Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 476/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2587
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
article: art. 70 § 1, art. 165b § 1 i 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 29 kwietnia 2022 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej (dalej jako "DIAS" lub "organ

II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania S. O. (dalej jako "skarżąca" lub "spółka"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] (dalej też jako "NPWUS" lub "organ I instancji") z 26 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. w wysokości [...] zł.

Zaskarżona decyzja DIAS zapadło, jak wynika z jej uzasadnienia,

w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Na podstawie upoważnienia Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] z 14 lutego 2015 r., nr [...] przeprowadzona została kontrola podatkowa w S. O. w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczenia z budżetem państwa

z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. oraz z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r., czerwiec 2014 r., listopad 2014 r. Czynności kontrolne udokumentowane zostały protokołem kontroli podpisanym 10 października 2016 r. i doręczonym, z uwagi na brak organu do reprezentacji spółki pełnomocnikowi szczególnemu R. M. 03 października 2017 r. ([...]

Z akt sprawy wynika, że pismem z 02 stycznia 2017 r. (data wpływu do organu: 05 stycznia 2017 r.) I. D. - prezes zarządu S. Sp. z o.o. i jedyny jej reprezentant - poinformował, że 26 kwietnia 2016 r. zrezygnował z pełnienia funkcji prezesa zarządu S. Sp. z o.o. i zmiana ta nie została jeszcze dokonana w KRS

[...] Jednocześnie pismem z 20 stycznia 2017 r. (data wpływu do organu: 23 stycznia 2017 r.) podpisanym przez udziałowców S. Sp. z o.o.

tj. I. D. i T. M. M. poinformowano, że spółka nie posiada prezesa ani innej osoby mogącej skutecznie reprezentować spółkę oraz, że w połowie marca 2017 r. planowane jest zgromadzenie wspólników spółki w celu wyboru nowego prezesa [...] Z uwagi na powyższe organ

I instancji pismem z 2 lutego 2017 r. zwrócił się do Sądu Rejonowego [...] i [...] IX Wydziału KRS o informacje: czy i kiedy do Sądu, wpłynęło oświadczenie I.D., zgodnie z którym S. Sp.

z o.o. została skutecznie poinformowana o jego rezygnacji od 26 kwietnia 2016 r.

z funkcji prezesa zarządu z przyczyn osobistych, w jakiej dacie I. D. przestał być prezesem zarządu S. Sp. z o.o. oraz kto obecnie (względnie od daty rezygnacji) reprezentuje tę spółkę [...] Pismem z dnia 20 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy [...] i [...] poinformował, że 31 stycznia 2017 r. I.D. oświadczył jedynie, że jego rezygnacja dotarła do spółki, nie przedłożył natomiast żadnych dokumentów.

Uwzględniając powyższe, a także mając na uwadze fakt, że w KRS nadal jako prezes zarządu S. Sp. z o.o. figurował I.D., NPWUS pismem

z 06 kwietnia 2017 r. oraz pismem z 17 lipca 2017 r. (monit) zwrócił się do Sądu Rejonowego [...] i [...] o informacje: czy

i kiedy do Sądu wpłynęły dokumenty potwierdzające fakt, że rezygnacja I. D. z funkcji prezesa zarządu S. Sp. z o.o. od 26 kwietnia 2016 r.

z przyczyn osobistych skutecznie dotarła do udziałowców spółki, w jakiej dacie I. D. przestał pełnić funkcję prezesa zarządu S. Sp. z o.o., czy i kiedy do Sądu wpłynęły dokumenty potwierdzające fakt powołania nowego zarządu oraz kto obecnie (względnie od daty rezygnacji) reprezentuje S. Sp. z o.o. [...]

Pismem z 08 sierpnia 2017 r. (data wpływu do organu 16 sierpnia 2017 r.) Sąd Rejonowy [...] i [...] stwierdził, że I. D. przestał pełnić funkcję prezesa zarządu S.

Sp. z o.o. od 26 kwietnia 2016 r. Jednocześnie Sąd wskazał, że z uwagi na brak dokumentów potwierdzających powołanie nowego zarządu, brak jest organu reprezentującego spółkę [...]

Organ I instancji, z uwagi na brak organu do reprezentacji S. Sp. z o.o.,

w związku z koniecznością doręczenia protokołów z kontroli podatkowych przeprowadzonych w ww. spółce w zakresie: podatku od towarów i usług za miesiące: od stycznia do grudnia 2012 r., od lipca do grudnia 2013 r., styczeń, czerwiec i listopad 2014 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. postanowieniem z 22 września 2017 r., nr [...], wyznaczył doradcę podatkowego R. M. jako tymczasowego pełnomocnika szczególnego dla S. Sp. z o.o. [...]

Postanowieniem z 31 października 2017 r., nr [...] organ I instancji wyznaczył doradcę podatkowego R. M. na tymczasowego pełnomocnika szczególnego dla S. Sp. z o.o. w związku z koniecznością wszczęcia i prowadzenia postępowania podatkowego w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. [...]

Postanowieniem z 31 października 2017 r. nr [...] (doręczonym tymczasowemu pełnomocnikowi szczególnemu R. M. 02 listopada 2017 r.) organ I instancji wszczął wobec S.

Sp. z o.o. postępowanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r.

[...]

Następnie 15 listopada 2017 r. do NPWUS wpłynęło pismo S. Sp. z o.o.

z 30 października 2017 r. informujące, że 08 września 2017 r. Zgromadzenie Wspólników S. Sp. o.o. wybrało nowego prezesa zarządu A. H.. Do pisma załączone zostały kserokopie dokumentów potwierdzających wskazane informacje [...] Tym samym R. M. przestał pełnić funkcję tymczasowego pełnomocnika szczególnego ww. spółki.

Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] w oparciu o zebrany materiał dowodowy uznał, że usługi na rzecz:

1. F. Sp. z o.o. dot. najmu zestawu pompująco - filtrującego [...], najmu i sprzedaży młyna poziomego, kadzi i mieszadeł, prowizji od sprzedaży technologii farb budowlanych i poligraficznych,

2. K. Sp. z o.o. dot. usługi szkolenia z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura,

3. R.-C. Sp. z o.o. dot. sprzedaży spectrofotometru [...] i programu do analizy kolorów [...] i programu [...] Receptury kolorów [...] oraz programów komputerowych,

4. R. S.. z o.o. dot. sprzedaż receptury do produkcji farb budowlanych i poligraficznych na bazie [...], głowicy [...], młyna [...], paletopojemników [...] gotowych do połączenia z głowicą, 50 sztuk, wynagrodzenie za pośrednictwo w uzyskaniu receptur na farby budowlanych i poligraficznych)

nie zostały faktycznie wykonane, zaś dokumentujące je faktury dotyczą zdarzeń gospodarczych, które faktycznie nie miały miejsca.

Jednakże z uwagi na fakt, że na rachunek bankowy S. Sp. z o.o. w 2014 r. wpłynęły kwoty:

- [...] zł od F. Sp. z o.o. tytułem zapłaty za rzekomo wykonaną usługę najmu zestawu pompująco- filtrującego [...],

- [...] zł od F. Sp. z o.o. tytułem zapłaty prowizji za rzekomą sprzedaż technologii,

- [...] zł od F. Sp. z o.o. tytułem zapłaty za rzekomo wykonana usługę najmu młyna poziomego,

- [...] zł od F. Sp. z o.o. tytułem zapłaty za rzekomą sprzedaż młyna poziomego, kadzi, mieszadeł i programu do zarządzania,

- [...] zł od K. Sp. z o.o. tytułem zapłaty za rzekomo wykonana usługę szkolenia z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura,

- [...] zł od R.-C. Sp. z o.o. tytułem zapłaty za rzekomą sprzedaż spektrofotometru [...], programu analizy kolorów [...] i programu Receptury kolorów [...],

stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 397, ze.zm . w skrócie "u.p.d.o.p.") otrzymane środki stanowiły przychód podatkowy spółki, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Organ I instancji stwierdził, że S. Sp. z o.o. zawyżyła koszty uzyskania przychodów o wydatki na:

1. szkolenie z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura - 2 faktury VAT wystawione przez F. Sp. z o.o. o wartości ogółem [...] zł oraz podatek VAT [...] zł,

2. zakup receptury dla produkcji farb budowlanych - dane produkcyjne według umowy z dnia 02.06.2014 r. oraz najem powierzchni magazynowej - faktura VAT wystawiona przez F. Sp. z o.o. o wartości [...] zł oraz podatek VAT [...] zł,

3. najem powierzchni magazynowej 100m na czas określony 01.08.2014 r. do 15.09.2014 r. - faktura VAT nr [...] z 29.08.2014 r. wystawiona przez F. Sp. z o.o. o wartości [...] zł oraz podatek VAT [...] zł,

4. najem powierzchni magazynowej 100m na czas określony 16.09.2014 r. do 30.09.2014 r. - faktura VAT nr [...] z 05.09.2014 r. wystawiona przez F. Sp. z o.o. o wartości [...] zł oraz podatek VAT [...] zł,

5. zakup paletopojemników [...] gotowych do podłączenia z głowicą, najem powierzchni magazynowej 100 m na czas określony 01.01.2014 r. do 31.05.2015 r., receptury do produkcji farb poligraficznych [...] - danych produkcyjnych według umowy z dnia 04.11.2014 r. - faktura VAT nr [...] z dnia 04.11.2014 r. wystawiona przez F. Sp. z o.o. o wartości [...] zł oraz podatek VAT [...] zł,

6. zakup spektrofotometru [...] i programów analizy kolorów [...] i [...] Receptury kolorów [...] - faktura VAT nr [...] z 03.02.2014 r. wystawiona przez R. S.. z o.o. o wartości netto [...] zł i podatek VAT w kwocie

[...] zł,

7. zakup młyna poziomego [...], kadzi [...], mieszadeł pneumatycznych szybkoobrotowych i programu do zarządzania magazynów-faktura VAT nr [...] z 03.02.2014 r. wystawiona przez R.

Sp. z o. o o wartości netto [...] zł i podatek VAT w kwocie [...]zł,

8. najem samochodu ciężarowego [...] - faktura VAT nr [...] z dnia 01.08.2014 r. wystawiona przez R. S.. z o.o. o wartości netto [...] zł

i podatek VAT w kwocie [...]zł,

9. najem naczepy [...] - faktura VAT nr [...] z dnia 29.08.2014 r. wystawiona przez R. S.. z o.o. o wartości netto [...] zł i podatek VAT w kwocie [...]zł,

10. zakup młyna [...] (prosty pulpit) - faktura VAT nr [...] z dnia 11.06.2014 r. wystawiona przez P. Sp. z o.o. o wartości netto [...] zł i podatek VAT w kwocie [...]zł,

11. zakup głowicy [...] z instalacją nr fabryczny [...] - faktura VAT z 04.11.2014 r. nr FV [...] wystawiona przez P. Sp.zo.o. o wartości netto [...] zł i podatek VAT w kwocie [...]zł,

Organ I instancji wskazał na powiązania pomiędzy S. Sp. o.o. i wskazanymi podmiotami.

1. F. Sp. z o.o, początkowo K. ., później [...], pod siedzibą spółki w [...], siedzibę miała R.-C. Sp. z o.o.,

- udziały w okresie od stycznia do grudnia 2013 r. posiadały osoby/podmioty: A. K., M. W., N. ;

- Zarząd Spółki: A. K. - prezes zarządu, M. W. - wiceprezes zarządu;

2. R. S.. z o.o.

- jedynym wspólnikiem, prezesem i członkiem zarządu był I. R., obywatel [...], również jedyny wspólnik i członek zarządu R. L. S. Sp. z o.o., której siedziba znajduje się pod adresem ul. [...], [...], [...], będącym adresem działalności S. Sp. z o.o.;

- pod adresem tej spółki również siedziba F. Sp. z o.o. i R.-C. Sp. z o.o.;

3. E. Sp. z o.o.

- jedynym wspólnikiem był V. D., obywatel [...], [...] I. D. - wspólnika i prezesa zarządu S. Sp. z o.o.,

- jedynym członkiem zarządu i prezesem był V. D., będący jednocześnie prezesem zarządu R.-C. Sp. z o.o.,

- pod adresem tej spółki działał S. Sp. z o.o.;

4. R.-C. Sp. z o.o., K. ., później F.

- jedynym wspólnikiem jest F. Sp. z o.o.,

- jedynym członkiem zarządu G. K., obywatel [...], wykreślony

z dniem 11.04.2014 r., jednocześnie w tym samym dniu ujawniony został jako członek zarządu V. D. (w aktach założycielskich spółki KRS znajdują się Uchwały Wspólników R.-C. Sp. z o.o. - złożone w Sądzie Rejestrowym 04.02.2014 r. - o odwołaniu z dniem 12.12.2012 r. jedynego członka zarządu G. K. oraz o powołaniu z dniem 24.02.2014 r. jedynego członka zarządu V. D.),

- prokurentem R.-C. Sp. z o.o. był w tym czasie M. W. - wiceprezes zarządu F. sp. z o.o.,

- pod tym samym adresem siedzibę ma F. Sp. z o.o.;

- G. K., obywatel [...], były prezes zarządu spółki z o.o. R.-C..

Organ I instancji ustalił również, że:

- umowa nr [...] o dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków zawarta w dniu 07.12.2004 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. a [...] Gospodarką Komunalną

T. Sp. z o.o. podpisana została z ramienia S. Sp. z o.o. przez A. K., obecnie prezesa zarządu F. Sp. z o.o.,

- faktury wystawione na rzecz S. Sp. z o.o. przez: spółkę R.-C. (numer [...] z dnia 02.12.2013r. na kwotę [...]zł netto oraz spółkę E. (numer [...] z dnia 18.02.2013r. na kwotę netto [...] zł) wystawione zostały w programie C. , klucz nr [...] - taki sam nr klucza widnieje na fakturach wystawionych przez spółkę F. na rzecz spółki z o.o. S.; z informacji uzyskanej od firmy C. SA wynika, że właścicielem ww. licencji jest F. Sp. o.o. i tylko ona mogła korzystać

z oprogramowania,

- na fakturach wystawionych na rzecz S. Sp. przez spółkę R.-C. i spółkę E., jako osoba uprawniona do wystawienia faktury widnieje M. W. - prokurent

R.-C. Sp. z o.o. i jednocześnie wiceprezes zarządu F. Sp. z o.o.;

- pomiędzy F. Sp. z o.o. i R.-C. Sp. z o.o. istnieją powiązania kapitałowe

i osobowe (jedynym udziałowcem R.-C. była F., a wiceprezes zarządu F. - M. W. był prokurentem R.-C.);

- pomiędzy spółką S., a spółkami R.-C. i E. istnieją powiązania osobowe poprzez I. D. — prezesa spółki S. i V. D. - prezesa spółek R.-C. i E., którzy są [...]

- dnia 02.12.2013 r. S. Sp. z o.o. wykazała sprzedaż na rzecz F. Sp. z o.o. folderów i katalogów za [...] zł (netto), przychody te zrównoważyła nabyciami wynikającymi z zakupu od spółki R.-C. usługi doradczej (badania parametrów próbek farb) za [...] zł (netto),

- dnia 16.12.2013 r. spółka S. wykazała sprzedaż na rzecz spółki F. aplikacji do zarządzania przedsiębiorstwem za [...] zł (netto), którą zrównoważyła zakupem od F. Sp. z o.o. usługi analizy i badania parametrów farb za [...] zł (netto).

W związku z powyższym Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z 26 lutego 2021 r. ([...]), określił S. Sp. z o.o. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. w kwocie [...]zł.

Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, w którym zrzuciła naruszenie:

- art. 200 § 1 O.p. poprzez uniemożliwienie stronie zapoznania się z aktami sprawy i złożenia wniosków dowodowych mających istotny wpływ na wynik sprawy. Organ podatkowy ustalił ze stroną termin wizyty osoby umocowanej do reprezentowania spółki celem zapoznania się z aktami sprawy oraz wniesienia uwag i wniosków dowodowych. Organ podatkowy przed dniem wyznaczonej daty wizyty strony wydał decyzję naruszając prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego;

- art. 165b § 1 i § 3 O.p. poprzez wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej kontrolą po upływie terminu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej pomimo tego, że nie doszło do żadnej przesłanki przewidzianej

w art. 165b § 3 O.p. Spółka nie dokonała ponownej korekty deklaracji podatkowej ani organ podatkowy nie otrzymał informacji od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniających wszczęcie postępowania podatkowego,

- art. 70 § 6 i § 7 O.p. oraz art. 70 O.p. poprzez ich błędną wykładnię, prowadzenie postępowania podatkowego pomimo wygaśnięcia zobowiązania na skutek upływu terminu przedawnienia; wszczęcie fikcyjnego postępowania karnoskarbowego,

art. 121, 122, 180 § 1 O.p. w zw. z art. 77 ust. 6 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia

2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,

- art. 138m § 1 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że zachodziły przesłanki do ustanowienia tymczasowego pełnomocnika szczególnego dla spółki, powołanie tymczasowego pełnomocnika, gdy spółka miała Zarząd,

- art. 154 § 1 O.p. w wyniku błędnego przyjęcia, że pisma niedoręczone stronie funkcjonują w obrocie prawnym i wiążą organy podatkowe,

- art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania przez organ w sposób naruszający zasadę zaufania do organów, gdyż wszelkie wątpliwości nie są wyjaśniane, a tylko interpretowane w niekorzystny dla strony sposób,

- art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wreszcie, że działanie organu w sprawie nie było wnikliwe,

- art. 123 O.p. poprzez długotrwałe odmawianie spółce dostępu do akt sprawy,

- art. 123 O.p.:

- poprzez włączenie do akt sprawy zanonimizowanych akt z innych postępowań. Organ zanonimizował istotne części tych akt, co uniemożliwiło spółce odniesienie się do zebranego materiału,

- poprzez włączenie do akt sprawy fragmentów zeznań M. W. [...]) zebranych w trakcie innej kontroli podatkowej niż stanowiąca podstawę do wszczęcia niniejszego postępowania podatkowego. Niedopuszczalne jest powoływanie się na materiał dowodowy zebrany w innym postępowaniu podatkowym,

- art. 187 § 1 oraz art. [...]:

- poprzez nieprawidłowe zebranie materiału dowodowego, odmówienie przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów, bezpodstawne uznanie, że wyjaśnienia spółki nie są merytoryczne, błędne rozpatrzenie materiału dowodowego oraz przekroczenie swobodnej oceny dowodów i niewłaściwe uznanie, że dana czynność została udowodniona;

- poprzez odmienną kwalifikację transakcji przez organ podatkowy

i Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (Naczelnik Urzędu Skarbowego

w [...] zakwalifikował transakcję, jako pożyczkę opodatkowaną podatek od czynności cywilnoprawnych);

- art. 180 § 1 w zw. z art. 188 O.p. poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków, w sytuacji, gdy okoliczności, na które dowody te miały zostać przeprowadzone miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a ponadto nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem,

- art. 2a O.p. poprzez nierozstrzyganie wątpliwości, co do stanu faktycznego i prawnego na korzyść spółki, sprzeczne uznanie, że spółka składała obszerne wyjaśnienia

i zarazem lakoniczne,

- art. 199a O.p. poprzez jego niezastosowanie pomimo kwestionowania faktycznego wykonania usług i dostaw towarów oraz odmowę wystąpienia do sądu powszechnego o ustalenie istnienia albo nieistnienia tegoż stosunku prawnego w związku

z wnioskiem złożonym przez stronę. Organ podatkowy nie wydał postanowienia

o odmowie przeprowadzenia tego dowodu.

- art. 10 ust. 1 i 2, art. 11 oraz art. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292) poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do przedsiębiorców, poprzez rozstrzyganie wątpliwości, co do stanu faktycznego i prawnego na niekorzyść podatnika oraz odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym

- art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 2, art. 7 ust. 5, art. 9 ust. 1, art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust. 3,

art. 12 ust. 3a oraz art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez błędne uznanie, że koszty poniesione w 2014r. w wysokości [...] zł (organ uznał jedynie koszty w wysokości [...] zł z [...] zł) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów roku 2014, co stanowi o rażącym naruszeniu ww. przepisów dotyczących rozpoznania kosztów w czasie dla celów podatkowych;

- poprzez nieodliczenie straty z 2013 r. (Spółka wskazała kwotę [...]zł do odliczenia w 2014 r.), mimo że decyzja w zakresie 2013 r., na którą powołuje się organ podatkowy nie jest ostateczna ani prawomocna,

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

Utrzymując w mocy decyzję NPWUS z 26 lutego 2021 r. – przywołaną na wstępie decyzją z 29 kwietnia 2022 r. – DIAS w uzasadnieniu wskazał, że organ

I instancji, działając w trybie art. 70c o.p., pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r., poinformował spółę o zawieszeniu z dniem 25 lipca 2019 r. biegu terminu przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. na skutek przesłanki określonej w art. 70 § 6 pkt 1 o.p., tj.: wszczęcia w dniu 25 lipca 2019 r. dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na podaniu nieprawdy przez S. Sp. z o.o. w złożonym Naczelnikowi Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych [...] za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. oraz nierzetelnego prowadzenia księgi handlowej w krótkich odstępach czasu w okresie od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r., poprzez zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty [...]zł z tytułu posłużenia się nierzetelnymi fakturami VAT, w wyniku, czego narażano na uszczuplenie podatek dochodowy od osób prawnych w kwocie

[...] zł, tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 56 § 1 w zw. z art. 62 § 2 oraz w zw. z art. 61 § 1 w zw. z art. 6 § 2 kks.

Ze znajdującej się w aktach kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pismo z dnia 12 sierpnia 2019 r. doręczone zostało spółce w dniu 29 sierpnia 2019 r.,

a zatem zgodnie z dyspozycją art. 70c o.p. przed upływem terminu przedawnienia.

DIAS podkreślił, że w tym okresie S. Sp. z o.o. posiadała organ uprawniony do jej reprezentacji w osobie Prezesa Zarządu Spółki A. H..

W ocenie DIAS art. 70 § 6 pkt 1 o.p. nie został zastosowany instrumentalnie. O tym, bowiem, czy wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe miało charakter pozorowany i instrumentalny powinno się rozstrzygać, zdaniem organu odwoławczego, na tle okoliczności danej sprawy podatkowej. W niniejszej sprawie nastąpiło zatem zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania określonego decyzją NPWUS z 26 lutego 2021 r.,

z powodu zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 o.p., tj.: wszczęcia

w dniu 25 lipca 2019 r. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do zakwestionowanych faktur, uznając, że materiał dowodowy wskazuje, że transakcje wykazane na tych fakturach nie zostały zrealizowane.

S. Sp. z o.o. wykazała w 2014 roku przychody z tytułu wynajmu zestawu pompująco - filtrującego [...]. W dokumentacji znajduje się umowa najmu zestawu pompująco - filtrującego [...] z 02 lipca 2012 r. zawarta pomiędzy G. K., obywatelem [...], zamieszkałym: [...], [...], a S. Sp. z o.o. Z treści umowy wynika, że wynajmujący jest właścicielem ww. zestawu i oddaje najemcy rzecz wraz z dokumentacją techniczną. Czynsz najmu wynosi [...] zł za każdy miesiąc, płatny w formie gotówkowej do

15-ego dnia każdego miesiąca. Najemca w dniu zawarcia umowy wpłaci wynajmującemu kaucję w wysokości [...] zł. Kaucja podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia zwrotu rzeczy po wygaśnięciu najmu. Najemca może oddać rzecz do używania na podstawie odpłatnego bądź nieodpłatnego stosunku prawnego osobie trzeciej bez uprzedniej zgody wyrażonej na piśmie.

W aktach znajduje się umowa najmu tego zestawu pompująco – filtrującego zawarta między S. Sp. z o.o. a F. Sp. z o.o. z 1 sierpnia 2012 r. Z tytułu realizacji przedmiotowej umowy spółka S. wystawiła w 2014 roku na rzecz F. Sp. z o.o. 12 faktur VAT opiewających ogółem na kwotę netto [...] zł, VAT [...] zł. Zapłatę spółka S. ewidencjonowała za pomocą KP poprzez raporty kasowe, które jako tytuł wypłat wskazywały rachunki od [...] do [...]. Spółka nie posiadała wskazanych rachunków. S. nie wykazała również importu usług w żadnej deklaracji [...] za 2014 r.

Zdaniem DIAS organ I instancji słusznie uznał, że przedmiotowe transakcje najmu zestawu pompująco - filtrującego nie miały miejsca, brak jest bowiem dowodów potwierdzających rzeczywisty przebieg transakcji pomiędzy podmiotami.

Ustalenia w tym zakresie są opisane na stronach 51-55 decyzji DIAS. Zdaniem organu odwoławczego strona nie przedstawiła wiarygodnych dowodów potwierdzających rzeczywisty przebieg transakcji pomiędzy podmiotami. Podpis G. K. znajdujący się na dowodach wpłat różni się znacząco od wzoru podpisy potwierdzonego notarialnie i złożonego w Sądzie Rejonowym. Do 12 grudnia 2012 G. K. był prezesem R.-C. sp. z.o.o., której jedynym udziałowcem w tym czasie była F. sp. z. o.o. F. sp. z o.o. nie potrzebowała zdaniem organu pośrednictwa S. Sp. z o.o. w kontaktach handlowych z G. K.. Organ wskazał na niespójne wyjaśnienia strony i zeznania świadków dotyczące dostarczenia tego zestawu, dokumentów przewozowych, instrukcji obsługi, dokumentów dotyczących pochodzenia towaru, przeprowadzenia szkolenia. Nie przedstawiono żadnych dokumentów, z których wynikałoby, kiedy wskazany zestaw znalazł się na terytorium [...]. Współpraca między skarżącą a G. K. została przerwana w momencie rozpoczęcia czynności sprawdzających, w tym czasie rozwiązano umowę oraz wywieziono zestaw pompująco – filtrujący w nieznane miejsce, co uniemożliwiło przeprowadzenie dowodu z oględzin.

Tym samym S. Sp. z o.o. zawyżyła przychód podatkowy z działalności gospodarczej o kwotę [...]zł.

S. Sp. z o.o. wystawiła na rzecz [...] K.

Sp. z o.o. dwie faktury VAT: nr [...] z dnia 02.01.2014 r. o wartości netto

[...] zł i podatku VAT [...] zł oraz nr [...] z dnia 21.07.2014 r. o wartości netto [...] zł i podatku VAT [...] zł dotyczące wykonania usługi szkolenia

z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura.

DIAS stwierdził, że przedmiotowe szkolenia nie zostały zrealizowane, zaś faktury VAT dokumentujące zakup i sprzedaż tych usług są fikcyjne i nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organ wskazał, że wyjaśnienia złożone przez I. D. - prezesa zarządu S. Sp. z o.o. nie są spójne

z wyjaśnieniami [...] K. Sp. z o.o. I. D. stwierdził, że S. Sp. z o.o. nie świadczyła usług szkolenia, ani ich nie nabyła. Z kolei K. Sp. z o.o. potwierdziła zarówno fakt przeprowadzenia szkolenia jak i jego okoliczności faktyczne, jednak wskazała, że współpracę z nią nawiązał oraz szkolenie przeprowadził A. K. - prezes zarządu F. Sp. z o.o., przy czym ustalono, że spółka S. nie zatrudniała A. K..

W związku z powyższym, zdaniem organu II instancji, S. Sp. z o.o. zawyżyła:

- przychody z działalności gospodarczej 2014 roku o wartość netto [...] zł z tytułu usługi szkolenia z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura świadczonej rzekomo na rzecz [...] K. Sp. z o.o.,

- koszty uzyskania przychodów 2014 roku o łączną kwotę [...]zł z tytułu rzekomego zakupu usługi szkolenia z zakresu poligrafii: offset, fleksodruk, rotograwiura od F. Sp. z o.o.

S. Sp. z o. o. zawarła 01.01.2013 r. umowę najmu i transportu maszyny: (młyn poziomy [...], kadź [...] - [...] - 4 szt., mieszadło pneumatyczne szybkoobrotowe - 4 szt., spektrofotometr [...] oraz programów komputerowych (do zarządzania magazynami, analizy kolorów [...],

[...] - receptory kolorów [...] z R. S.. z o.o. Czynsz określono na kwotę [...]zł za 1 rok kalendarzowy począwszy od 1 stycznia 2013 r. Umowa została zawarta na rok. Najemca mógł oddać przedmiot najmu do używania odpłatnie lub nieodpłatnie osobie trzeciej.

31 października 2013 r. S. Sp. z o.o. zawarła umowę najmu i transportu tych urządzeń z F. sp. z o.o. na trzy miesiące, czynsz ustalono na [...] za cały okres.

24 stycznia 2014 r. S. wystawiła na rzecz F. fakturę o wartości [...] zł netto. Faktura została ujęta w przychodach.

J. R. wystawiła na rzecz S. faktury [...] z 3 lutego 2014 r. o wartości netto [...] zł na zakup spektrofotometru [...], programu analiz kolorów; [...] z 3 lutego 2014 r. o wartości [...] zł netto na zakup młyna poziomego, kadzi, mieszadeł pneumatycznych, programu do zarządzania magazynów.

10 lutego 2014 r. S. sp. z o.o. wystawiła fakturę na rzecz F. fakturę [...] o wartości [...] zł netto tytułem sprzedaży młyna poziomego, kadzi, mieszadła pneumatycznego oraz programu do zarządzania magazynów.

14 lutego 2014 r. S. Sp. z o.o. wystawiła na rzecz R.-C. sp. z p.p. fakturę [...] o wartości [...] zł netto tytułem sprzedaży spektrofotometru, programu analizy kolorów i receptury kolorów.

W ocenie organu II instancji wszystkie transakcje S. Sp. z o.o. dotyczące maszyn i urządzeń: młyna poziomego [...], kadzi [...] - [...] (4 szt.), mieszadeł pneumatycznych szybkoobrotowych (4 szt.), spektrofotometru [...] oraz programu komputerowego do analizy kolorów [...],

[...] Receptury kolorów [...] (zakup usług transportu tych urządzeń od R. S.. z o.o., ich wynajem na rzecz F. oraz dalsza odsprzedaż na rzecz F. Sp. z o.o. oraz R.-C. Sp. z o.o.) nie miały w rzeczywistości miejsca.

DIAS wskazał, że nie stwierdzono jakichkolwiek oznak prowadzonej działalności gospodarczej przez R. S.. z o.o., pod adresem wskazanym jako siedziba i adres prowadzenia działalności: nie podjęto żadnej z korespondencji kierowanej na adres siedziby oraz na adres prezesa zarządu spółki z o.o. R.. M. W. zeznał, że o siedzibie R. w [...], przy ul. [...] dowiedział się z dokumentów z urzędu skarbowego, wcześniej nie wiedział, że spółka ta posiada siedzibę w tym miejscu. W okresie od stycznia do września 2013 roku spółka F. mieściła się pod tym samym adresem co spółka R.. Z uwagi na brak kontaktu ze spółką R. nie przeprowadzono czynności sprawdzających wobec tego podmiotu. Spółka nie posiadała własnych środków transportu i nie zatrudniała pracowników oraz nie nabywała paliwa i innych usług, w tym transportowych od innych podmiotów. Przesłuchiwani świadkowie: prezesi F. oraz prezes R.-C. sp. z o.o. nie przedłożyli wiarygodnych dowodów, które potwierdzałyby wykonanie zakwestionowanych transakcji. Na fakturach wystawionych przez R. na rzecz S. formę płatności wskazano przelew na rachunek bankowy wskazany na fakturze. W toku postępowania ustalono, że R. nie posiadał rachunku bankowego, a ten wskazany należał do innego podmiotu, tj. R. L. S. Sp. z o.o. i został zlikwidowany 22 listopada 2012 r. Wszystkie rozliczenie dokonano gotówką lub w formie kompensat (żaden dokument nie został podpisany przez wystawcą, a ostatni został wystawiony, kiedy S. nie miała kontaktu z R.). Z wyjaśnień skarżącej spółki wynika, że R. jes firmą transportową, co także wynika z KRS, jednak z informacji uzyskanej z CEPiK R. nie była właścicielem żadnych środków transportu, a na fakturach dotyczących transportu nie wskazano środka transportu. Z deklaracji [...] R. sp. z o.o. za miesiąc styczeń 2014 r. wynika, że spółka nie wykazała nabycia towarów i usług pozostałych ani nabycia środków trwałych. Ostatnią deklarację złożyła za luty 2014 r., nie wykazała podatku należnego z tytułu sprzedaży maszyny S. Sp. z o.o. dokonanej w tym miesiącu. Spółka ta nie złożyła zeznania w zakresie podatku dochodowego za 2014 r. Organ odwoławczy stwierdził, że R. sp. z o.o nie mogła wykonywać w 2014 r. transportu oraz organizacji transportu, montażu czy instalacji maszyn i urządzeń na rzecz S., gdyż nie posiadała własnych środków transportu, nie zatrudniała pracowników, nie nabywała paliwa ani usług. Za niewiarygodne uznał organ, aby S. sp. z o.o. zapłaciła za najem maszyn i oprogramowania [...] zł, w sytuacji gdy stały one nierozpakowane w magazynie F. (co wynika z wyjaśnień spółki).

