Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 576/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 5a pkt 6,  art. 13
journal: Dz.U. 2021 poz 1128
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Cichoń, asesor WSA Iwona Solatycka, Protokolant: Starszy specjalista Magdalena Rogalewicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 31 maja 2023 r. sprawy ze skargi I. D. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2022 r nr 0113-KDIPT2-1.4011.54.2022.4.ISL w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 stycznia 2022 r. I. D. (dalej wnioskodawca skarżący) zwrócił się o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku wskazał, że jest tłumaczem przysięgłym, wpisanym na listę tłumaczy przysięgłych, prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach, której faktycznie świadczy w przeważającej części usługi prawnicze oraz usługi tłumaczeniowe. Przeważającym przedmiotem działalności w CEIDG Wnioskodawcy jest "74.30.Z Działalność związana z tłumaczeniami. Dla celów podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jego działalność opodatkowana jest podatkiem liniowym (19%).

Czynności tłumacza przysięgłego obejmują katalog czynności określony w art. 13 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (zwaną dalej: "ustawą") i obejmują:

1) sporządzanie i poświadczanie tłumaczeń z języka obcego na język polski, z języka polskiego na język obcy, a także sprawdzanie i poświadczanie tłumaczeń w tym zakresie, sporządzonych przez inne osoby;

2) sporządzanie poświadczonych odpisów pism w języku obcym, sprawdzanie i poświadczanie odpisów pism, sporządzonych w danym języku obcym przez inne osoby;

3) dokonywanie tłumaczenia ustnego.

W ramach czynności tłumacz między innymi wykonuje zlecenia na rzecz organów wymiaru sprawiedliwości, przy czym, zgodnie z art. 15 ustawy tłumacz przysięgły nie może odmówić wykonania tłumaczenia w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, na żądanie sądu, prokuratora, policji oraz organów administracji publicznej, chyba, że zachodzą szczególnie ważne przyczyny uzasadniające odmowę. Wynagrodzenie za zlecenia wykonywane przez tłumacza na rzecz organów jest wynagrodzeniem sztywnym określonym w rozporządzeniu (vide art. 16 ust. 2 ustawy). Podstawa powołania tłumacza przysięgłego jest określona przez przepisy odpowiedniej procedury.

Po otrzymaniu zlecenia na tłumaczenie pisemne (czynności opisane w art. 13 pkt 1 i 2 ustawy), tłumacz wykonuje zlecenie i odsyła organowi tłumaczenie wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia oraz fakturą VAT. Następnie organ wydając postanowienie uwzględnia, w całości lub części żądane wynagrodzenie, lub nie uwzględnia go w całości. Między organem a tłumaczem nie mają zastosowania warunki spotykane w relacjach stricte cywilnoprawnych, tj. tłumacz nie może bez ważnej przyczyny odmówić wykonania zlecenia, wynagrodzenie ma charakter sztywny, odgórnie określony w rozporządzeniu, to organ wyznacza termin na wykonanie zlecenia z lub bez konsultacji z tłumaczem, za niewykonanie zlecenia lub wykonanie go z opóźnieniem tłumaczowi grozi odpowiedzialność na podstawie przepisów porządkowych. Przy braku możliwości zachowania terminu na wykonanie zlecenia, tłumaczowi przysługuje możliwość zawnioskowania o przedłużenie terminu na wykonanie zlecenia, natomiast autonomiczną decyzję w tym zakresie podejmuje organ. Zasadniczo za rezultat pracy tłumacza przy zleceniach od organów wymiaru sprawiedliwości odpowiedzialność ponosi organ wymiaru sprawiedliwości, jako organ, który powołał tłumacza. Powyższe nie wyklucza odpowiedzialności karnej i dyscyplinarnej tłumacza za wadliwie wykonane zlecenie. Nie można też wykluczyć, że w razie wadliwego tłumaczenia odpowiedzialność może ponieść Skarb Państwa, jak i tłumacz przysięgły z tytułu odpowiedzialności deliktowej, w ramach odpowiedzialności in solidum. Nie zmienia to jednak faktu, że główna odpowiedzialność za rezultat oraz wykonywanie tłumaczeń wobec osób trzecich ponosi Skarb Państwa.

Z organami nie są zawierane jakiekolwiek umowy, powołanie odbywa się na podstawie postanowienia o powołaniu tłumacza/zlecenia tłumaczenia, w których figuruje jako osoba fizyczna.

W realiach niniejszej sprawy, tłumacz będzie realizował tłumaczenia, o których mowa w art. 13 pkt 1 i 2 ustawy, w dwojaki sposób.

W pierwszym przypadku - tłumaczenia pisemne będą realizowane na rzecz organów przy wykorzystaniu składników majątkowych prowadzonej działalności gospodarczej, z podzleceniem całościowym lub częściowym czynności osobom trzecim i przy zaliczeniu kosztów wynagrodzenia osób trzecich do prowadzonej działalności gospodarczej. Przykładowo, niektóre zlecenia na rzecz organów będą wykonywane za pośrednictwem sprzętu komputerowego, stanowiącego wyposażenie lub środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej, przy podzleceniu czynności osobom trzecim i zaliczeniu wynagrodzenia tych osób do kosztów uzyskania przychodu w ramach działalności gospodarczej, jak i biurze, które jest wynajmowane na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

W drugim przypadku - tłumaczenia pisemne na rzecz organów będą realizowane bez jakiegokolwiek wykorzystania składników majątkowych działalności gospodarczej, tj. na komputerze prywatnym (niestanowiącym wyposażenia lub środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej), na prywatnym oprogramowaniu, poza biurem wynajmowanym na cele działalności gospodarczej, bez wykorzystania osób trzecich - tj. zlecenie będzie wykonywane osobiście przez tłumacza, jak i bez zaliczania innych kosztów wykonania zlecenia do kosztów uzyskania przychodu działalności gospodarczej (np. kosztów przesyłek kurierskich lub poczty).

W przypadku wykorzystywania mienia firmowego, jak i korzystania z podwykonawców do wykonania zlecenia na rzecz organów wymiaru sprawiedliwości - składane jest oświadczenie, że wykonywane usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i winny być zakwalifikowane do przychodów, które na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) dalej u.p.d.o.f., nie podlegają opodatkowaniu przez płatnika - organ, jest składane, zaś w przypadku stricte osobistego wykonywania zlecenia, bez wykorzystania mienia firmowego, bez korzystania z podwykonawców do jego wykonania - oświadczenie nie jest składane, a organ pobiera zaliczkę na podatek dochodowy, jako płatnik.

Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy usługi tłumaczeń, o których mowa we wniosku, są/będą wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły, ponieważ nie ma On na to żadnego wpływu - w praktyce to organ wymiaru sprawiedliwości wybiera i obdzwania wszystkich tłumaczy z listy Ministerstwa Sprawiedliwości dla danego języka i udziela zlecenia jednemu z nich; tłumacz nie ma na to żadnego wpływu, a wybór organu go wiąże.

W związku z tym zadano pytania:

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy o zaliczeniu przychodu, o którym mowa w pierwszym opisywanym przypadku do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz 14 u.p.d.o.f. (przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej)?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy o zaliczeniu przychodu, o którym mowa w drugim opisywanym przypadku do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f. (przychód z działalności wykonywanej osobiście)?

W ocenie wnioskodawcy jego stanowisko w obu kwestiach jest prawidłowe.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżoną interpretacją uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.

Przytaczając przepisy u.p.d.o.f. wywodził, że co do zasady - nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.o.f.), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Ustawodawca wyraźnie rozróżnia działalność wykonywaną osobiście i działalność gospodarczą, jako dwa różne źródła przychodu.

