Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 340/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 marca 2021 r, nr 0201-IEE1.711.23.2021.6.RO w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia podpisu na zażaleniu postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 maja 2021 r. A. W. (skarżąca, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 marca 2021 r, nr 0201-IEE1.711.23.2021.6.RO w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia podpisu na zażaleniu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 9 czerwca 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano do strony w dniu 17 czerwca 2021 r. pod wskazany w treści skargi adres. Zostało ono doręczone skarżącej w dniu 5 lipca 2021 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upływał wraz z dniem 12 lipca 2021 r. W dniu 14 lipca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego od skargi, gdyż nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec faktu, że złożony przez skarżącą wniosek nie spełniał wymagań art. 252 § 2 p.p.s.a. (wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru), na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do pisma załączono urzędowy formularz PPF. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 9 sierpnia 2021 r. Termin do wykonania wezwania bezskutecznie upłynął wraz z dniem 16 sierpnia 2021 r.

Zarządzeniem referendarza sądowego z 24 września 2021 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Zarządzenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym sprzeciwie strona odebrała w dniu 11 października 2021 r. Od zarządzenia sprzeciwu nie wniosła.

W świetle powyższego, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 listopada 2021 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi z dnia 4 maja 2021 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 16 grudnia 2021 r.

W dniu 29 grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął kolejny wniosek skarżącej, nadany w placówce pocztowej w dniu 23 grudnia 2021 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego. Wniosek nie czyni zadość wymaganiom art. 252 § 2 - nie został złożony na urzędowym formularzu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022, poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Na wezwanie doręczone jej 16 grudnia 2021 r. odpowiedziała niekompletnym wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej. Została odpowiednio pouczona, doręczono jej urzędowy formularz wymagany przepisami prawa – braków formalnych nie uzupełniła.

Ze względu na fakt, że termin do uzupełnienia braków fiskalnych wniosku upłynął w dniu 23 grudnia 2021 r., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia.

Według art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011). Art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka-Medek, [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LEX/el. 2019),

Ze względu na powyższe, biorąc pod uwagę nieuzupełnienie braków fiskalnych przez skarżącą jako podstawę odrzucenia skargi, należy tę skargę uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. i oddalić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z 28.03.2012 r., II GZ 101/12, CBOSA). (pkt II sentencji orzeczenia).

Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3, art. 247 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.