Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1643/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 124  ust 1 , 1b lit 2, 3 , 7
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 31 października 2023 r. znak: WS-VI.7536.1.58.2023.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia z 15 lutego 2022 r. spółka F. Sp. z o.o. z siedzibą

w N. wystąpiła do Starosty Wielickiego z wnioskiem (uzupełnionym pismem z 16 marca 2022 r.) o wydanie decyzji administracyjnej zobowiązującej do zapewnienia wnioskodawcy dostępu do nieruchomości położonej w miejscowości P. stanowiącej działkę nr [...], obr. [...] P. , dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], poprzez udzielenie zezwolenia na wybudowanie na nieruchomości - w celu realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej – podziemnej telekomunikacyjnej linii kablowej, składającej się z jednego kabla telekomunikacyjnego światłowodowego o średnicy 5,3 mm i długości 280,05 m, układanego w rurze osłonowej o średnicy zewnętrznej 40 mm (dalej kabel i rura osłonowa łącznie jako "urządzenie"), w pasie nieruchomości o szerokości 0,5 m (liczonej od osi kabla) i powierzchni 280,05 m2; rura osłonowa zajmowałaby łącznie 11,20 m2 powierzchni nieruchomości (z czego kabel by zajmował 1,48 m2 powierzchni nieruchomości). Pas eksploatacyjny planowanej infrastruktury telekomunikacyjnej będzie wynosił 0,5 m od osi kabla, a obszar nieruchomości, który podlegałby udostępnieniu zamykałby się w pasie o powierzchni 280,05 m2.

Decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r. znak: GN.6853.2.2022 o Starosta Wielicki orzekł o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej

w miejscowości P. jednostka ewidencyjna N., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 4,18 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta

nr [...], na rzecz F. sp. z o.o. z siedzibą w N. w celu budowy podziemnej telekomunikacyjnej linii kablowej, składającej się z jednego kabla telekomunikacyjnego światłowodowego (OPTIX Aramid Z-XOTKtcdD 1.2kN 12J) o średnicy 5,3 mm i długości 280,05m.

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2022 r. znak: WS-VI.7536.1.45.2022.PB Wojewoda Małopolski uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ww. decyzji Wojewoda Małopolski stwierdził między innymi, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku błędnej wykładani art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 33 ustawy szerokopasmowej oraz art. 7 i art. 80 k.p.a. Wskazał, iż jednocześnie organ powinien mieć na względzie, że decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości musi dokładnie określać przebieg inwestycji oraz zakres uszczuplenia praw właścicieli, jak również musi być uzgodniona z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Decyzją z dnia 23 maja 2023 r. znak: GN.6853.2.2022, działając na podstawie art. 124 ust. 1, ust. 1, 1b, 2, 3, 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 344) zwanej dalej u.g.n oraz art. 104, art. 107 k.p.a.) w związku z art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 733) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 lutego 2022 r. F. spółki z o.o. z siedzibą w N. reprezentowanej w sprawie wydania decyzji o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 4,18 ha obręb P. jednostka ewidencyjna N. w celu wybudowania na nieruchomości podziemnej telekomunikacyjnej linii kablowe Starosta Wielicki orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości P. jednostka ewidencyjna N., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 4,18 ha, dla której prowadzona jest księgą wieczysta nr [...], na rzecz F. spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N., poprzez zezwolenie na przeprowadzenie inwestycji polegającej na budowie podziemnej telekomunikacyjnej linii kablowej, składającej się z jednego kabla telekomunikacyjnego światłowodowego (OPTIX Aramid Z-XOTKtcdD 1.2kN 12J) o średnicy 5,3 mm

i długości 280,05 m umieszczonego w rurze osłonowej RHDPE TELKOM 40/3,7

o średnicy 40 mm na głębokości 0,7 m – zgodnie z załącznikiem graficznym stanowiącym integralną część projektu decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że według wniosku inwestora na działce nr [...] o pow. 4,18 ha obręb P. jedn. ewid. N. planowana jest budowa szybkiej sieci telekomunikacyjnej. Inwestor zamierza wybudować telekomunikacyjną linię kablową podziemną. Wnioskodawca chciałby umieścić na nieruchomości jeden kabel telekomunikacyjny światłowodowy (planowany do użycia

