Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 347/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 22 i pkt 23, art. 5 ust. 1 - 3
journal: Dz.U. 2022 poz 615
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tj.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Gaida po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z 20 października 2022 r. Prezydent Miasta Elbląga (organ I instancji) odmówił A. S. (strona, skarżąca) przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na okres trwający od 01.11.2021 r. do 31.10.2022 r. na dzieci M. O., M. O. i M. O.. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że w 2020 roku dochód rodziny stanowiły dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu zatrudnienia strony ([...] Sp. z o.o.) i S. O. ([...] Sp. z o.o.) oraz dochody S. O. z tytułu udziałów w organach stanowiących ([...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o.). Skarżąca uzyskała dochód w 2022 r. z tytułu świadczenia rodzicielskiego. Świadczenie za lipiec 2022 r. stanowiło kwotę 1000 zł i był to dochód uzyskany w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych, który - w ocenie organu - należy uwzględnić przy weryfikacji prawa do zasiłku rodzinnego. Organ wyjaśnił nadto, że S. O. utracił dochód, co było spowodowane utratą zatrudnienia ([...] "do dnia 2022-03-31"). W ocenie organu dochód uzyskany przez S. O. z tytułu udziałów w organach stanowiących ([...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o.) nie mieści się w katalogu dochodu utraconego, a zatem nie można go odliczyć od dochodu rodziny. Ostatecznie organ ustalił, że dochód 5- osobowej rodziny, nieuwzględniający dochodu utraconego spowodowanego utratą zatrudnienia przez S. O. ([...]), uwzględniający dochód uzyskany z tytułu świadczenia rodzicielskiego, w przeliczeniu na osobę w rodzinie po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób (4.200 zł zgodnie z wyrokiem Sądu) wyniósł 1.801,87 zł i przekracza wyznaczony próg dochodowy.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła skarżąca, zarzucając:

1. Obrazę przepisów art. 3 pkt 23 lit. c) ustawy o świadczeniach rodzinnych i przepisu art. 5 ust. 4 tej ustawy poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że dochód S. O. uzyskany z tytułu pełnienia funkcji w spółkach [...] Sp. z o.o. i [...] SP. z o.o. nie jest dochodem utraconym i zaliczenie tego dochodu do ustalenia "wymiaru" dochodu rodziny.

2. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że dochód S. O. uzyskany z tytułu pełnienia funkcji w spółkach [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. nie jest dochodem utraconym.

Mając powyższe na uwadze strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji, poprzez przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącej organ pierwszej instancji nieprawidłowo uznał, że dochód uzyskany przez S. O. z tytułu udziału w organach spółek [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. nie mieści się w katalogu art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W ocenie strony dochód ten mieści się w art. 3 pkt 23 lit. c) ustawy. Jak wyjaśniła skarżąca, dochód z tego tytułu nie powstał z tytułu udziału w organach spółek (jak to ujął organ) lecz jako wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło, co potwierdza jego ujęcie w PIT-11 w rubryce 4 źródeł przychodów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium, organ odwoławczy) decyzją z 23 stycznia 2023 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium podniosło, że z przedłożonych zaświadczeń bezspornie wynika, że S. O. w 2020 roku uzyskał w [...] Sp. z o.o. przychód w wysokości 75.922,76 zł z tytułu udziałów w organach stanowiących w okresie trwającym od 01.01.2020 r. do 31.12.2020 r. (zaświadczenie z dnia 28.04.2022 r.) oraz w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przychód w organach stanowiących w okresie trwającym od 01.01.2020 r. do 31.12.2020 r. w wysokości 920 zł (zaświadczenie z dnia 10.05.2022 r.).

Przychody te zostały wykazane w PIT-11 w rubryce "źródła przychodu" w wierszu 4: "działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2, 4-9 ustawy, w tym umowy o dzieło oraz czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, z wyjątkiem należności wykazanych w wierszach 5 i 6. Niemniej wykazanie ich w wierszu 4 rubryki: "źródła przychodów" nie oznacza, że przychody uzyskane w spółkach stanowiły przychód z tytułu umowy o dzieło, ponieważ z opisanych zaświadczeń bezspornie wynika, że S. O. przychody uzyskał z tytułu udziałów w organach stanowiących spółek. Skoro zatem utrata dochodu, o której mowa w art. 3 pkt 23 lit. c) ustawy o świadczeniach rodzinnych związana jest z utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, a w przedmiotowej sprawie S. O. nie utracił zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, to brak jest podstaw do przyjęcia, że przychód uzyskany z tytułu pełnienia funkcji w spółkach jest dochodem utraconym.

Mając powyższe na uwadze Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowego ustalenia dochodu uzyskanego przez rodzinę skarżącej w roku 2020 (rok bazowy). Ponadto według Kolegium organ I instancji prawidłowo przeanalizował sprawę pod kątem zastosowania mechanizmu "złotówka za złotówkę" (art. 5 ust. 3 u.ś.r.).

Skargę na decyzję Kolegium wywiodła skarżąca, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej świadczeń wskazanych we wniosku, lub ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, tj. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności poprzez brak logiki i konsekwencji w podejmowanych przez organ działaniach, w szczególności poprzez analizy orzecznictwa już zapadłego w podobnych sprawach oraz braku jednostkowej analizy sytuacji życiowej skarżącej,

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, tj. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania,

3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i 80 w zw. z art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, nierozpoznanie należycie materiału dowodowego, zaniechanie przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego oraz niepełne i nieprzekonywujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji i brak należytego wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ w załatwieniu sprawy, w szczególności poprzez enigmatyczne i ogólne odniesienie się do zarzutów strony,

4) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, tj. art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. poprzez brak dopuszczenia wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem, chociażby poprzez przesłuchanie wnioskującej w sposób wyczerpujący czy odebrania oświadczeń,

5) błąd w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegający na:

a) przyjęciu, że wpływy S. O. uzyskane z tytułu udziału w organach stanowiących w spółkach [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o. zostały potraktowane jako dochód, gdyż wedle ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, na podstawie której wyliczany jest dochód rodziny do ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego, nie zawiera się on w definicji dochodu.

b) przyjęciu - w którym z jednej strony przyjmuje się dochód S. O., pomimo braku takiego dochodu w ustawie, a jednocześnie przy wskazaniu, że wpływy z tego tytułu zostały utracone, odmowa utraty dochodu, poprzez wskazywanie, że takiego dochodu nie można utracić wedle tejże ustawy. Primo, jak wynika z pkt 1. takiego wpływu w ogóle nie uwzględnia się jako dochodu, stąd też ustawa nie przewiduje jego utraty,

c) braku ustalenia od jakiego dnia i jakiego okresu S. O. pozostaje osobą zarejestrowaną jako bezrobotna, co ma istotny wpływ na sytuację bytowo-materialną rodziny,

6) naruszenie zasad współżycia społecznego, mających wpływ na treść wydanego orzeczenia - w którym odmawia się pomocy rodzinie, w przypadku, gdy faktyczna sytuacja nieuwzględniona w przepisach prawa kwalifikacji dochodu i utraty dochodu, narusza normy etyczne odmawiając pomocy, która co do zasady jest celem przyznawania świadczeń rodzinnych w ramach pomocy w utrzymaniu dzieci,

7) naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 3 pkt 2 i 2a i ust. 22 w z w. z art. 5 ust. 4-4c ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędne rozliczenie dochodów członków rodziny i wzięcie pod uwagę w wyliczeniach świadczenia S. O. z tytułu udziałów w organach stanowiących w sytuacji, w której dochody te nie mieszczą się w katalogu uzyskanych i utraconych dochodów.

8) naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. art. 5 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez nie przyznanie świadczenia oraz błędne ustalenie, że kwota przysługujących świadczeń w rodzinie skarżącej przekracza limity uniemożliwiające przyznanie świadczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności

z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2325 j.t.).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia

z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji

w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach,

a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 267 t. j. – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

Nadto wskazania wymaga, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy

(art. 133 § 1 p.p.s.a.), nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd doszedł

do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 23 stycznia 2023 r., którym to rozstrzygnięciem Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z 20 października 2022 r. o odmowie przyznania stronie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na okres trwający od 01.11.2021 r. do 31.10.2022 r. na dzieci: M. O., M. O. i M. O.

W przedmiotowej sprawie kwestią sporną pomiędzy skarżącą a organami jest nieuznanie za dochód utracony, dochodu jaki S. O. uzyskał w organach stanowiących ([...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o.). Organy uznały, że skoro S. O. nie utracił zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, to brak jest podstaw do przyjęcia, że przychód uzyskany z tytułu pełnienia funkcji we wspomnianych organach spółek jest dochodem utraconym.

W ocenie Sądu stanowisko organów nie zasługuje na aprobatę.

Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z roku 2022, poz. 615, poz. 1265 - dalej: u.ś.r.) zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674,00 złotych, a w przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności kwoty 764,00 złotych. Stosownie zaś do art. 5 ust. 3 tej ustawy w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a. Według tego przepisu (art. 5 ust. 3a u.ś.r.) w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny (tzw. "złotówka za złotówkę"). Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) u.ś.r., za dochód uważa się przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z roku 2021, poz. 1128 z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Według zaś art. 3 pkt 22 u.ś.r. "zatrudnienie lub inna praca zarobkowa" to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Według zaś art. 3 pkt 23 lit. c) u.ś.r. gdy w ustawie mowa utracie dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Organy stwierdziły w niniejszej sprawie, że dochód 5-osobowej rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób (4.200 zł zgodnie z wyrokiem Sądu) wyniósł 1.801,87 zł i przekracza wyznaczony próg dochodowy. Dlatego też odmówiono skarżącej wnioskowanych świadczeń.

Niewątpliwie S. O. uzyskał dochód w spółkach [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. Dochód ten został uzyskany za zasiadanie w organach stanowiących spółek (zarządy spółek). Zauważyć należy, że funkcję członka zarządu można pełnić na podstawie powołania, umowy o pracę, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług. Z członkami zarządu są również często zawierane kontrakty menedżerskie. Jak wspomniano S. O. pełnił funkcję członka zarządu. Wynagrodzenie członka zarządu spółki jest niewątpliwie przychodem z działalności wykonywanej osobiście (ale nie na podstawie umowy o dzieło jak podnosi skarżąca) opodatkowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co potwierdzają rozliczenia podatkowe (PIT-11) znajdujące się w aktach sprawy. Oznacza to zatem, że wynagrodzenie to jest dochodem w rozumieniu u.ś.r.

Należy wskazać, że ustawodawca w art. 3 pkt 23 u.ś.r. zawarł katalog rodzajów dochodu, których utratę traktuje się jako dochód utracony. Wprawdzie przepis art. 3 pkt 23 ustawy zawierający definicję "dochodu utraconego" nie wymienia w nim działalności wykonywanej osobiście, co może sugerować, że celem ustawodawcy nie było objęcie pojęciem "dochodu utraconego" wynagrodzenia utraconego w wyniku odwołania z pełnienia funkcji członka zarządu wykonywanej na podstawie uchwały wspólników. Analizując funkcję powyższych przepisów należy jednak wskazać, że instytucje dochodu utraconego oraz uzyskanego ustawodawca stworzył, aby zaktualizować dochód rodziny ustalany w celu określenia uprawnienia do świadczeń rodzinnych, a także by świadczenia te w okresie zasiłkowym wypłacane były jedynie w sytuacji, gdy realny dochód będącej ich beneficjentem rodziny, w przeliczeniu na osobę w rodzinie, nie przekraczał ustanowionego kryterium dochodowego. Takie zaktualizowanie było potrzebne, gdyż z analizy takich pojęć, jak "dochód rodziny" i "okres zasiłkowy" wynika, że pomiędzy okresem, który jest istotny dla ustalenia dochodu rodziny, a czasem ustalania uprawnienia do świadczeń rodzinnym, może upłynąć na tyle dużo czasu, że mogą nastąpić istotne zmiany w sytuacji dochodowej rodziny. Tym samym, jeżeli funkcją tych przepisów (ich ratio legis) ma być zaktualizowanie dochodu rodziny na czas ustalania uprawnienia do świadczeń rodzinnych, a także ich pobierania, to należy przyjąć, że organ w procesie wykładni art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie powinien ograniczać się do dekodowania normy prawnej w nich zawartej li tylko w oparciu o reguły wykładni językowej, ale winien to uczynić w oparciu o wykładnię celowościową. Tym bardziej, że nie powinno się tracić z pola widzenia faktu, że analizowany akt normatywny stanowi konkretyzację przewidzianych w art. 71 ust. 1 Konstytucji RP zdań państwa w zakresie polityki społecznej i ekonomicznej, która winna uwzględniać dobra rodziny, a także przewidzianego tym przepisem prawa rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza rodzin wielodzietnych i niepełnych do pomocy ze strony władzy (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 22 lutego 2017 r., IV SA/Po 1086/16, dostępny w CBOSA). W przywołanym wyroku NSA wskazał, że pełnienie funkcji prezesa zarządu w spółce prawa handlowego zawiera się w wypowiedzi normatywnej z art. 3 pkt 22 u.ś.r.

Zwrócić należy również uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny – w uchwale z dnia 14 listopada 2022 r. sygn. akt I OPS 2/22 – opierając się w szczególności na dotychczasowym własnym dorobku orzeczniczym oraz Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego podkreślił, że językowe znaczenie tekstu nie jest bezwzględną granicą wykładni, natomiast do jej przekroczenia niezbędne jest dostatecznie silne uzasadnienie aksjologiczne, odwołujące się przede wszystkim do wartości konstytucyjnych. Formułując warunki odstąpienia od literalnego rozumienia przepisu, w orzecznictwie wskazuje się, że może to mieć miejsce, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania w jakiejś sprawie albo gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm, prowadzi do absurdalnych z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego konsekwencji, rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie akceptowanymi normami moralnymi. Odstępstwo od reguły prymatu językowego sensu przepisu dopuszczalne jest również wtedy, gdy wykładnia gramatyczna prowadzi do sprzeczności z fundamentalnymi wartościami konstytucyjnymi lub do rażącej niesprawiedliwości, sankcjonuje nieracjonalność ustawodawcy, niweczy cel instytucji prawnej, prowadzi do wniosków niedorzecznych lub wynika z błędu legislacyjnego (vide: wyrok NSA z 6 grudnia 2022 r., I OSK 2034/21, dostępny w CBOSA). W wyroku tym NSA wskazał, że pełnienie funkcji prezesa zarządu w spółce prawa handlowego zawiera się w wypowiedzi normatywnej z art. 3 pkt 22 u.ś.r.

W ocenie sądu nieuzasadnione zatem było nieuwzględnienie dochodu S. O. z tytułu zasiadania w organach stanowiących wskazanych spółek jako dochodu utraconego. Tym bardziej jest to nieuprawnione inieusprawiedliwione, że wynagrodzenie takie wlicza się do dochodu ustalanego – w myśl przepisów tej samej ustawy o świadczeniach rodzinnych - przy rozpoznawaniu wniosków o świadczenia pielęgnacyjne.

Organy ponownie rozpoznając sprawę zobligowane są przy obliczaniu dochodu rodziny skarżącej do zakwalifikowania wspomnianych dochodów S. O. z tytułu zasiadania w zarządach spółek jako dochodu utraconego. Organy wezmą pod uwagę ocenę prawną i zalecenia zawarte w niniejszym wyroku.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.