Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 547/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku L. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) L. W. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2016 r. znak [...]

w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

z uwagi na negatywne konsekwencje trudne do przywrócenia, do których mogłoby dojść w przypadku natychmiastowego jej wykonania oraz trudną sytuacją finansową skarżącego. Podniósł dalej, iż według orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 233/11, sąd może udzielić ochrony tymczasowej zawsze, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie tylko, gdy strona udowodni we wniosku, że niebezpieczeństwo takie zachodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowiące odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie, przy czym w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny

z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji

w sprawie kary pieniężnej, a zatem aktu, który podlega wykonaniu. Jego zastosowanie oznacza spowodowanie zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładający na wnioskodawcę określone obowiązki może być zrealizowany, w przypadku braku dobrowolnego jego wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej. Przy czym nieuregulowanie należności pieniężnej we wskazanym terminie skutkuje wszczęciem postępowania egzekucyjnego w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej, co generuje dodatkowe koszty.

Zaskarżone rozstrzygnięcie jest decyzją ostateczną, a zatem nadaje się do wykonania w drodze przymusu administracyjnego. Organ może przystąpić do egzekucji administracyjnej kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją, nie bacząc na wynik postępowania sądowego. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary pieniężnej ([...] zł), koszty ewentualnej egzekucji administracyjnej, jak również argument o braku posiadania środków na wskazany cel, a w związku z tym fakt, że uiszczenie kary destabilizowałoby sytuację finansową rodziny skarżącego, należało przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody, a powstałych skutków nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3

i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.