Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 170/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 1, art. 260, art. 246 par. 2 pkt 2, art. 199, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 17 maja 2016r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "B." Spółka cywilna J. N., K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy złożony na urzędowym formularzu PPPr wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych,

tj. ograniczenie zapłaty kwoty tytułem wpisu do 1.000 zł. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że z uwagi na utratę płynności finansowej spowodowanej prowadzonymi wobec niej przez organy podatkowe postępowaniami podatkowymi oraz postępowaniami egzekucyjnymi, skarżąca utraciła możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w skali umożliwiającej uzyskiwanie dochodu, z którego mogłaby uiścić wpis od skargi. Wskazała, że z uwagi na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne ma zablokowane konta bankowe oraz ruchomości, maszyny i urządzenia. Rubryki od 6 do 10 w ww. wniosku zostały przekreślone.

W odpowiedzi na zarządzenie Referendarza sądowego przedłożono kopie: zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego; tytułów wykonawczych; zarządzenia zabezpieczenia; oświadczeń wspólników o nieposiadaniu żadnych oszczędności pieniężnych i rzeczowych; oświadczenia K. W.

o zamieszkiwaniu w lokalu przy ul. [...] w D. nad W.

na podstawie umowy użyczenia lokalu; oświadczenia J. N.

o zamieszkiwaniu w lokalu, którego właścicielką jest jego teściowa; wyciągów

z rachunku bankowego; zaświadczeń o dochodach wspólników nieopatrzone żadną pieczęcią oraz podpisem; podsumowania księgi przychodów i rozchodów za 2016r.; wykazu środków trwałych; oświadczenia wspólników, że składniki majątkowe stanowiły źródła przychodu Spółki; zeznań podatkowych J. N. za lata 2014-2015, tj. PIT-36L za 2014r. i 2015r. oraz PIT 37 za 2014r., zeznań podatkowych K. W. za lata 2014-2015, tj. PIT 36L za lata 2014-2015 oraz PIT 37 za lata 2014-2015; zeznania podatkowego A. W. za 2015r.; deklaracji VAT-7 za okres październik 2015r. - marzec 2016r.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2016r. Referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazał, że przedstawione przez wspólników oświadczenia nie były wystarczające do stwierdzenia, że spełniają oni przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Dodał, że nie przedłożyli oni wszystkich dokumentów, o które byli wzywani. Referendarz wskazując na przychody Spółki w 2014r. w kwocie 24.309.143,94 zł, co daje przychód na każdego ze wspólników w kwocie ponad 12.000.000 zł, nie dał wiary oświadczeniom K. W. i J. N. o nieposiadaniu żadnych oszczędności pieniężnych

i rzeczowych.

W sprzeciwie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości wskazując, że odmowa przyznania prawa pomocy pozbawia ją prawa do sądu oraz możliwości wyczerpania drogi administracyjnej. Skarżąca podniosła, że postępowanie egzekucyjne spowodowało utratę jej płynności finansowej i uniemożliwiło prowadzenie działalności gospodarczej w skali umożliwiającej uzyskiwanie dochodu, z którego mogłaby uiścić wpis od skargi. Podała, że ma zabezpieczone konta bankowe oraz ruchomości, maszyny i urządzenia; nie posiada zdolności kredytowej z uwagi na brak możliwości uzyskania zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami; wspólnicy Spółki nie posiadają żadnych oszczędności ani majątku; Spółka posiada znaczne zobowiązania

u dostawców. Nadto skarżąca wyliczyła wcześniej przedstawione Sądowi dokumenty. Podkreśliła, że spółka "B. B." z o.o. nie jest następcą prawnym "B." s.c. Zaznaczyła, że utrata możliwości wykonywania w normalnym zakresie działalności gospodarczej zachwiała źródłem utrzymania rodzin wspólników, co zmusiło ich do poszukiwania dodatkowego źródła utrzymania, które znaleźli w "B. B." Sp. z o.o. Podała, że wspólnicy Spółki cywilnej nie są w tej Spółce z o.o. właścicielami,

są zatrudnieni na umowę o pracę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718) - dalej jako: "p.p.s.a.", m.in. od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W takiej sytuacji, tj. rozpatrując sprzeciw od takiego postanowienia, sąd – jak stanowi art. 260 § 1 p.p.s.a. – wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność,

a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego, art. 260 § 2 p.p.s.a. stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 167a

