Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1991/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 155
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 83
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Z. G. i C. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie terminu wykonania obowiązków oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. znak [...] (sprostowaną postanowieniem z [...] lipca 2021 r.), na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu wniosku C. G. i Z. G." - odmówił zmiany własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...], w zakresie terminu wykonania obowiązków wynikających z tej decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] września 2020 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nałożył na Z. G. i C. G., inwestorów budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr ewid. [...], położonej w S. przy ul. [...], obowiązek wykonania, w terminie do dnia 30 listopada 2020 r., robót budowlanych polegających na demontażu okien w ścianie elewacji północnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego i wypełnienia otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenia o wymaganej klasie odporności ogniowej E30.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333) oraz § 216 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nałożył na inwestorów obowiązek wykonania, w terminie do dnia 30 marca 2021 r., robót budowlanych polegających na demontażu okien w ścianie elewacji północnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego i wypełnienia tych otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenia o wymaganej klasie odporności ogniowej, przy czym wskazał, że klasa odporności pożarowej tej ściany nie powinna być niższa niż E I 30.

Skarżący pismem z dnia 30 marca 2021 r., wystąpili o przedłużenie terminu wykonania robót budowlanych wskazując, że nałożony decyzją obowiązek nie może zostać wykonany z uwagi na panującą pandemię COVID 19, trudności w znalezieniu firmy wykonującej tego typu prace i zbyt niskie temperatury.

[...] WINB zawiadomieniem z dnia 7 maja 2021 r. poinformował strony o wszczęciu na wniosek skarżących postępowania w sprawie zmiany, na podstawie art. 155 k.p.a., decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r.

P.W. oraz D.G. będący stronami postępowania, w piśmie z dnia 11 maja 2021 r. nie wyrazili zgody na wydłużenie terminu zaproponowanego przez inwestorów.

Po rozpatrzeniu wniosku skarżących, [...] WINB decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. odmówił zmiany własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., w zakresie terminu wykonania obowiązków wynikających z tej decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W ocenie organu, dla zmiany lub uchylenia decyzji, na mocy której strona nabyła prawo, niezbędne jest spełnienie łącznie czterech przesłanek: istnienie decyzji ostatecznej, za jej uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, zgoda strony na zmianę lub uchylenie decyzji oraz brak przeciwwskazań w przepisach szczególnych. Zgoda stron na uchylenie lub zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. musi być wyrażona przez wszystkie strony postępowania administracyjnego i stanowi przesłankę stosowania tego trybu postępowania.

Organ podkreślił, że P. W. oraz D.G. będący stronami postępowania, pismem z dnia 11 maja 2021 r., nie wyrazili zgody na zmianę terminu zaproponowanego przez inwestorów, co było przyczyną odmowy zmiany terminu wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r.

Odwołanie od takiego rozstrzygnięcia wnieśli Z.G. i C.G..

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ("GINB") decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym stanowiącym wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych. Przepis ten pozwala na zmianę decyzji, na mocy której strona nabyła prawo pod warunkiem spełnienia określonych w nim przesłanek. Wśród tych przesłanek należy wymienić: zakończenie postępowania administracyjnego decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo; wyrażenie zgody przez stronę na uchylenie lub zmianę decyzji; brak przepisów szczególnych wykluczających zmianę lub uchylenie decyzji; korzystność zmiany decyzji z punktu widzenia interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Aby zmiana lub uchylenie decyzji w trybie art. 155 k.p.a. była dopuszczalna, wszystkie ww. przesłanki muszą być spełnione łącznie. Przy czym nie jest możliwe stosowanie tego trybu do decyzji związanych. Do takich decyzji należy rozstrzygnięcie wydawane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane. Uznaniu organu pozostawione zostało jedynie określenie terminu na wykonanie nałożonych decyzją obowiązków, w związku z czym dopuszczalna jest zmiana na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku.

W doktrynie wskazuje się, że adresat decyzji nakładającej obowiązki nabywa również na mocy takiej decyzji prawo do wykonania tylko tych obowiązków, które są wskazane w decyzji, a nie innych. Zgodnie zaś z art. 16 k.p.a., decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne.

Decyzja [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. jest decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo, a jej uchyleniu lub zmianie w zakresie terminu wykonania obowiązków nie sprzeciwiają się przepisy szczególne.

Jednakże, aby zmiana lub uchylenie decyzji w trybie art. 155 k.p.a. była dopuszczalna, zgodę na to muszą wyrazić wszystkie strony, które na jej mocy nabyły prawo. Zgoda skarżących na zmianę przedmiotowej decyzji organu wojewódzkiego nie budziła wątpliwości jednak na mocy objętej wnioskiem decyzji, prawo nabyli także D.G. oraz P.W.

Decyzja [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. konkretyzuje obowiązki skarżących, ale korelatem tych obowiązków jest uprawnienie właścicieli sąsiedniej nieruchomości, D.G. oraz P.W. do żądania wykonania tych obowiązków przez inwestora.

