Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 978/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. (G.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 czerwca 2022 r. nr 2401-IEE.711.406.2022.6.MD UNP: 2401-22-130120 w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 5 lipca 2022 r. M. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.

W skardze skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia 20 września 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 263/22 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sprzeciw od tego postanowienia został odrzucony postanowieniem Sądu z dnia 9 stycznia 2023 r.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 marca 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 6 marca 2023 r.

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2023 r. sygn. akt I GZ 154/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 sierpnia 2023 r., w piśmie z dnia 19 września 2023 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 marca 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z dnia 19 września 2023 r. została doręczona skarżącemu w dniu 27 września 2023 r.

Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący w piśmie z 27 września 2023 r. złożył kolejny wniosek o prawo pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżący w skardze przedstawił wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie. Postanowienie w tym zakresie jest prawomocne.

W następstwie powyższego skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Jego zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania z dnia 19 września 2023 r., co spowodowało, że skarżący został ponownie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Pismo z dnia 19 września 2023 r., w którym zawarto wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 marca 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 września 2023 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał skarżącemu z dniem 4 października 2023 r. (środa). W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Skarżący w piśmie z dnia 27 września 2023 r. wniósł natomiast kolejny wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie przerywa biegu tego terminu. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może bowiem dotyczyć etapu, w stosunku do którego prawomocnie orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 634/17; postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OZ 716/19; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zawiesił biegu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 marca 2023 r., w którym wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stwierdzić należało, że skarżący był obowiązany do uiszczenia należnej kwoty tytułem wpisu od skargi, co jednak w realiach niniejszej sprawy nie nastąpiło.

Konkludując, pozostało uznać, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.