Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 28/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

Kraków, dnia 31 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Olkuskiego za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Staroście Powiatu Olkuskiego grzywnę w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, 2. zasądzić od Starosty Powiatu Olkuskiego na rzecz J. M. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek o wymierzenie grzywny J. M. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Olkuskiego za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazuje, że 12 listopada 2023 r. za pośrednictwem Starosty Powiatu Olkuskiego skierował on do WSA w Krakowie skargę na bezczynność. Jednak z informacji uzyskanych telefonicznie w sekretariacie sądu wnioskodawca ustalił, że skarga ta nie została przekazana do Sądu w ustawowym terminie. W konsekwencji wnosi on o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1 % maksymalnego wymiaru za każdy pełny tydzień opóźnienia.

W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 18 stycznia 2024 r. (data wpływu do tut. Sądu 22 stycznia 2024 r.) organ przyznaje, że dopuścił się nieznacznego opóźnienia w przekazaniu skargi, to jest 29 dni zamiast 15 dni. Jednakże w dniu złożenia wniosku o nałożenie grzywny obowiązek ten został wypełniony, dlatego w ocenie organu postępowanie o wymierzenie grzywny powinno być umorzone jako bezprzedmiotowe. Ponadto powodem uchybienia terminowi do przekazania skargi była błędna interpretacja przepisów p.p.s.a i zastosowanie ogólnego terminu do przekazania skargi, nie zaś szczególnego dotyczącego skarg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zwrócono także uwagę na obciążenie komórki odpowiedzialnej za przekazanie akt licznymi sprawami, które prowadzi jeden pracownik. Wskazano, że organ udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację. Zatem nieprzekazanie skargi nie miało na celu utrudnienia skarżącemu realizacji jego uprawnień, gdyż one zostały zrealizowane odrębnie od skargi, a sama skarga w momencie, w którym winna być przekazana do sądu była już bezprzedmiotowa. W ocenie organu powyższe okoliczności w sposób istotny rzutują na kwestie wymierzenia organowi grzywny oraz na jej wysokość.

W odpowiedzi na pismo organu J. M. w piśmie z dnia 27 stycznia 2024 r. podtrzymał swój wniosek zarówno co do konieczności wymierzenia grzywny, jak i jej wysokości. Podkreślił, że opóźnienie w przekazaniu skargi wyniosło 31 dni, a skarga została przekazana po złożeniu wniosku o nałożenie grzywny oraz wezwaniu przez Sąd do przekazania akt pod rygorem grzywny.

Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, chyba że przepis szczególny (tak, jak w niniejszej sprawie) stanowi inaczej.

W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 15 dni do dnia otrzymania skargi.

Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17,wyrok NSA z 28 kwietnia 2023 r., sygn. III OZ 188/23). W konsekwencji przekazanie skargi nie wyklucza możliwości nałożenia grzywny.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy poza sporem jest to, że skarga nie została przekazana w terminie 15 dni, lecz jak wskazuje skarżący po upływie 31 dni. Okoliczności powoływane przez organ w odpowiedzi na wezwanie (trudności kadrowe, duża ilość obowiązków, błąd co do prawa) nie stanowią okoliczności wyłączających możliwość nałożenia grzywny. Jednocześnie w ocenie Sądu całokształt okoliczności przemawia za wymierzeniem grzywny, która spełni swoją funkcję represyjną i prewencyjną, stanowiąc dla organu sygnał, że takie postępowanie, jakkolwiek nie nosi znamion rażącego uchybienia przepisom prawa, nie powinno mieć miejsca. Mając na uwadze okoliczności sprawy nałożenie grzywny w wysokości żądanej przez wnioskodawcę byłoby w ocenie Sądu nieproporcjonalne. Sąd uznał, że w tych okolicznościach odpowiednia i wystarczając będzie grzywna w wysokości 300 zł.

O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 oraz art. 205 p.p.s.a.