Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 1889/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz rozkaz personalny I i II instancji
Powołane przepisy: article: § 3 ust. 2, § 7 ust. 1 pkt 11
journal: Dz.U. 2018 poz 2137
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1267/23 w sprawie ze skargi K.K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr 1738 w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji 1. uchyla zaskarżony wyrok, zaskarżony rozkaz personalny i poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 12 stycznia 2023 r., nr 47/2023; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz K.K. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1267/23, oddalił skargę K.K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr 1738 w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Komendant Powiatowy Policji [...], wnioskiem z dnia 18 września 2022 r., wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia K.K. - wówczas detektywa Zespołu Kryminalnego Komisariatu Policji [...] - ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171, ze zm., dalej "ustawa o Policji"). We wniosku wskazał, że wyznaczony przez KPP [...] do czynności nadzorczych i kontrolnych patrol oficerski przeprowadził czynności kontrolne w Komisariacie Policji [...]. W trakcie kontroli poddano badaniu stan trzeźwości obecnego w służbie K.K. Test trzeźwości wykonany probierzem Alcoblow wykazał w wydychanym przez funkcjonariusza powietrzu obecność alkoholu, dlatego też niezwłocznie wykonano badanie stanu trzeźwości na urządzeniu Alkometr A2.0 uzyskując wynik: I-badanie, wykonane o godz. 9:14 z wynikiem 0,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II-badanie, wykonane o godz. 9:45 z wynikiem 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W związku z powyższym policjanta odsunięto od czynności służbowych. Ponadto Komendant Powiatowy Policji [...], postanowieniem z dnia 18 września 2022 r., nr 17/2022, wszczął przeciwko policjantowi postępowanie dyscyplinarne, obwiniając go o to, że: w dniu 18 września 2022 r., w Z., pełnił planowaną w godz. 07:00 - 15:00 służbę, będąc w stanie po użyciu alkoholu, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 132 ust. 3 pkt 10 ustawy o Policji. Natomiast rozkazem personalnym z dnia 18 września 2022 r., nr 244/2022 zawiesił policjanta w czynnościach służbowych od dnia 19 września 2022 r. do dnia 18 grudnia 2022 r.

Mając na względzie wskazane okoliczności, w dniu 18 września 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

W dniu 10 października 2022 r. policjant złożył do akt wniosek dowodowy o włączenie w poczet materiału dowodowego: 1) zapisu z kamer monitoringu znajdującego się w Komisariacie Policji [...], na okoliczność przeprowadzenia przez niego samobadania na ogólnodostępnym urządzeniu do badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu w dniu 18 września 2022 r. przed rozpoczęciem służby; 2) dokumentów potwierdzających prawidłowe działanie ogólnodostępnego urządzenia do badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu znajdującego się w Komisariacie Policji [...] oraz Alkometru A2.0, którym był badany; 3) dokumentacji potwierdzającej odbycie przez L.P. szkolenia w zakresie obsługi analizatorów wydechu typu Alcoblow oraz Alkometr A2.0 oraz 4) dokumentacji potwierdzającej liczbę przeprowadzonych przez tego funkcjonariusza badań analizatorem wydechu Alkometr A2.0 w okresie od 01.01.2022 r. do 18.09.2022 r.; 5) wydruków dokumentów potwierdzających jego zgłoszenie się do uczestnictwa w "[...] Półmaraton [...]" na okoliczność stosowania przez niego leku "Nicorette Spray" w celu ograniczenia palenia papierosów w związku z przygotowywaniem się do biegu. Ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wskazanych we wniosku świadków na okoliczność m.in. przebiegu badań urządzeniami do badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu w dniu 18 września 2022 r. oraz potwierdzenia faktu stosowania przez niego leku "Nicorette Spray", a także dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowości przeprowadzonego badania urządzeniem Alkometr A2.0 w dniu 18 września 2022 r. oraz ewentualnego wpływu na uzyskany wynik faktu używania przez niego bezpośrednio przed badaniem leku "Nicorette Spray" oraz opinii biegłego w zakresie badania urządzeniem Alkometr A2.0.

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 r., KWP [...] odmówił uwzględnienia wniosku w zakresie dotyczącym włączenia w poczet materiału dowodowego dokumentacji potwierdzającej odbycie przez L.P. szkolenia w zakresie obsługi analizatorów wydechu typu Alcoblow oraz Alkometr A2.0 oraz dokumentacji potwierdzającej liczbę przeprowadzonych przez tego funkcjonariusza badań analizatorem wydechu Alkometr A2.0 w okresie od 01.01.2022 r. do 18.09.2022 r., a także w zakresie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowego przeprowadzenia badania urządzeniem Alkometr A2.0 w dniu 18 września 2022 r. oraz ewentualnego wpływu na uzyskany wynik faktu używania przez policjanta bezpośrednio przed badaniem leku "Nicorette Spray", uznając je za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że pozostałe wnioski dowodowe zostały zrealizowane poprzez włączenie do akt postępowania administracyjnego kserokopii materiałów postępowania dyscyplinarnego, prowadzonego przeciwko policjantowi w KPP [...].

