Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 535/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 241 § 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędziowie Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Artur Kot, Protokolant Natalia Simaszko, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1069/20 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 września 2020 r. nr 2201-IOD-3.601.4.2020.14 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1069/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 14 września 2020 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.

Wskazany wyrok (podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Od powyższego wyroku Sądu pierwszej instancji skargę kasacyjną wniósł Skarżący. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm., dalej "P.p.s.a.") autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 241 § 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej "O.p.") przez błędne ich zastosowanie i uznanie, że wniosek o wznowienie uchybił terminowi do jego złożenia.

Mając powyższe na uwadze autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi z 14 października 2020 r. przez jej uwzględnienie ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie kosztów procesowych w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma ona uzasadnionych podstawy.

W rozpatrywanej sprawie mimo odwołania się do art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Skarżący podniósł tylko zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które miały, jego zdaniem, istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym podkreślić, że zarzuty te nie zostały skierowane przeciwko tym przepisom, na podstawie, których zapadło zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tj. przepisom P.p.s.a. W podstawach kasacyjnych wskazano bowiem jako naruszone jedynie przepisy O.p., które były pośrednio stosowane przez Sąd przy dokonywaniu kontroli ich zastosowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w toku postępowania wznowieniowego. To uchybienie, w świetle uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09, nie stanowi jednak przeszkody w rozpoznaniu skargi kasacyjnej.

Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem szczególnym, odrębnym od postępowania wymiarowego. Jego celem jest weryfikacja ostatecznych decyzji w zakresie wystąpienia przy ich wydaniu przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p. Art. 241 O.p. przewiduje, że wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na wniosek strony z tym, że wznowienie z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 O.p., a więc gdy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, dokonuje się na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Wymienioną przesłankę wznowienia postępowania wskazał Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy doszło do naruszenia przez Skarżącego miesięcznego terminu wskazanego w art. 241 § 2 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 O.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku słusznie uznał, że organ pierwszej i drugiej instancji rozpoznając sprawę w trybie wznowieniowym prawidłowo stwierdziły, iż doszło do naruszenia miesięcznego terminu w którym Strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji podatkowej.

Z akt sprawy wynika, że 11 września 2019 r. stawił się w siedzibie organu podatkowego doradca podatkowy P. T. i na mocy przedłożonego pełnomocnictwa szczególnego zapoznał się z dokumentami sprawy podatkowej Skarżącego oraz wykonał fotokopie decyzji wydanych w sprawie. W tym zakresie 11 września 2019 r. organ podatkowy sporządził protokół z czynności, który został podpisany przez wszystkich uczestników postępowania i pozostawiony w aktach sprawy. Następnie 25 września 2019 r. stawił się w siedzibie organu podatkowego radca prawny A. K. i działając na mocy upoważnienia z 23 września 2019 r. także dokonał wglądu do akt sprawy podatkowej Skarżącego. Na tę okoliczność 25 września 2019 r. został sporządzony protokół z czynności i pozostawiony w aktach sprawy.

W związku z powyższym słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, że w świetle ww. okoliczności organy podatkowe zasadnie stwierdziły, iż pełnomocnik strony 11 września 2019 r. powziął wiadomość o wydaniu decyzji z 9 września 2016 r., w tym wykonał jej fotokopię. Tym samym ustawowy miesięczny termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na wystąpienie przesłanki wskazanej w art 240 § 1 pkt 4 O.p. upłynął 11 października 2019 r., zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 7 O.p.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania nadany został w placówce pocztowej 25 października 2019 r, Sąd pierwszej instancji i organy podatkowe zasadnie stwierdziły, że z przyczyn formalnych należało odmówić wznowienia postępowania podatkowego w sprawie.

Zgodnie z art. 243 O.p. warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zgłoszonego z uwagi na wystąpienie przesłanki konieczne jest złożenie takiego wniosku we wskazanym w przepisach prawa terminie. Skoro taki wniosek nie został złożony w ustawowym terminie, to nie mógł wywołać skutków prawnych w postaci wzruszenia decyzji ostatecznej z dnia 9 września 2016 r.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 P.p.s.a.