Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 148/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Starogardzkiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Starogardzkim a Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w N. w sprawie wydania decyzji dotyczącej dostępu do nieruchomości postanawia: wskazać Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Pismem z 5 lipca 2024 r. Starosta Starogardzki (dalej także: "wnioskodawca") wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Starogardzkim a Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie rozpoznania wniosku G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w N. z 2 kwietnia 2024 r. w przedmiocie: 1) ponaglenia, na brak pełnego rozpatrzenia wniosku tego podmiotu z 26 stycznia 2022 r., 2) wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 15 listopada 2022 r. nr DR.WWM.6171.12.2022.27, 3) wydania decyzji w sprawie dostępu do nieruchomości w S. przy ul. [...] i [...], powstałych z podziału działki ewidencyjnej nr [...], [...], obręb [...], w tym do działki nr [...] oraz [...].

W ocenie wnioskodawcy pierwsze dwa żądania wniosku z 2 kwietnia 2024 r. dotyczą spraw prowadzonych przed Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej, przez co właściwym w sprawie powinien być ten właśnie organ, natomiast zakres przedmiotowy trzeciego żądania określony został w sposób który także wskazuje na właściwość powyższego organu.

W odpowiedzi na wniosek Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej podniósł, że wniosek został przekazany do Starosty Starogardzkiego jedynie w zakresie określenia warunków dostępu do nieruchomości i w ocenie tego organu w opisanym zakresie powinien orzekać Starosta Starogardzki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Stosownie do art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "kpa") spór między organem jednostki samorządu terytorialnego a organem administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. Rozstrzyganie sporów kompetencyjnych należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa). Przez spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W rozpoznawanej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe.

Z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z 11 czerwca 2024 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 65 § 1 i art. 19 kpa przekazał wniosek z 2 kwietnia 2024 r. Staroście Powiatu Starogardzkiego celem dalszego załatwienia sprawy. Powyższe zawiadomienie nie zawiera żadnego ograniczenia, wynika z niego zatem, że wskazany wniosek nie został przekazany w ograniczonym zakresie, ale w całości. Nie budzi wątpliwości, że pierwsze dwa żądania powyższego wniosku dotyczą spraw prowadzonych przed Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. W przypadku natomiast gdy Prezes Urzędu Komunikacji elektronicznej uznał, że w zakresie trzeciego żądanie określonego we wniosku właściwym do jego rozpoznania był inny organ, zastosowanie w sprawie powinien znaleźć art. 66 § 1 kpa, a nie art. 65 § 1 kpa. Zgodnie z art. 66 § 1 kpa jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości, a równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej winien był zatem stosownie do treści art. 66 § 1 kpa uczynić przedmiotem swojego rozpoznania te żądania zawarte we wniosku z 2 kwietnia 2024 r., które uznał za należące do swojej właściwości, a w pozostałym zakresie zawiadomić o możliwości wniesienia podania do innego organu. Wobec powyższego, przekazanie wniosku z 2 kwietnia 2024 r. według właściwości do Starosty Starogardzkiego na podstawie art. 65 § 1 kpa (i to w całości, a nie w części – jak wynika z literalnego brzmienia zawiadomienia z 11 czerwca 2024 r.) należy uznać za nieprawidłowe. Ponieważ w opisanej sytuacji to organ do którego wniesiono podanie zobligowany jest do podjęcia określonych czynności zgodnie z art. 66 § 1 kpa, uznać należy, że na obecnym etapie sprawy to nadal Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej jest właściwy do rozpoznania wniosku z 2 kwietnia 2024 r.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.