Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 514/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 stycznia 2024 r. (data nadania: 23 kwietnia 2024 r.) V. C., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezależnie od powyższego, pełnomocnik skarżącego został również wezwany do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, adresowana do pełnomocnika skarżącego, zawierająca powyższe wezwania, została skutecznie doręczona adresatowi (zgodnie z z.p.o. – k. 15 akt sądowych) w dniu 7 czerwca 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 7 czerwca 2024 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 14 czerwca 2024 r. (piątek). W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.

Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu braku uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu, co wynika z przesłanych przez organ akt administracyjnych. W świetle powyższego Sąd uznał, że nawet gdyby brak fiskalny skargi został uzupełniony, z uwagi na niespełnienie ww. wymogu dopuszczalności skargi, podlegałaby ona odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.