Skarżąca spółka również nie znała pochodzenia tych urządzeń, nie wskazała ich typu i modelu, jaki był ich rok produkcji, kto był producentem urządzeń, nie okazała dokumentów potwierdzających zapłatę.

Zdaniem DIAS, transakcje związane z maszynami i urządzeniami: młynem poziomym [...], kadziami [...] - [...] (4 szt.), mieszadłami pneumatycznymi szybkoobrotowymi (4 szt.), spektrofotometrem [...] oraz programami komputerowymi do analizy kolorów [...], [...] Receptury kolorów [...], zakup usług transportu i ww. urządzeń od spółki z o. o. R., ich wynajem na rzecz spółki z o. o. F. oraz i dalsza odsprzedaż na rzecz spółki F. oraz spółki z o. o. R.-C. nie miały miejsca.

Wobec powyższego, zdaniem DIAS, S. Sp. z o.o. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. [...] zawyżyła:

1) przychody podatkowe z działalności gospodarczej, z tytułu rzekomego świadczenia na rzecz F. Sp. z o.o. usługi najmu według umowy z 31.10.2013 (młyna poziomego [...], kadzi [...] - 4 szt., mieszadeł pneumatycznych szybkoobrotowych -4 szt. spektrofotometru [...]

w wysokości [...] zł netto.

2) przychody podatkowe z działalności gospodarczej z tytułu rzekomej transakcji sprzedaży na rzecz F. Sp. z o.o. młyna poziomego [...], kadzi [...] [...] - 4 szt., mieszadeł pneumatycznych szybkoobrotowych - 4 szt. oraz programu do zarządzania magazynów w wysokości [...] zł netto,

3) przychody podatkowe z działalności gospodarczej z tytułu rzekomej transakcji sprzedaży na rzecz R.-C. Sp. z o.o. maszyny i programów: spektrofotometr

[...], programu analizy kolorów [...] i programu [...] Receptury kolorów [...] w wysokości [...] zł netto,

4) koszty uzyskania przychodów z tytułu rzekomej transakcji zakupu od R.

Sp. z o.o. spektrofotometru [...], programów: analizy kolorów [...] i [...] Receptury kolorów [...] w kwocie [...]zł netto,

5) koszty uzyskania przychodów z tytułu rzekomej transakcji zakupu od R.

Sp. z o.o. młyna poziomego [...], kadzi [...] (4 szt.), mieszadeł pneumatycznych szybkoobrotowych (4 szt.) i programu do zarządzania magazynów w kwocie netto [...] zł.

W kwestii zakupu i dalszej sprzedaż technologii farb budowlanych oraz farb poligraficznych [...], młyna [...], paletopojemników [...] i głowicy [...]

z instalacją oraz najem powierzchni magazynowej, DIAS zauważa, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikają następujące okoliczności:

S. zawarła 2 czerwca 2014 r. z F. umowę sprzedaży technologii pod nazwą "produkcja farb budowlanych". Do umowy dołączono protokół odbioru technologii z 2 czerwca 2014 r. oraz zgodę F. na sprzedaż technologii wyłącznie R..

S. Sp. z o.o. w dokumentacji posiadała: fakturę wystawioną przez F. z 2 czerwca 2014 r. na kwotę netto [...] zł za receptury do produkcji farb oraz najem powierzchni magazynowej, fakturę z 11 czerwca 2014 r. wystawioną przez P. Sp. z o.o. o wartości [...] zł za młyn, fakturę z 29 sierpnia 2014 r. o wartości [...] zł netto, 5 września 2014 r. o wartości [...] zł netto wystawioną przez F. sp. z o.o. za najem powierzchni magazynowej , fakturę z 4 listopada 2014 r. wystawioną przez F. sp. z o.o. o łącznej wartości [...] zł netto za paletopojemniki, najem powierzchni magazynowej, receptury do produkcji farb poligraficznych oraz fakturę z 4 listopada 2014 r. wystawioną przez P. Sp. z o.o. o wartości [...] zł za głowicę.

Jednocześnie S. Sp. z o.o. wystawiła na rzecz R. faktury: z 2 czerwca 2014 r. o wartości [...] zł netto za receptury do produkcji farb, młyn, wynagrodzenie za pośrednictwo uzyskaniu receptur na farby budowlane, fakturę z 4 listopada 2014 r. na kwotę [...]netto za receptury do produkcji farb poligraficznych, głowicy [...], wynagrodzenie za pośrednictwo w uzyskaniu receptur na farby poligraficzne, paletopojemniki [...].

Jednocześnie S. sp. z o.o. wystawiła na F. sp. z o.o. faktury dotyczące prowizji za sprzedaż powyższych technologii.

W zakresie wymienionych transakcji wyjaśnienia złożył I. D., zeznał, że nie było żadnych umów pisemnych na zakup i sprzedaż ww. urządzeń ani za najem, dokumentowano transakcje wyłącznie fakturą. Rozrachunki z R. za sprzedaż technologii były w formie kompensaty wzajemnych należności. Z dokumentów wynika, że zapłata na rzecz P. nastąpiła na rachunek bankowy, ale środki pochodziły od F. sp. z o.o.

Z ww. dokumentów wynika, że dostawa przedmiotowych urządzeń na rzecz R. S.. z o.o. nastąpiła w tym samym dniu, a nawet wcześniej niż ich zakup przez S. Sp. z o.o. Ponadto, zgodnie z wyjaśnieniami S. Sp. z o.o. cyt: "spółka z o. o. R. urządzenia odebrała własnym transportem".

Dokonując oceny dokumentów i wyjaśnień uzyskanych w toku kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego, DIAS podniósł, że transakcje zakupu udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz S. Sp. z o.o. przez F. Sp. z o.o. oraz przez P. Sp. z o.o., a także transakcje dalszej sprzedaży przez S. Sp. z o.o. na rzecz R. S.. z o.o. są transakcjami fikcyjnymi, udokumentowanymi fakturami nieodzwierciedlającymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy wskazanymi na nich podmiotami. Wnioski te wypływają z następujących ustaleń faktycznych:

- środki pieniężne, którymi uregulowano należności na zakup towaru wynikającego z wcześniej wymienionych faktur od P. i od F. pochodziły z rachunku bankowego F. sp. z o.o. i zostały wcześniej przelane na konto S.,

- maszyny i urządzenia zakupione od P. zostały bezpośrednio przetransportowane do F.,

- urządzenia nie posiadają oznaczeń umożliwiających ich identyfikacje,

- podpisy na fakturach wystawionych przez R. oraz F. wskazują, że wszystkie zostały wystawione przez tą samą osobę (te same podpisy),

- R. S.. z o.o. w 2014 r. nie prowadziła działalności gospodarczej,

W związku z powyższym DIAS stwierdził w zaskarżonej decyzji, że S. sp. z o.o. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych [...] za rok podatkowy obejmujący okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r.:

1) zawyżyła przychody podatkowe z działalności gospodarczej z tytułu:

- transakcji sprzedaży receptur dla produkcji farb budowlanych, młyna [...] oraz wynagrodzenia za pośrednictwo w uzyskaniu receptur na farby budowlane na rzecz R. S.. z o.o. o kwotę netto [...] zł, wynikającą

z faktury VAT nr [...] z dnia 02.06.2014 r.,

- transakcji sprzedaży receptur dla produkcji farb poligraficznych na bazie [...], głowicy [...] oraz wynagrodzenie za pośrednictwo w uzyskaniu receptur na farby poligraficzne i paletopojemniki [...] gotowe do połączenia z głowicą na rzecz R. S.. z o.o. o kwotę netto [...] zł, wynikającą z faktury

nr [...] z dnia 04.11.2014 r.,

-prowizji za sprzedaż ww. technologii na rzecz spółki F.

w łącznej kwocie netto [...] zł (na podstawie faktur nr [...] z 14.07.2014 r. wartość netto [...] zł

- rata I, nr [...] z 14.08.2014 r. wartość netto [...] zł - rata II, nr [...]

z 15.09.2014 r. wartość netto [...] zł - rata III, nr [...] z 13.10.2014 r. wartość netto [...] zł - rata IV i nr [...] z 12.12.2014 r. wartość netto [...] zł - rata I.

2) zawyżyła podatkowe koszty uzyskania przychodów z tytułu:

- z tytułu zakupu od spółki F. receptury dla produkcji farb budowlanych według umowy z dnia 02.06.2014r. i najmu powierzchni magazynowej 100m2 na czas określony od 01.06.2014r. do 31.07.2014r.o kwotę netto [...] zł,

- zakupu od spółki F. usługi najmu powierzchni magazynowej l00 m2 na czas określony odpowiednio od 01.08.2014r. do 15.09.2014r. oraz od 16.09.2014r. do 30.09.2014r. o łączną kwotę netto [...] zł ([...] zł i [...] zł),

- zakupu od P. Sp. z o.o. młyna [...] (prosty pulpit)/ 29.56.25-65.00 o kwotę netto [...] zł,

- zakupu od spółki F. paletopojemników [...] gotowych do połączenia z głowicą (50 szt.), najmu powierzchni magazynowej lOOm2 na czas określony od 01.12.2014r. do 31.05.2015r. i receptury dla produkcji farb poligraficznych [...] o kwotę netto [...] zł,

- zakupu od P. Sp. z o.o. głowicy [...] z instalacją, nr fabryczny [...] o kwotę netto [...] zł,

-zakupu usługi najmu samochodu ciężarowego [...] i naczepy [...] od R. sp. z o.o.

Zdaniem DIAS otrzymane pieniądze w łącznej kwocie netto [...] zł (wg wyliczenia [...] zł + [...] zł + [...] zł + [...] zł + [...] zł + [...] zł), zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. stanowią przychód spółki podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem DIAS, organ I instancji zasadnie uznał, że S. Sp. z o.o. była prawidłowo reprezentowana przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego

(w okresie od dnia jego wyznaczenia do dnia pozyskania informacji o powołaniu nowego prezesa), zatem skuteczne było doręczenie wyznaczonemu pełnomocnikowi tymczasowemu wskazanego wyżej postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r.

W ocenie DIAS, postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone z poszanowaniem obowiązujących w tym zakresie zasad wynikających z przepisów prawa. Materiał dowodowy został zgromadzony, a następnie oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wyrażoną w art. 191 o.p. Zdaniem organu II instancji, NPWUS zebrał w sposób wyczerpujący materiał dowodowy i dokonał jego wszechstronnej i wnikliwej oceny, która znalazła odzwierciedlenie

w uzasadnieniu decyzji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję DIAS wniosła spółka, która zarzuciłą naruszenie:

a) art. 200 § 1 O.p. poprzez uznanie, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa, mimo że organ I instancji uniemożliwił stronie zapoznanie się z aktami sprawy

i złożenia wniosków dowodowych mających istotny wpływ na wynik sprawy. Organ podatkowy ustalił ze stroną termin wizyty osoby umocowanej do reprezentowania spółki celem zapoznania się z aktami sprawy oraz wniesienia uwag i wniosków dowodowych. Organ podatkowy przed dniem wyznaczonej daty wizyty strony wydał decyzję naruszając prawo strony do wypowiedzenia się

w sprawie zebranego materiału dowodowego,

b) art. 165b § 1 i § 3 O.p. poprzez wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej kontrolą po upływie terminu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej pomimo tego, że nie doszło do żadnej przesłanki przewidzianej

w art. 165b § 3 O.p. Spółka nie dokonała ponownej korekty deklaracji podatkowej, ani organ podatkowy nie otrzymał informacji od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniających wszczęcie postępowania podatkowego,

c) art. 70 § 6 i § 7 O.p. oraz art. 70 O.p. poprzez ich błędną wykładnię, prowadzenie postępowania podatkowego pomimo wygaśnięcia zobowiązania na skutek upływu terminu przedawnienia; wszczęcie fikcyjnego postępowania karnoskarbowego,

d) art. 121, 122, 180 § 1 O.p. w zw. z art. 77 ust. 6 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,

e) art. 138m § 1 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że zachodziły przesłanki do ustanowienia tymczasowego pełnomocnika szczególnego dla spółki, powołanie tymczasowego pełnomocnika, gdy spółka miała zarząd,

f) art. 154 § 1 O.p. w wyniku błędnego przyjęcia, iż pisma niedoręczone stronie funkcjonują w obrocie prawnym i wiążą organy podatkowe,

g) art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania przez organ w sposób naruszający zasadę zaufania do organów, gdyż wszelkie wątpliwości nie są wyjaśniane, a tylko interpretowane w niekorzystny dla strony sposób,

h) art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wreszcie, że działanie organu

w sprawie nie było wnikliwe,

i) art. 123 O.p. poprzez długotrwałe odmawianie spółce dostępu do akt sprawy,

j) art. 123 O.p.:

- poprzez włączenie do akt sprawy zanonimizowanych akt z innych postępowań. Organ zanonimizował istotne części tych akt, co uniemożliwiło Spółce odniesienie się do zebranego materiału,

- poprzez włączenie do akt sprawy fragmentów zeznań M. W. (dot. str. 6-9 decyzji Organu I Instancji) zebranych w trakcie innej kontroli podatkowej niż stanowiąca podstawę do wszczęcia niniejszego postępowania podatkowego. Niedopuszczalne jest powoływanie się na materiał dowodowy zebrany w innym postępowaniu podatkowym,

k) art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez:

- nieprawidłowe zebranie materiału dowodowego, odmówienie przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów, bezpodstawne uznanie, że wyjaśnienia Spółki nie są merytoryczne, błędne rozpatrzenie materiału dowodowego oraz przekroczenie swobodnej oceny dowodów i niewłaściwe uznanie, że dana czynność została udowodniona;

- poprzez odmienną kwalifikację transakcji przez tutejszy organ podatkowy

i Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (Naczelnik Urzędu Skarbowego

w [...] zakwalifikował transakcję, jako pożyczkę opodatkowaną podatek od czynności cywilnoprawnych,

l) art. 180 § 1 w zw. z art. [...] poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków, w sytuacji, gdy okoliczności, na które dowody te miały zostać przeprowadzone miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a ponadto nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem,

m) art. 2a O.p. poprzez nie rozstrzyganie wątpliwości, co do stanu faktycznego

i prawnego na korzyść Spółki, sprzeczne uznanie, że spółka składała obszerne wyjaśnienia i zarazem lakoniczne,

n) art. 199a O.p., poprzez jego niezastosowanie pomimo kwestionowania faktycznego wykonania usług i dostaw towarów oraz odmowę wystąpienia do sądu powszechnego o ustalenie istnienia albo nieistnienia tegoż stosunku prawnego w związku z wnioskiem złożonym przez stronę. Organ podatkowy nie wydał postanowienia o odmowie przeprowadzenia tego dowodu.

o) art. 10 ust. 1 i 2, art. 11 oraz art. 14 u.p.p. poprzez prowadzenie postępowania

w sposób naruszający zasadę zaufania do przedsiębiorców, poprzez rozstrzyganie wątpliwości, co do stanu faktycznego i prawnego na niekorzyść podatnika oraz odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym

p) art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 2, art. 7 ust. 5, art. 9 ust. 1, art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 12

ust. 3, art. 12 ust. 3a oraz art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

- poprzez błędne uznanie, że koszty poniesione w 2014 r. w wysokości

[...] zł (organ uznał jedynie koszty w wysokości [...] zł

z [...] zł) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów roku 2014, co stanowi o rażącym naruszeniu ww. przepisów dotyczących rozpoznania kosztów w czasie dla celów podatkowych;

- poprzez nieodliczenie straty z 2013 r. (spółka wskazała kwotę [...]zł do odliczenia w 2014 r.), mimo że decyzja w zakresie 2013 r., na którą powołuje się organ podatkowy nie jest ostateczna ani prawomocna

Skarżąca spółka wniosła o:

i) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,

ii) zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła i umotywowała podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należało rozpoznać zarzuty, które gdyby okazały się zasadne, spowodowałyby konieczność uchylenia decyzji obu instancji i umorzenia postępowania w sprawie.

Strona zarzuca organowi naruszenie art. 165b § 1 i 3 O.p. poprzez wszczęcie postępowania po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

W ocenie Sądu powyższy zarzut nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 165b § 1 O.p. w przypadku ujawnienia przez kontrolę podatkową nieprawidłowości co do wywiązywania się przez kontrolowanego z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz niezłożenia przez podatnika deklaracji lub niedokonania przez niego korekty deklaracji w całości uwzględniającej ujawnione nieprawidłowości, organ podatkowy wszczyna postępowanie podatkowe w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej, nie później niż w terminie 6 miesięcy od zakończenia kontroli. W przypadku, o którym mowa w § 1, postępowanie podatkowe może być wszczęte także po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli 1. podatnik dokona ponownej korekty deklaracji, w której nie zostaną uwzględnione nieprawidłowości ujawnione w kontroli podatkowej, 2. organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub innych organów, uzasadniające wszczęcie postępowania podatkowego.

Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 22 września 2017 r. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego wyznaczył R. M. do reprezentacji S. sp. z o.o. w związku z koniecznością doręczenia protokołów kontroli. Protokół kontroli z 10 października 2016 r. został doręczony tymczasowemu pełnomocnikowi szczególnemu R. M. 3 października 2017 r. Dopiero wówczas zakończono kontrolę podatkową, zgodnie bowiem z art. 291 § 4 O.p. kontrola zostaje zakończona w dniu doręczenia protokołu kontroli. Wszczęcie postępowania podatkowego nastąpiło postanowieniem z 31 października 2017 r., które zostało również doręczone wyznaczonemu tymczasowemu pełnomocnikowi R. M. 2 listopada 2017 r. W związku z powyższym wszczęcie postępowania podatkowego nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 165 b § 1 O.p.

Organ wyznaczył tymczasowego pełnomocnika szczególnego, z uwagi na brak organu do reprezentacji spółki. Pismem z 2 stycznia 2017 r. I. D. – prezes zarządu poinformował organ, że 26 kwietnia 2016 r. zrezygnował z pełnienia funkcji prezesa zarządu S. Sp. z o.o. oraz że zmiana ta nie została ujawniona w KRS. Tę okoliczność potwierdzono w piśmie udziałowców spółki z 20 stycznia 2017 r. I. D. oraz T. M. M., wskazując, że spółka nie ma organu do reprezentowania spółki oraz że w połowie marca 2017 r. odbędzie się Zgromadzenie Wspólników w celu wyboru nowego prezesa.

Organ zwrócił się do Sądu Rejonowego [...] o informację w tym zakresie. Sąd potwierdził, że od 26 kwietnia 2016 r. I. D. przestał pełnić funkcję prezesa zarządu S. Sp. z o.o., Sąd wskazał również, że brak jest dokumentów potwierdzających powołanie nowego zarządu, zatem brak jest organu reprezentującego spółkę.

Organ podatkowy, mając na uwadze konieczność wszczęcia postępowania podatkowego wobec spółki, ustanowił zgodnie z przepisami pełnomocnika tymczasowego szczególnego upoważnionego do działania do czasu wyznaczenia kuratora przez sąd. Tymczasowy pełnomocnik działał do czasu, kiedy organ dowiedział się o powołaniu prezesa zarządu A. H.. Z akt sprawy wynika, że do Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego informacja wpłynęła 15 listopada 2017 r., natomiast wpis do KRS nowego zarządu został dokonany 10 stycznia 2018 r.

Należy zauważyć, że spółka nie poinformowała organu prowadzącego kontrolę podatkową o rezygnacji z pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki ani nie ujawniła w terminie zmian w KRS. Co istotne strona skarżąca składała wyjaśnienia pisemne do organu podatkowego po rzekomej rezygnacji prezesa z tej funkcji: pismo z 5 lipca 2016 r., 11 października 2016 r. i w żadnym z tych pism nie poinformowała o tym fakcie. Oba pisma są opatrzone pieczątką spółki i podpisem. W nadesłanych przez organ dokumentach znajduje się również udzielone pełnomocnictwo szczególne z 1 czerwca 2016 r., w którym I. D. oświadcza, że reprezentuje spółkę S. i udziela pełnomocnictwa V. D. do reprezentowania spółki z o.o. S. przed organami podatkowymi. Zatem po 26 kwietnia 2016 r. I. D. działał w imieniu spółki. Należy również wskazać, że o powołaniu nowego prezesa spółka również poinformowała organ dopiero 15 listopada 2017 r., po dwóch miesiącach od jego powołania. Zatem strona nie może czynić zarzutu organowi, że w czasie, kiedy działał tymczasowy pełnomocnik szczególny, spółka posiadała już organy powołane do jej reprezentacji.

Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie, że regulacje procesowe zawarte w O.p. mają zagwarantować określone prawa stronie. Niedopuszczalne jest nadużywanie uprawnień procesowych nie tylko przez organ, ale również przez stronę, które ma spowodować uniemożliwienie organom sprawnego prowadzenia postępowania. Prawo powinno być wykonywane zgodnie z celem społecznym, w jakim został uchwalony (wyrok NSA z 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt II FSK 118/11, wyrok NSA z 18 grudnia 2019, sygn. akt I FSK 1268/17).

Drugim najistotniejszym zarzutem jest zarzut przedawnienia. W ocenie Sądu ten zarzut również jest niezasadny.

W zaskarżonej decyzji organ odniósł się do kwestii przedawnienia. Wskazał, że zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie w podatku dochodowym za 2014 r. przedawnia się z końcem 2020 r., chyba że nastąpi zawieszenie biegu terminu przedawnienia lub jego przerwanie. Organ powołał się na przesłankę z art. 70 § 1 pkt 6 O.p. powodującą zawieszenie biegu terminu przedawnienia, z uwagi na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, które wiązało się z niewykonaniem tego zobowiązania.

W ocenie Sądu doszło do skutecznego zawieszenia przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. O fakcie zawieszenie biegu terminu przedawnienia poprzez wszczęcia postępowania karno - skarbowego w 25 lipca 2019 r. podatnik został zawiadomiony zgodnie z art. 70c O.p. pismem z 12 sierpnia 2019 r., które zostało doręczone spółce 29 sierpnia 2019 r.

Organ odwoławczy w ocenie Sądu wykazał, że wszczęcie tego postępowania nie miało charakteru instrumentalnego, albowiem było w pełni uzasadnione. Organ w decyzji ostatecznej wskazał na liczne czynności wykonane w toku tego postępowania wymienione na stronie 43-45 decyzji.

W ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w sprawie pozwalał na zakończenie postępowania poprzez wydanie decyzji. Organ miał podstawy do odmowy przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, co zostało uzasadnione zarówno w postanowieniach jak i w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania przeprowadzono liczne dowody, które zostały przez organ prawidłowo ocenione. Ocena dowodów odpowiada regułom wiedzy, logiki, doświadczenia życiowego. Wykorzystanie dowodów przeprowadzonych w innych postępowaniach podatkowych i nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony nie stanowiło naruszenia art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Organy podatkowe są uprawione w świetle procedury podatkowej do przeniesienia na grunt postępowania podatkowego dowodów pochodzących z innych postępowań prowadzonych przez organy ścigania, inne organy podatkowe jak i organy kontroli skarbowej, na co wskazuje wprost unormowanie wynikające z art. 180 § 1 i art. 181 O.p. W orzecznictwie wielokrotnie już wskazywano, że Ordynacja podatkowa przyjmuje zasadę pośredniości w postępowaniu dowodowym, polegającą na tym, że ustalenie stanu faktycznego jest możliwe na podstawie dowodów przeprowadzonych przez inny organ w innym postępowaniu (por. np. wyroki N. S. A.: z dnia 1 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1387/15 oraz z dnia 3 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 2699/19, publ. CBOSA). Organ podatkowy zatem nie tylko był uprawniony do włączenia do materiału dowodowego rozpoznawanej sprawy dowodów zebranych w innych postępowaniach, lecz wręcz był do tego zobowiązany w celu realizacji zasad prawdy materialnej oraz zupełności materiału dowodowego wynikających z art. 122 i art. 187 § 1 O.p., jak również zgodnie z zasadą szybkości postępowania.

Pozostałe zarzuty procesowe wymienione w skardze również nie zasługują na uwzględnienie. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi są takie wady procesowe decyzji, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu organy w takim zakresie nie naruszyły żadnych przepisów postępowania.

Zatem opisany stan faktyczny był podstawą oceny przez Sąd zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem.

Przechodząc do meritum sprawy, Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy prawa materialnego. Organy prawidłowo zakwestionowały wymienione w decyzjach obu instancji transakcje.

Nie potrzeba zaznaczać, że dokumentacja podatkowa winna uwzględniać wyłącznie faktury, które dokumentują rzeczywiste transakcje, zarówno po stronie przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów.

Ustalenia organów wskazują, że skarżąca uwzględniła w dokumentacji podatkowej oraz w zeznaniu za 2014 r. faktury nierzetelne. Prawidłowo organy umniejszył zarówno przychód jak i koszty uzyskania przychodu o wartości netto wynikające z nierzetelnych faktur.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej powoływanej jako u.p.d.o.p.) wynika, że kosztem uzyskania przychodów są wyłącznie wydatki poniesione w rzeczywistości. Z treści powołanego przepisu wynika też, że podatnik powinien udowodnić poniesienie kosztów objętych zakresem normy zawartej w tym przepisie, gdyż brak udowodnienia przez podatnika poniesienia kosztu powoduje, że nie można stwierdzić, że podatnik koszt ten poniósł w rzeczywistości oraz nie można stwierdzić, że jeżeli nawet poniósł koszt, to w wysokości wskazanej w rozliczeniu podatkowym. W takiej sytuacji brak jest podstaw faktycznych do uznania, że pomiędzy wydatkami i przychodami wykazanymi przez podatnika w rozliczeniu podatkowym zachodzi relacja, w której wydatki te przyczyniają się do uzyskiwania przez podatnika przychodów, utrzymania lub zabezpieczenia tego źródła. Dlatego brak udowodnienia poniesienia wydatku w ramach prowadzonej działalności przez podatnika w kwocie wykazanej w rozliczeniu podatkowym skutkuje tym, że w świetle treści art. 15 ust. 1 u.p.d.o.f. podatnik nie spełnia wskazanych w tym przepisie przesłanek uwzględnienia wydatku w rozliczeniu podatku po stronie kosztów.

W ocenie Sądu organ wykazał, że faktury dokumentujące sprzedaż usług wynajmu zestawu pompująco-filtrujacego na rzecz F. sp. z o.o. nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji. Ustalono, że spółka S. jako najemca zawarła 2 lipca 2012 r. umowę najmu wskazanego zestawu z G. K. – wynajmującym. W umowie wskazano, że wynajmujący jest właścicielem zestawu i oddaje najemcy rzecz wraz z dokumentacją techniczną. Określono czynsz na kwotę [...]zł płatny w gotówce. Wypłaty dokonywano na podstawie KP, w których wskazano, że tytułem wypłat są rachunki od nr [...] do [...]. Stwierdzono jednak, że w dokumentacji nie ma żadnego rachunku wystawionego przez G. K., brak też wykazania importu usług w dokumentacji podatkowej S. za badany okres. W toku postępowania nie przedstawiono żadnych dokumentów, z których wynikałoby, kiedy i w jaki sposób opisany zestaw znalazł się na terytorium [...].

Zgodnie z treścią umowy najemca może oddać rzecz do używania na podstawie odpłatnego bądź nieodpłatnego stosunku prawnego osobie trzeciej. Spółka S. zawarła 1 sierpnia 2012 r. umowę najmu zestawu pompująco-filtrującego z F. na trzy lata, z tego tytułu wystawiła w 2014 r. 12 faktur, łącznie o wartości netto [...] zł. Zapłata nastąpiła w gotówce do kasy spółki.

W zakresie zawartych umów najmu wyjaśnienia złożył prezes spółki S., przesłuchano świadków: A. K. (prezesa zarządu F., M. W. (wiceprezesa zarządu F.. Dowody powyższe omówiono na stronach 52-55 zaskarżonej decyzji. Ocena tych dowodów nie budzi zastrzeżeń. Organ prawidłowo uznał, że opisane transakcje nie miały miejsca. Jak wynika bowiem z materiału dowodowego niespójne są zeznania świadków i wyjaśnienia strony w zakresie dostawy zestawu, dokumentów przewozowych, serwisowych, technicznych, szkolenia pracowników. Podpisy na dowodach wypłat G. K. różnią się zasadniczo od złożonego na wzorze podpisu potwierdzonego notarialnie. Organ zwrócił uwagę, że do 12 grudnia 2012 r. G. K. był prezesem R.-C. sp. z o.o., w której jedynym udziałowcem w tym czasie była F. sp. z o.o., zatem F. nie potrzebowała pośrednictwa S. sp. z o.o. w kontaktach z G. K.. Współpraca między tymi podmiotami zakończyła się w momencie rozpoczęcia czynności sprawdzających, w tym czasie rozwiązano umowy najmu, zestaw został rzekomo zwrócony właścicielowi i wywieziony w nieznane miejsce, co uniemożliwiła organowi przeprowadzenie oględzin zestawu.

Prawidłowe są ustalenia w zakresie wykonania usługi szkolenia w [...] K. sp. z o.o. I. D. zaprzeczył jakoby skarżąca spółka świadczyła usługi szkolenia. Stwierdził również, że ich nie nabyła. K. Sp. z o.o. natomiast potwierdziła przeprowadzenie szkolenia przez A. K. - prezesa zarządu F. Sp. z o.o. Organ ustalił, że spółka S. nie zatrudniała A. K.. Tym samym faktura za szkolenie wystawiona przez skarżącą spółkę nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji, ponieważ spółka ta nie przeprowadziła szkolenia w zakresie opisanym na fakturze. Jednocześnie prawidłowo z kosztów uzyskania przychodów wyłączono fakturę F. sp. z o.o. za zakup usług szkolenia.

Prawidłowo zakwestionowano wszystkie transakcje przeprowadzone ze spółką R.. Jak wynika z materiału dowodowego spółka R. nie działała pod adresem wskazanym jako siedziba spółki. Brak kontaktu ze spółką spowodował, że 26 września 2012 r. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] wykreślił spółkę R. z rejestru podatników VAT, przy czym wskazany w KRS adres był tożsamy z adresem F. sp. z o.o. i R. sp. z o.o., z którymi skarżąca współpracowała i była powiązana osobowo. Na fakturach wskazano nr rachunku bankowego, który należał do innego podmiotu - R. sp. z o.o. Ustalono, że rachunek ten został zlikwidowany 22 listopada 2012 r. Skarżąca wyjaśniła, że płatności dokonała gotówką lub w formie kompensat. Okazane dokumenty określone jako "kompensata" nie zostały podpisane przez upoważnioną osobę. S. R. zgłosiła jako przedmiot działalności transport lądowy, jednak nie była właścicielem żadnych środków transportu. Spółka w badanym roku nie zatrudniała pracowników. Z dokumentacji podatkowej spółki R. wynika, że nie ponosiła ona w 2014 r. żadnych kosztów działalności gospodarczej, co świadczy, że nie mogła prowadzić działalności gospodarczej w zakresie transportu lądowego ani w żadnym innym zakresie

Organ wzywał skarżącą spółkę o udzielenie informacji dotyczących maszyn i urządzeń, których dotyczą zakwestionowane faktury: młyna [...], głowicy [...], paletopojemników [...]: kto był producentem, jakie były oznaczenia urządzenia (model, typ, nr seryjny, data produkcji), w jaki sposób nawiązano kontakt z R., kiedy urządzenia znalazły się na terytorium RP, jakim środkiem transportu zostały dostarczone, do przedłożenia wyciągów bankowych, dowodó KW, KP, kompensat, raportów kasowych, rozliczeń za styczeń, czerwiec i listopad 2014 r. Analizując wyjaśnienia prezesa I. D. złożone w toku całego postępowania skarżąca nie posiadała żadnych informacji dotyczących pochodzenia maszyn, kto był ich właścicielem, nie posiadała ich wyceny.

Z zeznań świadków i wyjaśnień spółki wynika, że maszyny, urządzenia i programy komputerowe były przewożone z [...] bezpośrednio do F.. Skarżąca nie okazała organom żadnych dokumentów przewozowych, dokumentów odbioru towarów, a zeznania świadków dotyczące montażu, uruchomienia maszyn są niespójne.

Zakup usług najmu samochodu ciężarowego i naczepy [...] od spółki R. również nie mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, ponieważ jak ustalono spółka ta nie prowadziła działalności gospodarczej w badanym roku.

Podsumowując, ocena materiału dowodnego przez organ jest prawidłowa, dowody wskazują, że ww. faktury nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Organ prawidłowo zwrócił uwagę na powiązania między podmiotami przeprowadzającymi transakcje.

Niezasadny jest zarzut nieuwzględnienie w decyzji za 2014 r. straty wykazanej w zeznaniu za 2013 r. Decyzją Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] z 27 stycznia 2021 r. określono skarżącej spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. w wysokości [...] zł. Decyzja weszła do obrotu prawnego po jej doręczeniu stronie; pomimo że nie była ostateczna, wiązała stronę oraz organ.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.