Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 886/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2025-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 roku nr 138/2024/II w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.kr


UZASADNIENIE

P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 roku w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów.

Zarządzeniem z 7 grudnia 2024 roku Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwała stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie swojego numeru PESEL oraz uiszczenie, stosownie do treści § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Odpis powyższego zarządzenia został doręczony stronie skarżącej na podany w skardze adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) 30 grudnia 2024 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r., poz. 467), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a.

Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 3 i 4 p.p.s.a.).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego w postaci wskazania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona stronie skarżącej na podany w skardze adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) 30 grudnia 2024 roku. Przesyłkę awizowano po raz pierwszy 16 grudnia 2024 roku i złożono ją na okres siedmiu dni we właściwej placówce pocztowej. 24 grudnia 2024 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie 2 stycznia 2025 roku przesyłkę zwrócono nadawcy.

Skoro zatem strona skarżąca nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. 30 grudnia 2024 roku. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi rozpoczął swój bieg od 31 grudnia 2024 roku, a upływał 7 stycznia 2025 roku. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, że w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi był 6 stycznia 2025 roku (poniedziałek), tj. dzień ustawowo wolny od pracy, to należy uznać, że termin ten upływał w dniu następnym, tj. 7 stycznia 2025 roku (wtorek). W zakreślonym powyżej terminie strona skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

ds