Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 494/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, , Protokolant referent stażysta Monika Duma-Szymczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 r. sprawy ze skargi S. R. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa 1. oddala skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej jako: "RWKL", "Komisja I instancji") w dniu [...] listopada 2017 r., działając na podstawie art. 20 ust. 1 - 3 i art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r., poz. 330), § 17 i § 24 ust 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1078 ze zm.), § 11 i § 16 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2015 r., poz. 761 ze zm.) oraz § 5 pkt 7 i § 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012r., poz. 1013 ze zm.), wydała orzeczenie nr [...] w sprawie zdolności S. R. do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa.

Komisja I instancji rozpoznała u orzekanego:

1) przebyty uraz wielomiejscowy przebiegający ze [...][...] oraz licznymi stłuczeniami (w tym [...] - bez odległych następstw czynnościowych) skutkujący w obserwacji odległej przewlekłym zespołem bólowym [...] i bólami [...] z powysiłkową progresją - upośledzające nieznacznie sprawność ustroju - § 34 pkt 1, § 62 pkt 1 (w zast.),

2) przewlekły zespół bólowy [...] po przebytej chorobie [...] u osoby z niewielką [...], [...] oraz niespojeniem [...] S1 - upośledzające nieznacznie sprawność ustroju - § 34 pkt 9,

3) przebyte zaburzenia [...] - § 67 pkt 1,

4) cechy dysfunkcji [...] - § 68 pkt 1,

5) bóle kolan w wywiadzie bez odchyleń od normy w specjalistycznej ocenie klinicznej - bez § bez pkt,

6) drętwienie lewej kończyny górnej w wywiadzie bez uchwytnych odchyleń od normy w specjalistycznych badaniach klinicznych - bez § bez pkt.

RWKL uznała orzekanego za zdolnego do zawodowej służby wojskowej (kategoria Z, grupa II). Stwierdziła, że schorzenie rozpoznane w pkt 1 pozostaje w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku pozostającego w związku ze służbą (orzeczenie TWKL w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.). Stwierdziła nadto, że schorzenia rozpoznane w pkt 2, 3, 4, 5, 6 pozostają bez związku ze służbą wojskową. Jednocześnie Komisja nie zaliczyła orzekanego do żadnej grupy inwalidztwa.

W uzasadnieniu orzeczenia RWKL wskazała, że po analizie całości zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo-medycznej zespół orzeczniczy stwierdził, iż stopień nasilenia rozpoznanych u orzekanego schorzeń nie daje podstaw do stwierdzenia niezdolności do zawodowej służby wojskowej i ustalenia inwalidztwa.

Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. S. R. wniósł odwołanie od ww. orzeczenia RWKL w [...]. Wskazał, iż Komisja I instancji dopuściła się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., bowiem nie wyjaśniła z jakich względów uznała go za zdolnego do zawodowej służby wojskowej pomimo stwierdzonego 10% trwałego uszczerbku na zdrowiu i niezdolności do Służby w Wojskach [...]. Nie wyjaśniła również dlaczego uznała, że stwierdzone schorzenia nie pozostają w związku ze służbą. Podkreślił, że to właśnie w czasie służby wojskowej doznał urazu [...]. W związku z powyższym wniósł o uznanie go za inwalidę w związku ze służbą wojskową.

Orzeczeniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], powołując w podstawie prawnej m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu wskazała, że [...] S. R. pełnił służbę wojskową od dnia [...] sierpnia 2007 r. w [...] Ośrodku Szkolenia Kierowców w [...], następnie przez okres 6-ciu miesięcy służył w JW [...]. Od dnia [...] kwietnia 2008 r. do dnia [...] października 2011 r. wymieniony pełnił zawodową służbę wojskową w JW [...] w [...] na stanowisku kierowcy, a od dnia [...] października 2011 r. w [...] Batalionie [...] na stanowisku [...]. Z powodu długotrwałego zwolnienia lekarskiego orzekany został skierowany w dniu [...] lutego 2016 r. do RWKL w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej i zdolności do służby w jednostkach [...]. W dniu [...] marca 2016r. RWKL wydała orzeczenia: nr [...] uznające [...] S. R. za zdolnego do zawodowej służby wojskowej oraz nr [...] uznające go za niezdolnego do służby w jednostkach [...]. Na skutek odwołania orzekanego CWKL orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie nr [...].

