Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 28/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

K. J. (dalej: skarżący), pismem z dnia 10 marca 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie załatwienia jego wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia następującej treści:

"w zakresie prawa konstytucyjnego do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego (...) w przedmiocie kwoty należnych mojej osobie od dnia 1 maja 2005 r. do dnia wystawienia zaświadczenia tych należności publicznoprawnych, przy uwzględnieniu równocześnie kwoty należności odsetek ustawowych, należnych z mocy art. 77 Konstytucji i wprost przypisanych normami prawa materialnego do wszystkich należności publicznoprawnych nie wypłaconych w terminie instrukcyjnym określonymi normami prawa w tym zakresie przy uwzględnieniu w zakresie rzeczonego prawa i należności publicznoprawnych".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie jako bezzasadnej. Podkreślił, że wniosek skarżącego został rozpatrzony postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 11 lutego 2021 r., nr 10/2021, którym odmówiono wydania zaświadczenia żądanej treści. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu, a skarżący nie złożył zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.

Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

W rozpoznawanej sprawie pismem z 10 marca 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie załatwienia jego wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia.

Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 11 lutego 2021 r., nr 10/2021, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia żądanej treści z jego wniosku z 6 lutego 2021 r. Nadto Sądowi z urzędu wiadome jest, że postanowieniem z dnia 14 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 483/21 tut. Sąd, odrzucił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 11 lutego 2021 r.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 6 lutego 2021 r. została wniesiona przez skarżącego po wydaniu rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.

Podkreślić należy, że uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, jednakże w ocenie Sądu rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały mają również znaczenie dla postępowań kończących się wydaniem postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena zasadności wniesienia skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi, a zatem nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie skargi na bezczynność złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało już zakończone.

W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.