Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 976/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 41 par 1
journal: Dz.U. 2016 poz 178
law: z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
article: art. 82 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1726
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędzia del. WSA Maciej Kobak Protokolant: starszy asystent sędziego Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 218/22 w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia 4 listopada 2021 r. nr PK IX K 117.88.2017 w przedmiocie dodatkowego uposażenia rocznego za rok 2017, odprawy i gratyfikacji urlopowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A.A. na rzecz Prokuratora Generalnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 stycznia 2023 r., II SA/Wa 218/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.A. na decyzję Prokuratora Generalnego z 4 listopada 2021 r., nr PK IX K 117.88.2017 w przedmiocie dodatkowego uposażenia rocznego za rok 2017, odprawy i gratyfikacji urlopowej, oddalił skargę.

Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym sprawy.

Prokurator Generalny (dalej: "organ") decyzją z 23 września 2021 r., nr PK IX K 117.88.2017, na podstawie art. 104 "k.p.a., art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178, dalej: "Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze"), art. 83 ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 2, art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1726, ze zm., dalej: "ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych"), § 2 ust. 1 i § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lutego 2014 r. w sprawie przyznawania żołnierzom zawodowym dodatkowego uposażenia rocznego (Dz. U. z 2014 r. poz. 355), § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie gratyfikacji urlopowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 411), rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2278), w związku ze zwolnieniem z [...] 2017 r. z zawodowej służby wojskowej, przyznał A.A. (dalej jako skarżący) dodatkowe uposażenie roczne za rok 2017, w kwocie [...] zł, tj. w wysokości 1/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym otrzymanego w 2017 r. oraz stwierdził, że skarżącemu przysługuje: odprawa w wysokości 480% kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, w kwocie [...] zł i gratyfikacja urlopowa niewykorzystana w roku zwolnienia ze służby dla 3 osób, tj. skarżącego, żony [...] i syna [...], w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Prokurator Generalny wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 kwietnia 2018 r., II SA/Wa 942/17, w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Prokuratora Generalnego z 20 kwietnia 2017 r., nr PK IX K 117.88.2017 w przedmiocie dodatkowego uposażenia rocznego związanego ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z 22 lutego 2017 r., nr PO IV WOS 1122.16.2017.

Orzeczenie to zostało zaskarżone przez Prokuratora Generalnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 16 marca 2021 r., III OSK 179/21 oddalił skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Prokuratora Generalnego jako organ właściwy rzeczowo do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatkowego uposażenia rocznego i innych należności pieniężnych w oparciu o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Organ przypomniał, że Minister Obrony Narodowej (dalej: "MON") decyzją z 9 lutego 2017 r., nr 386 zwolnił skarżącego z [...] 2017 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego.

Jak wskazał organ, na dzień zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej, tj. [...] 2017 r. otrzymał on w 2017 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym za miesiąc styczeń i luty w łącznej kwocie [...] zł. Do obliczenia stosownych należności przyjęto miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w kwocie [...] zł, w skład którego od 3 lutego 2017 r. wchodzą: - stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:15 [...] zł, - dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego [...] zł, - dodatek wyrównawczy [...] zł.

Skarżący, nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Prokurator Generalny decyzją z 4 listopada 2021 r., nr PK IX K 117.88.2017, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z 23 września 2021 r.

Organ stwierdził, że przyznane w ww. decyzji świadczenia znajdują uzasadnienie faktyczne i prawne oraz zostały obliczone prawidłowo. Prokurator Generalny wskazał, że oś sporu stanowi wysokości dodatku wyrównawczego, która według skarżącego winna uwzględniać dodatek funkcyjny prokuratora w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie, który przysługiwał skarżącemu z tytułu pełnienia funkcji naczelnika Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...].

