Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 725/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lipca 2014 r. wezwano radcę prawnego M.K. (pełnomocnik skarżącego T.H.) do usunięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braku formalnego wniesionej przez niego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.").

Stosowane wezwanie Sądu, będące odwzorowaniem ww. zarządzenia, doręczono adresatowi w dniu 16 lipca 2014 r. W tym zakresie pouczono nadto pełnomocnika, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W tym samym dniu doręczono nadto pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia ww. Zastępcy Przewodniczącego z dnia 10 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W tych ramach pouczono stronę o siedmiodniowym terminie na dokonanie tej czynności procesowej, sposobie uiszczenia opłaty sądowej, a przede wszystkim o konsekwencji nieuiszczenia tejże opłaty w wyznaczonym terminie.

Do dnia dzisiejszego nie uiszczono wpisu sądowego, ani nie uzupełniono braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Powodem, dla którego Sąd odrzuca w tym przypadku skargę jest między innymi nieusunięcie jej braku formalnego. Za taki uznaje się między innymi brak pełnomocnictwa procesowego. W myśl bowiem art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie nadto z art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma (którym w tym przypadku jest skarga – patrz art. 57 § 1 omawianej ustawy) należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W niniejszym przypadku, pełnomocnik przy pierwszej czynności nie dołączył takiego umocowania. Z tych też powodów zobowiązano go do usunięcia braku skargi stosując art. 49 § 1 P.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja zaszła w tej sprawie wszak termin wyznaczony dla nadesłania pełnomocnictwa procesowego upłynął bezskutecznie w dniu 23 lipca 2014 r.

Drugim z powodów, dla których Sąd odrzucił skargę w niniejszym przypadku jest brak wpisu sądowego od skargi. W świetle art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu z mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszym postępowaniu, wszak termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął w tym przypadku w dniu 23 lipca 2014 r.

W konsekwencji orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.