych jego lub jego pracowników, lub też pozbycie się ich nieodpłatnie albo bardziej ogólnie użycie ich do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, jeśli podatek od wartości dodanej od powyższych towarów lub ich części składowych podlegały w całości lub w części odliczeniu, będzie traktowane jako dostawa odpłatna. Jednakże jako takie nie jest traktowane przekazanie próbek towarów lub towarów stanowiących prezenty o małej wartości do celów działalności podatnika. Stosownie natomiast do art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.

Jak wskazano powyżej z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów, jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały przekazane.

Natomiast użyte w powołanych przepisach pojęcie "towary" zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 u.p.t.u. Zgodnie z tym przepisem należy pod tym pojęciem rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka cywilna zamierza wycofać środek trwały w postaci budynku starego młyna ze środków trwałych Spółki i nieodpłatnie dokonać jego przesunięcia do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej, w równych udziałach po 50 %, zgodnie z przysługującymi wspólnikom udziałom w spółce cywilnej. Wraz z przesunięciem środka trwałego do majątku prywatnego wspólników, nastąpi również przesunięcie do ich majątku poniesionych przez Spółkę elementów budynku, które stanowiły przedmiot inwestycji w czasie, kiedy budynek znajdował się w środkach trwałych Spółki cywilnej i od których został odliczony przez tę Spółkę podatek VAT naliczony.

Jednocześnie wskazano, iż przedmiotowe składniki majątku nadal będą wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, w formie spółki z o.o. po przekształceniu spółki cywilnej, które to przekształcenie będzie miało miejsce po nieodpłatnym wycofaniu budynku młyna ze środków trwałych Spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników. Natomiast spółka z o.o. podpisze umowę najmu z dotychczasowymi wspólnikami spółki cywilnej, będzie płacić im czynsz najmu oraz będzie wykorzystywać część gospodarczą nieruchomości do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W ocenie Sądu organ interpretacyjny prawidłowo przyjął, że przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego związany z nieodpłatnym przekazaniem przedmiotowego budynku spełnia warunki wynikające z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy.

Jak wynika z treści wniosku przedmiotem nieodpłatnego przekazania z majątku podatnika tj. Spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, jest towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 u.p.t.u. tj. budynek starego młyna stanowiący środek trwały.

Natomiast podatnikowi - spółce cywilnej przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z tytułu poczynionych nakładów na nieruchomość, dokonywanych od dnia 1 listopada 2016 r., tj. od momentu wniesienia nieruchomości jako środka trwałego do spółki – w stosunku do tych nakładów, które miały miejsce po tej dacie. Wraz z przesunięciem środka trwałego do majątku prywatnego wspólników, nastąpi przesunięcie do ich majątku prywatnego powstałych elementów budynku, które stanowiły przedmiot inwestycji w czasie, kiedy budynek znajdował się w środkach trwałych spółki cywilnej i w związku z którymi został odliczony podatek VAT naliczony.

W związku z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., bowiem dojdzie do nieodpłatnego przekazania towaru (budynku starego młyna), będącego dotychczas środkiem trwałym spółki cywilnej, do majątku prywatnego wspólników tej spółki na ich cele osobiste (budynek w części gospodarczej stanie się przedmiotem umowy najmu), a byli wspólnicy spółki cywilnej będą otrzymywać z tego tytułu czynsz od nowoutworzonej spółki z o.o. Ponadto spółce cywilnej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w odniesieniu do tych nakładów na budynek, które miały miejsce, od momentu wniesienia nieruchomości jako środka trwałego do spółki cywilnej.

W związku z powyższym niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 2 pkt 6 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez organ, iż opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 2 pkt 6 u.p.t.u., polegający na niewłaściwej wykładni pojęcia towaru poprzez uznanie przez organ, iż towarem w rozumieniu przedmiotowego przepisu, który zostanie przeniesiony z majątku spółki do majątku prywatnego wspólników jest budynek młyna w części gospodarczej.

Skarżąca upatruje naruszenia powołanych przepisów, przede wszystkim podkreślając, że część gospodarcza budynku młyna, która zostanie przekazana nieodpłatnie z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, została wniesiona do spółki cywilnej jako środek trwały z dniem 1 listopada 2016 r. i dopiero od tej daty nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności związanej z opodatkowaniem podatkiem VAT, a w związku z wydatkami na przedmiotowy środek trwały z tytułu remontów i modernizacji, spółka dokonywała odliczenia podatku naliczonego. Natomiast w zakresie kwot nabycia budynku młyna oraz remontów części gospodarczej budynku młyna powstałych przed tą datą podatnikowi nie przysługiwało prawo odliczenia kwoty podatku naliczonego.

Jak wynika z uregulowania art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zatem, niespełnienie powyższego warunku tj. prawa do odliczenia podatku naliczonego jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów - jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a u.p.t.u., należy rozumieć wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie natomiast z treścią art. 29a ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 ww. ustawy w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym Trybunał wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (H. K.) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (G. M.) oraz w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (H. F.) i C-323/99 (K. B.) Trybunał wskazał, iż nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

W sprawie jak już wyżej zostało, nieodpłatne przekazanie budynku – młyna do majątku prywatnego wspólników, stanowić będzie, zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., dostawę towarów, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu, gdyż spółce cywilnej przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z pracami remontowymi i modernizacyjnymi, w tym rozbudową budynku mającymi miejsce od momentu wniesienia nieruchomości do spółki cywilnej jako środka trwałego.

W kontekście powyższego zauważyć należy, że jeżeli Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie nieruchomości oraz kosztów remontów poniesionych przed wniesieniem nieruchomości do spółki cywilnej jako środka trwałego, to wartość nabycia nieruchomości oraz dokonanych remontów do dnia 1 listopada 2016 r. nie powinna wchodzić do podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania należy odnieść wyłącznie do wydatków poniesionych na rozbudowę i modernizację budynku, od których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, a więc tych które miały miejsce po dniu 1 listopada 2016 r., kiedy budynek stał się środkiem trwałym spółki cywilnej.

Powyższe powinno znaleźć odzwierciedlenie w wykładni i ocenie zastosowania w niniejszej sprawie art. 29a ust. 2 u.p.t.u. dotyczącego podstawy opodatkowania, w tym rozumienia pojęcia wytworzenia nieruchomości, o którym mowa art. 2 pkt 14a u.p.t.u.

Organ interpretacyjny uznał, że w omawianej sytuacji podstawą opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 2 u.p.t.u. będzie cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania nieodpłatnego przekazania towaru.

Jednakże prawidłowość stanowiska organu interpretacyjnego w tym zakresie nie może być przedmiotem oceny Sądu, bowiem w skardze brak jest zarzutu dotyczącego powyższego przepisu, natomiast Sąd jak to już zostało wskazane, zgodnie z art. 57a p.p.s.a. rozpatrując skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

5.6. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, tj. naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.t.u. również te zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Skarżący upatruje naruszenia wskazanych przepisów poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy zdaniem strony skarżącej przedmiotem przeniesienia do majątku prywatnego wspólników spółki cywilnej będą nakłady poczynione przez podatnika na część gospodarczą budynku młyna, co w jego ocenie stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. Wskazuje również na cel dalszego kontunuowania działalności gospodarczej z wykorzystaniem wycofanych składników z majątku spółki cywilnej, przez spółkę z o.o.

W związku z powyższymi zarzutami wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

- użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych ( pkt 1 );

- nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika ( pkt 2 ).

Pierwszym przypadkiem nieodpłatnego świadczenia usług jest wykorzystanie (użycie) towarów stanowiących część przedsiębiorstwa i nabytych z prawem do odliczenia do celów innych niż działalność gospodarcza.

Drugi rodzaj nieodpłatnego świadczenia usług to nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W ocenie Sądu żaden z wymienionych przypadków w niniejszej sprawie nie zachodzi, bowiem jak wyżej wskazano w opisanej kwestii spornej mamy do czynienia z nieodpłatnym przeniesieniem środka trwałego z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, stanowiącym dostawę towaru. Również brak jest w niniejszej sprawie wykorzystanie (użycia) towarów stanowiących część przedsiębiorstwa do innych celów, niż działalność gospodarcza, jak i brak jest nieodpłatnego świadczenia na rzecz wspólników, gdyż budynek jest przeniesiony z majątku trwałego spółki do majątku prywatnego wspólników, który następnie będzie wynajmowany przez dotychczasowych wspólników nowoutworzonej spółce kapitałowej.

Ponadto wymaga podkreślenia, że w związku z dokonanym przeniesieniem środka trwałego do majątku prywatnego wspólników, przeniesiony budynek nie będzie wykorzystywany przez wspólników do prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej spółki cywilnej, a będzie przedmiotem najmu. Natomiast nieruchomość będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej spółki z o.o. jako wynajmującego, a więc innego podmiotu niż ten, do którego majątku nieruchomość została przeniesiona.

Zatem zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.t.u. nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że uznanie przez organ w interpretacji indywidualnej, że przedmiotowa dostawa jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u., nie było przedmiotem zarzutów skargi.

W konsekwencji dokonanej kwalifikacji organ interpretacyjny prawidłowo uznał, że w sprawie ma zastosowanie art. 91 ust. 2 u.p.t.u. określający obowiązek korekty odliczonego podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji przewidzianej w tym przepisie.

5.7. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 14c § 2 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca upatruje naruszenie powołanego przepisu, poprzez brak uzasadnienia prawnego w zakresie przedstawionego przez podatnika stanowiska, iż poczynione na budynek młyna nakłady nie stanowią towarów, mogących być dalej przedmiotem obrotu, lecz mogą ewentualnie stanowić odpłatne świadczenie usług.

Zgodzić się należy, że organ interpretacyjny nie zawarł uzasadnienia prawnego, co do braku podstaw opodatkowania w oparciu o art. 8 ust. 2 u.p.t.u., niemniej ze względu na dokonana ocenę, w wyniku której uznał, że opisane przeniesienie budynku do majątku prywatnego wspólników stanowi dostawę towaru, powyższe nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

5.8. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.