Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 311/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 46 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 22 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółka na decyzję Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (słownie: [...] złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 lutego 2023 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, działając przez radcę prawnego, K. zs. we W. złożyła skargę na decyzję Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...], w przedmiocie nakazania wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

W dniu 24 lutego 2023 r. w dokumentach księgowych sądu, w niniejszej sprawie, odnotowano wpłatę tytułem wpisu od skargi w wysokości 500 zł (k. 18 akt sądowych).

W związku z faktem, iż do skargi nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Sąd wezwał pełnomocnika pismem z dnia 7 kwietnia 2023 r. do złożenia w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi m.in. pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zakreślonym terminie pełnomocnik złożył uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa substytucyjnego z dnia 24 lutego 2023 r., udzielonego przez r.pr. T. Z. w którego treści zastrzeżono, że jego skuteczność zależy od ważności pełnomocnictwa głównego i dołączył niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa z dnia 24 lutego 2023 r., nr [...], udzielonego przez stronę skarżącą - K. we W. r.pr. T. Z.. W treści pełnomocnictwa wskazano, że jest udzielone na okres od 1 marca 2023 r. do dnia 29 lutego 2024 r. z zastrzeżeniem, że wygasa wraz z chwilą ustania stosunku pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do brzmienia art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie, pomimo skutecznego doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi wraz ze stosownym pouczeniem braku tego nie uzupełniono, albowiem złożenie kopii pełnomocnictwa z dnia 24 lutego 2023 r., nr [...], udzielonego przez stronę skarżącą - K. zs. we W. r.pr. T. Z., warunku tego nie spełnia. Dokument ten nie został potwierdzony za zgodność z oryginałem, a z jego treści wynika, że pełnomocnik ten udzielając pełnomocnictwa substytucyjnego do działania w imieniu skarżącej spółki nie był jeszcze umocowany do działania w jej imieniu, bowiem jego pełnomocnictwo zaczęło obowiązywać od dnia 1 marca 2023 r.

Jak wynika z przedłożonych dokumentów pełnomocnictwo substytucyjne zostało udzielone w dniu 24 lutego 2023 r., a więc w dniu, w którym nie zaczęło jeszcze obowiązywać pełnomocnictwo główne. W tej dacie została również sporządzona, podpisana i nadana przez pełnomocnika substytucyjnego skarga do sądu.

W treści pełnomocnictwa substytucyjnego zaznaczono, że jego skuteczność zależy od ważności pełnomocnictwa głównego. Skoro zatem pełnomocnictwo główne zaczęło obowiązywać w dniu 1 marca 2023 r., to można byłoby przyjąć, że również z tą datą zaczęło obowiązywać udzielone przez pełnomocnika głównego pełnomocnictwo substytucyjne. Prowadzi to do wniosku, że w dacie wniesienia skargi pełnomocnik substytucyjny nie był umocowany do działania w imieniu skarżącej Spółki. Przy czym podkreślić należy, że pełnomocnik ten nie przedłożył żadnego innego dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej w dniu, w którym została sporządzona i wniesiona skarga do Sądu.

Należało więc przyjąć, że pełnomocnik nie wykonał zobowiązania Sądu w sposób prawidłowy.

Sąd podziela poglądy prawne orzecznictwa sądowego wskazujące, że skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącego, to Sąd winien wezwać pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, a Sąd nie był zobligowany do wzywania samego skarżącego do podpisania środka zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 367/17 – dostępne w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.