Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 988/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Lucyna Staniszewska, , Protokolant specjalista Monika Gieroń, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej organ/Prezes UODO) decyzją z [...] marca 2023 r., nr [...] (dalej Decyzja) po rozpatrzeniu skargi M. M. (dalej Skarżący), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Nadleśnictwo [...] (dalej Nadleśnictwo) odmówił uwzględnienia wniosku w zakresie przetwarzania przez Nadleśnictwo, danych osobowych Skarżącego, poza kancelarią niejawną znajdujących się w dokumencie poświadczenie bezpieczeństwa po ustaniu jego stosunku pracy; w pozostałym zakresie umarzył postępowanie.

Ustalono, że do Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej UODO) wpłynęła skarga Skarżącego, na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Nadleśnictwo, polegające na skanowaniu, kopiowaniu, wykorzystywaniu i przechowywaniu poza kancelarią niejawną danych znajdujących się w dokumentach takich jak ankieta bezpieczeństwa osobowego oraz poświadczenie bezpieczeństwa po ustaniu stosunku pracy.

Stan faktyczny:

Skarżący był zatrudniony w Nadleśnictwie od [...] sierpnia 1980 r. do [...] kwietnia 2019 r. Pełnił funkcję [...] Posterunku Straży Leśnej przy Nadleśnictwie i wypełniał obowiązki pracownika ds. informacji niejawnych. W związku z tym w 2013 r. wypełnił ankietę bezpieczeństwa osobowego. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego po zakończeniu postępowania sprawdzającego wydała dla niego poświadczenie bezpieczeństwa, które ważne jest przez okres dziesięciu lat.

Skarżący zarzucił Nadleśnictwu, że po ustaniu stosunku pracy nielegalnie przetwarzano jego dane zawarte w ankiecie bezpieczeństwa osobowego i poświadczeniu bezpieczeństwa poprzez skanowanie, kopiowanie, wykorzystywanie i przechowywanie poza kancelarią niejawną danych znajdujących się w ww. dokumentach. Wskazał, że komendant Straży Leśnej wydrukował dokumenty z ogólnodostępnego komputera służbowego i przekazał je kierownikowi jednostki organizacyjnej.

Nadleśnictwo wyjaśniło, że przetwarza jedynie poświadczenie bezpieczeństwa Skarżącego w dwóch kopiach papierowych, jedną w aktach osobowych Skarżącego, a drugą w kancelarii dla dokumentów niejawnych. Zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami Nadleśniczy [...] listopada 2021 r. zwrócił się do pracownika posterunku straży leśnej o przedłożenie kopii poświadczenia bezpieczeństwa Skarżącego celem zweryfikowania do kiedy jest ono ważne, zaś po dokonaniu weryfikacji dokument został zniszczony przez Nadleśniczego.

Nadleśnictwo wyjaśniło również, że Skarżący wypełniał plik tekstowy zawierający projekt ankiety bezpieczeństwa osobowego na przydzielonym mu służbowym komputerze Straży Leśnej. Plik ten był zapisany na komputerze do listopada 2021 r., a następnie trwale usunięty. Nadleśnictwo nie stwierdziło istnienia innych dokumentów dotyczących postępowania sprawdzającego Skarżącego. Nadleśnictwo podkreśliło, że nie skanowało ani nie wykorzystywało danych osobowych znajdujących się w ankiecie bezpieczeństwa osobowego. Ankieta ta nie jest przechowywana w kancelarii dla dokumentów niejawnych.

Nadleśnictwo po ustaniu stosunku pracy przechowuje kopie dokumentu - poświadczenia bezpieczeństwa Skarżącego. Komendant Posterunku Straży Leśnej w Nadleśnictwie odnalazł w listopadzie 2021 r. plik tekstowy o nazwie ankieta bezpieczeństwa osobowego dotyczący Skarżącego na ogólnie dostępnym komputerze służbowym. Nadleśniczy [...] listopada 2021 r. zwrócił się do pracownika posterunku straży leśnej o przedłożenie kopii celem zweryfikowania do kiedy jest ono ważne.

Prezes UODO stwierdził, że istotą niniejszego postępowania jest ocena legalności przetwarzania przez Nadleśnictwo danych osobowych Skarżącego, poprzez zarzucane przez Skarżącego wykonywanie różnych operacji na dokumentach takich jak ankieta bezpieczeństwa osobowego oraz poświadczenie bezpieczeństwa po ustaniu stosunku pracy.

Organ wskazał, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz. UE L 119 z4.05.2016, str.1, Dz.Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz.Urz. UE L 74 z 4.03.2021 str. 35), (dalej RODO), określa obowiązki administratora, do których należy m.in. przetwarzanie danych osobowych z zachowaniem przesłanek określonych w art. 6 ust 1 RODO. Przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne między innymi wtedy, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (art. 6 ust. 1 lit. c RODO) lub gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO).

Zgodnie z definicją z art. 4 pkt 7 RODO administrator oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, jednostkę lub inny podmiot, który samodzielnie lub wspólnie z innymi ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych. Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 2 RODO przetwarzanie oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie.

W ocenie organu, ujawnione w materiale dowodowym okoliczności dawały Nadleśnictwu podstawę do weryfikacji czy wydane na rzecz Skarżącego poświadczenie bezpieczeństwa jest w dalszym ciągu ważne. Należy wskazać również na przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 05 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, który stanowi, że w przypadku gdy o osobie, której wydano poświadczenie bezpieczeństwa, zostaną ujawnione nowe informacje wskazujące, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy, przeprowadza się kontrolne postępowanie sprawdzające. W myśl tego przepisu administrator danych jest uprawniony do weryfikacji poświadczenia bezpieczeństwa, zainicjowania postępowania sprawdzającego i ewentualnego wzruszenia jego ważności również po ustaniu stosunku pracy o ile wydany dokument poświadczenia jest w dalszym ciągu ważny. W ocenie organu, Nadleśnictwo miało prawnie uzasadniony interes polegający na weryfikacji ważności dokumentu o nazwie poświadczenie bezpieczeństwa w oparciu o art. art. 6 ust. 1 lit. f RODO, zaś kopia tego dokumentu została usunięta po dokonaniu ww. czynności. W związku z powyższym organ odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącego w powyższym zakresie.

Organ ocenił, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż nie doszło do przetwarzania danych osobowych Skarżącego przez Nadleśnictwo znajdujących się w dokumencie o nazwie ankieta bezpieczeństwa osobowego. Zgodnie ze stanem faktycznym sprawy Skarżący w 2013 roku wypełnił wzór ankiety osobowej na swoim komputerze służbowym w miejscu pracy oraz pozostawił plik tekstowy na dysku komputera. Wypełnienie ankiety było niezbędne do wydania przez ABW poświadczenia bezpieczeństwa w związku z koniecznością dostępu od informacji niejawnych na stanowisku komendanta posterunku. Zauważono, że Skarżący z własnej inicjatywy wykorzystał do wypełnienia ankiety dostępne mu zasoby służbowe oraz pozostawił wypełniony plik tekstowy na dysku komputera. W ocenie organu nie można uznać, że poprzez wypełnienie dokumentu z ankietą bezpieczeństwa osobowego w miejscu pracy Nadleśnictwo niejako w sposób automatyczny stało się administratorem danych osobowych znajdujących się w tym pliku. Adresatem ww. ankiety była ABW, która w przypadku Skarżącego była właściwą służbą do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego i wydania poświadczenia bezpieczeństwa na rzecz Skarżącego. Nadleśnictwo nie miało żadnego celu w przetwarzaniu danych znajdujących się w ankiecie. Skarżący we własnym celu posłużył się komputerem służbowym do wypełnienia ankiety oraz pozostawił na dysku plik, pomimo, że po zakończeniu czynności mógł go trwale usunąć z komputera służbowego. Nie można stwierdzić zatem, że Nadleśnictwo stało się administratorem tych danych poprzez fakt umieszczenia przez Skarżącego w zasobach Nadleśnictwa tego pliku, gdyż po stronie Nadleśnictwa nie było woli decydowania o celach i środkach przetwarzania tych danych. Ponadto podkreślić należy, że dane wypełnione w ankiecie osobowej na potrzeby wydania poświadczenia bezpieczeństwa nie były danymi osobowymi stanowiącymi części zbioru danych Nadleśnictwa oraz nie były przetwarzane w sposób automatyczny. Wynika z tego, że nie zaistniała również przesłanka z art. 2 ust. 1 RODO, co oznacza, że przepisy RODO nie mają w tym zakresie zastosowania.

