Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 425/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.58 § 1 pkt 3 w zw z z art 57 § 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1732/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. K. z dnia 1 czerwca 2022 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2023 r. odrzucił skargę A. K.z dnia 1 czerwca 2022 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że w skardze z dnia 1 czerwca 2022 r. A.K.oświadczył, iż "w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 03.02.1999 r. uchylającą decyzję Prezydium Rady Narodowej w Warszawie z dnia 24.09.1951 r." wnosi o jej uchylenie oraz "trzech decyzji Prezydenta m.st. Warszawy rozstrzygających o istocie sprawy, wynikającej ze zgłoszonego wniosku o zwrot tej nieruchomości Nr decyzji 149, 151, 154 z dnia 8 września 1999 r.".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uznało, że powyższe pismo stanowi skargę na decyzję tego organu z dnia 21 kwietnia 2021 r. nr KOC/4105/Go/15 i wniosło o odrzucenie skargi.

W piśmie z dnia 11 lipca 2022 r., stanowiącym w ocenie skarżącego uzupełnienie skargi, A. K. podniósł, że rozszerza swoją skargę w związku z postanowieniem Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 20 czerwca 2022 r. nr [...] o umorzeniu śledztwa. Przedstawił zarzuty dotyczące sposobu postępowania prokuratury w tej sprawie.

W piśmie z dnia 31 sierpnia 2022 r. skarżący oświadczył z kolei, że nigdy nie występował ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2021 r., a zatem organ odpowiedział na skargę, której skarżący nie złożył.

W związku z powyższym skarżący zarządzeniem z dnia 22 września 2022 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie

i jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 marca

2023 r.

W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 20 marca 2023 r. skarżący podniósł, że (cyt.): "sprecyzowanie skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia jest proste! SKO wydaje decyzję rażąco naruszają prawo! A Prokuratura Okręgowa zero profesjonalizmu! Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrok z dnia 31.03.2015 r. wyrok zgodny z prawem jednak bez jakichkolwiek skutków! Proszę aby Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał oceny wszystkich organów zajmujących się tą sprawą od dwudziestu trzech lat! Moim zdaniem jest winne SKO w Warszawie!"

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że z uwagi na treść nadesłanej przez skarżącego odpowiedzi, nie można uznać, by prawidłowo wykonał wezwanie Sądu do jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia, co skutkować musiało odrzuceniem skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych.

Zażalenie na przedmiotowe postanowienie wniósł A.K. domagając się jego uchylania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.

Zgodnie zaś z treścią art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z cytowanych przepisów wynika, że w przypadku gdy skarga jest obarczona brakiem formalnym w postaci niewskazania przedmiotu zaskarżenia i nieoznaczenia organu, którego działalności skarga dotyczy, przewodniczący wzywa stronę wnoszącą skargę do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni, a nieuzupełnienie braku w tym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Podkreślić w tym miejscu należy, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. W celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi wskazać tak skarżony organ jak i rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność organu, która ma stanowić przedmiot kontroli Sądu.

W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo skutecznego doręczenia wezwania w dniu 17 marca 2023 r., skarżący nie sprecyzował skargi w sposób pozwalający jednoznacznie określić Sądowi I instancji jakiego organu dotyczy skarga i co właściwie jest przedmiotem zaskarżenia, co uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu.

W związku z powyższym zasadnie Sąd Wojewódzki skargę odrzucił z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z. z art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.