Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 415/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji
wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda Sędziowie WSA: Kazimierz Bandarzewski (spr. ) Jacek Bursa Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi G. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. dla Powiatu [...] w przedmiocie zakończenia postępowania prowadzonego pod znakiem: [...] I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu administracyjnego; II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. dla Powiatu [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. dla Powiatu [...] grzywnę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. dla Powiatu [...] na rzecz skarżącego G. M. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy na działkach nr [...] i nr [...] obr. [...] w Z. rejon ul. A. na W. budynku mieszkalnego jednorodzinnego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] i nr [...] położonych w Z. wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów.

Obowiązek przedłożenia dokumentów – po przedłużeniu na wniosek inwestora terminu – został określony na 30 lipca 2012 r.

Pismem z 3 października 2012 r. inwestor ponownie wniósł o przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganych dokumentów. Pismem z dnia 12 listopada 2012 r. inwestor przedłożył zaświadczenie o zgodności realizowanej inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w dniu 21 listopada 2012 r. dostarczył do organu cztery egzemplarze dokumentacji technicznej pod nazwą "Odbudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi (wod. - kan., elektrycznej, co) inwestycji zlokalizowanej przy ul. A. na W. w miejscowości Z.".

Pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przesuniecie terminu oględzin przedmiotowej inwestycji i ponowne oględziny organ wyznaczył na dzień 7 marca 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 187). Pismem z dnia 5 marca 2013 r. pełnomocnik inwestora ponownie wniósł o zmianę terminu oględzin (akta administracyjne, karta nr 198).

Ponowny termin oględzin organ wyznaczył na dzień 4 kwietnia 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 201). W związku z brakiem doręczenia stronom tego zawiadomienia przed tym terminem, kolejny termin oględzin organ wyznaczył na 17 maja 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 204). Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. organ I instancji dopuścił Stowarzyszenie [...] do udziału w postepowaniu na prawach strony (akta administracyjne, karta nr 207).

W dniu 17 maja 2013 r. przeprowadzono oględziny (akta administracyjne, karta nr 229).

Kolejne oględziny organ I instancji wyznaczył na 24 października 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 247).

W dniu 17 października 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] odmówił zawieszenia postępowania w tej sprawie na wniosek inwestora, złożony pismem z 3 października 2012 r. (akta administracyjne, karta nr 138 i nr 248).

Kolejne oględziny przeprowadzono 24 października 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 253), które potwierdziły ustalony stan faktyczny.

Pismem z dnia 25 października 2013 r. organ I instancji zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego (akta administracyjne, karta nr 294).

Pismem z dnia 12 marca 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu II instancji (akta administracyjne, karta nr 266). 9 maja 2014 r. organ II instancji otrzymuje akta sprawy od organu I instancji (akta administracyjne, karta nr 272).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. uznaje zażalenie za zasadne i wyznacza termin załatwienia sprawy do 30 czerwca 2014 r. (akta administracyjne, karta nr 274). 5 czerwca 2014 r. akta zostały zwróconego organowi I instancji (akta administracyjne, karta nr 273).

W dniu 11 grudnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wydaje decyzję nr [...] znak [...] nakazującą inwestorowi G. M. rozbiórkę będącego w budowie trzykondygnacyjnego budynku mieszkalnego położonego na działkach nr [...] i nr [...].

W dniu 23 września 2014 r. G. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie zakończenia postępowania prowadzonego pod znakiem [...] w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach nr [...] i nr [...] obr. [...] w Z.

W ocenie skarżącego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. przy prowadzeniu przedmiotowej sprawy dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 35 § 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z bezczynnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. skarżący wniósł o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do wydania decyzji kończącej postępowanie prowadzone pod znakiem: [...] w określonym terminie, a także o stwierdzenie, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wniósł ponadto o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Skarżący podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. sprawę budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach nr [...] i nr [...] obr. [...] w Z. (znak: [...]) prowadzi od grudnia 2011 r.

W styczniu 2012 r. organ wydał postanowienie nr [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych i obowiązku przedłożenia dokumentów, między innymi czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego. Całość wymaganej przez organ dokumentacji inwestor przedłożył do akt postępowania do listopada 2012 r.

Pomimo jednak okoliczności, że już w dniu 21 listopada 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wystosował do stron zawiadomienie o zebraniu całości materiału dowodowego oraz możliwości zapoznania się z nim i ewentualnego złożenia uwag lub zastrzeżeń, do dnia dzisiejszego nie została wydana decyzja kończąca postępowanie. Najpierw organ uznał bowiem, że potrzebne są jeszcze dodatkowe oględziny nieruchomości (które odbyły się w dniu 17 maja 2013 r.), a następnie - mimo wysłania kolejnego zawiadomienia z art. 10 K.p.a. i braku informacji o jakiejkolwiek zmianie stanu faktycznego (na budowie nie zostały bowiem wykonane żadne dodatkowe roboty budowlane, ani nie zostało nic rozebrane), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. podjął decyzję o kolejnych oględzinach (w dniu 24 października 2013 r.). Po tej czynności do stron trafiło kolejne - trzecie - zawiadomienie z art. 10 K.p.a. o zakończeniu postępowania dowodowego.

Po upływie 5 miesięcy od otrzymania przedmiotowego zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego i ciągłym braku końcowego rozstrzygnięcia w sprawie, skarżący podał, że złożył w dniu 12 marca 2014 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie. Zażalenie to zostało rozpatrzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia 3 czerwca 2014 r. Przedmiotowym aktem organ nadzoru uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w Z. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2014 r.

Pomimo upływu niemal 3 miesięcy od wyznaczonego dodatkowego terminu załatwienia sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w Z. nadal nie wydał decyzji kończącej postępowanie, ani nie podjął żadnych działań faktycznych bądź prawnych, które uzasadniałyby dalszą zwłokę w zakończeniu postępowania.

Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że kodeksowe terminy załatwienia sprawy administracyjnej w przypadku postępowania prowadzonego pod znakiem: [...] już dawno minęły, a nie istnieje żadna przeszkoda prawna bądź faktyczna do wydania decyzji kończącej sprawę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. już niemal rok temu zakończył prowadzenie postępowania dowodowego, a stan faktyczny i prawny sprawy nie uległ zmianie od dnia wszczęcia przedmiotowego postępowania. Wydaje się zatem, że dwa i pół roku to aż nadto wystarczający okres czasu na analizę sprawy.

W ocenie strony skarżącej brak jakiejkolwiek reakcji na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 czerwca 2014 r. przez okres 3 miesięcy, a także brak wydania końcowego rozstrzygnięcia w sprawie pomimo upływu niemal roku od zakończenia prowadzenia postępowania dowodowego uzasadnia stwierdzenie, że bezczynności miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a ponadto przemawia za wymierzeniem podmiotowi całkowicie ignorującemu wynikające z przepisów prawa obowiązki odpowiednio dotkliwej grzywny.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w skardze wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. dnia 5 października 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy na działkach nr [...] i nr [...] obr. [...] w Z. rejon ul. A. na W. budynku mieszkalnego jednorodzinnego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] i [...] wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów.

Inwestor w dniu 21 listopada 2012 r. dostarczył do organu cztery egzemplarze dokumentacji technicznej. W dniu 11 grudnia 2014 r. organ nadzoru wydał decyzję nr [...] merytorycznie kończące postępowanie administracyjne w pierwszej instancji.

Skomplikowany charakter sprawy spowodował, że organ przed wydaniem rozstrzygnięcia musiał przeprowadzić szczegółową analizę złożonych dokumentów. Ponadto w okresie ostatnich dwóch lat z powodów niezależnych od organu dwukrotne zmieniła się osoba prowadząca postępowanie administracyjne, co przyczyniło się do dalszego przedłużenia czasu zakończenia sprawy.

Atrakcyjność regionu powoduje, że ruch budowlany jest tu o wiele większy niż w innych rejonach Polski, nie ma to jednak bezpośredniego przełożenia na ilość przekazywanych funduszy na funkcjonowanie inspektoratu. Opóźnienia w załatwianiu spraw wiążą się nie z niechęci do pracy, lecz przede wszystkim niewspółmiernej do obsady kadrowej ilości wpływających do inspektoratu wniosków o wszczęcie postępowań administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4a, czyli w przypadkach, gdy sprawa powinna być załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz przez inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 5 października 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] dokonał oględzin inwestycji na działkach nr [...] i nr [...] obr. [...] w Z. rejon ul. A. na W., polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Inwestor został zawiadomiony o czynnościach organu w dniu 17 grudnia 2011 r. (akta administracyjne, karta nr 62). PINB postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] i nr [...] położonych w Z. wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów.

Od tego czasu postępowanie w tej sprawie trwało do dnia 11 grudnia 2014 r., kiedy to wydano decyzję załatwiającą sprawę w I instancji.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W tej sprawie po wniesieniu skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie przed I instancją, tym samym na chwilę wyrokowania w tej sprawie przez Sąd stan bezczynności tego organu już ustał, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność. Z tego względu Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie uwalniało Sądu od wypowiedzenia się, czy bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu miała postać rażącego naruszenia prawa. Ocena tej kwestii wymaga przedstawienia czynności podejmowanych w sprawie przez organ.

Zgodnie z art. 35 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Terminy te dotyczą także i takich spraw, które wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego.

Zgodnie natomiast z art. 35 § 5 K.p.a. do terminów załatwienia sprawy administracyjnej, do których nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Bezczynność organu prowadzącego postępowanie ma miejsce wtedy, gdy organ ten nie wydaje aktu administracyjnego kończącego w danej instancji postępowanie, a nie zachodzą przesłanki niezależnie od organu, które uniemożliwiają załatwienie sprawy. Do tych ostatnich przesłane zalicza się, między innymi zawieszenie postępowania, czy też opóźnienia z przyczyn niezależnych od samego organu.

Nie ulega wątpliwości, że od chwili zawiadomienia o wszczęciu z urzędu postępowania w tej sprawie (od daty 17 grudnia 2011 r. do chwili wniesienia skargi na bezczynność – 23 września 2014 r.) okres 2-miesięczny został przekroczony i to znacznie przekroczony.

Wprawdzie dość szybko, bo już w dniu 11 stycznia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wstrzymał, na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] i nr [...] położonych w Z. wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów – to jednak po tej dacie kolejne czynności były podejmowane już z dużą, a nawet bardzo dużą opieszałością.

Wyznaczony obowiązek przedłożenia dokumentów na dzień 30 kwietnia 2012 r. (zaświadczenia o zgodności inwestycji z obowiązującym od 2007 r. planem miejscowym) oraz na dzień 30 lipca 2012 r. (projekt budowlany) był aż nadto wystarczający i w tym okresie inwestor ten obowiązek powinien wykonać. Późniejsze przesunięcie terminu do 30 lipca 2012 r. na dostarczenie także i wymaganego zaświadczenia świadczy już o bardzo dużej wyrozumiałości organu wobec inwestora. Przecież to inwestor świadomie rozpoczął budowę bez pozwolenia na budowę i to w interesie samego inwestora powinno być jak najszybsze doręczenie dokumentów.

Można więc uznać, że w okresie do 30 lipca 2012 r. organ w tej sprawie nie był bezczynny, ponieważ opóźnienie w załatwieniu sprawy wynikało z przyczyn całkowicie zależnych od strony, ale nie od organu.

Natomiast od dnia 31 lipca 2012 r. organ I instancji pozostawał w bezczynności i nie zawiadamiał stron o przyczynie przedłużenia postępowania. Podnoszone przez skarżącego okoliczności wskazujące na przedłużający się termin wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji a planem miejscowym nie mogły uzasadniać bezczynności organu.

Nie było potrzeby wzywania skarżącego wezwaniem z dnia 25 września 2012 r. o usunięcie braku formalnego poprzez doręczenie organowi zaświadczenia w przedmiocie zgodności inwestycji z planem miejscowym (akta administracyjne, karta nr 127), skoro minął termin do przedłożenia tego zaświadczenia i to termin wynoszący ponad 6 miesięcy.

Sam inwestor w dniu 5 października 2012 r. zwrócił się do organu i zawieszenie postępowania w tej sprawie i ten wniosek winien być rozpoznany przed zakończeniem sprawy. Taki wniosek został rozpoznany, ale dopiero postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 248). Okres ponad 12 miesięcy na rozpoznanie wniosku w przedmiocie zawieszenia postępowania nie jest niczym w tej sprawie uzasadniony.

Powolne prowadzenie postępowania w tej sprawie doprowadziło do zawiadomienia pismem z dnia 21 listopada 2012 r. stron – w trybie art., 10 § 1 K.p.a. - o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym (akta administracyjne, karta nr 144). Takie zawiadomienie ponawia się w dniu 26 listopada 2012 r. (akta administracyjne, karta nr 152).

Kolejną czynności, jaką organ podejmuje to przeprowadzenie oględzin celem porównania stanu faktycznego budowy z projektem budowlanym. Można mieć pewne wątpliwości, czy w tym stanie sprawy taki dowód był niezbędny do wydania rozstrzygnięcia, ale można uznać, że być może organ na tej podstawie zamierzał dokonać istotnych ustaleń. W uzasadnieniu wydanej w dniu 11 grudnia 2014 r. decyzji nie znalazły się ustalenia dokonane podczas oględzin. Ponadto prowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego było wątpliwie i z tego powodu, że istotą tej sprawy było zbadanie, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w ogóle pozwala na realizacje takich inwestycji. Brak takiej zgodności stanowi istotę rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Tym samym należy stwierdzić, że podejmowane kilkakrotnie próby dokonania oględzin przedmiotowej inwestycji w miesiącach styczniu 2013 r, lutym 2013 r., marcu 2013 r., kwietniu 2013. i maju 2013 r. nie były w tej sprawie niezbędne do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Dopiero oględziny w maju (17 maja 2013 r.) odniosły skutek, a wcześniejsze terminy oględzin nie dochodziły do skutku na wniosek inwestora (pełnomocnika inwestora).

Dlatego też także i ten okres: od dnia 20 grudnia 2012 r. do dnia 5 marca 2013 r. i od dnia 12 kwietnia 2013 r. do dnia 17 maja 2013 r. należy potraktować jako okres przedłużającego się prowadzenia postępowania. Jedynie okres od dnia 5 marca 2013 r. (data złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału organizacji społecznej w tej sprawie) do dnia 12 kwietnia 2013 r. (dopuszczenie organizacji społecznej), należy wyłączyć z okresu pozostawania w bezczynności organu.

Po przeprowadzeniu oględzin organ I instancji zawiadamia pismem z dnia 20 maja 2013 r. o ponownej możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Od tego okresu działania organu obejmowały zwrócenie się do Starosty [...] o przekazanie akt administracyjnych dotyczących remontu budynku mieszkalnego na działkach nr [...] i [...] (pismo z 11 października 2013 r. - akta administracyjne, karta nr 246) oraz kolejne zawiadomienie o przeprowadzeniu oględzin (kontroli) – (akta administracyjne, karta nr 247).

Pismem z dnia 25 października 2013 r. organ I instancji po raz trzeci zawiadamia strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym (akta administracyjne, karta nr 294).

Decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wydał dopiero w dniu 11 grudnia 2014 r.

W ocenie Sądu z ww. okresów należy wyłączyć tylko jeszcze okres od 9 maja 2014 r. do dnia 5 czerwca 2014 r., kiedy to akta sprawy zostały przekazane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem rozpoznania zażalenia na bezczynność w tej sprawie.

