Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 597/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Świadczenie socjalne
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1-2
journal: Dz.U. 2024 poz 1267
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.)
article: art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 4, art. 6 pkt 16, art, 8 ust. 1 pkt 1, ust. 3-4, art. 98, art. 104 ust. 4, art. 106 ust. 4, art. 107 ust. 1, 4a, 5, 5b, art. 109
journal: Dz.U. 2023 poz 901
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Elżbieta Polody po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 29 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 04.08.2021 roku, nr [...] Wójt Gminy [...] przyznał R. K. zasiłek okresowy w wysokości [...] zł miesięcznie w okresie od 1.08.2021 roku do 31.10.2021 roku. Przedmiotowe świadczenie zostało przyznane z powodu bezrobocia.

Decyzją z dnia 04.08.2021 roku, nr [...] przyznano R. K. świadczenie pieniężne w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zakup posiłku lub żywności w okresie od 1.08.2021 roku do dnia 31.10.2021 roku.

Pismem z dnia 16.03.2023 roku organ pomocy społecznej wszczął z urzędu postępowanie dotyczące uznania za nienależnie pobrane: zasiłku okresowego w wysokości [...] zł oraz świadczenia pieniężnego w kwocie [...]zł przyznanego tytułem zasiłku celowego na żywność wypłaconych za październik 2021 roku.

Decyzja z dnia 11.04.2023 roku, nr [...] Wójt Gminy [...]: I. orzekł, że świadczenia wypłacone za miesiąc październik 2021 roku (świadczenie pieniężne na zakup żywności w kwocie [...]zł, zasiłek okresowy w kwocie [...]zł) – łącznie [...] zł są świadczeniami nienależnie pobranymi – zgodnie z art. 6 ust 16 ustawy o pomocy społecznej; II. ustalił zwrot nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej tzn. świadczenia pieniężnego na zakup żywności w wysokości [...] zł oraz zasiłku okresowego w wysokości [...] zł – łączna kwota świadczeń [...] zł wypłaconych za październik 2021 roku – zgodnie z art. 98 ustawy o pomocy społecznej; III. orzekł zwrot nienależnie pobranych świadczeń w łącznej kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu Ośrodek Pomocy Społecznej w K. na podstawie posiadanych dokumentów czyli informacji otrzymanych z Urzędu Skarbowego z dnia 11.04.2022 roku o wysokości dochodu R. K. za rok 2021 roku oraz jej wyjaśnienia z dnia 11.05.2022 roku uznał, że pracowała ona od 6 do 25.09.2021 roku w H. i osiągnęła przychód z tego tytułu w wysokości [...] zł, o czym nie poinformowała ośrodka zgodnie z art. 109 ustawy o pomocy społecznej. Przeprowadzony 05.04.2021 roku wywiad środowiskowy pozwolił ustalić, że prowadziła wówczas jednoosobowe gospodarstwo domowe, mieszkała z mamą i bratem, którzy gospodarowali oddzielnie, a od 2023 roku R. K. pracował nie ujawniając miejsca pracy ani zarobków. W opinii organu świadczenia przyznane decyzjami z dnia 04.08.2021 roku, były świadczeniami nienależnie pobranymi w myśl art. 98 ustawy o pomocy społecznej i podlegały zwrotowi.

Pismem z dnia 04.05.2024 r. R. K. wniosła odwołanie wskazując na niewłaściwe ustalenie, iż w sprawie mamy do czynienia z nienależnie pobranym świadczeniem i nie miała obowiązku informować o uzyskanym dochodzie organu pomocy społecznej.

Decyzją z 29.05.2024 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 i orzekło zwrot nienależnie pobranego świadczenia w łącznej kwocie [...]zł na konto OPS w K. nr [...], w terminie 30 dni od daty ostateczności decyzji, 2. w pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia 11.04.2023 roku.

W ocenie organu odwoławczego R. K. nie dopełniła obowiązku "niezwłocznego poinformowania" organu o zmianie sytuacji dochodowej osób korzystających ze świadczeń z pomocy społecznej. Jak podała w trakcie postępowania dotyczącego zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, podjęła pracę zarobkową w H. w okresie od 6.09.2021 roku do 25.09.2021 roku. W wyjaśnieniach z dnia 9.05.2022 roku R. K. oświadczyła, iż "nie czuje się winna, że nie poinformowała OPS, że kosztem zrujnowanego zdrowia zarobiłam pieniądze, które pozwoliły mi przeżyć i zaspokoić podstawowe potrzeby, m. in. zrobić remont, naprawić dach, wymienić ogrzewanie, zwłaszcza że nie miały żadnego wpływu na zmianę mojej sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej o czym mówi art. 109 ustawy o pomocy społecznej".

W ocenie Kolegium powyższe oświadczenie wskazywało na działanie celowe, a tym samym w sprawie mieliśmy do czynienia ze świadczeniem nienależnie pobranym. W tym samym czasie toczyło się postępowanie dotyczące orzeczenia o niepełnosprawności. R. K. potwierdziła zapoznanie się z treścią przeprowadzonego wywiadu środowiskowego w dniu 04.08.2021 roku, oświadczając, że podane w nim informacje są zgodne z prawdą, składając pod takim oświadczeniem swój podpis. O fakcie uzyskiwania dochodu nie poinformowała także organów w okresie późniejszym, występując o kolejne świadczenia. W tym przypadku świadomie zatajając informację o uzyskiwanych okresowo dochodach i wprowadzając organ w błąd co do swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Dla prawidłowego ustalenia istnienia obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia decydujące znaczenie miała świadomość osoby lub osób pobierających świadczenie. W sprawie brak było podstaw do umniejszenia kwoty dochodu o koszty utrzymania w H. i koszty transportu.

Pismem z dnia 22 lipca 2024 r. R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29.05.2024 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 11.04.2023 roku, nr [...]

Skarżąca zarzuciła organom naruszenie przepisów art. 6 ust 16; art. 8 ust 3; art. 98 oraz art. 109 ustawy o pomocy społecznej, a ponadto art 107 § 1 i 3 k.p.a. Ponadto skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wójt Gminy [...] chaotyczne i mieszając różne wątki, bez jakiegokolwiek odniesienia do przytoczonych przez skarżącą argumentów i wskazanych przepisów pominął przepisy art. 8 ust 11 i 12 ustawy o pomocy społecznej.

Kolegium powołało się na wywiad środowiskowy z dnia 26.09.2021 roku, mimo, że taki w ogóle nie był przeprowadzany, a także na ocenę o dochodzie utraconym o czym miał świadczyć krótkotrwały charakter pracy zamiast odnieść się do art 8 ust 3 ustawy o pomocy społecznej. SKO nieprawidłowo uznało, że skarżąca wykonywała prace dorywcze kiedy zatrudniona była na umowę o pracę oraz że we wrześniu 2021 r dysponowała dochodem z pracy i dlatego powinna o tym powiadomić OPS. Ale jeśli dochód uzyskany był dochodem utraconym i nie miał żadnego wpływu na świadczenie przyznane w październiku, to nie wiadomo dlaczego należy to zgłaszać, zwłaszcza, że zgodnie z art 109 ustawy o pomocy społecznej organ przyznający świadczenia należy powiadomić o zmianie, ale tylko takiej która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń. Biorąc pod uwagę treść art. 109 oraz art. 8 ust 3 ustawy o pomocy społecznej, skarżąca twierdzi, że nie miała takiego obowiązku. Gdyby faktycznie chciała ukryć ten dochód nie składałaby wniosku o dodatek osłonowy wiedząc, że decyzja wydawana jest na podstawie informacji z Urzędu Skarbowego.

Według skarżącej SKO pomieszało fakty i powoływało się na coś, co nie miało miejsca oraz dokonało wybiórczego stosowania przepisów. SKO powołało się np. na art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej ale już nie na ust. 3, który mówi o dochodzie utraconym. Kolegium powołało się na art. 6 pkt 16 u.p.s., który mówi o świadczeniach nienależnie pobranych ale już nie na art. 7 oraz art. 77 k.p.a., który zobowiązuje organ do dokładnego wyjaśnienia oraz prawidłowego udokumentowania wszystkich okoliczności sprawy. SKO powołało się na art. 109 ustawy o pomocy społecznej ale nie wyjaśniło w jaki sposób odnosi się to do tego konkretnego przypadku. SKO nie rozważało czy w tym przypadku nie mamy do czynienia z dochodem utraconym. Reasumując, jeśli dochód uzyskany w sierpniu był dochodem utraconym, świadczenia wypłacone we wrześniu 2018 roku nie były świadczeniami nienależnie pobranymi. Świadczenia nienależnie pobrane to świadczenia wypłacone od miesiąca następującego po miesiącu w którym zmiana nastąpiła, ale wówczas gdybym nadal dochód ten posiadała.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwana dalej p.p.s.a.). Stosownie do wymienionego przepisu sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy prawidłowości wydania decyzji w przedmiocie uznania przyznanych świadczeń z pomocy społecznej za nienależnie pobrane.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 901 z późn. zm.) określone zostały podmioty którym przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, art. 41, art. 53a i art. 91. Jednoznacznie ustawodawca wyraźnie określił w art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy zasady ustalania dochodu osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia. Ogólna definicja dochodu dla celów pomocy społecznej ujęta została w art. 8 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym dochodem jest każdy przychód bez względu na tytuł i źródło jego uzyskania, pomniejszony jedynie o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne oraz kwoty alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Warunkiem uznania środków pieniężnych za dochód jest przychód, czyli określone przysporzenie finansowe. Ustawodawca nie zdefiniował przychodu, ale traktuje go bardzo szeroko niezależnie od źródła i tytułu jego otrzymania. Takie ujęcie pozwala zaliczyć do dochodu różne przysporzenia, które na podstawie odrębnych przepisów nie są kwalifikowane jako dochód. Z przepisu art. 8 ust. 3 u.p.s. wynikają zatem dwie zasady. Po pierwsze, przychodem w rozumieniu ustawy jest każdy rodzaj dochodu. Każda suma uzyskana przez beneficjenta, bez względu na źródło uzyskania. Po drugie, odliczeniu od dochodu podlegają jedynie te rodzaje przychodów, które zostały enumeratywnie wyliczone w art. 8 ust. 4 ww. ustawy. Jednocześnie na stronie ubiegającej się o świadczenie z pomocy społecznej spoczywa obowiązek umożliwienia organowi dokonania ustaleń faktycznych, zgodnie z art. 4, art. 106 ust. 4 i art. 107 ust. 1, 4a, 5 i 5b u.p.s. tj. umożliwienie dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy. Zgodnie natomiast z art. 109 u.p.s. osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń. Świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub niepoinformowania o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej stanowi świadczenie nienależnie pobrane zgodnie z art. 6 pkt 16 u.p.s. Przy czym świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Art. 104 ust. 4 stosuje się odpowiednio stosownie do art. 98 u.p.s.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżąca ma rację, że organy administracji powołały się na wywiad środowiskowy przeprowadzony dnia 26.09.2021 roku, podczas gdy nie ma takiego dokumentu w aktach administracyjnych sprawy. nie miało to jednak wpływ na rozstrzygnięcie. Decyzje o przyznaniu świadczeń z zakresu pomocy społecznej z dnia 04.08.2021 roku zostały poprzedzone wywiadem środowiskowym z tego samego z dnia 04.08.2021 roku, z którego wynika, że R. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, oddzielnie gospodaruje mama i jej brat, a ona "nie ma żadnego własnego dochodu" (k. [...]-[...] akt admin.). Jednocześnie organ I instancji ustalił na podstawie danych z Urzędu Skarbowego, iż R. K. uzyskiwała dochód w 2021 roku z tytułu prac dorywczych w H. w okresie od 6.08 do 25.08.2021 roku w wysokości [...] zł. Skarżąca wezwana do złożenia wyjaśnień mających na celu ustalenie sytuacji dochodowej sama potwierdziła, iż w 2021 roku pracowała w okresie od 6.08.2021 roku do 25.08.2021 roku przy zbieraniu jabłek i gruszek (pismo z dnia 9.05.2022 roku) zastrzegając, że po odliczeniu kosztów dojazdu i utrzymania w H. zarobiła [...] zł. Organ trafnie przyjął, że skarżąca powinna była poinformować o takiej sytuacji organ przyznający świadczenia. W takiej sytuacji organy trafnie stwierdziły, że świadczenia przyznane R. K. miały status nienależnie pobranych, gdyż nie poinformowania ona o zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiązała się z podstawą do przyznania świadczeń, do czego była zobowiązana zgodnie z treścią art. 109 u.p.s. Taka kwalifikacja (wbrew twierdzeniom skarżącej) była zgodna z art. 6 pkt 16 ustawy o pomocy społecznej, gdyż R. K. nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku i nie dokonała samodzielnie stosownego zgłoszenia zaraz po powrocie z H. . Także w okresie późniejszym nie poinformowała organu o zmianie, która wiązała się z podstawą do przyznania świadczeń. W takich okolicznościach organy administracji prawidłowo orzekły o obowiązku zwrotu świadczeń za miesiące październik 2021 roku. W wyjaśnieniach z dnia 9.05.2022 roku R. K. oświadczyła, iż "nie czuje się winna, że nie poinformowała OPS, że kosztem zrujnowanego zdrowia zarobiłam pieniądze, które pozwoliły mi przeżyć i zaspokoić podstawowe potrzeby, m.in. zrobić remont, naprawić dach, wymienić ogrzewanie, zwłaszcza że nie miały żadnego wpływu na zmianę mojej sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej o czym mówi art. 109 ustawy o pomocy społecznej". W tym względzie należy zwrócić uwagę, że obowiązek zgłoszenia informacji o uzyskiwanych dochodach wynikał bezpośrednio z treści art. 109 u.p.s., o czym skarżąca była poinformowana w treści pouczenia obu decyzji z 04.08.2021 roku, którymi przyznano jej zasiłek celowy oraz świadczenie pieniężne, a dodatkowo sama składała oświadczenie z 04.08.2021 roku dotyczące świadomości obowiązków wynikających ze wskazanego powyżej przepisu.

W ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo uznały, że w świetle przepisu art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej nie było podstaw do umniejszenia kwoty dochodu o koszty utrzymania w H. i koszty transportu. Nie było również konieczne prowadzenie rozważań dotyczących dochodu utraconego wobec jawnego naruszenia przez skarżącą obowiązków wynikających z treści powyższych przepisów.

Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, prawidłowo oceniony i nie wymagający uzupełnienia. W tym stanie rzeczy, nie można zarzucić organom naruszenia zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, 77 k.p.a. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie organy prawidłowo zadecydowały o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia korygując jedynie termin zapłaty nienależnie pobranych świadczeń. Zaskarżona decyzja spełnia natomiast wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.