Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 189/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 listopada 2022 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 18 listopada 2022 r., Nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] (dalej: organ, Zakład) odmówił M. B. (dalej: skarżący) umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą będącą jednocześnie płatnikiem tych składek.

Skarżący 6 grudnia 2022 r. skorzystał z prawa wniesienia o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie pismem z 6 lutego 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zakładu wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący najpierw skorzystał z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Poinformował, że decyzją z 20 stycznia 2023 r. Zakład utrzymał w mocy decyzję własną z 18 listopada 2022 r. Decyzja ta została również zaskarżona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję,

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul

(§ 3).

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Natomiast w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania

z drugiego trybu. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Wynikająca z art. 52 § 3 p.p.s.a. możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednej z nich (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., sygn. II GSK 1678/18).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący najpierw 6 grudnia 2022 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie 6 lutego 2023 r. skargę do Sądu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił

o odrzuceniu skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.