Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 707/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 38 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2082
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.
article: art. 138
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 67
journal: Dz.U. 2023 poz 1270
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.)
article: art. 81 § 1 , art. 81b § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędzia WSA Andrzej Niezgoda Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2024 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2023 r. nr SKO.41/3784/PO/2023 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 21 września 2023 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej: organ odwoławczy, organ, Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775; dalej: k.p.a.) oraz art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 60, art. 251 ust. 1, art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 5, ust. 6 pkt 1-2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270; dalej: u.f.p.), oraz art. 17 ust. 3 w zw. z art. 35 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1400; dalej: u.f.z.o.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin (dalej: organ I instancji, Prezydent) z 16 maja 2023 r., znak: [...] w przedmiocie określenia należności przypadającej do zwrotu do budżetu miasta L. z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i niewykorzystania dotacji udzielonej P. S. "K. " w L. (dalej: Szkoła "K. ") w latach 2020-2021, w której: określono wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu miasta L. z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem na kwotę 4.520,59 zł oraz określono wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu miasta L. z tytułu niewykorzystania dotacji na kwotę 278,96 zł.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że w odwołaniu od opisanej decyzji organu I instancji złożonym przez działającego jako organ prowadzący Szkołę "K. " P. W. (dalej: skarżący, strona, organ prowadzący), zarzucono naruszenie:

1. art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. w zw. z art. 1, art. 3 i art. 5 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 800 ze zm.; dalej: u.z.f.ś.s.) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych nie może być pokryty z dotacji oświatowej, w sytuacji gdy fundusz tworzony jest obligatoryjnie, ma na celu wspomożenie pracowników szkoły - nauczycieli i należy je traktować na równi z wynagrodzeniem, które również jest indywidualnym uprawnieniem każdego pracownika, a fakt, że bez nauczycieli szkoła nie może funkcjonować to ich wsparcie jest uzasadnione utrzymaniem celu działalności szkoły jakim jest kształcenie, wychowanie i opieka;

2. art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. w zw. z przepisami uchwały Rady Miasta L. z 21 grudnia 2017 r. nr 978/XXXVIII/2017 w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta L. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości i wykorzystania przez podmioty funkcjonujące na terenie miasta L. prowadzone przez osoby fizyczne lub prawne inne niż miasto L. (Dz. Urz. Woj. L. . z 2018 r. poz. 85 ze zm.; dalej także: uchwała), przez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że te przepisy nie pozwalają na dokonanie korekty rozliczenia dotacji, w sytuacji gdy taki zakaz nie został w nich sformułowany, co wskazuje, że Rada Miasta L. – organ stanowiący miasta L. nie wykluczyła możliwości dokonywania, korekty rozliczenia dotacji.

