Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 344/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2024 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 lutego 2024 r. nr SKO.F/41.4/86/2024/272 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2018 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.Przedmiotem skargi jest wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: O.p.) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 2 lutego 2024 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

2.1. Decyzją Prezydenta Miasta K. (dalej: Prezydent) z dnia 9 listopada 2023 r. nr [...] ustalono M. R. (dalej: Skarżący) wysokości podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie 64.012,00 zł.

2.2. W dniu 15 grudnia 2023 r. adwokat K. W. – pełnomocnik Skarżącego wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

2.3. Kolegium postanowieniem z dnia 2 lutego 2024 r. nr SKO.F/41.4/ 12/2024/272 odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż zgodnie z treścią art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 285 ze zm.) korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego.

Decyzja od której wniesiono odwołanie, została skierowana do pełnomocnika Strony na wskazany przez niego w pełnomocnictwie adres elektroniczny:/ [...] w dniu 10 listopada 2023 r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia przedmiotowa decyzja po dwukrotnym awizowaniu została doręczona w dniu 24 listopada 2023 r., zatem termin na wniesienie od niej odwołania upływał w dniu 8 grudnia 2023 r., skoro odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a do terminu nie wlicza się dnia, w którym decyzję doręczono. W myśl bowiem art. 12 § 1 O.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Ostatni dzień upływu terminu przypadał 8 grudnia 2023 r. - w dniu roboczym (piątek), a zatem nie ma zastosowania w sprawie przepis art. 12 § 5 O.p., zgodnie z którym, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

W związku z tym zauważyć należy, że przedmiotowe odwołanie z dnia 15 grudnia 2023 r., zostało wniesione po upływie wyżej określonego terminu.

2.4. W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej – adwokat - zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 228 § 1 pkt 2 o.p. polegające na stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta z dnia 9 listopada 2023 r., nr [...] w sytuacji, gdy przedstawiony wraz z odwołaniem wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia nie został w dacie doręczenia zaskarżanego postanowienia rozpoznany nawet przez Kolegium, co czyni zaskarżone rozstrzygnięcie przedwczesnym.

Mając powyższe na uwadze, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw w niniejszym postępowaniu.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, iż 6 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącego odebrał postanowienie organu z dnia 2 lutego 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W treści uzasadnienia postanowienia organ w żadnym miejscu nie odniósł się do założonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu, który (według uzyskanych telefonicznie informacji został zarejestrowany w Kolegium pod znakiem: SKO.F/31.4/12/2024/272).

Zdaniem pełnomocnika zaskarżone postanowienie uznać należ za przedwczesne. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2017 r. I FSK 2167/15, System Informacji Prawnych Legalis) stwierdzono, że "(...) wystąpienie z ww. wnioskiem stanowi wprawdzie kwestię wpadkową dla postępowania głównego, jakim jest postępowanie odwoławcze, ale o bardzo doniosłym charakterze. W takiej sytuacji bowiem wynik postępowania wpadkowego w sposób bezpośredni determinował będzie los postępowania odwoławczego (tj. czy zostanie ono wszczęte, czy też nie). (...) do czasu ostatecznego rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wydanie rozstrzygnięcia dotyczącego dochowania tego terminu będzie miało charakter przedwczesny"(vide: wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2017 r., I FSK 2167/15, System Informacji Prawnych Legalis).

Oznacza to, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie, stąd też powinno podlegać uchyleniu.

2.5. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się niezasadna, co wykazała kontrola sądowa dokonana w granicach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.2. Przedmiotem skargi jest postanowienie o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.

3.3. Na wstępie wskazać należy, iż z przepisów O.p. wynika, iż organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Okoliczność ta stanowi kategorię obiektywną i jest zależna od uznania organu. W razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania omami lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 8 lipca 2010 r., II FSK 372/09, wyrok WSA w Łodzi z 4 listopada 2015 r. I SA/Łd 692/15). Stwierdzenie bowiem wniesienia odwołania z przekroczeniem terminu, zobowiązuje organ do wydania postanowienia

W realiach rozpoznawanej sprawy decyzja, od której wniesiono odwołanie, została skierowana do pełnomocnika Strony na wskazany przez niego w pełnomocnictwie adres elektroniczny: [...] w dniu 10 listopada 2023 r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia przedmiotowa decyzja po dwukrotnym awizowaniu została doręczona w dniu 24 listopada 2023 r., zatem termin na wniesienie od niej odwołania upływał w dniu 8 grudnia 2023 r., skoro odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a do terminu nie wlicza się dnia, w którym decyzję doręczono.

Okoliczności te nie są sporne.

W związku z tym zauważyć należy, że przedmiotowe odwołanie z dnia 15 grudnia 2023 r., zostało wniesione po upływie wyżej określonego terminu.

W związku z tym, powołując się na art. 228 § 1 pkt 2 O.p.) organ odwoławczy obowiązany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

3.4. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez przedwczesne wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i nie uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu, Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że Kolegium postanowieniem z dnia 2 lutego 2024 r. nr SKO.F/41.4/12/2024/272 odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania a następnie postanowieniem z tego samego dnia nr SKO.F/41.4/86/2024/272 stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Sąd podziela utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim). Trzeba bowiem zauważyć, że z art. 162 § 1 i § 2 O.p. wynika, że podanie o przywrócenie terminu składa się po jego uchybieniu (ustaniu przyczyny uchybienia), przy czym takie przywrócenie następuje "w razie uchybienia terminu" (o ile zainteresowany uprawdopodobni brak winy w uchybieniu). Instytucja przywrócenia terminu została zatem przewidziana do takich sytuacji, w których już doszło do uchybienia terminu. Właśnie bowiem to uchybienie daje możliwość zawnioskowania o przywrócenie terminu. Skoro bowiem punktem wyjścia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego niedotrzymanie, to właśnie stwierdzenie tegoż uchybienia powinno być tym, co w pierwszej kolejności następuje. Przepisy art. 162 § 1 i § 2 O.p. nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że, aby złożyć wniosek o przywrócenie terminu, termin musi być uchybiony. Wniosek w tym zakresie złożony mimo braku uchybienia terminowi jest bezprzedmiotowy. Z tej perspektywy pierwszeństwo winno mieć zatem rozstrzygnięcie w postaci postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2022 r. III FSK 705/21, z dnia 2 marca 2018 r. II FSK 3193/15, z dnia 20 lutego 2018 r. II FSK 575/16, z dnia 5 stycznia 2018 r. II FSK 342/16, z dnia 8 sierpnia 2012 r. I FSK 1443/11).

Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie: zaskarżone postanowienie nie można, jak chce tego strona skarżąca, uznać zatem za przedwczesne.

Reasumując, zasadnie zaskarżonym postanowieniem Kolegium stwierdziło uchybieniem terminu do wniesienia odwołania.

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

3.5. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259) skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.