Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 56/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. B. (zwany dalej "skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego

w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że sprawa podlega procedurze przewidzianej przez Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na treść art. 1 pkt 4 k.p.a. Zaznaczył także, że Kodeks postępowania karnego nie reguluje powyższych kwestii. Ponadto nadmienił, że

w dniu [...].07.2012 r. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w B. o wydanie, na podstawie akt sprawy, a w szczególności znajdującej się w aktach sprawy opinii psychiatrycznej, zaświadczenia o stanie zdrowia i zdolności do udziału

w postępowaniu. Następnie po upływie 7 dni złożył do Prokuratury Okręgowej

w B. zażalenie na bezczynność Prokuratora Okręgowego w B. W ocenie skarżącego skarga jest zasadna, gdyż do dnia dzisiejszego nie zostało wydane przedmiotowe zaświadczenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako dotyczącej działalności nieobjętej właściwością sądu administracyjnego i w związku z tym niedopuszczalnej, a w przypadku uznania, że jest dopuszczalna o jej oddalenie.

W uzasadnieniu Prokurator Rejonowy w B. wyjaśnił, że skarżący w toku prowadzonego przeciwko niemu postępowania przygotowawczego [...], powołując się na art. 217 §1 w zw. z art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., złożył w dniu

[...].07.2012 r. wniosek o wydanie zaświadczenia o aktualnym stanie zdrowia psychicznego. Pismem z dnia [...].07.2012 r. organ poinformował skarżącego, że Prokuratura nie jest organem uprawnionym do wystawiania zaświadczeń o stanie zdrowia. W związku z niewydaniem w terminie 7 dni żądanego zaświadczenia, strona skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność Prokuratury Rejonowej w B., które zostało potraktowane jako skarga na prokuratora wykonującego pod nieobecność prokuratora referenta czynności w sprawie [...]. W dniu [...].08.2012 r. poinformowano skarżącego o przysługujących jemu i jego obrońcy uprawnieniach do zapoznania się z treścią opinii psychiatrycznej oraz o możliwości uzyskania jej odpisu lub kserokopii na zasadach określonych w art. 256 kodeksu postępowania karnego.

Ustosunkowując się do skargi na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia, Prokurator Rejonowy w B. podniósł, że postępowanie przygotowawcze prowadzone jest na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego, które w żadnym miejscu nie przewidują wydawania zaświadczeń komukolwiek i w jakimkolwiek przypadku. Organ zaznaczył, że przepisy art. 217

i następne k.p.a. dotyczą wydawania zaświadczeń przez organy administracji publicznej, o których mowa w art. 1 k.p.a. W związku z tym, że Prokuratura nie jest organem administracji publicznej, organ stwierdził, że nie mają do niej zastosowania przepisy dotyczące wydawania zaświadczeń. Tym samym, w ocenie organu, sprawa nie podlega kontroli sądu administracyjnego, który sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie ustalonym w art. 1-3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 .), powoływanej dalej jako p.p.s.a.

Każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga

w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym, że może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a. tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. może dotyczyć bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania polegającej na niewydaniu decyzji lub postanowienia.

Należy też wyjaśnić, że przez organy administracji publicznej, zgodnie z art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. rozumie są ministrów, w znaczeniu określonym w następnym punkcie tego przepisu, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działających

w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a. Ten ostatni przepis wymienia zaś inne niż organy administracji publicznej organy państwowe oraz inne podmioty, które są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1 tego artykułu, czyli spraw indywidualnych rozstrzyganych

w drodze decyzji administracyjnych. Z tego wynika, że Prokurator Rejonowy mógłby być uznany za organ administracji publicznej, gdyż jest innym niż organ administracji publicznej organem państwowym, ale tylko wtedy, gdyby był powołany do załatwienia spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29.02.2008 r. sygn. akt II SAB/Gd 4/08, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący domagał się wydania zaświadczenia w sprawie, która była przedmiotem postępowania przygotowawczego,

a więc w sprawie, która nie jest sprawą indywidualną rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej. Postępowanie przygotowawcze jest bowiem częścią postępowania karnego uregulowanego w Kodeksie postępowania karnego. Zatem w sprawie tej nie miały zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące wydawania zaświadczeń, w tym przepisy mówiące o obowiązku wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia (art. 219 k.p.a.) i co za tym idzie, o obowiązku rozpoznania zażalenia na takie postanowienie. Nie jest to zatem żadna sprawa, w której zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., można wnieść skargę na bezczynność organu administracji publicznej.

Należy też nadmienić, że w dniu [...].08.2012 r. Prokuratura Rejonowa poinformowała skarżącego o przysługujących jemu i jego obrońcy uprawnieniach do zapoznania się z treścią opinii psychiatrycznej oraz o możliwości uzyskania jej odpisu lub kserokopii na zasadach określonych w art. 256 kodeksu postępowania karnego.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji.