Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 520/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 423 ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 624
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia wodnoprawnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...] Kierownik Nadzoru Wodnego w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] ("PGW WP"), działając w oparciu o art. 423 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 624 ze zm., dalej powoływanej jako "pw") wniósł sprzeciw do wniesionego przez skarżącego R. L. zgłoszenia wodnoprawnego na wykonanie pomostu o szerokości do 3 m i długości całkowitej do 25 m, na jeziorze J. (dz. nr [...], obręb I. [...] gmina I.) na wysokości działki o nr [...], obręb I. 2, gm. I., przy działce nr [...], obręb I. 2, powiat [...]. Podstawą do wniesienia sprzeciwu do przedmiotowego zgłoszenia wodnoprawnego było w szczególności stwierdzenie, że budowa pomostu wiąże się z naruszeniem zakazów dotyczących likwidowania i niszczenia zadrzwień nadwodnych wprowadzonych przepisami rozporządzenia nr [...] Wojewody W.-M. z dnia [...] kwietnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] (część A i B; dalej jako "Rozporządzenie nr [...]").

Po rozpoznaniu odwołania skarżącego z dnia [...] października 2021 r. - w którym to skarżący zarzucił organowi I instancji niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy Prawo wodne, ustawy o ochronie przyrody oraz rozporządzenia nr [...] Wojewody W.-M. - Dyrektor Zarządu Zlewni w T. PGW WP, decyzją z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor wskazał, że odwołanie należało uwzględnić ze skutkiem utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy, jednak z przyczyn innych niż wskazane w odwołaniu. Jak stwierdził bowiem organ II instancji - planowana inwestycja nie będzie służyła jedynie jako pomost rekreacyjny, ale będzie również wykorzystywana do cumowania łodzi, o czym świadczy określenie przez wnioskodawcę zasięgu oddziaływania planowanego pomostu. Wobec tego, zdaniem organu, pomost ten będzie pełnił rolę przystani, co związane jest z koniecznością uzyskania pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z art. 389 pkt. 6 w związku z art. 16 pkt. 65 lit. i ustawy Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2233 ze zm.).

Na powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia [...] września 2022 r. uchylił zaskarżoną decyzję (sygn. akt II SA/Bd 464/22 – dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query), wskazując w treści uzasadnienia w szczególności, że wydana decyzja była arbitralna i dowolna, ponieważ Dyrektor jedynie z okoliczności określenia przez wnioskodawcę zasięgu oddziaływania pomostu wywiódł, że zamierzeniem skarżącego było wybudowanie przystani, a nie pomostu. Tym samym, organ II instancji w ocenie Sądu, nie ustalił i nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący zindywidualizowanych i spornych okoliczności sprawy oraz nie odniósł się do argumentacji i zarzutów skarżącego – co stanowiło naruszenie przepisów postępowania w stopniu uniemożliwiającym prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego.

Po ponownym rozpoznaniu odwołania skarżącego, Dyrektor Zarządu Zlewni w T. PGW WP decyzją z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu wezwano skarżącego do złożenia wyjaśnień w sprawie, na co odpowiedział on pismem z dnia [...] lutego 2023 r. Rozpatrując niniejszą sprawę po raz kolejny organ odwoławczy ponownie stwierdził, że odwołanie należy uwzględnić ze skutkiem utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji, jednak z innych przyczyn niż określone w odwołaniu. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2023 r. skierowanego do Urzędu Żeglugi Śródlądowej w G. oraz pisma z dnia [...] lutego 2023 r. złożonego do organu, doprowadziła bowiem organ do wniosku, że planowany pomost nie będzie służył jedynie jako pomost rekreacyjny, ale również będzie służył do cumowania jednostek pływających. Zgodnie zaś z przepisami pw, pomost, który służy do cumowania jednostek pływających jest przystanią i nie podlega przepisom art. 394 ust. 1 pkt 1 pw (t.j. Dz.U. 2022 r. poz. 2625 ze zm.). Przy czym, potwierdzeniem, że pomost będzie pełnił funkcję przystani jest – jak wskazał Dyrektor – poinformowanie przez skarżącego w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r., że pomost będzie wyposażony w urządzenia do cumowania, odbojnice, sprzęt ratunkowy i drabinkę umożliwiającą wyjście i zejście do wody. W związku z tym, skoro planowany pomost będzie pełnił rolę przystani, a zasięg jego oddziaływania wykracza poza jego obrys, to tym samym wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego na jego wykonanie. Organ II instancji wskazał również, że nie podziela stanowiska organu I instancji w kwestii niezgodności planowanej budowy pomostu z przepisami Rozporządzenia nr [...], podkreślając przy tym, że skarżący uzyskał pozytywną opinię dotyczącą przedmiotowej budowy od organu powołanego do zarządzania przedmiotową formą ochrony przyrody, a stanowisko to jest wiążące. Niezasadne zdaniem Dyrektora było również stanowisko organu I instancji dotyczące kwestii zapewnienia bezpiecznego zejścia do planowanego pomostu, jako przesłanki wniesienia sprzeciwu. Wnioskodawca w ramach zgłoszenia – jak wyjaśnił Dyrektor - nie jest zobowiązany na podstawie przepisów pw do przedstawienia rozwiązania dojścia do planowanego pomostu. Niemniej jednak z uwagi na to, że planowana budowa pomostu wymaga pozwolenia wodnoprawnego zdaniem organu II instancji sprzeciw Kierownika jest słuszny.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę do WSA w Bydgoszczy, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie:

1) art. 423 ust. 5 pkt. 1 w zw. z art. 16 pkt. 65 lit. i w zw. z art. 389 pkt. 6 pw poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, że w niniejszej sprawie planowane wykonanie pomostu wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji gdy planowany pomost wymagał jedynie zgłoszenia wodnoprawnego, co skarżący uczynił;

2) art. 7, art. 8 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, wskutek czego organ nie ocenił w sposób wszechstronny i wnikliwy całego materiału dowodowego, co spowodowało, iż organ sprzeciwił się wykonaniu pomostu wobec tego, iż planowany pomost nie będzie służył jedynie jako pomost rekreacyjny, ale też będzie pełnił rolę przystani;

3) art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 i art. 140 kpa poprzez jedynie iluzoryczne odniesienie się przez organ II instancji do argumentów skarżącego wyrażanych na etapie całego trwającego postępowania, bez dostatecznego wyjaśnienia zindywidualizowanych i spornych okoliczności sprawy, dokonywanie ustaleń na podstawie materiału procesowego wybieranego dla dokonania tych ustaleń w sposób wybiórczy bez jednoczesnej pełnej analizy całości tego materiału.

W uzasadnieniu wskazał, że planowany obiekt jest urządzeniem wodnym, a jego budowa zgodnie z art. 394 ust. 1 pkt 1 pw wymaga zgłoszenia wodnoprawnego. Podkreślił, że organ II instancji ponownie rozpoznając sprawę jedynie wyjaśnił swoje poprzednie rozstrzygnięcie z pewnymi tylko drobnymi zmianami, a analiza materiałów została przez niego oparta jedynie na selektywnej ocenie wniosków płynących z pism skarżącego z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz [...] lutego 2023 r. Niezasadnie w ocenie skarżącego organ uznał, że skoro pomost potencjalnie będzie służył do cumowania jednostek pływających, to z całą mocą jest przystanią a nie pomostem. Podczas gdy skarżący – jak podkreślił - jasno wskazywał, że przeznaczeniem pomostu jest rekreacja. Odwołał się również do pojęcia przystani z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o żegludze śródlądowej podnosząc, że należy przez to rozumieć akwen i grunt oraz związaną z nimi infrastrukturę, przy czym w jego ocenie samo istnienie dodatkowego wyposażenia pomostu (drabinek, kół ratunkowych) nie może uzasadniać przyjęcia, że jest to przystań. Podkreślił, że w inwestycji nie przewidziano jakiejkolwiek infrastruktury, a sama teoretyczna możliwość przycumowania kajaków czy pontonów nie powoduje, że inwestycję należy kwalifikować jako przystań.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa") wykazała, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozstrzygnięcie sporu w sprawie w następstwie uznania przez organ odwoławczy niezasadności podstaw wniesienia sprzeciwu na których oparł się organ I instancji i których to dotyczyły zarzuty odwołania z dnia [...] października 2021 r., sprowadza się wyłącznie do oceny legalności stanowiska Dyrektora ZZ w T. odnośnie kwalifikacji planowanej inwestycji jako przystani, gdyż okoliczność ta w realiach sprawy stanowi podstawę utrzymania w mocy sprzeciwu od zgłoszenia wodnoprawnego z dnia [...] września 2021 r. i została w związku z tym zakwestionowana przez skarżącego na gruncie skargi.

W niniejszej sprawie wypowiedział się już WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 464/22. Zgodnie zaś z art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy. Sąd w wydanym wyroku nie przesądził jednak, czy naruszono przepisy prawa materialnego, gdyż uznał, że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę zobligowany był, więc do uwzględnienia wskazań co do dalszego postępowania zawartych w ww. wyroku, zobowiązujących go w szczególności do odniesienia się do wszystkich podniesionych przez skarżącego zarzutów, rzetelnego wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy oraz sporządzenia odpowiadającego wymogom kpa uzasadnienia wydanej decyzji administracyjnej.

Oceniając więc działania organu odwoławczego ponownie procedującego w sprawie przez pryzmat powyższych zaleceń, Sąd stwierdził, że wykonał on wskazania zawarte w ww. wyroku z dnia [...] września 2022 r., gdyż ustalił jednoznacznie na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc przede wszystkim to jaki jest charakter planowanej przez skarżącego inwestycji – co ocenił z uwzględnieniem i wyjaśnieniem celu określenia przez skarżącego zasięgu oddziaływania inwestycji o oznaczonych wymiarach. W konsekwencji poczynionych ustaleń organ zweryfikował czy dla jej realizacji konieczne jest zgłoszenie czy też pozwolenie wodnoprawne.

Wskazać należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 389 pkt 6 pw jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych. Stosownie zaś do art. 16 pkt 65 pw ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach wodnych rozumie się przez to urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, w tym m.in. pomosty oraz przystanie (lit. i). W art. 394 pw ustawodawca wskazał na katalog czynności, które wymagają zgłoszenia wodnoprawnego, m.in. wykonanie pomostu o szerokości do 3 m i długości całkowitej do 25 m, stanowiącej sumę długości jego poszczególnych elementów. Z powyższego wynika więc, że w art. 394 pw określono w sposób wyczerpujący działania, które zwolnione są z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i dają możliwość skorzystania z uproszczonej formy, tj. zgłoszenia wodnoprawnego. Wykładnia określonych w tym artykule czynności winna być zatem ścisła i nierozszerzająca. Jeśli zatem pomost o szerokości do 3 m i długości całkowitej do 25 m, stanowiącej sumę długości jego poszczególnych elementów - który zgodnie z art. 394 ust. 1 pkt 1 pw co do zasady wymaga jedynie zgłoszenia wodnoprawnego – będzie jednak jednocześnie przeznaczony i dostosowany do cumowania jednostek pływających, i tym samym zmieni swój charakter na przystań, konieczne będzie uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Analiza przepisów pw prowadzi bowiem do wniosku, że wolą ustawodawcy nie było zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego także przystani, choćby i miała ona wymiary takie jak określone w art. 394 ust. 1 pkt 1 pw. Wskazać należy również na art. 423 ust. 5 pw, który stanowi, że organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych wnosi sprzeciw, jeżeli wykonywanie czynności, robót lub urządzeń wodnych, a także korzystanie z wód: 1) jest objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego; 2) narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7, nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8, lub narusza interesy osób trzecich, w tym właściciela wód; 3) zagraża osiągnięciu celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61.

W sprawie organ odwoławczy w celu jednoznacznego ustalenia charakteru realizowanej inwestycji – a więc czy ma być to wyłącznie pomost rekreacyjny o określonych wymiarach czy też służąca cumowaniu jednostek pływających przystań – wezwał skarżącego pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. m.in. do: jednoznacznego określenia celu jakiemu ma służyć zgłoszony do wykonania pomost; podania planowanego wyposażenia projektowanego pomostu; uzasadnienia wskazanego obszaru zasięgu oddziaływania planowanego pomostu, który wykracza poza obrys zgłaszanego pomostu; przedłożenia pisma z dnia [...] sierpnia 2021 r. złożonego do Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w odpowiedzi na które skarżący uzyskał wymogi dla pomostu służącego do cumowania jednostek pływających.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. oświadczył, że: pomost ma służyć celom rekreacyjnym; wyposażony będzie w dostateczną ilość polerów cumowniczych umożliwiających łatwe cumowanie, odbojnice zabezpieczające, sprzęt ratunkowy (bosaki, koła), drabinkę umożliwiającą wyjście i zejście do wody; obszar oddziaływania wynika m.in. z "bezpiecznego pola manewrowania jednostką pływającą w celu przycumowania do pomostu". Do pisma załączył również kopię pisma skierowanego do Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w B. z dnia [...] sierpnia 2021 r. W piśmie tym – co istotne - skarżący zwracając się o wydanie pozytywnej opinii dotyczącej budowy pomostu wskazał ponadto m.in. na to, że na końcu pomostu w ramach oznakowania obiektu znakami nawigacyjnymi, będzie znajdował się słupek z oświetleniem nocnym; oraz że przy pomoście będą cumowane motorówka wędkarska i kajak i w tym celu zamontowano dostateczną ilość polerów cumowniczych, odbojnic oraz drabinkę.

Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że Dyrektor właściwie ustalił, że obok celu rekreacyjnego, na który jako na główny wskazywał w toku postępowania skarżący, planowany pomost będzie jednocześnie wyposażony w urządzenia do cumowania, odbojnice, sprzęt ratunkowy i drabinkę, a więc w istocie będzie służył również do cumowania obiektów pływających. Powyższe wynika jednoznacznie z wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2021 r. Skarżący wyraźnie wskazał bowiem na planowane wyposażenie pomostu, związane z cumowaniem do pomostu, a także wyjaśnił, że obszar oddziaływania wynika z bezpiecznego pola manewrowania jednostką pływającą w celu przycumowania do pomostu. Ponadto wskazał on jednoznacznie, że przy pomoście będą cumowane kajak i motorówka wędkarska. Nie ulega zatem wątpliwości, że wnioskodawca ma zamiar cumować do pomostu jednostki pływające. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że jako główny cel wskazuje on cel rekreacyjny. Z punktu widzenia obowiązujących przepisów sama możliwość cumowania do pomostu jednostek pływających, która związana jest z odpowiednim jego dostosowaniem, a także wyznaczeniem odpowiedniego obszaru oddziaływania stanowi o tym, że inwestycja ta winna być traktowana jako przystań. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że zamierzona inwestycja ma stanowić miejsce zacumowania jednostek pływających (pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2021 r.), zaś wskazany przez skarżącego obszar jej oddziaływania związaniy jest z bezpiecznym polem manewrowania jednostką pływająca w celu przycumowania do pomostu (pismo skarżącego z dnia [...] lutego 2023 r.). Oznacza to, że w sprawie mamy do czynienia z przystanią, a nie jedynie pomostem rekreacyjnym. Przystań jest zaś urządzeniem wodnym wymagającym uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

W związku z powyższym Sąd zważył, że zasadna jest konstatacja organu odwoławczego, że wykonanie planowanego pomostu jest objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, stąd w sprawie nie ma zastosowania art. 394 ust. 1 pkt 1 pw wymagający dla pomostów o określonych wymiarach jedynie zgłoszenia wodnoprawnego. Tym samym zasadne było utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która z uwagi na treść art. 423 ust. 5 pkt 1 pw była słuszna.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego ze skargi – odnośnie bezpodstawnego przyjęcia przez organ, że planowany pomost będzie przystanią - wskazać należy jedynie, że wynikający z akt administracyjnych sprawy niezaprzeczalny (i potwierdzony w toku postępowania wielokrotnie przez samego skarżącego) cel budowy pomostu, związany z cumowaniem jednostek pływających jest przesądzający dla uznania przedmiotowego pomostu za przystań. Ponadto odnosząc się do pojęcia przystani wskazanego na gruncie ustawy o żegludze śródlądowej wskazać należy, że planowana inwestycja – wbrew stanowisku skarżącego – składa się z elementów wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o żegludze śródlądowej – tj. akwenu, gruntu oraz infrastruktury (w tym przypadku wyposażenia pomostu, jego oświetlenia). Błędne jest stanowisko skarżącego jakoby samo istnienie dodatkowego wyposażenia pomostu (polerów, kół ratunkowych) powodowało, że planowana inwestycja została uznana przez organ za przystań. Okoliczność ta była bowiem tylko jedną z wielu branych pod uwagę podczas oceny materiału dowodowego. W sprawie istotne są także wyjaśnienia samego skarżącego zawarte w pismach z dnia [...] sierpnia 2021 r. i [...] lutego 2023 r. odnośnie zasięgu oddziaływania inwestycji oraz kwestii cumowania przy pomoście m.in. motorówki. Jak już wskazano powyżej, analiza dokonana przez Sąd w sprawie doprowadziła skład orzekający do wniosku, że organ II instancji wszechstronnie zgromadził i zbadał materiał dowodowy, należycie go ocenił i na tej podstawie doszedł do przekonania, że planowana przez skarżącego inwestycja to przystań, wymagająca uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Za bezpodstawny uznać należało zatem zarzut naruszenia art. 423 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 16 pkt 65 lit. i w zw. z art. 389 pkt 6 pw.

Nie zasługują na uwzględnienie również podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które skarżący wiąże z niewyjaśnieniem wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonywaniem ustaleń w sprawie w sposób wybiórczy, ponieważ jak już powyżej wykazano Dyrektor przeprowadził postępowanie wyjaśniające, ustalając wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, prawidłowo je oceniając i uzasadniające należycie motywy podjętego rozstrzygnięcia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Końcowo wskazać należy również, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji odniósł się do zarzutów odwołania, stwierdzając że podstawy sprzeciwu na które wskazał organ I instancji były bezpodstawne (co organ odwoławczy wyjaśnił należycie w uzasadnieniu decyzji), natomiast zasadność sprzeciw wynika z faktu, że w sprawie mamy do czynienia z urządzeniem wodnym objętym obowiązkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł o oddaleniu wniesionej skargi.