Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 112/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, pkt 19, art. 26 ust. 2, art. 41
journal: Dz.U. 2022 poz 699
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Piotr Fronc Protokolant : starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2023 r. ze skargi L. Sp. z o.o. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 18 października 2022 r., znak: SKO.OŚ/4170/400/2021 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów skargę oddala


UZASADNIENIE

Wójt Gminy Klucze decyzją z dnia 30 września 2021 r., Nr GPK.6236.9.2017, nakazał firmie L. sp. z o.o. w T. (strona skarżąca, skarżąca spółka, spółka), jako posiadaczowi odpadów, w pkt 1) usunięcie z działki nr [...] obręb Klucze odpadów: gruz budowlany wraz z ziemią i kamieniami zakwalifikowanych do rodzajów odpadów o kodach: 17 01 01 tj. odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów, 17 05 04, tj. gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03 oraz 20 03 01 niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne, poprzez ich zebranie, załadunek i transport przez uprawniony podmiot posiadający stosowne zezwolenia właściwego organu; w pkt 2) ustalił termin wykonania ww. obowiązku do 30.04.2022 r.; w pkt 3) zobowiązał stronę skarżącą do pisemnego powiadomienia Wójta Gminy Klucze o wykonaniu nałożonego obowiązku wraz z okazaniem stosownych dokumentów potwierdzających usunięcie odpadów.

Podstawą powyższego orzeczenia stały się następujące ustalenia.

W prowadzonym przez organ l instancji postępowaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. przeprowadzona została wizja w terenie, podczas której stwierdzono składowanie odpadów typu: gruz budowlany wraz z ziemią i kamieniami, elementami betonowymi w tym również pojedyncze sztuki odpadów; tj. tworzyw sztucznych, metali, tekstylia, opakowania z tworzyw sztucznych, odpady foliowe. W trakcie wizji na działce prowadzone były roboty ziemne, odpady znajdujące się na części sąsiedniej działki o numerze ew. nr [...] przy użyciu koparek były przekładane na działkę spółki. Przedstawiciel firmy wyjaśnił, że obecnie na działce rozpoczęte zostały prace budowlane związane z realizacją inwestycji na podstawie posiadanych decyzji Starosty zezwalających na budowę.

Dnia 16 kwietnia 2018 r. przedstawiciel spółki złożył do organu pisemne zawiadomienie (uzupełnione pismem z dnia 21 maja 2018 r.) informujące, że odpady tj. opakowania z tworzyw sztucznych, azbest, złom metalowy, tekstylia, papier, pochodzące z działek nr ew. nr [...] oraz [...] zostały usunięte. Informacja zawierała również nazwy firm, którym odpady te zostały przekazane. Ponadto przedstawiciel spółki oświadczył, że gruz budowlany wraz z elementami betonowymi został wykorzystany do utwardzenia działki nr [...] obręb ew. Klucze w ramach realizowanej na działce inwestycji budowlanej.

W dniu 7 czerwca 2018 r. przeprowadzone zostały oględziny na przedmiotowej działce, w trakcie których stwierdzono, że ziemia, kamienie i gruz zostały rozgarnięte na jej powierzchni. Teren działki został podniesiony do wysokości około 0,8 m w stosunku do działki nr [...], z którą graniczy. Na działce były widoczne ślady prowadzonych prac budowlanych. Na powierzchni działki znajdowały się pojedyncze kawałki odpadów plastiku, szkła, foli, kabli itp. Pełnomocnik E. Z. (właścicielka nieruchomości sąsiedniej) oświadczył że, w dniu 7 czerwca 218 r. przed rozpoczęciem planowanych oględzin był świadkiem prowadzonych prac na powyższej działce przez dwóch robotników, którzy przy użyciu koparki zebrane z powierzchni działki odpady zrzucili do wcześniej wykopanego dołu na środku działki nr [...], a następnie przysypali ziemią i wyrównali teren. Po zakończeniu prac pracownicy wraz z koparką opuścili teren działki. Na działce były widoczne ślady prowadzenia prac na tej nieruchomości na wysokości zjazdu z drogi [...] na drogę powiatową w kierunku P.. W dniu oględzin na gruncie były widoczne pojedyncze kawałki odpadów przemieszane z ziemią tj. kawałek aluminiowej puszki, plastiku, kabla, resztki tekstyliów. Ponadto na działce nr [...] od strony drogi powiatowej znajdowały się suche gałęzie, złożone na pryzmie, zgodnie z oświadczeniem przedstawiciela spółki należące do Zarządu Drogi Wojewódzkiej.

