Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 548/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 29 ust 2 pkt 3 lit c , art 30 u7st 6 pkt 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art 2 pkt 16a 16 b , 16 c , art 37 a
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. z siedzibą C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 16 lutego 2024 r., znak: WI-I.7840.5.32.2023.JK w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz A. Spółka z o.o. z siedzibą w C. kwotę 997 (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 548/24

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 221/6743/2023 z dnia 2 marca 2023 r., znak: AU-01-7.6743.148.2023.PZI, wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez A. sp. z o.o. robót budowlanych określonych jako instalowanie urządzeń reklamowych (tablic reklamowych produktów dostępnych w sklepie) na elewacji budynku na działce nr [...] przy ul. [...] w K. (art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Dz.U. z 2022 r. poz. 2351 ze zm.).

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że inwestycja polegająca na instalowaniu czterech tablic reklamowych (szyldów – art. 2 pkt 16d u.p.z.p.) będzie naruszać uchwałę krajobrazową (uchwała nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń"). Po pierwsze, skoro inwestycja dotyczy czterech szyldów, a wcześniej przyjęto już milczącą zgodą zgłoszenie dotyczące dwóch szyldów, to łączna liczba szyldów wyniosłaby sześć, podczas gdy § 20 ust. 17 uchwały krajobrazowej pozwala jedynie na pięć. Po drugie, usytuowanie wynikające z rys. nr A_01 stoi w sprzeczności z § 20 ust. 4 pkt 1, który wymaga, aby dolna krawędź szyldów znajdowała się na wysokości co najmniej 2,50 m od poziomu terenu.

A. sp. z o.o. w odwołaniu od ww. decyzji organu pierwszej instancji zarzuciła nadinterpretację art. 2 pkt 16d u.p.z.p. i wskazała, że tablice reklamowe będą służyły wyłącznie reklamowaniu produktów (sprzedawanych we wszystkich jej sklepach na terenie całego kraju, a nie produktów sprzedawanych w tym konkretnym sklepie), natomiast nie będą stanowić informacji o podmiocie prowadzącym działalność gospodarczą ani informować o charakterze prowadzonej działalności. Należy rozróżnić "szyld" i "tablicę reklamową". "Wyklejenia szyb, na których znajduje się nazwa firmy lub informacja o prowadzonej działalności stanowią szyldy (zgodnie z art. 2 pkt 16b i 16d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) [...]. Wyklejenia szyb, na których znajdują się treści (np. wyobrażenia przedmiotów), nawiązujące do prowadzonej działalności (przy czym nie ma znaczenia czy dana treść/przedmiot posiada oznaczenie konkretnej marki czy nie), są tablicami reklamowymi (zgodnie z art. 2 pkt 16a oraz 16b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym)" (źródło: Warsztaty dla Inwestorów - Zagadnienie nr 18 - Interpretacja zapisów uchwały krajobrazowej).

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 16 lutego 2024 r., znak: WI-I.7840.5.32.2023.JK, wydaną na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania A. sp. z o.o., utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy w całości podzielił argumentację organu pierwszej instancji. Sporne tablice reklamowe stanowią szyldy. Będą na nich zamieszczane treści promujące towary dostępne w sklepie, tak więc będą one również informować o działalności, jaka prowadzona jest w nieruchomości, na której zostaną zamieszczone. Przedmiotem przeważającej działalności inwestora jest sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych. Sporne tablice reklamowe będą na obiekcie budowlanym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na sprzedaży produktów, które będą na nich zamieszczane. Nie bez znaczenia pozostaje fakt powiązania prowadzenia działalności gospodarczej z budynkiem, na którym tablice reklamowe miałyby powstać. Treści zamieszczane na tablicach reklamowych będą informowały o działalności prowadzonej na nieruchomości, będzie to bowiem informacja o tym, co można w danym czasie zakupić w sklepie. Ukazane na tablicach reklamy produktów będą informowały o charakterze prowadzonej działalności, gdyż na ich podstawie potencjalni klienci będą mogli wywnioskować, iż w danym sklepie jest możliwość zakupu tych produktów. Przedmiotem działalności inwestora jest sprzedaż, więc ukazane na tablicach produkty dostępne w sklepie informują o charakterze prowadzonej działalności. Okoliczność, iż produkty te będą sprzedawane również w innych sklepach, nie oznacza, że tablica reklamowa nie informuje o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ma być umieszczona, bowiem towary na tablicach będą dostępne również w tym sklepie. Informacje, o których mowa w odwołaniu, nie są wiążące, zaś przyjęcie, że w sprawie chodzi o szyld, nie zależy od zamieszczenia na nim logo lub nazwy przedsiębiorstwa.

A. sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego, w której zarzuciła naruszenie:

1) art. 7 i art. 77 k.p.a. przez niewyjaśnienie istoty sprawy;

2) art. 107 § 3 in fine k.p.a. przez brak sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji;

3) art. 30 ust. 6 pkt 2 Pb w zw. z art. 2 pkt 16a, 16b i 16d u.p.z.p. w zw. z § 20 ust. 4 i 17 uchwały krajobrazowej przez ich zastosowanie względnie błędną interpretację.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że reklama to nie przedmiot materialny, którym jest tablica lub urządzenie reklamowe, ale działanie polegające na upowszechnianiu w jakiejkolwiek wizualnej formie informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub ruchy społeczne. Szyld zaś to przedmiot materialny o określonej treści. Nie można więc utożsamić każdej tablicy reklamowej z szyldem. Może to mieć miejsce tylko wówczas, gdy na tej tablicy będzie określona w ustawie treść oraz tablica taka będzie znajdowała się na określonej nieruchomości. Szyld to taki przedmiot materialny (tablica reklamowa), który ma stałą treść informującą o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której się znajduje. Każdy szyld jest tablicą reklamową, ale nie każda tablica reklamowa jest szyldem.

Przedmiotem zgłoszenia jest montaż tablicy reklamowej, czyli przedmiotu materialnego. Dopóki nie można przesądzić, co na niej będzie, dopóty nie można stwierdzić, czy będzie ona szyldem. Kognicja organu budowlanego nie sięga tak dalece, by w postępowaniu zgłoszeniowym wprowadzać ograniczenia w prawie zabudowy ze względu na to, co potencjalnie może być treścią reklamy eksponowanej na danej tablicy reklamowej.

Błędne są wywody obu organów w zakresie, w jakim prezentowanie towarów sprzedawanych w danej sieci sklepów jest tożsame z tym, co według ustawodawcy stanowi o kwalifikacji danej tablicy reklamowej jako szyld. Reklamę definiuje upowszechnianie informacji promującej określone ustawą podmioty, przedmioty lub zjawiska. Natomiast szyld definiuje informowanie o działalności prowadzonej na danej nieruchomości. Można zatem wykluczyć ze zbioru szyldów takie tablice reklamowe, które znajdują się poza nieruchomością, której dotyczy ich treść. Jeśli więc na danej tablicy reklamowej znajdzie się informacja o działalności prowadzonej na nieruchomości sąsiedniej, to nie będzie to szyld w rozumieniu u.p.z.p. Cele uchwały krajobrazowej (§ 3) sprowadzają się do ochrony krajobrazu przed nadmiarem lub nieestetycznym wyglądem reklam. Taki też był cel wprowadzenia podstawy ustawowej do przyjmowania uchwał krajobrazowych. Nie można przyjąć za logiczne, że tablica reklamowa spełniająca wymogi uchwały krajobrazowej, na której znajduje się ogórek z ceną, ale ogórek sprzedawany w sklepie znajdującym się na nieruchomości sąsiedniej - a więc nie szyld, bardziej lub mniej zagraża krajobrazowi niż ta sama prezentacja ogórka, który jest sprzedawany w sklepie znajdującym się na nieruchomości montażu tablicy reklamowej, co według organów spełnia definicję szyldu. Ten prosty przykład wskazuje, że interpretacja organów jest błędna, a przede wszystkim powierzchowna. Przyjmując ją trzeba dojść do wniosku, że zbiór szyld praktycznie zawsze pochłania zbiór reklama, a więc i tablica reklamowa inna niż szyld.

Organ odwoławczy przyjął, że promowanie towarów (element definiujący reklamę jako czynność) jest jednocześnie tożsame z informowaniem o prowadzonej działalności na danej nieruchomości (element definicji szyldu w zakresie treści szyldu). Prowadzi to do wniosku, że każda reklama oparta na promowaniu towarów to szyld, o ile dotyczy towarów sprzedawanych (również) na nieruchomości, na której została umieszczona. Innymi słowy, organ odwoławczy przyjmuje, że jeśli promuje się ogórki sprzedawane na danej nieruchomości, to jest to szyld, bo informuje się przecież tym samym o swojej działalności prowadzonej (także) na tej konkretnej nieruchomości. Wnioskowanie to jest tylko pozornie poprawne, albowiem najistotniejsze zagadnienie przyjęto ex catherdra, zamiast wyjaśnić, czym różni się informowanie od promowania i czy promowanie towarów może lub musi być utożsamiane z informowaniem o działalności, a jeśli tak to dlaczego. Tymczasem cele uchwały krajobrazowej są jasną wskazówką, że informowanie o działalności nigdy nie będzie tożsame z promowaniem towarów. Czym w świetle tych celów różniłoby się wtedy promowanie ogórka sprzedawanego na nieruchomości, na której posadowiono tablicę reklamową od tej samej promocji ogórka sprzedawanego na nieruchomości obok? Czym w świetle konstytucyjnej zasady poszanowania własności można byłoby uzasadnić różnicowanie w ograniczeniu swobody zabudowy w pierwszym i w drugim przypadku? Organy w ogóle nie zastanowiły się, po co ustawa rozróżnia szyld i reklamę. Wprowadzenie pojęcia szyldu miało przecież ograniczyć kwalifikowanie szyldów jako reklam, tak by dać przedsiębiorcom większą możliwość informowania o prowadzonej przez nich w danym miejscu działalności bez konieczności ewentualnego ponoszenia opłat reklamowych. Tymczasem organy odwracają tę sytuację i pojęcie szyldu chcą wykorzystać do ograniczenia możliwości umieszczania urządzeń reklamowych, które spełniają warunki uchwał krajobrazowych.

Informowanie o działalności ma miejsce wtedy, gdy dotyczy przekazania informacji o tej działalności w sposób ogólny bez elementu promocyjnego (np. podanie nazwy firmy, danych teleadresowych, samego znaku towarowego, nazwy wskazującej na rodzaj działalności, np. sklep spożywczy). Szyld jest bowiem właśnie informacją o tym, że w danym miejscu działa dany podmiot bądź że podmiot ten prowadzi określonego rodzaju działalność. Reklama zaś musi wykraczać poza zwykłe poinformowanie o prowadzonej działalności, a tym samym nie można przyjmować, że informowanie jest również promowaniem, bo zacierałoby to rozgraniczenie między szyldem i reklamą. Jest odwrotnie - informowanie z elementem promowania jest reklamą. Wynika z tego, że element definicji szyldu w postaci informowania o działalności to zbiór węższy od zbioru reklama w rozumieniu u.p.z.p., a nie go pochłaniający.

W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt. 3 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725), nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Na podstawie tego właśnie przepisu od dokonanego przez inwestora zgłoszenia wniesiono sprzeciw, wskazując, że planowana inwestycja (4 sztuki tablic reklamowych na elewacji budynku przy ul. [...] w K.) jest niezgodna z ustaleniami uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (zwana dalej uchwałą reklamową).

Organ przyjął przy tym, że zgłaszane tablice reklamowe (produktów dostępnych w sklepie) w rzeczywistości są szyldami i do rozstrzygnięcia tej właśnie kwestii sprowadza się istota sporu w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 2 pkt. 16a, 16b, 16c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.), "reklama" to "upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub ruchy społeczne", "tablica reklamowa" to "przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy, reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem", "urządzenie reklamowe" to przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem; zaś "szyld" to tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe informujące o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe się znajdują.

Budynek skarżącej, którego sprawa dotyczy znajduje się w strefie I.

Uchwala reklamowa w § 15 reguluje zasady sytuowania tablic reklamowych lub innych urządzeń reklamowych umieszczanych na obiektach budowlanych, w następujący sposób:

"1. W obszarze Miasta, z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy, dopuszcza się sytuowanie:

1) na elewacji frontowej parteru obiektu budowlanego, w taki sposób by łączna powierzchnia ekspozycji tablic reklamowych i urządzeń reklamowych wraz z powierzchnią szyldów usytuowanych na tej elewacji nie przekroczyła wielkości:

a) 25% powierzchni elewacji frontowej parteru w I Strefie poza obszarem, o którym mowa w pkt 3,

b) 20% powierzchni elewacji frontowej parteru w II Strefie,

c)15% powierzchni elewacji frontowej parteru w III Strefie - Podobszar 2 i 3;

2) w sposób niezasłaniający okien, drzwi, detali architektonicznych obiektu budowlanego, chyba że inny sposób sytuowania tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych stanowiących szyldy został określony w uchwale;

3) po spełnieniu warunku, o którym mowa w § 18.

2.

Dopuszcza się w Podobszarze 1 III Strefy sytuowanie innej tablicy reklamowej lub innego urządzenia reklamowego, w tym wyświetlaczy LCD i LED, stanowiących wyposażenie przystanków komunikacji miejskiej.

3.

Dodatkowo dopuszcza się sytuowanie innej tablicy reklamowej lub innego urządzenia reklamowego umieszczanych na obiektach budowlanych, zlokalizowanych na działkach nr 1/179, 1/180, 1/181, 1/182, 1/183, 1/184, 1/185 obr. 52 Nowa Huta."

Natomiast zasady sytuowania szyldów (odnośnie strefy I) określa § 20 ust. 2 do17 uchwały:

"2. Szyldy, z wyjątkiem szyldów na obiektach budowlanych zlokalizowanych na działkach nr 1/179, 1/180, 1/181, 1/182, 1/183, 1/184, 1/185 obr. 52 Nowa Huta oraz Podobszaru 1 III Strefy, sytuuje się na elewacji frontowej parteru obiektu budowlanego, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów nie przekroczyła wielkości:

1)25% powierzchni elewacji frontowej parteru w I Strefie z wyjątkiem obiektów budowlanych, o których mowa w pkt 4,

2)20% powierzchni elewacji frontowej parteru w II Strefie,

3)15% powierzchni elewacji frontowej parteru w III Strefie - Podobszar 2 i 3,

4)a szyldy na obiektach budowlanych zlokalizowanych na działkach nr 1/179, 1/180, 1/181, 1/182, 1/183, 1/184, 1/185 obr. 52 Nowa Huta sytuuje się jako wykończenie elewacji obiektów budowlanych.

3.

Powierzchna ekspozycji szyldu nie może być mniejsza niż powierzchnia odpowiadająca formatowi A4.

4.

Szyldy na elewacji frontowej parteru, o których mowa w ust. 2, należy sytuować:

1)płasko na elewacji w ramach poziomego rzędu, którego dolna krawędź znajduje się na wysokości co najmniej 2,50 m od poziomu terenu lub

2)płasko na elewacji w ramach pionowych pasów sytuowanych po jednej lub po obu stronach głównego wejścia do obiektu,

3)w górnej części okna/witryny/drzwi jednak na nie więcej niż na 1/3 powierzchni okna/witryny/drzwi.

5.

Poza Podobszarem 1 III Strefy dopuszcza się sytuowanie szyldów powyżej elewacji frontowej parteru na obiekcie o wysokości do 9 m, posiadającym co najmniej dwie kondygnacje nadziemne, użytkowane w celach innych niż mieszkaniowe, jako jednego szyldu dla budynku, o wymiarach szyldu: wysokość do 1 m, szerokość do 2 m, sytuowanego płasko na elewacji tego budynku albo na dachu.

6.

Poza Podobszarem 1 III Strefy dopuszcza się sytuowanie szyldów powyżej elewacji frontowej parteru na obiekcie o wysokości od 9 m do 25 m z dachem płaskim w ramach jednego poziomego rzędu sytuowanego w ramach attyki wieńczącej elewację budynku lub jednego poziomego rzędu sytuowanego na dachu budynku, o wymiarach poszczególnego szyldu: wysokość do 1,5 m, szerokość do 3 m, w taki sposób, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów na całym obiekcie nie przekraczała 1,5 razy wielkości określonych w ust. 2.

7.

Poza Podobszarem 1 III Strefy dopuszcza się sytuowanie szyldów powyżej elewacji frontowej parteru na obiekcie o wysokości powyżej 25 m z dachem płaskim w ramach jednego poziomego rzędu sytuowanego w ramach attyki wieńczącej elewację budynku lub jednego poziomego rzędu sytuowanego na dachu budynku, o wymiarach poszczególnego szyldu: wysokość do 2 m, szerokość do 7 m, w taki sposób, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów na całym obiekcie nie przekraczała dwukrotnie wielkości określonych w ust. 2.

8.

Poza Podobszarem 1 III Strefy, dla budynku o wysokości od 9 m zlokalizowanego w terenach towarzyszących obiektom usług dopuszcza się zwielokrotnienie liczby rzędów z szyldami przy równoczesnej możliwości zwiększenia parametrów poszczególnego szyldu: wysokość do 4 m, szerokość do 8 m, przy równoczesnej możliwości do dwukrotnego zwiększenia wielkości, o których mowa w ust. 2.

9.

Poza Podobszarem 1 III Strefy, w przypadku budynku narożnego, posadowionego w zabudowie pierzejowej, dopuszcza się sytuowanie szyldów również na bocznej elewacji parteru, położonej od strony drogi publicznej. Dla takich budynków, powierzchnia elewacji bocznej parteru jest wliczana do powierzchni elewacji frontowej parteru.

10.

Poza Podobszarem 1 III Strefy na niezabudowanych działkach ewidencyjnych dopuszcza się sytuowanie szyldów na jednym wolnostojącym totemie o wymiarach do 3 m wysokości i do 1,6 m szerokości, którego wysokość od poziomu terenu nie przekracza 3,5 m.

11.

Dopuszcza się, by na zabudowanych działkach ewidencyjnych w I Strefie i II Strefie, zamiast na obiekcie budowlanym, szyldy sytuować wyłącznie na totemie o wymiarach do 4,5 m wysokości i do 2,4 m szerokości, którego wysokość od poziomu terenu nie przekracza 5 m.

12.

Niezależnie od ustaleń wskazanych w ust. 2-11, dopuszcza się sytuowanie szyldów:

1)

odpowiadających powierzchni formatu - maksymalnie A4 w ogródkach gastronomicznych, na co drugim lambrekinie otaczającym czaszę parasola lub na elementach wyposażenia ogródków gastronomicznych, stoisk targowych, handlowych i wystawienniczych, innych niż czasza parasola,

2)

na wysięgnikach na budynkach, na elewacji frontowej parteru prostopadle do tej elewacji; dolna krawędź szyldu znajduje się na wysokości co najmniej 2,50 m od poziomu terenu; wymiar szyldu: długość - 0,8 m, wysokość - 0,6 m, odległość pomiędzy tymi szyldami - co najmniej 5 m, maksymalna odległość wysięgnika 80 cm od elewacji do krańca wysięgnika z szyldem.

13.

Z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy dla lokalu usytuowanego poza parterem budynku, dostępnego z przestrzeni publicznej, dopuszcza się umieszczenie jednego szyldu o powierzchni odpowiadającej maksymalnie formatowi A3 na drzwiach wejściowych do tego lokalu, znajdujących się poza parterem budynku.

14.

Dla Podobszaru 2 w III Strefie, zamiast zasad określonych w ust. 2-11, dopuszcza się sytuowanie szyldów w formie neonów rurkowych o wysokości do 2 m na elewacjach lub na dachach budynków w taki sposób, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów na całym obiekcie mogła ulec zwiększeniu dodatkowo o 10% w stosunku do wielkości, o której mowa w ust. 2 pkt 3.

15.

W trakcie prowadzenia robót budowlanych, dopuszcza się sytuowanie szyldów na banerze na rusztowaniu budowlanym w sytuacji przesłania istniejących na elewacji szyldów elementami konstrukcyjnymi rusztowania na zasadzie odwzorowania parametrów szyldów sytuowanych na elewacji.

16.

Poza Podobszarem 1 III Strefy, w przypadku wolnostojących obiektów budowlanych o powierzchni zabudowy do 35 m2 i wysokości do 5 m dopuszcza się sytuowanie szyldów także na elewacjach innych niż frontowa, pod warunkiem by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów na danej elewacji nie przekroczyła odpowiednich wielkości określonych w ust. 2 dla elewacji frontowej parteru.

