Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 681/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 34 art. 134 ust. 1 art. 149 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1793
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.
article: par. 80 pkt 6 pkt 7 par. 81 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2069
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej  przetwarzania
article: art. 7 art. 77 par. 1 art. 80
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Szymon Widłak WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi S. M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2017 roku, nr [...], II. zasądza od Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. na rzecz skarżącej kwotę 697,- (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 o nr [...]/0 Dyrektor W. Wojewódzkiego Oddziału NFZ w P. utrzymał w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] maja 2017 roku, o nr [...]/0 oddalającą odwołanie spółki S.. M. z siedzibą w K..

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

Spółka S.. M. złożyła ofertę w postępowaniu o nr [...] w sprawie zawarcia na okres od 1 marca 2017 r do dnia 30 czerwca 2017 r umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień w zakresie świadczenia psychiatryczne ambulatoryjne dla dorosłych na obszarze gminy O. W..

Po dokonanej przez komisję konkursową ocenie ofert ustalono, że oferent deklarując warunek prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawach pacjenta w postaci elektronicznej, przy czym w przypadku wystawiania recept i skierowań co najmniej przez nanoszenie danych za pomocą wydruku, podał nieprawdę.

W związku z powyższym w dniu 14 lutego 2017 roku komisja konkursowa odrzuciła ofertę.

W dniu 15 lutego 2017 roku strona złożyła protest. W proteście zarzucono komisji dokonanie błędnej interpretacji obowiązujących przepisów w zakresie prowadzenia dokumentacji medycznej oraz niewłaściwe zinterpretowanie treści złożonych przez oferenta wyjaśnień, w szczególności w przedmiocie prowadzenia dokumentacji medycznej. Zarzucono też komisji działanie sprzeczne z prawem i zasadami współżycia społecznego.

W dniu 20 lutego 2017 roku komisja nie uwzględniła protestu, a w dniu 27 lutego 2017 roku oferent pisemnie ustosunkował się do odpowiedzi na protest.

W treści odpowiedzi zarzucono komisji błędną interpretację przepisów dotyczących prowadzenia dokumentacji medycznej w sposób elektroniczny.

W ocenie oferenta nie był on zobligowany do stosowania przepisów ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 roku o systemie informacji w ochronie zdrowia, zarzucono też komisji naruszenie jego interesu prawnego.

W dniu 28 lutego 2017 r. komisja powiadomiła oferenta o rozstrzygnięciu protestu. W uzasadnieniu wskazano, że warunkiem koniecznym prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej jest dysponowanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, czego oferent nie zapewnił. Wskazano też, że strona winna zapewnić wymianę

i interpretację danych związanych z diagnostyką obrazową w standardzie Dicom, czego w ocenie komisji również nie zapewniła.

Strona złożyła odwołanie w dniu 6 marca 2017r. Podniosła w nim naruszenie art.149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez bezpodstawne odrzucenie złożonej przez odwołującego oferty, pomimo spełnienia wymaganych warunków. W tym zakresie odwołujący wskazał, że spełnia podstawowe warunki prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej, co wyjaśniono już w piśmie z dnia 12 lutego 2017 roku. Ponadto z racji zawartej umowy z firmą M. zapewnia wszelkie nałożone i wymagane prawem obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji medycznej w formie elektronicznej, albowiem format Dicom w sposób kompatybilny umożliwia zmniejszenie objętości danych, jak również obraz zapisany w formacie Dicom może zostać skompresowany do różnych formatów takich jak JPEG, JPEGLosses, JPEG2000, czy Run –length encoding. Oferent może więc eksportować pliki również do formatu pdf, który jest dopuszczalnym rozporządzeniem formatem plików. Podkreślono, że M. umożliwia eksport plików Dicom do obrazów JPEG i BMP oraz plików video WMV, jak również może być wprost odtwarzane na komputerze z nośnika CD.

