Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 688/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 124, art. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 344
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] marca 2024 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na rzecz skarżącej E.T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Starosta R. decyzją z dnia [...] 2024r., na podstawie art. 124 i art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344), zwanej dalej: "u.g.n.", na wniosek [...] Sp. z o.o. w [...]:

1/ ograniczył sposób korzystania z nieruchomości gruntowej, położonej w B., działka nr [...] o powierzchni [...] ha, obręb [...] B., gmina R., stanowiącej własność E. T., zwanej dalej: "skarżącą" lub "stroną",na założenie i przeprowadzenie przez ww. nieruchomość, odcinka sieci gazowej gazociągu średniego ciśnienia z RURY PERC dn 180, metodą przewiertu o długości 338,0 m, o strefie kontrolnej o szer. 1,0 m, informując, że obszar nieruchomości, na którym następuję ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości został wskazany na załączniku graficznym, który stanowi integralną część niniejszej decyzji;

2/ ustalił, że ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości polegać będzie na obowiązku jej udostępnienia inwestorowi - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na czas przeprowadzenia robót wskazanych w punkcie 1, tj. 1 - 2 dni roboczych, zgodnie z uzupełnieniem materiału dowodowego pełnomocnika Inwestora;

3/ zobowiązał inwestora do poinformowania Starosty [...] oraz właściciela nieruchomości o terminie wykonania prac, o których mowa w punkcie 1 nie później niż w terminie 14 dni przed ich rozpoczęciem w celu prawidłowego zabezpieczenia interesów właściciela orasz do przedłożenia dokumentacji pozwalającej na ustalenie stanu faktycznego na gruncie przed i po dokonaniu prac wymienionych w punkcie 1;

4/ zobowiązał inwestora do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, tj. sprzed rozpoczęcia przedmiotowych czynności niezwłocznie po zakończeniu robót inwestycyjnych w tym zakresie;

5/ poinformował, że zgodnie z art. 124 ust. 7 u.g.n. ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.

Organ I instancji powyższe rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia i rozważania:

Inwestor wnioskiem z dnia [...].2023 r. wystąpił o wydanie decyzji ograniczenia sposobu korzystania z ww. nieruchomości, co miało na celu przeprowadzenie prac polegających na założeniu i przeprowadzeniu przez ww. nieruchomość odcinka sieci gazowej przy czym układanie rurociągu będzie realizowane metodą bezwykopową, która stanowi bezinwazyjną formę wykonania projektowanej sieci. Na działce nie będzie lokalizowana armatura odcinająca, ani sterująca. Jedyną uciążliwością dla właściciela nieruchomości będzie pozostawienie pasa technicznego o szerokości 1 m, na którym nie może być lokalizowana żadna zabudowa i sadzenie drzew na wypadek konieczności przeprowadzenia w odległej przyszłości prac konserwatorskich. Co do zasady na prostym odcinku rurociągu (gazociągu) nie przewiduje się wykonywania jakichkolwiek prac z uwagi na sposób wykonania sieci oraz zapewnienie szczelności potwierdzonej wykonaniem prób ciśnieniowych przed napełnieniem gazociągu transportowanym medium i oddaniem do eksploatacji.

Realizacja opisanej powyżej inwestycji stanowi inwestycję celu publicznego, a jej przebieg jest najkrótszym i najdogodniejszym połączeniem infrastruktury gazowej. Pismem z dnia [...].2023 r. skarżąca, poinformowała organ, że granice działki są położone w zupełnie innym miejscu niż wynika z mapy ewidencyjnej Starostwa Powiatowego w R. i z decyzji Wójta Gminy R., dlatego, że było prowadzone postępowanie wznawiające znaki graniczne.

Pismem z dnia [...].2023 r. organ wezwał inwestora o wyjaśnienie czy inwestycja będzie przebiegała przez działkę nr [...] oraz o przedstawienie aktualnych dokumentów z zaznaczonym przebiegiem inwestycji, skutkiem czego inwestor przesłał wraz z pismem z [...].2023 r. zaktualizowaną mapą do celów projektowych, w zakresie działki nr [...] wraz z informacją, że sposób wykonania inwestycji to przewiert o długości 338,0 m.

W piśmie z dnia [...].2023 r. skarżąca podtrzymała zarzuty.

Z dokumentów dotyczących rokowań wynika, że skarżąca nie wyraża zgody na przebieg sieci gazowej i na realizację robót budowlanych na działce nr [...]. Podnosi również, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji i załączniki do tej decyzji bazują na wadliwej dokumentacji geodezyjnej w zakresie działek nr [...] Decyzja i załącznik nr [...] zostały opracowane na niezgodnych ze stanem prawnym granicach działki nr [...] Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie w dniu [...].2022 r., dokonała wizji lokalnej nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] i dokonała wznowienia znaków granicznych tej działki z działką nr [...] i [...]. Ponadto strona podniosła, że na jej działce są liczne nasadzenia i jest ona atrakcyjnie urządzona, nieadekwatnie do zaniżonej kwoty proponowanego wynagrodzenia. Wyjaśniła również, że projektowana sieć gazowa może biec po działce nr [...], lub na działce nr [...], która zawiera szeroki pas nieużytku po drugiej stronie jezdni na całej szerokości działki nr [...].

W dniu [...].2023 r. Starosta R. orzekł w drodze decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z ww. nieruchomości na budowę odcinka sieci gazowej gazociągu średniego ciśnienia z RURY PERC dn 180, metodą przewiertu o długości 338,0 m, o strefie kontrolnej o szer. 1,0 m.

