Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 732/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145, art. 147, art. 149, art. 113
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Ibrom Asesor sądowy Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. N. i K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. III SA/Lu 732/23

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 21 września 2023 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

Ostateczną decyzją Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 marca 2021 r. dokonano rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...] stanowiącą własność J. S. i nieruchomością oznaczoną jako działka

nr [...] stanowiącą współwłasność E. N. i K. P..

Następnie pismem z dnia 2 maja 2023 r. J. S. złożył wniosek

o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego, wskazując na zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej jako "k.p.a.". Podkreślił, że K. P. od kilkunastu lat mieszka w T., została pozbawiona możliwości udziału w sprawie dotyczącej rozgraniczenia

i prawdopodobnie nie wie o wydanej decyzji.

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r. Wójt Gminy Łukowa odmówił wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją

z dnia 16 marca 2021 r. W uzasadnieniu wskazano, że podana podstawa wznowienia, wskazująca na brak udziału K. P., jako strony

w postępowaniu, nie występuje.

Na powyższe postanowienie zażalenia wniosły E. N. i K. P. (dalej jako "skarżące"). Podkreśliły, że w treści postanowienia Wójta Gminy Łukowa (dalej jako "organ I instancji") błędnie wskazano, że rozgraniczenie dotyczyło działki nr [...], podczas gdy działka stanowiąca własność J. S. ma nr [...].

W związku z tym, postanowieniem z dnia 4 września 2023 r. organ I instancji sprostował oczywistą omyłkę w przedmiotowym postanowieniu w ten sposób, że

w miejsce działki nr "[...]" wpisano nr "[...]".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu po rozpatrzeniu zażalenia -postanowieniem z dnia 21 września 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, że w świetle art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach (tu: postanowieniach). W przedmiotowej sprawie organ

I instancji odmówił wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją z dnia 16 marca 2021 r. pomiędzy nieruchomościami J. S., a E. N. i K. P.. W wyniku złożenia zażaleń przez skarżące okazało się, że w postanowieniu podano błędnie numer działki J. S. - zamiast nr [...] podano nr [...], co sprostowano postanowieniem z dnia 4 września 2023 r. Sprostowano zatem oczywistą omyłkę, co spowodowało, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego stało się prawidłowe. Kolegium podkreśliło, że w istocie o to wnosiły skarżące.

E. N. i K. P. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 21 września 2023 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne zbadanie i rozważenie materiału dowodowego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, w wyniku czego postanowienie niesłusznie sugeruje, że postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką należącą do J. S. oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków nr [...], a działką należącą do K. P. i E. N. oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków

nr [...] - ma sygnaturę [...] lub ma sygnaturę [...], podczas gdy prawidłową sygnaturą zakończonego już postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy tymi działkami jest sygnatura [...], co potwierdza prawomocna ostateczna decyzja Wójta Gminy Łukowa znak: [...] z dnia 16 marca 2021 r.

Wobec tak postawionych zarzutów skarżące wniosły o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że pomimo częściowo błędnego uzasadnienia decyzji zarówno organu I jak i organu II instancji, rozstrzygnięcia w sprawie w istocie są prawidłowe. Organ I instancji wskazał, że J. S. domagał się wznowienia postępowania argumentując, że jedna ze stron – K. P. – nie brała udziału w postępowaniu wskutek nieprawidłowego podania jej adresu przez E. N., a w konsekwencji nieskutecznego informowania jej o czynnościach podejmowanych w sprawie.

Trzeba zatem zauważyć, że z treści art. 147 k.p.a. wynika, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) następuje tylko na żądanie strony. Oznacza to, że przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu, ewentualnie następca prawny takiego podmiotu.

Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Z tego względu również sąd administracyjny rozpoznający sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, nie ma podstaw, by z urzędu stwierdzić, że w toku postępowania administracyjnego "pominięto" inne strony, a w następstwie tego zastosować art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Takie stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zostało wyrażone m.in. w wyrokach: z 13 grudnia

2019 r. sygn. akt II OSK 328/19, z 16 maja 2019 r. sygn. akt II OSK 1647/19,

z 9 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1259/17, z 1 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 1837/17, z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2009/15, z 25 maja 2016 r. sygn.

akt I OSK 1940/14, z 15 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 2302/11, z 26 marca

2013 r. sygn. akt II OSK 2276/11, z 9 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 990/10.

Przenosząc te ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy przede wszystkim zauważyć, że J. S. nie powołuje się na pozbawienie go prawa do czynnego udziału w postępowaniu, ale prawa innych osób, których on nie reprezentuje. Już ta okoliczność, w realiach sprawy, była wystarczająca do stwierdzenia bezzasadności wniosku o wznowienie postępowania. Stąd prawidłowo organ I instancji na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania.

Rozstrzygnięcie to, co do zasady, zostało zaakceptowane przez organ

II instancji, który postanowieniem z dnia 21 września 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie Wójta Gminy Łukowa. Jedynie na marginesie sąd zwraca uwagę, że zażalenie K. P. zostało złożone po terminie. Nie ma to jednak istotnego znaczenia – w świetle faktu, że E. N. swoje zażalenie od postanowienia organu I instancji złożyła w terminie, a w takim przypadku w postępowaniu administracyjnym, w związku z wspólnym prawem skarżących do nieruchomości, należy uwzględniać łączną legitymację osób pozostających w sytuacji opisanej

w normie prawa materialnego mającej zastosowanie w sprawie. Oznacza to, że wszystkie te osoby muszą wystąpić w charakterze stron postępowania w jednej i tej samej sprawie (por. też A. Skóra, Koncepcja wielopodmiotowych stosunków prawnych [w:] Koncepcja systemu prawa administracyjnego, red. J. Zimmermann, Warszawa 2007, s. 264–265).

Problemem jaki wyłonił się w sprawie jest kwestia oczywistej omyłki popełnionej przez organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 sierpnia 2023 r. o odmowie wznowienia postępowania. Organ I instancji pomylił numer działki J. S. i zamiast numeru [...] podał numer [...]. Przy czym, co istotne postanowieniem z dnia 4 września 2023 r. sprostował oczywisty błąd pisarski, jednocześnie popełniając kolejną oczywistą omyłkę. Tym razem błędnie wskazując numer decyzji Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 marca 2021 r. Jednak i ta omyłka została skorygowana. Bowiem postanowieniem z dnia 25 września 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości postanowienie organu

I instancji w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej i tym razem sprostowało oczywisty błąd w postanowieniu Wójta Gminy Łukowa z dnia

16 sierpnia 2023 r. w sposób prawidłowy, czyli prawidłowo wskazując zarówno numer działki jak i numer decyzji.

Skarżące zarzucają naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne zbadanie i rozważenie materiału dowodowego, w wyniku czego postanowienie niesłusznie sugeruje, że postępowanie rozgraniczeniowe ma inny numer.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 2 k.p.a.) oraz ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Natomiast stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji,

z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie sądu – zarówno organ I jak i organ II instancji nie naruszyły wskazanych przepisów, w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy pamiętać bowiem, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Łukowa, a nie kwestie poboczne dotyczące w istocie zupełnie wtórnej okoliczności oczywistych omyłek pisarskich, które – co należy podkreślić zostały sprostowane w toku postępowania.

Dlatego też skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie

art. 151 p.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.