Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1528/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budżetowe prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 35 ust 1 i 3
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 9 października 2023 r., znak WI-I.7840.16.50.2022.EU w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz K. Sp. z o.o. kwotę 997 (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do WSA w Krakowie decyzją z dnia 9 października 2023 r., znak: WI-I.7840.16.50.2022.EU, Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z 18 lipca 2022 r., znak: BA.6740.1.19.2022.DW, w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "rozbudowa budynku usługowego z zapleczem socjalnym wraz z infrastrukturą techniczną: przeciwpożarowy podziemny zbiornik wodny o pojemności 100 m3, dojście i dojazd utwardzony, 7 miejsc parkingowych i 1 miejsce parkingowe dla osoby niepełnosprawnej na działkach nr ewid.[...], [...], [...], [...] w C. D. (obręb[...] C. D., jednostka ewidencyjna: [...]) " dla Inwestora: K. spółka z o.o. (strona skarżąca).

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Dnia 11.01.2022 r. strona skarżąca złożyła wniosek o pozwolenie na budowę jw.

Starosta Nowotarski ustalił, że na terenie inwestycji funkcjonuje budynek zrealizowany na podstawie decyzji Starosty Nowotarskiego Nr 815/2017 o pozwoleniu na budowę z 4.08.2017 r. obejmująca budynek usługowy z zapleczem socjalnym. W ramach niniejszego postępowania inwestor wnioskował o rozbudowę ww. budynku wraz z infrastrukturą techniczną: przeciwpożarowym podziemnym zbiornikiem wody o pojemności 100 m3, dojściem i dojazdem utwardzonym, miejscami postojowymi. Pierwotna inwestycja uzyskała pozwolenie na użytkowanie decyzją Nr 142/2021 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nawym Targu. Z materiału złożonego w toku postępowania, w tym kserokopii Protokołu Kontroli Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska - wynika, że w budynku odbywa się działalność polegająca na "sprzedaży i prefabrykacji stali zbrojeniowej o średnicach 6-40 mm oraz wykonywane są konstrukcje stalowe, które montowane są u klienta". Zgodnie z oświadczeniem podmiotu kontrolowanego: "na hali prowadzone są procesy spawania, przy czym nie zostało wyznaczone stanowisko spawalnicze". Odnosząc powyższe do zakresu pozwolenia na budowę objętego decyzją Starosty Nowotarskiego Nr 815/2017 z 4.08.2017 r., organ I instancji stwierdził, że inwestor rozszerzył działalność o wykonywanie konstrukcji stalowych oraz roboty spawalnicze. Zgodnie z programem użytkowym będącym elementem zatwierdzonego projektu w sprawie BA.6740.1.671.2017.SP zakres usługi obejmował gięcie i cięcie elementów stalowych przeznaczonych do sprzedaży oraz handel stalą zbrojeniową w postaci prętów prostych. Zgodnie z deklaracją inwestora, w budynku nie będą wykonywane roboty spawalnicze czy betoniarskie.

Postanowieniem z 9 marca 2022 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (p.b.), Starosta Nowotarski, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym wraz z wykazaniem zgodności zamierzenia inwestycyjnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr XVII/174/2020 Rady Gminy C. D. z 10 lutego 2020 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Gminy C. D. (dalej plan) oraz zapisami Uchwały Nr XVIII/178/2016 Rady Gminy C. D. z 27 września 2016 r. w sprawie uchwalenia Statutu Obszaru Ochrony Uzdrowiskowej C. D., zwanej dalej uchwałą uzdrowiskową.

Rozpatrując wniosek inwestora, organ I instancji odniósł jego zakres do ograniczeń wynikających z uchwały uzdrowiskowej. Starosta wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 2 załącznika do uchwały: "W strefie "C" ochrony uzdrowiskowej zabrania się budowy lub innych czynności, o których mowa ust. 1 pkt 1 lit a, pkt 9, 11 i 12 oraz ust. 2 pkt 2. Powołany przepis zabrania m.in.: budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (p.b.) zakładów przemysłowych. W oparciu o ustawową definicję z art. 3 pkt 6 p.b., Starosta przyjął, że planowane zamierzenie stanowi budowę. Z kolei pojęcie zakładów przemysłowych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych i jest to zespół budynków i urządzeń wraz z terenem, na którym prowadzi się działalność Wytwórczą polegającą na przekształcaniu mechanicznym, fizycznym lub chemicznym materiału, substancji lub ich części składowych w nowy produkt.

W świetle dowodów złożonych przez wnioskodawcę jako załącznik do odpowiedzi na postanowienie z 9.03.2022 r., organ uznał, że zespół budynków i urządzeń służy działalności wytwórczej polegającej na produkcji konstrukcji stalowych poprzez przekształcenie mechaniczne (cięcie i gięcie) oraz łączenie (spawanie), których efektem jest nowy produkt. Tym samym jako sprzeczny z przywołanymi przepisami należy uznać, wniosek o rozbudowę istniejącego zakładu przemysłowego. Ze względu na niewypełnienie obowiązków nałożonych na inwestora w postanowieniu z 9.03.2022 r. Starosta Nowotarski odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 p.b.

W odwołaniu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także decyzji poprzedzającej organu I instancji, zarzucając naruszenie art. 35 ust. 1 p.b. poprzez uznanie, że dokumentacja projektowa jest niezgodna z ustaleniami m.p.z.p., art. 2 ust. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, art. 14 ustawy Prawo przedsiębiorców, art. 6, art. 7, art. 8 § 2, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.

Wojewoda Małopolski w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał powołując się na art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., że postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, Starosta Nowotarski, nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym wraz z wykazaniem zgodności zamierzenia inwestycyjnego z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zapisami uchwały uzdrowiskowej. Podkreślono, że wyłącznie rolą inwestora i projektanta inwestycji jest doprowadzenie zamierzenia inwestycyjnego oraz składanego projektu do zgodności z przepisami, w tym przepisami prawa miejscowego. W sprawie takich korekt, w zakresie doprowadzenia do zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem i uchwałą uzdrowiskową, nie dokonano. Złożenie pisma z wyjaśnieniami, będące stanowiskiem inwestora, co do wezwania, nie oznacza, że nie zachodzą przesłanki do wydania decyzji w oparciu o treść art. 35 ust. 3 p.b.

W ocenie organu odwoławczego, projektowany budynek narusza zapisy uchwały uzdrowiskowej. Z treści projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektonicznobudowlanego wynika, że budynek objęty opracowaniem, wraz z budynkiem usługowym, stanowi zakład przemysłowy w rozumieniu ustawy uzdrowiskowej. W budynku tym prowadzona jest działalność usługowa obejmująca przygotowywanie prefabrykatów zbrojeniowych, tj. gięcie, cięcie oraz krótkotrwałe magazynowanie elementów z prętów stalowych. Ustaleń organów administracji architektoniczno - budowlanej, nie zmienia przy tym dokonane na wniosek inwestora, sprostowanie dokumentów pokontrolnych WIOŚ w Krakowie. Dokonane sprostowania nie są przesądzające dla oceny, czy inwestycja jest zgodna z planem i uchwałą uzdrowiskową, co ocenia organ administracji architektoniczno-budowlanej po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w tym w uwzględnieniu wszelkich dowodów w sprawie, m.in. z wyników kontroli organów ochrony środowiska (art. 75 k.p.a.). Na marginesie podkreślono, że organ środowiskowy, pomimo sprostowań, podtrzymał ustalenia z kontroli, w tym, że w hali "(...) prowadzone jest kształtowanie prefabrykatów z prętów stalowych".

W odpowiedzi na zarzuty odwołania, organ II instancji wyjaśnił, że z projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty Tatrzańskiego z 4 sierpnia 2017 r., znak: BA.6740.1.671.2017.SP, dotyczącej pozwolenia na budowę, nie wynikało, aby obiekt ten miał stanowić zakład przemysłowy. W projekcie, jak również w orzeczeniu decyzji o pozwoleniu na budowę, jednoznacznie określono, że budynek stanowić będzie budynek usługowy, w którym następować ma tylko cięcie i gięcie elementów stalowych. W obecnie prowadzonym postępowaniu organ nie ocenia prawidłowości tej decyzji lecz wyłącznie prawidłowość obecnie planowanej inwestycji, którą uznał za niezgodną z planem. Organ administracji architektoniczno - budowlanej nie bada ponadto jaką, i czy zgodną z obowiązującymi przepisami prawa, działalność prowadził finalnie inwestor w obiekcie, dla którego uzyskał pozwolenie na budowę w 2017 r. Brak było zatem podstaw prawnych do przeprowadzania dodatkowych dowodów na tę okoliczność.

