Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 101/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 13, art. 14
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Justyna Siemieniako, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Zarządu Koła Łowieckiego "Cietrzew" w Jeńkach w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

I. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

1. Wnioskiem z 20 czerwca 2024 r. K. P. (dalej powoływany jako skarżący) zwrócił się do Prezesa Koła Łowieckiego "Cietrzew" Jeńki o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie kopii dokumentów z ostatniego Walnego Zgromadzenia Koła w postaci protokołu wraz z załącznikami.

2. W odpowiedzi z dnia 8 lipca 2024 r. Prezes Koła poinformował, że wniosek powinien być skierowany do Zarządu Koła i jednocześnie zaznaczył potrzebę sprecyzowania wnioskowanych żądań i sposób udostępnienia dokumentów.

3. Wobec powyższego, skarżący dnia 16 lipca 2024 r., przesłał do Zarządu Koła ponowny wniosek o udostępnienie kopii dokumentów z Walnego Zgromadzenia Koła oraz doprecyzował formę oraz sposób przekazania wnioskowanych dokumentów.

4. Dnia 22 sierpnia 2024 r. skarżący otrzymał odpowiedź podpisaną przez

Sekretarza Koła – A. G., w której poinformował, że wnioskowane

dokumenty są do wglądu w miejscu ich przechowywania, nie podając informacji odnośnie rodzaju dokumentów, miejsca ich przechowywania oraz formy ich udostępnienia.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarżący zaskarżył bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Kołu zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 oraz art. 13 i 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm., dalej jako "u.d.i.p."), poprzez bezczynność w udzieleniu informacji publicznej.

Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o nakazanie Kołu udzielenia informacji poprzez udostępnienie kopii dokumentów z Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego "Cietrzew" Jeńki, które odbyło się dnia 21 kwietnia 2024 r. w postaci protokołu wraz z załącznikami tj.:

1) Uchwał Walnego Zgromadzenia,

2) Protokoły komisji uchwał i wniosków,

3) Sprawozdania zarządu koła: prezesa, łowczego, sekretarza, skarbnika – sprawozdania finansowego,

4) Sprawozdania komisji rewizyjnej,

5) Planu działalności koła przyjętego na walnym zgromadzeniu;

6) Budżetu koła wraz z rachunkiem zysków i strat przyjętym na walnym.

Skarżący wskazał, że w otrzymanym piśmie z 22 sierpnia 2024 r. nie wskazano przyczyn braku możliwości udostępnienia wnioskowanych dokumentów w ustawowym terminie oraz w formie wskazanej we wniosku z dnia 16 lipca 2024 r., co stanowi naruszenia art. 13 ust. 2 oraz art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, Koło Łowieckie "Cietrzew" Jeńki wykazuje się bezczynnością w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

4. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że z pism skarżącego nie wynika, iż domaga się udzielenia mu dokumentów w trybie dostępu do informacji publicznej. Skarżący nigdy nie zwrócił się z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. Złożył jako członek w trybie wewnętrznym prośbę o udostępnienie kopii dokumentów, których dysponentem jest Koło Łowieckie, co potwierdza treść tych pism.

Zdaniem organu, skarga jest bezprzedmiotowa, gdyż Koło Łowieckie nigdy nie działało przewlekle, czy też bezczynnie, a jedynie wskazało jaka formę wewnętrzne uregulowania przewidują dla zapoznania się członka Koła Łowieckiego z wymienionymi dokumentami. Dlatego też, należy uznać, że Koło Łowieckie wykonało ciążący na nim obowiązek. Gdyby skarżący zwrócił się z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej wówczas Koło Łowieckie określiłoby należą opłatę za każdą dokonaną stronę – kserokopię żądanych dokumentów - oraz w kolejnym etapie, po wniesieniu przedmiotowej opłaty, udostępniło omawiane dokumenty. To jednak nie nastąpiło jedynie ze względu na brak precyzyjnego określenia żądania przez samego skarżącego w jakim trybie i na jakiej podstawie żąda przedmiotowych dokumentów.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania.

2. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a., jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwieniu sprawy administracyjnej. Uwzględniając taką skargę sąd - stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 149 § 1b p.p.s.a. sąd może też orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, a na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. - także o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia skargi sąd orzeka natomiast o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

4. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Zarządu Okręgowego PZŁ w Jeńkach w zakresie rozpoznania wniosku strony skarżącej złożonego w trybie u.d.i.p. Mając na względzie, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność, Sąd korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność, decyzja o rozpoznaniu sprawy w tym trybie pozostawiona jest sądowi i nie jest zależna ani od złożenia przez którąkolwiek ze stron wniosku w tym przedmiocie, ani też od ewentualnego żądania przeprowadzenia rozprawy.

5. Skarga nie jest zasadna. Koło Łowieckie nie dopuściło się bowiem zarzucanej mu bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 20 czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 konstytucji RP. Tak więc jedynie dla porządku należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności (m.in.) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (pkt 5).

W świetle tego unormowania podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są nie tylko szeroko pojęte władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1918/07, LEX nr 505424). W orzecznictwie ugruntowane jest natomiast stanowisko, że takim podmiotem jest również Polski Związek Łowiecki, w tym jego organy oraz komórki (ogniwa) organizacyjne w postaci kół łowieckich. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13, opubl. w CBOSA), zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (aktualny t.j. - Dz. U. z 2023 r. poz. 1082, dalej jako "Pr.łow.")

Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych. Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza zaś ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zatem w świetle przepisów ustawy Pr.łow., Polski Związek Łowiecki wykonuje m.in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (z uzasadnienia do wyroku TK z dnia 6 listopada 20102 r. (K 21/11, opubl. OTK-A 2012/10/119). Szczegółowy zakres zadań publicznych powierzonych Polskiemu Związkowi Łowieckiemu ustawodawca określił w art. 34 Pr.łow. Stosownie zaś do unormowania art. 33 ust. 1 Pr.łow. zadania te wykonują także koła łowieckie, które posiadają osobowość prawną nabywaną w momencie uzyskania członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. W konsekwencji uznaje się, że koła łowieckie również są "podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a w konsekwencji mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej.

6. Zgodnie z obowiązującym w orzecznictwie i literaturze poglądem, o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej co do zasady można mówić wówczas, gdy podmiot taki, w określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji, żądanej informacji nie udziela, nie wskazuje innego terminu jej udostępnienia, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, z jednoczesnym wskazaniem przyczyn niezachowania terminu czternastodniowego (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16 i art. 17 u.d.i.p.).

Podjęcie powyższych czynności uzależnione jest jednak od stwierdzenia w pierwszej kolejności, że wniosek dotyczy informacji mającej charakter informacji publicznej, a także, że zasady i tryb dostępu do danej informacji nie jest odmiennie określony przepisami innych ustaw (art. 1 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p.). Jeżeli bowiem wniosek o udostępnienie informacji nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a także, gdy obowiązuje inny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej, adresat wniosku zobowiązany jest jedynie powiadomić wnioskodawcę o tej okoliczności, natomiast brak jest podstaw do wydania w takiej sytuacji decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Forma ta zastrzeżona jest bowiem wyłącznie dla informacji mających charakter informacji publicznej i podlegających udostepnieniu w trybie u.d.i.p. (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 2, Warszawa 2012, str. 206).

7. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, iż Koło Łowieckie, odpowiedziało pisemnie na wniosek skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśniał, że z pism skarżącego nie wynika, iż domaga się udzielenia mu dokumentów w trybie dostępu do informacji publicznej. Skarżący nigdy nie zwrócił się z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. Złożył jako członek w trybie wewnętrznym prośbę o udostępnienie kopii dokumentów, których dysponentem jest Koło Łowieckie, co potwierdza treść tych pism. Odpowiadając, Koło Łowieckie poinformowało o możliwościach zapoznania się z dokumentami i gdzie znajdują się one do wglądu. Organ nadmienił, że skarżący jako uprzedni Prezes Koła Łowieckiego ma wiedzę z urzędu, że dokumentacja przechowywana jest w siedzibie Koła. Skarżący nadal nie przedkładał swojej pretensji w formie wniosku o dostęp do informacji publicznej. Skoro nigdy taki wniosek nie wpłynął - toteż skarga na bezczynność organu nie może zostać potraktowana jako zasadna, przez co jest przedwczesna. Następnie organ wskazał, że w piśmie z 20 sierpnia 2024 r. Zarząd Koła udzielił informacji o możliwości zapoznania się z wnioskowanymi dokumentami w miejscu przechowywania dokumentów (siedzibie Koła).

Wyjaśnił, że jak wynika z pkt. 2 działu III Instrukcji prowadzenia obowiązkowej dokumentacji w kołach łowieckich oraz ich archiwizacji wprowadzonej uchwałą 52/2023 Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego z dn. 28 lutego 2023 r. w sprawie wprowadzenia instrukcji prowadzenia obowiązkowej dokumentacji w kołach łowieckich oraz ich archiwizacji, zarząd koła jest obowiązany zapoznać członków koła z obowiązującymi uchwałami organów Zrzeszenia i koła a na żądanie członka koła okazać je do wglądu. Skarżący, po otrzymaniu pisma z 20 sierpnia 2024 r., nie skontaktował się z Zarządem Koła celem ustalenia terminu zapoznania się z wnioskowaną dokumentacją. Stąd nie można zarzucić Zarządowi Koła bezczynności w zakresie udzielenia informacji w trybie dostępu do informacji publicznej - skoro taki wniosek nigdy do Koła nie wpłynął. Przywołane wyżej uregulowania Koła Łowieckiego stanowią odrębną regulację względem ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skarżący w korespondencji z Kołem Łowieckim - dołączonej również w kopiach do skargi, nigdy nie wskazał na tryb wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

8. Odnosząc się do powyższego stanowiska organu, to w ocenie sądu jest ono prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać, iż ewentualna możliwość uzyskania przez skarżącego – z tytułu pozostawania członkiem WKŁ - wglądu do określonych dokumentów będących w posiadaniu tego Koła na podstawie Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, nie wyłącza jego uprawnienia do uzyskania dostępu do tych dokumentów w trybie u.d.i.p. – ile posiadają one walor informacji publicznej. Jedynie bowiem w sytuacji, gdy inny akt rangi ustawowej reguluje kwestie zasad i trybu dostępu do informacji publicznej, nie stosuje się w tym zakresie przepisów u.d.i.p.

A contrario, jeżeli odmienne niż w tej ustawie zasady lub tryb dostępu do informacji publicznej zostają uregulowane w rozporządzeniu, akcie prawa miejscowego, czy też dowolnym akcie prawa wewnętrznego, to pierwszeństwo zachowuje u.d.i.p. Oznacza to, że Statut Polskiego Związku Łowieckiego nie może określać "odmiennych zasad i trybu dostępu do informacji" w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a tym samym nie może wyłączać stosowania przepisów u.d.i.p. w odniesieniu do informacji publicznych pozostających w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego, w tym poszczególnych kół łowieckich (por. wyroki NSA: z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3101/14; z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3516/15 - opubl. w CBOSA).

Zatem okoliczność, iż skarżący jest członkiem WKŁ, pozostawała bez wpływu na ewentualny obowiązek załatwienia przez Koło Łowieckiego jego wniosku w trybie u.d.i.p. O braku zaistnienia po stronie WKŁ takiego obowiązku decydował natomiast charakter objętych ww. wnioskiem informacji. Żądane dokumenty nie mają bowiem charakteru informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., co zwalniało Koło Łowieckie od obowiązku załatwienia przedmiotowego wniosku w sposób określony przepisami tej ustawy.

9. Przypomnieć należy, że wnioskiem tym skarżący zwrócił się do Koła Łowieckiego o udostępnienie kopii dokumentów z Walnego Zgromadzenia Koła. Odnosząc się do tak zakreślonego żądania podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż zrzeszeniu osób fizycznych i prawnych, jakim stosownie do art. 32 ust. 1 Pr.łow. jest Polski Związek Łowiecki, nie sposób stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji lub odnosząca się do funkcjonowania Polskiego Związku Łowieckiego, czy też poszczególnych kół łowieckich (będących podstawowym ogniwem organizacyjnym w PZŁ - art. 33 ust. 1 Pr.łow.), będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej. Pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem - stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. - za niebędącą informacją publiczną.

Znajduje to potwierdzenie w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, będącym normatywnym źródłem prawa dostępu do informacji publicznej. Przepis ten stanowi bowiem, że: "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa." Przyjęcie zatem, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej, czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny (por. wyroki NSA: z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1928/14; z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 285/15; z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 1645/15; opubl. w CBOSA).

Jak już wcześniej wskazano, zadania Polskiego Związku Łowieckiego o charakterze publicznym ustawodawca określił w art. 34 Pr.łow., wymieniając wśród nich: 1) prowadzenie gospodarki łowieckiej; 2) troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących; 3) pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa; 4) ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych; 5) czuwanie nad przestrzeganiem przez członków Polskiego Związku Łowieckiego prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich;6) prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego; 7) organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego; 8) prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej; 9) współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi; 10) wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną; 11) prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych; 11a) podejmowanie działań mających na celu zwalczanie i zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych zwierząt łownych; 12) realizację innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska.

W odniesieniu do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego wskazać natomiast należy na treść art. 35 ust. 1 i 2 Pr.łow., który stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Przy tym mienie Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega podziałowi między członków.

10. W świetle powyższych aspektów działalności Polskiego Związku Łowieckiego uznać należy, że objęte wnioskiem skarżącego dokumenty nie stanowią informacji publicznej, albowiem nie są informacjami bezpośrednio odnoszącymi się do wykonywanych przez Koło Łowieckie zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym, a tym samym nie dotyczą spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA: z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 415/16, LEX nr 2142172; z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 702/16, LEX nr 2142176; z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 295/16, LEX nr 2100681; z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2245/15, LEX nr 2350318).

11. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.