Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 460/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.) Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2023 roku sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2023 roku nr SKO.4119.356.2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma zawiadamiającego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego oddala skargę. MR


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2023 r. nr SKO.4119.356.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta Łodzi pismem z dnia 2 marca 2023 r. znak [...] zawiadomił M. J. o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego, złożonego w organie w dniu 2 lutego 2023 r.

M.J., uznając powyższe pismo za decyzję administracyjną, w dniu 15 marca 2023 r. złożyła odwołanie, wnosząc o rozpatrzenie wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego. Strona podniosła, że wniosek złożyła w dniu 1 lutego 2023 r. w siedzibie Delegatury UM przy [...] w Ł. wraz z załącznikami, gdzie wniosek został sprawdzony przez pracownika i za jego poinstruowaniem wrzucony do urny przeznaczonej na korespondencję do Centrum Świadczeń Socjalnych.

Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2023 r. nr SKO.4119.356.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącej od pisma Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 2 marca 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o wypłatę dodatku elektrycznego. Organ podkreślił, że w sprawie nie wydano decyzji administracyjnej, władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej przez organ administracji, rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach strony, bowiem wniosek o wypłatę dodatku elektrycznego, zgodnie z art. 30 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r., poz. 269 ze zm.), pozostawiony został bez rozpoznania, o czym Prezydent Miasta Łodzi pismem z dnia 2 marca 2023r. powiadomił stronę. Pozostawienie bez rozpatrzenia danego wniosku nie ma miejsca w drodze decyzji administracyjnej, gdyż jest jedynie czynnością materialno-techniczną. W przypadku złożenia wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego po 1 lutego 2023 r. żądanie wszczęcia postępowania jest bezskuteczne i nie dochodzi w ogóle do wszczęcia postępowania. Nie jest w takim przypadku możliwe wydanie jakiejkolwiek decyzji (pozytywnej czy negatywnej). Skoro zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, to zdaniem organu, wniesione przez stronę odwołanie, na podstawie art. 134 K.p.a., należało uznać za niedopuszczalne.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła M. J. Skarżąca podniosła, że brak jest jednoznacznego, bezspornego systemu potwierdzania złożenia wniosków do Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. za pośrednictwem urny znajdującej się m.in. w punkcie Delegatury UMŁ Ł. [...]. Umieszczając swój wniosek o dodatek elektryczny w dniu 1 lutego 2023 r. nie miała możliwości uzyskania potwierdzenia tego faktu w tym punkcie. Stwierdziła, że sama data złożenia wniosku nie może być jednym warunkiem jego rozpatrzenia, podczas gdy wniosek skarżącej spełniał wszystkie kryteria przewidziane ustawą.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi dnia 4 kwietnia 2023 r. nr SKO.4119.356.2023 stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącej od pisma Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 2 marca 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o wypłatę dodatku elektrycznego.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 269), powoływanej dalej także w skrócie jako "ustawa", wniosek o wypłatę dodatku elektrycznego składa się w terminie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 1 lutego 2023 r. Stosownie zaś do art. 30 ust. 4 ustawy wnioski o wypłatę dodatku elektrycznego złożone po dniu 1 lutego 2023 r. pozostawia się bez rozpoznania.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o wypłatę dodatku elektrycznego został złożony w dniu 2 lutego 2023 r., co wynika z prezentaty na złożonym przez skarżącą wniosku o wypłatę ww. dodatku znajdującym się w aktach sprawy. Jednoznacznym potwierdzeniem tego faktu jest także data wskazana przez skarżącą znajdująca się na stronie siódmej złożonego wniosku, czyli 02.02.2023. Powyższe w ocenie Sądu oznacza prawidłowe przyjęcie przez organy, że wniosek został złożony po terminie, co skutkowało poinformowaniem skarżącej przez Prezydenta Miasta Łodzi o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, do czego organ ten był zobligowany na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy. Odnosząc się do argumentacji podnoszonej przez skarżącą, która sprowadza się w zasadzie jedynie do twierdzenia skarżącej, że wniosek został złożony dnia 1 lutego 2023 r., to mając na uwadze powyższe ustalenia co do stanu faktycznego, w ocenie Sądu zawarta w skardze jak i piśmie procesowym z dnia 1 czerwca 2023 r. argumentacja nie jest przekonywująca i nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe zaskarżone do Sądu postanowienie należy uznać za prawidłowe, bowiem podjęte rozstrzygnięcie ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Tymczasem warunkiem przystąpienia do oceny merytorycznej zarzutów odwołania jest pozytywna ocena organu odwoławczego co do dopuszczalności odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać m.in. z przyczyn przedmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji.

W przedmiotowej sprawie w oparciu o przepis art. 30 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej ustawodawca przewidział instytucję pozostawienia wniosku bez rozpoznania (w sytuacji złożenia wniosku po dniu 1 lutego 2023 r.), która stanowi analogię do instytucji z art. 64 § 2 K.p.a. (podobnie jak w przypadku przepisu art. 3 ust. 3b ustawy o dodatku węglowym). Tym samym wnioski płynące z orzecznictwa sądów oraz doktryny dotyczące charakteru instytucji z art. 64 § 2 K.p.a. można przenieść na grunt sprawy dotyczącej regulacji z art. 30 ust. 4 powołanej ustawy.

Przepisy prawa procesowego nie przewidują określonej formy dla pozostawienia podania bez rozpoznania, jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że jest to czynność materialno-techniczna, o której organ ma jedynie zawiadomić wnioskodawcę (por. Postanowienie NSA w Warszawie z 3.09.1992 r., sygn. akt III SA 1407/92; Wyrok WSA w Poznaniu z 11.02.2010 r., sygn. akt IV SA/Po 770/09; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konstrukcji tej nie ma miejsca dla jakichkolwiek. "decyzyjnych" czynności organu administracji, przewidzianych w art. 104 K.p.a. (por. Wyrok WSA w Warszawie z 8.03.2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1986/09). Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej ani postanowienia, a jest czynnością materialno-techniczną. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest specyficzną czynnością procesową polegającą na stwierdzeniu przez organ administracji publicznej, że dany wniosek zawiera określoną wadę formalną czy inne braki i jest z tego powodu bezskuteczny z mocy prawa. Jest to zatem rodzaj czynności materialno-technicznej, uniemożliwiającej faktycznie prowadzenie danego postępowania administracyjnego i zakończenie go w formie decyzji (por. Wyrok WSA w Poznaniu z 17.09.2008 r., sygn. akt III SAB/Po 8/08).

Skoro zatem pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie następuje w formie decyzji lub postanowienia, to na tego rodzaju czynność materialno-techniczną nie można wnieść środka zaskarżenia w formie odwołania lub zażalenia. W konsekwencji zatem SKO było zobowiązane do zastosowania art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stosownie bowiem do art. 127 § 1 K.p.a. prawo do odwołania służy od decyzji, a stosownie do art. 141 K.p.a. prawo do zażalenia służy na postanowienie, gdy kodeks tak stanowi. W tym stanie prawnym nie budzi zatem wątpliwości, że konsekwencją wniesienia odwołania od pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania jest stwierdzenie jego niedopuszczalności. Jeśli sprawa nie została załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienie, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ l instancji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, to organ odwoławczy jest zobowiązany stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 K.p.a.

W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.