Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1306/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 30 c ust. 3 pkt. 1, art. 30 b ust. 1, ust. 3, art. 30 a ust. 3, art. 30 b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi [...] Agencji Rozwoju Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego I. stwierdza, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w P.; II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz skarżącej Spółki kwotę 457,- zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Agencja Rozwoju spółka z o.o. z siedzibą w P. w dniu 28 maja 2012r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. " Wsparcie rozwoju przedsiębiorczości wśród osób niepełnosprawnych w powiecie konińskim" w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VI, Działanie 6.2

Wojewódzki Urząd Pracy w P. pismem z dnia 14 sierpnia 2012r. poinformował wnioskodawcę, że projekt uzyskał 69,5 punktów, otrzymując mniej niż 60% punktów możliwych do uzyskania w pozycji 3.2, wobec czego nie został przyjęty do dofinansowania. Do pisma dołączono kopie kart oceny merytorycznej. Ww. pismo podpisała wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. S. W.

W proteście od wskazanej wyżej informacji spółka zarzuciła pobieżną weryfikację wniosku, która nie uwzględniła istotnych elementów przedsięwzięcia oraz wytycznych obowiązujących na gruncie EFS. Zastrzeżenia dotyczyły punktu 3.2 a), 3.2 c) i 3.2 d) wniosku.

Pismem z dnia 5.10.2012 r. wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. S. W. poinformowała wnioskodawcę, że po rozpatrzeniu protestu uznano przedstawione w nim zarzuty za zasadne w punkcie dotyczącym braku informacji o regulaminie, wobec czego skierowano wniosek do ponownej oceny merytorycznej.

Po przeprowadzeniu ponownej oceny merytorycznej Wojewódzki Urząd Pracy w P. pismem z dnia 30 listopada 2012r.poinformował wnioskodawcę, że projekt uzyskał 69 punktów, otrzymując mniej niż 60% punktów możliwych do uzyskania w pozycji 3.2, w związku z czym nie został przyjęty do dofinansowania. Do pisma dołączono kopie kart oceny merytorycznej. Jednocześnie w piśmie tym poinformowano wnioskodawcę, że wynik ponownie przeprowadzonej oceny merytorycznej jest wiążący i nie przysługuje od niego żaden dodatkowy środek odwoławczy przewidziany w Systemie Realizacji POKL oraz w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i tym samym procedura odwoławcza, jak i procedura wyboru danego projektu zostaje zakończona. Pismo to ponownie podpisała wicedyrektor S. W.

[...] Agencja Rozwoju sp. z o. o. z siedzibą w P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na negatywne rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2012 r. domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Urząd Pracy w P.

W skardze zarzucono naruszenie:

- art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006r. poprzez udział w rozpatrywaniu środków odwoławczych osób, które dokonywały wcześniej czynności związanych z przedmiotowym projektem (w tym były zaangażowane w jego ocenę).

- art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. oraz pkt. 6.4 i 6.5 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO Kapitał Ludzki poprzez dokonanie oceny w sposób stronniczy i nierzetelny.

- art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak poinformowania wnioskodawcy o trybie, sposobie i terminie przysługującej mu skargi na negatywne rozstrzygniecie w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że bezpodstawnie organ wskazał w informacji z dnia [...] listopada 2012 r., że wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w Systemie Realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż zaistniały przesłanki umożliwiające złożenie skargi do sądu administracyjnego – wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu środka (protestu), a procedura odwoławcza zakończyła się negatywnie (wniosek nie został zakwalifikowany do dofinansowania). Skarżąca zarzuciła również, że cała korespondencja prowadzona w sprawie – dotycząca oceny formalnej i merytorycznej oraz postępowania odwoławczego była podpisana przez S. W. - Wicedyrektora ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. Oznacza to, że osoba ta brała udział w ich wydaniu, a tym samym, co najmniej jedna (ta sama) osoba uczestniczyła zarówno w procesie oceny formalnej, merytorycznej, jak i w rozpatrywaniu środka odwoławczego. Z uwagi na fakt, że w toku postępowania dane osób oceniających wniosek nie są ujawniane wnioskodawcy, skarżącej nie jest wiadome, czy w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie brały udziału inne, poza p. S. W., osoby, które wcześniej dokonywały innych czynności z przedmiotowym wnioskiem o dofinansowanie. Jak zarzuciła skarżąca, udział S. W. na wszystkich etapach oceny wniosku stanowi naruszenie art. 30b ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Skarżąca zarzuciła także, że ponowna ocena merytoryczna projektu nie została przeprowadzona rzetelnie, gdyż jak wynika z karty oceny merytorycznej jedna z osób dokonujących ponownej oceny wniosku w zakresie punktów 3.2 lit. a, c, d, nie przeprowadziła w ogóle ponownej oceny projektu w zakresie, w którym w piśmie z dnia 5.10.2012r. Wojewódzki Urząd Pracy uznał zarzuty wnioskodawcy za niezasadne. Oceniający stwierdził, że z uwagi na fakt, że protest uznano za niezasadny podtrzymuje on pierwotną ocenę.

Zdaniem skarżącej naruszono również zakaz reformationis in peius. W wyniku pierwszej oceny projekt uzyskał 69,5 punktów, natomiast po weryfikacji został oceniony na 69 punktów.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Urząd Pracy wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ podniósł brak legitymacji do występowania w przedmiotowej sprawie w charakterze strony, wskazując, że stroną postępowania powinien być Samorząd Województwa Wielkopolskiego, który zgodnie z zasadami regulującymi realizację POKL jest instytucją pośredniczącą. Wojewódzki Urząd Pracy w P. w zakresie realizacji POKL jest jedynie jednostką wykonawczą Samorządu Województwa, której na podstawie stosownej umowy powierzono wykonywanie niektórych czynności w ramach programu. Zdaniem Urzędu, powierzenie przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy funkcji instytucji pośredniczącej nie oznacza, że Urząd stał się Instytucją zarządzającą lub instytucją pośredniczącą, a jedynie pełni funkcję instytucji pośredniczącej. Odnosząc się do zarzutów merytorycznych organ wskazał, że nie zaprzecza, iż pisma powołane w skardze podpisała wicedyrektor W. Jednak nie oznacza to, że osoba ta brała udział w merytorycznej ocenie wniosku i to na etapie zarówno pierwszej oceny, jak i na etapie protestu i drugiej oceny. Podpisywanie pism przez wicedyrektora odpowiedzialnego za dany pion merytoryczny wynika z wewnętrznych uregulowań WUP w P. i jest faktycznie czynnością techniczną.

Organ wskazał również, że podstawowym dokumentem, jakim kierują się oceniający w trakcie analizy złożonych wniosków są Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Zgodnie z regułami zawartymi w Zasadach, odnoszącymi się do ponownej oceny wniosku, w przypadku ponownej oceny dotyczącej etapu oceny formalnej Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) jest związana wynikami rozpatrzenia protestu. Natomiast w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, zapoznania się z treścią protestu oraz wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozpatrującej protest, wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności, do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez instytucję rozpatrującą protest. IOK dokonuje ponownej oceny merytorycznej jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Nie może więc stanowić zarzutu fakt, że osoby oceniające ponownie projekt brały pod uwagę poprzednią ocenę, skoro przepisy zobowiązują ponownie oceniających do takiego postępowania.

Organ wskazał również, że w przedmiotowej sprawie procedura odwoławcza została zakończona z chwilą rozpatrzenia protestu, natomiast nie należy do tej procedury ponowna ocena złożonego wniosku. W sprawie niniejszej wyczerpane zostały możliwości odwoławcze przewidziane w systemie realizacji POKL, a procedura odwoławcza zakończyła się wobec strony skarżącej pozytywnie – protest został uwzględniony. Ponowna ocena merytoryczna nie należy do etapu procedury odwoławczej, co skutkuje tym, że od ponownej oceny wniosku, która zakończyła się negatywnie, nie przysługuje skarżącej żaden środek odwoławczy. Potwierdzają to Zasady dokonywania wyboru projektów.

W piśmie z dnia 25.02.2013 r. Wojewódzki Urząd Pracy podniósł, że w dokumentacji POKL został określony jako instytucja pośrednicząca, jednak nie wynika z tego, że pełni on taka rolę. Z Dokumentacji Konkursowej wynika, że instytucją pośredniczącą jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego reprezentowany przez WUP w P.

Na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. pełnomocnik Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P załączył do akt sprawy kopię Zarządzenia nr 52/2012 Dyrektora WUP z 13.06.2012 r. na okoliczność powoływania składu Komisji Oceny Projektów wraz z kartami oceny merytorycznej i protokołem obrad Komisji. Wyjaśnił również, że skład Komisji jest ujawniany po zakończeniu danego konkursu. Pełnomocnik przyznał, jednocześnie, że poza sporem jest fakt błędnego pouczenia zawartego w informacji organu o negatywnej ocenie projektu. Od informacji tej przysługiwała bowiem stronie skarga do WSA w Poznaniu, ze względu na uprzednie wyczerpanie środków odwoławczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (t. j. – Dz. U. z 2009, nr 84, poz. 712 ze zm.) w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji o wynikach oceny może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego (w terminie, trybie i na warunkach tam określonych). Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie budzi przy tym wątpliwości, że negatywna ocena projektu, jest to ocena, która nie daje możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania (co jest ostatecznym celem składania projektu), która jest przedmiotem środka odwoławczego z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (por. wyrok NSA z 7.03.2012 r., II GSK 200/12, lex nr 1137910; wyrok NSA z 24.01.2012 r., II GSK 1/12, lex nr 1137843). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, która obejmuje powyższą negatywną ocenę projektu, jak również pozostawienie protestu bez rozpoznania (wyrok NSA z 31.08.2011 r., II GSK 1661/11, lex nr 1151664). Podkreśla się również, że z informacją o negatywnym wyniku procedury odwoławczej mamy do czynienia także wówczas, gdy w następstwie złożonego środka odwoławczego (protestu) organ jednoznacznie i bezwarunkowo rozstrzygnął o odmowie skierowania wnioskowanego projektu do dofinansowania ze środków publicznych (wyrok NSA z 14.12.2011 r., II GSK 2230/11, lex nr 1134654).

W niniejszej sprawie po rozpatrzeniu protestu strony skarżącej i po dokonaniu ponownej oceny merytorycznej poinformowano wnioskodawcę, że wniosek nie został przyjęty do dofinansowania, wobec czego, Wielkopolska Agencja Rozwoju sp. z o. o. z siedzibą w P. miała podstawy prawne (pomimo braku odpowiedniego pouczenia w tym zakresie) do wniesienia skargi do sądu, działając w trybie art. 30 c ust. 1 ustawy. Jak wskazano wyżej, ostatecznie pełnomocnik organu przyznał, że poza sporem jest fakt błędnego pouczenia zawartego w informacji o negatywnej ocenie projektu. Od informacji tej przysługiwała bowiem stronie skarga do WSA w Poznaniu, ze względu na uprzednie wyczerpanie środków odwoławczych.

W ocenie Sądu, nie budzi również wątpliwości legitymacja Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P., do występowania w charakterze strony w przedmiotowej sprawie. Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w P., jak wynika z załącznika do dokumentu Program Operacyjny Kapitał Ludzki Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013 (str. 265), jak również z uchwały nr 1428/2011 Zarządu Województwa Wielkopolskiego powierzono bowiem, jako instytucji pośredniczącej, zadania związane z realizacją Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

Przechodząc do oceny zarzutów skargi Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. Strona skarżąca zarzuciła bowiem, że cała korespondencja prowadzona w sprawie – dotycząca oceny formalnej i merytorycznej oraz postępowania odwoławczego była podpisana przez jedną osobę – S. W. - Wicedyrektora ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P.

