Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 45/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: 1. stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 2. zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, ust. 3a,  ust. 3b, ust. 3d, ust. 9, ust. 12, ust. 15, ust. 15a,ust. 15b
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego 1. stwierdza, że Wójt Gminy R. dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy R. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zobowiązuje Wójta Gminy R. do rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt wraz z prawomocnym wyrokiem.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2023 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. , powołując się na art. 2, art. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022r. poz. 1692 ze zm.) oraz art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 202 Ir. poz. 1048 ze zm.), zawiadomił K. J. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego złożonego w dniu [...] listopada 2022 r.

W powyższym piśmie wskazano, iż wnioskodawczyni [...] listopada 2022r. złożyła w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w R. wniosek o wypłatę dodatku węglowego. Natomiast informacją z [...] listopada 2022 r., na podany we wniosku adres zamieszkania, został przyznany dodatek dla gospodarstw domowych innemu gospodarstwu domowemu zamieszkującemu pod tym samym adresem.

Nadmieniono także, iż [...] grudnia 2022 r. został z wnioskodawczynią przeprowadzony wywiad środowiskowy celem ustalenia czy pod adresem J. , kilka gospodarstw domowych zamieszkuje w odrębnych lokalach. Podczas powyższego wywiadu ustalono, iż pod podanym wyżej adresem mieści się budynek jednorodzinny zamieszkiwany przez dwa odrębne gospodarstwa domowe. Lokale w budynku nie są jednak w stanie samodzielnie funkcjonować, ponieważ aby wejść do lokalu wnioskodawczyni trzeba przejść przez kuchnię, która wchodzi w skład lokalu drugiego gospodarstwa domowego zamieszkałego pod tym samym adresem. W ocenie organu gospodarstwo domowe wnioskodawczyni nie zamieszkuje zatem w samodzielnym lokalu mieszkalnym wydzielonym trwałymi ścianami w obrębie budynku.

Pismem z [...] stycznia 2023 r. Skarżąca wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z ponagleniem a następnie, pismem z [...] lutego 2023 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę podnosząc w szczególności, iż "pisała o nadanie numeru lokalowi do Wójta, jednak uzyskała informację, że powyższe wymagałoby zmian w akcie notarialnym czy księdze wieczystej".

W odpowiedzi na powyższą skargę organ wyjaśnił, iż na adres podawany przez wnioskodawczynię zostało złożonych kilka wniosków o wypłatę dodatku węglowego oraz wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła.

Między innymi [...] października 2022r. na adres zamieszkania - J. , został złożony przez W. J. wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła. Wnioskodawczyni ta oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ponieważ zostały spełnione przesłanki do przyznania dodatku dla gospodarstw domowych określone w ustawie, na podstawie powyższego wniosku został przyznany dodatek dla gospodarstw domowych w kwocie 1.000 zł, w związku z tym, iż głównym źródłem ciepła gospodarstwa domowego jest zainstalowany i eksploatowany kocioł na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, w którym wykorzystywane jest drewno kawałkowe.

Ponadto [...] listopada 2022 r. na adres zamieszkania - J. , został złożony kolejny wniosek o wypłatę dodatku węglowego, tym razem przez C. J., który na wniosku oświadczył, że w jego skład rodziny wchodzi K. J. (tj. Skarżąca) i K. J.. Po rozpoznaniu powyższego wniosku [...] listopada 2022r. wydana została decyzja odmowna. Podstawą odmowy było ustalenie, że z deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków wynikało, że rodzaj i źródło ciepła zainstalowane i eksploatowane w budynku to kocioł na paliwa stałe z ręcznym podawaniem paliwa a rodzaj stosowanych paliw to drewno kawałkowe. C. J. od powyższej decyzji nie wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. a zatem decyzja stała się ostateczna.

Natomiast, w będącej przedmiotem rozpatrywanej skargi postępowaniu, po wystąpieniu [...] listopada 2022 r. z wnioskiem przez wnioskodawczynię, został w jej gospodarstwie domowym przeprowadzony wywiad środowiskowy, celem którego było ustalenie czy dwie odrębne rodziny zamieszkałe pod adresem J. zamieszkują w odrębnych lokalach. Podczas wywiadu ustalono, iż pod adresem J. mieści się budynek jednorodzinny zamieszkiwany przez dwa odrębne gospodarstwa domowe. Lokal posiada wyodrębnioną kuchnię, łazienkę natomiast nie posiada wyodrębnionego wejścia. Lokale nie są jednak w stanie samodzielnie funkcjonować, ponieważ aby wejść do lokalu mieszkalnego Skarżącej, trzeba przejść przez kuchnię, która wchodzi w skład innego lokalu znajdującego się pod tym samym adresem. Zatem lokale te, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, nie stanowią "odrębnych lokali".

