Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 801/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2025-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr [...], [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 26 września 2024 r. na decyzję bliżej opisaną w komparycji niniejszego postanowienia nie został wskazany nr PESEL skarżącego M. P. (k. 7). Skarga przy jej wniesieniu została opłacona kwotą 500 zł tytułem wpisu od skargi (k. 10, 14).

W wykonaniu pkt IV lit. a zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2024 r. (k. 1, 50), skarżący został wezwany do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania i pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 51) został awizowana pod adresem skarżącego (k. 60, 60v) najpierw w dniu 12 grudnia 2024 r. (I awizo), a następnie 20 grudnia 2024 r. (II awizo).

Przesyłka została w dniu 30 grudnia 2024 r. zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakresie wskazania nr PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu bez jej merytorycznego rozpoznania.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wynika natomiast, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie należało uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego zostało skutecznie doręczony stronie w dniu 27 grudnia 2024 r., na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu, skierowana do strony skarżącej na adres wskazany w skardze, została prawidłowo dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo w dniu 12 grudnia 2024 r.; drugie awizo z dnia 20 grudnia 2024 r.) oraz pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej zgodnie z art. 73 § 1-3 p.p.s.a., o czym poinformowano adresata poprzez pozostawienie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie przesyłka została w dniu 30 grudnia 2024 r. zwrócona do WSA w Poznaniu, z uwagi na brak jej podjęcia przez adresata.

W konsekwencji należało przyjąć, że pomimo doręczenia skarżącemu w dniu 27 grudnia 2024 r. stosownego wezwania skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków w zakresie podania numeru PESEL upłynął z dniem 3 stycznia 2025 r. W wyznaczonym (ustawowym) terminie braki skargi nie zostały uzupełnione, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 500 zł Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 orzekł w pkt 2 sentencji.