Organ wskazał, że do dnia zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - co nastąpiło mocą art. 31 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze skarżący zajmował stanowisko służbowe naczelnika wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Wydziale [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], zaszeregowane do grupy uposażenia U:15B. Na wskazane stanowisko służbowe skarżący został wyznaczony decyzją Ministra Obrony Narodowej z 11 marca 2009 r., nr 398. Organ wskazał ponadto, że Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny decyzją z 5 marca 2009 r., nr DK-ll-103-1124/09 powołał skarżącego z [...] 2009 r. na stanowisko prokuratora [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej, a Zastępca Prokuratora Generalnego – Naczelny Prokurator Wojskowy powołał skarżącego z [...] 2009 r. do pełnienia funkcji naczelnika wydziału - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej. Skarżący objął stanowisko służbowe [...] 2009 r.

Organ wskazał również, że skarżący mocą decyzji Prokuratora Generalnego z 4 kwietnia 2016 r., nr PK IX K 103.539.2016, na podstawie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, został przeniesiony z [...] 2016 roku na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Przywołując brzmienie art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających – Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny podkreślił, iż wysokość dodatku wyrównawczego jest każdorazowo uzależniona od przyrównania do znajdującego się w identycznej sytuacji zawodowej prokuratora niebędącego żołnierzem zawodowym.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Opisanym na wstępie wyrokiem z 5 stycznia 2023 r., II SA/Wa 218/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), oddalił skargę.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w dacie zwolnienia skarżącego z zawodowej służy wojskowej (z [...] 2017 r.) zajmował on stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] (Dział do spraw wojskowych Prokuratury Rejonowej w [...]), zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U: 15. Stanowisko służbowe naczelnika wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] skarżący zajmował przed przeniesieniem do Prokuratury Rejonowej w [...], które to przeniesienie nastąpiło w trybie art. 41 Przepisów wprowadzających i przed wyznaczeniem na stanowisko służbowe w Prokuraturze Rejonowej w [...].

Sąd Wojewódzki, powołując się na pogląd wyrażony m.in. przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 30 października 2012 r., II PK 70/12 wskazał, że określenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" nie uwzględnia dodatku funkcyjnego. Zauważył przy tym, że skarżący nie został wyznaczony przez Prokuratora Generalnego na stanowisko związane w pełnieniem jakiejkolwiek funkcji w Prokuraturze Rejonowej w [...] (naczelnika wydziału, czy wizytatora).

Sąd stwierdził, że Prokurator Generalny zasadnie przyjął do obliczeń należności przysługujących skarżącemu, wskazanych w kwestionowanej decyzji, uposażenie zasadnicze w kwocie [...] zł, ponieważ trafnie ustalił, że stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U: 15 wynosi [...] (załącznik do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2016, poz. 2278). Wskazując na brzmienie § 3 rozporządzenia, stwierdził, że stanowisko organu w odniesieniu do skarżącego - zwolnionego ze służby wojskowej z [...] 2017 r. - jest trafne. Tym samym, prawidłowo – zdaniem Sądu - Prokurator Generalny ustalił wysokość dodatku za długoletnią służbę w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego, tj. [...] zł. Jak wskazał Sąd, wysokość dodatku wyrównawczego, przyjęta przez organ w tej sprawie, opiera się na ustaleniach decyzji Prokuratora Generalnego z 10 marca 2021 r., nr PK IX K 117.87.2017 utrzymanej w mocy przez Prokuratora Generalnego decyzją z 20 kwietnia 2021 r., nr PK IX K 117.87.2017. Decyzją tą Prokurator Generalny przyznał skarżącemu dodatek wyrównawczy od 3 lutego 2017 r. w wysokości [...] zł i taką też wysokość dodatku wyrównawczego trafnie przyjął organ do ustaleń w przedmiotowej sprawie dotyczącej dodatkowego uposażenia rocznego za 2017 rok, odprawy i gratyfikacji urlopowej niewykorzystanej w roku zwolnienia ze służby.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skoro na dzień wydania zaskarżonej w sprawie decyzji z 4 listopada 2021 r. i poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Generalnego z 23 września 2021 r. w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja administracyjna ustalająca skarżącemu dodatek wyrównawczy (od dnia 3 lutego 2017 r.) w wysokości [...] zł, to taka jego wysokość zasadnie przyjęta została do obliczeń wysokości dodatkowego uposażenia rocznego za 2017 rok, odprawy i gratyfikacji urlopowej niewykorzystanej w roku zwolnienia ze służby w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją z dnia 4 listopada 2021 r. Prawidłowo organ ustalił tym samym, że miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym wyniosło [...] zł.

