Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1458/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i T. F. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 28 czerwca 2022 r. nr: IOT/135/2022 w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i dostarczenia oceny technicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. P. i T. F. ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 28 czerwca 2022 r. nr: IOT/135/2022. Zaskarżonym postanowieniem organ na podstawie 81c ust. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm. – dalej: "pr.bud.") nałożył na "[...]" obowiązek sporządzenia i dostarczenia do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymanie postanowienia oceny technicznej (w formie opisowej i graficznej) wentylacji mechanicznej lokalu usługowego – restauracji "[...]" w budynku przy ul. [...] w W. na terenie Dzielnicy [...], pod kątem jej zgodności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) oraz zasadami wiedzy technicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z przepisu tego wynika zatem, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej II instancji (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2009 r., sygn. akt: II GSK 947/08).

W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia lub złoży odwołanie (zażalenie), ale bez wyczekania na wydanie rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji wniesie skargę, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2007 r., sygn. akt: II GSK 136/07). Sąd orzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wydane zostało przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy na podstawie art. 81c ust. 2 pr.bud., zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Zgodnie zaś z art. 81c ust. 3 pr.bud. na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie. Oznacza to, że w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne, albowiem skarżącym przysługiwało prawo wniesienia zażalenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.