Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1346/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wodne prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 34
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: w zw z art 77 ust 1 pkt 3 , art 77 ust 3 w zw z art 169 ust 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1121
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 marca 2023 r. sprawy ze skargi B. B. i K. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 19 września 2022 r. znak WI-I-7840.16.22.2022.PL w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 19 września 2022 r. znak WI-I.7840.16.22.2022.PL orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji nr 363/2022 Starosty Nowotarskiego z 5 kwietnia 2022 r., znak: BA.6740.1.700.2021.MT o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzieleniu pozwolenia na: budowę selektywnego punktu zbierania odpadów komunalnych [...]), w tym: wiata z wydzielonym punktem wymiany (część zamknięta z siatki cięto - ciągnionej), wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej: ogrodzeniem terenu z furtkami i bramą wjazdową, utwardzenie terenu w postaci dojścia i dojazdów do obiektu, plac składowy, waga najazdowa, instalacja oświetlenia terenu, instalacja monitoringu wizyjnego terenu, instalacja elektroenergetyczna z zaprojektowanego zestawu złączowe - pomiarowego, instalacja kanalizacji deszczowej z separatorem tłuszczu wraz ze zbiornikiem szczelnym na deszczówkę, niwelacja terenu na dz. ewid. nr [...], położonej w miejscowości S., obr. ew. [...] S. Jedn. ewid. [...] S. .

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem złożonym dnia 21 maja 2021 r., uzupełnionym w dniu 7 czerwca 2021 r., Pan R. P., Wójt Gminy S. działający imieniem Gminy S., złożył wniosek o uzyskanie pozwolenia na budowę punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych wraz z infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na części działki ew. nr [...] w miejscowości S. obr. [...] jedn. ewid. S. [...] S. . Na mocy decyzji Starosty Nowotarskiego z 5 kwietnia 2022 r., znak: BA.6740.1.700.2021.MT, zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że działka objęta wnioskiem położona jest w terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy S. nr XLII/240/14 z dnia 13 listopada 2014 r. w obszarze o symbolu 1 KZZ teren infrastruktury technicznej zagrożonej powodzią. Zgodnie z § 11 dla tego obszaru ustala się następujące przeznaczenie: a ) oczyszczalnia ścieków b) obiekty i miejsca służące selektywnej zbiórce i magazynowaniu odpadów c) sieci i urządzenia infrastruktury technicznej. Teren znajduje się także w znikomej części na skraju strefy zalewowej Q1 % zagrożenia powodzią, w której nie będą lokalizowane kontenery i pojemniki. Teren inwestycji położony jest w granicach Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu zgodnie z uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego nr XVIII/299/12 z dnia 12 lutego 2012 r. i nie narusza postanowień w/w uchwały. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt budowlany czynią zadość wymogom wynikającym z art. 34 ust. 1 i 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane. Inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli Pani B. B. oraz Pan K. B.. W wyniku rozpatrzenia odwołania została wydana skarżona decyzja Wojewody Małopolskiego. W skarżonej decyzji Wojewoda Małopolski zweryfikował ustalenia organu I instancji w zakresie kręgu stron postępowania uznając, iż jest on prawidłowy mając na uwadze zakres odziaływania inwestycji. Organ odwoławczy wskazał, że planowane zamierzenie inwestycyjne nie ogranicza możliwości zabudowy działki odwołujących się nr [...]. Dalej w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ szczegółowo odniósł się do zarzutów odwołania, badając zgodność zamierzenia inwestycyjnego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne, ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Organ II instancji nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, która w jego ocenie jest prawidłowa.