Podzielając ustalenia organu, Sąd wskazał, że na dzień zwolnienia ze służby skarżący otrzymał w 2017 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym za styczeń i luty 2017 r. w łącznej wysokości [...] zł. Prawidłowo tym samym, Prokurator Generalny przyznał skarżącemu dodatkowe uposażenie roczne za 2017 rok, w wysokości [...] zł.

W kwestionowanej decyzji, okres nieprzerwanej czynnej służby wojskowej liczony jest od dnia 1 sierpnia 1997 r. i wynosi na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej 19 lat i 7 miesięcy. Wobec tego, zdaniem Sądu, organ prawidłowo organ ustalił, iż skarżącemu przysługuje odprawa w wysokości właśnie 480% kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Jednocześnie organ prawidłowo ją wyliczył w decyzji, ponieważ 480 % kwoty [...] zł wynosi [...] zł. Zdaniem Sądu, w sprawie nie ma też podstaw do zakwestionowania ustalonej przez organ gratyfikacji urlopowej, ponieważ organ prawidłowo zastosował § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie gratyfikacji urlopowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 411), uwzględniając przy wyliczeniu gratyfikację dla trzech osób: skarżącego, jego żony i syna.

Na powyższe orzeczenie skarżący złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

na podstawie art. 174 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2 p.p.s.a., polegające na oddaleniu skargi w następstwie błędnej wykładni art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 80 ust. 2, 83 ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 2, art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 3 i 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przy zastosowaniu art. 819 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 655, 974 i 1725), § 2 ust. 1 i § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lutego 2014 r. w sprawie przyznawania żołnierzom zawodowym dodatkowego uposażenia rocznego (Dz. U. poz. 355), § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie gratyfikacji urlopowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 411) i w zw. z art. 123, art. 124 i art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1247 i 1259) i w zw. z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2016 r. (M.P. poz. 720), polegające na ustaleniu, że wynagrodzenie byłego prokuratora wojskowego w wysokości [...] zł jest równe jego wynagrodzeniu na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym, które z uwzględnieniem waloryzacji od 1 stycznia 2017 r. powinno zostać określone na kwotę [...] zł i w tej wysokości powinno stanowić podstawę wymiaru dodatkowego uposażenia rocznego za 2017 r., odprawy i gratyfikacji urlopowej; przy czym istotny wpływ na wynik sprawy przedmiotowego naruszenia przepisów postępowania polega na tym, że gdyby do niego nie doszło skarga nie zostałaby oddalona.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie od organu prokuratury na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych, z uwzględnieniem wynagrodzenia radcy prawnego. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej kasator przedstawił argumentację, mającą na celu wykazanie zasadności podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Zarzut naruszenia prawa musi być postawiony wyraźnie, to znaczy należy wskazać konkretny przepis prawa i określić sposób jego naruszenia, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie powinien formułować za stronę zarzutów skargi kasacyjnej. W świetle art. 174 p.p.s.a. tworzenie niespójnej zbitki przepisów - szeregu norm prawnych, które miał rzekomo naruszyć sąd pierwszej instancji, bez wskazania konkretnie na czym polega naruszenie każdej z tych norm, jest nieprawidłowe.

Zawarty w rozpoznawanej skardze kasacyjnej zarzut dotyczy łącznie szeregu przepisów wymienionych w powiązaniu. Obowiązek wskazania w skardze kasacyjnej naruszonych przepisów nie wyłącza możliwości objęcia jednym zarzutem kilku przepisów, jednak takie wyliczenie wymaga wykazania, że wymienione przepisy tworzą pewną normę zachowania, której naruszenie jest zarzucane. Tego wymogu skarżący kasacyjnie nie spełnił. Ponadto choć w skardze kasacyjnej jednoznacznie napisano, że wymienione w niej przepisy prawa materialnego zostały naruszone przez błędną wykładnię, to jednak nie określono (poza dwoma przepisami), na czym miałaby polegać błędna wykładnia pozostałych przepisów. Skarżący kasacyjnie nie wyjaśnił również, jakie argumenty dowodzą prawdziwości jego twierdzenia, że wykładnia tych przepisów dokonana przez Sąd pierwszej instancji jest błędna, a zatem jego twierdzenia są gołosłowne.

Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie uzupełniać treści skargi kasacyjnej, w związku z czym może odnieść się jedynie do zarzutów naruszenia tylko tych przepisów, których błędna wykładnia została uargumentowana w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Podkreślenia jednak wymaga, że ocena poprawności wykładni przepisu art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze oraz art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w istocie wyczerpuje istotę zagadnienia. Zarzuty te koncentrują się wokół problemu rozumienia użytego w przepisie art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze sformułowania "prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Od poprawności interpretacji tego określenia zależy bowiem przyjęcie prawidłowych zasad ustalenia dodatku wyrównawczego, a w konsekwencji poprawność ustalenia wysokości dodatkowego uposażenia rocznego, odprawy i gratyfikacji urlopowej.

Przed [...] 2016 r., tj. przed zwolnieniem skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury i przeniesieniem na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], skarżący zajmował stanowisko służbowe naczelnika wydziału – prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Wydziale [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Było to stanowisko wojskowe, dla którego został określony stopień etatowy oraz grupa uposażenia. Należności wynikające z zaszeregowania stanowiska do określonej grupy uposażenia oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową stanowiły uposażenie skarżącego jako żołnierza zawodowego. Wobec tego, że skarżący był jednocześnie prokuratorem, w kwestii należnego mu uposażenia zastosowanie znajdował przepis art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w myśl którego w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo asesora lub prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora lub prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Jest to jeden z dodatków, o których stanowi art. 72 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Dla zrealizowania dyspozycji przepisu at. 80 ust. 2 ustawy należało wobec tego określić równorzędne stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury. Takim stanowiskiem dla stanowiska "naczelnik wydziału –prokurator wojskowej prokuratury okręgowej" – stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) – było stanowisko (funkcja) "naczelnik wydziału w prokuraturze okręgowej". Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o prokuraturze z 1985 r. wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie jest równe; wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje. W myśl art. 62 ust. 1a ww. ustawy wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawkach, których wysokość ustala się z zastosowaniem mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego. W związku z pełnioną funkcją prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny (ust. 1f).