jest kabel OPTIX Aramid Z-XOTKtcdD 1.2kN 12J) o średnicy 5,3 mm i długości około 280,05 m. Kabel zostałby umieszczony w rurze osłonowej (wnioskodawca planuje użyć rurę osłonową RHDPE TELKOM 40/3,7 o średnicy 40 mm). Pas eksploatacyjny planowanej infrastruktury telekomunikacyjnej będzie wynosił 0,5 m od osi kabla, toteż obszar nieruchomości, który podlegałby udostępnieniu, zamykałby się w pasie o powierzchni 280,05 m2. Wnioskodawca planuje wykonać podziemną telekomunikacyjną linię kablową metodą wykopu otwartego. Z kolei planowana głębokość ułożenia linii w ziemi będzie zgodna z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 219, poz. 1864 z późn. zm.), to jest będzie wynosić 0,7 m. Wnioskodawca dodatkowo planuje,

w połowie głębokości ułożenia kabla, umieścić taśmę ostrzegawczą, informującą o kablu telekomunikacyjnym zlokalizowanym w ziemi.

Organ ustalił, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazał nadto, że zgodnie z treścią art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. prawo umieszczania na nieruchomości obiektów

i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej przysługuje operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawa telekomunikacyjnego oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 wyżej wymienionej ustawie. Stosownie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27 prawa telekomunikacyjnego, operatorem jest przedsiębiorca telekomunikacyjny uprawniony do dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia usług towarzyszących. Z kolei zgodnie z art. 10 ww. ustawy działalność telekomunikacyjna będąca działalnością gospodarczą jest działalnością regulowaną i podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Wnioskodawcą w niniejszej sprawie jest firma F. spółka z o.o. z siedzibą w N..

Według odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego numer [...] wynika, że firma F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. prowadzi działalność w zakresie telekomunikacji przewodowej. Również na podstawie danych zawartych w dostępnym Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych, według stanu na dzień wydania decyzji ustalono, iż pod numerem rejestrowym [...] wpisana jest firma F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N..

Wnioskodawca jest więc operatorem, a tym samym posiada uprawnienie do złożenia wniosku w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.

Nadto organ ustalił, że według obowiązującego w dniu wydania decyzji na podstawie uchwały Nr V/37/07 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 16 stycznia 2007 r. w sprawie przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. na terenie N. Strefy Przemysłowej działka nr [...] obręb P. jednostka ewidencyjna N. objęta wnioskiem znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem: 12PU – tereny zabudowy produkcyjno – usługowej. Na podstawie zapisów powyżej wymienionego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się możliwość lokalizacji obiektów infrastruktury technicznej (§ 24 ust. 1 pkt 3).

Starosta wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości następuje z uwagi na realizację celu publicznego.

Analizując przepisy art. 124 ust. 1, art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 2 pkt 8 prawa telekomunikacyjnego oraz §3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. nr 219, poz. 1864 z późn. zm.) organ przyjął, że podziemna linia kablowa, w rozpatrywanym przypadku mieści się w pojęciu obiektu infrastruktury telekomunikacyjnej oraz w zakresie przedmiotowym art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a zatem jest inwestycja celu publicznego.

Organ podał, że zgodnie z art. 124 ust. 3 udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody, o których mowa w ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie organu przedłożone dokumenty (wniosek o podjęcie negocjacji i zawarcie umowy na dostęp do nieruchomości z dnia 28 grudnia 2021 r. wraz z załącznikami, potwierdzeniem nadania listem poleconym oraz potwierdzeniem odbioru w dniu 3 stycznia 2022 r., są wystarczającym dowodem przeprowadzonych negocjacji oraz świadczą o braku zgody właścicielki na udostępnienie nieruchomości.

Zgodnie z przyjętym stanowiskiem sądów administracyjnych brak zgody właściciela w rozumieniu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami oznacza stan gdy właściciel nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemne takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Ponadto przepis art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie określa żadnych reguł prowadzenia rokowań, a spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy. Nie przewidziano bowiem w treści tego przepisu żadnej szczególnej formy zakończenia rokowań, co oznacza, że strony same i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na skutek prowadzonych rozmów dojdą do porozumienia, a także czy i kiedy rozmowy zakończyć (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Bd 1065/17).

Zatem zdaniem organu zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 124 ust. 1, 2, 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Jednocześnie organ poinformował, że zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami:

- Kwestia ustalenia odszkodowania za ewentualne obniżenie wartości nieruchomości,

wyrządzone szkody i ewentualny koszt przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego zostanie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu odszkodowawczym, po zakończeniu inwestycji, na wniosek podmiotu realizującego cel publiczny bądź na wniosek właścicieli nieruchomości (art. 129 ust. 5 pkt 1,2).

- Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić

nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek

udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.

- Decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, lub organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli zezwolenie było udzielone na wniosek tej jednostki.

Ponieważ zezwolenie wydawane jest w zakresie urządzeń łączności publicznej, zgodnie z brzmieniem art. 124 ust. 1b, decyzję niniejszą wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. W myśl art. 4 pkt 18 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez łączność publiczną należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego. Postanowieniem numer: DT.WOT.6171.377.2022.12 z dnia 3 kwietnia 2023 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w całości uzgodnił projekt znak: GN.6853.2.2022 z dnia 27 grudnia 2022 r. niniejszej decyzji.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła właścicielka przedmiotowej nieruchomości - M. K..

Decyzją z dnia 31 października 2023 r. znak: WS-VI.7536.1.58.2023, działając na podstawie art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wniosku z 15 lutego 2022 r. (uzupełnionego pismem z 16 marca 2022 r.) załączono pismo 28 grudnia 2021 r. kierowane do właścicielki przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej działkę ewid. nr [...], obr. [...] P. , w którym spółka przedstawiła informację o potrzebie budowy podziemnej telekomunikacyjnej linii kablowej, składającej się z jednego kabla telekomunikacyjnego światłowodowego (OPTIX Aramid Z-XOTKtcdD 1,2kN 12J) o średnicy 5,3 mm i długości 280,05 m układanego w rurze osłonowej

o średnicy zewnętrznej 40 mm, celem podłączenia sąsiednich nieruchomości do szerokopasmowej szybkiej sieci internetowej, proponując właścicielce przedmiotowej

nieruchomości jednorazową opłatę za korzystanie z ww. działki w wysokości 1000,00 zł. Właścicielka przedmiotowej nieruchomości nie wyraziła zgody na zawarcie umowy umożliwiającej wykonanie przedmiotowej inwestycji.

Tym samym, pomimo prowadzonych negocjacji nie doszło do zawarcia w ciągu 30 dni umowy, o której mowa w art. 33 ust. 3 u.w.r.u.s.t. W związku z powyższym spółka F. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. w związku z art. 33 ust. 7 u.w.r.u.s.t. wystąpiła do Starosty Wielickiego o wydanie decyzji o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] P. .

Ponadto należy mieć na uwadze, że przepis art. 124 ust. 1b u.g.n. "odrywa" wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości od ustaleń (istnienia) planu miejscowego.

Dokumentacja załączona do akt organu I instancji wskazuje, iż inwestor przesłał do właścicielki przedmiotowej nieruchomości pismo z informacją o planowanej inwestycji, opisując parametry techniczne planowanego odcinka kabla telekomunikacyjnego linii światłowodowej oraz sposób jego umieszczenia pod ziemią na działce nr [...], obr. [...] P. . Ponadto za wyrażenie zgody na przeprowadzenie planowanej na przedmiotowej nieruchomości inwestycji zaproponowano określone warunki finansowe. Do powyższych pism dołączony został wzór "Umowy", jaka miałaby zostać zawarta pomiędzy właścicielką przedmiotowej działki a spółką F. Sp. z o.o. z siedzibą w N.. Powyższa korespondencja została przez właścicielkę odebrana w dniu 3 stycznia 2022 r., co potwierdzają akta sprawy, zatem Pani M. K. znała warunki i postanowienia umowy, co więcej mogła przecież – w odpowiedzi na propozycję spółki F. Sp. z o.o. – przedstawić własne oczekiwania oraz zaproponować inne warunki ujęte w proponowanej umowie. Tymczasem w udzielonej inwestorowi pisemnej odpowiedzi z 31 stycznia 2022 r. właścicielka ww. działki kategorycznie odmówiła "jakichkolwiek dalszych rozmów oraz kontaktów w temacie ciągnięcia linii światłowodowej".

W świetle powyższego, zdaniem organu wypełniona została przesłanka wynikająca z art. 124 ust. 3 u.g.n. dotycząca przeprowadzenia przez wnioskodawcę rokowań z właścicielem nieruchomości celem pozyskania zgody na przeprowadzenie planowanej inwestycji. W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, że inwestycja dotyczy urządzenia łączności publicznej, tj. telekomunikacyjnego kabla sieci światłowodowej, zgodnie z dyspozycją art. 124 ust. 1b u.g.n., zezwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., zostało uzgodnione z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosownie do znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Nr DT.WOT.6171.377.2022.12 z 3 kwietnia 2023 r.

W odniesieniu do tego rodzaju inwestycji decyzja może być również wydana w przypadku braku planu miejscowego lub gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest wymagana. Przedmiotowa nieruchomość według obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. dla terenu [...]ej Strefy Przemysłowej zatwierdzonego uchwałą V/37/07 Rady Miejskiej w N. z dnia 16 stycznia 2007 r., działka nr [...] obr. P. jedn. ewid. N. znajduje się w obszarze oznaczonym na ww. planie symbolem 12PU – tereny zabudowy produkcyjnousługowej. Na podstawie zapisów powyższego planu miejscowego tj. § 24 ust. 1 pkt 3 dopuszczalna jest możliwość lokalizacji obiektów infrastruktury technicznej.

Natomiast odnosząc się do zarzutu "celowości całej inwestycji, ponieważ chcą wkopać kabel światłowodowy w działkę na długości 280,05 m, nie podali z jakiej linii to będzie ciągnięte i dokąd dalej ta linia ma zmierzać" to nie może on być uwzględniony z uwagi na fakt, iż kwestie techniczne sposobu podłączenia projektowanego odcinka kablowej linii światłowodowej rozpatrywane mogą być przez stosowny jednostkę architektonicznobudowlaną na etapie pozyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowę.

Ponadto organ wyjaśnił, że właścicielce przedmiotowej nieruchomości przysługiwać będzie roszczenie o odszkodowanie za ewentualne straty oraz zmniejszenie się wartości nieruchomości z tytułu jej faktycznego zajęcia. Jednakże ustalenie w tego typu sprawach, jak rozpatrywana obecnie, wysokości i warunków przyznania rekompensaty z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a także powoływania rzeczoznawcy majątkowego celem oszacowania szkody majątkowej, staje się aktualne dopiero w następstwie wykonania inwestycji objętej zezwoleniem – w razie, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu sprzed wykonania inwestycji jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty – i tym samym pozostaje również poza zakresem postępowania w niniejszej sprawie (por. wyrok WSA w Krakowie z 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1644/14, CBOSA).

Na powyższą decyzję M. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Skarżąca podniosła, że decyzja jest stronnicza, uwzględnia wyłącznie interes spółki. Z kolei podnoszone przez skarżącą argumenty, w ogóle nie zostały uwzględnione przez organy. Skarżona decyzje uważa za krzywdzącą.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Skarga w przedmiotowej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wyjść należy od tego, że materialnoprawny kontekst sprawy, której dotyczy zaskarżona decyzja, określają przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344; dalej u.g.n.). Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Jak wynika z powyższego, ograniczenie we wskazanym trybie sposobu korzystania z nieruchomości zasadniczo jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: 1) przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, które nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na planowane ograniczenie 2) zgodności ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ze względu na charakter inwestycji w niniejszej sprawie trzeba wskazać ponadto na art. 124 ust. 1b u.g.n., zgodnie z którym w zakresie urządzeń łączności publicznej decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Analiza akt sprawy oraz zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do przekonania, że w kontrolowanej sprawie spełnione zostały przesłanki wydania decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości.

Zdaniem Sądu organy wykazały, że spełniona została przesłanka przeprowadzenia rokowań, uwzględniając przy tym regulację szczegółową dotyczącą urządzeń łączności publicznej zawartą w art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 884, dalej: u.w.r.u.s.t.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany umożliwić operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, umieszczenie na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. Korzystanie z nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest odpłatne, chyba że strony umowy, o której mowa w ust. 3, postanowią inaczej (ust. 2). Zgodnie z art. 33 ust. 3 u.w.r.u.s.t warunki korzystania z nieruchomości ustala się w umowie, która jest zawierana na piśmie w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora z wnioskiem o jej zawarcie. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 3, nie zostanie zawarta umowa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (ust. 7).

Zgromadzone w aktach dokumenty wskazują, że F. sp. z o.o. z siedzibą N., będąca przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, przeprowadziła czynności, o których mowa w przywołanych przepisach. O bezskutecznym przeprowadzeniu rokowań świadczy dołączona do akt kopia korespondencji między spółką a skarżącą, obejmująca wiadomości mailowe z 5 i 7 października 2021 r., pismo spółki z 28 grudnia 2021 r. z załącznikami w postaci projektu umowy, rysunków przebiegu sieci oraz planowanego do zastosowania rozwiązania technicznego, jak też pismo skarżącej z 31 stycznia 2022 r., w którym jednoznacznie wykluczyła udzielenie zgody na przeprowadzenie inwestycji na własnej działce.

Podkreślić trzeba, że wymóg przeprowadzenia rokowań oznacza, po stronie podmiotu zainteresowanego udostępnieniem nieruchomości, obowiązek wystąpienia do właściciela nieruchomości o jej udzielenie, a w przypadku braku takiej zgody, w celu skorzystania z określonej ww. regulacją drogi administracyjnej, wykazania tej okoliczności w tym postępowaniu. Oznacza to w istocie wymóg skontaktowania się z właścicielem nieruchomości, przedstawienia mu propozycji i zapewnienie możliwości przedstawienia stanowiska. Podzielając stanowiska wyrażane w orzecznictwie, Sąd przyjmuje, że za spełnienie omawianego warunku można uznać sytuację, gdy właściciel nieruchomości nie odpowiedział na propozycję wyrażenia zgody, wprost sprzeciwił się wyrażeniu takiej zgody, czy sytuację, gdy strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, które okazały się niemożliwe do przyjęcia dla każdej z nich (por. wyrok WSA w Poznaniu z 29 września 2021 r., I SA/Po 627/20).

Również i co do drugiej przesłanki Sąd podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym ograniczenie zgodne jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka skarżącej nr [...] obr. P. znajduje się na obszarze objętym uchwałą nr V/37/07 Rady Miejskiej w N. z dnia 16 stycznia 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. dla terenu N. Strefy Przemysłowej, w obszarze oznaczonym na ww. planie symbolem 12PU – tereny zabudowy produkcyjno-usługowej. Zgodnie z § 24 ust. 1 pkt 3 planu miejscowego dopuszczalna jest na tym terenie lokalizacja obiektów infrastruktury technicznej, do których niewątpliwie należy przedmiotowa sieć.

Spełniony został również dodatkowy wymóg, o którym mowa w art. 124 ust. 1b u.g.n., tj. przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji pozyskał uzgodnienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wyrażone w postanowieniu z 3 kwietnia 2023 r. nr DT.WOT.6171.377.2022.12.

W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd doszedł do przekonania, że spełnione przesłanki ograniczenia korzystania z własności nieruchomości, o którym stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n. W ocenie Sądu spełniona została też ogólna przesłanka niezbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia (vide: art. 112 ust. 3 w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n.). Sąd nie znalazł podstaw by zakwestionować przebieg linii światłowodowej, ani jej celowość. Ta ostatnia kwestia wymyka się kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, który – co należy zaakcentować – kontroluje działania organów administracji publicznej pod względem legalności. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, Sąd podkreśla, że dopuszczalność tego rodzaju ograniczenia nie narusza Konstytucji RP, a co więcej przez Konstytucję RP jest dopuszczona. Zauważyć trzeba, że art. 64 ust. 3 Konstytucji RP dopuszcza ograniczenie własności w drodze ustawy i w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Instytucja prawna określona w art. 124 u.g.n. niewątpliwie stanowi jedną z tych instytucji, o których mowa w art. 64 ust. 3 Konstytucji RP; umożliwia bowiem ograniczenie prawa własności, jeśli spełnione zostaną określone tam przesłanki.

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie organy orzekające wykazały spełnienie materialnoprawnych przesłanek wydania decyzji, a przy tym nie uchybiły istotnie przepisom postępowania, Sąd nie mógł uwzględnić skargi, w związku z czym orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.