Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 688/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 36
journal: Dz.U. 2023 poz 338
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2024 roku sprawy ze skargi Gminy Limanowa na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 marca 2024 r., nr NS.906.5.2024 w przedmiocie opłaty za czynności wykonywane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz Gminy Limanowa 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z 14 marca 2024 r., nr NS.906.5.2024 Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję płatniczą Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Limanowej (dalej: "PPIS") nr 21/NZ/17/2024 z 4 stycznia 2024 r., mocą której obciążono Gminę Limanowa (dalej: "strona skarżąca", "skarżąca gmina") opłatą w wysokości 346 zł, za czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego polegające na analizie dokumentacji w celu uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Skarżąca gmina złożyła do organu I instancji wniosek w sprawie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającego na budowie sieci kanalizacji sanitarnej, którego inwestorem jest strona skarżąca. W odpowiedzi na wniosek PPIS4 4 grudnia 2023 r. wydał postanowienie nr 21/2023, rozstrzygając o uzgodnieniu projektu decyzji będącej przedmiotem wniosku, bez zastrzeżeń, pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Następnie PPIS wydał decyzję płatniczą Nr 21/NZ/17/2024, w sprawie ustalenia opłaty za czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego związane z wydaniem ww. postanowienia. Decyzja wydana została na

podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, natomiast wysokość opłaty ustalono na podstawie przepisów § 2-6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zarządzenia nr 34/2021 z dnia 4 października 2021 r. Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Limanowej w sprawie wysokości opłat za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Limanowej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego. Zestawienie kosztów ujęto w formie tabelarycznej i wynika z niego, że w zakresie kosztów bezpośrednich przyjęto trzy godziny pracy pracownika celem merytorycznego opracowania rozstrzygnięcia opinii sanitarnej wraz z analizą dokumentacji (3 x 93,64 zł = 280,92 zł) oraz koszty materiałowe (w szczególności odczynników papieru organ innych materiałów pomocniczych) w wysokości 1,70 zł. Koszty pośrednie naliczono na kwotę 63,53 jako stosunek kosztów procentowy (22,48%) kosztów pośrednich do kosztów bezpośrednich.

Od powyższej decyzji skarżąca gmina wniosła odwołanie. W odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, polegające na jego błędnym zastosowaniu i uznaniu, że dokonanie analizy i oceny dokumentacji w postaci przedłożonego przez skarżącą projektu decyzji w zakresie warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wnikających z przepisów odrębnych mieści się w pojęciu "innych czynności" o jakich mowa w ww. przepisie i skutkuje koniecznością ustalenia i nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty w oparciu o ww. przepis.

Decyzją z 14 marca 2024 r., Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W motywach rozstrzygnięcia, organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że sprawowanie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej zapobiegawczego nadzoru sanitarnego może łączyć się z wydawaniem postanowień, o których mowa w art. 106 k.p.a. W związku z wydaniem takiego postanowienia zachodzą przesłanki do ustalenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Jako "inne czynności" przyjęto wydatki poniesione przez organy, związane z wydaniem postanowienia. Wskazano jednocześnie, że opłaty pobierane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej za "inne czynności", nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo przygotowanie, napisanie i wydanie decyzji.

W odniesieniu do powyższego stwierdzono, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, PPIS wskazał konkretne dokumenty, które podlegały analizie, a w konkluzji stanowiły podstawę do wydania merytorycznego stanowiska w sprawie. Do podjętych czynności zaliczono kontrolę kompletności przedłożonej przy wniosku dokumentacji oraz jej analizę, tj.: analizę projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego znak: GP.6733.64.2023, załącznika graficznego nr 2 (mapa) oraz załącznika nr 1 - Warunki zabudowy oraz warunki analizy urbanistyczno-architektonicznej, które zawierają ustalenia dotyczące rodzaju i funkcji zabudowy oraz warunki i szczegółowe zasady zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, a także przepisów odrębnych. W ocenie organu odwoławczego, koszty związane z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie zostały szczegółowe wskazane i opisane, co spełnia wymogi dla ustalenia opłaty.

Na powyższą decyzję skarżąca gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego:

1/ art. 36 ust 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej polegające na jego błędnym zastosowaniu i uznaniu, że dokonanie analizy i oceny dokumentacji w postaci przedłożonego przez skarżącą projektu decyzji w zakresie warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wnikających z przepisów odrębnych mieści się w pojęciu "innych czynności" o jakich mowa w w/w przepisie i skutkuje koniecznością ustalenia i nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty w oparciu o ww. przepis;

II. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik postępowania:

1/ art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego zmierzające do wyjaśnienia kwestii czy zapoznanie się z kompletem dokumentacji przedłożonej do organu I instancji celem przygotowania postanowienia rozstrzygającego w sprawie mieści się w katalogu "innych czynności" o jakich mowa w przepisie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej;

2/ art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na niewyjaśnienie w przedmiotowym uzasadnieniu kwestii spornej, a to czy zapoznanie się z kompletem dokumentacji przedłożonej do organu I instancji celem przygotowania postanowienia rozstrzygającego w sprawie mieści się w katalogu "innych czynności" o jakich mowa w przepisie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

3/ art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo, że wydana została ona z naruszeniem przepisów prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., co oznacza, że jeżeli sąd administracyjny dostrzega naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji, to niezależnie od argumentów skarżącego, tenże sąd administracyjny uprawniony jest do uwzględnienia skargi.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę decyzji podlegających kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2023 r., poz. 338), dalej: "ustawa o PIS" oraz przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 marca 2010 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203), "dalej: rozporządzenie".

Zaskarżona decyzja pozostaje w związku z udziałem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w - przewidzianym w art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - postępowaniu w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Według art. 53 ust. 4 pkt 2a tej ustawy, decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 (tj. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), wydaje się po uzgodnieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej - pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1a ustawy o PIS do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

W związku z powyższym, na skutek wniosku strony skarżącej, PPIS4 4 grudnia 2023 r. wydał postanowienie nr 21/2023, rozstrzygając o uzgodnieniu projektu decyzji będącej przedmiotem wniosku, bez zastrzeżeń, pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Za czynności związane z wydaniem tego postanowienia organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej obciążyły stronę skarżącą sporną opłatą, powołując się na art. 36 ust. 1 ustawy o PIS i stwierdzając, że w myśl tego przepisu, koszty związane z wydaniem opinii ponosi inwestor.

Istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w rozpoznawanej sprawie zaistniały ustawowe przesłanki do obciążenia inwestora opłatą za wskazane w kwestionowanym rozstrzygnięciu czynności.

Zgodnie z ust. 1 art. 36 ww. ustawy, za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Należy też wskazać, że zgodnie z § 2 rozporządzenia wysokość opłat laboratoryjnych i opłat za inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Jak stanowi § 3 rozporządzenia do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności obejmujące: 1) średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub inne czynności, zwanych dalej "pracownikami", obliczane według godzinowych stawek osobistego zaszeregowania wraz z pochodnymi od wynagrodzenia; 2) koszty materiałowe, w tym w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych; 3) koszty podróży służbowych pracowników, w tym koszty należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej; 4) przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych.

Zgodnie z § 4 rozporządzenia do pośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności, obejmujące: 1) średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi od wynagrodzenia; 2) koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych; 3) koszty zużytej energii elektrycznej, wody i gazu; 4) koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego; 5) koszty transportu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w zakresie kosztów "innych czynności" wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego mogą mieścić się koszty postępowania administracyjnego, rozumiane jako wydatki poniesione przez organy, związane z wydaniem postanowienia lub decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., II OSK 1071/15). Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II OSK 1360/20), że nie oznacza to, iż każda czynność podejmowana przez organy nadzoru sanitarnego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego powoduje powstanie kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania. Opłacie takiej podlegać powinny tylko tego typu czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty związane z wydaniem konkretnej decyzji (postanowienia). Muszą to być koszty, które powstały wyjątkowo, nie można natomiast żądać od strony zwrotu kosztów za samo wydanie decyzji (postanowienia). Opłaty nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo przygotowanie, napisanie i wydanie decyzji.

W zaskarżonej decyzji wskazano, że opłata (3x stawka godzinowa pracownika 93,64 zł) obejmuje koszt opracowania rozstrzygnięcia opinii sanitarnej wraz z analizą dokumentacji. Organ wskazał w uzasadnieniu, że w zakresie pojęcia merytorycznego opracowania rozstrzygnięcia opinii sanitarnej wraz z analizą dokumentacji znalazło się: kontrola kompletności przedłożonej przy wniosku dokumentacji, jej analiza i ocena. Podano również, że analizowano projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, załącznik graficzny w formie mapy, warunki zabudowy i warunki analizy urbanistyczno – architektonicznej. W ocenie Sądu organ wymienił jakie czynności podjął w ramach merytorycznego opracowania i analizy dokumentacji jednak nie wyjaśnił, w jaki sposób czynności te przekraczały standardowe koszty związane z wydaniem postanowienia w przedmiocie uzgodnienia. Zatem rację ma strona skarżąca twierdząc, że organ nie odniósł się do głównej kwestii sporu przedstawionego w skardze i w odwołaniu tj. czy i dlaczego analiza pod kątem kompletności i legalności dokumentacji przedłożonej przez stronę skarżącą wraz z wnioskiem o wydanie postanowienia mieści się w katalogu "innych czynności" o jakich mowa w art. 36 ustawy o PIS.

Podkreślić trzeba, że organ zgadza się co do tego, że opłaty nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo przygotowanie, napisanie i wydanie decyzji. Jednocześnie twierdzi, że opłata należy się za merytoryczne opracowanie rozstrzygnięcia opinii sanitarnej i analizę dokumentacji. Stanowisko organu jawi się zatem jako sprzeczne, a co najmniej niejasne. Sąd zauważa, że słowa "przygotowanie" i "opracowanie" to synonimy i trudno przyjąć, że przygotowanie decyzji (w tym przypadku postanowienia) wydawanej w ramach ustawowych obowiązków organu sanitarnego nie obejmuje merytorycznej części pracy pracownika. Również sprawdzenie kompletności dokumentów zdaniem Sądu zawiera się w pojęciu przygotowania decyzji, chyba że dokumentacja, która ma być poddana analizie jest tak rozległa, że ustalenie jej kompletności wymaga większego niż zazwyczaj nakładu czasu pracy. Istotne jest zatem aby organ wskazał czy i jaka część pracy wykracza poza podstawowe czynności, a co za tym idzie koszty związane z wydaniem przedmiotowego postanowienia.

Ponadto Sąd zauważa, że koszty materiałowe w decyzji określono na kwotę 1,70 zł ale w istocie nie wyjaśniono co stanowiło podstawę przyjęcia tego kosztu. Stwierdzenie "w szczególności koszty odczynników, papieru i innych materiałów pomocniczych" jest powtórzeniem treści przepisu rozporządzenia i właściwie nic nie wyjaśnia, zwłaszcza, że organ analizował i poddawał ocenie przedłożoną przez stronę skarżącą dokumentację. Nie jest więc wiadome jakich odczynników i innych materiałów pomocniczych do tego potrzebował. Powinno być to szczegółowo wymienione. Jeśli chodzi o papier, zdaniem Sądu, nie jest możliwe obciążenie strony kosztami papieru potrzebnego do wydrukowania przedmiotowego postanowienia z 4 grudnia 2023 r. albowiem jest to koszt wykraczający poza zakres kosztów wskazanych w art. 36 ust. 1 ustawy o PIS, które ponosi podmiot zobowiązany. Jak bowiem wskazuje § 3 pkt 2 rozporządzenia do bezpośrednich kosztów wykonania innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem innej czynności obejmujące koszty materiałowe. Przedmiotowe postanowienie z 4 grudnia 2023 r. z pewnością nie jest "inną czynnością" tym samym zużyty w celu jego wydania papier nie może stanowić kosztu bezpośredniego obciążającego stronę. Sąd zaznacza przy tym, że z treści rozstrzygnięcia nie wiadomo jaki ewentualnie papier organ sanitarny miał na uwadze, zatem pozycja 1.3 tabeli kosztowej wymaga sprecyzowania i naliczenia kosztu z uwzględnieniem ww. stanowiska.

Dalej Sąd wskazuje, że organ określił wysokość stawki godzinowej na kwotę 93,64 zł. W świetle § 3 pkt 1 cyt. wyż. rozporządzenia nie zostało dostatecznie wyjaśnione, na jakiej podstawie wyliczono stawkę godzinową.

Nie zostało też w ogóle wyjaśnione, a to w kontekście § 4 cyt. rozporządzenia, w jaki sposób ustalono narzut w wysokości 22,48 % jako stosunek kosztów pośrednich do kosztów bezpośrednich. Przy ustalaniu tej wartości organ powołał się na treść Zarządzenia nr 34/2021 Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Limanowej z dnia 4 października 2021 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Limanowej, w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, z późniejszymi zmianami. Zarządzenia tego nie włączono jednak do akt administracyjnych sprawy, zatem nie można skontrolować czy jego zapisy – jako aktu, który nie jest powszechnie obowiązujący - są zgodne z treścią cytowanego rozporządzenia.

Jak zasadnie wskazał sam organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, stosowanie do art. 107 § 3 k.p.a. decyzja, mocą której organ obciąża stronę kosztami sporządzonej w sprawie opinii, w części faktycznej powinna zawierać dokładny opis sposobu obliczenia kwoty opłaty. Tego w ocenie Sądu w kontrolowanych decyzjach zabrakło, co uniemożliwia Sądowi kontrolę rozstrzygnięcia. Organ nie sprecyzował, co rozumie przez "przygotowanie decyzji" oraz czy i jaka część pracy merytorycznej wykraczała poza ten zakres, który - jak sam organ przyznał (k. 5 zaskarżonej decyzji), a Sąd to podziela – nie może podlegać opłacie obciążającej stronę jako podstawowa czynność przy wydaniu rozstrzygnięcia w ramach realizowania ustawowych zadań organów inspekcji sanitarnej.

W tym stanie sprawy, uznając że skarga jest usprawiedliwiona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organów obu instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę, przy ustalaniu wysokości opłaty, organ uwzględni wskazania zawarte w niniejszym wyroku, a podjęte rozstrzygnięcie uzasadni w sposób który, czytelnie i jednoznacznie odzwierciedli stanowisko organu w oparciu o mające zastosowanie przepisy prawa.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935). Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a. w związku z wnioskiem organu oraz brakiem wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie rozprawy.