Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2192/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par 1 i 2, art. 175, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13, oddalił przedmiotową skargę.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku.

Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 16 maja 2014 r.

Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. (20 czerwca 2014 r. - data wysłania pisma pocztą elektroniczną; 21 czerwca 2014 r. - data stempla pocztowego) K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2 ww. art.).

Stosownie do treści art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 ww. art.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3 ww. art.).

Artykuł 175 ppsa wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Użyte w omawianym przepisie sformułowanie: "powinna być sporządzona" w języku prawniczym oznacza obowiązek sporządzenia pisma procesowego zawierającego skargę kasacyjną, tj. napisania i podpisania, przez profesjonalny podmiot – adwokata lub radcę prawnego. Stanowisko powyższe jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 09 marca 2004 r., FSK 222/04 (niepubl.)). Przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Dodatkowo art. 175 § 3 ppsa pozwala na sporządzenie skargi kasacyjnej w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego, do których to spraw omawiana sprawa się nie zalicza. Powyższe pokazuje, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez osoby wymienione w art. 175 ppsa. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w ww. art. przesądza o jej dopuszczalności, natomiast wniesienie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 ppsa czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona została przez skarżącego, który nie jest adwokatem, radcą prawnym, ani żadną z osób wymienionych w art. 175 § 2 ppsa. Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna wniesiona przez K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 sporządzona została przez osobę nieuprawnioną, a w związku z czym jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W myśl art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub

z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.