Na skutek odwołania skarżącej od powyższej decyzji Wojewoda Kujawsko – Pomorski decyzja z dnia [...].2023 r. uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W trakcie ponownie prowadzonego postępowania ustalono, iż układanie rurociągu będzie realizowane metodą bezwykopową, która stanowi bezinwazyjną formę wykonania projektowanej sieci. Na działce nie będzie lokalizowana armatura odcinająca, ani sterująca. Jedyną uciążliwością dla właściciela nieruchomości będzie pozostawienie pasa technicznego o szerokości 1 m, na którym nie może być lokalizowana żadna zabudowa i sadzenie drzew na wypadek konieczności przeprowadzenia w odległej przyszłości prac konserwatorskich. Co do zasady na prostym odcinku rurociągu (gazociągu) nie przewiduje się wykonywania jakichkolwiek prac z uwagi na sposób wykonania sieci oraz zapewnienie szczelności potwierdzonej wykonaniem prób ciśnieniowych przed napełnieniem gazociągu transportowanym medium i oddaniem do eksploatacji.

Zajęcie nieruchomości w czasie robót budowlanych nie będzie konieczne natomiast same prace na tym odcinku, bez konieczności wejścia wykonawcy sieci, będą wykonywane w ciągu 1 - 2 dni roboczych.

Planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Inwestor ze skarżącą nie doszli do porozumienia w sprawie udostępnienia nieruchomości, co dokumentuję notatki wskazujące, że pełnomocnik inwestora A. M. występuje z informacją, że tytułem ustanowienia służebności przesyłu [...] Sp. z o. o. zgodnie z obowiązującym taryfikatorem przewidziała wypłatę należności w kwocie [...]zł oraz, że załącza dwie umowy w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, które należy podpisać i odesłać na adres firmy pełnomocnika inwestora. Skarżąca nie podpisała umów, zatem rokowania zakończyły się niepowodzeniem i nie doszło między stronami do porozumienia.

Zakres, koniecznego zajęcia gruntu dla potrzeb wykonania przedmiotowej inwestycji jest w pełni uzasadnione oraz najmniej uciążliwe dla właściciela nieruchomości. Planowana inwestycja w minimalnym stopniu ogranicza korzystanie z nieruchomości przez właściciela.

W tych okolicznościach, mając na uwadze art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Starosta R. przychylił się do wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów:

- art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023, poz. 775), zwaną dalej: "kpa", poprzez niezastosowanie się do wytycznych organu odwoławczego zawartych w decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dn. [...].2023r., [...].,

- art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 i § kpa, poprzez niewyjaśnienie przez organ wszelkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem interesu strony postępowania, dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego i ograniczenie postępowania dowodowego do minimalnych rozmiarów, bez aktywności ze strony organu, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie: a) obszaru ograniczenia, jego granic, terytorialnego zasięgu i przebiegu tego obszaru i inwestycji na mojej działce i podstaw jego wielkości przyjętych ostatecznie w sentencji decyzji, b) niezgodności obszaru ograniczenia z dokumentacją geodezyjną i decyzją lokalizacyjną, c) analizy sprawy w kontekście przesłanek z ust. 3 art. 112 u.g.n.,

- art. 124 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 112 ust. 1 u.g.n. poprzez określenie w sentencji decyzji obszaru ograniczenia w sposób dowolnie przyjęty, niezgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i obowiązującą dokumentacją geodezyjną,

- art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez jego błędna wykładnię i w konsekwencji błędne i bezzasadne przyjęcie, że wnioskodawca przeprowadził prawidłowo rokowania z właścicielem nieruchomości w rozumieniu tego przepisu, podczas gdy miały one charakter jedynie pozorny i nie mogły doprowadzić do skutecznego dokonania czynności prawnej (zawarcia umowy) pomiędzy inwestorem a skarżącą, obejmującej wyrażenie przez właściciela nieruchomości zgody na wykonanie prac na przedmiotowej nieruchomości i uzgodnienie warunków porozumienia stron,

- art. 112 ust. 3 u.g.n. w zw. z art. 112 ust. 2 u.g.n. poprzez niezastosowanie tego przepisu.

Skarżąca wniosła o:

1/ uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania,

2/ zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o zasiedzenie toczącej się przed Sądem Rejonowym w R. pod sygn. I Ns 141/22, albowiem rozstrzygnięcie w sprawie o zasiedzenie nieruchomości jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu odwołania zarzucono, że organ nie zweryfikował i nie wskazał konkretnie na jaka powierzchnia i na jaki czas nieruchomość zostanie zajęta oraz w sposób nieostry i nieweryfikowalny stwierdził o uzupełnieniu materiału dowodowego przez inwestora. Wytknięto też, że nie jest wiadomym gdzie jest otwór komory startowej i komory docelowej, z jakiego miejsca w ogóle inwestycja ta będzie obsługiwana. Podniesiono, że załącznik do decyzji jest nieprecyzyjny i nieczytelny. Nie wiadomo, co oznacza gruba czarna linia biegnąca równolegle do działki nr [...], jak ona się ma do działki strony, gdzie jest ta granica naniesiona na mapie. Strefa kontrolna nie jest precyzyjnie naniesiona i wytyczona na działce strony. Wskazano, że mapa nie zawiera w ogóle oznaczenia elementów istniejącego zagospodarowania działki.

Wyjaśniono, że na działce strony istnieje bogata roślinność mająca rozbudowany system korzeniowy, a na nieruchomości położone są instalacje elektryczna i wodna, które uszkodzi przewiert i wprowadzona rura, co organ i inwestor pomija, a decyzja nie precyzuje głębokości wykopu.

Podniesiono, że optymalnym rozwiązaniem będzie lokalizacja sieci gazociągowej na działce nr [...], która zawiera szeroki pas nieużytku po drugiej stronie jezdni na całej szerokości działki strony [...]. Organ w ogóle tego nie poddał analizie. Nie przeprowadził oględzin mojej nieruchomości. W uzasadnieniu ograniczył to do stwierdzenia, że "jej przebieg jest najkrótszym i najdogodniejszym połączeniem infrastruktury gazowej".

Wywodzono, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dn. [...].2021 r., [...] i załączniki do tej decyzji - bazują na wadliwej dokumentacji geodezyjnej w zakresie działek nr [...] i nr [...]. Decyzja i załącznik nr [...] do tej decyzji zostały opracowane na niezgodnych ze stanem prawnym granicach działki nr [...] i nr [...] - jakie na wypisie gruntu przedstawiało Starostwo Powiatowe w R.. To dotyczy całej dokumentacji geodezyjnej dot. inwestycji i jej przebiegu na działkach nr [...], jaką posługuje się inwestor. Wyjaśniono, że czynność wznowienia znaków granicznych wykazała, że działka nr [...] jest położona w zupełnie innym miejscu niż wynika z mapy ewidencyjnej Starostwa Powiatowego w R. i z decyzji Wójta Gminy R. z dn. [...].2021 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji oraz załączników do tej decyzji. Te dokumenty są wadliwie. Działka nr [...] nie leży w granicach ogrodzenia posesji wnioskodawców w jakiejkolwiek części, a jest położona w pasie drogowym drogi krajowej nr [...]. Podano, że aktualnie sporządzony operat techniczny wznowienia znaków granicznych został złożony do Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej, po jego zatwierdzeniu z urzędu zostaną wprowadzone zmiany na mapie ewidencyjnej.

sposobu korzystania z nieruchomości z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie obszaru ograniczenia wskazywał sam Starosta Zarzucono, że zaproszenie do rokowań narzucało jednostronnie wysokość proponowanego odszkodowania i projekt umowy zobowiązującej do ustanowienia służebności przesyłu z zaznaczeniem miejsc, w których mam złożyć podpis. Była to czynność techniczna, o charakterze pozornym, która nie może być uznana za realizację przesłanki z art. 124 ust. 3 u.g.n.

Wojewoda Kujawsko – Pomorski decyzją z dnia [...] 2024 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 124 ust.1 u.g.n., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Po przytoczeniu dotychczasowego stanu faktycznego organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] 2023 r. uchylił decyzję pierwszoinstancyjną z [...].2023 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia uznając, że decyzja Starosty [...] naruszała przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa, w kontroli instancyjnej, ponieważ brak było ustalenia zasadniczych i podstawowych faktów w oparciu o które wydaje się decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a których ustalenie nie jest jednocześnie możliwe na etapie postępowania odwoławczego.

Powyższe zaskarżone rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł natomiast zasadniczo o następujące ustalenia i rozważania:

Pismem z dnia [...] 2024 r., pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że na całej długości sieci w obszarze działki numer [...] zastosowana zostanie metoda bezwykopowa przewiertem co spowoduje, że właściciel nieruchomości nie odczuje żadnych uciążliwości w trakcie prowadzenia robót budowlanych. Nie jest konieczne zajęcia żadnej części nieruchomości podczas wykonywania robót, ponieważ będą one wykonane metodą bezwykopową i nie będą wykonane żadne roboty ziemne w obrębie działki. Natomiast same prace na tym odcinku, bez konieczności wejścia wykonawcy sieci, będą wykonane w ciągu 1-2 dni roboczych.

Materialnoprawną podstawę wydanego rozstrzygnięcia stanowi art. 124 u.g.n. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w sposób określony wart. 124 ust. 1 u.g.n. możliwe jest tylko przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:

- planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 u.g.n.,

- ograniczenie ma być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,

- właściciel nie wyraża zgody na realizację inwestycji na jego działce, co potwierdzają udokumentowane rokowania pomiędzy inwestorem a właścicielem.

Wnioskowana inwestycja mieści się w zakresie określonym w dyspozycji art. 124 ust. 1 u.g.n. i ma ona charakter inwestycji celu publicznego, o której mowa w art. 6 u.g.n. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń".

Nieruchomość będąca przedmiotem postępowania objęta jest decyzją Wójta Gminy R. z driia [...] 2021 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: Budowa sieci gazowej średniego ciśnienia (MOP 0,5 MPa) z rur PE dn 180 o długości 6900 m na terenie wielu działek w tym na działce będącej przedmiotem postępowania położonych w obrębie geodezyjnym R., gmina Miasto R.. Niniejsza decyzja stała się ostateczna z dniem [...] 2021 r. wpisanym w dniu [...] 2022 r. Niewątpliwie inwestycja, którą zaplanował Inwestor, założenie i przeprowadzenia odcinka sieci gazowej gazociągu średniego ciśnienia z rury PERC dni80 metodą przewiertu spełnia wymagania, aby uznać, że stanowi ona cel publiczny. Jednakże okoliczność, że planowana inwestycja realizuje cele publiczne wymienione art. 6 pkt 2 u.g.n.

