Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 423/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 417/23 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 19 czerwca 2023 r., nr SKO-432/2/23 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 417/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę T. w B. (dalej: Towarzystwo, skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 19 czerwca 2023 r., nr SKO-432/2/23 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie, pomimo wezwania Towarzystwa do jego uiszczenia.

Na powyższe postanowienie, pismem z 3 sierpnia 2024 r., Towarzystwo złożyło zażalenie, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia ewentualnie

o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. Skarżący wskazał, że podstawę prawną niniejszego zażalenia stanowi art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zdaniem Towarzystwa, sąd rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wziął pod uwagę jego złej sytuacji majątkowej w konsekwencji czego wydał postanowienie o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.

W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z 15 lutego 2024 r. sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie zgadzając się z zarządzeniem wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt III FZ 155/24. W konsekwencji powyższego zarządzenie z 15 lutego 2024 r. stało się prawomocne. Pismem z 23 maja 2024 r. Towarzystwo zostało wezwane do wykonania ww. zarządzenia, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 maja 2024 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał

z dniem 4 czerwca 2024 r. W zakreślonym terminie Towarzystwo nie uiściło wpisu od skargi. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie

art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadności tego rozstrzygnięcia nie może podważyć argument odnoszący się do złej sytuacji majątkowej skarżącego, bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. nakazuje odrzucić skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, bez względu na przyczynę jego nieuiszczenia.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184

w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.