Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 741/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 3 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 marca 2024 r. nr SKO.ZP/415/575/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 21 kwietnia 2024 r. Towarzystwo [...] z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 marca 2024 r. nr SKO.ZP/415/575/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2024 r. wezwano skarżące Towarzystwo do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącego przez osobę podpisaną pod skargą i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.

Ponadto zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2024 r. wezwano skarżące Towarzystwo do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 15 czerwca 2024 r. Do chwili obecnej braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie.

W myśl art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.).

Ponadto, jak wynika z art. 34 P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (art. 37 § 1 zd. 1 i 2 P.p.s.a.). Zarówno nieprzedłożenie pełnomocnictwa, jak i niewykazanie umocowania do podpisania pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej stanowią braki formalne skargi podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.

Towarzystwo [...] w K. jest tzw. stowarzyszeniem rejestrowym, podlegającym obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, z chwilą dokonania którego podmiot ten nabywa osobowość prawną (art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 2261, zwanej dalej p.o.s.).

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 5 p.o.s. statut stowarzyszenia określa m.in. władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje. Najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w których statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie uchwał należy do walnego zebrania członków (art. 11 ust. 1 p.o.s.). Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów lub zastąpienie walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli liczba członków przekroczy określoną w statucie wielkość (art. 11 ust. 2 zd. 1 p.o.s.). Stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej (art. 11 ust. 3 p.o.s.). Statut z kolei jest niezbędnym dokumentem dołączonym do wniosku o wpis stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego (art. 12 ust. 1 p.o.s.).

Z przytoczonych przepisów wynika, że strona skarżąca będąca stowarzyszeniem rejestrowym winna wykazać umocowanie do działania przed sądem administracyjnym przedkładając odpis z Krajowego Rejestru Sądowego ujawniający właściwy sposób reprezentacji stowarzyszenia, a w sytuacji działania przez pełnomocnika, tak jak w niniejszej sprawie, potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa zgodnie z zasadami reprezentacji.

W niniejszej sprawie wraz ze skargą podpisaną w imieniu skarżącego Stowarzyszenia przez jego prezesa nie został przedłożony dokument wskazujący, że jest on umocowany do dokonywania tych czynności procesowych w imieniu Stowarzyszenia. Na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie nie przedłożono odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, który umożliwiłoby weryfikację uprawnień do reprezentacji skarżącego przez osobę, która podpisała skargę. W tej sytuacji Sąd nie dysponował dokumentem pozwalającym na sprawdzenie prawidłowości umocowania prezesa do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia.

Wobec tego ziściła się dyspozycja art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi że sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.