Na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego skargę złożyli B. B. i K. B. (dalej: skarżący). Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego a to art. 390 ust. 1 pkt. 1 lit b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne w zw. z art. 30 ust. 2a pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane przez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Starosty Nowotarskiego nr 363/2022 z dnia 5 kwietnia 2022 r. znak BA.6740.1.700.2021.MT, mimo że decyzja ta została wydana bez uprzedniego uzyskania przez inwestora pozwolenia wodnoprawnego na realizację zamierzania polegającego na budowie selektywnego punktu zbierania odpadów komunalnych [...]. W uzasadnieniu skargi wskazano, że część inwestycji jest zlokalizowana na obszarach zagrożonych powodzią o zagrożeniu Q 1%, na którym będą przetwarzane odpady, polegające na ich ważeniu itp. Odnoszenie się do samej wiaty, w której zlokalizowane będą odpady jest w naszym rozumieniu błędne, gdyż inwestycja polega na kompleksowej budowie selektywnego punktu zbierania odpadów komunalnych, a waga oraz utwardzenie terenu po którym będą poruszać się pojazdy z odpadami jest integralną częścią całej inwestycji. W ich przekonaniu Inwestor powinien uzyskać zwolnienie z zakazów oraz pozwolenie wodnoprawne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W ślad za pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnili, że analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż z mapy zagrożenia powodziowego pozyskanej ze strony internetowej Wód Polskich (załącznik nr 2 do pisma) wynika, że teren szczególnego zagrożenia powodzią obejmuje niewielki fragment budynku skarżących (działka [...]). Zestawiając to z linią wrysowaną w projekt zagospodarowania działki dotyczący budowy PSZOK (przedstawiony w załączniku nr 1 do pisma), bez trudu można zauważyć różnice, chociażby polegającą na zasięgu strefy zagrożenia powodziowego. Analizując w dalszej części linie map zagrożenia powodziowego, która ma kilka charakterystycznych punktów, bez trudu można zauważyć, że na działce [...] (teren inwestycji) również linia wrysowana w projekt zagospodarowania działki jest niezgodna z prezentowaną w załączniku nr 2 mapą zagrożenia powodziowego. W związku z powyższym należy domniemywać, że wszystkie wydane dotychczas decyzje oparte są na projekcie, który jest niezgodny ze stanem faktycznym i zachodzi prawdopodobieństwo, że mapa do celów projektowych, celem uzyskania stosownych decyzji administracyjnych, została zmodyfikowana w taki sposób, aby położenie inwestycji wykraczało poza obszar zagrożenia powodziowego choć w istocie tak nie jest. W załączniku nr 3 oraz nr 4 zaznaczyliśmy punkty charakterystyczne które w sposób niepodważalny różnią się od siebie. Całość analizy powyższych różnic prowadzi w ocenie skarżących do przypuszczenia, że to nie obiekt w postaci PSZOK został dostosowany do istniejących warunków, ale linia map zagrożenia powodziowego, na projekcie zagospodarowania działki, została dopasowana w taki sposób, aby miejsce gromadzenia odpadów znajdowało się poza linią map zagrożenia powodziowego. W świetle powyższego można przypuszczać, iż mapa do celów prawnych może poświadczać nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne celem uzyskania stosownych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:

1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,

2) dochowania wymaganej prawem procedury,

3) respektowania reguł kompetencji.

Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Zgodnie z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uznał rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Ramy prawne sądowej kontroli skarżonego postanowienia wyznaczają przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (dalej p.b.) obowiązujące w dacie wydania skarżonej decyzji, a także miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy S. nr XLII/240/14 z dnia 13 listopada 2014 r., przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 6 powołanej ustawy w ramach realizacji tego obowiązku do zadań gminy należy m.in. tworzenie w sposób umożliwiający łatwy dostęp wszystkim mieszkańcom gminy punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych wymienionych w pkt 5, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych.

W przedmiotowej sprawie inwestorem jest Gmina S., która wystąpiła z wnioskiem o uzyskanie pozwolenia na budowę punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych wraz z infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na części działki ew. nr [...] w miejscowości S. obr. [...] jedn. ewid. S. [...] S. .

Zgodnie z art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach przez selektywne zbieranie odpadów rozumie się zbieranie, w ramach którego dany strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami. Zgodnie z art. 25 ust. 1 magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady w tym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, to jest rozporządzenia Ministra właściwego do spraw klimatu.

Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wskazanych we wstępnej ocenie ryzyka powodziowego sporządza się mapy zagrożenia powodziowego.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się w szczególności:

1)obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi 0,2% lub na których istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia ekstremalnego;

2)obszary szczególnego zagrożenia powodzią;

3)obszary obejmujące tereny narażone na zalanie w przypadku uszkodzenia lub zniszczenia:

a)wału przeciwpowodziowego,

b)wału przeciwsztormowego,

c)budowli piętrzącej.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się następujące elementy:

1)zasięg powodzi;

2)głębokość wody lub rzędną zwierciadła wody;

3)w uzasadnionych przypadkach - prędkość przepływu wody lub natężenie przepływu wody.

Zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo wodne na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią:

a)gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania,

b) lokalizowania nowych cmentarzy.

Zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy prawo wodne jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi, właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód.

Zgodnie z art. 34 ust. 1-2a p.b. projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego uwzględniają warunki ochrony przeciwpożarowej. W art. 34 ust. 3 p.b. wskazano, jakie elementy powinien zawierać projekt budowlany. Zakres i treść projektu budowlanego podlegają także kontroli pod kątem zgodności z wymogami wynikającymi z rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z kolei zgodnie z art. 107 § 3 uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Dokonując oceny skarżonej decyzji przez pryzmat w/w regulacji prawnych stwierdzić należy, że skarżona decyzja jest prawidłowa, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, ze znajdujący się w aktach sprawy projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany zostały sporządzone przez osoby uprawnione, stanowią dokument spójny, kompletny zawierający wymagane prawem elementy.

Inwestycja obejmuje wykonanie wiaty – punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Powierzchnia zabudowy wynosi 121, 30 m˛ o wysokości 7, 57 m, kubatura 545, 76 mł W projekcie zagospodarowania terenu, jak i architektoniczno-budowlanym, zawarto m.in. informacje na temat bezpieczeństwa pożarowego, obszarze odziaływania obiektu, który został zaliczony do kategorii XVIII place składowe, postojowe, składowiska odpadów, parkingi. Wiata usytuowana będzie w południowo-zachodniej części działki, na planie prostokąta, dach dwuspadowy o kącie nachylenia połaci 35°. Dach kryty blachą trapezową. Ściana części zamkniętej z siatki cięto-ciągnionej. W projekcie architektoniczno-budowlanym zawarto opinię geotechniczną oraz informacje o sposobie posadowienia obiektu budowlanego (s. 3), parametry techniczne związane z wpływem obiektu na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie (s. 4-6). Zawarto także charakterystykę zagrożenia pożarowego z uwzględnieniem parametrów pożarowych materiałów niebezpiecznych pożarowo (s. 6-10).

Zgodnie z § 23 rozporządzenia w sprawie w.t. odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej:

1) 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi;

2)3 m - od granicy działki budowlanej;

3) 10 m - od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych, o których mowa w § 40.

Zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wymagane, jeżeli miejsca te stykają się z podobnymi miejscami na działce sąsiedniej.

Dokonując oceny zgodności z w/w przepisem na podstawie projektu zagospodarowania terenu przedstawionego na mapie dla celów projektowych stwierdzić należy, że warunki te są zachowane. Zauważyć należy, że po tej stronie drogi, po której ma być zlokalizowane zamierzenie inwestycyjne nie występuje zabudowa. Także działka skarżących nr [...] jest niezabudowana i znajduje się w odległości ok. 20 m od planowanej inwestycji. Istniejące uwarunkowania w terenie wskazują na to, że planowana inwestycja nie ograniczy przyszłej zabudowy na działce [...] w zakresie wynikającym z rozporządzenia w.t., m.in. w zakresie odległości budynków od granicy sąsiednich działek budowlanych, dostępu światła i wymaganego nasłonecznienia, odległości między budynkami ze względu na dostęp naturalnego światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymagań przeciwpożarowych.

Poza sporem pozostaje zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy S., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy S. nr XLII/240/14 z dnia 13 listopada 2014 r. Z akt sprawy wynika, że teren wiaty – selektywnego punktu zbierania odpadów znajduje się w obszarze oznaczonym w planie symbolem 1 KZZ (k. 3-6 administracyjnych akt sprawy). Jest to teren infrastruktury technicznej zagrożonej powodzią. Zgodnie z § 11 dla tego obszaru ustala się następujące przeznaczenie: a) oczyszczalnia ścieków b) obiekty i miejsca służące selektywnej zbiórce i magazynowaniu odpadów c) sieci i urządzenia infrastruktury technicznej.

Sporną natomiast okolicznością, podnoszoną przez skarżących, jest to czy planowane zamierzenie inwestycyjne jest dopuszczalne w związku z położeniem na terenie szczególnego zagrożenia powodziowego. W tej kwestii istotne są ustalenia poczynione przez organ wyspecjalizowany – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Niekwestionowanym faktem jest umiejscowienie terenu inwestycji w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią Q1%. W aktach sprawy znajduje się stanowisko tego organu z dnia 7 czerwca 2021 r. znak KR.5.2.603.01.2021.MW, z którego wynika, że nie jest konieczne w przedmiotowej sprawie uzyskanie zwolnienia spod zakazów, o których mowa w art. 77 ust. 3 p.w. Orientacyjna rzędna zwierciadła wody Q1 % na działce [...] wynosi 487, 38 m.n.p.m (we wschodniej części działki) do 487, 49 m n.p.m. (w południowo-zachodniej części działki) co daje głębokość wody 80 cm we wschodniej części działki. Wśród dokumentów zalegających w aktach sprawy znajduje się decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 7 grudnia 2021 r. znak KR.RPP.4271.76.2021.MC w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji zwalniającej z zakazu określonego w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. prawo wodne. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że teren pod planowany PSZOK znajduje się na skraju strefy zalewowej wodą o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na 100 lat. Jednak na tym obszarze znajdują się jedynie niewielki fragment wschodniej części terenu inwestycji obejmujący część projektowanego utwardzonego terenu po wschodniej stronie wiaty i w rejonie planowanej wagi najazdowej, gdzie nie będą lokalizowane pojemniki i kontenery. Organ zwrócił uwagę, że projektowana rzędna terenu w miejscu wiaty wynosić będzie 487, 9 i znajdować się będzie o ok. 40 cm powyżej rzędnej wody Q1%,a zatem brak jest zagrożenia, o którym mowa w art. 77 ust. 3 ustawy prawo wodne (k. 9-11 projektu, Opinie, uzgodnienia i pozwolenia).

W ocenie Sądu brak jest podstaw ku temu, aby podważyć opinię organu kompetentnego w tym zakresie. Podzielić należy pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z którym "to organy Wód Polskich jako wyspecjalizowane w sprawach dotyczących prawa wodnego posiadają specjalistyczną wiedzę i kwalifikacje umożliwiając podejmowanie decyzji i wyrażanie oceny czy wystąpi zagrożenie dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi w związku z budową(...)." (wyrok z dnia 2 lipca 2020 r. sygn. IV SA/Wa 2950/19). Podkreślić należy, że inwestor wystąpił o zwolnienie spod zakazów, o których mowa w art. 77 ust. 1 p.w. do takiego wyspecjalizowanego organu, który uznał, że stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie podpada pod hipotezę normy wynikającej z tego przepisu.

Ponadto także wydruki przedłożone przez skarżących w ślad za pismem zawierającym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (k. 25 i 26) nie przeczą powyższemu stanowisku. Poza sporem pozostaje okoliczność, że teren inwestycji przynajmniej częściowo jest położony w obszarze zagrożenia powodziowego Q1%. Sąd dokonując porównania arkusza mapy zagrożenia powodziowego M-34-88-B-a-4 (dostępny na stronie https://wody.isok.gov.pl/imap_kzgw/?gpmap=gpMZP) z planem zagospodarowania terenu inwestycji, na którym wrysowano także obszary zagrożone powodzią oraz biorąc pod uwagę rzędne wysokości i uwarunkowania terenu stwierdza, że rozstrzygnięcia organów były prawidłowe zgodne z prawem.

Nie znajdują wobec powyższego usprawiedliwienia zarzuty skargi.

W szczególności w ocenie Sądu brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw do nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z powołanym w skardze art. 390 p.w. pozwolenie wodnoprawne jest wymagane również na:

1) lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią:

a) nowych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

b) nowych obiektów budowlanych;

2) gromadzenie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią ścieków, środków chemicznych, a także innych materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenie na tych obszarach przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania, jeżeli wydano decyzję, o której mowa w art. 77 ust. 3.

Poza sporem pozostaje, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne w świetle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.

Wiata, która ma być zlokalizowana na działce [...] stanowi obiekt budowlany. Jednak nie znajduje zastosowania art. 390 ust. 1 pkt 1 lit. b p.w. ponieważ wiata ta, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego, znajdować się będzie poza obszarem szczególnego zagrożenia powodziowego. Nawet zaś jeśli niewielki fragment wiaty byłby zlokalizowany w tym obszarze, to mając na uwadze stanowisko Wód Polskich oraz uwarunkowania terenu na podstawie rzędnych z map (teren wznoszący od strony rzeki) brak w przedmiotowej sprawie byłoby obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. W tym konkretnym stanie faktycznym żądanie takie naruszałoby zasadę proporcjonalności. Z kolei mając na uwadze art. 390 ust. 1 pkt 2 p.w. stwierdzić należy, że znajduje on zastosowanie w sytuacji, gdy wydano decyzję, o której mowa w art. 77 ust. 3 p.w. Tymczasem w przedmiotowej sprawie taka decyzja nie została wydana.

Mając powyższe na uwadze skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. zostaje oddalona.