Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 174/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2010 r. A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty P. w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 29 lutego 2008 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość przejętą pod poszerzenie drogi publicznej gminnej, ulicy [...] w obrębie [...], gm. N., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2.

Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2010 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do udzielenia informacji, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu występował w trybie art. 37 § 1 kpa z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie przez Starostę wniosku z dnia 29 lutego 2008 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania.

Do udzielenia powyższej informacji zobowiązany został również Starosta P.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Starosta P. pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. wyjaśnił, że A. F. nie występował, w trybie art. 37 § 1 kpa, z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Natomiast skarżący, pomimo skutecznego doręczenia w dniu 2 sierpnia 2010 r. wezwania, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia nie wykonał powyższego wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty P., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, co również potwierdza treść pisma Starosty z dnia 19 sierpnia 2010 r.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.