Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 461/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska (sprawozdawca), Protokolant: Referent Kamila Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi Fundacji W. zs. w P. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2023 r. nr A-061-101/23 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji .


UZASADNIENIE

Postępowanie w sprawie wszczęte zostało wnioskiem Fundacji W. (dalej: strona skarżąca , Fundacja) z dnia 6 marca 2023 r., adresowanym do Prezesa Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Śródmieście we Wrocławiu , przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, w którym domagała się udzielenia informacji publicznej w następującym zakresie:

1/ wskazanie każdego podmiotu odpowiedzialnego za obsługę serwisu internetowego "http://wroclaw-srodmiescie.sr.gov.pl/" lub za połączenie sieciowe do sieci Internet, które umożliwia dostęp z sieci Internet do tego serwisu,

2/ wskazanie osób odpowiedzialnych za wyżej (w pkt 1) wskazaną obsługę lub połączenie,

3/ przedstawienie listy adresów w sieci Internet lub klas adresów w sieci Internet, których dotyczy blokowanie dostępu do wyżej (w pkt 1) wskazanego serwisu w ramach wyżej (w pkt 1)wskazanego połączenia,

4/ wskazanie osoby, która podjęła decyzję o wyżej (pkt 3) wskazanym blokowaniu oraz wskazanie motywów tego blokowania,

5/ wskazanie, czy adresy w sieci Internet lub klasy adresów w sieci Internet wykorzystywane do połączeń z wyżej (pkt 3) wskazanym serwisem są zapisywane, rejestrowane lub przekazywane podmiotowi innemu niż Sąd lub podmiot wskazany wyżej (w pkt 1),

6/przedstawienie listy obejmującej imię i nazwisko każdego funkcjonariusza lub sędziego IIl Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia —Śródmieścia we Wrocławiu, który w okresie od marca 2022 r. do marca 2023 r. włącznie został objęty wnioskiem o wyłączenie lub o postępowanie dyscyplinarne, a to wraz ze wskazaniem w powiązaniu z jego imieniem i nazwiskiem sygnatury akt postępowania, którego dotyczył taki odnoszący się doń wniosek oraz sygnatury akt postępowania, w którym taki wniosek złożono,

7/wskazanie liczby wydanych w okresie od dnia 1 września 2015 r.do dnia 6 marca 2023 r. włącznie, przez funkcjonariusza lub sędziego IlI Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu orzeczeń lub postanowień o "adopcji zagranicznej" lub o przysposobieniu skutkującym zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce poza terytorium Rzeczypospolitej,

8/ wskazanie liczby wydanych w okresie od dnia 1 września 2015 r.do dnia 6 marca 2023 r. włącznie, na podstawie Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r.(Dz.U. z1995 r.Nr 108, poz. 528 ze zm.) lub w postępowaniu z tej tak zwanej Konwencji Haskiej dotyczącej uprowadzenia dziecka, przez funkcjonariusza lub sędziego IlI Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu orzeczeń lub postanowień o powrocie dziecka do miejsca znajdującego się poza terytorium Rzeczypospolitej lub o wydaleniu go z terytorium Rzeczypospolitej,

9/ wskazanie liczby oraz sygnatur akt postępowań prowadzonych (aktualnie) w dniu 6 marca 2023 r. z udziałem funkcjonariusza lub sędziego III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu, w przedmiocie odebrania matce dziecka w wieku poniżej ukończonego 7 roku życia lub zabrania takiego dziecka spod opieki matki, a także - liczby postanowień o takim odebraniu lub zabraniu wydanych przez wyżej określonego funkcjonariusza lub sędziego w okresie od marca 2022 r. do marca 2023 r. włącznie

W uzasadnieniu przedmiotowego Fundacja wywodziła, że niezmiennie przez co najmniej tydzień dostęp do serwisu internetowego "http://wroclaw-srodmiescie.sr.gov.pl/" jest automatycznie blokowany dla licznych adresów w sieci Internet (adresów IP) należących do niezależnych. Jednocześnie podniosła, że udostępnianie treści wybranym odbiorcom lub wybranym sieciom, nie stanowi udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej, którego dostępność z mocy prawa nie może być różnicowana podmiotowo. Nadto Fundacja wskazała, że udzielenie informacji publicznej jest m.in. motywowane podejrzeniem pomocnictwa lub uczestnictwa funkcjonariusza lub sędziego III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Śródmieścia we Wrocławiu w określonej prawem międzynarodowym zbrodni wymuszonego zaginięcia osoby małoletniej, a przypuszczenie takie miałoby wynikać w szczególności z długotrwałego niewykonywania wniosku pokrzywdzonej pani T. T. o realizację gwarantowanego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia -Śródmieścia we Wrocławiu kontaktu osobistego z jej wnukiem.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu (dalej: organ I instancji) pismem z dnia 17 marca 2023 r. o nr A-061-43/23 udzielił informacji publicznej Fundacji, odpowiadając na poszczególne pytania.

Jednocześnie decyzją z dnia 17 marca 2023 r. nr A-061-43/23, wydaną z powołaniem się na przepisy art.16 ust.1 w zw. z art.3 ust. 1 pkt 1 i art.10 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022r. poz.902 ) dalej: u.d.i.p. oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania adminstracyjnego ( Dz.U.z 2020 poz.256 ) dalej: k.p.a., organ I instancji odmówił udostępnienia Fundacji informacji publicznej w zakresie punktu 7 wniosku z dnia 6 marca 2023 r.

W uzasadnieniu organ I instancji przywołał definicję informacji publicznej zawartą art. 1 ust. 1 u.d.p.i. oraz przytoczył treść art. 10 ust. 1 u.d.i.p., regulującego wnioskowy tryb udostępnia informacja publicznej . Wskazał też na brzmienie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Według organu I instancji , żądane przez Fundację informacje w zakresie pkt 7 wniosku, mają charakter informacji publicznej , jednak nie ma możliwości ich pozyskania w sposób prosty, tj. z systemu informatycznego, wykazu, zestawienia czy sprawozdań statystycznych. Ustalenie liczby orzeczeń wydanych w okresie od 01.09.2015 r.do 06.03.2023 r., w których przysposobienie skutkowało zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce poza terytorium Rzeczypospolitej wymaga indywidualnej analizy każdej ze sprawy o przysposobienie. Ze wstępnej analizy zakresu pkt 7 wniosku wynika, że w tym okresie w IlI Wydziale Rodzinnym i Nieletnich zostało zarejestrowanych 290 spraw o przysposobienie, z których 260 zostało uwzględnionych. Ustalenie właściwej ilości spraw , o których mowa w pkt. 7 wniosku wymagałaby przejrzenia i przeanalizowania przez pracowników Sądu wszystkich 260 spraw. Udzielenie właściwej odpowiedzi wymagałoby więc intelektualnego zaangażowania pracowników Sądu i ponad przeciętnego nakładu sił i środków (znacznego stopnia zaangażowania technicznych i osobowych środków sądu), co zakłóciłyby normalny tok działania i utrudniałoby wykonywanie podstawowych zadań w zakresie wymiaru sprawiedliwości. Organ I instancji stwierdził ,że dla ich uzyskania nie wystarczy standardowe zaangażowanie pracowników Sądu, gdyż brak jest możliwości w krótkim czasie wyszukać żądanych informacji z posiadanych zbiorów. Biorąc pod uwagę ilość wnioskowanych informacji oraz charakter czynności związanych z ich przygotowaniem i opracowaniem zgodnie z wnioskiem należy stwierdzić, że suma żądanych informacji prostych będzie wynikiem ich "intelektualnego i organizacyjnego przetworzenia", tworząc nową jakościowo informację, która byłaby przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy, na podstawie pierwotnego zasobu danych.

Zdaniem organu I instancji , Fundacja nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego w celu udostępnienia informacji objętej pkt 7 wniosku. Motywowanie złożonego wniosku podejrzeniem pomocnictwa lub uczestnictwa funkcjonariusza lub sędziego IlI Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w określonej prawem międzynarodowym zbrodni wymuszonego zaginięcia osoby małoletniej pod pozorem "adopcji zagranicznej" lub przysposobienia skutkującego zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce poza terytorium Rzeczypospolitej, a to w szczególności w związku długotrwałym niewykonywaniem wniosku pokrzywdzonej T. T. o realizację gwarantowanego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu kontaktu osobistego z jej wnukiem, w ocenie organu , nie wskazują na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji, lecz interesu prywatnego , albowiem wnioskowane informacje miałyby zostać udzielone na potrzeby konkretnego postępowania sądowego w sprawie T. T. lub ewentualnego zgłoszenia podejrzenia przestępstwa w konkretnej sprawie. Tymczasem szczególnie istotny interes publiczny istnienie wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa lub innych organów publicznych.

Fundacja wniosła odwołanie od decyzji pierwszo-instancyjnej , wnosząc o jej uchylenie ze względu na braki lub wady w zakresie ustaleń okoliczności faktycznych sprawy oraz ich oceny prawnej , polegające na :

1/ braku stwierdzenia, czy w systemie albo systemach informacji sądowej nie są zamieszczane informacje pozwalające na wskazanie spraw objętych wnioskiem bez przeglądania akt 260 postępowań,

2/ błędnym stwierdzeniu, jakoby wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w celu udostępnienia informacji jak w pkt 7 wniosku" a to w sytuacji wskazania przez wnioskodawcę, że wniosek jest uzasadniony podejrzeniem pomocnictwa lub uczestnictwa funkcjonariusza lub sędziego IlI Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu w określonej prawem międzynarodowym zbrodni wymuszonego zaginięcia osoby małoletniej pod pozorem »adopcji zagranicznej« lub przysposobienia skutkującego zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce poza terytorium Rzeczypospolitej",

3/ braku stwierdzenia, że w zakresie informacji objętych wnioskiem nie ma danych potwierdzających zbrodnię wymuszonego zaginięcia osoby,

4/ braku wykluczenia całkowitej konstytucyjnej i ustawowej nielegalności czynów, których dotyczy informacja objęta wyżej zaskarżoną odmową w zakresie "adopcji zagranicznej".

Decyzją z dnia 12 maja 2023 r. nr A-061-101/23 Prezes Sądu Okręgowego we Wrocławiu ( dalej: organ II instancji , organ odwoławczy ) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji .W motywach decyzji ostatecznej organ odwoławczy stwierdził , że oceniając całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przyjął za udowodniony przez organ I instancji fakt, iż przedmiotowych spraw objętych pkt 7 wniosku Fundacji jest 260 oraz że na dzień złożenia wniosku organ I instancji nie dysponował informacją żądaną przez Fundację. Zdaniem organu odwoławczego , organ I instancji wskazał, że udostępnienie żądanych informacji wymagałoby więc znacznego nakładu sił i środków po stronie tego organu, co zakłóciłyby normalny tok działania i utrudniałoby wykonywanie podstawowych zadań w zakresie wymiaru sprawiedliwości. Biorąc pod uwagę ilość wnioskowanych informacji oraz charakter czynności związanych z ich przygotowaniem i opracowaniem zgodnie z treścią wniosku, Organ II instancji podzielił pogląd organu I instancji , że suma żądanych informacji prostych będzie wynikiem ich intelektualnego i organizacyjnego przetworzenia, co stworzyłoby nową jakościowo informację, która byłaby przygotowywana specjalnie dla Fundacji , na podstawie pierwotnego zasobu danych. W konsekwencji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wnioskowaniem o udzielnie informacji przetworzonej w rozumieniu w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodził się również z oceną organu I instancji ,że w toku postępowania Fundacja nie wykazała, iż po jej stronie występuje szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem jej informacji przetworzonej , o której mowa w pkt 7 wniosku z dnia 6 marca 2023 r.

Kontynuując, organ II instancji, odwołał się do piśmiennictwa i orzecznictwa sądów administracyjnych ,wskazując na ugruntowany pogląd, wedle którego na szczególny interes społeczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., składają się trzy przesłanki, a mianowicie: po pierwsze, działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób, bowiem wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów. Po drugie, jego działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych. Po trzecie , możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację). Wnioskodawca powinien zatem posiadać obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych. Dodatkowo, wnioskodawca jako podmiot ubiegający się o udostępnienie informacji przetworzonej, zobowiązany był uzasadnić, dlaczego (w jego ocenie) pozyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przy czym pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego, będące zwrotem niedookreślonym, odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych, jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Końcowo organ II instancji wyjaśnił , że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Wnioskodawca zobligowany był wykazać, iż informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu. A więc zobowiązany był do takiego nakreślenia okoliczności i faktów, które zostaną uznane za wystarczające do przyjęcia, że działa on w interesie publicznym, a informacje, o które chce się dowiedzieć mają szczególne znaczenie.

W konkluzji organ Il instancji stwierdził ,że Fundacja nie wykazała, iż po jej stronie występuje szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem mu informacji przetworzonej zawartej w punkcie 7 wniosku z dnia 6 marca 2023 r.

Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu , w której strona skarżąca wniosła o jej "

uchylenie w całości ze względu na bezczynność, której przejawem jest ta decyzja, w zakresie ustalenia interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem rozmiarów sądowego bezprawia w zakresie organizowania wymuszonych zaginięć osób małoletnich". Nadto strona skarżąca podniosła , że dodatkową przesłanką wyżej wnioskowanego uchylenia jest brak wykazania przez organ, aby koniecznym było przetworzenie informacji w zakresie objętym wnioskiem, a także aby czynności związane z jego wykonaniem nie stanowiły znikomego obciążenia ze względu na możliwość skorzystania z funkcji wyszukiwania danych w systemie informatycznym sądu ze względu na specyfikę spraw objętych wnioskiem. Zdaniem strony skarżącej , w istocie decyzja organu II instancji sprowadza się do gołosłownego zarzutu skierowanego pod adresem Fundacji rzekomego jej działania w interesie własnym w zakresie wystąpienia o informację publiczną o postępowaniach w sprawach przysposobienia.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie , podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wraz z uzasadniającą ją argumentacją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Dokonując oceny legalności decyzji administracyjnj , rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego , o czym stanowi przepis 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny nie jest skrępowany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami , lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy , co wynika z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2024 r., poz.935 ze zm.) , zwanej dalej p.p.s.a.

W kontrolowanej sprawie pozostaje poza sporem , że adresat przedmiotowego wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.(art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Osią sporu między stronami jest dokonana przez organ kwalifikacja żądanej przez Fundację informacji publicznej jako informacji przetworzonej , a w konsekwencji ocena , czy zachodziły uzasadnione podstawy do wydania przez podmiot zobowiązany decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na trudność zakreślenia granicy pomiędzy informacją publiczną przetworzoną a informacją prostą, udostępnioną po wykonaniu w odniesieniu do niej pewnych czynności umożliwiających jej udostępnienie, zwraca się uwagę w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dostrzegając, że powyższy problem pojawia się m.in. wówczas, gdy wnioskodawca żąda przedstawienia mu wielu informacji prostych. W tym zakresie dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu).

Biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo sądowo-administracyjne i poglądy doktryny w tym zakresie można wyróżnić co najmniej dwie koncepcje i sposoby identyfikacji przesłanek uzasadniających konieczność przetworzenia informacji publicznej. I tak zgodnie z pierwszą z nich tzw. szeroką koncepcją identyfikacji czynności , które musi podjąć zobowiązany w celu wytworzenia informacji przetworzonej mamy do czynienia wtedy, gdy kryterium identyfikującym stają się dodatkowe czynności, które musi wykonać podmiot zobowiązany w celu wytworzenia takiej informacji. Zazwyczaj chodzi o te czynności, których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych (dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (zob. M. Jabłoński, Udostępnianie przetworzonej informacji publicznej , Wrocław 2015, s.133). Z kolei druga koncepcja tzw. wąska koncepcja przetworzenia informacji publicznej opiera się na założeniu, że jest to tylko taka informacja, która w momencie złożenia wniosku nie istnieje, a jej wytworzenie wymaga twórczego i analitycznego działania zobowiązanego (jego pracowników), polegającego na stworzeniu informacji według kryteriów i metod wskazanych przez wnioskodawcę (zob. P. Fagielski, Informacja w administracji publicznej. Prawne aspekty gromadzenia, udostępniania i ochrony , Wrocław 2007, s.85-86). W takim rozumieniu pojęcie "przetworzenie informacji publicznej" nie może być identyfikowane z sumą wszystkich działań techniczno- organizacyjnych, które musiałby podjąć zobowiązany w celu wyselekcjonowania zbioru dokumentów (informacji) będących podstawą przygotowania informacji przetworzonej. Bierze się pod uwagę tylko to, czy rzeczywiście konieczne byłoby twórcze (analityczne, systemowe, zbiorcze itd.) wytworzenie nowej informacji, nie istniejącej w chwili wystąpienie z wnioskiem. W konsekwencji wąskie rozumienie przetworzenia informacji publicznej sprowadza się do przyjęcia , że przetworzenie występuje jedynie wtedy , gdy po odpowiednim wyselekcjonowaniu dokumentów i ich merytorycznej ocenie – również pod kątem ochrony tajemnic ustawowych i prywatności – nie można ich traktować jako gotowych do udostępnienia , a jedynie jako źródła informacji niezbędnej do wytworzenia tej , której żąda wnioskodawca. A zatem przetworzenie informacji prostych będzie grupą czynności analitycznych polegających na odpowiednim zestawieniu tych informacji według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę , a następnie takim ich zredagowaniu, aby efekt finalny stanowił informację zaspokajającą jego żądanie w sposób zupełny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05).

Należy przy tym podkreślić, że obok konieczności podjęcia określonych czynności w celu wyodrębnienia materiału źródłowego dla potrzeb stworzenia informacji przetworzonej, szczególnie istotnym czynnikiem będzie intelektualny wysiłek podmiotu zobowiązanego, a właściwie jego zasobów kadrowych, związany z taką realizacją tych czynności, aby wytworzona informacja publiczna była zgodna z oczekiwaniem wnioskodawcy. Proces przetwarzania informacji prostych prowadzić musi przy tym do wyodrębnienia informacji publicznej o nowej treści, co oznacza że wytworzona informacja – w momencie złożenia wniosku – jeszcze nie istniała i powstała wyłącznie z inicjatywy osoby domagającej się jej udostępnienia (zob. D. Fleszar, Zasady dostępu do informacji publicznej przetworzonej, "Samorząd Terytorialny" 1-2/2011, s. 91 – 93).

Analiza materiału aktowego w badanej sprawie wskazuje na to , że organ niewłaściwie zinterpretował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przede wszystkim wskazać należy ,że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien jednak poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie – możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1u.d.i.p. . Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika jednoznacznie, że podmiot informacyjnie zainteresowany nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Niewątpliwie ocena tego, czy w konkretnej sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny, należy do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i to on musi wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej do wydania decyzji odmownej. Przy czym ocena charakteru interesu leżącego u podstaw wniosku powinna być dokonywana według kryteriów obiektywnych i abstrahować od subiektywnych intencji wnioskodawcy. Natomiast rozstrzygnięcie organu w przedmiocie udostępnienia informacji przetworzonej nie ma charakteru uznaniowego. W przypadku stwierdzenia przez podmiot zobowiązany, że udostępnienie informacji przetworzonej w jakimkolwiek zakresie objętym wnioskiem nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podmiot ten nie ma możliwości udzielenia informacji objętych żądaniem wniosku.

Wobec takiego rozumienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należy przyjąć, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13). Wnioskodawca musi więc wykazać, że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu . A więc zobowiązany będzie do takiego nakreślenia okoliczności i faktów, które zostaną uznane za wystarczające do przyjęcia, że działa on w interesie publicznym, a informacja , o której chce się dowiedzieć ma szczególne znaczenie.

Stąd też adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej , w przypadku zakwalifikowania przez niego żądanej informacji jako informacji przetworzonej zobowiązany był wezwać podmiot informacyjnie zainteresowany do wykazania, istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Z akt analizowanej sprawy wynika, że organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej , uznanej za informację przetworzoną , bez uprzedniego wezwania skarżącej Fundacji – w terminie 14 dni od otrzymania wezwania – do wykazania, że uzyskanie wnioskowanej przez nią informacji przetworzonej będzie przejawem szczególnie istotnego interesu publicznego. Powyższe zaniechanie organu świadczy o nieprawidłowym trybie postępowania w zakresie udostępniania informacji publicznej.

Oceny tej nie zmienia fakt ,że Fundacja w przedmiotowym wniosku ,kwalifikując objęte nim informacje jako informacje proste , niejako antycypując , z ostrożności wskazała na okoliczności , które miałyby – jej zdaniem - przemawiać za zaistnieniem przesłanki , o której mowa w art.3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. Powyższa okoliczność nie zwalniała jednak organu jako podmiotu zobowiązanego z obowiązku poinformowania wnioskodawcy o kwalifikacji żądanej informacji jako informacji przetworzonej i jednoczesnego - uprzedniego w stosunku do wydania decyzji- wezwania Fundacji o wykazanie interesu publicznego , dla którego szczególnie istotne jest uzyskanie wnioskowanej informacji.

Spajając tę część rozważań stwierdzić należy ,że organ niewłaściwie zinterpretował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co w konsekwencji stanowiło o zachowaniu nieprawidłowego trybu postępowania w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnianie informacji publicznej.

W takim stanie rzeczy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zaistniała podstawa do uwzględnienia skargi, wobec czego Sąd

zobligowany był do uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a .