Kolegium stwierdziło, że organ I instancji w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, orzekł, że dotacja w kwocie 4.799,55 zł została przeznaczona na odpisy na prowadzony w Szkołach [...] w L. Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych w kwocie 4.520,59 zł, a także że strona nie wykorzystała kwoty 278,96 zł w związku z nieprzedłożeniem dokumentu źródłowego z którego wynika zobowiązanie. Organ podkreślił, że w świetle obowiązujących przepisów, dotacje są zatem przeznaczone wyłącznie na dofinansowanie zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Z dotacji nie można finansować wszelkich wydatków, tylko dlatego, że związane są z działalnością prowadzoną przez szkołę bądź jednostkę prowadzącą szkołę. Dotacja może być zatem przeznaczona na wynagrodzenia, a nie na inne świadczenia, w tym socjalne. Zdaniem Kolegium, organ I instancji zasadnie uznał, iż nie jest zasadne sfinansowanie tego typu dodatków ze środków pochodzących z udzielonej stronie dotacji, ponieważ nie można uznać ich za wydatkowane na zadania wskazane w art. 35 u.f.z.o. Beneficjentami funduszu są wyłącznie pracownicy oraz osoby wskazane w regulaminie funduszu, a zarówno wpłaty dokonywane na fundusz, jak i wypłaty nie służą i nie mają związku z prowadzoną działalnością oświatową. Środki pochodzące z funduszu mogą być przeznaczane na cele osobiste osób uprawnionych do ich pobierania w tym np. na pożyczki na cele mieszkalne i remontowe, niewykorzystane środki z funduszu przechodzą natomiast na rok następny. Możliwość wykorzystania niewykorzystanych środków w późniejszym okresie stoi w sprzeczności z okresem na jaki przyznawane są dotacje oświatowe i obowiązkiem zwrotu niewykorzystanych środków dotacji przez organ prowadzący. Z treści art. 35 ust. 1 u.f.z.o. wynika, że z dotacji oświatowej może zostać sfinansowane wynagrodzenie z zachowaniem określonych limitów. Świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie mogą natomiast być uznane za składnik wynagrodzenia, zatem koszty związane z odpisem na ten cel nie mogą zostać sfinansowane z dotacji oświatowej. Do katalogu składników wynagrodzenia i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy nie zalicza się świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. O niewynagrodzeniowym charakterze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych świadczy również fakt, że ich przyznanie uzależnienie jest od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej (art. 8 ust. 1 u.z.f.ś.s.). Nie jest natomiast w żaden sposób powiązane z pracą i jej efektami. Dlatego – jak stwierdziło Kolegium – rozstrzygnięcie organu I instancji co do kwoty dokonanych przez stronę wpłat na fundusz świadczeń socjalnych w wysokości 4.520,59 zł było zasadne.

W ocenie organu odwoławczego, również kwota 278,96 zł została prawidłowo uznana za niewykorzystaną i podlegającą zwrotowi, ze względu na fakt, iż strona nie przedstawiła dokumentu źródłowego z którego wynika dokonanie wydatku. Zarazem w piśmie z 8 sierpnia 2022 r. stwierdzono, że kwota ta wynika z omyłkowego dwukrotnego ujęcia w rozliczeniu listy płac nr [...] r., wobec tego organ uznał tę kwotę za niewykorzystaną dotację.

W związku z tym, ze względu na stwierdzenie wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i niewykorzystania dotacji udzielonych prowadzonej przez stronę Szkole "K. " w L. w 2020 r. Prezydent był zobowiązany do zażądania zwrotu dotacji. Odsetki od dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem są naliczane przez stronę jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia przekazania dotacji.

W skardze do Sądu skarżący podtrzymał zarzuty i argumentację podniesioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 15, art. 104, art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 140 k.p.a., przez ich błędne niezastawianie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo tego, że Kolegium nie rozpatrzyło wszystkich zarzutów odwołania i pominęło kwestie dotyczące możliwości dokonania korekty rozliczenia dotacji, co spowodowało naruszenie prawa strony do postępowania dwuinstancyjnego, naruszenie zasady zaufania do organu i wydawania przez organ rozstrzygnięć w oparciu o wszystkie podnoszone w sprawie okoliczności i zarzuty, oraz sporządzenie uzasadnienia, które nie zawierało odniesienia się do wszystkich kwestii podnoszonych w odwołaniu. Strona zarzuciła też naruszenie art. 7a k.p.a. w związku z tym, że organ pomimo istniejących wątpliwości co do stosowania przepisów prawa w niniejszej sprawie, rozstrzygnął je na niekorzyść strony.

W odpowiedzi na skargę Kolegium, popierając stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi. Dodatkowo Kolegium podniosło, że przedstawiane przez stronę argumenty dotyczące pominięcia korekty, której się domagano, nie mogą odnieść zamierzone skutku, nie mają też wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia. Organ I instancji nie mógł bowiem jej uwzględnić. Strona wystąpiła o dokonania korekty w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, żądając zastąpienia zakwestionowanych przez organ wydatków innymi wydatkami, które nie podlegały finansowaniu z dotacji oświatowej. Wydatki takie natomiast w żaden sposób nie podlegały kontroli organu w toku prowadzonego postępowania. Nie było zatem podstaw, by korekta została zaakceptowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), albowiem Kolegium wniosło o rozpoznanie sprawy w tym trybie w odpowiedzi na skargę, a skarżący w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o tym wniosku nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Stosownie do art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej.

W świetle art. 81 § 1 O.p., jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81b § 1 O.p. – uprawnienie do skorygowania deklaracji: 1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą; 2) przysługuje nadal po zakończeniu: a) kontroli podatkowej, b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie odpowiednikiem deklaracji podatkowej na gruncie ustawy o finansach publicznych i systemu oświaty jest rozliczenie dotacji, ponieważ zawiera tak samo jak deklaracja oświadczenie o sytuacji finansowej danego podmiotu. Dlatego podobnie jak w przypadku złożenia błędnej deklaracji podatkowej, także złożenie błędnego rozliczenia dotacji może prowadzić do odpowiedzialności karnej i karnoskarbowej podmiotu zobowiązanego do złożenia tych dokumentów (zamiast wielu zob. wyrok NSA z 5 września 2018 r., I GSK 2583 wraz z powołaną literaturą i orzecznictwem).

W konsekwencji oznacza to, że skarżący jako organ prowadzący Szkołę ". był uprawniony – co do zasady – do złożenia korekty rozliczenia dotacji oświatowej.

Z akt sprawy wynika, że w związku z wystąpieniem pokontrolnym z 22 lipca 2022 r. skarżący w piśmie z 8 sierpnia 2022 r. przedstawił swoje stanowisko w sprawie oraz wystąpił o przyjęcie korekty rozliczenia dotacji przez rozliczenie w ramach dotacji wydatków wskazanych w punkcie 158-161 rozliczenia pobrania i wykorzystania dotacji za 2020 r. (k. 149-150 akt adm. I inst.). Powyższe pismo skarżący uzupełnił pismami z 31 stycznia 2023 r. i 13 marca 2023 r. (k. 160, 164-185 akt adm. I inst.).

Poza sporem jest przy tym, że postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte z urzędu przez Prezydenta postanowieniem z 25 stycznia 2023 r., znak: [...].

Oczywiste jest więc, że wniosek o korektę rozliczenia dotacji – wbrew temu, co wskazano w uzasadnieniu decyzji organu I instancji – skarżący złożył po zakończeniu postępowania kontrolnego a przed wszczęciem postępowania administracyjnego – pismem z 8 sierpnia 2022 r. Kolejne pisma (z 31 stycznia 2023 r. i 13 marca 2023 r.), jak wynika z ich treści, zostały złożone w nawiązaniu do wcześniejszego pisma strony, należało je więc potraktować jako uzupełnienie pierwotnego wniosku z 8 sierpnia 2022 r. o przyjęcie korekty rozliczenia dotacji.

Dlatego też, wbrew twierdzeniom organu I instancji, nie można przyjąć, że wniosek o dokonanie korekty rozliczenia dotacji został złożony dopiero w trakcie postępowania administracyjnego w piśmie z 13 marca 2023 r. (zob. s. 9 decyzji; k. 193 akt adm. I inst.). Jak wynika zaś z powołanego art. 81b § 1 O.p. w zw. z art. 67 u.f.p., uprawnienie do skorygowania rozliczenia dotacji przysługiwało stronie po zakończeniu kontroli podatkowej a przed wszczęciem postępowania administracyjnego.

Fakt, że dopuszczalne było złożenie przez stronę skorygowania rozliczenia dotacji nie oznacza jednak, że złożona przez stronę skarżącą korekta dawała podstawy do zmiany stanowiska organu w sprawie. Podkreślenia wymaga bowiem, że skarżący – w ramach przedłożonej korekty rozliczenia dotacji - żądał zastąpienia zakwestionowanych przez organ I instancji wydatków innymi wydatkami, które – jak wynikało z dokumentacji przedłożonej przez niego wcześniej – nie podlegały finansowaniu z dotacji oświatowej. Twierdzenie swoje w tym zakresie argumentował opierając się na założeniu, że skoro organ I instancji zakwestionował część wydatków wskazanych w rozliczeniu dotacji, to skarżący przedstawia w ich miejsce inne wydatki, które – jego zdaniem – zostały poniesione w związku z prowadzeniem szkoły, a zatem także mogłyby hipotetycznie podlegały finansowaniu z dotacji oświatowej. Takie stanowisko czyni wyjaśnienia strony niewiarygodnymi. Tego rodzaju "korekta" rozliczenia dotacji, polegająca na "zastępowaniu" w trakcie prowadzonego postępowania potwierdzających wydatki dokumentów uwzględnionych pierwotnie przez organ prowadzący przy sporządzaniu dokumentu rozliczenia (które podlegały kontroli organu w toku prowadzonego postępowania) innymi dokumentami, mającymi potwierdzać poniesienie wydatków na cele, które zgodnie z przepisami, mogły być pokryte z dotacji oświatowej – nie jest dopuszczalna. Niewątpliwie bowiem podjęta przez stronę w tych warunkach próba "zastąpienia" podważonych przez organ I instancji danych w zakresie wykorzystania dotacji oświatowej winna być oceniona jako niewiarygodna, a przez to również bezskuteczna. W tych okolicznościach nie zachodziły zatem podstawy, aby korekta przedłożona przez skarżącego mogła zostać zaakceptowana.

Podkreślić też trzeba, że do odmiennego wniosku nie może prowadzić treść uchwały Rady Miasta L. z 21 grudnia 2017 r. nr 978/XXXVIII/2017 w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta L. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości i wykorzystania przez podmioty funkcjonujące na terenie miasta L. prowadzone przez osoby fizyczne lub prawne inne niż miasto L.. Uchwała ta jest podstawowym aktem prawnym statuującym tryb udzielania dotacji, a także sposób jej rozliczania przez uprawnione do niej podmioty, tak więc powoływanie się na inne akty prawne w tym zakresie, a także stosowne analogie musi mieć wyraźnie i jednoznaczne uzasadnienie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji.

Niewątpliwie żaden przepis uchwały nie przewiduje możliwości korygowania złożonego rozliczenia wykorzystanej dotacji w sposób, w jaki domaga się tego strona skarżąca. Pamiętać przy tym trzeba, że w odniesieniu do dotacji oświatowych unormowania Ordynacji podatkowej stosuje się nie wprost, lecz odpowiednio, a więc z uwzględnieniem specyfiki tego rodzaju środków, ich przeznaczenia, a także odrębnie uregulowanego trybu ich przyznawania i rozliczania. Brak jest więc podstaw do automatycznego i niczym nieograniczonego przenoszenia na ten grunt rozwiązań przyjętych w odniesieniu do materii regulowanej przepisami prawa podatkowego, odzwierciedlających jej specyfikę. Oczywiste jest zaś, że rozliczenie dotacji, rozumiane jako raportowanie sposobu wydatkowanych środków publicznych, wykazuje znaczne odmienności w stosunku do deklaracji podatkowych, w tym zeznań podatkowych, to jest dokumentów, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 O.p.). Co więcej, ostateczna treść tych dokumentów zależy także od składającego je podmiotu, który wybiera sposób opodatkowania, a także rodzaj deklarowanych wydatków, w tym w ramach poniesionych kosztów. W konsekwencji prawodawca pozostawia składającym korekty deklaracji podmiotom znacznie większy zakres swobody aniżeli czyni to w odniesieniu do rozliczeń dotacji oświatowych. W tym ostatnim przypadku obowiązkiem właściwych podmiotów jest bowiem rzetelne przedstawienie sposobu wydatkowanych środków, zgodnie z rzeczywistym ich rozdysponowaniem. Ponadto, jak wynika z art. 3 pkt 5 O.p., deklaracje podatkowe zobowiązani są składać podatnicy, płatnicy oraz inkasenci w sytuacji, gdy przewidują to przepisy prawa podatkowego. Niewątpliwie przy tym występuje istotne różnicę pomiędzy deklaracją podatkową a rozliczeniem dotacji oświatowej.

Mając to wszystko na uwadze nie było podstaw, aby przyjąć, że istniała możliwość dokonania korekty rozliczenia dotacji na zasadach właściwych korygowaniu deklaracji podatkowych w taki sposób, jak to chciała uczynić strona skarżąca. Ponownie należy bowiem podkreślić, że korygowanie rozliczenia dotacji, poprzez zastąpienie, w toku postępowania w sprawie określenia należności przypadającej do zwrotu do budżetu gminy z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, potwierdzających wydatki dokumentów uwzględnionych przy sporządzaniu dokumentu rozliczenia (które podlegały kontroli organu w toku prowadzonego postępowania) innymi dokumentami, mającymi potwierdzać poniesienie wydatków na cele, które zgodnie z przepisami, mogły być pokryte z dotacji oświatowej, nie może być uznane za prawidłowe. Nie ulega wątpliwości zarazem, że rozliczenie korekty, rozumiane jako raport ze sposobu wydatkowania środków, winno być przede wszystkim rzeczowe i wiarygodne. Skoro złożone przez stronę "nowe" rozliczenie, uznane przez nią za "korektę" dotychczasowego rozliczenia, nie może być uznane za wiarygodne, gdyż zawiera odmienne od wcześniej deklarowanych dane, prawidłowo zostało uznane za nieskuteczne. Bezsprzecznie więc przyjęcie poglądu strony prowadziłoby do tego, że zmiany polegające na usunięciu zadeklarowanych już uprzednio wydatków w następstwie negatywnych wyników kontroli, skutkowałyby stworzeniem nowego sprawozdania rocznego i niedopuszczalnym "uzgadnianiem" stanu deklarowanego (odmiennego od stanu rzeczywistego) ze stanem prawnie wymaganym, w tym celu, aby uniknąć zwrotu dotacji w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Podsumowując powyższe, zdaniem Sądu, nie sposób uznać, że tak określone, daleko idące zmiany, mogłyby mieścić się w zakresie dopuszczalnej korekty rozliczenia dotacji.

Wskazać również trzeba, że na wynik sprawy nie mogą mieć istotnego wpływu pozostałe zarzuty strony skarżącej.

Wbrew twierdzeniom skargi, nie można stwierdzić, aby fakt, iż organ odwoławczy nie odniósł się w sposób wyczerpujący w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do spornej kwestii zasadności dokonania korekty rozliczenia dotacji przez stronę uzasadniał uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na wadliwe sporządzenie uzasadnienia, co zdaniem strony skutkowało naruszeniem opisanych w skardze przepisów postępowania, to jest art. 7, art. 8, art. 15, art. 104, art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 140 k.p.a., przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo tego, że Kolegium nie rozpatrzyło wszystkich zarzutów odwołania i pominęło kwestie dotyczące możliwości dokonania korekty rozliczenia dotacji, co spowodowało naruszenie prawa strony do postępowania dwuinstancyjnego, naruszenie zasady zaufania do organu i wydawania przez organ rozstrzygnięć w oparciu o wszystkie podnoszone w sprawie okoliczności i zarzuty, oraz sporządzenie uzasadnienia, które nie zawierało odniesienia się do wszystkich kwestii podnoszonych w odwołaniu.

