Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1905/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1079
law: Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Sowiński, Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Zawiślak (spr.), sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant: specjalista Monika Gąsińska-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 14 czerwca 2024 r. nr DRS.SK1.550.9.11.2024.AKS(5) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. w S. (dalej: strona, spółka lub skarżąca) jest rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP lub organ) zawarte w piśmie z 14 czerwca 2024 r. nr DRS.SK1.550.9.11.2024.AKS(5) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Skarżąca wystąpiła z wnioskiem z 31 października 2023 r. o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...] – platforma edukacyjna do nauki anatomii" w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021-2027, Priorytet I "Przedsiębiorczość i Innowacje", Działanie 1.1 "Platformy startowe dla nowych pomysłów" – Komponent IIa "Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupu". Wniosek otrzymał nr FEPW.01.01-IP.01-0069/23.

Pismem z 19 kwietnia 2024 r. nr DRS.SK1.550.2.5.2024.ZS(89) PARP zawiadomiła stronę o negatywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie. Spółka została poinformowana, że minimalna liczba punktów umożliwiająca wybranie projektu do dofinansowania w ramach naboru wynosi łącznie 14 punktów. Natomiast projekt strony uzyskał 13 punktów i nie uzyskał wymaganej liczby punktów w poniższych kryteriach nr: 4 "Innowacyjność produktu" i nr 5 "Uzasadnienie biznesowe", gdyż we wszystkich tych kryteriach otrzymał 0 pkt.

Skarżąca wystąpiła z protestem z 29 kwietnia 2024 r. (data pisma), w którym nie zgodziła się z pierwotną oceną powyższych kryteriów.

Rozstrzygnięciem z 14 czerwca 2024 r. PARP – działając na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa") – poinformowała, że protest nie został uwzględniony.

PARP w zakresie kryterium nr 5 "Uzasadnienie biznesowe" zmieniła pierwotną ocenę i przyznała 4 punkty. Ostatecznie projekt uzyskał 17 punktów. Jednakże nie uzyskał minimum punktowego (przyznano 0 pkt na 3 pkt możliwe do uzyskania) w ramach kryterium nr 4 "Innowacyjność produktu" i w związku z tym nie uzyskał dofinansowania

PARP w odniesieniu do kryterium nr 4 potwierdziła pierwotną ocenę KOP. Wyjaśniła, że to kryterium zostało negatywnie ocenione z uwagi na fakt, że mimo wezwania skarżąca nie przedstawił nowych cech i/lub funkcjonalności produktu istotnych dla odbiorców z rynku docelowego, co uniemożliwia potwierdzenie nowości rozwiązania projektowego w skali polskiego rynku.

Do nowych cech i funkcjonalności platformy edukacyjnej [...] spółka zaliczyła zdjęcia preparatów anatomicznych o które będą oparte kursy, inteligentny kalendarz służący do planowania nauki, chatbox (inteligentna wyszukiwarka, która będzie pomagała użytkownikowi w znalezieniu odpowiedzi na pytania), a także pogotowie anatomiczne. W ocenie organu zaproponowane przez spółkę rozwiązanie nie cechuje się innowacyjnością. PARP nie podzieliła zarzutu strony dotyczącego niezrozumienia przez KOP istoty projektu. Zdaniem organu w sprawie nie wykazano, że funkcjonalność kalendarza, do której strona odwołuje się w ramach protestu, argumentując, że jego działanie oparte o zastosowany algorytm służy zwiększeniu efektywności nauki i "nie pozostawia wątpliwości, że dostęp do takiego algorytmu jest wartością istotną dla potencjalnego klienta", jest oczekiwaną formą pomocy do nauki anatomii. Z analizy wynika, że "innowacyjny kalendarz" jest funkcjonalnością towarzyszącą w ramach przedstawionego produktu. Zdaniem organu funkcjonalności kalendarza polegające na rozplanowaniu nauki (kalendarz rozkładający tematy tak aby student zdążył z nauką do egzaminu) nie można uznać, za innowacyjne rozwiązanie. Jednocześnie sam fakt, że "żadne zbliżone rozwiązanie na rynku światowym nie zawiera wzmianki, aby korzystało z chociażby zbliżonego algorytmu" nie świadczy o innowacyjności produktu w przypadku zastosowania takiego elementu.

PARP zgodziła się z pierwotnym stanowiskiem KOP, że nie jest prawdą, iż wskazana platforma to jedyna w Polsce (i na ten moment na świecie) platforma online łącząca naukę z użyciem zdjęć prawdziwych preparatów. Przykładowo, platforma cadaVR bazuje również na prawdziwych preparatach anatomicznych. Sama również skarżąca potwierdza istnienie tej platformy i również fakt, że bazuje ona na prawdziwych preparatach anatomicznych. Zdaniem organu w takim przypadku produkt spółki nie może być nazwany jedynym na świecie, który wykorzystuje taki rodzaj materiału. Platforma cadaVR jest jednym z rozwiązań konkurencyjnych w obszarze, na którym działa strona i jako takie stanowi wyjście do analizy konkurencji, która powinna być rozpatrywana szeroko. W ocenie PARP krytyka konkurencyjnej platformy jest bezpodstawna (platforma nie jest dostępna w języku polskim tylko angielskim). Dostępności nazw preparatów w języku angielskim, bez języka polskiego, nie można postrzegać jako istotnego ograniczenia w sytuacji popularyzacji języka angielskiego na egzaminie anatomii na polskich uczelniach. Obsługa platformy możliwa jest w kilkunastu wersjach językowych. Organ również podkreślił, że zarówno proponowane rozwiązanie strony jak i pozostałe rozwiązania konkurencyjne i stosowane rozwiązania alternatywne są jednymi z wielu narzędzi do nauki anatomii. PARP wyjaśniła, że w ramach oceny kryterium nr 4 nie jest zadaniem KOP wykazanie konkurencyjnego, "tożsamego rozwiązania" dla rozwiązania będącego przedmiotem oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W przedmiotowym kryterium "ocenie podlega, czy i w jakim stopniu rezultat projektu w postaci innowacji produktowej (wyrobu lub usługi) charakteryzuje się nowością w skali danego rynku, w kontekście nowych cech i funkcjonalności". Zadaniem strony pozostaje właściwe przedstawienie innowacji produktowej, która potwierdzać będzie wypełnienie warunków oceny kryterium i decydować o spełnieniu kryterium.

W ocenie organu deklarowane cechy/funkcjonalności wdrażanego produktu nie wyróżniają go w stosunku do rozwiązań konkurencyjnych dostępnych na rynku krajowym. Na stronie internetowej https://[...] [...] /dostępna jest oferta na produkt zbieżny z rozwiązaniem opisanym w projekcie. W przesłanych odpowiedziach strona wyjaśniła, że produkt znajdujący się na ww. stronie internetowej jest dostępem rocznym do niekompletnej i bardzo podstawowej wersji Platformy. Skarżąca wyjaśniła, że oferowana obecnie platforma wyposażona jest w następujące funkcjonalności: - ok. 1000 pytań praktycznych zawierających najbardziej podstawowe struktury anatomiczne, opartych na niecałych 120 zdjęciach preparatów anatomicznych; - 66 prezentacji - zawartych w Platformie Teoretycznej; - pogotowie anatomiczne. Jednocześnie spółka wskazała, że obecna platforma nie oferuje m.in. pytań teoretycznych, inteligentnego kalendarza oraz planowania nauki, a także funkcjonalnego słownika w 3 językach z definicjami. Wnioskodawca również zaznacza, że obecna technologia jest nieprzystosowana do dużej ilości użytkowników. Z wyjaśnień strony wynika, najistotniejsze cechy i funkcjonalności platformy edukacyjnej [...] są już dostępne w obecnie oferowanym rozwiązaniu. Uzupełnienie platformy o dodatkowe pytania lub zdjęcia nie może być uznane za znaczące ulepszenie produktu i w efekcie powstanie innowacji. Takie rozwiązania jak inteligentny kalendarz, czy też pogotowie anatomiczne nie mogą być z kolei uznane za cechy lub funkcjonalności, które są istotne dla odbiorców z rynku docelowego. Z analizy wniosku dofinansowanie, jako istotne cechy/funkcjonalności w zakresie formy pomocy naukowej nie zostały wymienione: kalendarz, czy też pogotowie anatomiczne, co także podniósł KOP w ocenie.

PARP w odniesieni do już istniejącego na stronie internetowej https://[...] [...] / produktu zauważyła, że strona w odpowiedzi na zapytanie potwierdziła, iż na już istniejącej platformie dostępnych jest blisko 1000 pytań praktycznych ("szpilek"), opartych na zdjęciach preparatów anatomicznych; przy czym jak wskazała, podstawą do opracowania pytań było 120 zdjęć preparatów. Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, dążeniem spółki jest pozyskanie 3000 zdjęć, dodatkowo przynajmniej 1000 więcej "szpilek" (liczba minimalna) oraz dodatkowo przynajmniej 100 kolejnych prezentacji (strona planuje wszystkie te elementy opracować w ramach projektu). W ramach projektu spółka także planuje zastąpić "Pogotowie anatomiczne" "Wirtualnym Asystentem, czyli czatbotem"; stworzyć słownika anatomiczny zawierający min. 6000 mian anatomicznych w języku polskim, angielskim oraz łacinie (obecnie funkcjonuje on w wersji podstawowej) oraz zapewni nadzór merytoryczny przez zespół skarżącej. Organ porównując dane z wniosku z danymi pochodzącymi z wyjaśnień spółki doszukał się braku staranności, gdyż w wyjaśnieniach spółka dodatkowo oprócz opracowania 1000 pytań praktycznych wskazuje na 1000 pytań teoretycznych. Tym samym rezultatem projektu powinno być zapewnienie dostępu do co najmniej 3000 pytań (2000 pytań praktycznych, 1000 pytań teoretycznych), natomiast podano 2000 pytań. Podobne zastrzeżenia organ miał w zakresie prezentacji. Niemniej jednak zdaniem PARP kwestia ich liczebności nie decyzje o innowacyjności. Każde kolejne zwiększenie liczby prezentacji, pytań, etc. nie będzie stanowić o wdrożeniu na rynek nowego produktu, a wyłącznie o rozszerzeniu jego dotychczasowej oferty kursów opartych o zdjęcia prawdziwych preparatów anatomicznych. W kontekście brzmienia kryterium nie może być potraktowane jako ulepszenie produktu strony. Zwiększenie liczebności materiałów nie decyduje o innowacji produktowej w ramach rozwiązania strony i stanowi jedynie o rozszerzeniu oferty. Podobnie jak dodatkowe funkcje (kalendarz, chatbox, wirtualny asystent, pogotowie anatomiczne), jako narzędzia wspierające działanie platformy, nie stanowią o innowacyjności platformy.

Organ wyjaśnił, że w przypadku rozwiązania spółki z uwagi na jego przewagę konkurencyjną kluczowym zestawem cech jest dostęp do usług - kursów zawierających prezentacje i pytania, opartych o zdjęcia prawdziwych preparatów anatomicznych. Powyższe zostało zapewnione w ramach udostępnionej komercyjnie platform [...] pomimo, że zakres produktu jest ograniczony. Produkt ten już posiada najistotniejsze cechy, które spółka już udostępniła komercyjnie. Tym samym nie można uznać, że wniosek strony dotyczy innowacji produktowej rozumianej jako znaczące ulepszenie, względem jego własnego produktu. Realizacja projektu obejmuje rozbudowę oferty rynkowej spółki i skalowanie jej działalności. Powyższe stoi w sprzeczności z założeniami kryterium. Deklarowane cechy/funkcjonalności produktu nie wyróżniają go w stosunku do rozwiązań dostępnych na rynku krajowym.

Pismem z 1 lipca 2024 r. strona złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej w części niespełnienia kryterium nr 4 "Innowacyjność produktu" (zgodnie z Regulaminem wyboru projektów oraz załącznikiem nr 1 tego Regulaminu tj. "Kryteria wyboru projektów") podczas ponownego sprawdzenia wniosku o dofinansowanie nr FEPW.01.01-IP.01-0069/23 w konkursie FEPW.01.01-IP.01-002/23 w ramach działania FEPW.01.01 Platformy startowe dla nowych pomysłów - Komponent Ila: "Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupu", oraz niewybrania projektu do dofinansowania, wskutek przeprowadzenia wyboru w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy, nie zachowując wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów.

W uzasadnieniu strona wskazała, że zarówno Instytucja Organizująca Nabór, jak i Instytucja Pośrednicząca badała tylko ulepszone cechy produktu do już udostępnionego, a powinna badać cały produkt - również w zakresie składowych udostępnionych na rynku, gdyż przepisy Regulaminu wyboru projektu pozwalały skarżącej rozpocząć realizację projektu (strona rozpoczęła realizację projektu po okresie inkubacji, tj. po 31 stycznia 2023 r.). A więc powyższe podmioty w sposób niezasadny przyjęły badanie rozwiązania konkurencyjnego jako rozwiązania skarżącej udostępnionego na rynku. Skarżąca zaczęła produkt wdrażać na właśnie ryzyko oferując go w ograniczonym zakresie dopiero od 1 października 2023 r., a więc - zgodnie z Regulaminem - po okresie inkubacji. Stąd doszło do naruszenia przepisów regulaminu oraz ustawy wdrożeniowej, gdyż jak już było podnoszone wymagane Regulaminem zakończenie inkubacji nastąpiło 31 stycznia 2023 r. W jej ocenie spółka miała prawo zacząć oferować na rynku rozwiązanie, które powinno zostać badane jako całość, a nie tylko pod kątem ulepszeń.

Na marginesie strona zarzuciła PARP w badaniu produktu pod kątem tylko ulepszeń produktu, chociażby z powodu, że organ nie wyjaśnił, dlaczego dodatkowe funkcje (kalendarz, chatbox, wirtualny asystent, pogotowie anatomiczne) oraz pominięte: nadzór merytoryczny przez zespół spółki - eksperta z dziedziny anatomii (w zakresie poprawności zamieszczanych materiałów i ich aktualizacji) konsultacje indywidualne z kwalifikowanym dydaktykiem nie stanowią o innowacyjności platformy wg. podręcznika "Oslo".

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.).

W myśl art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu. W przepisie tym przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia.

Wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 59, że do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 i art. 57 § 1-4, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów odnoszących się do perspektywy 2007-2013 i 2014-2020, tj. ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) oraz ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustaw wdrażających, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.

Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z 14 czerwca 2024 r. stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu.

Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem, w tym zgodności m.in. z:

- ustawą z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027;

- Regulaminu wyboru projektów Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Programie: Fundusze Europejskie Polska Wschodnia, Priorytet: I Przedsiębiorczość i innowacje, Działanie: 1.1 Platformy startowe dla nowych pomysłów, Nabór: FEPW.01.01-IP.01-002/23, Zakres: "Komponent IIa – Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupu wraz z kryteriami wyboru projektów stanowiącego załącznik nr 1 do tego regulaminu;

- Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach działania 1.1 Platformy startowe dla nowych pomysłów, Komponent IIa – Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupu – załączniki 3 do regulaminu (dalej: instrukcja wypełniania wniosku).

Przed przystąpieniem do oceny wypada przypomnieć, w ramach tak zarysowanej osnowy sprawy, że zasady rzetelności, równości, przejrzystości, bezstronności (obiektywizmu), równego dostępu do środków publicznych dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. np. wyrok NSA o sygn. II GSK 1549/17, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo). Owo minimum gwarancji procesowych odnosi się zatem nie tylko do wspomnianych kwestii walidacyjnych, tj. regulaminowych wymogów kwalifikowania projektów, ale także do – spornej na gruncie niniejszej sprawy – oceny projektu, tak na etapie pierwotnym (komisji oceny projektu), jak i co do tej zawartej w piśmie PARP rozstrzygającym zgłoszony protest.

Zarazem nie sposób tracić z pola widzenia, że formuła przedmiotowej procedury jest szczególna, tj. nastawiona na przeprowadzenie swoistej kalkulacji. Nieprzypadkowo do postępowania w sprawie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 59 ustawy wdrożeniowej). Istotą bowiem i zasadniczym celem procedury takiej, jak kontrolowana w przedmiotowym przypadku, zaliczanej do tzw. procedur trzeciej generacji, nie jest – w przeciwieństwie do procedur typu jurysdykcyjnego – konkretyzacja praw lub obowiązków, lecz optymalizacja wyniku pewnego cyklu działań (w tym przypadku absorpcji środków unijnych), zwłaszcza poprzez dokonanie podziału posiadanej puli środków finansowych na zasadach konkurencji uczestników postępowania (konkursu) (szerzej np. Z. Kmieciak, Idea procedur administracyjnych trzeciej generacji (na przykładzie postępowania w sprawach dofinansowania projektów w ramach programów operacyjnych), Państwo i Prawo 2015, nr 5, s. 11 i n.). Tym samym ma ona charakter autonomiczny względem "klasycznego" modelu jurysdykcyjnego, zbliżając administrowanie w omawianym zakresie do modelu responsywnego, zorientowanego na uzgadnianie interesów różnych kategorii zainteresowanych, a przez to niepoddające się prostej kwalifikacji w ramach instytucji strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. A. Wegner-Kowalska, Idea governance a współczesne kierunki rozwoju prawa, Państwo i Prawo 2016, nr 2, s. 16). W tej optyce relacje między administracją publiczną a podmiotami administrowanymi kształtowane są co do zasady w sposób kooperacyjny, wykorzystujący alternatywne w stosunku do decyzji metody załatwienia sprawy (przykładowo w przypadku przedmiotowej procedury rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej stanowi podstawę do zawarcia umowy o dofinansowanie projektu – art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). To właśnie z tej perspektywy postrzegać należy gwarancje procesowe wnioskodawcy, który uczestniczy w procesie na zasadzie partycypacji i partnerstwa, tj. aktywnego uczestnictwa, nie zaś podmiotu, który dysponuje określonym interesem prawnym, czy tym bardziej prawem podmiotowym podlegającym ochronie w ujęciu kodeksowym. Konsekwentnie w takim ujęciu należy wykładać formułę sądowej kontroli rozstrzygnięć takich, jak będące przedmiotem skargi.

Z założenia wynikające z przytoczonych w petitum skargi aktów normatywnych oraz wykonawczych względem nich, jak też ich realizację, należy postrzegać z uwzględnieniem specyfiki tego typu procedury, a w szczególności aktywnej roli samego wnioskodawcy. Mając to na względzie skład orzekający uznaje, że zasady te nie zostały naruszone przez organ, który – biorąc pod uwagę nałożone nań obowiązki – zrealizował gwarancje strony postępowania w przedmiotowej sprawie.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej w ramach ocenianych kryteriów ostatecznie nie uzyskał punktów w zakresie kryterium nr: 4 "Innowacyjność produktu". Z tym, że zgodnie z § 6 ust. 10 regulaminu wyboru projektów w wyniku oceny projekt może zostać: 1) wybrany do dofinansowania – gdy uzyskał minimalną liczbę punktów umożliwiającą wybranie projektu do dofinansowania w ramach naboru, jednocześnie spełnił wszystkie kryteria, uzyskując wymagane minima punktowe w ramach wszystkich kryteriów, a kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naborze nie została wyczerpana albo 2) niewybrany do dofinansowania – gdy nie uzyskał minimalnej liczby punktów umożliwiającej wybranie projektu do dofinansowania w ramach naboru lub nie uzyskał wymaganego minimum punktowego dla co najmniej jednego z kryteriów lub kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naborze została wyczerpana.

Zgodnie z kryteriami wyboru projektów minimalna liczba punktów umożliwiająca wybranie projektu do dofinansowania wynosi 14 pkt, przy czym projekt musi uzyskać co najmniej minimum punktowe wymagane w każdym kryterium (minimum punktowe w ramach kryteriów od nr 1 do 4 i od 6 do 13 wynosi 1 pkt, kryterium nr 5 - pkt). W sprawie ostatecznie projekt otrzymał 17 punktów, jednakże nie uzyskał minimum punktowego w ramach kryterium nr 4, gdyż w ramach tego kryterium uzyskał 0 pkt. Tym samym aby strona mogła uzyskać dofinansowanie, to sąd musiałby stwierdzić naruszenia reguł konkursu w tym kryterium.

Gdy chodzi natomiast o merytoryczną polemikę z treścią rozstrzygnięcia w zakresie analizowanych kryteriów, wywieść na wstępie należy, że co do zasady nie jest rzeczą sądu administracyjnego ponowna merytoryczna ocena projektu. Sąd bada natomiast, czy organ prawidłowo uznał, że treść wniosku w części zakwestionowanej nie odpowiada wskazanym kryteriom oceny, a także czy kryteria te odpowiadają wyznaczonym w ustawie standardom (por. wyrok NSA o sygn. II GSK 1711/14, CBOSA; por. także J. Jaśkiewicz, Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz, LEX/el. 2014). W tym względzie skład orzekający również nie dopatrzył się uchybień.

Zgodnie z opisem kryterium nr 4 "Innowacyjność produktu" w ramach oceny tego kryterium ocenie podlega, czy i w jakim stopniu rezultat projektu w postaci innowacji produktowej (wyrobu lub usługi) charakteryzuje się nowością w skali danego rynku, w kontekście nowych cech i funkcjonalności.

Projekt musi uwzględniać wdrożenie innowacji produktowej, rozumianej zgodnie z definicją zawartą w Podręczniku Oslo – Zasady Gromadzenia i Interpretacji Danych Dotyczących Innowacji jako: "wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań". Zalicza się tu znaczące udoskonalenia pod względem:

− specyfikacji technicznych,

− komponentów i materiałów,

− wbudowanego oprogramowania,

− łatwości obsługi, innych cech funkcjonalnych.

