Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 755/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184,
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 66,
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 6 § 1, art. 7 § 2, art. 127, art. 128, art. 29 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) sędzia del. WSA Piotr Broda Protokolant starszy asystent sędziego Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. H.-D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 467/19 w sprawie ze skargi M. H.-D. i M. D. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 6 grudnia 2018 r. nr 2170/2018 w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 467/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę M. H. i M. D. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 grudnia 2018 r. nr ... w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. H., zaskarżając go w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony oraz nieprawidłowe zastosowanie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.), wobec wykazanych, w przedstawionych przez skarżącą dowodach uzupełniających, nowych faktów w sprawie, potwierdzających potrzebę przeprowadzenia przez organ administracyjny nowych ustaleń dotyczących celów i racjonalności prowadzenia egzekucji w postaci wykonania zastępczego, w sposób i w zakresie określonym tytułem wykonawczym.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.

Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem nie zawiera zarzutów, które odnosiłyby się do podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego wyroku.

Zaznaczyć należy, że przedmiotem kontroli sądowej były postanowienia organów nadzoru budowlanego dotyczące zastosowania wykonania zastępczego wobec obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 listopada 2016 r., którą w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nakazano wykonanie określonych prac przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym w związku ze stwierdzonym jego nieodpowiednim stanem technicznym.

Jak wskazał Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu wyroku, wymieniona decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 lutego 2017 r. i jako ostateczna podlegała wykonaniu. Wobec uchylania się zobowiązanych od realizacji nakazanych robót budowlanych wszczęto wobec nich postępowanie egzekucyjne (tytuł wykonawczy nr 34/18 z 7 lutego 2018 r.), a następnie na podstawie art. 127 i art. 128 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) wydano postanowienie o skierowaniu przedmiotowego obowiązku do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych, w tym skarżących w niniejszej sprawie.

Sąd Wojewódzki, badając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, uwzględnił regulację art. 6 § 1, art. 7 § 2 oraz art. 127 i art. 128 u.p.e.a., dochodząc do wniosku, że organy nadzoru budowlanego wymienionych przepisów nie naruszyły.

W szczególności Sąd Wojewódzki wyjaśnił, że na etapie postępowania egzekucyjnego ani organy egzekucyjne, ani sąd, nie mają kompetencji do weryfikacji zakresu obowiązku, gdyż ten jest określony ostateczną decyzją. Wynika to z przepisu art. 29 § 1 u.p.e.a. stanowiącego wyraźnie, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów, Sąd Wojewódzki prawidłowo stwierdził, że w postępowaniu egzekucyjnym organy nadzoru budowlanego nie mogły badać prawidłowości zakresu robót budowlanych określonych ostateczną decyzją, wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Wobec powyższego nie mogło być skuteczne oparcie skargi kasacyjnej wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 66 ustawy Prawo budowlane, który to przepis nie stanowił kryterium legalności kontrolowanych w sprawie postanowień.

Brak w skardze kasacyjnej zarzutów odnoszących się do zastosowanych przez Sąd Wojewódzki przepisów art. 6 § 1, art. 7 § 2, art. 127 i art. 128 u.p.e.a. skutkował tym, że nie została podważona ocena co do prawidłowości postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym.

Zauważyć należy, iż zarówno organy nadzoru budowlanego, jak też Sąd Wojewódzki, prawidłowo wskazały, że dopóki w obiegu prawnym znajduje się ostateczna decyzja orzekająca o nakazie wykonania określonych robót naprawczych, to organ egzekucyjny ma obowiązek podejmowania czynności celem jej wyegzekwowania przy użyciu dostępnych środków.

W takim stanie sprawy niezrozumiałe jest powołanie w podstawie kasacyjnej art. 66 Prawa budowlanego, który nie miał zastosowania przy kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w przedmiocie wykonania zastępczego.

Podnoszone w skardze, a następnie w skardze kasacyjnej zarzuty odnoszą się w istocie do kwestionowania zakresu robót naprawczych określonych decyzją PINB z 22 listopada 2016 r., co nie mogło być weryfikowane w postępowaniu egzekucyjnym. Ewentualna zmiana lub uchylenie ostatecznej decyzji może nastąpić w trybie nadzwyczajnym (art. 154 i art. 155 k.p.a.), co jednak w niniejszej sprawie nie nastąpiło.

W konsekwencji bezskuteczne było formułowanie w postępowaniu egzekucyjnym i sądowym argumentów co do niecelowości egzekwowania robót określonych ostateczną decyzją z uwagi na planowany generalny remont przedmiotowego budynku.

Nietrafnie podniesiono w skardze kasacyjnej, że w sprawie nie wyjaśniono, czy zakres obowiązków nałożonych decyzją i skierowanych do egzekucji wypełnia zakres robót budowlanych koniecznych do trwałej poprawy stanu technicznego budynku, przy jednoczesnym uwzględnieniu uzgodnień konserwatorskich.

Zaakcentować należy, że formułując taki zarzut w skardze kasacyjnej, nie powołano żadnego przepisu mającego zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym, a jedynie ograniczono się do wskazania art. 66 Prawa budowlanego, a więc przepisu stanowiącego podstawę prawną egzekwowanej decyzji.

Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

-----------------------

4