Zgodnie z art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że S. W. podpisała pismo z 15.06.2012 r. informujące stronę, że jej wniosek jest poprawny pod względem formalnym. Następnie ta sama osoba podpisała pismo o wynikach oceny merytorycznej z 14.08.2012 r. Podobnie w piśmie z dnia 5.10.2012 r. stanowiącym odpowiedź na złożony przez wnioskodawcę protest S. W. przedstawiała stanowisko w sprawie, ustosunkowując się do zarzutów podnoszonych wobec wniosku przez członków komisji oceny projektów. W dalszym toku prowadzonego postępowania konkursowego S. W. podpisała również pismo z 30.11.2012 r. informujące o wynikach ponownej oceny merytorycznej wniosku. Jednocześnie załączone do informacji karty oceny merytorycznej nie zawierają danych dotyczących osób dokonujących oceny wniosku. Zdaniem organu, S. W. jedynie podpisywała powyższe pisma wychodzące na zewnątrz z urzędu, co wynika z wewnętrznych uregulowań WUP w P. i jest faktycznie czynnością techniczną. Nie brała natomiast osobiście udziału w dokonywaniu oceny projektu. Zdaniem Sądu jednakże, fakt podpisania pisma uznać należy w tym przypadku za dokonanie czynności związanych z projektem, o jakich mowa jest w art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony. Chodzi o czynności związane z każdym etapem postępowania – od oceny formalnej wniosku po jego ocenę merytoryczną. Również samo podpisanie informacji skierowanej do wnioskodawcy o wynikach oceny projektu czy wynikach postępowania odwoławczego jest czynnością związaną z oceną projektu (por. wyrok NSA z 09.12.2010 r., II GSK 1367/10, wyrok NSA z 09.12.2010 r., II GSK 1367/10, baza orzeczeń NSA).

Na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. pełnomocnik WUP w P. załączył do akt sprawy kopię Zarządzenia nr [...] Dyrektora WUP z [...].06.2012 r. na okoliczność powoływania składu Komisji Oceny Projektów wraz z kartami oceny merytorycznej i protokołem obrad Komisji ds. Protestów na dokonaną ocenę merytoryczną. W skład Komisji ds. Protestów wchodził Wicedyrektor WUP w P., kierownik Wydziału Koordynacji i Projektów Własnych, Kierownik Oddziału Programowania, radca prawny oraz pracownik Oddziału Programowania (k. 186 akt sądowych). W ocenie Sądu dla zachowania zasady wyrażonej w art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należało przyjąć, iż pisma i informacje dla strony skarżącej związane z każdym etapem oceny wniosku (formalnej i merytorycznej) podpisują osoby upoważnione do bezpośredniego działania na danym etapie postępowania konkursowego.

Sąd stwierdził również naruszenie art. 30 a ust. 3 i art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z tymi przepisami w przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę o wynikach oceny wraz z uzasadnieniem tych wyników. Wynika stąd, że pisma zawierające informacje o merytorycznej ocenie projektów z dnia 14.08.2012 r. oraz z dnia 30.11.2012 r. winny zawierać odpowiednie uzasadnienia, wskazujące na przyczyny ustalenia odpowiedniej punktacji dla przedmiotowego projektu. Dołączenie do pisma kart oceny merytorycznej, w ocenie Sądu, nie uchylało obowiązku organu w zakresie odpowiedniego uzasadnienia pisma – informacji dla strony, o którym mowa w ww. przepisie.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził ostatecznie, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – art. 30 b ust. 3 oraz art. 30 a ust. 3 w zw. z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Z tego tez względu, na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. – Dz. U. z 2009, nr 84, poz. 712 ze zm.) orzeczono, jak w pkt I wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, [poz. 1349, ze zm.).