Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1097/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 października 2023 r., nr 2401-IOA.4823.41.2023.AR w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 400 złotych (słownie: czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 listopada 2023 r. N. Sp. z o.o. w G. (dalej: "strona skarżąca" lub "Spółka") reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 października 2023 r., nr 2401-IOA.4823.41.2023.AR w przedmiocie kary pieniężnej.

Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2023 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa – nadesłanie właściwego odpisu z KRS.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 1 lutego 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się

w aktach sprawy (k. 25).

Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy

termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia. W terminie wyznaczonym, który upłynął w dniu 8 lutego 2024 r., strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Pismem z dnia 4 marca 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił braki formalne skargi oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków.

Postanowieniem z dnia 18 marca 2024 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 2 kwietnia 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył zażalenie na ww. postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2024 r. podzielił pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i oddalił zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelniony odpis. Co więcej, w przypadku, gdy działa on

w imieniu osoby prawnej, a tak jest w niniejszej sprawie, to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która

pełnomocnictwa udzieliła - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. Ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem (art. 29 p.p.s.a.).

Nieprzedstawienie przy składaniu skargi dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji strony skarżącej w dacie jego udzielenia stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.

Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi strony skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. o odrzuceniu skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 lutego 2024 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. oznacza to, że do 8 lutego 2024 r. pełnomocnik Spółki powinien usunąć brak formalny skargi.

Pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia 4 marca 2024 r. uzupełnił brak formalny skargi i wniósł o przywrócenie terminu do jego uzupełnienia. Postanowieniem z dnia 18 marca 2024 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skarga z uwagi na brak formalny uzupełniony po terminie podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 przyjął, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi jest sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła obowiązku w terminie. Nadesłanie przez stronę wymaganych dokumentów po wyznaczonym terminie, o których mowa w art. 49 §1 p.p.s.a., ale przed jej odrzuceniem na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w pkt 1 orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.