Wsparcie uzyskać mogą projekty dotyczące innowacji produktowej przynajmniej na skalę krajową, tzn. objęty wdrożeniem produkt charakteryzuje się nowością w odniesieniu do posiadanych przez niego nowych cech i funkcjonalności w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku krajowym.

Nowe cechy i funkcjonalności produktu, niepowodujące zmiany przydatności użytkowej produktu, niezauważalne przez odbiorcę produktu oraz nieprzesądzające o jego konkurencyjności, nie będą stanowiły podstawy do uznania kryterium za spełnione.

Możliwe jest przyznanie 0, 1 lub 3 pkt, przy czym:

0 pkt – brak innowacji produktowej bądź innowacja produktowa ma poziom niższy niż poziom kraju (nowe cechy lub funkcjonalności wdrażanego produktu nie wyróżniają go w stosunku do produktów konkurencyjnych dostępnych na rynku krajowym) i/lub nowe cechy i funkcjonalności wdrażanego produktu nie mają istotnego znaczenia dla odbiorców;

1 pkt – innowacja produktowa na poziomie kraju (nowe cechy lub funkcjonalności wdrażanego produktu wyróżniają go w stosunku do produktów konkurencyjnych dostępnych na rynku krajowym) i jednocześnie nowe cechy i funkcjonalności wdrażanego produktu mają istotne znaczenia dla odbiorców;

3 pkt – innowacja produktowa na poziomie powyżej kraju (nowe cechy lub funkcjonalności wdrażanego produktu wyróżniają go w stosunku do produktów konkurencyjnych dostępnych na rynku krajowym i ponad krajowym) i jednocześnie nowe cechy i funkcjonalności wdrażanego produktu mają istotne znaczenia dla odbiorców.

W ramach przedmiotowego kryterium, wniosek został oceniony jako niespełniający tego kryterium (0 pkt), gdyż zarówno komisja oceniająca projekt jak i PARP uznali, że kryterium to nie zostało spełnione. Rozstrzygnięcia te należy uznać za prawidłowe.

W sprawie jak się wydaje skarżąca w sposób nieprawidłowy odczytała dokumentację konkursową i cel tego konkretnego konkursu.

Celem działania "Platformy startowe dla nowych pomysłów" jest wsparcie rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw na wczesnym etapie ich rozwoju w Polsce Wschodniej. Wsparcie ma charakter etapowy i składa się z trzech komponentów: 1) Komponent I: Inkubacja - rozwój nowego pomysłu biznesowego; 2) Komponent IIa: Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupu; 3) Komponent llb: Wsparcie rozwoju działalności gospodarczej startupów o kluczowym potencjale dla makroregionu Polski Wschodniej (patrz Szczegółowy Opis Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021-2027).

Powyższe powoduje, że po zakończeniu komponentu I najbardziej innowacyjne i najlepiej rokujące biznesowo startupy dysponujące MVP (minimalna wersja produktu) oraz zweryfikowanym modelem biznesowym mają możliwość uzyskania dodatkowego wsparcia finansowego na dalszy rozwój działalności i wejście z produktem/usługą na rynek i pierwszą sprzedaż co jest realizowane w ramach komponentu IIa. Jednym z warunków przyjęcia pomysłu do inkubacji (komponent I) przez Platformy startowe, jest ocena innowacji produktowej zgłoszonego pomysłu, który powinien charakteryzować się co najmniej innowacyjnością na poziomie krajowym. Natomiast w komponencie IIa, który następuje po zakończonej inkubacji, startup ubiegając się o dofinansowanie na dalszy rozwój podlega dalszej ocenie na zasadach właściwych dla danego naboru. Weryfikacja pomysłu biznesowego startupu na etapie inkubacji przez Platformę startową, nie gwarantuje pozytywnej oceny w kryterium nr 4 w komponencie IIa. Potwierdzeniem powyższego jest także zapis regulaminu - § 1 ust. 3 wskazujący m.in. że o dofinansowanie projektów mogą ubiegać się startupy, które zakończyły program inkubacji nowego pomysłu biznesowego w Platformie startowej POPW lub inny program inkubacji finansowany ze środków publicznych oraz dysponują Raportem z inkubacji. Tym samym stopień innowacji określony przez Platformę startową na etapie inkubacji (komponent I), nie determinuje automatycznie, że projekt spełnia kryteria wyboru w komponencie IIa. Dlatego też nie można zgodzić się ze stroną, że analiza konkurencji stworzona w ramach inkubacji powinna przesądzać o spełnieniu przez produkt spółki definicji innowacji produktowej ocenianej w ramach kryterium nr 4.

Sąd podziela stanowisko organu uznające za bezzasadne zarzuty strony wskazujące, że PARP badała tylko ulepszenie cech produktu w stosunku do już udostępnionego, a powinna badać cały produkt - również w zakresie składowych udostępnionych na rynku (strona wskazuje również, że miała prawo zacząć oferować na rynku rozwiązanie, które powinno być badane jako całość, a nie tylko pod kątem wprowadzanych ulepszeń; spółka również podniosła, że PARP błędnie uznała, iż rozwiązaniem konkurencyjnym na rynku krajowym jest to samo rozwiązanie strony, które zostało objęte wnioskiem).

Prawidłowo w odpowiedzi na skargę zauważył organ powołując się na kryteria wyboru projektów, że projekt musi uwzględniać wdrożenie innowacji produktowej, gdzie wdrożenie innowacji produktowej stanowi wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań. W sprawie natomiast skarżąca już wdrożyła swój produkt i doszło także do jego pierwszej sprzedaży. Wdrożony produkt, na co zwracali uwagę oceniający i PARP posiada kluczowe cech. Co więcej wdrożenie produktu miało miejsce przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Sąd w zakresie istotnych cech produktu podziela zapatrywania organu wskazujące, że główną cechą, która decyduje o konkurencyjności proponowanego rozwiązania w zakresie wartości dla użytkownika, jest dostęp do nauki anatomii z użyciem zdjęć prawdziwych preparatów anatomicznych w ramach poszczególnych usług zapewnionych na platformie - kursów zawierających prezentacje i pytania opracowane na podstawie tych materiałów. Powyższe zostało zapewnione w ramach udostępnionej komercyjnie platformy [...] pomimo co także nie ulega wątpliwości, że zakres produktu jest ograniczony. Jednakże sama istotna cecha produktu została już wdrożona i jedynie obecnie zwiększeniu ulegnie np. baza pytań lub baza zdjęć.

Prawidłowo w powyższym kontekście PARP zwróciła uwagę na zapisy instrukcji wypełniania wniosku (strona 2), zgodnie z którym dofinansowany projekt nie może być projektem zakończonym w rozumieniu art. 63 ust. 6 rozporządzenia ogólnego i podrozdziału 2.1 ust. 4 Wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027 (dalej: wytyczne), tj. operacje nie mogą zostać wybrane do wsparcia z Funduszy, w przypadku gdy zostały fizycznie ukończone lub w pełni wdrożone przed przedłożeniem wniosku o dofinansowanie w ramach programu, niezależnie od tego, czy dokonano wszystkich powiązanych płatności (zapis z wytycznych). Zasadnie również organ podał, że najważniejszym wskaźnikiem rezultatu projektu w komponencie IIa, mierzonym w wyniku zakończenia realizacji projektu jest "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych". Minimalna wartość docelowa dla ww. wskaźnika ma wynosić "1". Wskaźnik odnosi się do nowego lub znacząco udoskonalonego w zakresie swoich cech lub zastosowań produktu - wyrobu lub usługi wprowadzonych na rynek krajowy lub zagraniczny w wyniku realizacji projektu, tj. zalicza się tu opracowywaną w ramach projektu innowację produktową, która ma zostać udostępniona do sprzedaży i wprowadzona na rynek. Miarodajnym sposobem weryfikacji wskaźnika jest np. oferta spółki udostępniona publicznie z opracowanym produktem do sprzedaży; pierwsza sprzedaż - dokumenty rachunkowe potwierdzające sprzedaż produktu na rynku. Osiągnięcie wartości docelowej wskaźnika wykazywane jest na zakończenie realizacji projektu (projekt definiowany jest jako kompleksowe przedsięwzięcie, które jest przedmiotem wniosku o dofinansowanie, o którym mowa w art. 2 pkt 22 ustawy wdrożeniowej, tj. przedsięwzięcie zmierzające do osiągnięcia założonego celu określonego wskaźnikami, z określonym początkiem i końcem realizacji, zgłoszone do objęcia albo objęte finansowaniem UE) we wniosku o płatność końcową. Natomiast w sprawie produkt został już wprowadzony na rynek, a strona planuje w ramach projektu wyłącznie jego dopracowanie i obudowanie dodatkowymi treściami, co nie jest celem dla tego komponentu IIa. W sprawie oceniany był produkt przedstawiony we wniosku o dofinansowanie, wraz z produktem udostępnionym na stronie spółki, który swoim zakresem wskazuje na zbieżność z produktem przedstawionym we wniosku. Produkt opisany we wniosku o dofinansowanie oraz produkt wdrożony na rynek dotyczy tego samego rozwiązania spółki - platformy [...] . Organy w tym zakresie prawidłowo oceniały cały produkt, uwzględniając zakres udostępnionych już funkcjonalności oraz prezentowanych we wniosku nowych funkcjonalności. Organy w sprawie wbrew twierdzeniom strony oceniały nie tylko "ulepszenia" już istniejącego produktu, lecz oceniały produkt opisany we wniosku o dofinansowanie. Jednakże uwzględniając zakres udostępnionych publicznie oraz prezentowanych we wniosku nowych funkcjonalności produktu organy w sposób prawidłowy zakwestionowały spełnienie kryterium nr 4, gdyż spółka nie wykazał nowych funkcjonalności w stosunku do już wdrożonego produktu, które wyróżniałyby produkt na tle dostępnych rozwiązań, w tym także własnego produktu wdrożonego uprzednio na rynek. Innymi słowy w wyniku realizacji projektu nie dojdzie do powstania innowacji, gdyż zasadnicza część produktu strony została już wdrożona i oferowana na rynku. Natomiast pozostała część projektu nie cechuje się innowacyjnością w stosunku do już istniejącej, tj. rezultatem projektu nie będzie innowacja produktowa. Uzupełnienie platformy o dodatkowe pytania lub zdjęcia nie może być uznane za znaczące ulepszenie produktu i w efekcie powstanie innowacji. Kolejne bowiem zwiększenie bazy o liczbę zdjęć, pytań, prezentacji nie będzie stanowić wdrożenia na rynek nowego produktu, a wyłącznie o rozszerzenie jego dotychczasowej oferty kursów opartych o zdjęcia prawdziwych preparatów anatomicznych. Słusznie zauważyli oceniający i PARP, że zwiększenie liczebności materiałów nie decyduje o innowacji produktowej rozwiązania a jedynie stanowi poszerzenie oferty.

