Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 572/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 marca 2024 r. nr 2401-IOD-1.4100.4.2022.76.AM UNP: 2401-24-072337 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 16 kwietnia 2024 r. B sp. z o.o. w M. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Z treści skargi wynikało, że skarżąca jest zastępowana przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 23 maja 2024 r., w piśmie z dnia 27 maja 2024 r. skarżąca została wezwana, do rąk pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi podpisem elektronicznym (wniesiona w formie elektronicznej skarga nie zawierała podpisu); złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS); złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wskazującego na umocowanie pełnomocnika skarżącej, jako tymczasowego pełnomocnika szczególnego do działania w jej imieniu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi albo wojewódzkim sądem administracyjnym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo sądowe z dnia 27 maja 2024 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 maja 2024 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej

(e-puap). Termin przewidziany na usunięcie braków formalnych skargi upływał z dniem 3 czerwca 2024 r. W tym terminie braki formalne nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obowiązek opatrzenia go podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym przesądza art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z art. 46 § 2a p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Osoba reprezentująca spółkę prawa handlowego (osobę prawną) ma obowiązek wykazania swojego umocowania do działania w jej imieniu przy pierwszej czynności w postępowaniu, o czym przesądza przepis art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. Z kolei przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącą nie została podpisana. Nie wykazano również odpowiednim dokumentem sposobu reprezentacji skarżącej. Pełnomocnik, który wniósł skargę nie przedłożył przy tym także dokumentu pełnomocnictwa. Skarżąca została w związku z tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych. Stosowne wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 maja 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki formalne skargi upłynął z dniem 3 czerwca 2024 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania braków skargi.

Na marginesie poczynionych wyżej rozważań Sąd orzekający zauważa jedynie, że tymczasowy pełnomocnik szczególny ma ograniczony zakres działania, dotyczący reprezentowania strony jedynie w postępowaniu przed organem podatkowym (zob. postanowienia: NSA z dnia 23 września 2020 r. sygn. akt I FZ 188/20; WSA w Bydgoszczy z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 801/20; WSA w Krakowie z dnia 25 marca 2021 r. sygn. akt 804/20; WSA w Warszawie z dnia 14 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2287/21; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasowy pełnomocnik szczególny (ustanowiony na etapie postępowania podatkowego) nie posiada umocowania do złożenia skargi do sądu administracyjnego ab initio, w sytuacji, gdy nie legitymuje się skutecznie udzielonym pełnomocnictwem przez stronę skarżącą.

W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakami formalnymi, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.