Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 225/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 2092/19 którym odrzucono skargę J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 2092/19, , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. M. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 września 2019 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 września 2019 r.

Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2019 r., doręczonym w dniu 17 grudnia 2019 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.

Prawomocnym zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt I SPP/Gd 3/20, starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2020 r., doręczonym w dniu 15 września 2020 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w ustawowym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 22 września 2020 r.

Wskazywanym na wstępie postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), odrzucił skargę skarżącego z uwagi na to, że skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi.

W ustawowym terminie, skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i 3a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwanie. Stosownie zaś do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, przy czym w wezwaniu tym wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 września 2020 r. (k. 19 akt sądowych). Termin do uiszczenia należnego wpisu upływał zatem w dniu 22 września 2020 r. (wtorek). Ponieważ skarżący nie opłacił wpisu w zakreślonym terminie, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a.

Wbrew twierdzeniom przedstawionym przez skarżącego w zażaleniu, istnieją podstawy prawne i faktyczne do odrzucenia skargi skarżącego – jest to art. 220 § 3 P.p.s.a., który musiał być przez Sąd pierwszej instancji zastosowany z uwagi na fakt, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Zatem wbrew stanowisku skarżącego zaskarżone orzeczenie pozostaje w zgodzie z literą prawa. Sąd orzeka na podstawie i w granicach przepisów prawa, natomiast wskazywany przez skarżącego "duch prawa" nie jest instytucją prawną normowaną przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnej, której to ustawy przepisy znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Wskazać też można, że prawo do sądu nie ma charakteru nieograniczonego, zaś uzależnienie możliwości korzystania z sądowej kontroli orzeczeń organów administracji od uiszczenia stosownego wpisu pozostaje w zgodzie z tym uprawnieniem.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.