Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1035/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 99 ust. 12 w zw. z art. 87 ust. 1  art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a  art. 99 ust. 12 w zw. z art. 87 ust. 1  art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a  art. 99 ust. 12 w zw. z art. 87 ust. 1, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Kleiber, sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. oddala skargę Sygn. akt III SA/Wa 1035/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić zawieszenia postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., w wyniku rozpatrzenia odwołania C. Sp. z o.o. w W. (dalej jako: "Spółka", "Strona" lub "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] lipca 2012 r. określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za kwiecień 2011 r. oraz kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień 2011 r.

Z motywów zaskarżonej decyzji wynika, że w okresie od 12 lipca 2011 r. do 17 sierpnia 2011 r. w Spółce przeprowadzona została kontrola prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. oraz kontrola prawidłowości wykazanej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nie rozliczonej w poprzednich okresach rozliczeniowych, tj. za okres od stycznia 2007 r. do marca 2011 r. W trakcie kontroli podatkowej stwierdzono okoliczności świadczące o naruszeniu zasad przewidzianych do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług. Zdaniem kontrolujących brak było podstaw faktycznych i prawnych do odliczenia podatku naliczonego w fakturach wystawionych przez A. Sp. z o.o. (faktura VAT nr [...]) oraz C. Sp. z o.o. (faktura VAT nr [...] z dnia 16 sierpnia 2007r. oraz faktura VAT NR [...] z 31 października 2007 r.). Nabyte usługi dotyczyły bowiem czynności bezpośrednio związanych ze sprzedażą działki nr [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w W., która zgodnie z obowiązującymi przepisami korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W efekcie powyższego Spółka zawyżyła podatek naliczony na łączną kwotę 1.110.459,33 zł. Ponadto Spółka nie dokonała w marcu 2007 r. korekty podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z planowaną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na zagospodarowaniu działki nr [...] zlokalizowanej przy ul. [...] we W. w kwocie 292.300 zł, do której była zobowiązana z uwagi na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. Spółce w momencie ponoszenia ww. wydatków przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego. Jednakże w związku z tym, że transakcja sprzedaży ww. nieruchomości objęta była zwolnieniem z VAT, Strona była zobowiązana do skorygowania podatku naliczonego, który został wcześniej odliczony. - w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło zbycie środka trwałego, na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535. z późn. zm.) – dalej jako: "ustawa o VAT". Kontrolujący ustalili także, że w rozliczeniu za luty 2009 r. Strona zaniżyła kwotę podatku należnego o 62.871,39 zł, co wynikało z faktu, że Spółka nie wystawiła faktury sprzedaży dotyczącej zwrotu poniesionych przez nią kosztów tzw. opłat IN-VI. W konsekwencji powyższego ustalono, że Spółka w rozliczeniu za kwiecień 2011 r. w sposób niewłaściwy określiła kwotę podatku naliczonego nad należnym z przeniesienia z poprzednich okresów rozliczeniowych.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. zostało wszczęte postępowanie podatkowe za okres od stycznia 2007 r. do marca 2011 r. Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji w dniu [...] lipca 2012 r., w której określono m.in. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec 2011 r. w wysokości 1.366.282 zł.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. wszczęto wobec Spółki postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r.

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. określił Stronie kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za kwiecień 2011 r. w wysokości 1.369.936 zł oraz kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień 2011 r. w wysokości 0 zł. Organ pierwszej instancji uznał, że Spółka w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2011 r. wykazując kwotę 3.138.468 zł, zawyżyła kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ten okres o 1.772.186 zł oraz kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika o 1.730.064 zł.

W odwołaniu od ww. decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT w związku z art. 168 lit. a Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006r. Nr 347/1) – dalej jako: "Dyrektywa 2006/112/WE" i acquis communautaire wypracowanego na gruncie tego przepisu, poprzez uznanie, że Spółka nie miała prawa do pomniejszenia VAT należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług z kwestionowanych przez organ pierwszej instancji faktur;

- art. 91 ust. 7-8 w związku z art. 91 ust. 1-6 oraz art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT poprzez przyjęcie, że Spółka miała obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego z tytułu zakupów usług związanych z planowanym projektem deweloperskim, który nie został zrealizowany, w rozliczeniu za miesiąc, w którym dokonała zbycia nieruchomości nr [...], na której miała znajdować się planowana inwestycja, co miało spowodować niepoprawność dokonania korekt rocznych podatku naliczonego;

- art. 122, art. 187 § 1, art. 191. art. 210 § 1 pkt 5 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749. z póżn. zm.) – dalej jako: "O.p.", poprzez brak wystarczającego uzasadnienia w zaskarżonej decyzji, że wybrane usługi nabywane przez Spółkę miały związek z czynnościami zwolnionymi z VAT;

- art. 122 oraz art. 191 w związku z art. 199a O.p. i z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT poprzez nieprawidłową ocenę treści stosunku zobowiązaniowego istniejącego pomiędzy stronami renegocjowanej umowy Joint Venture w zakresie ustaleń dotyczących opłat IN-VI i przyjęcie, że ww. opłaty stały się należne Spółce w lutym 2009 r., co skutkuje zaniżeniem kwoty podatku należnego, w sytuacji gdy właściwie oceniony materiał dowodowy sprawy wskazuje, że opłaty te należne nie były;

- art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p., poprzez niepełne i wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a także pominięcie argumentacji Spółki prezentowanej w toku dotychczasowego postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, iż Spółka miała obowiązek dokonać korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług dla celów planowanej inwestycji.

W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie.

Uzasadniając odwołanie Spółka wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego inkorporował w decyzji uzasadnienie wydanej wobec Spółki decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. określającej kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące okresu od marca 2007 r. do marca 2011 r. z tego też względu podniesione w odwołaniu zarzuty oraz uzasadnienie odwołania odnoszą się do stanu faktycznego i argumentacji zawartej w ww. decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. W konsekwencji Spółka w uzasadnieniu odwołania wskazała na argumentację odnoszącą się do ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia z dnia [...] lipca 2012 r. zawartą także w odwołaniu od tej decyzji.

We wskazanej na wstępie zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na treść art. 21 § 3a O.p. oraz art. 99 ust. 12, art. 87 ust. 1, art. 109 ustawy o VAT. Zaznaczył, że za okres objęty decyzją organu pierwszej instancji została przeprowadzona kontrola podatkowa w przedmiocie prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. oraz prawidłowości wykazanej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nierozliczonej w poprzednich okresach rozliczeniowych. W wyniku postępowania kontrolnego stwierdzono, że w rozliczeniu za kwiecień 2011 r. Spółka w sposób niewłaściwy wykazała kwotę podatku naliczonego nad należnym z przeniesienia z poprzednich okresów rozliczeniowych. Stwierdzone naruszenia doprowadziły do przeprowadzenia postępowania kontrolnego w przedmiocie prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2007 r. do marca 2011 r. oraz wydania decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. określającej w sposób prawidłowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. W ww. decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego zakwestionował dopuszczalność odliczenia przez Spółkę kwot podatku naliczonego od wykonywanych na jej rzecz usług, w szczególności kwestionując istnienie związku pomiędzy nabytymi usługami a czynnościami opodatkowanymi VAT.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustosunkowanie się do zarzutów dotyczących postępowania w zakresie rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za okres od marca 2007 do marca 2011 r. przekracza ramy niniejszego postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. dokonał oceny prawidłowości ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r. oraz podnoszonych w odwołaniu zarzutów Spółki, uznając stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji za prawidłowe. Stąd Strona nie może w ramach odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r. skutecznie podnieść tych zarzutów, które były już rozpatrywane przez organ pierwszej instancji, a następnie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W., w granicach sprawy za marzec 2007 r. - marzec 2011 r.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że skoro organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec 2011 r., a decyzja będąca przedmiotem odwołania jest konsekwencją ww. decyzji organu pierwszej instancji, to Naczelnik Urzędu Skarbowego obowiązany był wydać decyzję za kwiecień 2011 r. Takie postępowanie w świetle art. 99 ust. 12 ustawy o VAT było prawidłowe i wynikało z obowiązujących przepisów. Skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie m.in. podatku od towarów i usług za marzec 2011 r., a decyzja będąca przedmiotem odwołania jest jedynie konsekwencją decyzji organu pierwszej instancji utrzymanej w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W., to decyzja Naczelnika dotycząca kwietnia 2011 r. jest prawidłowa. Uwzględniając rozliczenie marca 2011 r. w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji dokonał bowiem korekty w zakresie rozliczenia za kwiecień 2011 r.

Zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej uznał za niezasadne. Zaznaczył, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki do zawieszenia postępowania dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r., gdyż rozliczenie tego podatku za marzec 2011 r. nie jest zagadnieniem wstępnym, o który m mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 21 § 3a O.p. i art. 99 ust. 12 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT poprzez błędne określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika oraz kwoty podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wskutek uwzględnienia kwoty do przeniesienia wynikającej z decyzji z dnia [...] lipca 2012 r., dotyczącej poszczególnych okresów rozliczeniowych od marca 2007 r. do marca 2011 r., która w ocenie Strony jest nieprawidłowa;

- art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskutek niepełnego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie;

- art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT w związku z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE poprzez uznanie, że Spółka nie miała prawa do pomniejszenia VAT należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług:

- od A. Sp. z o.o. udokumentowanych fakturą nr [...], z dnia 6 marca 2007 r., gdyż ww. usługi rzekomo dotyczyły czynności zwolnionej z opodatkowania VAT,

- od C. Sp. z o.o. Sp. K. udokumentowanych fakturą nr [...] z dnia 16 marca 2007 r. oraz fakturą nr [...] z dnia 31 października 2007 r., gdyż ww. usługi rzekomo dotyczyły czynności zwolnionej z opodatkowania VAT,

- od C. Limited udokumentowanych fakturą wewnętrzną nr [...] z dnia 23 marca 2007 r., gdyż ww. usługi rzekomo dotyczyły czynności zwolnionej z opodatkowania VAT,

- od C. udokumentowanych fakturą wewnętrzną nr [...] z dnia 21 lipca 2008 r., gdyż ww. usługi rzekomo dotyczyły czynności zwolnionej z opodatkowania VAT,

- od przedsiębiorców świadczących usługi prawne i techniczne, gdyż ww. usługi rzekomo dotyczyły czynności zwolnionej z opodatkowania,

- od P. s.a.r.l. i S., gdyż rzekomo ww. usługi zostały wykonane na zlecenie i rzecz M. GmbH, a co za tym idzie nie były związane z działalnością opodatkowaną Spółki;

- art. 91 ust. 7-8 w związku z art. 91 ust. 1-6 oraz art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT, poprzez przyjęcie, że Spółka miała obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego z tytułu zakupów usług związanych z planowanym projektem deweloperskim, który nie został zrealizowany, w rozliczeniu za miesiąc, w którym dokonała zbycia nieruchomości nr [...], na której miała znajdować się planowana inwestycja, co miało spowodować niepoprawność dokonania korekt rocznych podatku naliczonego;

- art. 122 oraz art. 191 w związku z art. 199a O.p.i z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez nieprawidłową ocenę treści stosunku zobowiązaniowego i przyjęcie, że Skarżąca zaniżyła kwotę podatku należnego dotyczącego opłat IN-VI.

W ocenie Skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej błędnie określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwotę podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wskutek uwzględnienia kwot wynikających z decyzji z dnia [...] lipca 2012 r., która to decyzja nie odpowiada prawu.

Zdaniem Skarżącej, wskutek niepełnego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz przyjęcie ustaleń faktycznych z innej sprawy, w uzasadnieniu skarżonej decyzji dokonano niepoprawnej oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego.

Obszerne wywody skargi Skarżąca poświęciła stanowisku organów podatkowych dotyczącym okresu rozliczeniowego za okres od marca 2007 r. do marca 2011 r., z który to okres została wydana ostateczna decyzja.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 10 września 2013 r. Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek Skarżąca wyjaśniła, iż w dniu 25 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 262/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r. i Skarżąca zamierza wnieść od tego wyroku skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1035/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] lipca 2012 r. określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za kwiecień 2011 r. oraz kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień 2011 r.

Jak słusznie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji jest konsekwencją rozstrzygnięcia zawartego w ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r. określającej m.in. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec 2011 r. i ta okoliczność ma fundamentalne znaczenie dla wyniku niniejszej sprawy.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 21 § 3a O.p. organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, jeżeli w postępowaniu podatkowym stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji. Tak też uczynił Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W., który stwierdził, iż Skarżąca nieprawidłowo rozliczała się z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług w okresie od marca 2007 r. do marca 2011 r. i wydał decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. określającą kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe, w tym za marzec 2011 r.

Wskazać też trzeba, że w myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Natomiast stosownie do postanowień art. 99 ust. 12 ustawy o VAT zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Jak już powiedziano, w rozpoznanej sprawie organy podatkowe obu instancji zakwestionowały prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. jedynie w zakresie wynikającym z konieczności uwzględnienia zweryfikowanego rozliczenia tego podatku za poprzedni okres rozliczeniowy. Rozliczenie podatku od towarów i usług za marzec 2011r.(za poprzednie okresy rozliczeniowe) miało bowiem bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku w miesiącu następnym, co wynika z ogólnej konstrukcji podatku od towarów i usług. Podatek ten ma charakter "kaskadowy" i oznacza, iż rozliczenie za jeden okres rozliczeniowy może wpływać na następne miesiące.

W takiej sytuacji jak występująca w niniejszej sprawie organ podatkowy zobowiązany był, aby konsekwentnie do wcześniejszego rozstrzygnięcia dokonać weryfikacji danych wykazanych w deklaracji podatkowej za kwiecień 2011 r. Jeśli bowiem w wyniku decyzyjnego określenia rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 2011 r. w sposób odmienny, niż to wynikało z deklaracji Skarżącej, określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, musiało to wpłynąć na wysokość tej nadwyżki w następnym miesiącu (w kwietniu 2011 r.). Organ podatkowy postąpił zgodnie z dyspozycją art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, gdyż dokonane przez Skarżącą w deklaracji VAT-7 rozliczenie podatku od towarów i usług za poprzedni okres rozliczeniowy zostało zastąpione decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Z tą chwilą obalone zostało domniemanie prawidłowości rozliczenia zawartego w deklaracji, w związku z czym wydając decyzję za następny okres rozliczeniowy organ obowiązany był uwzględnić ustalenia wynikające z decyzji za poprzedni okres rozliczeniowy, gdyż w realiach tej sprawy rozliczenie okresu poprzedniego rzutowało na okres następny. Na gruncie powyższego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że wydając decyzję za okres późniejszy organ ma pełne prawo uwzględniać swoje ustalenia z postępowania odnoszącego się do okresu poprzedniego, a artykulacja tych ustaleń następuje w formie decyzji (np. wyrok NSA z dnia 31.01.2012 r. I FSK 702/11, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http//orzeczenia.nas.gov.pl i powołane tam orzecznictwo). Zatem decyzja za miesiąc późniejszy zostaje wydana w oparciu o ustalenia faktyczne odnoszące się do obydwu okresów rozliczeniowych, ponieważ określenie różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT za dany okres rozliczeniowy, stanowi element stanu faktycznego dotyczący tego okresu, jak również stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia za okres następny. Bezzasadny jest wobec tego zarzut skargi, iż organy odwoływały się do ustaleń zawartych w decyzji z dnia [...] lipca 2012 r.

Reasumując Sąd stwierdza, iż organy podatkowe zasadnie dokonały korekty rozliczenia podatku VAT za sporny miesiąc, z uwzględnieniem elementów rozliczenia tego podatku przyjętych w decyzji za marzec 2011 r.

Wbrew zarzutom skargi organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa procesowego. Wskazać bowiem należy, iż zakres postępowania dowodowego zdeterminowany jest treścią normy prawa materialnego będącej podstawą rozstrzygnięcia, którą w tym przypadku są przepisy art. 21 § 3a O.p. i art. 99 ust. 12 ustawy o VAT. W rozpoznawanej sprawie nie był sporny stan faktyczny w zakresie czynności (ich braku) mających wpływ na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług za kwiecień 2011 r. Organy nie stwierdziły żadnych nieprawidłowości w działalności podatnika w tym okresie rozliczeniowym, a powodem wydania decyzji w sprawie było wyłącznie określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w innej wysokości niż zadeklarowana przez Skarżącą, co wynikało z odmiennego określenia Skarżącej w drodze decyzji rozliczenia podatkowego za poprzedni okres rozliczeniowy. Trafnie zatem wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, iż treść zaskarżonej decyzji zależała od ustaleń i wyniku zakończonego postępowania za okres poprzedzający.

Zdecydowana większość zarzutów skargi dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca 2007 r. do marca 2011 r. Ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. została zaskarżona do tutejszego Sądu i wyrokiem z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 262/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.

W ramach niniejszego postępowania sądowego Sąd nie może rozpatrzyć zarzutów skargi de facto dotyczących decyzji już skontrolowanej przez Sąd, a poza tym wydanej w odrębnej sprawie. Stan faktyczny ustalony w tamtej sprawie miał znaczenie dla jej wyniku. Jak już to powiedziano wcześniej, taki sam stan faktyczny nie wystąpił w niniejszej sprawie, wzięto w niej bowiem wyłącznie pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w ostatecznej decyzji dotyczącej marca 2011 r., gdyż miało ono wpływ na rozliczenie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r.

Z tych względów zarzuty skargi dotyczące okresu rozliczeniowego od marca 2007 r. do marca 2011 r. uchylają się spod kontroli Sądu.

Dodatkowo wskazać jeszcze można, że zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd oceniając zaskarżony akt rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania przed organem administracji i wydanych w nim aktów administracyjnych. Natomiast granice rozpoznania skargi przez sąd są wyznaczone przez kryterium legalności działań administracji publicznej oraz przez całokształt tylko prawnych aspektów sprawy i tylko tego stosunku administracyjnoprawnego, który jest objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J.P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196-197).

Jak już powielekroć wskazano, przedmiotem skargi w ramach niniejszego postępowania jest decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. i tylko zarzuty dotyczącego tego rozstrzygnięcia mogą być rozpatrzone.

Reasumując stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, zaś zarzuty skargi są niezasadne.

Odnośnie do wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego ze względu na jej zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 262/13, dość powiedzieć, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie skarga kasacyjna od ww. wyroku nie wpłynęła. Bezprzedmiotowe jest więc czynienie głębszych rozważań w tym przedmiocie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.