Komendant Wojewódzki Policji [...], rozkazem personalnym z dnia 12 stycznia 2023 r., nr 47/2023, wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 43 ust. 6 i art. 45 ust. 1 ustawy o Policji zwolnił policjanta ze służby w Policji z dniem 31 stycznia 2023 r. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na podstawie uzyskanych z KPP [...] materiałów postępowania dyscyplinarnego, prowadzonego przeciwko policjantowi ustalono, że w dniu 18 września 2022 r., zgodnie z grafikiem służby funkcjonariusz ten miał pełnić służbę w Komisariacie Policji [...] w godz. 7:00 - 15:00 i miał wykonywać m.in. czynności procesowe: przesłuchania świadków i podejrzanego w sprawie wypadku drogowego. Jak wynika z monitoringu, policjant do Komisariatu wszedł o godz. 07:32:45 i podszedł do wiszącego na ścianie poczekalni urządzenia, na którym można wykonać test trzeźwości. Następnie sięgnął po ustnik-słomkę, którą rozpakował i włożył jednym końcem do ust, a drugim końcem dotykał urządzenia. O godz. 07:33:06 wyjął ustnik z urządzenia oraz ust i po spojrzeniu na urządzenie o godz. 07:33:22 odszedł od urządzenia. O godz. 8:40 do Komisariatu Policji [...] przybył dwuosobowy patrol oficerski, który podjął czynności kontrolne, m.in. polecając pełniącym w tym dniu służbę policjantom zgromadzenie się w pomieszczeniu Zespołu Patrolowo - Interwencyjnego. Do pomieszczenia tego stawił się również K.K. Funkcjonariusze byli rozpytani na temat znajomości przepisów ustawy o wsparciu i resocjalizacji nieletnich, kiedy jeden z kontrolujących polecił innemu z policjantów przyniesienie urządzenia - probierza do badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Policjant ten przyniósł z radiowozu urządzenie Alcoblow, którym dwukrotnie poddano badaniu K.K. Przy pierwszym badaniu w urządzeniu zapaliła się dioda pomarańczowa, a przy drugim, które przeprowadzono na prośbę K.K., zapaliła się dioda czerwona. Oznaczało to, że w powietrzu wydychanym przez funkcjonariusza urządzenie wykryło cząstki alkoholu. Powodem poddania policjanta badaniu stanu trzeźwości był jego wygląd wskazujący, że jest po spożyciu alkoholu oraz zapach alkoholu z jego ust. Z uwagi na powyższe kontrolujący wraz z K.K. udali się do innego pomieszczenia, w którym przeprowadzili badania na urządzeniu Alkometr A2.0 uzyskując wynik: I-badanie, wykonane o godz. 9:14 z wynikiem 0,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II-badanie, wykonane o godz. 9:45 z wynikiem 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W czasie tych czynności K.K. twierdził, że pił wprawdzie alkohol w postaci piwa do około pierwszej w nocy, ale sprawdził stan swojej trzeźwości przed pojęciem służby i rzekomo mógł ją podjąć. Jego zdaniem, był trzeźwy przed pracą, choć powiedział, że do Komisariatu przywiózł go ojciec, gdyż nie miał pewności, że jest na pewno trzeźwy. W trakcie rozpytania na okoliczność przyjmowanych napojów i środków, oświadczył jedynie, że wypił piwo w ilości 5 sztuk, co udokumentowano w protokole badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu. Natomiast w rubryce - 8 Uwagi: odnotowano "Badany wskazuje że o godz. 7.30 badał się na urządzeniu ogólnie dostępnym w KP [...] i miał wynik 0,00 % alkoholu w wydychanym powietrzu". K.K. podpisał protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu oraz dwa wydruki Alkometru A2.0 z jego badania. Funkcjonariusz został odsunięty od czynności służbowych, a przesłuchanie oczekujących osób w sprawie wypadku drogowego zlecono innemu policjantowi.

Przesłuchany w dniu 14 grudnia 2022 r. w charakterze obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym K.K., nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego i wyjaśnił, że w dniu 18 września 2022 r., kiedy patrol oficerski dokonywał kontroli jego osoby psikał sobie kilka razy do ust środkiem "Nicorette Spray", z zawartością 1 mg nikotyny na dawkę o smaku miętowym, z zieloną końcówką aerozolu do dawkowania. Z zeznań jednego z kontrolujących bezsprzecznie wynikało natomiast, że przed udaniem się do KPP [...], w obecności innego policjanta, w biurze K.K. opróżnił kieszenie i nie miał na pewno przy sobie, ani na biurku żadnych inhalatorów, czy aerozoli. Natomiast z przesłuchań policjantów na okoliczność stosowania przez K.K. leku "Nicorette Spray" wynikało, że wiedzieli, że rzuca palenie i stosował jakieś środki w aerozolu, które miały mu pomóc zwalczyć nałóg. Nikt jednak nie widział, aby w dniu 18 września 2022 r. stosował ten środek, czy miał go przy sobie.

