Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1095/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu
Powołane przepisy: article: art.1
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art.119 pkt 2, art.133 par.1, art.134 par.1, art.145 par.1 pkt 1 lit.a, art.200, art.205 par.2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.1 ust.1, art.3 ust.1 pkt 1, art.6 ust.1 pkt 5 lit.c
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2024 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Szkoły w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Szkoły w O. z dnia [...]; II. zasądza od Dyrektora Szkoły w O. na rzecz skarżącego kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 30 października 2022 r., P. K. (dalej jako: "wnioskodawca", "skarżący"), powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Dyrektor Szkoły Podstawowej (...) w O. (dalej jako: "Dyrektor Szkoły", "organ") o przesłanie w formie elektronicznej na wskazany adres wykazu nagród, premii, dodatków funkcyjnych oraz motywacyjnych, przyznanych w 2021 r. osobom z kadry zarządzającej szkołą oraz pracującym w niej nauczycielom i trenerom, o ile finansowane były z otrzymanej dotacji oświatowej wraz z podaniem imienia i nazwiska, funkcji osoby oraz wysokości otrzymanej gratyfikacji finansowej.

Pismem z 6 grudnia 2022 r., Dyrektor Szkoły wezwała skarżącego do wykazania, że za udostępnieniem wnioskowanej informacji przemawia szczególnie uzasadniony interes publiczny, gdyż żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną.

Decyzją z 21 grudnia 2022 r., Dyrektor Szkoły odmówiła udostępnienia informacji publicznej wobec niewykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego uzyskania tej informacji.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia stwierdzono, że informacja wskazana we wniosku stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."). Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne podniesiono, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona. Konieczność wykonania przez organ szeregu czynności należy uznać za wytworzenie jakościowo nowej informacji, dotychczas nieistniejącej. Organ dokonał oszacowania liczby dokumentów i ksiąg, które podlegałyby czynnościom związanym z udostępnieniem żądanej informacji. Z uwagi na to, że udostępnienie informacji przetworzonej wymaga wykazania przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pismem z 6 grudnia 2022 r. wezwano skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego. Do dnia wydania decyzji wnioskodawca nie ustosunkował się do wezwania. W konsekwencji Dyrektor Szkoły uznała, że żądana informacja posiada charakter informacji przetworzonej, zatem organ miał obowiązek pozytywnego rozpatrzenia wniosku wyłącznie w sytuacji wystąpienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, czego jednak wnioskodawca nie wykazał.

W pouczeniu wydanej decyzji zawarto informację o możliwości wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia – A. Sp. z o.o. (dalej jako: A.).

Wnioskodawca 3 stycznia 2023 r. za pośrednictwem Dyrektor Szkoły skierował do A. pismo, które zatytułował jako odwołanie, negując w nim to, aby żądaną informację można było uznać za przetworzoną.

Decyzją z 24 stycznia 2023 r. Prezes A. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając, że organ słusznie wezwał wnioskodawcę do wykazania istniejącego interesu publicznego w zakresie żądanej informacji.

Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wywiódł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 207/23, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.

Podstawą takiego rozstrzygnięcia Sądu było ustalenie, że od wydanej przez Dyrektor Szkoły decyzji nie przysługiwało odwołanie, a wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Tym samym, sprawa nie mogła być rozpoznawana w trybie instancyjnym przez organ prowadzący szkołę, jako organ wyższego stopnia.

Po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 207/23, Dyrektor Szkoły, decyzją nr (...) z 5 października 2023 r., na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., ponownie odmówiła udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu wydanej decyzji powtórzono argumentację, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Dyrektor Szkoły jest organem prowadzącym dla 2 placówek oświatowych, wymagane byłoby zgromadzenie całości dokumentacji, wyodrębnienie wnioskowanych informacji i stworzenie wykazu o jaki wnioskuje wnioskodawca. Oceniono, że samo odszukanie każdej osoby w danym miesiącu 2021 r., wpisanie danych zgodnie z wyszczególnieniem dokonanym przez wnioskodawcę, zajęłoby pracownikowi średnio 45 minut na osobę. Organ dysponuje tylko 2 pracownikami, dlatego konieczne byłoby wyłączenie ich z bieżącej pracy, zakłócając wykonywanie powierzonych obowiązków. Udzielenie żądanej informacji wiąże się z koniecznością podjęcia złożonych czynności analitycznych i interpretacyjnych, zaś wnioskodawca nie wskazał na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w pozyskaniu informacji.

Nadto organ doszedł do przekonania, że złożony wniosek stanowi nadużycie prawa w dostępie do informacji publicznej, gdyż służy on innemu celowi niż troska o dobro publiczne. Skarżący od sierpnia 2022 r. do grudnia 2022 r. skierował do organu kierującego zespołem szkół 27 wniosków o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie organu, żądane informacje mają zostać wykorzystane do osobistych sporów i animozji do obecnej władzy miasta O., z którymi nie udało się skarżącemu nawiązać współpracy. Celem wnioskodawcy jest prywatna niechęć do burmistrza (ojca dyrektor szkoły), zdyskredytowanie jego osoby w oczach rady miasta i mieszkańców.

Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiódł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zarzucając naruszenie:

- art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w zakresie w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji poprzez nieprawidłowe zastosowanie polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych;

- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona;

- art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 i 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez ich błędne zastosowanie, polegające na wydaniu decyzji odmownej, gdy nie było do tego jakiejkolwiek podstawy, a zgodnie z prawem w ciągu 14 dni od złożenia wniosku należało udostępnić wnioskowane dane.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w szczególności wpisu od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że wyliczenie nakładu pracy przedstawione w decyzji z 5 października 2023 r. nie jest wiarygodne. Działania, o których pisze organ, to typowe czynności techniczne. Zwrócono uwagę, że organ nie podał, ilu osobom w 2021 r. przyznał dodatkowe gratyfikacje finansowe, o których była mowa we wniosku, ale nawet gdyby przyznano wszystkim pracownikom takie dodatki, z uwagi na fakt, że jest to nieduża szkoła, nie można zakwalifikować wniosku skarżącego jako informacji publicznej przetworzonej.

Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października

2020 r., sygn. akt I OSK 2055/18, skarżący wskazał, że duża liczba złożonych wniosków nie może być podstawą do uznania, że mamy do czynienia z nadużyciem prawa do informacji publicznej. Wnioski skarżącego są działaniami w interesie publicznym, choć żaden z nich nie był skuteczny. Organ przez 1,5 roku nie przedstawił choćby jednego dokumentu czy umowy, a jednocześnie uważa, że skarżący nadużywa prawa do informacji publicznej. Na zmianę postawy organu nie wpłynęły też orzeczenia Sądu.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Szkoły wniosła o odrzucenie skargi w całości, ewentualnie z ostrożności procesowej, o jej oddalenie w całości, a nadto w sytuacji gdyby Sąd nie uwzględnił pierwszego wniosku, wniosła o stwierdzenie nadużycia przez skarżącego prawa dostępu do informacji publicznej.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, że nie jest prawdą, że na żaden z wniosków skarżący nie uzyskał żądanych danych, gdyż czym innym jest brak odpowiedzi a odpowiedź, z którą skarżący nie zgadza się. W ocenie organu, składanie przez skarżącego tak znacznej ilości wniosków, zbieżnych ze sobą treściowo, w małych odstępach czasu, wskazuje, że jego intencją nie jest skorzystanie z informacji publicznej, lecz niechęć w stosunku do organu oraz czysta złośliwość z jego strony. Zauważono, że skarżący jest skonfliktowany nie tylko z władzami miasta O., ale także z wieloma innymi władzami jednostek samorządu terytorialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późń. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu wymagającym jego uchylenia.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy wniosek taki został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę (k. 13 akt sądowych), zaś skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy w przepisanym terminie.

W niniejszym postępowaniu ocenie Sądu poddane zostały decyzje wydane przez Dyrektor Szkoły dotyczące rozpoznania wniosku skarżącego z 30 października 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wykazu nagród, premii, dodatków funkcyjnych oraz motywacyjnych, przyznanych w 2021 r. osobom z kadry zarządzającej szkołą oraz pracującym w niej nauczycielom i trenerom, o ile finansowane były z otrzymanej dotacji oświatowej wraz z podaniem imienia i nazwiska, funkcji osoby oraz wysokości otrzymanej gratyfikacji finansowej.

Podnieść należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 16 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 207/23 stwierdził, że od wydanej przez Dyrektor Szkoły decyzji z 21 grudnia 2022 r. nie przysługiwało odwołanie, a wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, tym samym sprawa nie mogła być rozpoznawana w trybie instancyjnym przez organ prowadzący szkołę, jako organ wyższego stopnia. Dlatego też, kierując się akceptowalną powszechnie zasadą, że nie tytuł pisma świadczy o jego charakterze, a treść w nim zawarta, należało uznać, że pismo skarżącego z 3 stycznia 2023 r. określone jako odwołanie było wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, gdyż tylko taki środek skarżącemu przysługiwał.

Systematyzując stan sprawy, wskazać należy, że po złożeniu przez skarżącego wniosku z 30 października 2022 r., została wydana decyzja z 21 grudnia 2022 r. odmawiająca udostępnienia żądanej informacji. Następnie na skutek wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy (określonego jako odwołanie), po uwzględnieniu wytycznych zawartych w wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 207/23, Dyrektor Szkoły decyzją z 5 października 2023 r. ponownie odmówiła udostępnienia wnioskowanej informacji.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie bowiem do treści art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., w którym zawarto przykładowy katalog informacji publicznych. Udostępnieniu podlega więc m.in. informacja o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.).

Przepisy u.d.i.p. nie definiują jednak pojęcia informacji przetworzonej, wskazując jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dokonując wykładni pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do ugruntowanych poglądów Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku z dnia 2 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1534/21 (dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa. gov.pl, dalej jako: "CBOSA"), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja publiczna, która jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 1988/21) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12, z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14). Za informację przetworzoną może zostać również uznana informacja, która jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13, dostępne w CBOSA). Wskazuje się również, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13, dostępny w CBOSA). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością.

Informacja przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową, gdyż informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym, również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, dostępne w CBOSA).

Podkreślić jednak należy, że kwalifikacja żądania jako dotyczącego informacji przetworzonej stanowi w istocie ograniczenie konstytucyjnie gwarantowanego prawa do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji RP), gdyż wymusza na wnioskodawcy wykazanie szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji, a w razie braku skutkuje odmową udostępnienia informacji, która wszakże cały czas pozostaje informacją publiczną. Dlatego też uznanie danej informacji za przetworzoną wymaga uzasadnienia odnoszącego się do konkretnej sprawy i nie może sprowadzać się do ogólnikowych twierdzeń, mogących mieć zastosowanie w każdej innej sprawie. Jeżeli podmiot zobowiązany chce prawidłowo wykazać zasadność swojej kwalifikacji, musi podać konkretne argumenty.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że argumenty przywołane przez Dyrektor Szkoły w wydanych decyzjach nie przekonują o prawidłowości oceny, że wniosek skarżącego z 30 października 2022 r. dotyczy informacji przetworzonej.

Organ nie podał żadnych konkretnych danych, które mogłyby uzasadniać zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej. Powoływanie się na orzeczenia sądów bez odniesienia się do konkretnego żądania nie jest wystarczające do uznania wnioskowanej informacji za przetworzoną.

Nie podano liczby dokumentów, ksiąg, które podlegałyby czynnościom związanym z udostępnieniem żądanej informacji, nie wskazano nawet, ilu osób dotyczy żądana informacja. Nie wyjaśniono, na jakiej podstawie organ oszacował, że zweryfikowanie jednej osoby pod kątem żądanych informacji zajmie 45 minut. Okoliczność ta nie została w żaden sposób uprawdopodobniona i wydaje się być znacznie zawyżona, co do czasochłonności takiej czynności.

Twierdzenia organu o konieczności podjęcia złożonych czynności analitycznych i interpretacyjnych nie zostały skonkretyzowane, ani nie odniesiono ich do treści wniosku skarżącego. W żaden racjonalny sposób nie został również uzasadniony pogląd, że udzielenie informacji doprowadziłoby do czasowego paraliżu funkcjonowania szkoły i zaburzyło proces realizacji ustawowo określonych zadań.

