Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 424/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 205 par.2 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Par. 18 ust.1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 w zakresie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z 23 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 odrzucił skargę L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Sz. z 9 czerwca 2010 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 30 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 przyznał L. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 19 września 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Sz. poinformowała skarżącego o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu - adwokata T. K.. Pełnomocnik skarżącego pismem z 26 listopada 2012 r. wystąpił do Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 23 sierpnia 2011 r. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 30 listopada 2012 r. przyznał adwokatowi T. K. wynagrodzenie w kwocie 180 zł powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Sąd określił wysokość wynagrodzenia na podstawie § 18 ust.1 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Na powyższe postanowienie adwokat T. K. wniósł zażalenie, w którym zakwestionował wysokość przyznanego wynagrodzenia. Zdaniem pełnomocnika nakład pracy przy sporządzaniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej był znaczący i w związku z tym wynagrodzenie powinno w wynieść 2700 zł netto powiększone o podatek VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących należności oraz tryb ich przyznawania i sposób wypłacania określają odrębne przepisy (art. 205 § 3). Regulacją prawną, do której odsyła ustawodawca w art. 205 § 3 p.p.s.a. w stosunku do adwokatów jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. dalej: rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnikowi należy się 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat drugiej instancji – 75 % tej stawki , nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie skargę wniesiono na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Sz., w którym organ odmówił L. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z 21 lutego 2006 r. nr [...] Przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie była więc należność pieniężna lecz odmowa realizacji konkretnego uprawnienia procesowego przysługującego skarżącemu w postaci prawa do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z powodu niespełnienia wymogów formalnych przewidzianych dla tego środka prawnego. Oznacza to, że w zaskarżonym akcie nie została określona żądna kwota, która mogłaby stanowić wartość przedmiotu zaskarżenia i stanowić podstawę ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika w myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.. Dlatego za podstawę wyliczenia wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi skarżącego w sprawie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć wartość podaną w § 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. - 240 zł. Biorąc pod uwagę okoliczność, że adwokat T. K. został ustawiony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługiwało mu wynagrodzenie w wysokości 75% wymienionej stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT.

Mając na uwadze na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.