Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 33/25
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1487/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 maja 2024 r. nr KOC/2843/Sr/24 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1487/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej również: Sąd I instancji) odrzucił skargę A.P. (dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: Kolegium) z 10 maja 2024 r. nr KOC/2843/Sr/24 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego.

W motywach postanowienia odrzucającego skargę - Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącej 20 maja 2024 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał dla Skarżącej 19 czerwca 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącą 20 czerwca 2024 r., a zatem jeden dzień po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca

W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżoną decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu 28 maja 2024 r. Skarga ta została nadana z Aresztu Śledczego [...]. Wskazała, że nie zdawała sobie sprawy, że Areszt Śledczy tak długo przetrzymywał jej skargę do Sądu. Podała, że próbowała zaistniałą sytuację wyjaśnić, ale Areszt Śledczy nie wydał jej potwierdzenia nadania listu, w którym znajdowała się jej skarga, twierdząc, że nie wiedzą gdzie się zgubiło i nie są w stanie ustalić kiedy list został faktycznie nadany do wysyłki z Aresztu Śledczego. Końcowo Skarżąca wskazała, że z przedstawionych przez nią okoliczności jasno wynika, że nie miała wpływu na to kiedy Areszt Śledczy wysłał jej skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy potwierdza bowiem okoliczności powołane w zażaleniu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie przesyłka pocztowa zawierająca skargę na decyzję Kolegium z 10 maja 2024 r. została, jak słusznie wskazał Sąd I instancji nadana w polskim urzędzie pocztowym 20 czerwca 2024 r. Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, iż skoro zaskarżoną decyzję Skarżąca odebrała 20 maja 2024 r., to termin na jej zaskarżenie upływał 19 czerwca 2024 r., a tym samym nadanie skargi 20 czerwca 2024 r. nastąpiło po upływie terminu na jej wniesienie.

W swoich rozważaniach, jednak Sąd I instancji w ogóle nie zauważył, że Skarżąca w chwili składania skargi do Sądu, jak i obecnie przebywa w Areszcie Śledczym, co wprost wynika, że złożonej skargi. Tym samym, nie ustalił, w jakiej dacie przesyłka zawierająca przedmiotową skargę, a której nadawcą jest osoba pozbawiona wolności, została przekazana do nadania za pośrednictwem administracji aresztu śledczego, w którym Skarżąca przebywa. Podkreślić w tym miejscu należy, że w przypadku złożenia pisma przez osobę tymczasowo aresztowaną za datę nadania korespondencji należy uznać datę, w której nadawca przekazał pismo administracji zakładu karnego/aresztu śledczego w celu nadania mu dalszego biegu. Stosownie bowiem do art. 83 § 3 w zw. z art. 83 § 4 p.p.s.a. oddanie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego jest równoznaczna z wniesieniem go do sądu.

Ustalenia w tym przedmiocie poczynił Naczelny Sąd Administracyjny, który pismem z 22 stycznia 2025 r. zwrócił się do Aresztu Śledczego o podanie daty, w jakiej Skarżącą przekazała swoją skargę z 28 maja 2024 r. administracji Aresztu Śledczego. W odpowiedzi na powyższe Areszt Śledczy potwierdził to, co Skarżąca wskazała we wniesionym zażaleniu, a mianowicie, że nie są w stanie podać daty otrzymania od Skarżącej jej skargi z 28 maja 2024 r., wskazując jednocześnie, że w ich placówce obowiązkowi rejestracji podlega jedynie korespondencja urzędowa osadzonych wpływająca i adresowana do administracji jednostki organizacyjnej. W związku z powyższym korespondencja wychodząca osadzonych nie podlega rejestracji.

Wobec tak przedstawionego stanu faktycznego sprawy, przy jednoczesnym bezrefleksyjnym podejściu Sądu I instancji oraz przy braku możliwości ustalenia daty przekazania przez Skarżącą jej skargi z 28 maja 2024 r. administracji Aresztu Śledczego wniesioną skargę należy uznać za wniesioną w terminie.

Na marginesie jedynie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z akt sądowych sprawy wynika, że zarówno uzupełnienie skargi z 1 lipca 2024 r., jak i niniejsze zażalenie zostały opatrzone datami ich wpływu do administracji Aresztu Śledczego. I tak dla przykładu uzupełnienie skargi z 1 lipca 2024 r. zostało opatrzone datą wpływu do administracji - 1 lipca 2024 r. (k. 10 akt sądowych), a nadanie w Urzędzie Pocztowym przez Areszt Śledczy nastąpiło dopiero 12 lipca 2024 r.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił wniesione zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie.