Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 42/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 3 par 2 pkt 8, art 119 pkt 4 ppsa, art 37 kpa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi I.M. na przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SAB/Wa 42/16

UZASADNIENIE

Profesjonalny pełnomocnik, działając w imieniu l.M., zarzucił Wojewodzie [...] przewlekłe prowadzenie postępowania o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy.

Wniósł o:

1. stwierdzenie, że Organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania;

2. stwierdzenie, że przewlekłość postępowania nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

3. przyznanie Stronie - na podstawie art. 149 § 2 w zw. z § 1 P.p.s.a. - sumy pieniężnej w wysokości 2.500 zł, ewentualnie, wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w wysokości określonej w art. 156 ust. 4 P.p.s.a.;

4. zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz Skarżącego zwrotu 100 zł uiszczonych tytułem wpisu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej oraz kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

W dniu 29.10.2015 r., przed wniesieniem skargi, pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem Wojewody [...], na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę. Okoliczność ta jest bezsporna w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...].12.2015 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców umorzył to postępowanie zażaleniowe. Uznał bowiem, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe, wobec wydania przez Wojewodę [...] w dniu [...].10.2015 r. decyzji o zezwoleniu Cudzoziemcowi na pobyt czasowy na terytorium RP, a więc zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia Cudzoziemcowi prawa do pobytu czasowego.

Szef Urzędu ds. Cudzoziemców jednocześnie pouczył Stronę, że przysługuje jej skarga na bezczynność, którą może wnieść do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewody, którego bezczynność jest przedmiotem skargi.

Pełnomocnik, zarzucając Wojewodzie przewlekłość postępowania, podniósł, że do czasu uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy, Strona nie mogła rozpocząć legalnej pracy na terytorium Polski, co pozbawiło ją możliwości zarobkowania, zgodnie z wiążącą Skarżącego umową zlecenia z [...] S.A. z siedzibą w [...].

Zarzucił przy tym, że nieinformowanie Strony o statusie sprawy, przewidywanym terminie jej zakończenia, długości prowadzonego postępowania oraz ignorowanie pisemnych próśb Strony o niezwłoczne zakończenie postępowania i wydanie decyzji - uzasadniają stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie sprawy miało charakter rażący.

Zarzucając Wojewodzie przewlekłość postępowania, pełnomocnik Skarżącego powołał się na postanowienie NSA o sygn. akt II OSK 1360/12 oraz na postanowienie z 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 1291/12.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie.

Wojewoda wyjaśnił, że pismem z dnia 15.05.2015 r. Cudzoziemiec został wezwany do uzupełnienia braków formalnych podania. W dniu 18.06.2015 r. Wojewoda na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach wystąpił do właściwych Organów: Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, komendanta wojewódzkiego Policji i komendanta oddziału Straży Granicznej, o przekazanie informacji na temat Cudzoziemca. Pismem z dnia 17.09.2015 r. Cudzoziemiec został wezwany do uzupełnienia dokumentów niezbędnych do wydania decyzji w sprawie. Następnie w dniu 26.10.2015 r. Wojewoda [...] udzielił Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt w Polsce, z uwagi na wykonywanie pracy w [...] S. A., na stanowisku [...].

Wojewoda nadmienił też, że w związku z niestabilną sytuacją na [...], w 2015 r. gwałtownie wzrosła liczba składanych przez cudzoziemców do Wojewody [...] wniosków o legalizację pobytu w stosunku do lat poprzednich.

Jednocześnie przytoczył, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3097/12 przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny.

Podkreślił, że nie jest prawdziwy podnoszony w skardze argument pełnomocnika Skarżącego, jakoby decyzja w sprawie została podjęta dopiero po wpłynięciu do Wojewody zażalenia skierowanego do organu II. instancji, na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika Skarżącego, jakoby Skarżący nie mógł podjąć legalnej pracy na terytorium Polski, co pozbawiło go możliwości zarobkowania, zgodnie z wiążącą Skarżącego umową zlecenia z [...] S.A. z siedzibą w [...] i uzasadnia przyznanie mu na podstawie art. 149 § 2 w zw. z § 1 P.p.s.a sumy pieniężnej w wysokości 2500 zł - Organ podniósł, że jak wynika z akt sprawy, Cudzoziemiec świadczył pracę na rzecz tego pracodawcy w trakcie toczącego się postępowania. W aktach sprawy znajduje się umowa zlecenia zawarta z I.M. na czas nieokreślony, na wykonanie prac [...] ([...]) oraz deklaracja ZUS PRACA, potwierdzająca odprowadzenie składek do ZUS za sierpień 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z § 2 pkt 1 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przypadkach, w których należy wydać decyzję, na którą w zależności od tego jaki organ ją wydał - służy odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W rozpatrywanej sprawie, w oparciu o art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) Sąd zarządził skierowanie niniejszej sprawy na posiedzenie niejawne, celem rozpoznania jej w trybie uproszczonym.

W niniejszej sprawie zarzucona przewlekłość tyczyła postępowania prowadzonego przez Wojewodę w sprawie o wydanie Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy.

Należy mieć na uwadze, że w dniu [...].10.2015 r. Wojewoda [...] udzielił Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP, podczas gdy wniesienie - w trybie art. 37 k.p.a. - zażalenia miało miejsce już po rozstrzygnięciu sprawy przez Wojewodę – w dniu [...].10.2015 r. Tryb konieczny do wniesienia skargi został jednak wyczerpany.

W ocenie Sądu, nie można zarzucić Wojewodzie [...] prowadzenia postępowania w sposób przewlekły, wobec faktu wydania decyzji w żądanym przez Skarżącego przedmiocie, przed wniesieniem przez Skarżącego zażalenia na brak rozstrzygnięcia. Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że od daty podjęcia przez Wojewodę pierwszej czynności w sprawie w dniu 15.05.2015 r., kolejne czynności podejmowane były w niewielkich odstępach czasu i wszystkie należało uznać za celowe.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły okoliczności w oparciu, o które można byłoby mówić o przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wojewodę. Z akt sprawy wynika, że rozpoczął on rozpatrywanie przedmiotowego wniosku Cudzoziemca od podjęcia w dniu 15.05.2015 r. czynności, polegającej na wezwaniu Cudzoziemca do uzupełnienia braków formalnych złożonego podania. W dniu 18.06.2015 r. Wojewoda, działając w oparciu o art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, wystąpił do właściwych Organów: Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, komendanta wojewódzkiego Policji i komendanta oddziału Straży Granicznej, o przekazanie informacji na temat Cudzoziemca, co stanowi standardowe działanie w tego typu przypadkach. Pismem zaś z dnia 17.09.2015 r. Cudzoziemiec został wezwany do uzupełnienia dokumentów niezbędnych do wydania decyzji w sprawie. Podejmowano zatem wyłącznie niezbędne czynności, służące prawidłowemu ustaleniu stanu faktycznego sprawy.

Jednocześnie, w ocenie Sądu, okres od wpływu wniosku Cudzoziemca do czasu podjęcia przez Organ I. czynności w sprawie, nie może być rozpatrywany w kategorii przewlekłości Organu, a jedynie jako ewentualna historyczna bezczynność.

W tym kontekście trzeba mieć na względzie, że Szef Urzędu ds. Cudzoziemców w pouczeniu postanowienia z dnia [...].12.2015 r. umarzającego przedmiotowe postępowanie zażaleniowe, wyraźnie poinformował Stronę reprezentowaną wówczas także przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika, że przysługuje jej skarga na bezczynność Organu, którą może wnieść do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewody, którego bezczynność jest przedmiotem skargi.

Skoro zatem ten sam pełnomocnik Skarżącego, w dalszym ciągu przed Sądem domagał się stwierdzenia, że Wojewoda dopuścił się przewlekłości podczas prowadzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego, Sąd nie uznał za zasadne przekwalifikowanie żądania Strony - na żądanie stwierdzenia bezczynności Organu - uznając, że w tej konkretnej sprawie, żądanie to celowo zostało sformułowane jako zarzut przewlekłości. Nie wykluczone bowiem, iż skarga z zarzutem bezczynności osobno wpłynęła do Organu, co zazwyczaj ma miejsce.

Trzeba przy tym mieć na względzie, że postanowienia NSA, na które powołał się pełnomocnik Skarżącego, wydane zostały jeszcze przed ostatnią - na chwilę obecną - nowelizacją art. 149 P.p.s.a., po której przepis ten otrzymał precyzyjne i zupełne brzmienie (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) , a więc zawarte w nich wskazania nie zachowują pełnej aktualności.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.