Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 729/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: Art. 73
journal: Dz.U. 2022 poz 1079
law: Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie WSA Katarzyna Marasek - Zybura (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban Protokolant Starszy Referent Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 kwietnia 2024 r., nr MW-V.432.1.17.2024.PS w przedmiocie nieuwzględnienia protestu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę Zarządowi Województwa Małopolskiego do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Zarządowi Województwa Małopolskiego na rzecz skarżącego A. B. 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem z dnia 6 marca 2024 r. Zarząd Województwa Małopolskiego – Instytucja Zarządzająca Programem Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027 (dalej także: IZ) poinformował A. B. (dalej: skarżący, wnioskodawca), że formalna ocena jego projektu przeprowadzona przez Komisję Oceny Projektów zakończyła się wynikiem negatywnym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący nie prowadził działalności na terenie żadnego z powiatów, tj. chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego, wadowickiego objętych zakresem wsparcia, co znajduje potwierdzenie w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy, tj. wnioskodawca nie posiadał siedziby lub oddziału, ewentualnie miejsca prowadzenia działalności na terenie ww. powiatów na dzień 30 czerwca 2023 r.

Od ww. rozstrzygnięcia skarżący wniósł protest. Skarżący zarzucił, że podstawą negatywnej oceny jego projektu był brak adresu stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej oraz adresu dodatkowego, pomimo faktu, że w regulaminie konkursu przesłanka ta nie została wyszczególniona i jej nie spełnienie nie może stanowić podstawy odrzucenia wniosku. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą od 2022 r. posiada działalność zarejestrowaną w powiecie oświęcimskim.

Ponadto skarżący podniósł, że oba kryteria formalne, tj.: posiadanie siedziby oraz miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, nie występują na gruncie ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ww. ustawa nie posługuje się tymi pojęciami. Obydwie przesłanki odnoszą się wyłącznie do osób prawnych i wynikają wprost z przepisów wykonawczych do ustawy o KRS.

W rozstrzygnięciu z dnia 18 kwietnia 2024 r. znak: MW-V.432.1.17.2024.PS Zarząd Województwa Małopolskiego poinformował skarżącego, że protest nie został uwzględniony.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z zapisami Regulaminu: o dofinansowanie projektu w naborze mogą ubiegać się wyłącznie podmioty wyszczególnione w SZOP, tj. mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, prowadzące działalność na terenie powiatów: chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego. Powyższy wymóg został również określony w dalszej części Regulaminu: Grupą docelową są mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, zlokalizowane na terenie małopolski zachodniej, tj. powiatów: chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego. Spełnienie tego warunku weryfikowane jest w ramach kryterium "Kwalifikowalność wnioskodawcy", określonym w Załączniku nr 1 do Regulaminu wyboru, pn. Kryteria wyboru. W tym miejscu organ zaznaczył, że kryteria wyboru projektów, stanowiące integralną cześć Regulaminu wyboru, były powszechnie dostępne i każdy z potencjalnych beneficjentów miał możliwość zapoznania się z ich treścią przed przystąpieniem do naboru wniosków o dofinansowanie.

Organ wskazał, że wnioskodawcy będący osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą, aby spełnić kryterium wyboru "Kwalifikowalność wnioskodawcy" muszą spełnić następujące warunki: - przedsiębiorstwo danego wnioskodawcy musi być zlokalizowane na terenie małopolski zachodniej, a dokładniej rzecz biorąc musi wykazać miejsce prowadzenia działalności na terenie jednego z czterech powiatów; - fakt ten musi być udowodniony na dzień 30 czerwca 2023 r.; - powyższa okoliczność musi znaleźć potwierdzenie w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy.

W tym miejscu organ podkreślił, że w opisie weryfikowanego kryterium wyboru jednoznacznie wskazano, że: ocena odbywa się w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Dwa ww. rejestry przedsiębiorców stanowią wyłączne źródła weryfikacji spełnienia kryterium "Kwalifikowalność wnioskodawcy". Powyższe wskazanie stanowi katalog zamknięty. Zapisy tego kryterium wyboru nie przewidują żadnego innego dokumentu, czy rejestru mającego potwierdzać prowadzenie działalności na terenie powiatów chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego. Zatem w odniesieniu do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, weryfikacja spełnienia kryterium "Kwalifikowalność wnioskodawcy", następuje wyłącznie na podstawie informacji zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

W związku z tym zarzuty skarżącego, w których stwierdza on, iż w Regulaminie wyboru nie istnieje wymóg spełniania przesłanki dotyczącej stałego miejsca działalności gospodarczej organ uznał za niezasadne. W świetle zapisów dokumentacji regulującej nabór wniosków, oceniający zobowiązani byli do weryfikacji miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEIDG. CEIDG jest rejestrem jawnym, a dane w nim są publiczne z wyjątkiem numeru PESEL, daty urodzenia oraz danych kontaktowych i to jedynie w przypadku jeśli przedsiębiorca odmówi ich udostępnienia. W związku z tym zarzuty wskazane w proteście organ uznał za bezzasadne.

Organ wyjaśnił, że w ramach procedury odwoławczej przeprowadzono ponowną weryfikację wpisów w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy. Zgodnie z informacjami (aktualnymi na dzień 30.06.2023 r. - stan wpisu z 29.03.2023 r.) wygenerowanymi z CEIDG, wnioskodawca nie wyznaczył stałego adresu wykonywania działalności gospodarczej ani dodatkowego stałego adresu wykonywania działalności gospodarczej. W rejestrze wskazany jest wyłącznie adres do doręczeń, który zlokalizowany jest na terenie powiatu oświęcimskiego. Organ zgodził się z oceniającym, iż adres do doręczeń stanowi jedynie wskazanie miejsca, w którym wnioskodawca odbiera korespondencję dotyczącą działalności gospodarczej, nie stanowi potwierdzenia prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności w stałym miejscu (adres do korespondencji nie jest również tożsamy z adresem zamieszkania, można go ustalać dowolnie). W ocenie organu brak jest zatem podstaw by stwierdzić, że zgodnie z przywoływanym powyżej kryterium oceny, skarżący prowadził działalność gospodarczą na terenie powiatu oświęcimskiego. Nie znajduje to bowiem potwierdzenia w dokumencie rejestrowym skarżącego - brak jest informacji, o jego miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie wykazał zatem, że prowadził działalność na terenie ww. powiatu na dzień 30 czerwca 2023 r.

Organ zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że wskazanie stałego (lub dodatkowego) adresu wykonywania działalności gospodarczej w CEIDG nie jest obligatoryjne. Jednocześnie organ stwierdził również, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby taka informacja mogła być ujęta w CEiDG.

W dalszej kolejności organ wskazał, że miejscem wykonywania działalności gospodarczej jest adres - siedziba, a nie obszar. Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie powinno być utożsamiane z faktycznym miejscem świadczenia usług, ale z miejscem, gdzie przedsiębiorca podejmuje czynności administracyjne, gromadzi dokumentację podatkową, oraz inne dokumenty związane z prowadzeniem takiej działalności, co zresztą potwierdza zacytowana przez skarżącego w proteście ustawa Prawo przedsiębiorców.

Organ wyjaśnił, że skarżący przedłożył do protestu CEIDG wniosek do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zawierający adres zamieszkania. W odpowiedzi na powyższe Instytucja Zarządzająca zaznaczyła, że procedura odwoławcza ma na celu przede wszystkim zbadanie poprawności oceny dokonanej przez oceniającego. Rozpatrując protest IZ bierze zatem pod uwagę stan faktyczny i prawny z chwili przeprowadzania przedmiotowej oceny. W związku z tym przedstawione dopiero na etapie procedury odwoławczej (a więc już po zakończeniu oceny) dodatkowe dokumenty, nie mogą być wzięte pod uwagę podczas rozpatrywania protestu. IZ stanęła na stanowisku, że protest nie służy uzupełnianiu wniosku o dofinansowanie o nowe treści, czy też wskazywaniu nowych okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełniania danego kryterium. Ponadto organ zaznaczył ponownie, że jedynym źródłem weryfikacji spełnienia kryterium "Kwalifikowalność wnioskodawcy" jest ostateczny wpis do CEIDG, a nie wniosek o jego dokonanie.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił:

- brak odniesienia się do spełnienia przez skarżącego kryterium posiadania "siedziby" i tym samym całkowite pominięcie w decyzji obu organów faktu spełniania jednej z dwóch wymaganych przesłanek do zakwalifikowania projektu. Zarówno organ I jak i II instancji w żadnym miejscu nie odniósł się do spełnienia ww. przesłanki, całkowicie je ignorując,

- brak dostatecznego wykazania, w jaki sposób osoba fizyczna może spełnić przesłankę "siedziby" oraz co rozumieć pod jej postacią,

- odrzucenie kwalifikowalności projektu na podstawie braku wyznaczenia "stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej" oraz "dodatkowego miejsca wykonywania działalności gospodarczej", pomimo tego, że w regulaminie projektu przesłanka ta nie została określona i sama w sobie nie istnieje, nie może zatem być podstawą do odrzucenia projektu,

- błędne założenie, że miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na gruncie KRS jest tożsamym z miejscem stałego wykonywania działalności gospodarczej na gruncie CEIDG, pomimo tego że konstrukcje te są całkowicie różne i nie mogą być traktowane tożsamo,

- błędną interpretację przepisu art. 43 ust. 1 CEIDG poprzez uznanie, że adres do doręczeń nie może być uznany za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub siedzibę, pomimo tego, że w przeciwieństwie do "miejsca stałego wykonywania", jego wyznaczenie jest obligatoryjne, za jego brak grozi sankcja karna, a jego wyznaczenie prowadzi do licznych domniemań prawnych, jak np. fikcji doręczenia korespondencji, a do samego adresu osoba fizyczna musi posiadać tytuł prawny,

- pominięcie przez organ I jak i II instancji kwestii wpisów do CEIDG dotyczących miejsca zamieszkania jak i przechowywania ksiąg rachunkowych,

- błędną interpretację art. 11 Rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE definiującego "stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" jako dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika i uznanie, że siedziba to miejsce stałego prowadzenia działalności gospodarczej,

- naruszenie art. 10 ust. 3 ustawy "prawo przedsiębiorców" poprzez ni usunięcie wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organy obu instancji całkowicie pominęły w swoich rozważaniach fakt posiadania przez skarżącego siedziby na terenie jednego z powiatów objętych zakresem wsparcia. W żadnym miejscu uzasadnienia decyzji organy nie wykazały dlaczego wg nich skarżący takowej siedziby nie posiada. Wniesiony protest w znacznej części opierał się na ww. przesłance, zostało to jednak całkowicie przemilczane. Skarżący podniósł, że obie przesłanki "siedziba" oraz "miejsce prowadzenia działalności" nie występują na gruncie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o CEIDG w żadnym miejscu nie zawiera takich sformułowań. Obydwa określenia odnoszą się wyłącznie do osób prawnych.

Zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych oraz aktami wykonawczymi do ww. ustawy, osoba prawna ma obowiązek wskazać "siedzibę" oraz "miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" do celów podatkowych. W regulaminie konkursu brak jest jakichkolwiek informacji, że konkurs ten jest przeznaczony jedynie dla osób prawnych czy też, że jakakolwiek przesłanka tyczy się wyłącznie osób prawnych. Jednocześnie osoba dokonująca oceny projektu musi brać pod uwagę, zgodnie z zapisami regulaminu konkursu, treść rejestrów. W przypadku osób fizycznych jest to zatem wpis do CEIDG, który nie posługuje się tym pojęciem (siedziba), w związku z tym konieczna jest interpretacja zapisów regulaminu konkursu. Gdyby bowiem zapis konkursu brzmiał np. "w przypadku osób prawnych - siedziba lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku osób fizycznych stałe lub dodatkowe miejsca wykonywania działalności gospodarczej" sytuacja byłaby jasna i nie podlegałaby interpretacji, tak jednak nie jest.

Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie mogą odrzucić wniosku wskazując, iż osoba fizyczna z zasady takiej siedziby nie posiada. Nie można bowiem oceniać projektu w oderwaniu od całego systemu prawnego. Skarżący ma miejsce zamieszkania na terenie powiatu oświęcimskiego, co zostało przekazane we wniosku rejestracyjnym CEIDG-1. Zgłosił również do systemu CEIDG fakt podlegania pod urząd skarbowy Oświęcim oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych w tym miejscu. Skarżący, będący osobą fizyczną, na terenie powiatu oświęcimskiego ma adres meldunkowy, do CEIDG zgłosił miejsce przechowywania ksiąg rachunkowych, adres zamieszkania oraz obligatoryjny adres do doręczeń. Skarżący wskazał jako adres do doręczeń w systemie CEIDG miejsce znajdujące się w Oświęcimiu, jest to lokal który został wynajęty i jest przez skarżącego opłacany na podstawie faktury VAT.

Skarżący stoi na stanowisku, że w razie wątpliwości organ I jak i II instancji powinien uznać, że posiadanie obligatoryjnego adresu do doręczeń na terenie powiatu oświęcimskiego jest wystarczające do spełniania przesłanki siedziby. Skarżący zgodził się z faktem, że sam adres, w przypadku gdyby z innych zapisów wynikało, że siedziba znajduje się w innym miejscu, nie byłby decydujący. W niniejszej sprawie jest on jednak w opinii wnioskodawcy ostatecznie decydujący.

Skarżący podniósł także, że miejsce stałego wykonywania działalności gospodarczej, w przeciwieństwie do adresu do doręczeń, jest wyłącznie fakultatywny. CEIDG nie wymaga jego podania do zarejestrowania działalności gospodarczej, jej prowadzenia, czy wykonywania. Organ myli się wskazując, że skarżący nie podając go, nie spełnił obowiązków wynikających z ustawy o CEIDG. Obligatoryjność wskazywania adresu stałego miejsca wykonywania działalności została bowiem zniesiona w 2018 r. Jest to istotne zwłaszcza wobec zmieniającego się świata, gdzie działalność gospodarczą można wykonywać np. u klienta.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Małopolskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 73 ust. 8 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 – 2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079, dalej: ustawa) w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

W ocenie Sądu skarga zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ ocena projektu nie została przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa.

W niniejszej sprawie okolicznością sporną była możliwość dokonania ustalenia siedziby, oddziału lub miejsca prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej w oparciu o dane zawarte w CEIDG oraz ocena, czy w sytuacji braku ujawnienia w CEIDG stałego, czy dodatkowego adresu wykonywania działalności, konieczne było wezwanie skarżącego o przedłożenie dokumentów potwierdzających spełnienie formalnego kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko Zarządu Województwa Małopolskiego wyrażone w ocenie projektu skarżącego oraz w informacji o nieuwzględnieniu protestu, zgodnie z którym kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy powinno być wykazane za pomocą danych w CEIDG, a brak danych umożliwiających spełnienie tego warunku w CEIDG, dawał podstawę do negatywnej oceny całego projektu.

Postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy oraz dokumenty (dostępne na stronie internetowej Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027) dotyczące naboru FEMP.08.07-IP.01-015/23, czyli w szczególności Regulamin wyboru projektów dla Priorytetu 8 Fundusze europejskie dla Sprawiedliwej Transformacji Małopolski Zachodniej (dalej: "regulamin"), Załącznik numer 1 do Regulaminu Kryteria wyboru projektów.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa, wytyczne, szczegółowy opis priorytetów programu, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji.

Jak stanowi art. 45 ust. 1 ustawy, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2). Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (ust. 2). Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (ust. 3). Ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu (ust. 4).

Zgodnie z pkt 1.2 ust. 6 regulaminu: "przystąpienie do naboru jest równoznaczne z akceptacją przez Państwa postanowień Regulaminu. Składając wniosek w odpowiedzi na nabór, oświadczają Państwo (w oparciu o oświadczenie zawarte we wniosku), że zapoznali się Państwo z SZOP FEM 2021-2027, w szczególności z opisem Działania, którego dotyczy nabór oraz kryteriami wyboru projektu, Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, a także z Regulaminem oraz jego załącznikami i akceptują Państwo postanowienia w nich zawarte. Oświadczenia są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, z wyjątkiem oświadczenia o świadomości skutków niezachowania wskazanej formy komunikacji". Jak stanowi pkt 4.3 ust. 4 regulaminu: "jeśli Państwa projekt jednoznacznie nie spełnia danego kryterium i nie jest zasadne, ze względu na wagę i/lub skalę uchybień skierowanie go do uzupełnienia lub poprawy w tym zakresie, zostanie oceniony negatywnie". Zgodnie z punktem 4.2 ust. 4 regulaminu na etapie oceny formalnej stosowane są kryteria zero-jedynkowe, w tym w szczególności Kwalifikowalność wnioskodawcy.

Zgodnie z Załącznikiem do uchwały nr 49/24 Komitetu Monitorującego program Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027 z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie zatwierdzenia zmian w kryteriach wyboru projektów dla Działania 8.7 Rozwój przedsiębiorstw wspierający sprawiedliwą transformację - ocena spełnienia kryterium Kwalifikowalności wnioskodawcy zakłada ustalenie: "czy wnioskodawca prowadzi działalność na terenie powiatów: chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego, co znajduje potwierdzenie w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy, tj. informacja o posiadaniu siedziby lub oddziału, ewentualnie miejsca prowadzenia działalności na terenie ww. powiatów na dzień 30 czerwca 2023 r. Ocena odbywa się w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej". Niespełnienie kryterium skutkuje negatywną oceną projektu.

Wskazać należy, że we wniosku o dofinansowanie projektu skarżący oświadczył, że zapoznał się z regulaminem wyboru projektów, w tym ze wzorem umowy o dofinansowanie oraz oświadczył, że akceptuje postanowienia w nich zawarte.

Mając na względzie powyższe, należy wskazać, że kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza reguł określonych w ustawie oraz dokumentach regulujących nabór. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz zarządu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania, pod kątem legalności, tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny projektów przedłożonych przez strony. Ponadto sąd administracyjny nie ma kompetencji, aby ocenić i podważyć wiedzę eksperta dokonującego oceny w sprawie. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. I SA/Ke 261/24, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W ocenie Sądu ocena projektu przedłożonego przez skarżącego nie została przeprowadzona zgodnie z przepisami ustawy, ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1610, dalej: k.c), ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 685, dalej: ustawa o KRS), ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 541, dalej: ustawa o CEIDG) oraz aktów regulujących postępowanie w sprawie wniosków o dofinansowanie projektów. Skarżący przystępując do konkursu zaakceptował kryteria mające zastosowanie do oceny wniosków. Kluczowym kryterium formalnym kwalifikowalności wnioskodawcy było wykazanie poprzez dane zawarte w KRS lub CEIDG, że ma on siedzibę, oddział, ewentualnie prowadzi działalność na terenie powiatów: chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego. Podstawowym zatem kryterium było posiadanie siedziby lub oddziału na terenie właściwego powiatu, a kryterium ewentualnym prowadzenie działalności w tym powiecie.

Rację ma skarżący, że terminologia przyjęta w regulaminie tj. "informacja o posiadaniu siedziby lub oddziału, ewentualnie miejsca prowadzenia działalności" nie odnosi się wprost do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, ale do spółek prawa handlowego. Ponieważ jednak z pozostałych zapisów regulaminu wynika, że w konkurs skierowany jest również do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, nie można przyjąć, że osoba fizyczna nie jest w stanie spełnić kryterium posiadania siedziby lub oddziału, ewentualnie miejsca prowadzenia działalności (właściwych dla spółek prawa handlowego).

Zgodnie z art. 41 k.c., jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowi inaczej, siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający. Zwrócić zatem należy uwagę, że siedzibą osoby prawnej nie jest konkretny adres, ale miejscowość. W odniesieniu do osoby fizycznej należy zatem przyjąć, że odpowiednikiem siedziby powinna być miejscowość zamieszkania, która wskazywana jest w CEIDG. Skoro ocena posiadania siedziby na terenie właściwych powiatów na dzień 30 czerwca 2023 r. odbywa się w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, to organ winien ustalić miejscowość zamieszkania przedsiębiorcy właśnie w oparciu o wpis, nie zaś o dane ujawnione publicznie w ewidencji. Adres zamieszkania przedsiębiorcy jest bowiem w posiadaniu ministra właściwego do spraw gospodarki prowadzącego CEIDG na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o CEIDG w momencie dokonywania wpisu, dodatkowo we wniosku o wpis, na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o CEIDG dostępnym na właściwej stronie internetowej, zawarta jest informacja, że w przypadku braku stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej do celów podatkowych przyjęty zostanie adres zamieszkania, zatem jest on także przekazywany przez ministra, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie jest jednak dostępny w publicznym rejestrze, zatem organ nie mógł poprzestać na dokonywaniu ustaleń w oparciu o dane ujawnione publicznie w ewidencji, ale winien dokonać tych ustaleń w oparciu o wszystkie dane, którymi dysponuje właściwy minister w chwili wpisu.

Osoba fizyczna nie jest w stanie posiadać oddziału, zatem tego kryterium nie jest w stanie wypełnić.

Z kolei kryterium ewentualne "miejsca prowadzenia działalności" również właściwe jest dla spółek prawa handlowego, nie występuje w odniesieniu do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. "Miejsce prowadzenia działalności" podlega zgłoszeniu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu NIP-8, który przeznaczony dla podmiotów wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego w zakresie rejestru przedsiębiorców, rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Formularz służy zgłaszaniu i aktualizacji danych nieobjętych wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego. Kryterium tego zatem wyłącznie w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej nie można ocenić, bowiem w KRS wpisowi podlegają nie miejsca, ale adresy siedziby i oddziałów podmiotów wpisywanych, ale nie miejsca prowadzenia działalności, natomiast we wniosku o wpis w CEIDG wnioskodawca również nie wskazuje miejsca (miejscowości), ale adresy: zamieszkania (obowiązkowo), dla doręczeń (obowiązkowo) i stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej (fakultatywnie). Nie ma w tym wypadku podstaw aby termin "miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" utożsamiać z terminem "adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej". Są wszak takie branże, w których przedsiębiorca może prowadzić działalność gospodarczą na terenie danej miejscowości, zatem posiadać w niej miejsce prowadzenia działalności, ale wykonywać ją pod różnymi adresami np. usługi hydrauliczne, serwis wind, etc., które z natury rzeczy wykonywane są pod adresem odbiorcy usługi, a tym samym nie posiadać stałego miejsca wykonywania działalności.

W niniejszej sprawie wskazać należy, że termin składania wniosków mijał 19 września 2023 r. Zgodnie natomiast ze Szczegółowym Opisem Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027, do którego odsyła regulamin "wsparcie w formie grantów przeznaczone jest dla mikro i małych przedsiębiorstw posiadających siedzibę lub główne miejsce prowadzenia działalności na terenie Małopolski Zachodniej, tj. na terenie powiatów: chrzanowskiego, olkuskiego, oświęcimskiego lub wadowickiego i prowadzących działalność gospodarczą nie dłużej niż 5 lat, co znajduje potwierdzenie w dokumentach rejestrowych grantobiorcy (spełnienie warunku na moment złożenia aplikacji w programie rozwojowym)".

Skarżący natomiast we wniosku o wpis działalności w CEIDG w marcu 2022 r. wskazał miejsce zamieszkania na terenie powiatu oświęcimskiego oraz adres dla doręczeń: O., ul. C., nr [...], lok. [...], [...], który nie jest tożsamy z jego adresem zamieszkania. Skarżący podniósł, że prowadził działalność pod adresem: O. ul. C., nr 1, lok. [...], [...], także w dniu 30 czerwca 2023 r., o czym świadczy fakt, że już we wniosku o wpis działalności w marcu 2022 r., podał go jako adres dla doręczeń, a następnie także jako adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej (zmiana ujawniona 13 września 2023 r. tj. przed upływem terminu składania wniosków, z datą zaistnienia zmiany 28 marca 2022 r.). Wszystkie adresy podawane przez skarżącego w dokumentach rejestrowych, w jego wypadku w CEIDG, od marca 2022 r. znajdowały się na terenie powiatu oświęcimskiego, brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że podejmował on jakiekolwiek działania, mające na celu wyłącznie formalne spełnienia kryterium konkursowego.

Organ podniósł natomiast, że przyjęcie w regulaminie z dnia 15 czerwca 2023 r. stanowiącym załącznik do uchwały nr 34/23 KM FEM 2021-2027 z dnia 15 czerwca 2023 r., dnia 30 czerwca 2023 r. jako daty ujawnienia wpisu w rejestrze, miało zapobiec zgłaszaniu się do konkursu nowych podmiotów na terenie właściwych powiatów, tymczasem wbrew stanowisku organu, taka interpretacja promowałaby nowe podmioty, które zdążyły uzyskać ujawnienie wpisu we właściwym rejestrze w okresie od 15 do 30 czerwca 2023 r., naruszając tym samym zasadę równości, nie mogła zatem znaleźć akceptacji Sądu.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 73 ust. 8 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021–2027 Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.