Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 843/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie: Asesor WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant: Małgorzata Rutkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty J. z dnia [...]r. nr [...], II. uchyla decyzję Starosty J. z dnia [...]r. nr [...]w części odmawiającej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Starosta J. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 27 ust. 1 pkt 3 oraz art. 6 pkt 15 lit. a) i b)ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm. ) orzekł o uznaniu A. G. z dniem 31 maja 2004 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 31 maja 2004 r. W uzasadnieniu decyzji podano, że zainteresowana w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w Powiatowym Urzędzie Pracy rozwiązała stosunek pracy na mocy porozumienia stron, w związku z czym zasiłek dla bezrobotnych przysługuje po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania.

Następnie decyzją z dnia [...]r. nr [...]Starosta J.na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit b), art. 71 ust. 1 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ) orzekł o przyznaniu zainteresowanej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. na okres [...]miesięcy w kwocie [...]zł brutto miesięcznie, podając, że 90 – dniowy okres od dnia rejestracji upłynął w dniu [...]r.

W odwołaniu od decyzji A. G. wyjaśniła, że do [...]r. zatrudniona była w Telekomunikacji Polskiej S.A., która w ciągu ostatnich czterech lat przechodziła okres głębokiej restrukturyzacji. W styczniu 2004 r. oznajmiono pracownikom, że w bieżącym roku zwolnienia obejmą około 30 % załogi i nie jest to liczba ostateczna. Zainteresowana wraz z grupą około czterdziestu pracowników złożyła wówczas podanie o rozwiązanie umowy o pracę z dniem [...]r., ponieważ do dnia [...]r. obowiązywały w Telekomunikacji Polskiej odprawy z Pakietu Socjalnego. W trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem PUP w J. G. w dniu [...]r. uzyskała informację, że w opisanej sytuacji w przypadku zarejestrowania się do dnia [...]r. zasiłek otrzyma przez 9 miesięcy, natomiast w przypadku rejestracji po [...]r., zasiłek otrzyma przez 3 miesiące. Informację tej treści uzyskali w PUP również inni pracownicy T.P. Zainteresowana uzyskała zgodę pracodawcy na rozwiązanie umowy o pracę z dniem [...]r. W trakcie rejestracji w PUP w dniu [...]r. uzyskała ponownie informację, że zasiłek otrzyma przez 9 miesięcy. W związku z udzielaniem błędnej informacji przez pracowników PUP zainteresowana wniosła o przyznanie jej prawa do zasiłku przez okres 9 miesięcy, podając że kierując się powyższą informacją utraciła wynagrodzenie i premię za [...]r. w łącznej wysokości [...]zł netto.

Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty J.. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zainteresowana ze względu na rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 90 dni od dnia rejestracji, tj. z dniem [...]r., a zatem w okresie obowiązywania ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W myśl art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnemu przed wejściem w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach. Natomiast zgodnie ze stanowiskiem Departamentu Rynku Pracy Ministerstwa Gospodarki i Pracy z dnia 28 maja 2004 r. nr DRP.VIII.024-305-1/KK/SS/04, w sytuacji gdy bezrobotny dokonuje rejestracji przed dniem 1 czerwca 2004 r., natomiast prawo do zasiłku nabywa po dniu wejścia w życie nowej ustawy, prawo do zasiłku powinno być przyznane na nowych zasadach wynikających z ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Tym samym A. G., dokonując rejestracji w dniu [...]r. i nabywając prawo do zasiłku w dniu [...]r., mogła je uzyskać wyłącznie na nowych zasadach. Okres zasiłkowy wynosi obecnie dla obszaru działania PUP w J.G. 6 miesięcy. Jednakże 6 – miesięczny okres zasiłkowy uległ skróceniu o 90 – dniowy okres karencji, w związku z czym do wykorzystania pozostał okres 3 miesięcy. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu, organ II instancji wyjaśnił, że Powiatowy Urząd Pracy w J. G. wytyczne Ministerstwa Gospodarki i Pracy otrzymał dopiero w dniu 1 czerwca 2004 r. Z tych względów do tego czasu informował zainteresowanych o okresie pobierania zasiłku w sposób odmienny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję skarżąca wniosła o jej uchylenie, zarzucając że nabyła status osoby bezrobotnej w okresie obowiązywania ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w związku z czym nabyła też prawo do pobierania zasiłku przez okres 9 miesięcy. Wojewoda D. powołuje w decyzji art. 73 ust. 4 oraz art. 75 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o tzw. okresie karencji, których to uregulowań nie ma w "starej" ustawie. Skarżąca uważa, że nie można zmieniać przysługujących jej praw, które nabyła pod rządami "starej" ustawy. Powoływanie się na stanowisko Departamentu Rynku Pracy Ministerstwa Gospodarki i Pracy jest nieporozumieniem. Nie można bowiem zmieniać przepisów ustawy wytycznymi, a urzędnik z Ministerstwa nie może dokonywać wykładni prawa. Godne napiętnowania jest postępowanie pracowników PUP w J. G., polegające na nierzetelnym informowaniu osób bezrobotnych w sytuacji, gdy następuje zmiana przepisów. Skarżącą poinformowano, że rejestrując się do [...]r. będzie pobierała zasiłek na podstawie "starej" ustawy. Jeżeli zostałaby poinformowana, że zasiłek przysługuje jej przez 3 miesiące, nie zrezygnowałaby z zatrudnienia w końcu maja. Uzyskałaby wówczas wynagrodzenie i premię o równowartości sześciomiesięcznego zasiłku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdził występowanie wad i uchybień, skutkujących uchyleniem zaskarżonych decyzji.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody D., utrzymująca w mocy decyzję Starosty J., przyznającą skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. na okres 3 miesięcy. Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ).

Należy jednak wskazać, że przyznanie skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. stanowiło konsekwencję stanowiska zajętego przez Starostę J. w decyzji z dnia [...] r., w której uznano skarżącą za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i jednocześnie odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w związku z rozwiązaniem stosunku pracy na mocy porozumienia stron. W decyzji tej podano, że zasiłek przysługuje skarżącej po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania stosownie do art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm. ).

Zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu bezrobotnemu przysługuje zasiłek po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, w przypadku gdy w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy ( stosunek służbowy ) za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy albo rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania.

Przyczyny dotyczące zakładu pracy oznaczają rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników ( art. 2 ust. 1 pkt 20 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ).

Podobne uregulowania zostały zamieszczone również w art. 75 ust. 2 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stosownie do art. 75 ust. 2 pkt cyt. ustawy bezrobotnemu przysługuje zasiłek po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, w przypadku gdy w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Przyczyny dotyczące zakładu pracy oznaczają rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych ( art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ).

Należy również mieć na uwadze, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst .jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 168 z późn. zm. ). W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli. Organ administracji publicznej jest również obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 77 K.p.a. ). Ponadto zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Nie wyjaśnienie przez organy administracji stanu faktycznego stanowi przesłankę do uchylenia decyzji przez sąd administracyjny.

W odwołaniu od decyzji Starosty J. skarżąca przedstawiła okoliczności związane z ustaniem zatrudnienia w Telekomunikacji Polskiej S.A., podając m. in. że firma przechodziła restrukturyzację, zwolnienia mogły dotyczyć około 30 % załogi i wraz z grupą około czterdziestu pracowników złożyła podanie o rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron. Organy nie ustosunkowały się do tej części odwołania i nie rozważyły, czy podniesione okoliczności mogły mieć wpływ na uprawnienia przysługujące skarżącej jako osobie bezrobotnej. Jednakże w celu prawidłowego ustalenia okresu przysługiwania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych, mając na uwadze okoliczności podane przez skarżącą związane z rozwiązaniem stosunku pracy na mocy porozumienia stron, organy orzekające zobowiązane były wyjaśnić, czy nie wystąpiły w sprawie okoliczności wyłączające przyznanie skarżącej zasiłku dla bezrobotnych dopiero po upływie 90 dni od dnia rejestracji i skrócenie okresu jego pobierania.

Nie wyjaśnienie okoliczności niezbędnych w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, stanowi naruszenie art. 7, 77 oraz 80 k.p.a.

Wobec powyższego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonych decyzji, tj. decyzji Wojewody D. oraz decyzji Starosty J. z dnia [...]r.

Ponadto stosownie do art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Powyższy przepis nakłada na sąd administracyjny obowiązek wyjścia poza granice skargi i zajęcie się wszystkimi postępowaniami prowadzonymi w granicach danej sprawy. Przesłanką do zastosowania unormowania zawartego w tym przepisie jest stwierdzenie naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie tylko w zaskarżonym akcie lub czynności, ale także w aktach lub czynnościach je poprzedzających, jeżeli tylko były one podjęte w granicach danej sprawy.

W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał także za konieczne uchylenie decyzji wydanej przez Starostę J. z dnia [...]r. w części odmawiającej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. z uwagi na naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Natomiast w ocenie Sądu dla określenia długości okresu przysługiwania skarżącej prawa do zasiłku nie mogą mieć wpływu informacje udzielane przez pracowników PUP w J. G., bowiem organy orzekające zobowiązane są do przestrzegania w tym zakresie przepisów obowiązującego prawa.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.