Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2453/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Asesor WSA - Joanna Dąbrowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 września 2024 r. sprawy ze skargi [...] Spółka komandytowa z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 września 2023 r. nr 1401-IOC.4401.16.2023 w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. P. – N., S. Spółka komandytowa z siedzibą w S. (dalej "Skarżąca", "Wnioskodawca", "Spółka" lub "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "Dyrektor IAS") z dnia 8 września 2023 r. nr 1401-IOC.4401.16.2023, wydana podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 z późn. zm.) – dalej "o.p.", art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2022 r., poz. 2073) – dalej "Prawo celne", art. 5 pkt 39, art. 48, art. 173 ust. 3, art. 267, art. 269 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z dnia 10.10.2013 r. z późn. zm.) – dalej "UKC", utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie (dalej "NMUCS") z dnia 15 grudnia 2022 r. nr 448000-445010.4401.816.2022.9.JJ. odmawiającą sprostowania zgłoszenia celnego.

Zaskarżone rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej.

W piśmie z 8 marca 2022 r. Strona złożyła wniosek o korektę zgłoszenia celnego MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r. w części dotyczącej numeru faktury, wartości towaru oraz wartości statystycznej. Do wniosku został załączony wydruk zgłoszenia celnego wywozowego MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r., faktura nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r. na kwotę 7626,00 EUR, na podstawie której dokonano zgłoszenia celnego wywozowego, faktura FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR.

W piśmie z 29.04.2022 r. Strona, w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji, złożyła wyjaśnienia jako uzupełnienie wniosku o korektę zgłoszenia celnego. Do pisma załączono: potwierdzenie przelewu z 30.06.2021 r., fakturę nr ZK 59/H/06/2021 z 28.06.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, fakturę nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r. na kwotę 7626,00 EUR, fakturę nr FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, wydruk komunikatu IE599 (potwierdzenie wywozu).

Z kolei w odpowiedzi na wezwanie z 14.06.2022 r. Strona, w uzupełnieniu wniosku o korektę zgłoszenia celnego, przy piśmie z 26.08.2022 r. przedłożyła: wydruk zgłoszenia celnego wywozowego MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r., fakturę nr ZK 59/H/06/2021 z 28.06.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, fakturę nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r. na kwotę 7626,00 EUR, fakturę nr FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, wydruk powiadomienia o przyjęciu przywozu - E2 oraz dokument C88.

Następnie realizując obowiązek wynikający z art. 22 ust. 6 UKC i art. 8 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343.1 z 29.12.2015 r.) – dalej "rozporządzenie delegowane 2015/2446" organ I instancji pismem z 17.10.2022 r. powiadomił Stronę o podstawach, na których zamierza oprzeć swoją decyzję oraz wyznaczył 30 dniowy termin na przedstawienie przez Stronę stanowiska w sprawie.

W odpowiedzi w piśmie z 18.11.2022 r. Wnioskodawca ponowił wniosek o dokonanie korekty ww. zgłoszenia celnego wywozowego. Do pisma załączono: potwierdzenie przelewu z 30.06.2021 r., fakturę nr ZK 59/H/06/2021 z 28.06.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, fakturę nr FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR.

Po analizie zgromadzonego materiału dowodowego NMUCS wydał decyzję z 15.12.2022 r. nr 448000-445010.4401.816.2022.9.JJ odmawiającą sprostowania ww. zgłoszenia celnego wywozowego.

Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem przedstawionych przez nią dokumentów, wyjaśnień i argumentów oraz dokonanie na tej podstawie korekty przedmiotowego zgłoszenia celnego zgodnie z oświadczeniem Spółki.

Dyrektor IAS wskazaną na wstępie decyzją, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 173 UKC zgłaszający, na wniosek, za zgodą organu celnego może po przyjęciu zgłoszenia celnego sprostować jedną lub kilka jego danych. Rzecz jednak w tym, że takie sprostowanie nie może nastąpić w każdym przypadku i w każdym czasie. Zgodnie bowiem z art. 173 ust. 1 zdanie drugie UKC zabronione jest takie sprostowanie, które spowodowałoby, że zgłoszenie dotyczyłoby towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie. Poza tym, co bardziej istotne, w świetle art. 173 ust. 2 UKC nie jest możliwe takie sprostowanie, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po tym, jak organy celne:

a) poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów,

b) stwierdziły nieprawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu,

c) zwolniły towary.

Zdaniem organu odwoławczego treść powyższego przepisu jest jasna i jednoznaczna. Nie jest możliwe takie sprostowanie jeżeli stosowne żądanie zgłoszone jest już po zwolnieniu towaru do procedury celnej. Tymczasem w tej sprawie, wniosek o "korektę" zgłoszenia celnego został złożony w piśmie z 8.03.2022 r. tj. 8 miesięcy po dacie zwolnienia towarów. Nie ulega wątpliwości że osoba dokonująca zgłoszenia ponosi odpowiedzialność za jego treść, a możliwość jego zmiany kończy się co do zasady najpóźniej w dacie zwolnienia towarów.

Wprawdzie art. 173 ust. 3 UKC zawiera szczególną regulację, zgodnie z którą na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną.

Jednak opisana wyżej instytucja zmiany treści zgłoszenia celnego, dotyczyć powinna jedynie sytuacji, gdy w ten sposób przywrócona zostanie obiektywna niezgodność pomiędzy treścią zgłoszenia a rzeczywistością istniejącą w chwili dokonywania zgłoszenia. Chodzi wiec o rozbieżności, które powstały w chwili dokonania zgłoszenia, a nie jakiekolwiek zmiany faktyczne lub prawne, które powstały po jego przyjęciu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż art. 173 ust. 3 UKC ma zastosowanie wówczas gdy zgłaszający chce złożyć "korektę" zgłoszenia celem "dopełnienia obowiązków". Oran odwoławczy zauważył przy tym, że sformułowanie "można wyrazić zgodę" oznacza, że zależy to od uznania przez organ celno-skarbowy, że wystąpiły przesłanki do zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym (vide wyroki WSA z 20.03.2019 r. - sygn. akt I SA/O189/19, z 06.12.2018 r. - sygn. akt I SA/O1600/18).

Odnosząc się do dokumentów przedłożonych przez Przedstawiciela Strony -Schenker sp. z o.o. w Warszawie w toku prowadzonego w sprawie postępowania wyjaśniającego organ odwoławczy zauważył, iż dokumenty te nie mogą stanowić podstawy do sprostowania ww. zgłoszenia celnego.

Dyrektor IAS argumentował, że przepisy prawa celnego umożliwiają uczestnikowi danej procedury sprawdzenie w drodze rewizji celnej np. ilości oraz rodzaju sprowadzonego towaru, tak przed dokonaniem zgłoszenia celnego jak i przed zwolnieniem towaru do procedury. Zgodnie z art. 134 UKC Strona może się zwrócić do organów celnych z wnioskiem o przeprowadzenie rewizji celnej towarów w szczególności w celu określenia ilości lub prawidłowego statusu celnego tych towarów. W sprawie Strona nie skorzystała z tej możliwości i nie wnioskowała o sprawdzenie ilości, oraz wartości towarów przed ich zwolnieniem do procedury wywozu.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 20.10.2005 r. - w sprawie C-468/03 podkreślił, iż art. 65 kodeksu celnego (obecnie art. 173 ust. 1 UKC) pozwala na jednostronne sprostowanie przez samego zgłaszającego zgłoszenia celnego do momentu zwolnienia towarów. Uprawnienie to uzasadnia okoliczność, że do chwili zwolnienia towarów organy celne są w stanie łatwo zbadać prawidłowość sprostowania przeprowadzając fizyczną kontrolę towarów (teza 65). Organy celne mogą natomiast odmówić dokonania rewizji, jeżeli weryfikowane elementy zgłoszenia wymagają przeprowadzenia kontroli fizycznej, a w związku ze zwolnieniem towarów niemożliwe jest ich ponowne przedstawienie organom celnym, (teza 48).

Powołany przepis nie daje możliwości sprostowania zgłoszenia w sytuacji, w której wniosek o zmianę treści zgłoszenia składany jest już po zwolnieniu towaru spod dozoru celnego.

W niniejszej sprawie towary nie były przedmiotem zakazów i ograniczeń a dane zawarte w zgłoszeniu celnym wywozowym zostały przyjęte zgodnie z deklaracją Przedstawiciela Strony. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury wywozu w dniu 13.07.2021 r.

Wniosek Strony o wydanie decyzji korygującej zgłoszenie celne wywozowe nr MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r. w zakresie numeru i wartości faktury eksportowej został złożony dopiero w piśmie z 8.03.2022 r. a zatem 8 miesięcy po zwolnieniu towarów do procedury dopuszczenia do obrotu, w sytuacji gdy towar nie pozostawał już pod dozorem celnym i organy celne nie miały możliwości zweryfikowania danych zawartych w przyjętym zgłoszeniu celnym.

Dyrektor IAS zwrócił uwagę, iż opisana wyżej instytucja zmiany treści zgłoszenia celnego, dotyczyć powinna jedynie sytuacji, gdy w ten sposób przywrócona zostanie obiektywna niezgodność pomiędzy treścią zgłoszenia a rzeczywistością istniejącą w chwili dokonywania zgłoszenia. Chodzi więc o rozbieżności, które powstały w chwili dokonania zgłoszenia, a nie jakiekolwiek zmiany faktyczne lub prawne, które powstały po jego przyjęciu. Tym samym okoliczności powstałe po wywozie towaru nie mogą stanowić podstawy do dokonania sprostowania zgłoszenia celnego wywozowego.

Jest okolicznością niesporną, że dokonując zgłoszenia celnego Przedstawiciel Spółki wskazał w polu 31 zgłoszenia celnego wywozowego nr MRN 21PL445010E1518966 z dnia 13.07.2021 r., iż przedmiotem wywozu są fajki wodne z akcesoriami. W zgłoszeniu celnym wywozowym zadeklarowano warunki dostawy: DAP L., wartość towaru na kwotę 7626,00 EUR na podstawie faktury nr ZK 33/H/06/2021 z dnia 17.06.2021 r., wartość statystyczną towaru objętego poz. 1 ww. zgłoszenia celnego wywozowego w wysokości 34233,00 PLN. W zgłoszeniu celnym wskazano, iż towar znajdował się w 1 opakowaniu oraz podano masę netto towaru 95,300 kg. Przed zwolnieniem towaru ani po stronie organu celnego, ani zgłaszającego, nie ujawniły się wątpliwości co do ilości oraz wartości importowanego towaru. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury w dniu 13.07.2021 r.

W piśmie z dnia 8.03.2022 r. Przedstawiciel Strony złożył wniosek o korektę zgłoszenia celnego MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r. w części dotyczącej numeru faktury, wartości towaru oraz wartości statystycznej. Do wniosku została załączona faktura FS 18/H/07/2021 z dnia 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR. Zdaniem organu odwoławczego faktura ta nie może stanowić podstawy do sprostowania zgłoszenia celnego z uwagi na rozbieżności nie tylko w zakresie wartości, ale również rodzaju i ilości towaru.

W ocenie organu II instancji z porównania obu faktur (tj. faktury dołączonej do zgorzenia celnego i do wniosku o jego korektę) wynika, iż między fakturą nr ZK 33/H/06/2021 z dnia 17.06.2021 r., na podstawie której dokonano zgłoszenia celnego wywozowego a załączoną do wniosku o sprostowanie zgłoszenia celnego fakturą nr FS 18/H/07/2021 z dnia 9.07.2021 r. występują znaczne różnice zarówno w zakresie asortymentu towarowego, jak również ilości oraz cen jednostkowych towarów, co dodatkowo przemawia za odmową sprostowania ww. zgłoszenia celnego wywozowego. Faktura nr FS 18/H/07/2021 z dnia 9.07.2021 r. zawiera 9 pozycji towarowych więcej niż faktura nr ZK 33/H/06/2021 stanowiąca podstawę do dokonania zgłoszenia celnego wywozowego. Zgodnie z art. 173 ust. 1 zdanie drugie UKC zabronione jest takie sprostowanie, które spowodowałoby, że zgłoszenie dotyczyłoby towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie.

Jak podkreślił organ odwoławczy przepisy prawa celnego umożliwiają sprawdzenie w drodze rewizji celnej także ilości i wartości sprowadzonego towaru - przed jego zwolnieniem spod dozoru celnego i rzeczą importera, zmierzającego doprowadzić do zmiany zgłoszenia celnego w zakresie ilości i wartości towaru uwidocznionej w deklaracji było zwrócenie się do organu celnego o przeprowadzenie w tym zakresie rewizji celnej w trybie art. 134 UKC. Z akt sprawy wynika, że Spółka nie skorzystała z takiego prawa i nie złożyła wniosku w trybie art. 134 UKC - jeszcze przed zwolnieniem towaru.

Dyrektor IAS podkreślił, że jeżeli wniosek importera/zgłaszającego dot. sprostowania zgłoszenia celnego w zakresie zmiany pola 22, pola 44 oraz pola 46, z uwagi na wystawienie faktur, które skutkują zmianą nie tylko wartości faktury pierwotnej, ale również zmianą rodzaju, ilości oraz cen jednostkowych towarów - brak jest podstaw do sprostowania zgłoszenia celnego.

Zgłoszenie celne oznacza czynność przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mogą mieć zastosowanie (art. 5 pkt 12 UKC). Zgłaszający deklaruje w nim zgodnie ze swoją wiedzą, rodzaj towaru, jego ilość, oraz wartość (art. 23 ust. 1 Prawa celnego). W przedmiotowej sprawie zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji, w związku z tym dane zawarte w zgłoszeniu celnym stanowiły podstawę do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą towary zostały objęte, (art. 191 ust. 2 UKC).

W polu 46 zgłoszenia celnego wywozowego należy podać przybliżoną wartość teoretyczną towarów w chwili i w miejscu, w których opuszczają one terytorium państwa członkowskiego. Przedłożenie przez Stronę faktury o innej wartości, dotyczącą różnej ilości i rodzaju towarów, nie stanowi podstawy do dokonania sprostowania zgłoszenia celnego wywozowego.

Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż faktura jest podstawowym dokumentem handlowym, na podstawie którego określa się wartość towaru i nie można uznać za dopuszczalną praktykę wielokrotnego wystawiania faktur mających dokumentować tę sama transakcję. Jeżeli po wystawieniu faktury pierwotnej zaszły zmiany dotyczące jakichkolwiek elementów tej faktury i sprzedawca wystawił nową fakturę, to powinien dokonać odpowiedniej korekty faktury pierwotnej. Jeżeli wystawił nową fakturę - jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie - to jednocześnie w wyraźny sposób powinien anulować fakturę pierwotną, precyzując przyczyny dokonanych zmian. Nie mogą w tej sytuacji pozostawać w obiegu dwie oryginale faktury związane z tą samą transakcją o odmiennej treści.

Wobec powyższego wystawienie dwóch faktur pochodzących od tego samego zbywcy towaru o różnej treści nie może stanowić w żadnym przypadku podstawy do ponownego określenia wartości wywożonego towaru.

Jednocześnie Dyrektor IAS stwierdził, że przedłożona przez Stronę kserokopia potwierdzenia realizacji transakcji z dnia 30.06.2021 r. nie stanowi dowodu potwierdzającego wywóz innego towaru z obszaru celnego Unii Europejskiej. Dokumenty płatnicze potwierdzają bowiem jedynie dokonanie operacji finansowej co nie jest równoznaczne z wyprowadzeniem towaru poza obszar celny Unii Europejskiej.

Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, iż w przedłożonych przez Stronę dokumentach: Import Entry Acceptance Advice z 2.08.2021 r. oraz Trader Imput Plain Paper C88 z 2.08.2021 r. została wskazana wartość towaru w wysokości 7626,00 EUR, a zatem w kwocie zgodnej z fakturą nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r., na podstawie której dokonano zgłoszenia celnego wywozowego. Dokumenty te zostały sporządzone już po wystawieniu faktury nr FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, o której przyjęcie wnioskuje Strona, a mimo to wykazują one wartość towaru zgodną z kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym wywozowym.

Dodatkowo organ wskazał, iż przewidziana w art. 173 ust. 3 UKC możliwość sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru jest wyjątkiem od reguły określonej w art. 173 ust. 2 UKC. Przepis art. 173 ust. 2 UKC przewiduje bowiem, iż sprostowanie zgłoszenia celnego nie jest możliwe po tym jak organy celne a) poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów, b) stwierdziły nieprawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu celnym, c) zwolniły towary. Zatem jako wyjątek od reguły musi być interpretowany ściśle.

Prawodawca wspólnotowy w art. 173 ust. 3 UKC przewiduje bowiem, iż na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną.

W ocenie organu II instancji Strona nie wykazała, by sprostowanie wymienionych we wniosku z 8.03.2022 r. danych stanowiło element niezbędny do spełnienia obowiązków wynikających daną procedurą celną. Jak wynika z akt sprawy Przedstawiciel Spółki wskazał w polu 31 zgłoszenia celnego wywozowego nr MRN 21PL445010E1518966 z 13.07.2021 r., iż przedmiotem wywozu są fajki wodne z akcesoriami. W zgłoszeniu celnym wywozowym zadeklarowano warunki dostawy: DAP L., wartość towaru na kwotę 7626,00 EUR na podstawie faktury nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r., wartość statystyczną towaru objętego poz. 1 ww. zgłoszenia celnego wywozowego w wysokości 34233,00 PLN. W zgłoszeniu celnym wskazano, iż towar znajdował się w 1 opakowaniu oraz podano masę netto towaru 95,300 kg. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury w dniu 13.07.2021 r. Zatem cel wynikający z zastosowania procedury wywozu został spełniony a towar opuścił obszar Unii Europejskiej. Z uwagi na fakt, iż obowiązki wynikające z objęcia towarów procedurą wywozu zostały spełnione brak jest podstaw do sprostowania zgłoszenia celnego w trybie art. 173 ust. 3 UKC.

Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż stosownie do zapisów art. 173 ust. 1 UKC sprostowanie zgłoszenia celnego nie może powodować, że zgłoszenie celne będzie dotyczyć towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie.

Jak wykazano wyżej między fakturą nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r., na podstawie której dokonano zgłoszenia celnego wywozowego a załączoną do wniosku o sprostowanie zgłoszenia celnego fakturą nr FS 18/H/07/2021 z 9.07.2021 r. występują znaczne różnice zarówno w zakresie asortymentu towarowego jak również ilości oraz cen jednostkowych towarów, co dodatkowo przemawia za odmową sprostowania ww. zgłoszenia celnego wywozowego.

Wskazana regulacja art. 173 UKC jednoznacznie stanowi, iż sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru można dokonać za zgodą organu na wniosek podmiotu. Podmiot ten stosownie do art. 22 ust. 1 UKC składając wniosek o wydanie decyzji dotyczącej stosowania przepisów prawa celnego zobowiązany jest dostarczyć wszelkich informacji wymaganych przez właściwe organy celne niezbędnych do wydania tej decyzji.

Osobami uczestniczącymi w operacjach wymiany towarowej są m.in eksporterzy/importerzy bądź osoby korzystające z procedur celnych. Osoby uczestniczące w operacjach wymiany towarowej zobowiązane są do dostarczania informacji, dokumentów oraz udzielania wszelkiej niezbędnej pomocy. Art. 15 ust. 2 UKC stanowi natomiast, iż osoba składająca zgłoszenie celne jest odpowiedzialna za prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentów załączonych do zgłoszenia. W przedmiotowej sprawie odwołująca się Spółka nie wykazała, by w ww. zgłoszeniu celnym wywozowym została zadeklarowana nieprawidłowa wartość towaru.

W ocenie Dyrektora IAS organ I instancji zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 o.p.) oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 o.p.). W przeprowadzonym postępowaniu podjął również wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia i stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.

