Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 473/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M.F. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2014 r., II FSK 473/13 o orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z tytułu poniesionych kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 października 2012 r., I SA/Gd 627/12 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 29 października 2012 r., I SA/Gd 627/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną przez M.F. (zwanego dalej skarżącym) decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

Powyższy wyrok Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżył w całości skargą kasacyjną (skarga kasacyjna została wysłana w dniu 27 grudnia 2012 r.). Odpis tej skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 stycznia 2013 r.

W dniu 15 lutego 2013 r. wpłynęło do sądu pismo procesowe sporządzone przez pełnomocnika skarżącego, w którym wniósł on o oddalenie skargi kasacyjnej

w całości i zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku zwrotu kosztów postępowania, w tym zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenie doradcy podatkowego) według norm przepisanych.

2. Na rozprawie w dniu 21 lutego 2014 r., II FSK 473/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.

W sentencji wyroku nie zostało zawarte postanowienie dotyczące kosztów.

Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. (data wpływu do sądu) ustanowiony

w sprawie doradca podatkowy reprezentujący skarżącego złożył wniosek

o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2014 r., II FSK 473/13, poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Powołał się przy tym na treść pisma procesowego z dnia 15 lutego 2013 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny i dlatego podlega oddaleniu.

3. Jak trafnie wskazano we wniosku o uzupełnienie wyroku – wniosek

o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania został wniesiony

w terminie, gdyż moment zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia jest terminem granicznym do jego sformułowania.

4. Zgodnie z art. 179 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej może wnieść odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Jeżeli zatem pismo zawierające odpowiedź na skargę kasacyjną

i wnioski zostało złożone po upływie 14 dniowego terminu - nie jest traktowane jak odpowiedź na skargę kasacyjną, a jedynie pismo procesowe

(por. wyrok NSA z dnia: 20 stycznia 2012 r., II FSK 1405/10; 10 stycznia 2012 r., II FSK 1308/10; 15 grudnia 2011 r., II FSK 1202/10 dostępne na stronie http://cbois.nsa.gov.pl). Z uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, wynika, że profesjonalny pełnomocnik (doradca podatkowy), który przygotowuje odpowiedź na skargę kasacyjną ma prawo do otrzymania zwrotu kosztów opracowania takiego pisma. Znowu zatem mowa jest o odpowiedzi na skargę kasacyjną, a nie o piśmie procesowym. Powyższa uchwała wprost stwierdza, że: "Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. wyrok SN

z dnia 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z dnia 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna

w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419)."

W niniejszej sprawie odpis skargi kasacyjnej został doręczony

pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 stycznia 2013 r. - termin 14-dniowy

do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną upłynął w dniu 31 stycznia 2013 r.

Z powyższego względu pismo z dnia 15 lutego nie może być traktowane jak odpowiedź na skargę kasacyjną – a jedynie jak pismo procesowe.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.

w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153)

w § 3 ust. 2 pkt 1,2 i 3 wskazuje, że wynagrodzenie dla doradcy podatkowego należne jest z tytułu: sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Bezspornym jest, że pismo procesowe z dnia 15 lutego 2013 r. (złożone po upływie 14-dnioweg terminu) nie może być traktowane jako odpowiedź na skargę kasacyjną organu. Pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 21 lutego 2014 r. Jednocześnie przepisy rozporządzenia nie przewidują wynagrodzenia za sporządzenie pisma procesowego. Nie można zatem tego wynagrodzenia zaliczyć do kosztów i domagać się jego zwrotu na podstawie art. 204 i 205 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2014 r., II FSK 472/13 był kompletny, zatem wniosek o jego uzupełnienie podlegał oddaleniu.

5. Z tych względów na podstawie art. 157 § 1 – 3 w związku z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.