Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 127/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie z Jego skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia


UZASADNIENIE

M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia M.T. kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.

W piśmie z dnia [...] skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uzasadniając, że w dniu [...] otrzymał zawiadomienie w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie pozbawienia go prawa do nagrody rocznej w związku z orzeczeniem o wymierzeniu kary dyscyplinarnej. Zdaniem skarżącego, działania organu wskazują na zamiar wyrządzenia stronie znacznej szkody, która ze względu na złą wolę organów I i II instancji będzie trudna do odwrócenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na wnioskodawcy. Dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne.

Okoliczności te z reguły są związane z sytuacją majątkową, ekonomiczną, życiową, czy nawet osobistą strony składającej wniosek. W przypadku gdy skarżący wiąże znaczną szkodę z utratą prawa do nagrody rocznej winien okoliczność tę wykazać. Nie mogą stanowić argumentów na poparcie wniosku zarzuty względem postępowania, czy też działania organów administracji w danej sprawie, które - według strony – są celowe i zmierzają do wyrządzenia jemu znacznej szkody. Jak też zarzuty względem przyszłych, domniemanych przez stronę zachowań i działań organów.

W ocenie Sądu, uzasadnienie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej nie spełnia wymogów określonych

w powyżej podanych przepisach.

W związku z powyższym należało przyjąć, że skarżący nie wykazał, że w

niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.