Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 475/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Asesor WSA Lucyna Staniszewska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...] Minister Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a.") związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] (dalej: "Wojewoda", "organ pierwszej instancji") z [...] listopada 2022 r. nr [...] o odmowie udostępnienia M. K. (dalej: "skarżąca") informacji publicznej.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach.

Pismem z [...] października 2022 r., zatytułowanym "dane do prospektu informacyjnego", skarżąca (z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej) wystąpiła do Wojewody o udzielenie informacji publicznej dotyczącej inwestycji przewidzianych w promieniu 1 km od położonych w [...] działek [...] i [...], tj. o dostarczenie następujących decyzji, uchwał i informacji odnośnie działek znajdujących się w promieniu 1 km od ww. działek:

• decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

• decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

• uchwał o obszarach ograniczonego użytkowania;

• miejscowych planów odbudowy;

• map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, mogącego mieć znaczenie dla terenu objętego przedsięwzięciem deweloperskim lub zadaniem inwestycyjnym;

• decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej;

• decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego;

• decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego;

• decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej;

• decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

Jednocześnie skarżąca wniosła o kierowanie do niej korespondencji na skrzynkę ePUAP.

W odpowiedzi na ww. wniosek informacyjny, Wojewoda, pismem z [...] listopada 2022 r., wezwał skarżącą w trybie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej o charakterze przetworzonym w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania. Organ pierwszej instancji podkreślił, że informacja publiczna, której udostępnienia domaga się skarżąca w ww. wniosku, została uznana za informację publiczną przetworzoną z uwagi na niedysponowanie gotową do udostępnienia bazą danych w przedmiocie wyselekcjonowania decyzji administracyjnych. Wojewoda nie prowadzi bowiem ewidencji nieruchomości lub rejestru obejmującego nieruchomości, w odniesieniu do których składane są wnioski o wszczęcie określonych postępowań administracyjnych lub wydanych decyzji administracyjnych. Rejestry prowadzonych spraw przez organ pierwszej instancji obejmują dane o przedmiotach inwestycji, wnioskodawcach, a w szczególności o decyzjach lub postanowieniach wydawanych przez organ. Zatem, ze względu na tematykę, ilość i okres wydanych decyzji należy wyodrębnić wyłącznie decyzje o określonym przedmiocie i na określonym terenie, co wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu do dokumentacji również zarchiwizowanych oraz wyodrębnieniu z nich wnioskowanych danych (terenu), a to wskazuje na proces wytworzenia informacji, co z kolei obciąża Wojewodę przygotowaniem żądanych przez skarżącą informacji w tak dużym okresie czasowym i na tak rozległym terenie oraz angażuje w pozyskanie takiej informacji środków osobowych, co jest wielkim obciążeniem przy obecnych brakach kadrowych. Organ pierwszej instancji powołał się też na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 (orzeczenia sądów administracyjnych są publikowane w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W piśmie z 16 listopada 2022 r. skarżąca przyznała, iż zdaje sobie sprawę z trudności w podaniu żądanych informacji. Tak jak wskazano we wniosku, ich zakres wynika z aktualnie obowiązującej ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym. Każdy deweloper musi opracować prospekt informacyjny, który ma zawierać objęte wnioskiem dane. Ustawodawca nałożył te obowiązki na deweloperów, nie tworząc równocześnie bazy, która zawierałaby te informacje i która pozwalałaby deweloperom samodzielnie je uzyskać (zdobyć). Szczególny interes publiczny w uzyskaniu danych uzasadniony jest ochroną nabywców praw, o których mowa w ww. ustawie. Sam ustawodawca (Sejm) uznał, że nabywcy mają interes w uzyskaniu przedmiotowych danych, a informacje te muszą stanowić element prospektu informacyjnego. Brak tych danych bądź ich nierzetelność może stanowić podstawę do odstąpienia od umowy deweloperskiej przez nabywcę. Ustawodawca przesądził więc, iż nabywcy mają szczególny interes w pozyskaniu wiedzy, jakie inwestycje mogą być zrealizowane w promieniu 1 km od nabywanego lokalu. Liczba nabywców jest nieograniczona, stąd interes ma charakter publiczny.

Decyzją z [...] listopada 2022 r. nr [...] organ pierwszej instancji, w oparciu o art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 k.p.a., odmówił skarżącej udostępnienia informacji publicznej, czy w promieniu 1 km od terenu objętego przedsięwzięciem deweloperskim, oznaczonego ewidencyjnie jako nieruchomość nr [...] i [...] (obręb [...], gmina [...]), przewidziano inwestycje zawarte w ww. decyzjach, uchwałach, mapach i miejscowych planach odbudowy.

W motywach tego rozstrzygnięcia Wojewoda zaznaczył, że pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa i innych podmiotów publicznych jako prawnej całości. Żądając informacji publicznej przetworzonej, wnioskodawca powinien wykazać, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego.

Według organu pierwszej instancji, udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji publicznej, jako informacji przetworzonej, nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Mimo iż u.d.i.p. nie precyzuje pojęcia "interesu publicznego", to należy uznać, że mamy w tym przypadku do czynienia z pewną kategorią dobra wspólnego, któremu przepisy prawa przyznają szczególny status. Uzyskanie informacji przetworzonej w przypadku opisanym w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. powinno mieć charakter działania na rzecz dobra ogółu, np. dobra państwa, dobra obywateli bądź określonej grupy społecznej. Przetworzona informacja publiczna nie powinna zatem służyć wyłącznie interesowi wnioskodawcy.

W ocenie Wojewody, udostępnienie żądanej przez skarżącą przetworzonej informacji publicznej będzie służyć jedynie interesowi jednostkowemu, a nie powszechnemu. Okoliczności sprawy dowodzą, że wnioskowana informacja ma zapewnić realizację przez dewelopera, czyli przedsiębiorcę, ustawowo określonych obowiązków związanych ze sporządzeniem prospektu informacyjnego, o którym mowa w art. 20 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1177 ze zm.; dalej: "o.p.n."). Obowiązek sporządzenia tego rodzaju dokumentu, zawierającego m.in. informacje objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, nie służy realizacji zadań publicznych czy też potrzeb interesu publicznego, lecz leży w interesie przedsiębiorcy - dewelopera i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz ma w szczególności na celu zawarcie umów deweloperskich z klientami.

W odwołaniu skarżąca zaskarżyła w całości decyzję organu pierwszej instancji i wniosła o jej uchylenie, nie uzasadniając swojego stanowiska.

Powołaną na wstępie decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego Minister podkreślił, że po ponownym rozpatrzeniu wniosku informacyjnego skarżącej, uznał decyzję organu pierwszej instancji za prawidłową. Zaakcentował również, iż w odwołaniu skarżąca nie poparła żadną argumentacją wniosku o uchylenie decyzji Wojewody.

Organ odwoławczy stwierdził, że bezsporna w niniejszej sprawie jest kwalifikacja przedmiotu wniosku skarżącej z [...] października 2022 r. jako informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Nie ulega też wątpliwości, iż Wojewoda jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., bowiem stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2023 r., poz. 190) jest organem rządowej administracji zespolonej w województwie.

Następnie organ drugiej instancji przedstawił interpretację, nieposiadającego ustawowej definicji, pojęcia "informacji przetworzonej", w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych. Minister zwrócił także uwagę, że "interes publiczny", o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., także nie posiada legalnej definicji. Dlatego, wykładając to pojęcie, organ odwoławczy ponownie odwołał się do judykatury.

Zdaniem Ministra, nie sposób uznać, jak tego chciałaby skarżąca, że obowiązek wynikający z art. 20 ust. 1 o.p.n., polegający na konieczności przekazania nabywcy m.in. szczegółowych informacji dotyczących przedsięwzięcia deweloperskiego w prospekcie informacyjnym, służyć będzie szczególnemu interesowi publicznemu. Obowiązek sporządzenia tego rodzaju dokumentu zawierającego m.in. żądane we wniosku informacje leży w interesie przedsiębiorcy - dewelopera i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Ten obowiązek informacyjny służy uwiarygodnieniu deweloperów oraz zabezpieczeniu interesów potencjalnych nabywców lokali mieszkalnych czy domów jednorodzinnych. Ma on więc ograniczony zasięg, gdyż dotyczy potencjalnych stron umowy deweloperskiej i w związku z tym nie posiada powszechnego charakteru, ani nie wpływa na funkcjonowanie organów administracji państwowej.

Z treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że ustawodawca w przypadku informacji przetworzonej uznaje wyraźnie prymat interesu publicznego nad interesem prywatnym i ogranicza prawo do informacji publicznej. Celem tego przepisu jest przeciwdziałanie zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji interesów osobistych lub komercyjnych. Taka sytuacja związana z realizacją celu indywidualnego ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Wniosek skarżącej jest bowiem ściśle związany z działalnością deweloperską. Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie ma przy tym żadnego znaczenia okoliczność, iż to przepisy o.p.n. nakładają na dewelopera ww. obowiązek informacyjny. Wiele bowiem obowiązków po stronie podmiotów gospodarczych (chociaż dotyczą one również często zwykłych obywateli) wynika wprost z treści ustawy, co nie uzasadnia poglądu, że to na państwo lub organy samorządu terytorialnego winny być te obowiązki przeniesione. Stanowią one immanentny element każdej działalności gospodarczej. Skoro obowiązek sporządzenia prospektu informacyjnego został nałożony na dewelopera, to tym samym zażądanie od organu przekazania informacji stanowiących jeden z najistotniejszych i merytorycznych elementów prospektu informacyjnego byłoby nieuzasadnioną próbą przeniesienia odpowiedzialności za sporządzenie znacznej części prospektu informacyjnego na organy administracji publicznej.

Organ odwoławczy zaakcentował, że proces powstawania informacji przetworzonej skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, iż proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ponadto Minister wyjaśnił, iż wniosek skarżącej w zakresie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uchwał o obszarach ograniczonego użytkowania, miejscowych planów odbudowy oraz map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego został błędnie skierowany do Wojewody, gdyż nie był to organ właściwy do udzielenia ww. informacji publicznej. W myśl art. 75 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm.) organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest bowiem regionalny dyrektor ochrony środowiska, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, starosta, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w zależności od rodzaju przedsięwzięcia. Natomiast obszary ograniczonego użytkowania są tworzone w drodze uchwały przez sejmik województwa bądź też radę powiatu (art 135 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 54). Z kolei miejscowe plany odbudowy obiektów budowlanych, zgodnie z art. 13d ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2020 r., poz. 764 ze zm.), uchwala rada gminy, zaś miejscowy plan odbudowy jest aktem prawa miejscowego. Wreszcie art. 171 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1478 ze zm.) statuuje obowiązek sporządzenia projektów map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego przez Wody Polskie w uzgodnieniu z właściwymi wojewodami. Zatem w ww. zakresie skarżąca powinna wystąpić do właściwych podmiotów lub pozyskać żądane informacje w ogólnodostępnych źródłach takich jak dzienniki urzędowe, np. w odniesieniu do miejscowych planów odbudowy czy Biuletyn Informacji Publicznej, np. Wód Polskich, gdzie znajdują się odnośniki do stron, na których zamieszczone są mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego.

Powyższą decyzję Ministra skarżąca uczyniła przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca nie zamieściła w skardze zarzutów ani uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, wskazując na szczegółowo przedstawione motywy podjętego rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie niesporne było zakwalifikowanie przez Wojewodę wnioskowanych informacji do kategorii informacji przetworzonej. W szczególności skarżąca w piśmie z [...] listopada 2022 r. wskazała, iż zdaje sobie sprawę z trudności w ich udzieleniu. Nie kwestionowała też powyższej kwalifikacji.

Istota sporu sprowadza się do oceny, czy skarżąca - w realiach przedmiotowej sprawy - wykazała zaistnienie szczególnej istotności dla interesu publicznego. Zdaniem tutejszego Sądu, w tym sporze należy przyznać rację orzekającym w sprawie organom.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Obowiązek wykazania przez wnioskodawcę, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego jest podyktowany trudnościami, komplikacjami związanymi z przygotowaniem takiej informacji. Realizacja wniosku dotyczącego informacji przetworzonej stanowi dodatkowe zadanie dla jego adresata, podczas gdy ustawodawca zakłada, iż udostępnianie informacji publicznej nie powinno dezorganizować normalnego, zwykłego toku pracy podmiotu zobowiązanego, czyli wykonywania jego podstawowych zadań. Dlatego właśnie w sytuacji, gdy wniosek dotyczy takich informacji, które wymagają przetworzenia, wyselekcjonowania, przeglądania licznych dokumentów, dokonywania analiz, porównań lub wyliczeń, wnioskodawca powinien wykazać, że uzyskanie przez niego takiej informacji leży w szczególnie ważnym interesie publicznym.

Jak wskazał NSA w wyroku z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt III OSK 3410/21, w orzecznictwie ww. Sądu prezentowany jest pogląd, iż interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych podmiotów publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli jest ono związane z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Nadto z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być "szczególnie istotne", co stanowi dodatkowy kwalifikator, przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania (vide wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). Działanie danego wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Kwalifikowana forma interesu publicznego - "szczególnie istotnego" - oznacza, iż uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do bardzo ważnych dla Państwa czy społeczeństwa, działań i jest bardzo istotne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (vide wyroki NSA z 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 i z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10).

W orzecznictwie NSA zwraca się także uwagę, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, iż jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, której waga (znaczenie) jest wyznaczona materią żądanej informacji - ale również, że jej otrzymanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. W doktrynie wskazuje się, iż charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny lub minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają bowiem rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (vide wyroki NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10 i z 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). Brak jest zatem podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie jest w stanie zapewnić, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (tak NSA w wyroku z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12). Innymi słowy, wnioskodawca powinien posiadać obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych (vide wyrok NSA z 8 grudnia 2022 r., sygn. akt III OSK 5040/21).

Tutejszy Sąd w pełni aprobuje stanowisko orzekających w sprawie organów, wedle którego z ustawowego obowiązku dewelopera - przedsiębiorcy, polegającego na opracowaniu prospektu informacyjnego, skarżąca nie może wywodzić szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w postaci ochrony praw nabywców lokalu mieszkalnego / domu jednorodzinnego w promieniu 1 km od działek o nr ewid. [...] i [...] położonych w [...] (gminie [...]). Skarżąca domagała się przedłożenia kilkunastu rodzajów aktów (decyzji, uchwał) oraz map dotyczących ww. ograniczonego obszaru. W zasadzie zażądała ona danych do prospektu informacyjnego, na co wskazuje sam tytuł jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej - "dane do prospektu informacyjnego". Powołała się przy tym ogólnikowo na przewidziany w o.p.n. obowiązek dewelopera odnośnie sporządzenia ww. prospektu. Natomiast nie wykazała, że tak szerokie i szczegółowe dane mają być szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem nie wiadomo, jakie skarżąca posiada indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania informacji przetworzonej (uczynienia z tej informacji użytku) dla dobra ogółu i to w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (vide wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13). Innymi słowy, skarżąca nie wykazała, iż wnioskowane informacje nie dotyczą wyłącznie jej interesu. Nie przedstawiła bowiem żadnych argumentów na poparcie tezy, że objęta wnioskiem informacja jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania tej informacji dla poprawy funkcjonowania określonych struktur publicznych, tj. usprawni wykonywanie zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności (vide wyroki NSA: z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 5090/21; z 26 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 1069/21 i z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 690/21).

W świetle powyższych okoliczności, zaskarżona i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody odpowiadają prawu.

Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) oddalił skargę.