Uwzględniając powyższe regulacje od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla, należy odróżnić pełnienie określonych "funkcji". Desygnaty pojęć "stanowisko" i "funkcja" nie pokrywają się. W art. 6 ustawy o prokuraturze zawarty jest katalog stanowisk prokuratorskich. Wykaz funkcji, z pełnieniem których związany był dodatek funkcyjny, regulowało natomiast Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom. Dla funkcji naczelnika wydziału w prokuraturze okręgowej przewidziany został mnożnik służący do ustalenia wysokości dodatków funkcyjnych w wysokości 0,3-0,55. Wynagrodzenie prokuratora prokuratury okręgowej pełniącego funkcję naczelnika wydziału składało się zatem z wynagrodzenia zasadniczego wyliczonego przy uwzględnieniu stawki awansowej, dodatku stażowego oraz dodatku funkcyjnego. Tak ukształtowane wynagrodzenie zostało przyjęte do wyliczenia należnego skarżącemu dodatku wyrównawczego. W dodatku tym ujęty został więc dodatek za pełnioną funkcję naczelnika wydziału, ale tylko na czas pozostawania skarżącego na stanowisku naczelnika wydziału – prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej odpowiadającego funkcji naczelnika wydziału w prokuraturze okręgowej. Dodatek funkcyjny jest bowiem immanentnie związany z pełnioną funkcją. Jest to dodatek czasowy. Nie stanowi stałego elementu wynagrodzenia, lecz jest jego dodatkowym składnikiem przysługującym w związku z pełnioną funkcją. Konsekwencją odwołania z funkcji jest ustanie prawa do dodatku funkcyjnego. Gdyby zatem nie doszło do przekształceń ustrojowych w prokuraturze, a skarżący w dalszym ciągu pełniłby służbę wojskową w prokuraturze do spraw wojskowych lecz zostałyby przeniesiony na inne stanowisko służbowe np. prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej odpowiadające – zgodnie z art. 116 ust. 2 ustawy o prokuraturze z 1985 r. – stanowisku prokuratora w prokuraturze okręgowej, to wówczas przy obliczaniu dodatku wyrównawczego nie byłby uwzględniany dodatek funkcyjny, gdyż taki dodatek prokuratorowi prokuratury okręgowej nie przysługuje. Tożsamo należy potraktować sytuację, powstałą z uwagi na przekształcenia w prokuraturze dokonane w związku z wejściem w życie z 4 marca 2016 r. ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze. Skarżący, na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o prokuraturze, został przeniesiony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w Lublinie. Nie została mu natomiast powierzona żadna funkcja, za sprawowanie której przysługiwałaby dodatkowa gratyfikacja. Nie do zaakceptowania jest takie rozumienie przepisu art. 41 § 1 ww. ustawy, stosownie do którego prokurator wojskowy, poprzez regulację z art. 41 § 1 ww. ustawy, nabywałby trwale prawo do wynagrodzenia, które przysługiwało mu czasowo z tytułu pełnionej funkcji, nie objętej przecież z założenia i jej charakteru gwarancjami trwałości. Nie dość więc, że otrzymywałby zapłatę odpowiadającą funkcjom, których obecnie (to jest po zmianach w ustroju prokuratury) nie pełni, ale nadto znalazłby się w lepszej sytuacji nawet, aniżeli prokuratorzy wojskowych prokuratur okręgowych powołani na stanowiska w prokuraturach okręgowych, w wydziałach do spraw wojskowych (zob. art. 40 § 1 ustawy), do których art. 41 § 1 ustawy nie ma zastosowania.

Przyjąć zatem należy, że wobec zmiany ustroju prokuratury, zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury i utraty mocy przez dotychczasowe przepisy stanowiące podstawę ustalenia dotychczasowego sposobu wynagradzania prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (z uwagi na treść art. 73 i art. 74 Przepisy wprowadzające Prawo o prokuraturze), nie ma podstaw prawnych ani podstaw faktycznych do uwzględnienia otrzymywanego wcześniej dodatku funkcyjnego przy obliczaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora, który pozostając po [...] 2016 r. w czynnej służbie wojskowej nie sprawował jakiejkolwiek funkcji w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Prawo skarżącego do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, zgodnie z art. 41 § 1 ww. ustawy, obejmuje dotychczasowe wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią pracę. Wskazane elementy wynagrodzenia są bowiem związane z zajmowanym przez skarżącego od [...] 2016 r. stanowiskiem i wykonywanymi przezeń obowiązkami prokuratora prokuratury rejonowej.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że zarzuty naruszenia art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające Prawo o prokuraturze oraz art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie mogły podważyć prawidłowości zaskarżonego wyroku. Prawidłowość ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego znalazła przełożenie na trafność wyliczenia należnego skarżącemu, w związku z jego odejściem z zawodowej służby wojskowej, dodatkowego uposażenia rocznego za rok 2017, odprawy i gratyfikacji urlopowej. Należy również wskazać, że obliczając wskazane należności organ uwzględnił wysokość należnego skarżącemu dodatku wyrównawczego od 3 lutego 2017 r. Wysokość dodatku wyrównawczego przysługującego skarżącemu od tej daty została ustalona w decyzji Prokuratora Generalnego z 20 kwietnia 2021 r. WSA w Warszawie wyrokiem z 9 listopada 2021 r. (II SA/WA 2522/21) oddalił skargę na tę decyzję, a Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z 23 października 2024 r. (III OSK 510/22) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od tego orzeczenia.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a.