Nadleśniczy nakazał trwale usunąć przedmiotowy dokument. Biorąc pod uwagę powyższe organ stwierdził, że w niniejszym zakresie nie można uznać, iż Nadleśnictwo było administratorem danych osobowych Skarżącego zgodnie z art. 4 pkt 7 RODO, zaś dane te nie stanowiły części zbioru danych Nadleśnictwa. Nadleśnictwo bowiem nie wiedziało, że Skarżący umieścił na dysku plik z tymi danymi, nie ustalało celów i sposobów przetwarzania danych zawartych w ankiecie i nie miało woli przetwarzania tych danych o czym również świadczy fakt usunięcia pliku z dysku komputera po jego wykryciu. Wobec powyższego organ stwierdził, że brak jest przedmiotu postępowania, ponieważ do przetwarzania danych przez Nadleśnictwo, jako administratora, w ww. sposób nie doszło.

W tej sytuacji organ uznał, że niniejsze postępowanie podlega w części umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000), dalej K.P.A. Zgodnie z ww. przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części.

Wobec braku stwierdzenia naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych przez Nadleśnictwo, Prezes UODO zaskarżoną decyzją odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącego w zakresie przetwarzania danych znajdujących się w dokumencie o nazwie poświadczenie bezpieczeństwa. Natomiast w zakresie zarzutu przetwarzania danych znajdujących się w dokumencie o nazwie ankieta bezpieczeństwa osobowego organ umorzył postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zarzucając naruszenie:

1. art. 6 ust 1 lit. f RODO poprzez błędne przyjęcie, iż w realiach niniejszej sprawy Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] W. S. miał prawnie uzasadniony interes polegający na weryfikacji ważności dokumentu w postaci poświadczenia bezpieczeństwa wydanego w stosunku do Skarżącego, w związku z faktem, iż w dniu [...] października 2021 r. Instytut Pamięci Narodowej odtajnił, (co należy podkreślić) sfabrykowaną teczkę personalną Skarżącego o numerze [...] "[...]", co w ocenie Prezesa UODO dawało podstawę do dokonania wglądu do poświadczenia bezpieczeństwa oraz przetwarzania danych osobowych Skarżącego znajdujących się w dokumencie poświadczenia bezpieczeństwa, który był zdeponowany w kancelarii tajnej Nadleśnictwa [...], podczas gdy nie ustalono kiedy Nadleśniczy lub którykolwiek z pracowników Nadleśnictwa [...] powziął informacje o odtajnieniu sfabrykowanej teczki personalnej o numerze [...] "[...]" jak również czy ktokolwiek z pracowników Nadleśnictwa [...] miał wiedzę na temat istnienia takiej teczki, do momentu wpływu w styczniu 2022 r. anonimowego pisma z informacją o istnieniu przedmiotowej teczki, ponadto również błędnie przyjęto, iż ww. okoliczność uzasadniała weryfikację do kiedy poświadczenie bezpieczeństwa Skarżącego jest ważne w sytuacji, gdy w dniu [...] kwietnia 2019 r. Nadleśnictwo rozwiązało umowę o pracę ze Skarżącym, co skutkowało również tym, iż w tym dniu poświadczenie bezpieczeństwa wydane w stosunku do Skarżącego przestało być ważne, co skutkowało nieuzasadnionym przetwarzaniem danych osobowych Skarżącego przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...], gdyż nie miał on uzasadnionego interesu prawnego w przetwarzaniu w/w danych osobowych;

