Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 486/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 486/23. [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.), sędzia WSA Urszula Zięba, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 21 kwietnia 2023 r., nr 1201-IEE.7113.2.59.2023.2.MB, w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie, jako organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego A.R. na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia 1.10.2019 r., nr od [...] do [...] oraz z dnia 16.11.2020 r. nr od [...] do [...], od [...] do [...] obejmujących zaległości składkowe. Wnioskiem z dnia 22.12.2022r. zobowiązany zwrócił się o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz o ewentualne jego zawieszenie.

W sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które było przedmiotem niniejszego postępowania, Dyrektor ZUS O/Kraków postanowieniem z 9.03.2023r. 180000/71/563259/2022 odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Na powyższe postanowienie zobowiązany złożył zażalenie zarzucając, że pomimo dostarczenia wszelkiej posiadanej dokumentacji, nie rozpoznano jego wniosku w oparciu o te dowody. Podkreślił, że zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 23.08.1990r., nr [...] powinno skutkować objęciem go ubezpieczeniem społecznym. Zdaniem zobowiązanego Dyrektor ZUS O/Kraków "przerzucił na zobowiązanego" błędną decyzję nie uznającą wpisu do ewidencji działalności gospodarczej za "wejście skarżącego w stosunek ubezpieczenia społecznego z ZUS".

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie postanowieniem z dnia 21.04.2023r. nr 1201-IEE.7113.2.59.2023.2.MB, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu podkreślił, że w świetle art. 56 § 1 pkt 1-5 upea zawieszenie postępowania egzekucyjnego jest związane z wystąpieniem określonych w tym przepisie okoliczności, uniemożliwiających zapewnienie prawidłowego toku postępowania, które w sprawie zobowiązanego nie wystąpiły. Przepis nie pozostawia organowi egzekucyjnemu swobody, co do orzekania w przedmiocie zawieszenia, jak również nie zezwala na uwzględnienie innych powodów, aniżeli wyraźnie wskazane w ustawie.

We wniosku (uzupełnionym pismem z 20.01.2023r.) o zawieszenie postępowania egzekucyjnego zobowiązany zarzucił brak wymagalności obowiązku objętego w/w tytułami wykonawczymi. Podkreślił, że od uzyskania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej tj. 23.08.1990r. nie prowadził działalności gospodarczej, a "obowiązek podatkowy poszkodowany uiszczał od czerpania korzyści z rzeczy". Zdaniem zobowiązanego dochody te " nie podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu". Powyższa okoliczność w/g organu nie mogła stanowić w obowiązującym stanie prawnym przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego Zobowiązany złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, przywołując argumentację przedstawioną w zażaleniu i podnosząc nierzetelność przeprowadzonego postępowania, niezgodność ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym zebranym w sprawie i nierozpoznanie istoty sporu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszone w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że przedmiotem kontroli było postanowienie dotyczące odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, co implikowało zakres oceny sądu i stąd inne szczegółowo opisane i podnoszone w skardze kwestie, w szczególności odnoszące się do braku podstaw prowadzenia egzekucji z powodu nieistnienia zobowiązania z racji nie podlegania przez skarżącego składkom ubezpieczeniowym, nie mogły stanowić przedmiotu oceny sądu. Stanowią one odrębny przedmiot związany z osobno składanym w postępowaniu egzekucyjnym wnioskiem skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, ale nie rozpoznawany w ramach postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania.

Zasadnie skarżony organ uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej. Zgodnie z art. 56 § 1 upea, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:

w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej:

w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym;

w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;

na żądanie wierzyciela;

w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Z przytoczonego unormowania wynika, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego jest związane z wystąpieniem określonych w tym przepisie okoliczności, uniemożliwiających zapewnienie prawidłowego toku postępowania. Instytucja zawieszenia postępowania polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek powstania w/w przeszkód w prowadzeniu egzekucji. Chodzi tu o przeszkody, które powstały w toku postępowania egzekucyjnego, gdyż w przeciwnym razie w przypadku powstania przeszkód przed rozpoczęciem postępowania, nie należało w

ogóle wszczynać owego postępowania egzekucyjnego i stąd inne okoliczności odnoszące się do braku podstaw prowadzenia egzekucji nie stanowią podstawy badania w zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ponadto powołany przepis nie pozostawia organowi egzekucyjnemu swobody, co do orzekania w przedmiocie zawieszenia, jak również nie zezwala na uwzględnienie innych powodów, aniżeli wyraźnie wskazane w ustawie. Wylicza on bowiem, w sposób enumeratywny okoliczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego i wyczerpująco reguluje tą instytucję. Jeżeli zatem zachodzi którakolwiek ze wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to organ egzekucyjny ma obowiązek zawieszenia postępowania. Z drugiej zaś strony w razie niewystąpienia żadnej z przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wymienionych w analizowanym przepisie, organ egzekucyjny nie może zawiesić postępowania.

Ponadto z art. 56 § 1 upea wynika niedopuszczalność zawieszenia postępowania egzekucyjnego na żądanie (wniosek) zobowiązanego, gdyż pkt 4 odnosi się tylko do żądania wierzyciela, które w kontrolowanej sprawie nie nastąpiło. Wierzyciel i organ egzekucyjny to ta sama jednostka organizacyjna. W tym więc przypadku, pomimo spoczywającego na wierzycielu zgodnie z art. 6 § 1 upea prawnego obowiązku podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, ustawodawca dopuszcza możliwość wpływu wierzyciela na przebieg postępowania egzekucyjnego i doprowadzenia do jego zawieszenia. W przedmiotowej sprawie wierzyciel takiego żądania nie wyraził, co więcej postanowieniem z 30.02.2023r., nr 180000.71.1482.2023-RED-100-GP odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie w/w tytułów wykonawczych. Reasumując, przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego stanowią katalog zamknięty, stąd inne niż wymienione w nim okoliczności nie mogą uzasadniać zawieszenia postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Białymstoku z 13.05.2021 r. sygn. akt II SA/Bk 181/21). Skoro okoliczności wskazane przez zobowiązanego nie występują wśród przesłanek zawartych w art. 56 § 1 upea, to wniosek nie mógł doprowadzić do zawieszenia postępowania egzekucyjnego

Mając powyższe na uwadze, sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.