Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 499/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 210 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2023 poz 519
law: Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j.)
article: art. 6-11, 35-37
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman, Asesor WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym 19 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Postępowanie przed organem.

Przedmiotem skargi L. J., obywatelki U. (dalej: skarżąca, strona), jest bezczynność przez Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Z akt sprawy wynika, że strona wnioskiem z 10 lutego 2023 r., nadanym za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wniosek wpłynął do organu 14 lutego 2023 r.

Pismem z 6 listopada 2023 r. strona skierowała ponaglenie do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców.

Pismem z 30 listopada 2023 r. organ wezwał stronę do osobistego stawiennictwa na 8 stycznia 2024 r., do złożenia odcisków linii papilarnych oraz do doręczenia dokumentów na potwierdzenie danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia.

Pismem z 30 listopada 2023 r., Wojewoda wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Komendanta Nadodrzańskiego Oddziału Straży Granicznej o przekazanie informacji czy wjazd i pobyt cudzoziemca stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Pismem z 30 listopada 2023 r. organ wystąpił do Komendanta Placówki Straży Granicznej Wrocław-Strachowice z wnioskiem i udostępnienie informacji granicznej.

Pismem z 27 listopada 2023 r., które wpłynęło do Wojewody 28 listopada 2023 r., strona skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu.

Postępowanie przed Sądem.

14 grudnia 2023 r. r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE

W skardze wniesiono o:

1. zobowiązanie Wojewody do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi

2. dokonanie kontroli przewlekłości postępowania,

3. wymierzenie organowi grzywny,

4. zasądzenie sumy pieniężnej (wniosek sformułowano w uzasadnieniu skargi),

5. zasądzenie kosztów postępowania.

Strona zarzuciła organowi, że mimo upływu ustawowych terminów i złożonego ponaglenia jej sprawa pozostaje niezałatwiona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Organ opisał przebieg postępowania od dnia jego zainicjowania złożonym wnioskiem do dnia wpływu do organu skargi skierowanej do WSA. Wskazał również, że 15 kwietnia 2022 r. weszła w życie ustawa z 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 830) zgodnie z którą od 15 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r., następnie przedłużonym do 4 marca 2024 r., został zawieszony bieg terminów załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (w pkt. 1 art. 3 § 2 p.p.s.a. zawarto przypadek decyzji administracyjnych). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Na tej podstawie Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w ww. trybie.

Specyfika postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE wymaga złożenia przez zainteresowanego osobiście na formularzu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt wraz ze stosownymi załącznikami w myśl art. 219 ust. 1 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2023 r., poz. 519, ze zm.; dalej: u.c.). Jako, że organ administracji zobowiązany jest do dokonania konsultacji z innymi organami (komendant oddziału Straży Granicznej, komendant wojewódzki Policji, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także konsul właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania cudzoziemca za granicą lub inny organ) przed wydaniem decyzji, a ww. organy mają termin na udzielenie informacji od 30 do 60 dni (art. 207 ust. 4 i 5 w zw. z art. 223 ww. ustawy), to należy tę okoliczność zasadniczo uwzględnić w ocenie bezczynności lub przewlekłości działania organu. Należy jednak mieć jednak na uwadze, że obowiązek konsultacji nie występuje w odniesieniu do cudzoziemca, który w dniu złożenia wniosku nie ukończył 13. roku życia, co miało miejsce w postępowania zainicjowanym wnioskiem skarżącej.

Odnotować należy, że 29 stycznia 2022 r. weszła w życie ustawa z 17 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 91; dalej: ustawa zmieniająca).

Na jej mocy nadano nowe brzmienie art. 210 u.c., którego zmienione zapisy stanowią, że decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy (ust. 1). Natomiast termin na wydanie decyzji (ust. 2), biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń:

– cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały osobiście lub nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

– cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

– cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2, lub upłynął bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a.

Konkludując, na mocy przywołanych przepisów, począwszy od 29 stycznia 2022 r., ustawodawca na nowo ukształtował sposób liczenia terminu na wydanie decyzji.

W sprawie będącej przedmiotem skargi wniosek został złożony przez stronę 14 lutego 2023 r., a więc już po wejściu w życie zmian do art. 210 u.c.

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. posługuje się odrębnymi sformułowaniami: "bezczynność" i "przewlekłe prowadzenie postępowania", zatem odwołując się do jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni synonimicznej, zgodnie z którą różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia) należy uznać, że mamy do czynienia z różnymi sytuacjami.

Jak stanowi w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, ze zm. - dalej: k.p.a.), bezczynność oznacza, że nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z kolei gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy mamy do czynienia z przewlekłością.

W konkretnym przypadku mogą wystąpić jednocześnie obie postacie opieszałości. Gdy organ prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny, niesprawny – "przewlekłość", a w związku z tym nie dotrzymuje terminów załatwienia sprawy zakreślonych w art. 35 k.p.a., bez jednoczesnego dochowania aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a. – "bezczynność" (zob. wyrok NSA z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II OSK 3141/14).

Należy podkreślić, że strona zarzucając organowi bezczynność, nie sformułowała zarzutów dotyczących przewlekłego prowadzenia postępowania.

W świetle powyższego przedmiotem oceny Sądu w wyrokowanej sprawie było to, czy organ pozostawał w sprawie bezczynny niezałatwiając sprawy w terminie określonym w art. 210 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach.

Przechodząc do oceny przebiegu postępowania w ramach podniesionego zarzutu bezczynności to wyjaśnić należy, że przedmiotem wyrokowania Sądu jest ocena prowadzenia przez organ postępowania od dnia jego zainicjowania wnioskiem strony do dnia złożenia skargi do Sądu na bezczynność Wojewody. Wniosek został złożony za pośrednictwem poczty 14 lutego 2023 r., a wnioskodawczyni nie stawiła się następnie osobiście z własnej inicjatywy. Zatem nie rozpoczął w tym dniu biegu 6 miesięczny termin wynikający z art. 210 ust. 1 u.c. Dostrzec należy, że organ nie wykonywał spoczywającego na nim obowiązku prowadzenia postępowania, w tym przypadku w szczególności wezwania strony do osobistego stawiennictwa, złożenia odcisków linii papilarnych oraz złożenia koniecznych dokumentów. Takie działanie organu może świadczyć o przewlekłym prowadzeniu postępowania, bowiem przewlekłym jest postępowanie jeżeli jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Jeszcze raz podkreślić jednak należy, że w skardze nie sformułowano takiego zarzutu. Ta pasywna postawa organu została przełamana ponagleniem złożonym przez stronę 6 listopada 2023 r. Dopiero instrument prawny, z którego zdecydowała się skorzystać strona, zdyscyplinował organ do skierowania do strony stosownego pisma z 30 listopada 2023 r., którym wezwano skarżącą do osobistego stawiennictwa 8 stycznia 2024 r., do złożenia odcisków linii papilarnych oraz do doręczenia dokumentów na potwierdzenie danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia. Należy jeszcze raz przypomnieć, że termin 6 miesięcy na załatwienie sprawy biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie ze zdarzeń wymienionych w art. 210 ust. 2 u.c. Skoro w okolicznościach wyrokowanej sprawy 6 miesięczny termin do załatwienia sprawy nie rozpoczął swojego biegu do dnia złożenia skargi, to organ niezałatwiając sprawy nie mógł uchybić temu terminowi, tj. nie pozostawał bezczynny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie dlatego - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę w całości.