Inwestor wraz z wnioskiem przedłożył mapę obejmującej pas nieruchomości, na którym wybudowana zostanie sieć gazowa gazociągu o długości 338,0 m, o strefie kontrolnej o szerokości 1,0 m dołączając w ponownym rozpatrzeniu wyjaśnienie braku faktycznej powierzchni zajęcia nieruchomości oraz przedziału czasowego (1-2 dni), na który będzie ona zajęta, wraz z korespondencją wykazującą uprzednią próbę osiągnięcia porozumienia z właścicielem nieruchomości. Powyższe ponowne ustalenia na podstawie, których Starosta wydał decyzję pozytywną organ odwoławczy uznał jednak za wystarczające gdyż organ I instancji zwrócił się do pełnomocnika inwestora, wzywając go do złożenia dodatkowych wyjaśnień (tj. doprecyzowanie wniosku poprzez wskazanie niezbędnej i koniecznej powierzchni zajęcia z uwzględnieniem wykonania otworów komory startowej i docelowej, okresu dni roboczych i godzin w jakich zajęta będzie nieruchomość do celów inwestycyjnych w odpowiedzi od pełnomocnika inwestora, że nie jest konieczne zajęcia żadnej części nieruchomości podczas wykonywania robót, ponieważ będą one wykonane metodą bezwykopową i nie będą wykonane żadne roboty ziemne w obrębie działki. Natomiast zajęcie nieruchomości w czasie robót budowlanych nie będzie konieczne natomiast same prace na tym odcinku, bez konieczności wejścia wykonawcy sieci, będą wykonane w ciągu 1-2 dni roboczych.

Odnosząc się do zarzutu odwołującej naruszenia art. 124 ust. 3 u.g.n. to w ocenie organu odwoławczego powyższy przepis nie wprowadza żadnych szczegółowych wymogów, ani reguł co do formy i treści rokowań, co oznacza, że o formie i charakterze rokowań decyduje inwestor. Na gruncie ww. przepisu istotne jest jedynie, aby obowiązek zainicjowania takich rokowań został dochowany, przy czym już samo zwrócenie się do właściciela nieruchomości z prośbą o jej udostępnienie jest wystarczające do uznania, że rokowania miały miejsce z czym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie (patrz wyrok NSA w Warszawie z 16.05.2023 r. sygn. akt 2176/22).

Niezasadne jest również podnoszone w odwołaniu niezastosowaniu art. 112 ust. 3 u.g.n. w związku z art. 112 ust 2 u.g.n. gdyż cel publiczny nie mógł być zrealizowany w inny sposób niż przez czasowe pozbawienie praw do nieruchomości. Gdyż wskazania przez odwołującą optymalnego rozwiązania zlokalizowania sieci gazowej na działce sąsiedniej numer [...] (pas drogi krajowej numer [...]) zawierającej szeroki pas nieużytku po drugiej stronie jezdni na całej szerokości mojej działki [...] jest w ocenie organu nie do zaakceptowania. Ustalenia, które muszą poprzedzać wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. podnoszone przez stronę nie muszą przybierać postać aktywnego i rzetelnego poszukiwania takich warunków realizacji celu publicznego, które nie naruszą przysługujących innym stronom praw rzeczowych do nieruchomości poprzez przeprowadzenie linii gazowej na innych nieruchomościach sprzecznie z założeniami planu inwestycyjnego, co sugeruje odwołująca. Powyższe prowadzi do swoistego rodzaju prób blokowania inwestycji celów publicznych jak również nieuzasadnionego maksymalizowania kosztów ponoszonych w toku trwania wykonania zaprojektowanych prac na każde żądanie właścicieli nieruchomości. Projektant sporządzając projekt w przedmiotowej sprawie brał pod uwagę nie tylko koszty inwestycji ale również rozwiązania pozwalające fachowo wykonać projekt budowlany zgodnie z przepisami prawa minimalizując jednocześnie skutki inwestycji w najwyższym możliwym stopniu w chwili jej realizacji jak również w przyszłości w toku zaistnienia przyszłych prac konserwacyjnych lub remontowych biorąc pod uwagę prawa właścicieli nieruchomości.

Nie można się zgodzić z podnoszonym przez odwołującą zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o zasiedzenie toczącej się przed Sądem Rejonowym w R. sygn. akt 141/22 albowiem rozstrzygnięcie w sprawie o zasiedzenie nieruchomości jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do niniejszego postępowania.

Organ odwoławczy nie podziela zarzutów odwołującej błędu w ustaleniach faktycznych, że inwestycja musi przebiegać przez własność odwołującej, Decyzja wydawana w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. ma bowiem chronić interes rozumiany jako zapewnienie realizacji celu publicznego. Nie jest dopuszczalne uzależnianie wydania decyzji od innych niż przewiduje ustawa, dodatkowych przesłanek co w niniejszym odwołaniu sugeruje strona postępowania.

Inwestor planujący i wykonujący inwestycję w pierwszej kolejności musi mieć na uwadze potrzeby lokalnej społeczności. Następnie przechodząc do procesu projektowania stosować przepisy rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. 2013 poz. 640) oraz zasady projektowania gazociągów stalowych niskiego i średniego ciśnienia oraz gazociągów polietylenowych określone w załączniku do Zarządzenia Prezesa Zarządu nr 76/2022 z dnia 10 października 2022 r. (ZMS/76/2022/1). Wymagania zawarte ww. zasadach należy stosować w zakresie sieci gazowej służącej do dystrybucji paliw gazowych, klasyfikowanych według PN-C-04750 do gazów ziemnych oraz do dystrybucji uzyskanego w wyniku regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego LNG lub innych paliw gazowych o parametrach gazu ziemnego. Przy projektowaniu, budowie sieci gazowej, a także jej przebudowie należy uwzględniać warunki geologiczne, hydrologiczne, wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska i ochrony zabytków oraz infrastrukturę i zabudowę terenu (§ 3 ww. rozporządzenia). Sieć gazową projektuje się, buduje, a także dokonuje jej przebudowy w sposób zapewniający jej bezpieczne użytkowanie i utrzymanie oraz transport gazu ziemnego (§ 4).

Należy podzielić pogląd organu I instancji, że przebieg inwestycji jest najkrótszym i najdogodniejszym połączeniem infrastruktury gazowej.

W związku z powyższym należało uznać, że Starosta R. wydając ponowną decyzję zobowiązującą właścicieli do udostępnienia nieruchomości prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki zastosowania art. 124 i 112 u.g.n., a także w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały trwale nie spięty zgromadzony materiał dowodowy. Ponadto organ odwoławczy dopatrzył się ??? w postępowaniu prowadzonym przez Starostę R. naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, określonych w art. 7, 8, 9, 10 i art. 77 kpa, nakładających na organy administracji publicznej obowiązek zebrania materiału dowodowego oraz szczegółowego wyjaśniania stronom wszystkich przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy.

Wobec powyższego orzeczono jak w rozstrzygnięciu.

W skardze złożonej do Sądu, strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów:

- art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy nie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach kpa postępowanie administracyjne; w sprawie nie nastąpiło kompleksowe zgromadzenie materiału dowodowego niezbędnego do jej rozstrzygnięcia, pozwalającego na ustalenie stanu faktycznego sprawy i okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia, a następnie ocenę prawną,

- art. 138 § 2 kpa, poprzez niezastosowanie się przez organ I i II instancji do wytycznych Wojewody Kujawsko-Pomorskiego zawartych w pierwszej decyzji tego organu w tej sprawie z dn. [...].2023r., [...].,

- art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 kpa, poprzez niewyjaśnienie przez organ wszelkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem interesu strony postępowania, dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego i ograniczenie postępowania dowodowego do minimalnych rozmiarów, bez aktywności ze strony organu, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie: a) obszaru ograniczenia, jego granic, terytorialnego zasięgu i przebiegu tego obszaru i inwestycji na działce strony i podstaw jego wielkości przyjętych ostatecznie w sentencji decyzji, b) niezgodności obszaru ograniczenia z dokumentacją geodezyjną i decyzją lokalizacyjną, c) analizy sprawy w kontekście przesłanek z ust. 3 art. 112 u.g.n.,

- art. 124 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 112 ust. 1 u.g.n. poprzez określenie w sentencji decyzji obszaru ograniczenia w sposób dowolnie przyjęty, niezgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i obowiązującą dokumentacją geodezyjną,

- art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez jego błędna wykładnię i w konsekwencji błędne i bezzasadne przyjęcie, że wnioskodawca przeprowadził prawidłowo rokowania z właścicielem nieruchomości w rozumieniu tego przepisu, podczas gdy miały one charakter jedynie pozorny i nie mogły doprowadzić do skutecznego dokonania czynności prawnej (zawarcia umowy) pomiędzy inwestorem a skarżącą, obejmującej wyrażenie przez właściciela nieruchomości zgody na wykonanie prac na przedmiotowej nieruchomości i uzgodnienie warunków porozumienia stron,

- art. 112 ust. 3 u.g.n. w zw. z art. 112 ust. 2 u.g.n. poprzez niezastosowanie tego przepisu.

Skarżąca wniosła o:

1/ uchylenie zaskarżonej decyzji,

2/ zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego,

3/ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wstrzymanie wykonania tej decyzji z uwagi na atrakcyjnie urządzenie nieruchomości strony.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Wojewoda w ogóle nie rozpoznał zarzutów odwołania i pominął wytyczne Wojewody wyrażone w jego pierwszej decyzji z dn.[...].2023r., co dotyczyło wyeliminowania wątpliwości co do zasadności ograniczenia prawa własności, wymagającego przekonywującego udokumentowa potrzeby zajęcia nieruchomości.

Zarzucono, że organ nie zweryfikował i nie wskazał konkretnie na jaki czas ilu godzin i jaka część nieruchomości zostanie zajęta a stwierdzenie odwołujące się by zajęcie nieruchomości było zgodne z uzupełnieniem materiału dowodowego przez inwestora jest nieostre i niezweryfikowane przez organ pozostawiające dużą swobodę działania i interpretacji. Wytknięto, że nie jest wiadomym wg jakiej technologii mają być realizowane prace, gdzie jest otwór komory startowej i komory docelowej, z jakiego miejsca w ogóle inwestycja ta będzie obsługiwana, co nie jest to oznaczone na mapie będącej załącznikiem do decyzji, który jest nieprecyzyjny i nieczytelny, niewyjaśniający, co oznacza gruba czarna linia biegnąca równolegle do działki nr [...], jak ona się ma do granicy działki strony, i gdzie jest ta granica naniesiona na mapie. Dotyczy to też strefy kontrolnej, która nie jest precyzyjnie naniesiona i wytyczona na działce.

Wskazano, że decyzja nie precyzuje głębokości wykopu, a istniejąca roślinność ma rozbudowany system korzeniowy i na nieruchomości położone są instalacje elektryczne i wodna, co uszkodzi przewiert i wprowadzona rura. Wskazano, że pozostawienie pasa technicznego o szerokości 1 m, na którym nie może być zlokalizowana żadna zabudowa i sadzenie drzew, kłóci się z aktualnym zagospodarowaniem działki i jest ponadmiarową i nieproporcjonalną ingerencją w prawo własności z uwagi na nasadzenia i infrastrukturę w tej części działki.

Postulowano, by optymalnym rozwiązaniem była lokalizacja sieci gazociągowej na działce nr [...], która zawiera szeroki pas nieużytku po drugiej stronie jezdni na całej szerokości działki strony [...], czego organ w ogóle tego nie poddał analizie i nie przeprowadził oględzin nieruchomości. Tymczasem uzasadniony interes właściciela nieruchomości wymaga by przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum (por: wyrok NSA z dnia 7 września 1989 r., sygn. akt SA/Kr 441, publ. ONSA 1989/2/81; wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt I OSK 23/06, niepubl.; wyrok NSA z dnia 7 września 1989 r., sygn. akt SA/Kr 441/98, publ. ONSA 1989/2/81).

Wywodzono, że inny jest przebieg granic działki nr [...] aniżeli wynika to z dokumentacji, na której bazują organu administracji publicznej w niniejszym postępowaniu i postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji lokalizacyjnej. Podano, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dn. [...].2021 r. i załączniki do tej decyzji - bazują na wadliwej dokumentacji geodezyjnej w zakresie działek nr [...] i nr [...]. Decyzja i załącznik nr [...] do tej decyzji zostały opracowane na niezgodnych ze stanem prawnym granicach działki nr [...] i nr [...] - jakie na wypisie gruntu przedstawiało Starostwo Powiatowe w R.. To dotyczy całej dokumentacji geodezyjnej dot. inwestycji i jej przebiegu na działkach nr [...], jaką posługuje się inwestor. Wyjaśniono, że GDDKiA dokonała wznowienia znaków granicznych działki [...] z działką nr [...] i [...]. Prace geodezyjne są prowadzone pod numerem [...]. Czynność wznowienia znaków granicznych wykazała, że działka nr [...] jest położona w zupełnie innym miejscu niż wynika z mapy ewidencyjnej Starostwa Powiatowego w R. i z decyzji Wójta Gminy R. z dn. [...].2021 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji oraz załączników do tej decyzji. Te dokumenty są wadliwie. Działka nr [...] nie leży w granicach ogrodzenia posesji wnioskodawców w jakiejkolwiek części, a jest położona w pasie drogowym drogi krajowej nr [...]. Nowy operat techniczny wznowienia znaków granicznych został złożony do Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i te zmiany zostały aktualnie wprowadzone do danych ewidencyjnych. Na powyższą okoliczność skarżąca przedłożyła dokumenty wraz z pismem z dn. [...].2023r. ([...].2023r. data wpływu do organu).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę stwierdzono, że decyzja wydawana w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. ma chronić interes właściciela ale również interes rozumiany jako zapewnienie realizacji celu publicznego. Dzięki tej regulacji, brak jest obowiązku brania pod uwagę sugestii stron w zakresie prac projektowych linii gazowych czy zawarcia porozumienia (w kwestii budowy na cudzym gruncie urządzeń infrastruktury technicznej) pomiędzy realizującym inwestycję a właścicielem nieruchomości co nie powinno blokować całej inwestycji. Wywodzono, że nie jest dopuszczalne uzależnianie wydania decyzji od innych niż przewiduje ustawa, dodatkowych przesłanek co w niniejszym sprawie sugeruje strona postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329); dalej zwaną: "p.p.s.a.", doprowadziła Sąd do stanowiska, że w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu materialnemu, w sposób uzasadniający uwzględnienie skargi.

Materialnoprawną podstawę wydanego rozstrzygnięcia stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n. Przepis ten stanowi, że Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że może on być zastosowany, w niniejszej sprawie, jeżeli kumulatywnie spełnione zostaną następujące przesłanki:

a) wystąpi konieczność wykonania podziemnego urządzenia służącego do przesyłania gazu na terenie nieruchomości będącej przedmiotem decyzji,

b) właściciel lub użytkownik wieczysty ww. nieruchomości nie wyraża na to zgody,

c) ww. ograniczenie prawa własności następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Skarżąca zakwestionowała spełnienie wszystkich ww. przesłanek, dlatego też spór dotyczy spełnienia wszystkich ww. wymogów do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu stanowisko skarżącej w powyższym zakresie nie jest zasadne, albowiem zachodzą wskazane przesłanki wykonania wnioskowanego podziemnego urządzenia służącego do przesyłania gazu na terenie nieruchomości skarżącej. Nie są zasadne twierdzenia strony, że trasa podziemnej sieci gazowej powinna być usytuowana poza jej nieruchomością. Wynika to z okoliczności, że nieruchomość skarżącej, jako teren przebiegu omawianej inwestycji liniowej była ujęta w decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] 2021 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji w oparciu o art. 124 ust. u.g.n., nie można modyfikować lokalizacji inwestycji, albowiem ta została już uprzednio określona albo w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, albo w decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 21.01.2020 r., II SA/Rz 1038/19, LEX nr 2785301). Należy podzielić stanowisko organów, że sieć gazową projektuje się, buduje, a także dokonuje jej przebudowy w sposób zapewniający jej bezpieczne użytkowanie i utrzymanie oraz transport gazu ziemnego, więc stosownie do powyższego, skoro projektowana linia przebiegi inwestycji jest najkrótszym i najdogodniejszym połączeniem infrastruktury gazowej, to dodatkowo brak jest podstaw by ją wydłużać i generować w ten sposób dodatkowe koszty.

Zaszła też przesłanka braku zgody skarżącej na przedmiotową inwestycję. Skarżąca konsekwentnie już od etapu ww. decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] 2021 r. znak: [...] nie wyraża zgody na wnioskowane zajęcie jej nieruchomości (pkt. 20 lit. b uzasadnienia ww. decyzji). Wobec powyższego wnioskodawca stosownie do art. 23 ust. 3 u.g.n., przeprowadził rokowania, które okazały się bezskuteczne, lecz ich przeprowadzenie spełniło pozytywną przesłankę ww. przepisu, umożliwiającą wydanie zezwolenia na ograniczenie korzystania z nieruchomości.

Organ w piśmie z [...].2020 r. wyjaśnił przebieg projektowanej sieci gazowej i wniósł o wyrażenie przez skarżącą zgody na lokalizację projektowanej sieci i wejście z robotami budowlanymi na teren działki strony, proponując za ustanowienie służebności przesyłu [...] zł. (k. 13 akt administracyjnych).

Następna korespondencja w tej sprawie pomiędzy stronami miała miejsce w okresie od [...].2020 r. do [...].2021 r. (k. 15 ww. akt). Następnie wnioskodawca w piśmie z [...].2022 r., ponowił prośbę o zgodę na lokalizację projektowanej sieci z robotami budowlanymi proponując podwyższenie kwoty za ustanowienie służebności przesyłu na [...] zł. (k. 16 ww. akt). Kolejną prośbę o wyrażenie ww. zgody inwestor skierował do skarżącej pismem z [...].2023 r., ponownie podwyższając kwotę za ustanowienie służebności przesyłu na [...] zł. (k. 81 ww. akt). Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca nie wyraziła zgody na żadną propozycję ani też nie skorzystała z zaproszenia inwestora na spotkanie.

Jak wskazuje się w orzecznictwie z art. 124 ust. 3 u.g.n. wynika, że ustawodawca nie określił trybu prowadzenia rokowań i strony nie są związane żadnymi regułami w tym zakresie, a zakres, forma i przebieg rokowań pozostawione są woli stron. Przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie nakłada też na inwestora obowiązku poinformowania właściciela na piśmie, że rokowania w sprawie uważa za zakończone. Strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na skutek rokowań dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć. Spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań, jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości, oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n., a druga strona ich nie zaakceptowała, lub też nie odpowiedziała na propozycję. Celem rokowań jest bowiem zawarcie umowy, które następuje po osiągnięciu porozumienia co do wszystkich jej składników. Zatem rokowania polegają na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie, zgodnie z posiadaną wiedzą i wolą. Moment rozpoczęcia rokowań należy wiązać z chwilą, w której jedna ze stron wystąpi do drugiej strony z inicjatywą zawarcia określonej umowy poprzez złożenie oświadczenia wyrażającego wolę zawarcia umowy. Strony zmierzające do załatwienia sprawy w ten sposób, nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie ich przeprowadzenia, oprócz obowiązku zainicjowania rokowań poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zatem być zakończone w dowolnym czasie, chociażby w sytuacji, gdy - w ocenie którejkolwiek ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia (por. wyrok NSA z 7 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 1703/17; wyrok NSA z 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 1723/15, dostępne w CBOSA). Obowiązek przeprowadzenia rokowań nie oznacza bowiem konieczności osiągnięcia wspólnego, zgodnego stanowiska. Dlatego też w świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego za niezasadne należało uznać stanowisko skarżącej, że nie zostały prawidłowo przeprowadzone rokowania w rozumieniu art. 124 ust. 3 u.g.n.

Spełniony też został kolejny ww. warunek by wnioskowane ograniczenie prawa własności nastąpiło zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skoro Wójt Gminy R. decyzją z dnia [...] 2021 r. znak: [...] ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego, a więc obejmującego działkę strony, to oznacza to spełnienie tego warunku.

Niemniej jednak zaskarżona rozstrzygnięcie okazało się wadliwe. Należy podkreślić, że decyzja wydana w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. wiąże się z ograniczeniami prawa własności, zatem musi ściśle określać zakres tego ograniczenia. W sposób jasny musi z niej wynikać zakres uszczuplenia władztwa właściciela, które może być dokonane tylko w zakresie niezbędnym do wykonania czynności określonych w ww. artykule. Oznacza to, że organ wydający decyzję powinien opisać, jakie czynności zostaną wykonane oraz jaki teren będzie podlegał udostępnieniu. Podkreślić przy tym należy, że omawiana decyzja, stosownie do treści art. 124 ust. 6 u.g.n., podlega egzekucji administracyjnej. Zatem możliwość wykonania (wyegzekwowania) jej przy braku zakresu uszczuplenia władztwa może rodzić poważne trudności.

We wniosku z dnia [...].2023 r. inwestor nie określił ani obszaru ani sposobu zajęcia nieruchomości strony. Natomiast wyjaśnił, że prace wykonywane będą częściowo przewiertem, częściowo wykopowo. Wnioskodawca wskazał, że na załączniku mapowym nr [...] zaznaczono sposób wykonywania prac na poszczególnych działkach (k. 38 ww. akt). Akta administracyjne nie zawierają ww. załącznika. W piśmie wnioskodawcy z dnia [...].2024 r., wskazano, że na całej długości sieci w obszarze działki [...] zastosowana zostanie metoda bezwykopowa przewiertem, co spowoduje, że właściciel nieruchomości nie odczuje żadnych uciążliwości w trakcie robót budowlanych, a prace prowadzone będą wyłącznie po trasie projektowanej sieci. Wskazano, że nie jest konieczne zajęcie żadnej części nieruchomości podczas wykonywania robót ponieważ będą one wykonywane metodą bezwykopową. Nie będą wykonywane żadne roboty ziemne w obrębie działki ( k. 120 ww. akt). W następnym piśmie z dnia [...].2024 r., wnioskodawca wskazał, że zajęcie nieruchomości w czasie robót budowlanych nie będzie konieczne, natomiast same prace na tym odcinku bez konieczności wejścia, będą wykonywane w ciągu 1 – 2 dni roboczych (k. 121 ww. akt).

Podane informacje przez inwestora wskazują ostatecznie zatem, że nie jest konieczne zajmowanie nieruchomości na przeprowadzenie na jej powierzchni jakichkolwiek prac. Rozstrzygnięcie organów stanowi o obowiązku udostępnienia nieruchomości na czas założenia sieci gazowej, tj. na 1 – 2 dni. Choć nie wyartykułowano tego wprost, to treść rozstrzygnięcia wskazuje na udostępnienie nie - powierzchni nieruchomości (brak stwierdzenia o możliwości wejścia na grunt lub prowadzenia konkretnych na nim prac), lecz podziemnej jej części. By jednak dojść do takiej konkluzji należy zestawić treść rozstrzygnięcia z treścią wniosku, co nie jest do zaakceptowania, albowiem to treść decyzji musi precyzyjnie wskazywać sposób ograniczenia korzystania z nieruchomości. W przypadku postulatu zajęcia jej podziemnej części, orzeczenie o tym musi być wyraźne, łącznie ze wskazaniem głębokości przebiegu sieci (vide: wyrok WSA w Rzeszowie a dnia 24.10.2017 r., sygn. akt: II SA/Rz 742/17, LEX nr 2399029). Tymczasem o głębokości urządzenia sieci traktuje jedynie pismo inwestora z [...].2024 r. (k. 153 ww. akt), lecz nie decyzja, co należy uznać za niewystarczające.

Tak samo budzi poważne wątpliwości określenie czasookresu udostępnienia działki strony i obszaru korzystania z niej. Określenie 1 – 2 dni roboczych nie jest precyzyjne. Nie wiadomo bowiem czy po upływie pierwszego dnia nastąpi koniec zajęcia, czy też po upływie dnia drugiego. Nie jest wiadomo od kiedy lub do kiedy nastąpi rozpoczęcie lub zakończenie okresu zajęcia. Brak określenia konkretnej daty lub orientacyjnego zdarzenia określonego w opisowy sposób. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z art. 124 ust. 1 i ust. 6 u.g.n. nie wynika, by decyzja wydawana na podstawie tego przepisu, musiała zawierać termin udostępnienia nieruchomości (zob. wyroki NSA z: 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 774/15 i I OSK 2872/15; 19 października 2017 r., sygn. akt I OSK 1165/17; 21 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 1928/17 i II OSK 1956/17, CBOSA). Skoro jednak organ określił termin, to musi być on czytelny tak dla stron postępowania, jak i dla organu egzekucyjnego na wypadek prowadzenia egzekucji w oparciu o art. 124 ust. 6 u.g.n., by była ona wykonalna. Zresztą określenie czasowego terminu budzi dodatkową wątpliwość, w świetle rozważań organu o pasie technologicznym na czas nieokreślony o czym w dalszej części rozważań.

Następnym istotnym uchybieniem jest brak podania powierzchni zajęcia nieruchomości w m˛. Odesłanie do załącznika graficznego nie daje odpowiedzi na tę kwestię, albowiem brak w nim wskazania ww. powierzchni. Ponadto skoro w sentencji decyzji podano, że sposób korzystania z nieruchomości ogranicza się czasowo (1-2 dni), to niezrozumiałym i sprzecznym z sentencją takiego rozstrzygnięcia jest podana w uzasadnieniu decyzji informacja o tym, że "jedyną uciążliwością dla właściciela nieruchomości będzie pozostawienie pasa technicznego o szerokości 1 m, na którym nie może być lokalizowana żadna zabudowa i sadzenie drzew na wypadek konieczności przeprowadzenia w odległej przyszłości prac konserwatorskich". Sytuacji takiej nie można zaakceptować z uwagi, po pierwsze, na sprzeczność uzasadnienia decyzji z jej sentencją (ustanowienie pasa technologicznego i to na stałe nie było objęte treścią sentencji decyzji), a po drugie, z okolicznością, że w aktach administracyjnych brak wniosku inwestora w tym zakresie, a organ nie może nakładać żadnych obowiązków na gruncie art. 124 ust. 1 u.g.n., ponad żądanie wniosku. Oczywiście skoro ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polega na udzieleniu zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do przesyłu gazu, to możliwe jest sprecyzowanie tego ograniczenia w decyzji przez ustanowienie pasa technologicznego związanego z założeniem sieci, bo powoduje to konieczność ograniczenia w sposobie korzystania z tej nieruchomości nie tylko przez zajęcie części podziemnej tej nieruchomości ale również ograniczenie możliwości użytkowania tej nieruchomości na określonym pasie terenu nad siecią, na przykład przez zakaz zabudowy tego terenu lub zakaz nasadzeń przekraczających określoną wysokość (por. wyrok z 21.10.2020 r., I OSK 1062/20, LEX nr 3080696 oraz wyrok z 9.06.2021 r., II SA/Go 327/21, LEX nr 3197321 i wyrok WSA w Olsztynie z 7.09.2023 r., II SA/Ol 327/23, LEX nr 3610777), to jednak rozstrzygnięcie w tym zakresie musi wynikać z wniosku inwestora i musi być zawarte w sentencji decyzji, a nie jedynie w jej uzasadnieniu.

Ponadto zagadnienie możliwości ustanowienia pasa technologicznego, należy odnieść do treści decyzji lokalizacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 10.10.2019 r., sygn. akt: I OSK 1976/17 oraz wyrok WSA w Rzeszowie z 17.09.2014 r., sygn. akt: II SA/Rz 534/14, LEX nr 1513501).

Z powyższych względów skargę należało uznać za zasadną.

Co się natomiast tyczy pozostałych jej zarzutów – poza już omówionymi – to wobec konieczności uchylenia decyzji organów obu instancji i wymogu poczynienia przez organy aktualnych ustaleń w sprawie, w tym oceny aktualności załączonych do decyzji map (których wadliwości strona zresztą nie wykazała na dotychczasowym etapie postępowania), nie jest celowym ustosunkowywanie się przez Sąd do powyższych zagadnień, które muszą zostać ocenione na nowo przez organy w oparciu o treść wniosku aktualną na moment wydania decyzji.