Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 901/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 15a-15d, art. 15a
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Referent Justyna Kłosowska-Pietrynko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 22 listopada 2022 r. nr SKO.41/4853/L/2022 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Ułęż z dnia 13 października 2022 r. nr Or.042.48.2022 D.W.


UZASADNIENIE

K. O. (dalej jako "strona", "skarżący", "wnioskodawca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 22 września 2022 r. w przedmiocie dodatku węglowego.

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że wnioskiem z dnia 23 sierpnia 2022 r. skarżący zwrócił się do Wójta Gminy U. o przyznanie dodatku węglowego dla gospodarstwa domowego położonego w miejscowości U. 1. .

Decyzją z dnia 13 października 2022 r. wydaną na podstawie art. 2 ust. 15 i 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1692 ze zm.) o dodatku węglowym Wójt Gminy [...] odmówił K. O. przyznania dodatku węglowego wskazując, że w wyniku weryfikacji wniosku ustalono, że wskazana nieruchomość nie stanowi stałego miejsca zamieszkiwania wnioskodawcy, ani nie jest głównym miejscem prowadzenia gospodarstwa domowego. Ponadto Wójt wskazał, że wnioskodawca złożył w dniu 23 września 2022 r. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny od miesiąca lipca 2022 r. Z uwagi na niezamieszkiwanie pod wskazanym adresem, deklaracja za odpady, zdaniem organu I instancji została złożona jedynie na potrzeby uprawdopodobnienia swojego miejsca zamieszkania. Zwrócono także uwagę, że dla wskazanej nieruchomości nie ma zgłoszenia wywozu nieczystości płynnych. Wójt podał także, że zgodnie z ewidencją mieszkańców Gminy U. wnioskodawca zameldowany jest pod adresem U. 1. od 2021 r.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją skarżący w odwołaniu podniósł, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano żadnych przesłanek na jakich oparto twierdzenia, ze sporna nieruchomość nie stanowi stałego miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Skarżący wyjaśnił, że od urodzenia jest mieszkańcem U. i od kilku lat mieszka pod adresem 1. , a od 2021 r. jest tam zameldowany na stałe, po sprzedaży nieruchomości w U. pod numerem [...]6. Oświadczył, że nieruchomość pod adresem U. 1. jest ośrodkiem jego życia, ponadto jest osoba samotną, na emeryturze i zdarzają się okresy jego dłuższej nieobecności związane z wyjazdami do sanatorium, na wypoczynek czy do rodziny. Skarżący podkreślił, że korespondencja, w tym również decyzja o odmowie przyznania dodatku węglowego została skierowana na adres U. 1. . Odnosząc się do kwestii wskazanej w decyzji, że dla nieruchomości U. 1. nie ma zgłoszenia wywozu nieczystości płynnych skarżący wyjaśnił, że nieruchomość ta wyposażona jest w przydomową oczyszczalnię ścieków, wykonaną w ramach projektu realizowanego przez Gminę U. .

Powołaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium powołując treść przepisów ustawy o dodatku węglowym mających zastosowanie w sprawie wskazało, że skarżący zwrócił się do organu I instancji o wypłatę dodatku węglowego, podając, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, a jego gospodarstwo domowe znajduje się w budynku jednorodzinnym z zainstalowanym w nim głównym źródłem ogrzewania z adresem U. 1. , [...] U. . W toku postępowania organ I instancji ustalił, że wskazana nieruchomość nie stanowi stałego miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Informacja ta wynikała z analizy treści deklaracji za gospodarowanie odpadami komunalnymi, którą skarżący złożył na wskazany adres 23 września br. za okres od lipca br.

Kolegium wskazało także, że w celu weryfikacji zaistniałych wątpliwości odnośnie miejsca zamieszkania skarżącego, zwróciło się o przedłożenie informacji w postaci kopii rocznego zeznania podatkowego za ostatni rok podatkowy tj. 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedstawił stosowny dokument w postaci PIT40A za rok 2021 r., z którego wynika, że adres zamieszkania skarżącego to U. [...]6, [...]. W związku z tym, zdaniem Kolegium, organ I instancji zasadnie uznał, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem U. 1. , [...], a tym samym wnioskowany dodatek nie może zostać przyznany.

W skardze do tut. Sądu (zatytułowanej "sprzeciw" ze względu na błędne pouczenie przez Kolegium zawarte w zaskarżonej decyzji) skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie: art. 2 ust.1 i art. 15a pkt 3 u.d.w. i art. 7, art. 8 § 1, art. 10 i art. 79a k.p.a., które miało istotny wpływ na na rozstrzygnięcie sprawy poprzez błędne ustalenie, że nieruchomość położona w U. pod numerem 1. nie jest jego miejscem stałego zamieszkania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że rozpatrując sprawę SKO wystąpiło do niego o przedstawienie kopii pierwszej strony rocznego rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021. Ze względu na fakt, że jest emerytem przesłał kopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy, gdzie jako miejsce zamieszkania figuruje U. nr domu [...]6, czyli adres poprzedniego stałego zameldowania. Skarżący podał, że rozliczenie to zostało do niego wysłane przez ZUS w dniu 25.01.2022 r. Po dostarczeniu rozliczenia, w dniu 22 listopada 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wydało decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy U.. W uzasadnieniu decyzji stwierdza się, że z rozliczenia podatkowego za rok 2021 wynika, iż adres zamieszkania skarżącego to U. [...]6 i w związku z tym organ I instancji zasadnie uznał, że nie zamieszkuje on pod adresem U. 1. . Zdaniem skarżącego powyższe stanowisko jest błędne i może ewentualnie potwierdzać jego zamieszkiwanie w U. pod numerem [...]6 w 2021 r. ale nie w dniu wydania decyzji przez organ I instancji (13.10.2022 r.). Skarżący wyjaśnił, na co również wskazywał w odwołaniu, że nieruchomość w U. pod numerem [...]6 sprzedał w dniu 08.03.2021 r. i została ona wydana kupującym . Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył do skargi kopię aktu notarialnego. Powyższe oznacza, że w okresie rozpatrywania sprawy dodatku węglowego nie mógł on mieszkać na tej posesji. Skarżący przyznał, że wprawdzie nie powiadomił ZUS o zmianie miejsca zameldowania ale oświadczył jednocześnie, że sukcesywnie reguluje sprawy związane ze zmianą zameldowania, na potwierdzenie czego przedstawił kserokopie: dowodu rejestracyjnego samochodu wydanego w dniu 20.05.2022 r., zlecenie wymiany licznika energii elektrycznej z dnia 08.06.2022 r., pisma z PZU z dnia 10.05.2022 r. oraz potwierdzenie wpłaty z dnia 19.05.2022 r. z tytułu ubezpieczenia PZU Auto, a także pismo z ING Bank Śląski z dn. 13.12.2021 r. W ocenie skarżącego organ II instancji, nie wziął pod uwagę i nie ustosunkował się do innych okoliczności podniesionych w odwołaniu, jednoznacznie wskazujących na zamieszkanie przez niego w U. pod numerem 1. , w czasie rozpatrywania wniosku o dodatek węglowy tj.: stałe zameldowanie pod tym adresem od dnia 03.02.2021 r., zgłoszenie w odpowiednim terminie, jako osoba zamieszkała, źródła ogrzewania z tego adresu do centralnej ewidencji emisyjności budynków oraz złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Ponadto skarżący oświadczył, że od kilku lat to nieruchomość pod adresem U. 1. jest jego ośrodkiem życia. Wskazał, że jest osobą samotną, na emeryturze i zdarzają się okresy dłuższej nieobecności związane z leczeniem szpitalnym, wyjazdami do sanatorium, na wypoczynek czy do rodziny. Swoje gospodarstwo domowe prowadzi jednak w oparciu o tę nieruchomość. Wyremontował dom mieszkalny oraz budynek gospodarczy, uprawi ogród (drzewa i krzewy owocowe oraz warzywa), utrzymuje posesję w należytym porządku.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi strona uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 22 listopada 2022 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy U. z dnia 13 października 2022 r., którą odmówiono skarżącemu przyznania dodatku węglowego.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm.; dalej powoływanej jako "u.d.w.").

W niniejszej sprawie kwestą sporną pozostaje fakt zamieszkiwania skarżącego w nieruchomości pod adresem U. 1. , co do której został złożony wniosek o przyznanie dodatku węglowego. Organy obu instancji stoją na stanowisku, że skarżący nie zamieszkuje pod wskazanym adresem i w związku z tym wnioskowany dodatek węglowy nie może być przyznany.

Wskazać należy, że na mocy art. 50 ust. 1 pkt g ustawy z dnia 19 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm., dalej powoływanej jako "ustawa zmieniająca") doszło do nowelizacji ustawy o dodatku węglowym, to jest do dodania po art. 2 ustępie 15 u.d.w. do treści tej ustawy ustępów 15a-15e.

Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie na mocy przepisu o charakterze przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie doprecyzowano, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą zmieniającą.

Mając na uwadze powyższą nowelizację, stwierdzić należy, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o przyznanie dodatku węglowego złożonym w dniu 23 sierpnia 2022 r. było już wszczęte, lecz jeszcze nie zakończone w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie też organy rozpoznając ten wniosek po wskazanej dacie (20 września 2022 r.) miały obowiązek respektować treść art. 2 ust. 15a – 15e u.d.w.

Zgodnie z art. 15a u.d.w. dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

W niniejszej sprawie dokonując weryfikacji wniosku organ I instancji wziął pod uwagę dane wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożonej przez skarżącego w dniu 1 października 2019 r., w dniu 24 maja 2021 r. oraz w dniu 23 września 2022 r. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że skarżący zameldowany jest pod adresem U. 1. od 2021 r., ale z uwagi na niezamieszkiwanie pod wskazanym adresem stwierdził, że deklaracja z 2022 r. złożona została na potrzeby uprawdopodobnienia miejsca zamieszkiwania wnioskodawcy pod tym adresem. W odwołaniu od wskazanej decyzji skarżący podniósł, że od kilku lat mieszka pod adresem U. 1. , a od 2021 r. jest tam także zameldowany, podkreślając przy tym, że jest to ośrodek jego życia. Wyjaśnił także, że w 2021 r. dokonał sprzedaży nieruchomości pod adresem U. [...]6. Kolegium w toku postępowania odwoławczego zwróciło się do skarżącego o przedłożenie kopii rocznego zeznania podatkowego za 2021 r. W przedłożonym dokumencie PIT40A jako adres zamieszkania wnioskodawcy widniał U. [...]6.

W tym miejscu wskazać należy, że w myśl przepisu art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten wyraża jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasadę prawdy obiektywnej. Zasada ta oznacza, że na organ administracji publicznej nałożony jest obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Stosownie natomiast do przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy faktów. Określenia faktów mających znaczenie dla sprawy dokonuje organ administracji publicznej w oparciu o przepis prawa materialnego, będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy. Organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Pominięcie ustalenia faktu mającego znaczenie dla sprawy stanowi naruszenie art. 7 i 77 § 1. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się znaczenie zebrania całego materiału dowodowego. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważkie dla niej okoliczności, uznawane jest za uchybienie przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwość decyzji. Ocena dowodów powinna być, zgodnie z przepisem art. 80 k.p.a., oparta o wszechstronną analizę całokształtu materiału dowodowego. Organ obowiązany jest rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności. Organ administracji publicznej jest więc na podstawie tych przepisów zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organy administracji nie ustaliły stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością, naruszając tym samym powołane przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie została należycie wyjaśniona okoliczność kwestionowana przez organy tj. zamieszkiwanie przez skarżącego w nieruchomości pod adresem U. 1. , co do której został złożony wniosek o przyznanie dodatku węglowego.

Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 15b u.d.w. jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c), a w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d), gdzie niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 2 ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, niewystarczającym było oparcie ustaleń faktycznych jedynie na deklaracjach dotyczących wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Również fakt widniejącego w PIT 40A adresu zamieszkania skarżącego U. [...]6 nie potwierdził, że właśnie pod tym adresem skarżący zamieszkuje. Sąd zwraca uwagę, że skarżący dokonał sprzedaży nieruchomości pod adresem U. [...]6 w marcu 2021 r. i w tym miesiącu wydał nieruchomość nabywcom oraz od tego miesiąca jest zameldowany pod adresem U. 1. . Organ I instancji uznał, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem U. 1. , nie wskazując przy tym innego adresu, pod którym ma on swoje centrum życiowe. Nie wykazano także by skarżący złożył wniosek o dodatek węglowy na inną nieruchomość, bądź był członkiem innego gospodarstwa domowego, które wystąpiło o dodatek węglowy. Kwestia, że skarżący, jak sam oświadczył w skardze do tut. Sądu, często wyjeżdża nie oznacza, że nieruchomość pod adresem U. 1. nie jest miejsce jego zamieszkania. Czasowe nieobecności w miejscu zamieszkania nie oznaczają, że przestało ono być centrum życiowym danej osoby. Sąd zwraca także uwagę, że organy kierowały swoją korespondencję do wnioskodawcy także na adres U. 1. .

Mając powyższe okoliczności na względzie, w ocenie Sądu sprawa nie została przez organy należycie wyjaśniona i nie ustalony został stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością (art. 7 k.p.a). Organ I instancji mając wątpliwości co do okoliczności zamieszkiwania skarżącego pod adresem U. 1. winien przeprowadzić wywiad środowiskowy do czego był uprawniony w myśl art. 2 ust. 15b u.d.w. Wskazać należy także, że do skargi do tut. Sądu strona załączyła dokumenty, wśród których znajduje się zaświadczenie Wójta Gminy U. z 8 grudnia 2022 r., z którego wynika, że skarżący ponosił opłaty z tytułu gospodarowania odpadami dla nieruchomości U. [...]6 za 1 mieszkańca w okresie od lipca 2013 r. do września 2019 r. Następnie nastąpiła zmiana adresu powstania odpadów na U. 1. , dla której to nieruchomości ponoszone były opłaty za 1 mieszkańca w okresie od października 2019 r. do kwietnia 2021 r., od września 2021 r. do grudnia 2021 r. oraz od lipca 2022 r. do grudnia 2022 r. Także z załączonej do skargi faktury VAT dotyczącej nieruchomości pod adresem U. 1. wynika, że uiszczane są opłaty za wodę. Sąd zwraca uwagę, że z jednej strony Wójt swoje ustalenia dotyczące kwestionowania miejsca zamieszkania skarżącego oparł na deklaracjach dotyczących wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a z drugiej strony w zaświadczeniu z dnia 8 grudnia 2022 r. wskazuje, że wnioskodawca dla nieruchomości pod adresem U. 1. w okresie od października 2019 r. do kwietnia 2021 r., od września 2021 r. do grudnia 2021 r. oraz od lipca 2022 r. do grudnia 2022 r. podnosił opłaty za odpady. Brak jest w związku z tym konsekwencji w twierdzeniach organu I instancji.

W odniesieniu do kwestii miejsca zamieszkania Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W przypadku miejsca zamieszkania oznacza to konieczność uwzględnienia zarówno elementu obiektywnego, jak i subiektywnego (corpus i animus manendi). Istotny jest zarówno fakt fizycznego przebywania w danej miejscowości jak i wola przebywania w niej. Wola przebywania w danym miejscu jest pojęciem subiektywnym. Musi wiązać się z tym, że miejsce to stało się ośrodkiem życia codziennego osoby fizycznej, w którym skoncentrowane są jej plany życiowe. Dane miejsce nie traci przymiotu miejsca zamieszkania wskutek dłuższego lub krótszego oddalenia się z niego, pod warunkiem, że osoba nie traci rzeczywistego związku z miejscem. Jak wskazuje art. 2 pkt d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 763/2008 z 9.07.2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań (Dz.Urz. UE L 218, str. 14), gdzie jako miejsce zamieszkania oznacza się miejsce, w którym osoba zazwyczaj spędza czas przeznaczony na odpoczynek niezależnie od czasowej nieobecności związanej z wypoczynkiem, urlopem, odwiedzinami u przyjaciół i krewnych, interesami, leczeniem medycznym lub pielgrzymkami religijnymi. W związku z powyższym czasowe nieobecności skarżącego pod adresem U. 1. nie oznaczają, że sporna nieruchomość nie jest jego miejscem zamieszkania. Organ I instancji nie ustalił zaś i nie wskazał innego adresu zamieszkania skarżącego.

Mając powyższe okoliczności na względzie zdaniem Sądu w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania (tj. art. 7, art. 77 § 1, 80 k.p.a.), które doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o niepełny oraz pobieżnie oceniony materiał dowodowy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji również naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 15a – 15d u.d.w.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy U..

Ponownie rozpoznając sprawę w warunkach związania, o jakim mowa w art. 153 p.p.s.a., organ administracji uwzględni wyrażone przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu wyroku wskazania i oceny prawne.