Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 620/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Joanna Człowiekowska Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2024 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 lutego 2024 r. nr SKO.Rol/4172/28/2023 w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na wyłączenie części działki z produkcji rolnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącego J. B. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta [...]i decyzją z dnia 29 listopada 2023 r. nr ROŚ.6124.157.2023 działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 1, 3, art. 4 pkt 11, 12 i 13, art. 5, art. 11 ust. 1, 1a, 4, art. 12a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022r., poz. 2409), oraz art. 104 K.p.a. odmówił J. B. wydania zezwolenia na wyłączenia z produkcji rolnej gruntu stanowiącego użytki rolne RIIIb o łącznej pow. 0,05 ha na działce nr [...] obręb P., gmina P. przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że J. B. będący właścicielem działki nr [...] w P. wystąpił do Starosty P. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów klasy RUIb o łącznej powierzchni 500 m2 położonych na ww. działce pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Do wniosku zostały dołączone dokumenty dotyczące zabudowy tej działki, w tym decyzja nr [...] wydana przez Wójta Gminy P. z dnia 19.02.2017r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jako zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z infrastrukturą techniczną. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Starosta [...] wskazał, że działka nr [...] w obrębie P. nie była objęta zgodą ministra właściwego ds. rozwoju wsi na zmianę przeznaczenia gruntu na cele nierolnicze oraz, że teren inwestycji obejmujący niezabudowaną działkę nie znajduje się na obszarze uzupełnienia zabudowy w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż w granicach Gminy P. nie zostały dotychczas wyznaczone żadne obszary uzupełnienia zabudowy.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J. B. podnosząc, że decyzję o wyłączeniu z produkcji gruntu rolnego można wydać tylko, jeżeli grunt został przeznaczony w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolne ,albo została wydana dla niego decyzja o warunkach zabudowy lub decyzja o lokalizacji celu publicznego. Organy właściwe w sprawach ochrony gruntów rolnych nie mogą samodzielnie rozstrzygać o sposobie przeznaczenia terenu, a zatem konieczne jest wcześniejsze uchwalenie planu miejscowego przez organy gminy, albo uzyskanie przez stronę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub inwestycji celu publicznego (wyrok NSA z 28.01.2016 r., II OSK 1301/14). Podkreślił, że zakupił działkę z prawomocną decyzją o warunkach zabudowy dla zabudowy jednorodzinnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 6 lutego 2024 r. nr SKO.Rol/4172/28/2023 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy o gruntach rolnych i leśnych w oparciu o który prowadzone jest niniejsze postępowanie wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, Illa, Illb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Użytki rolne klasy Illb podlegają zatem wymogowi wyłączenia z produkcji rolniczej. Przepis art. 12a u.o.g.r.l. statuuje jednak wyjątek od tej zasady stanowiąc, że obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie dotyczy wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego. Przy czym należy zwrócić uwagę, że zwolnienie z opłat, należności i odszkodowań nie oznacza zwolnienia z obowiązku uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączenie, o której mowa w art. 11 u.o.g.r.l. Organ wydający taką decyzję w razie stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki z art. 12a u.o.g.r.l., nie określa należności, opłat rocznych. Jeżeli zaś stwierdza, że art. 12a u.o.g.r.l. nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie, to nalicza opłaty w oparciu o przepisy art. 12 u.o.g.r.l. zgodnie z udzielonym zezwoleniem na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej. Zgodnie z założeniami ustawy z 7.07.2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw obszary uzupełnienia zabudowy gmina będzie miała możliwość określenia w planie ogólnym gminy (art. 13a ust. 4 pkt 2 lit. a u.p.z.p.). Na podstawie u.z.u.p.z.p. gminy są zobowiązane do uchwalenia planów ogólnych gminy i ich wprowadzenia od najpóźniej 1 stycznia 2026 r. Oznacza to, że dotychczas obowiązujące studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego w danej gminie, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2025 r., i stosuje się do nich przepisy dotychczasowe (art. 65 ust. 1 u.z.u.p.z.p.). Do art. 61 ust. 1 u.p.z.p. ustawodawca wprowadził pkt 1a, w którym wskazał, z którego to przepisu wynika, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w art. 61 u.p.z.p., w tym, że dany teren musi być położony na obszarze uzupełnienia zabudowy. Ustawodawca w art. 59 ust. 2 pkt 2 u.z.u.p.z.p. przewidział regulację przejściową, która wskazuje, że do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie u.z.u.p.z.p. (tj. od 24 września 2023 r.) i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w danej gminie nie stosuje się przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1a u.p.z.p. Oznacza to, że do momentu utraty mocy przez studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2025 r. nie będzie obowiązywał przepis art. 61 ust. 1 pkt 1a u.p.z.p. wskazujący, że decyzję o warunkach zabudowy można wydać tylko dla terenu znajdującego się na obszarze uzupełnienia zabudowy, ponieważ obszar uzupełnienia zabudowy zostanie dopiero zdefiniowany w momencie wejścia w życie planu ogólnego gminy. Natomiast od dnia 1 stycznia 2026 r. wydanie decyzji o warunkach zabudowy na wniosek złożony od dnia 1 stycznia 2026 r. będzie możliwe, jeżeli w danej gminie wszedł w życie plan ogólny gminy, a w przypadku, gdy wniosek dotyczy terenu położonego w więcej niż jednej gminie - jeżeli w tych gminach weszły w życie plany ogólne tych gmin. Należy również zaznaczyć, że u.z.u.p.z.p. w art. 14 u.z.u.p.z.p. wprowadziła zmianę treści przepisu art. 7 ust. 2a ustawy z 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, który aktualnie wskazuje, że "nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I – III położonych na obszarze uzupełnienia zabudowy w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym". Oznacza to, że od momentu wprowadzenia w życie planu ogólnego gminy i oznaczenia w nim obszarów uzupełnienia zabudowy, które będą obejmowały tereny użytków rolnych klas I-III, na te użytki rolne nie będzie wymagane uzyskiwanie zgody ministra ds. rozwoju wsi na przeznaczenie tych gruntów na cele nierolnicze i nieleśne. Natomiast do czasu wprowadzenia przez gminę planu ogólnego (obejmującym ww. tereny obszarem uzupełnienia zabudowy), każdorazowo dla gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III, które zostaną przeznaczone na cele nierolnicze, koniecznym będzie uzyskanie zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.

Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. B. zarzucając naruszenie:

1/ art. 11 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wobec:

a) nieuprawnionego odmówienia wyłączenia gruntu z produkcji rolnej, mimo że w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka wydania decyzji pozytywnej, w postaci ustalenia innego niż rolne przeznaczenia w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, skoro w obrocie prawnym pozostaje decyzja Wójta Gminy P. nr 1/2018 z dnia 19 lutego 2018 r. o warunkach zabudowy, która przewiduje na spornym gruncie możliwość budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a więc dopuszcza przeznaczenie terenu na cele inne niż rolnicze;

b) wadliwego przyjęcia, te w sytuacji gdy nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wydanie i pozostawanie w obrocie prawnym decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi przesłanki wystarczającej do wydania decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, a organ orzekający uprawniony jest do samodzielnego badania, czy teren, mimo tego (ustalenia warunków zabudowy), nie wymagał uzyskania odrębnej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne;

2/ art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych - wobec dokonania przez organ odwoławczy niedopuszczalnej w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na wyłączenia gruntu z produkcji rolnej kontroli, czy przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntu rolnego nastąpiło zgodnie z przepisami, w sytuacji, w której wniosek w trybie art. 11 tej ustawy dotyczył terenu budowlanego, tj. takiego dla którego właściwy organ wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy;

3/ art. 6 i art. 7 w zw. z art. 16 § 1 K.p.a. w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych - poprzez:

a) błędne przyjęcie, że w kognicji organów rozpatrujących wniosek o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej leży identyfikowanie tego, czy teren wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne oraz czy taka zgoda została udzielona, skoro zadanie takie spoczywało na innym organie, wydającym decyzję o warunkach zabudowy, która w przedmiotowej sprawie została wydana, pozostaje w obrocie prawnym, jest ostateczna i prawomocna, korzysta z domniemania prawidłowości i legalności, oraz stanowi wyłączną podstawę do przyjęcia, że do zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze w omawianym przypadku doszło wskutek wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i kwestia ta nie podlega ponownemu badaniu w postępowaniu, o którym mowa w art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych;

b) przeoczenie, iż przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy Starosta [...] uzgodnił tę decyzję, a co za tym idzie nie zgłosił zastrzeżeń co do dopuszczalności zmiany przeznaczenia spornego gruntu na cele nierolnicze, co wykluczało czynienie ustaleń przeciwnych w sprawie o wyłączenie z produkcji rolnej;

c) pominięcie, że w sprawie wyłączenia gruntu z produkcji rolnej orzekające organy administracji publicznej są związane decyzją o warunkach zabudowy, której przysługuje przymiot legalności stosownie do domniemania wynikającego z art. 6 w zw. z art. 16 § 1 kpa, a decyzja ta, wobec braku planu miejscowego, określa sposób zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, w tym kreuje możliwość wznoszenia zabudowy jednorodzinnej na gruncie o dotychczasowym przeznaczeniu rolnym - a co za tym idzie, że zmiana przeznaczenia gruntu na cele nierolnicze i nieleśne została dokonana i kwestia ta nie podlega już badaniu przy rozpoznaniu wniosku o wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocenia legalności decyzji organu administracji o odmowie wyłączenia gruntu z produkcji rolnej, z przeznaczeniem pod budowę domu jednorodzinnego. W ocenie organu, mimo że skarżący legitymuje się decyzją o ustaleniu warunków zabudowy dla tego zamierzenia, brak podstaw do wyłączenia z produkcji rolnej gruntu wynika faktu, że skarżący nie uzyskał zgody ministra rozwoju wsi, na nierolnicze wykorzystanie gruntu, a sam grunt nie jest położony w obszarze uzupełnienia zabudowy. W ocenie sądu decyzja jest wadliwa.

Zgodnie z art. 7 ust ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1161 (dalej; ustawa) przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei art 7 ust 2 pkt 1 ustawy stanowi, że przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a.

Przepis art 11 ust 1 ustawy, stanowi, że wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Natomiast art 11 ust 4 ustawy, mówi, że wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę albo dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm.).

Analiza tych przepisów prowadzi do jednoznacznych wniosków. Pierwszy to fakt, że czym innym jest przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne i zgoda na to przeznaczenie w odniesieniu do gruntów stanowiących użytki rolne klas I-III, a czym innym wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego. Przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolne w odniesieniu do użytków rolnych klas bonitacyjnych I-III, co do zasady, dokonuje się przez uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, przy czym zmiana przeznaczenia tych gruntów zawsze wymaga zgody ministra rolnictwa (rozwoju wsi). Grunty o niższych klasach bonitacyjnych nie wymagają zmiany przeznaczenia, o której mowa w art 7 ust 1, oraz zgody ministra o której mowa w ust 2 ustawy. Wyłączenie takich gruntów z produkcji rolnej wymaga wydania decyzji zezwalającej na takie wyłączenie przez uprawniony organ. Decyzji takiej wymaga zresztą także wyłączenie z produkcji rolnej gruntów rolnych klasy I-III, które za zgodą ministra rolnictwa, uzyskały w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nierolnicze. Sama zmiana przeznaczenia gruntów, nie daje podstaw do ich wyłączenia z produkcji rolnej. Wymagane jest także w takim przypadku, wydanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej.

Są to zatem różne instytucje nakierowane na inne cele. Zgodnie z definicjami zamieszczonymi w ustawie, przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych (art 4 pkt 6 ustawy). Wyłączenie gruntów z produkcji to rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów (art 4 pkt 11 ustawy). Tak więc, zmiana przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze to akt planistyczny (z zasady) wymagający zgody ministra rolnictwa. Instytucja ta dotyczy jedynie gruntów o klasie bonitacyjnej I-III, i jak mowa wyżej, nie oznacza automatycznego wyłączenia z produkcji rolnej (rozpoczęcia innego niż rolnicze sposobu użytkowania gruntu). Dla porządku odnotować należy, że tak w doktrynie (Danecka Daria, Radecki Wojciech, Ochrona gruntów rolnych i leśnych. Komentarz, wyd. VI), jak i w orzecznictwie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r. II OSK 1301/14) obecny jest pogląd, że zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne niekoniecznie musi być dokonywana w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Dopuszcza się bowiem taką zmianę w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla terenów, dla których nie ma obowiązku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W orzecznictwie prezentowany jest także pogląd przeciwny (brak możliwości przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2020 r. II OSK 3752/18, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2019 r. II OSK 64/18).

Z kolei wyłączenie gruntu z produkcji rolnej dotyczy wszystkich gruntów wymienionych w art 11 ust 1 ustawy (także tych nie wymagających zgody na zmianę przeznaczenia) i nie jest aktem planistycznym a dokonuje się w formie decyzji administracyjnej. Do tak rozumianych przepisów należy odnosić regulację zamieszczoną a art 61 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130). Przepis ten stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków (...) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (...). Zgoda, o której mowa w tym przepisie, to zgoda, o której mowa w art 7 ust 2 ustawy (zgoda ministra rozwoju wsi) i dotyczy jedynie gruntów klasy bonitacyjnej I-III. Pozostałe grunty nie wymagają takiej zgody, nie są zatem objęte wymogiem uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. W stosunku do takich gruntów organy administracji wydają decyzję ustalającą warunki zabudowy, a przez uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, w stosunku do gruntów o których mowa w art 11 ust 1 ustawy, inwestor obwiązany jest uzyskać decyzję o wyłączeniu z produkcji rolnej. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r. II OSK 1301/14 1. Decyzję o zezwoleniu na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji leśnej uzyskuje się w przypadku braku planu miejscowego po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, a przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. 2. Organy właściwe w sprawach ochrony gruntów leśnych nie mogą samodzielnie rozstrzygać o sposobie przeznaczenia terenu, a zatem konieczne jest wcześniejsze uchwalenie planu miejscowego przez organy gminy albo uzyskanie przez stronę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponieważ grunt objęty wnioskiem o wyłączenie go z produkcji rolnej, to grunt klasy bonitacyjnej IIIb, nie wymagał zgody ministra rozwoju wsi na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze. Stanowisko organu, który uzależnia wydanie decyzji o wyłączeniu gruntu tej klasy bonitacyjnej z produkcji rolnej, powołując się na brak zgody ministra rolnictwa, jest zatem pozbawione podstaw prawnych.

Co zaś do zarzutu organu, że grunt objęty wnioskiem o wyłączenie z produkcji rolnej nie jest położony w obszarze uzupełnienia zabudowy, to zauważyć należy, że obowiązujące przepisy nie uzależniają wydania decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej od tego, czy dany obszar znajduje się w obszarze uzupełnienia zabudowy czy poza takim obszarem. Od tego, czy dany teren znajduje, czy też nie znajduje w obszarze uzupełnienia zabudowy, uzależnione jest w aktualnym stanie prawnym wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy (art 61 ust 1 pkt 1a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Przy czym, mimo że jest to stan prawny aktualny, przepisy te faktycznie nie obowiązują. Zgodnie bowiem z art 59 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Poz. 1688) do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w danej gminie stosuje się przepisy art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c a także 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.