Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 355/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 132(1) ust. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2021 poz 324
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej - t.j.
article: art. 7, art. 8 par. 2, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1084/22 w sprawie ze skarg I.S. oraz F. Sp. z o.o. we W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2022 r. nr DT-SP.ZS.2018.00065.410.2021.22.ktur w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I.

Decyzją z 26 lutego 2021 r. znak DT-V.ZS.2018.00065.15.pusz, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 152²¹ w związku z art. 152¹⁷ ust. 1 oraz art. 132¹ ust. 1 pkt 3 i w związku z art. 152²³ ust. 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. 2020 poz. 286) uznał za zasadny w całości sprzeciw I.S. wobec zgłoszenia znaku towarowego FM HAIRLAB, pod numerem Z.476968 przez F. Sp. z o.o. we W. (pkt 1) oraz orzekł o kosztach postępowania w sprawie (pkt 2).

II.

Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez F. Sp. z o.o. we W., Urząd Patentowy decyzją z 8 lutego 2022 r. znak DT-SP.ZS.2018.00065.410.2021.22.ktur na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 132¹ ust. 1 pkt 1 i 3 oraz 152²² i art. 152²³ ust. 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. 2021 poz. 324 - dalej jako pwp):

1. uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie 1 w części dotyczącej uznania sprzeciwu za zasadny, w zakresie następujących towarów i usług:

klasa 3: zestawy kosmetyków, preparaty kolagenowe do celów kosmetycznych, kosmetyki do pielęgnacji skóry, olejki do celów kosmetycznych, kosmetyki, aloesowe preparaty do celów kosmetycznych, kleje do celów kosmetycznych, kleje do przymocowywania sztucznych rzęs, kosmetyki do brwi, kosmetyki do rzęs, kremy kosmetyczne, rzęsy sztuczne,

klasa 16: afisze, plakaty, afisze, plakaty z papieru lub kartonu, broszury, prospekty, ulotki,

klasa 35: agencje reklamowe, bezpośrednia reklama pocztowa, handlowe informacje i porady udzielane konsumentom [punkty informacji konsumenckiej], kolportaż próbek, organizowanie targów w celach handlowych lub reklamowych, pokazy towarów, promocja sprzedaży dla osób trzecich: aloesowych preparatów do celów kosmetycznych, barwników do celów kosmetycznych, barwników kosmetycznych, farb do brody, farb do włosów, henny [barwnik kosmetyczny], klejów do celów kosmetycznych, klejów do przymocowywania sztucznych rzęs, klejów do przymocowywania sztucznych włosów, kosmetyków, kosmetyków do brwi, kosmetyków do pielęgnacji skóry, kosmetyków do rzęs, kremów kosmetycznych, lakierów do włosów, masek kosmetycznych, odżywek do włosów, olejków do celów kosmetycznych, płynów do pielęgnacji włosów, preparatów do kręcenia włosów, preparatów do prostowania włosów, preparatów kolagenowych do celów kosmetycznych, rzęs sztucznych, suchych szamponów, szamponów, zestawów kosmetyków, czepków do farbowania włosów, dekoracyjnych akcesoriów do włosów, gąbek do upinania włosów w kok, kokard do włosów, kosmyków włosów, peruk, przepasek do włosów, spinek do włosów, szpilek do włosów, wałków do włosów, włosów do przedłużania, wsuwek do kręcenia włosów, wsuwek do włosów, grzebieni, szczotek, reklama, reklama korespondencyjna, reklama Online za pośrednictwem sieci komputerowej, uaktualnianie materiałów reklamowych, usługi agencji importowo-eksportowych, usługi marketingowe, usługi pośrednictwa handlu, usługi w zakresie nabywania dla osób trzecich [zakupy produktów i usług dla innych przedsiębiorstw], wystawy w celach handlowych lub reklamowych,

klasa 41: doradztwo zawodowe, kształcenie praktyczne [pokazy], nauczanie indywidualne, organizowanie i prowadzenie forów edukacyjnych z udziałem osób, organizowanie i prowadzenie konferencji, organizowanie i prowadzenie warsztatów [szkolenie], organizowanie konkursów [edukacja lub rozrywka],

i w tym zakresie oddalił sprzeciw;

2. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w punkcie 1 w części dotyczącej następujących towarów i usług:

klasa 3: barwniki do celów kosmetycznych, barwniki kosmetyczne, farby do brody, farby do włosów, kleje do przymocowywania sztucznych włosów, lakier do włosów, maski kosmetyczne, odżywki do włosów, płyny do pielęgnacji włosów, preparaty do kręcenia włosów, preparaty do prostowania włosów, suche szampony, szampony, henna [barwnik kosmetyczny];

i w tym zakresie uznał sprzeciw za zasadny;

3. uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie 2;

4. przyznał zgłaszającemu F. Sp. z o.o. we W. od wnoszącej sprzeciw I.S., kwotę w wysokości 975 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w postępowaniu dotyczącym sprzeciwu oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie w sprawie sprzeciwu.

W uzasadnieniu Urząd stwierdził, że lokalny charakter działalności gospodarczej wnoszącej sprzeciw w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego determinuje uznanie, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi kolizja pomiędzy firmą i zgłoszonym znakiem towarowym, a w konsekwencji naruszenie wcześniejszego prawa do nazwy przez późniejszy znak. W związku z powyższym w ocenie Urzędu nie zachodzą kumulatywnie przesłanki określone w art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp.

Po ponownym przeanalizowaniu materiału zgromadzonego w sprawie organ uznał, że nie zachodzą kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z naruszenia art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp, który stanowił podstawę materialno-prawną sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego FM HAIRLAB o numerze Z.476968 i równocześnie podstawę prawną decyzji z 26 lutego 2021 r. o uznaniu sprzeciwu za zasadny w całości, w związku z czym zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa, dlatego należało ją uchylić w części, zaś sprzeciw uznać za zasadny w części.

Urząd Patentowy ocenił, że w przedmiotowej sprawie występuje komplementarność części towarów ujętych w klasie 3 zgłoszenia Z.476968 w stosunku do usług z klasy 44 objętych wcześniejszymi znakami towarowymi wnoszącego sprzeciw. Powyżej wymieniona ocena pokrywa się więc w części z tą przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

III.

Wyrokiem z 20 października 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1084/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi I.S. i F. Sp. z o.o. we W. złożone na ww. decyzję Urzędu Patentowego.

Odnosząc się do zarzutów wyjaśnił, że trzon firmy I.S. jest zbudowany ze słowa "HAIR-LAB" do którego dodano sformułowanie "KLINIKA WŁOSÓW" - informujący o rodzaju działalności oraz imię i nazwisko przedsiębiorcy – [...].

Granice prawa do nazwy (firmy) wyznacza zasięg terytorialny i przedmiotowy prowadzonej faktycznie działalności przez używającego nazwy. Tylko w tych granicach może dojść do kolizji pomiędzy identycznymi lub podobnymi nazwą i znakiem towarowym. Jeżeli nie istnieje niebezpieczeństwo wprowadzania klientów w błąd co do tożsamości przedsiębiorstw to trudno mówić o kolizji tych dwóch praw i w konsekwencji o naruszeniu wcześniejszego prawa do nazwy przez późniejszy znak (zob. wyrok WSA z 29 października 2007 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1470/07).

Sąd pierwszej instancji podzielił dokonaną przez organ ocenę o braku podstaw do uznania, że udzielenie ochrony na sporny znak towarowy nastąpiłoby z naruszeniem prawa do firmy wnoszącej sprzeciw.

Niewątpliwie sporny znak FM HAIRLAB Z.476968 w warstwie słownej jest bardzo podobny do korpusu firmy wnoszącego sprzeciw (różnica polega na dodaniu w znaku towarowym elementu słownego FM), która także zawiera w swojej nazwie charakterystyczny i wyróżniający fantazyjny element "HAIR-LAB". W warstwie fonetycznej jest to także znak bardzo podobny z korpusem firmy "HAIR-LAB". Jednakże w toku postępowania organ ustalił, że profil prowadzonej działalności skarżącej jak i zgłaszającego sporny znak towarowy jest odmienny. Zgodnie z zaświadczeniem z CEiDG skarżąca świadczy usługi fryzjerskie jako przeważająca działalność gospodarcza. Nie wykazała pod firmą "[...]" oferowała usługi takie jak: agencje reklamowe, bezpośrednia reklama pocztowa, handlowe informacje i porady udzielane konsumentom (punkty informacji konsumenckiej), kolportaż próbek, organizowanie targów w celach handlowych lub reklamowych, pokazy towarów, promocja sprzedaży dla osób trzecich: aloesowych preparatów do celów kosmetycznych, barwników do celów kosmetycznych, barwników kosmetycznych, farb do brody, farb do włosów, henny (barwnik kosmetyczny), klejów do celów kosmetycznych, klejów do przymocowywania sztucznych rzęs, klejów do przymocowywania sztucznych włosów, kosmetyków, kosmetyków do brwi, kosmetyków do pielęgnacji skóry, kosmetyków do rzęs, kremów kosmetycznych, lakierów do włosów, masek kosmetycznych, odżywek do włosów, olejków do celów kosmetycznych, płynów do pielęgnacji włosów, preparatów do kręcenia włosów, preparatów do prostowania włosów, preparatów kolagenowych do celów kosmetycznych, rzęs sztucznych, suchych szamponów, szamponów, zestawów kosmetyków, czepków do farbowania włosów, dekoracyjnych akcesoriów do włosów, gąbek do upinania włosów w kok, kokard do włosów, kosmyków włosów, peruk, przepasek do włosów, spinek do włosów, szpilek do włosów, wałków do włosów, włosów do przedłużania, wsuwek do kręcenia włosów, wsuwek do włosów, grzebieni, szczotek, reklama, reklama, korespondencyjna, reklama online za pośrednictwem sieci komputerowej, uaktualnianie materiałów reklamowych, usługi agencji importowo-eksportowych, usługi marketingowe, usługi pośrednictwa handlu, usługi w zakresie nabywania dla osób trzecich (zakupy produktów i usług dla innych przedsiębiorstw), wystawy w celach handlowych lub reklamowych, doradztwo zawodowe, kształcenie praktyczne (pokazy), nauczanie indywidualne, organizowanie i prowadzenie forów edukacyjnych z udziałem osób, organizowanie i prowadzenie konferencji, organizowanie i prowadzenie warsztatów (szkolenie), organizowanie konkursów (edukacja lub rozrywka).

Ponadto zdaniem WSA podzielić należy stanowisko Urzędu, że w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącej nie można mówić o wcześniejszej i realnej znajomości jej firmy w zakresie świadczonych usług fryzjerskich na terenie całej Polski, będącej następstwem obecności tej firmy na rynku krajowym. Terytorialny zasięg działalności gospodarczej wnoszącej sprzeciw, miał w dniu zgłoszenia spornego znaku charakter lokalny albowiem miejscem wykonywania działalności jest wyłącznie Warszawa. Doświadczenie życiowe pozwala na stwierdzenie, że działalność salonów fryzjerskich, co do zasady, ma charakter lokalny, gdyż osoby korzystające z tego typu usług wybierają salon stosunkowo blisko ich miejsca zamieszkania.

Nie zmianie tego faktu okoliczność, że skarżącą korzysta w celu reklamy swojego salonu fryzjerskiego z Internetu czy też usług znanych osób. W dzisiejszych czasach strona internetowa jest niezbędnym narzędziem dla każdej firmy. Trzeba wręcz istnieć w globalnej sieci, aby móc przedstawić swoje usługi i produkty. Powszechnie uważa się, że "jeśli nie ma czegoś w sieci to, to nie istnieje". Słowa te oddają istotę funkcjonowania firm na rynku.

Wobec powyższego lokalny charakter działalności gospodarczej wnoszącej sprzeciw w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego "FM HAIRLAB" pozwalał na uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi kolizja pomiędzy firmą i zgłoszonym znakiem towarowym, a w konsekwencji naruszenie wcześniejszego prawa do nazwy przez późniejszy znak.

W ocenie WSA, w ramach oceny przesłanek z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp organ prawidłowo ustalił, w odniesieniu do każdej ze klas relewantny krąg odbiorców, uznając, że jest nim zarówno przeciętny krąg odbiorców o przynajmniej średnim poziomie uwagi, jak i krąg odbiorców profesjonalnych przedsiębiorców o średnim, wyższym niż średni lub wysokim poziomie uwagi.

Ustalając krąg odbiorców towarów w klasie 3 i 16, organ uznał, że w przypadku wszystkich towarów z klasy 3 i 16 sygnowanych przez zgłoszony znak, poziom uwagi konsumentów w zależności od ceny tych produktów, może być średni lub wyższy niż średni, gdyż sygnowane spornym oznaczeniem towary mogą być bardzo przystępne cenowo lub nieco droższe. Kosmetyki są towarami nabywanymi powszechnie przez konsumentów w każdej grupie wiekowej. Ulotki, afisze czy plakaty stanowią z kolei towary kupowane przede wszystkim przez przedsiębiorców w celu promowania własnych produktów. Ich poziom uwagi także będzie średni lub wyższy niż średni. Towary te (ulotki, afisze, plakaty mogą obejmować konsumentów z różnych branż).

Ustalając krąg odbiorców usług w klasie 35, 41 oraz 44, Urząd Patentowy uznał, że konsumentami usług reklamowych będą przede wszystkim profesjonaliści, a więc przedsiębiorcy, zainteresowani promocją swoich produktów oraz świadczonych usług. Poziom uwagi takich odbiorców, zważywszy na koszty usług reklamowych będzie dość wysoki.

