Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 550/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 64 § 2, art. 57 § 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
article: art. 14 ust. 2 i ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1123
law: Ustawa z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch, Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi S. Z. na pismo Prezydenta Miasta G. z dnia 16 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia zawitemu terminowi w sprawie dotyczącej weryfikacji kierowców zgłoszonych do licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności Prezydenta Miasta G. z dnia 16 kwietnia 2024 r., 2. zasądza od Prezydenta Miasta G. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

25 marca 2024 r. skarżący złożył w Referacie Transportu i Działalności Regulowanej aktualną listę kierowców do licencji nr [...] na krajowy przewóz osób taksówką.

Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 8 ust. 3 pkt 3a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1539), to jest kserokopie orzeczeń lekarskich i psychologicznych: J. B., S. Z., J. P., kserokopie ich prawa jazdy oraz potwierdzone notarialnie kopie zaświadczeń o niekaralności: J. B. i J. P.

Natomiast 29 marca 2024 r. za pośrednictwem poczty polskiej przesłał brakujące dokumenty wraz z aktualnym wykazem kierowców zgłoszonych przed 17 września 2023 r.

Powyższe uczynił w związku z obowiązkową weryfikacją wynikającą z art. 14 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r., poz. 1123).

Pismem z 16 kwietnia 2024 r. Prezydent Miasta G. poinformował skarżącego, że 31 marca 2024 r. upłynął zawity termin do przedłożenia w/w dokumentów. Termin ten nie został zachowany, dlatego posiadane uprawnienie zachowuje ważność jedynie do 30 czerwca 2024 r. Po tym dniu konieczne jest złożenie wniosku o udzielenie nowego uprawnienia.

W ocenie organu, nadanie korespondencji 29 marca 2024 r. w placówce pocztowej, nie mogło zostać uwzględnione, gdyż wpływ dokumentów nastąpił dopiero 3 kwietnia 2024 r., czyli po terminie.

22 maja 2024 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której nie zgodził się ze stanowiskiem Prezydenta Miasta G. w zakresie uchybienia zawitemu terminowi w sprawie dotyczącej weryfikacji kierowców zgłoszonych do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że jego wizyta w sprawie weryfikacji kierowców miała miejsce 25 marca 2024 r., gdzie okazał dokumenty potrzebne do weryfikacji. Wyjaśnił, że z powodu braku jednego z dokumentów zobowiązał się do jego dostarczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, co uczynił 29 marca 2024 r. Ponieważ urzędnik rozpoczął weryfikację dokumentów 25 marca 2024 r., zatem okoliczność, że wniosek wraz z brakującym dokumentem dosłał w terminie późniejszym nie ma większego znaczenia, gdyż zmieścił się w przewidzianym terminie, gdyż brakujące dokumenty wysłał 29 marca 2024 r., czyli w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skarżącego, urzędnik nie rozpoczął 25 marca 2024 r. weryfikacji wniosku, ponieważ ten nie został złożony tego dnia w Biurze Podawczym Urzędu Miejskiego w G. Weryfikacja dokumentów kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorców i przedsiębiorców wykonujących przewozy osób taksówką wymagała przedłożenia wniosku w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, w tym oryginałów lub notarialnie potwierdzonych kopii: orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, prawa jazdy. 25 marca 2024 r. pracownik urzędu potwierdził za zgodność z oryginałem część okazanych przez przedsiębiorcę dokumentów. Pozostałych dokumentów skarżący w formie papierowej nie złożył. Nie można zatem domniemywać, że 25 marca 2024 r. nastąpiła weryfikacja okazanych dokumentów, gdyż w tym dniu pracownik merytoryczny wyłącznie potwierdził za zgodność z oryginałem wykonanie kopii z oryginałów dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Skierowane do skarżącego pismo organu z 16 kwietnia 2024 r. jest zawiadomieniem o czynności pozostawienia podania bez rozpoznania, o jakiej mowa w art. 65 § 2 k.p.a. Oznacza ona, że uprawniony organ nie przeprowadzi postępowania polegającego na weryfikacji złożonych przez skarżącego dokumentów, o której mowa w art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej ustawę o transporcie drogowym, a to z tej przyczyny, że skarżący nie dotrzymał terminu określonego w przepisie art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej. Zdaniem organu termin ten jest terminem prawa materialnego i nie mają do niego zastosowania normy art. 57 § 5 k.p.a. wskazujące czynności, w wykonaniu których termin uznany jest za zachowany. W tym przypadku chodzi o art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. (Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe ... ).

Stanowiska tego Sąd nie podzielił.

Zdaniem Sądu przepis art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, (t.j. w Dz.U. z 2024 r., poz. 572, w skrócie k.p.a.) ma w tej sprawie zastosowanie, nawet jeśli termin z art. 14 ust. 2, a także ust. 3 ustawy zmieniającej ustawę o transporcie drogowym jest przepisem prawa materialnego. Czym innym jest charakter tego terminu, a czym innym sposób zrealizowania wymogu złożenia dokumentów we wskazanym terminie. Przepisy at. 57 § 5 k.p.a. określają czynności, przy zachowaniu których termin określony prawem uważa się za zachowany. Nie ma podstaw do twierdzenia, że postanowienie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. nie ma zastosowania do czynności polegającej na przedłożeniu organowi dokumentów wskazanych w art. 14 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej ustawę o transporcie drogowym. Jest to czynność wszczynająca postępowanie, nawet w tak okrojonej wersji, jaką przewidują przepisy tej ustawy, a jego efektem będzie stanowisko organu wyrażone zgodnie z jej przepisem w art. 14 ust. 4.

Pozostaje jeszcze jedna kwestia istotna z punktu widzenia prawidłowości postępowania administracyjnego i zapewnienia obywatelowi poczucia "bezpieczeństwa" w tym postępowaniu. Otóż w sytuacji, w której obowiązuje przepis prawa, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej, nie można wymagać, by obywatel interpretował ten przepis z uwzględnieniem "literatury przedmiotu" i "orzecznictwa sądowego" i rozróżniał termin procesowy od materialnego. Jeśli natomiast organ uważa, że było to konieczne, to zgodnie z art. 9 k.p.a. powinien o tym skarżącego pouczyć, czego nie ma śladu w aktach.

Mając to wszystko na uwadze Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności organu na podstawie przepisu art.146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2024 r., poz. 935).

Orzeczenie o kosztach postępowania zostało wydane z mocy art. 200 tej ustawy.