Zdaniem CWKL, analiza całokształtu dokumentacji orzeczniczej wykazała, że RWKL w ramach obecnego procesu orzeczniczego przeprowadziła stosowne badania i konsultacje wymagane do określenia stanu zdrowia i zdolności orzekanego do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa.

Kierownik Klinicznego Oddziału Neurologicznego - [...] G. G. w badaniu przedmiotowym neurologicznym przeprowadzonym w dniu [...] października 2017 r. stwierdził: "Bez objawów ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego. Dgn.: Stan po kompresyjnym [...][...]. Przebyte stłuczenie klatki piersiowej". Z kolei specjalista neurochirurg Klinicznego Oddziału Neurochirurgii - [...] D. S. stwierdził w dniu [...] października 2017 r. "Stan po urazie wielomiejscowym podczas skoku ze spadochronem w sierpniu 2010 r. Hospitalizowany w tutejszym szpitalu. Obecnie zgłasza ból [...] odcinka [...] oraz drętwienie lewej kończyny górnej. Objawy ubytkowe neurologiczne ujemne. W badaniu rtg [...][...] w wyniku złamania kompresyjnego". W ramach postępowania orzeczniczego odbyła się konsultacja [...], przeprowadzona przez [...] W. W. - specjalistę Klinicznego Oddziału Chirurgii Urazowej i Ortopedii, która w dniu [...] października 2017 r. wykazała złamanie kompresyjne [...][...] z jego s [...]. Przebyta choroba [...]. Przebyte stłuczenie klatki piersiowej. [...] [...]. Konsultacja [...] wykazała szereg objawów i dolegliwości zakwalifikowanych podczas konsultacji [...] jako cechy dysfunkcji [...], natomiast [...] rozpoznał przebyte zaburzenia [...] po odejściu z wojska do stanu cywilnego.

CWKL stwierdziła, że na podstawie wyników badań i ww. konsultacji prawidłowo rozpoznano schorzenia (pkt 8) a ich kwalifikacja została określona zgodnie z przepisami zawartymi w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...) i u osób orzekanych według grupy II nie powoduje przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Dalej CWKL wskazała, że podstawą do określenia związku schorzeń ze służbą wojskową jest stwierdzenie dwóch przesłanek jednocześnie, tj. rozpoznanie schorzenia występującego w wykazie chorób, stanowiących załącznik nr 1 lub 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej (...) oraz stwierdzenie szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach określonych w tych załącznikach przy wykorzystaniu informacji zawartych w dokumentach wymaganych przed wydaniem orzeczenia i dostarczanych przez organy kierujące do WKL zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...), a wykazanych w § 17 ust. 1 tego rozporządzenia. Brak udokumentowanej którejkolwiek z ww. przesłanek nie daje podstaw wojskowej komisji lekarskiej do określenia związku schorzenia ze służbą wojskową.

Zdaniem CWKL, Komisja I instancji dołożyła wszelkich starań w celu prawidłowego i rzetelnego wyjaśnienia stanu zdrowia orzekanego. W sposób szczególny potraktowano schorzenie [...] i w tym celu zlecono stosowne badanie RTG [...] oraz powierzono przeprowadzenie konsultacji [...], [...] oraz [...] specjalistom z Kliniki [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego w [...].

Wyniki przeprowadzonych konsultacji są jednoznaczne i zgodne w swojej ocenie oraz spójne z diagnozą postawioną przez specjalistów w czasie procesu orzeczniczego w 2016 r. Stwierdzone obecnie rozpoznania oraz stopień zaawansowania schorzeń [...] nie spełniają znamion inwalidztwa jakiejkolwiek grupy. Komisja zatem miała wystarczające podstawy do ustalenia rozpoznania w punktach 8.1 - 8.6 zaskarżonego orzeczenia oraz dokonała prawidłowej kwalifikacji orzeczniczej przypisując odpowiednim schorzeniom właściwe paragrafy oraz odpowiednio określiła związek poszczególnych schorzeń ze służbą wojskową.

