Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 914/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1, 2 i 2a, art. 178
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 14 lutego 2023 r., nr SKO Gd/4028/22 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 914/23.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpatrzeniu skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 14 lutego 2023 r., nr SKO Gd/4028/22, wyrokiem z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 914/23, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy Krokowa z dnia 8 czerwca 2022 r., nr 34/odm/cel/2022/DS.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 2 lipca 2024 r.

W dniu 1 sierpnia 2024 r. skarżący osobiście złożył w Sądzie skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Przepis art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie przy tym z treścią art. 175 § 1 i § 2 i 2a p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka a także gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Powodem takiego rozwiązania jest nadanie temu środkowi odwoławczemu charakteru pisma o wysokim stopniu sformalizowania w zakresie wymogów dotyczących podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, jako istotnych elementów konstrukcji skargi kasacyjnej (zob. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 2048/08, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei, uzasadnieniem wskazanych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a. wyjątków jest założenie, że wszystkie wymienione w przepisie osoby, z racji pełnionych funkcji, wykonywanych zawodów lub pracy naukowej legitymują się niezbędną wiedzą z zakresu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt III OZ 145/22, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z akt sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego została sporządzona przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 i § 2 i 2a p.p.s.a.

Brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega zaś uzupełnieniu.

Wprawdzie skarga kasacyjna nie została w ogóle podpisana, jednakże przepisy p.p.s.a. obligują sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 177a p.p.s.a.). Stąd też, brak podpisu może być uzupełniony tylko wówczas, gdy z treści skargi kasacyjnej wynika, że została ona sporządzona przez wskazanego z imienia i nazwiska pełnomocnika należącego do kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i 3 albo osobę wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a. W przeciwnym razie skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania o jej uzupełninie (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021).

Powyższego wymogu nie spełnia jednakże skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie.

Wobec tego, Sąd uznał, że wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Dlatego też, Sąd odrzucił wniesioną skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.