Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 76/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2024 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 19 grudnia 2023 r. nr 406.1730/E-14/XV/23 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – M. M. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 19 grudnia 2023 r. nr 406.1730/E-14/XV/23, którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Tykocina z 8 grudnia 2023 r. nr MGOPS.5223.40.2023 odmawiającą przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym ojcem – K. S.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II sądu z 9 lutego 2024 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL strony wnoszącej skargę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Wezwanie doręczono skutecznie skarżącej 14 lutego 2024 r., jednakże nie usunęła ona braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo strony będące pierwszym pismem w sprawie, (którym to pismem jest skarga), powinno zawierać nr PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (vide: art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Na ww. podstawie skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, przez podanie nr PESEL strony wnoszącej skargę. Wezwanie zostało skierowane na adres wskazany w skardze i prawidłowo doręczone 14 lutego 2024 r. (k. 9), jednakże pozostało ono bez reakcji skarżącej. W konsekwencji należało uznać, że 7-dniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w środę 21 lutego 2024 r. W terminie tym skarżąca nie usunęła ww. braku formalnego skargi. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Sąd zauważa przy tym, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wskazał, że ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wówczas, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest akceptowalne stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, numer ten nie został utrwalony. Nie można również oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Normatywnie określony wymóg formalny pierwszego pisma w sprawie - wskazanie numeru PESEL, nie jest ani trudny do spełnienia, ani skomplikowany. Strona może z łatwością dochować tego warunku. Posługiwanie się numerem PESEL jest powszechnie stosowane w wielu dziedzinach życia (np. przy korzystaniu ze świadczeń opieki zdrowotnej, czy wykonywaniu zobowiązań podatkowych). Nie ma zatem żadnych powodów by w przypadku pisma wnoszonego do sądu przyjmować, że spełnienie wymogu wskazania numeru PESEL jest dla strony nadmiernym obciążeniem. Jeżeli natomiast strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.