Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2366/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność swej decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] uchylającej decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] i umarzającej postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.

W pouczeniu decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. zawarto informację, iż w terminie 30 dni od jej doręczenia przysługuje stronie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu.

Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu P. K. w dniu 5 sierpnia 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach administracyjnych)

W dniu 6 września 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 5 września 2010 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...]".

Dokonując analizy pisma skarżącego z dnia 5 września 2010 r. Sąd powziął wątpliwości, co do rzeczywistego charakteru żądania strony. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 19 października 2010 r. wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy przedmiotowe pismo stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy skargę od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. pod rygorem potraktowania ww. pisma jako skargi w przypadku nieudzielania odpowiedzi w terminie.

Zarządzenie z dnia 19 października 2010 r. zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 78 ppsa z dniem 8 listopada 2010 r. (vide: k: 10 akt sądowych).

Do dnia dzisiejszego nie wpłynęła żadna korespondencja od skarżącego.

W aktach administracyjnych znajduje się pismo organu z dnia 30 września 2010 r. skierowane do skarżącego informujące o błędnym pouczeniu zamieszczonym w zaskarżonej decyzji. W piśmie tym zaznaczono, że stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż z uwagi na treść wskazanego powyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Sąd potraktował pismo skarżącego z dnia 5 września 2010 r. jako skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., albowiem skarżący nie wypowiedział się co do charakteru tego pisma w zakreślonym przez Sąd terminie.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Należy ponadto wskazać, iż decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności jest decyzją w nowej sprawie, a więc decyzją pierwszej instancji, co skutkuje, iż przysługuje od niej odwołanie lub wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 12 marca 1981 r., SA 472/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 21; postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 1981, SA 584/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 55; uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 14 czerwca 1991 r., III AZP 2/91, OSNC, nr 1, poz. 3; uchwała całej Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z dnia 15 grudnia 1984 r., III AZP 8/83, OSNC 1985, nr 10, poz. 143).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzająca nieważność decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2010 r. jest decyzją wydaną w I instancji i w konsekwencji służy na nią zgodnie z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z uwagi na fakt, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. należy stwierdzić, iż nie został spełniony warunek wyczerpania środków zaskarżenia określony w art. 52 § 1 ppsa. W konsekwencji należało skargę P. K. uznać jako niedopuszczalną.

Mając na względzie okoliczność, iż skarżący w pouczeniu zaskarżonej decyzji został błędnie poinformowany o przysługującym środku zaskarżenia należy wskazać, iż fakt ten skarżący może skutecznie podnosić składając wskazany w art. 58 kpa wniosek do organu (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z powyższych względów, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.