Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 655/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 120b
journal: Dz.U. 2023 poz 171
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznania dodatku teleinformatycznego oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. J. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznania dodatku teleinformatycznego do uposażenia.

Skarżąca jest policjantem od 2005 roku, pełniącym od 2007 roku służbę w Biurze [...] Komendy Głównej Policji, a od dnia [...] lipca 2020 r. służbę w Wydziale [...] KGP. Do zadań skarżącej należy realizowanie zadań z zakresu utrzymania CWI oraz cyberbezpieczeństwa jawnych systemów i sieci teleinformatycznej Policji, a w szczególności m.in.; koordynacja procesu reagowania na incydenty komputerowe oraz ich wstępna obsługa, monitorowanie stanu bezpieczeństwa jawnych systemów i sieci teleinformatycznych Policji, redagowanie portali informacyjnych na potrzeby obsługi incydentów komputerowych, współpraca w zakresie reagowania na incydenty komputerowe i bezpieczeństwa teleinformatycznego z podmiotami zajmującymi się incydentami komputerowymi.

M. J. złożyła pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r. zatytułowane "Ponaglenie". W ww. piśmie zarzucała Komendantowi Głównemu Policji bezczynność w załatwieniu sprawy związanej z wydaniem decyzji administracyjnej dotyczącej świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w art. 120b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171, z późn. zm.).

Organ Policji wskazał, że kwestie związane z przyznawaniem świadczenia teleinformatycznego zostały szczegółowo i kompleksowo uregulowane w ustawie o Policji, a także w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 667).

Zgodnie z art. 120b ust. 1 ustawy o Policji policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913) lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne. Stosownie do art. 120b ust. 2 ustawy o Policji do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Szczegółowe zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz doświadczenie zawodowe lub posiadanie specjalistycznej wiedzy w zakresie cyberbezpieczeństwa, a także przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa określa Tabela stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust, 3 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z cyberbezpieczeństwa weryfikacja spełnienia wymagań w zakresie wymaganego doświadczenia zawodowego odbywa się przez analizę dokumentów potwierdzających ich spełnienie, przedłożonych przez osobę realizującą albo mającą realizować zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

W myśl z kolei art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z cyberbezpieczeństwa kierownik podmiotu, w którym są zatrudnione osoby realizujące zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa albo na rzecz którego realizują te zadania osoby będące funkcjonariuszami bądź żołnierzami zawodowymi, przed przyznaniem świadczenia teleinformatycznego weryfikuje spełnienie przez te osoby wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 1 i 2. W wykonaniu dyspozycji wymienionego przepisu, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r. w sprawie powołania komisji do wykonywania niektórych zadań związanych z udzielaniem wsparcia ze środków Funduszu Cyberbezpieczeństwa, zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r., Komendant Główny Policji powołał komisję, do zadań której należy m.in. weryfikacja spełniania przez funkcjonariuszy i pracowników Policji wymagań w zakresie posiadania wymaganego doświadczenia zawodowego, niezbędnego do przyznania świadczenia teleinformatycznego. Zaznaczenia jednak wymaga, że działalność komisji powołanej decyzją Komendanta Głównego Policji w żadnym stopniu nie stanowi elementu procedury administracyjnej. Jest wyłącznie wypełnieniem dyspozycji normy prawnej zawartej w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z cyberhezpieczeństwa, obligującej kierownika podmiotu, w którym są zatrudnione osoby, do zweryfikowania, przed ewentualnym przyznaniem świadczenia teleinformatycznego, czy spełniają wymagania do przyznania im tego świadczenia.

W ocenie Organu użyty w przepisie art. 120b ustawy o Policji zwrot "przyznaje się" oznacza, że świadczenie teleinformatyczne jest uprawnieniem o charakterze obligatoryjnym, z tym jednak zastrzeżeniem, że każdorazowo organ Policji zobligowany jest przed wydaniem decyzji o przyznaniu tego świadczenia do ustalenia czy osoba, której ma zostać ono przyznane spełnia ustawową przesłankę do jego otrzymania. Okoliczność tę ustala się w sposób odrębny (niejako na nowo) za dany rok kalendarzowy, niezależnie od rozstrzygnięcia jakie wobec danej osoby zapadło w okresie poprzednim. Finalnie kompetencję w tym zakresie posiada organ Policji, który wydaje rozstrzygnięcie w tej sprawie. Przed jego wydaniem jest on jednak, co zostało już zaznaczone, uprawniony do wzięcia pod uwagę stanowiska podmiotu mającego specjalistyczną wiedzę w danym zakresie, którego funkcjonowanie zostało uregulowane w przepisach wewnętrznych przez organ Policji właściwy rzeczowo do rozstrzygania w kwestii przyznania świadczenia teleinformatycznego w odniesieniu do osób pełniących służbę w podległej mu jednostce Policji. Dopiero pozytywna weryfikacja przez organ spełnienia warunków, o których mowa w art. 120b ust. 1 i 2 ustawy o Policji stanowi podstawę do zainicjowania z urzędu postępowania administracyjnego wobec danej osoby. Natomiast brak takiego potwierdzenia, już na wstępnym etapie dokonywanej oceny, oznaczał brak podstaw do wszczęcia z urzędu przez organ Policji postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania tego świadczenia.

Wobec powyższego, w ocenie Organu wobec Skarżącej, postępowanie administracyjne w danym zakresie nie zostało wszczęte. Komendant Główny Policji, nie był zobligowany do wydania decyzji administracyjnej odnoszącej się do prawa do świadczenia teleinformatycznego, a tym samym nie można mówić o zaistnieniu w tym przypadku bezczynności lub przewlekłości w rozumieniu art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Jednocześnie Organ podkreślił, że postępowanie administracyjne może być również wszczęte na żądanie strony (art. 61 § 1 Kpa). Wobec powyższego z uwagi na wyraźną treść żądania zawartego w wystąpieniu z dnia [...] sierpnia 2023 r. "niezwłocznego wydania decyzji w sprawie przyznania świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w art. 120b ustawy o Policji, w tej części zostało ono potraktowane jako podanie, w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., w którym zawarte jest wyraźne i jednoznaczne żądanie strony wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania świadczenia teleinformatycznego. Podanie to zostanie rozpatrzone w terminie, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a., liczonym od dnia, o którym mowa w art. 61 § 3 k.p.a.

M.J. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznania dodatku teleinformatycznego do uposażenia.

Skarżąca wnosiła o:

1) zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, przyznającej świadczenie informatyczne dla skarżącego od dnia [...] lutego 2023 r. na okres wykonywania zadań w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa;

2) dokonanie kontroli bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga;

3) orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

4) przyznanie od organu na rzecz skarżącego maksymalnej sumy pieniężnej przewidzianej w art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.;

5) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego.

W ocenie Skarżącej zadania, które wykonuje w pełni wpisują się w treść przepisu art. 120b ust. 1 ustawy o Policji w brzmieniu: "1. Policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 1863), lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne". Zacytowany przepis określa wprost oraz jednoznacznie zasadę obowiązkowego przyznawania świadczenia teleinformatycznego w Policji, każdemu policjantowi, który wykonuje zadania z zakresu zapewnienia cyberbezpieczeństwa. Zakresy czynności policjantów stanowią zatem autonomiczną podstawę do przyznania tego świadczenia i ustalanie przez organ dodatkowych wymagań w tym zakresie, wykraczających poza przepisy ustawy o Policji, stanowi nadużycie prawa, które skutkuje świadomym, po stronie organu, pozbawieniem policjantów dodatkowych środków finansowych, gwarantowanych ustawą o Policji.

W ocenie Skarżącej należy wskazać na wyraźną wolę ustawodawcy uregulowania kwestii przyznania przedmiotowego świadczenia w Policji jako lex specialis w stosunku do przepisów ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, gdyż przepisy art. 120b ust. 2, 3 i 4 ustawy o Policji w brzmieniu: " 2. Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa. 3. Decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, wydoje nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu przez policjanta wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1. 4. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, policjant podlega opiniowaniu służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 35, jeżeli od dnia wydania ostatniej opinii o tym policjancie upłynęły co najmniej 3 miesiące.", wyraźnie odsyłają tylko do aktu wykonawczego, wydanego na podstawie art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, a nie do całego art. 8 tej ustawy lub ogólnie do tej ustawy, jak również ustanawiają tryb decyzji wraz ze ściśle zakreślonym terminem oraz warunkiem opiniowania, jako jedynymi elementami wiążącymi organ w zakresie przyznania świadczenia teleinformatycznego."

Stosowanie zatem przez organ w sprawie sygn. akt [...] argumentacji wykraczającej poza ramy prawne określone przepisami ustawy o Policji stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż organ w sposób oczywisty stosuje przepisy, które nie mają zastosowania w sprawie, z uwagi na jednoznaczne brzmienie cytowanych wyżej przepisów art. 120b ust. 1 i 2 ustawy o Policji. Przepisy te stanowią bowiem samoistną podstawę do przyznania świadczenia teleinformatycznego, a rolą organu jest właściwe przyporządkowanie zakresu czynności danego policjanta wykonującego zadania w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, a konkretnie do tabeli znajdującej się w załączniku do tego rozporządzenia. W tej tabeli znajduje się grupa 4 i 7 określająca wymóg posiadania stosownego dokumentu potwierdzającego posiadane kompetencje informatyczne w postaci np. zaświadczenia ukończenia szkolenia "[...]" zakończonego egzaminem, które posiada skarżący od dnia [...] stycznia 2023 r. (dowód: kopia zaświadczenia "[...]").

Skarżąca wskazuje, iż zgodnie z zacytowanymi powyżej przepisami ustawy o Policji oraz wskazanym rozporządzeniem Rady Ministrów spełnia od dnia 16 stycznia 2023 r. wymagania formalne w zakresie przyznania świadczenia informatycznego, a organ pomimo tego, do chwili obecnej nie wydał decyzji o treści żądanej w niniejszej skardze, a tym samym znajduje się w bezczynności, zaś pismo organu z dnia [...] sierpnia 2023 r., które uznaje "Ponaglenie" skarżącego za pierwsze pismo w sprawie – de facto jako "Podanie" wszczynające postępowanie, wskazuje na niezrozumienie przez organ istoty przepisu art. 120b ustawy o Policji, który w żaden sposób nie uzależnia przyznania przedmiotowego świadczenia od inicjatywy strony, lecz od ziszczenia się warunków w tym przepisie określonych, a co jest doskonale znane organowi z urzędu z uwagi na przekazanie organowi, przez bezpośrednich przełożonych skarżącego, stosownych dokumentów potwierdzających spełnienie tych warunków.

W ocenie Skarżącej w tym ostatnim kontekście można zatem mówić o wystąpieniu przewlekłości postępowania po stronie organu, gdyż wykonana została czynność nie mająca praktycznego znaczenia w sprawie, a która oddala na czas nieokreślony moment podjęcia decyzji przez organ.

Zdaniem Skarżącej organ naruszył przepis art. 37 § 6 k.p.a., gdyż rozpatrzenie "Ponaglenia" skarżącego powinno przybrać postać postanowienia, a nie pisma. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym:

1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności łub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.

Pismo organu z dnia [...] sierpnia 2023 r. nie zawiera elementów postanowienia, o których stanowi k.p.a., jak również nie odnosi się w ogóle do kwestii wskazanych w zacytowanym wyżej przepisie.

Organ zatem nie wydając postanowienia, o którym mowa w art. 37 § 6 k.p.a., również rażąco naruszył prawo, gdyż do wydania tego orzeczenia jest wprost zobligowany przepisem prawa powszechnie obowiązującego, gdyż organ działa na podstawie i w granicach prawa.

W ocenie Skarżącej uznanie przez organ "Ponaglenia" z dnia [...] sierpnia 2023r. jako "Podania" w sprawie, narusza prawa Skarżącej jako policjanta - strony postępowania, gdyż organ samodzielnie dokonuje kwalifikacji żądań, niezgodnie z oczekiwaniami strony

Komendant Główny Policji wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. póz. 137, z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329) - dalej p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności.

Stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Przechodząc do meritum sprawy, zgodnie z art. 120b ustawy o Policji:

1. Policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913 i 1703), lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne.

2. Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

3. Decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, wydaje nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu przez policjanta wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1.

4. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, policjant podlega opiniowaniu służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 35, jeżeli od dnia wydania ostatniej opinii o tym policjancie upłynęły co najmniej 3 miesiące.

5. Świadczenia teleinformatycznego nie przyznaje się w przypadkach, o których mowa w art. 120a ust. 7. Przepisy art. 120a ust. 8 i 9 stosuje się.

6. Świadczenia teleinformatycznego nie wypłaca się w przypadkach, o których mowa w art. 120a ust. 10.

7. Do wypłaty świadczenia teleinformatycznego stosuje się przepisy art. 120a ust. 11-13.

W ocenie Organu użyty w przepisie art. 120b ustawy o Policji zwrot "przyznaje się" oznacza, że świadczenie teleinformatyczne jest uprawnieniem o charakterze obligatoryjnym, z tym jednak zastrzeżeniem, że każdorazowo organ Policji zobligowany jest przed wydaniem decyzji o przyznaniu tego świadczenia do ustalenia czy osoba, której ma zostać ono przyznane spełnia ustawową przesłankę do jego otrzymania.

Okoliczność tę ustala się w sposób odrębny (niejako na nowo) za dany rok kalendarzowy, niezależnie od rozstrzygnięcia jakie wobec danej osoby zapadło w okresie poprzednim. Finalnie kompetencję w tym zakresie posiada organ Policji, który wydaje rozstrzygnięcie w tej sprawie.

Dopiero pozytywna weryfikacja przez organ spełnienia warunków, o których mowa w art. 120b ust. 1 i 2 ustawy o Policji stanowi podstawę do zainicjowania z urzędu postępowania administracyjnego wobec danej osoby. Natomiast brak takiego potwierdzenia, już na wstępnym etapie dokonywanej oceny, oznaczał brak podstaw do wszczęcia z urzędu przez organ Policji postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania tego świadczenia.

Należy wskazać, że przepis art. 61 § 1 k.p.a. przewiduje dwa sposoby wszczęcia ogólnego postępowania administracyjnego, tj. na żądanie strony lub z urzędu. W obu przypadkach czynności skutkujące wszczęciem postępowania powinny być podjęte przez podmioty uprawnione i powinny odpowiadać określonym w przepisach wymaganiom. Według wyroku NSA w Warszawie z 26.02.2009 r., I OSK 554/08, LEX nr 518252, niedopuszczalne jest mieszanie trybów postępowania, tj. traktowanie postępowania wszczętego na wniosek tak, jak postępowania wszczętego z urzędu.

W przedmiotowej sprawie jak wskazuje sam organ i jak wynika z treści art. 120b ust. 2 ustawy o Policji postępowanie winno być wszczęte z urzędu.

Kodeks postępowania administracyjnego nie określa natomiast daty wszczęcia postępowania z urzędu. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjęto, że jest to data podjęcia przez organ pierwszej czynności w sprawie, przy czym czynność ta powinna spełniać odpowiednie (ogólne) wymagania. W postanowieniu NSA w Warszawie z 4.03.1981r., SA 654/81, ONSA 1981/1, poz. 15, stwierdzono, że: "Wobec faktu, że kodeks postępowania administracyjnego nie rozstrzyga sposobu ustalania daty wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, za datę taką można uznać dzień pierwszej czynności urzędowej dokonanej w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji, pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono stronę"; w orzeczeniu NSA, SA 152/81, GP 1982/1, przyjęto: "Ustalając datę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu bierze się pod uwagę pierwszą czynność dokonaną przez organ administracji państwowej na zewnątrz w stosunku do strony. Korespondencja wewnętrzna pomiędzy organami nie skutkuje wszczęcia postępowania".

Powyższa wykładnia jest akceptowana przez WSA w Warszawie w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę.

Wszczęcie postępowania przez organ nastąpiło więc w dacie udzielenia odpowiedzi (pismo z dnia [...].08.2023r.) na pismo Skarżącej z dnia [...] sierpnia 2023r. zatytułowane "Ponaglenie".

Pismo Skarżącej z dnia [...] sierpnia 2023r. zostało zatem złożone przed datą wszczęcia postępowania administracyjnego przez Organ w przedmiocie świadczenia teleinformatycznego.

Za bezczynność organu administracji publicznej należy uznać taki stan postępowania, w którym organ administracji publicznej prowadzący postępowanie narusza obowiązujący w tym postępowaniu termin załatwienia sprawy administracyjnej albo termin ustalony zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie. Przyczyny, z powodu których nastąpiło przekroczenie terminu załatwienia sprawy, są nieistotne dla stwierdzenia bezczynności organu.

Jak wskazano wyżej aby rozstrzygnąć czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekłości postępowanie musi zostać wszczęte postępowanie administracyjne (czy to z urzędu czy na wniosek, w zależności od przesłanek konkretnej sprawy).

W przedmiotowej sprawie "Ponaglenie" złożone przez Skarżącą dopiero skutkował podjęciem przez Organ pierwszych czynności w sprawie, co było równoznaczne z wszczęciem postępowania (pismo z dnia [...].08.2023r.). Dopiero od tej daty, przy spełnionych wymaganiach formalnych (takich jak wniesienie ponaglenia do Organu, po ww. dacie) Sąd miałby możliwość wypowiedzenia się w kwestii przesłanek materialnych w zakresie oceny potencjalnej bezczynności lub przewlekłości Organu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę w całości.