Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 2391/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 8 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1428
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej  z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego  przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej
article: art. 141 § 4
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak Sędziowie sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) sędzia del. WSA Beata Jezielska protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta i Gminy L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 291/23 w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy L. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 grudnia 2022 r. nr WNP-P.4131.26.2022 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 291/23 oddalił skargę Burmistrza Miasta i Gminy L. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 grudnia 2022 r. nr WNP-P.4131.26.2022 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół.

U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna.

Burmistrz Miasta i Gminy L. (dalej w skrócie: "Burmistrz" lub "skarżący") w § 1 zarządzenia z dnia 4 listopada 2022 r. nr 91/2022, działając w oparciu o art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm., dalej w skrócie: "u.s.g.") i § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1428 ze zm., dalej w skrócie: "rozporządzenie") unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w L. (dalej w skrócie: "dyrektor Szkoły") i zarządził ponowne jego przeprowadzenie, zaś w § 2 w/w zarządzenia wskazał, że wchodzi ono w życie z dniem podpisania. Jako podstawę prawną unieważnienia konkursu wskazał stwierdzenie "innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu". W uzasadnieniu zarządzenia stwierdził, że organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę, zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Zdaniem Burmistrza, taka konstrukcja w/w przepisu wskazuje, że nie ma zamkniętego katalogu nieprawidłowości, które uzasadniają jego zastosowanie. Ustawodawca celowo użył sformułowania "inne nieprawidłowości", przez co należy rozumieć każde nieprawidłowości, oprócz tych jakie zostały wymienione w pkt 1, 2 i 3 tego przepisu. Po przeprowadzeniu postępowania konkursowego w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Szkoły, a przed jego zatwierdzeniem, stwierdzono nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Skarżący w dniu 25 sierpnia 2022 r. otrzymał pismo od I.D., wskazujące na nieprawidłowości w przeprowadzeniu wyborów członków powołanych do pracy w komisji konkursowej z Rady Pedagogicznej i Rady Rodziców. Do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powołano zespół. Po analizie dokumentów stwierdzono nieprawidłowości w procesie wyłaniania członków komisji konkursowej, którzy reprezentowali Radę Rodziców, polegające na nieprzestrzeganiu pkt 7 Rozdział VIII Regulaminu Rady Rodziców: "W głosowaniu tajnym członkowie Rady Rodziców głosują kartami do głosowania przygotowanymi przez Sekretarza Rady Rodziców". Z dokumentów uzyskanych od Rady Rodziców wynika, że podczas wyboru do komisji konkursowej przedstawiciela Rady Rodziców doszło do licznych uchybień proceduralnych. Karty do głosowania, zgodnie z zapisami w protokole, nie zawierały nazwisk kandydatów. Zgromadzeni głosowali przez wpisanie długopisem cyfry 1, 2, 3 lub 4. Każda osoba wytypowała w głosowaniu tajnym dwie cyfry. W dokumentacji z wyborów Rady Rodziców nie ma kart do głosowania. Z relacji świadków (K.S. – protokolant, A.S. – przewodnicząca) wynika, że karty po głosowaniu zabezpieczała wicedyrektor R.S. Nie wiadomo, z jakich przyczyn karty te się nie zachowały lub dlaczego zostały zniszczone i w związku z tym nie ma możliwości zweryfikowania wyników głosowania. Również dokumentacja z wyboru do komisji konkursowej przedstawicieli Rady Pedagogicznej wskazywała na uchybienia proceduralne. Karty do głosowania nie zawierały pieczęci i nazwisk kandydatów oraz instrukcji do głosowania. Część kart zawierała numery, część imiona, a część nazwiska. Pisanie własnym charakterem imienia i nazwiska kandydata złamało zasadę tajności głosowania. Zasady w głosowaniu tajnym powinny być tak skonstruowane, aby przez analizę niemożliwe było odkrycie tego, jak głosowano. Złamano więc Rozdział VII § 17 pkt 11 Regulaminu Rady Pedagogicznej: "Głosowanie odbywa się na kartach przygotowanych przez przewodniczącego Rady Pedagogicznej. Kartki opieczętowane są stemplem szkoły". Zdaniem Burmistrza, każda nieprawidłowość w przeprowadzaniu postępowania konkursowego może stanowić podstawę jego unieważnienia.

Następnie Wojewoda Mazowiecki rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 9 grudnia 2022 r. nr WNP-P.4131.26.2022, na podstawie art. 91 u.s.g., stwierdził nieważność w/w zarządzenia Burmistrza w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły, dla którego organem prowadzącym jest Miasto i Gmina L. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że z zarządzeniem Burmistrza z dnia 4 listopada 2022 r. powiązane są dwa wcześniejsze zarządzenia skarżącego w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły: 1) zarządzenie z dnia 26 sierpnia 2022 r. nr 67/2022 w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły, którego nieważność stwierdził Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 22 września 2022r. nr WNP-P.4131.21.2022 oraz 2) zarządzenie z dnia 30 września 2022 r. nr 83/2022 w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły, którego nieważność stwierdził Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 24 października 2022 r. nr WNP-P.4131.23.2022. Organ nadzoru w uzasadnieniu obu w/w rozstrzygnięć nadzorczych stwierdził, że ani analiza uzasadnień przedmiotowych zarządzeń, ani analiza zgromadzonych przez organ dokumentów, nie pozwalają na przyjęcie, że w postępowaniu konkursowym doszło do nieprawidłowości, mogących mieć wpływ na wynik konkursu.

Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 grudnia 2022 r. nr WNP-P.4131.26.2022 stało się przedmiotem skargi Burmistrza Miasta i Gminy L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podtrzymał stanowisko wyrażone w zarządzeniu z dnia 4 listopada 2022 r.

Wojewoda Mazowiecki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku podał, że według Wojewody we wszystkich wydanych w sprawie rozstrzygnięciach nadzorczych (a przede wszystkim w wydanych w dniu 22 września 2022 r. i w dniu 24 października 2022 r.) w postępowaniu konkursowym nie doszło do nieprawidłowości, mogących mieć wpływ na wynik konkursu. Dodatkowo organ nadzoru wskazywał, że Burmistrz powinien wykazać, jaki wpływ na wynik konkursu mogły mieć stwierdzone przez organ samorządu nieprawidłowości. Wojewoda podkreślił też, że unieważnienie konkursu na dyrektora Szkoły będzie możliwe jedynie wówczas, gdy nieprawidłowości stwierdzone w postępowaniu konkursowym będą determinowały wynik konkursu w stopniu powodującym jego unieważnienie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, z uzasadnienia zarządzenia z dnia 4 listopada 2022 r. nie wynika, że Burmistrz podjął choćby próbę wykazania wpływu stwierdzonych nieprawidłowości w procesie wyłaniania członków komisji konkursowej, reprezentujących Radę Rodziców i Radę Pedagogiczną, na wynik samego konkursu na dyrektora Szkoły. Już z tego względu możliwe było uznanie przez Wojewodę w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, że organ samorządu terytorialnego nie miał podstaw do unieważnienia konkursu i w związku z tym konieczne było stwierdzenie nieważności zarządzenia Burmistrza z dnia 4 listopada 2022 r. WSA w Warszawie podkreślił, że jakkolwiek powoływany przez Burmistrza w w/w zarządzeniu § 17 pkt 11 regulaminu Rady Pedagogicznej wskazuje, że głosowanie odbywa się na kartach przygotowanych przez przewodniczącego Rady Pedagogicznej i że karty opieczętowane są stemplem Szkoły, tym niemniej organ samorządu terytorialnego, wydając zarządzenie z dnia 4 listopada 2022 r., nie wykazał, jaki wpływ na wynik głosowania – wyłaniającego kandydatów do komisji konkursowej na stanowisko dyrektora Szkoły – miało nieopieczętowanie tychże kart do głosowania, gdy doszło do prawidłowego sporządzenia protokołu komisji skrutacyjnej z głosowania Rady Pedagogicznej Szkoły. Dodatkowo z treści protokołu posiedzenia Rady Pedagogicznej – znanego Burmistrzowi przed ukonstytuowaniem w/w komisji konkursowej – wynika, ile było osób uprawnionych do głosowania, ile osób brało udział w głosowaniu i że nie oddano głosów nieważnych, a ponadto wskazano osoby, które weszły w skład komisji konkursowej, a protokół podpisały osoby uprawnione. W aktach znajduje się też lista obecności osób z posiedzenia Rady Pedagogicznej oraz wskazanie porządku zebrania z dnia 25 lipca 2022 r., podczas, którego wyłoniono osoby do komisji konkursowej. Przepis pkt 7 rozdziału VIII regulaminu Rady Rodziców stanowi, że w głosowaniu tajnym członkowie Rady Rodziców głosują kartami do głosowania przygotowanymi przez Sekretarza Rady Rodziców. Głosowanie odbyło się w formie przewidzianej w w/w przepisie i na kartach do głosowania, które jakkolwiek się nie zachowały, nie były kwestionowane przez Burmistrza przy zatwierdzeniu komisji konkursowej w dniu 4 sierpnia 2022 r., na co prawidłowo zwrócił uwagę Wojewoda we wcześniejszych rozstrzygnięciach nadzorczych, znanych Burmistrzowi, a ponadto ostatecznych, które powinny być uwzględnione przez organ samorządu terytorialnego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Burmistrz Miasta i Gminy L. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, polegające na błędnej wykładni tego przepisu, zawierającej się w uznaniu, że warunkiem sine qua non unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły przez organ prowadzący jest wykazanie, że naruszenia procedury konkursowej mogły mieć wpływ na wynik postępowania konkursowego, co w niniejszej sprawie doprowadziło do błędnego uznania, że nie zaszły "inne nieprawidłowości" w rozumieniu tego przepisu, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły;

