Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 496/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 listopada 2023 r. N. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Wobec braku osobistego podpisu skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2023 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, adresowana do pełnomocnika do doręczeń, zawierająca powyższe wezwanie, została odebrana przez adresata (zgodnie z z.p.o. – k. 24 akt sądowych) w dniu 29 marca 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego. W związku z powyższym, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkował się jednak do ww. wezwania i jednocześnie nie stawił się celem osobistego podpisania skargi. Brak oryginalnego podpisu jest natomiast brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego, widniejącej na urzędowym dowodzie doręczenia (k. 24 – z.p.o.), doręczenie ww. wezwań nastąpiło w dniu 29 marca 2024 r. W konsekwencji termin do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności upłynął z dniem 5 kwietnia 2024 r. (piątek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia.

Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu braku uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu, co wynika z przesłanych przez organ akt administracyjnych. W świetle powyższego Sąd uznał, że nawet gdyby skarżący uzupełnił braki formalne przedmiotowej skargi, z uwagi na niespełnienie ww. wymogu dopuszczalności skargi, podlegałaby ona odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.