Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 146/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 147/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 147/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. Ł. na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie zakazu wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że ww. zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2019 r., zatem termin na usunięcie wymienionego wyżej braku skargi upłynął w dniu 14 lutego 2019 r. Natomiast zapis pozycji obejmującej datę wpłaty dołączonego do akt potwierdzenia jej dokonania wskazuje, że wpis sądowy uiszczony został w dniu 15 lutego 2019 r., a więc po upływie terminu wskazanego w wezwaniu.

Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M.Ł., wnosząc o jego uchylenie w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wadliwe przyjęcie, że pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, co w konsekwencji spowodowało odrzucenie skargi.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wpis został uiszczony w dniu 14 lutego 2019 r., a nie jak wskazuje Sąd w dniu 15 lutego 2019 r. Skarżący dokonał uiszczenia wpisu na rachunek WSA w Warszawie za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego Poczty Polskiej S.A. w Urzędzie pocztowym K. [...],[...]. W związku z tym, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w okresie przedświątecznym (Wielkanoc) skarżący nie miał możliwości uzyskania stosownego potwierdzenia przelewu. Dlatego też w oparciu o art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. w zw. z art. 248 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1360) wniósł o zobowiązanie Poczty Polskiej S.A. w W. - Urząd pocztowy K. [...], [...] do przedstawienia Sądowi dokumentu potwierdzenia uiszczenia przez skarżącego w dniu 14 lutego 2019 r. kwoty 200 zł na rachunek bankowy WSA w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W sprawie bezspornym jest, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2019 r., zatem termin na usunięcie wymienionego wyżej braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 14 lutego 2019 r. Sporną jest natomiast okoliczność, czy wpis od skargi został uiszczony w terminie.

Argumentacja zawarta w zażaleniu nie świadczy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o tym, by termin do uiszczenia wpisu został dochowany.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku dowodowego zawartego w zażaleniu należy wskazać, że sądy administracyjne prowadzą postępowanie dowodowe w bardzo ograniczonym zakresie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W tak zakreślonych granicach nie mieści się zobowiązanie Poczty Polskiej S.A. do przedstawienia potwierdzenia uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi.

W tym kontekście za niezrozumiałe należy uznać twierdzenie skarżącego, że nie miał możliwości uzyskania stosownego potwierdzenia przelewu, gdyż postanowienie o odrzuceniu skargi zostało mu doręczone w okresie przedświątecznym (Wielkanoc). Skoro skarżący twierdzi, że wpis został uiszczony w dniu 14 lutego 2019 r., to z momentem przyjęcia w placówce pocztowej dyspozycji przelewu – skarżący z pewnością otrzymałby dokument potwierdzający dokonanie takiego przelewu. Nie ma zatem podstaw do przerzucenia na Sąd obowiązku poszukiwania stosownych dokumentów, których przedstawienie leży przede wszystkim w interesie skarżącego, a ponadto ich zgromadzenie nie jest związane z nadmiernymi trudnościami. Innymi słowy skarżący nie może poprzestać na gołosłownym oświadczeniu o zaistnieniu określonych faktów i przerzucić na Sąd ciężar wykazania, że zdarzenie to rzeczywiście miało miejsce.

Natomiast data operacji wynika w sposób dostatecznie jasny z dokumentów już znajdujących się w aktach spraw. Z załączonego do akt sprawy rejestru Opłat Sądowych (k. 24) wynika, że datą obciążenia/wpłaty rachunku WSA w Warszawie jest data 15 lutego 2019 r., a więc po upływie terminu wskazanego w wezwaniu. W takiej sytuacji należy ocenić twierdzenia skarżącego o uiszczeniu wpisu od skargi w dniu 14 lutego 2019 r. - jako gołosłowne i niepodważające wniosków płynących z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy.

Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.