Właściciel działki, na której prowadzono oględziny nie zgodził się ze stwierdzeniem, że na działce zalegają zmieszane odpady z ziemią. Przyznał że są widoczne, ale jedynie pojedyncze kawałki odpadów tj. puszka aluminiowa po napoju, około 0,5 metra kabla, tkanina formatu A4, kawałki foli aluminiowej. Podkreślił jednak, że jest to teren budowy, działka została zniwelowana i wyrównana zgodnie z posiadanymi zezwoleniami na budowę. Z oględzin został sporządzony protokół wraz z dokumentacją fotograficzną. Do akt sprawy zostały dołączone również zdjęcia dokumentujące działkę nr [...] przesłane przez pełnomocnika E. Z., wykonane przed rozpoczęciem oględzin, a także w ich trakcie. Na fotografiach widoczny jest ciągnik rolniczy, wyposażony w łyżkę koparki, dwóch pracowników oraz ślady prowadzonych prac ziemnych w środkowej części działki. Ponadto zdjęcia obrazują pojedyncze kawałki odpadów tj. folia, blacha, plastik, płyta CD, szkło, puszki aluminiowej, tkaniny oraz pokruszone płytki ceramiczne.

Organ l instancji przeprowadził kolejne oględziny w dniu 26 lipca 2019 r., które nie ujawniły żadnych zmian na działce od ostatnich oględzin.

Postanowieniem z 16 lipca 2021 r. Wójt Gminy Klucze dopuścił jako dowód w sprawie ustalenia z działań kontrolnych, przeprowadzonych przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w spółce od 11 maja do 1 czerwca 2021 r. Inspektorzy WlOŚ ustalili, że na powyższej działce spółka wykorzystała odpady tj. gruz i ziemię do podniesienia terenu działki nr [...]. Prace te zostały zrealizowane bez wymaganej prawem decyzji Starosty zezwalającej na przetwarzanie odpadów poza instalacją o której mowa w art. 41 ustawy o odpadach. Ponadto ustalono, że Spółka nie prowadziła ewidencji odpadów zastosowanych w procesie odzysku na działce nr [...] położonej w Kluczach. W związku z tym nie jest możliwe precyzyjne oszacowanie ilości i rodzaju zastosowanych opadów.

W odwołaniu powołano następujące zarzuty:

- naruszenie art. 7 oraz 77 k.p.a., poprzez przyjęcie niezgodnie ze stanem faktycznym, że przedsięwzięcie zostało wykonane na działce, pomimo tego, że docelowy efekt odzysku odpadów poprzez ukształtowanie terenu ma dopiero zostać osiągnięty i rzędna działek ma zostać dopiero wyrównana,

- naruszenie art. 7 oraz 77 oraz 107 k.p.a., poprzez przyjęcie niezgodnie ze stanem faktycznym, że na nieruchomości znajdują się odpady o kodach wskazanych w decyzji, w tym zmieszane odpady komunalne, a także poprzez brak określenia ilości odpadów, co do których wydano nakaz usunięcia, oraz brak wyjaśnienia innych istotnych w sprawie okoliczności faktycznych,

- naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy o odpadach poprzez błędne przyjęcie, że zidentyfikowane określone materiały stanowiły odpady w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach w sytuacji, gdy ich gromadzenie nie miało charakteru pozbycia się ich, a przy tym nie mogły być uznane za odpady niebezpieczne;

- naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy o odpadach i stosownych przepisów wykonawczych poprzez nieprecyzyjne zakwalifikowanie przedmiotowych materiałów do określonych kodów albowiem ustalenia w tym zakresie zostały sprowadzone jedynie do przytoczenia kodów odpadów i przypisanych i przez ustawodawcę rodzajów odpadów bez precyzyjnych ustaleń w tym zakresie, co nie pozwala na ich weryfikację;

- naruszenie art. 26 ust. 2 i 6 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy o odpadach poprzez nie ustalenie w oparciu o opinię biegłego ilości odpadów wymienionych w pkt 1 decyzji,

- naruszenie art. 26 ust. 3c ustawy o odpadach poprzez brak jego zastosowania i dokonania ustaleń w zakresie tego, że występuje konieczność dalszego podnoszenia rzędnej terenu.

