Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 207/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 6 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Centrum "[...]" sp. z o.o. w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia przyłącza energetycznego do stanu poprzedniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 207/23

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 stycznia 2023 roku, nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego( dalej jako organ odwoławczy) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postepowania administracyjnego( Dz.U z 2022 roku, poz. 2000 dalej jako kpa), po rozpatrzeniu odwołania Centrum Konferencyjno – Bankietowego ,, [...] ‘’ sp. z oo ( dalej jako skarżąca) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w G. ( dalej jako organ pierwszej instancji lub PINB w G.), nr [...] z dnia 2 września 2022 roku, nakazującej skarżącej doprowadzenie, w terminie 90 dni licząc od daty uprawomocnienia się decyzji, przyłącza energetycznego do działki o nr ew. [...] przebiegającego po terenie działek o nr ew. [...]– [...] w O. gm. P. do stanu poprzedniego tj. do stanu zgodnego z przebiegiem wskazanym na mapie inwentaryzacji sieci energetycznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 listopada 2011 roku – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.

W dniu 10 maja 2016 roku do PINB w G. wpłynął wniosek [...] SA o zbadanie sprawy dotyczącej budynków skarżącej w związku z samowolną przebudową przez użytkownika nieruchomości, przyłącza o napięciu 0,4 KV.

W związku z powyższym PINB przeprowadził w dniu 24 maja 2016 roku czynności kontrolne, w trakcie których stwierdzono, że do działki o nr ew. [...] w O. poprowadzone jest przyłącze energetyczne napowietrzne od słupa zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] po działkach nr [...], [...] i [...] w O.. Przyłącze napowietrzne zamocowane jest na słupie znajdującym się na działce o nr ew. [...] i [...] opierając się o dach kryty gontem bitumicznym, budynku centrum konferencyjno – bankietowego i dochodzi do słupa na działce o nr ew. [...].

Powyższe ustalenia stały się podstawą do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przyłącza o napięciu 0,4 Kv do działki o nr ew. [...] po terenie działek [...]-[...] w O. gmina P.. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że omawiane przyłącze w okresie od 29 września 2011 do 31 lipca 2013 roku były zamocowane na słupach znajdujących się na działkach [...] oraz [...]. Ponadto ustalono, że na mapie inwentaryzacyjnej z dnia 21 listopada 2014 roku nie jest uwidoczniony słup podtrzymujący omawiane przyłącze na działce nr [...]. Wobec powyższego stwierdzono, że likwidacja słupa na działce nr [...] nastąpiła pomiędzy 31 lipca 2013 roku, a 20 listopada 2014 roku.

Wobec powyższego organ nadzoru budowalnego w dniu 17 października 2016 roku wydał postanowienie nr [...], którym nałożył na skarżącą obowiązek sporządzenia ekspertyzy stanu technicznego przyłącza energetycznego do działki nr [...] przebiegającego po terenie działek nr [...] i [...] w O.. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 roku, nr [...]. Z uwagi na fakt, że zobowiązana spółka nie wywiązała się z nałożonego obowiązku, ekspertyza została wykonana w trybie wykonania zastępczego.

Po analizie ekspertyzy technicznej PINB w G. decyzją z dnia 7 listopada 2019 roku, nr [...] nakazał skarżącej spółce usunięcie w wyznaczonym terminie, stwierdzonych nieprawidłowości, przy istniejącym przyłączu energetycznym do działki nr ew. [...] przebiegającym po terenie działek nr [...], przez wykonanie określonych w sentencji decyzji robót.

Mazowiecki WINB decyzją z dnia 5 lutego 2020 roku utrzymał w mocy w/w rozstrzygniecie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2020 roku , syg. akt VIII SA/Wa 252/20 oddalił skargę.

W dniu 8 lutego 2021 roku do organu powiatowego wpłynął wniosek skarżącej spółki o przedłużenie terminu na złożenie dokumentów potwierdzających wykonanie robót określonych w sentencji decyzji nr [...].

Następnie PINB w G. decyzją nr [...] z dnia 15 lutego 2021 roku odmówił zmiany swojej decyzji nr [...]. Organ odwoławczy decyzją nr [...] z dnia 15 kwietnia 2021 roku uchylił decyzję wyżej powołaną i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji, stwierdzając brak właściwości PINB w G. do rozpoznania wniosku. Następnie Mazowiecki WINB decyzją nr [...] roku z dnia 9 sierpnia odmówił zmiany decyzji nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 października 2021 utrzymał w mocy decyzję organu wojewódzkiego.

WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2022 roku, VII SA/Wa 15/22 oddalił skargę na decyzję organu centralnego.

W trakcie przeprowadzonych w dniu 11 sierpnia 2022 roku oględzin, przedstawiciele organu powiatowego nie potwierdzili wykonania obowiązków nakazanych decyzją PINB w G. nr [...].

Decyzją nr [...] z dnia 2 września 2022 roku PINB w G. nakazał skarżącej spółce doprowadzenie w terminie 90 dni licząc od daty uprawomocnienia się decyzji, przyłącza energetycznego do działki nr [...] w O. gmina P. do stanu poprzedniego, tj. do stanu zgodnego z przebiegiem wskazanym na mapie inwentaryzacji sieci energetycznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 grudnia 2011 roku.

Odwołanie złożyła Centrum Konferencyjno – Bankietowe ,, [...] ‘’ sp. z oo.

Organ odwoławczy ustalił i zważył co następuje:

Organ wskazywał, że organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji wydał w dniu 7 listopada 2019 roku, decyzję nr [...] na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – prawo budowlane( Dz.U z 2021 roku, poz. 2351 ze zm. dalej jako pb), na mocy której nakazał skarżącej spółce usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przy istniejącym przyłączu energetycznym do działki [...]. W sytuacji niewykonania obowiązku określonego w decyzji, w wyznaczonym terminie, organ powiatowy zobowiązany był do wydania decyzji wynikającej z art. 51 ust.3 pkt 2 pb. Zgodnie z przywołanym przepisem po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku i wydaje decyzję:

-1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo,

- 2) w przypadku niewykonania obowiązku -nakazującą zaniechania dalszych robót budowalnych, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu budowalnego do stanu poprzedniego.

W ocenie organu fakt niewykonania nałożonych obowiązków jest bezsporny. W takim przypadku jedyną możliwością jedyną możliwością było doprowadzenie do stanu poprzedniego na gruncie, tzn. istniejącego przed wykonaniem spornych robót budowlanych. Stan ten odzwierciedla mapa inwentaryzacji sieci energetycznej przyjęta do zasobu w dniu 29 grudnia 2011 roku.

W ocenie organu nie zaistniały podstawy do wydania orzeczenia o rozbiórce przyłącza. Skoro inwestor dokonał bezprawnej przebudowy przyłącza, to winien dokonać odtworzenia stanu sprzed przebudowy.

Organ odwoławczy wskazał, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust.3 pkt 2 pb nie określa terminu wykonania obowiązków, stąd należało w tej części uchylić zaskarżoną decyzję.

Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła skarżąca spółka.

Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie:

- przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj.

- art. 7, art. 8, art. 11 kpa w związku z art. 51 ust. 3 pkt pb poprzez brak wyczerpującego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i wydania zaskarżonej decyzji, podczas gdy skarżąca w żadnym zakresie nie korzysta z ww. przyłącza i jest ono zbędne do prowadzenia działalności gospodarczej skarżącej, co winno skutkować zastosowanie normy art. 138 § 1 pkt 2 bądź § 2 kpa,

- art. 7, art. 77 w związku z art. 138 § 2 kpa poprzez zaniechanie obowiązku ustalenia stanu faktycznego sprawy , koniecznego do jego prawidłowego rozstrzygnięcia oraz zaniechanie oceny, czy organ podjął wszelkie niezbędne czynności do jej dokładnego wyjaśnienia, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego zastosowania normy prawa materialnego, tj. art. 52 ust.3 pkt pb, a tym samym utrzymaniu w mocy decyzji podlegającej uchyleniu,

- art. 7, art. 8 w związku z art. 107 § 3 kpa poprzez nieustalenie i niewyjaśnienie przyczyn prowadzących do wydania przedmiotowej decyzji, w sytuacji gdy miedzy rokiem 2011 i 2022 nastąpiła zmiana właściciela obiektu oraz działek gruntu, na których zlokalizowane jest przyłącze napowietrznie przez teren działek należących do skarżącej, a także brak ustalenia, iż przyłącze energetyczne do działki [...] stanowiącej własność G. B. może zostać alternatywnie doprowadzone po terenie innych działek gruntu należących do właściciela działki nr [...], z pominięciem działek należących do skarżącej spółki na których przedsiębiorstwo energetyczne nie ustanowiło służebności gruntowej przesyłu,

- art. 7 i art. 77 kpa poprzez pominiecie okoliczności w postaci niedysponowania przez przedsiębiorstwo energetyczne na działkach gruntu nr [...] – [...] w O., a stanowiących własność spółki służebnością przesyłu uprawniającą do korzystania przez przedsiębiorstwo energetyczne z prawa własności działek gruntu należących do spółki, co oznacza wydanie decyzji w odniesieniu do obiektu bezprawnie posadowionego na terenie spółki,

- art. 7, art. 77 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez zaniechanie postępowania do czasu uregulowania stanu prawnego przyłącza energetycznego, jak ustanowienie służebności przesyłu na rzecz Przedsiębiorstwa Energetycznego, pomimo powzięcia przez organ informacji, że skarżąca zwróciła się do przedsiębiorstwa z wnioskiem o rozbiórkę przyłącza na skutek braku ustanowienia służebności przesyłu na gruntach należących do skarżącej oraz w związku z jego nieużytkowaniem przez spółkę,

- art. 8, art. 107 § 3 w związku z art. 15 kpa polegające na rozstrzygnięciu sprawy wbrew zasadzie dwuinstancyjności postępowania, gdyż prowadzone postępowanie i wydane rozstrzygnięcie nie spełnia wymogu dwukrotnego rozpatrzenia sprawy i rozstrzygnięcia przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz nie znalazło to odzwierciedlania w uzasadnieniu decyzji, co uniemożliwia stronie zapoznanie się z motywami stanowiska organu drugiej instancji.

Z uwagi na powyższe skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zwrot kosztów postepowania.

W uzasadnieniu skargi podnosiła, że rozstrzygnięcie organu na podstawie art. 51 ust.3 pkt 2 pb nakazujące doprowadzenie do stanu poprzedniego zostało uzasadnione w sposób lakoniczny, iż takie rozstrzygnięcie było jedyną możliwością. Organ nie wyjaśnił dlaczego rozwiązanie w postaci rozbiórki spornego przyłącza energetycznego organ uznał za niedopuszczalne. Organ wskazując takie rozwiązanie pominął możliwość alternatywnego rozwiązania. Prowadzenie postępowania w powyższy sposób stoi w opozycji do jednej z głównych norm postępowania administracyjnego tj. uregulowanej w art. 8 zasady zaufania.

Wskazywała, że przy wydawaniu decyzji organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów skarżącej wskazujących na brak korzystania przez skarżącą z przedmiotowego przyłącza oraz niedysponowania przez przedsiębiorstwo energetyczne służebnością przesyłu na działkach należących do skarżącej, jak i możliwością alternatywnego doprowadzenia przyłącza do działki nr [...] stanowiącej własność G. B. po terenie innych należących do niego działek, co poza okolicznością niedostatecznego wyjaśnienia podstaw i przesłanek utrzymania w mocy niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia, stanowiło także naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania.

Nadto argumentowała, że została naruszona zasada wyrażona w art. 15 kpa zgodnie z którą organ odwoławczy jest zobowiązany ponownie rozstrzygnąć sprawę uprzednio rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. Nadto na organie odwoławczym ciążył obowiązek zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn dla których odmówił innym dowodom wiarygodności, a także przyczyn dla których wnioskowanych dowodów nie przeprowadził, a w rezultacie nie uznał zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu.

Podnosił, że w sytuacji gdy skarżąca zwróciła się do przedsiębiorstwa energetycznego z wnioskiem o rozbiórkę bezprawnie posadowionego na jej gruncie przyłącza, organ zobowiązany był do zawiesić postępowanie i wstrzymać się z wydaniem decyzji i nałożeniem na skarżącą obowiązku. Powyższe ustalenia mają istotne znaczenie w okolicznościach przedmiotowej sprawy w kontekście wydania właściwej decyzji w oparciu o przepisy art. 51 ust.3 pkt 2 pb.

Przy wydawaniu decyzji organ nie wziął pod uwagę okoliczności, że skarżąca nie korzysta z napowietrznego przyłącza przebiegającego po terenie działek nr [...]- - [...]. Kierując się zasadą uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli organ był zobowiązany przy wydawaniu decyzji tak istotnych okoliczności sprawy. Samo stwierdzenie, że skarżąca mogła z własnej inicjatywy podjąć działania związane z niekorzystaniem z przyłącza, nie zwalnia organu z wydania racjonalnej decyzji.

Decyzja rozbiórkowa byłaby w tym stanie faktycznym jak najbardziej uzasadniona i stanowiłaby naruszenia interesów innych obywateli zważywszy, że właściciel działki o nr [...] do którego doprowadzone jest przyłącze posiada możliwość alternatywnego doprowadzenia przyłącza elektrycznego do swojej posesji. Właściciel działki [...] nie wstąpił do toczącego się postepowania i nie składał wniosku przeciwnego do wniosku skarżącej o rozbiórkę przyłącza.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się

z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.

Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a.

Elementami konstytutywnymi przedmiotowej sprawy są: norma wynikająca z art. 51 ust. 3 pkt 2 pb oraz fakty relewantne z punktu widzenia tej normy. Norma ta w części dyspozytywnej przewiduje nakaz zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, a w części hipotetycznej - niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 pb i w istocie tylko ta okoliczność wymagała ustalenia w toku postępowania wyjaśniającego. W ocenie Sądu, organ ustalił ją w sposób prawidłowy i również w sposób prawidłowy - dokonawszy stosownej subsumpcji - sprawę rozstrzygnął, konkretyzując część dyspozytywną normy. Podjęta decyzja została przy tym przekonująco uzasadniona, zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa, a tym organ uczynił zadość zasadom wyrażonym w art. 8 i art. 11 kpa. Decyzja jest, wbrew zarzutom skargi, sformułowana dostatecznie precyzyjnie; z jej treści - jak słusznie zauważył organ odwoławczy - wyraźnie wynika, o jaki zakres robót chodzi( doprowadzenie do stanu poprzedniego zgodnie z przywołaną dokumentacją). Nie można też zapominać o tym, że uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest w szczególności wyjaśnienie rozstrzygnięcia zawartego w decyzji.

Skarżąca decyzją z dnia 7 listopada 2019 roku nr [...] PINB w G. została zobowiązana do usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przy istniejącym przyłączu energetycznym do działki nr [...]w O. poprzez;

- posadowienie dwóch słupów narożnych z żerdzi typu E -12/10/E oraz jednego krańcowego z żerdzi E -12/12/E, wykonanie przyłącza przewodem AsXSn 4x16mm² ,

- rozbiórkę istniejących żerdzi ŻN.

Powyższe winno być wykonane zgodnie z częścią graficzną i opisową ekspertyzy z dnia 28 sierpnia 2019 roku.

W celu ochrony od przepięć należy:

- zamontować na słupie nr [...] ograniczników przepięć typu SE45,350Ap -5 ,

- wykonać instalację uziemiającą za pomocą bednarki ocynkowanej FeZn 25x4.

