Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 22/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1 i par. 2, art. 178
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I. sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 22/24 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 27 października 2023 r., nr 2201-IEW.7192.2.77.2023.EW w przedmiocie odmowy zmiany sposobu zabezpieczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: "skarżąca", "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 27 października 2023 r., w przedmiocie odmowy zmiany sposobu zabezpieczenia.

Pismem z 1 sierpnia 2024 r. A. S.- Prezes Zarządu I. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. złożyła sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: " p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności

w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika

z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.

Niepodpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot uprawniony do jej sporządzenia nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 571/10; dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez A. S., osobę uprawnioną do reprezentacji spółki. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby A. S. była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.

Nie uszło uwadze Sądu, że spółka inicjując postępowanie o przyznanie prawa pomocy, zarówno w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 153/24 jak i w skardze kasacyjnej, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej i wpisu od skargi kasacyjnej.

Wobec tego należało uznać, że wniesiona skarga kasacyjna, sporządzona

z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.