2. naruszenie art. 4 pkt 7 RODO w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez błędne umorzenie postępowania w zakresie dotyczącym przetwarzania danych osobowych Skarżącego zawartych w dokumencie o nazwie Ankieta Bezpieczeństwa Osobowego w wyniku stwierdzenia, iż postępowanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe, albowiem Nadleśnictwo [...] nie było administratorem danych osobowych zawartych w Ankiecie Bezpieczeństwa Osobowego, podczas gdy z korespondencji pomiędzy Nadleśnictwem [...] a UODO wynika wprost, że na ogólnodostępnym komputerze Nadleśnictwa [...] znajdowała się Ankieta Bezpieczeństwa Osobowego dotycząca Skarżącego, w której znajdowały się jego dane osobowe, jak również dane osobowe członków jego rodziny, które były przedmiotem przetwarzania, co absolutnie nie miało prawa mieć miejsca zwłaszcza, że Ankieta Bezpieczeństwa Osobowego po jej wypełnieniu jest dokumentem klauzulowanym i powinna być przechowywana w kancelarii tajnej Nadleśnictwa [...], z pewnością natomiast nie powinna podlegać pozaprawnemu usunięciu z komputera, ponadto Nadleśnictwo [...] było administratorem danych osobowych znajdujących się w Ankiecie Bezpieczeństwa Osobowego, albowiem dokument zawierający dane osobowe Skarżącego został zapisany na ogólnie dostępnym komputerze Nadleśnictwa [...] przez pracownika ww. jednostki, co wskazuje na wole przetwarzania danych osobowych Skarżącego przez Nadleśnictwo [...], gdyż w chwili dokonania zapisu pliku zawierającego dane osobowe Skarżącego stały się one częścią zbioru danych, których administratorem jest Nadleśnictwo [...].

Zdaniem Skarżącego, Nadleśniczy w pełni świadomie podjął decyzję o nielegalnym przetwarzaniu danych osobowych Skarżącego. Uznał, że w świetle materiałów zgromadzonych w aktach sprawy jest bezsporne, że Nadleśniczy zażądał udostępnienia mu dokumentów znajdujących się w kancelarii tajnej Nadleśnictwa w [...], związanych z prowadzeniem postępowania sprawdzającego wobec Skarżącego, w wyniku którego uzyskał certyfikat bezpieczeństwa, a następnie - po uzyskaniu poświadczenia bezpieczeństwa znajdującego się w kancelarii tajnej – Nadleśniczy, następnie go zniszczył. Pracownik odpowiedzialny za prowadzenie kancelarii tajnej w Nadleśnictwie [...], który dokonał ksera poświadczenia bezpieczeństwa Skarżącego, nie wie, co stało się z przedmiotowym dokumentem po jego przekazaniu Nadleśniczemu, ani także nie ma żadnej informacji na temat i sposobu jego zniszczenia

Jego zdaniem Nadleśniczy uzyskał dostęp do dokumentów znajdujących się w kancelarii tajnej Nadleśnictwa w [...], które nie były dla niego przeznaczone w sposób całkowicie pozaprawny, bez dokonania wymaganych wpisów i odnotowania faktu zapoznania się z dokumentami, a co więcej pobrał co najmniej jeden dokument zdeponowany w kancelarii tajnej i następnie go zniszczył, co stanowiło rażące naruszenie przepisów instrukcji kancelaryjnej dla dokumentów niejawnych oraz bezsprzecznie naruszyło przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.

Uznał, że całkowicie sprzeczne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego jest stwierdzenie, iż Nadleśniczy piastując stanowisko [...] Nadleśnictwa [...] od 2016 r. nie miał wiedzy, iż:

- poświadczenie bezpieczeństwa jest ważne 10 lat,

- przestaje ono być ważne z chwilą ustania stosunku pracy, z czym mamy bezsprzecznie do czynienia na kanwie niniejszej sprawy, albowiem w dniu [...] kwietnia 2019 r. rozwiązana została umowa o pracę ze Skarżącym.

W odniesieniu do danych osobowych Skarżącego zawartych w Ankiecie Bezpieczeństwa Osobowego w jego ocenie nie może być żadnych wątpliwości co do tego, iż w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z przetwarzaniem i przechowywaniem danych osobowych Skarżącego w sposób niezgodny z prawem. Fakt ten został oficjalnie przyznane przed Nadleśniczego w piśmie skierowanym do UODO, że na ogólnie dostępnym komputerze Nadleśnictwa w [...] znajdowała się Ankieta Bezpieczeństwa Osobowego dot. Skarżącego, która zawierała jego dane osobowe i która - co szczególnie istotne - po jej wypełnieniu powinna stanowić dokument niejawny, znajdujący się w depozycie kancelarii tajnej ewentualnie na tzw. bezpiecznych jednostkach komputerowych, o czym wskazuje również samo Nadleśnictwo, które w piśmie skierowanym do Prezesa UODO, jako podstawę przetwarzania danych osobowych Skarżącego wskazuje art. 24 pkt 10 ustawy o ochronie informacji niejawnych, w którym to przepisie wskazuje się, iż ankieta po wypełnieniu stanowi tajemnice prawnie chronioną i podlega ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych, w związku z czym nie może być ona zdeponowana na ogólnodostępnym komputerze Nadleśnictwa [...], gdyż oznaczona jest ona gryfem tajności i z tego też powodu winna ona znajdować się w kancelarii tajnej.

W związku z powyższym wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji, a także zasądzenie kosztów postępowania w sprawie na rzecz Skarżącego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [...] marca 2023 r., którą odmówił uwzględnienia wniosku w zakresie przetwarzania przez Nadleśnictwo, danych osobowych Skarżącego i umarzająca postępowanie w pozostałym zakresie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. z dnia 17 sierpnia 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - zwaną dalej P.p.s.a.").

W ocenie Sądu, Organ prowadząc postępowanie w omawianej sprawie przedsięwziął wszelkie przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną.

Prezes UODO skierował do administratora pismo z wezwaniem do złożenia wyjaśnień, formułując przy tym pytania odpowiadające zarzucanym przez Skarżącego nieprawidłowościom. W powyższym zakresie organ otrzymał stosowne wyjaśnienia i skonfrontował je z materiałem dowodowym przesłanym przez Skarżącego.

Organ wydał decyzję co do istoty sprawy, tj. oceny legalności przetwarzania przez Nadleśnictwo danych osobowych Skarżącego, poprzez zarzucane przez Skarżącego wykonywanie różnych operacji na dokumentach takich jak ankieta bezpieczeństwa osobowego oraz poświadczenie bezpieczeństwa po ustaniu stosunku pracy. W niniejszym postępowaniu stan faktyczny sprawy nie budzi żadnych wątpliwości.

Organ odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącego w zakresie przetwarzania danych znajdujących się w dokumencie o nazwie poświadczenie bezpieczeństwa ze względu na brak stwierdzenia naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych przez Nadleśnictwo. Natomiast w zakresie zarzutu przetwarzania danych znajdujących się w dokumencie o nazwie ankieta bezpieczeństwa osobowego Organ umorzył postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Z zebranego materiału dowodowego bezspornie wynika, iż Nadleśnictwo po ustaniu stosunku pracy przechowuje kopie poświadczenia bezpieczeństwa wydanego dla Skarżącego przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zaś Nadleśniczy [...] listopada 2021 r. zwrócił się do pracownika posterunku straży leśnej o przedłożenie kopii tego dokumentu celem zweryfikowania do kiedy jest ono ważne. Wydane dla Skarżącego poświadczenie bezpieczeństwa jest ważne przez okres 10 lat, wobec tego Nadleśnictwo jako dysponent poświadczenia ma prawnie uzasadniony interes w weryfikacji ważności dokumentu i okresu przechowywania danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO.

W odniesieniu do zarzutu nieprawidłowego umorzenia postępowania w zakresie zarzutu przetwarzania danych znajdujących się w dokumencie o nazwie ankieta bezpieczeństwa osobowego wskazać należy, że wykorzystanie przez Skarżącego komputera służbowego do sporządzenia pliku tekstowego i pozostawienie wypełnionego projektu ankiety osobowej w zasobach sieciowych Nadleśnictwa nie spowodowało, że administratorem tych danych było Nadleśnictwo. W aktach sprawy znajduje się notatka służbowa pracowniczki, z której wynika, że wypełniła ona ankietę bezpieczeństwa osobowego w formie elektronicznej na polecenie Skarżącego i w jego obecności. Skarżący był w owym czasie [...] Posterunku Straży Leśnej przy Nadleśnictwie i wypełniał obowiązki pracownika ds. informacji niejawnych. Fakt, że plik z ankietą wypełniła pracownica Nadleśnictwa jest nieistotny dla sprawy. Z materiału dowodowego jasno wynika, że Skarżący sam odpowiadał za wypełnienie ankiety, która była niezbędna dla przeprowadzenia przez ABW postępowania sprawdzającego i wydania dla niego poświadczenia bezpieczeństwa. W tym celu Skarżący korzystał z pomocy podwładnej i dyktował jej co ma wpisać w pliku tekstowym. Skarżący z własnej woli zdecydował się wypełnić ankietę w wersji elektronicznej i przy użyciu dostępnego komputera i nie dopilnował we własnym interesie aby po wydrukowaniu ankiety usunąć plik z zasobów sieciowych komputera służbowego.

Zdaniem Sądu nie można uznać, że poprzez wypełnienie dokumentu z ankietą bezpieczeństwa osobowego w miejscu pracy, Nadleśnictwo niejako w sposób automatyczny stało się administratorem danych osobowych znajdujących się w tym pliku. Adresatem ww. ankiety była ABW, która w przypadku Skarżącego była właściwą służbą do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego i wydania poświadczenia bezpieczeństwa na rzecz Skarżącego.

W ocenie Sądu, Skarżący sam pozostawił pracodawcy dokument tekstowy zawierający jego dane osobowe o czym Nadleśnictwo nie miało świadomości do momentu wykrycia istnienia tego pliku w listopadzie 2021 r. Po stronie Nadleśnictwa nie było zatem woli decydowania o celach i środkach tych danych. Nie można stwierdzić zatem, że Nadleśnictwo stało się administratorem tych danych poprzez fakt umieszczenia przez Skarżącego w zasobach Nadleśnictwa tego pliku, gdyż po stronie Nadleśnictwa nie było woli decydowania o celach i środkach przetwarzania tych danych. Ponadto podkreślić należy, że dane wypełnione w ankiecie osobowej na potrzeby wydania poświadczenia bezpieczeństwa nie były danymi osobowymi stanowiącymi części zbioru danych Nadleśnictwa oraz nie były przetwarzane w sposób automatyczny.

Wobec powyższego nie można uznać, iż Nadleśnictwo było administratorem danych osobowych Skarżącego zgodnie z art. 4 pkt 7 RODO, zaś dane te nie stanowiły części zbioru danych Nadleśnictwa. Nadleśnictwo bowiem nie wiedziało, że Skarżący umieścił na dysku plik z tymi danymi, nie ustalało celów i sposobów przetwarzania danych zawartych w ankiecie i nie miało woli przetwarzania tych danych o czym również świadczy fakt usunięcia pliku z dysku komputera po jego wykryciu. Wobec powyższego Organ zasadnie stwierdził, że brak jest przedmiotu postępowania, ponieważ do przetwarzania danych przez Nadleśnictwo, jako administratora, w ww. sposób nie doszło.

W tej sytuacji Organ zasadnie uznał, że niniejsze postępowanie podlega w części umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z ww. przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż Organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny.

Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art.151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.