Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 317/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 74a § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 917/23 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2023 r. nr SKO.41/117/PO/2023 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. II SA/Lu 917/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2023 r., nr SKO.41/117/PO/2023 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego.

Skarżący w ustawowym terminie złożył za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Pismem z dnia 14 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Korespondencję z ww. pismem sądowym doręczono skarżącemu dnia 20 lutego 2024 r.

Skarżący podpisany wniosek o uzasadnienie wyroku nadał w placówce pocztowej dnia 28 lutego 2024 r.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 marca 2024 r. Sąd I instancji postanowił pozostawić wniosek o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji podniósł, że nie jest skuteczny, gdyż strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła jego braku formalnego.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że "(...) ma prawo poznać sens, spełnienie funkcji sądu administracyjnego (...), jak również "(...) prawo do otrzymania sentencji wyroku, wraz z jego uzasadnieniem". Skarżący zakwestionował także wezwanie go do podpisania wniosku, uznając złożony pierwotnie wniosek za podpisany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jakkolwiek przedmiotowe zażalenie nie zawiera wniosku o zmianę, bądź uchylenie postanowienia, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. I OZ 111/15 oraz z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 267/24).

Zgodnie z art. 74a pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935, dalej - "p.p.s.a."), doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo.

Z powyższego przepisu wynika, że wniesienie przez stronę do sądu pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej skutkować musi tym, że sąd każde następne pismo będzie kierował do strony drogą elektroniczną. W doktrynie prawniczej podkreśla się, że przepis ten przewiduje formę pośredniej zgody na doręczanie stronie pism drogą komunikacji elektronicznej, która wiąże sąd administracyjny (zob. np. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 74a, M. Kwietko-Bębnowski, Informatyzacja sądów administracyjnych - próba oceny i poradnik praktyczny, Przegląd Podatkowy 2020, nr 6, str. 45.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w formie dokumentu elektronicznego na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W związku z tym, w niniejszym postępowaniu zastosowanie znajduje art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji tego, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku powinno być wysłane także drogą elektroniczną, podczas gdy, w przedmiotowej sprawie nastąpiło to za pośrednictwem operatora pocztowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w świetle jednoznacznej dyspozycji przepisu art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie można dokonanego przez Sąd I instancji sposobu doręczenia wezwania z dnia 14 lutego 2024 r. uznać za prawidłowe, jakkolwiek nie jest sporne, że strona odebrała adresowane do niej wezwanie. Nie wywołało to jednak pożądanych skutków procesowych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnym przyjmuje się, że nieuwzględnienie dyspozycji strony o doręczaniu jej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej skutkuje brakiem skuteczności doręczenia pisma sądowego, które nastąpiło w innej formie (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2022 r., sygn. III OZ 499/22 oraz z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. III OZ 599/23).

W świetle powyższego uznać należy, że skoro wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego wezwanie nie wywołuje skutków procesowych, to brak było podstaw do uznania, że w rozpoznawanej sprawie termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o uzasadnienie wyroku rozpoczął swój bieg (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2023 r., sygn. I OZ 616/22 oraz z dnia 28 marca 2023 r., sygn. I OZ 67/23).

W związku z powyższym, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.