Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 70/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 72 ust. 1, art. 80 ust. 1 pkt 1, ust. 5a, ust. 5b, ust. 6
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: Par. 4 pkt 4, pkt 5, par. 5 ust. 1, par. 7 ust. 1 pkt 1, par. 15 ust. 1 pkt 1, par. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek spr. NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2010 r. sprawy ze skargi G. Ś. na decyzję Dowódcy Wojsk [...] z dnia 4 września 2008 r, Nr : [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji .


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] 2008 roku organ I instancji – Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] przyznał [...] G. Ś. w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, tj. w kwietniu 2008 roku m. In. dodatek specjalny za wykonywanie zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczeniu w szkoleniu w tym zakresie jako 3/10 kwoty ostatnio otrzymywanego dodatku, tj. w wysokości 462 zł. Jako podstawę prawną wskazano art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 7 i § 23 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Na uzasadnienie podano, że G. Ś. w okresie od 10 listopada 2004 roku do 13 stycznia 2008 roku otrzymywał dodatek specjalny za wykonywanie zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczeniu w szkoleniu, ostatnio w wysokości 1,1 kwoty bazowej, w kwocie 1540 zł miesięcznie i przyjęto, że stanowi to "3 lata, 3 miesiące i 4 dni", za które przysługuje dodatek określając, że "tj. 3/10 co stanowi 1,4 kwoty bazowej – 462,00 zł"

Od powyższej decyzji w zakresie przyznania dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej odwołał się G. Ś., który zarzucił, że do czasu rozpoczęcia służby w JW [...] przez 20 lat był żołnierzem zawodowym Brygady Desantowo Szturmowej otrzymując przez ten okres dodatek desantowy w wysokości przewidzianej dla instruktora spadochronowego Klasy Mistrzowskiej i łącznie wykonał około 6 tysięcy skoków ze spadochronem. Zaznaczył, że po przejściu do JW [...] nie utracił prawa do dodatku za ilość wykonanych skoków, ale wobec przyznania mu dodatku za wykonywanie zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczeniu w szkoleniu - na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 roku mógł otrzymywać jeden dodatek wyższy i otrzymywał dodatek w najwyższej stawce, którym był dodatek za wykonywanie zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczeniu w szkoleniu. W tej sytuacji organ niesłusznie pominął fakt, że odwołujący się przez wiele lat pobierał inny dodatek będący także dodatkiem specjalnym - za wykonywanie skoków ze spadochronem.

Decyzją Nr [...] z dnia 4 września 2008 roku organ II instancji – Dowódca Wojsk Specjalnych po rozpatrzeniu odwołania [...] G. Ś. od decyzji Nr [...] z dnia [...] 2008 r. dowódcy jednostki Wojskowej Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Jako podstawę prawną wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, art. 80 ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i § 5, § 7 ust. 1, § 8 oraz § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Na uzasadnienie podano, że żołnierzowi zawodowemu spełniającemu równocześnie warunki do otrzymania dodatków specjalnych o charakterze stałym z kilku tytułów przysługuje jeden dodatek specjalny w wyższej stawce miesięcznej, a w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyznaje się dodatki specjalne w wysokości uzależnionej od okresu ich otrzymywania. Organ przytoczył treść powołanych przepisów i przyznał, że "jak wynika z dokumentów, odwołujący się w toku pełnienia zawodowej służby wojskowej w Brygadzie Desantowo Szturmowej otrzymywał dodatek desantowy z tytułu wykonywanych skoków ze spadochronem".

Od powyższej decyzji wniósł skargę G. Ś. zarzucając jak w odwołaniu i podnosząc, że organy niezgodnie z obowiązującymi przepisami zaniżyły mu wysokość uposażenia w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, gdyż z dwóch rodzajów dodatków specjalnych przysługujących mu - w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej - uwzględniono i przyznano jeden dodatek "mający niższą wartość kwotową" zapominając, że przez ponad 18 lat pobierał także dodatek specjalny o charakterze stałym za skoki ze spadochronem.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podając, że na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej G. Ś. nie otrzymywał dodatku specjalnego z tytułu wykonywania skoków ze spadochronem, ponieważ jest on w niższej stawce miesięcznej niż dodatek specjalny z tytułu fizycznego zwalczania terroryzmu, który pobierał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga G. Ś. jest w pełni uzasadniona.

Sąd zwraca uwagę na treść przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r., Nr 141, poz. 892), a w szczególności na:

"Art. 72. 1. Uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia.

Art. 80. 1. Żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego:

1) dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej;

(...)

5a. Żołnierzowi zawodowemu spełniającemu równocześnie warunki do otrzymywania dodatków specjalnych o charakterze stałym z kilku tytułów, przysługuje jeden dodatek specjalny w wyższej stawce miesięcznej. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zbiegu uprawnień do dodatku służbowego.

5b. Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przyznaje się te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia służby, w wysokości uzależnionej od okresu ich otrzymywania.

6. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki otrzymywania dodatków do uposażenia zasadniczego oraz ich wysokość. Rozporządzenie powinno przede wszystkim określić szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej uprawniające żołnierzy zawodowych do otrzymywania dodatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowiska służbowe, których zajmowanie uprawnia do dodatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz okresy czynnej służby wojskowej, od których jest uzależniona wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, a także szczegółowe warunki i tryb ich przyznawania, zawieszania, obniżania i wstrzymywania.

W oparciu o delegację ustawową art. 80 ust. 6 powyższej ustawy zostało wydane rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 104, poz. 1497 z późn. zm.), z którego wynika, że:

§ 4. Do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się:

(...)

4) wykonywanie skoków ze spadochronem;

5) pełnienie służby polegającej na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie;(...)

§ 5. 1. Żołnierzowi zawodowemu spełniającemu równocześnie warunki do otrzymywania dodatku specjalnego na podstawie § (...) 15 lub 17-20 przyznaje się dodatek specjalny ustalony w najwyższej stawce miesięcznej.

§ 15. 1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:

1) 0,45 - żołnierz, który wykonał powyżej 1.000 skoków ze spadochronem;(...)

§ 17. 1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...], który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

|Rodzaj zajmowanego stanowiska służbowego, ze | Mnożnik kwoty bazowej, w zależności od czasu służby pełnionej w Jednostce Wojskowej Nr |

|względu na stopień etatowy stanowiska |[...] |

| | do 3 lat | powyżej 3 lat do 6 lat | powyżej 6 lat |

|stanowisko przewidziane dla oficera starszego | od 1,10 do 1,30 | od 1,40 do 1,80 | od 1,90 do 2,20 |

|stanowisko przewidziane dla oficera młodszego | od 0,90 do 1,10 | od 1,20 do 1,30 | od 1,40 do 1,60 |

|stanowisko przewidziane dla podoficera lub | od 0,80 do 0,90 | od 1,00 do 1,10 | od 1,20 do 1,40 |

|szeregowego zawodowego | | | |

Z treści wyżej przytoczonych przepisów i wynika wyraźnie, że zarówno dodatek "za wykonanie określonej liczby skoków ze spadochronem" jak i dodatek "za zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu" są dodatkami specjalnymi o charakterze stałym i ten ostatni dodatek jest dodatkiem wyższym, a konkretnie przewidziane są dla niego wyższe mnożniki kwoty bazowej – od 0,80 do 2,20 podczas gdy taki mnożnik kwoty bazowej dla żołnierza, który wykonał ponad 1000 skoków ze spadochronem wynosi 0,45.

Niespornym między stronami jest to, że skarżący miał prawo do dwóch dodatków specjalnych o charakterze stałym, tj. do dodatku specjalnego za wykonanie ponad 1000 (około 6 tysięcy) skoków ze spadochronem i dodatku specjalnego za wykonywanie zadań polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu, który miał ostatnio przyznany w stawce 1,1 kwoty bazowej - w wysokości 1540 zł miesięcznie.

Ma niewątpliwą rację skarżący podnosząc, że w niniejszej sprawie organy administracyjne zaniżyły mu uposażenie w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej przez nie wzięcie pod uwagę jego prawa do dwóch dodatków specjalnych będących w zbiegu, z których wypłacany był jeden, wyższy w oparciu o treść przytoczonego wyżej art. 80 ust. 5a ustawy z dnia 11 września 2003 roku. Na rację skarżącego wskazuje wprost przytoczony wyżej art. 80 ust. 5 b omawianej ustawy.

Sąd zwraca uwagę na dwa różne pojęcia, którymi winny kierować się organy przy ustalaniu wysokości kwoty dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby, a mianowicie na "wysokość stawki" ustalonej od kwoty bazowej i na "okres otrzymywania dodatku specjalnego" (jakiegokolwiek, pozostającego w zbiegu), o którym to okresie mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych:

"§ 7. 1. Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:

1) w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat;"

Tak więc – zdaniem Sądu – G. Ś., który otrzymywał dodatek, o którym mowa w ust. 1 art. 80 ustawy (dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej, którym jest zarówno dodatek za wykonywanie skoków ze spadochronem, jak i dodatek za pełnienie służby polegającej na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie), organ właściwy winien przyznać dodatek w ostatnim miesiącu pełnienia służby w wysokości uzależnionej od okresu otrzymywania, a więc w wysokości uwzględniającej nie tylko okres pobierania dodatku z tytułu pełnienia służby polegającej na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu, który skarżący pobierał w okresie od 10 listopada 2004 roku do 13 stycznia 2008 roku, a więc w okresie 3 lat, 2 miesięcy i 3 dni (a nie jak to błędnie wyliczył organ: 3 lat, 3 miesięcy i 4 dni), ale w wysokości uwzględniającej także okres pobierania przez skarżącego przez ponad 18 lat dodatku specjalnego za skoki ze spadochronem, tj. łącznie okres ponad 21 lat.

Zdaniem Sadu - ma rację skarżący podnosząc, że organy nie zauważyły, iż zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej przysługuje mu dodatek specjalny w tzw. "pełnej wysokości", gdyż otrzymywał dodatek stały przez okres co najmniej 10 lat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne obu instancji pomimo niespornego stanu faktycznego i jednoznacznej treści przepisów, które powołały i przytoczyły, zastosowały te przepisy błędnie i wydane w wyniku takiego zastosowania decyzje nie mogą utrzymać się w obowiązującym porządku prawnym, a przeto na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd orzekł – jak w wyroku.