Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 52/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2023 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – skargę oddala –


UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga PD (dalej: "Skarżącego") na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] (dalej: "Komendant", "KPP" lub "Organ"), w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że 6 kwietnia 2023 r. Skarżący za pośrednictwem poczty e-mail zwrócił się do Organu o udostępnienie informacji publicznej obejmującej podanie daty urodzenia funkcjonariusza policji JJ. W piśmie z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Organ poinformował skarżącego, że jego wniosek nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.". W skardze do WSA zarzucono Organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Zdaniem skarżącego, Organ pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności, bowiem w terminie przewidzianym u.d.i.p., nie udostępnił wnioskowanej informacji, ani nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta do załatwienia wniosku. Na poparcie swych twierdzeń Strona skarżąca przytoczyła adekwatne dla przedmiotu sprawy orzecznictwo sądów administracyjnych. Na ich podstawie wywodzi się, że JJ jest pracownikiem i funkcjonariuszem Policji, prawo do informacji publicznej jest prawem równorzędnym wobec prawa do prywatności, każdy wniosek o dostęp do informacji publicznej powinien być załatwiony zgodnie z przepisami u.d.i.p., akta spraw dotyczące osób pełniących funkcje publiczne i odnoszące się do działania podmiotów publicznych stanowią informacje publiczną. Akt mianowania na policjanta ma walor dokumentu publicznego. Komendant nie może zapominać, że stawienie sztucznych barier dla dostępu do informacji publicznej pogłębia poziom społecznej nieufności do wymiaru sprawiedliwości. Każdy obywatel podejmujący funkcje publiczne musi liczyć się z tym, że będzie poddawany obywatelskiej kontroli.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w [...] wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W ocenie Organu, dokumentacja objęta wnioskiem skarżącego nie stanowi informacji publicznej i nie spełnia kryteriów określonych art. 6 ust.2 u.d.i.p. Wyjaśniono, że zgodnie ze wskazaniami wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2022 r. o sygn. II SAB/Rz 157/22, wnioskowane dane w zakresie daty urodzenia funkcjonariusza nie stanowią informacji publicznej. Dlatego udzielenie odpowiedzi wobec wyrażonego żądania nastąpiło w sposób prawidłowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga jako niezasadna została przez Sąd oddalona w całości.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga została rozpoznana przez WSA w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Bezczynność organu administracji publicznej to sytuacja, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak NSA w wyroku z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX).

Na mocy art. 13 ust. 1 u.d.i.p udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska Sądów Administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Celem skargi na bezczynność wniesionej w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia takiej skargi znaczenie ma zatem kwestia tego, czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną od niego informację, względnie, czy wydał decyzję o odmowie jej udostępnienia bądź poinformował wnioskodawcę o niemożności udzielenia wnioskowanych danych (np. w sytuacji, kiedy ich nie posiada). Dla stwierdzenia bezczynności nie są natomiast istotne przyczyny, z powodu których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy brak działania był zawiniony czy też niezawiniony, jak też czy spowodowany był przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 9 grudnia 2020 r., o sygn. II SAB/Rz 107/20, CBOSA).

Sąd biorąc pod uwagę powyższe aspekty kontroli bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w [...], zobligowany był uznać niezasadność zarzutów skargi. Realia faktyczne i prawne niniejszej sprawy odpowiadają sprawie o sygn. II SAB/Rz 36/23, CBOSA, dotyczącej skargi PD na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w udostępnieniu przez ten Organ informacji w zakresie daty urodzenia funkcjonariusza Policji. Sąd w całości podziela i uznaje za własne stanowisko WSA w Rzeszowie wyrażone w wyroku tego Sądu o oddaleniu skargi w/w z dnia 28 czerwca 2023 r. o sygn. II SAB/Rz 36/23, CBOSA. Zatem wypowiedziana w tym wyroku argumentacja może posłużyć do umotywowania stanowiska Sądu w niniejszej sprawie.

Z akt administracyjnych sprawy wynika ponad wszelką wątpliwość, że skarżący wnioskiem z 6 kwietnia 2023 r. (data wpływu do organu : 7 kwietnia 2023 r.), zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] o udzielenie informacji publicznej dotyczącej daty urodzenia policjanta JJ. Niezwłocznie, bo już w piśmie z 8 kwietnia 2023 r. Komendant udzielił skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek, stwierdzając, że data urodzenia konkretnego policjanta nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.

Jest oczywiste dla Sądu, że Komendant Powiatowy Policji jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy, a nadto, że udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku. Kwestią sporną było natomiast to, czy żądanie objęte wnioskiem stanowi informację publiczną. Wskazany przez skarżącego policjant należy do kręgu osób pełniących funkcje publiczne, co automatycznie nie oznacza, że wszystkie informacje z nim związane podlegają bezwarunkowemu udostępnieniu z całkowitym wyłączeniem ochrony prawa do prywatności. Stosownie bowiem do art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Kryteria te spełniają natomiast informacje nt. posiadanego wykształcenia i doświadczenia zawodowego, przebiegu kariery zawodowej oraz stanu zdrowia, dające obraz kompetencji (kwalifikacji i predyspozycji) do pracy na określonym stanowisku. Natomiast data urodzenia policjanta, której udostępnienia dotyczy wniosek skarżącego nie ma charakteru informacji publicznej (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Rz 157/22). Dlatego nie można było za skargą uznać, że data urodzenia określonego z imienia i nazwiska policjanta pozostaje w ścisłym związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej. Otóż z przepisów ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r., t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 171) wynika, że cechą relewantną powierzenia osobie obowiązków policjanta nie jest osiągnięcie przezeń określonego wieku (art. 25 i nast. ustawy o Policji). Warunki wykonywania funkcji policjanta opisane w ustawie o policji także nie odnoszą się do daty urodzenia policjanta jako cechy mającej na nie wpływ. Dodatkowo wypada też podnieść, że z art. 41 ust. 2 ustawy o Policji skreślono pkt 4 z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r., poz. 347) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 marca 2023 r., stąd osiągnięcie wieku emerytalnego nie jest już przesłanką możliwości zwolnienia ze służby. Ponadto należy zwrócić uwagę na przepisy art. 71b ust. 4 i ust. 18, art. 84 i art. 86 ustawy o Policji dotyczące częstotliwości badań okresowych i urlopów dodatkowych funkcjonariusza. Istotną przesłanką wynikającą z tych przepisów i przepisów wykonawczych jest osiągnięcie określonego wieku rzutującego na np. zakres prawa do urlopu (np. § 11 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 września 2014 r. w sprawie urlopów policjantów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1282). Zatem informacją publiczną mogłaby być informacja o ukończeniu określonego wieku, a nie dokładna data urodzenia.

Reasumując, ma rację Organ twierdząc, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., wobec czego nie ma obowiązku wydania decyzji o odmowie jej udzielenia, a wystarczającym jest poinformowanie wnioskującego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechne jest stanowisko, według którego w sytuacji uznania, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznej, nie ma obowiązku wydania decyzji o odmowie jej udzielenia, a wystarczającym jest poinformowanie wnioskującego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 9 maja 2023 r. o sygn. II SAB/Ke 18/23, CBOSA, również dotyczący dostępu do danych obejmujących datę urodzin policjanta).

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę WSA zobowiązany był orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania nie orzekano z uwagi na ich brak – art. 200 P.p.s.a.