Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1421/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy.

Pismem z dnia 25 lipca 2017r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 31 lipca 2017r., skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1421/16 oraz o sporządzenie uzasadnienia wyroku w tej sprawie. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że nie wiedziała, iż Sąd nie zawiadamia o rozstrzygnięciu sprawy.

W pouczeniu zaś zawartym w zawiadomieniu o rozprawie nie ma takiej informacji. Punkt 2 pouczenia zawiera jedynie informację, że uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Brak informacji o konieczności wystąpienia o wyrok Sądu spowodował zaistniałą sytuację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie.

Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99).

Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99).

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący podał, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt, że nie wiedział on, iż Sąd nie zawiadamia o rozstrzygnięciu sprawy. W pouczeniu zaś zawartym w zawiadomieniu o rozprawie nie ma takiej informacji. Punkt 2 pouczenia zawiera jedynie informację, że uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Brak informacji o konieczności wystąpienia o wyrok Sądu spowodował zaistniałą sytuację.

Zaznaczyć należy przede wszystkim, że w zawiadomieniu o rozprawie, które zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2017r. (akta sądowe, k. – 27.), został on prawidłowo pouczony o terminie rozprawy przed tut. Sądem, która odbyła się w dniu 2 lutego 2017r. Ponadto w zawiadomieniu tym, w ust. 2 pouczenia wyraźnie wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skarżący w piśmie z dnia 25 lipca 2017r. stwierdził, że w dniu 25 lipca 2017r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu dowiedział się, że jego skarga została oddalona. Skarżący stwierdził, że nie wiedział, iż Sąd nie zawiadamia o rozstrzygnięciu sprawy.

W ocenie Sądu ewidentną niefrasobliwością ze strony skarżącego było uznanie przez niego, że zostanie poinformowany o wyniku rozprawy. Skarżący nie miał żadnych podstaw do przyjęcia takiego założenia. Nic takiego nie winikało z zawiadomienia o terminie rozprawy. Przede wszystkim zaś żaden przepis prawa nie nakłada na Sąd takiego obowiązku. Nie wiadomo zatem skąd strona wywiodła to, że zostanie poinformowana o treści wyroku, niezależnie od tego jakie będzie rozstrzygnięcie. Przy należytej dbałości o swoje sprawy skarżący mógł zasięgnąć informacji o treści wyroku drogą telefoniczną i tym samym złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Tymczasem zainteresował się on swoją sprawą dopiero pół roku po wyznaczonym terminie rozprawy i rozstrzygnięciu. Świadczy to o ewidentnym zaniedbaniu ze strony skarżącego. Takiemu zachowaniu z całą pewnością nie można przypisać miernika należytej staranności w dbaniu o swoje interesy. Gdyby skarżącemu zależało na jego sprawie to dowiedziałby się o jej wyniku już w lutym 2017r.

W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku co najmniej niedbalstwa, czy też braku należytej staranności skarżącego.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji