Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 150/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 134 par 1, art. 147 par 1 i art. 200
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 88 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 920
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.
article: art. 10 ust. 5
journal: Dz.U. 2022 poz 988
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
article: par 3 ust. 1, par 5 ust. 1 i par 8
journal: Dz.U. 2017 poz 784
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz  wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. C. na akt Starosty Starachowickiego z dnia 7 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia stałej organizacji ruchu drogowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonego aktu; 2. zasądza od Starosty Starachowickiego na rzecz M. C. kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Aktem z dnia 7 listopada 2022 r., nr [...] Starosta Starachowicki ("Starosta") zatwierdził zmiany w projekcie stałej organizacji ruchu dla ulicy [...] w S..

W podstawie prawnej organ wskazał art.10 ust. 5 i ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 988 ze zm., dalej "p.r.d.") oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r., w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 784, dalej "rozporządzenie z 23 września 2003 r.").

Na postawie zatwierdzonej zmiany organ dokonał usunięcia ograniczenia B18 (2.5t) "zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 2,5t na odcinku ulicy [...] między ulicami Św. J. P. [...], a 6 W. oraz wprowadził ograniczenie B18 (6t) na odcinku ulicy [...] miedzy ulicami Św. J. P. [...], a [...] (z tabliczkami o treści "Nie dot. pojazdów służb komunalnych i komunikacji miejskiej"). Nadto wprowadził ograniczenie B18 (6t) na ulicy [...] od strony ulicy [...].

Pismem z 7 marca 2023 r. M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższy akt, zarzucając naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.

1. art. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 1929 ze zm.) poprzez faktyczne pozbawienie możliwości wykonywania działalności gospodarczej oraz brak stwarzania korzystnych warunków do wykonywania działalności gospodarczej małych przedsiębiorców wyrażające się w uniemożliwieniu prowadzenia firmy transportowej z wykorzystaniem posiadanej przez niego nieruchomości,

2. § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 23 września 2003 r. poprzez zatwierdzenie projektu zmiany stałej organizacji ruchu na ulicy Ż. w S. bez dokonania merytorycznej analizy bezpieczeństwa ruchu drogowego, warunków technicznych, charakterystyki drogi, terenu zabudowy, skutków wprowadzonych zmian oraz rzeczywistej wartości nośności drogi, a co za tym idzie niewykazanie i brak rzetelnego uzasadnienia potrzeb dla wprowadzenia zmian o oznakowaniu drogi,

3. § 3 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 23 września 2003 r. w zw. z pkt 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 110 ze zm., dalej "rozporządzenie z 3 lipca 2003 r.") przez dokonanie zmiany stałej organizacji ruch w sposób arbitralny i w oparciu o pozaustawowe przesłanki,

4. § 8 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia z 23 września 2003 r. poprzez niezgodność wprowadzonej zmiany w projekcie stałej organizacji ruchu z potrzebami społeczności lokalnej,

5. art. 31 ust. 3 i art. 64 Konstytucji RP, a także art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez naruszenie wolności i praw majątkowych w drodze innego aktu niż ustawa, wyrażające się w nieuzasadnionym, arbitralnym oraz niezgodnym z prawem ograniczeniu mojego uprawnienia do pełnego korzystania z przysługującego mi prawa własności nieruchomości posadowionej przy ulicy [...], w tym także prawa do dojazdu do nieruchomości (możliwości korzystania z dróg publicznych celem dojazdu do nieruchomości, w tym także do dojazdu do nieruchomości przez osoby świadczące na jego rzecz usługi), pomimo braku ku temu merytorycznych podstaw oraz zapotrzebowania społecznego na wdrożone przez organ ograniczenia.

Formułując powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że projekt zmiany organizacji ruchu istotnie oraz w sposób bezpośredni narusza jego uzasadniony interes prawny.

Zmiana ta ogranicza bowiem jego prawa właścicielskie, w szczególności możliwość swobodnego korzystania z własności nie wspominając o obszarze planowanej działalności gospodarczej. Zatwierdzony zakaz ma wpływ na jego sferę praw i obowiązków, z uwagi na możliwość zarobkowania czy też istotne ograniczenie możliwości swobodnego dostarczenia (dojazdu) przez dostawców niezbędnego materiału do działki, co narusza jego interes prawny.

Według strony zmiany stałej organizacji ruch na ulicy [...] w S. dokonano w sposób arbitralny i w oparciu o pozaustawowe przesłanki. Dokonana zmiana nie znajduje uzasadnienia w merytorycznej analizie bezpieczeństwa ruchu drogowego, warunków technicznych drogi, terenu zabudowy oraz rzeczywistej wartości nośności drogi, a co za tym idzie trudno jest doszukiwać się uzasadnienia potrzeb dla wprowadzenia zmian w oznakowaniu drogi w sposób zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa oraz potrzebami społeczności lokalnej. Organ zasadniczo wprowadził zmianę w projekcie stałej organizacji ruchu na skutek pracy Komisji do Spraw Bezpieczeństwa, przy czym wyniki pracy komisji oraz poczynione przez nią ustalenia pozostają bliżej nie znane.

Podniósł, że zmiany w organizacji ruchu nie zostały w sposób należyty poparte spełniającym wymogi ustawowe projektem czy też załącznikiem graficznym, zaś dokonana przez organ ocena konieczności wdrożenia zmian w organizacji ruchu nie uwzględnia rzeczowej analizy charakterystyki drogi (w tym rzeczywistej wartości nośności drogi) oraz ruchu na drodze, skutków wprowadzonych zmian oraz ich wpływu na sytuacje mieszkańców.

W odpowiedzi na skargę starosta wniósł o jej oddalenie.

Organ podniósł, że zmiana organizacji ruchu na wymienionym odcinku ulicy [...]j, polegająca na wprowadzeniu ograniczenia wjazdu pojazdów ciężarowych została przedstawiona i omówiona na posiedzeniu Komisji ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego powołanej w oparciu o § 8 ust. 1 rozporządzenia z 23 września 2003 r., w celu szczegółowego rozpatrzenia wniesionych opinii lub wątpliwości związanych z organizacją ruchu na drogach.

Komisja dokonała 4 listopada 2022 r. przeglądu drogi gminnej - ul. [...] w S. pod kątem ograniczenia na tej ulicy ruchu pojazdów ciężarowych w szczególności na odcinku od ul. Św. J. P. [...] do ul. [...].

Wyjaśnił, że w trakcie przeglądu sprawdzono podstawowe parametry techniczno - eksploatacyjne drogi na odcinku od ul. Św. J. P. [...] do ul. [...]. Podczas oględzin zwrócono szczególną uwagę na warunki, bezpieczeństwo i strukturę ruchu drogowego. Ustalono, że droga posiada jezdnię o nawierzchni bitumicznej o szerokości od 5,5 do 5,7 m, ograniczoną obustronnie krawężnikami, o średnim odsłonięciu krawężnika od 10 do 12 cm. Droga na badanym odcinku nie posiada chodnika dla pieszych, drogi dla rowerów oraz innych urządzeń przeznaczonych dla ruchu oraz poprawy bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu drogowego. Stan nawierzchni określono, jako dobry, droga jest po remoncie przeprowadzonym trzy lata temu.

Wskazał, że na ulicy [...] brak jest poboczy zaś ogrodzenia usytuowane są w małej odległości od krawędzi jezdni często poniżej 1 metra. Wjazd w ulicę ograniczony jest łukami o małych promieniach (3m - 5m). Z ulicą [...] łączą się inne drogi o parametrach eksploatacyjnych i technicznych zbliżonych, lub niższych od parametrów ulicy [...]. Na ulicy odbywa się głównie ruch pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony oraz ruch pieszych i rowerzystów. Ulicą [...] nie jest prowadzony tranzyt.

Nadto podkreślił, że podczas wizji terenowej zwrócono uwagę na uwarunkowania społeczne, miejscową zabudowę, poziom urbanizacji terenu, a także położenie i przebieg ulicy. Ulica [...] przebiega przez teren osiedla domów jednorodzinnych o intensywnej zabudowie mieszkaniowej.

Zdaniem organu - sytuacja ta powoduje, że na wskazanym odcinku ulicy [...] (tj. między ulicami Św. J. P. [...] a [...] istnieje brak możliwości minięcia się w sposób bezpieczny dwóch pojazdów ciężarowych, a ruch pieszy odbywa się po jezdni. Zaznaczono także, że ulica [...] jest jednym z głównych ciągów komunikacyjnych prowadzących do centrum rekreacyjnego S. jakim jest zalew [...]. Z tego powodu po ulicy, głównie w okresie letnim odbywa się wzmożony ruch pieszo-rowerowy.

Komisja pozytywnie zaopiniowała wprowadzenie na ul. [...] w S., na odcinku od ul. Św. J. P. [...] do ul. [...] ograniczenia wjazdu pojazdów ciężarowych o masie całkowitej przekraczającej 6 ton, zaś organ po otrzymaniu pozytywnej opinii Komisji, dokonał zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu na odcinku ulicy [...] w S. aktem nr [...] z 7 listopada 2022 r.

Starosta podniósł, że wprowadzenie ograniczenia miało na celu przede wszystkim poprawę bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego na wskazanym odcinku ulicy [...], w szczególności pieszych, w tym mieszkańców, dzieci uczęszczających do pobliskich szkół oraz pieszych i rowerzystów zmierzających do zbiornika wodnego [...]. W okresie zimowym natomiast odgarnięty i zalegający przy krawędzi jezdni śnieg zawęża szerokość jezdni dodatkowo utrudniając mijanie się pojazdów ciężarowych i zagraża bezpieczeństwu pieszych.

Ponadto powyższe działanie wpisuje się w potrzeby lokalnej społeczności, miejscowego otoczenia, charakteru istniejącej zabudowy mieszkaniowej oraz uwzględnia parametry techniczne, eksploatacyjne oraz charakter i strukturę ruchu na przedmiotowej ulicy.

Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2023 r. organ został wezwany do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez złożenie wszelkiej dokumentacji związanej z ze stałą organizacją ruchu dla ulicy [...] w S., w szczególności nadesłanie projektów stałej organizacji ruchu dla w/w ulicy, w tym uwzględniających zatwierdzoną zmianę.

W odpowiedzi na wezwanie organ przesłał:

- zatwierdzenie stałej organizacji ruchu dla ulicy [...] z dnia 18 grudnia 2012r. wraz z projektem stałej organizacji ruchu (data opracowania listopad 2012 r.),

- zatwierdzenie zmiany stałej organizacji ruchu dla ulicy [...] z dnia 14 kwietnia 2023 r. wraz z projektem stałej organizacji ruchu dotyczącym rozbudowy ulicy o ścieżkę rowerową (data opracowania po korekcie – marzec 2023 r.),

- zatwierdzenie zmiany stałej organizacji ruchu dla ulicy [...] z dnia 4 maja 2023 r. wraz z projektem stałej organizacji ruchu dotyczącym wykonania kontrapasa na opisanym odcinku ulicy (data opracowania – kwiecień 2023 r.),

Natomiast w zakresie zakwestionowanego skargą aktu - zatwierdzenia zmiany stałej organizacji ruchu dla ulicy [...] z dnia 7 listopada 2022 r. organ załączył protokół z posiedzenia Komisji ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego z dnia 4 listopada 2022 r., pismo A. B. z dnia 13 września 2022 r. zawierające wniosek o ustanowienie znaku drogowego B-18 ograniczającego ruch pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej powyżej 2,5 T na całej długości ulicy [...] oraz protokół spisany w dniu 16 listopada 2022 r. z objazdu dróg gminnych w S. pod kątem stwierdzenia prawidłowości w istniejącym oznakowaniu, w treści którego nie stwierdzono nieprawidłowości w oznakowaniu na skrzyżowaniach ulicy [...] z ulicami [...] oraz Św. J. P. [...] w zakresie ustawienia znaku B-18 (6T).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1). Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jego wydania.

W aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organy, o których mowa w art. 10 ust. 4, 5 i 6 p.r.d., jest aktem podlegającym kognicji sądów administracyjnych, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. tj. aktem organu jednostki samorządu terytorialnego innym niż określone w pkt 5, podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. I OPS 14/13).

Dopuszczalność wniesienia skargi na przedmiotowy akt jest uzależniona także od legitymacji skarżących, która podlega badaniu w kontekście przesłanek określonych w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 511, dalej powoływana jako u.s.p.). Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 1 u.s.p., przepisy art. 87 stosuje się odpowiednio, gdy organ powiatu nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.

Stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (wyrok NSA z 20.11.2014 r., I OSK 1747/14). W doktrynie i orzecznictwie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego.

W kontrolowanej sprawie skarżący należycie wykazał i uzasadnił swoją legitymację i uprawnienie do wniesienia skargi, a kwestia ta nie budzi zastrzeżeń sądu.

Skarżący jest właścicielem nieruchomości przy ulicy [...] w S., do której dojazd możliwy jest jedynie od ulicy [...]. Skarżący jest kierowcą zawodowym, jeździ samochodami ciężarowymi, poczynił również starania w kierunku założenia własnej działalności gospodarczej - firmy transportowej.

Ustawienie znaków B-18 uniemożliwia prowadzenie takiej działalności, naruszając w ten sposób jego uzasadnione interesy. Obecnie jako kierowca zawodowy jest pozbawiony możliwości dojazdu do domu pojazdem ciężarowym, nadto ustawienie znaków B-18 na ulicy [...], skutecznie uniemożliwia mu dostarczenie materiałów budowlanych potrzebnych do utwardzenia terenu wokół domu, gdyż pojazdy ciężarowe nie mogą wjechać na teren działki.

Okoliczności powyższe w pełni przekonują o posiadaniu przez skarżącego interesu prawnego w zaskarżeniu aktu Starosty i poddaniu go sądowej kontroli.

Przechodząc do kwestii związanych z oceną legalności zaskarżonego aktu należy zauważyć, że zgodnie z art. 10 ust. 5 p.r.d. starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6.

Realizując zadania z zakresu zarządzania ruchem jest uprawniony, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, do rozpatrywania projektów organizacji ruchu, zatwierdzania organizacji ruchu, na podstawie złożonych projektów (§ 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia).

Przewidziane w rozporządzeniu działania w zakresie zarządzania ruchem, do których należą m.in. zatwierdzanie organizacji ruchu, podejmowane i realizowane są przez stosowne organy w celu zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom ruchu drogowego i przy uwzględnieniu potrzeb efektywnego wykorzystania dróg publicznych oraz potrzeb społeczności lokalnych (art. 10 ust. 12 p.r.d.).

Dokonując kontroli zaskarżonego aktu Starosty z 7 listopada 2022 r. sąd doszedł do przekonania, że wydając ów akt organ naruszył w sposób mający istotny i mający wpływ na wynik sprawy następujące przepisy prawa: § 3 ust. 1 pkt 3, § 5 oraz § 8 ust 1 rozporządzenia z 23 września 2003 r., a tym samym art. 10 ust 5 i ust 12 p.r.d.

Do naruszenia powyższych przepisów doszło poprzez wydanie przez Starostę w dniu 7 listopada 2022 r. aktu zatwierdzenia zmiany w organizacji ruchu na ulicy [...] w S., w tym wprowadzenia znaku zakazu B-18, jednak aktu tego nie poprzedziło stosowne i konieczne sporządzenie projektu zmian. Dokumentu tego organ nie załączył do akt postępowania administracyjnego jak również nie dostarczył go po stosownym wezwaniu sądu do ich uzupełnienia.

Powyższe spowodowało stwierdzenie przez sąd nieważności zaskarżonego aktu, albowiem bez koniecznej dokumentacji uchyla się on spod kontroli sądu.

Jak wynika z przepisów rozporządzenia z 23 września 2003 r. - § 3 ust. 1 pkt 3 organ zarządzający ruchem zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów organizacji ruchu.

Przez projekt organizacji ruchu rozumie się dokumentację sporządzoną w celu zatwierdzenia stałej, zmiennej albo czasowej organizacji ruchu przez właściwy organ zarządzający ruchem albo właściwy podmiot zarządzający drogą wewnętrzną (§ 1 ust. 2 pkt 2). Szczegółowe zasady zatwierdzania projektu zostały uregulowane w § 8 ww. rozporządzenia. Z przepisu tego wynika, że zatwierdzenie organizacji ruchu nie jest i nie może być czynnością mechaniczną i arbitralną, gdyż prawodawca wymaga od organu merytorycznej analizy projektu. Organ zarządzający ruchem w wyniku tej analizy może: 1) zatwierdzić organizację ruchu w całości lub w części bez zmian lub po wprowadzeniu zmian lub wpisaniu uwag dotyczących wdrożenia organizacji ruchu; 2) odesłać projekt w celu wprowadzenia poprawek; 3) odrzucić projekt (co ma miejsce obligatoryjnie w przypadku stwierdzenia, że projektowana organizacja ruchu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego albo niezgodności projektu z przepisami dotyczącymi warunków umieszczania na drogach znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, a fakultatywnie w przypadku niezgodności projektowanej organizacji ruchu z założeniami polityki transportowej lub potrzebami społeczności lokalnej bądź nieefektywności projektowanej organizacji ruchu).

Przepis § 5 ust.1 tego rozporządzenia określa natomiast wymogi projektu organizacji ruchu drogowego i jego elementy, w tym m.in.– plan orientacyjny, plan sytuacyjny, opis techniczny.

W orzecznictwie wskazuje się, że to z projektu organizacji ruchu powinna wynikać analiza dla zastosowania określonego rozwiązania, a w szczególności z wymaganego przez § 5 ust 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie warunków zarządzania ruchem na drogach – opisu technicznego zawierającego charakterystykę drogi i ruchu na drodze.

Ten bowiem element projektu wiąże się ściśle z uzasadnieniem dla umieszczania w drodze określonych znaków drogowych, sygnałów i urządzeń (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 723/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 880/17, wyroki dostępne w Internecie).

Należy w tym miejscu przywołać także uregulowania Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz.U. z 2019 r., poz. 2311 t.j.), gdzie w punkcie 3.1.1. podano, że znaki zakazu stanowią podstawową kategorię znaków, którymi są wyrażane ustalenia dotyczące organizacji ruchu, przy czym tego rodzaju znaki - jako ograniczające swobodę korzystania z dróg - powinny być umieszczone po wnikliwej analizie skutków, jakie powodują dla uczestników ruchu.

Kwestie związane ze znakiem B-18 reguluje zaś pkt 3.2.19 Załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia. Zgodnie z jego treścią znak B-18 "zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad ... t" stosuje się przed odcinkami dróg, których nośność jest niewystarczająca dla przejazdu pojazdów dopuszczonych do ruchu bez ograniczeń. Na znaku podaje się wartość wynikającą z rzeczywistej nośności obiektu lub drogi. W uzasadnionych przypadkach znak ten może być stosowany również w związku z istnieniem przy drodze obiektów zabytkowych lub innych, dla których wstrząsy wynikające z ruchu ciężkich pojazdów są szkodliwe.

Przesłankami umieszczenia zatem ww. znaku jest nośność drogi ale także szkodliwość wstrząsów dla znajdujących się przy drodze obiektów. Przesłanki te nie muszą wystąpić łącznie.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że zmiana organizacji ruchu polegająca na wprowadzeniu znaku B-18 wymaga szczegółowej analizy parametrów danej drogi, jej stanu, nośności, natężenia ruchu drogowego ale także rozważenia proporcji pomiędzy interesem indywidulanym a interesem publicznym (społecznym).

