Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 954/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych.

Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 23 listopada 2021 r.

W dniu 30 listopada 2021 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek wskazano, że stowarzyszenie działa w sprawie samodzielnie, stąd kierując się zasadą, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, mylnie uznało, że również uzupełnienie braków skargi w postaci jej odpisów i podpisania skargi powinno zostać skierowane do organu. W ocenie strony skarżącej obowiązkiem sądu było pouczenie strony o tym, że uzupełnienie braków skargi należy dokonać do sądu. Wraz z wnioskiem strona skarżąca złożyła skargę w 7 egzemplarzach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Sąd uznał, że dopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku, albowiem wniosek został wniesiony w zachowaniem 7 –dniowego terminu o którym mowa w art. 87 ust. 1 p.p.s.a. Postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu doręczono stronie skarżącej w dniu 23 listopada 2021 r. W tym dniu strona skarżącej dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, zatem należało przyjąć, że z tą datą ustała przyczyna uchybienia terminu.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. O braku winy po stronie skarżącego można mówić gdy dopełnienie przez niego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której nie można było przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 921/14).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż strona skarżąca upatruje braku winy w uchybieniu terminu w nieznajomości procedury sądowoadministracyjnej. Odnosząc się do takiej argumentacji należy wskazać, że szeroko pojęta niewiedza, czy też nieporadność strony nie stanowi okoliczności, która mogłaby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi. W związku z brzmieniem art. 6 p.p.s.a. - który nakłada na sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udzielanie stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań – stwierdzić należy, że strona skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie uzupełnienia braków formalnych skargi, a zatem brak pomocy profesjonalnego pełnomocnika pozostaje bez wpływu na ocenę, czy uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez winy stowarzyszenia.

Treść wezwania z dnia 31 sierpnia 2021 r. jasno i precyzyjnie określało od kogo pismo pochodzi oraz w jakim terminie i w jaki sposób należy uzupełnić braki formalne skargi. Wobec faktu, że wezwanie zostało skierowane przez sąd, brak jest racjonalnego uzasadnienia dla przeświadczenia strony skarżącej o konieczności uzupełnienia braków skargi za pośrednictwem organu. Należy również zauważyć, że strona skarżąca, w razie jakichkolwiek wątpliwości w ww. zakresie, mogła z łatwością uzyskać informację o tym w jaki sposób powinna zadośćuczynić wnioskowi kontaktując się w tym celu chociażby telefonicznie w sądem czy samorządowym kolegium odwoławczym.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że strona skarżąca nie dochowała staranności w prowadzeniu własnych spraw, co świadczy o winie w niedochowaniu terminu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.