Dalej organ przytoczył interpretacje ogólną ministra finansów z 22 maja 2014 r.. Nr DD2/033/30/KBF/14/RD- 47426. Wskazał, że u.p.d.o.f. nie wyklucza, aby przychody uzyskiwane z działalności wykonywanej osobiście zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, jeśli wykonywane są one właśnie w warunkach spełniających przesłanki "działalności gospodarczej". Powyższy sposób kwalifikacji należy stosować wobec wszystkich grup zawodowych wymienionych w art. 13 pkt 2-8 u.p.d.o.f., a zatem także wobec biegłych sądowych oraz tłumaczy przysięgłych, tj. osób działających na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f.. Zauważył przy tym, że skoro ustawa dopuszcza możliwość takiej kwalifikacji, to nie oznacza to, że przychody uzyskiwane przez te osoby muszą być zawsze zaliczane do działalności gospodarczej. Analiza wskazanych przepisów doprowadza do wniosku, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza możliwości osiągania przychodów z działalności wykonywanej osobiście we wskazanym zakresie w ramach działalności gospodarczej.

A zatem wskazane przychody mogą być kwalifikowane zarówno do działalności gospodarczej, jak i działalności wykonywanej osobiście. Zależy to od warunków, w jakich osoba je uzyskująca wykonuje daną czynność.

W ocenie organu, jeżeli Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem w CEIDG jest "74.30.Z Działalność związana z tłumaczeniami" wówczas Jego wynagrodzenie z tytułu tłumaczeń pisemnych wykonywanych na rzecz organów należy zaliczyć do przychodów z tego źródła. To, że w drugim opisanym przypadku tłumaczenia będą realizowane bez jakiegokolwiek wykorzystania składników majątkowych działalności gospodarczej, nie przesądza w opisanym zdarzeniu przyszłym o kwalifikacji przychodu do źródła działalność wykonywana osobiście. Przesądzający w tym przypadku jest fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w tym samym zakresie, tj. w zakresie tłumaczeń.

Reasumując, w obu opisanych przypadkach przychody uzyskiwane z tłumaczeń pisemnych wykonywanych na rzecz organów będą kwalifikowane do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13 pkt 6 w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że:

1) przychody uzyskiwane przez Skarżącego z tytułu wykonywania tłumaczeń pisemnych na zlecenie - na podstawie właściwych przepisów - organów władzy lub administracji realizowane bez jakiegokolwiek wykorzystania składników majątkowych prowadzonej działalności gospodarczej, na warunkach opisanych we wniosku, powinny być kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a nie jako przychody z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy;

2) fakt prowadzenia przez Skarżącego działalności gospodarczej w zakresie tłumaczeń i wykonywania przez Niego tłumaczeń pisemnych na zlecenie - na podstawie właściwych przepisów - organów władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sądów lub prokuratorów, również przy wykorzystaniu składników majątkowych działalności gospodarczej, z podzleceniem całościowym lub częściowym czynności osobom trzecim i przy zaliczeniu kosztów wynagrodzenia tych osób do kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej, jak i w biurze najmowanym na cele prowadzonej działalności gospodarczej, za którymi to zleceniami skarżący wystawia fakturę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, determinuje konieczność kwalifikacji przychodów uzyskiwanych przez skarżącego w warunkach opisanych w pkt. 1, jako przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a nie jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, nawet jeżeli w tym zakresie nie wypełniają one ustawowych przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanych w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f..

Zdaniem Skarżącego, we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedstawił On dwa odmienne funkcjonalnie stany faktyczne. Jeden dotyczy wykonywania przez Niego tłumaczeń wprost w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co do kwalifikacji, których jako źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej nie ma wątpliwości. Drugi stan faktyczny dotyczy wykonywania przez tego samego tłumacza tłumaczeń własnymi staraniami, bez angażowania składników majątkowych i środków organizacyjnych prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Zdaniem Skarżącego, ten drugi stan faktyczny spełnia wszelkie przesłanki kwalifikacji uzyskanych z jego tytułu przychodów jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f..

W ocenie Skarżącego, kryterium decydującym o kwalifikacji ww. przychodów jako pochodzących z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działalności wykonywanej osobiście jest kryterium okoliczności faktycznych towarzyszących wykonywaniu zlecenia.

Zdaniem Skarżącego, wskazywał On we wniosku o wydanie interpretacji, że podmiotem bezpośrednio odpowiedzialnym za rezultat Jego pracy jest Skarb Państwa, reprezentowany przez organ zlecający wykonanie tłumaczenia. Odpowiedzialność tłumacza ogranicza się z kolei do odpowiedzialności karnej, porządkowej oraz deliktowej (regresowej). Warunki wykonywania tłumaczeń na zlecenie organów publicznych nie są wolnorynkowe ani nie podlegają ustawie - Prawo zamówień publicznych.

