Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 4210/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 127 par 3, art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Po 428/20 w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr SKO.Eg.40.39.2019 w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Po 428/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA") oddalił skargę M. L. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej: "SKO") z dnia w Poznaniu 30 sierpnia 2019 r.

w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sadów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący zaskarżył go

w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący wniósł także o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

w postępowaniu kasacyjnym, według norm przepisanych. Ponadto wnioskował

o przyznanie Skarżącemu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I. na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.;

a) art. 3 par 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 151 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że działanie organów I administracji publicznej było prawidłowe, co uzasadniało oddalenie skargi,

b) art. 127 par 3 kpa, poprzez przyjęcie, że wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać za niedopuszczalny,

c) art. 134 kpa, poprzez stwierdzenie, że organ odwoławczy prawidłowo przeprowadził postępowanie wstępne.

II. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego: w postaci art. 8 KPA, tj. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej.

SKO nie skorzystało z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Pismo, w którym wnoszono o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie może być uznane za odpowiedź na skargę kasacyjną, gdyż zostało podpisane przez Prezesa SKO.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 95 z późn. zm.). Strony zostały powiadomione o skierowaniu skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym z jednoczesnym pouczeniem o możliwości uzupełnienia argumentacji uzasadnienia skargi kasacyjnej albo żądania jej oddalenia.

W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.

Naczelny Sąd Administracyjny za nieusprawiedliwiony uznaje zarzuty naruszenia przez WSA przepisów art. 3 § 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 151 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że działanie organów I administracji publicznej było prawidłowe, co uzasadniało oddalenie skargi oraz naruszenia art. 127 § 3 w zw. z art. 134 ustawy z dnia 124 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), poprzez przyjęcie, że wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać za niedopuszczalny.

Należy przypomnieć, że stosownie do postanowień art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Natomiast art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Nie ulega wątpliwości, że przepisy art. 134 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. zobowiązują organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania polegającego na podjęciu czynności mających na celu ustalenie, czy środek w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest dopuszczalny, oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Zaistnienie przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie, zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 134 k.p.a., a więc postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia. W takiej sytuacji rozpatrzenie co do istoty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest możliwe.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA właściwie ocenił, że SKO prawidłowo uznało, że wniosek Skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a. należało uznać za niedopuszczalny. Wniosek ten dotyczył bowiem postanowienia SKO z dnia 28 czerwca 2018 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy D. z dnia 28 listopada 2018 r., w którym organ I instancji uznał za bezzasadne zarzuty Skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego, odnoszącego się do zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015, 2016 i 2017 r. Opisane wyżej postanowienie z dnia 28 czerwca 2018 r. wydane przez SKO nie było postanowieniem wydanym w pierwszej instancji, zostało wydane z uwagi na wniesione przez Skarżącego zażalenia na postanowienie organu I instancji, tj. Wójta Gminy D. Zasadnie zatem przyjął WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że skoro postanowienie z dnia 28 czerwca 2018 r. nie zostało wydane przez SKO, jako organ działający w pierwszej instancji, wobec tego nie może zostać objęte wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. Takim żądaniem mogą być bowiem wyłącznie objęte orzeczenia wydane w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny za chybiony uznaje również zarzut naruszenia przez WSA przepisów art. 8 k.p.a., tj. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną jako nie zasługującą na uwzględnienie i stosując przepisy art. 184 p.p.s.a., oraz będąc związany wnioskami i uzasadnieniem skargi kasacyjnej, poprzez treść art. 183 § 1 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.

Bogusław Woźniak Anna Dalkowska Sławomir Presnarowicz (spr.)