Podsumowując, Wojewoda Małopolski podzielił wszystkie ustalenia Starosty oraz kwalifikację projektowanej inwestycji jako budowy, jak również ocenę, że nowy obiekt ma stanowić zakład przemysłowy i w związku z tym sprzeczność tej inwestycji z uchwałą uzdrowiskową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy:

- art. 35 ust. 1 p.b. poprzez uznanie, że dokumentacja projektowa skarżącego jest niezgodna z ustaleniami m.p.z.p.,

- art. 2 ust. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych poprzez uznanie, że zakład skarżącego objęty projektem rozbudowy będzie zakładem przemysłowym,

- art. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez bezpodstawne odstępstwo od utrwalonej praktyki w rozstrzyganiu spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym,

- art. 6, art. 7, art. 8 par. 2, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej decyzji organu I instancji, zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:

1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,

2) dochowania wymaganej prawem procedury,

3) respektowania reguł kompetencji.

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).

Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W przedmiotowej sprawie zarzuty skargi okazały się zasadne.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uzasadnia brak możliwości zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu (dalej p.z.t.) i projektu architektoniczno-budowlanego (dalej p.a-b.) oraz udzielenia pozwolenia na budowę, po pierwsze nieuzupełnieniem w terminie braków, do których usunięcia skarżąca była wezwana na mocy postanowienia z dnia 9 marca 2022 r. (k. 35 administracyjnych akt sprawy). Po drugie, w ocenie organu odwoławczego zamierzenie inwestycyjne będzie prowadziło do powstania zakładu przemysłowego. Tymczasem w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej, zgodnie z przepisami aktu prawa miejscowego (uchwały nr XVIII/178/2016 Rady Gminy C. D. z dnia 27 września 2016 r. w sprawie uchwalenia Statutu Obszaru ochrony Uzdrowiskowej C. D. (dalej "uchwałą uzdrowiskowa"), zabrania się budowy zakładów przemysłowych (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. a uchwały uzdrowiskowej).

Badanie akt sprawy prowadzi jednak do wniosku, że żadna z tych podstaw odmowy zatwierdzenia p.z.t. i p.a-b. i udzielenia pozwolenia na budowę, nie znajdują uzasadnienia w świetle obowiązujących przepisów.

Odnosząc się do pierwszej kwestii wskazać należy, co następuje. Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. zobowiązano do uzupełnienia wniosku w zakresie czterech punktów. Termin na wykonanie nałożonych obowiązków zakreślono do 29 kwietnia 2022 r. Postanowienie to zostało skarżącej doręczone 11 marca 2022 r. Pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r. skarżąca zwróciła się o przedłużenie terminu (k. 60 administracyjnych akt sprawy), na co organ przystał, wydłużając ten termin do dnia 30 czerwca 2022 r. (k. 61 administracyjnych akt sprawy). W dniu 30 czerwca na dziennik podawczy organu I instancji wpłynęło pismo skarżącej opatrzone tą datą, będące odpowiedzią na wezwanie organu z dnia 9 marca 2022 r. W piśmie tym wyjaśniono m.in., że charakter działalności skarżącej polegającej na świadczeniu usług z zakresu sprzedaży i prefabrykacji stali wskazuje, że nie dojdzie do naruszenia prawa miejscowego. Jak wynika z uzasadnienia organu I, jak i II instancji nie podzieliły one stanowiska skarżącego. Nie można jednak zaprzeczyć, że do wszystkich czterech punktów postanowienia inwestor się odniósł, powołując jako uzasadnienie swojego stanowiska przepisy prawa bądź wskazane w piśmie z dnia 30 czerwca 2022 r. dokumenty. W ocenie Sądu rygor z art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b. nie był zatem uzasadniony.

Kontrolując z kolei drugą ze wskazanych podstaw decyzji odmownej stwierdzić należy, co następuje.

