Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1203/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy: article: art. 133 par. 1 art. 53 par. 1 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c art. 152 art. 40 par. 1  art. 46 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka ( spr.) Protokolant: Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi Pawła R. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2005 nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej. 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] 2005 r., Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B., uchyliła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S., z dnia [...] 2005 r.

Uchylone orzeczenie uznawało skarżącego Pawła R. za czasowo nie zdolnego do czynnej służby wojskowej na okres 12 miesięcy, z orzeczoną kategorią zdrowia "B".

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. postanowiła ponownie rozpoznać schorzenia skarżącego - nawykowe zwichnięcie obu rzepek i zez zbieżny naprzemienny. W wydanym orzeczeniu komisja stwierdziła, że schorzenia skarżącego są powodem uznania go za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju i do zmiany kategorii zdrowia z "B" na "D".

Jednocześnie komisja stwierdziła, że rozpoznane schorzenia me mają związku przyczynowego ze służbą wojskową.

W uzasadnieniu wydanego orzeczenia komisja wskazała, że nawykowe zwichnięcie rzepek jest spowodowane wiotkością aparatu więzadłowego rzepek i jest zaburzeniem rozwojowym, o charakterze wewnątrzustrojowym, na co zdaniem organu wskazuje fakt, że schorzenie to występuje w obu kolanach.

Schorzenie to zakwalifikowano do § 77 p. 1 (załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. Dz. U. Nr 151, poz. 1595), co stało się powodem zmiany kategorii zdrowia.

Od wydanego orzeczenia Paweł R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, pomimo pouczenia, że Sądem właściwym w sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.

W skardze zarzucił, iż w dniu wcielania do wojska był zdrowy, co potwierdza orzeczenie z dnia [...] 2004r. Komisji Lekarskiej w Ś., która pomimo wykrytej wady wzroku, oceniła jego zdolność do służby wojskowej i ustaliła dla mego kategorię zdrowia "A".

Skarżący stanowczo stwierdził, że wykryte schorzenie stawów kolanowych, ma związek ze służbą wojskową.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że Paweł R. wbrew pouczeniu w zaskarżonym orzeczeniu, dochodzi przed tut. Sądem uznania związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a służbą wojskową. Nie kwestionuje natomiast rozpoznania schorzeń, ich kwalifikacji orzeczniczej ani orzeczonej kategorii, co należy do kognicji sądów administracyjnych.

W uzasadnieniu organ potwierdził po raz kolejny że schorzenie skarżącego ma charakter wewnątrzustrojowy i nie powstało w związku ze służbą wojskową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. l Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p. p. s. a. ) podstawą wyrokowania są akta sprawy. Sąd rozstrzygając sprawę opiera się na materiale dowodowym, zgromadzonym przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania.

Z akt sprawy wynika, że istnieje wątpliwość, co do daty doręczenia skarżącemu orzeczenia, gdyż na załączonym potwierdzeniu odbioru pisma figurują dwie daty. Data" 30 maja 2005r." wpisana długopisem i opatrzona nie czytelnym podpisem oraz dodatkowo data ,,02 czerwca 2005" wpisana w nawiasie ołówkiem i bez podpisu.

Data doręczenia wydanego przez organ aktu ma decydujące znaczenie, gdyż skarga zgodnie z art. 53 § 1 cyt. ustawy powinna być wniesiona w ciągu 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi minął, uznając za datę doręczenia dzień 30 maja 2005r., w dniu 30 czerwca 2005r. Natomiast przy uznaniu, że dniem odbioru orzeczenia był dzień 02 czerwca 2005r. to termin ustawowy na wniesienie skargi minął w dniu 04 lipca 2005r.

Należy zauważyć, iż do 31 grudnia 2005r. skarga mogła być wniesiona bezpośrednio lub za pośrednictwem poczty do Sądu lub do organu, który wydał zaskarżony akt.

Skarga co prawda nosi datę sporządzenia 1 lipca 2005r. ale z materiału dowodowego nie wynika, kiedy została wniesiona i w jaki sposób, gdyż brakuje koperty lub ewentualnie adnotacji o jej bezpośrednim wniesieniu. W związku z powyższym istnieje poważna wątpliwość, czy w sprawie zachowany został ustawowy termin do wniesienia skargi, czy też nastąpiło uchybienie terminu, skutkujące odrzuceniem skargi. Okoliczności te powinny być wyjaśnione przez organ II instancji.

W związku z naruszeniem przez organ II instancji przepisów postępowania administracyjnego to jest : art. 40 § 1 w zw. z art. 46 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. jak w pkt 1 sentencji, oraz na podstawie art. 152 p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji.