Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1205/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na pismo Wójta Gminy T. z dnia 29 października 2024 r. nr WKI.6730.2.2.2024 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2024 r. do Wójta Gminy Tczew wpłynął wniosek M. G. o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w Z., gmina T.

Pismem z dnia 2 października 2024 r. organ wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wnioskodawczyni odebrała ww. wezwanie w dniu 21 października 2024 r., a w dniu 28 października 2024 r. do organu wpłynęły dokumenty wysłane w celu usunięcia braków wniosku.

Pismem z dnia 29 października 2024 r. organ poinformował wnioskodawczynię o pozostawieniu jej wniosku z dnia 27 września 2024 r. bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Organ wyjaśnił, że poinformował wnioskodawczynię o konieczności uzupełnienia wniosku, czego pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia wnioskodawczyni nie dokonała we wskazanym terminie i w wymaganym zakresie.

Wnioskodawczyni wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na "decyzję z dnia 29 października 2024 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], obręb Z., bez rozpoznania."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej skargą sąd w pierwszej kolejności bada przesłanki dopuszczalności takiej skargi, w tym spełnienie wymogów formalnych oraz przedmiot skargi pod kątem ww. katalogu z art. 3 p.p.s.a.

Analiza przedmiotu skargi w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że zaskarżony akt stanowi pismo, o którym mowa w art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. O ile w przeszłości była to kwestia sporna, to współcześnie, jak wynika z orzecznictwa i piśmiennictwa, pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia, gdyż jest to czynność materialno-techniczna, o której należy zawiadomić pisemnie wnoszącego podanie z podaniem przyczyn pozostawienia podania bez rozpoznania (zob. P. M. Przybysz [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 64; A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, art. 64).

Wobec powyższego, skoro zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem, należało stwierdzić, czy pismo to jest aktem wymienionym w ww. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W uchwale 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. I OPS 2/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl) udzielono odpowiedzi na pytanie, czy nieuprawnione pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czy też stanowi bezczynność, na którą służy skarga stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy. NSA stwierdził, iż na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. A zatem środkiem ochrony strony przed niezasadnym pozostawieniem jej wniosku bez rozpoznania – wobec braku dopuszczalności skargi na takie pismo – jest możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Oczywiście pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie w każdym przypadku oznacza zasadność skargi na nierozpatrzenie sprawy w przewidzianym terminie, a będzie to uzależnione od tego, czy organ administracji publicznej rzeczywiście miał podstawy do powołania się na normę zawartą w tym przepisie. Te rozważania byłyby jednak przedmiotem sprawy sądowej zainicjowanej skargą na bezczynność organu.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo nie objęte kognicją sądów administracyjnych stosownie do art. 3 p.p.s.a., wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę.