Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 87/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 18a-18e
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski,, Asesor WSA Dominik Dymitruk, , po rozpoznaniu w Wydziale I - w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi: A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2022 r., nr 0201-IEW2.720.20.2022.BL w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. oraz odsetek za zwłokę: oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. S. (dalej jako Strona, Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako DIAS, Organ odwoławczy) z 20 grudnia 2022 r. nr 0201-IEW2.720.20.2022.BL w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Świdnicy (dalej jako NUS, Organ I instancji) z 21 października 2022 r. nr 0220-SEW.720.2489.2022 odmawiającego uwzględnienia sprzeciwu Strony na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 rok w kwocie 307,00 zł oraz odsetek za zwłokę w wysokości 5,00 zł. Z akt wynika, wystawienie 13 czerwca 2022 r. upomnienia dla Strony tytułem podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-37) za 2021 na kwotę 307,00 zł + 5,00 zł (odsetki), w sumie: 312,00 zł z kosztami upomnienia w wysokości 16,00 zł – łącznie 328,00 zł. Wspomniane upomnienie zostało odebrane w dniu 17.06.2022 r. W tych samych datach zostało wystawione i odebrane przez Stronę zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze należności publicznoprawnych. W dniu 22.06.2022 r. do NUS wpłynęły pisma, w których Strona nie zgadza się z ww. wystawionymi w dniu 13.06.2021 r. dokumentami i zwraca je (sprzeciw). W aktach administracyjnych znajdują się dokumenty, z których wynika, że rozliczenie podatku, z którym związane jest zawiadomienie oparte jest o wystawioną na rzecz Stroną informację PIT-11 za 2021 r. przez podmiot P. Strona była informowana o sposobie wyliczenia przychodu z zeznania PIT-37 oraz o tym, że wygenerowane dla Strony zeznanie w systemie e-PIT nie zostało odrzucone przez Stronę, a równocześnie Strona nie złożyła jakiegokolwiek innego rozliczenia rocznego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2021 r. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu nie został on uwzględniony przez NUS, który wydał w tym zakresie 21 października 2022 r. postanowienie. W treści tego rozstrzygnięcia NUS wskazał na zeznanie Strony PIT-37 sporządzone w oparciu o informacje PIT-11 i PIT-40, z którego to zeznania wynikał podatek do zapłaty przez Stronę w wysokości 311,00 zł, na który zaliczona została nadpłata z zeznania za 2020 r. w wysokości 4,00 zł. Na dzień wystawienia zawiadomienia o zagrożeniu do zapłaty pozostawała kwota podatku w wysokości 307,00 zł.

Strona złożyła na wymienione postanowienie NUS z dnia 21.10.2022 r. zażalenie, w którym nie zgadza się na taki stan sprawy i zaskarża to postanowienie w całości. W treści swego pisma Strona powołała się również na: objęcie egzekucją ¼ emerytury, zbieg egzekucji, prowadzone wobec Strony postępowanie windykacyjne. Po rozpatrzeniu w drugiej instancji sprawy DIAS utrzymał w mocy postanowienie Organu I instancji, wskazując na istniejącą zaległość. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym procedurę generowania zeznania PIT-37 w systemie e-podatki, które podlega akceptacji/odrzuceniu przez podatnika, a przy braku jego reakcji jest automatycznie akceptowane po upływie ustawowego czasu na jego złożenie – co miało miejsce w przypadku Strony. Równocześnie DIAS zwrócił uwagę na brak korekty zeznania PIT-37 za 2021 r., brak przedawnienia zobowiązania. Organ odwoławczy wskazał, że zaległość z zeznania PIT-37 podlega umieszczeniu w przedmiotowym rejestrze, jednakże traktowana pojedynczo nie jest jawna dla podmiotów zainteresowanych, bo warunkiem ujawnienia jest przekroczenie progu zaległości z odsetkami w wysokości 5.000,00 zł.

Na postanowienie DIAS Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, załączając egzemplarz skarżonego postanowienia a także postanowienia o pozostawieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Kolejno do tut. Sądu wpływały pisma Strony z dokumentacją dotyczącą egzekucji prowadzonej wobec Strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022, poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanym przypadku (odnosi bowiem się do skarg dotyczących wydanych interpretacji indywidualnych).

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w rozpatrywanej sprawie Sąd objął swoją kontrolą wyłącznie postanowienie w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. wraz z odsetkami. Wszelkie inne okoliczności, czy też sprawy objęte odrębnymi postępowaniami (np. egzekucji), czy też znajdujące się w kognicji sądu powszechnego pozostają poza kontrolą sądowoadministracyjną niniejszej sprawy.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu informuje, że skarga na postanowienie DIAS z 20 grudnia 2022 r. została rozpoznana przez tutejszy Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W tej kwestii należy wskazać na przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje rozpoznanie w trybie uproszczonym skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Natomiast z art. 120 p.p.s.a. wynika, że w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Tym samym tryb rozpoznania skargi ma oparcie w obowiązujących przepisach.

Przechodząc do kwestii oceny legalności wystosowanego przez NUS do Skarżącej zawiadomienia z 13 czerwca 2022 r. nr [...] o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnej Strony (należność wynikająca z zeznania Strony PIT-37 za 2021 r. wraz z odsetkami) Sąd w pierwszej kolejności przytoczy ramy prawne dotyczące owego Rejestru Należności Publicznoprawnych. I tak zgodnie z art. 18a § 1 - § 3 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.) – dalej jako u.p.e.a. – "Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr. Przepis art. 18b § 1 u.p.e.a. wskazuje dane, które gromadzi się w rejestrze - informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:

1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;

2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;

3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;

4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

5) bezpośrednio z przepisu prawa.

Zgodnie z art. 18b § 2 pkt 1 lit. a) u.p.e.a. rejestr zawiera dane dotyczące: zobowiązanego, a w przypadku osoby fizycznej, obejmuje:

– imię i nazwisko,

– numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany,

– datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL.

Stosownie do treści art. 18c § 1 u.p.e.a. przed wprowadzeniem do rejestru danych (o których mowa w art. 18b § 2), wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 2 u.p.e.a.). Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1 (art. 18c § 3 u.p.e.a.). Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 18d § 1 u.p.e.a. wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania sądowoadministracyjnego (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 18e ustawy organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5.000,00 zł.

Przechodząc do analizy zastosowania przepisów w rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że wskazana w zawiadomieniu o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych – dalej jako zawiadomienie, kwota z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-37) + odsetki jakkolwiek nie zostanie ujawniona innym podmiotom, albowiem nie przekracza wartości granicznej wskazanej 18e u.p.e.a., to został spełniony warunek wartości z art. 18c § 4 u.p.e.a. – zaległość kwalifikuje się do uczynienia o niej wpisu we wspomnianym rejestrze. Następnie z akt wynika, że źródłem zaległości wskazanej w zawiadomieniu jest brak wpłaty przez Skarżącą jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku z zeznania PIT-37 za 2021 r. Tym samym zaległość wynika z dokumentu, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 1 u.p.e.a., odsyłającego do art. 3a § 1 u.p.e.a., w którym wskazano zobowiązania podatkowe powstające z mocy prawa – jak ma to miejsce w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych – z zeznania (takim zeznaniem jest PIT-37). W odpowiedzi na zgłaszane przez Skarżącą zastrzeżenia odnośnie przedmiotowego zobowiązania Sąd - w oparciu o przedstawione przez DIAS akta stwierdził, że brak jest podstaw do kwestionowania wskazanych przez NUS w zawiadomieniu kwot, albowiem opierają się na zeznaniu PIT-37, które nie zostało zakwestionowane/skorygowane przez Stronę. Stosownie do art. 21 § 2 i 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.):

"Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego."

Skoro Strona nie złożyła innego zeznania PIT-37 za 2021 r. niż przygotowane w oparciu o dotyczące Strony PIT-11 i PIT-40, a i wynikające z zeznania PIT-37 rozliczenie podatku Strony nie zostało zakwestionowane w stosownym postępowaniu podatkowym, to kwota wynikająca ze wspomnianego zeznania stanowi podatek do zapłaty, a nieuiszczona - zaległość podatkową podlegającą ujawnieniu w Rejestrze Należności Publicznoprawnych (w kwocie zmodyfikowanej przez rozlicznie nadpłaty za 2020 r.). Sąd mając powyższe na uwadze i działając w oparciu o akta sprawy, do czego zobowiązuje przepis art. 133 § 1 p.p.s.a., jak również mając na uwadze twierdzenia Skarżącej, nie znalazł podstaw ani do zakwestionowania kwot wskazanych przez NUS w zawiadomieniu z 13 czerwca 2022 r. jak i samego zawiadomienia.

Ponadto zauważyć należy, że w postępowaniu objętym skargą – dotyczącym zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowych – nie dokonuje się weryfikacji innych postępowań i zapadłych w ich toku rozstrzygnięć dotyczących przykładowo: wierzytelności cywilnoprawnych, egzekucji jak również innych spraw podatkowych. Także w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. jest związany granicami danej konkretnej sprawy administracyjnej i nie może czynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W rozpoznawanej zaś sprawie przedmiotem oceny jest legalność rozstrzygnięcia DIAS, utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie NUS w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-37) za 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę.

Nie stwierdzając wad prawnych – w rozumieniu art. 145 p.p.s.a. – postępowania jak i wydanego w jego rezultacie przez DIAS, zaskarżonego postanowienia z 20 grudnia 2022 r. nr 0201-IEW2.720.20.2022.BL, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości jako nieuzasadnioną.