Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 386/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...], II. z a s ą d z a od Wojewody na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z [...], na postawie art. 35 ust. 3, art. 82 ust.1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), art. 92 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 104 Kpa, odmówił Spółce A. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] przy ul. [...] w [...].

Jako podstawę wydania decyzji odmownej organ wskazał fakt nie wykonania przez inwestora nałożonego postanowieniem z dnia [...] obowiązku usunięcia do [...] stwierdzonych nieprawidłowości projektu budowlanego budynku w odniesieniu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezgodność dotyczyła usytuowania budynku z przekroczeniem projektowanej linii regulacyjnej przy ul. [...] określonej w załączniku graficznym do decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...]. Linie regulacyjne przy tej ulicy zostały, zdaniem organu I instancji, wyznaczone zgodnie z rysunkiem planu miejscowego do uchwały [...] Rady Miejskiej z [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i do dnia wydania decyzji nie uległy zmianie.

W odwołaniu od tej decyzji Spółka A. wniosła o jej uchylenie podnosząc, iż projektowana linia regulacyjna nie ma mocy obowiązującej, bowiem ostatnią uchwałą Rady Miejskiej uchylono plan zagospodarowania przestrzennego z [...] r.

Decyzją z [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 35 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, iż przebieg projektowanej linii regulacyjnej ulicy [...] wynikał z załącznika graficznego do decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...], która zgodnie z art. 47 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. Zatwierdzony decyzją Nr [...] z dnia [...] projekt zagospodarowania terenu dla zespołu budynków (nr od [...]) w zabudowie wielorodzinnej przy ul. [...] Nr [...] w [...] zakładał budowę budynków Nr [...] z przekroczeniem linii regulacyjnej tejże ulicy. Przedmiotowe rozwiązane projektowe zostało przyjęte pod warunkiem, że do czasu wystąpienia o pozwolenie na budowę budynków nr [...] nastąpi zmiana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego odnośnie projektowanej linii regulacyjnej ulicy.

Z ustaleń dokonanych przez organ odwoławczy wynika, iż w dacie wydania decyzji nadal obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta uchwalony uchwałą Nr [...] przez Radę Miejską z dnia [...] i w oparciu o ten plan miejscowy zostały ustalone linie regulacyjne ulicy [...]. Uchwała Rady Miasta z [...] Nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie rozstrzygnęła do chwili wydania decyzji przez organ II instancji

o ewentualnych zmianach w tym zakresie, w związku z tym projektowana linia regulacyjna ulicy [...] nadal obowiązuje.

Spółka A. wniosła skargę na decyzję Wojewody zarzucając jej naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 35 ust.1 pkt 1a, 3 i 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 47 i art. 6 ust.7 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 9 i art. 65 § 2 kpa w związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie decyzji oraz uchylenie postanowienia z [...] nakładającego na skarżącą obowiązek doprowadzenia projektu do zgodności

z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia

[...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2004 r. oddalił skargę uznając, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż z ustaleń postępowania administracyjnego wynika, że w dacie wydania decyzji zarówno przez organ I jak i II instancji obowiązywał plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta uchwalony Uchwałą nr [...] z dnia [...] przez Radę Miejską (Dz. Urz. Woj. Szcz. Nr 9, poz. 72 ze zm.). Samo podjęcie uchwały przez Radę Miejską w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany planu miejscowego nie powoduje, że plan ten przestaje obowiązywać.

Powoływana przez skarżącą decyzja z dnia [...] dotyczyła pozwolenia na budowę budynku nr [...], natomiast zatwierdzenie dotyczyło tylko projektu zagospodarowania terenu dla budynków od [...], nie zaś warunków zabudowy, które muszą być zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - art. 46a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).

We wcześniejszej decyzji nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej na wniosek A. C. organ administracyjny ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości przy ul. [...] w [...] - gdzie m.in. w punkcie IV zawarty został nakaz by w projekcie zagospodarowania działki uwzględnić przebieg linii regulacyjnych ulicy.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 dla całego zamierzenia budowlanego. Przedstawiony przez skarżącą projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony decyzją z [...] dotyczył całej inwestycji, nie oznacza to jednak, iż dla poszczególnych budynków skarżąca jest zwolniona od spełnienia wymogów przewidzianych do uzyskania pozwolenia na budowę. Fakt zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu dla zespołu budynków w zabudowie wielorodzinnej w decyzji z [...] nie przesądza o tym, że decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i o pozwoleniu na budowę będzie pozytywna. Obowiązywanie planu zagospodarowania przestrzennego w chwili wydawania decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu i pozwolenia na budowę nakłada na organ obowiązek ustalenia czy przedstawiony projekt budowlany jest z nim zgodny.

Reasumując Sąd uznał, że prawidłowe jest stanowisko organu, iż

w obowiązującym planie miejscowym przewidziane projektowane linie regulacyjne przy ul. [...] nie zostały zmienione, co determinuje obowiązek uwzględnienia tego faktu w projekcie budowlanym zgodnie z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. Brak takiej zgodności obligował organ do wydania decyzji odmownej.

Spółka A., reprezentowana przez radcę prawnego S. S.-I., wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2004 r., zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 33 ust. 1, art. 34, 35 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4 Prawa budowlanego,

- art. 110 Kpa,

- art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.

Wskazując na powyższe, pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżanego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie,

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniesioną skargę kasacyjną i wyrokiem z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 520/05, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaskarżony wyrok wydany został bez wyjaśnienia szeregu okoliczności sprawy, co czyni go przedwczesnym.

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w obrocie prawnym znajdują się decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] i z dnia [...], którymi zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu dla zespołu budynków w zabudowie wielorodzinnej nr [...] przy ulicy [...]. Tymczasem stosownie do art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę powinno dotyczyć całego zamierzenia budowlanego, jednak na wniosek inwestora, może dotyczyć wybranych obiektów (etapowanie inwestycji), ale w takiej sytuacji inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 i 2 projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu i projekt architektoniczno-budowlany z czego wynika, że te dwa projektu wymienione w pkt 1 i 2 powyższego przepisu, stanowią części składowe projektu budowlanego, potwierdzają to postanowienia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz. 906).

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji

o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

- miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony

środowiska,

- wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

- przepisami w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a, b, c Prawa

budowlanego).

Z powyżej przedstawionej analizy przepisów wynika, że w sytuacji określonej wart. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego, nie wynika jednak z żadnego przepisu, że tak przedstawiany projekt zagospodarowania działki lub terenu wymaga zatwierdzenia organu tak, jak to uczyniono w decyzji Prezydenta Miasta Szczecina nr [...] z dnia [...], wręcz jest to sprzeczne z innymi przeanalizowanymi powyżej przepisami Prawa budowlanego. Ustawodawca dopuszcza jedynie, zgodnie z art. 34 ust. 5 Prawa budowlanego, wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, co jest odstępstwem od zasady wyrażonej w ust. 4 tego przepisu. Odrębna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego jest ważna na czas oznaczony, jednak nie dłużej niż na rok. Projekt zagospodarowania działki lub terenu jest częścią składową projektu budowlanego i przepisy Prawa budowlanego przewidują tylko zatwierdzenie projektu budowlanego w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, nie przewidują jednak możliwości odrębnego zatwierdzania poszczególnych części składowych projektu budowlanego (projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno-budowlany).

Z faktu istnienia w obrocie prawnym decyzji Prezydenta Miasta

z dnia [...] i [...] rodzą się poważne konsekwencje prawne. Powyższe decyzje powinny z urzędu być poddane kontroli w ramach postępowania o stwierdzenie ich nieważności w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu.

Pismem procesowym z dnia [...] skarżąca uzupełniła wniesioną skargę wyjaśniając, że decyzja o warunkach zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydana została [...] dla A.C. i dotyczyła [...] budynków mieszkalnych. Wniosek o pozwolenie na budowę wszystkich budynków złożony został [...] (do pisma dołączono kserokopię wniosku). Ostatecznie pozwolenie na budowę budynku nr [...] dla Spółki A. wydane zostało w [...] w oparciu o tę samą decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]. Żaden z organów nie zainteresował się okresem ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, skupiając się wyłącznie na kwestii linii regulacyjnych.

Ponadto skarżąca wyjaśniła, że Spółka A. nie ubiegała się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przy ul. [...]. Na Spółkę przeniesiona została decyzja nr [...] z [...], którą udzielono A. C. pozwolenia na budowę budynku nr [...] oraz zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu dla zespołu [...] budynków w zabudowie wielorodzinnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, ponownie rozpatrując sprawę, zważył, co następuje.

Stosując się do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, że wniosek z dnia [...]

o wydanie pozwolenia na budowę zespołu [...] budynków mieszkalnych w zabudowie wielorodzinnej złożony został przez A. C., a nie przez będącą

w niniejszej sprawie skarżącą Spółkę A. .

Skarżąca wyjaśniła również, że nigdy nie ubiegała się o wydanie decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działek położonych przy ul [...] dla jakiejkolwiek inwestycji.

Z powyższego wynika, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 33 ust. 2 pkt 3, art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 64 § 2 Kpa.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami

o zagospodarowaniu przestrzennym. Oczywiście musi to być decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tego samego podmiotu, który wnosi o wydanie pozwolenia na budowę. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka A. składając wniosek o pozwolenie na budowę dołączyła do wniosku decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] wydaną na rzecz A. C.. Organ I instancji, zamiast zgodnie z przepisem art. 64 § 2 Kpa wezwać skarżącą do uzupełnienia wniosku w sprawie pozwolenia na budowę o aktualną decyzję ustalającą na rzecz wnioskodawcy warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, rozpoznał sprawę tak, jakby skarżąca złożyła prawidłowy wniosek. Uchybienia tego nie dostrzegł organ odwoławczy i wydał zaskarżoną decyzję. Tym samy organy obu instancji naruszyły wskazane wyżej przepisy, a ponadto organ II instancji, utrzymując w mocy wadliwą decyzję, naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

W przedmiotowej sprawie zachodziła również wątpliwość czy skarżąca mogła skutecznie żądać wydania pozwolenia na budowę dla wnioskowanej budowy, skoro decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta zatwierdził, na wniosek A. C., projekt zagospodarowania terenu dla zamierzenia budowlanego obejmującego budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania. Wprawdzie decyzja z dnia [...], jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, w części dotyczącej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu wydana została bez podstawy prawnej i w tej części winna być poddana kontroli w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności, to jednak do czasu jej wyeliminowania z obrotu prawnego wywołuje skutki z niej płynące. Dlatego przed rozpatrzeniem niniejszej sprawy organ odwoławczy zobowiązany był wszcząć postępowanie w sprawie stwierdzenia w części nieważności rzeczonej decyzji oraz związanej z nią decyzji z dnia [...]. Również z tego względu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jako pozostająca w sprzeczności z decyzją z dnia [...] co do osoby inwestora.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.