Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 182/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. sprawy ze skargi "A" w Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z informacją uzyskaną od mieszkańców budynku mieszkalnego położonego w R. przy [...], administrowanego przez "A" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dnia [...] r. przeprowadził kontrolę ww. budynku. W jej trakcie nie stwierdzono uszkodzeń elementów konstrukcyjnych budynku. Ustalono jednak, iż otwory rewizyjne zbiornika bezodpływowego i studni kanalizacji są niewłaściwie zabezpieczone. Organ zwrócił uwagę, iż w protokole z okresowego przeglądu przewodów dymowych zostały zawarte zalecenia w zakresie konieczności konserwacji i naprawy ich konstrukcji.

Pismem z dnia [...] r. "A" poinformowała organ, iż część zaleceń zostało już zrealizowanych, część jest zaś w trakcie realizacji.

Z kolejnych opinii kominiarskich (z dnia [...] r.) wynika zaś, iż konieczne jest wykonanie robót tynkarskich na kominach oraz zainstalowanie odpowiedniego wkładu kominowego. Opinie te zawierają również zalecenia co do spalania w kotłach centralnego ogrzewania. Jak wynika z akt sprawy, największym zagrożeniem jest przewód kominowy dymny wykorzystywany do ogrzewania mieszkania, którego najemcą jest A. K. Dwukrotnie dochodziło tam do zapłonu sadzy w kanałach dymnych.

W związku z powyższymi ustaleniami dnia [...] r. PINB w R. wszczął postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...] w R. Dnia [...] r. zostały zaś przeprowadzone kolejne oględziny. Sporządzono również szczegółową dokumentację fotograficzną. Jak wynika z protokołu oględzin stwierdzono liczne uszkodzenia dachu budynku. Niezależnie od tego cztery przewody kominowe (głowice) są nieszczelne a jeden z kanałów wentylacyjnych jest wykorzystywany jako dymowy. W oględzinach brał udział również mistrz kominiarski.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] PINB w R. działając na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zobowiązał "A" w R. do wykonania robót w budynkach położonych przy ul. [...] polegających na:

- uszczelnieniu wszystkich przewodów kominowych dymowych wkładami ze stali kwaso-żaroodpornej,

- uszczelnieniu wszystkich przewodów kominowych wentylacyjnych wkładami elastycznymi aluminiowymi,

- remoncie schodów zewnętrznych,

- remoncie konstrukcji drewnianej więźby dachu i podbitki okapu (strona zachodnia),

- remoncie pokrycia połaci dachu (strona zachodnia i północna),

-usunięciu odspojonych tynków i wykonanie nowych tynków (elewacja zachodnia).

Do wykonania tych robót wyznaczony został termin do dnia [...] r.

Do czasu usunięcia nieprawidłowości związanych z nieszczelnością kanałów kominowych zobowiązano zarządcę budynku do zakazania użytkowania wskazanych kominów dymowych i pieców na paliwa stałe.

W uzasadnieniu organ administracji wskazał, iż wskazane uchybienia stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców. Konieczne było zatem zastosowanie rozwiązania przewidzianego w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Odwołanie od tej decyzji złożyła "A". Uznała ona, iż decyzja jest dla niej krzywdząca. Spółdzielnia nie ponosi bowiem winy za zaistniały stan techniczny przewodów kominowych ponosi jeden z mieszkańców A. K. Wielokrotnie był wzywany do zainstalowania w kominie wkładu kwasoodpornego, ale tego nie wykonał.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał skarżoną decyzję w mocy. Uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki przewidziane w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wskazał, iż prawidłowo ustalono również adresata obowiązków. Organ nadzoru budowlanego nie bada bezpośrednich przyczyn złego stanu budynków. Okoliczność, że sprawcą jest jeden z najemców może wywierać jedynie skutki w sferze prawa cywilnego.

Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyła "A". Domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła organowi administracji naruszenie art. 66 pkt 2 i 3 oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy prawo budowlane. W uzasadnieniu podniosło argumentację tożsamą jak wcześniej przytoczona w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

W trakcie rozprawy przed Sądem pełnomocnik skarżącej zmodyfikował skargę w ten sposób, iż ograniczył ją do obowiązków odnoszących się do mieszkania lokatora A. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku

W rozstrzyganej sprawie ustalenia faktyczne oraz niezbędność podjęcia robót, o których mowa w wyżej wymienionym przepisie nie są sporne.

Skarżąca kwestionuje jednak, iż powyższe obowiązki zostały nałożone na "A" jako administratora budynku. W jej ocenie winny one zostać nałożone na jednego z lokatorów, A. K., którego działania doprowadziły do złego stanu przewodów kominowych.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie adresat obowiązków, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane został określony prawidłowo.

Budynki położone przy ul. [...] w R. są budynkami wielolokalowymi. A. K. jest lokatorem jednego ze znajdujących się tam mieszkań. Nie można więc nakazać mu dokonywania robót budowlanych w odniesieniu do części wspólnej budynku, do którego tenże lokator żadnych praw nie posiada. Zasadne jest zaś nałożenie powyższego obowiązku na skarżącą, która jest zarządcą budynku. Jak stwierdził WSA w Łodzi w wyroku z dnia 6 listopada 2015 r. (II SA/Łd 484/15 – za www.orzeczania.nsa.gov.pl) "adresatem nakazów przewidzianych w art. 66 p.b., może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Kominy i przewody instalacji wentylacji grawitacyjnej należą do części wspólnej budynku i żaden właściciel wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nie ma indywidualnego tytułu prawnego do komina czy kanału kominowego. Sam fakt korzystania z takiego komina czy kanału kominowego przez właściciela wyodrębnionego lokalu nie przesądza przynależności do tego lokalu w znaczeniu prawnym". Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 2017 r. (II OSK 1001/15) stwierdził zaś, iż "o tym na kogo zostaną nałożone obowiązki wynikające z art. 66 p.b. zależy od tego, jaki jest charakter tych obowiązków, czy dotyczą nieruchomości wspólnej, o której stanowi ust. 2 art. 3 u.w.l., czy też dotyczą lokali, a więc tych części budynku i urządzeń, które służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali".

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje przytoczone wyżej tezy. Organy nadzoru budowlanego nie mogły nałożyć na A. K. obowiązków związanych z remontem przewodów kominowych w budynku wielolokalowym. Jeśli stan tej części budynku jest spowodowany zawinionym działaniem najemcy, wówczas skarżąca może dochodzić od niego stosownego odszkodowania na podstawie przepisów prawa prywatnego.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.