Organ ustalił ponadto, że w charakterystyce produktu leczniczego "Nicorette Spray" m.in. stwierdzono: Produkt leczniczy zawiera około 7 mg alkoholu (etanolu w każdej dawce, co jest równoważne 97 mg/ml). Ilość alkoholu w jednej dawce tego produktu leczniczego jest równoważna mniej niż 2 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym produkcie leczniczym nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Natomiast w punkcie 4.7 tej charakterystyki stwierdzono: "Nicorette Spray" nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W oparciu o powyższe organ uznał, iż twierdzenie K.K., że w czasie gdy patrol oficerski dokonywał kontroli jego osoby, psikał sobie kilka razy do ust środkiem "Nicorette Spray" nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przyjmując nawet jednak, że K.K. w tym dniu użył tego środka, mogło to mieć miejsce ponad 15 minut przed jego badaniem na Alkometrze A2.0, to w świetle charakterystyki tego produktu leczniczego, nie miało to istotnego znaczenia dla wyniku badania. Również 31 minutowy odstęp pomiędzy badaniami na Alkometrze A2.0, który wynikł między innymi z konieczności powiadomienia przełożonych o zaistniałej sytuacji przez kontrolującego przeprowadzającego badania, nie ma istotnego znaczenia dla sprawy. Powyższe organ uznał za linię obrony policjanta.

W toku postępowania organ ustalił również, że umieszczone na ścianie poczekalni Komisariatu Policji [...] urządzenie, na którym można wykonać test trzeźwości, zostało wyprodukowane przez firmę Promiler Labolatories z siedzibą w Poznaniu. Jest to model urządzenia komercyjnego, barowego o symbolu AL 4000 DPF. Urządzenie to nie posiada modułu pamięci i nie ma możliwości pozyskania historii pomiarów. Urządzenie jest testerem poglądowym, nieprzeznaczonym do użytku dowodowego. Za jego pomocą możliwe jest jedynie oszacowanie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Instrukcja obsługi urządzenia zawiera informację o tym, że wyniki prezentowane przez alkomat są jedynie wynikami szacunkowymi. Urządzenie, w myśl polskiego prawa, nie może służyć jako alkomat dowodowy. W związku z powyższym, brak jest możliwości zweryfikowania oświadczenia policjanta: że o godz. 7.30 badał się na urządzeniu ogólnie dostępnym w KP [...] i miał wynik 0,00 % alkoholu w wydychanym powietrzu.

W oparciu o powyższe ustalenia organ I instancji stwierdził, że zachowanie policjanta w związku ze zdarzeniem zaistniałym w dniu 18 września 2022 r. nie tylko rodzi uzasadnione wątpliwości co do przestrzegania przez niego prawa, ale krytyce podlega przede wszystkim jego postawa jako funkcjonariusza Policji. Zachowanie funkcjonariusza było niewłaściwe do tego stopnia, że jego pozostawaniu w szeregach Policji sprzeciwia się dobro formacji. Prezentując opisaną postawę funkcjonariusz sam zakwestionował swoją w niej przydatność. Organ podkreślił, że z racji szczególnego charakteru służby w Policji, w stosunku do osób, którym powierza się wykonywanie zadań przypisanych formacji, ustawodawca formułuje specjalne wymogi, w tym posiadanie nieposzlakowanej opinii. W szeregach Policji nie ma miejsca dla osób, które, będąc funkcjonariuszami Policji, budują swój, a zatem i całej formacji wizerunek, w oparciu o szereg dwuznaczności, które szkodzą interesowi służby. Niemożliwe jest tolerowanie w szeregach Policji funkcjonariusza niespełniającego wymogu nieposzlakowanej opinii i narażającego na szwank dobre imię służby.

Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu odwołania, rozkazem personalnym z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr 1738, utrzymał w mocy rozkaz personalny z dnia 12 stycznia 2023 r.

W uzasadnieniu swojej decyzji, organ odwoławczy wyjaśnił, że pojęcie ważnego interesu służby nie zostało w ustawie sprecyzowane, ani też bliżej określone. Nie może jednak ulegać wątpliwości, że przy jego odczytywaniu należy sięgnąć przede wszystkim do przepisów regulujących cele i zadania Policji oraz szczególny status funkcjonariuszy tej formacji. Przyjmuje się, że na podstawie tego przepisu można zwolnić ze służby tych funkcjonariuszy, którzy w ocenie przełożonych nie powinni z przyczyn pozamerytorycznych pełnić dalej służby w Policji, przy czym przesłanka "ważnego interesu służby" winna być w każdej indywidualnej sprawie skonkretyzowana przez wskazanie okoliczności faktycznych, składających się na taką ocenę.

Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że policjantów obowiązują szczególnie rygorystyczne wymagania w zakresie przestrzegania prawa i zasad etycznych. Policja jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do podstawowych zadań Policji należy między innymi ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia, ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, a ponadto wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Realizacja tak ważnych zadań wymaga, aby funkcjonariuszami Policji były osoby o odpowiednich kwalifikacjach merytorycznych oraz posiadające niezbędną zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach mundurowych. Służbę w Policji mogą przy tym pełnić wyłącznie obywatele polscy o nieposzlakowanej opinii. Jakiekolwiek wątpliwości co do posiadania takiego przymiotu dyskwalifikują funkcjonariusza jako osobę zdolną do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych. Każdy kto decyduje się na dobrowolne podjęcie służby w Policji musi zdawać sobie z powyższego sprawę. Składa bowiem ślubowanie, podczas którego zobowiązuje się między innymi do godnego zachowania w służbie i poza nią oraz należytej dbałości o dobro formacji, do której przystępuje. Ocena całokształtu okoliczności zdarzenia zaistniałego z udziałem policjanta w dniu 18 września 2022 r. powoduje, że funkcjonariusz ten z całą pewnością utracił przymioty konieczne do pozostawania w szeregach formacji służącej społeczeństwu, a tym samym nie może pełnić służby bez uszczerbku dla jej ważnego interesu.

Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania zgromadzono dokumentację m.in. w postaci kopii: notatki urzędowej, protokołu badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu Alkometr A2.0, dokumentacji z akt postępowania dyscyplinarnego (protokołu oględzin nagrania monitoringu Komisariatu Policji [...], protokołów przesłuchania świadków, protokołu przesłuchania policjanta), dokumentacji z akt czynności wyjaśniających w sprawie o wykroczenie. Z kwerendy akt sprawy administracyjnej wynika, że 18 września 2022 r. patrol oficerski w składzie nadkom. L.P., Komendant Komisariatu Policji [...] (dowódca), oraz asp. szt. A.R., kierownik Rewiru Dzielnicowych Komisariatu Policji [...], podjął czynności nadzorczo-kontrolne w Komisariacie Policji [...]. W ich toku poddano funkcjonariusza, pełniącego w tym dniu służbę od godz. 7:00, badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia Alcoblow z wynikiem pozytywnym. W związku z powyższym niezwłocznie wykonano badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia Alcometr A2.0 nr fabryczny 1467/06 (posiadającym świadectwo wzorcowania wydane w dniu 12 maja 2022 r.) uzyskując o godz. 9:14 wynik 0,19 mg/l, a następnie o godz. 9:45 wynik 0,10 mg/l. Powyższe badanie, przy którym uczestniczył asp. szt. A.R., zostało udokumentowane przez prowadzącego je nadkom. L.P. w protokole badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu. Funkcjonariusz oświadczył w związku z opisanym badaniem, że w nocy z 17 września 2022 r. (od godz. 17:00) na 18 września 2022 r. (do godz. 1:00) spożywał napój alkoholowy w postaci piwa w ilości "5 szt". W dniu 18 listopada 2022 r. do Sądu Rejonowego [...] skierowano wniosek o ukaranie funkcjonariusza obwinionego w sprawie o to, że "w dniu 18 września 2022 r. w godzinach 7:00-8:40 w Z., woj. [...] przy ul. [...], w Komisariacie Policji podjął czynności służbowe znajdując się w stanie po użyciu alkoholu (0,19 i 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), tj. o czyn z art. 70 § 2 KW". Wyrokiem nakazowym z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy [...] uznał obwinionego za winnego popełnienia opisanego czynu. W związku ze złożonym sprzeciwem od powyższego wyroku sprawa, podlegająca rozpoznaniu na zasadach ogólnych, aktualnie pozostaje w toku. W ocenie KGP, wskazane okoliczności stanowią wystarczającą przesłankę do uznania, że policjant nie powinien pełnić służby w Policji. Przebywanie funkcjonariusza w Komisariacie Policji [...] w czasie pełnionej służby w stanie po użyciu alkoholu, narażało na niebezpieczeństwo nie tylko jego, ale również pozostałych funkcjonariuszy, a także ewentualne osoby postronne. Doprowadzenie przez policjanta do tego rodzaju sytuacji stanowi przykład skrajnej nieodpowiedzialności i umożliwia jednoznaczną ocenę jego postawy moralnej i etycznej, która jest jaskrawym przykładem nie tylko lekceważącego stosunku do formacji, w której policjant pełnił służbę, ale również świadczy o braku szacunku do zawodu policjanta oraz etosu z nim związanego. Funkcjonariusz ten utracił autorytet oraz wiarygodność w odbiorze społecznym, które to elementy są niezbędne do właściwego i skutecznego wykonywania obowiązków łączących się ze służbą w organach ścigania. Stąd też pozostawanie w służbie policjanta, który nie legitymuje się wskazanymi przymiotami, narusza ważny interes służby. Brak stosownych działań wobec policjanta, którego zachowanie oceniono w sposób bezsporny jako naganne, mógłby mieć w dłuższym okresie czasu niekorzystny wpływ na wizerunek i dobre imię Policji oraz niewątpliwie nie sprzyjałby budowaniu autorytetu omawianej formacji zwłaszcza w oczach samych funkcjonariuszy. Policjanci sami muszą mieć uzasadnione podstawy do przekonania, że służbę w Policji pełnią i pełnić będą wyłącznie osoby o nieposzlakowanej opinii oraz pozostające poza sferą jakichkolwiek podejrzeń o łamanie przepisów prawa i przestrzegające zasad etyki zawodowej, a ponadto, że formacja ta jest w stanie zwalczać i zapobiegać wszelkim przejawom patologii społecznej, nawet we własnych szeregach. Zdolność do natychmiastowej reakcji na takie zjawiska jest przy tym niezbędna nie tylko do umacniania autorytetu Policji i Państwa, w imieniu którego formacja ta realizuje powierzone jej zadania. Jest ona niezbędna także do umacniania dyscypliny i zapewnienia odpowiedniego poziomu etycznego wszystkich funkcjonariuszy Policji. Policjanci muszą mieć świadomość, że nie można tolerować żadnych zachowań nielicujących z honorem, godnością i dobrym imieniem służby oraz, że podejrzenia o działania niezgodne z prawem, powinny być przez właściwych przełożonych surowo sankcjonowane.

Za zasadne organ odwoławczy uznał też nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, z uwagi na ważny interes społeczny przejawiający się szczególnym statusem i zadaniami Policji, będącej formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Komendant Wojewódzki Policji [...] mógł bowiem i powinien był użyć wszelkich przewidzianych prawem środków, aby jak najszybciej rozwiązać stosunek służbowy z osobą, której pozostawanie w służbie jest sprzeczne z ważnym interesem służby.

Z powyższym rozkazem personalnym nie zgodził się policjant, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego.

Powołanym na wstępie wyrokiem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "P.p.s.a."), uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, istota sprawy sprowadza się do ustalenia, czy w realiach faktycznych istniał "ważny interes służby", uzasadniający zwolnienie skarżącego ze służby w Policji. W rozpoznawanej sprawie należało zatem rozważyć, czy organy Policji w sposób dostateczny i bez naruszenia określonych w skardze przepisów postępowania wykazały, że skorzystanie przez nie z możliwości zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji było niezbędne z uwagi na "ważny interes służby".

W myśl art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, policjanta można zwolnić ze służby, gdy wymaga tego ważny interes służby. Jest więc to uprawnienie przyznane organowi w sytuacji, gdy dojdzie do przekonania, że interes społeczny (interes służby) przeważa nad słusznym interesem strony. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przy odczytywaniu treści określenia "ważny interes służby" należy sięgnąć przede wszystkim do przepisów określających cele i zadania Policji oraz szczególny status funkcjonariuszy tej formacji, a ponadto w rachubę może wchodzić jedna realnie istniejąca przyczyna albo szereg okoliczności, czy zdarzeń świadczących o tym, że dalsze pozostawanie policjanta w służbie koliduje z ważnym interesem Policji, a zatem że funkcjonariusz dla dobra macierzystej formacji, z przyczyn pozamerytorycznych, nie powinien kontynuować służby.

Z art. 1 ust. 1 ustawy o Policji wynika, że Policja jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 - 4 tej ustawy, do podstawowych zadań tej formacji należy m.in. ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra; ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego (...); inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym i współdziałanie w tym zakresie z organami państwowymi, samorządowymi i organizacjami społecznymi; wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Realizacja tak ważnych funkcji wymaga, aby funkcjonariuszami Policji były osoby nie tylko o wymaganych kwalifikacjach merytorycznych, ale również i etycznych, cieszące się nieposzlakowaną opinią, bezwzględnie przestrzegające obowiązującego prawa. Każdy kto decyduje się na dobrowolne podjęcie służby w Policji musi mieć świadomość tego, że sprawowanie funkcji publicznej łączy się nie tylko z przywilejami ale i z pewnymi ograniczeniami nieznanymi innym grupom zawodowym. Policjantom, podobnie jak funkcjonariuszom innych służb mundurowych, przysługuje zwiększona ochrona trwałości stosunku służbowego. Taka ochrona funkcjonariuszy służb mundurowych nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Ustawodawca w interesie funkcjonariuszy reglamentuje dopuszczalne przyczyny zwolnienia ich ze służby. Jednakże dostrzega bezwzględną potrzebę ochrony również interesów każdej ze zmilitaryzowanych formacji, wyposażając organy właściwych służb w instrumenty prawne niezbędne do prowadzenia racjonalnej polityki kadrowej, a także do podejmowania działań umożliwiających sprawne funkcjonowanie wszystkich komórek organizacyjnych oraz do budowania autorytetu Państwa i zaufania obywateli do jego organów.

W orzecznictwie prezentowany jest zgodny pogląd, iż pojęcie "ważnego interesu służby" należy wiązać z art. 25 ust. 1 ustawy o Policji, który to przepis stawia warunek, aby służbę w Policji pełniły tylko osoby o nieposzlakowanej opinii, a więc takie, którym nie można zarzucić, czy przypisać takiego zachowania, które uniemożliwia kontynuowanie służby bez uszczerbku dla ważnych interesów formacji. Powyższe pojęcie odnosi się zarówno do sfery życia zawodowego, jak i prywatnego policjanta. Wprowadzenie takiego wymogu jest uzasadnione specyfiką pracy w organach ścigania, a także celami, jakie formacja ta ma realizować. Policja ma bowiem gwarantować obywatelom ochronę przed wszelkimi działaniami sprzecznymi z prawem. Stąd osoby egzekwujące przestrzeganie prawa same muszą przede wszystkim przestrzegać prawa. Winny to być zatem osoby cieszące się autorytetem w społeczeństwie, respektujące zasady współżycia społecznego, dotrzymujące roty ślubowania stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o Policji. Powyższe prowadzi do konkluzji, że pozostawanie w służbie policjanta, który nie legitymuje się nieposzlakowaną opinią narusza ważny interes służby. Taka sytuacja niewątpliwie rzutuje na powstanie negatywnego wizerunku Policji w odbiorze społecznym, co przekłada się na utratę zaufania do organów Państwa.

Wskazane, negatywne konsekwencje pozostawania w służbie policjanta, który utracił przymiot nieposzlakowanej opinii, należy oceniać jako przewyższające swoją wagą gatunkową uprawnienia policjanta określane mianem "słusznego interesu strony".

Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, pozyskanego z akt postępowania dyscyplinarnego wynika, że 18 września 2022 r. patrol oficerski, podjął czynności nadzorczo-kontrolne w Komisariacie Policji [...]. W ich toku poddano skarżącego, pełniącego w tym dniu służbę od godz. 7:00, badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia Alcoblow z wynikiem pozytywnym. W związku z powyższym niezwłocznie wykonano badanie skarżącego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia Alcometr A2.0 nr fabryczny 1467/06 (posiadającym świadectwo wzorcowania wydane w dniu 12 maja 2022 r.) uzyskując o godz. 9:14 wynik 0,19 mg/l, a następnie o godz. 9:45 wynik 0,10 mg/l. Powodem poddania skarżącego badaniu stanu trzeźwości był jego wygląd wskazujący, że jest po spożyciu alkoholu oraz zapach alkoholu z jego ust. Powyższe badanie zostało udokumentowane przez prowadzącego je nadkom. L.P. w protokole badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu. Skarżący oświadczył w związku z opisanym badaniem, że w nocy z 17 września 2022 r. (od godz. 17:00) na 18 września 2022 r. (do godz. 1:00) spożywał napój alkoholowy w postaci piwa w ilości 5 sztuk, co udokumentowano w protokole badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu. Natomiast w rubryce - 8 Uwagi: odnotowano "Badany wskazuje że o godz. 7.30 badał się na urządzeniu ogólnie dostępnym w KP [...] i miał wynik 0,00 % alkoholu w wydychanym powietrzu". Skarżący podpisał protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu oraz dwa wydruki Alkometru A2.0 z jego badania nie zgłaszając uwag co do sposobu ich przeprowadzenia.

W ocenie Sądu, organy Policji prawidłowo uznały, że zachowanie skarżącego, który pełnił służbę w stanie po użyciu alkoholu, było naganne i niegodne policjanta oraz godziło w wizerunek i dobre imię tej formacji. Przebywanie skarżącego w Komisariacie Policji [...] w czasie pełnionej służby w stanie po użyciu alkoholu, narażało na niebezpieczeństwo nie tylko jego, ale również pozostałych funkcjonariuszy, a także ewentualne osoby postronne oraz stanowi przykład skrajnej nieodpowiedzialności i umożliwia jednoznaczną ocenę jego postawy moralnej i etycznej, która jest jaskrawym przykładem nie tylko lekceważącego stosunku do formacji, w której policjant pełnił służbę, ale również świadczy o braku szacunku do zawodu policjanta oraz etosu z nim związanego.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że z oświadczenia złożonego przez skarżącego do protokołu badania trzeźwości wynika, że w nocy z 17 września 2022 r. (od godz. 17:00) na 18 września 2022 r. (do godz. 1:00) spożywał napój alkoholowy w postaci piwa w ilości 5 sztuk, chociaż wiedział o tym, że w dniu 18 września 2022 r. od godz. 7:00 rano ma pełnić służbę w Komisariacie Policji [...]. Jak wynika z zapisu monitoringu skarżący po przybyciu rano do Komisariatu Policji [...] podszedł do wiszącego na ścianie poczekalni ogólnie dostępnego urządzenia, na którym można wykonać test trzeźwości i poddał się badaniu, co wskazuje na to, że miał wątpliwości, co do stanu swojej trzeźwości. Nie jest natomiast możliwe zweryfikowanie, czy urządzenie to wykazało faktycznie wynik 0,00 % alkoholu w wydychanym powietrzu, gdyż, jak ustalił organ w toku postępowania, urządzenie to nie posiada modułu pamięci i nie ma możliwości pozyskania historii pomiarów. Ponadto, urządzenie to jest testerem poglądowym, nie przeznaczonym do użytku dowodowego. Instrukcja obsługi tego urządzenia zawiera informację, że wyniki prezentowane przez alkomat są jedynie wynikami szacunkowymi.

Skarżący przed poddaniem go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia Alcoblow, a następnie za pomocą urządzenia Alcometr A2.0 nie informował natomiast i nie zgłaszał do protokołu badania, że zażywał wcześniej środek "Nicorette Spray". Z zeznań funkcjonariuszy, którzy byli obecni w tym czasie w Komisariacie Policji [...] wynika, że nikt z nich nie widział, aby skarżący w dniu 18 września 2022 r. stosował środek "Nicorette Spray", czy miał go przy sobie.

W świetle powyższego organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że pełnienie przez skarżącego w dniu 18 września 2022 r. służby w stanie po użyciu alkoholu, stanowi przesłankę zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Zachowanie skarżącego spowodowało, że utracił on zaufanie przełożonych oraz wiarygodność w odbiorze społecznym, które to elementy są niezbędne do właściwego i skutecznego wykonywania obowiązków łączących się z pracą w organach ścigania. Ze służbą w formacji mundurowej wiąże się bowiem zarówno określony status, ale również zwiększone obowiązki oraz pewne ograniczenia wolności osobistej, co odróżnia funkcjonariuszy od pracowników cywilnych.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonych rozkazów personalnych.

Z powyższym wyrokiem nie zgodził się skarżący, wnosząc skargę kasacyjną i domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia 18 kwietnia 2023 r. oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 12 stycznia 2023 r. o zwolnieniu ze służby w Policji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy w całości do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto skarżący kasacyjnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy oraz przyznania zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie:

1. art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, polegające na nieprawidłowej ocenie przez Sąd pierwszej instancji zastosowania prawa materialnego przez organ i uznanie, że na podstawie obowiązującego prawa dopuszczalne było wydanie rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji, a organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego, podczas gdy prawidłowa ocena materiałów postępowania wskazywała, że przeprowadzone badania przy użyciu analizatorów wydechu nie mogą być podstawą do stwierdzenia, że skarżący w dniu 18 września 2022 r. pełnił służbę w Komisariacie Policji [...] w stanie po użyciu alkoholu;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 133 § 1, art. 151 P.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu na podstawie akt sprawy, iż organy administracji nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego skutkiem czego było oddalenie skargi, podczas gdy prawidłowa ocena materiału zgromadzonego w postępowaniu wskazuje, że zarówno organ I jak II instancji w sposób niewyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy oraz dokonały jego fragmentarycznej i nierzetelnej oceny.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że badanie skarżącego kasacyjnie przy użyciu urządzenia Alcoblow jak i Alkometr A2.0 zostały przeprowadzone i udokumentowane w sposób nieprawidłowy. Badania analizatorami wydechu zostały przeprowadzone przed upływem 15 minut od chwili zakończenia przez K.K. stosowania preparatu "Nicorette Spray", a zatem niezgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2018 r. w spawie badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz. U. z 2018 r., poz. 2472, dalej "rozporządzenie"). Drugie badanie analizatorem wydechu Alkometr A2.0 przeprowadzono po upływie 31 minut, a zatem niezgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, a także przed upływem 15 minut od chwili zakończenia przez obwinionego stosowania preparatu "Nicorette Spray", a zatem niezgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia. Pomiędzy pierwszym i drugim badaniem funkcjonariusze z patrolu oficerskiego dopuścili, aby osoba badana pozostawała poza ich nadzorem. Protokół użycia Alkometru A2.0 został sporządzony nieprawidłowo, brak w nim wzmianki o tym czy obwiniony zażądał przeprowadzenia badania krwi, co jest niezgodne z § 7 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 182 § 2 i 3 P.p.s.a., niniejsza sprawa zastała rozpoznana na posiedzeniu niejawnym bowiem skarżący kasacyjnie, jak również strona przeciwna zrzekli się rozpoznania sprawy na rozprawie.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to kontrola Sądu II instancji musiała ograniczać się do zbadania zarzutów sformułowanych w podstawach kasacyjnych. Rozpoznając skargę kasacyjną w tych granicach, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Jako zasadny należało uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania polegający na uznaniu, że organy Policji ustaliły istotne okoliczności faktyczne sprawy, rozpatrzyły materiał dowodowy oraz dokonały jego prawidłowej oceny.

W rozpoznawanej sprawie podstawą materialnoprawną zwolnienia skarżącego kasacyjnie ze służby w Policji był przepis art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Sąd pierwszej instancji, w ślad za organem przyjął, że w okolicznościach zaistniałych w sprawie, to jest faktu, że skarżący kasacyjnie stawił się do służby w stanie po użyciu alkoholu, niemożliwe jest dalsze pełnienie przez niego służby w Policji, bowiem swoim zachowaniem utracił zaufanie przełożonych oraz wiarygodność w odbiorze społecznym, które to elementy są niezbędne do właściwego i skutecznego wykonywania obowiązków łączących się ze służbą w organach ścigania. W tym miejscu podnieść należy, że skoro organ w ustaleniach faktycznych i w swojej argumentacji koncentruje się na stanie policjanta po użyciu alkoholu i na tej podstawie dokonuje oceny postawy moralnej i etycznej policjanta, która według organu stanowi jaskrawy przykład lekceważącego stosunku do formacji, w której policjant pełni służbę, ale także świadczy o braku szacunku do zawodu policjanta, to należy uznać, że kwestia prawidłowości przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu, ma dla sprawy podstawowe znaczenie. Zatem obowiązkiem Sądu pierwszej instancji była ocena czy w sprawie organy Policji nie naruszyły przepisów regulujących procedurę przeprowadzania badań na zawartość alkoholu we krwi.

