Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 393/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 9
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 106
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skarg T. B., [...] S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej T. B. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej [...] S.A. w K. kwotę 357 zł (słownie trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia (.....) na podstawie art. 106 k.p.a., w związku z art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz.717 z późn. zm.), a także art.16 ust.1 , art. 35 ust. 3, art. 43 ust.1 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2004 r. Nr 204, póz. 2086 z późn. zm.), oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 43, póz. 430 z późn. zm.) - uzgodniono pozytywnie w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego ulic ..........(drogi krajowe w zarządzie KZD ) projekt decyzji ustalającej na wniosek ,,(....)" Sp. z o.o. w K. warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: " Budowa zespołu handlowo-usługowego, obejmującego ........(dz. Nr .....) i ...... (dz. nr.......) oraz niezbędną infrastrukturę techniczną w zakresie zaopatrzenia inwestycji w prąd, wodę, gaz oraz odprowadzanie ścieków i wód opadowych, realizowaną na działkach nr (....) obr. .....przy ulicy ...........w K." .

W uzasadnieniu postanowienia wskazano na przekazany przez Wydział Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. pismem z dniu....... projekt powyższej decyzji, celem dokonania uzgodnienia w zakresie obszarów przyległych do pasa drogowego dróg będących w zarządzie .......Zarządu Dróg, stosownie do art. 53 ust. 4 pkt. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym . Jak wyjaśniono, przedłożony projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w ZAŁĄCZNIKU NR ...., pkt..... określa dostęp do drogi publicznej oraz obsługę komunikacyjną od ulic ........Uzgadniane zamierzenie sąsiaduje z planowaną inwestycją drogową pn.: " Przebudowa skrzyżowania ulic : ......w K. ", dla której została opracowana koncepcja rozbudowy oraz trwają obecnie postępowanie dla uzyskania decyzji lokalizacyjnej. Wyznaczona w projekcie decyzji linia zabudowy dla przedmiotowej inwestycji przebiega jednak poza granicą wniosku dla przebudowy skrzyżowania, nie stoi na przeszkodzie jej realizacji, nie koliduje z planami układu komunikacyjnego, a zaproponowane rozwiązania są spójne z wnioskiem dla rozbudowy skrzyżowania.

Postanowienie organu pierwszej instancji zostało zaskarżone w terminie przez T.B. , która wnosząc zażalenie domagała się jego uchylenia w całości. Skarżąca zarzucała: naruszenie przepisów art. 7, art. 9, art. 10 i art. 81 k.p.a.-poprzez niewyjaśnienie dostatecznie sprawy, a także nie zapewnienie jej możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów; naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a.-polegające na braku uzasadnienia faktycznego postanowienia; naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.02.1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich

usytuowanie; całkowite pominięcie w postanowieniu przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.09.2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, a także przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8.07.2004r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie złożyła także spółka ,,(....)" S. A. z siedzibą w K. , wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżąca zarzucała : naruszenie art. 7 i art. 10 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie dostatecznie sprawy i nieodniesienie się do stanowiska spółki przedstawionego w postępowaniu oraz niezapewnienie stronom czynnego udziału w sprawie postępowaniu; naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. wynikające z braku uzasadnienia faktycznego postanowienia, a także pozytywne uzgodnienie projektu decyzji zawierającego szereg wewnętrznych sprzeczności w zakresie planowanych rozwiązań komunikacyjnych oraz ustalającego warunki w zakresie obsługi komunikacyjnej inwestycji w oparciu o postanowienie ZDiK i opinię WGKiOŚ UMK wydane ok. 13 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie warunków zabudowy.

Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (....) , po rozpoznaniu zażaleń T.B. oraz ,,(....)" S. A. z siedzibą w K. , na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2003 r., Nr 80, póz. 717 z późn. zm.) oraz art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia (....) .

Orzekając w ten sposób nawiązano do treści zaskarżonego postanowienia oraz wniosków i zarzutów obu zażaleń, wskazując następnie na następujące okoliczności.

Zgodnie z art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzje o warunkach zabudowy, wydaje się po uzgodnieniu między innymi z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego lub obszarów przyległych do ujętej w planie projektowanej inwestycji drogowej. W niniejszej sprawie organem właściwym w zakresie wskazanym w powołanym przepisie był zarządca drogi Prezydent Miasta K. , który upoważnił do działania w swoim imieniu Zastępcę Dyrektora ..... Zarządu Dróg. Organ pierwszej instancji uzgodnił pozytywnie ustaloną w projekcie decyzji obsługę komunikacyjną inwestycji zapewnioną od ulic .........oraz wskazał, że zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z planowaną w pobliżu inwestycją drogową. Analiza zaskarżonego postanowienia pozwala na przyjęcie, że jest ono prawidłowe. Organ pierwszej instancji bada bowiem zgodność planowanej inwestycji w oparciu o całokształt przepisów pozostających w jego kompetencji, w szczególności ustawy o drogach publicznych i wydanych na jej podstawie rozporządzeniach. O ile planowana inwestycja nie narusza obowiązujących przepisów uzgodnienie winno być pozytywne. Dopiero w sytuacji, gdy planowa inwestycja nie może być zrealizowana w kształcie wnioskowanym przez inwestora z uwagi na sprzeczność z obowiązującymi przepisami, organ obowiązany jest wskazać naruszony przepis i szczegółowo uzasadnić odmowę uzgodnienia inwestycji. Jeśli przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla danego zamierzenia inwestycyjnego nie

spełnia wymogów ustalonych na podstawie obowiązujących przepisów prawa przez organ uzgadniający, ale realizacja zamierzenia inwestycyjnego jest możliwa przy spełnieniu określonych warunków - organ ten winien uzgodnić projekt decyzji wskazując jednocześnie warunki konieczne dla realizacji inwestycji wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Uzgodnienie oraz wskazane w nim warunki nie mają charakteru uznaniowego, tj. nie mogą wynikać z samego przekonania organu o konieczności, celowości lub racjonalności pewnych rozwiązań, ale z przepisów prawa wprowadzających wyraźne ograniczenia administracyjnoprawne w działalności inwestycyjnej. Ponadto, art. 52 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków.

W dalszych wywodach odnoszących się do zarzutów zażaleń, co do kwestionowanego oparcia ustaleń decyzji na opiniach wydanych przez ZDiK oraz WGKiOŚ UMK przed złożeniem wniosku w sprawie wskazano, że kwestia ta nie może zostać uwzględniona w niniejszym postępowaniu uzgodnieniowym. Organ uzgodnieniowy bada bowiem w zakresie swoich kompetencji przedstawione rozwiązania komunikacyjne, natomiast nie kontroluje zgromadzonych w aktach sprawy innych uzgodnień i opinii, ani też ich prawidłowości. Nie jest kompetencją tego organu uzgodnieniowego ocena dopuszczalności i prawidłowości planowanego zamierzenia inwestycyjnego wykraczająca poza uprzednio wskazany zakres, w szczególności co do podnoszonych przez skarżących kwestii naruszenia zasad dobrego sąsiedztwa, interesu osób trzecich, czy zasad ochrony środowiska , czy niespełnienia wymaganych parametrów technicznych. Takie zarzuty nie mogą zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu, gdyż ich ocena następuje dopiero w postępowaniu przed organem wydającym pozwolenie na budowę. Odnośnie naruszenia 10 k.p.a. wskazano, że doręczenie stronom postępowania pisma organu prowadzącego postępowanie główne o skierowaniu projektu decyzji do uzgodnienia oraz doręczenie postanowienia uzgodnieniowego stanowi właściwe zapewnienie stronom udziału w tym stadium postępowania, co potwierdza pośrednio ustanowiony w art. 106 § 3 k.p.a. instrukcyjny termin, wskazujący na wole ustawodawcy szybkiego załatwienia sprawy. Zawiadomienie stron postępowania o przesłaniu projektu decyzji do uzgodnienia daje im możliwość zapoznania się z aktami sprawy znajdującymi się w organie uzgodnieniowym, a doręczenie postanowienia tego organu umożliwia złożenie przewidzianych przepisami środków zaskarżenia.

W konkluzji rozważań wskazano ponadto, że utrzymanie w mocy kwestionowanego postanowienia uzgadniającego w żaden sposób nie przesądza o rozstrzygnięciu sprawy ustalenia warunków zabudowy toczącej się przed Prezydentem Miasta K. na wniosek spółki ,,(....)" Sp. z o.o. z siedzibą w K. , który to organ jest właściwy do zbadania, czy planowana inwestycja jest zgodna z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami odrębnymi oraz do wydania stosowanego w tym zakresie rozstrzygnięcia.

Na postanowienie organu drugiej instancji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie złożyli w terminie ,,(...)" S.A. w K. oraz T.B. , domagając się jego uchylenia w całości i zasądzenia kosztów postępowania.

,,(...)" S.A. w K. zarzucała naruszenie : - art. 365 § 1 kpc, art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie faktu wydania przez Sąd Rejonowy dla .......oraz Sąd Okręgowy w K. postanowień o ustanowieniu służebności drogi koniecznej na rzecz skarżącej spółki przebiegającej przez działki objęte wnioskiem inwestora o ustalenie

warunków zabudowy oraz wynikającego z przepisu art. 365 § 1 kpc związania organów administracyjnych prawomocnymi orzeczeniami sądów powszechnych, w następstwie czego, niezastosowanie wymienionych przepisów wywołuje skutek w postaci naruszenia obowiązującej w procedurze administracyjnej konstytucyjnej zasady praworządności;

- § 2 pkt 7 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy, poprzez jego niezastosowanie;

- art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez rozstrzygnięcie mniejszej sprawy w sposób nieuwzględniający zasady ochrony interesów osób trzecich przy zagospodarowaniu terenów należących do innych podmiotów, w tym przypadku interesów strony skarżącej,

- art. 53 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez pominięcie zasady wynikającej z tych przepisów , zgodnie z którą "właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dokonuje analizy (...) stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji;

- art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez nieuwzględnienie, że wydanie wadliwego postanowienia uzgadniającego będzie skutkować wydaniem wadliwej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która następnie będzie wiązać organ wydający decyzję w sprawie o pozwoleniu na budowę;

- art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieustalenie, że przepisy kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego są przepisami odrębnymi, o których mowa w tym przepisie oraz nieuwzględnienia faktu, że przepisy wymienionych ustaw uniemożliwiają zlikwidowanie służebności drogi koniecznej na skutek wydania postanowienia, czy decyzji w postępowaniu administracyjnym;

- naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a to art. 6, 7, 77, 80, 136, 107 § 3 k.p.a. Zarzuty skargi T.B. dotyczyły :

- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 9,10 ,11, 81 k.p.a. oraz art. 107 § 2 w związku żart. 126 k.p.a.;

naruszenie przepisów ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.02.1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, a w szczególności § 1 ust. 3 pkt 1 lit. b) i d), § 52, § 1 ust. 3 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. d) oraz § 11, § 30 ust. 5 § 52;

- całkowitego pominięcia w przedmiotowym postanowieniu przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.09.2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie;

- całkowitego pominięcia przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8.07.2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, a w szczególności § 19 ust. 1pkt 1 w związku z § 21 ust. 1 i 2.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnosiło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w którym jak wyjaśniało wskazano wszystkie motywy wydanego rozstrzygnięcia.

Uczestniczka ,,(....)" Sp. z o.o. w K. uznając zarzuty obu skarg za bezzasadne wskazywała, że w koncepcji złożonej jako załącznik do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest utrzymana służebność drogi przejazdowej do ....według rozwiązań infrastruktury drogowej zgodnych z zaleceniami .......Zarządu Dróg i potwierdzonymi przez Wydział Architektury Urzędu Miasta K. Na etapie pozwolenia na budowę istnieje dodatkowo możliwość złożenia odrębnego wniosku o użyczenie służebności drogi na poczet wjazdu i wyjazdu do i z ...........Zaprojektowany wjazd z ul. ....... na teren inwestycji również jest zgodny z ostateczną, zatwierdzoną koncepcją ...........Zarządu Dróg i Wydziału Architektury Urzędu Miasta. Ponadto propozycja takiego rozwiązania była ujęta we wniosku złożonym przez Urząd Miasta K. do ........Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, w celu uzyskania środków unijnych na realizację ..............skrzyżowania .................(do wglądu w UMK ).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm.

- oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami, wnioskami oraz powołana podstawą prawną skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowadministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2, przewidziane w art. 123 § 1-2 k.p.a. postanowienie organu administracji publicznej, nie rozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania administracyjnego, kontrola ta ogranicza się li tylko do badania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia organu pierwszej instancji i nie może dotyczyć niezwiązanych z nim bezpośrednio kwestii materialnoprawnych.

Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń oraz okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania rozpoznawane skargi należy uznać za zasadne, aczkolwiek z innych niż podawane w nich przyczyny.

Jak trafnie wskazuje się w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11.05.2007r. sygn. akt II OSK 739/06 (niepubl.), na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy dokonuje

uzgodnienia z zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Postępowanie uzgodnieniowe w tym wypadku wszczyna organ prowadzący postępowanie główne, ma ono określony tryb i prawna formę zakończenia, zaś zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stosuje się do niego art. 106 k.p.a. Wynik postępowania uzgodnieniowego ma charakter wiążący dla organu orzekającego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Takie postępowanie jest częścią szeroko rozumianego postępowania w sprawie, które winno być przeprowadzone przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie głównej. Z treści art. 106 ust. 1 k.p.a. wynika, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Współdziałanie organów następuje na etapie przygotowania decyzji i ma zastosowanie do organów, którym przepisy prawa materialnego przyznały uprawnienia do załatwiania spraw określonego rodzaju w drodze administracyjnej. Postępowanie przed organem współdziałającym ma charakter pomocniczy, służebny wobec postępowania głównego, co wynika z zaznaczenia przez ustawodawcę trybu jego wszczynania (art. 106 § 2 i 3 k.p.a. związku z art. 61 §1 k.p.a.), dopuszczenie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego tylko w niektórych przypadkach (art. 106 § 4 k.p.a.) oraz zakończenie go przez wydanie postanowienia (art. 106 § 5 k.p.a.). Pod względem ustrojowym i organizacyjnym organy współdziałające w wykonywaniu swoich uprawnień są organami równorzędnymi, posiadającymi samodzielne, autonomiczne kompetencje. Oznacza to, że art. 106 k.p.a. nie dotyczy organów powiązanych ze sobą zależnością służbową, pozostających w stosunku nadrzędności i podporządkowania organizacyjnego. Przepis ten nie będzie miał zastosowania w sytuacji, gdy zarówno do wydania decyzji w postępowaniu głównym, jak i wydania uzgodnienia (zajęcia stanowiska) uprawniony jest ten sam organ.

Analogiczne jak wyże prezentowane stanowisko zajmowane jest także w doktrynie (por. J. Człowiekowska - artykuł, CASUS 2005/3/24; B.M. Blankiewicz-Wóltańska -artykuł, CASUS 2007/3/26; W. Jakimowicz - artykuł CASUS 2004/1/27 ).

