Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 5149/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), Protokolant Małgorzata Kuskowska, po rozpoznaniu w dniu 28.05.2004 sprawy ze skarg Z.L., H.R. i H.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w trybie wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Z.L., H.R. i H. Z. kwotę po 10 zł. (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., wydaną na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z.L., H.R. i H.Z. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. stwierdzającej, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 1997 r. wydana została z naruszeniem prawa, gdyż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu, jednocześnie odmawiająca uchylenia tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie IV SA 981/00 uchylił decyzje I i II instancji odmawiające wznowienia postępowania na wniosek Z.L., H.R. i H.Z., którą odmówiono im przymiotu strony w toczącym się postępowaniu.

W związku z orzeczeniem Sądu Prezydent Miasta [...] wznowił postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę linii kablowych SN oś. P. – oś. P. w R. i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ustalił, iż inwestor – Zakład Energetyczny Okręgu [...] do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przedłożył wymagane zgody właścicieli działek nr [...] i [...], przez które przebiegać miała linia energetyczna, na dysponowanie terenem oraz projekt budowlany z żądanymi uzgodnieniami.

Projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego [...], wobec czego w myśl art. 35 Prawa budowlanego nie można było odmówić udzielenia pozwolenia na budowę.

Skarżących, jako właścicieli działek sąsiednich, nie uznano za strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę, jednakże przebieg inwestycji nie naruszał ich własności, ani w niczym nie utrudniał zagospodarowania ich działek.

W związku z powyższymi ustaleniami organ I instancji uznał, iż decyzja z dnia [...] czerwca 1997 r. zezwalająca na budowę wydana została z naruszeniem prawa, jednakże jej nie uchylił uznając, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Stanowisko to podzielił w pełni organ II instancji.

Skargę na powyższą decyzję złożyli Z.L., H.R. i H.Z. wskazując, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 r. narusza przepisy art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 kpa i wnieśli o jej uchylenie.

Wskazali, że decyzja z dnia [...] czerwca 1997 r. udzieliła inwestorowi – Zakładowi Energetycznemu pozwolenia na budowę linii kablowej SN, mającej przebiegać przez działki nr [...] i [...], które stanowią ich własność. Inwestor nie uzyskał od nich zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, a zatem nie powinien uzyskać pozwolenia na budowę.

Organ także nie powiadomił ich o toczącym się postępowaniu, a następnie odmówił wznowienia postępowania – odmawiając im przymiotu strony.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2002 r. uchylił decyzje obu instancji odmawiającą wznowienia postępowań.

Po wyroku Sądu Prezydent [...] nie przeprowadził w sposób właściwy i zgodny z prawem postępowania wznowieniowego. Zdaniem skarżących brak było podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 146 § 2 i art. 151 § 2 kpa, w sprawie nie został bowiem zebrany cały materiał dowodowy. We wznowionym postępowaniu nie dano im możliwości wypowiedzenia się, a przedstawione przez nich dowody nie zostały wzięte pod uwagę.

Organ wydając skarżoną decyzję nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez nich w odwołaniu, a dotyczących przebiegu linii energetycznej przez działki o nr ewid. [...] i [...], które stanowią ich własność. Fakt przebiegu linii energetycznej przez ich działki jest oczywisty, co potwierdzają dodatkowo kopie map geodezyjnych załączone do skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż przebieg trasy kabla energetycznego nie narusza własności skarżących. W pozostałym zakresie podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem przepisów art.7, art. 77 § 1 kpa.

Prezydent Miasta [...] po wznowieniu i przeprowadzeniu postępowania odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji o pozwoleniu na budowę, stwierdzając jednocześnie, że decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa, gdyż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu ale w wyniku wznowionego postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Organ uznał, iż inwestor składając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę spełnił wszystkie wymogi określone przez prawo, a w szczególności wylegitymował się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane, bowiem posiadał wymagane zgody właścicieli działek, przez które ma przebiegać projektowana linia energetyczna.

W związku z tym, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego, nie można odmówić wydania decyzji pozwolenia na budowę.

Utrzymując w mocy decyzję I instancji organ odwoławczy całkowicie pominął zarzuty podniesione przez skarżących. W złożonym odwołaniu skarżący wskazali, że linia energetyczna przebiegać ma, zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową, przez działkę nr ewid. [...], której są współwłaścicielami, a oni nie udzielili zgody inwestorowi na zajęcie ich nieruchomości.

W związku z tym przyjęcie przez organ, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jest co najmniej przedwczesne, gdyż organ nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego, co było jego obowiązkiem w związku z podniesionym zarzutem.

Rozpatrując złożone odwołanie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 kpa, organ odwoławczy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i wydać rozstrzygniecie. Celem bowiem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej, a nie weryfikacja wydanej przez organ I instancji decyzji.

Zarzuty podniesione przez skarżących są istotne i wymagały jasnego stanowiska ze strony organu. Organ odwoławczy nie tylko nie ustosunkował się do zarzutu przebiegu projektowanej linii energetycznej przez działkę nr [...], stanowiącą własność skarżących, ale także nie dokonał żadnych ustaleń mających na celu ewentualne wykazanie jego bezzasadności.

Wskazać w tym miejscu należy, iż to na organie, a nie na stronie postępowania, spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zgodnie z art. 77 § 1 kpa.

Dodatkowo podnieść należy, iż w aktach sprawy znajduje się załączona do dokumentacji projektowej mapa lokalizacji (przebiegu) projektowanego kabla energetycznego aktualna na dzień 16.09.1996 r., która jednak jest tak nieczytelna, że nie można w sposób rozstrzygający przesadzić, czy linia energetyczna przebiega przez działkę nr ewid. [...].

Reasumując uznać należy, iż brak podjęcia przez organ czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.

Orzeczenie w pkt 2 i 3 sentencji wyroku znajduje swoje umocowanie w art. 152 i art. 200 przywołanej wyżej ustawy.