Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 115/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art.86 par.1, art.87 par.1, par.2 i par.4
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. Spółka Akcyjna w B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 12 grudnia 2022 r., nr (...) w przedmiocie dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

N. Spółka Akcyjna w B. (dalej jako: skarżąca lub spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 12 grudnia 2022 r. w przedmiocie dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 29 marca 2023 r. złożona skarga została odrzucona z uwagi na brak uzupełnienia braku formalnego skargi. Sąd wskazał w przywołanym postanowieniu, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 8 lutego 2023 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osób podpisujących skargę do reprezentowania strony skarżącej. Zakreślono termin 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 15 lutego 2023 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 22 lutego 2023 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie nadesłała żądanego dokumentu. Z uwagi na okoliczność, że strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie wyznaczonym przez sąd, skarga podlega odrzuceniu.

Następnie postanowieniem z 18 maja 2023 r. sygn. akt I GZ 116/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki. W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał m.in., że "odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu spółki, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi wynikało z niedopatrzenia w wykonaniu wezwania WSA wskazać należy, że powyższe może stanowić podstawę dla wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania barku formalnego skargi, który winien odpowiadać wymogom z art. 86 p.p.s.a.".

Wyjaśnić zatem należy, że w zażaleniu na postanowienie z 29 marca 2023 r. skarżąca podniosła, że nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, tzn. nie złożono dokumentu określającego umocowanie osób podpisujących skargę. Spółka wskazała, że wynikało to z niedopatrzenia, ponieważ w dostarczonym wezwaniu było też wezwanie do uiszczenia opłaty 200 zł oraz kopie poprzednich dokumentów dotyczących skargi. Spółka skupiła się na tym, żeby uiścić opłatę, natomiast kolejna strona została przeoczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).

Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Jak wynika z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wezwanie w sprawie przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osób podpisujących skargę do reprezentowania strony skarżącej spółka odebrała 15 lutego 2023 r. Wraz z tym wezwaniem spółce doręczono odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pismo informujące o możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym wraz z odpisem odpowiedzi na skargę. Ilością doręczonych pism spółka uzasadnia brak przedłożenia dokumentów określających umocowanie do podpisania skargi.

Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, sąd uznał, że wymóg formalny, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, został spełniony. Spółka bowiem dowiedziała się z postanowienia sądu z 29 marca 2023 r. o tym, że nie uzupełniła braku formalnego skargi. W zażaleniu złożyła wniosek o przywrócenie terminu wraz z dokumentami określającymi umocowanie osób do reprezentowania spółki. Jednakże w ocenie sądu okoliczności podnoszone przez skarżącą nie pozwalają na stwierdzenie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Podkreślić należy, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., Sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641).

W świetle powyższych rozważań, należy zatem stwierdzić, że wskazane przez spółkę okoliczności nie pozwalają na uznanie, że uchybienie terminu było wynikiem przeszkody niezależnej od skarżącej, której nie mogła pokonać. W sprawie doszło bowiem do niedopełnienia przez spółkę ciążących na niej obowiązków. Doręczona spółce wraz z wezwaniem ilość dokumentów nie była duża. Nie sposób uznać, by ta okoliczność mogła skutkować przyjęciem, że skarżąca w sprawie nie dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa.

W związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.