Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 661/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35,  art. 37  art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i Ł.K. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowo - wychowawczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Ł.K.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]r. M.K. i Ł.K., reprezentowani przez pełnomocnika K.Ś., zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania i pozostawiające je bez rozpoznania.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 września 2009 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do wykazania, że należy on do kręgu osób wymienionych w treści art. 35 P.p.s.a. mogących występować w postępowaniu przez sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik w piśmie z dnia [...]r. wyjaśnił, że w postępowaniu występuje jako przedstawiciel organizacji społecznej – A w K., która była dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze uczestnika.

W konsekwencji zarządzeniem z dnia 12 listopada 2009 r. A w K. uznano za pełnomocnika skarżących i wezwano ją do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pouczono, że pełnomocnictwo musi zostać udzielone przez skarżących uczestnikowi postępowania, którym jest stowarzyszenie zwykłe (A w K.). Ponadto wskazano, że K.Ś. nie może występować w postępowaniu sądowym jako pełnomocnik skarżących bowiem nie należy do kręgu osób z art. 35 P.p.s.a. i jest wyłącznie reprezentantem uczestnika postępowania (A).

Wezwanie zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 30). Wykonując zarządzenie pełnomocnik skarżących do pisma z dnia [...]r. dołączył pełnomocnictwo procesowe podpisane wyłącznie przez M.K. Nadto Ł.K. pozostawił bez odpowiedzi kolejne zarządzenie z dnia 4 stycznia 2010 r. wzywające go do podpisania pełnomocnictwa (k. 39).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jednocześnie zgodnie z art. 37 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy.

Regulacja art. 35 P.p.s.a. wymienia zatem krąg podmiotów uprawnionych do występowania w sprawie w charakterze pełnomocników stron i daje podstawę do wyróżnienia dwóch kategorii takich pełnomocników. Pierwszą z nich są profesjonalni pełnomocnicy, którzy zawodowo trudnią się świadczeniem usług prawniczych, do drugiej kategorii zaliczymy natomiast pełnomocników, których łączą ze stroną więzy osobiste bądź procesowe. Wyliczenie z art. 35 P.p.s.a. ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że osoba nie spełniająca wymagań wskazanych w omawianej normie, nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że K.Ś. nie może działać w postępowaniu przed sądem administracyjnym jako pełnomocnik skarżących, bowiem nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 P.p.s.a.. Jest on wyłącznie reprezentantem uczestnika – stowarzyszenia zwykłego – A w K. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 roku Prawo o Stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001, nr 79, poz. 855 z późn. zm.) stowarzyszenie zwykłe nie posiada osobowości prawnej, nie ma tym samym organów. Jednakże na podstawie art. 40 ust. 2 cytowanej ustawy stowarzyszenie zwykłe musi posiadać przedstawiciela je reprezentującego, którym w niniejszym postępowaniu jest K.Ś.

Brak osobowości prawnej, choć powoduje brak zdolności do czynności prawnych nie ogranicza stowarzyszenia w zdolności sądowej. Stosownie do regulacji art. 9 i art. 25 § 3 P.p.s.a. stowarzyszenie takie może występować przed sądem administracyjnym. W postępowaniu tym będzie występować jednak organizacja nie natomiast osoba wybrana na przedstawiciela tej organizacji.

Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że pełnomocnictwo przedłożone wraz ze skargą nie mogło zostać uznane za skuteczne. W związku z tym Sąd wezwał do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących uczestnikowi postępowania – Stowarzyszeniu, a nie jego przedstawicielowi. Pomimo jednak prawidłowego doręczenia wezwania brak ten nie został w terminie przez Ł.K. uzupełniony, co uniemożliwia nadanie jego skardze biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.

Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia odrzucając skargę Ł.K.