Decyzja ta nakładała również obowiązki wykonania robót w celu ochrony przeciwpożarowej.

Niewadliwe ustalenia faktyczne w sprawie potwierdzają iż przedmiotowe roboty budowalne nie zostały wykonane. Postepowanie naprawcze uregulowane w art. 51 pb jest dwuetapowe i najpierw organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3 pb, po czym sprawdza, czy te obowiązki zostały wykonane i w zależności od tego wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3, 4 lub 5 pb. Na drugim etapie postępowania naprawczego chodzi tylko o sprawdzenie, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane.

Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i literaturze przedmiotu nie budzi wątpliwości, że w odwołaniu od decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 pb strony postępowania mogą podnosić wyłącznie argumenty dotyczące jedynie przedmiotu rozstrzygnięcia w zaskarżanej decyzji, nie można natomiast w odwołaniu tym podnosić zarzutów w stosunku do wcześniej wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pb, od której również służyły środki zaskarżenia (odwołanie, skarga do sądu administracyjnego). Podkreślenia wymaga również, że gdy decyzja jest wydawana na podstawie art. 51 ust. 3 pb, decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pb jest już ostateczna (prawomocna) i ewentualne jej wzruszenie jest możliwe jedynie w trybie postępowań nadzwyczajnych tj. w drodze wznowienie postępowania lub stwierdzenia nieważności (Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, Wolters Kluwer 2016, analogicznie w wyrokach: NSA sygn. akt II OSK 1607/17 oraz WSA w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 291/19).

W tej sytuacji nieuprawnione są zarzuty, iż winna być wydana decyzja o rozebraniu przedmiotowego przyłącza ponieważ skarżąca z niego nie korzysta są nieusprawiedliwione. Należy wskazać, iż kwestie związane z zasadnością nakładania obowiązków wykonania określonych robót dla przedmiotowego przyłącza mogły i powinny być oceniane na etapie postępowania nakazującego wykonanie określonych robót, które zakończyło się wydaniem decyzji z 7 listopada 2019 roku, nr [...]. Tak więc w sytuacji gdy przedmiotowe przyłącze jest funkcjonującym przyłączem, ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w związku z odstępstwem od wydanych warunków, to faktycznie jedynym możliwym rozstrzygnięciem, wobec nie wykonania nałożonych obowiązków, było zobowiązanie doprowadzenia przedmiotowego przyłącza energetycznego do stanu poprzedniego tj. do stanu zgodnego z przebiegiem wskazanym na mapie inwentaryzacji sieci energetycznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjno – kartograficznego w dniu 29 grudnia 2011 roku.

W ocenie Sądu zarzut, iż przedsiębiorstwo energetyczne bez ustanowienia służebności przesyłu posadowiło przyłącze na gruncie skarżącej i najpierw winna być ta kwestia uregulowana nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Kwestie ewentualnych regulacji z tym związanych nie mają wpływu na prowadzone postepowanie w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów wadliwych ustaleń, bądź braku ustaleń faktycznych w sprawie dotyczących przedmiotowego przyłącza to należy wskazać, że na drugim etapie postepowania naprawczego chodzi tylko o sprawdzenie, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane. Ustalenia faktyczne nieprawidłowe lub ich brak mogły być dokonywane na pierwszym etapie postępowania naprawczego, a nie przedmiotowym postępowaniu.

Sąd nie uznaje za zasadne zarzutu naruszenia przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa gdyż w sprawie nie mamy do czynienia z wystąpieniem zagadnienia wstępnego, które było przeszkodą tamującą rozpoznanie niniejszej sprawy.

Zarzuty odnośnie naruszenia wskazywanych przepisów postępowania administracyjnego musiałyby mieć charakter na tyle istotny, że mogłyby doprowadzić do wydania w sprawie odmiennego rozstrzygnięcia, od tego które zapadło. W żadnym stopniu skarżący wykazał, aby taka sytuacja w tej sprawie miała miejsce.

Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.