Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2562/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art.25 pkt1, art.30c , art.30e, art.30d,
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art.1, art.6d ust.1
journal: Dz.U. 2007 nr 42 poz 275
law: Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości - tekst jednolity
article: art.49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawartą w piśmie Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

L. T. Sp. z o. o. zwróciła się do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

W piśmie z dnia [...] marca 2010 r. Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. poinformowana spółkę o negatywnej ocenie wniosku.

Wobec powyższego strona złożyła protest na powyższe pismo.

Protest został rozpatrzony negatywnie, a zainteresowana zwróciła się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z odwołaniem.

W dniu [...] czerwca 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał pismo, nr [...], w którym stwierdził, że protest został rozpatrzony w sposób niewłaściwy, w związku z czym wniosek kwalifikuje się do ponownej oceny.

Pismem z [...] października 2010 r., nr [...] Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. poinformowała spółkę o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie.

W dniu [...] października 2010 r. (data nadania pocztowego) L. T. Sp. z o. o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. informację zawartą w piśmie Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest

informacja zawarta w piśmie Regionalnej Instytucji Finansującej – Fundacji Młodych i Średnich Przedsiębiorstw w W.

Podkreślenia jednakże wymaga, że zgodnie z art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712), za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Instytucja zarządzająca może natomiast, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy, w drodze porozumienia powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego. Podmioty te zostały skonkretyzowane w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 z dnia 12 czerwca 2009 r. informacje na temat priorytetów i działań POIG w ramach Działania 8.1. Wynika z niego m.in., że rolę instytucji Zarządzającej pełni Minister właściwy ds. rozwoju Regionalnego - Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Departament Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności, Instytucji Pośredniczącej - Minister Właściwy ds. Informatyzacji - Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Departament Społeczeństwa informacyjnego, Instytucji Wdrażającej/Pośredniczącej II stopnia - Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Status Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości został określony w art. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz, U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275) dalej; ustawa o PARP. Przepis ten stanowi, że Agencja jest państwową osobą prawną, której siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. Agencja może tworzyć oddziały w kraju. Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 1 powołanej ustawy Agencja realizując zadania z zakresu administracji rządowej uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca, udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6b ust. 1 ustawy.

Art. 6d ust 1 zdanie 1 ustawy o PARP ustanawia z kolei możliwość zlecenia regionalnej instytucji finansującej przez Agencję realizacji niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej, w szczególności: promocji, udzielania informacji, przyjmowania wniosków oraz nadzorowania sposobu wykorzystania pomocy.

Z Załącznika 4.3 - Opis systemu wdrażania działań zawartego w Szczegółowym opisie priorytetów POIG, 2007-2013, Priorytet 8 - Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej w systemie wyboru projektów w trybie konkursowym, wynika że zgodnie z opisem podmiotów systemu wdrażania Instytucją Wdrażającą jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Instytucją Pośredniczącą - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Instytucją Zarządzającą - Minister Rozwoju Regionalnego, natomiast Regionalna Instytucja Finansująca m.in. przyjmuje wnioski o dofinansowanie i dokonuje oceny formalnej i merytorycznej, zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG, a także zapewnia obsługę Komisji Konkursowej, przygotowuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) listę projektów rekomendowanych do dofinansowania, przyjmuje, weryfikuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) wnioski o płatność. Regionalna Instytucja Finansująca uczestniczy w realizacji działań informacyjnych i promocyjnych.

W ocenie Sądu tak ukształtowana rola Regionalnej Instytucji Finansującej (Fundacja Małych i Średnich Przedsiebiorstw w W.) uniemożliwia przyjęcie, że jest to organ administracji publicznej w rozumieniu art. 13 § 2 p.p.s.a. (v. postanowienie NSA z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 399/10).

Zakres zadań Regionalnej Instytucji Finansującej wskazuje, że ma ona charakter pomocniczy w stosunku do Instytucji Wdrażającej - Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Regionalna Instytucja Finansująca nie jest organem administracji publicznej. Fundacja Małych i Średnich Przedsiebiorstw w W. jest regionalnym partnerem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organem administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, była Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Po dokonaniu analizy sprawy Sąd stwierdził, że skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.

Ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, tj. informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Zacytowany przepis określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Dokumentacja nie spełniająca któregokolwiek z warunków nie będzie uznana za kompletną. Powyższy zapis ustawy należy odczytywać w ten sposób, że wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale, zaś wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej mogą być złożone w kopiach, z zastrzeżeniem, że wniosek o dofinansowanie może być wygenerowany elektronicznie i opatrzony podpisem strony (vide: postanowienie NSA z 30 września 2010r. sygn. akt: II GSK 1051/10).

Należy podkreślić, że informacja w przedmiocie oceny projektu zawarta jest w piśmie kierowanym do strony. Strona jest więc w posiadaniu oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu i zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. ma obowiązek dołączenia do skargi informacji w oryginale.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że skarżąca załączyła do skargi kserokopie wniosku o dofinansowanie, informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, informacji w przedmiocie oceny projektu oraz kopii wniesionych środków odwoławczych.

Zgodnie z art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują możliwości wezwania do uzupełnienia skargi niekompletnej. W odniesieniu do skargi niekompletnej nie ma zastosowania przepis art. 49 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "warunki formalne" należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna" sformułowanym w art. 30 c ust. 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego w przypadku braków w zakresie kompletności skargi brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 49 p.p.s.a., a zastosowanie znajduje przepis art. 30c ust. 3 pkt 5 u.z.p.p.r., stanowiący, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wskazać należy, iż również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 lipca 2009 r., sygn. II GSK 568/09 wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponieważ jednak w rozpoznawanej sprawie Strona nie została przez organ orzekający prawidłowo pouczona o tym, jakie wymogi musi spełniać skarga, Sąd ze względu na treść przepisu 30 d ust. 3 u.z.p.p.r., który stanowi, że na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, na rozprawie dnia 1 grudnia 2010 r. postanowił wezwać Skarżącą do uzupełnienia skargi poprzez złożenie ocenionego wniosku w oryginale, informacji o ocenie wniosku w oryginale, kopii wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej.

Strona wykonując wezwanie złożyła wygenerowany elektronicznie wniosek poświadczony za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu. Sąd uznał, że wniosek jako dokument pochodzący od Strony i przez nią podpisany spełnia wymóg oryginalności dokumentu.

Strona złożyła również kopię oceny wniosku potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu. Ponieważ ocena wniosku nie jest dokumentem wytworzonym przez Stronę, złożenie jej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez Stronę nie spełnia wynikającego z przepisu art. 30 c ust.2 u.z.p.p.r. wymogu złożenia tego dokumentu w oryginale.

Pozostałe dokumenty Strona złożyła zgodnie z wezwaniem.

W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Fakt, że dokumentacja załączona do skargi nie spełnia wymogów określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i nie jest kompletna, powoduje w konsekwencji, że nie jest kompletna skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Sąd zaznacza również, że podniesione przez Skarżącą zarzuty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mogą zostać merytorycznie rozpatrzone przez Sąd z uwagi na pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Jest to w istocie rozstrzygnięcie procesowe, będące odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym, odmawiające tym samym merytorycznego zbadania zasadności skargi z przyczyn formalnych.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że ponieważ ocena wniosku pomimo prawidłowego pouczenia została złożona w kserokopii , skarga jest niekompletna i na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. pozostawił skargę bez rozpatrzenia.