W tym miejscu należy zauważyć, że prawidłowo zostały ocenione, wbrew twierdzeniom strony, dodatkowe funkcje tego produktu (kalendarz, chatbox, wirtualny asystent, pogotowie anatomiczne), jako narzędzia wspierające działanie platformy, które nie stanowią o innowacyjności platformy. W opisie kryterium nr 4 wyraźnie bowiem wskazano, że nowe cechy i funkcjonalności produktu, niepowodujące zmiany przydatności użytkowej produktu, niezauważalne przez odbiorcę produktu oraz nieprzesądzające o jego konkurencyjności, nie będą stanowiły podstawy do uznania kryterium za spełnione. W sprawie taka okoliczność zaistniała. Z analizy wniosku o dofinansowanie, przy badaniu potencjalnych odbiorców, jako istotne cechy/funkcjonalności w zakresie formy pomocy naukowej nie zostały wymienione właśnie te dodatkowe funkcjonalności. Tym samym sąd w całości podziela stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na protest wyrażone na stronach 5-6, 8-9. W tym miejscu jedynie należy podkreślić, że powyższe dodatkowe funkcjonalności mają charakter wspierający a nie główny i tym samym nie świadczą one o innowacyjności platformy.

PARP nie pominęła także funkcji w postaci "konsultacji indywidualnych z kwalifikowanym dydaktykiem". Sama bowiem spółka określając nowe cechy i funkcjonalności produktu nie wymienia we wniosku o dofinansowanie bezpośrednio takiej funkcji. Tym samym strona nie może wymagać od organu odmiennego interpretowania funkcji i ich znaczenia niż nadany przez samą stronę i przez samą stronę zbadany. Co więcej organ również w odniesieniu do tej kwestii zasadnie wskazał, że ta cecha de facto realizowana jest w ramach funkcji "pogotowia anatomicznego", czego dowodem są zapisy wniosku o dofinansowanie wskazujące, że użytkownik będzie mógł zwrócić się do zespołu o pomoc w rozstrzygnięciu trudnej kwestii. Strona również w sposób nieuprawniony wskazuje jako funkcjonalność produktu nadzór merytoryczny (ekspert w dziedzinie anatomii w zakresie zamieszczania materiałów i ich aktualizacji). Po pierwsze tej funkcjonalności nie wymienia w opisie nowych cech produktu. Po drugie i co również istotne strona zdaje się nie zauważać, że stworzyła narzędzie pomocne w nauce anatomii i siłą rzeczy aby takie narzędzie było pożyteczne to materiały udostępnione do nauki muszą być zweryfikowane przez wykwalifikowane osoby po to aby dany produkt posiadał odpowiednią wartość naukową i jakość. W związku z powyższym ten parametr nie jest oceniany w ramach kryterium nr 4 (podlega ocenie w ramach kryterium nr 5 – stanowi wartość dla wybranej grupy klientów).

Powracając z powrotem do meritum sprawy trzeba wskazać, że celem wsparcia objęte jest wprowadzenie innowacyjnego produktu startupu na rynek doprowadzające do pierwszej sprzedaży. Dopuszczając produkt do sprzedaży komercyjnej strona zrealizował cel projektu warunkujący wsparcie w komponencie IIa. Co więcej w obszarze produktu spółka nie przedstawił nowych cech i funkcjonalności istotnych dla odbiorców, co miałoby wpływ na opracowanie innowacyjnego rezultatu projektu, o czym mowa w kryterium. A więc strona nie zrealizowała założeń dla tego komponentu wskazanych w ostatnim akapicie na stronie 11 uzasadnienia wyroku. Etap bowiem komponentu IIa obejmuje wsparcie startupu związane z procesem wejścia produktu na rynek. Zatem celem wsparcia i jego mierzalnym rezultatem jest właśnie wprowadzenie produktu startupu na rynek doprowadzające do pierwszej sprzedaży. Skarżąca natomiast sprzedaż produktu uruchomiła od 1 maja 2023 r. i zakupiło go 278 osób. Kolejne edycje sprzedaży miały miejsce od października 2023 r.

W sprawie, po zmianach, ostatecznie spółka określiła realizację projektu od 1 kwietnia 2024 r. do 31 marca 2025 r. W tym okresie, zgodnie z zasadami naboru, powinno dojść do rozpoczęcia prac projektowych oraz wdrożenia na rynek rezultatu projektu, tj. zaoferowania na rynku i pierwszej sprzedaży innowacyjnego produktu. Tymczasem w skardze strona podnosi, że rozpoczęła faktycznie projekt po zakończeniu inkubacji, co miało miejsce 31 stycznia 2023 r. Powyższe, jak prawidłowo zwrócił uwagę organ, nie zostało jednak wykazane we wniosku o dofinansowanie. We wniosku bowiem wskazano w części: "Data rozpoczęcia realizacji projektu" - 1 kwietnia 2024 r. Tym samym powyższe podważa wiarygodność informacji przedstawionych we wniosku o dofinansowanie.

W kontekście powyższego spółka w sposób nieprawidłowy interpretuje zapis §2 ust. 2 pkt 1 regulaminu dopuszczający rozpoczęcie realizacji projektu przed dniem złożenia wniosku, w dniu lub po dniu złożenia wniosku, jednak nie wcześniej niż po dniu zakończenia inkubacji. Spółka powołując się na powyższy zapis uzasadnia rozpoczęcie sprzedaży produktu przed złożeniem wniosku o dofinansowanie i utożsamia realizację rezultatu końcowego projektu z rozpoczęciem prac projektowych. Powyższe nie jest prawidłowe. Spółka co najwyżej mogła w okresie po inkubacji rozpocząć prace projektowe (rozpoczęcie prac oznacza rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw), a nie sprzedaż produktu. Sprzedaż bowiem produktu jest rezultatem prac projektowych i kończy projekt. Innymi słowy odwoływanie się spółki do zapisów regulaminu jest zupełnie nieadekwatne (regulamin wskazuje, że strona mogła rozpocząć prace projektowe przed złożeniem wniosku o dofinansowanie). W sprawie strona, zgodnie z tym co zostało wskazane wyżej udostępniła publicznie swój zasadniczy produkt (pozostało jedynie uzupełnienie bazy pytań, zdjęć itp.) i dokonał jego pierwszej sprzedaży, rozwiązanie zostało wprowadzone na rynek. Tym samym nie można uznać, że wniosek o dofinansowanie dotyczy innowacji produktowej rozumianej jako znaczące ulepszenie, względem jego własnego produktu. Realizacja projektu obejmuje rozbudowę oferty rynkowej spółki i skalowanie jej działalności.

Sąd w całości podziela stanowisko oceniających i PARP, co także zaakcentował powyżej, że samo zwiększenie treści w ramach prezentowanej oferty nie będzie spełniało definicji produktu innowacyjnego. Zwiększenie liczebności materiałów nie decyduje o innowacji produktowej w ramach rozwiązania, stanowi o rozszerzeniu oferty już udostępnionej do sprzedaży. W kontekście brzmienia kryterium zwiększenie bazy danych nie może być potraktowane jako znaczące udoskonalenie produktu.

Argumenty strony odnoszące się do konkurencyjnej platformy cadaVR także są niezasadne z kilku przyczyn. Po pierwsze w sprawie nie potwierdzono, że zgłoszony do dofinansowania produkt strony jest innowacyjny, gdyż nowe cechy i funkcjonalności nie wyróżniają go w stosunku do produktów występujących na rynku krajowym i ponad krajowym. Po drugie organ oceniający w żaden sposób nie wskazał, że platforma cadaVR jest platformą tożsamą z projektem strony. Jedynie wskazał, że na rynku funkcjonuje platforma konkurencyjna (rozwiązanie konkurencyjne) i innymi słowy to rolą ewentualnie strony (a nie organu) było wykazanie różnic pomiędzy tymi platformami, które w ocenie spółki miałyby znaczenie dla oceny spornego kryterium. Obowiązek porównania platform wprost wynika z instrukcji wypełniania wniosku (strona 14), gdzie wskazano, że dany wnioskodawca ma dokonać analizy porównawczej do rozwiązań konkurencyjnych, alternatywnych względem swojego rozwiązania. Spółka natomiast w ogóle nie wskazała podstaw do krytyki platformy cadaVR (za wyjątkiem dostępności języka) i tym samym skutecznie nie zanegowała, że dana platforma jako najbardziej zbieżna z rozwiązaniem strony (jednakże nie identyczna) nie mogła stanowić podstawy do wykazania, że jednak na rynku również krajowym podobne rozwiązanie istnieje. Trzeba bowiem wprost wskazać, że obie platformy przecież służą temu samemu celowi – pomocy nauki anatomii. W przypadku dostępności rozwiązań bazujących na prawdziwych preparatach anatomicznych, produkt strony nie może być nazwany jedynym na świecie, który wykorzystuje taki rodzaj materiału (m.in. platforma cadaVR jest jednym z rozwiązań konkurencyjnych w tym obszarze). Tym samym platforma cadaVR powinna stanowić podstawę do analizy konkurencji, która powinna być rozpatrywana szeroko. Zadaniem strony pozostawało natomiast właściwe przedstawienie innowacji produktowej, w tym cech i funkcjonalności produktu, która potwierdzać będzie wypełnienie warunków oceny kryterium i decydować o spełnieniu kryterium nr 4. Samej także dostępności w platformie cadaVR nazw preparatów w języku angielskim, bez języka polskiego, nie można postrzegać jako istotnego ograniczenia w sytuacji popularyzacji języka angielskiego na egzaminie anatomii na polskich uczelniach. Co więcej sama skarżąca zwraca uwagę na wymagania stawiane studentom przez polskie uczelnie wobec znajomości poza językiem polskim, łaciną, nomenklatury angielskiej: "(...) na studiach medycznych wymagana jest znajomość anatomii po polsku oraz po angielsku/łacinie, niezbędne jest uzupełnienie prezentacji o mianownictwo w języku obcym". Znajomość mian anatomicznych w języku angielskim jest zatem jednym z wymagań na polskich uczelniach.

Mając powyższe na względzie w ocenie sądu organ w sposób prawidłowy ocenił kryterium nr 4.

Sąd w żaden sposób w sprawie nie stwierdził naruszenia art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, gdyż dokonana ocena została poczyniona w zgodzie z zasadami wymykającymi z powołanego przepisu. Tym samym należy wskazać, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, z zachowaniem zasady równego traktowania wnioskodawców i należytej staranności oraz zgodnie z właściwością ustawową, a projekt podlegał ocenie pod względem spełnienia właściwych kryteriów wyboru projektów.

Zdaniem sądu zasadnie organ stwierdził wykluczające dofinansowanie braki w zgłoszonym projekcie. Skład orzekający nie dostrzega w tej ocenie uchybień świadczących o jej niespójności, jak też jej niedostatecznym umotywowaniu.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Przy tym tut. sąd rozpoznając sprawę w jej granicach nie dopatrzył się innych budzących wątpliwości kwestii, mogących uzasadniać wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, aniżeli wyżej ocenione (o istotnym wpływie na wynik sprawy).