Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 50/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta~Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę Kartuskiego postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga J. G. (dalej także jako "skarżący") na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę Kartuskiego postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wielokrotnie zwracał się do Starosty Kartuskiego z wnioskami w wydanie decyzji w sprawie. Pomimo kilkukrotnych wezwań organ kieruje do skarżącego pisma zawierające wyłącznie informacje dotyczące przebiegu postępowania. Tym samym organ nie zajmuje stanowiska w sprawie. Skarżący żąda zatem wprost wskazania przez organ, czy decyzja zostanie wydana, czy też organ odmawia wydania decyzji.

W odpowiedzi na skargę Starosta Kartuski wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ odwołał się do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2022 r. (sygn. akt III SA/Gd 675/21), wydanego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 czerwca 2021 r. nr WIGK-II.7221.4.2021.TK utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kartuskiego z dnia 23 marca 2021 r. nr G.6620.2.44.2022 o umorzeniu postępowania w przedmiocie aktualizacji danych. W uzasadnieniu wydanego wyroku WSA w Gdańsku wskazał, że po dokonaniu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno -technicznej (na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt [...] i operatu pomiarowego) nie toczyło się już odrębne postępowanie aktualizacyjne, które mogłoby podlegać umorzeniu.

Zdaniem Starosty Kartuskiego z powyższego wyroku wynika, że w sprawie, po dokonaniu aktualizacji danych ewidencyjnych w dniu 2 marca 2021 r. w drodze czynności materialno - technicznej, postępowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych zostało zakończone. W realiach sprawy nie zatem podstaw aby wydawać kolejną decyzję administracyjną. W związku z tym organ nie naruszył określonych w treści ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego regulacji określających terminy załatwienia sprawy.

Niezależnie od powyższego Starosta Kartuski podkreślił, że ponaglenie skarżącego złożone w dniu 23 listopada 2022 r. zostało przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznane za niezasadne. Nadto zgodnie z uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) oraz z dnia 7 marca 2022 r. (sygn. akt II OPS 1/21) skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jak i skarga na bezczynność organu wniesione po ostatecznym zakończeniu postępowania nie mogą podlegać merytorycznej ocenie ze strony sądu administracyjnego. W pierwszym przypadku skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania winna być odrzucona. Z kolei w drugim przypadku sąd administracyjny nie ma podstaw aby merytorycznie rozpoznawać taką skargę w zakresie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W przypadku stwierdzenia, że skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5a art. 58 § 1 sąd administracyjny zobligowany jest skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne jak i opisane wyżej okoliczności faktyczne Sąd uznał, że wniesiona obecnie skarga jest niedopuszczalna.

Z akt administracyjnych sprawy przekazanych Sądowi wynika wprost, że po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2022 r. (sygn. akt III SA/Gd 675/21) wydanego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 czerwca 2021 r. nr WIGK-II.7221.4.2021.TK, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kartuskiego z dnia 23 marca 2021 r. nr G.6620.2.44.2022 o umorzeniu postępowania w przedmiocie aktualizacji danych, skarżący pismami z dnia 8 sierpnia 2022 r. (k. 77 akt administracyjnych), z dnia 13 września 2022 r. (k. 91 akt administracyjnych), z dnia 12 października 2022 r. (k. 94 akt administracyjnych) oraz ponagleniem z dnia 18 listopada 2022 r. (k. 99 akt administracyjnych) wzywał Starostę Kartuskiego do wydania decyzji w sprawie. W pisemnych odpowiedziach na kierowane wezwania organ zadnie wskazywał skarżącemu, że wydanie decyzji administracyjnej w sprawie nie może mieć miejsca, gdyż sprawa dotycząca aktualizacji danych ewidencyjnych zakończyła się czynnością materialno – techniczną, której podstawę stanowił operat pomiarowy oraz prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K. w przedmiocie rozgraniczenia.

Co istotne, WSA w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r. wyeliminował z obrotu prawnego decyzje organów orzekających wydane w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego aktualizacji danych ewidencyjnych (wydane po dokonaniu wspomnianej czynności materialno - technicznej). Skoro aktualizacja danych ewidencyjnych nastąpiła w opisany powyżej sposób organy nie miały - co podkreślił WSA w Gdańsku w uzasadnieniu wydanego wyroku - podstaw aby postępowanie w przedmiocie aktualizacji danych umarzać w drodze decyzji.

W świetle powyższego uznać należy, że Starosta Kartuski nie ma obowiązku aby w sprawie wydawać kolejną decyzję administracyjną. Postępowanie w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych zostało bowiem zakończone. Okoliczność, że skarżący kwestionuje prawidłowość przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego z oczywistych względów nie może stanowić podstawy do odmiennej oceny sposobu zakończenia postępowania w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych. Ponadto, okoliczność ta nie ma znaczenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ani w postępowaniu prowadzonym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 675/21, ani w obecnie zainicjowanym postępowaniu ze skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę Kartuskiego postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych WSA w Gdańsku nie miał jak i nie ma podstaw aby weryfikować prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 31 stycznia 2028 r. sygn. akt [...].

Wskazać w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 marca 2022 r. (sygn. akt II OPS 1/21 ONSAiWSA 2022/3/34; dostępność: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19; publ.: ONSAiWSA 2020/6/79; dostępność: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., to jest w zakresie stwierdzenia przez sąd administracyjny, że organ dopuścił się bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, natomiast celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym. Za niedopuszczalną należy zatem uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne zapatrywanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. NSA podkreślił również, że pogląd o dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność, w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, to jest stanu bezczynności.

W ocenie Sądu zapatrywania wyrażone w powyższych uchwałach można skorelować z realiami rozpatrywanej sprawy. W rozpatrywanej sprawie analogiczną przeszkodę do merytorycznego rozpoznania obecnie wniesionej skargi, za pomocą której skarżący stara się zobligować Starostę Kartuskiego do wydania decyzji administracyjnej, stanowi bowiem okoliczność definitywnego zakończenia postępowania w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych, opisana szczegółowo w treści niniejszego uzasadnienia.

W konsekwencji, wniesienie skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu przez organ administracji publicznej w określonej przez prawo formie, wynikającej z art. 24 ust. 2b punkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm.) determinuje uznanie, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe zapatrywania jak i wskazaną regulację normatywną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.