Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 6051/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – A. D., pismem z 4 października 2022 r. (k. 2) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. W skardze skarżący dodatkowo wniósł o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu wniosku, zarządzeniem z 9 marca 2023 r. referendarz wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Na zarządzenie referendarza sądowego nie został wniesiony sprzeciw.

Zgodnie z zarządzeniem z 29 maja 2024 r. (k. 13) skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie kopi dokumentu/ów, z którego/ych wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji oraz do nadesłania czterech odpisów skargi. Jednocześnie, wraz z ww. pismem, doręczono skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 14). Zgodnie z pouczeniem, zawartym w wezwaniu, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz odpisu zarządzenia o wpisie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, umieszczone w jednej przesyłce sądowej i wysłane na prawidłowy adres, zostały doręczone w dniu 28 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 18). Ostatnim dniem na dokonanie powyższych czynności był zatem 5 lipca 2024 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych tut. sądu (Rejestr Opłat Sądowych) ustalono, że do dnia 22 lipca 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide notatka służbowa, k. 19). Braki formalne skargi również nie zostały uzupełnione (brak w tym zakresie jakiejkolwiek korespondencji od skarżącego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") oraz zostanie prawidłowo opłacona. Wymóg opłaty został uregulowany w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a.

Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie.

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Skarżący po zakończeniu postępowania w sprawie prawa pomocy i nieskorzystaniu z przysługującego mu prawa do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, został wezwany prawidłowo do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponadto został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłania dokumentów wykazujących jego interes prawny do wniesienia skargi oraz nadesłania czterech odpisów skargi) w zakreślonym terminie 7 dni. Skarżący został również pouczony o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwań. Termin na dokonanie tych czynności upływał z dniem 5 lipca 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący zarówno nie uzupełnił braków formalnych skargi, jak też nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, o czym świadczy informacja zamieszczona w aktach sprawy o braku wpłaty do niniejszej sprawy (k. 19). Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.