Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 364/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie czynności materialno-technicznej w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 marca 2024 r. Y. R. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie czynności materialno-technicznej w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, polegającej na nieumieszczeniu przez organ w dokumencie podroży skarżącej odcisku stempla potwierdzającego złożenie w/w wniosku oraz niewystąpieniu przez organ do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego celem ustalenia czy wjazd skarżącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jej pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 sierpnia 2024 r., pismem datowanym na ten sam dzień, Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skierowane na adres skarżącej do doręczeń elektronicznych (e-PUAP) w dniu 5 sierpnia 2024 r (dzień utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia - dalej: UPD). Jak wynika z dokumentu UPD (Identyfikator Poświadczenia: ePUAP-UPD138467443 – k. 34), skarżąca nie odebrała wezwania. Dokument elektroniczny został uznany za doręczony w dniu 20 sierpnia 2024 r.

Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 27 sierpnia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi wysłano skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych, gdyż zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżąca wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnowała z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skutek doręczenia tego wezwania nastąpił w dniu 20 sierpnia 2024 r. Dokument wezwania nie został bowiem odebrany przez skarżącą w okresie czternastu dni od daty wysłania pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru wezwania (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia – UPD), tj. od dnia 5 sierpnia 2024 r. Zatem zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Wobec powyższego wyznaczony skarżącej termin na uiszczenie wpisu sądowego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 27 sierpnia 2024 r., albowiem strona nie uiściła wpisu w tym terminie. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.