Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 134/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka organu zarządzającego osobą prawną postanowił odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł od skargi na wskazaną wyżej decyzję W. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania podniósł, iż kwestionowane rozstrzygnięcie w przedmiocie działalności społecznej jest konsekwencją błędnej oceny dokonanej przez organ podatkowy. Zaznaczył nadto, że opłacenie wpisu nie pozostałoby bez wpływu na budżet rodziny wnioskodawcy. Zainteresowany pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga miesięczne dochody w wysokości [...]zł. Jako majątek wskazał [...],[...],[...],[...],[...] oraz [...]. Oświadczył, iż budżet domowy jest obciążony przez pożyczki: kredyt hipoteczny ([...]zł ) oraz konsumpcyjny ([...]zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Na gruncie obowiązujących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministarcyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych dla ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a.

Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania zaś koniecznego rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku, bowiem instytucja prawa pomocy obejmuje swoim zakresem grupę osób nieposiadających obiektywnie możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w niezbędnych wydatkach związanych z koniecznym utrzymaniem.

W oparciu o informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, iż miesięczny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego, w którym pozostaje skarżący sprowadza się do [...]zł. Jego wysokość jest wystarczająca, aby zapewnić rodzinie potrzebne środki utrzymania nawet po opłaceniu wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków na opłacenie kosztów sądowych nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.

Nawiązując natomiast do argumentacji odnoszącej się do błędnej oceny organu podatkowego jako uzasadniającej zwolnienie od kosztów zainicjowanego postępowania sadowoadministarcyjnego należy uznać jej nietrafność w świetle obowiązujących przepisów prawa.

Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.