Skargę na powyższą decyzję wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzucając, że zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa oraz została wydana z naruszeniem prawa materialnego, jak również przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik spraw, a mianowicie:

a) art. 173 ust. 3 UKC - poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji niewyrażenie zgody przez organ na sprostowanie zgłoszenia celnego przez Skarżącą, pomimo występujących w przedmiotowej sprawie okoliczności przemawiających za jego sprostowaniem;

b) art. 122 w zw. z art. 187 o.p. w zw. z art. 73 Prawa celnego - polegające na błędnym rozpatrzeniu materiału dowodowego, a w konsekwencji uznaniu, że po stronie Skarżącej nie zachodziły okoliczności stanowiące podstawę do dokonania sprostowania zgłoszenia celnego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Zdaniem Skarżącej w sprawie zachodziły przesłanki do wyrażenia zgody przez organ na dokonanie sprostowania zgłoszenia celnego, gdyż w chwili dokonania zgłoszenia powstały rozbieżności. Świadczy o tym fakt, że w dniu 09.07.2021 r. Skarżąca po zorientowaniu się, że faktura nr ZK 33/H/06/2021 przekazana firmie dokonującej zgłoszenia celnego jest błędna, przesłała natychmiast poprawną fakturę nr FS 18/H/07/2021 na właściwą kwotę tj. kwotę 6.888,94 EUR. Dokonując zgłoszenia nie uwzględniła jednak tej rozbieżności, opierając swoje zgłoszenie celne na niewłaściwej fakturze. Zgłoszenia celnego dokonano w dniu 13.07.2021 r., wobec czego ww. rozbieżność powstała najpóźniej w chwili dokonania zgłoszenia celnego, a nie po jego przyjęciu. W związku z takim stanem rzeczy, zdaniem Skarżącej spełniła ona przesłanki sprostowania zgłoszenia celnego na podstawie art. 173 ust. 3 UKS.

Ponadto Spółka wskazała, że okoliczność w postaci uwzględnienia błędnej faktury w zgłoszeniu celnym powstała przed wywozem towaru, co stanowiło kolejną przesłankę do dokonania sprostowania zgłoszenia celnego w trybie art. 173 ust. 3 UKS. Jednocześnie odmowa sprostowania zgłoszenia spowodowała, że w obrocie prawnym znalazła się rozbieżna dokumentacja celna, która wywołuje negatywne skutki dla Skarżącej, przede wszystkim w dokumentacji podatkowej, rachunkowej.

W dalszej kolejności, Skarżąca stwierdziła, że jednoznacznie wykazała, że w zgłoszeniu celnym wystąpiły nieprawidłowości. W tym zakresie przedstawiła wszelkie dokumenty, o których przedłożenie wzywał organ I instancji. Ponadto przedstawiła dowody finansowo-księgowe potwierdzające przebieg transakcji i wyjaśniające okoliczności zaistniałej nieprawidłowości. Zdaniem Spółki z dokumentów tych jednoznacznie można było wywieść, że faktyczna wartość towaru wynosiła 6.888,94 EUR, gdyż taka kwota rzeczywiście wpłynęła na rachunek bankowy Skarżącej od kontrahenta, który ten towar zamówił. Skarżąca nie miała innej możliwości wykazania przesłanek sprostowania zgłoszenia w trybie art. 173 ust. 3 UKC niż przekazanie organowi ww. dokumentów. Skarżąca nie mogła również przedłożyć dokumentu przetworzonego przez organ państwa trzeciego wraz z jego urzędowym tłumaczeniem, gdyż byłoby to niezasadne, z uwagi na fakt, że podmiot trzeci nie był uprawniony do zmiany zgłoszenia i zmiany deklaracji zakresu rzeczowego oraz wartości celnej eksportowanego towaru, co zostało podniesione niejednokrotnie w postępowaniu wyjaśniającym. Natomiast organ rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wyciągnął błędne wnioski, skutkujące brakiem dostrzeżenia, że w sprawie zachodzą okoliczności pozwalające na zmiany w treści zgłoszenia celnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazania wymaga, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a."), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 kpa lub innych przepisach.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora IAS z 8 września 2023 r. utrzymująca decyzję organu I instancji wydaną w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego z 13 lipca 2021 r.

Przepisy unijnego kodeksu celnego przewidują oczywiście w określonych przypadkach możliwości korekty zgłoszenia celnego. Zgodnie bowiem z art. 173 UKC, zgłaszający, na wniosek, za zgodą organu celnego może po przyjęciu zgłoszenia celnego sprostować jedną lub kilka jego danych. Sprostowanie nie może powodować, że zgłoszenie celne będzie dotyczyć towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie (ust. 1). Sprostowanie nie jest możliwe, jeżeli wnioskowano o nie po tym, jak organy celne:

a) poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów;

b) stwierdziły nieprawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu celnym;

c) zwolniły towar (ust. 2).

Na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną (ust. 3).

Wskazane regulacje nie nastręczają żadnych wątpliwości co do tego, że sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru jest co do zasady niedopuszczalne, a jedyny wyjątek od tej zasady został przewidziany w art. 173 ust. 3 UKC.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie przyłącza się do wykładni powyższego przepisu, jakiej dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniach do wyroków z dnia 19 lipca 2023 r. o sygn. akt I GSK 1885/19 i I GSK 1886/19, zgodnie z którą, wyrażenie zgody przez organ celny na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru uwarunkowane jest stwierdzeniem przesłanki: "umożliwi to zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną". Sąd kasacyjny słusznie zauważył przy tym, że istota tego rodzaju sprawy sprowadza się do prawidłowego określenia jej granic, tj. przedmiotem sprawy jest odmowa wyrażenia zgody na sprostowanie zgłoszenia celnego przez zgłaszającego, a nie odmowa sprostowania zgłoszenia celnego przez organ celny.

Z kolei zauważenia wymaga, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 8 czerwca 2023 r., w sprawie C-640/21 wskazał, że unijny kodeks celny opiera się na systemie zgłoszeniowym w celu ograniczenia w jak największym stopniu formalności celnych i kontroli celnych, zapobiegając jednocześnie nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom mogącym przynieść szkodę budżetowi Unii. To ze względu na znaczenie, jakie dla prawidłowego funkcjonowania unii celnej mają owe uprzednie zgłoszenia, unijny kodeks celny w art. 15 nakłada na zgłaszających obowiązek dostarczenia prawidłowych i kompletnych informacji. Obowiązek ten jest powiązany z zasadą nieodwołalności zgłoszenia celnego z chwilą jego przyjęcia, od której wyjątki zostały ściśle określone w regulacji unijnej w tej dziedzinie. O ile ta zasada nieodwołalności została złagodzona pod rządami unijnego kodeksu celnego poprzez przewidzianą w art. 173 tego kodeksu możliwość sprostowania zgłoszenia celnego, o tyle możliwość ta stanowi wyjątek od tej zasady, który należy interpretować ściśle.

Zasadą jest bowiem, że sprostowanie nie jest możliwe, jeżeli wnioskowano o nie po tym, jak organy celne zwolniły towary. A w niniejszej sprawie – oczywiste jest, że towar w postaci fajek wodnych z akcesoriami został zwolniony.

Wymaga podkreślenia, że instytucja sprostowania zgłoszenia celnego w zasadzie odpowiada instytucji sprostowania zgłoszenia celnego, która już funkcjonowała pod rządami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r., s. 1 ze zm.) – dalej jako "WKC".

Wprawdzie, instytucja sprostowania przewidziana w UKC, w odróżnieniu od przepisu obowiązującego pod rządami WKC, przewiduje obecnie możliwość sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, obwarowując to przede wszystkim terminem na złożenie takiego wniosku, jednak charakter i istota tej instytucji pozostaje niezmienna. W piśmiennictwie, na gruncie art. 65 WKC wskazywano, że charakter dozwolonych zmian na podstawie tego przepisu winien się ograniczyć do stosunkowo prostych czynności o charakterze doprecyzowującym określone dane i informacje zawarte w zgłoszeniu celnym (zob. W. Morawski [red.], M. Krzewiński, K. Lasiński-Sulecki, R. Mateńka, A. Milczarczyk, R. Rosiak, T. Rudyk, C. Sowiński, M. Śpiewak, Wspólnotowy kodeks celny, LEX 2007, Lex nr 38280). Nie ulega wątpliwości, że w ramach instytucji sprostowania nie dokonuje się weryfikacji/kontroli zgłoszenia celnego. Jeżeli zaś zgłoszenie celne zawiera pewne oczywiste błędy, czy też nieścisłości, zgłaszający ma możliwość dokonania jego korekty, sprecyzowania i nadania mu brzmienia, jakiego w gruncie rzeczy oczekiwał, a na skutek niedopatrzenia w jego treści ujawniły się oczywiste niedokładności. O doprecyzowującym charakterze instytucji sprostowania zgłoszenia celnego świadczy to, że nie może ono powodować, że zgłoszenie celne będzie dotyczyć towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie zgłoszenie.

Art. 173 UKC ust. 1 i ust. 2 tego artykułu zawiera treść zasadniczo odpowiadającą treści art. 65 WKC. Natomiast ust. 3 zawiera normę nową, zgodnie z którą "na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego, po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną".

Sąd zwraca zatem uwagę, że ma on zastosowanie wówczas, gdy zgłaszający chce złożyć "korektę" zgłoszenia celem "dopełnienia obowiązków". Zauważyć przy tym należy, że sformułowanie "można wyrazić zgodę" oznacza, że zależy to od uznania przez organ celno-skarbowy, że wystąpiły przesłanki do zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

Co istotne, w przywołanym powyżej wyroku w sprawie C-640/21 Trybunał zauważył, że dokonywanie owej ścisłej wykładni odzwierciedla wolę prawodawcy. "Jak wynika bowiem z porównania art. 173 ust. 3 unijnego kodeksu celnego w postaci, w jakiej został on przyjęty przez tego prawodawcę, z tekstem zaproponowanym w tym względzie przez Komisję w art. 149 wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijny kodeks celny [COM(2012) 64 final], prawodawca ten dodał do owego art. 173 przesłankę, przypomnianą w pkt 40 niniejszego wyroku, zgodnie z którą o takie sprostowanie można wystąpić po zwolnieniu towarów jedynie w celu umożliwienia wnioskodawcy wywiązania się z obowiązków dotyczących objęcia towarów daną procedurą celną, wyrażając w ten sposób swoją wolę ograniczenia możliwości sprostowania zgłoszeń celnych" (nb. 44). Przytoczony wyrok TSUE dotyczył wprawdzie możliwości sprostowania dotyczącego towarów odpowiadających ilości nadwyżkowej w stosunku do ilości wskazanej w pierwotnym zgłoszeniu celnym (a zatem innego stanu niż ma to miejsce w tej sprawie), niemniej należy podkreślić istotne wskazanie Trybunału w przedmiocie dokonywania ścisłej wykładni art. 173 ust. 3 UKC.

W rozpoznawanej sprawie słusznie organy wskazały, że nie został spełniony warunek przewidziany w art. 173 ust. 3 UKC.

Zasadniczym powodem, który uniemożliwiał zastosowanie w sprawie art. 173 ust. 3 UKC jest okoliczność, że określonym w tym przepisie celem dopuszczalnego sprostowania jest umożliwienie "spełnienia obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną". Zatem wykładając ściśle - przepis ten może mieć zastosowanie w sytuacji, gdy składana korekta (sprostowanie) uprzednio dokonanego zgłoszenia służy realizacji (wypełnieniu) obowiązków ciążących na zgłaszającym. Nie chodzi w tym wypadku o wypełnienie innych obowiązków, np. podatkowych, ale o wypełnienie obowiązków wynikających z uregulowań z prawa celnego.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o sprostowanie zgłoszenia celnego w zakresie zmiany wartości towaru, numeru faktury i wartości statystycznej po zwolnieniu towaru do procedury wywozu i braku rewizji celnej towaru przez organ celno-skarbowy.

Należy zatem wyjaśnić, że towary unijne zgłoszone do wywozu podlegają dozorowi celnemu od chwili przyjęcia zgłoszenia, do czasu wyprowadzenia ich z obszaru celnego Unii, zrzeczenia na rzecz skarbu państwa lub ich zniszczenia lub do czasu unieważnienia zgłoszenia celnego (art. 158 ust. 3 UKC).

Zgodnie z art. 267 ust. 1 i ust. 2 UKC towary, które mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii podlegają dozorowi celnemu i mogą zostać poddane kontrolom celnym. W stosownych przypadkach organy celne mogą wyznaczyć obowiązującą trasę oraz obowiązujący termin, w którym towary mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii.

Towary, które mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii, przedstawia organom celnym jedna z następujących osób:

a) osoba wyprowadzająca towary poza obszar celny Unii;

b) osoba, w której imieniu lub na której rzecz działa osoba wyprowadzająca towary poza obszar celny Unii;

c) osoba, która przejmuje odpowiedzialność za przewóz towarów przed ich wyprowadzeniem poza obszar celny Unii.

Stosownie do art. 267 ust 3 lit. e) UKC towary, które mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii podlegają odpowiednio zakazom i ograniczeniom - w tym kontrolom, które skierowane są przeciwko prekursorom narkotyków, towarom naruszających pewne prawa własności intelektualnej oraz gotówce - uzasadnionym m. in. względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin, ochrony środowiska, (...). Natomiast art. 267 ust. 4 UKC stanowi, iż zwolnienie do wyprowadzenia udzielane jest przez organy celne, pod warunkiem że dane towary zostaną wyprowadzone poza obszar celny Unii w tym samym stanie, w jakim znajdowały się w momencie: a) przyjęcia zgłoszenia celnego lub zgłoszenia do powrotnego wywozu; lub b) złożenia wywozowej deklaracji skróconej.

Zgodnie z art. 188 UKC, organ celny w celu zweryfikowania prawidłowości danych zawartych w przyjętym zgłoszeniu celnym mógł dokonać kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów, jak również zażądać od zgłaszającego dostarczenia innych dokumentów. Mógł przeprowadzić rewizje celną towaru, dokonać poboru próbek w celu przeprowadzenia ich analizy lub dokładniejszej rewizji towarów. Wówczas kontrola zgłoszenia celnego i załączonych dokumentów, a także sprowadzonego towaru leży w gestii organów celnych. Powyższy przepis wskazuje, że organy celne mogą w tym czasie, ale nie mają obowiązku, przeprowadzić każdorazowo rewizję celną towaru.

W rozpoznawanej sprawie organ nie skorzystał z powyższego uprawnienia i zgłoszenie celne przyjął bez dokonania jego weryfikacji.

Jednocześnie zarówno zgłaszający, jak również sam eksporter nie podjął żadnych czynności w celu zweryfikowania stanu towaru w dniu zgłoszenia do procedury wywozu. Z uwagi na to, że organ celny po przyjęciu zgłoszenia celnego nie przeprowadził jego weryfikacji, podstawą do zastosowania przepisów regulujących procedurę, którą został objęty przedmiotowy towar stanowiły dane zawarte w tym zgłoszeniu - art. 191 ust. 2 UKC.

Jak wynika z akt sprawy w zgłoszeniu celnym wywozowym zadeklarowano wartość towaru na kwotę 7626,00 EUR na podstawie faktury nr ZK 33/H/06/2021 z 17.06.2021 r., wartość statystyczną towaru objętego poz. 1 ww. zgłoszenia celnego wywozowego w wysokości 34233,00 PLN. W zgłoszeniu celnym wskazano, iż towar znajdował się w 1 opakowaniu oraz podano masę netto towaru 95,300 kg. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury w dniu 13.07.2021 r. Zatem cel wynikający z zastosowania procedury wywozu został spełniony a towar opuścił obszar Unii Europejskiej.

W konsekwencji należało stwierdzić, że skoro obowiązki wynikające z objęcia towarów procedurą wywozu zostały spełnione to brak było podstaw do sprostowania zgłoszenia celnego w trybie art. 173 ust. 3 UKC. Natomiast przedstawiona przez Stronę dokumentacja nie mogła stanowić dla organu podstawy do sprostowania zgłoszenia celnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że we wniosku o korektę zgłoszenia celnego Spółka wniosła o sprostowanie w zakresie dotyczącym numeru faktury, wartości towaru oraz wartości statystycznej. Jednakże załączona do wniosku faktura nr FS 18/H/07/2021 z dnia 09.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR nie może stanowić podstawy do sprostowania zgłoszenia celnego. Z porównania faktury dołączonej do wniosku i do zgłoszenia celnego wynika bowiem, że zachodzą między nimi rozbieżności nie tylko w zakresie wartości, ale również rodzaju i ilości towaru. Natomiast zgodnie z art. 173 ust. 1 zdanie drugie UKC zabronione jest takie sprostowanie, które spowodowałoby, że zgłoszenie dotyczyłoby towarów innych niż te, których dotyczyło pierwotnie.

Podsumowując skoro wniosek Skarżącej (zgłaszający) dotyczy sprostowania zgłoszenia celnego w zakresie zmiany pola 22 (woluta i ogólna wartość faktury), pola 44 (dodatkowe informacje/załączone dokumenty/świadectwa i pozwolenia) oraz pola 46 (wartość statystyczna), z uwagi na wystawienie faktury, która skutkuje zmianą nie tylko wartości faktury pierwotnej, ale również zmianą rodzaju, ilości oraz cen jednostkowych towarów, to brak jest podstaw do sprostowania zgłoszenia celnego.

Ponadto również przedłożona przez Stronę kserokopia potwierdzenia realizacji transakcji z dnia 30.06.2021 r. nie stanowi dowodu potwierdzającego wywóz innego towaru z obszaru celnego Unii Europejskiej. Dokumenty płatnicze potwierdzają bowiem jedynie dokonanie operacji finansowej, co nie jest równoznaczne z wyprowadzeniem towaru poza obszar celny Unii Europejskiej (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2020 r. sygn. akt I GSK 207/20). Jednocześnie zauważenia wymaga, że w przedłożonych przez Skarżącą dokumentach tj. Import Entry Acceptance Advice z dnia 02.08.2021 r. oraz Trader Imput Plain Paper C88 z dnia 02.08.2021 r. została wskazana wartość towaru w wysokości 7626,00 EUR , a zatem w kwocie zgodnej z fakturą nr ZK 33/H/06/2021 z dnia 17.06.2021 r., na podstawie której dokonano zgłoszenia celnego wywozowego. Dokumenty te zostały sporządzone już po wystawieniu faktury nr FS 18/H/07/2021 z dnia 09.07.2021 r. na kwotę 6888,94 EUR, o której przyjęcie wnioskuje Strona, a mimo to wykazują one wartość towaru zgodną z kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym wywozowym. Powyższe dodatkowo potwierdza słuszność stanowiska organu o braku zaistnienia podstaw do sprostowania zgłoszenia celnego.

Zdaniem Sądu należy zaakcentować jeszcze jedną kwestię, a mianowicie art. 173 ust. 3 UKC przewiduje, że "można" wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego – pod pewnymi warunkami. Jest to więc uznaniowa decyzja organów celnych. Innymi słowy – nawet w przypadku spełnienia się warunków umożliwiających sprostowanie zgłoszenia celnego – nie przesądza to jeszcze, że podjęta zostanie decyzja uwzględniająca wniosek strony w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, zarzut naruszenia art. 173 ust. 3 UKC polegający na jego niezastosowaniu należało uznać za nieuzasadniony.

Biorąc pod uwagę brzmienie ww. przepisu ponownie podkreślić należy, że skoro Skarżąca spełniła – w tej sprawie – obowiązki wynikające z objęcia towarów wywozową procedurą celną to nie ciążą na niej już takie obowiązki, a w konsekwencji wykluczona zastała możliwość sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów przez organy celne.

Z kolei zauważenia również wymaga, że stosownie do art. 15 ust. 2 UKC to na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących towaru. Dane zawarte w zgłoszeniu celnym, przyjętym przez organ celny po jego weryfikacji lub bez jej przeprowadzenia, są co do zasady wiążące, a skutki nieprawidłowego zadeklarowania tych danych obciążają zgłaszającego. Zgłoszenie celne, którego sprostowania domagała się Skarżąca, zostało złożone – jak zostało wskazane wyżej - przez przedstawiciela celnego. Stosownie zaś do art. 76 Prawa celnego czynności dokonane przez przedstawiciela celnego w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła. Tym samym czynności dokonane w tej sprawie przez Przedstawiciela Strony wywołały skutki prawne bezpośrednio dla Skarżącej, która udzieliła mu upoważnienia.

Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, nie miało także miejsca mogące mieć wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania – art. 122 w zw. z art. 187 o.p. w związku z art. 73 Prawa celnego. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia, a ocena materiału dowodowego przez organ nie wykraczała poza granice swobodnej oceny. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 210 § 1 pkt 6 o.p. Organ przedstawił ustalenia faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym wskazał, z jakich względów uznał żądanie Skarżącej o dokonanie sprostowania zgłoszenia celnego za nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.