Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 501/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dnia 18 października 2006 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody z dnia 16 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt czasowy skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia 16 marca 2005 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. N. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] odmawiającej zameldowania A. N. na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące od [...] stycznia 2005 r. do [...] stycznia 2015 r. w lokalu przy ul. [...] w O. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji działając na podstawie art. 47 ust. 2 cyt. na wstępie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych odmówił zameldowania A. N. na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące z ważnością od [...] stycznia 2005 r. do [...] stycznia 2015 r. w lokalu przy ul. [...] w O. z uwagi na brak podstaw do zarejestrowania tegoż pobytu. W trakcie postępowania dowodowego ustalone bowiem zostało, że Wymieniony pod powyższym adresem nie przebywa, a zatem zameldowanie nie powinno nastąpić.

Od tej decyzji do Wojewody obszerne odwołanie złożył A. N. Opisuje, że w lokalu przy ul. [...] w O. przebywał dość często i traktował ten lokal jako miejsce pobytu czasowego. W dniu [...] stycznia 2005 r. został zmuszony do oddania kluczy od lokalu i obecnie tam już nie przebywa. Wnosi o wnikliwe, rzetelne i przychylne rozpatrzenie odwołania.

Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym organ II instancji podniósł, że stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 obowiązek zameldowania się na pobyt stały lub czasowy zależy od przebywania w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby. W rozpatrywanym przypadku organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że A. N. nie mieszkał w lokalu przy ul. [...] w O. w dniu [...] stycznia 2005 r. tj. wówczas, gdy zgłaszał pobyt w organie meldunkowym, nie przebywa w rzeczonym lokalu również obecnie. Ustalenie to jest prawidłowe, gdyż znajduje oparcie w wynikach przeprowadzonych w sprawie dowodów a w szczególności w wyjaśnieniach współwłaścicieli. Odpowiada przy tym także wyjaśnieniom odwołującego się, który przy znal, że obecnie w lokalu nie przebywa, przebywał tam bardzo często, ale zanim zaczął ubiegać się o zameldowanie. W tym stanie sprawy, stwierdza dalej organ odwoławczy, organ pierwszej instancji nie mógł zarejestrować w dniu [...] stycznia 2005 r. pobytu czasowego skarżącego skoro tam nie przebywał. Organ ewidencji ludności orzekając w przedmiocie zameldowania bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny istniejący w dacie orzekania.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył A. N.

Podniósł, że faktycznie w okresie od [...] stycznia 2005 r. do [...] stycznia 2005 r. przebywał w przedmiotowym lokalu, a zatem spełniał przesłanki do tymczasowego zameldowania i wniósł o wydanie wyroku orzekającego o zameldowaniu na pobyt tymczasowy na okres od [...] stycznia 2005 do [...] stycznia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Stosownie do treści art. 9 pkt 2a ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. 9 ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. D. U. z 2006 Nr 139, poz.993 ze zm.) Przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu.

Natomiast zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 29 pkt 1 powołanej ustawy Właściciel lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu jest obowiązany potwierdzić fakt pobytu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące w tym lokalu. Potwierdzenia faktu pobytu osoby w lokalu dokonuje się na formularzu meldunkowym w formie czytelnego podpisu z oznaczeniem daty jego złożenia.

Jest poza sporem w sprawie niniejszej, że skarżący złożył w dniu [...] stycznia 2005 r. zgłoszenie pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące, które nie zawiera potwierdzenia jego pobytu w przedmiotowym lokalu.

Z przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania wynika, że właścicielka tego lokalu U. B. nie potwierdza, że skarżący przebywa w mieszkaniu przy ul. [...] w O. Posiadał on klucze do mieszkania w celu wyprowadzania psów, lecz właścicielka lokalu w obecności Policji odebrała skarżącemu klucze.

Podkreślić należy, że zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu. Brak przebywania w lokalu uniemożliwia zameldowanie. Skoro zatem skarżący nie przebywał i nie przebywa w przedmiotowym mieszkaniu decyzje o odmowie zameldowania na pobyt czasowy są zgodne z prawem

W świetle powyższego, skarga jako nieuzasadniona musiała ulec oddaleniu na mocy art. 151 ppsa.