W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.).– w skrócie p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a.

Wskazać także należy, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a "Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną."

Dokonując zatem kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione wyżej zasady orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że akt ten narusza prawo w zakresie powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie.

Spór w sprawie koncentruje się wokół kwestii kwalifikacji przychodów uzyskiwanych przez skarżącego z tytułu wykonywania czynności w charakterze tłumacza przysięgłego na zlecenie organów wymiaru sprawiedliwości.

W ocenie organu, w związku z prowadzeniem przez skarżącego działalności gospodarczej, której przedmiotem są m.in. działalność związana z tłumaczeniami, przychody te należy zakwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego natomiast omawiane przychody należy zaliczyć do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. tj. do działalności wykonywanej osobiście, jeśli tłumaczenia są wykonywane bez angażowania środków związanych z działalnością gospodarczą.

Sąd stwierdza, że stanowisko organu jest nieprawidłowe.

Już bowiem literalna wykładnia art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., statuującego definicję działalności gospodarczej, prowadzi do odmiennych, niż prezentowane przez organ, wniosków. Stosownie do powołanej regulacji przez działalność gospodarczą lub pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć działalność zarobkową, między innymi usługową, prowadzoną we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Jak już wyżej wskazano w art. 10 ust. 1 pkt 2 zostało natomiast wymienione źródło przychodu jakim jest działalność wykonywana osobiście. Zgodnie zaś z art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f. za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Organ wprawdzie przywołał wymienione regulacje to jednak nie dokonał ich prawidłowej wykładni. Uzasadnienie stanowiska organu sprowadza się w istocie do stwierdzenia, że o kwalifikacja wynagrodzenia z tytułu wykonywania czynności w charakterze tłumacza przysięgłego do określonego źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej. Stanowisko takie nie znajduje jednak żadnego uzasadnienia w powołanych w zaskarżonej decyzji przepisach u.p.d.o.f..

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 7 marca 2008 r. sygn. Akt II FSK 1549/07 (CBOSA) zgodnie z którym "ustawodawca wyraźnie rozróżnił w przepisach u.p.d.o.f. źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, wskazując je w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 wymienionej uprzednio ustawy. Podział, o którym mowa, ma – jeśli uwzględnić literalne brzmienie przepisów u.p.d.o.f. i wyniki wykładni systemowej – charakter rozłączny. Konsekwencją tego podziału są przyjęte przez ustawodawcę, szczegółowe regulacje dotyczące obowiązku naliczania i pobierania zaliczek od należności na podatek od wskazanych w ustawie, wykonywanych osobiście przez podatnika, rodzajów działalności. Wyjątek od wspomnianego obowiązku przewidział art. 41 ust. 2 u.p.d.o.f., jednak nie dotyczy on przypadku określonego w art. 13 pkt 6 tej ustawy, tj. wykonywania czynności tłumacza przysięgłego. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów, płatnicy nie są zobowiązani do poboru zaliczek od wypłacanych należności z tytułu umów o dzieło i umów zlecenia, wskazanych w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Ustanowione rozwiązanie daje się w sposób logiczny uzasadnić tym, że opinia (wypowiedzi) biegłego zaliczane są przez przepisy prawa do tzw. osobowych środków dowodowych. Niezależnie więc od tego, czy w technicznym przygotowaniu opinii uczestniczyły albo mogły uczestniczyć inne osoby, np. zatrudnione w prowadzonej przez biegłego kancelarii, jego działalność musi być kwalifikowana jako wykonywana osobiście w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f." Naczelny Sąd Administracyjny ponadto wskazał, że " fakt, iż podatnik wykonuje odpowiadające sobie przedmiotowo usługi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej oraz w ramach działalności wykonywanej osobiście nie oznacza, że dla celów rozliczenia podatkowego można pominąć sztywny podział dochodów i przyporządkować przychody uzyskiwane z tytułu każdej z działalności do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Możliwość tę wyłączył wprost przepis art. 5 a pkt 6 u.p.d.o.f., który wprowadził autonomiczną definicję pozarolniczej działalności gospodarczej dla potrzeb regulacji podatku dochodowego od osób fizycznych."

Wadliwość stanowiska organu potwierdza ponadto prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 grudnia 2013 sygn. Akt I SA/Kr 1309/13 (CBOSA) i powołane w nim orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poglądy doktryny, które sąd rozpoznający niniejsza sprawę podziela. W ww. wyroku sąd wskazał m.in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2011 r., w którym podniesiono, że "jeżeli nawet określona działalność ze względu na swoje cechy (zarobkowy charakter, zorganizowany i ciągły sposób realizacji, wykonywanie we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek) w rozumieniu potocznym lub też (hipotetycznie) na podstawie prawa regulującego prowadzenie działalności gospodarczej mogłaby zostać uznana za działalność gospodarczą, to w przypadku, w którym przychody z niej uzyskiwane ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza do źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 tej ustawy, działalność ta działalnością gospodarczą w obszarze opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie będzie. Wnioski i oceny powyższe wynikają wprost z jednoznacznej treści przywoływanej regulacji prawnej art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Przytaczany i analizowany przepis art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. wskazuje, że na zasadzie autonomii prawa podatkowego ustawodawca podatku dochodowego od osób fizycznych: z kręgu działalności, która w innych obszarach mogłaby zostać (ewentualnie) uznana za działalność gospodarczą, wyłączył aktywność podatników, z której przychody zaliczył do źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.o.f."

Powyższe stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny prezentował także w wyrokach z 29 maja 2009 r., sygn. akt II FSK 300/08, z 29 maja 2008 r. sygn. akt. II FSK 517/07, z 7 lipca 2009 r., sygn. akt. II FSK 394/08, z 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1026/11 i II FSK 2644/10, z 9 maja 2013 r., sygn. akt II FSK 1898/11 - opublikowane w CBOSA).

Przedstawiając poglądy doktryny z kolei WSA w Krakowie wskazał m.in. na pogląd, zgodnie z którym: "Jeżeli więc jakiś przychód, osiągany w ramach działalności zarobkowej prowadzonej w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzonej we własnym imieniu bez względu na jej rezultat oraz na własny lub cudzy rachunek, jest zaliczany do przychodów wymienionych w definicji źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 u.p.d.o.f., to nie można uznać go za przychód zaliczany do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej albo z działalności gospodarczej [M. Chudzik, Kwalifikacja przychodów w przypadku świadczenia usług na podstawie umów o dzieło do źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, Monitor Podatkowy 2006, nr 12, s. 35]. Dla kwalifikacji przychodów danej osoby do przychodów z działalności wykonywanej osobiście albo do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie jest więc kluczowe, czy osoba ta otrzymuje je na skutek zarobkowego wykonywania powtarzalnych czynności w celu zarobkowym, czy też nie [zob. A. Mariuk, A. Taudul, Przychody z działalności wykonywanej osobiście, Przegląd Podatkowy 2004, nr 7, s. 25]. Nie jest więc wykluczone, że działalność - istniejąca na pewnym stopniu zorganizowania i stałości - nie będzie uznawana za działalność gospodarczą, a przychody z niej osiągane za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej [A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Samozatrudnienie i związane z tym ryzyko podatkowe, Przegląd Podatkowy 2007, nr 4, s. 7]." – za M. Chudzik, Komentarz do zmiany art.5(a) u.p.d.o.f. wprowadzonej przez Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588, LEX/el. 2011."

W ocenie Sądu powyższe rozważania mają zastosowanie także do tłumaczy przysięgłych, działających na analogicznych zasadach. Uzyskiwane z tego tytułu przychody, co do zasady należy uznać za przychody z działalności wykonywanej osobiście. Jak już wskazano wyżej ustawa nie wyklucza możliwości, aby osoba prowadząca działalność gospodarczą i uzyskująca z tego tytułu przychody, uzyskiwała również przychody, o których mowa w art. 13 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f. za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10 ustawy i inkasentów, należności publiczno-prawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach, powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 tej ustawy (przychodów uzyskiwanych na podstawie kontraktu menedżerskiego lub umów o podobnym charakterze). Istotną przesłanką dla prawno-podatkowej kwalifikacji przychodów jest spełnienie przesłanek, wynikających z tego przepisu, czyli fakt osiągnięcia przychodów w wyniku wykonania czynności zleconych na podstawie właściwych przepisów przez organ władzy albo administracji państwowej. "Przesłanką dla prawno-podatkowej kwalifikacji przychodów według art. 13 ust. 6 u.p.d.o.f. jest fakt osiągnięcia przychodów w wyniku wykonania czynności zleconych na podstawie właściwych przepisów przez organ władzy albo administracji państwowej." (wyrok WSA w Rzeszowie z 26.08.2011 r., I SA/Rz 383/11, LEX nr 896333.)

Tak, więc przychody otrzymywane przez podatnika od organów władzy lub administracji co do zasady winny być zaliczone do źródła "działalność wykonywana osobiście". Fakt jednoczesnego prowadzenia działalności gospodarczej o podobnym przedmiocie nie ma w tym zakresie znaczenia. Przeciwnie, dominujący pogląd orzecznictwa wskazuje, że "(...) końcowy fragment powołanej wyżej definicji pozarolniczej działalności gospodarczej formułuje zasadę wyłączności źródeł przychodu, nakazując zaliczać do przychodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej tylko te przychody, które nie są zaliczane do innych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 u.p.d.o.f. W ocenie Sądu, przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że zakwalifikowanie przez ustawodawcę określonych przychodów do źródła innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza wyklucza możliwość zaliczenia tych samych przychodów przez podatnika do tego źródła. Inaczej mówiąc podatnik nie może w sposób dowolny, w zależności od przewidywanych korzyści podatkowych, dokonywać swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł przychodów. Wymieniając poszczególne źródła przychodów w art. 10 u.p.d.o.f. ustawodawca porządkuje ich katalog, przypisując jednocześnie do każdego ze źródeł określone konsekwencje podatkowe. Skoro więc ustawodawca nakazuje zaliczać do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej przychody inne niż zaliczone do pozostałych źródeł, to podatnik nie może decydować o kwalifikacji przychodów do poszczególnych źródeł. Zatem uznanie przez ustawodawcę przychodów z uprawiania sportu za przychody z działalności wykonywanej osobiście wyklucza możliwość uznania tych przychodów za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej." (wyrok WSA w Krakowie z 12.07.2019 r., I SA/Kr 428/19, LEX nr 2720412.). Stawia to pod znakiem zapytania możliwość zaliczenia przychodów osiąganych z tłumaczeń na zlecenie organów władzy lub administracji do przychodów z działalności gospodarczej.

Natomiast powoływana przez organy interpretacja ogólna wskazuje tylko, że "(...), nie znajdując uzasadnienia dla odmiennej wykładni tych samych przepisów wobec różnych grup zawodowych, stwierdzam, iż podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT."( pismo z dnia 22.05.2014 r., wydane przez: Ministerstwo Finansów, DD2/033/30/KBF/14/RD-47426, Interpretacja ogólna w sprawie możliwości zaliczenia, w określonych warunkach, przychodów wymienionych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście do źródła – działalność gospodarcza, Dz.Urz.MF 2014, nr 21.) w żadnym, więc stopniu nie nakazuje zaliczać tych przychodów do źródła "działalność gospodarcza", ale w celu ujednolicenia wykładni przepisów daje taką możliwość.

Ponownie prowadząc postępowanie organ uwzględni przedstawione wyżej rozważania.

Z tych względów, stwierdzając naruszenie przez organ przepisów art. 13 pkt 6 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. w sposób, który miał wpływ na wynika sprawy, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 153 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego w punkcie II sentencji wyroku sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 p.p.s.a.

Na marginesie – wobec braku zarzutów naruszenia przepisów o postępowaniu- sąd wskazuje na wewnętrzną sprzeczność interpretacji. Uznaje ona bowiem stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe w całości, a więc także w części w której- zdaniem wnioskodawcy- przychody powinny być zaliczone do przychodów z działalności gospodarczej.