Z kolei odbiorami usług z klasy 41 mogą być zarówno profesjonaliści jak i przeciętne osoby.

Jednocześnie uznano że wszyscy konsumenci znajdujący się w tych grupach, będą, co najmniej rozsądni, dobrze (należycie) poinformowani, ostrożni i spostrzegawczy.

Natomiast odbiorcami usług oferowanych przez salony fryzjerskie będą przeciętni konsumenci. W odróżnieniu od usług reklamowych czy organizowania wystaw czy warsztatów, usługi świadczone przez salony fryzjerskie są usługami świadczonymi powszechnie o umiarkowanych cenach, przeznaczonych dla nieograniczonego kręgu konsumentów, zarówno kobiet jak i mężczyzn.

W ocenie WSA organ przeprowadził również wnikliwą ocenę podobieństwa porównywanych towarów i usług w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych, a nie na podstawie towarów i usług, które strony rzeczywiści prowadzą na rynku tych towarów i usług.

Znak zgłoszony został przeznaczony do oznaczania następujących towarów oraz usług klasy 3, 16, 35 i 41. Natomiast znaki towarowe wnoszącej sprzeciw, wskazane jako podstawa faktyczna wniesionego sprzeciwu zostały przeznaczone do oznaczania następujących usług w klasie 44:

- znak słowno-graficzny "Hair LAB klinika włosów", za numerem R. 251 737, przeznaczony dla salonów fryzjerskich,

- znak słowno-graficzny "Hair LAB Klinika włosów CENTRUM POMOCY WŁOSOM", za numerem R. 280 213 dla usług salonów fryzjerskich,

- znak słowny "hairlab", za numerem R. 299 330 dla salonów fryzjerskich.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji organ na podstawie powyżej przedstawionych wykazów towarów i usług zasadnie ocenił, że w przedmiotowej sprawie występuje komplementarność części towarów ujętych w klasie 3 zgłoszenia Z.476968 w stosunku do usług z klasy 44 objętych wcześniejszymi znakami towarowymi skarżącej. Urząd ocenił, że wskazane w wykazie towarów znaków wcześniejszych w klasie 44 takie terminy, jak: salony fryzjerskie, usługi salonów fryzjerskich są komplementarne do terminów wskazanych w wykazie znaku spornego w klasie 3 jak: barwniki do celów kosmetycznych, barwniki kosmetyczne, farby do brody, farby do włosów, kleje do przymocowywania sztucznych włosów, lakier do włosów, maski kosmetyczne, odżywki do włosów, płyny do pielęgnacji włosów, preparaty do kręcenia włosów, preparaty do prostowania włosów, suche szampony, szampony, henna (barwnik kosmetyczny).

Zestawione powyżej towary (różnego rodzaju produkty kosmetyczne przeznaczone do pielęgnacji włosów oraz skóry głowy) zgłoszone do ochrony pod znakiem zgłoszonym są niezbędne do świadczenia usług salonów fryzjerskich objętych ochroną wcześniejszych znaków towarowych wnoszącej sprzeciw. Przy użyciu ww. produktów wykonuje się usługi świadczone w salonach fryzjerskich, które obejmują szeroki zakres zabiegów dotyczących włosów, skóry głowy, mających na celu poprawę ich wyglądu czy kondycji poprzez upiększenie, wzmocnienie itp. Dla wykonania tego typu zabiegów niezbędne są odpowiednie i wyspecjalizowane kosmetyki. Nie ulega zatem wątpliwości, iż ww. produkty kosmetyczne zawarte w klasie 3 znaku zgłoszonego stanowią właśnie taką wyspecjalizowaną grupę kosmetyków stosowanych w salonach fryzjerskich.

Jednocześnie w zakresie pozostałych towarów z klasy 3, tj. zestawy kosmetyków, preparaty kolagenowe do celów kosmetycznych, kosmetyki do pielęgnacji skóry, olejki do celów kosmetycznych, kosmetyki, aloesowe preparaty do celów kosmetycznych, kleje do celów kosmetycznych, kleje do przymocowywania sztucznych rzęs, kosmetyki do brwi, kosmetyki do rzęs, kremy kosmetyczne, rzęsy sztuczne, organ zasadnie uznał, że nie stanowią one towarów nieodzownych do świadczenia usług salonów fryzjerskich. WSA podzielił stanowisko organu, że ww. towary stanowią produkty kosmetyczne, stosowane są przed wszystkim w salonach kosmetycznych, a nie fryzjerskich, a zatem nie są produktami wykorzystywanymi do świadczenia usług fryzjerskich. Tym samym nie można uznać powyższych towarów za komplementarne w stosunku do usług salonów fryzjerskich wnoszącej sprzeciw. W odniesieniu do ww. towarów nie zachodzi stosunek komplementarności względem usług salonów fryzjerskich ujętych w wykazie znaków z wcześniejszym pierwszeństwem.

W niniejszej sprawie nie zachodzi natomiast identyczność, podobieństwo ani komplementarność usług salonów fryzjerskich ujętych w klasie 44 wykazów znaków wnoszącej sprzeciw oraz towarów następujących towarów i usług ujętych w wykazie znaku zgłoszonego o numerze Z.476968 co do pozostałych towarów w klasie 3.

Również towary z klasy 16 oraz usługi z klasy 35 oraz 41 są towarami i usługami innego rodzaju, mają odmienne przeznaczenie oraz nie konkurują ze sobą i nie są względem siebie komplementarne.

Wykaz znaku zgłoszonego pod numerem Z.476968 FM HAIRLAB nie obejmuje w klasie 35 usług sprzedaży towarów wymienionych w klasie 3, a promocję ich sprzedaży, a więc reklamę tych produktów. Jednocześnie usługi z klasy 35 czy 41 świadczone są na rzecz osób trzecich a zatem nie można mówić o komplementarności usług reklamowych czy organizowania targów czy warsztatów oraz usług salonów fryzjerskich.

Jeżeli zatem w przedmiotowej sprawie występuje komplementarność części towarów ujętych w klasie 3 zgłoszenia Z.476968 w stosunku do usług z klasy 44 objętych wcześniejszymi znakami towarowymi skarżącej, to stwierdzić należy, że przesłanka podobieństwa towarów i usług wynikająca z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp została spełniona w odniesieniu do następujących towarów z klasy 3: barwniki do celów kosmetycznych, barwniki kosmetyczne, farby do brody, farby do włosów, kleje do przymocowywania sztucznych włosów, lakier do włosów, maski kosmetyczne, odżywki do włosów, płyny do pielęgnacji włosów, preparaty do kręcenia włosów, preparaty do prostowania włosów, suche szampony, szampony, henna (barwnik kosmetyczny).

