Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 77/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36 par. 1, art. 37 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 5 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2023 roku sprawy ze skargi Ł.M. na bezczynność Ł. w Ł. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego Ł. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną w dniu 23 czerwca 2023 r. pod poz. [...].


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 marca 2023 r., adresowanym do Ł. w Ł., pełnomocnik Ł. M. wskazał, iż spór między Ł. M. a innymi podmiotami zaangażowanymi w zeszłoroczną edycję "Great September" nie został zakończony. Nie zostały zaspokojone roszczenia Ł. M. związane z organizacją poprzedniej edycji "Great September". Nie udzielał on także jakiemukolwiek podmiotowi zezwolenia na organizację kolejnych edycji imprezy pod nazwą "Great September" czy wykorzystanie w jakimkolwiek zakresie dorobku powstałego w toku prac nad zeszłoroczną edycją. Opublikowane dotychczas ogłoszenia o organizacji "Great September" w 2023 r. nie były dokonywane za aprobatą Ł. M. . W związku z toczącym się sporem pełnomocnik skarżącego zwrócił się o udzielenie następujących informacji:

- czy Ł. jest zaangażowane w plany organizacji imprezy "Great September" w 2023 r.,

- jaki podmiot zamierza zorganizować imprezę "Great September" w 2023 roku?

Ponadto pełnomocnik skarżącego poinformował, iż w związku z brakiem rozwiązania sporu dotyczącego imprezy "Great September" Ł. M. podejmuje działania zmierzające do ochrony jego praw, które zostały szczegółowo opisane w treści pisma. Wskazał również, iż wnosi o kierowanie korespondencji w niniejszej sprawie na wskazany w stopce pisma adres korespondencyjny lub adres e-mail: [...].

Pismem z dnia 17 maja 2023 r. pełnomocnik Ł. w Ł. informował pełnomocnika skarżącego, iż w dniu 24 kwietnia 2023 r. została podpisana umowa dotycząca organizacji festiwalu "Great September" w roku 2023. Zgodnie z oświadczeniem Fundacji Independent i rejestrem znaków towarowych prowadzonym przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, fundacja Independent jest jedynym podmiotem uprawnionym do korzystania ze znaku słowno - graficznego "Great September". Ł. w Ł. nie ma żadnych podstaw faktycznych i prawnych, aby skutecznie zakwestionować ww. okoliczność, nawet w oparciu o oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 23 marca 2023 r. (niepoparte żadnymi dowodami). Jednocześnie wskazano, że utrata praw wyłącznych do znaku słowno -graficznego "Great September" przez fundację Independent uprawnia organ do odstąpienia od zawartej umowy i naliczenia wskazanej w umowie kary umownej, co będzie konieczne w sytuacji potwierdzenia wskazanych przez skarżącego i jego pełnomocnika okoliczności. Ponadto wskazano, iż pismo z 15 marca 2023 r. wpłynęło do organu w dniu 23 marca 2023 r., jednak omyłkowo zostało załączone do innej sprawy. Pismo zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego w dniu 18 maja 2023 r.

Ł. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 26 czerwca 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Ł. w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając organowi rażące naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej również jako: "u.d.i.p.") poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku.

W konsekwencji skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 15 marca 2023 r., zasądzenie na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 7 p.p.s.a. od organu na rzecz skarżącego grzywny w wysokości 1,5 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego sprawowanego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w przewidzianym przepisami prawa terminie organ nie udzielił skarżącemu żadnej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, zawarty w piśmie z dnia 15 marca 2023 r. Ponadto organ zaniechał udzielenia odpowiedzi na wniosek przez rażąco długi czas ponad dwóch miesięcy. Tym samym, w ocenie skarżącego, wniosek o zasądzenie na jego rzecz kwoty pieniężnej jest zasadny.

W odpowiedzi na skargę Ł. w Ł. wniosło o jej oddalenie, ewentualnie umorzenie postępowania wobec ustania stanu bezczynności. W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, iż z treści pisma w żadnym zakresie nie wynika, iż jest to zapytanie w trybie dostępu do informacji publicznej, a jedynie stanowi ono sprzeciw w kierunku zawarcia przez Ł. umowy na realizację kolejnej edycji festiwalu "Great September" z fundacją Independent. Odpowiedź na pismo została przesłana do pełnomocnika Ł. M. w dniu 16 maja 2023 r. W odpowiedzi wskazano również, że pismo zostało załączone do innej sprawy, stąd opóźnienie w odpowiedzi. Niezależnie od tego organ podkreślił, że pod koniec maja wpłynął do Ł. wniosek skarżącego o udzielenie informacji w trybie dostępu do informacji publicznej. Wówczas instytucja odpowiedziała na wniosek w terminie ustawowym, tj. w dniu 12 czerwca 2023 r. Gdyby jednak Sąd uznał, że w sprawie niniejszej organ dopuścił się stanu bezczynności i przewlekłości w prowadzonym postępowaniu - wskazano, że naruszenie to nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Ł. wskazało, że jest instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Wydział Kultury w Departamencie Pracy, Edukacji i Kultury Urzędu Miasta Łodzi pod numerem [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). W myśl art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w każdym postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę:

1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;

2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;

3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;

4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;

5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stosownie do przywołanej powyżej treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W takich przypadkach przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Celem skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia przez organ administracji innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sądowej kontroli nie podlega jednakże bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku nie przewidzianego przepisami prawa. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym prez art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przywołanych przepisach.

Pojęcia bezczynności i przewlekłości zostały zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako k.p.a.). Z treści przywołanej definicji normatywnej wynika, że organ jest bezczynny jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. W przypadku spraw dotyczących udostepnienia informacji publicznej należy wziąć pod uwagę, że procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) zwana dalej u.d.i.p., która określa także zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania. O bezczynności na gruncie przepisów u.d.i.p. można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w określonym w art. 13 ust. 1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, nie udziela jej, nie wskazuje dodatkowego terminu (nie dłuższego niż 2 miesiące od wpłynięcia wniosku), nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej albo że nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) albo że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2), a także gdy nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji lub umarzającej postępowanie (art. 16). Należy podkreślić, że bezczynność zachodzi również w przypadku błędnego uznania, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, jeśli podmiot jest w posiadaniu takiej informacji, a jej nie udziela lecz ogranicza się do przekazania wnioskodawcy, że żądana przez niego informacja zdaniem organu nie jest informacją publiczną.

Dla uznania bezczynności konieczne jest jednak w pierwszej kolejności ustalenie, że podmiot zobowiązany był do podjęcia określonej czynności na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy kluczowa jest ocena, czy objęty skargą na bezczynność wniosek dotyczył informacji podlegającej udostępnieniu w trybie wskazanym ustawą, a więc, czy w ogóle jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Zapytanie o informację, która nie należy do publicznych, a następnie nieudzielenie jej przez organ, nie podlega bowiem kontroli sądowoadministracyjnej.

Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w tej ustawie określonych. Sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i wskazanych wcześniej samorządów oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.. Takie rozumienie informacji publicznej potwierdza również treść art. 6 ust. 1, który w pkt 1-5 wymienia przykładowe obszary działania organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, stanowiące informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że informacja publiczna dotyczy każdorazowo faktów należących do sfery działalności publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Znajduje ona zastosowanie jedynie wówczas, gdy spełniony zostanie jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Na gruncie tej ustawy o bezczynności można mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że informacja publiczna w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczy faktów nie zaś zamiarów, planów, zapowiedzi (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26.09.2012 r., II SAB/Wa 201/12, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wnioskiem w świetle u.d.i.p. może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi.

W rozpoznawanej sprawie skarżący uczynił przedmiotem kontroli Sądu skargę na bezczynność polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie skarżącego z dnia 15 marca 2023 r. Pismo to zostało złożone w imieniu skarżącego przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Pełnomocnik wskazał, że przyczyną, dla której zwrócił się do Ł. był toczący się z jego udziałem spór w sprawie organizacji imprezy "Great September". Skarżący przez swojego pełnomocnika wywodził, że pozostaje w sporze z podmiotami zaangażowanymi w zeszłoroczną edycję "Great September" w związku z czym przysługują mu roszczenia, które nie zostały zaspokojone. Informuje także, iż nie udzielał jakiemukolwiek podmiotowi zezwolenia na organizację kolejnych edycji imprezy pod ta nazwą ani też na wykorzystanie dorobku powstałego podczas prac nad edycją wcześniejszą a dotychczasowe ogłoszenia o organizacji "Great September" w 2023 r. nie miały aprobaty skarżącego. W dalszej części pisma pełnomocnik skarżącego informuje o działaniach podejmowanych w związku z roszczeniami. Z pisma wynika, że roszczenia te będą kierowane wobec Fundacji Independent oraz innych podmiotów, które w ocenie skarżącego pomagały w działaniach skutkujących wyrządzeniem mu szkody lub korzystających z tej szkody, z tytułu organizacji imprezy pod nazwą "Great September". W związku z tak przedstawionym sporem oraz działaniami prowadzącymi do zaspokojenia roszczeń, skarżący był zainteresowany uzyskaniem informacji dotyczących planów i zamierzeń Ł. oraz innych podmiotów w związku z organizacją festiwalu pod sporną nazwą "Great September" w roku 2023. Zawarł w przedmiotowym piśmie dwa pytania: czy Ł. jest zaangażowane w plany organizacji tej imprezy oraz jaki podmiot zamierza ją zorganizować w roku 2023. Treść tych pytań w kontekście pisma nie pozostawia wątpliwości co do tego, że nie dotyczą one faktów, lecz planów i zamierzeń, w tym zamierzeń innych podmiotów, o których wiedza ma dostarczyć skarżącemu argumentów lub pomóc określić stanowisko w toczącym się sporze, ewentualnie sformułować wnioski, oczekiwania i roszczenia wobec innych podmiotów, potencjalnie również Ł., przed kolejną edycją festiwalu we wrześniu 2023 r. Wypada także zauważyć, że pomimo iż pismo zostało sporządzone przez radcę prawnego, to nie zawiera sformułowanego wprost wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie odwołuje się do ustawy o dostępie do informacji publicznej ani też nie wskazuje informacji, co do której sam skarżący pozostawałby w przekonaniu, chociażby błędnym, że jest to informacja publiczna. Wobec powyższego, w ocenie Sądu pismo sporządzone przez pełnomocnika skarżącego, datowane na dzień 15 marca 2023 r. nie może zostać uznane za wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W konsekwencji na dyrektorze Ł., jako podmiocie reprezentującym osobę prawną samorządu terytorialnego nie ciążył obowiązek, aby w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielić informacji, poinformować że wniosek nie dotyczy informacji publicznej albo że nie jest w jej posiadaniu, albo że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji lub wydać decyzję odmawiającą udzielenia informacji lub umarzającą postępowanie. Nieudzielenie odpowiedzi na pismo, które nie stanowiło wniosku o dostęp do informacji publicznej ani też nie inicjowało postępowania administracyjnego i wobec którego brak regulacji, która rodziłaby po stronie organu obowiązek podjęcia działań określonych przepisami prawa, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu postanowiono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

dj