Poza sporem jest to, że zakład K. sp. z o.o. z siedzibą w C. D., położony na działkach [...], [...], [...], [...] w C. D. objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr XVII/174/2020 Rady Gminy C. D. z dnia 10 lutego 2020 r. oraz przepisami uchwały nr XVIII/178/2016 Rady Gminy C. D. z dnia 27 września 2016 r. w sprawie uchwalenia Statutu Obszaru ochrony Uzdrowiskowej C. D.. W świetle tych aktów prawa miejscowego poza sporem jest, że teren zakładu skarżącej położony jest w obszarze oznaczonym symbolem 3C.MNU2.4 (w m.p.z.p.) oraz w tzw. strefie "C" ochrony uzdrowiskowej. Zgodnie z § 3 ust. 3 uchwały uzdrowiskowej zabrania się w tej strefie budowy i innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt9, 11, 12 oraz ust. 2 pkt 2 uchwały uzdrowiskowej. Wśród powołanych przepisów jest ust. 1 pkt 1 lit. a uchwały uzdrowiskowej, który zakazuje budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (dalej p.b.) zakładów przemysłowych. W myśl zaś art. 3 pkt 6 p.b. ilekroć w ustawie jest mowa o budowie należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Definicja "zakładu przemysłowego" została zawarta w art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 28 lipca 2004 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 151, dalej: ustawa uzdrowiskowa). Zgodnie z tym przepisem zakład przemysłowy to zespół budynków i urządzeń wraz z terenem, na którym prowadzi się działalność wytwórczą polegającą na przekształcaniu mechanicznym, fizycznym lub chemicznym materiału, substancji lub ich części składowych w nowy produkt.

Analiza przepisów prawa dokonana przez organy obu instancji była więc jak najbardziej prawidłowa, jednakże wadliwa była subsumpcja. Stan faktyczny ustalony w przedmiotowej sprawie w oparciu o zgromadzone dokumenty i dokonane czynności nie wskazuje na to, aby zakład K. sp. z o.o. powstał jako "zakład przemysłowy", a następnie miałby być jako taki rozbudowany. Z dokumentów nie wynika także, aby miało dojść do przekształcenia zakładu usługowego w zakład przemysłowy.

Przedmiotowy obiekt - t.j. budynek usługowy z zapleczem socjalnym i infrastrukturą techniczną - został zrealizowany na podstawie decyzji Starosty Nowotarskiego nr 815/2017 z dnia 4 sierpnia 2017 r. znak BA.6740.1.671.2017.SP. Z projektu budowlanego zatwierdzonego w/w decyzją wynika, że budynek miał być podzielony na dwie części: usługową i socjalną. W części usługowej w ramach działalności odbywać się miało przygotowanie prefabrykatów ze stali zbrojeniowej – gięcie, cięcie elementów stalowych, zlokalizowane będą w części usługowej maszyny i urządzenia wykorzystywane w technologii oraz miejsce do magazynowania stali. Z kolei część socjalna stanowić miała uzupełnienie funkcji usługowej (s. 32 pierwotnego projektu budowlanego). Na s. 33 pierwotnego projektu opisano, że proces technologiczny, o którym mowa będzie dotyczył gotowych prętów zbrojeniowych dostarczanych jako pręty proste lub zwijane w kręgi. W pomieszczeniach nie będzie się odbywać spawanie, ani betonowanie. Technologia produkcji dokładniej została opisana na s. 34 pierwotnego projektu budowlanego. Budynek został zakwalifikowany do kategorii XVII obiektów budowlanych.

Analizując przedłożony w niniejszej sprawie projekt budowlany wskazać należy, że dotyczy on rozbudowy w/w budynku usługowego z zapleczem socjalnym wraz z infrastrukturą techniczną. Nie ulega zmianie kategoria obiektu budowlanego (XVII). Na s. 22 projektu wskazano, że teren inwestycji znajduje się w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej Gminy C. D., lecz ze względu na charakter prowadzonej działalności polegającej na usłudze sprzedaży oraz prefabrykacji stali nie kwalifikuje się do działalności przemysłowej. Profil działalności określony w PKD, który wzbudzał wątpliwości t.j. "produkcja konstrukcji stalowych" został usunięty (wypis aktu notarialnego stanowi załącznik do projektu). Do projektu załączono także wyniki kontroli Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Krakowie, z którego wynika, że nie stwierdzono naruszeń w zakresie zgodności prowadzonej działalności z planem miejscowym. W opisie technicznym na s. 4 p.a-b. wskazano, że budynek usługowy ma być rozbudowany o część magazynową – strefę do krótkotrwałego przechowywania towaru z zapleczem socjalnym. W istniejącej części usługowej odbywa się przygotowanie prefabrykatów ze stali zbrojeniowej – gięcie, cięcie elementów stalowych. W części usługowej zatrudnionych ma być 6 pracowników w systemie jednozmianowym. Budynek – jak wskazano na s. 4 p.a-b.- będzie pełnił funkcję usługową jak dotychczas.

Usługa to działalność gospodarcza, która ma na celu zaspokojenie różnych potrzeb ludzi, firm, organizacji. Z ogólnodostępnych informacji o działalności K. sp. z o.o. (strona internetowa) wynika, że jest to zakład zbrojarski zajmujący się sprzedażą i prefabrykacją stali zbrojeniowej. Usługa prefabrykacji odbywa się na podstawie dokumentacji technicznej. Zakład zbrojarski posiada zautomatyzowane maszyny do cięcia i gięcia prętów zbrojeniowych, dzięki czemu klient otrzymuje gotowy produkt, bez odpadów stali. Oprócz tego zamówienie jest transportowane do klienta.

W ocenie Sądu argumentacja organów, że rozbudowa dotyczy zakładu przemysłowego z uwagi na produkcyjno-magazynowy charakter budynku, zastosowane rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe, w tym zastosowanie posadzki przemysłowej oraz sformułowania pojawiające się wybiórczo w protokołach kontroli, są niewystarczające by przyjąć, że przedmiotem wniosku jest rozbudowa zakładu przemysłowego. Zamierzenie inwestycyjne stanowi ponadto rozbudowę jednego budynku usługowego o część magazynową, zaś definicja "zakładu przemysłowego" wskazuje na to, że jest to zespół budynków i urządzeń wraz z terenem, które mają służyć działalności wytwórczej.

Pojęcie "przemysłu" oznacza produkcję materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych (Słownik Języka Polskiego PWN). Ponadto w piśmie z dnia 1 lipca 2022 r. (k. 103 administracyjnych akt sprawy) wnioskodawca (skarżąca) wyjaśnił, że mając na uwadze profil i technologię działalności K. sp. z o.o. nie powstają nowe produkty, gdyż spółka nabywa pręty zbrojeniowe i sprzedaje je jako pręty stalowe, które zostały zgodnie z zamówieniem pocięte lub pogięte, w dalszym ciągu pozostając jednak prętami zbrojeniowymi.

W ocenie Sądu w świetle akt sprawy skala działalności skarżącej, okoliczność wykonywania usług na zamówienie klienta oraz technologia ich wykonywania, nie wskazują na masowy i przemysłowy charakter tej działalności.

Z kolei okoliczność, na którą wskazują pisma zalegające w aktach sprawy (k. 28 i k. 87 administracyjnych akt sprawy), że rozbudowa zakładu budzi sprzeciw okolicznych mieszkańców, sama w sobie nie może uzasadniać odmowy zatwierdzenia p.z.t. i p.a-b. oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Antycypowanie, że z pewnością zakład rozbuduje się i stanie się w przyszłości zakładem przemysłowym także nie może determinować rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast z uwagi na bliskość zabudowy mieszkaniowej (ok. 20 m) istotne w przedmiotowej sprawie będzie szczegółowe badanie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Podkreślenia wymaga, że jeśli podmiot uzyskuje pozwolenie na budowę (rozbudowę) określonego obiektu (usługowego) zgodnie z przedłożonym pz.t. i p.a-b., to jest zobowiązany do utrzymania takiego charakteru działalności oraz rozwiązań określonych w projekcie budowlanym, a wszelkie naruszenia w tym zakresie (odstępstwa od projektu budowlanego) zostaną zweryfikowane na etapie udzielenia pozwolenia na użytkowanie czy kontroli porealizacyjnych prowadzonych przez właściwe organy.

Mając na uwadze okoliczność, że w niniejszej sprawie rozbudowie podlega obiekt pierwotny (obiekt budowlany usługowy), a także uwzględniając przedłożony projekt budowlany (w tym zawarty w nim opis techniczny), jak również poddając analizie profil działalności skarżącej, brak jest podstaw do przyjęcia, że rozbudowie ulega zakład przemysłowy bądź powstać ma zakład przemysłowy. Tym samym nie znajduje oparcia w przepisach prawa oraz w aktach sprawy odmowa zatwierdzenia p.z.t. i p.a-b. z przyczyn określonych w § 3 ust. 3 w zw.z ust. 1 pkt 1 lit. a uchwały uzdrowiskowej w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b.

Ponownie rozpatrując sprawę organy uwzględnią stanowisko tut. Sądu wyrażone w uzasadnieniu wyroku.

W tym stanie sprawy, Sąd uchylił zaskarżone decyzje organu II i I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 209 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej K. sp. z o.o. kwotę 997 złotych. Na koszty postępowania w tej kwocie złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 złotych, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych.