Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 474/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, ust. 3c, ust. 3d, ust. 9, ust. 15a
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 7,  art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. A I C
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant referent - stażysta Renata Pacewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2023 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 25 stycznia 2023 r. nr SKO.PSW/41.5/65/2023/257 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia 22 grudnia 2022 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 22 grudnia 2022 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta J. (dalej: "organ I instancji"), działając na podstawie art. 2 ust. 1, 2 pkt 1, 3, 3c, 3d, 15, 15b, 15o, 15d, art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 141 z późn. zm.) w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2236) oraz na podstawie art. 7, art. 40, art. 41, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") odmówiono M. W. (dalej: "Strona", "Skarżąca") prawa do dodatku węglowego.

W uzasadnieniu organ podał, iż w dniu 21 listopada 2022 r. wpłynął wniosek Strony o wypłatę dodatku. Strona we wniosku wskazała, że mieszka w budynku, w którym głównym źródłem ogrzewania jest kocioł na paliwo stałe. Z deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z 8 kwietnia 2022 r. wynika, że do ogrzewania domu służy kocioł na paliwo stałe. Następnie organ przywołał treść art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o dodatku węglowym wskazując, że Strona nie spełnia przesłanki osoby fizycznej samotnie zamieszkującej i gospodarującej, gdyż piętro domu zamieszkuje inne gospodarstwo domowe. Organ ustalił, że w dniu 17 października 2022 r. na adres ul. [...] w J. został przyznany dodatek węglowy. Podczas wywiadu przeprowadzonego w dniu 22 grudnia 2022 r. ustalono natomiast, że Strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe zajmując parter domu, pracuje zawodowo i utrzymuje się z własnych dochodów. Dom jest ogrzewany współdzielonym źródłem ciepła - kocioł węglowy na ekogroszek. Strona oświadczyła, że koszty utrzymania domu (media, opał) są dzielone równo wraz z rodziną syna zajmującego piętro domu. Strona nadto oświadczyła, że nie poczyniła żadnych starań w celu wyodrębnienia nowego adresu dla zajmowanego lokalu. Końcowo organ wskazał, iż podczas wywiadu potwierdził fakt zamieszkiwania pod jednym adresem w odrębnych lokalach dwóch gospodarstw domowych ogrzewanych współdzielonym źródłem ciepła, natomiast Strona nie podjęła działań związanych z ustaleniem odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla swojego lokalu. W związku z tym, organ odmówił prawa do dodatku węglowego. Decyzja została doręczona w dniu 22 grudnia 2022 r.

Strona w dniu 28 grudnia 2022 r. złożyła odwołanie od opisanej wyżej decyzji podając, że nie zgadza się z jej treścią. Zwróciła uwagę, że utrzymuje się samodzielnie z własnych dochodów, ponosi wszelkie koszty utrzymania połowy domu wraz z rodziną syna. Zakup opału dla tak dużego domu jest ogromnym kosztem, a jest wdową od 4 lat. Poprosiła o przyznanie dodatku węglowego, ponieważ całkowicie samodzielnie gospodaruje.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 25 stycznia 2023 r. nr SKO.PSW.41.5/65/2023/257, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r., poz. 540), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczas przeprowadzone w sprawie czynności, następnie wskazał, iż zgodnie z deklaracją z dnia 8 kwietnia 2022 r. dotyczącą źródeł ciepła i źródeł spalania paliw w budynku przy ul. [...] zainstalowanym i użytkowanym źródłem ogrzewania jest kocioł na paliwo stałe, zasilany węglem, z funkcją c.o., natomiast we wniosku o przyznanie dodatku węglowego Strona wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Następnie organ przywołał podstawę normatywną rozstrzygnięcia oraz podał, że z treści sporządzonej w trakcie wywiadu notatki służbowej wynika, że w budynku pod wskazanym wyżej adresem zamieszkują 2 rodziny. Strona zamieszkuje na parterze, gospodaruje oddzielnie, posiada swoje dochody. Budynek ogrzewany jest wspólnym źródłem ciepła tj. piecem zasilanym węglem. W powołaniu na art. 2 ust. 3d i 3c ustawy o dodatku węglowym podkreślił, że przepis ten uzależnia przyznanie dodatku węglowego w trybie opisanym w art. 2 ust. 3d ustawy, od podjęcia przez stronę dodatkowych czynności związanych z ustaleniem odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach. Skoro zatem ustawodawca wyraźnie wskazał przesłankę w art. 2 ust. 3c ustawy, że w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem, to obowiązkiem Strony było podjęcie sformalizowanych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla zajmowanego lokalu, a bezczynność Strony w omawianym zakresie nie może być utożsamiana z brakiem możliwości dokonania prawem wymaganej czynności w ustawowo określonym terminie. Tym samym, Strona nie spełnia przesłanek ustawowych uprawniających do przyznania dodatku węglowego. Decyzja została doręczona w dniu 1 lutego 2023 r.

Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (data nadania: 21 luty 2023 r.). W uzasadnieniu skargi zwróciła uwagę, iż w związku ze zmianą przepisów (3 listopada 2022 r.) ponownie złożyła przedmiotowy wniosek w dniu 21 listopada 2022 r., prowadzi gospodarstwo domowe w oddzielnym lokalu mieszkalnym zasilanym współdzielonym źródłem ciepła, zajmowany lokal jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, nadto nie została podjęta próba formalnego uregulowania kwestii odrębnego adresu zajmowanego lokalu, ponieważ z informacji uzyskanych w urzędzie wynika, że w sytuacji Strony nie zostanie nadany oddzielny numer porządkowy, ponieważ nie nadaje się odrębnych numerów porządkowych dla poszczególnych kondygnacji budynków. Nawet administracyjne wyodrębnienie lokalu i założenie księgi wieczystej nie daje pewności nadania odrębnego adresu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.

Przeprowadzona w sprawie kontrola sądowoadministracyjna doprowadziła do stwierdzenia naruszeń prawa uzasadniającego zastosowanie kompetencji kasatoryjnych.

Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 23 stycznia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji – Prezydenta Miasta J. z dnia 22 grudnia 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego.

Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o datku węglowym. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 tej ustawy dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez gospodarstwo domowe rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe), (art. 2 ust. 2), natomiast przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3).

Ustawodawca mocą art. 50 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967, obowiązującego od 20 września 2022 r.) w ustawie o dodatku węglowym wprowadził w art. 3 regulację odnoszącą się do sytuacji zamieszkiwania pod jednym adresem więcej niż jednego gospodarstwa domowego. Zgodnie z brzemieniem dodanego ust. 3a i 3b - w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem (ust. 3a), w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania (ust. 3b).

Kolejną nowelizacją, obowiązującą od 3 listopada 2022 r., na podstawie art. 26 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2236) rozszerzono ww. regulację o kolejne zapisy. Mianowicie w myśl art. 2 ust. 3c w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła. W tym przypadku gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową (art. 2 ust. 3d zd. 1 i 2).

Stosownie natomiast do treści art. 2 ust. 9 ustawy o dodatku węglowym wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. Wnioski o wypłatę dodatku węglowego złożone po dniu 30 listopada 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania (ust. 10). Skarżąca w dniu 20 listopada 2022 r. złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego (karta nr 1 akt administracyjnych), zatem wniosek ten winien zostać rozpoznany.

Odnotowania również wymaga, iż kolejne nowelizacje ustawy o dodatku węglowym jasno wskazują, że ich ratio legis sprowadza się do objęcia wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, poprzez odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 210/23). Cel tych przepisów polega niewątpliwie na zapewnieniu jak najszerszego dostępu do przedmiotowego świadczenia gospodarstwom domowym, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe.

Z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy wynika, że deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw została złożona przez Skarżącą w dniu 8 kwietnia 2022 r. (karta nr 2 akt administracyjnych). Z przeprowadzonego w dniu 22 grudnia 2022 r. wywiadu środowiskowego wynika natomiast, że Strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zajmując parter domu pod wskazanym adresem, dom jest ogrzewany współdzielonym źródłem ciepła (kocioł węglowy, ekogroszek), koszty utrzymania domu są dzielone z rodziną syna (karta nr 3 akt administracyjnych). W sprawie nie było sporne, że Skarżąca złożyła w terminie deklarację oraz wniosek o przyznanie dodatku węglowego.

W związku z powyższym na organie spoczywał obowiązek ustalenia, czy w sprawie zaistniały okoliczności będące warunkiem zastosowania wyjątku od zasady określonej w art. 2 ust. 3b analizowanej ustawy. Mowa tutaj o ustaleniach zarówno w zakresie ilości gospodarstw domowych zamieszkujących pod danym adresem, jak również braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych.

Zasygnalizowania wymaga, iż akta administracyjne przedłożone do sprawy uniemożliwiają zweryfikowania ustaleń organu w odniesieniu do przyznania dodatku węglowego w dniu 17 października 2022 r. na ww. adres (str. 2 decyzji organu I instancji). Nie poddawało się również weryfikacji ustalenie przez organ prowadzenia pod jednym adresem odrębnych gospodarstw domowych. Organ oparł się wyłącznie o stwierdzenie zawarte w notatce z wywiadu, z którego wynika, że Strona "utrzymuje się z własnych dochodów", "koszty utrzymania domu (media, opał) są dzielone z rodziną syna zajmującego piętro domu". Brak natomiast jakichkolwiek innych dokumentów potwierdzających wskazaną okoliczność. Uwzględniając bowiem, iż ustalenie zamieszkiwania pod jednym adresem miejsca zamieszkania więcej niż jednego gospodarstwa domowego, implikuje zastosowanie w sprawie przywołanego wyżej art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym. Rozstrzygnięcie wniosku Skarżącej zależy zatem m.in. od należytego i niebudzącego wątpliwości ustalenia, z iloma gospodarstwami domowymi, w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym, mamy w tym przypadku do czynienia, co w ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, winno wynikać z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Zauważyć przy tym należy, iż treść art. 2 ust. 15a ustawy o dodatku węglowym przewiduje źródła informacji, które właściwy organ dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego zobowiązany jest uwzględnić. Wymienione źródła informacji nie stanowią ponadto katalogu zamkniętego. Na gruncie przedmiotowej sprawy brak jednak jakichkolwiek ustaleń w ww. zakresie, pomimo wyraźnego obowiązku wynikającego z treści przywołanego przepisu.

W odniesieniu natomiast do przesłanki braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych, Sąd zważył, iż ustawodawca nie wprowadził wymogu, aby wskazana okoliczność "braku możliwości ustalenia odrębnego adresu" mogła być ustalona wyłącznie na skutek podjęcia formalnych kroków prowadzących do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, złożenia wniosku o nadanie numeru porządkowego bądź też wymagane było potwierdzenia wskazanej okoliczności konkretnym dowodem.

Wprowadzona regulacja nie wymaga wszczęcia procedury o wydzielenie odrębnego lokalu. Uwzględniając dokumentację niezbędną dla zainicjowania tego rodzaju postępowania, poważne wątpliwości budziłoby dokonanie powyższego w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. w sytuacji, gdy wspomniana nowelizacja weszła w życie w dniu 3 listopada 2022 r.

