Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3354/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i par 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "W." sp. z o.o. z siedzibą w E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "W." sp. z o.o. z siedzibą w E. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres od grudnia 2010 r. do marca 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "W." sp. z o.o. z siedzibą w E. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]października 2012 r. nr [...]w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres od grudnia 2010 r. do marca 2011 r.

W skardze zawarto ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wyjaśniła, że wykonanie decyzji wydanych przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej poprzez egezekucję środków pieniężnych z rachunku bankowego spowodowało utratę płynności finansowej Skarżącej. Wskazała, że na dzień dokonania zajęcia i wyegzekwowania kwoty 225.253,70 zł miała szereg zobowiązań zaciągniętych w celu bieżącego działania firmy. Uszczuplenie środków obrotowych o tak znaczną kwotę postawiło Skarżącą w bardzo trudnej sytuacji finansowej i uniemozliwiło jej prowadzenie bieżącej produkcji.

Skarżąca podniosła ponadto, że do 31 grudnia 2010 r. dokonywała spłat zaległych zobowiązań zaciągniętych przez poprzedni zarząd - zatem zgodnie z zawartym układem z wierzycielami wszelkie wypracowane zyski zostały przeznaczone na spłatę zobowiązań i nie mogły powiększać kapitału obrotowego firmy. Wskazała ponadto, że nie może zwiększyć kapitału poprzez zasilenie kredytem obrotowym, gdyż cały czas spłaca stary kredyt w restrukturyzacji i i przez to nie posiada zdolności kredytowej.

W ocenie Skarżącej nie wywiązanie się terminowo z wymagalnych płatności spowoduje, że Skarżąca zmuszona będzie dokonywać zakupów na zasadzie przedpłat lub płatności w dniu dostawy. Z uwagi zaś na brak środków nie będzie w stanie zakupić dostatecznej ilości surowca by utrzymać dotychczasowy poziom produkcji, a tym samym obecny stan zatrudnienia. Skarżąca wyjasniła, ze zatrudnia 66 pracowników, co stanowi znaczny udział w poziomie zatrudnienia na terenie Gminy S. - zagrożonej szczególnym bezrobociem.

Skarżąca załączyła do przedmiotowego wniosku zestawienie zobowiązań wobec kontrahentów na dzień 16 listopada 2012 r., wykaz zobowiązań wobec urzędu skarbowego na na dzień [...] listopada 2012 r., zestawienie zobowiązań wobec banku [...]na dzień [...] listopada 2012 r., wyciąg nr [...]z rachunku bieżacego Skarżącej z dnia [...] listopada 2012 r. oraz kserokpie faktur.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej: P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Użyty w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się Skarżąca, a mianowicie zagrożenie, że na skutek dalszej egzekucji zostanie pozbawiona płynności finansowej i środków na zapłatę zobowiązań oraz wypłaty pracowników, a w konsekwencji, iż wykonanie decyzji może spowodować ogłoszenie upadłości nie zostały udowodnione. Podkreślenia wymaga fakt, iż Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą i dokonuje zakupu towarów i usług. Na jednym z rachunków do dyspozycji Skarżącej pozostaje kwota 26 632,48 zł. Należy przy tym zauważyć, że kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 15 303 zł. Ponadto wymaga podkreślenia, że przedstawiony wyciąg z rachunku bankowego Skarżącej został sporządzony na dzień [...] listopada 2012 r. i obejmuje jedynie stan środków i operacji dokonanych przez Skarżącą tylko w tym dniu. Z przedstawionych dokumentów nie wynika również jakie Skarżąca osiąga przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym niemożliwe jest porównanie z kosztami ich uzyskania. Skarżąca nie podała popartych stosownymi dokumentami pełnych informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku oraz załączonych do niego dokumentów nie wynika nawet, jakie dochody osiąga oraz jakim majątkiem dysponuje Skarżąca.

W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała zatem, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11).

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji jako, że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.