Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 140/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 13, art. 14, art.15
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 7 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 1465
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)

SENTENCJA

Dnia 12 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Asesor WSA Beata Czyżewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2024 roku sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego do załatwienia wniosku strony skarżącej z 19 lipca 2024 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej w części obejmującej żądanie przekazania informacji o datach wniosków składanych w okresie od 20 kwietnia 2011 roku do 19 lipca 2024 roku przez osoby fizyczne, osoby prawne lub ułomne osoby prawne skutkujących zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki wraz ze wskazaniem podmiotu wnioskującego w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego na rzecz skarżącego W. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 140/24

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga W.J. na bezczynność Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci: daty złożenia wniosków osób fizycznych, prawnych lub ułomnych osób prawnych wraz zdanymi identyfikującymi wnioskodawcę, w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miast lub gminy Aleksandrów Łódzki, uwzględnionych choćby w części uchwałami dotyczącymi zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki podjętych w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej, a wymienionych w piśmie z 2 sierpnia 2024 r., z jednoczesnym wskazaniem, który wniosek dotyczył której uchwały.

Skarżący wniósł o:

1. stwierdzenie, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się bezczynności,

2. zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w postaci daty złożenia wniosków osób fizycznych, prawnych lub ułomnych osób prawnych wraz z danymi identyfikującymi wnioskodawcę (w formie zanonimizowanej umożliwiającej jedynie zidentyfikowanie czy wniosek pochodził od tego samego wnioskodawcy), w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miast lub gminy Aleksandrów Łódzki, uwzględnionych choćby w części uchwałami dotyczącymi zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki podjętych w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej, a wymienionych w piśmie z 2 sierpnia 2024 r., z jednoczesnym wskazaniem, który wniosek dotyczył której uchwały,

3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, ustalonych według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi W.J. wyjaśnił, że składał do organu analogiczne w swej treści wnioski o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego z 4 stycznia 2021 r. oraz 19 listopada 2022 r., co stanowiło powielenie tożsamych wniosków składanych przez poprzednich właścicieli nieruchomości już 19 kwietnia 2011 r. Pomimo upływu ponad 13 lat od dnia złożenia pierwszego z ww. wniosków oraz pomimo niezgodności zapisów obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez okres ponad 11 lat dla nieruchomości objętych ww. wnioskami, co już samo w sobie stanowi naruszenie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do chwili obecnej organ nie przystąpił do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącego organ w sposób całkowicie niejasny, nietransparentny oraz w ocenie skarżącego bezprawny, dokonuje uwzględnienia wniosków według przyjętych przez siebie subiektywnych kryteriów.

Skarżący aby uzyskać informacją publiczną, kiedy były składane wnioski o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwzględnione uchwałami wymienionymi w piśmie z 2 sierpnia 2024 r., celem dalszej analizy pod kątem istnienia bezprawności w działaniu organu i opieszałości w realizacji wniosków opisanych na wstępie, 19 lipca 2024 r. złożył wniosek o dostęp do informacji następującej treści:

" (...) wnoszę o udzielenie informacji mającej charakter informacji publicznej w następującym zakresie:

- daty oraz numeru uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta lub gminy Aleksandrów Łódzki podjętej w okresie od dnia 20 kwietnia 2011 r. do chwili udzielenia informacji,

- informacji czy ww. uchwały były podejmowane na wniosek osób trzecich czy też z urzędu, a w przypadku gdy były podejmowane na skutek uwzględnienia wniosku osób trzecich (choćby w części) wnoszę o udzielenie informacji, kiedy takowy wniosek był złożony do tutejszego urzędu,

- informacji czy osoby trzecie składające ww. wnioski finansowały lub współfinansowały proces wydania ww. uchwał, a jeśli tak to w jakim zakresie w odniesieniu do każdej z ww. uchwał.

Udzielenie ww. informacji może nastąpić w formie pisemnej lub elektronicznej (...)".

W ocenie skarżącego organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, nie wskazał bowiem (pomimo wyraźnego wyartykułowania przez skarżącego) kiedy wnioski o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego były składane przez osoby zainteresowane i których konkretnie uchwał wskazanych w piśmie organu z 2 sierpnia 2024 r. one dotyczyły. W ocenie skarżącego szczątkowe informacje udzielone przez organ w piśmie z 2 sierpnia 2024 r. nie czynią zadość żądaniu dostępu do informacji publicznej. Z tego względu skarżący w wiadomości e-mail z 2 sierpnia 2024 r. a następnie w wiadomości e-mail z 13 sierpnia 2024 r. ponownie wskazał, że nie została mu udzielona informacja publiczna w zakresie daty złożenia wniosków osób fizycznych, prawnych lub ułomnych osób prawnych, wraz z danymi identyfikującymi wnioskodawcę w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miast lub gminy Aleksandrów Łódzki, uwzględnionych choćby w części uchwałami dotyczącymi zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki podjętych w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej, a wymienionych w piśmie z 2 sierpnia 2024 r. z jednoczesnym wskazaniem, który wniosek dotyczył której uchwały.

Zdaniem strony dane identyfikujące osobę lub podmiot miałyby zostać podane w formie zanonimizowanej umożliwiającej jedynie zidentyfikowanie czy wniosek pochodził od tego samego wnioskodawcy. Skarżący w wyniku braku udzielenia mu informacji 14 sierpnia 2024 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi za pośrednictwem Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego ponaglenie na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie.

W ocenie skarżącego, powyższe działanie organu oraz brak udzielenia informacji stanowiącej podstawę dalszego procedowania zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego decyduje o zasadności skargi złożonej w niniejszej sprawie, a zatem w tym stanie rzeczy należało wnosić jak na wstępie.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że 2 sierpnia 2024 r. Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego skierował do W.J. pismo stanowiące odpowiedź na wszystkie 3 pytania sformułowane przez niego w treści wniosku z 22 lipca 2024 r. Następnie 5 sierpnia 2024 r. zostało też do skarżącego przesłane uzupełnienie odpowiedzi, ponieważ skarżący w treści wiadomości mailowej z 2 sierpnia 2024 r. wyraził swoje niezadowolenie z udzielonej uprzednio odpowiedzi. Następnie 14 sierpnia 2024 r. W.J. za pośrednictwem wiadomości mailowej poinformował, że w jego ocenie Burmistrz Aleksandrowa w dalszym ciągu nie udzielił mu żądanej informacji w zakresie żądania zawartego w pkt 2 wniosku z 22 lipca 2024 r., tj. informacji, czy ww. uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego były podejmowane na wniosek osób trzecich, czy też z urzędu, a w przypadku, gdy były podejmowane na wniosek osób trzecich (choćby w części) podania daty złożenia takiego wniosku do Urzędu Miejskiego w Aleksandrowie Łódzkim.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ podkreślił, że zwrócić należy uwagę na odpowiedź z 5 sierpnia 2024 r., w której wskazane zostało, iż "wnioski osób fizycznych lub prawnych mają charakter intencyjny i stanowią one wyraz użytkowników przestrzeni co do kierunków przeznaczenia i zasad zagospodarowania danych terenów. Zgodnie z art. 32 ww. ustawy, Burmistrz dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym, ocenia postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje wieloletnie programy ich sporządzania. Natomiast, zgodnie z treścią art. 31 ww. ustawy, obowiązkiem Burmistrza jest rejestrowanie tych wniosków w kontekście wykonania co najmniej raz na kadencję rady gminy ww. opracowania, gdzie wnioski są jednym z wielu materiałów źródłowych". Wskazał, że ostatnie takie opracowanie zostało przyjęte uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z 28 marca 2024 roku, która w jego ocenie stanowi odpowiedź na zapytanie nr 2 wniosku skarżącego z 22 lipca 2024 r., ponowionego 5 sierpnia 2024 r. Innymi słowy, wnioski osób fizycznych i prawnych w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w ocenie organu i zgodnie z przepisami mają jedynie charakter intencyjny w całej procedurze planistycznej, a nie posiadają one mocy inicjującej procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Następnie 19 sierpnia 2024 r. do Urzędu Miejskiego w Aleksandrowie Łódzkim wpłynęło ponaglenie W.J. na niezałatwienie sprawy w terminie (udostępnienie informacji publicznej). Postanowieniem z 10 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło bezzasadność ww. ponaglenia.

Zdaniem Kolegium z pewnością organ nie pozostawał bezczynny, ponieważ w ustawowym terminie zareagował na wniosek skarżącego, kierując do niego odpowiedź 2 sierpnia 2024 r., która następnie została doprecyzowana 5 sierpnia 2024 r. (również na żądanie skarżącego). W ocenie organu, za nieprawdziwe należy uznać twierdzenie skarżącego sformułowane w treści skargi, iż Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego pozostaje w bezczynności, ponieważ wnioskodawcy została udostępniona informacja publiczna będąca przedmiotem wniosku (w szczególności pkt 2 i 3). Zauważyć należy, że na gruncie niniejszej sprawy funkcjonuje spór pomiędzy organem a skarżącym co do treści odpowiedzi w zakresie "daty złożenia wniosków osób fizycznych, prawnych lub ułomnych osób prawnych wraz z danymi identyfikującymi wnioskodawcę, w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta lub gminy Aleksandrów Łódzki, uwzględnionych choćby w części uchwałami dotyczącymi zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki podjętych w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej a wymienionych w piśmie z 2 sierpnia 2024 r., z jednoczesnym wskazaniem, który wniosek dotyczył której uchwały". W ocenie organu, odpowiedź na wniosek została już udzielona, zarówno 2 sierpnia 2024 r., jaki i w ponownej odpowiedzi Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego z 5 sierpnia 2024 r.

Mając na uwadze stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, nie znajduje zatem, w ocenie organu, uzasadnienia stwierdzenie, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się bezczynności, a także zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego z 19 lipca 2024 r. we wskazany przez niego sposób, jak również żądanie zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga W.J. została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 ustawy p.p.s.a.).

Należy także wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Według art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149a § 1a ustawy p.p.s.a.).

Orzekając w sprawie ze skargi na bezczynność należy zatem przede wszystkim ocenić, czy w dacie wnoszenia skargi oraz w dacie wyrokowania organ administracji pozostawał w stanie bezczynności - i w tym zakresie ewentualnie zobowiązać organ do wydania aktu lub podjęcia czynności, bądź też umorzyć postępowanie jeżeli bezczynność ustała po wniesieniu skargi. O ile sąd stwierdzi istnienie stanu bezczynności przynajmniej w dacie wniesienia skargi, powinien orzec również, czy w związku ze stwierdzoną bezczynnością miało miejsce rażące naruszenie prawa oraz czy zasadne jest wymierzenie grzywny lub przyznanie sumy pieniężnej od organu na rzecz strony skarżącej.

Przedmiotem skargi W.J. jest bezczynność Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z 19 lipca 2024 r. w całości, tj. z pominięciem udostępnienia informacji publicznej w postaci: daty złożenia wniosków osób fizycznych, prawnych lub ułomnych osób prawnych, wraz zdanymi identyfikującymi wnioskodawcę, w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miast lub gminy Aleksandrów Łódzki, uwzględnionych choćby w części uchwałami dotyczącymi zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Aleksandrów Łódzki podjętych w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej, a wymienionych w piśmie z 2 sierpnia 2024 r., z jednoczesnym wskazaniem, który wniosek dotyczył której uchwały.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych należy wskazać, że co do zasady skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a.). Wobec okoliczności, iż w niniejszej sprawie skarżący złożył ponaglenie należy zaakcentować, iż w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest konieczne uprzednie ponaglenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2011 r., I OSK 1991/12 i z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, postanowienie z 23 kwietnia 2010 r., I OSK 646/10). W związku z tym należało uznać, że skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) [dalej: ustawa o dostępie do informacji publicznej], stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Wniosek wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego), przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią zatem każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie posiadanych kompetencji.

W rozpoznawanej sprawie, skarżący uczynił adresatem wniosku Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wskazany Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a zatem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Natomiast informacja, jakiej żądał skarżący (z uwzględnieniem, że identyfikacja autorów wniosków będzie uniemożliwiona wskutek anonimizacji danych) tak naprawdę dotyczy władztwa planistycznego gminy, a zatem dotyka spraw związanych z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Nie ulega wszak wątpliwości, że ład przestrzenny należy do katalogu zadań własnych gminy - art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 tj.). Należy zgodzić się z organem, że wnioski o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie inicjują procedury planistycznej, niemniej jednak są przewidziane w ustawie jako podlegające ewidencjonowaniu. Z art. 31 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1130) wynika bowiem, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr uchwał w sprawie uchwalenia lub zmiany planu ogólnego i planów miejscowych oraz wniosków o ich sporządzenie lub zmianę, gromadzi materiały z nimi związane oraz odpowiada za przechowywanie ich oryginałów, w tym również uchylonych i nieobowiązujących. Zatem obowiązkiem ustawowym burmistrza jest archiwizować wnioski, co do których skarżący wnosił o udostępnienie daty złożenia i wskazania autora. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie z tego należy wywnioskować, że żądanie skarżącego obejmuje informację publiczną, skoro bowiem informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich (por. wyrok NSA z 28 lutego 2013 r., I OSK 2904/12).

Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że w treści uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z 28 marca 2024 r. (która w ocenie organu stanowi odpowiedź na zapytanie nr 2 wniosku skarżącego z 22 lipca 2024 r.) wskazano: "Analiza wniosków dotyczy okresu od maja 2018 r. do września 2023 r. W tym czasie do tut. urzędu wpłynęło łącznie 758 wniosków z czego 116 (15,3%) odnosiło się do zmiany Studium natomiast 642 (84,7%) do zmiany MPZP. Idąc dalej, z 642 wniosków, które dotyczyły MPZP, 60 wniosków (9,3% ogółu wniosków do MPZP) odnosiło się do zmian w planach miejscowych na terenie miasta a 582 wnioski (90,7% wszystkich wniosków do MPZP) do planów miejscowych znajdujących się w graniach gminy."

Skoro zatem organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego wskazał tylko na uchwałę z 28 marca 2024 r., to nie udzielił odpowiedzi zgodnie z wnioskiem, lecz wybiórczo, nie obejmując całego żądanego okresu, a więc w tym zakresie pozostaje w bezczynności. Udzielona informacja pomijała przede wszystkim cały okres wskazany we wniosku skarżącego: od 20 kwietnia 2011 r. do kwietnia 2018 r. oraz od października 2023 r. do dnia złożenia wniosku (tj. 19 lipca 2024 r.), a dodatkowo – co należy podkreślić - nie wskazano dat i autorów tych wniosków, które zakończyły się zmianą planu miejscowego, a o co wnosił skarżący we wniosku.

Przypomnieć zatem należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej. Te ostatnie przepisy określają prawną formę działania organów, przy czym mają one zastosowanie w ściśle określonych sytuacjach. Wynika z nich bowiem, że decyzja wydawana jest, gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej oraz że umorzenie postępowania dotyczyć może jedynie sytuacji opisanej w art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W pozostałych przypadkach, załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę pisma skierowanego do wnioskodawcy. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze stanowiskiem, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2016 r., I OSK 127/15 i powołane tam orzecznictwo oraz wyrok NSA z 18 stycznia 2017 r., I OSK 1789/16). Także w wyroku z 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14, Naczelny Sąd Administracyjny argumentował, że aby można było uznać, że nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia, powinien wyraźnie powiadomić wnioskodawcę, że nie posiada wnioskowanych informacji i wyjaśnić dlaczego.

W kontekście powyższego należało przyjąć, że organ administracji dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 19 lipca 2024 r. W następstwie niniejszego orzeczenia, biorąc pod uwagę zaprezentowane powyżej wywody, organ winien załatwić wniosek w sposób odpowiadający regulacji ustawy o dostępie informacji w wyznaczonym 14 dniowym ustawowym terminie.

Uwzględniając skargę na bezczynność Sąd nie mógł przy tym przesądzić, jak ma być konkretnie rozstrzygnięta sprawa, w której organ pozostaje bezczynny.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na mocy art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.

Badając przedmiotową skargę Sąd miał także na uwadze, że art. 149 ustawy p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy doszło do rażącego naruszenia prawa, czy też nie.

Zdaniem Sądu bezczynność organu nie miała charakteru rażącego, o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi bowiem przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. W niniejszej sprawie podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wprawdzie naruszył ustawowy - czternastodniowy - termin do załatwienia wniosku skarżącego, należało jednak uwzględnić, że nie było to działanie celowe. Brak było więc podstaw, by zwłoce organu administracji w rozpoznaniu przedmiotowych wniosków o udostępnienie informacji publicznej przypisać charakter rażący.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi, rozstrzygnięto w pkt 3 wyroku, stosownie do art. 200 powoływanej ustawy p.p.s.a.

dc