Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 46/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8 i 9 ppsa
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 28 lutego 2023 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 stycznia 2024 r. M. B. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłość organu w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 28 lutego 2023 r., na funkcjonariuszy publicznych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Ponadto, w myśl art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż postanowienia lub decyzje (o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że skarga na bezczynność i przewlekłość jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność i przewlekłość Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu skargi z dnia 28 lutego 2023 r., wniesionej na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.), na funkcjonariuszy publicznych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w O.

Zauważyć więc należy, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, chociaż unormowane jest również w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania jurysdykcyjnego, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. Za ugruntowany należy uznać pogląd, że czynności podejmowane przez organy w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

Wniesiona skarga na bezczynność i przewlekłość organu w sprawie zainicjowanej złożoną w oparciu o przepisy k.p.a. skargą na funkcjonariuszy publicznych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w O. podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych nie należy rozpatrzenie skargi, zarzucającej organowi administracji publicznej opieszałość w postępowaniu skargowym, regulowanym przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z tych wszystkich przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.