Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1009/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35  ust. 1  pkt 1-3
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] o znaku [...]


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1009/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2016 r., nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt i udzielił R. P. pozwolenia na budowę 4- stanowiskowej myjni bezdotykowej z kontenerem technicznym wraz z wewnętrzną i zewnętrzną instalacją gazu na działce [...] w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że inwestor złożył prawidłowe oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane; żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń odnośnie planowanej inwestycji; projekt budowlany jest kompletny i ma wymaganą formę; uzyskał niezbędne uzgodnienia i pozwolenia; został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, aktualnie wpisane na listę członków właściwej izby samorządu budowlanego; osoby te dołączyły oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ wskazał też, że przedmiotowe zamierzenie zgodne jest z ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] 2015 r. ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] 2016 r., [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego dla omawianej inwestycji oraz z przepisami techniczno-budowlanymi.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. M. podniosła, że przedmiotowa inwestycja będzie stanowiła uciążliwość dla mieszkańców sąsiednich działek, z powodu nieograniczonego trybu pracy będzie zakłócała ciszę nocną przez hałas pracujących urządzeń, a unoszące się opary chemiczne będą miały niekorzystny wpływ na zdrowie mieszkańców i środowisko. Zwróciła przy tym uwagę, że w odległości 400 metrów od planowanej inwestycji znajduje się przedszkole.

Decyzją z dnia [...] 2016 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny. Został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, które w chwili sporządzenia projektu były członkami właściwej izby samorządu zawodowego. Osoby te złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. tj. 2016, poz.290) o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Wnioskodawca uzyskał niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia. Projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2015 r. o warunkach zabudowy. Wojewoda wskazał ponadto, że przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestor uzyskał wymagane pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego z terenu projektowanego przedsięwzięcia. Organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że kwestie hałasu, nieprzyjemnego zapachu czy wpływu środków chemicznych na ludzi nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania. Organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę może bowiem badać wyłącznie kwestie spełnienia przez wnioskodawcę wymogów z art. 35 ust. 1 i 4 oraz 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane i w razie jego spełnienia nie może odmówić pozwolenia na budowę. Wojewoda wywiódł też, że dopiero w razie występowania zakłóceń przekraczających przeciętną miarę, właściciele nieruchomości sąsiednich będą mogli skorzystać z art. 222 § 2 kodeksu cywilnego i wystąpić z roszczeniem o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń. W ocenie organu odwoławczego Starosta prawidłowo przeprowadził w niniejszej sprawie postępowanie, uwzględniając interesy osób trzecich i nienaruszając przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję M. M. zarzuciła jej naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. oraz art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane mające istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wskazała, że od samego początku wskazywała na negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na najbliższe otoczenie. Działalność myjni wiąże się z odprowadzaniem ścieków mogących zawierać związki metali ciężkich. Planowana inwestycja stanowi źródło hałasu, zakłócające spokój mieszkańców domków jednorodzinnych otaczających myjnie. Skarżąca zwróciła też uwagę, że użytkowanie myjni prowadzi do powstawania oparów i oprysków rozprzestrzeniających się na sąsiednie nieruchomości, oddziałując negatywnie na znajdująca się tam roślinność. Podniosła także, że w sąsiedztwie inwestycji znajduje się przedszkole. Skarżąca zarzuciła organowi, że w ogóle nie odniósł się do kwestii uciążliwości inwestycji dla otoczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za zasadną z uwagi na istotne naruszenie przepisów art. 35 ust. 1 pkt 1-3 w związku z art. 34 ust. 2 i 3 pkt 1, art. 35 ust. 3 i art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, a także art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W myśl art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 290, ze zm.), każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Przytoczony przepis kreuje zasadę wolności budowanej, której granice wyznacza wymóg zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zasadnicze wymagania dotyczące projektowania i budowy obiektu budowlanego, z uwzględnieniem przewidywanego okresu użytkowania określa art. 5 ust. 1 prawa budowlanego, statuując wymóg realizacji tych działań w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Odpowiadające tym warunkom projektowanie i budowanie powinno zapewnić zachowanie wymagań wyszczególnione w pkt 1-10 omawianego przepisu, w tym i wymogu poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej (pkt 9).

Szczegółowe unormowania dotyczące sposobu realizacji publicznego prawa podmiotowego zabudowy nieruchomości gruntowej zamieszone zostały w rozdziale IV i V prawa budowlanego. I tak zgodnie z art. 28 ust. 1 pb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przesłanki wydania pozwolenia na budowę określa art. 32 prawa budowlanego, stanowiąc w ust. 4 m.in. wymóg złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz wymóg złożenia oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 pb przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Przytoczone przepisy art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 prawa budowlanego determinują zakres postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę. W myśl bowiem art. 35 ust. 4 pb organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku spełnienia wymagań, określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pb. Spełnienie tych wymagań organ sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. W razie stwierdzenia naruszeń w zakresie ww. wymagań organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (przepis art. 35 ust. 3 pb). W przeciwnym przypadku organ zobligowany jest do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 pb).

Z powyższych regulacji wynika, iż warunkami koniecznymi do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę są: 1) złożenie wniosku w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 32 ust. 4 pkt 1 pb); 2) złożenie przez inwestora oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 pb); 3) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 35 ust. 1 pkt 1 pb); 4) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 pb); 5) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń, informacji i zaświadczeń (art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy pb); 6) wykonanie - a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (art. 35 ust. 1 pkt 4 pb). Spełnienie powyższych warunków skutkuje obowiązkiem wydania decyzji o pozowaniu na budowę, skoro w takiej sytuacji zgodnie z literalną treścią art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie może odmówić wydania decyzji o pozowaniu na budowę. Oznacza to, że postępowanie sprawdzające, określone w art. 35 pb nie jest objęte uznaniem administracyjnym. Rozwiązanie to jest konsekwencją wyrażonego w art. 4 pb prawa podmiotowego zabudowy nieruchomości gruntowej, do której inwestor ma tytuł prawny. Jak wyjaśnione to wcześniej prawo to nie ma charakteru nieograniczonego, gdyż obwarowane jest wymogiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym i przewidzianym w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb wymogiem projektowania i budowy obiektu budowlanego z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Wykonywanie prawa zabudowy musi więc uwzględniać uzasadnione interesy osób trzecich. Wymóg ten podlega kontroli i ocenie organu administracji przed wydaniem pozowania na budowę. Interesy osób trzecich, w sytuacji realizacji procesu budowlanego, mogą przejawiać się zarówno w sferze stosunków administracyjnoprawnych, jak i cywilnoprawnych. Z treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 pb wynika, że poszanowaniu podlegają nie wszystkie lecz, tylko uzasadnione interesy osób trzecich. Uzasadnione interesy osób trzecich to zaś interesy publicznoprawne leżące w sferze zainteresowania prawa publicznego, a nie interesy prywatne będące pod ochroną prawa cywilnego. Przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb ocena poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich w ramach projektowania i budowy obiektu budowlanego dokonywana jest z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa publicznego i obejmuje obszar oddziaływania obiektu. Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi czy ograniczenia. Właścicielowi sąsiedniej nieruchomości przysługuje zatem ochrona przed sposobem zabudowy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zabudowy koliduje z jego prawnie (a nie faktycznie) chronionym interesem. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenia podlega więc czy dochodzi, względnie może dojść, do naruszenia interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich, na które oddziałuje obiekt, w aspekcie ewentualnego naruszenia wymagań określonych w przepisach prawa.

Stanowiące przedmiot decyzji organów obu instancji zamierzenie inwestycyjne w postaci budowy 4-stanowiskowej myjni bezdotykowej z kontenerem technicznym wraz z zewnętrzną i wewnętrzną instalacją gazu na działce [...], w miejscowości [...] graniczącej bezpośrednio z posesja skarżącej (odległość inwestycji od granicy działki skarżącej – [...] m), obejmuje zakresem oddziaływania obiektu nieruchomości skarżącej – działki [...] Bez wątpienia w przypadku tego typu zamierzenia budowlanego rozważenia i ustalenia wymagał zatem zakres przestrzenny oddziaływania emisji substancji i energii, w tym w szczególności oddziaływanie hałasu oraz emisji substancji chemicznych, rozprzestrzenianych (emitowanych) w związku z działaniem tej myjni. Do kwestii tej organ I instancji w ogóle się nie odniósł, zaś organ odwoławczy stwierdził, że nie jest właściwy do zajmowania się powyższym zagadnieniem, a właścicielom sąsiednich nieruchomości, w przypadku, gdy inwestycja będzie powodowała występowanie zakłóceń przekraczających przeciętna miarę, będzie przysługiwało roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń. Wskazać należy, że z analizy zgromadzonego materiału dowodowego jak i z treści decyzji organów obu instancji, nie wynika by organy zgodnie z wymogami art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. przeprowadziły wszechstronną analizę zamierzenia budowlanego, w kontekście norm art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 140 i 144 K.c.

W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Starosta [...] oraz organ odwoławczy, nie sprawdzili w sposób należyty zgodności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego

Jak już wskazano w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obowiązkiem organu było sprawdzenie konkretnego przedłożonego projektu budowlanego z wymogami dla tego typu dokumentu określonymi w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w tym min. zweryfikowanie zgodności projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska, projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, a także zbadanie kompletności projektu budowlanego.

Wymogi projektu budowlanego określa art. 34 ustawy Prawo budowlane, stanowiąc o wymogu spełnienia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy jest ona wymagana (ust. 1), o warunku dostosowania zakres i treść projektu budowlanego do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (ust. 2), oraz wyszczególniając obligatoryjne (projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno-budowlany, informacja o obszarze oddziaływania obiektu) i zależne od potrzeb elementy projektu budowlanego (ust. 3). Szczegółowy natomiast zakres i formę projektu budowlanego, określa rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). Zgodnie z treścią § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, wymagania dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu i projektu architektoniczno-budowlanego należy spełnić z zachowaniem art. 34 ust. 2 ustawy, uwzględniając w szczególności właściwości danego obiektu budowlanego, takie jak przeznaczenie, sposób użytkowania, usytuowanie, rozmiary, sposób i zakres oddziaływania na otoczenie i złożoność rozwiązań technicznych oraz rodzaj i specyfikę obiektu budowlanego. Projekt zagospodarowania działki lub terenu, stosowanie do § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Wymogi dla wymienionych części projekt zagospodarowania działki lub terenu określone zostały w przepisach § 8 - § 10 ww. rozporządzenia. Przepis § 8 ust. 2 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, że część opisowa, o której mowa w ust. 1, sporządzona z uwzględnieniem § 7 powinna określać informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi. Projekt budowlany powinien także spełniać wymogi dla projektu architektoniczno-budowlanego (zawierającego opis techniczny i cześć opisową) określone w § 11 – § 13 rozporządzenia. Zgodnie z treścią § 11 ust. 2 opis techniczny, sporządzony z uwzględnieniem § 7, powinien zawierać m.in.: formę architektoniczną i funkcję obiektu budowlanego, sposób jego dostosowania do krajobrazu i otaczającej zabudowy oraz sposób spełnienia wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy (pkt 3), a w stosunku do obiektu usługowego – podstawowe dane technologiczne oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi (pkt 6). Stosownie do § 11 ust. 2 pkt 11 opis techniczny powinien także określać dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem:

a) zapotrzebowania i jakości wody oraz ilości, jakości i sposobu odprowadzania ścieków,

b) emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się,

c) rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów,

d) właściwości akustycznych oraz emisji drgań, a także promieniowania, w szczególności jonizującego, pola elektromagnetycznego i innych zakłóceń, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się,

e) wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne

- mając na uwadze, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne powinny wykazywać ograniczenie lub eliminację wpływu obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z kolei informacja o obszarze oddziaływania danego obiektu powinna w myśl § 13a zawierać: 1) wskazanie przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu; 2) zasięg obszaru oddziaływania obiektu przedstawiony w formie opisowej lub graficznej albo informację, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce lub działkach, na których został zaprojektowany.

W ocenie Sądu przedłożony projekt budowlany nie odpowiada powyższym wymogom, a organy administracji przeprowadziły w istocie jedynie pozorną ocenę w tym zakresie. Stwierdzić należy, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest niekompletny, niedostosowany do przedmiotowej inwestycji, jej charakterystyki, sposobu oddziaływania tego typu instalacji na środowisko i zindywidualizowanego wpływu tej inwestycji na tereny sąsiedniej zabudowy mieszkalnej. Jego zawartość nie pozwala zweryfikować, czy i w jakim zakresie autor projektu uwzględnił specyfikę inwestycji w kontekście jej przeznaczenia, sposobu użytkowania, usytuowania, rozmiarów oraz sposobu i zakres oddziaływania jej na otoczenie.

Bezsprzecznie projekt architektoniczno-budowlany nie zawiera informacji o sposobie spełnienia wymagań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zakresie co najmniej dotyczącym poszanowania występujących w obszarze oddziaływania inwestycji, uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie można bowiem za wystarczające uznać lakonicznych i niczym nie popartych twierdzeń, że zastosowane rozwiązania techniczne, usytuowanie budynku oraz sposób zagospodarowania terenu nie spowodują uciążliwości związanych z hałasem, wibracjami, zakłóceniami elektrycznymi i promieniowaniem, a także zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. Dodać należy, że wyjaśnienie powyższych kwestii jest tym bardziej istotne, że jak wskazuje sam autor projektu, oddziaływanie obiektu budowlanego będzie obejmowało również sąsiednie nieruchomości (działki 971, 975 i 976), choć i te twierdzenia nie dają się zweryfikować, z uwagi na brak analizy powyższego zagadnienia w projekcie.

Wskazać należy, że w omawianym dokumencie zabrakło zindywidualizowanych do specyfiki inwestycji i jej usytuowania informacji o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia, a także danych technicznych obiektu charakteryzujących jego wpływ na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem chociażby właściwości akustycznych.

Tego rodzaju braki dyskwalifikują projekt budowlany jako dokument, który może być zatwierdzony przez organ architektoniczno-budowlany. Ponieważ dokument ten nie spełnia wymogów wynikających z wyżej wskazanych przepisów, stwierdzić należy, że jego zatwierdzenie było dowolne i co najmniej przedwczesne, biorąc pod uwagę w szczególności braki dotyczące zasięgu oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, zwłaszcza w zakresie poziomu emitowanego hałasu oraz zasięgu rozpylania substancji chemicznych przez działanie urządzeń myjni.

Opisane wyżej braki projektu budowlanego całkowicie uniemożliwiają ocenę przedmiotowej inwestycji w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w tym skarżącej jako właściciela sąsiedniej nieruchomości. W niniejszym postępowaniu organy winny dokonać szczegółowej analizy możliwych oddziaływań inwestycji i ich zasięgu, mając na uwadze powierzchnię działki nr [...], charakter i umiejscowienie obiektu na tej nieruchomości i odległości od granic nieruchomości oraz zabudowy mieszkalnej.

Wobec powyższego ponownie prowadząc postępowanie, organ po uprzednim wezwaniu inwestora do uzupełniania braków projektu budowlanego, w tym dokumentów umożliwiających rzetelne ustalenie zakresu i obszaru emisji substancji i energii przez planowaną myjnię samochodową, w szczególności czy oddziaływania te wykraczają poza teren inwestycji, zobowiązany będzie ocenić, czy projekt budowlany zapewnia takie rozwiązania konstrukcyjne i techniczne, które zapewnią zgodność planowanej inwestycji z ww. przepisami prawa powszechnie obowiązującego, w tym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (§ 4 pkt 4 i 5 w zw. z § 24).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm).