Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 95/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2024-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: 1. stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 2. zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art.2 ust.1, art.10, art.13
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art.149 par.1 okt.3, art.151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2024 r. sprawy ze skargi E. R. na bezczynność Z. K. Ł. K. w R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Z. K. Ł. K. w R. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego E. R. z dnia 13 października 2023 r., II. stwierdza, że bezczynność Z. K. Ł. K. w R. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Z. K. Ł. K. w R. do rozpatrzenia wniosku skarżącego E. R. z dnia 13 października 2023 r. w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, IV. oddala skargę w pozostałym zakresie, V. zasądza od Z. K. Ł. K. w R. na rzecz E. R. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

E. R. (zwany dalej: "stroną", "skarżącym") wnioskiem z dnia 13 października 2023 r. działając w oparciu o art. 2 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., zw. dalej: "u.d.i.p".) zwrócił się do Koła Ł. K. w R. (dalej "organ" lub "Koło") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. Stanu pozyskania zwierzyny w obwodach dzierżawionych przez Koło Ł. tj. rzeczywistego pozyskania zwierzyny (w podziale na obwód łowiecki, zwierzynę grubą i drobną oraz gatunkami) w stosunku do rocznego planu łowieckiego, tj: w stosunku do planowanego do realizacji w łowieckim roku gospodarczym na który został sporządzony roczny plan łowiecki za lata gospodarcze: 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023,

2. Czy Koło Ł. K. w R. jako dzierżawca obwodów łowieckich w latach wskazanych we wniosku zwracało się o korekty rocznych planów łowieckich i czy korekty te zostały dokonane oraz w jakim zakresie,

3. Ile odnotowano szkód łowieckich w latach wskazanych w pkt 1 w podziale na obwody łowieckie dzierżawione przez Koło, jaka była wartość sumaryczna wypłacanych odszkodowań, ile było wypłat w formie gotówkowej, a ile w formie przelewu lub przekazu pocztowego i na jakie kwoty. Nadto, strona wniosła o przekazanie wszystkich kopii protokołów z szacowania szkód,

4. Wykazu wszystkich polowań indywidualnych oraz zbiorowych (razem z komercyjnymi) jakie miały miejsce w Kole Ł. K. w R., w latach objętych wnioskiem w pkt 1, jaka była sumaryczna kwota uzyskanych przez Koło z tego tytułu przychodów wraz z podziałem na lata wskazane w pkt 1 wniosku. Czy członkowie Koła otrzymali z tytułu organizacji polowań komercyjnych (indywidualnych oraz zbiorowych) wynagrodzenie, jeśli tak to w jakiej wysokości oraz którzy członkowie. Ile i z jakiej zwierzyny pozyskano w wyniku tych polowań z podziałem na gatunki i płeć. Nadto, strona wniosła o przekazanie kopii protokołów tych polowań.

5. Przekazania kopii protokołów posiedzeń Zarządu Koła Ł. od roku 2018 do chwili obecnej wraz z podejmowanymi uchwałami.

6. Wykazu uzyskanych przychodów z tytułu uprawy gruntów rolnych wraz z kosztami ich uprawy z podziałem na obwody łowieckie dzierżawione przez Koło w sezonach łowieckich wskazanych w pkt.1.

Wnioskodawca wskazał, aby informacji udzielić w formie pisemnej w terminie ustawowym 14 dni od daty otrzymania wniosku.

Pismem z dnia 26 października 2023 r. Koło poinformowało, że strona jest członkiem tegoż Koła i na bieżąco jest informowana o wszystkich aspektach działalności Koła np. w czasie walnych zgromadzeń członków Koła (w których ma strona prawo brać udział; wysłuchiwać sprawozdań członków zarządu komisji rewizyjnej oraz oczywiście zadawać pytania i oczekiwać odpowiedzi). Ponadto, wszyscy członkowie Koła mają ciągły dostęp do elektronicznej książki polowań, gdzie na bieżąco można śledzić plany pozyskania oraz ich wykonywanie. Koło przypomniało, że w przedmiotowej książce odnotowywane są także polowania zbiorowe, indywidualne i komercyjne.

Koło wskazało, że jeżeli strona nie korzystała ze swojego prawa udziału w walnych zgromadzeniach, to zaprasza stronę na posiedzenia Zarządu Koła (w każdy ostatni piątek miesiąca, w godzinach od 16.00 do 18.30) do odwiedzenia siedziby Koła, gdzie (jak każdy członek Koła) będzie możliwość zapoznania się z interesującymi go dokumentami i pozyskania danych o które prosi.

Kolejnym pismem z dnia 12 grudnia 2023 r. Koło wskazało, że w odpowiedzi na pismo z 8 grudnia 2023 r. dot. wniosku o udostępnienie dokumentów informuje, że możliwości i zasady zapoznania się z dokumentami prowadzonymi przez Zarząd Koła zostały stronie przekazane w piśmie z dnia 26 października 2023 r. Zarząd Koła nie ma możliwości wykonania ich kopii.

Pismem z dnia 10 stycznia 2024 r. strona ponownie zwróciła się do Koła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie w jakim dotychczas nie uzyskała odpowiedzi tj. co do:

1. Stanu pozyskania zwierzyny w obwodach dzierżawionych przez Koło tj. rzeczywistego pozyskania zwierzyny w stosunku do rocznego planu łowieckiego za lata gospodarcze 2018/2019, 2019/2020,2020/2021, 2021/2022, 2022/2023,

2. Wskazania czy Koło jako dzierżawca obwodów łowieckich w latach gospodarczych z pkt 1 zwracało się o korekty rocznych planów łowieckich i czy korekty te zostały dokonane oraz w jakim zakresie,

3. Ile odnotowano szkód łowieckich w latach gospodarczych 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 w podziale na obwody łowieckie dzierżawione przez Koło, jaka była wartość sumaryczna wypłacanych odszkodowań, ile wypłat odbyło się w formie gotówkowej a ile w formie przelewu lub przekazu pocztowego i na jakie kwoty, nadto wniosłem o przekazanie wszystkich kopii protokołów z szacowania szkód,

4.Wykazu wszystkich polowań indywidualnych oraz zbiorowych dewizowych jakie miały miejsce w Kole, w latach gospodarczych wskazanych w pkt 1, jaka była sumaryczna kwota uzyskanych przez Koło z tego tytułu przychodów z podziałem na lata wskazane w pkt 1 wniosku, czy członkowie Koła otrzymali z tytułu polowań dewizowych wynagrodzenie, jeśli tak to ile oraz którzy członkowie, ile i jakiej zwierzyny pozyskano w wyniku tych polowań z podziałem na gatunki i płeć,

5. Przekazania kopii protokołów posiedzeń zarządu Koła Łowieckiego od roku 2018 do chwili obecnej wraz z podejmowanymi na nich uchwałami.

Pismem z dnia 29 stycznia 2024 r. Koło odpowiedziało, iż podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach oraz że nie dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w sposób i w formie określonej we wniosku.

W dniu 11 czerwca 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Koła w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniósł o:

1) zobowiązanie Koła do udzielenia informacji publicznej, o którą zażądał w piśmie z dnia 13 października 2023 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,

2) orzeczenie w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2021,

3) zasądzenie od Koła na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że do dnia złożenia niniejszej skargi, Koło nie udostępniło mu żądanej informacji ani też nie wydało decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., czym naruszono ustawowy 14-dniowy termin wskazany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Skarżący wskazał, iż w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki wykonuje zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego. Zadania te wykonują także koła łowieckie jako podstawowe ogniwo organizacyjne w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Stanowi o tym przepis art. 33 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie. Przy czym, koła łowieckie posiadają osobowość prawną, którą nabywają w momencie nabycia członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. Podmioty te prowadzą swoją działalność na podstawie ustawy Prawo łowieckie, statutu oraz uchwał organów Polskiego Związku Łowieckiego i koła łowieckiego. Dalej skarżący wskazał, że podstawowym podmiotem wydzierżawiającym obwody łowieckie jest koło łowieckie. Zatem na dzierżawionym przez siebie obwodzie koło ma obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie) rozumianej jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

Skarżący wskazał, że kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych regulacją art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. była nadto przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13, stwierdził, że koła łowieckie są "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy. Nadto, zgodnie z poglądem zawartym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2011 r. (sygn. akt I OSK 285/11), złożenie skargi do sądu administracyjnej nie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia.

Końcowo skarżący stwierdził, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu przedmiotowego wniosku, wobec czego wnosi jak na wstępie.

W odpowiedzi na skargę, Koło wniosło o oddalenie skargi w całości oraz zasadzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że udzielił pisemnej odpowiedzi na wniosek skarżącego z 26 października 2023 r. z której wynikało, że wszystkie interesujące skarżącego dokumenty mogą zostać mu udostępnione podczas posiedzeń Zarządu Koła, z uwagi na fakt, iż skarżący jest wieloletnim członkiem tego Koła. W kolejnej odpowiedzi na wniosek skarżącego, Prezes Koła wskazał na brak możliwości wykonania kopii wszystkich żądanych przez skarżącego dokumentów. Takie stanowisko zostało konsekwentnie podtrzymane w piśmie z dnia 29 stycznia 2024 r., w którym ponownie podkreślono, że organ nie dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w sposób i w formie określonej we wniosku.

Organ zauważył, że skarżący w treści wniosku wyraźnie zastrzegł wolę uzyskania informacji w formie pisemnej. Organ nie był zatem uprawniony do modyfikacji formy wykonania wniosku. Dopiero w treści skargi skarżący zasugerował możliwość pozyskania informacji publicznej w formie skanów dokumentów. Kłóci się to rażąco z pisemnym oświadczeniem skarżącego z dnia 3 października 2021 r., w którym to skarżący nie wyraził zgody na dostarczanie korespondencji droga elektroniczną.

Organ dodał, że udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi dnia 12 grudnia 2023 r. także na "drugi wniosek" z 8 grudnia 2023 r., a także dnia 29 stycznia 2024 r. na "trzeci wniosek" z dnia 10 stycznia 2024 r., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Organ podniósł, że wniosek skarżącego o udostępnienie mu informacji publicznej w trybie przepisów u.d.i.p., pod kątem żądanej dokumentacji był bardzo szeroki, bowiem co do pkt 1, 3, 4, 5 obejmował okres od 2018 do 2023 r. tj. 5 lat. Z treści wniosku jednoznacznie wynikało, że żąda on pisemnego udostępnienia informacji publicznej, co nie było możliwe z uwagi na brak możliwości technicznych i organizacyjnych organu. Organ wyjaśnił, że Koło nie dysponuje w swojej siedzibie, gdzie są przechowywane dokumenty urządzeniem wielofunkcyjnym (drukarka, kopiarka, skaner). Wydrukowanie i skompletowanie wszystkich dokumentów objętych wnioskiem skarżącego nie było możliwe w szczególności z uwagi na brak urządzenia, które pozwoliłoby na sprawne wydrukowanie dokumentów (z zachowaniem 14-dniowego ustawowego terminu), a także z uwagi na to, że w Kole nie ma osoby, która mogłaby w swoim wolnym czasie zająć się przygotowaniem, przetworzeniem i skompletowaniem dokumentów. Członkowie Zarządu Koła na co dzień wykonują prace zarobkowe, a reprezentacja Koła oraz czas poświęcony na sprawy związane z jego funkcjonowaniem wynika z realizowanej przez nich pasji do myślistwa. Oczywiście członkowie Zarządu są świadomi spoczywających na nich obowiązków prawnych, jednak nie byli oni w stanie korzystając z urządzenia, którym dysponuje Koło w terminie 14 dni od dnia doręczenia im wniosku, przygotować żądanych dokumentów, o czym wnioskodawca został poinformowany.

Zdaniem organu, wbrew twierdzeniu skarżącego, jakkolwiek organ nie udostępnił żądanych informacji publicznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosków, tak wypełnił ciążący na nim obowiązek poinformowania wnioskodawcy o braku możliwości przekazania mu tych informacji zgodnie z jego wnioskiem tj. obowiązek, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., proponując inny sposób udostępnienia tych informacji.

Zdaniem organu, uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności, skarga na bezczynność organu z dnia 4 czerwca 2024 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ wniósł także o rozważenie przez Sąd zarzutu nadużycia prawa przez wnioskodawcę w kontekście składanych wniosków o dostęp do informacji publicznej.

W ocenie organu, wnioskodawca jako wieloletni członek Koła, który na bieżąco ma dostęp do wszystkich informacji dotyczących działalności Koła, dopuścił się nadużycia przysługującego mu prawa dostępu do informacji publicznej.

Końcowo, mając na uwadze obszerność dokumentacji, której udostępnienia żądał skarżący, w przypadku uznania przez Sąd przedmiotowej skargi za zasadną, organ wniósł o zobowiązanie Koła do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w maksymalnym ustawowym terminie wynikającym z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., tj. w terminie 2 miesięcy od zwrotu akt oraz prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania, a nadto uznanie, że do ewentualnej bezczynności nie doszło z rażącym

naruszeniem prawa, tym samym niewymierzanie organami grzywny, a także nieobciążanie organu kosztami postępowania.