Pomimo krótkiego okresu obowiązywania analizowanego rozwiązania prawnego, zwraca uwagę stanowisko sądów administracyjnych, w ramach którego podkreśla się, iż przepisy ustawy o dodatku węglowym nie wprowadzają "obowiązku podjęcia przez stronę sformalizowanych działań" mających na celu ustalenie odrębnego adresu, a wykazanie, iż przesłanka została spełniona może nastąpić poprzez złożenia oświadczenia, że do 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla lokalu zajmowanego przez gospodarstwo domowe strony (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z dnia 11 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 355/23, z dnia 8 maja 2023 r. sygn. II SAB/Gl 24/23, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2023 r. sygn. I SA/Łd 299/23), a następnie dokonanie oceny oświadczenia w kontekście zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w zw. z art. 2 ust. 3d ustawy o dodatku węglowym. W związku z treścią złożonego przez Stronę oświadczenia "nie poczyniłam kroków formalnych w celu nadania nowego adresu lokalowi jaki zajmuję" (oświadczenie złożone w ramach przeprowadzonego wywiadu w dniu 22 grudnia 2022 r., karta nr 4 akt administracyjnych), z którego nie wynika czy w określonym przez ustawę terminie było bądź nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, organ winien wezwać Stronę do złożenia oświadczenia w tym przedmiocie, czego jednak nie uczynił.

Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, prezentując pogląd, iż ustawodawca nie uzależnia udzielania wsparcia od złożenia wniosku o nadanie dodatkowego numeru porządkowego, a brak złożenia tego wniosku pozostaje bez wpływu na prawo do uzyskania dodatku węglowego, wyjaśnił, że organy z urzędu posiadają wiedzę czy dla danej nieruchomości jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw. Tym samym nie ma potrzeby, aby strona składała wniosek o nadanie nowego numeru porządkowego, wystarczy samo oświadczenie strony albo zaświadczenie z urzędu (wyrok z dnia 23 maja 2023 r. sygn. I SA/Łd 299/23, złożenie oświadczenia w tym przedmiocie przez stronę dopuścił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 11 maja 2023 r. sygn. III SA/Gd 69/23). W tym kontekście, analizy wymagałby również § 2 pkt 8-10 oraz § 6 ust. 5 i 8 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r. 1368).

W niniejszej sprawie dokonanie przez organ powyżej wskazanej analizy nie wynika z akt administracyjnych. Tego rodzaju ustalenie niewątpliwie było konieczne z punktu widzenia przesłanki określonej w art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym.

Zdaniem Sądu organy nie poczyniły wystarczających ustaleń czy w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wymagane do przyznania wnioskowanego świadczenia. Decyzja jest co najmniej przedwczesna. Zgromadzony materiał dowodowy nie był, w ocenie Sądu, wystarczający ani w odniesieniu do ustalenia ilości gospodarstw, ani też niemożności ustalenia odrębnego adresu do 30 listopada 2022 r. Powyższe wymagało przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego. Organ winien dopuścić z urzędu dowody przemawiające za wyjaśnieniem sprawy, podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przeprowadzone w sprawie postępowanie obarczone jest wadami wynikającymi z naruszenia zasad i przepisów postępowania, w szczególności postępowania dowodowego.

Uznanie decyzji organu za zgodną z obowiązującymi przepisami prawa wymaga bowiem zbadania kolejnych etapów działania organu, w ramach których następuje zgromadzenie materiału dowodowego, uwzględnienie w toku postępowania treści art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a., ustalenie okoliczności istotnych dla sprawy, a następnie wszechstronne i wnikliwe rozważenie zgromadzonego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ podejmując rozstrzygnięcie ma obowiązek kierować się zasadą prawdy obiektywnej. Zgodnie bowiem z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Natomiast w myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, by dalej w ramach swobodnej oceny dowodów ocenić czy dana okoliczność została udowodniona.

Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną Sąd doszedł do przekonania, iż z uwagi na błędną wykładnię art. 2 ust. 3c i 3d ustawy o dodatku węglowym oraz naruszenie przepisów procedury administracyjnej art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, konieczne stało się zastosowanie kompetencji kasatoryjnych.

Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazania wynikające wprost z niniejszego uzasadnienia, a rozpoznając wniosek Skarżącej o przyznanie dodatku węglowego uwzględni dokonaną przez Sąd wykładnię art. 2 ust. 3c i 3d ustawy o dodatku węglowym, zważając by nie naruszono przepisów procedury administracyjnej.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.