Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 926/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. S. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 24 października 2022 r., nr 0201-IOD1.4102.52.2022 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. S. (Skarżąca) i J. S. (Skarżący) wnieśli skargę we wskazanym w sentencji zakresie. Zarządzeniem z 3 marca 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (solidarnie) w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej – M. S. 8 marca 2023 r. (vide: k. 23 akt sądowych), natomiast Skarżącemu – J. S. 21 marca 2023 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia (vide: k. 24 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że żaden ze Skarżących nie uiścił wpisu sądowego od skargi (vide: k. 26 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – dalej jako p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 3 marca 2023 r., doręczono Skarżącej w dniu 8.03.2023 r., a Skarżącemu w dniu 21.03.2023 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie, bowiem do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Jak wyżej wskazano przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 3 marca 2023 r., doręczono Skarżącej w dniu 08.03.2023 r. Natomiast w przypadku Skarżącego z adnotacji zawartych na niepodjętej, zwróconej Sądowi przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 7 marca 2023 r., drugie zaś – 15 marca 2023 r. Nieodebranie przez Skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 21 marca 2023 r. Zatem termin na wykonanie wezwania sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi upływał najpóźniej z końcem 28 marca 2023 r. (wobec daty 22 marca 2023 r. liczonej od doręczenia wezwania Skarżącej) i upłynął bezskutecznie - w zakreślonym terminie skarga nie została opłacona.

W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji.