Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 889/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie Dorota Kozłowska (spr.), Anna Rotter, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2024 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z dnia 17 kwietnia 2023 r. nr KT.PPR-B.621.11.2023.6 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Okręgowy Inspektor Pracy w Katowicach (dalej: wierzyciel) postanowieniem z 17 kwietnia 2023 r. nr KT.PPR-B.621.11.2023.6, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.), dalej: K.p.a. oraz art. 23 § 4 pkt 1 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 479 z późn. zm.), dalej: u.p.e.a. po rozpoznaniu zażalenia I Sp. z o.o. w G., obecnie Q Sp. z o.o. w R. (dalej: Spółka, zobowiązana, skarżąca), utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektora Pracy K. z 3 marca 2023 r. nr [...] w sprawie rozpoznania zarzutów.

Powyższe postanowienie wierzyciela zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wierzyciel w dniu 9 stycznia 2023 r. wystawił tytuł wykonawczy nr 04344-622-Ea99/22 dotyczący nieuiszczonych przez Spółkę kosztów upomnienia w kwocie 16 zł.

Postępowanie egzekucyjne prowadzi Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. (dalej: organ egzekucyjny), który w oparciu o wystawiony tytuł wykonawczy próbował dokonać zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego oraz wkładu oszczędnościowego w M S.A. Przedmiotowe zajęcie doręczono zobowiązanej wraz z tytułem wykonawczym w dniu 24 stycznia 2023 r. Pismem z 23 stycznia 2023 r. bank poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi dla Spółki rachunku bankowego.

Pismem z 31 stycznia 2023 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, Spółka złożyła zarzuty do tytułu wykonawczego wystawionego przez wierzyciela, zarzucając rażące naruszenie prawa.

Wierzyciel postanowieniem z 3 marca 2023 r. oddalił zarzuty.

Zobowiązana w ustawowym terminie wniosła zażalenie na postanowienie z 3 marca 2023 r., zarzucając rażące naruszenie prawa.

Rozpoznając sprawę ponownie wierzyciel stwierdził, że w związku z nieuiszczeniem kosztów upomnienia z 25 października 2022 r. w wysokości 16 zł, wystawił w dniu 9 stycznia 2023 r. tytuł wykonawczy nr 04344-622-Ea99/22.

Wierzyciel wyjaśnił, że powyższe upomnienie, którym wezwano Spółkę do wykonania obowiązków wynikających z nakazu inspektora pracy, zostało doręczone w dniu 28 października 2022 r. Zawiera ono stosowne pouczenie, że koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i należy je wpłacić w ciągu 7 dni od dnia jego doręczenia na podany rachunek bankowy. Jednocześnie wskazano, że koszty te zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych (art. 15 § 1 i 2 u.p.e.a.). W sprawie powstał zatem obowiązek zapłaty kosztów upomnienia i był on wymagalny.

Dalej wierzyciel wskazał, że w przypadku dochodzenia nieuiszczonych kosztów upomnienia nie miał prawnego obowiązku uprzedniego doręczania zobowiązanemu upomnienia. Zgodnie bowiem z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 131 z późn. zm.) egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy kosztów upomnienia (§ 2 pkt 6).

Wierzyciel rozpoznał sprawę w oparciu o treść art. 33 § 2 u.p.e.a. i stwierdził, że sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych w przepisie okoliczności. Zatem zasadne było wydanie postanowienia o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 9 stycznia 2023 r. nr 04344-622-Ea99/22.

W skardze na postanowienie wierzyciela z 17 kwietnia 2023 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca stwierdziła, że postanowienie rażąco narusza prawo i wniosła o jego uchylenie.

Wierzyciel w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który to wyjątek w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania.

Sąd przeprowadzając kontrolę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdził, że nie narusza ono prawa.

Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu, różniący się od odwołania w ogólnym postępowaniu administracyjnym oraz w postępowaniu podatkowym.

Przepis art. 33 § 2 u.p.e.a. przewiduje zamknięty katalog sytuacji, które mogą być podstawą do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Ich wniesienie wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Podstawą zarzutu może być tylko:

1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Zarówno poglądy doktryny jak i orzecznictwo sądów administracyjnych są zgodne, że zarzuty mogą być oparte tylko na podstawach wyczerpująco uregulowanych w art. 33 u.p.e.a. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1469/10 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zaś kontrola Sądu odnosi się do oceny wystąpienia okoliczności wymienionych w tym przepisie.

Natomiast skarżąca nie sformułowała żadnych zarzutów z katalogu zarzutów, wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a.

Sąd nie znalazł podstaw, do uznania, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo i to w stopniu rażącym. Po pierwsze bowiem, skarżąca nie sformułowała żadnych zarzutów z katalogu zarzutów, wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Po drugie wierzyciel, pomimo tego, że skarżąca nie sformułowała żadnych konkretnych zarzutów, niejako na korzyść strony, rozpoznał sprawę dwukrotnie w oparciu o treść art. 33 § 2 u.p.e.a. i stwierdził, że sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych w tym przepisie okoliczności.

Upomnienie z 25 października 2022 r., którym wezwano skarżącą do wykonania obowiązków wynikających z nakazu inspektora pracy, zawiera pouczenie, że koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i należy je wpłacić w ciągu 7 dni od dnia jego doręczenia na podany rachunek bankowy. Jednocześnie wskazano, że koszty te zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych (art. 15 § 1 i 2 u.p.e.a.). W sprawie powstał zatem obowiązek zapłaty kosztów upomnienia i był on wymagalny. Zaś w przypadku dochodzenia nieuiszczonych kosztów upomnienia wierzyciel nie miał prawnego obowiązku uprzedniego doręczania zobowiązanemu upomnienia. Zgodnie bowiem z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy kosztów upomnienia (§ 2 pkt 6).

Należy zgodzić się z wierzycielem, że sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. okoliczności.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.