Podkreślenia wymaga, że opisane przez stronę uchybienie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, prawidłowo zakończonej decyzją utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W zakresie w jakim Kolegium nie odniosło się szerzej do opisanej przez Sąd kwestii, nie budzi bowiem wątpliwości, że stanowisko strony skarżącej – jak wskazano wyżej – było niezasadne. To z kolei oznacza, że nie było podstaw do podjęcia innej decyzji aniżeli uczynił to organ odwoławczy opierając się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Uchylenie zaskarżonej decyzji z tej przyczyny prowadzić bowiem mogłoby jedynie do powtórnego wydania decyzji Kolegium utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, z tą jedynie różnicą, że organ odwoławczy uzupełniłby swoją argumentację w sposób opisany wyżej przez Sąd. Bezsprzecznie zatem także zasada ekonomii procesowej sprzeciwia się podjęciu przez Sąd takiego orzeczenia.

Sąd podziela również stanowisko Kolegium, które jako prawidłowe oceniło rozstrzygnięcie organ I instancji, że w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, ze względu na stwierdzenie wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i niewykorzystania dotacji udzielonych prowadzonej przez stronę Szkole "K. " w L. w 2020 r. Prezydent był zobowiązany do zażądania zwrotu dotacji. Niewątpliwie – jak wynika z tych dowodów – dotacja oświatowa w kwocie 4.799,55 zł została przeznaczona na odpisy na prowadzony w Szkołach Z. w L. Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych w kwocie 4.520,59 zł, a ponadto wskutek nieprzedłożenia dokumentu źródłowego, z którego wynika zobowiązanie, strona nie wykorzystała kwoty 278,96 zł. Trafnie oceniły organy obu instancji, że dotacje oświatowe są przeznaczone na dofinansowanie zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Natomiast nie mogą one służyć finansowaniu wszelkich innych wydatków, które związane są z działalnością prowadzoną przez szkołę bądź jednostkę prowadzącą szkołę. W konsekwencji dotacja nie może być przeznaczona na inne niż wynagrodzenia świadczenia, w tym na świadczenia socjalne. W ocenie Sądu, niewątpliwe jest, że nie można uznać takich świadczeń (innych niż wynagrodzenia) za wydatkowane na zadania wskazane w art. 35 u.f.z.o. Jak trafnie wskazało Kolegium, beneficjentami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych są tylko pracownicy i osoby wskazane w regulaminie tego funduszu, zaś dokonywane nań wpłaty, jak i wypłaty nie służą i nie mają związku z prowadzoną działalnością oświatową. Oczywiste jest przecież, że pochodzące z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą być przeznaczane na cele osobiste osób uprawnionych do ich pobierania takie jak: dofinansowanie udziału w wydarzeniach kulturalno-oświatowych i sportowych, pożyczki na cele mieszkalne i remontowe itp. Regułą jest też, że niewykorzystane środki z tego funduszu mogą być wykorzystane w późniejszym okresie, co bezsprzecznie stoi w sprzeczności z okresem, na jaki przyznawane są dotacje oświatowe i obowiązkiem zwrotu niewykorzystanych środków dotacji przez organ prowadzący. Do składników wynagrodzenia i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy nie zalicza się świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Jak wynika przy tym z art. 8 ust. 1 u.z.f.ś.s., przyznanie świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych jest uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osób uprawnionych. Skoro zaś świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie mogą być uznane za składnik wynagrodzenia, zatem koszty związane z odpisem na ten cel nie mogą zostać sfinansowane z dotacji oświatowej. Niezasadne były zatem zarzuty strony dotyczące rozstrzygnięcia organów co do kwoty dokonanych przez stronę wpłat na fundusz świadczeń socjalnych w wysokości 4.520,59.

Poza sporem jest jednocześnie, że w piśmie z 8 sierpnia 2022 r. strona stwierdziła, że kwota ta wynika z omyłkowego dwukrotnego ujęcia w rozliczeniu listy płac nr [...] r. W konsekwencji należało stwierdzić, że wskazana przez organ I instancji kwota 278,96 zł została prawidłowo uznana za niewykorzystaną i podlegającą zwrotowi.

Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.