Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1287/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 702/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy T. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 702/16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. Powyższą decyzją nakazano Gminie T. opróżnienie budynku mieszkalnego - dworu, położonego w miejscowości K., gm. T., na działce nr [...] - do dnia 16 maja 2016 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że niewstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji może spowodować znaczne szkody w mieniu Gminy T., ponieważ ewentualnie "nieuwzględnienie skargi" spowoduje poniesienie przez skarżącą dodatkowych kosztów. W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie zawiera żadnych szczególnych dowodów na to, że brak wstrzymania decyzji może wywołać w przyszłości niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że argumentacja strony nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Gmina T. wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wysoce prawdopodobne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, tj. konieczność poniesienia przez nią kosztów wykonania czynności wskazanych w przedmiotowej decyzji, które ze względu na charakter i zakres nałożonych obowiązków wielokrotnie przekraczają możliwości finansowe skarżącej. Wskazała, że wykonanie obowiązków wynikających z zaskarżonej decyzji jest nowym, dodatkowym obciążeniem dla skarżącej, nieprzewidzianym w budżecie Gminy. W ocenie strony wykonanie zaskarżonej decyzji narazi Gminę T. na niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych od odwrócenia skutków w postaci choćby braku środków na zabezpieczenie realizacji zaplanowanych w budżecie gminy bieżących zadań i inwestycji. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada rezerw finansowych zabezpieczających możliwość zrealizowania zaskarżonej decyzji. Będzie ono wiązało się z wydatkowaniem środków zabezpieczonych w konkretnej wysokości na ściśle zaplanowane w budżecie wydatki, co jednocześnie narazi Gminę na zarzut naruszenia dyscypliny budżetowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia jeszcze do oceny, że wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Gmina T. upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w postaci konieczności poniesienia znacznych, w jej ocenie niecelowych i nieprzewidzianych w budżecie Gminy wydatków związanych z wykonaniem tej decyzji. W uzasadnieniu zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazała, że uzasadnionymi wydatkami, które Gmina poniesie w związku z zabezpieczeniem lokali dla mieszkańców dworku w K., będą nakłady związane z przebudową i zmianą sposobu użytkowania budynku byłej Szkoły Podstawowej w C. na budynek mieszkalny wielorodzinny i świetlicę wiejską.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Twierdzenia strony odnoszące się do tych przesłanek wstrzymania wykonania aktu powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że ewentualna szkoda związana z wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie znaczna w kontekście jej ogólnej sytuacji finansowej. Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej. Również wysokość choćby szacowanych kosztów związanych z zabezpieczeniem lokali dla mieszkańców dworku w K. nie została poparta żadnymi dokumentami źródłowymi. W tej sytuacji bez odniesienia wysokości podnoszących przez skarżącą kosztów wykonania zaskarżonej decyzji do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej nie można przyjąć, że wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją spowoduje takie uszczuplenie w majątku Gminy, które można będzie uznać za znaczną szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.