Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 112/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, par. 2a, par. 2b, art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 73, art. 74a par. 1, art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 grudnia 2022 r. nr 1201-IOP1-2.4104.133.2022.19 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 stycznia 2023 r. A. Ś. wniósł drogą elektroniczną skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 grudnia 2022 r. nr 1201-IOP1-2.4104.133.2022.19, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze z dnia 24 maja 2022 r. nr 1210-SPM.4104.624.2021 ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w wysokości 23.629 zł z tytułu nabycia spadku po zmarłej S. Ś.

Zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 3 lutego 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało przesłane na adres skarżącego, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 13 i 21 marca 2023 r. nie odebrał on przesyłki z placówki pocztowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. Jednym z nich jest wymóg by każde pismo strony (a więc i skarga) zawierało podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek, o którym mowa w tym przepisie spoczywa m.in. na stronie wnoszącej skargę do sądu administracyjnego. Niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi.

Jak wynika z akt sprawy, wniesiona przez skarżącego drogą elektroniczną skarga nie zostało przez niego podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W aktach sprawy znajduje się jedynie opatrzone podpisem elektronicznym pismo skarżącego z dnia 2 stycznia 2023 r., zatytułowane "Pismo ogólne do urzędu – pismo", do którego dołączono formularz skargi (jednak bez treści samej skargi) oraz skargę.

Podkreślić należy, że przepisy art. 46 p.p.s.a. rozróżniają podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a.

Kwestia konieczność opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym pism procesowych nadawanych drogą elektroniczną była również przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, w której stwierdzono, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wszystkie z przedłożonych przez skarżącego w formie elektronicznej, a stanowiące załącznik do pisma z dnia 2 stycznia 2023 r., dokumenty powinny zostać opatrzone jego podpisem elektronicznym. Innymi słowy podpisem powinno zostać opatrzone nie tylko pismo przewodnie, ale również m.in. dołączona do niego skarga.

Ponadto w treści skargi skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia.

Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 13 i 21 marca 2023 r. nie odebrał on przesyłki z placówki pocztowej. Przesyłka została prawidłowo doręczona skarżącemu w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z § 4 art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należy zatem uznać, iż przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 27 marca 2023 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 3 kwietnia 2023 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał skargi.

Zauważyć przy tym należy, że choć art. 74a § 1 p.p.s.a. stanowi, że doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny, to z uwagi na fakt, że w treści skargi skarżący nie podał adresu elektronicznego, nie było możliwe wezwanie go drogą elektroniczną do uzupełnienia braków formalnych skargi. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi za pośrednictwem operatora pocztowego.

Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji postanowienia.