Zgoda strony stanowi niezbędną przesłankę w przypadku wzruszenia decyzji w trybie art. 155 k.p.a. Jej brak prowadzi do rażącego naruszenia prawa, skutkującego nieważnością decyzji. Tylko zgoda udzielona wprost i wyraźnie, przez stosowne oświadczenie złożone organowi administracji, może stanowić jedną z przesłanek uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji na podstawie art. 155 k.p.a.

GINB stwierdził, że zmiana decyzji [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie terminu wykonania obowiązków byłaby możliwa w przypadku udzielenia zgody wszystkich stron postępowania. W sytuacji wielości stron w postępowaniu administracyjnym decyzja nakładająca na jej adresata określone obowiązki tworzy jednocześnie prawo dla innej strony przejawiające się w tym, że w wypadku niewykonania obowiązku przez adresata, tej stronie służy uprawnienie do żądania egzekucji niespełnionego obowiązku.

Wskazana decyzja ukształtowała sytuację materialnoprawną wszystkich podmiotów uczestniczących w postępowaniu naprawczym, albowiem wynikający z decyzji [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. obowiązek demontażu okien w ścianie elewacji północnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego i wypełnienia tych otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenia o wymaganej klasie odporności ogniowej, miał na uwadze także interes uczestników postępowania (sąsiadów).

W ocenie organu odwoławczego, [...] WINB zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. zasadnie odmówił zmiany w trybie art. 155 k.p.a. własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., w zakresie terminu wykonania obowiązków.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję wnieśli Z.G. i C.G.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i zaniechanie zebrania materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego,

2. art. 50 ust. 1 Prawo budowlane poprzez zaniechanie wydania postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych,

3. uznanie sąsiadów za stronę postępowania legalizacyjnego i w konsekwencji postępowania prowadzonego w trybie art. 155 k.p.a. - bez zbadania czy mają oni interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy,

4. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania organów administracji publicznej poprzez zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach,

5. art. 15zzzzzn1 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w związku z art. 11 k.p.a., poprzez odmowę odroczenia terminu wykonania obowiązku wykonania robót budowlanych, bez uwzględnienia trudnej sytuacji skarżących.

Wskazując na powyższe wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że nakaz wykonania określonych robót budowlanych, może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy przesłanki zastosowania tej instytucji zostaną ustalone w sposób niewątpliwy, tj. w oparciu o dokładne pomiary i ekspertyzy, a nie jedynie szacunki dokonane w trakcie oględzin. Organy błędnie przyjęły, że montaż okien w ścianie elewacji północnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego - zamiast wypełnienia tych otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenia o wymaganej klasie odporności ogniowej, można zaklasyfikować jako istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę.

Wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r. nakładającej na inwestorów obowiązek wykonania robót budowlanych nastąpiło z naruszeniem art. 50 ust. 1 Prawo budowlane. Nie zostało poprzedzone wydaniem postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych. Decyzja WINB obarczona jest wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności.

Organy obydwu instancji bezkrytycznie uznały za stronę postępowania legalizacyjnego i w konsekwencji postępowania prowadzonego w trybie art. 155 k.p.a. sąsiadów skarżących.

Przedmiotowy budynek został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę, kontynuowanie postępowania w trybie art. 155 k.p.a. stało się w całości bezprzedmiotowe i zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. wystąpiły przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Ponadto, stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Podstawą prawną decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., odmawiającej zmiany własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., w zakresie terminu wykonania obowiązków był art. 155 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.

Postępowanie o zmianę lub uchylenie decyzji, prowadzone na podstawie przepisu art. 155 k.p.a., jest postępowaniem nadzwyczajnym odrębnym od postępowania zwykłego i stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji ostatecznych, uregulowanej w art. 16 k.p.a. Celem tego postępowania nie jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy (wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 586/06, Lex nr 320845), lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji ostatecznej z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 155 k.p.a., tj. ustalenie, czy za zmianą (uchyleniem) decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony oraz czy nie sprzeciwia się temu przepis szczególny.

Należy podkreślić, iż uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych w oparciu o przepis art. 155 k.p.a., nie może dotyczyć wszystkich decyzji. W tym trybie nie mogą być uchylane lub zmieniane decyzje wadliwe, które powinny być zweryfikowane w drodze innych postępowań nadzwyczajnych np. art. 145, 156 k.p.a., gdyż pomiędzy tymi postępowaniami nie ma konkurencyjności (wyrok NSA z dnia 24 marca 1998 r., sygn. akt I SA 1087/97, Lex Nr 44535). W oparciu o przepisy art. 154 i art. 155 k.p.a., mogą być uchylane lub zmieniane tylko decyzje konstytutywne, a nie deklaratoryjne (wyrok NSA z dnia 14 marca 1997 r., sygn. akt I SA 235/96, ONSA 1997, z. 4, poz. 186; wyrok NSA z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I SA 2088/98, Lex Nr 48625).

Ponadto, przepis art. 155 k.p.a., może mieć zastosowanie tylko w stosunku do decyzji uznaniowych, a nie do decyzji związanych, które zostały wydane w oparciu o przepisy, nie dające organowi żadnego luzu decyzyjnego - żadnej innej możliwości rozstrzygnięcia w konkretnym stanie faktycznym (wyrok NSA z dnia 1 marca 1996 r., sygn. akt III SA 362/95 M. Podat. 1997/3/78; wyrok NSA z dnia 4 października 1999, sygn. akt IV SA 1434/97, Lex Nr 48678; wyrok NSA z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1792/04 niepublikowany). W przypadku, gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy narzuca określone rozwiązanie, nie ma możliwości dokonania zmiany na podstawie art. 155 k.p.a.

W postępowaniu wszczętym na podstawie art. 155 k.p.a. po ustaleniu, że uchyleniu lub zmianie decyzji ostatecznej, nie sprzeciwiają się przepisy szczególne, można dopiero przystąpić do badania, czy przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony przy czym słuszny interes strony nie może stać w kolizji z interesem społecznym (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2003 r., sygn. akt III SA 1195/01, Lex Nr 137821).

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że objęta wnioskiem o zmianę decyzja orzekała o obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na demontażu okien – w obiekcie zrealizowanym niezgodnie z projektem budowlanym. Nakaz wykonania robót budowlanych został nałożony z powodu wybudowania budynku niezgodnie z projektem budowlanym oraz z naruszeniem przepisów prawa budowlanego.

GINB zasadnie stwierdził, że zmiana decyzji [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. w trybie art. 155 k.p.a. możliwa byłaby tylko w zakresie terminu wykonania obowiązków - w przypadku udzielenia zgody wszystkich stron postępowania. W sytuacji wielości stron w postępowaniu administracyjnym decyzja nakładająca na jej adresata określone obowiązki tworzy jednocześnie prawo dla innej strony przejawiające się chociażby w tym, że w sytuacji niewykonania obowiązku przez adresata, służy tej stronie uprawnienie do żądania egzekucji niespełnionego obowiązku.

Prawidłowo organy administracyjne rozstrzygające sprawę wniosku o zmianę decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. w zakresie terminu wykonania obowiązku uznały, że niemożliwym jest wydanie w trybie art. 155 k.p.a. decyzji zmieniającej decyzję nakładającą obowiązek wykonania robót budowlanych i wydały decyzję odmowną. Sąd podziela argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skarżących podkreślić należy, że D.G. i P.W., są stroną niniejszego postępowania dotyczącego zmiany decyzji ostatecznej [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. i na zmianę tej decyzji konieczne było uzyskanie ich zgody. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 3723/19, LEX nr 3039373, przez zgodę, o której mowa w art. 155 k.p.a., należy rozumieć nie tylko zgodę strony wszczynającej postępowanie nadzwyczajne o uchylenie lub zmianę decyzji, ale zgodę wszystkich podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu, w którym została wydana decyzja mająca podlegać zmianie lub uchyleniu.

D.G. i P.W. jako współwłaściciele działki nr [...] położonej przy ul. [...] w S., byli stroną postępowania zakończonego tą decyzją. Zgoda stron stanowi podstawową przesłankę stosowania przepisu art. 155 k.p.a. Uchylenie lub zmiana decyzji, na podstawie art. 155 k.p.a., bez zgody stron, stanowi rażące naruszenie prawa (Janusz Borkowski/Barbara Adamiak "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 839). W związku z tym zarzuty skarżących dotyczące nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania uznać należy za nieuzasadnione.

Organ nie naruszył art. 7 k.p.a. Nie było podstaw prawnych do zmiany decyzji, w związku z tym nie było konieczne odnoszenie się do słusznego interesu strony.

Należy zauważyć, że orzeczony nakaz wykonania robót budowlanych jest konsekwencją odstąpienia od projektu budowlanego. Pierwotny termin wykonania obowiązku był skarżącym znany. Nadto w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2020 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. zmienił termin wykonania obowiązku do dnia 30 marca 2021 r.

Nie bez znaczenia jest też to, że w ostatnim dniu określonego w decyzji terminu - pismem z dnia 30 marca 2021 r. skarżący wnieśli o przedłużenie do dnia 31 sierpnia 2021 r. terminu wykonania obowiązku. Takie działanie strony nie wzmacnia przekonania o chęci dochowania nawet przedłużonego terminu. Zauważyć też należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona po 31 sierpnia 2021 r., czyli deklarowanym terminie wykonania obowiązków.

Organy przeprowadziły postępowanie zgodnie z regułami dowodowymi określonymi w art. 6, 7 i 77 § 1 k.p.a., a uzasadnienie odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.