Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 41/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58§1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2024 r. spraw ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2018 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z [...] nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części określającej A.D. (dalej: skarżąca, strona) w podatku od towarów i usług za:

- lipiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 26.115 zł,

- sierpień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 2.685 zł,

- wrzesień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 60.565 zł,

- październik 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 94.406 zł,

- listopad 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 31.715 zł

i określił stronie w podatku od towarów i usług za:

- lipiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 39.050 zł,

- sierpień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 15.590 zł,

- wrzesień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 47.660 zł,

- październik 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 36.463 zł,

- listopad 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł.

Ponadto ww. decyzją DIAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w części:

a) określającej stronie w podatku od towarów i usług za:

- maj 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł,

- czerwiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 38.969 zł,

- grudzień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 40.940 zł;

b) kwotę należności podatkowych do zapłaty, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za:

- maj 2018 r. w wysokości 23.826 zł,

- czerwiec 2018 r. wysokości 49.103 zł,

- lipiec 2018 r. w wysokości 19.893 zł,

- sierpień 2018 r. w wysokości 12.974 zł,

- wrzesień 2018 r. w wysokości 24.702 zł,

- październik 2018 r. w wysokości 16.151 zł,

- listopad 2018 r. w wysokości 17.100 zł,

- grudzień 2018 r. w wysokości 39.459 zł.

Ww. decyzję doręczono skarżącej [...] grudnia 2023 r. (potwierdzenie odbioru

w aktach administracyjnych). W pouczeniu zawartym w decyzji organu odwoławczego wskazano, że skarżącej przysługuje prawo wniesienia skargi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.

W dniu [...] grudnia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona wniosła skargę na ww. decyzję do Urzędu Skarbowego w [...]. Skarga wpłynęła do tego Urzędu [...] stycznia 2024 r. Urząd Skarbowy w [...] niniejszą skargę złożył osobiście do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] [...] stycznia 2024 r. (pismo z [...] stycznia 2024 r. w aktach administracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia

w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję DIAS z [...] listopada 2023 r. doręczono skarżącej [...] grudnia 2023 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu

[...] stycznia 2024 r. Skarżąca wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., wniosła skargę

[...] grudnia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Urzędu Skarbowego

w [...], a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...].

Celem nadania skardze prawidłowego biegu Urząd Skarbowy w [...] zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił dopiero [...] stycznia 2024 r., poprzez bezpośrednie złożenie przedmiotowej skargi do DIAS. Zdaniem Sądu datę tę należy uznać za datę nadania skargi, co powoduje, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Nie jest bowiem tak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Aby skutecznie wnieść skargę do sądu, skarżąca musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Przyjęcie daty [...] grudnia 2023 r. (data nadania skargi przez stronę w placówce pocztowej) za datę wniesienia skargi mogłoby nastąpić jedynie wtedy, gdyby skarga została w tej dacie wniesiona do organu, którego akt skarży (art. 54 § 1 P.p.s.a.) lub też wprost sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.). Żadna jednak z tych sytuacji w sprawie nie miała miejsca, bowiem skarżąca skierowała skargę do Urzędu Skarbowego w [...]. W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie miała więc data wpływu skargi do organu odwoławczego, a nie okoliczność, że skarżąca w otwartym terminie wniosła ją bezpośrednio do Urzędu Skarbowego w [...].

Końcowo Sąd zaznacza, że nie umknęło mu, że o ile Urząd Skarbowy

w [...] wystosował pismo o przekazaniu skargi [...] stycznia 2024 r., tj. w dniu, kiedy upływał termin do wniesienia skargi wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a., to jednak faktycznie przekazał ją dopiero [...] stycznia 2024 r., poprzez jej bezpośrednie złożenie w siedzibie DIAS. Niemniej zauważył również, że pomimo, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to nie zastosowała się do wymogów pouczenia, bowiem skargę wniosła zamiast do organu odwoławczego, tj. DIAS - do Urzędu Skarbowego w [...].

Obie te okoliczności wpłynęły na złożenie skargi po terminie.

Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę odrzucił.