W niniejszej sprawie badanie alkoholu we krwi u skarżącego kasacyjnie zostało wykonane analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, tj. metodą spektrometrii w podczerwieni. Stosownie zatem do treści § 4 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym "w przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, oraz uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm3, dokonuje się niezwłocznie drugiego pomiaru". Z akt sprawy wynika natomiast, że pierwszy pomiar został przeprowadzony o godzinie 9:14, zaś drugi pomiar został przeprowadzony o godzinie 9:45, tj. po 31 minutach. Trudno zatem mówić o niezwłoczoności drugiego pomiaru. Tym samym stwierdzić należy, że badanie na zawartość alkoholu we krwi zostało przeprowadzone nieprawidłowo, z naruszeniem wskazanego przepisu rozporządzenia. Ponadto z protokołu badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu nie zaznaczono wzmianki, czy badany (skarżący kasacyjnie) żąda, czy nie żąda przeprowadzenia badania krwi, co w sposób oczywisty narusza § 7 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia. W sytuacji wskazanego braku w protokole z badania przeprowadzonego analizatorem wydechu, należy przyjąć, że brak było pouczenia skarżącego kasacyjnie o możliwości przeprowadzenia badania jego krwi na zawartość alkoholu. Wymogu jednoznacznego zaznaczenia w protokole woli badanego co do dodatkowego przeprowadzenia badania krwi, nie konwaliduje podpisanie tego protokołu. To osoba wykonująca badanie jest zobowiązana poinformować badanego o możliwości przeprowadzenia badana krwi na zawartość alkoholu, bowiem badany może nie wiedzieć, lub w danym momencie nie uświadamiać sobie istnienia takiej możliwości, to zaś nie może obciążać osoby badanej, że żądała przeprowadzenia badania krwi, czy też nie. Nie bez powodu przecież prawodawca przewidział obowiązek zamieszczenia w protokole z badania odpowiedniej wzmianki w tej materii (§ 7 ust. 1 pkt. 11 rozporządzenia). Konkluzji tej nie zmienia to, że skarżący był policjantem. Zatem uchybienie organu w tym zakresie uniemożliwiło ewentualną weryfikację wyniku badania przeprowadzonego analizatorem wydechu.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego kasacyjnie, że organy Policji naruszyły § 3 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym badania analizatorem wydechu nie przeprowadza się przed upływem 15 minut od chwili zakończenia spożywania alkoholu, palenia wyrobów tytoniowych, w tym palenia nowatorskich wyrobów tytoniowych, palenia papierosów elektronicznych lub używania wyrobów tytoniowych bezdymnych przez osobę badaną. Zasadnie Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że "z oświadczenia złożonego przez skarżącego do protokołu badania trzeźwości wynika, że w nocy z 17 września 2022 r. (od godz. 17:00) na 18 września 2022 r. (do godz. 1:00) spożywał napój alkoholowy w postaci piwa w ilości 5 sztuk". Ponadto skarżący "nie informował i nie zgłaszał do protokołu badania, że zażywał wcześniej środek "Nicorette Spray". Z zeznań funkcjonariuszy, którzy byli obecni w tym czasie w Komisariacie Policji [...] wynika, że nikt z nich nie widział, aby skarżący w dniu 18 września 2022 r. stosował środek "Nicorette Spray", czy miał go przy sobie". Organy Policji natomiast w swoich decyzjach podniosły, że: "policjant nie był w stanie udzielić odpowiedzi ile razy i w jakich okolicznościach stosował środek "Nicorette Spray", nie potrafił powiedzieć ile razy użył ten środek pomiędzy pierwszym, a drugim badaniem na Alkometrze. Ponadto odmówił odpowiedzi na pytanie gdzie przechowywał w czasie badania "Nicorette Spray". Z twierdzeń policjanta wynika natomiast, że stosował on wspomniany środek pomiędzy pierwszym, a drugim badaniem, co świadczy, że nie stosował go przed pierwszym badaniem (...)". Powyższe świadczy o tym, że w przedstawionych okolicznościach nie można zarzucić organowi naruszenia § 3 ust. 2 rozporządzenia. Skoro w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu, oprócz twierdzeń samego skarżącego, że stosował on wspomniany preparat, to brak jest podstaw do zarzucenia organowi naruszenia § 3 ust. 2 rozporządzenia.

W rezultacie przyjąć należy, że Sąd pierwszej instancji, jak również organy Policji naruszyły przepisy § 4 ust. 2 oraz § 7 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia. WSA w Warszawie niezasadnie przyjął, że materiał dowodowy został przez organy Policji rozważony w sposób wszechstronny, a jego ocena nie została dokonana w sposób dowolny, podczas gdy w istocie organy Policji nie rozważyły należycie wszystkich istotnych okoliczności, które mogły mieć wpływ na ocenę, czy ważny interes służby uzasadnia zwolnienie skarżącego ze służby, a mianowicie pominęły przy wydawaniu rozstrzygnięcia ustalenia dotyczące zachowania bądź niezachowania przewidzianej prawem procedury przeprowadzania badań na zawartość alkoholu w organizmie, co doprowadziło w istocie do przekroczenia uznania administracyjnego, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Nierozważenie przez organy Policji tych okoliczności mogło mieć bowiem istotny wpływ na wynik sprawy (wydane rozstrzygnięcie), gdyby zostały przez organy dostrzeżone. Powyższe naruszenia przepisów postępowania wykluczają uznanie, że skarżący kasacyjnie stawił się do pełnienia służby w stanie po użyciu alkoholu, a to właśnie ta okoliczność była podstawą faktyczną zwolnienia skarżącego kasacyjnie ze służby w Policji. W tej sytuacji należy przyjąć, że organy Policji nie wykazały przesłanki do zastosowania art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, tj. że w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniał ważny interes służby uzasadniający zwolnienie skarżącego kasacyjnie ze służby w Policji.

Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, na podstawie art. 188 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i rozpoznał skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji [...].

Organy Policji ponownie rozpoznając sprawę, stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. zastosują się do przedstawionej przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, które wynikają wprost z przedstawionego wyżej stanowiska Sądu.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. 2 wyroku, na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.