Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1700/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32, 33, 34, 35
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2016r Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez spółkę [...]oraz [...] syndyka masy upadłości [...] od decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] oraz sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] - utrzymał w mocy decyzję [...] z dnia [...] grudnia 2015r, Nr [...]

W uzasadnieniu wskazał, że w trakcie postępowania odwoławczego postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...] zlecił [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu:

1. uzupełnienie dokumentacji o projekt zagospodarowania terenu sporządzony zgodnie z § 8 ust. 1 i 3 oraz 10 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.):

- projekt zagospodarowania terenu powinien zostać sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta), nie zaś na przezroczystej folii przyklejonej do krawędzi tej mapy,

- część rysunkowa projektu powinna określać orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata,

- na projekcie zagospodarowania terenu winien być określony, w sposób niebudzący wątpliwości, zakres (granice) projektowanej inwestycji oraz skala, w której została wykonana część rysunkowa projektu;

2. dostosowanie projektu budowlanego do zgodności z § 5 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego (...) powinny być ponumerowane;

3. opatrzenie zmian naniesionych w projekcie budowlanym podpisem projektanta i datą;

4. uzupełnienie dokumentacji o aktualne na dzień naniesionych zmian oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej wymagane art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego.

Przy piśmie z dnia 24 marca 2016 r., znak: [...] organ stopnia podstawowego przekazał stosowne wyjaśnienia i uzupełnienia.

Następnie Wojewoda [...] , pismem z dnia 1 kwietnia 2016r zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem oraz składania uwag i wyjaśnień.

Strony postępowania, w przypisanym terminie, zapoznały się z aktami sprawy, nie wnosząc żadnych nowych uwag w sprawie.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Wojewoda [...] stwierdził, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zatem zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli są spełnione wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ust. 1 ww. ustawy.

Organ odwoławczy ustalił, iż inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor[...] przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w myśl art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej) obejmujące działki inwestycyjne nr ewidencyjny [...],[...],[...],[...] (dawniej [...]),[...] z obrębu [...].

Organ odwoławczy wskazał, iż działka ew. nr [...] oraz część dz. nr ew. [...],[...],[...]z obrębu [...], na których planowana jest powyższa inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem G6.2 MNE, dla którego plan ustala jako przeznaczenie terenów: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna ekstensywna.

Z analizy wynika, iż przedłożony projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I uchwalonego uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Z dokumentacji nie wynika, aby projektowany budynek jednorodzinny naruszał ustalenia planu w zakresie: obowiązujących linii zabudowy, wysokości zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (70%, przy wymaganej min. 60%), wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy (20%), wskaźnika intensywności zabudowy (0,5), geometrii dachu.

Spełniony został również wymóg zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych, wg wskaźników zawartych w § 16 ust 8: dla funkcji mieszkalnej: 1 miejsce/l mieszkanie, nie mniej niż 1 miejsce/60m2 powierzchni użytkowej mieszkania (6 miejsc parkingowych).

Wojewoda [...] wyjaśnił, iż organ zatwierdzający projekt budowlany nie sprawdza prawidłowości konkretnych rozwiązań projektowych oraz zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, gdyż art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie daje mu takich uprawnień. Powyższy przepis pozwala jedynie na sprawdzenie zgodności z przepisami prawa w tym przepisami techniczno-budowlanymi projektu zagospodarowania terenu. Natomiast za zgodność projektu architektoniczno - budowlanego z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiada wyłącznie uprawniony i należący do izby samorządu zawodowego projektant. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4 Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (o ile jest ona wymagana), w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm.), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do projektu budowlanego, projektant jest obowiązany dołączyć stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ nie sprawdza czy oświadczenie jest zgodne z prawdą, ma natomiast obowiązek sprawdzenia, czy takie oświadczenie zostało przez projektanta dołączone. Wobec powyższego przyjąć należy, iż za rozwiązania zawarte w projekcie architektoniczno - budowlanym odpowiada jego autor. Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ustawy - Prawo budowlane stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (zob. art. 93 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane). Zgodnie zaś z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organem właściwym do kontroli legalności i prawidłowości wykonanych robót budowlanych jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Dopiero wykazanie w odpowiednim postępowaniu, że projektanci i sprawdzający w przedmiotowych oświadczeniach dopuścili się poświadczenia nieprawdy lub, że ich oświadczenia zostały sfałszowane, może ewentualnie stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

Zdaniem organu odwoławczego projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462), w szczególności § 12, 23.

Dalej Wojewoda [...]wskazał , iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zgodnie z przepisami prawa oraz orzecznictwem organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2013 r. II OSK 44/12).

Projekt budowlany zawiera wymagany prawem plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Projekt budowlany uzyskał uzgodnienie Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. opiniującego pozytywnie lokalizację sieci uzbrojenia terenu.

Ponadto inwestor przedłożył warunki techniczne zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzenia ścieków z projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego - pismo Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m. [...] SA z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] , warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., warunki przyłączenia do sieci gazowej - pismo [...] z dnia [...] lutego 2012 r.

Odnosząc się do zarzutu odwołania wyjaśnił, iż wymagane art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych winny być aktualne na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1224/14). Niemniej Inwestor przy piśmie z dnia 26 lutego 2016 r. złożył aktualne warunki przyłączenia do sieci gazowej - pismo [...] z dnia [...] lutego 2016 r. oraz warunki techniczne zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzenia ścieków z projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego - pismo

[...] SA z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...],

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 10 § 1 Kpa, poprzez niezawiadomienie stron o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do niego i składania wniosków, Wojewoda [...] stwierdził, iż naruszenie to ma miejsce wówczas, gdy uchybienie to uniemożliwiło stronie dokonanie konkretnych czynności procesowych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 431/12, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1317/08).

W analizowanym przypadku Wojewoda [...] nie stwierdził, aby którakolwiek ze stron postępowania została pozbawiona możliwości podjęcia konkretnych czynności procesowych, czym naruszone byłoby ich prawo do czynnego udziału w postępowaniu, w stopniu uzasadniającym zastosowanie przez tut. organ dyspozycji art. 138 § 2 Kpa. Wymaga podkreślenia, że stosownie do treści przepisu art. 73 § 1 Kpa strona ma prawo wglądu w akta sprawy na każdym etapie toczącego się postępowania, niezależnie od jakichkolwiek zawiadomień ze strony organów administracji publicznej. Wiedząc więc o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji strony miały wiedzę o prowadzonym postępowaniu dowodowym i bez przeszkód mogły zapoznać się z kompletną dokumentacją sprawy na każdym etapie jej załatwiania. Ustanowiony mocą unormowania art. 10 § 1 Kpa obowiązek umożliwienia stronom postępowania, przed wydaniem decyzji, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, nie może być w każdym przypadku utożsamiany z obowiązkiem organu do szczególnego zawiadomienia stron o przysługujących im uprawnieniach.

W ocenie Wojewody [...] w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw, aby uznać że brak tego rodzaju zawiadomienia jest uchybieniem uzasadniającym podjęcie rozstrzygnięcia kasacyjnego. Strony postępowania zostały poinformowane o przysługujących im prawach procesowych w piśmie Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...] zawiadamiającym o przystąpieniu do rozpatrzenia sprawy, w związku z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...]).

Zdaniem organu odwoławczego argumentem, który nie zasługuje na uwzględnienie jest zarzut dotyczący braku dostępu projektowanej inwestycji do drogi publicznej.

Wojewoda [...] wyjaśnił, że ustawa Prawo budowlane nie reguluje wprost zagadnienia dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej. Prawna przesłanka dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej, jako warunek udzielenia pozwolenia na budowę wynika bowiem z definicji działki budowlanej oraz definicji dostępu do drogi publicznej, zawartych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 12 i 14 ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć: "bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej".

Teren inwestycji objęty kwestionowanym rozstrzygnięciem (działka nr ew. [...] obręb [...]) posiada dostęp do drogi publicznej zarówno poprzez ustanowioną służebność gruntową przejazdu i przechodu, jak również za pośrednictwem drogi wewnętrznej. Z projektu wynika, że obsługa komunikacyjna projektowanej inwestycji odbywa się od ul. [...] poprzez nieruchomości oznaczone numerami ewidencyjnymi [...][...],[...] i [...] obręb [...].

W odniesieniu do działki nr ew. [...], objętej księgą wieczystą [...], inwestorowi, jako właścicielowi działki nr ew. [...] przysługuje służebność przejazdu i przechodu.

W stosunku do działki nr ew. [...] , inwestor przedstawił oświadczenie [...] z dnia [...] października 2013 r., z którego wynika, że [...] ma prawo przejścia i przejazdu na dzierżawionej przez Spółdzielnię nieruchomości - działce nr ew. [...] z obrębu [...], na całej długości i szerokości.

Z treści księgi wieczystej Nr [...] wynika, iż na dzień wydawania kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę, każdoczesnemu właścicielowi m.in. działki nr [...] (inwestycyjnej) przysługuje na działkach nr ew. [...] i [...] nieodpłatna służebność gruntowa polegająca na prawie dojścia, dojazdu i przeprowadzenia mediów od ul. [...] . Organ odwoławczy wyjaśnił również, że działki nr ew. [...] i [...] obręb [...] wydzielone na rysunku planu (stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I), liniami rozgraniczającymi, przeznaczone zostały pod drogę publiczną.

Wojewoda [...] podkreślił, iż ustanowione na rzecz działki inwestycyjnej służebności gruntowe przejazdu i przechodu są prawnie obowiązujące i właściciel nieruchomości władnącej (nr ew. [...]) posiada wszelkie prawne możliwości jej wykonania i egzekwowania. Natomiast okoliczności faktyczne związane z wykonaniem służebności, mają charakter cywilnoprawny (roszczenia związane z egzekwowaniem wykonania służebności) i pozostają poza płaszczyzną administracyjnoprawną, a zatem poza zakresem niniejszego postępowania.

Powyższe ustalenia zdaniem organu odwoławczego wskazują, że nieruchomość objęta inwestycją ma prawnie zapewniony dojazd do drogi publicznej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł syndyk masy upadłości [...].

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów procesowych tj. art. 7; art. 11; art. 77 § 1; art. 80 oraz 107 § 3 KPA poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich okoliczności faktycznych oraz argumentów prawnych podniesionych przez stronę skarżącą w odwołaniu od decyzji Prezydenta m[...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015.

Skarżący wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. wniósł o uchylenie w całości decyzji Wojewody [...] o nr [...] oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarga syndyka została podtrzymana przez Zarządcę Tymczasowego [...] , który w piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2017r podniósł przede wszystkim zarzut braku dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

W postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpatruje sprawę w świetle art. 32, art. 33, art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm. ) i w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda [...] w sposób prawidłowy rozpatrzył sprawę wniosku pozwolenia na budowę w świetle powołanych wyżej przepisów.

Organ prawidłowo ustalił, iż inwestor spełnił wszystkie obowiązki wymagane przez przepisy prawa budowlanego.

Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia.

Z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego wynika, że organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza jedynie:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Prawidłowe są ustalenia organu dotyczące zgodności projektowanego przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I uchwalonego uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] października 2008 r.

Działka nr ew. nr [...] oraz część dz. nr ew. [...],[...],[...] z obrębu [...], na których planowana jest powyższa inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] , dla którego plan ustala jako przeznaczenie terenów: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna ekstensywna.

Z dokumentacji nie wynika, aby projektowany budynek jednorodzinny naruszał ustalenia planu w zakresie: obowiązujących linii zabudowy, wysokości zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (70%, przy wymaganej min. 60%), wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy (20%), wskaźnika intensywności zabudowy (0,5), geometrii dachu.

Spełniony został również wymóg zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych, wg wskaźników zawartych w § 16 ust 8: dla funkcji mieszkalnej: 1 miejsce/l mieszkanie, nie mniej niż 1 miejsce/60m2 powierzchni użytkowej mieszkania (6 miejsc parkingowych).

Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462), w szczególności § 12, 23.

Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Wbrew zarzutom skarżącego Wojewoda [...] nie dopuści się naruszenia przepisów postępowania , które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarżący zarzucając decyzji Wojewody [...] naruszenie przepisów postępowania ograniczył się w istocie wyłącznie do stwierdzenia, iż Wojewoda [...] nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Prezydenta m. [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. udzielającej pozwolenia na budowę.

Jednakże w odwołaniu od decyzji Prezydenta m. [...] zostały podniesione kwestie i zagadnienia pozostające poza zakresem postępowania administracyjnego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

Mianowicie skarżący w odwołaniu zarzucił , iż organ pierwszej instancji nie uwzględnił wniosków o zobowiązanie inwestora do:

- ponoszenia proporcjonalnych kosztów eksploatacyjnych przepompowni,

- ponoszenia kosztów eksploatacji drogi i chodnika na działce nr [...],

- zobowiązania Inwestora do ewentualnych napraw dróg,

- ponoszenie proporcjonalnych opłat za użytkowanie gruntu (działki nr [...] i [...]),

- uzgodnienia z użytkownikami budynków przy ul[...] terminów wejścia w celu realizacji przyłącza.

Kwestie te w ogóle nie należą do przedmiotu rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę.

Tym samym kwestie te pozostawały poza zakresem oceny i rozstrzygnięcia organów obydwu instancji.

W treści odwołania podniesiono również kwestię braku dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej.

Zarzut skargi dotyczący braku odniesienia się do tej kwestii jest niezasadny gdyż zagadnienie to organ odwoławczy wyjaśnił na stronie 5 uzasadnienia skarżonej decyzji.

Zgodzić należy się z wyjaśnieniami Wojewody [...] , iż teren inwestycji ( działka nr [...] ) posiada dostęp do drogi publicznej ulicy [...] zarówno przez drogę wewnętrzną ulicę [...] , jak i przez odpowiednie służebności gruntowe tj. służebność pasem gruntu szerokości 4.5m na dawnej działce nr ew. [...] ( obecnie działki nr ew. [...] i nr ew. [...] i nr ew. [...] – ustanowioną aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 2001r. Rep. A nr [...] , która sama w sobie zapewnia już dostęp działki nr ew. [...] do drogi publicznej ulicy [...] .

Z projektu wynika, że obsługa komunikacyjna projektowanej inwestycji odbywa się od ul. [...] poprzez nieruchomości oznaczone numerami ewidencyjnymi [...],[...],[...] i [...] obręb [...].

W odniesieniu do działki nr ew. [...], objętej księgą wieczystą nr [...], inwestorowi, jako właścicielowi działki nr ew. [...] przysługuje służebność przejazdu i przechodu - ustanowiona aktem notarialnym z dnia [...] lipca 2008r, Rep. A nr [...] . Inwestorowi przysługuje także służebność gruntowa na działkach nr ew. [...] i [...] – ustanowiona aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 2002r, Rep. A nr [...].

W stosunku do działki nr ew. [...], inwestor przedstawił oświadczenie [...] z dnia [...] października 2013 r., z którego wynika, że [...] ma prawo przejścia i przejazdu na dzierżawionej przez Spółdzielnię nieruchomości - działce nr ew. [...] z obrębu [...], na całej długości i szerokości.

Późniejsze oświadczenie Zarządcy Tymczasowego [...] z dnia 6 czerwca 2017r pozostaje bez znaczenia w sprawie bowiem sąd administracyjny dokonuje kontroli prawnej zaskarżonej decyzji według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili jej wydania.

Ulica [...] jest drogą wewnętrzną z której korzystają między innymi członkowie [...] . Zgodnie z postanowieniami obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I uchwalonego uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] października 2008r - działki ewidencyjne stanowiące ulicę [...] zostały przeznaczone pod drogę publiczną – gminną ( § 33 pkt. 16 planu ).

Argumentacja skarżącej zawarta w piśmie z dnia 7 czerwca 2017r jest nietrafna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja Wojewody [...] nie została wydana z naruszeniem zarzucanych przez skarżącą przepisów postępowania. Tym bardziej organ odwoławczy nie dopuścił się naruszeń mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności wskazujące, iż prawidłowe - tj. z punktu widzenia podstaw faktycznych i prawnych - rozstrzygnięcie sprawy powinno być inne niż w rzeczywistości zapadło.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.