Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1365/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1,  art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. i H.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 962/10 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi W. i H.S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił W. i H.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga stron – wniesiona pismem z dnia 15.09.2010 r. – złożona została bezpośrednio do Sądu. Skarżący swój wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia ze środkiem zaskarżenia uzasadnili tym, że organ nie pouczył ich o zmianie adresu Sądu, co spowodowało zwrot pisma zawierającego skargę przez Pocztę Polską. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powołane przez strony okoliczności nie uzasadniały przywrócenia terminu, bowiem skarżący pouczeni zostali przez organ o prawidłowym sposobie wniesienia skargi. Ponadto daniem Sądu zmiana adresu jego siedziby nie miała wpływu na terminowość wniesienia skargi, bowiem to organ przekazuje skargę właściwemu sądowi. Niezastosowanie się przez W. i H.S. do pouczenia oraz skierowanie pisma na nieaktualny adres siedziby Sądu świadczyło – w ocenie Sądu I instancji – o zaniedbaniu skarżących i uniemożliwia przywrócenia uchybionego terminu.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli W. i H.S., domagając się przywrócenia uchybionego terminu i podkreślając, że nie posiadają wykształcenia prawniczego i często nie rozumieją obowiązujących przepisów. Ponadto w zażaleniu wskazano, iż obowiązki skarżących – praca zawodowa H.S. i konieczność opieki nad chorą siostrą W.S. – spowodowały, iż wszelkie czynności związane z niniejszą sprawą były wykonywane w pośpiechu i stresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy stanowi, iż to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia braku jej winy.

W przedmiotowej sprawie przychylić się trzeba do stanowiska jakie wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, iż W. i H.S. nie przytoczyli żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego przez nich terminu do wniesienia skargi. Za taką okoliczność nie można bowiem z pewnością uznać faktu, iż skarżący – działając wbrew wyraźnemu pouczeniu jakiego udzielił im organ doręczając decyzję – skierowali skargę bezpośrednio do Sądu, dodatkowo kierując ją na nieaktualny od wielu lat adres siedziby Sądu I instancji. Organ w sposób klarowny i nie budzący wątpliwości pouczył skarżących, iż właściwym trybem zaskarżenia wydanej w sprawie decyzji będzie złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednakże za pośrednictwem tegoż organu, zatem skarga winna być skierowana na jego adres, a nie na adres Sądu. Nie można przyjąć też, iż praca zawodowa czy konieczność sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny stanowią przeszkodę nie do przezwyciężenia, a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić przesłankę ewentualnego przywrócenia terminu.

Uznać zatem trzeba, iż skarżący nie wykazali, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie odmówił skarżącym przywrócenia uchybionego terminu, a co za tym idzie wydane w tym przedmiocie postanowienie odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.