Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 713/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 2 pkt 3, art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 14 ust. 1 i 8
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdański w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 11 września 2012 roku, nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

L. S. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 11 września 2012 roku, nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu geodezyjnego S. obejmującego działki nr [...] i [...].

Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały jako niezgodnej z prawem i pogłębiającej szkody i konflikt społeczny.

W odpowiedzi na skargę organ ocenił powyższy wniosek jako bezzasadny.

Rozpoznając powyższy wniosek skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 2 pkt 3 tej ustawy wynika zaś, że w razie wniesienia skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Z kolei art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpoznawany wniosek dotyczy opisanej na wstępie uchwały Rady Gminy podjętej w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała ta nie stanowi aktu prawa miejscowego. Takim aktem jest jedynie plan miejscowy, o czym mowa w art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.).

Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, rozpoznany pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uznać za bezzasadny. Przedmiotowa uchwała opisanych w tym przepisie skutków nie wywołuje, co potwierdza treść skargi, w której skarżąca nie uprawdopodobniła nawet wystąpienia jakiejkolwiek z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Uzasadnienie wniosku zawartego w skardze sprowadza się bowiem wyłącznie do zarzucenia przez skarżącą zaskarżonej uchwale niezgodności z prawem i ocenienia jej jako "pogłębiającą szkody i konflikt społeczny". Należy w tym miejscu wyjaśnić skarżącej, że zgodność z prawem zaskarżonej uchwały nie jest badana na tym etapie rozpoznania sprawy, natomiast wystąpienie szkody winno być przez skarżącą wykazane poprzez podanie charakteru oraz wysokości szkody grożącej na skutek wykonania uchwały. Trzeba także stwierdzić, że sam charakter zaskarżonej uchwały, podjętej na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazuje, że nie może ona wywołać szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też spowodować trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w tym przepisie. Przedmiotowa uchwała nawet nie wskazuje w sposób wiążący przewidywanych rozwiązań przyszłego planu. Nadto rada gminy, przy pewnych ograniczeniach ustawowych, może w toku prac planistycznych w miarę potrzeby dokonywać zmian, co do obszaru objętego przyszłym planem, a nawet wycofać się z inicjatywy planistycznej, przerywając procedurę sporządzania planu (por. Komentarz do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2004, str. 145 -147). Tym samym, w ocenie Sądu, na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały brak byłoby podstaw do stwierdzenia powstania realnej szkody w majątku skarżącej bądź wystąpienia nieodwracalnych skutków o charakterze prawnym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.