Badając następnie, czy pomiędzy przeciwstawionymi oznaczeniami zachodzi podobieństwo lub identyczność WSA podniósł, że Urząd prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie występuje podobieństwo porównywanych znaków towarowych na gruncie warstwy wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu, że mając na uwadze ogólne wrażenie, jakie wywołuje zgłoszony znak jako całość w odniesieniu do przeciwstawionych znaków towarowych skarżącej, wywiera bardzo podobne ogólne wrażenie.

Znaki nie są w stanie wskazywać na pochodzenie oznaczanych towarów uznanych za podobne bez wystąpienia ryzyka skojarzeń między nimi. Urząd stwierdził, że ogólne wrażenie wywierane przez porównywane znaki wyklucza ich współistnienie we wskazanym wyżej zakresie.

Należało zatem uznać, że w okolicznościach sprawy została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp dotycząca stwierdzenia podobieństwa zgłoszonego znaku do znaków towarowych, na które powołuje się skarżąca.

Jak dalej wskazał organ, ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców zależy od wielu elementów, w szczególności od postrzegania wcześniejszego znaku towarowego na rynku, skojarzenia, jakie może zaistnieć z zarejestrowanym znakiem, oraz stopnia podobieństwa pomiędzy znakami i tak sygnowanymi towarami lub usługami. Należy to ocenić w całości, biorąc pod uwagę wszystkie czynniki istotne dla okoliczności sprawy.

Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu, że należy zbadać obiektywne warunki, w jakich znaki mogą być obecne na rynku. W niniejszej sprawie część towarów stanowi towary komplementarne do usług salonów fryzjerskich, przy świadczeniu których towary te mogę być wykorzystywane. Odbiorca analizowanych znaków towarowych - klient salonu fryzjerskiego, mógłby zatem zostać wprowadzony w błąd iż podmiot świadczący usługi jest jednocześnie producentem produktów wykorzystywanych w salonie.

Dlatego też organ prawidłowo uznał, że w przypadku znaku zgłoszonego FM HAIRLAB (Z.476968) i przeciwstawionych zarejestrowanych znaków towarowych należy stwierdzić, że zostały spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z art. 132¹ ust. ust. 1 pkt 3 pwp wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu w stosunku do części towarów z klasy 3 objętych sprzeciwem, a mianowicie: barwniki do celów kosmetycznych, barwniki kosmetyczne, farby do brody, farby do włosów, kleje do przymocowywania sztucznych włosów, lakier do włosów, maski kosmetyczne, odżywki do włosów, płyny do pielęgnacji włosów, preparaty do kręcenia włosów, preparaty do prostowania włosów, suche szampony, szampony, henna (barwnik kosmetyczny), co w niedużej części wyczerpuje żądanie określone w sprzeciwie.

Za nieuzasadnione WSA uznał zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 11, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez pominięcie dowodu w postaci wydruków z wyszukiwarki Google pokazujących wyniki wyszukiwania hasła "[...]", wydruku strony internetowej skarżącej przedstawiającego produkty oferowane w sklepie internetowym, wydruku przedstawiającego listę znanych osób ze świata show-biznesu polecających usługi skarżącej oraz wydruku z portalu społecznościowego [...] przedstawiającego profil [...]. Jak wskazano powyżej, działalność gospodarcza skarżącej miała charakter lokalny - jeden salon fryzjerski w W. Możliwość zapoznania się z ofertą działalności gospodarczej za pośrednictwem Internetu nie dowodzi że usługi fryzjerskie oferowane przez skarżącą były wykonywane na terenie całego kraju.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. poprzez uznanie sprzeciwu w przeważającej części za niezasadny, mimo iż w wyniku toczących się pomiędzy stronami postępowań ze sprzeciwu zapadły już dwie prawomocne decyzje uznające sprzeciwy skarżącej w całości za zasadne i odmawiające F. Sp. z o.o. udzielenia ochrony na znaki zawierające dominujący element HAIRLAB oraz poprzez brak odpowiedniego podania powodów wydania odmiennego rozstrzygnięcia, pomimo wystąpienia niemal identycznego stanu faktycznego i prawnego, w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w istocie, w sprawach zgłoszeń znaków towarowych o numerach Z.476966 oraz Z.476967, na które wskazuje skarżąca, również toczyło się postępowanie sprzeciwowe, a rozstrzygnięcia tych postępowań były tożsame z rozstrzygnięciem w sprawie niniejszej tj. Urząd Patentowy uznał wniesione sprzeciwy za zasadne w całości. Jednocześnie we wskazanych sprawach nie wpłynęły wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy i Urząd nie mógł dokonać ponownego rozpatrzenia w ww. sprawach.

Odnosząc się do zarzutu F. Sp. z o.o. we W. dotyczącego naruszenia art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp w zakresie występowania komplementarności części towarów ujętych w klasie 3 zgłoszenia nr Z.476968 znaku towarowego słowno-graficznego FM HAIRLAB w stosunku do usług z klasy 44 objętych wcześniejszymi znakami towarowymi wnoszącej sprzeciw, podkreślono, że w zaskarżonej decyzji organ szczegółowo wyjaśnił podstawy uznania podobieństwa części towarów z klasy 3 do usług z klasy 44 ujętych w wykazach towarów znaków chronionych prawem z rejestracji.

IV.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła I.S. zaskarżając go w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a.:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na:

a) naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja Urzędu Patentowego RP nie została wydana z naruszeniem wskazanych przepisów, podczas gdy organ pominął istotne okoliczności sprawy mające wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o błędne założenia, to jest:

- błędne uznanie, że profil prowadzonej działalności skarżącej kasacyjnie jest odmienny od profilu działalności uczestnika, podczas gdy faktycznie działalności te są częściowo identyczne a częściowo komplementarne;

- błędne uznanie, że do oceny znajomości działalności skarżącej kasacyjnie należy przyjąć kryteria właściwe dla oceny standardowych salonów fryzjerskich świadczących podstawowe usługi fryzjerskie, podczas gdy salon skarżącej kasacyjnie jest salonem renomowanym, a ponadto skarżąca pod firmą [...] prowadzi także sklep internetowy, w którym oferuje komplementarne względem świadczonych usług produkty;

- błędne uznanie, że działalność skarżącej kasacyjnie ma jedynie charakter lokalny, podczas gdy skarżąca kasacyjnie wykazała, że jej działalność ma charakter ogólnokrajowy.

co łącznie doprowadziło do uznania, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp;

- błędne uznanie że w przedmiotowej sprawie właściwy krąg odbiorców to osoby o średnim poziomie uwagi oraz odbiorcy profesjonalni (przedsiębiorcy) o średnim, wyższym niż średni i wysokim poziomie uwagi, podczas gdy odbiorcami kosmetyków i usług kosmetyczno-fryzjerskich są przeciętni odbiorcy charakteryzujący się niskim/średnim poziomem uwagi;

- błędne ustalenie, że część towarów z klasy 3 nie jest podobna do usług salonów fryzjerskich sklasyfikowanych w klasie 44, poprzez oparcie się na założeniach sprzecznych z taksonomią a także sprzecznych ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami logiki;

- błędne ustalenie, że towary sklasyfikowane w klasie 16 oraz usługi sklasyfikowane w klasie 35 i 41 nie są podobne do usług salonów fryzjerskich sklasyfikowanych w klasie 44, poprzez oparcie się na założeniach sprzecznych ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami logiki,

- błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi ryzyko konfuzji, podczas gdy z uwagi na bardzo wysokie podobieństwo oznaczeń (identyczne dominujące elementy odróżniające), podobieństwo towarów i usług oraz tożsame kanały dystrybucji, podobny charakter i przeznaczenie towarów i usług, a także fakt, że zachodzi stosunek konkurencji i komplementarności - ryzyko konfuzji jest nieuniknione;

co łącznie doprowadziło do uznania, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp;

b) naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie naruszenia organu polegającego na pominięciu treści dowodów w postaci:

- wydruków z wyszukiwarki Google pokazujących wyniki wyszukiwania hasła "[...]",

- wydruku strony internetowej skarżącej kasacyjnie przedstawiającego produkty oferowane w sklepie internetowym, wydruku przedstawiającego listę znanych osób ze świata show-biznesu polecających usługi skarżącej kasacyjnie oraz

- wydruku z portalu społecznościowego [...] przedstawiającego profil [...],

podczas gdy ze wskazanych dowodów wynikało, że skarżąca kasacyjnie prowadzi sklep internetowy pod domeną [...] oraz prowadzi szeroko zakrojone działania marketingowe przeznaczone do odbiorców w całym kraju, co potwierdza, że jej działalność nie ma charakteru lokalnego.

c) naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie naruszenia przez organ zasady pewności i pominięcie faktu, że skarżąca kasacyjnie złożyła łącznie cztery sprzeciwy wobec rejestracji znaków towarowych uczestnika zawierających dominujący element HAIRLAB, z czego dwa postępowania zostały prawomocnie zakończone poprzez uznanie sprzeciwów w całości za zasadnych, ponadto poprzez pominięcie faktu, że organ nie uzasadnił, dlaczego pomimo wystąpienia niemal identycznego stanu faktycznego i prawnego wydał odmienne rozstrzygnięcie.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi poprzez jej uwzględnienie w całości, a tym samym oddalenie w całości skargi uczestnika postępowania jako niezasadnej ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. W obu przypadkach o orzeczenie o kosztach postępowania.

V.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną zgłaszający sporny znak wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

VI.

Skarga kasacyjna jest w okolicznościach sprawy niezasadna.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego przeprowadzonego przez WSA, które ustawodawca enumeratywnie wylicza w art. 183 § 2 p.p.s.a.

VII.

Niezasadny jest zarzut nr 1 lit. a) tiret 1-3 skargi kasacyjnej, wiążący podnoszone w nim uchybienia procesowe z brzmieniem art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp.

Strona bezpodstawnie uznaje, że organ pominął, a WSA nie dostrzegł, istotnych okoliczności sprawy, w efekcie czego u podstaw decyzji Urzędu Patentowego legły błędne założenia i ustalenia faktyczne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ dokładnie je zbadał, jednakże odmiennie niż strona ocenił wpływ na kwestię ziszczenia się przesłanek z art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp.

Odnośnie do podnoszonego przez stronę błędnego uznania odmienności profilu prowadzonej działalności skarżącej kasacyjnie w porównaniu do profilu działalności uczestnika, podczas gdy są one do siebie podobne, należy zauważyć -pomijając dowodowe niewykazanie przez stronę tejże zbieżności - że WSA, a dalej organowi, nie można zarzucić błędu w ustaleniach faktycznych i ocenach tego stanu. Zakres rzeczywistej działalności skarżącej kasacyjnie, bez względu na użytą nazwę i wolę pozycjonowania się w szeroko rozumianym świecie usług beauty, w tym głównie dotyczących wysoko specjalistycznych usług fryzjerskich (tak to przedstawia strona), jest inny od zakresu działania uprawnionego do spornego znaku oraz towarowo/usługowej klasyfikacji samego znaku. Organ dokładnie tę kwestię wyjaśnił, odwołując się przede wszystkim do tego, co konkretnie ujęte jest w CEIDG oraz kodach PKD, następnie zestawiając wyniki tej weryfikacji z rzeczywistym działaniem strony, w efekcie czego mógł uznać, że nie zachodzi kolizyjna zbieżności obu działalności, a także naruszenie prawa do firmy spornym znakiem.

Podzielić należy argumentację organu, zaakceptowaną przez WSA, że w ramach oceny, czy konkretny znak narusza prawa majątkowe (do firmy) wnoszącej sprzeciw, błędem jest sięganie do podobieństwa towarów i usług, do oznaczania których przeznaczony został ten znak i zestawianie tego z formalnym, a nie rzeczywistym zakresem działalności prowadzonej przez wnoszącą sprzeciw (pomijanie realnego stanu). Powołany przepis art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp wymaga, aby używanie znaku naruszało prawa osobiste lub majątkowe (w tym mieści się prawo do firmy). Tym samym sprzeczność firmy i rejestrowanego znaku towarowego może zachodzić wówczas, gdy zestawiamy je z rzeczywiście prowadzoną działalnością, a nie z tym, co dany podmiot chce prowadzić lub co ujął formalnie w ramach kodów PKD, choć nigdy z nich nie korzystał. Ciężar dowodu obciąża w tym przypadku skarżącą.

Nie jest też trafne kwestionowanie przez skarżącą oceny jej działalności dokonanej przez organ przez pryzmat "standardowych salonów fryzjerskich", skoro - jak twierdzi strona - jej salon jest salonem renomowanym, a ponadto pod swoją firmą prowadzi ona także sklep internetowy, w którym oferuje komplementarne względem świadczonych usług produkty.

Po pierwsze, strona w ogóle nie wykazała renomy swojej firmy, na którą powołuje się jako argument przemawiający za jej powszechną znajomością, a przez to świadczący o kolizyjnym naruszeniu tego prawa przez sporny znak. Nie jest bowiem wykazaniem renomy, powoływanie się na rozpoznawalność salonu fryzjerskiego strony mieszczącego się wyłącznie w Warszawie, przez osoby ze świata showbiznesu, czy też tzw. celebrytów. Renoma nazwy danej firmy, a ściślej jej rozpoznawalność, musi istnieć w skali całego kraju i ma polegać na tym, że jest ona rozpoznawalna przez szerokie grono odbiorców (konsumentów) towarów/usług, które oferuje strona działająca pod swoją firmą. Poza stwierdzonymi brakami w dowodzeniu tego faktu, salon skarżącej i jej firma, nie jest rozpoznawalny w szerszej skali, o której tu mowa, zatem słusznie organ przyjmuje zakresowe znaczenie przypisywane pojęciu "salonów fryzjerskich" i "usług fryzjerskich".

Po drugie, pomijając brak jakiejkolwiek kolizji działalności skarżącej i używanej przez nią firmy z takimi towarami i usługami spornego znaku towarowego jak np. afisze, plakaty, usługi reklamowe, marketingowe, doradztwo zawodowe, czy organizowanie pokazów, konferencji, warsztatów, to również powoływany fakt sprzedaży przez Internet produktów innych producentów, będący - obiektywnie rzecz ujmując - wyłącznie marginalnym w świetle przedłożonych dowodów zakresem względem zasadniczego, a więc rzeczywistego przedmiotu działalności strony, nie kreuje żadnej doniosłej znajomość firmy w Polsce. Jest to działalność poboczna względem zasadniczej osi aktywności strony skarżącej kasacyjnie, koncentrującej się wokół usług fryzjerskich. Nie jest przy tym przekonywującym argumentem odwoływanie się do korzystania z Internetu, przez co ma to skutkować powszechną znajomość firmy skarżącej. Takie twierdzenie powodowałoby, że każda nazwa firmy "wrzucona" do Internetu, na zasadzie automatyzmu, stawałaby się firmą powszechnie znaną, czy wręcz renomowaną. Przy obecnej powszechności korzystania z usług związanych z siecią Internet, a także niejasnych zasadach rządzących tzw. pozycjonowaniem wyników wyszukiwania przeglądarek internetowych, nie ma to w tej sprawie kluczowego znaczenia.

Podsumowując, zasięg działania strony, pomimo korzystania z jej usług "na miejscu" przez osoby ze świata showbiznesu, jest nadal lokalny ([...]). Nie podważa tego to, że skarżąca nawiązuje współpracę z osobami znanymi, gdyż nadal usługa świadczona jest lokalnie i tak musiała zostać oceniona. Strona nie wykazała przy tym, bo nie jest takim zabiegiem powołanie się na wskazaną współpracę, dokumentowaną okazanymi zdjęciami osób, które skorzystały lub korzystają z jej salonu, że usługi są świadczone w skali ogólnopolskiej i przez to firma jest renomowana. To zaś, że Warszawę odwiedza wielu turystów w ciągu roku, w połączeniu z przedmiotem działalności skarżącej, nie podważa oceny organu. Nadal działalność jest świadczona w tym mieście.

Niezasadny jest także zarzut nr 1 lit. a) tiret 4-7 skargi kasacyjnej, wiążący podnoszone w nim uchybienia procesowe z brzmieniem art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp.

Strona wskazuje na procesowo błędne określenie kręgu zorientowanych odbiorców. Uznaje, że wadliwe jest ich sprecyzowanie jako osób o średnim poziomie uwagi oraz profesjonalistów (przedsiębiorców) o średnim, wyższym niż średni i wysokim poziomie uwagi. Zdaniem strony odbiorcami kosmetyków i usług kosmetyczno-fryzjerskich są przeciętni odbiorcy charakteryzujący się niskim/średnim poziomem uwagi, a więc łatwiej popełniający błędy w ocenie znaków.

Organ i WSA wyraźnie wskazały, że odbiorcą towarów/usług są zarówno podmioty profesjonalne jak i podmioty nieprofesjonalne, kupujące towary i usługi czasami instynktownie, bez większego rozeznania. W kontekście powyższego zrekonstruowano w sprawie wzorzec klienta przy uwzględnieniu wytycznych ukształtowanych orzecznictwem sądów administracyjnych i TSUE. Przyjęto przy tym model dobrze zorientowanej i uważnej osoby, o średniej uwadze, co wynika z jasnych wskazań zaskarżonego wyroku i decyzji.

Przy ustalaniu relewantnego kręgu odbiorców towarów/usług znaczenie ma przyjęty w unijnym orzecznictwie model przeciętnego konsumenta, który jest osobą rozsądną, dobrze (należycie) poinformowaną, ostrożną i spostrzegawczą. Tak też widzi to WSA i trudno tę ocenę deprecjonować.

W praktyce obrotu krąg odbiorców towarów/usług oznaczanych spornym znakiem i znakami przeciwstawionymi skarżącej tworzą w większości przypadków regularni ("cykliczni") konsumenci, chociaż jak wskazano w wyroku WSA i zaskarżonej decyzji, odbiorcami niektórych towarów i usług mogą być także odbiorcy bardzo profesjonalni. Poziom uwagi właściwego kręgu odbiorców jest bowiem w takiej sytuacji zróżnicowany w zależności od rodzaju lub wartości danego towaru/usługi, czy też jego charakteru. W wypadku towarów i usług specyficznych lub drogich, poziom uwagi przeciętnych odbiorców jest na ogół wyższy niż w przypadku towarów/usług bieżącej konsumpcji, ogólnie dostępnych, codziennych (zob. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 13 czerwca 2007 r. sygn. akt T-441/05). Trudno więc z tym stanowiskiem polemizować, a także uznać, że WSA w tym zakresie się nie wypowiada, czy popełnia błąd oceny. Nie ma tu sporu pomiędzy twierdzeniami strony a Sądu pierwszej instancji.

Za oczywiste w orzecznictwie przyjmuje się również to, że jeżeli pewna kategoria towarów lub usług może być oferowana zarówno profesjonalistom, jak i konsumentom tzw. przeciętnym, to przy ocenie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy przyjąć poziom uwagi właściwy dla konsumentów przeciętnych, tj. grupy przykładającej mniejszą wagę do decyzji zakupowych niż profesjonaliści [por. wyrok Sądu (dawniej: Sądu Pierwszej Instancji) z 15 lipca 2011 r. sygn. akt T-220/09 w sprawie Ergo Versicherungsgruppe przeciwko OHIM - Société de développement et de recherche industrielle (ERGO)]. Tak też ocenia to organ i WSA, które wyraźnie różnicują dany krąg odbiorców z perspektywy towarów i/lub usług, do niego kierowanych, przyjmując - tam gdzie dochodzi do oferowania ich profesjonalistom i zwykłym użytkownikom - przeciętny poziom ostrożności i świadomości. Nie zmienia to jednak wzorca przeciętnie poinformowanego odbiorcy towaru/usługi, który w sprawie jest prawidłowo dobrany, a stanowisko w tym zakresie należycie wyjaśnione.

W zasadzie strona formułuje powyższy zarzut negując to, że towary i usługi niezakwestionowane przez organ jako konfuzyjne (patrz pkt 1 decyzji Urzędu Patentowego z 8 lutego 2022 r., zwłaszcza klasa 3), nie pozostają w konflikcie z usługami objętymi jej znakami. Znamienny jest przy tym przykład zestawiania "odrzuconych" jako niekolizyjne towarów z klasy 3 spornego znaku (zwłaszcza "zestawów kosmetyków"), z usługami salonów fryzjerskich. W tym zakresie organ, a za nim WSA opierają się zdaniem strony "na założeniach sprzecznych z taksonomią klasy znaku, a także ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz zasadami logiki".

Skarżąca wyjaśnia dalej, że wadliwe jest określenie, że zestawy kosmetyków, kosmetyki do pielęgnacji skóry, kosmetyki czy kremy kosmetyczne nie stanowią towarów nieodzownych do świadczenia usług salonów fryzjerskich, a towarami takimi są barwniki do celów kosmetycznych, farby do włosów, odżywki do włosów czy szampony.

Nie sposób w ocenie strony przyjąć, że kosmetyki nie są niezbędne do świadczenia usług fryzjerskich, skoro termin ten obejmuje swym zakresem szeroką grupę produktów do mycia i pielęgnacji włosów i skóry głowy. W wyniku takiego zabiegu Urzędu i WSA, uczestnik nie będzie mógł oznaczać znakiem zawierającym element HAIRLAB, szamponów i odżywek do włosów, ale będzie mógł oznaczać tym znakiem kosmetyki - także te przeznaczone do pielęgnacji włosów i skóry głowy - czy zestawy kosmetyków zawierające produkty, których ochrona została odmówiona.

W konsekwencji strona stawia pytanie, czy w razie utrzymania takiego rozgraniczenia, dowody używania znaku w postaci zdjęć szamponów i odżywek złożone w przyszłości przez uczestnika zostaną uznane za adekwatne i wystarczające do wykazania rzeczywistego używania znaku HAIRLAB na rynku polskim dla kosmetyków i zestawów kosmetyków?

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że Urząd wyeliminował z zakresu spornego znaku jedynie te towary, które w sposób oczywiście komplementarny, nawiązują do usług salonów fryzjerskich, a więc: barwniki do celów kosmetycznych, barwniki kosmetyczne, farby do brody, farby do włosów, kleje do przymocowywania sztucznych włosów, lakier do włosów, maski kosmetyczne, odżywki do włosów, płyny do pielęgnacji włosów, preparaty do kręcenia włosów, preparaty do prostowania włosów, suche szampony, szampony, henna [barwnik kosmetyczny]. Nie ma sporu, że są one często wykorzystywane w salonach fryzjerskich, zatem z uwagi na podobieństwo oznaczeń musiały zostać wyeliminowane ze spornego znaku.

Z kolei grupa towarowa w postaci zestawów kosmetyków, kosmetyków do pielęgnacji skóry, kosmetyków lub kremów kosmetycznych nie jest nieodzowna do świadczenia usług fryzjerskich, przy czym podkreślenia wymaga, że wyeliminowano z zakresu spornego znaku towary w postaci np. masek kosmetycznych, które akurat mogą być stosowane w ramach usług salonów fryzjerskich np. maski stosowane w celu nawilżenia skóry twarzy podlegającej zabiegom fryzjerskim (np. broda), co nie oznacza, że każdy towar z odmianą słowa "kosmetyk" w nazwie zaliczany jest do usług salonów fryzjerskich. Co do zasady słowo kosmetyk, jakkolwiek szerokie, kojarzone jest, w warstwie korzystania pozadomowego, z salonami kosmetycznymi.

Powyższe nie jest więc w kontrze do faktu, że strona własne znaki zarejestrowała wyłącznie dla usług w kategorii "salony fryzjerskie" i "usługi salonów fryzjerskich", a nie kosmetycznych. Nie można zatem w sposób uzasadniony twierdzić, że organ powinien był uwzględnić również zakres odpowiadający usługom kosmetycznym lub salonów kosmetycznych, gdyż to wynika z charakteru rzeczywiście świadczonych przez skarżącą "współczesnych usług nowoczesnych salonów fryzjerskich". Analizy podobieństwa towarów dokonuje się w zakresie klas i wymienionych w ich ramach towarów/usług. Nie bada się ich przez pryzmat tego jakie towary/usługi znaków przeciwstawionych skarżąca chciałaby nimi oznaczać lub rzeczywiście oznacza, nie rejestrując uprzednio tego w ramach posiadanych już oznaczeń.

Odnośnie zaś do wskazywanego towaru w postaci ujętych ogólnie "zestawów kosmetyków", które skarżąca obrazuje przykładem możliwego nadużycia prawa przez uprawnionego do spornego znaku, wyjaśnić należy, że jakkolwiek w ramach "zestawu kosmetyków" można umieścić również np. szampon - wyeliminowany zaskarżoną decyzją z grupy towarów objętych spornym znakiem, to jednak towarem w tym przypadku jest ów "zestaw kosmetyków", posiadający określony kształt (zazwyczaj indywidualne opakowanie) oraz właśnie nazwę/znak. Nie stanowią w tym przypadku towaru sensu stricto jego elementy składowe np. żel, szampon, krem do rąk, itp. Jeżeli więc uprawniony do znaku będzie używał, w ramach "zestawu kosmetyków" oznaczanych spornym znakiem, tych towarów, które wyraźnie wykluczono zaskarżoną decyzją z możliwości ich oznaczania w ten sposób np. wspomnianych już szamponów, to Naczelny Sąd Administracyjny nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że będzie to działaniem które nie będzie mogło korzystać z ochrony prawa. Niemniej jednak nie można było wywieść w niniejszej sprawie generalnego zakazu uwzględnienia w spornym znaku towarów w postaci "zestawów kosmetyków", kierując się tym, że można w nim umieścić szampon, itp. Pod pojęciem tworzenia "zestawu kosmetyków" należy rozumieć swoiste konfekcjonowanie innych towarów kosmetycznych (łączenie ich i oznaczanie własnym znakiem). Niemniej jednak uprawniony do spornego oznaczenia będzie musiał uwzględniać to, czego prawo mu zabrania, a te stanowią również postanowienia decyzji Urzędu Patentowego zawarte w punkcie 2.

Niezasadne jest także twierdzenie o błędnym przyjęciu, że nie zachodzi w sprawie ryzyko konfuzji, podczas gdy z uwagi na bardzo wysokie podobieństwo oznaczeń (identyczne dominujące elementy odróżniające), podobieństwo towarów i usług oraz tożsame kanały dystrybucji, podobny charakter i przeznaczenie towarów i usług, a także fakt, że zachodzi stosunek konkurencji i komplementarności - ryzyko konfuzji jest nieuniknione.

W tym zakresie jest to polemika z ustaleniami organu, zaakceptowanymi przez WSA. Nie są do siebie podobne, ani nawet komplementarne np. afisze, plakaty, plakaty z papieru lub kartonu, broszury, prospekty, ulotki oraz przewidziane w znakach skarżącej usługi salonów fryzjerskich.

Dodatkowo strona poprzez wskazywanie na podobieństwo oznaczeń, które niewątpliwie ma miejsce w sprawie, w sposób niezamierzony argumentuje o podobieństwie towarów i usług, a zatem w istocie odwraca ustalony w orzecznictwie bieg badania spraw o naruszenie rejestrowanym znakiem praw do znaków wcześniejszych.

Wskazać należy, że podstawową zasadą jest to, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz stwierdzoną na początkowym etapie identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione przy tym kumulatywnie (por m.in. wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 12 października 2004 r. sygn. akt C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51).

Podzielając ogólną argumentację strony co do tego, że w ramach badania podobieństwa towarów/usług mogą mieć na nią wpływ np. tożsame kanały dystrybucji, podobny charakter i przeznaczenie towarów i/lub usług, a także fakt, że zachodzi pomiędzy nimi stosunek konkurencji lub komplementarności, to jednak nie można zgodzić się z wnioskiem wypływającym z twierdzenia strony, że ma na to wpływ również podobieństwo oznaczeń, badane na dalszym etapie sprawy.

Weryfikując konfuzyjny charakter oznaczeń, dokonuje się tego wedle ustalonych reguł, które w pierwszej kolejności nakazują zbadanie czy towary są do siebie podobne/komplementarne. Jeżeli bowiem towary/usługi porównywanych znaków nie spełniają tego kryterium, a więc nie są identyczne, podobne lub komplementarne, to nawet identyczność oznaczeń nie świadczy o ich konfuzyjnym charakterze.

Wspomniano już wcześniej, że zakres ochronny znaku towarowego wyznacza wykaz towarów i usług jaki zawarty został w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2017 r. sygn. akt II GSK 715/13, czy wyrok WSA w Warszawie z 14 maja 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2938/13). Badanie podobieństwa towarów i usług powinno być zatem dokonywane wyłącznie na podstawie treści wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych (tak m.in. wyrok Sądu - Ósmej Izby z 16 czerwca 2010 r. sygn. akt T-487/08 Kureha vs. OHMI - Sanofi-Aventis - tzw. KREMEZIN).

Tak też miało to miejsce w niniejszej sprawie i nie ma podstaw by podważać ustalenia i oceny organu, a za nim Sądu pierwszej instancji.

VIII.

Niezasadny jest również zarzut nr 1 lit. b) tiret 1-3 skargi kasacyjnej, który zarzuca naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w kontekście niedostrzeżenia i pominięcia dowodów w postaci wydruków z wyszukiwarki Google pokazujących wyniki wyszukiwania hasła "[...]", wydruku strony internetowej skarżącej przedstawiającego produkty oferowane w jej sklepie internetowym, wydruku przedstawiającego listę znanych osób ze świata showbiznesu polecających usługi skarżącej kasacyjnie oraz wydruku z portalu społecznościowego [...] przedstawiającego profil [...].

Dowody te zostały zdaniem strony pominięte, podczas gdy wynika z nich, że skarżąca kasacyjnie prowadzi sklep internetowy pod domeną [...] oraz szeroko zakrojone działania marketingowe przeznaczone do odbiorców w całym kraju, co potwierdza, że jej działalność nie ma charakteru lokalnego.

Podtrzymując w całości wcześniej wyrażone stanowisko w kwestii braku ziszczenia się przesłanek uwzględnienia sprzeciwu w całości, w tym w szczególności zasad badania naruszenia praw do firmy, o którym stanowi art. 132¹ ust. 1 pkt 1 pwp, należy jedynie dodać, że strona wskazuje na wadliwą kontrolę decyzji Urzędu Patentowego i w efekcie błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy w sytuacji, gdy chodzi o odmienną ocenę dowodów przez nią przedstawianych, które organ i WSA dostrzegają w ich całokształcie, jednakże słusznie nie nadają im decydującego znaczenia w sprawie.

IX.

Nie zasługiwał na uwzględnienie również zarzut nr 1 lit. c) skargi kasacyjnej, w którym strona podnosi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. Ma to wynikać przy tym z niedostrzeżenia naruszenia przez organ zasady pewności i pominięcie faktu, że skarżąca kasacyjnie złożyła łącznie cztery sprzeciwy wobec rejestracji znaków towarowych uczestnika zawierających dominujący element HAIRLAB, z czego dwa postępowania zostały prawomocnie zakończone poprzez uznanie sprzeciwów w całości za zasadne. Organ nie uzasadnił przy tym dlaczego pomimo wystąpienia niemal identycznego stanu faktycznego i prawnego wydał odmienne rozstrzygnięcie.

Należy wskazać, że uznanie w dwóch innych sprawach, o niemal identycznym stanie faktycznym i prawnym do sprawy niniejszej, zasadności zgłoszonych przez skarżącą sprzeciwów względem rejestracji znaków, jak również fakt uzyskania przez te decyzje waloru prawomocności na etapie "pierwszoinstancyjnym", wynikający wyłącznie z niezłożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie oznacza, że tamte dwie sprawy wyznaczyły w jakikolwiek sposób wiążący kierunek badania pozostałych spraw, zwłaszcza poddanych kontroli w ramach procedury remonstracji stosowanej przez Urząd Patentowy czy kontroli sądowej sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie można w sposób uzasadniony twierdzić, że wydanie innego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przez organ (uwzględniającego sprzeciw jedynie w części), stanowi o odstąpieniu od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Pomijając fakt, że spraw nie były identyczne już z tej przyczyny, że zapadły na innych poziomach orzeczniczych (w innej konfiguracji procesowej), to również odmienny jest, choć nieznacznie, ich zakres kontroli.

Strona nie dostrzega, że decyzje pierwszoinstancyjne, na które się powołuje, są decyzjami, których nie poddano weryfikacji "instancyjnej" i sądowej. Uwzględniając zaś zasadę skargowości (organ i sądy weryfikują jedynie to, co zostało im w przewidzianym trybie przedstawione do kontroli), nie ma mowy o naruszeniu art. 8 § 2 k.p.a.

Zauważyć należy, że wynikająca z powołanego przepisu zasada uzasadnionych oczekiwań nie może być rozumiana jako bezwzględna konieczność wydawania rozstrzygnięć powielających poprzednie rozstrzygnięcia, ponieważ mogłoby to prowadzić do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem. Nie może więc pozostawać w oderwaniu od obowiązującego porządku prawnego i być przeciwstawiana obowiązującym przepisom. Postępowanie organu administracji pozostające w sprzeczności z przepisami prawa nie może prowadzić do powstania oczekiwań, których charakter byłby uzasadniony (por. wyrok NSA z 18 lipca 2023 r. sygn. akt II OSK 2645/20).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.