W niniejszej sprawie mającej za przedmiot ustalenie na wniosek ,,(...)" Sp. z o.o. w K. warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: " Budowa zespołu handlowo-usługowego, obejmującego (.......) oraz niezbędną infrastrukturę techniczną w zakresie zaopatrzenia inwestycji w prąd, wodę, gaz oraz odprowadzanie ścieków i wód opadowych, realizowaną na działkach nr nr............ obr. .......przy ulicy ......w K. " - organem uprawnionym do wydania decyzji w postępowaniu głównym jest w myśl art. 60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Prezydent Miasta K., po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy. Z art. 53 ust. 4 pkt 9 w związku z art. 64 ust. 1 tej ustawy wynika nakaz uzgodnienia decyzji z właściwym zarządcą drogi w odniesienie do obszarów przyległych do pasa drogowego, przy czym zarządcą wszystkich dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych ) w granicach miasta K. - miasta na prawach powiatu, jest uwzględniając nadto treść art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych Prezydent Miasta K. Jest to zatem ten sam organ administracji publicznej, przy czym w obu wypadkach organem

odwoławczym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W opisanej sytuacji, gdy powołane wyżej przepisy prawa przewidują w postępowaniu głównym i uzgadniającym stosowne kompetencje dla tego samego organu brak było podstaw do wydawania odrębnego aktu administracyjnego w przedmiocie uzgodnień, w formie postanowienia. Stosowne warunki wynikające z kompetencji przewidzianych dla zarządcy drogi w ustawie z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych i innych aktach winny zostać określone w decyzji o warunkach zabudowy bez stosowania dodatkowego trybu uzgodnieniowego z art. 106 k.p.a. Zaskarżone postanowienie zostało zatem wydane z naruszeniem przepisów postępowania, albowiem procedura uzgodnieniowa, o jakiej mowa w art. 53 ust. 4-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 106 k.p.a. może być stosowana jedynie wówczas, gdy kwestie podlegające uzgodnieniu zastrzeżone są do właściwości organu administracji publicznej innego niż ten, który prowadzi postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W niniejszej sprawie nie można uznać, że doszło do współdziałania dwóch różnych organów. Jeżeli nawet ........Zarząd Dróg wykonuje zarząd ulic..........., które należą do dróg krajowych, nie jest organem uzgadniającym, o którym mowa w art. art. 53 ust. 4-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 106 k.p.a. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych - zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5 może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy; jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca. Artykuł 21 ust. 1a tej ustawy przewiduje, że zarządca drogi może upoważnić pracowników odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa, urzędu miasta lub gminy albo pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. Przytoczone regulacje wskazują, że także w przypadku utworzenia wyspecjalizowanej jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, załatwianie spraw z zakresu zarządu, a w szczególności wydawanie aktów administracyjnych następuje z upoważnienia zarządcy drogi , którym w sprawie niniejszej jest Prezydent Miasta K.

Naruszenie powołanych uprzednio przepisów, polegające na bezzasadnym przyjęciu, że w sprawie należy przeprowadzić postępowanie uzgodnieniowe w trybie art. 106 k.p.a. należy do mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem nie tylko prowadzi do jego przedłużania, lecz skutkuje przedwczesnym, stanowczym określeniem ustalanych przez zarządcę drogi warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w obszarze przyległym do pasa drogowego, które w stanie faktycznym niniejszej sprawy winny znaleźć się w kończącej postępowanie główne decyzji administracyjnej i dopiero wraz z nią podlegać kontroli.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., sąd uchyla zaskarżony akt administracyjny, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, uznając nadto za przedwczesną ocenę merytorycznych zarzutów obu skarg z wyżej wskazanych przyczyn oraz za bezprzedmiotowe rozważanie uchybień proceduralnych w postępowaniu incydentalnym, którego nie należało prowadzić w trybie art. 106 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l. sentencji wyroku biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego należnych T.B. orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 1 p.p.s.a, jak w pkt II sentencji wyroku.

Podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania zawartego w pkt III. sentencji wyroku, które są należne ,,(...)" S. A. z siedzibą w K. stanowi art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a