Pismem procesowym z dnia 3 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł replikę do odpowiedzi organu na skargę. Skarżący wskazał, że organ jest zobowiązany z mocy ustawy do udzielenia informacji publicznej, natomiast skarżący ma prawo domagać uzyskania takiej informacji. Nadto zauważył, że wykazał się cierpliwością i wyrozumiałością, bowiem żądanie o dostępie do informacji publicznej wystosował do Koła dwukrotnie w odległych od siebie terminach.

Skarżący dodał, że organ nie wskazał żadnego dowodu jakoby skarżący w jakikolwiek sposób nadużył prawa o dostępie do informacji publicznej. Sugerowanie, że skarżący nadużywa prawa jest w ocenie skarżącego nadużyciem ze strony Koła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024, poz. 935, dalej: "p.p.s.a") obejmuje również bezczynność organów. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności

z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

Badana sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, albowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. rozpoznanie skargi na bezczynność może nastąpić w trybie uproszczonym.

Dalej wyjaśnić dalej należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy, do której udostępnienia zobowiązane są podmioty wymienione w jej art. 4 ust. 1 - władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Dalej wyjaśnić należy, że na gruncie art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 u.d.i.p. jednolicie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, wyd. TNOiK 2002, s. 28-29).

Oznacza to, że organ, jako podmiot wskazany w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 5 u.d.i.p. miał obowiązek załatwić wniosek skarżącego z 13 października 2023 r. przy prawidłowym zastosowaniu u.d.i.p. bez zbędnej zwłoki, na zasadach art. 10 ust. 1, ust. 2 - art. 14 ust. 1, ust. 2 u.d.i.p.

W myśl art. 10 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1).

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (art. 10 ust. 2).

Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1).

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2).

Następnie według art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2).

W analizowanej sprawie prawidłowe załatwienie wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej wymagało ze strony organu:

- w pierwszej kolejności wszechstronnej i wnikliwej analizy, w jakim zakresie informacje wymienione przez skarżącego we wniosku z 13 października 2023 r. są w jego posiadaniu, oraz czy stanowią informację publiczną, która podlega udostępnieniu na wniosek;

- następnie, w jakim zakresie ma ona charakter informacji publicznej prostej bądź przetworzonej i ewentualnie w odniesieniu do informacji publicznej przetworzonej wezwać skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu w zgodzie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Tymczasem organ w piśmie z dnia 26 października 2023 r. nieadekwatnie do treści wniosku skarżącego i do obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej odpowiedział, że skarżący jest członkiem Koła Ł. "K." w związku z czym na bieżąco jest informowany o wszystkich aspektach działalności koła, np. w czasie walnych zgromadzeń w których ma prawo brać udział, ma prawo wysłuchiwać sprawozdań członków zarządu komisji rewizyjnej oraz zadawać pytania i oczekiwać odpowiedzi. Ponadto organ wskazał, że członkowie koła mają ciągły dostęp do elektronicznej książki polowań, gdzie na bieżąco można śledzić plany pozyskania oraz ich wykonywanie. Koło przypomniało, że w przedmiotowej książce odnotowywane są także polowania zbiorowe, indywidualne i komercyjne. Wskazało nadto, że jeżeli strona nie korzystała ze swojego prawa udziału w walnych zgromadzeniach, to Koło zaprasza stronę na posiedzenia Zarządu Koła (w każdy ostatni piątek miesiąca, w godzinach od 16.00 do 18.30) do odwiedzenia siedziby Koła, gdzie (jak każdy członek Koła) będzie możliwość zapoznania się z interesującymi go dokumentami i pozyskania danych o które prosi. Dalsze pisma organu odsyłały do stanowiska zajętego w powyższym piśmie z dnia 26 października 2023 r., podtrzymując je.

Wobec powyższego Sąd zauważa, że w badanej sprawie skarżący we wniosku z dnia 13 października 2023 r. jednoznacznie wskazał, że domaga się dostępu do wskazanych informacji na podstawie i w związku z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zaś jako członek Koła.

W związku z powyższym Sąd obecnie rozpoznając sprawę zobowiązany jest zbadać jakie uprawnienia przysługiwały stronie w związku z przepisami u.i.d.p. i jakie obowiązki organu w tym zakresie wynikające z u.i.d.p. były skorelowane z powyższymi uprawnieniami strony.

Natomiast całkowicie poza zakresem rozpoznania sprawy w niniejszym postępowaniu, pozostaje fakt pozostawania czy też nie - przez skarżącego, członkiem Koła, jak i też uprawnień w związku z tym mu przysługujących oraz realną możliwością skorzystania z nich.

Jak już wskazano wcześniej, odrębną kwestią, której na obecnym etapie Sąd nie jest władny przesądzić (albowiem nie ma podstaw do zastępowania organu w zakresie rozpoznania wniosku), a co winien dopiero rozważyć organ ponownie rozpoznając sprawę jest to, które informacje i dokumenty spośród objętych wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej pozostają w dyspozycji organu, a nadto w jakim zakresie - ze względu na ich treść - zawierają informację publiczną i podlegają udostępnieniu na wniosek w trybie u.d.i.p., jak również na ile konkretna informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną, a tym samym podlega dodatkowym rygorom z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i czy zostały one spełnione w realiach rozpatrywanej sprawy, czym organ dotąd się nie zajął.

Jednak bez wątpienia, w ocenie Sądu, wobec ustalonych okoliczności sprawy, organ pozostał bezczynny w odniesieniu do zagadnień kluczowych dla rozpatrzenia wniosku skarżącego z 13 października 2023 r. według wymagań przewidzianych w u.d.i.p., w sposób odpowiadający prawu.

W tym stanie sprawy, co do zasady, należy zgodzić się ze skarżącym, że organ nie rozpoznał wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 13 października 2023 r. pozostając tym samym w warunkach bezczynności. Podejmowanie bowiem czynności nieadekwatnych do treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej i do obowiązującego stanu prawnego, w rzeczywistości jest stanem bezczynności organu, który w efekcie w sposób nieuprawniony uchyla się od załatwienia takiego wniosku w ustawowym terminie tj. od zastosowania u.d.i.p. Trzeba przy tym zaznaczyć, że bezczynność organu ma charakter obiektywny w tym znaczeniu, że nie są istotne motywy, jakimi kierował się organ przy niedochowaniu ustawowego terminu załatwienia sprawy.

W konsekwencji skarga podlegała uwzględnieniu zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w odniesieniu do stwierdzenia bezczynności organu.

Sąd ocenił nadto, że bezczynność organu nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę przede wszystkim okoliczność, że argumenty organu, jakkolwiek są nietrafne i niezgodne z prawem, to jednak nie świadczą o tym, że swoją postawą organ zmierzał do oczywistego, jawnego naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Dlatego stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd orzekł, że organ dopuścił się bezczynności przy załatwieniu wniosku skarżącego z 13 października 2023 r., ale nie w warunkach rażącego naruszenia prawa.

Stwierdzenie stanu bezczynności organu zobowiązywało sąd do nałożenia na organ obowiązku rozpatrzenia wniosku skarżącego z 13 października 2023 r. w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Natomiast Sąd oddalił skargę w zakresie, w jakim skarżący wnioskował o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Jakkolwiek interes prawny skarżącego został naruszony przez bezczynność organu, to jednak nie w takim stopniu i nie z takimi następstwami, które wymagałyby obciążenia organu wnioskowaną finansową sankcją.

Podsumowując, treść wniosku skarżącego z 13 października 2023 r. wymaga rzetelnej analizy przez organ, a przede wszystkim: jakie informacje i dokumenty i w jakim zakresie wchodzą w zakres informacji publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p. w odpowiedzi na wniosek skarżącego, które z nich mają charakter informacji publicznej prostej bądź przetworzonej w rozumieniu u.d.i.p. Dotychczas organ nie podjął takich podstawowych czynności niezbędnych do prawidłowego zastosowania u.d.i.p., w efekcie nie załatwił wniosku skarżącego z 13 października 2023 r. co przesądziło o stanie bezczynności organu.

Z tych powodów na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, pkt 3, § 1a p.p.s.a. Sąd orzekł, że organ dopuścił się bezczynności przy załatwieniu wniosku skarżącego z 13 października 2023 r., przy czym bezczynność organu nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Jednocześnie Sąd zobowiązał organ do rozpoznania omawianego wniosku skarżącego w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Sąd wskazuje także, iż nie dopatrzył się nadużycia prawa przez stronę poprzez złożenie przedmiotowego wniosku.

Natomiast sąd oddalił jako niezasadną skargę w zakresie dotyczącym wymierzenia organowi grzywny przy zastosowaniu art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 p.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi (100 zł).