Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 2/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. J. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi p o s t a n a w i a wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych.


UZASADNIENIE

L. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zaświadczenie Prezydenta Miasta z dnia 13 maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie samodzielności lokali mieszkalnych. Skarga ta została wniesiona bezpośrednio do sądu w dniu 10 grudnia 2008 r., a ten w dniu 15 grudnia 2008 r. przekazał ją według właściwości do Prezydenta Miasta. Skarga została poddana przez organ analizie w wyniku której przekazano ją do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu właściwego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania. Organ poinformował skarżącego o powyższym pismem z dnia 15 stycznia 2009 r.

W piśmie z dnia 19 lutego 2009 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie sądowi w/w skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w ustawowym terminie 30 dni. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego, skierował natomiast do skarżącego w dniu 15 stycznia 2009 r. pismo informujące, że w/w skarga została potraktowana jako wniosek o stwierdzenie nieważności zaświadczenia lub o wznowienie postępowania i tym samym została ona przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem jej rozpatrzenia.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismem z dnia 13 marca 2009 r. poinformowano Prezydenta Miasta o złożeniu wniosku, zawiadomienie to wpłynęło do organu w dniu 16 marca 2009 r..

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ w piśmie z dnia 2 kwietnia 2009 r. podniósł, iż jest on niezasadny. Organ wskazał, że po przesłaniu skargi do organu przez sąd administracyjny została ona przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako organu właściwego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania, z uwagi na fakt, że żądanie wszczęcia tych postępowań było zawarte w przedmiotowej skardze. Organ poinformował skarżącego o powyższym pismem z dnia 15 stycznia 2009 r. Nadto stwierdzono, że w organie drugiej instancji nadal toczy się postępowanie wszczęte na skutek wniosku zawartego w skardze.

Na wezwanie sądu organ kopia skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została nadesłana przez organ na adres sądu w dniu 30 września 2009r. Pismem z dnia 19 października 2009 r. organ przesłał oryginał skargi L. J., który na skutek interwencji organu został zwrócony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi; organ zaś zobligowany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się do powyższego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 w/w aktu normatywnego grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa GUS z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2008 r. wyniosło 2.943,88 zł (M. P. 2009/9/112). Tym samym Sąd może wymierzyć grzywnę w wysokości do 29.438,80 zł.

Wskazać należy, iż wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączną zaś materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Co istotne, kwestia wymierzenia grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, który "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Jak wskazuje się w piśmiennictwie (por. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259) taka regulacja oznacza, iż sąd administracyjny podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ przypisanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ swoim obowiązkom uczynił zadość.

W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta po dokonaniu analizy skargi uznał, że należy ją przekazać do samorządowego kolegium odwoławczego, jako organu właściwego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia wydanego w postępowaniu administracyjnym lub wznowienia takiego postępowania. Jakkolwiek sformułowane w skardze wnioski mogły wprowadzić organ w błąd co do intencji skarżącego, to takich wątpliwości organ nie powinien był już mieć po wniesieniu przez L. J. wniosku będącego przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie. Tymczasem w odpowiedzi na wniosek organ stwierdził, że jest on "bezzasadny, nieprzystający w żadnej mierze w kontekście danej sprawy, do normy art. 55 i 54 ustawy (...) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Organ do w/w pisma nie dołączył skargi wraz z odpowiedzią, jak też akt sprawy. Uczynił to dopiero na żądanie sądu.

Takiego działania organu nie można zaakceptować. W sytuacji bowiem, gdy wnioskodawca wnosi skargę na działanie (bezczynność) określonego organu to obowiązkiem organu jest stosownie do treści art. 54 § 2 powołanej ustawy, przesłanie do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią i materiałami dotyczącymi wniosku. Podmiot, za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga ( w niniejszej sprawie po jej przekazaniu organowi przez sąd ) nie jest właściwy do jej oceny, gdyż ocena ta należy wyłącznie do sądu administracyjnego. Pozostawienie uznaniu organów oceny, czy dana skarga powinna zostać skierowana do sądu administracyjnego, czy też nie, byłoby sprzeczne z celem analizowanych przepisów, które prawo dokonania takiej oceny dają sądowi administracyjnemu, który może w jej wyniku skargę odrzucić jako niedopuszczalną lub nadać jej bieg zgodny z ustawą.

Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 złotych.

W ocenie Sądu niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi było ewidentne a organ w sposób nieprzekonujący starał się usankcjonować swoje błędne postępowanie.

Wysokość orzeczonej grzywny Sąd przyjął mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym uwzględnił wadliwy sposób procedowania przez organ, dostrzegając przy tym przyczyny takiego stanu rzeczy tj. brak precyzyjnego określenia żądania skargi. Nadto uwzględniono znaczne przekroczenie terminu określonego w art. 54 § 2 w/w ustawy, na koniec zaś - zdyscyplinowanie organu do przestrzegania swoich obowiązków w postępowaniu sądowoadministracyjnym.