CWKL podkreśliła, że utrzymujący się przewlekle zespół bólowy [...] w przebiegu choroby [...] i nakładającego się na nią przebytego kompresyjnego [...][...] bez objawów ubytkowych może wymagać dalszego leczenia przeciwbólowego i rehabilitacji, ale jego stopień nasilenia nie powoduje aktualnie niezdolności do zawodowej służby wojskowej zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Konkludując CWKL stwierdziła, że orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. zostało wydane po dogłębnej analizie całości dokumentacji oraz zgodnie z aktualnym stanem faktycznym i obwiązującymi przepisami prawa, a zatem brak jest podstaw do jego uchylenia.

Pismem z dnia 3 marca 2018 r. S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CWKL z dnia [...] lutego 2018 r. kwestionując je w całości.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Komisje Lekarskie obu instancji, odmawiając przyznania mu grupy inwalidzkiej z racji kontuzji [...] jakiej doznał w dniu [...] sierpnia 2010 r., pomijają fakt zwiększającego się procentowego uszczerbku na zdrowiu. Podniósł również, że rozpoczął służbę wojskową będąc zupełnie zdrowym, zaś po wypadku został kaleką, przy czym stan jego zdrowia ciągle się pogarsza. W związku z powyższym skarżący wniósł o uznanie go za inwalidę wojskowego i przyznanie renty inwalidzkiej.

W odpowiedzi na skargę CWKL w [...] wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Dokonując oceny przedmiotowej sprawy w świetle powyższych kryteriów, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w części dotyczącej związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04 (publ. CBOSA), wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, określające ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2017 r., poz. 1430 ze zm.) czy ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.). Orzeczenia tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby, ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz inwalidztwa - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (por. uchwała składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; publ. OSNP 2000/5/167). Analogiczne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (publ. ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego) stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził NSA w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04.

W niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi, S. R. zaskarżył w całości orzeczenie CWKL w [...], a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd obowiązany był stwierdzić niedopuszczalność skargi w ww. zakresie i ją odrzucić.

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w części dotyczącej określenia zdolności [...] S. R. do zawodowej służby wojskowej, Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie jest nieuzasadniona. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że orzeczenie w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej zostało wydane w stosunku do żołnierza rezerwy (byłego żołnierza zawodowego), "zwolnionego nie na stan zdrowia", jak wynika z treści skierowania z dnia [...] września 2017 r. Ponadto skarżący w odwołaniu od orzeczenia RWKL w [...], obok orzeczenia w przedmiocie inwalidztwa kwestionował również orzeczenie o uznaniu go za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, zaś przedmiotem skargi uczynił ww. orzeczenie CWKL utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] "w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa".

Zaznaczenia wymaga, że wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), które poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.), jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. Jednak w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu, przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w pełnym zakresie. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu.

Zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczaniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i [...] do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia.

W myśl § 17 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, tj. dokumentów dołączonych do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego, w szczególności na podstawie: odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich, historii chorób leczenia szpitalnego, karty badań profilaktycznych i okresowych, książki zdrowia żołnierza zawodowego, akt postępowania powypadkowego.

Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową (§ 19 ust. 1).

Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL w [...] rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2).

Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a także czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony m.in. na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził uchybień w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia CWKL z dnia [...] lutego 2018 r. Komisja I instancji dokonała bowiem prawidłowej kwalifikacji rozpoznania określonego w punktach 8.1 - 8.6 do odpowiednich paragrafów załącznika nr 1 (grupa II obejmująca żołnierzy rezerwy - byłych żołnierzy zawodowych) do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r., zaś zaliczenie skarżącego do kategorii Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy. Również CWKL zasadnie uznała, że zaskarżone orzeczenie Komisji I instancji odpowiada prawu. Podejmując rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia CWKL należycie uzasadniła swe stanowisko.

Z akt sprawy wynika, że w wyniku przeprowadzonych badań i konsultacji rozpoznano u orzekanego przebyty uraz wielomiejscowy przebiegający ze [...][...] oraz licznymi stłuczeniami (w tym [...] - bez odległych następstw czynnościowych) skutkujący w obserwacji odległej przewlekłym [...] i [...] z powysiłkową progresją - upośledzające nieznacznie sprawność ustroju (punkt 8.1). Schorzenie to prawidłowo zakwalifikowano do § 34 pkt 1 oraz § 62 pkt 1 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. Do § 34 pkt 1 kwalifikuje się bowiem skoliozę 1-go stopnia oraz wady [...] wrodzone lub nabyte nieupośledzające sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju, przy czym zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do [...] zalicza się: [...]. Natomiast do § 62 pkt 1 kwalifikuje się przewlekłe zespoły [...]. W przypadku obu tych kwalifikacji w kolumnie 5 (grupa II) przewidziana jest kategoria Z - zdolny do służby wojskowej.

Z kolei w punkcie 8.2. orzeczenia rozpoznano u orzekanego przewlekły zespół [...] po przebytej chorobie [...] u osoby z niewielką [...], [...] oraz niespojeniem łuku trzonu kręgu S1 - upośledzające nieznacznie sprawność ustroju. Schorzenie to prawidłowo zakwalifikowano do § 34 pkt 9, który obejmuje inne choroby [...] nieupośledzające sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzające sprawność ruchową. Kwalifikacji z § 34 pkt 9 odpowiada również kategoria Z.

Ponadto u orzekanego rozpoznano przebyte zaburzenia adaptacyjne (punkt 8.3) oraz cechy dysfunkcji [...] (punkt 8.4), które zakwalifikowano odpowiednio do § 67 pkt 1 oraz § 68 pkt 1. Kwalifikacja z § 67 pkt 1 dotyczy reakcji adaptacyjnej krótkotrwałej, przy czym reakcję adaptacyjną definiuje się - zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi - jako przemijające, [...] zaburzenia [...] w postaci zaburzeń emocjonalnych ([...]) oraz zaburzenia zachowania ([...]) w postaciach mieszanych, powstające pod wpływem stresujących wydarzeń lub sytuacji, u osób w zasadzie zdrowych [...]. Punkt 1 dotyczy reakcji przebytych lub rokujących ustąpienie w ciągu 6 - 9 miesięcy. Z kolei kwalifikacja z § 68 pkt 1 dotyczy zaburzeń osobowości nieznacznie upośledzających zdolności adaptacyjne, co zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi dotyczy osób z cechami zaburzonej osobowości bez objawów trwałego nieprzystosowania. W obu opisanych przypadkach rozporządzenie przewiduje kategorię Z.

Rozpoznania z punktów 8.5 i 8.6 - bóle kolan w wywiadzie bez odchyleń od normy w specjalistycznej ocenie klinicznej oraz drętwienie lewej kończyny górnej w wywiadzie bez uchwytnych odchyleń od normy w specjalistycznych badaniach klinicznych (bez § bez pkt) nie stanowią przeciwwskazania do zawodowej służby wojskowej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa. Rozpoznane schorzenia zostały prawidłowo zakwalifikowane do przytoczonych powyżej paragrafów załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.

W zaskarżonym orzeczeniu CWKL prawidłowo przedstawiła zebrany w sprawie materiał dowodowy, rozważyła również jego moc dowodową, a w konsekwencji doszła do przekonania, że spełnione zostały przesłanki zastosowania danej normy w sprawie. Stan faktyczny sprawy nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia, bowiem organ rozważył wszystkie okoliczności sprawy niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Obszerne uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia, powołujące m.in. aktualne wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji specjalistycznych, odzwierciedla stanowisko organu.

W świetle powyższego uznać należy, że zaskarżone orzeczenie CWKL w [...] utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2017 r., kwalifikujące skarżącego jako zdolnego do zawodowej służby wojskowej, nie narusza prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie - jak w pkt 2 sentencji.