Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 279/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 14
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 138 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Referent-stażysta Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2024 r. sprawy ze skargi O. w Z. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności bez rażącego naruszenia prawa, 2. zobowiązuje organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt z prawomocnym orzeczeniem, 3. zasądza od Prezydenta Miasta Z. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżący O. w Z. pismem z 11 marca 2024 r. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. (dalej: Organ, Organ administracji) w przedmiocie informacji publicznej.

W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 23 stycznia 2024 r. wystąpił do Organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie:

1. Z jaką datą, jaki podmiot, przez kogo reprezentowany i na jakiej podstawie prawnej, udostępnił części wspólne nieruchomości pod urządzenia techniczne komercyjnym podmiotom gospodarczym Telewizja Kablowa, TV [...] - wykazanych w załącznikach do dokumentów – tj.: 7 Zarządzeniach Prezydenta Z. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z poszczególnych dat od 13 maja do 18 grudnia 2009 r.;

2. Z jaką datą i na czyje konto z tego tytuł komercyjne podmioty gospodarcze wpłacały i wpłacają do chwili obecnej należności wynikające z art. 12 ust 2 ustawy o własności lokali (ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1048), czyli pożytki na rzecz podmiotów wykazanych w ww. Zarządzeniach.

Powołano się na art. 12 ust 2 ustawy o własności lokali wyjaśniając, że pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby - przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. Natomiast Organ pismem z 8 marca 2024 r. zawiadomił Skarżącego, że jedyne informacje w zakresie wniosku, będące w jego posiadaniu, udostępniono Stronie skarżącej jako informację publiczną w postaci kopii umowy nr [...] z 17 listopada 2006 r wraz z aneksami zawartej pomiędzy ZBK w Z. Sp z o.o. a [...] Telewizją Kablową Sp z o.o. Jednocześnie Organ poinformował, że nie posiada innych danych w zakresie wniosku Strony skarżącej.

W konsekwencji Skarżący zawnioskował o zobowiązanie Organu do doręczenia Sądowi kopii Umowy nr [...] ze względu na zły stan techniczny kopii - foto, który posiada Strona skarżąca. Dodatkowo wskazał, że z jej treści wynika jednoznacznie, że dotyczy ona nieruchomości stanowiącej w 100 % własność Gminy Z. zlokalizowanych na Osiedlu J. w Z. i nie ma związku z przedmiotowym wnioskiem z 23 stycznia 2024 r., który dotyczy nieruchomości wspólnych z % udziałem Gminy Miejskiej Z., jako współwłaściciela nieruchomości wykazanych w załącznikach do 7-siedmiu Zarządzeń Prezydenta Z. datowanych od 13 maja 2009 r. do 18 grudnia 2009 r. W tej sytuacji skarga na bezczynność była konieczna i uzasadniona. Zatem wniósł o uznanie, że Organ pozostaje w bezczynności, w zakresie udostępnienia Skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej; zobowiązanie Organu do dokonania czynności w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej lub uznanie uprawnienia Strony skarżącej do uzyskania wnioskowanej informacji publicznej, a tym samym stwierdzenie obowiązku ciążącego w tym zakresie po stronie przeciwnej; zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi Organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wyjaśnił, że wbrew treści złożonej skargi pismem [...] z 8 marca 2024 r. udzielił odpowiedzi na wniosek z 23 lutego 2024 r. informując, że jedyne dokumenty/informacje będące w posiadaniu Organu związane z treścią niniejszego wniosku zostały przekazane Wnioskodawczyni w odpowiedzi na jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w 2022 r. pismem [...] z 15 grudnia 2022 r. (kopia umowy nr [...] z 17.11.2006 r. wraz z aneksami, zawartej pomiędzy ZBK w Z. Sp. z o.o. a [...] Telewizją Kablową Sp.z o.o., obejmującej budynki położone na osiedlu J., tożsame z budynkami znajdującymi się na nieruchomości wymienionej w pozycji nr 44 załącznika do Zarządzenia Prezydenta Miasta Z. Nr [...] z 04.06.2009 r.). Jednocześnie Organ poinformował Wnioskodawcę, że nie posiada innych dokumentów, będących przedmiotem wniosku z 23 lutego 2024 r. Podkreślił, że podjął wszelkie niezbędne czynności, tj.: dokonał analizy zarządzeń, o których mowa we wniosku celem wyodrębnienia będących w posiadaniu organu dokumentów oraz przeglądu akt wcześniejszych spraw w przedmiocie udostępniania informacji publicznej, w których wnioskodawcą był [...] w Z.; poinformował, że pozostałe informacje stanowiące zakres żądania nie znajdują się w posiadaniu Organu. Zacytował orzecznictwo i skonstatował, że w tym stanie rzeczy brak jest podstaw do zarzucenia organowi bezczynności w zakresie załatwienia sprawy.

W piśmie procesowym z 24 kwietnia 2024 r. Skarżący podtrzymał swoje zarzuty podkreślając, że powoływanie się Organu jakoby udzielił odpowiedzi na wniosek pismem z 8 marca 2024 r. w związku z pismem z 15 grudnia 2022 r. jest nieuprawnione i potwierdza nieprawdę w dokumencie o znaczeniu prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanej ustawy).

Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.), stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez przepisy prawa terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Bez znaczenia jest również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z brzmieniem § 1b art. 149 p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, został upoważniony w kompetencję o charakterze merytorycznym, uprawniającą go do rozstrzygnięcia we własnym zakresie o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Natomiast na podstawie § 2 art. 149 p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż skarga na bezczynność / przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa (por. np. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok NSA z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2603/13;, sygn. akt I OSK 462/10; postanowienie NSA z 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Go 170/16). Natomiast rozważając wniesioną skargę na bezczynność / przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej, Sąd w pierwszej kolejności ocenia, czy określony podmiot jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Przesądzenie powyższego i tym samym uznanie, że skarga jest dopuszczalna, pozwala dopiero na przejście do drugiego etapu kontroli - to jest do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność (por. np. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt: I OSK 1475/12, I OSK 1377/12, I OSK 392/12, I OSK 1445/12).

W niniejszej sprawie nie jest sporne, że Prezydent Miasta Z. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p). Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o majątku publicznym. Informacja publiczna jest bowiem kategorią obiektywną i zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p jest nią każda informacja o sprawach publicznych, a ocena czy żądanie ma czy nie ma takiego waloru należy do adresata wniosku.

Wskazać należy, że załatwienie wniosku w trybie u.d.i.p. winno mieć postać:

1. czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;

2. pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;

3. pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;

4. pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;

5. decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji;

6. decyzji odmawiając udostępnienia żądanej informacji gdy stwierdzi, że stanowi ona informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i że nie może być udostępniona bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia jej udostępnienia dla interesu publicznego.

W rozpatrywanej sprawie Skarżący domagał się wnioskiem z 23 lutego 2024 r. udostępnienia informacji dotyczących wskazania dat, podmiotów, ich reprezentacji i podstawy prawnej udostępnienia części wspólnych nieruchomości wykazanych w załącznikach do Zarządzeń z 2009 r. pod urządzenia techniczne komercyjnym podmiotom gospodarczym Telewizja Kablowa, TV [...], a także daty i informacji na czyje konto ww. podmioty uiszczają wpłaty z tego tytułu. Natomiast Organ pismem z 8 marca 2024 r. poinformował Skarżącego, że jedyne dokumenty/informacje będące w posiadaniu Organu związane z treścią tego wniosku zostały przekazane Wnioskodawcy w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w 2022 r. pismem z 15 grudnia 2022 r. poprzez przekazanie kopii umowy nr [...] z 17.11.2006 r. wraz z aneksami zawartej pomiędzy ZBK w Z. Sp. z o.o. a [...] Telewizją Kablową Sp.z o.o., obejmującej budynki położone na osiedlu J., tożsame z budynkami znajdującymi się na nieruchomości wymienionej w pozycji nr 44 załącznika do Zarządzenia Prezydenta Miasta Z. Nr [...] z 04.06.2009 r.). Jednocześnie Organ poinformował Wnioskodawcę, że nie posiada innych dokumentów.

Zatem w kontekście zaistniałych w tej sprawie okoliczności tut. Sąd stwierdził, bezczynność Organu. Zaakcentować należy, że stosownie do regulacji art. 14 u.d.i.p., określającej formę załatwiania spraw, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Natomiast wnioskowana informacja dotyczyła udostępnienia danych dot. nieruchomości objętych 7 zarządzeniami z 2009 r. podmiotom i rozliczeń z tego tytułu. Natomiast nieczytelna – jak akcentował to Skarżący – umowa zawarta była w 2006 r. i dotyczyła wyłącznie nieruchomości z poz. 44 załącznika nr [...]. Tym samym Organ nie udzielił wnioskowanych informacji. Wbrew jego twierdzeniom brak jest jakiejkolwiek korelacji pomiędzy informacjami żądanymi a udostępnionymi, co wskazuje 3-letni odstęp czasowy między udostępnioną umową a wskazywanymi we wniosku zarządzeniami.

Również nie do zaakceptowania jest twierdzenie Organu, że nie dysponuje wnioskowanymi dokumentami skoro jest właścicielem spornych nieruchomości. W sytuacji, gdy teren ten jest zarządzany przez jednostkę pomocniczą albo inny podmiot, Organ powinien był powiadomić o tym Wnioskodawcę lub samemu wystąpić o żądane dane celem pozytywnego załatwienia wniosku. W konsekwencji skargę należało uznać za uzasadnioną.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, że Organ bez wątpienia dopuścił się bezczynności uznając, że już uprzednim razem, doręczając umowę z 2006 r., załatwił żądanie Skarżącego. Z uwagi na brak ww. dokumentów w przesłanych do tut. Sądu aktach sprawy – Sąd nie ma możliwości zweryfikować czy faktycznie umowa z 2006 r. swoich zakresem obejmuje wszystkie nieruchomości z ww. 7 zarządzeń z 2009 r. jak wywodzi to Organ.

Powyższe okoliczności zaś przesądzają o tym, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszenia prawa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. W konsekwencji zobowiązał Organ do załatwienia sprawy. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.

-----------------------

3