Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 87/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania podatkowe spółki z o.o. w likwidacji w podatku od towarów i usług za okres maj-wrzesień, listopad-grudzień 2010 roku oraz luty-kwiecień 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – R. O. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych.


UZASADNIENIE

R. O. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania podatkowe spółki z o.o. w likwidacji w podatku od towarów i usług za okres maj-wrzesień, listopad-grudzień 2010 roku oraz luty-kwiecień 2011 roku.

We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką K., która osiąga dochód z tytułu świadczenia emerytalnego po zmarłym mężu w kwocie 4.800 zł brutto. On zaś nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie pracuje i nie prowadzi działalności gospodarczej. Jednocześnie skarżący podał, że jego jedyny majątek stanowi garaż o wartości 3.000 zł. Zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jego matki i sprawuje nad nią opiekę. Wydatki na opiekę zdrowotną matki zamykają się kwotą 1.500 zł miesięcznie. Ponadto matka opłaca czynsz za mieszkanie w kwocie 800 zł. Skarżący dodał przy tym, że na jego utrzymaniu pozostaje 15-letni syn M., który zamieszkuje z jego żoną. Z żoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 19 lutego 2014 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego matkę rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenie kwoty i źródła środków przeznaczanych przez skarżącego na wydatki związane z utrzymaniem syna M. wraz z podaniem informacji, w jakiej części tych wydatków partycypuje żona skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 18 marca 2014 roku wyjaśnił, że skarżący nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów i nie posiada rachunku bankowego. Zamieszkuje z matką i opiekuje się nią, gdyż jest osobą schorowaną. Obecnie skarżący nie ponosi żadnych kosztów utrzymania syna M., te wydatki w całości ponosi jego żona. Do wniosku załączono wyciąg bankowy z rachunku matki skarżącego za okres od dnia 01.11.2013 r. do 31.01.2014 r.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 18 marca 2014 roku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką K. Skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada rachunku bankowego, zamieszkuje w mieszkaniu należącym do matki, która pozostaje pod jego opieką z uwagi na stan zdrowia. Jedyny majątek skarżącego, jak podaje, stanowi garaż o wartości 3.000 zł. Natomiast matka skarżącego osiąga dochód z tytułu renty rodzinnej, zgodnie z wyciągiem bankowym, w kwocie 5.313,04 zł. Saldo posiadanego przez nią rachunku bankowego aktualnie zamyka się kwotą 14.200,32 zł (na dzień 01.02.2014 r.), a w dniu występowania przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy

(20.12.2013 r.) opiewało na kwotę rzędu 8.751 zł. Obciążenie budżetu rodziny stanowią wydatki z tytułu czynszu za mieszkanie w kwocie 800 zł, ponoszone przez matkę skarżącego, a ponadto wydatki na jej opiekę zdrowotną w wysokości 1.500 zł miesięcznie.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę wpisu od skargi oraz kwotę dochodu matki skarżącego, na której utrzymaniu de facto pozostaje skarżący, a także okoliczność braku ponoszenia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów związanych z utrzymaniem i mieszkaniem, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i odmówił mu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wykazana kwota osiągana w gospodarstwie domowym skarżącego, a także kwota środków zgromadzonych na rachunku bankowym matki skarżącego, nawet z uwzględnieniem wydatków z tytułu opieki zdrowotnej, czynszu i utrzymania, nie pozwala bowiem uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Co więcej, wykazane kwoty dowodzą, że gospodarstwo domowe, w którym pozostaje skarżący, znajduje się w dobrej kondycji finansowej, umożliwiającej poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie ze środków udzielonych przez matkę, z którą zamieszkuje, sprawując nad nią niezbędną opiekę.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

ak