Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1615/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 sierpnia 2014 r. M.K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, "gdyż wykonanie jej może doprowadzić do nieodwracalnych konsekwencji w postaci wyegzekwowania należności, które są oczywiście niezasadne".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpatrywany wniosek został bowiem uzasadniony jedynie lakonicznym stwierdzeniem, iż wykonanie zaskarżonej decyzji "może doprowadzić do nieodwracalnych konsekwencji w postaci wyegzekwowania należności, które są oczywiście niezasadne". Skarżąca – reprezentowana przez doradcę podatkowego – nie wyjaśniła jednak, dlaczego uważa egzekucję niezasadnych należności za konsekwencję o nieodwracalnym skutku, gdy tymczasem egzekucja należności określonych w decyzji podatkowej jest jej naturalną konsekwencją i w żaden sposób nie wychodzi ponad zwykłe następstwa jej wykonania. Nie jest przy tym rolą Sądu domniemywanie, gdzie konkretnie skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OZ 663/14; LEX nr 1501782). Brak przekonującego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie daje zatem podstaw do wydania korzystnego dla strony rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II OSK 2290/13; LEX nr 1398157).

Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalono na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.