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r, o nr [...] Dyrektor NFZ W. Oddziału Wojewódzkiego w P. oddalił odwołanie w całości. Odnosząc się do zarzutu błędnego zastosowania przez komisję konkursową art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych organ uznał, że sposób sformułowania pytania i okoliczności, w jakich zostało zadane nie powinno budzić wątpliwości, że chodzi o możliwość prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawach pacjenta w postaci elektronicznej. Oferent zadeklarował prowadzenie indywidualnej dokumentacji medycznej w rozumieniu przepisów o prawach pacjenta w postaci elektronicznej. Przepisy załącznika Nr 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia

5 sierpnia 2016 r w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu

w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w "Tabeli nr 2"–Opieka psychiatryczna, leczenie uzależnień – część wspólna formułują dwa wymogi odnoszące się do formy prowadzonej dokumentacji:

1) prowadzenie indywidualnej dokumentacji medycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawach pacjenta w postaci elektronicznej, przy czym w przypadku wystawiania recept i skierowań co najmniej przez nanoszenie danych za pomocą wydruku.

2) prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej (EDM) w rozumieniu przepisów ustawy o systemie informacji o ochronie zdrowia, zgodnie z art.11 tej ustawy , z wyłączeniem recept i skierowań, które są wystawiane co najmniej przez nanoszenie danych za pomocą wydruku. Do pierwszego sposobu prowadzenia dokumentacji medycznej, a tylko ten dotyczy oferty strony, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 listopada 2008 r o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz przepisy wydanego na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art.30 przywołanej ustawy, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. - w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobów jej przetwarzania. Szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej określone zostały w rozdziale 9 powyższego rozporządzenia. Zgodnie zaś z §80 tego rozporządzenia dokumentacja medyczna może być prowadzona w postaci elektronicznej, pod warunkiem prowadzenia jej w systemie teleinformatycznym zapewniającym:

1) zabezpieczenie dokumentacji przed uszkodzeniem lub utratą

2) integralność treści dokumentacji i metadanych polegającą na zabezpieczeniu przed wprowadzaniem zmian, z wyjątkiem zmian wprowadzanych w ramach ustalonych i udokumentowanych procedur

3) stały dostęp do dokumentacji dla osób uprawnionych oraz zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych

4) identyfikację osoby dokonującej wpisu oraz osoby udzielającej świadczeń zdrowotnych i dokumentowanie dokonywanych przez te osoby zmian w dokumentacji i metadanych

5) przyporządkowanie cech informacyjnych dla odpowiednich rodzajów dokumentacji, zgodnie z § 10 ust.1 pkt 3

6) udostępnienie, w tym przez eksport w postaci elektronicznej dokumentacji albo części dokumentacji będącej formą dokumentacji określonej w rozporządzeniu w formacie, w którym jest ona przetwarzana(XML albo PDF)

7) eksport całości danych w formacie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 o systemie informacji w ochronie zdrowia

8) funkcjonalność wydruku dokumentacji.

Zgodnie zaś z §4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie wymagań dla Systemu Informacji Medycznej –udostępnienie elektronicznej dokumentacji medycznej następuje w formie komunikatów zgodnych z wzorcami struktury logicznej elektronicznych komunikatów opisanych za pomocą formatu XML/XSD i standardu wymiany i interpretacji danych medycznych związanych z diagnostyką obrazową DICOM. Z tym wiąże się treść § 81 ust.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, zgodnie z którym w przypadku gdy do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej ma być dołączona dokumentacja utworzona w innej postaci, z tym zdjęcia radiologiczne lub dokumentacja utworzona w postaci papierowej, osoba upoważniona przez podmiot wykonuje odwzorowanie cyfrowe tej dokumentacji i umieszcza je w systemie informatycznym w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji. W ocenie organu wyrażona tym przepisem dyspozycja nakazuje jednoznacznie,

że odwzorowanie cyfrowe zdjęć radiologicznych, które mają zostać dołączone do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej, powinno zostać wykonane w takim formacie i z zachowaniem takich standardów, które zapewnią czytelność, dostęp i spójność dokumentacji. Skoro zaś standardem udostępnienia, przechowywania i interpretowania danych medycznych związanych z diagnostyką obrazową pozostaje standard DICOM, to również i odwzorowanie zdjęć radiologicznych, wykonywanych pierwotnie w formie analogowej powinno być dokonywane z zachowaniem formatu DICOM. Skoro więc oferent nie posiada tytułu prawnego do korzystania z urządzenia umożliwiającego odwzorowanie cyfrowe analogowych zdjęć rentgenowskich w standardzie DICOM, to oznacza, że podał nieprawdziwe dane związane z prowadzeniem EDM, bowiem nie spełnił warunku jej prowadzenia. Przyznano też w uzasadnieniu, że pomimo błędnego uznania przez komisję konkursową, że w przypadku deklarowania prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej koniecznym jest dysponowanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePuap, oferta została prawidłowo odrzucona z uwagi na brak możliwości odwzorowania cyfrowego zdjęć radiologicznych w standardzie DICOM.