Wobec powyższego organ ustalił, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do przyznania dodatku węglowego. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 3b ustawy o dodatku węglowym, w przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.

W związku z powyższym, na podstawie z art. 2 ust. 3b ww. ustawy, pismem z [...] stycznia 2023r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w R. zawiadomił Skarżącą o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm. – dalej powoływanej jako: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Niniejsza sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym.

Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest bezczynność organu administracji w zakresie rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku węglowego. Przy czym nie jest sporne, iż na ten sam adres, który został przez skarżącą wskazany we wniosku z [...] listopada 2022 r. został na podstawie wcześniej złożonego wniosku przyznany stosowny dodatek W. J. (teściowej skarżącej, prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe). Nadto w toku rozpatrywania wniosku skarżącej, [...] grudnia 2022 r., przeprowadzono w jej gospodarstwie domowym wywiad środowiskowy, w toku którego ustalono, iż wejście do pomieszkań zajmowanych przez rodzinę Skarżącej następuje przez wspólną z lokalem W. J. kuchnię.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 141 z późn. zm.), dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 9 i 12 ustawy o dodatku węglowym, wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek (art. 2 ust. 9 i 12).

Stosownie do art. 2 ust. 15 ustawy o dodatku węglowym, wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

Na podstawie art. 50 ustawy nowelizującej ustawę o dodatku węglowym w dniu 20 września 2022 r. weszły w życie art. 2 ust. 15a, ust. 15b, ust. 15c, ust. 15d, ust. 15e, ust. 15f, ust. 15g.

Zgodnie z art. 2 ust. 15a ustawy o dodatku węglowym, dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:

1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r.

o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519);

2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie:

a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140),

b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140),

c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687),

d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561 i 2456);

3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r.

o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

Stosownie zaś do art. 2 ust. 15b ustawy o dodatku węglowym, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się.

Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, w którym ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15c i 15d ustawy o dodatku węglowym).

Zgodnie z art. 52 ustawy nowelizującej, do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 50 stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą.

W badanej sprawie Skarżąca wniosła ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Wyczerpała zatem obligatoryjny tryb postępowania poprzedzającego złożenie skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych albo w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – do organu prowadzącego postępowanie.

Przechodząc do oceny zasadności zarzutów skargi dotyczących bezczynności w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, podkreślenia wymaga, że według art. 35 § 1, § 3 i § 5 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Ocenie sądu podlega w istocie to, czy zawiadomienie z [...] stycznia 2023 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wypłatę dodatku węglowego złożonego w dniu [...] listopada 2022 r. było dopuszczalnym sposobem załatwienia tego wniosku.

I tak, zgodnie z art. 2 ust. 3a ustawy o dodatku, w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem.

Przepis art. 2 ust. 3b tej ustawy precyzuje, że w przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.

Od powyższej reguły, dotyczącej pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego, został wprowadzony wyjątek w art. 2 ust. 3c cytowanej ustawy. W przypadku bowiem, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła.

Zastosowanie powyższego wyjątkowego unormowania i w konsekwencji przyznanie dodatku węglowego – jak stanowi art. 2 ust. 3d ustawy o dodatku węglowym - jest możliwe wówczas, gdy gospodarstwo domowe zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe we wskazanym wyżej terminie, ustalenie odrębnego adresu i jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania.

W realiach badanej sprawy organ nie poczynił żadnych ustaleń co do możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod adresem J. do dnia 30 listopada 2022 r. i nie zwrócił się także o wykazanie przez Skarżącą, że nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu dla zajmowanego przez nią lokalu. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie, zaistnienie takiej okoliczności może być potwierdzone oświadczeniem o niemożliwości ustalenia w terminie do 30 listopada 2022 r. odrębnego adresu (por. Wyrok WSA w Gliwicach w wyroku z 8 maja 2023 r. II SAB/Gl 24/23, Wyrok WSA w Łodzi z 6 czerwca 2023 r. sygn. akt. II SA/Łd 300/23 i inne).

Organ zobowiązany był zatem przynajmniej skierować do strony wezwanie o wskazanej wyżej treści, zawierające pouczenie, że w przypadku niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania – na podstawie art. 2 ust. 3b ustawy o dodatku węglowym. Tymczasem w badanej sprawie organ nie podjął powyższego działania, lecz bez umożliwienia Skarżącej wykazania okoliczności istotnej dla sprawy, poinformował zainteresowaną o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia, czym uniemożliwił jej wykazanie okoliczności mającej znacznie dla uzyskania wnioskowanego dodatku węglowego. Podstawę opisanego wyżej działania organu powinien stanowić w szczególności art. 79a k.p.a., zgodnie z którym, w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.

Należy też dostrzec, iż stosownie do art. 2 ust. 3d ustawy o dodatku węglowym organ był zobowiązany do ustalenia, w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego okoliczności zamieszkiwania pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywania przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z akt administracyjnych wynika, że podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2022 r. ustalono, iż "aby wejść do lokalu trzeba przejść przez kuchnię, która wchodzi w skład drugiego lokalu". Nie jest to ustalenie co do kwestii wskazanych w art. 2 ust. 3d ustawy. Sąd zwraca w powyższym zakresie uwagę, że w art. 2 ust. 3d ustawy o dodatku węglowym jest mowa o "zamieszkiwaniu pod jednym adresem w odrębnych lokalach", a więc skoro ustawodawca nie posłużył się pojęciem odrębnej własności lokali, to przez odrębność lokali należy rozumieć odrębność w sensie funkcjonalnym (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II SAB/Gl 24/23, wyrok WSA w Lublinie z 1 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 158/23).

W związku ze wskazanymi wyżej okolicznościami, zasługiwał na uwzględnienie zarzut skargi, że w niniejszej sprawie organ dopuścił się bezczynności, gdyż pozostawił wniosek Skarżącej bez rozpoznania.

Jeśli organ w następstwie ustaleń poczynionych w toku wywiadu środowiskowego zmierzał do stwierdzenia, iż brak jest podstaw do przyznania dodatku węglowego, winien był wydać w tym zakresie stosowną decyzję na podstawie art. 2 ust. 16 ustawy o dodatku węglowym. Skoro bowiem w myśl art. 2 ust. 15b ustawy o dodatku węglowym niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego, tym bardziej negatywne dla wnioskodawcy ustalenia poczynione w toku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, skutkujące nieprzyznaniem wnioskowanego świadczenia, powinny być przedmiotem stosownej decyzji. Dopiero w razie wydania decyzji możliwe jest poddanie poczynionych przez organ ustaleń ocenie organu odwoławczego, a dalej ewentualnie sądu administracyjnego. Natomiast pozostawienie podania strony - jak w badanej sprawie - bez rozpatrzenia, pozbawia wnioskodawcę takiej możliwości, stawiając ją w gorszej sytuacji, niż osobę, która nie współpracowała z organem w toku postępowania.

Na podstawie zatem art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji, przyjmując, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W zakresie tej oceny podkreślenia bowiem wymagało, że – zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa – naruszenie kwalifikowane jako rażące musi mieć pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13).

Natomiast w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z przedstawionych wyżej okoliczności – nie ma podstaw do przyjęcia oceny, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Opisane działania organu, w tym treść pism tego organu uzasadniają ocenę, że sposób jego postępowania był konsekwencją nieprawidłowej wykładni cytowanych przepisów ustawy o dodatku węglowym. Jakkolwiek zatem wskutek powyższych nieprawidłowości doszło do bezczynności, jednakże we wskazanych okolicznościach sprawy, nie ma podstaw do przyjęcia, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W konsekwencji stwierdzenia bezczynności, zostało uwzględnione żądanie Skarżącej dotyczące zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2022 r. w terminie określonym w sentencji. Przy czym wobec twierdzeń organu I instancji zawartych w odpowiedzi na skargę - lecz nie znajdujących aktualnie potwierdzenia w przedłożonych Sądowi aktach sprawy – dodatkowych wyjaśnień wymaga ustalenie organu, iż wniosek małżonka Skarżącej, złożony [...] listopada 2022 r. został rozpatrzony ostateczną decyzją z [...] listopada 2022 r., tj. przed wystąpieniem przez Skarżącą w rozpytywanym w tej sprawie wnioskiem. W tym zakresie organ winien wyjaśnić, czy sprawa dotycząca przysługiwania dodatku węglowego na podstawie wniosku z [...] listopada 2022 r. na gospodarstwo domowe Skarżącej nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Należy bowiem przypomnieć, iż ponowne orzekanie sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowiłoby kwalifikowane naruszenie prawa dające podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji obciążonej taką wadą (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). W tym też miejscu należy dostrzec, iż co do zasady w myśl art. 61a §1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Natomiast stwierdzenie bezprzedmiotowości już trwającego postępowania daje podstawy do jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art.149 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Powołane wyżej orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl