Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 157/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45 ust. 3
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Andrzej Nikiforów (sprawozdawca), Protokolant: specjalista Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi D. W. na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 5 kwietnia 2023 r. nr 6724/VI/23 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. W. prowadzącego działalność pod firmą P.P.H.U. "W." (dalej: "strona" lub "strona skarżąca") jest uchwała Zarządu Województwa Dolnośląskiego Nr 6724/VI/23 z 5 kwietnia 2023 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu Wnioskodawcy od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "[...] w P.P.H.U. "W."."

Zaskarżoną uchwałę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Strona w dniu 21 grudnia 2021 r. złożyła poprawiony wniosek o dofinansowanie ww. projektu

Pismem z 6 maja 2022 r. nr [...] Instytucja Pośrednicząca Aglomeracji Wałbrzyskiej (dalej również jako: "IPAW" poinformowała stronę o negatywnym wyniku oceny jej wniosku o dofinansowanie. W motywach pisma stwierdzono, że projekt nie spełnił kryterium formalnego ogólnego obligatoryjnego z możliwością poprawy, tj. Kryterium 1. "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu" zawartego w "Kryteriach wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD 2014 w dniu 6 maja 2015 r." Wskazano, że w ramach tego kryterium weryfikowana jest spójność wewnętrzna projektu pomiędzy poszczególnymi polami, sekcjami wniosku o dofinansowanie i załącznikami oraz prawidłowość przedstawionych w nich treści w odniesieniu w szczególności do zapisów instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie i regulaminu konkursu. Uzasadniając takie stanowisko IPAW stwierdziła, że pismem z 15 grudnia 2021 r. poinformowano wnioskodawcę, iż zgodnie z zapisami instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie (str. 7), w sekcji/polu "Rodzaj działalności gospodarczej" należało z listy rozwijanej wybrać rodzaj prowadzonej działalności, wiodący dla głównego celu projektu (a nie dla głównej działalności wnioskodawcy). Należało odnieść się do kwalifikacji projektu, która zależy od jego specyfiki. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę zapisy wniosku, z których wynika, iż celem projektu jest rozszerzenie zakresu działalności wnioskodawcy o produkcję [...] (a nie jak wskazał wnioskodawca – działalność w zakresie budownictwa), został zobowiązany do weryfikacji działalności właściwej dla głównego celu projektu i do dokonania stosowanej korekty w polu "Rodzaj działalności gospodarczej". W wyniku weryfikacji skorygowanego wniosku stwierdzono, że wnioskodawca nie dokonał poprawy w ww. polu (pozostawiono pierwotnie wskazany rodzaj działalności gospodarczej, tj. "Budownictwo"), pomimo tego, że w jego piśmie przewodnim z 20 grudnia 2021 r. załączonym do skorygowanej wersji wniosku (w pkt. 1 odnoszącym się do uwagi dotyczącej sekcji "Rodzaj działalności gospodarczej") poinformował, iż "skorygowano pole rodzaj działalności gospodarczej". Oceniając powyższe uchybienie IPAW stwierdziła, że w związku z niedokonaniem korekty oraz zapisami w instrukcji wypełniania wniosku o dofinasowanie, kryterium należy uznać za niespełnione. Przy tym organ wskazał, że brak jest możliwości ponownej korekty wniosku w tym zakresie. Ponadto IPAW dostrzegł, że strona wprowadziła we wniosku niedopuszczalne zmiany elementów/zapisów inne niż wskazane w wezwaniu i nie poinformowano w piśmie przewodnim o dokonaniu poprawy/uzupełnienia. Otóż w sekcji "PKD dotyczące zakresu projektu" wnioskodawca z własnej inicjatywy dokonał korekty PKD dotyczącego zakresu projektu i nie poinformował organ o tym w piśmie przewodnim.

Strona skarżąca wniosła do IPAW protest od powyższej informacji – kwestionując stanowisko merytoryczne organu - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

IPAW pismem z 22 września 2022 r. nr [...] poinformowała o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ze względu na wniesienie go po terminie.

W wyniku rozpatrzenia skargi WSA we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem z 7 grudnia 2022 r., III SA/Wr 826/22 stwierdziło, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazało sprawę do rozpatrzenia przez IPAW. Sąd stwierdziwszy uchybienia procesowe przy doręczeniu kwestionowanego stanowiska uznało, że IPAW będzie zobowiązany ponownie doręczyć stronie skarżącej informację o wyniku postępowania przy poszanowaniu reguł przepisów k.p.a., aby mogła ona skorzystać z przysługujących jej instytucji procesowych.

Wykonując wskazania ww. prawomocnego wyroku IPAW doręczył stronie pismo z dnia 6 maja 2022 r. zawierające informacje o negatywnym wyniku oceny jej wniosku o dofinansowanie.

Pismem z dnia 20 lutego 2023 r strona złożyła protest od negatywnej oceny formalnej wniosku wskazując, że stwierdzone uchybienia wynikały z pomyłki podczas wprowadzania danych do generatora wniosku. Jednocześnie zwróciła uwagę, że regulamin konkursu przewiduje przykłady "oczywistej omyłki". Z kolei IPAW na każdym etapie oceny ma możliwość wezwania do poprawienia oczywistej omyłki.

IPAW działając na podstawie art. 56 ust.2 ustawy wdrożeniowej podtrzymała negatywną ocenę formalną i pismem z dnia 6 marca 2023r. przekazał wniesiony protest do rozstrzygnięcia Zarządowi Województwa Dolnośląskiego pełniącego funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2014-2020 (dalej: Instytucja Zarządzająca).

Instytucja Zarządzająca opisaną na wstępie uchwałą nie uwzględniła protestu. Stwierdziła, że podziela argumentację przedstawioną w negatywnej ocenie formalnej wniosku o dofinansowanie projektu, przy czym wskazała, że spór w niniejszej sprawie dotyczył kwestii, czy stwierdzony błąd we wniosku można zakwalifikować jako oczywistą omyłkę oraz co do zasadności ponownego wezwania wnioskodawcy do poprawienia wniosku. Instytucja Zarządzająca wskazała, że poprawa wniosku nastąpiła w sposób niewłaściwy, bowiem pozostawiono w miejscu rodzaj działalności gospodarczej "Budownictwo", a w miejscu PKD dotyczące zakresu projektu dokonano zmiany z "[...]" na "[...]". Ponadto nie podzieliła argumentacji strony w zakresie zarzutu braku ponownego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku wyjaśniając, że poprzednie wezwanie wnioskodawcy nastąpiło w oparciu o art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, natomiast za drugim razem nie zostało to dokonane ponieważ oceniający stwierdził, że wniosek spełnia wszystkie warunki formalne. W związku z tym wniosek skierował do etapu oceny formalne. Z kolei cechą właściwą tego etapu oceny jest weryfikacja zgodności z kryteriami formalnymi wyboru projektów do dofinansowania.

W skardze strona zarzuciła powyższej uchwale naruszenie następujących przepisów:

1) art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej polegające na jego niezastosowaniu i niewezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sytuacji stwierdzenia przez oceniającego rozbieżności pomiędzy treścią wniosku o dofinansowanie projektu a pismem przewodnim do wniosku;

2) art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej polegające na jego niezastosowaniu i przyjęciu, że zapis widniejący w części A5 formularza wniosku nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej, podczas gdy z treści pisma przewodniego stanowiącego odpowiedź na wezwanie do poprawienia wniosku wynika, że wnioskodawca dokonał zmiany zgodnie z żądaniem, a widniejący w rubryczce zapis wynika jedynie z błędu, jaki powstał w kreatorze podczas wprowadzania danych do wniosku - oczywista omyłka pisarska;

3) art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej polegające na jego niezastosowaniu i niewezwaniu wnioskodawcy do poprawienia projektu w sytuacji, w której zdaniem oceniającego pojawiły się rozbieżności między wnioskami;

4) prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 7 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; art. 11 k.p.a., polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu skarżącemu w sposób niebudzący wątpliwości przyczyn negatywnej oceny złożonego projektu i negatywnego rozpatrzenia protestu; art. 12 § 1 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu i braku dokonania wnikliwego rozpatrzenia sprawy; art. 77 § 1 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu i mimo zobowiązania do tego, braku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co doprowadziło do wydania negatywne] oceny złożonego wniosku i negatywnego rozpoznania wniesionego protestu;

5) naruszenie regulaminu konkursu polegające na jego nieprzestrzeganiu i w trakcie oceny formalnej IPAW nie wystąpienie do wnioskodawcy o wyjaśnienia w sprawie projektu, które były niezbędne do przeprowadzenia oceny kryteriów formalnych wyboru projektu.

Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości, względnie o dokonanie zmiany tego rozstrzygnięcia w całości, i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na powyższą skargę, organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem. Przy tym na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze. zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Sąd wskazuje, że kluczowe dla oceny rozpatrywanej skargi mają przepisy art. 45 ustawy wdrożeniowej które określają zagadnienie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów. Istotne jest tutaj brzmienie ust. 3 wzmiankowanego przepisu, według którego w trakcie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym w regulaminie konkursu, jeżeli zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Uzupełnienia lub poprawienia projektu może dokonać, za zgodą wnioskodawcy, komisja oceny projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Z kolei według ust. 4 właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem tej oceny, podając liczbę punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Do doręczenia informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku stosuje się przepisy działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Dalej, zgodnie z art. 53 ust.1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Przy tym wedle ust. 2 negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której:

1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny;

2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.

W myśl art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4.

Wreszcie według art. 58. 1 ust.1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności:

1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem;

2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do oceny stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały Instytucji Zarządzającej, którą - na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej – nie uwzględniono protestu strony skarżącej na pismo IPAW z 6 maja 2022 r., którym w sposób negatywny formalnie oceniono jej wniosek o dofinansowanie.

Analizując zasadność sformułowanych zarzutów skargi wpierw należy zauważyć, że - jak wynika z przekazanych dokumentów - wspomnianym wyżej pismem IPAW z 15 grudnia 2021 r. wezwano stronę - na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej (a nie – jak uważa strona – na podstawie art. 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej) - do poprawy złożonego wniosku w zakresie kryteriów wyboru projektów. Stąd też kwestionowana uchwała - wbrew stanowisku strony - nie mogła naruszyć przepisów ust.1 i 2 art. 43 ustawy wdrożeniowej.

Na marginesie należy zauważyć, że strona skarżąca była już wcześniej wzywana do uzupełnienia braków w zakresie warunków formalnych na podstawie art. 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej i braki te uzupełniła (zob. pismo IPAW z 18 października 2021 r.).

A zatem Sąd jeszcze raz podkreśla – co zresztą słusznie zaznaczono zarówno w zaskarżonej uchwale jak i w odpowiedzi na skargę - że sporna kwestia nie dotyczy poprawy wniosku w zakresie warunków formalnych, o których mowa w powoływanych przez stronę przepisach art. 43 ustawy wdrożeniowej, lecz poprawy wniosku z uwagi na spełnienie jednego z kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym w regulaminie konkursu kryterium formalnego ogólnego obligatoryjnego z możliwością korekty "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu", czyli warunku z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej.

W dalszej kolejności należy zauważyć, że załącznikiem nr 1 do Regulaminu konkursu jest Wyciąg z Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez KM RPO WD 2014-2020 w dniu 6 maja 2015 r. (Uchwała nr 2/15 KM RPO WD ze zmianami) obowiązujących w naborze [...] który zawiera Kryterium formalne ogólne o nazwie: "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu", które zostało zdefiniowane w następujący sposób: "W ramach tego kryterium weryfikowana jest spójność wewnętrzna projektu pomiędzy poszczególnymi polami, sekcjami Wniosku o dofinansowanie (WNOD) i załącznikami, oraz prawidłowość przedstawionych w nich treści w odniesieniu w szczególności do zapisów Instrukcji wypełniania WNOD i Regulaminu Konkursu."

Co jednak najistotniejsze w opisie znaczenia kryterium wskazano: "Kryterium obligatoryjne (spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania). Dopuszcza się skierowanie projektu do poprawy/uzupełnienia w zakresie skutkującym spełnianiem kryterium. Niespełnienie kryterium po wezwaniu do uzupełnienia/ poprawy skutkuje jego odrzuceniem. Możliwości jednorazowej korekty".

Innymi słowy, regulamin w sposób jednoznaczny dopuścił – co należy zaznaczyć – tylko jednorazowe skierowanie projektu do poprawy/uzupełnienia w zakresie skutkującym spełnieniem kryterium. Z kolei niespełnienie kryterium po wezwaniu do uzupełnienia/poprawy skutkowało jego odrzuceniem. Strona Skarżąca wykorzystała możliwość jednorazowej korekty wniosku w zakresie wskazanym w piśmie z dnia 15 grudnia 2021 r., które w sposób czytelny określało stwierdzone braki. Skoro zaś ponowna ocena wykazała, że wniosek pomimo wezwania w dalszym ciągu zawiera błędy w przedmiotowym zakresie, to IPAW było zobligowane do uznania, że projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów. Stąd też uzasadniona jest konkluzja, że zaskarżona uchwała w sprawie nieuwzględnienia protestu wnioskodawcy od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie – wbrew zarzutom skargi - odpowiada przepisom prawa, tj. mającemu tutaj zastosowanie art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej.

Nie mogły odnieść zamierzonego skutku argumenty skargi wskazujące na charakter błędu stwierdzonego w poprawionej wersji wniosku, mającego - zdaniem strony - znamiona "oczywistej omyłki" zdefiniowanej w regulaminie konkursu. Wspomniana regulacja art. 45 ust.3 ustawy wdrożeniowej jednoznacznie wskazuje, że wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów tylko w zakresie określonym w regulaminie konkursu, a także tylko wtedy gdy zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Jedocześnie przepis ten – w przeciwieństwie do art. 43 ust.2 ustawy wdrożeniowej nie przewiduje instytucji sanowania "oczywistej omyłki". Ponadto nie można stracić z pola widzenia, że dopuszczenie do wielokrotnej poprawy wniosku w zakresie wspomnianego kryterium wyboru naruszałoby regulamin konkursu, a co za tym idzie także art. 45 ust.3 ustawy wdrożeniowej oraz prowadziłoby w konsekwencji do niedopuszczalnego naruszenia statuowanej tam zasady równego traktowania wnioskodawców.

Nieuzasadnione okazały się zarzuty strony dotyczące naruszenia norm procesowych wynikających z przepisów k.p.a. Otóż z wyjątkiem wyraźnych odesłań zawartych w ustawie wdrożeniowej przepisy k.p.a. w niniejszej sprawie nie mają one zastosowania.

Dlatego też Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę, jako nie podlegającą uwzględnieniu.