Po rozpatrzeniu odwołania spółki, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (SKO) decyzją z 18 października 2022 r., nr SKO.OŚ/4170/400/2021, działając na podstawie art. 26 ust. 2 i ust. 6 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.jedn.: Dz.U.2022.699), rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. 2020.10) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), uchyliło zaskarżoną decyzję w punkcie 2 i w tym zakresie ustaliło termin usunięcia odpadów do 30 listopada 2022 r., natomiast w pozostałym zakresie utrzymało decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia SKO podtrzymało ustalenia organu I instancji, przyjmując je za własne. Organ wskazał, że przedmiotem postępowania są odpady przywiezione na działkę nr [...] obręb ew. Klucze; tj. ziemia, gleba, gruz budowlany oraz pojedyncze sztuki odpadów tj. tworzyw sztucznych, metali, tekstyliów, opakowań z tworzyw sztucznych, odpadów foliowych, które ujawniono na działce w trakcie oględzin udokumentowanych na zdjęciach wykonanych podczas oględzin oraz na zdjęciach wykonanych przez pełnomocnika E. Z.. Ustalono, że gruz budowlany z elementami betonowymi, kamienie i ziemia nie powstały w trakcie prowadzonych robót ziemnych w związku z rozpoczętą budową, ale zostały na działkę przywiezione. Zgodnie z rozporządzeniem odpady te oznaczone są kodem odpadów: 17 05 04, tj. gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03 tj. substancje niebezpieczne oraz 17 01 01 tj. odpady betonu oraz gruzu betonowego z rozbiórek i remontów. Pojedyncze kawałki plastiku, szkła, aluminium, gumowe rękawiczki należy zakwalifikować pod kodem 20 03 01 niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne.

SKO podniosło, że w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 26 ustawy o odpadach, nie ma znaczenia fakt, że nawiezione odpady mogą się przyczynić do lepszego zagospodarowania gruntu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy o odpadach prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. W trakcie postępowania ustalono, że właściciel działki na której wykorzystane zostały odpady do utwardzenia terenu nie posiadał takiego zezwolenia. Organ zaznaczył, że w kategorii odpadów mogą być traktowane także przedmioty podlegające powtórnemu gospodarczemu wykorzystaniu, w tym poddawane procesom odzysku. W związku z powyższym gruz budowlany, ziemia i kamienie przywiezione z innej nieruchomości mimo wykorzystania do utwardzenia powierzchni działki należy uznać za odpad.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego podtrzymano domniemanie z art. 3 pkt 19 ustawy o odpadach, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości tj. skarżąca spółka.

Zdaniem Kolegium w świetle przedstawionego stanu prawnego i faktycznego, odpady przywiezione na ww. działkę znajdują się w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania, ani też do magazynowania. Zatem zaistniały podstawy do nakazania posiadaczowi tych odpadów, ich usunięcie- zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium wskazało, że zgodnie z definicją z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach przez odpady rozumie się każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany. Dla uznania przedmiotu za odpad nie ma znaczenia okoliczność, że może on mieć wartość użytkową, i nadaje się do dalszego wykorzystania. Pojęcie odpadu nie wyłącza substancji i przedmiotów, które nadają się do dalszego gospodarczego wykorzystania, odpadami są także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu przez nabywcę, posiadają dla niego określoną wartość gospodarczą, tłokową i stanowiły np. przedmiot sprzedaży.

Kolegium podniosło na koniec, że organ l instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ prowadzący postępowanie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistością. W szczególności dokonał wszechstronnej oceny okoliczności przedmiotowego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnił w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucono naruszenie:

1. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie niezgodnie ze stanem faktycznym, że:

- przedsięwzięcie zostało wykonane na działce, pomimo tego, że efekt odzysku odpadów poprzez ukształtowanie terenu ma dopiero zostać osiągnięty i rzędna działek ma dopiero zostać wyrównana, -

- na nieruchomości znajdują się odpady o kodach wskazanych w decyzji, w tym zmieszane odpady komunalne,

- nieokreślenie ilości odpadów, co do których wydano nakaz usunięcia,

- niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie w sposób wystarczający,

2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji,

3. art. 26 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 16 ustawy o odpadach poprzez:

- błędne przyjęcie, że zidentyfikowane określone materiały stanowiły odpady, w sytuacji gdy ich gromadzenie nie miało charakteru pozbycia się ich, a przy tym nie mogły być uznane za odpady niebezpieczne,

- nieprecyzyjne zakwalifikowanie przedmiotowych materiałów do określonych kodów,

- nieustalenie w oparciu o opinię biegłego ilości odpadów podlegających usunięciu,

4. naruszenie art. 26 ust. 3c ustawy o odpadach poprzez brak jego zastosowania i dokonania ustaleń w zakresie tego, że występuje konieczność dalszego podnoszenia rzędnej terenu.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności skarżonej decyzji administracyjnej z prawem stwierdza, co następuje:

Na mocy art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:

1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,

2) dochowania wymaganej prawem procedury,

3) respektowania reguł kompetencji.

