Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 395/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Śremie na uchwałę Rady Miejskiej w Mosinie z dnia 29 czerwca 2023 r. nr LXXXIX/735/23 w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Mosina w roku 2023 postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Śremie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Mosinie z dnia 29 czerwca 2023 r. nr LXXXIX/735/23 w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Mosina w roku 2023.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy Mosina poinformował, że zaskarżona uchwała została unieważniona rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody Wielkopolskiego z 3 sierpnia 2023 r. nr NP-III.4131.1.442.2023.5.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga Prokuratora Rejonowego w Śremie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest zawsze poprzedzone badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymaganych przesłanek dopuszczalności skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, co prowadzi do odrzucenia skargi przez sąd.

Nie ulega również wątpliwości, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi jest, co do zasady, istnienie przedmiotu zaskarżenia w chwili wniesienia skargi. Nie można skarżyć do sądu aktu nieistniejącego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać sądowej kontroli. W sytuacji, gdy przedmiot zaskarżenia nie istnieje w dacie wnoszenia skargi, zachodzi przypadek niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r. poz. 1634 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Taka sytuacja występuje m.in. w razie uprzedniego wyeliminowania aktu objętego skargą z obrotu prawnego, zwłaszcza w wyniku stwierdzenia jego nieważności, a zatem wyeliminowania ze skutkiem ex tunc (od początku).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy Wojewoda Wielkopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 3 sierpnia 2023r. nr NP-III.4131.1.442.2023.5 orzekł nieważność uchwały Rady Miejskiej w Mosinie z dnia 29 czerwca 2023 r. nr LXXXIX/735/23 w przedmiocie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Mosina w roku 2023 – ze względu na istotne naruszenie prawa. Gmina nie zaskarżyła tego rozstrzygnięcia nadzorczego, co oznacza że zaskarżona uchwała została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego, i to ze skutkiem ex tunc.

Skarżąc zatem pismem z 15 kwietnia 2024 r. powyższą uchwałę, Prokurator Rejonowy w Śremie zaskarżył nieistniejący akt prawny.

Mając wszystko to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.