Strona wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym zawarła argumenty podane już w odwołaniu uzupełniając jednakże, że w ocenie oferenta uzasadnienie organu opiera się w istocie na stanowisku Ministerstwa Zdrowia, a nie samodzielnej interpretacji przepisów prawa. Podniesiono również, że w dokumentacji konkursowej oferty, która wygrała konkurs zgłoszona jest w "zasobach ludzkich" osoba, która ma wykonywać prace na rzecz innego oferenta w sytuacji, gdy podmiot przez nią reprezentowany ubiega się o zawarcie umowy objętej niniejszym postępowaniem i na rzecz tego podmiotu ma wykonywać pracę. Zdaniem wnioskodawcy, zgłoszenie psychiatry dla innego podmiotu bez wiedzy i zgody tej osoby narusza sposób oczywisty nie tylko zasady postępowania konkursowego ,ale również przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Oferent podkreślił, że nie podał nieprawdziwych informacji, bowiem przedkładając komisji wszelkie dostępne informacje oraz składając ofertę nie uczynił nic w sposób celowy, co mogłoby wskazywać, że podał nieprawdziwe informacje. W ocenie strony komisja przywołuje w sposób wybiórczy przepisy prawa; wskazano w oparciu o piśmiennictwo, że elektroniczna dokumentacja medyczna powinna nieść obok informacji medycznej także wartość dowodową tj.np poświadczać, że opis stanu chorego lub opis wykonania świadczenia zdrowotnego został dokonany w konkretnym dniu, o określonej godzinie, przez konkretną osobę. Ma mieć cechy wiarygodności, spójności i integralności, a prowadzona przez oferenta dokumentacja wszystkie wymogi te spełnia. Zarzucono komisji niedostateczne wyjaśnienie stanu sprawy dokonanego w oparciu o ofertę i wyjaśnienia oferenta. Dla potwierdzenia prawidłowości prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej przywołano przepisy Dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie). Dyrektywa ta zdaniem odwołującego jednoznacznie określa zakres pojęciowy mający zastosowanie w niniejszej sprawie dla oceny prowadzenia usług świadczonych z wykorzystaniem urządzeń elektronicznych. Wskazano jeszcze, że naruszony został interes prawny skarżącego przejawiający się w tym, że bezzasadnie odrzucono jego ofertę, a w konsekwencji oferta nie została wybrana pomimo, że oferent stwarzał najlepsze warunki w konkursie.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. o nr [...] Dyrektor W. Wojewódzkiego Oddziału NFZ w P. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] maja 2017 roku, o nr [...] oddalającą odwołanie spółki S.. M. z siedzibą w K..

W uzasadnieniu poparto argumenty i stanowisko organu rozpoznającego odwołanie. Wskazano, że konieczność odwzorowania cyfrowego zdjęć radiologicznych potwierdzona została w piśmie Departamentu Ubezpieczenia Zdrowotnego Ministerstwa Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2017 r., ale nie stanowi ono wykładni wiążącej, stąd organ także w tym rozstrzygnięciu dokonał analizy obowiązujących w zakresie wymogów EDM przepisów prawa. Wyjaśniono stronie, dlaczego niezasadnym i nieuprawnionym byłoby zadanie oferentowi pytania, czy realizuje wymóg prowadzenia EDM tylko częściowo. Odniesiono się do kwestii podwykonawstwa i organ wyjaśnił, że oferenci, którzy decydują się na realizację usług medycznych przy współudziale podwykonawców zobowiązani są zagwarantować, aby udzielane przez podwykonawców świadczenia spełniały wszystkie warunki, których spełnienie oferent zaoferował w ofercie. Taki pogląd również znalazł uzasadnienie w piśmie Departamentu Ubezpieczenia Zdrowotnego Ministerstwa Zdrowia z dnia 3 marca 2017r. Podkreślono, że w postępowaniu zastosowano te same kryteria wyboru ofert pozwalające na porównanie podmiotów biorących w nim udział. W odniesieniu do zarzutu wykazania w dokumentacji konkursowej oferenta, który został wybrany jako podmiot, z którym zawarto umowę osoby , która ma wykonywać usługi na rzecz innego oferenta stwierdzono, że jest to zarzut bezpodstawny, bowiem Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w [...] nie wykazał, że S. S.-T. będzie udzielać świadczeń na jego rzecz.

Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 6, 7, 7a § 1 , 7b, 8 w zw. z art.77 § 1 i art.79 a i art. 80 KPA. Dalej zarzucono naruszenie art. 149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez bezpodstawne odrzucenie złożonej oferty na skutek uznania, że strona podała nieprawdziwe informacje, pomimo, że oferent spełnił wymagane warunki prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej. Ponadto naruszenie art.134 ust.1 w/w ustawy poprzez naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji z uwagi na okoliczność, iż w innym toczącym się konkursie organ wezwał oferenta do zmiany udzielonej odpowiedzi uzasadniając to faktem niemożności spełnienia warunku, co skutkowałoby również odrzuceniem oferty z uwagi na podanie nieprawdziwych informacji.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonych rozstrzygnięciach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016 Nr, poz. 1066 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 935 – dalej: "P.p.s.a."), naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Dokonując kontroli legalności podjętych przez organ administracji rozstrzygnięć, Sąd stosownie do zapisu art. 134 P.p.s.a. nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów.

Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą

ją decyzję Dyrektora W. Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia

w P. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] oddalającą odwołanie.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1793 ze zm. - dalej: "ustawa", "ustawa o świadczeniach"). Powyższa ustawa stanowi podstawę powierzenia organom NFZ określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń oraz jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych i trybu postępowania, w tym trybu postępowania prowadzonego przed organem NFZ, wszczętego w wyniku wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej ma służyć realizacji przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2004r.- O świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje. Odnosząc się do wykładni literalnej art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy. stwierdzić należy, że wprawdzie ustawodawca nie wyjaśnił, co należy rozumieć przez pojęcie, "nieprawdziwe informacje", do którego odwołuje się ustawodawca w tym przepisie, jednakże przyjąć należy, iż przez owe podanie nieprawdziwych informacji uznane winno być takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Należy przyjąć, iż "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania, w tym takich, które mogą świadczyć o nieprawidłowym w przyszłości wykonaniu umowy (wyrok NSA z 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 476/13). Podkreślenia wymaga, że nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę do odrzucenia oferty. Pomimo braku takiego zastrzeżenia w treści przepisu, nieprawdziwość musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania.).

W ocenie Sądu nie wykazano jednoznacznie w toku postępowania, by podane przez oferenta dane dotyczące sposobu prowadzenia dokumentacji elektronicznej nie odpowiadały rzeczywistości i aby ten sposób prowadzenia dokumentacji miał wpływ na wynik postępowania. W pierwszej jednak kolejności podkreślić należy, że prawidłowa jest w ocenie sądu interpretacja przepisów związanych z zachowaniem warunków prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej (zwanej dalej EDM). Zgodnie z treścią §3 ust.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie wymagań dla systemu Informacji Medycznej (Dz.U. z 2013, poz. 463) elektroniczna dokumentacja medyczna udostępniana przez usługodawców w SIM zawiera dokumenty elektroniczne w formacie XML, których zakres odpowiada danym zgromadzonym w dokumentacji medycznej określonym przepisami ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. - O prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz pliki multimedialne, będące w szczególności wynikiem diagnostyki obrazowej. Jak zaś stanowi § 3 ust.2 w/w rozporządzenia elektroniczna dokumentacja medyczna jest udostępniania w Systemie Informacji Medycznej (w skrócie SIM) w formacie XML oraz w zakresie wymiany i interpretacji danych medycznych związanych z diagnostyką obrazową w standardzie DICOM. Przepis ten podobnie jak pozostałe przepisy rozporządzenia wydany został na podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 roku- O systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz.U. Nr 113,poz.657 ze zm). Przepis odsyłający stanowi wprost, że rozporządzenie określać będzie format elektronicznej dokumentacji medycznej oraz warunki organizacyjno-techniczne zamieszczania w SIM dokumentów elektronicznych niezbędnych do prowadzenia diagnostyki. Na gruncie obu tych aktów prawidłowym jest stanowisko organu, że dla wypełnienia znamion dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U. 2015. 2069), wydanym na podstawie art.30 ust.1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 –O prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta – (Dz. U. z 2012, poz.159 z zm.) wymaganym jest, by udostępniana ona była w formacie XML ,a w zakresie wymiany i interpretacji danych medycznych związanych z diagnostyką obrazową w standardzie DICOM.

Nieprawidłowy jest więc wywód strony skarżącej zawarty w proteście i kontynuowany w odwołaniu oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odnośnie interpretacji obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymogów prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej. Takie stanowisko skarżącej nie rodzi jednakże bezpośrednich skutków w postaci uznania za nieprawdziwe podanych przez nią w ofercie informacji i w konsekwencji jej odrzucenia.

Rację należy natomiast przyznać stronie, że nie ustalono w toku postępowania dokładnego stanu faktycznego, a konkretnie czy i w jakim zakresie strona "prowadzi " elektroniczną dokumentację medyczną, czy też częściowo wymóg jej prowadzenia spełnia spółka M. w ramach zawartej z oferentem umowy z dnia 5 stycznia 2017 roku. Strona konsekwentnie odpowiadając na wezwania o złożenie wyjaśnień wskazywała, że w celu prowadzenia EDM zawarła umowę z M., której oprogramowanie umożliwia zapis i eksport danych związanych z diagnostyką obrazową a także zapewnia zabezpieczenia systemu informatycznego i dokumentacji elektronicznej poprzez opracowanie i stosowanie procedur bezpieczeństwa, przeprowadzenie analiz zagrożeń związanych z bezpieczeństwem dokumentacji medycznej prowadzonej w postaci elektronicznej i systemów przetwarzania, procedur dostępu i przechowywania (pisma z dnia 12 lutego 2017 r. i z 8 lutego 2017r. ).

Od momentu żądania wyjaśnień oferent wskazywał, że w w/w zakresie prowadzenie dokumentacji medycznej powierzył innemu podmiotowi. Skoro w ocenie strony odwzorowywanie w standardzie DICOM leży w zakresie umowy zawartej z M. a ona sama (tj. S.. M.) prowadzi dokumentację w formacie XML, to wymagało wyjaśnienia, czy i w jakim zakresie strona prowadzi dokumentację elektroniczną i czy w kontekście zawartej umowy z dnia 5 stycznia 2017 r podała nieprawdziwe informacje. Przypomnieć w tym miejscu należy treść § 3 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 marca 2013 r., że elektroniczna dokumentacja medyczna "zawiera" dokumenty elektroniczne w formacie XML, których zakres odpowiada danym zgromadzonym w dokumentacji medycznej określonym przepisami ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. - O prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta i pkt 2 – pliki multimedialne, będące w szczególności wynikiem diagnostyki obrazowej. W ust.2 zaś stanowi, że elektroniczna dokumentacja medyczna jest "udostępniana" w formacie XML ,a w zakresie wymiany i interpretacji danych medycznych związanych z diagnostyką obrazową w standardzie DICOM . Rolą organu było w świetle przywołanych przepisów ustalić i ocenić, czy oferent spełnia warunki określone tym przepisem, a więc czy "udostępnia" dokumenty w tym formacie i standardzie i czy ten zakres pojęciowy określony w/w rozporządzeniem wyklucza pojęcie zawarte w kryterium rankingującym "prowadzenia" elektronicznej dokumentacji medycznej. Nie było w ocenie sądu wystarczającym dla przyjęcia stanu faktycznego w niniejszej sprawie przyjęcie wypowiedzi strony, że nie posiada tytułu prawnego do korzystania z urządzenia umożliwiającego odwzorowywanie cyfrowe analogowych zdjęć rentgenowskich w standardzie DICOM" i w konsekwencji, że nie "prowadzi" elektronicznej dokumentacji medycznej.

Organ w toku postępowania ofertowego również nie zajmował jednoznacznego i konsekwentnego stanowiska. I tak już zawiadomieniu oferenta o odrzuceniu oferty przyjęto jedynie, że prowadzenia dokumentacji medycznej strona nie mogła powierzyć innemu podmiotowi, bez oceny czy dokumentacja ta w ogóle spełnia wymogi EDM. Organ przyjął w tym orzeczeniu, że spółka M. nie ma statusu podwykonawcy, a przede wszystkim, że prowadzenie dokumentacji przez tę firmę nie zapewnia bezpieczeństwa w sposób zgodny z przepisami ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Zasadniczym natomiast powodem uznania nieprawdziwości danych w orzeczeniu komisji z dnia 28 lutego 2017 roku było uznanie braku elektronicznych podpisów i profilu ePUAP. W ogóle natomiast nie odniesiono się do kwestii powierzenia digitalizacji firmie M.. Nie wyjaśniono też w powiadomieniu o rozstrzygnięciu protestu, czy i w jakim zakresie przechowywanie dokumentacji bądź jej zabezpieczenie musi prowadzić oferent, a nie firma zewnętrzna. W żaden sposób nie odniesiono się do stanowiska strony zawartego w proteście, czy istotnie "prowadzenie " dokumentacji medycznej także w zakresie jej zabezpieczenia, kontroli i przechowywania musi być wykonywane przez oferenta, czy może być powierzone podmiotowi zewnętrznemu. Co więcej wskazano, że wymagane jest jeszcze uzyskanie elektronicznych podpisów jako wymóg nie wskazany dotąd w postępowaniu konkursowym i takie stanowisko zawarto w powiadomieniu z dnia 20 lutego 2017 o rozstrzygnięciu protestu. Wskazane wyżej wątpliwości przeniosły się automatycznie do etapu postępowania zainicjowanego odwołaniem, wobec którego zastosowanie mają przepisy KPA, a które nakazują dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. I tak w decyzji z dnia [...] maja 2017 roku wycofano się z wymogu konieczności dysponowania kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

Dodać należy w tym miejscu, że wbrew stanowisku organu strona w wyjaśnieniach nie podała wyłącznie, że nie posiada tytułu prawnego do korzystania z urządzenia umożliwiającego odwzorowywanie cyfrowe analogowych zdjęć rentgenowskich, podała bowiem więcej informacji określających jej stanowisko. Już w piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. strona poinformowała organ, że posiada taką umowę oraz załączyła ją do tego pisma. Z umowy tej wynika, że spółka M. jest administratorem danych, a firma M. przekazuje administratorowi dostęp do wyodrębnionej części Paltformy, składającej się z wydzielonej bazy danych, wydzielonej części systemów plików oraz współdzielnego oprogramowania.

Z oświadczenia strony wynika, że M. zapewnia zapisy i eksport danych związanych z diagnostyką obrazową w standardzie Dicom. Z powyższym wiąże się treść § 81 ust.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, zgodnie z którym w przypadku gdy do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej ma być dołączona dokumentacja utworzona w innej postaci ,w tym zdjęcia radiologiczne lub dokumentacja utworzona w postaci papierowej, osoba upoważniona przez podmiot wykonuje odwzorowanie cyfrowe tej dokumentacji i umieszcza je w systemie informatycznym w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji. Organ nie dokonał analizy treści umowy, czy M. na gruncie jej postanowień nie może stanowić podmiotu "upoważnionego" do wykonania odwzorowania cyfrowego, zgodnie z zapisem tego paragrafu i czy pozwala na przyjęcie, że M. może realizować odwzorowanie cyfrowe w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji, skoro niespornym jest, że M. wykonuje usługi w standardzie DICOM. Analiza tej umowy także w świetle stanowiska strony i wymogów rozporządzenia ma znaczenie dla oceny odpowiedzi strony na pytanie rankingujące. Wyjaśnienie tej kwestii ma znaczenie także w aspekcie stanowiska organu, że odrzucenie oferty jest następstwem przyjęcia, że oferent "nie ma możliwości" odwzorowania cyfrowego zdjęć radiologicznych .Właśnie te możliwości odwzorowania wymagają wyjaśnienia na gruncie zawartej umowy. Skoro strona utrzymuje, że prowadzi dokumentację w odpowiednim formacie , a M. tylko ją przechowuje i zabezpiecza, a ponadto powierzyła jej digitalizację zdjęć, to należy rozważyć, czy oferent podał nieprawdziwe dane ,skoro jeszcze przed złożeniem oferty zawarł tę umowę. Dodać też należy, iż nie sposób bezpośrednio odnosić przepisów o podwykonawstwie do warunków umowy z M., bo firma ta nie miała świadczyć usług medycznych w rozumieniu art.5 pkt 34 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.