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).

Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 p.p.s.a. stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zgodnie z art. 41 ust. 2 tej ustawy zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. W myśl art. 41 ust. 8 i 9 ustawy o odpadach do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Jedynie niezanieczyszczona gleba i inne materiały występujące w stanie naturalnym, wydobyte w trakcie robót budowlanych, nie zaliczają się do odpadów, pod warunkiem, że materiał ten zostanie wykorzystany do celów budowlanych w stanie naturalnym na terenie, na którym został wydobyty.

Masy ziemne i gruz budowlany przywożone na nieruchomość w celu np. jego niwelacji, wyrównania bądź utwardzenia – pochodzące od innych wytwórców odpadów należy traktować jako odpady. Pojęcie odpadu nie wyłącza substancji i przedmiotów, które nadają się do dalszego gospodarczego wykorzystania, odpadami są także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu przez nabywcę, posiadają dla niego określoną wartość gospodarczą, rynkową i stanowiły przedmiot umowy sprzedaży. Zagospodarowanie takich odpadów musi odbywać się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach oraz rozporządzeniami wykonawczymi tj. rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie listy rodzajów odpadów, które osoby fizyczne lub jednostki organizacyjne niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalnych metod ich odzysku i rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami.

Osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne niebędące przedsiębiorcami mogą gospodarczo wykorzystywać, na terenie nieruchomości, do której posiadają tytuł prawny – odpady wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia, m.in.:

. o kodzie 17 05 04 – gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03,

. o kodzie 17 05 06 – urobek z pogłębiania inny niż wymieniony w 17 05 05,

do utwardzania powierzchni, po rozkruszeniu odpadów jeśli jest to konieczne do ich wykorzystania, z zachowaniem przepisów odrębnych, w szczególności przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego. Dopuszczalna maksymalna ilość odpadów do przyjęcia wynosi 200 kg/m2;

. o kodzie 17 01 01 – odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów,

. o kodzie 17 01 02 – gruz ceglany,

. o kodzie 17 01 07 – zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06,

do utwardzania powierzchni, budowy fundamentów, wykorzystania jako podsypki pod posadzki na gruncie po rozkruszeniu odpadów, jeśli jest to konieczne do ich wykorzystania oraz z zachowaniem przepisów odrębnych, w szczególności przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego. W przypadku utwardzania powierzchni dopuszczalna maksymalna ilość odpadów do przyjęcia wynosi 200 kg/m2 utwardzanej powierzchni. W przypadku budowy fundamentów dopuszczalna maksymalna ilość odpadów do przyjęcia wynosi 200 kg/m3 fundamentu lub podsypki pod posadzki na gruncie w przypadku odpadów betonu i 100 kg/m3 fundamentu lub podsypki pod posadzki na gruncie w przypadku gruzu ceglanego i zmieszanych odpadów betonu z gruzem ceglanym.

Rozmieszczenie nawiezionych mas ziemnych na gruncie oraz wykorzystywanie odpadów z grupy 17 do celów np. budowlanych, produkcyjnych, itd., w ilościach przekraczających dozwolone rozporządzeniem oraz przez przedsiębiorców, należy traktować jako prowadzenie procesu odzysku odpadów, a dokonywanie takiej czynności wymaga uzyskania stosownego zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Przepisy ustawy o odpadach nie wprowadzają żadnych zwolnień w zakresie obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę zezwolenia na przetwarzanie odpadów w pracach ziemnych. Zatem jeżeli przedsiębiorca wykorzystuje odpady o kodzie 17 05 04 (tj. glebę i ziemię nieobjętą wyłączeniem na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy o odpadach) to powinien uzyskać zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

Na właścicielu terenu ciąży obowiązek precyzyjnego ustalenia, jakie konkretnie odpady przywożone są na jego nieruchomość i w jakiej ilości. Okoliczności te winny zostać potwierdzone odpowiednimi dokumentami (np. umowa, oświadczenie os. fizycznej, jednostki organizacyjnej niebędącej przedsiębiorcą o możliwości zagospodarowania odpadów). Należy pamiętać, że posiadacz odpadów ponosi odpowiedzialność za składowanie odpadów bez wymaganego zezwolenia i jest on obowiązany do niezwłocznego ich usunięcia. Dodatkowo domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości, a jego odpowiedzialność oparta jest na obiektywnym fakcie zalegania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym.

W przypadku nieusunięcia odpadów, na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach, wójt, burmistrz, prezydent miasta, w drodze decyzji wydanej z urzędu, nakaże posiadaczowi odpadów, usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Brak wykonania takiej decyzji, skutkuje wszczęciem postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że poza sporem jest okoliczność, iż działka nr [...] w Kluczach nie jest miejscem przeznaczonym do składowania lub magazynowania odpadów. Dlatego prowadzenie prac budowlanych i zmiana rzędnych terenu przy wykorzystaniu odpadów z grupy 17 wymaga uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach. Skarżąca nie legitymowała się zezwoleniem, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach (k. 116 administracyjnych akt sprawy). Poza sporem pozostaje okoliczność, że na działce nr [...] W Kluczach znajdowały się odpady o kodach 17 01 01 odpady betonu i gruz betonowy z rozbiórek i remontów oraz 17 05 04 gleba i ziemia, w tym kamienie, co przyznaje także skarżąca w skardze na s. 6 oraz odpady o kodzie 20 03 01 - niesegregowane odpady zmieszane (k. 24-29, 51-54, 58-60, 71-76 ). W tym stanie faktycznym i prawnym nie ma wątpliwości, że skarżona decyzja była prawidłowa.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie z poniższych powodów.

Odnosząc się do zarzutu braku określenia ilości odpadów, która ma być usunięta zauważyć należy, że art. 26 ust. 6 ustawy o odpadach określa elementy decyzji wydawanej na podstawie art. 26. Są to W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności:

1) termin usunięcia odpadów

2) rodzaj odpadów

3) sposób usunięcia odpadów.

Jest to katalog niewyczerpujący. Jednocześnie z przytoczonego przepisu wynika, że określenie ilości odpadów nie jest obligatoryjnym elementem takiej decyzji. Potwierdza to także orzecznictwo sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2020 r. sygn. akt II OSK 1769/18, por. także wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 września 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 411/16).

Odnosząc się do zarzutu niezastosowania art. 26 ust. 3c ustawy o odpadach wyjaśnić należy, co następuje. Zgodnie z powołanym przepisem właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania decyzji, o której mowa w ust. 2, w przypadku gdy wykonanie decyzji w sposób w niej wskazany okaże się niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla życia, zdrowia lub środowiska lub inny sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na wymagania ochrony środowiska lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu właściwego poziomu ochrony życia, zdrowia ludzi i środowiska. Otóż przepis ten odnosi się wyraźnie do możliwości zmiany, z uwagi na powołane w nim okoliczności, sposobu wykonania decyzji. Nie dotyczy natomiast w ogóle kwestii wydania bądź nie nakazu usunięcia odpadów, o którym mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach.

Odnosząc się do zarzutu, iż nakaz usunięcia odpadów w zakresie, w jakim dotyczy odpadów o kodzie 20 03 01 niesegregowane odpady zmieszane, jest bezpodstawny i nieuprawniony stwierdzić należy, co następuje. Otóż zgromadzona w sprawie dokumentacja fotograficzna, jak również znajdujące się w aktach sprawy protokoły z wizji w terenie pokazują, że na przedmiotowej działce były widoczne, wmieszane niekiedy w odpady z grupy 17 plastiki, kable, resztki tekstyliów, butelki plastikowe, plastikowe pojemniki, folie, metal. (k. 58-60, k. 76 k. 80, k.107 administracyjnych akt sprawy). Kategoria odpadów o kodzie 20 03 01 została wskazana przez organ jako dopełniająca, wszak oprócz widocznych odpadów o kodach 17 01 01 odpady betonu i gruz betonowy z rozbiórek i remontów oraz 17 05 04 gleba i ziemia, w tym kamienie, były też inne odpady, które w tym miejscu – jako nieprzeznaczonym do składowania lub magazynowania odpadów nie mogły się tam znajdować. W ocenie Sądu w tym kontekście nakaz usunięcia tych odpadów przez odwołanie się do kategorii odpadów zmieszanych niesegregowanych nie stanowi o wadliwości skarżonej decyzji w stopniu, który zmieniałby wynik sprawy. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje zarzut, że docelowa projektowana rzędna terenu nie została jeszcze osiągnięta i skarżąca będzie występowała ponownie do Starosty Olkuskiego o wydanie zezwolenia na przetworzenie na tej działce gleby i ziemi. Poza sporem pozostaje bowiem to, że do przetwarzania odpadów już przystąpiono, bez wcześniejszego uzyskania zezwolenia.

Nie stwierdzono zatem ani naruszeń prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.