Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 795/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Przywrócenie terminu
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2024 r. nr SKO.4121/12/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - postanawia - I. odrzucić skargę; II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie decyzją z 3 kwietnia

2024 r. nr SKO.4121/12/2024 utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatowego w [...] z 23 lutego 2024 r. nr KT.5430.01083/16.3.2024 o skierowaniu G.K. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

Decyzja ta została doręczona m. in. G.K. Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została 9 kwietnia 2024 r. awizowana, a następnie 17 kwietnia 2024 r. powtórnie awizowana. Skutek doręczenia decyzji, z uwzględnieniem fikcji doręczenia o jakiem mowa w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), nastąpił 23 kwietnia 2024 r.

W dniu 12 czerwca 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) G.K. złożył, za pośrednictwem organu, skargę do WSA w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję Kolegium. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wobec tego, że złożona skarga obarczona była brakiem fiskalnym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 4 lipca

2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, pouczając jednocześnie, że winno to nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, przy zachowaniu rygorów określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 1634 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), w dniu 8 lipca 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 15 lipca 2024 r. (poniedziałek).

Pomimo tego wezwania i upływu wskazanego terminu wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m. in. wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu 8 lipca 2024 r. Termin na uiszczenie wpisu mijał z dniem 15 lipca 2024 r. Wpis sądowy nie został uiszczony.

Powyższe powoduje, że nieusunięcie w niniejszej sprawie braku fiskalnego poprzez uiszczenie należnego wpisu, powoduje, że skarga podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.

Odnosząc się natomiast do złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy czynności, której skarżący uchybił, było wniesienie skargi w terminie. Podkreślić trzeba, że aby Sąd mógł merytorycznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, skarżący winien dokonać czynności której uchybił. W niniejszej sprawie - wnieść skargę, która dodatkowo nie powinna być obarczona żadnymi brakami formalnymi czy fiskalnymi.

Tymczasem jak wynika z akt sprawy złożona przez skarżącego skarga, mimo stosownego wezwania, nie została opłacona i obarczona jest brakiem fiskalnym.

Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera żadnych braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca.

W tej sytuacji koniecznym stało się umorzenie postępowania w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Rozpatrywanie ww. wniosku w sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakiem fiskalnym, który nie został usunięty – jest bezprzedmiotowe. Niezależnie bowiem od wyniku rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu – skarga i tak, jako nieopłacona, podlegałaby odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.