Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 284/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Burmistrza Miasta Kudowa-Zdrój w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 lutego 2024 r. P. S. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Kudowa-Zdrój polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia 1 sierpnia 2023 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie zadłużenia mieszkania komunalnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie.

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 u.p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 u.p.p.s.a.).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 u.p.p.s.a.):

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a u.p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 u.p.p.s.a.).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 u.p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 u.p.p.s.a.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Skarga na bezczynność dopuszczana jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić trzeba, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu albo podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

Odnosząc przywołane przepisy do przedmiotu skargi wniesionej przez stronę do tutejszego Sądu należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Przedmiotem zaskarżenia jest bowiem bezczynność Burmistrza Miasta Kudowa-Zdrój polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia 1 sierpnia 2023 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie zadłużenia mieszkania komunalnego. Z załączonej przez organ dokumentacji wynika, że skarżąca jest dłużnikiem Gminy Kudowa-Zdrój z tytułu najmu lokalu komunalnego. Zadłużenie strony w stosunku do Gminy Kudowa-Zdrój jest egzekwowane na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I Nc 3256/13 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku w sprawie o sygn. akt KM 255/22.

Dokonując oceny żądania skarżącej w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że problematyka związana z najmem nieruchomości, w szczególności kwestie spłaty zaległości z tytułu zapłaty czynszu, jak i prowadzonego z tego tytułu postępowania egzekucyjnego, są sprawami z zakresu prawa cywilnego. Są to więc sprawy cywilne, które - stosownie do art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1550 ze zm.) - powinny być rozpoznawane przez sądy powszechne. Inaczej rzecz ujmując właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje rozstrzygania kwestii wynikających ze stosunków cywilnoprawnych. Dla wszelkich zatem sporów dotyczących spłaty zadłużenia wynikającego z najmu lokali mieszkalnych, w tym pochodzących z zasobów gminy, właściwy będzie sąd powszechny.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżony organ nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że nie mogła mieć miejsca podnoszona przez stronę w skardze bezczynność działania organu administracji publicznej, gdyż rozpatrywana sprawa ma charakter cywilnoprawny.

Z tych względów - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego - orzeczono jak w sentencji postanowienia.