O obowiązku udostępnienia informacji publicznej, czy też uznania jej za przetworzoną nie może przesądzać to, ilu pracowników jest zatrudnionych przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Liczba zatrudnionych osób w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie rozstrzyga o możliwości uznania informacji za przetworzoną, ani tym bardziej uzasadnia odmowę jej udostępnienia.

W ocenie Sądu, żądana przez skarżącego informacja publiczna nie jest informacją przetworzoną, lecz jest to informacja prosta, dlatego też skarżący nie miał obowiązku wykazywania szczególnie istotnego interesu w jej pozyskaniu.

Nie sposób zgodzić się również ze stwierdzeniem organu, że wniosek skarżącego stanowi nadużycie prawa w dostępie do informacji publicznej. Przy czym zastrzec należy, że część argumentacji Sądu, w celu uniknięcia zbędnych powtórzeń i zachowania większej przejrzystości uzasadnienia, będzie odnosiła się siłą rzeczy nie tylko do nadużycia prawa, ale również do charakteru wnioskowanej informacji.

Nadużywanie publicznego prawa podmiotowego ma miejsce wówczas, gdy podejmuje się próbę korzystania z instytucji dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego, aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest w szczególności prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzegania prawa przez podmioty życia publicznego, jawności funkcjonowania administracji i innych organów (zob. J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej [w:] J. Góral, R. Hauser i J. Trzciński, Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, Naczelny Sąd Administracyjny, Warszawa, 2005 r., s. 146–147; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1992/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1601/15; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2642/16, dostępne w CBOSA).

Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1601/15, dostępny w CBOSA).

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest przesłanek, które pozwalałyby na uznanie, że skarżący nadużywa prawa do informacji publicznej.

Przede wszystkim, w ocenie Sądu, nie jest zasadne sumowanie wniosków o udzielenie informacji publicznej zaadresowanych do różnych podmiotów. Wniosek będący przedmiotem niniejszej sprawy skierowany został do dyrektor szkoły podstawowej i nie znajduje uzasadnienia to, aby zaliczać go do wniosków skierowanych do dyrektora liceum ogólnokształcącego, gdyż są to dwa różne organy pomimo tego, że prawdopodobnie dyrektorem w obu szkołach jest ta sama osoba.

Dlatego też za treścią zawartą w zaskarżonej decyzji powtórzyć należy, że skarżący od sierpnia 2022 r. do grudnia 2022 r. skierował do Dyrektor Szkoły 14 wniosków o udzielenie informacji publicznej. Ilość złożonych wniosków nie pozwala na stwierdzenie, że skarżący nadużywa prawa do informacji publicznej, również przy uwzględnieniu tego, że wszystkie te wnioski zostały złożone w 2022 r.

Tezy o nadużyciu prawa w żadnym wypadku nie może uzasadniać to, że skarżący składa wnioski o udostępnienie informacji publicznej do innych organów. Powyższa okoliczność jest całkowicie poza zakresem rozpoznawanej spawy.

Podobnie, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, jest przekonanie organu o niechęci skarżącego do Burmistrza O., będącego rodziną Dyrektor Szkoły. Na podstawie treści złożonego żądania takiego wniosku wyprowadzić nie można, gdyż w żadnym stopniu nie odnosi się on do władz samorządowych gminy.

Rozważania organu dotyczące składania wniosków o udostępnienie informacji publicznej w celu wykorzystania jej do prowadzenia sporów osobistych, czy zaspokojenia prywatnych animozji mają charakter czysto teoretyczny. Dyrektor Szkoły nie udzieliła bowiem żadnej informacji publicznej, która była wnioskowana przez skarżącego. Powyższe stwierdzenie wynika nie tylko z treści skargi, ale i udzielonej na nią przez organ odpowiedzi, bowiem dotychczasowe postępowanie organu ograniczało się w najlepszym dla skarżącego przypadku do odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Dlatego też w tym stanie rzeczy, gdy Sąd nie dostrzegł żadnych podstaw do odmowy udostępnienia informacji publicznej, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z 21 grudnia

2022 r.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (200 zł), wysokość opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie (480 zł) radcy prawnego, wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).