Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1782/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 27
journal: Dz.U. 2023 poz 338
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2024 roku sprawy ze skargi Zakładu Usług Komunalnych w Nowym Wiśniczu na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 września 2023 r., nr 8/2023 w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków dotyczących wymagań higienicznych i zdrowotnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z 29 września 2023 r., nr 8/2023 Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Usług Komunalnych w Nowym Wiśniczu (dalej: strona skarżąca), od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej PPIS) w Bochni nr 106/23, z 9 sierpnia 2023 r., w przedmiocie uchylenia decyzji PPIS w Bochni nr 91/23 z 12 lipca 2023 r. oraz nakazu doprowadzenia jakości wody w zakresie trichlorometanu w niecce basenu dużego, do norm wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, z terminem wykonania do dnia 15 września 2023 r. - uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej nakazu: "doprowadzić jakość wody w zakresie parametru trichlorometan (chloroform) w niecce basenu dużego do norm wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz. U. z 2015 r., poz. 2016) w terminie do 15 września 2023 r." i w tym zakresie nakazał doprowadzić jakość wody w niecce basenu dużego w zakresie chloroformu do wartości nieprzekraczającej 0,03 mg/l w terminie - do dnia ponownego uruchomienia basenu.

Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu 14 czerwca 2023 r. na basenie odkrytym w Leksandorwej, zarządca obiektu w ramach kontroli wewnętrznej pobrał do badania próby wody pochodzące z niecki basenu dużego, niecki brodzika oraz wodę doprowadzaną w zakresie spełnienia wymagań mikrobiologicznych i fizykochemicznych. W dniu 22 czerwca 2023 r. strona skarżąca przekazała do PPIS w Bochni wyniki badania jakości wody. Przekazano sprawozdania z pobierania i badań nr SB/71645/06/2023 - niecka basenu dużego, SB/71671/06/2023 - niecka brodzika, SB/71274/06/2023 - basen odkryty, woda doprowadzana. Wartość trichlorometanu w niecce basenu dużego wynosiła 0,042 mg/l, natomiast w niecce brodzika 0,064 mg/l.

W dniu 12 lipca 2023 r. PPIS w Bochni wydał decyzję nr 91/23 nakazującą doprowadzenie wody do jakości wynikającej z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach w terminie do dnia 28 lipca 2023 r. W uzasadnieniu wskazano, że wyniki badania jakości wody stanowią naruszenie zapisów ww. rozporządzenia, wskazano również na szkodliwość chloroformu w wodzie basenowej dla zdrowia człowieka.

Pismem z dnia 17 lipca 2023 r., znak: ZUK/1347/B/2023, strona skarżąca przekazała sprawozdania z pobierania i badań nr SB/82094/07/2023 - woda doprowadzana; SB/84748/07/2023 - woda w niecce brodzika; SB/84746/07/2023 - woda w niecce basenu dużego. Zgodnie z przedłożonymi sprawozdaniami stężenie chloroformu w wodzie pobranej z niecki brodzika wyniosło 0,009 mg/l, natomiast w niecce basenu dużego 0,084 mg/l. Kolejne badania wykonane przez stronę skarżącą 18 lipca 2023 r., wykazały, że stężenie chloroformu w wodzie pobranej z niecki brodzika wyniosło <0,004 mg/l (sprawozdanie nr SB/89675/07/2023 z dn. 24 lipca 2023 r.), natomiast w niecce basenu dużego 0,17 mg/l (sprawozdanie nr SB/89670/07/2023 z dn. 24 lipca 2023 r.).

Od ww. decyzji PPIS w Bochni z 12 lipca 2023 r. strona skarżąca wniosła odwołanie, w którym zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenia art. 2 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych poprzez błędne przyjęcie, iż basen odkryty w Wiśniczu - Leksandrowej winien spełniać normy wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach. Zdaniem strony skarżącej przedmiotowy obiekt nie jest pływalnią, a innym obiektem dysponującym niecką basenową o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m.

Działając na podstawie art. 132 § 1 k.p.a. PPIS w Bochni decyzją z 9 sierpnia 2023 r. nr 106/23 uchylił decyzję własną z 12 lipca 2023 r., nr 91/23 oraz nakazał doprowadzić jakość wody w zakresie parametru trichlorometan (chloroform) w niecce basenu dużego do norm wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach określając termin wykonania nakazu do dnia 15 września 2023 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 2 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych poprzez błędne przyjęcie, iż basen odkryty w Wiśnicz - Leksandrowej winien spełniać normy wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, ze względu na to że przedmiotowy obiekt, zdaniem strony skarżącej, nie jest pływalnią, a innym obiektem dysponującym niecką basenową o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m. Za niezasadne uznano również powoływanie się w treści decyzji przez organ I instancji na zasady ogólne wynikające z ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Zaskarżoną decyzją z 29 września 2023 r., Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uchylił decyzję pierwszej instancji i orzekł o nakazie doprowadzenia jakości wody w niecce basenu dużego w zakresie chloroformu do wartości nieprzekraczającej 0,03 mg/l w terminie - do dnia ponownego uruchomienia basenu.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych sklasyfikowano również inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości ponad 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m. Organ podniósł, że z uwagi na to, że dla wskazanego obszaru wodnego nie zostały ustanowione szczegółowe uregulowania prawne, nadzór organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej nad tą grupą obiektów sprawowany jest na ogólnych zasadach wynikających z ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Dalej wskazano, że przywołanie w podstawie prawnej decyzji organu pierwszej instancji rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, jest niewłaściwe, ze względu na fakt, iż przedmiotowy obiekt nie spełnia ustawowej definicji pływalni. W rozpatrywanej sprawie ww. rozporządzenie winno stanowić jedynie materiał o charakterze posiłkowym przy szacowaniu ryzyka względem norm jakościowych wody na basenie. Niemniej wskazano, że w pozostałym zakresie decyzja opatrzona została właściwą podstawą prawną tj. art. 1, 4 oraz 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a rozstrzygnięcie jest słuszne.

Organ odwoławczy wskazał, że w każdym wykonanym badaniu jakości wody pobranej z dużej niecki stwierdzano przekroczenia względem normy określonej w ww. rozporządzeniu, nadto kolejne badania jakości wody wykazywały pogorszenie jakości wody pod względem chloroformu. Mając zatem na uwadze powyższe, po oszacowaniu ryzyka narażenia zdrowia użytkowników pływalni stwierdzono należy, iż organ I instancji prawidłowo wydał decyzję nakazującą. Wyjaśniono przy tym, że skoro do dnia wydania decyzji organu II instancji decyzja PPIS w Bochni nie została wykonana, organ ustalił termin jej wykonania przed ponownym uruchomieniem w kolejnym sezonie kąpielowym.

Na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

a) art. 2 w związku z art. 11 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż obszar wodny tj. basen odkryty w Wiśniczu - Leksandrowej winien spełniać normy wynikające z Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie w wymagań jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach w sytuacji gdy przedmiotowy obszar wody nie jest pływalnią zaś "innym obiektem dysponującym niecką basenową o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m;

b) naruszenie przepisów prawa a to art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia na twierdzeniach nie znajdujących uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak określonych granicach sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny sprawy był bezsporny między stronami i w ocenie Sądu został ustalony w sposób prawidłowy. Istota sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy w stosunku do przedmiotowego basenu, który jest innym obiektem dysponującym nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m (dalej także jako: "inny obiekt") można stosować normy jakości wody przewidziane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Określając podstawę prawną niniejszego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności wskazać należy na ustawę z 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 714). Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, określa ona warunki bezpieczeństwa osób pływających, kąpiących się lub uprawiających sport lub rekreację na obszarach wodnych.

Obszarem wodnym, zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy wody śródlądowe w rozumieniu art. 19 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2625 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 295 i 412) oraz wody przybrzeżne w rozumieniu art. 26 tej ustawy, w pasie nieprzekraczającym jednej mili morskiej od linii brzegu, a także kąpielisko, miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, pływalnię oraz inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m.

W dalszych punktach art. 2 ustawa o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych podaje definicję miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli (pkt 6), kąpieliska (pkt 7) oraz pływalni (pkt 8). Pływalnią jest obiekt kryty lub odkryty, z wodą przepływową, przeznaczony do pływania lub kąpieli, posiadający co najmniej jedną nieckę basenową, z trwałym brzegiem i dnem, wyposażony w urządzenia sanitarne, szatnie i natryski.

Z powyższych definicji wynika, że "inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m" to odrębne obiekty od miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli, kąpielisk, czy pływalni.

Wymagania, jakim powinna odpowiadać woda w miejscach okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli oraz w kąpieliskach, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie nadzoru nad jakością wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli (Dz.U. z 2019 r., poz. 255).

Natomiast jeśli chodzi o pływalnię kwestię tę reguluje wydane na podstawie art. 11 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz.U. z 2022 r., poz. 1230).

Jednocześnie zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2023 r., poz. 338) Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami min. higieny środowiska oraz higieny wypoczynku i rekreacji - w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych. Zgodnie z art. 4 ww. ustawy do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących min. higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powietrza w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach. Artykuł 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazuje natomiast, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień.

Literalna wykładnia ww. przepisów prawa wskazuje, że norma wody dla "innych obiektów dysponujących nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m" nie została w prawie wprost określona. Organy obu instancji dostrzegając ten stan rzeczy, a jednocześnie realizując swoje ustawowe obowiązki z zakresu ochrony zdrowia i życia ludzkiego, przy szacowaniu ryzyka względem norm jakościowych wody na przedmiotowym basenie, posiłkowo odniosło się do norm z ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Sąd uznał działanie organów za prawidłowe.

Nadmienić trzeba, że przedmiotowy basen mimo, że nie odpowiada literalnej definicji pływalni, całkowicie pełni jej funkcję. Jest to obiekt składający się z niecki basenu dużego oraz brodzika dla dzieci. Niecka basenu dużego ma wymiary 20x50 m i jest pełnowymiarowym basenem przeznaczonym do kąpieli i pływania. Osoby korzystające z basenu zgodnie z przeznaczeniem, nierzadko zanurzają w nim całe ciało (także głowę) i niewątpliwie podczas pływania może dojść do napicia się wody z basenu.

Tymczasem niekwestionowany stan faktyczny sprawy wskazuje, że w każdym wykonanym badaniu jakości wody pobranej z dużej niecki stwierdzano przekroczenia względem normy określonej w ww. rozporządzeniu (mniejsze lub równe 0,03 mg/l), nadto kolejne badania jakości wody wykazywały pogorszenie jakości wody pod względem chloroformu w odniesieniu do pierwszego badania. I tak badanie z próbki z:

- 14 czerwca 2023 r. wykazało poziom chloroformu 0,042 mg/l +/- 0,013 (godz. 11.40) i 0,064 mg/l +/- 0,020 (godz. 11.51),

- 5 lipca 2023 r. wykazało poziom chloroformu 0,084 mg/l +/- 0,026 (godz. 8.18),

- 18 lipca 2023 r. wykazało poziom chloroformu 0,17 mg/l +/- 0,06 (godz. 7.19).

Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ uzasadnił negatywne skutki narażenia na wysokie stężenie chloroformu. Został on uznany przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (lARC) za przypuszczalnie kancerogenny dla człowieka (grupa 2B). Jest wchłaniany do organizmu człowieka drogą doustną, poprzez inhalację lub przez skórę, w przypadku długotrwałego narażenia i/lub wysokiego stężenia, może negatywnie oddziaływać na zdrowie. Chloroform jest głównym produktem ubocznym dezynfekcji wody podchlorynem sodu, przez co wymaga monitorowania w wodzie uzdatnianej tym środkiem. Stopień narażenia na negatywny wpływ chloroformu zależny jest od wielu innych czynników między innymi; rodzaju basenu (odkryty, kryty), czasu ekspozycji na czynnik narażenia, temperatury wody, temperatury otoczenia, a także uwarunkowań osobniczych osób korzystających z pływalni. Światowa Organizacja Zdrowia - WHO (w: Guideiines for Safe Recreationai-waterEnvironments, voi. 2: Swimming Poois, Spaś andSimiiar Recreationai-water Environments, 2000) na podstawie badań koncentracji THM (w tym chloroformu) w niecce, powietrzu nad niecką oraz we krwi osób pływających wskazała, iż narażenie przez inhalację jest niewielkie - ważniejszym czynnikiem narażenia jest spożycie wody oraz resorpcja przez skórę. Resorpcja THM poprzez skórę zależy od jej powierzchni, stężenia THM w wodzie i czasu ekspozycji - przy wysokich stężeniach i długim czasie narażenia na działanie chloroformu, może stwarzać zagrożenie dla zdrowia osób korzystających z obiektu.

Zatem w ocenie Sądu, organ sanitarny miał podstawy do przyjęcia, że stężenie chloroformu w wodzie przedmiotowego basenu, ponad pięciokrotnie przekraczające normę z rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (badanie z 18 lipca 2023 r.), stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia użytkowników.

Zasadnie też odniesiono się do normy jakości wody określonej w ww. rozporządzeniu, jako przyjętej za bezpieczną dla korzystających z basenu pełniącego funkcję typowej pływalni.

Sąd zauważa, że "inny obiekt dysponujący nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m", jakim jest basen w Wiśniczu - Leksandrowej, został objęty regulacjami ustawy o bezpieczeństwie osób przybywających na obszarach wodnych. Celem tej ustawy jest zapewnienie bezpieczeństwa osób pływających i kąpiących się w obszarach wodnych (art. 1 powołanej ustawy). Sam brak uregulowań wykonawczych co do norm wody stricte dla "innych obiektów", nie sprawia, że obiekty te są włączone spod reżimów bezpieczeństwa przewidzianych w tejże ustawie. Należy to raczej traktować jako lukę legislacyjną, która jednak przy założeniu racjonalności ustawodawcy nie może doprowadzić do paraliżu organów sanitarnych w przeciwdziałaniu istniejącego zagrożenia zdrowia ludzi.

W ocenie Sądu, z uwagi na nadrzędną wagę dobra w postaci zdrowia i życia ludzkiego, a także cel przepisów ustawy o bezpieczeństwie osób przybywających na obszarach wodnych i cyt. wyżej przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy należy przyjąć, że w tym konkretnym przypadku kontrolowanej sprawy, gdzie basen w Wiśniczu - Leksandrowej ma powierzchnię i funkcję typowej pływalni, wykładania funkcjonalna pozwala na przyjęcie norm rozporządzenia dotyczącego wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach. Podkreślić przy tym należy, że stężenie chloroformu w ostatnim badaniu ponad pięciokrotnie przewyższało stężenie uznane za dopuszczalne.

Sąd zauważa, że przychylenie się do stanowiska strony skarżącej doprowadziłby w kontrolowanym przypadku do wyjęcia przedmiotowego basenu spod realnej kontroli sanitarnej, w sposób mogący zagrażać zdrowiu ludzkiemu. Strona skarżąca nie wskazała bowiem jaka norma byłaby odpowiednia dla tego typu "innego obiektu". Nie kwestionowała przy tym podnoszonego przez organy zagrożenia wynikającego z kilkukrotnego przekroczonego stężenia chloroformu w wodzie basenu. Co więcej Sąd dopatrzył się wyraźnej niespójności w podejściu strony skarżącej do omawianych przepisów. Nie kwestionuje ona stosowania rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach do "innego obiektu" jakim jest przedmiotowy basen, a jedynie części zawartych w nim regulacji, tj. wymagań dotyczących jakości wody. Akta sprawy wskazują, że strona skarżąca zarządzając przedmiotowym basenem stosowała się do przepisów rozporządzenia. I tak:

- przedłożyła organowi inspekcji sanitarnej harmonogram badań, który z zastrzeżeniami został zaakceptowany (k. 25 akt. adm.) co odpowiada obowiązkowi określonemu § 3 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia;

- dokonywała i przedkładała organowi inspekcji sanitarnej regularnych badań wody doprowadzanej, w niecce brodzika i w niecce basenu dużego, co odpowiada parametrowi zawartemu w tabelach stanowiących załączniki do ww. rozporządzenia (k. 10, 26, 30 akt adm.), a także odpowiada obowiązkowi określonemu w § 3 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia;

- badania wody zostały przeprowadzane przez labolatorium posiadające akredytację Polskiego Centrum Akredytacji (k. 27,28,29,31,32,33,39,40,41 akt adm.), co odpowiada obowiązkowi określonemu w § 6 ust. 2 cyt. rozporządzenia.

Z powyższego wynika, że zarządzający basenem wybiórczo stosuje się do przepisów ww. rozporządzenia. Tym samym w pewien sposób potwierdza, że brak norm wykonawczych stricte dla "innych obiektów", przy zarządzaniu basenem takim jak w kontrolowanej sprawie, dla zapewnienia bezpieczeństwa sanitarnego ludzi, wywołuje potrzebę sięgnięcia do przepisów wykonawczych dotyczących pływalni.

Reasumując, w ocenie Sądu stanowisko organu inspekcji sanitarnej jest słuszne. Sąd nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.