Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2097/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie postanawia: przyznać S. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi w dniu 20 listopada 2013 r.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. G. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, córką oraz trojgiem wnuków. Posiadają dom o pow. 40 m2, nieruchomość rolną o pow. 5,4007 ha. Utrzymuje się z kwoty otrzymywanej z tytułu uprawy ziemi 171,33 zł., emerytury 1200 zł., renty chorobowej 290 zł. i zasiłku w kwocie 398 zł. Wskazała, że są z mężem osobami schorowanymi, ponoszą w związku z tym duże wydatki na leki, utrzymują się z prowadzenia niewielkiego gospodarstwa rolnego (5 ha), z którego roczny dochód niewiele przekracza 2000 zł. Ma z mężem na utrzymaniu córkę z trójką dzieci. W związku z trudną sytuacją materialną spóźniają się z zapłatą rachunków. Dodała, ze dochody rodziny są pomniejszane, gdyż zajęte są pod spłatę wierzyciela – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Grzywna obecnie z odsetkami wynosi 37 965 zł. Strona jest zapożyczona u sąsiadów.

Do pisma z dnia 20 listopada 2013 r. wnioskodawczyni dołączyła kopie rozliczenia podatku za 2012 r. kopię rachunków i faktur, kopię tytułu wykonawczego, kopię zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia komorniczego, kopię wyciągu z rachunku bankowego, kopię umowy pożyczki.

W sprawie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy,

iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni utrzymuje się w sześcioosobowej rodzinie z uprawy 5 hektarowego gospodarstwa rolnego, oraz ze świadczeń emerytalnych i socjalnych. Dochody strony są obciążone zajęciem komorniczym. Wnioskodawczyni jest osobą zadłużoną. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.