Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 86/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 6 ust.1 pkt 2 lit f
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1398
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
article: art. 149 par 1 pkt 1,3 par 1a, art. 161 par 1 pkt 3,
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Brygida Myszyńska - Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 sierpnia 2023r. sprawy ze skargi P. R. na bezczynność Wójta Gminy Wilków w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Wilków do załatwienia wniosku P. R. z dnia 23 grudnia 2022r. o udzielenie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy Wilków na rzecz skarżącego P. R. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

P. R., reprezentowany przez adwokata M. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 25 maja 2023r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność Wójta Gminy Wilków polegającą na nierozpoznaniu dotychczas jego wniosku z 23 grudnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.

We wniosku zwrócił się o przesłanie:

- informacji oraz dokumentów o kwotach dofinansowania do programów zdrowotnych i programów profilaktyki zdrowotnej dotyczących profilaktyki chorób wraz z ich wskazaniem, w tym COVID -19 za okres od 1 stycznia 2020r. do 31 grudnia 2021r.

- informacji oraz dokumentacji wewnętrznej gminy wytworzonej w latach 2019, 2020, 2021 w związku ze wspieraniem pozaszkolnych programów profilaktycznych adresowanych do dzieci i młodzieży zagrożonej uzależnieniem od używania środków psychoaktywnych,

- dokumentacji zawierających ocenę efektów programów profilaktyki zdrowotnej wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy za okres od 1 stycznia 2019r. do 31 grudnia 2021r.

- notatek i pism urzędowych potwierdzających działania organów gminy wskutek rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców w latach 2019, 2020, 2021.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Wilków wniósł o jej oddalenie.

Wyjaśnił, że wniosek wpłynął do Urzędu Gminy drogą elektroniczną na adres wilkow@gminawilkow.pl w dniu 23 grudnia 2022r. o godz. 15.50, a więc po godzinach pracy Urzędu i przed przerwą świąteczną. Do dnia 31 grudnia 2022r. pracownik odbierający pocztę elektroniczną przebywał na zwolnieniu lekarskim (od dnia 27 grudnia 2022r.) i w tym okresie zastępował go stażysta, który przez niedopatrzenie nie zarejestrował wniosku. W konsekwencji Wójt Gminy dowiedział się o wniosku dopiero po otrzymaniu skargi na bezczynność, tj. 25 maja 2023r. W tym samym dniu, a więc niezwłocznie organ udzielił skarżącemu odpowiedzi. Wójt dodatkowo wyjaśnił, że podjął działania mające na celu wyeliminowanie podobnych niedopatrzeń w przyszłości, dodał że skarżący po złożeniu wniosku nie dopytywał, czy wniosek został załatwiony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz.259), dalej jako "p.p.s.a".

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej.

Gdy chodzi o załatwianie spraw w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz.902), dalej jako "u.d.i.p.", to udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) (...) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (...). Z przepisów tej ustawy wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w niej czynności, niezależnie od tego, czy objęta wnioskiem informacja jest informacją publiczną, czy nie. W pierwszym przypadku organ ma obowiązek udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnie z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli zaś nie posiada informacji, powinien o tym poinformować wnioskodawcę. W drugim natomiast przypadku, a więc gdy wniosek strony nie dotyczy informacji publicznej, konieczne jest zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. Załatwienie wniosku w jeden ze wskazanych sposobów oznacza brak bezczynności organu.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się informacji (i dokumentów) o programach zdrowotnych i profilaktyki zdrowotnej realizowanych na rzecz mieszkańców gminy, o kwotach ich dofinansowania, a także informacji o wspieraniu pozaszkolnych programów profilaktycznych adresowanych do dzieci i młodzieży zagrożonej uzależnieniem od środków psychoaktywnych, ponadto dokumentacji zawierającej ocenę wyników tych programów (tj. profilaktyki zdrowotnej) i podjęte - w ich efekcie - przez organy gminy działania na rzecz mieszkańców.

Nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane to, że Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), zaś objęte wnioskiem skarżącego informacje są informacjami publicznymi. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.i.d.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W art. 6 u.d.i.p. wymieniono natomiast przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p. informację publiczną stanowi w szczególności informacja o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o: programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań. Informacją publiczną jest także informacja o majątku podmiotów publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f). Dotyczy to również dotacji i dofinasowania w ramach realizowanych przez gminę zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej o których mowa w art. 7 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2021r., poz 1285).

Z akt wynika, że wniosek skarżącego z 23 grudnia 2022r. nie był rozpatrywany do maja 2023r., a więc przez niemal 5 miesięcy Wójt Gminy Wilków pozostawał w bezczynności w przedstawionym wyżej rozumieniu. Ostatecznie załatwił jednak wniosek w jednej z dopuszczalnych form, jednak nastąpiło to z opóźnieniem i dopiero na skutek skierowania do Sądu skargi na bezczynność. Z dniem udzielenia odpowiedzi, bezczynność Wójta ustała, a więc należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania go do załatwienia wniosku - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a

Podjęcie przez organ stosownego działania w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi na bezczynność nie zwalniało jednak Sądu z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie stwierdzenia bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz tego, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawiony w odpowiedzi na skargę powód opóźnienia i to, że wniosek skarżącego został załatwiony natychmiast po powzięciu wiadomości o wpłynięciu wniosku do organu, Sąd stwierdził, że bezczynność, choć trwała długo, to jednak nie miała charakteru rażącego, gdyż nie wynikała z lekceważącego stosunku organu do obowiązków wynikających z u.d.i.p.

W związku ze stwierdzeniem bezczynności, zasadny okazał się natomiast wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (wpisu od skargi) stosownie do art. 200 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.