Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 89/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2014 r. S. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. ustalającą mu wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.500 zł, skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z ich emerytur w łącznej kwocie ok. 2.265 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku. Wspólnie z żoną zamieszkuje na zasadzie dożywocia w domu należącym do ich córki, ponosząc związane z tym koszty utrzymania. Stałe miesięczne koszty utrzymania strona określiła na kwotę ok. 600 zł (prąd, gaz, woda, wywóz nieczystości, podatek od nieruchomości). Skarżący oświadczył także, że dodatkowo około 500 zł miesięcznie stanowią wydatki rodziny na leki (oboje z żoną są osobami schorowanymi) z uwagi na swój stan zdrowia i zakaz dźwigania są zmuszeni do korzystania pomocy osoby trzeciej (sprzątanie i zakupy) ponosząc z tego tytułu wydatek rzędu 400 zł miesięcznie.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2015 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 150 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.

Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym podniósł, że wraz z żoną otrzymują "na rękę" około 2.000 zł. Ponadto Urząd Skarbowy w Z. powiadomił małżonków, że będzie egzekwował należności wynikające z zaskarżonej decyzji przez potrącenie 30% emerytur, co będzie stanowiło kwotę około 600 zł. Powyższe oznacza, że małżonkowie będą otrzymywać około 1.400 zł.

Skarżący zakwestionował ocenę referendarza, zgodnie z którą dochody małżonków pozwalają na poczynienie oszczędności. Podniósł, że wydatki na utrzymanie, leki i leczenie pochłaniają wszelkie dochody małżonków.

Do sprzeciwu załączono fotokopię zawiadomienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia 17 lutego 2015 r. zawierającego informację, że w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, od marca 2015 r. świadczenie emerytalne skarżącego będzie wynosiło 1420,92 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a." w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Z przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 P.p.s.a. wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 P.p.s.a.).

Z przywołanych przepisów wynika, że na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy zatem od tego, czy strona wykaże przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wykazanie tych przesłanek powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

Po przeanalizowaniu danych zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz okoliczności podniesionych w sprzeciwie, sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącego jest zasadny.

Jak wskazano powyżej z załączonego do sprzeciwu zawiadomienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia 17 lutego 2015 r. wynika, że na skutek egzekucji prowadzonej parez Urząd Skarbowy w Z. świadczenie emerytalne skarżącego zostało ograniczone, od marca 2015 r. do kwoty 1420,92 zł.

Biorąc pod uwagę, iż stałe miesięczne koszty utrzymania strona określiła na kwotę około 600 zł (prąd, gaz, woda, wywóz nieczystości, podatek od nieruchomości), a ponadto ponosi wraz z żoną wydatki na leki w wysokości około 500 zł miesięcznie, sąd ocenił, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść nawet częściowych kosztów postępowania. Wobec powyższego sąd uwzględnił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 260 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.