Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 585/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3, par 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt I SA/Kr 585/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "W" Spółka Jawna w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej Nr [...] z dnia 22 lutego 2012 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 21 listopada 2011 r. nr [...] określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 664 zł.

Uzasadniając wniosek strona skarżąca podała, że na chwilę obecną otrzymała kilkanaście decyzji w przedmiocie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego wraz z odsetkami. Wykonanie tych decyzji, zdaniem skarżącej, pozbawiłoby ją płynności finansowej i uniemożliwiło dokonanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz.270) – zwanej dalej "ppsa" - Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienia NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07, oraz z dnia 22 marca 2012 r. I FZ 34/12; wszystkie orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008r., II OZ 131/08).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, z braku dokładnych wyliczeń co do łącznej kwoty ciążących na stronie skarżącej zobowiązań, nie mógł przede wszystkim zbadać twierdzeń o ewentualnych skutkach egzekucji.

Strona skarżąca, działająca w dodatku przez profesjonalnego pełnomocnika, w uzasadnieniu wniosku argumentowała jedynie, że wykonanie decyzji, pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi dokonanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jednakże na poparcie powyższej tezy nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu np. bilansu czy też rachunku przepływów. W rozpatrywanej sprawie kwota zobowiązania podatkowego wynosi 409,00 zł, natomiast, obliczona samodzielnie przez Sąd, łączna kwota zobowiązania w podatku akcyzowym, którą strona skarżąca powinna była zapłacić wobec wydania w stosunku do niego decyzji w 9 sprawach wynosi 5 886,00 zł. (sprawy od sygnatury I SA/Kr 577/12 do sygnatury I SA/Kr 585/12 rozpatrywane w dniu 29 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym). Strona skarżąca nie podała łącznej kwoty należności. Sąd nie był przy tym w stanie ustalić wysokości należnych odsetek za zwłokę, bowiem w aktach brak było danych o stanie wzajemnych rozliczeń z urzędem celnym.

Zdaniem Sądu, kwota 5 886 zł nie jest to suma, której zapłata w sposób oczywisty może spowodować szkodę znacznych rozmiarów lub też trudne do odwrócenia skutki, a w szczególności, jak twierdziła strona skarżąca, pozbawić płynności finansowej. W ocenie Sądu, konieczność zapłacenia podatku w kwocie stanowiącej ok. 161% aktualnego przeciętnego wynagrodzenia (tj. 3 646,09zł zgodnie z komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 maja 2012r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale 2012 r.) nie stanowi szczególnej dolegliwości. W istocie przewyższa bowiem jedynie o ok. 25% ekonomiczną wartość kosztów zatrudnienia jednego pracownika o przeciętnym wynagrodzeniu (suma wynagrodzenia brutto oraz składek opłacanych przez pracodawcę). Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca prowadzi działalność m.in. w zakresie sprzedaży pojazdów mechanicznych, a samochód będący przedmiotem opodatkowania akcyzą został sprzedany za kwotę przekraczającą ww. zaległość. Powyższe pozwala domniemywać, że bieżąca działalność zapewnia dostateczne pokrycie dla płynności finansowej.

Strona skarżąca nie wskazując na szczegółowe wyliczenia ograniczyła się w istocie do ogólnych zapewnień co do negatywnego skutku egzekucji spornych zobowiązań, co spowodowało, że Sąd pozbawiony został możliwości kontroli podniesionych twierdzeń. Braki argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd uznał za brak wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest bowiem zobowiązany do samodzielnego prowadzenia postępowania dowodowego w celu wykazania istnienia przesłanek z ww. art. art. 61 § 3 ppsa.

Także argument ponoszenia ciągłych nakładów finansowych na prowadzoną działalność gospodarczą nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji, bowiem prowadzenie każdej działalności gospodarczej zwykle wiąże się z dokonywaniem nakładów finansowych i nie stanowi to żadnej szczególnej okoliczności.

Twierdzenia skarżącego powinny być zatem poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tym samym, żaden z warunków z art. 61 § 3 ppsa nie został należycie przedstawiony, co w konsekwencji musiało prowadzić do oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.