Nie ma więc możliwości –w świetle powyższych regulacji prawnych – wprowadzenia znaku zakazu bez uprzedniej analizy konieczności jego stosowania.

Innymi słowy, dokumentacja projektowa powinna wskazywać, że zmiana ta została wnikliwie wyjaśniona i przenalizowana z uwzględnieniem przepisów zarówno rozporządzenia w sprawie warunków zarzadzania ruchem na drogach jak i rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków.

Zdaniem Sądu, w aktach administracyjnych sprawy brak jest koniecznej dokumentacji w tym przede wszystkim projektu zmiany stałej organizacji ruchu uzasadniającej wprowadzenie oprotestowanego w skardze zakazu. Nie sposób więc dokonać oceny, czy zmiana stałej organizacji ruchu przewidująca umieszczenie znaku B-18 na ulicy [...] pomiędzy ulicami Św. J. P. [...] oraz [...] została należycie rozważona. Akta sprawy nie zawierają projektu zmiany, merytorycznej analizy bezpieczeństwa ruchu drogowego, warunków technicznych drogi, terenu zabudowy oraz rzeczywistej wartości nośności drogi.

W analizowanej sprawie, jak zostało wyżej podniesione, zmiany w stałej organizacji ruchu z 7 listopada 2022 r. nie poprzedził stosowny projekt, dokumentu tego nie złożono do akt administracyjnych sprawy, także po wezwaniu sądu do uzupełnienia tych akt.

Zatem przyjąć należy, że Starosta zatwierdził zmiany w stałej organizacji ruchu arbitralnie, bez uzasadnienia, czyli w sposób dowolny. Działania takiego nie sposób zaakceptować, albowiem dokonane zostało z istotnym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.

Brak stosownej dokumentacji – projektu zmiany stałej organizacji ruchu – nie może być zastąpiony, czy uzupełniony protokołem z posiedzenia Komisji.

W myśl bowiem § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 23 września 2003 r. w celu szczegółowego rozpatrzenia wniesionych opinii lub wątpliwości związanych z projektem organ zarządzający ruchem może powołać komisję, w której skład wchodzą, w szczególności, przedstawiciel Policji oraz przedstawiciel zarządu drogi. Zatem powołanie Komisji służy dodatkowej analizie opinii i niejasności dotyczących projektu, w żaden sposób jednak protokół posiedzenia komisji nie zastępuje skutecznie projektu i nie może sanować jego braku.

Również jako niewystarczające w tym zakresie oraz spóźnione należy ocenić próby dokonania przez organ charakteru i oceny bezpieczeństwa ulicy [...] poczynione w treści odpowiedzi na skargę.

Podstawą dokonywanych zmian winien być projekt, którego konieczne elementy określają przepisy rozporządzenia z 23 września 2003 r. Dopiero na jego podstawie organ rozważa zasadność wprowadzenia stosownych zmian w stałej organizacji ruchu.

Końcowo zauważenia wymaga, że organ przesyłając dokumentację dotyczącą ulicy [...] do, każdego innego niż zaskarżony, aktu w tożsamym przedmiocie, załączył stosowny projekt.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że opisane wyżej wady polegające na braku koniecznej dokumentacji jaką stanowi projekt zmiany stałej organizacji ruchu nie uprawniały organu do zatwierdzenia 7 listopada 2022 r. zmiany stałej organizacji ruchu ulicy [...] w S., co świadczy o tym, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem § 3 ust. 1 pkt 3, § 5 oraz § 8 ust 1 rozporządzenia z 23 września 2003 r. oraz art. 10 ust 5 i ust 12 p.r.d.

Mając na względzie powyższe sąd działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania sądowego sąd orzekł w punkcie 2 wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a.