Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 158/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków jednorodzinnych z infrastrukturą postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 16 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwano również do złożenia do akt pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądem. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 13 kwietnia 2016 r. (dowód: k. 11 akt).

Jak wynika z akt sądowych, brakujące odpisy skargi nie zostały nadesłane, jak również nie złożono do akt wymaganego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Brak ten uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie zaś do przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ustawa w przepisie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wprowadza normę, że sąd odrzuca skargę wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Analogicznie brakiem formalnym skargi jest niedołączenie do skargi pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej (art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a.). Przy czym Sąd w niniejszej sprawie przyjął, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika, co wynika z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Co prawda przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. nakazuje wezwać stronę do uzupełnienia pisma, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymagań formalnych, ale w wypadku pisma wnoszonego przez pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa nie powinno być kierowane do. W tym stanie rzeczy uznać należało wezwanie doręczone do rąk osoby określającej siebie jako reprezentanta strony skarżącej za skuteczne wobec strony skarżącej (art. 34 p.p.s.a.).

Jak już była o tym mowa, wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków skargi skierowane do pełnomocnika skarżącego zostało doręczone w dniu 13 kwietnia 2016 r. Zatem termin 7-dniowy do uzupełnienia obu braków skargi upływał z dniem 20 kwietnia 2016 r. W zakreślonym terminie nie doręczono brakujących odpisów skargi i wymaganego pełnomocnictwa.

W świetle powyższego należało skargę odrzucić. Z tych względów w sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.