Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 787/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziego bez rozpoznania


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 9 marca 2017 r. Sąd pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania – k. 124.

Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. – k. 135. 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem [...] r.

W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej – k. 137.

Na wezwanie Sądu w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył zaświadczenie lekarskie nr [...]z dnia [...] r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. z powodu choroby nr statystyczny nr[...] . Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu [...] r. – k. 141.

Ponadto nadesłał on pismo z dnia [...]r. w którym wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby nie mógł on chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy pełnomocnik skarżącego mógł rozpocząć chodzenie po [...] ( co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma ). Oprócz [...]pełnomocnik doznał też [...], co może poświadczyć odpowiedni [...] – k. 142.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od[...] r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu [...] r.

Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie pełnomocnik odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po dniu [...] r. ( w okresie wskazywanym w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim ) – w dniu [...] r. ( k. 115 akt ). Również przedmiotowe zarządzenie z dnia [...]r. zostało odebrane przez niego w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. – k. 135.

Oznacza to, że choroba wskazywana w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała osobistego odbierania, ale również nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tutejszego Sądu.

Z tego powodu w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego ( którego działania są działaniami strony, którą reprezentuje ) nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 9 marca 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.