17.

Z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy maksymalna liczba szyldów, sytuowana na danej nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność - 5 szyldów, z zastrzeżeniem, że do liczby tej nie wlicza się szyldów sytuowanych w ogródkach gastronomicznych, na co drugim lambrekinie otaczającym czaszę parasola."

Regulacje te znacznie się od siebie różnią, dlatego istotne jest rozstrzygnięcie co w istocie zgłosiła organowi strona skarżąca – montaż szyldów czy tablic reklamowych. Zdaniem Sądu zgłoszenie dotyczy tablic reklamowych.

Rację ma skarżąca spółka, że przytoczone powyżej, a zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym definicje ustawowe reklamy, szyldu, tablicy reklamowej i urządzenia reklamowego mogą sprawiać trudności w rozróżnieniu szyldu i tablicy reklamowej. Niewątpliwie jednak szyld jest rodzajem tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego, czyli przedmiotu materialnym służącym ekspozycji reklamy, przy czym definicja szyldu akcentuje jego walor informacyjny dotyczący działalności prowadzonej na nieruchomości, na której jest umieszczony.

Tradycyjnie i potocznie pojęcie "szyld" stosowane jest wymiennie z pojęciem "tablica informacyjna". Przykładowo w (nieobowiązującym) rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 16 stycznia 1929 r. w sprawie ogłaszania się lekarzy-dentystów (Dz. U. Nr 8, poz. 69) wskazano, że "Tablice informacyjne (szyldy) lekarzy-dentystów mogą być wywieszane jedynie przed bramą i w bramie domu, w którym lekarz-dentysta praktykuje, oraz na drzwiach mieszkania, nie więcej jednak, jak po jednej tablicy w każdem z oznaczonych miejsc. Tablice informacyjne mogą zawierać: imię i nazwisko lekarza-dentysty, stopień naukowy lub zawodowy, adres, numer telefonu i godziny przyjęć. Umieszczenie jakichkolwiek innych szczegółów lub metod leczenia jest zabronione."

Obecnie poza sporem jest, że sam fakt umieszczenia tablicy informującej o tym, że w danym miejscu wykonywana jest działalność określonego rodzaju, jest formą upowszechnienia i promocji tej działalności czyli jest formą reklamy. Nadto forma szyldu tj. jego rozmiar, kolorystyka, technologia wykonania – nawet pomimo tylko informacyjnej treści, może stanowić rownież reklamę. Dlatego właśnie ustawodawca zdecydował się w art. 37a u.p.z.p. odróżnić szyldy od tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, choć wszystkie one stanowią przedmioty materialne będące nośnikiem reklamy. Wyróżnikiem szyldu jest to, że zawiera treści "informujące o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe się znajdują".

Organ przyjął, że zgłoszenie dotyczy montażu szyldów, wskazując równocześnie, że treść znajdującej się na nim reklamy odnosić się będzie do towarów oferowanych w sklepie na którym będzie zamontowany. Jednak zdaniem Sądu, informacja o oferowanych w sklepie towarach tylko pośrednio wiąże się z informacją o działalności prowadzonej w sklepie tj. z informacją o działalności handlowej. W pierwszej kolejności jest to jednak "upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie informacji promującej towary" a nie "przedsiębiorstwo" – w tym przypadku przedsiębiorstwo skarżącej spółki. Oczywiście nie jest możliwe precyzyjne i całkowite rozłączenie promocji towarów od promocji przedsiębiorstwa, jednak z doświadczenia wynika, że tego rodzaju tablice zawierają reklamę (będącą do pewnego stopnia również informacją) produktów i towarów promowanych w danym sklepie. Nie jest to jednak z całą pewnością "tablica informacyjna" czyli szyld.

Wobec powyższego ponownie prowadząc postępowanie organ będzie obowiązany ocenić zgłoszenie skarżącej spółki przyjmując, że dotyczy ono tablic reklamowych, a nie szyldów.

Zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. a p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 997 zł składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika strony skarżącej opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1923 z późn. zm.).