Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1731/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1-2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić K. K. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. K. w skardze z dnia 3 października 2011 r. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie wymeldowania zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W dniu 5 grudnia 2011 r. skarżący złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF podając, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu podał, że obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Oświadczył, iż otrzymywał rentę socjalną w wysokości 440 zł. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podał, iż zamieszkuje u znajomego.

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2011 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku – w terminie 7 dni - poprzez:

- nadesłanie zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej,

- wyjaśnienie, czy prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, w kontekście udzielenia informacji, że zamieszkuje u znajomego,

- podanie miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne i źródeł ich pokrycia,

- podanie wysokości ewentualnych świadczeń z zakresu pomocy społecznej bądź innych świadczeń z zakresu zabezpieczenia społecznego

- założenie oświadczenia, czy korzysta z pomocy finansowej w jakiejkolwiek innej formie (np. z pomocy rodziny),

- przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych.

Omawiane wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 29 grudnia 2011 r., termin do jego wykonania upłynął w dniu 5 stycznia 2012 r. Wnioskodawca w wyznaczonym terminie nie nadesłał żądanych informacji.

Rozpatrując złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 255 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu PPF okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania .

W rozpatrywanej sprawie oświadczenie wnioskodawcy zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zawierało dane niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej skarżącego. W szczególności skarżący nie wyjaśnił kwestii, czy gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, czy też wspólnie ze znajomym, u którego zamieszkuje. Nie wyjaśnił również jakie ponosi wydatki na utrzymanie konieczne oraz skąd czerpie środki na ich zaspokojenie. Oświadczył również, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jednak mimo wezwanie nie udokumentował tego faktu. Brak wyjaśnienia powyższych kwestii nie pozwala ma wnikliwą ocenę sytuacji majątkowej wnioskodawcy, co z kolei uniemożliwia ocenę czy zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie skarżącemu prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.