Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 798/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z  art. 144
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi P. I. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "[...]" na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego P. I. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "[...]" kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. I. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]" zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2017 r. (nr [...]) o stwierdzeniu uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2016 r. (nr [...]).

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z [...] października 2016 r. (nr [...]) na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 83 ust.1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) wstrzymał prowadzenie robot budowlanych przy budowie wiatry drewnianej do składowania wyrobów gotowych (palet), o powierzchni zabudowy do 201 m2, na terenie zakładu produkcji opakowań drewnianych na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w m. [...] (powiat [...]) i nałożył na O. I. i P. I. prowadzącego działalność pod firmą [...], obowiązek przedstawienia w terminie do 31 stycznia 2017 r. dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 tej ustawy. Organ I instancji pouczył stronę, że na to postanowienie nie służy zażalenie. Z akt sprawy wynika, że postanowienie zostało doręczone skarżącemu 2 listopada 2016 r.

Jednakże P. I. w dniu [...] grudnia 2016 r. (data nadania pisma w placówce operatora pocztowego) złożył zażalenie na to postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2016 r. i wniósł o jego uchylenie. Skarżący zarzucił, że organ I instancji nie ustalił dostatecznie istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] stycznia 2017 r., wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. stwierdził, że P. I. uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że skarżącemu przysługiwało zażalenie na postanowienie organu I instancji, ponieważ w rozpoznawanej sprawie ma zastosowanie art. 48 ust. 2 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255), do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się m. in. art. 48 prawa budowlanego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Według organu siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg od dnia następnego po dniu doręczenia postanowienia z [...] października 2016 r. ([...] listopada 2016 r.), a więc upłynął w dniu 9 listopada 2016 r.

P. I. w skardze na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2016 r. oraz art. 112 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.c. przez nieprawidłowe pouczenie skarżącego o prawie zażalenia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a) oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł m. in., że skoro organ nieprawidłowo pouczył go co do środka zaskarżenia, to nie ma podstaw do przyjęcia, że uchybił on terminowi do jego wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, choć z innych powodów, niż w niej podniesione.

Z przepisu art. 134 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że w ramach kontroli zaskarżonego aktu Sąd jest obowiązany do badania jego zgodności z prawem w pełnym zakresie, nie ograniczając się do zarzutów skargi. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę. Skarga może być zatem uwzględniona niezależnie od zasadności podniesionych w niej zarzutów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Trzeba przypomnieć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie dotyczącej samowoli budowlanej. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że zażalenie skarżącego z [...] grudnia 2016 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2016 r. o wstrzymaniu na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 prawa budowlanego prowadzenia robot budowlanych przy budowie wiaty drewnianej, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Termin ten upłynął w 9 listopada 2016 r., tj. po 7 dniach liczonych od dnia doręczenia mu kwestionowanego postanowienia.

Sąd orzekający w tej sprawie nie podziela tego stanowiska organu, ponieważ nie znajduje ono uzasadnienia w okolicznościach tej sprawy i w przepisach prawa.

Przede wszystkim należy zauważyć, że organ wydał postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych w dniu [...] października 2016 r., a więc przed wejściem w życie znowelizowanego przepisu art. 48 prawa budowlanego. Wówczas przepisy prawne nie przewidywały zażalenia na takie postanowienie, co oznacza, że sprawa dotycząca wstrzymania robót budowlanych została tym postanowieniem ostatecznie załatwiona. Wejście w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. znowelizowanego art. 48 ust. 2 prawa budowlanego oczywiście nie mogło przywrócić skarżącemu prawa do wniesienia zażalenia w terminie liczonym od dnia jego wydania. Tylko wtedy można by twierdzić, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia. Zarzut uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia jest bowiem zasadny tylko wtedy, gdy takie środek jest dopuszczalny. Tymczasem stanowisko organu, że skarżący uchybił temu terminowi nie bierze pod uwagę tego, że przed 1 stycznia 2017 r. skarżący nie miał prawa do wniesienia zażalenia (zażalenie było niedopuszczalne), a więc tym samym nie mógł uchybić terminowi do jego wniesienia.

Z tych względów przepis art. 26 ust. 2 ustawy z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia 1 stycznia 2017 r. stosuje się m. in. art. 48 ust. 2 prawa budowlanego (który przewiduje zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych) nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, w kwestii dotyczącej zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. Stan faktyczny (wstrzymanie robót budowlanych) wyczerpał się bowiem przed wejściem w życie tego przepisu.

Z powyższego wynika, że zarzut naruszenia art. 112 k.p.a. nie jest uzasadniony. Organ I instancji prawidłowo pouczył skarżącego, że od postanowienia o wstrzymaniu robot budowlanych, które zostało wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2017 r., nie przysługiwało zażalenie. Organ odwoławczy rozstrzygnął jednak, że skarżący uchybił terminowi do jego wniesienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie skarżącemu wpisu od skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 200 tej ustawy.