Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1679/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości "S." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości "S." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Skarżący – Syndyk masy upadłości "S." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2016r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009r.

Postanowieniem z 18 lipca 2016r. o sygn. akt III SA/Wa 1679/16 WSA w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący, pomimo stosownego wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał w terminie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do wniesienia skargi.

Pismem z 28 lipca 2016r. Skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia WSA w Warszawie w całości. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem z 8 sierpnia 2016r. WSA w Warszawie wezwał Skarżącego do wskazania, czy wobec złożenia pismem z 28 lipca 2016r. zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 18 lipca 2016r., Skarżący podtrzymuje także wniosek z 28 lipca 2016r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem z 22 sierpnia 2016r. Skarżący oświadczył, iż podtrzymuje powyższy wniosek z 28 lipca 2016r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd powyższy akceptuje.

Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku, gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 listopada 1999r. sygn. akt II CZ 129/99, z 4 października 2001r. sygn. akt I CZ 116/01, z 10 stycznia 2002r. sygn. akt I CZ 198/01, z 3 października 2002r. sygn. akt I CZ 120/02 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 61/04).

Omawiane powyżej instytucje procesowe, tj. środek odwoławczy i wniosek o przywrócenie terminu, oparte są więc na przeciwstawnych przesłankach - podstawą skorzystania ze środka odwoławczego jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienia doszło, lecz jest ono niezawinione. Tak więc złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści art. 85 P.p.s.a. dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna.

Zauważenia wymaga przy tym następnie, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Podkreślić zatem trzeba, że w sytuacji, gdy strona złożyła środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka odwoławczego.

W ocenie Sądu uznać należy więc, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., może być złożony dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął czy też nie. Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać trzeba za niedopuszczalny z mocy ustawy zgodnie z art. 88 P.p.s.a., co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że w sprawie bezsporne jest to, iż Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 18 lipca 2016r., odrzucające skargę Skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, a jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwany przez Sąd, Skarżący podtrzymał powyższy wniosek. Jednocześnie Skarżący nie cofnął złożonego zażalenia.

Uwzględniając zatem powyższą argumentację i powołane orzecznictwo sądowe oraz stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, że omawiany wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, gdyż w chwili jego złożenia nie została prawomocnie rozstrzygnięta kwestia terminowości dokonania czynności procesowej. Wniosek Skarżącego podlegał zatem odrzuceniu jako niedopuszczalny.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu wniosku.