Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SO/Op 11/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. K. z dnia 5 lipca 2011r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt II SO/Op 11/11 o oddaleniu wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 9 września 2010r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek R. K. o wyłączenie od orzekania sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w sprawie z jej skargi o sygn. akt II SO/Gl 21/10. Odpis powyższego zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 28 czerwca 2011r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej.

Pismem z dnia 5 lipca 2011r., wniesionym do tut. Sądu za pośrednictwem poczty, w dniu 5 lipca 2011r. (data stempla pocztowego), określonym jako zażalenie na postanowienie z dnia 17 czerwca 2011r. w przedmiocie wyłączenia sędziów, skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do sądu, który nie będzie od niej wymagał opłat. W dalszej części zażalenia podniosła, że nie stać jej na ponoszenie opłat z uwagi na niskie dochody i konieczność spłaty zaciągniętego kredytu. Zażądała przekazania sprawy do sądu, w którym nie będzie się wymagać od niej opłat.

W dniu 8 lipca 2011r. wezwano skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, a wobec uchybienia przez R. K. terminu siedmiu dni do odesłania wypełnionego formularza, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2011r. (sygn. akt II SO/Op 11/11), pozostawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Następnie, na skutek prośby wnioskodawczyni zawartej w piśmie z dnia 12 sierpnia 2011r., tut. Sąd w dniu 14 października 2011r. przywrócił R. K. termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, postanowieniem z dnia 22 listopada 2011r. (sygn. akt II SO/Op 11/11). Odpis orzeczenia tej treści wraz z uzasadnieniem, został doręczony osobiście wnioskodawczyni, w 28 listopada 2011r.

W dniu 13 grudnia 2011r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zarządził wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt II SO/Op 11/11, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 19 grudnia 2011r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu 7 dni, zażalenie nie zostało opłacone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się m.in. koszty sądowe (art. 205 § 1 P.p.s.a.), a koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast, w myśl 212 § 1 P.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Wpis stosunkowy lub stały, pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Do pism, o których mowa w art. 230 § 1, należy zażalenie. W sprawach zaś, w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.).

W art. 233 P.p.s.a. zawarto delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 złotych.

Stosownie zatem do regulacji art. 214 § 1 i § 2 oraz art. 219 § 1 P.p.s.a., obowiązkiem skarżącej przy wniesieniu zażalenia było uiszczenie wpisu od zażalenia, wynoszącego 100 złotych. Skoro wpis ten nie został przez skarżącą uiszczony przy wniesieniu do Sądu zażalenia, a postępowanie z wniosku R. K. o zwolnienie od kosztów sądowych, zakończyło się odmową przyznania jej prawa pomocy, to Przewodniczący wezwał skarżącą, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia uiściła wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Wezwanie o takiej treści zostało doręczone skarżącej, do rąk dorosłego domownika A. K. – mężowi skarżącej, w dniu 19 grudnia 2011r., a zatem miał w tej sytuacji zastosowanie tzw. tryb zastępczy doręczenia uregulowany w art. 72 § 1 P.p.s.a., stosownie do którego, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności liczony kalendarzowo upłynął zatem w dniu 26 grudnia 2011r. Ponieważ dzień 26 grudnia 2011r. jako drugi dzień Bożego Narodzenia, jest w myśl art. 1 pkt 1 lit. m) ustawy z dnia 18 stycznia 1951r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) dniem ustawowo wolnym od pracy, to termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 27 grudnia 2011r. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 P.p.s.a, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy.

W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie natomiast z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., właściwym do odrzucenia na posiedzeniu niejawnym zażalenia wniesionego po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego, jak również zażalenia, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, jest wojewódzki sąd administracyjny.

W tych okolicznościach sprawy, wobec nieopłacenia zażalenia przez skarżącą, zażalenie to podlegało odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na mocy przywołanych powyżej przepisów P.p.s.a.