Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 920/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2024-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 28 ust. 1 i 2,  par. 29
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
article: art. 16 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 83 ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego wykonanych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 8 września 2023 r. nr WOA.7721.246.2019.RK Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego (dalej: ZWINB lub organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania A. K. (dalej: Wnioskodawczyni lub Skarżąca) orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 8 marca 2023 r. znak: PINB 5162.28.2018 umarzającej postępowanie w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] a polegających na wykonaniu otworów okiennych w ścinanie znajdującej się na granicy nieruchomości oraz wykonaniu okapu dachu wraz z okapem nad terenem sąsiedniej działki budowlanej oznaczonej nr [...].

Organ wyjaśnił, że powyższa decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych, wykonanych w budynku usytuowanym na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w D. Powyższe postępowanie było prowadzone wobec wniesienia przez właścicieli działki nr [...], usytuowanej przy ul. [...] w D. , pisma z 8 maja 2018 r. w sprawie nieprawidłowości dotyczących budynku usytuowanego na działce sąsiedniej nr [...]. W ocenie Wnioskodawczyni nieprawidłowości miały polegać na usytuowaniu okien tego budynku bezpośrednio w granicy działek oraz odprowadzeniu wód opadowych z budynku na działkę nr [...].

Natomiast w stanowisku z 10 maja 2018 r. właściciel działki [...] przedstawił odmienne stanowisko twierdząc, iż do wywodzonych naruszeń nie doszło natomiast to właściciele działki nr [...] naruszyli prawo zasłaniając okna ich budynku drewnianymi pergolami oraz ustawieniem śmietnika bezpośrednio pod oknami.

Po przedstawieniu poszczególnych czynności organu w toku postępowania, w tym w szczególności dotyczących przeprowadzenia kontroli na nieruchomości odzwierciedlonych w stosownych protokołach oraz po zgromadzeniu dokumentów i stanowisk przedstawianych przez strony a także po pozyskaniu dokumentacji geodezyjnej od Starosty Powiatu K. - po przywołaniu rozstrzygnięć organów zapadłych na wcześniejszym etapie postępowania - ZWINB stwierdził, iż podstawą decyzji zapadłej przed organem I instancji było stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania wobec stwierdzenia braku materialno-prawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego.

Organ odwoławczy stwierdził w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, iż budynek usługowy - pawilon handlowy, usytuowany na działce nr [...], należący obecnie do A. D., został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę oraz zgodnie z projektem budowlanym, który przewidywał w ww. budynku sporne okna oraz okap dachu w kształcie takim, jaki istnieje obecnie.

Wyjaśniono dalej, iż w zasobach archiwalnych Starostwa Powiatu K. zachował się rejestr spraw pozwoleń na budowę, prowadzonych przez Gminę K., w którym pod numerem rejestrowym [...] znajduje się wpis o udzieleniu pozwolenia na budowę pawilonu handlowego Z. D. w 1983 roku. Na powyższe wskazują pisma Starosty Powiatu K. z dnia 6 lipca 2018 r., znajdujące się w aktach organu powiatowego oraz z dnia 5 czerwca 2023 r., znajdujące się w aktach organu odwoławczego. Następcą prawnym Z. D. był M. K., którego z kolei następczynią prawną jest aktualna właścicielka nieruchomości - A. D..

ZWINB uznał za udowodniony fakt, że sporne okna zostały zaprojektowane w projekcie budowlanym, którego karty przedłożył do akt sprawy A. K.. Przyjęto, że przedmiotowy projekt był zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę, wydaną dla Z. D.. Powyższe w ocenie organu odwoławczego potwierdza protokół pierwszy kontroli organu powiatowego, wraz ze szkicem oraz dokumentacją fotograficzną, z dnia 13 czerwca 2018 r. W protokole tym stwierdzono, że kształt budynku pokrywa się z tym z wyrysu z ewidencji gruntów. Jest on również tożsamy z kształtem budynku wykazanym na mapie z 2003 r. oraz z projektem budowlanym, który został przedłożony w toku postępowania przez A. K..

W ocenie organu odwoławczego nie ma znaczenia to, iż projekty, o których mowa powyżej, nie są kompletne, zaś zachowane karty przedmiotowych projektów nie posiadają pieczęci organu ów projekt zatwierdzających, bowiem w okresie wydania pozwolenia na budowę pawilonu handlowego w1983 r., to jest pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, obowiązującej do dnia 31 grudnia 1994 r., nie istniały przepisy nakazujące opieczętowanie poszczególnych kart projektu.

Dostrzeżono także, iż dokumentacja archiwalna w organie wydającym pozwolenie na budowę była przechowywana przez okres 5 lat. Zatem nie można wyciągać wniosku o braku legalności budowy obiektu budowlanego z uwagi na brak oryginalnej dokumentacji archiwalnej pozwolenia na budowę wraz z załącznikiem w postaci projektu budowlanego. Powyższe stanowisko potwierdzono przywołanym orzecznictwem sądów administracyjnych (wyroki NSA z dnia 29 kwietnia 2010 r, II OSK 651/09, z dnia 16 stycznia 2013 r., II OSK 1695/11, z dnia 23 lipca 2019 r. sygn. akt II OSK 2114/18, z dnia 23 października 2019 r. sygn. akt II OSK 3006/17, z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 242/20).

Jak wskazał ZWINB, fakt wybudowania pawilonu handlowego zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz według powyższego projektu potwierdza ponadto pisemne oświadczenie Z. D. złożone do akt sprawy. W ocenie organu odwoławczego pomimo, iż powiatowy organ nadzoru budowalnego nie przesłuchał Z. D. na okoliczność potwierdzenia faktów zawartych w jej pisemnym oświadczeniu, oświadczenie to można przyjąć za wiarygodne, bowiem jest ono spójne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

Organ wyjaśnił także, że budynek wzniesiony na sąsiedniej względem Wnioskodawczyni nieruchomości został naniesiony na mapy ewidencji geodezyjnej w 1985 r. jest to ten sam budynek, który aktualnie znajduje się na działce, a żaden dowód nie świadczy o tym, że był on przebudowywany lub rozbudowywany.

Wyjaśniono, że roboty remontowe, takie jak zamontowanie nowej stolarki okiennej w istniejące otwory okienne oraz zamontowanie nowych rynien nie stanowi robót budowlanych, objętych nakazami lub zakazami prawa budowlanego. Poprzez wykonanie powyższych robót właściciel budynku nie dokonał przebudowy ww. pawilonu usługowego.

Nadmieniono też, że w okresie udzielenia pozwolenia na budowę pawilonu działka, na której usytuowany jest pawilon usługowy, posiadała numer [...]. Działka nr [...] w 1988 r. została podzielona na działki mniejsze, o nowych numerach, wśród których wydzielono działkę nr [...] (obecnie nr [...]). Wydzielenie nastąpiło po wybudowaniu budynku, po jego obrysie zewnętrznym, bez uwzględnienia nadwieszenia okapu nad działką sąsiednią [...] (obecnie nr [...]). Zarówno w okresie budowy, jak i w okresie bezpośrednio następującym po wybudowaniu pawilonu handlowego Z. D., w bezpośrednim sąsiedztwie, od strony północnej, nie było żadnej zabudowy, zaś najbliżej położony budynek wybudowany został w odległości 5 m co wynika z mapy sytuacyjno-wysokościowej z 1986 r.

Zatem stwierdziwszy, że w okresie budowy budynku nie istniała granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] ustalono, iż nie mogło dojść do naruszenia przepisów w zakresie odległości otworów okiennych od granicy działki. Nie doszło także do naruszenia interesów właścicieli działki sąsiedniej podczas budowy, poprzez wykonanie spornego okapu dachu budynku usługowego, bowiem ww. okap dachu w okresie jego budowy nie był wysunięty poza granicę działki, lecz znajdował się na tej samej działce, co wzniesiony budynek.

Stwierdzono także, iż poprzez wykonanie robót budowlanych nie nastąpiło skierowanie wód opadowych na teren działki Skarżącej nr [...], która to działka w okresie budowy spornego pawilonu nie istniała jako odrębna działka. Przy czym, w ocenie organu, kształt połaci dachowej oraz zaprojektowane rynny są zgodne ze wskazanym powyżej projektem budowlanym, który został przekazany Z. D. do realizacji, gdzie zaprojektowano orynnowanie połaci dachowych rynnami o 12 cm. Powyższe potwierdza protokół pierwszy kontroli organu powiatowego, wraz ze szkicem oraz dokumentacją fotograficzną, z dnia 13 czerwca 2018 r. Ponadto ustalono, że odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] następuje poza działkę Skarżącej. Powyższe potwierdza protokół kontroli organu powiatowego z dnia 28 maja 2019 r. wraz ze szkicem, jak również nagranie na płycie CD, dostarczone przez A. K. w dniu 30 września 2020 r.

Nie stwierdziwszy zatem naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane oraz przepisów techniczno-budowlanych prowadzone orzeczono o umorzeniu postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.

Pismem z 15 października 2023 r. Wnioskodawczyni wniosła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które polega na błędniej wykładni, niewłaściwym zastosowaniu i na naruszeniu przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy tj. art. 6 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez działanie sprzeczne z przepisami prawa. Wskazała, że sposób prowadzenia przedmiotowego postępowania nie budzi jej zaufania do organów władzy publicznej. Nie podjęto wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Zdaniem Skarżącej organy naruszyły też art. 232-244 kodeksu cywilnego i 62 u.g.n., rozporządzenie Ministra Infrastruktury § 28 ust 1 i 2, § 29, prawo wodne art. 194, art. 140 k.c. i art 32 ust 1 Konstytucji RP.

Jak wywiodła Skarżąca brak umowy o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego wydanego przez Naczelnika Gminy K., brak aktu notarialnego sporządzonego przez Państwowe Biuro Notarialne w K. i brak wpisu w księdze wieczystej [...] (działki [...] obecnie [...]) dotyczących działki sąsiedniej [...] (obecnie [...]) czyni nieważność pozwolenia na budowę wydanego dla Z. D. i H. M., na którą powołują się organy administracji. Zdaniem Skarżącej nieruchomość oznaczona jako działki [...] (następnie [...]) powyższa została przejęta na podstawie sfałszowanych dokumentów. Zostały one sfałszowane w celu przejęcia nieruchomości, na poparcie czego Skarżąca przedłożyła w załączeniu pismo z Prokuratury.

Skarżąca wniosła do Sądu Administracyjnego o unieważnienie sfałszowanych dokumentów wydanych dla M. K. i wycofanie ich z obiegu prawnego tj.: decyzji Wójta Gminy GKIV7224/60/98, aktu Notarialnego nr [...] a także wpisu w Księdze Wieczystej nr [...] Zażądała też wydania decyzji o przekierowanie spadu dachu w kierunku ulicy i znajdującego się kanału burzowego oraz zlikwidowanie okapu dachu i rynien i rur spustowych nad jej podwórkiem zawieszonych w 2019 r. a ponadto o wydanie decyzji o zlikwidowaniu 2 okien w ścianie granicy przez które została napadnięta 7 maja 2018 r., zajmujące 70 % ściany granicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."). Na mocy przywołanego wyżej przepisu sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem skargi jest decyzja ZWINB na podstawie której utrzymano w mocy wcześniejsze rozstrzygniecie powiatowego organu nadzoru budowalnego umarzające postępowanie prowadzone w przedmiocie nieprawidłowości dotyczących budynku usytuowanego na działce oznaczonej nr [...], położonej D. . W tym zakresie właściciele sąsiedniej nieruchomości podnosili, iż owa nieprawidłowość polega na usytuowaniu okien budynku posadowionego na działce nr [...] bezpośrednio w granicy działek oraz na odpowiedzeniu wód opadowych z ww. budynku na ich posesję (działkę nr [...]). Po przeprowadzeniu postępowania i poczynieniu swoich ustaleń organy administracji nie dopatrzyły się jednak naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane oraz przepisów techniczno-budowlanych prowadzone przez organy nadzoru budowalnego postępowanie administracyjne. Stwierdzono na tej podstawie brak podstaw do władczego działania przez organy nadzoru budowalnego i umorzono postępowanie przez nie prowadzone.

W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do stwierdzenia, iż budynek usługowy - pawilon handlowy, usytuowany na działce nr [...], należący obecnie do A. D., został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę oraz zgodnie z projektem budowlanym, który przewidywał w ww. budynku sporne okna oraz okap dachu w kształcie takim, jaki istnieje obecnie. Brak jest podstaw do kwestionowania ustalenia organu, iż sporne okna zostały zaprojektowane w projekcie budowlanym, którego karty przedłożył do akt sprawy ówczesny właściciel nieruchomości. Należycie ustalono też, że przedmiotowy projekt był zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę.

W zakresie powyższych ustaleń organ prawidłowo dostrzegł, iż pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane nie istniały przepisy nakazujące przechowywanie przez inwestora lub właściciela nieruchomości kompletnego projektu budowlanego, zaś dokumentacja archiwalna w organie wydającym pozwolenie na budowę przechowywana była przez okres zaledwie 5 lat. W konsekwencji po upływie kilkudziesięciu lat od wydania pozwolenia na budowę brak oryginalnej dokumentacji archiwalnej dotyczącej owego pozwolenia wraz z załącznikiem w postaci projektu budowlanego nie daje podstaw do stwierdzenia braku legalności budowy obiektu budowlanego.

Uprawionym było zatem przyjęcie, że poddany ocenie budynek wraz z jego wszystkimi częściami został wzniesiony na podstawie pozwolenia na budowę. Przy czym należało mieć na uwadze, że legalność działania ówczesnego inwestora potwierdza dodatkowo naniesienie obrysu budynku na mapie ewidencji geodezyjnej w 1985 r. Skarżąca nie naprowadziła ani nie przedstawiała żadnych dowodów dających podstawy do stwierdzenia powyższy budynek był przebudowywany lub rozbudowywany.

Niesporną jest okoliczność wykonania przez właścicieli ocenianego budynku posadowionego na działce nr [...] prac w postaci zamontowania nowych rynien oraz nowej stolarki okiennej w istniejące otwory. Prace o takim zakresie zostały trafnie zakwalifikowane przez organy administracji jako roboty remontowe. Brak jest bowiem podstaw do uznania, że wykonanie tego rodzaju prac w istniejącym budynku wymagało pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych.

Sąd nie znalazł też uzasadnionych podstaw do kwestowania ustalenia organu, że w okresie budowy budynku nie istniała granica pomiędzy działkami aktualnie oznaczonymi nr [...] i nr [...]. Oczywistą konsekwencją takiego stanu jest to, że w takim przypadku nie mogło dojść do naruszenia przepisów w zakresie odległości otworów okiennych od granicy działki czy też wykonania spornego okapu dachu budynku usługowego nad aktualnie istniejącą działką nr [...]. Nie mogło też dojść do podnoszonego przez Skarżącą kierowania wód opadowych na teren działki nr [...], albowiem w okresie budowy pawilonu nie istniała ona jako odrębny przedmiot własności. Organy trafnie też przyjęły, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż zarówno połać dachowa jak i istniejące aktualnie orynnowanie zostały przewidziane w projekcie budowalnym na podstawie którego wzniesiono budynek na terenie (aktualnie znajdujący się na działce nr [...]).

Powyższe czyni niezasadnym zarzut Skarżącej dotyczący naruszenia § 28 ust. ust 1 i 2 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) oraz zasad prawa wodnego i to zarówno w zakresie obowiązywania uchylonej z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121 z późn. zm.) jak i obowiązującej w dacie orzekania przez organy administracji ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1478 z późn. zm.).

Jeśli chodzi o zarzut skargi w zakresie nieważności pozwolenia na budowę, na podstawie którego organ weryfikował legalność poddanego ocenie budynku zlokalizowanego aktualnie na działce [...] należy dostrzec, iż zgodnie z art. 16 §1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż przedmiotowe pozwolenie na budowę zostało wzruszone w jednym z powyższych trybów przez właściwy w takich sprawach organ architektoniczno-budowalny. W tym stanie rzeczy zarówno organy nadzoru budowlanego jaki Sąd są związane decyzją o pozwoleniu na budowę.

Mając na względzie twierdzenia skargi należy też stwierdzić, że dokumenty przedkładane przez Skarżąca wraz ze skargą w żaden sposób nie potwierdzają jej zarzutów dotyczących wywodzonej nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. W szczególności z przedłożonego pisma Prokuratury Rejonowej w K. wynika jedynie, że postanowieniem prokuratora z dnia 7 czerwca 2023 r. odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie posłużenia się w dniu 18 maja 1998 roku w K. przez M. K. w celu użycia jej za autentyczną podrobioną decyzją Wota Gminy K. dotyczącą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, na podstawie której miał powstać sfałszowany akt notarialny nr [...] i wpis do księgi wieczystej nr [...] - czego następstwem było przejęcie działki nr [...] (dawniej [...]) w D. , a która była własnością Skarbu Państwa tj. o czyn z art.270 § 2 kk i art. 272 kk.

W zakresie żądania Skarżącej dotyczącego "unieważnienia" przez Sąd wskazywanych jako sfałszowane dokumentów i ich "wycofania" z obiegu prawnego, należy wskazać, iż tego rodzaju działanie nie mieści się w zakresie uprawnień Sądu administracyjnego. Weryfikacja decyzji ostatecznych następuje w pierwszej kolejności przed właściwymi organami administracji w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast inne żądania Skarżącej, dotyczą prawa cywilnego i jawią się jako następstwo rysującego się ze stanowisk stron konfliktu sąsiedzkiego,

W tym miejscu godzi się wyjaśnić, że w myśl art. 83 ustawy Prawo budowlane do zadań organów nadzoru budowalnego należą wyłącznie zadania i kompetencje określone w art. 83 ust 1 Prawa budowlanego, tj.:

- przyjmowanie zawiadomień o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, na które jest wymagane pozwolenie na budowę i zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub zgłoszenie przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b ustawy Prawo budowlane,

- kontrola budów w zakresie:

o zgodności wykonywanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz z przepisami prawa budowlanego;

o stosowania na budowach wyrobów budowlanych dopuszczonych do obrotu i stosowania w budownictwie,

- likwidacja i legalizacja samowoli budowlanych (budowa, rozbiórka, wykonywanie robót budowlanych, zmiana sposobu użytkowania bez zgłoszenia właściwemu organowi),

- wstrzymywanie robót budowlanych wykonywanych bez pozwolenia na budowę lub niezgodnie z pozwoleniem bądź przepisami,

- nakaz wykonania określonych czynności przez inwestora w celu zalegalizowania robót budowlanych, pozwolenie na wznowienie wstrzymanych robót, ale także nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części w razie niepodporządkowania się wcześniej wydanym nakazom,

- przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy obiektów budowlanych, na które jest wymagane pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a,

- wydawanie decyzji na użytkowanie obiektów budowlanych, dla których jest to wymagane,

- przeprowadzanie kontroli obowiązkowych zakończonych budów obiektów budowlanych,

- kontrola utrzymania obiektów budowlanych,

- nakaz usunięcia stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości,

- nakaz rozbiórki obiektu nieużytkowanego lub niewykończonego i nienadającego się do odbudowy, remontu lub wykończenia,

- nakaz opróżnienia budynku grożącego bezpośrednio zawaleniem bądź usunięcia istniejącego w obiekcie budowlanym zagrożenia,

- przyjęcie zawiadomienia o stanie zagrożenia w obiekcie budowlanym,

- badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych,

- prowadzenie postępowań wyjaśniających i składanie wniosków o ukaranie z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie,

- współdziałanie z organami administracji architektoniczno-budowlanej,

- współpraca z innymi organami z terenu powiatu.

W rozpatrywanej sprawie żądania Skarżącej jako wykraczające poza opisany wyżej zakres działania organów nadzoru budowlanego, nie mogły zostać uwzględnione. Podobnie, nie mogły zatem odnieść skutku zarzuty oparte na naruszeniu przepisów prawa cywilnego w tym przepisach regulujących użytkowanie wieczyste.

Sąd nie dopatrzył się też wywodzonego przez Skarżącą naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania bowiem ich postępowanie było należycie wnikliwe. Organy administracji umożliwiły zgłoszenie i naprowadzenie stronom dowodów, które następnie przy wydawaniu decyzji należycie rozpatrzyły po pozyskaniu z własnej inicjatywy innego dostępnego materiału dowodowego. Stąd zarzuty Skarżącej, iż nie podjęto wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego jawią się jako nieuprawnione. Ponieważ Skarżąca nie wskazuje jakie jeszcze czynności w toku postępowania administracyjnego prowadzone przez organy nadzoru budowlanego mogłyby zostać podjęte, nie jest możliwe bardziej szczegółowe odniesienie się to tak artykułowanego zarzutu.

W świetle powyższego, organy prawidłowo orzekły o umorzeniu postępowanie w przedmiocie w sprawie robót budowlanych, wykonanych w budynku usytuowanym na terenie działki nr [...] w D.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.

Powołane wyżej orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.