Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 906/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 128, art. 223 par. 1-2, art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 11 października 2022 r. nr SKO.4100.153.22 w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1) oddala skargę; 2) przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa — Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi J. W.-K. kwotę 240,– (dwieście czterdzieści) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Sieradza decyzją z 4 stycznia 2021 r. ustalił R. P. wysokość podatku od nieruchomości za rok 2021 w kwocie 630,00 zł. Decyzja została doręczona podatnikowi 2 marca 2021 r.

W dniu 4 września 2022 r. podatnik złożył zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta Sieradza z 25 sierpnia 2022 r., oddalające zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. W piśmie tym zawarł między innymi wniosek o uchylenie wspomnianej wyżej decyzji z 4 stycznia 2021 r., ustalającej podatek od nieruchomości za rok 2021. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu wezwało stronę do wskazania jak należy interpretować powyższy wniosek, to jest: czy należy go potraktować jako odwołanie, czy też jako wniosek o zastosowanie innego trybu weryfikacji decyzji. W odpowiedzi podatnik wyjaśnił, że otrzymał kserokopię decyzji nakładającej podatek od nieruchomości oraz że składa odwołanie.

Postanowieniem z 11 października 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.; dalej: o.p.) stwierdziło uchybienie przez R. P. terminu do wniesienia odwołania od wspomnianej wyżej decyzji Prezydenta Miasta Sieradza z 4 stycznia 2021 r. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że podatnik składając odwołanie 4 września 2022 r., w sposób oczywisty uchybił terminowi do jego wniesienia, który upłynął 16 marca 2021 r., czyli 14 dni od doręczenia ww. decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 11 października 2022 r., R. P., zaskarżając powyższe postanowienie w całości i wnosząc o uznanie go za bezprzedmiotowe, zarzucił:

1) niewyjaśnienie w sposób jednoznaczny, niebudzący żadnej wątpliwości, czy decyzje organu są oryginalne, czy też są tylko kserokopiami, bez potwierdzenia zgodności z oryginałami, od których nie biegną żadne terminy;

2) niewyjaśnienie, czy wyliczony przez organ podatek od nieruchomości jest zgodny ze sposobem użytkowania nieruchomości jako rolnej i zgodnie z zapisem w księdze wieczystej;

3) niewyjaśnienie czy Modernizacja Ewidencji Gruntów i Budynków, przeprowadzona przez Starostwo Powiatowe z inicjatywy samorządu miejskiego przez firmę zewnętrzną, była przeprowadzona zgodnie z przepisami i w oparciu o jakie dowody oraz czy w celu osiągnięcia wyższych podatków.

W uzasadnieniu podatnik przyznał, że otrzymywał decyzje wymiarowe od organu, ale ich wygląd budził wątpliwości czy rzeczywiście są oryginalne, czy też są to kserokopie decyzji nieopatrzone potwierdzeniem zgodności z oryginałem. Podatnik wyraził przekonanie, że wymieniony w decyzji Skarbnik Miasta nie widział jej na oczy, a pieczęć Miasta Sieradza jest kserokopią, co oznacza, że decyzja jest kserokopią a nie oryginałem. W decyzji zmieniono również rachunek do wpłaty, co sugerowało — zdaniem strony — możliwość wyłudzenia pieniędzy. Ponadto żadne pismo pochodzące od organu, wysłane przez ePUAP, nie było podpisane elektronicznie. W dalszej części uzasadnienia strona podniosła argumenty przemawiające jej zdaniem za nierzetelnym przeprowadzeniem modernizacji, na podstawie której dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 223 § 2 o.p. termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję (art. 223 § 1 o.p.). Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 12 § 1 zd. 2 o.p.).

Decyzja Prezydenta Miasta Sieradza z 4 stycznia 2021 r., którą ustalono wysokość podatku od nieruchomości za rok 2021, została doręczona podatnikowi 2 marca 2021 r. W decyzji tej pouczono podatnika o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu w terminie 14 dni od otrzymania decyzji. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 16 marca 2021 r. Podatnik nie złożył odwołania w tym czasie. Dopiero w piśmie z 4 września 2022 r., zawierającym zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji oddalające zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, zamieścił wniosek o uchylenie wspomnianej wyżej decyzji z 4 stycznia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie wezwało podatnika do sprecyzowania wniosku, a następnie — zgodnie z wolą skarżącego — potraktowało ów wniosek jako odwołanie od wyżej wspomnianej decyzji.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że powołany wyżej przepis art. 223 § 2 o.p., przewidujący czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, nakłada jednocześnie na organ odwoławczy obowiązek badania, czy termin ten został zachowany oraz obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy odwołanie wniesione zostało po tym terminie (art. 228 § 1 pkt 2 o.p.). Badanie przez organ odwoławczy warunków zachowania terminu do wniesienia odwołania wymaga przede wszystkim ustalenia dnia, z upływem którego upływał termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia doręczenia decyzji stronie. Aby zatem odwołanie było skuteczne musi zostać zachowany termin do dokonania tej czynności. Uchybienie terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.

W rozpatrywanej sprawie przekroczenie terminu do wniesienia odwołania było oczywiste i zostało udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości. Decyzja Prezydenta Miasta Sieradza z 4 stycznia 2021 r. została doręczona podatnikowi 2 marca 2021 r. Odwołanie wniesione 4 września 2022 r., prawie półtora roku po terminie wynikającym z art. 223 § 2 o.p., zostało zatem słusznie uznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu za złożone po terminie. Konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 o.p., stwierdzenie, w formie postanowienia, uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż wydanie takiego postanowienia. Kwestionowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu zostało wydane z poszanowaniem przytoczonych reguł. Stąd też skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę przede wszystkim wskazać należy, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do merytorycznego badania odwołania wniesionego po terminie. Kolegium nie było zatem uprawnione ani do rozważania sposobu użytkowania nieruchomości skarżącego, ani analizowania zapisów księgi wieczystej, ani też ustalania czy modernizacja ewidencji gruntów była uzasadniona i została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Kolegium nie mogło też badać czy decyzja Prezydenta Miasta Sieradza z 4 stycznia 2021 r. została doręczona skarżącemu we właściwej formie, to jest czy została zachowana szczególna regulacja dotycząca decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, podatku rolnym lub podatku leśnym, przewidziana w art. 210 § 1a o.p., pozwalająca poprzestać na zamieszczeniu jedynie nadruku imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnianej do jej wydania. Wszystkie te kwestie nie mogą być badane, ponieważ jako objęte ostateczną decyzją ustalającą zobowiązanie podatkowe, podlegają ochronie wypływającej z zasady trwałości ostatecznych decyzji podatkowych (art. 128 o.p.).

W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), oddalił skargę. Wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu, Sąd przyznał na podstawie art. 250 tej ustawy.

db