Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 279/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 września 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1345/23 odmawiające wykładni wyroku w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 8 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1345/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez K.P. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 8 sierpnia 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 25 sierpnia 2021 r.

Pismem z 28 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku w kwestii tego, czy wyrokiem umorzono postępowanie podatkowe, w którym wydano decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 25 sierpnia 2021 r., czy to postępowanie nie zostało wyrokiem umorzone i zachodzi konieczność wydania rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania podatkowego, czy też w ogóle nie zachodzi konieczność orzekania o umorzeniu tego postępowania podatkowego.

Postanowieniem z 16 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1345/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wykładni przedmiotowego wyroku. W ocenie Sądu pierwszej instancji, brak jest podstaw do dokonania wykładni bowiem zarówno jego sentencja, jak i uzasadnienie, nie budzą wątpliwości. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazany został w orzeczeniu przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawa prawna - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 165 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 265) oraz w zakresie kosztów art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Wyeksponowano również motywy jakimi kierował się Sąd przyjmując, że należało uchylić zaskarżoną decyzję organu odwoławczego oraz wskazaną decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że organy podatkowe powinny zbadać i rozważyć, czy w rozpatrywanej sprawie nadal zachodzą warunki dla skutecznego wszczęcia postępowania z urzędu w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2016 r. Treść wydanego wyroku WSA w Gliwicach oraz jego uzasadnienie nie nasuwają niedających się wyeliminować wątpliwości.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. W zażaleniu zarzucił naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 158 p.p.s.a. poprzez uznanie, że uzasadnienie wyroku nie budzi wątpliwości. W ocenie autora zażalenia z uzasadnienia wyroku nie wynika czy, a jeżeli tak to, jakie czynności organy miałyby podjąć w sprawie sprawy za kwiecień, a także za pozostałe miesiące, oraz czym miałyby się różnić te czynności w związku z uchyleniem decyzji pierwszoinstancyjnej tylko za kwiecień. Nie jest również uzasadnione dlaczego uchylona została tylko jedna decyzji pierwszoinstancyjna i jakie były różnice pomiędzy pozostałymi decyzjami. Wskazanie co do czynienia rozważań przez organy podatkowe jest nazbyt ogólne i w ogóle nie wiadomo dlaczego organy podatkowe miałyby powtarzać rozważania WSA co do sprawy za kwiecień 2016 r. Ponadto podkreślono, że skarżący jest laikiem, a nie profesjonalistą z zakresu prawa podatkowego i odwołanie się w odmowie wykładni wyroku do wskazania podstaw prawnych wcale nie oznacza jednoznaczności i czytelności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Nie może ona jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1133/10; z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1287/09; z 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 123/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652).

Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi zatem wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021).

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 158 p.p.s.a., tj. nie istniały wątpliwości co do treści wydanego wyroku. Rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji, że zarówno sentencja ww. orzeczenia jak i treść jego uzasadnienia jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały, a także że nie budzą żadnych wątpliwości powołane w uzasadnieniu argumenty, jak i podstawa prawna.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przywołana w uzasadnieniu złożonego wniosku oraz zażalenia stanowiła swoistą polemikę z wydanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 sierpnia 2024, sygn. akt I SA/Gl 1345/23, w której nie wskazano rzeczywistych wątpliwości co do treści ww. orzeczenia, a to w żaden sposób nie może być podstawą do wydania postanowienia o rozstrzygnięciu wątpliwości co do treści orzeczenia. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane pytania. Uwzględniając fakt, że środek prawny w postaci wniosku o wykładnię wyroku nie służy kwestionowaniu poprawności orzeczenia, uznać należało zażalenie za pozbawione uzasadnionych podstaw.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.