§ 2-3 p.p.s.a., że sąd rozpoznający sprzeciw działa jako sąd pierwszej instancji.

W świetle art. 199 p.p.s.a. zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy. Na podstawie art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane

w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a., obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych

w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Należy zauważyć, że wykładnia określenia "gdy wykaże" użytego w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oznacza, iż to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy

(por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009r., sygn. akt I OZ 713/09 – dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W związku z powyższym, rozstrzygnięcie Sądu w kwestii przyznania bądź odmowy przyznania prawa pomocy zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane w trakcie postępowania.

Dodatkowo w przedmiotowej sprawie dla oceny zasadności przyznania prawa pomocy spółce cywilnej istotne jest także, że wspólnicy spółki cywilnej w myśl art. 864 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016r. poz. 380)

są odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania spółki. W sytuacji zatem, gdy spółka cywilna nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania,

to ze względu na odpowiedzialność wspólników tej spółki należy, przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, wziąć również pod uwagę sytuację majątkową jej wspólników.

Podstawową zasadą obowiązującą na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego, a dotyczącą kosztów postępowania, jest określona w art. 199 p.p.s.a. zasada, zgodnie

z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce w sytuacjach,

gdy zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W doktrynie wyrażono pogląd,

że zwolnienie od ponoszenia opłat sądowych jest odstępstwem od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równomiernego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji i dlatego może być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 594).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z jednej strony uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej jej sytuację finansową, na którą składają się uzyskiwane przez nią przychody. Analiza orzeczeń sądów administracyjnych w tym zakresie prowadzi do wniosku, że jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe

(por. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2009r., sygn. akt II OZ 140/09, postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2014r., sygn. akt II FZ 68/14, j.w.).

Odnosząc powyższe do sytuacji strony skarżącej w niniejszej sprawie,

Sąd uznał, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługiwał na uwzględnienie, a Referendarz sądowy prawidłowo ocenił, że strona nie wykazała, iż nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozpoznanie wniosku o prawo pomocy polega na porównaniu stanu majątkowego wnioskującej strony z wysokością ciążących na niej kosztów sądowych – w niniejszej sprawie jest to wydatek w kwocie 11.150 zł, na który na obecnym etapie składa się wpis sądowy od skargi.

W tym zakresie podać należy, że w złożonym przez stronę skarżącą wniosku na urzędowym formularzu PPPr (k. 18-19 akt sądowych) strona podała, iż utraciła możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w skali umożliwiającej uzyskiwanie dochodu, z którego mogłaby uiścić wpis od skargi. Liczne zobowiązania u dostawców oraz uzyskiwane dochody z trudem pozwalają na funkcjonowanie skarżącej w obrocie gospodarczym. W konsekwencji skarżąca nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania. Nadto z uwagi na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne, skarżąca ma zabezpieczone konta bankowe oraz ruchomości, maszyny i urządzenia. Nie ma także możliwości otwarcia linii kredytowej

z uwagi na brak jakiegokolwiek zabezpieczenia. Rubryki od 6 do 10 w ww. wniosku, dotyczące oświadczenia o majątku i dochodach, zostały przekreślone. Z załączonego do wniosku zestawienia pt. "Bilans jedn., z wyłącz. Banków i ubezpieczycieli (Obliczone 2016-02-22)" wynika jednak, że Spółka w 2014r. posiadała aktywa w kwocie 3.022.611,99 zł, w tym środki trwałe w kwocie 244.015,86 zł, natomiast w 2015r odpowiednio w kwocie 212.735,94 zł oraz 122.321,20 zł. Z kolei z dokumentu pt. "Wyniki zestawienia Rachunek zysków i strat – wariant porównawczy (Obliczone 2016-02-22)" wynika, że Spółka w 2014r. posiadała przychody netto ze sprzedaży w kwocie 24.262.990,90 zł, natomiast w 2015r. w kwocie 12.000 zł (k. 20-21 akt sądowych).

Z przedłożonego wykazu środków trwałych, stan na dzień 31 grudnia 2015r. wynika,

że Spółka posiada środki trwałe, wartości niematerialne lub prawne w kwocie 349.916,55 zł wartości początkowej oraz 116.101,99 zł wartości księgowej (k.74 akt sądowych).

W tym miejscu Sąd zauważa, że jednocześnie z kondycją finansową spółki cywilnej należy ocenić sytuację finansową jej wspólników. Należy wskazać, że wspólnicy nie wykazali, aby spełniali przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy.

Z przedstawionych oświadczeń wynika, że K. W. pełni funkcję członka zarządu w "B. B." Sp. z o.o.(k. 68 akt sądowych). Z jej zeznań podatkowych za lata 2014-2015 wynika, że z tytułu zatrudnienia uzyskała dochód odpowiednio w kwotach 21.101,58 zł oraz 20.300,64 zł (k. 89-93 akt sądowych). Ponadto jako wspólnik spółki cywilnej w PIT-36L za 2014r. wykazała dochód w kwocie 84.361,27 zł oraz za 2015r. wykazała stratę w kwocie 74.035,33 zł (k. 94 i 85-87 akt sądowych). Z zeznania rocznego jej męża za 2015r. wynika, że za powyższy okres z tytułu stosunku pracy uzyskał dochód w kwocie 20.245,45 zł (k.97-98 akt sądowych). K. W. podała, że nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych i rzeczowych (k. 58 akt sądowych). Zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] w D. nad W. na podstawie umowy życzenia lokalu (k. 60 akt sądowych).

Sąd uważa za konieczne podkreślić, że spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 44 akt sądowych). Prawdą jest, że pismem

z dnia 29 kwietnia 2016r. oraz pismem z dnia 4 maja 2016r. Spółka udzieliła odpowiedzi i załączyła dokumenty (k. 49 i 103 akt sądowych), jednakże nie wszystkie, o które była wzywana. Referendarz zażądał między innymi wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych spółki i wspólników spółki (w tym osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze wspólnikami) za okres ostatnich sześciu miesięcy (pkt 6 wezwania z dnia 15 kwietnia 2016r.,) oraz wyjaśnienia, czy wspólnicy (w tym pozostali domownicy) posiadają samochody lub inne pojazdy (pkt 11 ww. wezwania, k. 44 akt sądowych).

Pomimo jednoznacznej treści wezwania dla oceny sytuacji Spółki i jej wspólników w tym K. W. nie przedłożono: zeznania podatkowego jej męża za 2014r, własnych wyciągów z rachunków bankowych nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wyciągów z rachunków bankowych męża, oświadczenia o posiadanych samochodach zarówno przez K. W.,

jak również jej męża. W związku z tymi brakami dokumentów nadal pozostaje niewyjaśniona sytuacja majątkowa jej i męża, zwłaszcza co do środków na rachunkach bankowych (w aktach brak oświadczenia o nieposiadaniu przez jej męża rachunku bankowego) oraz czy posiadają oni samochody lub inne pojazdy. Podkreślenia też wymaga, że lokal, w którym obecnie zamieszkuje ten wspólnik, tj. [...] w D. nad W., pokrywa się z adresem siedziby spółki "B. B.", w której K. W. pełni funkcję członka zarządu a jedynym udziałowcem powyższej spółki jest ojciec K. W.

Na analogiczną ocenę zasługuje sytuacja drugiego wspólnika Spółki, J. N., który pełni funkcję prezesa zarządu w "B. B." Sp. z o.o. (k. 69 akt sądowych). Przedłożono jego zeznania podatkowe za lata 2014-2015. Ze stosunku pracy za powyższe okresy uzyskał on dochód odpowiednio w kwotach 6.372,28 zł oraz 20.300,64 (k. 79-84 akt sądowych). Ponadto jako wspólnik spółki cywilnej w PIT-36L za 2015r. wykazał stratę w kwocie ponad 74.035,33 zł (k. 99-101 akt sądowych).

J. N. nie przedłożył zeznania podatkowego za 2014r. Sąd uznaje za poprawne przyjęcie przez Referendarza, że mając na uwadze formę prawną prowadzonej działalności gospodarczej w 2014r. przyjąć należy, że uzyskał on dochód taki jak uzyskała K. W., tj. 84.361,27 zł. Wspólnik oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych i rzeczowych. Zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność jego teściowej (k. 59 i 61 akt sądowych). Pomimo ww. wymienionego wezwania z dnia 15 kwietnia 2016r. J. N. nie przedłożył zeznań podatkowych żony za lata 2014-2015, wyciągów z rachunków bankowych niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wyciągów z rachunków bankowych żony, nie złożył stosownego oświadczenia o posiadanych samochodach zarówno przez niego, jak również jego żonę. Zatem w dalszym ciągu nie wyjaśnił sytuacji majątkowej swojej i żony, w szczególności co do środków zgromadzonych na rachunkach bankowych (w aktach brak oświadczenia o nieposiadaniu przez jego żonę rachunku bankowego) oraz czy posiadają oni samochody lub inne pojazdy.

Brakujące dokumenty, o które Spółka była wzywana nie zostały też załączone na etapie sprzeciwu. Nadal zatem brak następujących dokumentów: wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych spółki i wspólników spółki (w tym osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze wspólnikami) za okres ostatnich sześciu miesięcy (pkt 6 wezwania) oraz wyjaśnienia, czy wspólnicy (w tym pozostali domownicy) posiadają samochody lub inne pojazdy (pkt 11 wezwania).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy, który nie przedstawia żądanych wyjaśnień, musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami wynikającymi z jego bierności. Sąd jest wówczas zmuszony do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o niekompletny materiał dowodowy przedłożony przez stronę, który może okazać się niewystarczający dla wykazania istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013r., sygn. akt II FZ 109/13, j.w.). Jeżeli oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości, to strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Strona ma zatem inicjatywę dowodową w zakresie właściwego przedstawienia przyczyn uzasadniających przyznanie prawa pomocy, a sąd na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów dokonuje oceny, czy wystąpiły przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzić zatem należy, że strona skarżąca ubiegając się o przyznanie prawa pomocy, nie przedstawiła wymaganych dokumentów i informacji mających znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku, zatem nie dołożyła należytej staranności w wykazaniu, iż nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. Wnioskodawca otrzymując wezwanie wiedział, jakie dokumenty i wyjaśnienia oraz w jakim celu ma złożyć, a pomimo to wszystkich nie przedstawił. Z uwagi na nie przedstawienie dokumentów obrazujących sytuację majątkową wspólników, Sąd nie był w stanie zweryfikować, czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy (wyrok NSA z dnia 11 maja 2016r., sygn. akt II GZ 432/16, j.w.).

Reasumując, zdaniem Sądu strona skarżąca nie wykazała okoliczności niezbędnych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Treść oświadczeń złożonych we wniosku, a przede wszystkim braki przedłożonych dokumentów nie dają wystarczających podstaw do uznania, że skarżąca nie jest

w stanie ponieść kosztów postępowania. Co więcej, z przedstawionych dokumentów wynika, że Spółka posiada aktywa, w tym środki trwałe. Z kolei K. W. za lata 2014-2015 z tytułu zatrudnienia uzyskała dochód odpowiednio w kwotach 21.101,58 zł oraz 20.300,64 zł, a J. N. za lata 2014-2015 ze stosunku pracy za powyższe okresy uzyskał dochód odpowiednio w kwotach 6.372,28 zł oraz 20.300,64 zł.

Sąd zaznacza, że okoliczność, na którą powołał się Referendarz, a dotyczącą powstania spółki z o.o. "B. B.", nie ma przesądzającego znaczenia dla odmowy udzielenia prawa pomocy. Wyżej omówione przyczyny są wystarczające dla odmowy udzielenia prawa pomocy. Na marginesie, pomijając kwestie związane z brakiem następstwa prawnego, na co zwrócił uwagę pełnomocnik w sprzeciwie, zauważyć należy, że w spółce "B. B." członkami zarządu są wspólnicy Spółki cywilnej "B.", są oni zatrudnieni na stanowisku członka zarządu oraz prezesa zarządu; nazwy Spółek są zbliżone, przedmiot działalności w zakresie handlu złomem pokrywa się, a z umowy Spółki cywilnej i jej aneksów wynika, że wszelkie dokumenty dotyczące Spółki cywilnej "B." znajdowały się we W. przy ul. W. [...], który był jednocześnie adresem zamieszkania J. N. i K. W., a obecnie jest adresem siedziby "B. B." sp. z o. o., co wynika z zaświadczenia o dochodach wspólników skarżącej Spółki cywilnej z dnia 27 kwietnia 2016r. (k. 68-69 akt sądowych). Nadto nadal na stronie internetowej http://www.brass.wloclawek.pl/ spółka "B. B." pomimo powstania w 2014r., reklamuje się jako podmiot z doświadczeniem gospodarczym od 2002r., co może wskazywać na faktyczne, a nie koniecznie prawne kontynuowanie działalności w tym samym zakresie.

Sąd podkreśla ponownie, że kwestie te nie były przesądzające w sprawie udzielenia prawa pomocy, jednakże na tle braków przedstawionych dokumentów oraz braku wyciągów z kont bankowych, kierując się doświadczeniem życiowym stwierdzić można, iż skarżąca nie spełnia przesłanek do udzielenia jej prawa pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie, tj. powyżej kwoty 1.000 zł.

Uwzględniając zasadę sprawiedliwości wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.),

nie można zaakceptować próby ochrony majątku własnego kosztem ogółu społeczeństwa w sytuacji, w której przepis prawa (art. 199 p.p.s.a.) wyraźnie wskazuje podmiot, który powinien ponieść wskazane tam koszty postępowania sądowego. Przepis prawa nie obarczył, co do zasady, kosztami postępowania sądowoadministracyjnego społeczeństwa, więc działanie w celu uniknięcia obowiązku partycypowania w ww. kosztach dla zabezpieczenia partykularnego interesu gospodarczego godzi w sprawiedliwość społeczną (por. postanowienie NSA z dnia

27 marca 2014r., sygn. akt II GZ 146/14, j.w.).

Ustalenie, że przedstawiona przez stronę sytuacja finansowa nie daje podstaw do uznania, iż zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uprawniające do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, dawało Referendarzowi sądowemu podstawę do odmowy zwolnienia Spółki od opłat sądowych. Powyższej oceny skarżąca skutecznie nie podważyła w sprzeciwie. To, że strona nie zgadza się z oceną stanu faktycznego i prawnego dokonaną przez Referendarza,

nie zmienia prawidłowości wydanego postanowienia i nie jest przesłanką stwierdzenia jego wadliwości. Stanowisko zawarte w orzeczeniu referendarza sądowego z dnia

17 maja 2016r. Sąd w pełni podziela.

Z tych względów na mocy art. 260 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.