Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 453/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, art. 46 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. GmbH & Co KG z siedzibą w S. (Niemcy) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 5691/23 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu w sprawie ze skargi E. GmbH & Co KG z siedzibą w S. (Niemcy) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 czerwca 2023 r. nr Sp.144.2022 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 lutego 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 5691/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji), na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt 4 i art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę E. GmbH & Co KG z siedzibą w S. (Niemcy) (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 6 czerwca 2023 r. nr Sp.144.2022 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy oraz stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 24 października 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do wniesienia skargi, bądź do zastępowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pomimo, że skarżąca złożyła m.in.: upoważnienie dla P. Sp. z o.o. do ustanowienia, spośród rzeczników zatrudnionych w tej kancelarii, pełnomocnika do jej zastępowania w sprawie, dokumenty potwierdzające prawo do reprezentowania skarżącej przez D.B. podpisanego na upoważnieniu wraz kopiami tłumaczeń przysięgłych tych dokumentów z języka niemieckiego na język polski, pełnomocnictwo dla rzecznika patentowego M.M. do występowania w sprawie, odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący P. Sp. z o.o., WSA uznał, że skardze spółki nie można nadać dalszego biegu. W ocenie sądu pierwszej instancji skarga została złożona bez zachowania wymogu formalnego, tj. nie dołączono dokumentu określającego umocowanie rzecznika patentowego M.M. do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a brak ten nie został uzupełniony w zakreślonym przez sąd terminie. Z dokumentów złożonych przez skarżącą nie wynikało, aby D.B. samodzielnie mógł upoważnić P. Sp. z o.o. do udzielenia pełnomocnictwa rzecznikowi patentowemu zatrudnionemu w tej kancelarii do działania w imieniu skarżącej. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego w terminie, sąd pierwszej instancji odrzucił skargę i zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt 4 i art. 46 § 3 p.p.s.a., jak również art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie uzupełniła braki formalne skargi, składając pełnomocnictwo oraz prawidłowo wykazując umocowanie D.B. do samodzielnego upoważnienia P. Sp. z o.o. do udzielenia pełnomocnictwa rzecznikowi patentowemu zatrudnionemu w tej kancelarii do działania w imieniu spółki.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w związku z lakonicznym uzasadnieniem powodów odrzucenia skargi nie da się wskazać na czym dokładnie polegał błąd WSA w ocenie złożonych dokumentów potwierdzających sposób reprezentacji spółki, z których zdaniem skarżącej jednoznacznie wynika upoważnienie D.B. do samodzielnego reprezentowania skarżącej, w tym do udzielenia P. Sp. z o.o. upoważnienia do umocowania jej pracownika – rzecznika patentowego do działania w imieniu spółki. W ocenie skarżącej uzupełniła ona braki formalne skargi w terminie, zgodnie z wezwaniem sądu, a wniesiona skarga powinna podlegać rozpoznaniu, bowiem nie zawierała innych braków uniemożliwiających nadanie jej biegu, tzn. wbrew powołanym przez sąd w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia przepisom art. 57 § 1 p.p.s.a., art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga czyniła zadość wymogom pisma procesowego, była podpisana oraz w odpowiedzi na wezwanie dołączono do niej pełnomocnictwo stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis ten nie precyzuje, jaki dokument powinien złożyć podmiot reprezentujący osobę prawną. Jednak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za prawidłową uznaje się praktykę polegającą na tym, że już w wezwaniu o usunięcie braków formalnych powinien zostać określony rodzaj dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą (aktualność) nie będzie budzić wątpliwości sądu (zob. postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 1456/06, cyt. orzeczenie dostępne na stronie internetowej CBOSA).

Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny, przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z 24 października 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do wniesienia skargi, bądź do zastępowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

W terminie otwartym do uzupełnienia wskazanego braku formalnego, pełnomocnik skarżącej dołączył: upoważnienie dla P. Sp. z o.o. do ustanowienia, spośród rzeczników zatrudnionych w tej kancelarii, pełnomocnika do zastępowania spółki w sprawie, dokumenty potwierdzające prawo do reprezentowania skarżącej przez D.B. podpisanego na upoważnieniu wraz kopiami tłumaczeń przysięgłych tych dokumentów z języka niemieckiego na język polski, pełnomocnictwo dla rzecznika patentowego M.M. do występowania w sprawie, odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący P. Sp. z o.o.

Pomimo to WSA uznał, że skardze spółki nie można nadać dalszego biegu, bowiem spółka nie wykazała umocowania do działania w jej imieniu D.B., który udzielił upoważnienia P. Sp. z o.o. do umocowania rzecznika patentowego M.M. do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi i w zakreślonym terminie wykonała wezwanie sądu.

Z dokumentów złożonych przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie sądu pierwszej instancji, w tym z wyciągu z Rejestru Handlowego nr HRB3022 (k. 51-57 akt sądowych) dotyczącego spółki K. Verwaltungs-Gmbh jasno wynika, że członek zarządu D.B. jest uprawniony do samodzielnej reprezentacji wraz z upoważnieniem do dokonywania czynności prawnych w imieniu spółki ze sobą we własnym imieniu lub jako przedstawicielem osoby trzeciej (punkt 4.b). Z kolei spółka K. Verwaltungs-Gmbh, zgodnie z pkt 2c Rejestru Handlowego nr HRB3022 pełni funkcję wspólnika odpowiadającego całym swoim majątkiem w spółce skarżącej tj. E. GmbH & Co KG z siedzibą w S. oraz odpowiada za prowadzenie spraw tej spółki komandytowej. Dysponując tymi dokumentami (przedłożonymi w postaci poświadczonych za zgodność z oryginałem wyciągów w języku niemieckim oraz tłumaczeń sporządzonych przez tłumacza przysięgłego) WSA w opisanych okolicznościach sprawy nie miał podstaw do twierdzenia, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez niewykazanie umocowania D.B. do samodzielnej reprezentacji spółki K. Verwaltungs-Gmbh, a w konsekwencji również skarżącej. To oznacza, że D.B. samodzielnie mógł upoważnić P. Sp. z o.o. do udzielenia pełnomocnictwa rzecznikowi patentowemu M.M. zatrudnionemu w tej kancelarii do działania w imieniu skarżącej. Wobec uzupełnienia braku formalnego w terminie, sąd pierwszej instancji błędnie odrzucił skargę i zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Należy zauważyć, że do zażalenia na zaskarżone postanowienie WSA skarżąca dołączyła kolejne dokumenty, w tym: umowę spółki K. Verwaltungs-Gmbh, która w § 8 ust. 1 określa sposób reprezentacji spółki (s. 1 i 2 oraz § 8 ust. 1 umowy), uchwałę Zgromadzenia Wspólników spółki K. Verwaltungs-Gmbh z 22 marca 2013 r. oraz wniosek D.B. do Sądu Rejonowego - Wydziału ds. Rejestru Handlowego o dokonanie wpisu do Rejestru Handlowego faktów wynikających z uchwały Zgromadzenia Wspólników spółki K. Verwaltungs-Gmbh z 22 marca 2013 r., a mianowicie jego powołania na członka zarządu i jego stałego upoważnienia do samodzielnej reprezentacji spółki – wraz z tłumaczeniem przysięgłym tych dokumentów. Wynika z nich, że w drodze uchwały wspólników członkowi zarządu można przyznać również prawo do samodzielnej reprezentacji spółki, a wskazaną uchwałą D.B. został powołany na członka zarządu i uzyskał stałe upoważnienie do samodzielnej reprezentacji spółki.

Nie ma zatem wątpliwości, że braki formalne skargi zostały uzupełnione, bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie do uzupełnienia skargi zostało poprawnie wykonane, gdyż skarżąca złożyła pełnomocnictwo oraz dokumenty określające umocowanie do reprezentowania strony tj. poświadczone za zgodność z oryginałem kopie wypisów z urzędowego rejestru (dla skarżącej spółki oraz spółki K. Verwaltungs-Gmbh), z których wynikał sposób i osoby upoważnione do reprezentacji, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, łącznie z zawartą tam informacją, że D.B. jest umocowany do samodzielnej reprezentacji skarżącej. Powyższe oznacza, że należało uwzględnić zażalenie spółki i uchylić zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.