Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 584/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 23c ust. 8
journal: Dz.U. 2005 nr 244 poz 2081
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych - tekst jednolity.
article: art. 64 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.203 § 2
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
article: art. 60
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i odmowa przyznania rekompensaty; uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. W. jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego, nr [...], z dnia [...] lutego 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W., nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie odmowy cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i odmowie przyznania rekompensaty.

Stan faktyczny sprawy jest następujący:

W dniu [...] lutego 2004r. – Dyrektor Oddziału Regionalnego w W ARR przyznał kwotę mleczną dla dostawcy hurtowego w wysokości [...] kg (decyzja nr [...]).

W dniu 29 lipca 2009 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej.

Oświadczeniem z dnia 12 września 2008 r. wnioskodawca cofnął wniosek o podwyższenie kwoty mlecznej z powodu niepodłączenia gospodarstwa rolnego do wodociągu wiejskiego.

W wyniku wycofania wniosku Dyrektor OT ARR w W. decyzją, nr [...] z dnia [...] października 2008r. umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej.

W dniu 12 września 2008 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie rekompensaty i zrzekł się prawa do całości indywidualnej ilości referencyjnej.

Dyrektor OT ARR w W. w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i przyznania rekompensaty powołując się na art. 23 c ust. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005r. Nr 244, poz. 2081 z późn. zm.) stanowiący, iż dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który w danym roku złożył wniosek o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy, nie może ubiegać się o przyznanie rekompensaty. Niniejsza decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 10 grudnia 2008r.

W dniu 22 grudnia 2008 r. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym podkreślił, iż wycofał wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej oraz ponownie złożył wniosek o przyznanie rekompensaty.

Organ odwoławczy, nie widząc podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia - decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Niniejsza decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 3 marca 2009r.

Skarżący L. W. w dniu 01 kwietnia 2009r. (data wpływu do organu) wniósł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść decyzji poprzez naruszenie swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnienie okoliczności faktycznych: stanu zdrowia Skarżącego oraz pogarszającej się jego sytuacji gospodarczej – w konsekwencji wnosił o uchylenie decyzji Prezesa ARR w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – dalej "p.p.s.a"), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Działając w powyższych ramach Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga jest zasadna, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, rozumienie art. 23 c ust. 8 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przyjęte przez organy zarówno I jak i II instancji jest błędne. Artykuł ten stanowi: "Jeżeli w danym roku kwotowym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni złożył wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, nie może ubiegać się o przyznanie rekompensaty, o której mowa w art. 23 a ust. 1, w tym roku kwotowym." W myśl art. 63 § 1. k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a także ustnie do protokołu. Natomiast § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Oświadczenie Skarżącego w sprawie cofnięcia wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej spełniało wymogi zawarte w ww. przepisach. Ponadto, cofniecie wniosku nastąpiło w sposób wyraźny, a wola Skarżącego została przez niego wyrażona, czyli ujawniona na zewnątrz (uzewnętrzniona) skutecznie. Pojęcie oświadczenia woli jest szeroko opisane w doktrynie i orzecznictwie prawa cywilnego. Należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 60 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz.U. z 1964r., Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), w świetle którego z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Respektując cofniecie wniosku, Dyrektor OT ARR w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej wszczętego wnioskiem strony z dnia 29 lipca 2008 r.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 203 § 2 k.p.c. pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Wnioskowanie per analogiam doprowadza do stwierdzenia, iż przedmiotowa czynność prawna w postaci cofnięcia niniejszego wniosku skutkuje umorzeniem postępowania w tej sprawie, a zatem zniweczeniem dotychczas toczącego się postępowania. Należy podkreślić, iż umorzenie postępowania nie stoi na przeszkodzie wszczęciu nowej sprawy, oczywiście jeśli na podstawie prawa materialnego będzie to możliwe.

Oznacza to, że stronie nie można przypisać złożenia wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej w rozumieniu art. 23 c ust. 8. A zatem w stanie faktycznym, wobec skutecznego cofnięcia przez skarżącego wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej organy obu instancji błędnie zastosowały art. 23 c ust. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. W konsekwencji organ nie rozpoznał merytorycznie wniosku strony z dnia 12 września 2008 r. o przyznaniu rekompensaty, co winien uczynić w toku ponownego rozpoznania sprawy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.