Na tle ustalonego przez organ stanu faktycznego trudno stwierdzić jednoznacznie, czy strona nie może realizować wymagań określonych w rozdziale 9 § 80 pkt 6 i 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzaju, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania tj. udostępnienia, w tym przez eksport w postaci elektronicznej dokumentacji albo części dokumentacji będącej formą dokumentacji określonej w rozporządzeniu w formacie XML i PDF i eksportu całości danych w formacie XML, w sposób zapewniający możliwość odtworzenia tej dokumentacji w innym systemie teleinformatycznym;

Nie sposób też ocenić, czy na mocy §81 w związku z zawartą umową z M., oferent nie realizuje określonego tym przepisem wymogu tj. w przypadku gdy do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej ma być dołączona dokumentacja utworzona w innej postaci, w tym zdjęcia radiologiczne lub dokumentacja utworzona w postaci papierowej, osoba upoważniona przez podmiot wykonuje odwzorowanie cyfrowe tej dokumentacji i umieszcza je w systemie informatycznym w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji. Organ bowiem wbrew zasadom KPA nie dokonał analizy treści umowy z M. czy na gruncie jej postanowień nie może stanowić podmiotu "upoważnionego" do wykonania odwzorowania cyfrowego, zgodnie z zapisem tego paragrafu i czy pozwala na przyjęcie, że M. może realizować odwzorowanie cyfrowe w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji, skoro niespornym jest, że M. wykonuje usługi w standardzie DICOM.

Podane przez oferenta w odwołaniu szczegółowe możliwości realizacji wymagań , które ma kompetencje spełniać firma M. wymagało ustalenia, czy istotnie umowa z tą firmą pozwala realizować wymogi formatów i standardów określonych rozporządzeniem, a tym samym trudno uznać, by strona wpisała w ofercie, że wymogów tych nie spełnia, skoro była przeświadczona, że w ramach świadczenia usług będzie je wykonywała M..

Podkreślić też należy zmienne stanowisko komisji co do przedmiotu "nieprawdziwych informacji"; niekonsekwencja organu przeczy oczywistości podania nieprawdziwych informacji, bo dla uznania ,że są one nieprawdziwe wymaganą jest w ocenie sądu oczywista niezgodność ze stanem rzeczywistym. Stąd nieuprawnione jest stanowisko organu zawarte w decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r ,że już ze sposobu sformułowania pytania ankietowego i okoliczności, w jakich zostało zadane nie powinny u profesjonalisty zrodzić się wątpliwości. Skoro jednoznaczne stanowisko nie zostało wypracowane przy ocenie kryteriów i nasuwało wątpliwości, to przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy rozważyć czy może ono skutkować przyjęciem jedynie mniejszej liczby punktów, brak jednak w ocenie sądu na gruncie zebranych materiałów podstaw do przyjęcia, że strona podała nieprawdę.

Z tych przyczyn, zdaniem Sądu, doszło do naruszenia - w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez m.in. niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie, zgodnie z treścią powyższych przepisów do podjęcia wszelkich czynności procesowych niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i jej załatwienia, które pozwolą ocenić, zgodnie z zasadą unormowaną w art. 80 k.p.a., czy oferent nie realizował wymogu prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej. Ustalenie tej kwestii będzie stanowiło podstawę do określenia czy oferent spełnił wymogi stawiane w postępowaniu konkursowym.

Nie doszło natomiast w ocenie sądu do naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 – o świadczeniach opieki zdrowotnej, bowiem skarżący nie wykazał, że złożenie wyjaśnień w "innym toczącym się postępowaniu" było tożsame pod względem faktycznym i prawnym z sytuacją zaistniałą w niniejszym postępowaniu. Słusznie organ wyjaśnił też, że gdyby opisane powyżej okoliczności (związane z wypełnieniem warunku prowadzenia EDM) dotyczyły także innych oferentów, postępowanie komisji konkursowej pozostawałoby takie samo w stosunku do każdego z nich, natomiast w tym konkretnym konkursie obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.