2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492, dalej w skrócie: "p.u.s.a.") oraz art. 3 § 2 pkt 7 i art. 141 § 4 p.p.s.a., wyrażające się w przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji jako podstawy rozstrzygnięcia wadliwie ocenionego stanu faktycznego sprawy, tj. bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez jego właściwej oceny, a także poprzez brak odniesienia się Sądu do argumentacji prawnej i faktycznej przedstawionej przez skarżącego;

b) art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez brak odniesienia się przez Sąd pierwszej instancji do okoliczności i faktów podniesionych w odpowiedzi na skargę, jak też poprzez wadliwą ocenę prawną ustaleń faktycznych, z pominięciem całokształtu stanu faktycznego, wynikającego z treści odpowiedzi na skargę, co w ocenie Skarżącego kasacyjnie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem wadliwa ocena stanu faktycznego doprowadziła do oddalenia skargi w sytuacji, kiedy skarga jest zasadna, wobec czego skarżona czynność winna być uchylona;

c) art. 151 p.p.s.a., polegające na jego niezastosowaniu w sprawie i nieoddaleniu skargi w całości.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, ewentualnie, w przypadku uznania, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona, o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przepis § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia określa przesłanki unieważnienia konkursu, wśród których wymienia inne (niż wymienione w pkt 1-3) nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Unieważnienie konkursu możliwe jest zatem jedynie wtedy, gdy zaistnieje związek funkcjonalny pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3) a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że determinują one wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. Zarówno ustalenia, czy takie okoliczności miały miejsce, jak i ich ocena, należą do organu prowadzącego szkołę. Nie mogą one mieć charakteru dowolnego i arbitralnego. Powinny być szczegółowo wywiedzione i należycie uargumentowane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia o unieważnieniu konkursu. Powyższe stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i podzielane przez Sąd rozpoznający niniejszą skargę kasacyjną (por. wyroki NSA z dnia: 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 559/11; 2 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 910/14 i 8 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 1942/19). Wynika z niego, że w toku postępowania konkursowego mogą zaistnieć również tego rodzaju uchybienia, które są nieistotne i jako takie nie mogą mieć wpływu na wynik konkursu, co z kolei uniemożliwia organowi prowadzącemu szkołę jego unieważnienie. Z tego też względu jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci błędnej wykładni § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Z uzasadnienia zarządzenia z dnia 4 listopada 2022 r. nie wynika, aby Burmistrz podjął próbę wykazania wpływu stwierdzonych nieprawidłowości w procesie wyłaniania członków komisji konkursowej, reprezentujących Radę Rodziców i Radę Pedagogiczną, na wynik samego konkursu na dyrektora Szkoły. Powoływany przez Burmistrza w w/w zarządzeniu § 17 pkt 11 regulaminu Rady Pedagogicznej wskazuje, że głosowanie odbywa się na kartach przygotowanych przez przewodniczącego Rady Pedagogicznej i że karty opieczętowane są stemplem Szkoły. Wydając kwestionowane zarządzenie z dnia 4 listopada 2022 r., organ nie wykazał, jaki wpływ na wynik głosowania – wyłaniającego kandydatów do komisji konkursowej na stanowisko dyrektora Szkoły – miało nieopieczętowanie tychże kart do głosowania, podczas gdy doszło do prawidłowego sporządzenia protokołu komisji skrutacyjnej z głosowania Rady Pedagogicznej Szkoły. Dodatkowo z treści protokołu posiedzenia Rady Pedagogicznej – znanego Burmistrzowi przed ukonstytuowaniem w/w komisji konkursowej – wynika, ile było osób uprawnionych do głosowania, ile osób brało udział w głosowaniu i że nie oddano głosów nieważnych, a ponadto wskazano osoby, które weszły w skład komisji konkursowej, a protokół podpisały osoby uprawnione. Ponadto w aktach znajduje się też lista obecności osób z posiedzenia Rady Pedagogicznej oraz wskazanie porządku zebrania z dnia 25 lipca 2022 r., podczas, którego wyłoniono osoby do komisji konkursowej. Burmistrz nie wykazał także, jaki wpływ na wynik konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły mogło mieć to, że na wcześniejszym etapie – przy wyłanianiu członków komisji konkursowej – na kartach do głosowania zamiast nazwisk rodziców powołano cyfry, które mogły odpowiadać nazwiskom poszczególnych osób. Przepis pkt 7 rozdziału VIII regulaminu Rady Rodziców stanowi, że w głosowaniu tajnym członkowie Rady Rodziców głosują kartami do głosowania przygotowanymi przez Sekretarza Rady Rodziców. Głosowanie odbyło się w formie przewidzianej w w/w przepisie i na kartach do głosowania, które jakkolwiek się nie zachowały, nie były kwestionowane przez Burmistrza przy zatwierdzeniu komisji konkursowej w dniu 4 sierpnia 2022 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w wyniku tajnego głosowania podczas posiedzenia komisji konkursowej – powołanej zarządzeniem Burmistrza z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 53/2022 w celu wyłonienia osoby na stanowisko dyrektora Szkoły – jedna z kandydatek na to stanowisko (B.B.) uzyskała bezwzględną większość głosów obecnych członków komisji konkursowej. Potwierdzają to znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, których prawidłowości nie kwestionował Burmistrz (m.in. protokół z komisji konkursowej).

