Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 859/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 2, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 12 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu12 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 2 września 2024 roku nr BP.502.3.2024.2408.LD5.610584 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość; 2. przekazać sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia miejscowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. a.kr


UZASADNIENIE

S.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 2 września 2024 r. nr BP.502.3.2024.2408.LD5.610584 utrzymującą w mocy decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 29 listopada 2023 r. nr WITD.DI.W.0152.V0101/87/23 o nałożeniu kary pieniężnej w związku z naruszeniem art. 140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023

r. poz. 1047 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego - organu, który ma siedzibę w Warszawie, a zatem na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2024 r. poz. 785.). Stosownie do art. 13 § 2 p.p.s.a. właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788) stanowiący, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie dotyczy bowiem nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, lecz o których mowa w art. 140 aa ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 13 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę sądowi właściwemu.

d.j.