Rekapitulując, od dnia 31 lipca 2012 r. do dnia 5 października 2012 r. organ I instancji pozostawał bezczynny w sprawie lub prowadził nieporadnie bądź niepotrzebne czynności. Okres od 5 października 2012 r. do końca października 2012 r. należy wyłączyć ze stanu bezczynności, ponieważ w tym czasie organ winien załatwić wniosek o zawieszenie postępowania.

Następnie organ I instancji był bezczynny lub nieporadnie i w nieuzasadniony sposób prowadził postępowanie w okresie od końca października 2012 r. do dnia do dnia 5 marca 2013 r. oraz od dnia 12 kwietnia 2013 r. (okres od dnia 5 marca 2013 r. do 12 kwietnia 2013 r. to okres rozpoznania wniosku co do udziału organizacji społecznej w postępowania na podstawie art. 31 K.p.a.) do dnia 11 grudnia 2014 r. ( z wyłączeniem okresu 9 maja 2014 – 5 czerwca 2014., kiedy to akta były w organie II instancji).

Rację więc ma skarżący zarzucając ponad 2 letni okres bezczynności organu w tej sprawie. To zaś oznacza, że bezczynność w tej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W demokratycznym państwie prawa, którego organy przestrzegają zasady praworządności, obowiązku należytego prowadzenia postępowania i zaufania stron do tych organów – nie ma miejsca na powolne i nieudolne prowadzenie sprawy i tym samym ochronę inwestora naruszającego prawo. Utwierdza to przekonanie Sądu, że stan bezczynności w tej sprawie ma charakter rażący.

Odnosząc się do zarzutów Powiatowego Inspektora należy stwierdzić, że nie są one zasadne. Ta sprawa, wbrew sugestii organu, nie miała charakteru wysoce skomplikowanego i przeprowadzenie szczegółowej analizy dokumentów nie wymagało okresu kilku lat. Okoliczność dwukrotnej zmiany osoby prowadzącej tą sprawę w imieniu organu nie zwalania samego organu od odpowiedzialności za terminowe jej załatwienie. Postępowanie jest prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i decyzje także są wydawane przez ten organ, a za czynności pracowników zatrudnionych w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] odpowiedzialność ponosi sam Powiatowy Inspektor. Podnoszona kwestia braku środków finansowych nie może uzasadniać naruszania praw stron gwarantowanych przepisami K.p.a. Co najwyżej organ jako dysponent części budżetowej winien ustalić, czy tak wykonywane zadania mają charakter zadań własnych samorządu powiatowego czy zadań zleconych i stosownie do tego zwrócić się do organów samorządu powiatowego o przeznaczenie w budżecie realnych kwot na wykonywanie zadań lub (w przypadku zadań zleconych) skorzystać z postępowania sądowego przeciwko Skarbowi Państwa celem uzyskania realnych kwot z budżetu państwa na wykonywanie takich zadań. Sąd nie pouczania o przepisach i trybie tak podejmowanych działań ale wyjaśnia tylko, że zasłanianie się brakiem środków nie może uzasadniać naruszania praw stron, a obowiązujące przepisy także w zakresie finansowania pozwalają na otrzymywanie takich środków, które powinny wystarczać na należyte wykonywanie administracji.

Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] grzywnę w wysokości 2000 złotych z powodu tak długiej bezczynności w tej sprawie. Trwała ona bardzo długo i może także świadczyć o braku należytego nadzoru nad sprawą ze strony samego organu I instancji. Wysokość tej grzywny uwzględnia z jednej strony bardzo długie prowadzenie postępowania, a z drugiej i tak mieści się ona w dolnych granicach wymierzania grzywien. Zgodnie z art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę można wymierzyć w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2013 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wynosiło 3 650,06 zł.

Sąd zasądził koszty postępowania na podstawie art. 200 P.p.s.a w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.