Chybione okazały się również zarzuty podnoszące naruszenie przepisów prawa procesowego.

Przede wszystkim nie doszło do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis ten określa elementy uzasadnienia wyroku. Stanowi, że powinno ono zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwala na przyjęcie, że objęło ono wszystkie niezbędne wymogi, o których mowa w powołanym przepisie, a przedstawiony w nim wywód prawny w toku kontroli instancyjnej pozwala na ocenę, jakie znaczenie Sąd pierwszej instancji nadał zastosowanym normom prawnym i co stanowiło podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w sentencji wyroku. Zauważyć należy, iż za pomocą zarzutu naruszenia tego przepisu nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez Sąd meriti stanu faktycznego, czy też stanowiska co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego, a w konsekwencji trafności rozstrzygnięcia. Poza tym przepis ten nie może z zasady stanowić samodzielniej podstawy kasacyjnej, bowiem wedle treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09 (ONSAiWSA z 2010 r., nr 3, poz. 39) może on być samodzielną podstawą kasacyjną tylko wówczas, gdy motywy wyroku nie zawierają stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Takiego braku niepodobna wytknąć omawianym motywom. W judykaturze przyjmuje się, że orzeczenie sądu pierwszej instancji uchyla się spod kontroli instancyjnej w przypadku braku wymaganych prawem części (np. nieprzedstawienia stanu sprawy, czy też niewskazania lub niewyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia), a także wówczas, gdy będą one co prawda obecne, niemniej jednak obejmować będą treści podane w sposób niejasny, czy też nielogiczny, uniemożliwiający jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego i prawnego, stanowiącego podstawę kontrolowanego wyroku sądu (por. wyroki NSA z dnia: 15 czerwca 2010 r. sygn. II OSK 986/09 i 12 marca 2015 r. sygn. I OSK 2338/13). Przy czym tylko wówczas, gdy konstrukcja uzasadnienia nie pozwala na odtworzenie toku myślowego Sądu pierwszej instancji, można mówić o skutkującym ewentualnym wzruszeniem orzeczenia uchybieniu art. 141 § 4 p.p.s.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. m.in. wyrok NSA z dnia 22 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2259/11). W ropoznawanej sprawie takich okoliczności nie dostrzeżono. Prezentowane w tych ramach wytyki odnoszą się raczej do aspektu materialnoprawnego wyroku, a uwypuklony zarzut niewyjaśnienia sprawy nie został dostatecznie przekonująco wykazany.

Z kolei przepis art. 151 p.p.s.a. ma charakter wynikowy i jego zastosowanie jest za każdym razem rezultatem uznania, że w sprawie nie zaistniało tego rodzaju naruszenie przepisów prawa materialnego bądź regulacji procesowej, które uzasadniałoby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Chcąc powołać się na zarzut naruszenia tego przepisu, autor skargi kasacyjnej jest zobowiązany bezpośrednio powiązać go z naruszeniem innych konkretnych przepisów, które to naruszenie Sąd pierwszej instancji wadliwie zaakceptował.

Natomiast o naruszeniu art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. można by mówić w przypadku, gdyby sąd administracyjny zaniechał wykonania kontroli decyzji administracyjnej, odmawiając rozpoznania skargi, mimo wniesienia jej z zachowaniem przepisów prawa, lub wykonując tę kontrolę zastosowałby inne kryteria niż kryterium zgodności z prawem. Nie może uchybić tym przepisom sąd administracyjny dokonując kontroli, nawet gdy jej wynik i zastosowany środek nie odpowiadają prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.