Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 799/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3 , art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA: Czesława Nowak – Kolczyńska Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. nakazać zwrot z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – L. K. kwoty 200 (dwieście) złotych, zaksięgowanej w dniu 17 września 2012 roku, pod poz. [...], uiszczonej tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy M. decyzją z dnia z dnia [...]r., nr [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na Budowie silosów do gromadzenia surowców, budowie płyty rozładunkowej, budowie drogi dojazdowej, ustawieniu zbiornika CO2, zbiorniki na ścieki sanitarne wraz z przyłączami, budowie oświetlenia zewnętrznego - 5 słupów oświetleniowych, budowie oświetlenia szlabanu wjazdowego - 2 słupy oświetleniowe, utwardzenie terenu - 7500 m2, zlokalizowanych w obrębie W..

Odwołanie powyższej decyzji wniósł L. K., żądając jej uchylenia i przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji z uwzględnieniem wszystkich aspektów w sprawie ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na środowisko społeczne i przyrodnicze planowanej inwestycji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając podstawie art.138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...]r., nr [...], umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do L. K., od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...]r., nr [...], którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia.

Organ odwoławczy wskazał, iż planowane przedsięwzięcie może oddziaływać na środowisko w zakresie klimatu akustycznego, zaś z załączonej do akt sprawy mapy obrazującej rozprzestrzenianie się hałasu, zdaniem organu, wynika, że nieruchomość będąca własnością L. K. oznaczona nr 652/1 leży poza określonym w postępowaniu przed organem pierwszej instancji oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że odwołanie zostało wniesione przez osobę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Równocześnie Kolegium podkreśliło, że decyzją z dnia [...] nr [...] kwestionowana w odwołaniu decyzja Wójta Gminy M. została uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Powyższą decyzję L. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., zarzucając jej naruszenie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania, ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy z dnia 2 marca 2001r. o postępowaniu z substancjami zubożającymi warstwę ozonową (Dz. U. Nr 52, poz. 537, ze zm.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie wprowadzania do powietrza substancji zanieczyszczających z procesów technologicznych i operacji technicznych (Dz. U. Nr 87, poz. 957), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz. U. Nr 87, poz. 796), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002r. w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 87, poz. 798), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 lipca 2002r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy ochrony powietrza (Dz. U. Nr 115, poz. 1003), rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26 listopada 2002r. w sprawie zakresu i sposobu przekazywania informacji dotyczących zanieczyszczenia powietrza (Dz. U. Nr 204, poz. 1727), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2003r. Nr 1, poz. 12).

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż Wójt Gminy M. nie ustalił z urzędu, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Przy czym nie chodzi tutaj tylko o oddziaływanie akustyczne planowanego przedsięwzięcia, ale o wszelkie inne oddziaływania, w tym np. oddziaływanie na jakość powietrza czy na inne elementy środowiska, a także oddziaływanie pośrednie na zmniejszanie się wartości okolicznych nieruchomości. W ocenie skarżącego Zakład F. Sp. z o. o. niekorzystnie oddziałuje na sąsiednie nieruchomości w promieniu co najmniej 8 km. Wskazał, że jego zdaniem Zakład F. Sp. z o.o. od dawna narusza szereg różnych przepisów prawa, co wykazały dotychczasowe kontrole Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w S., zakład działa w oparciu o pozwolenie na emisje amoniaku w II fazie produkcji, wydane decyzją z dnia [...], znak [...], zaś najwięcej amoniaku i innych gazów przedostaje się do atmosfery jednak w fazie wstępnej i pierwszej produkcji, czego pozwolenie emisyjne nie obejmuje. W konkluzji podkreślił, że rozbudowa zakładu i zwiększanie produkcji nie leży w jego interesie i niekorzystnie wpływa na jakość życia oraz powoduje coraz większy spadek wartości nieruchomości zlokalizowanych w sąsiedztwie zakładu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, iż podnoszone w skardze ogólne zarzuty dotyczące ustalenia kręgu stron postępowania nie znajdują oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Zdaniem Kolegium w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach za stronę należy uznać podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, co związane jest z narażeniem na jego oddziaływanie. W stosunku do osób władających nieruchomościami dalej położonymi, znajdującymi się poza strefą wpływu planowanej inwestycji, stwierdzić natomiast trzeba, iż nie przysługuje im przymiot strony postępowania. Z akt sprawy wynika, że oddziaływanie inwestycji sprowadzać się będzie głównie do oddziaływania z uwagi na emisję hałasu oraz uciążliwość zapachową. Za strony postępowania zostały uznane osoby będące właścicielami nieruchomości położonych w pobliżu planowanej inwestycji, na które może oddziaływać inwestycja w zakresie klimatu akustycznego (hałas). Zdaniem Kolegium z przedstawionego Raportu oddziaływania na środowisko wynika, że wzmożona emisja hałasu i zanieczyszczeń do powietrza występować będzie przede wszystkim podczas realizacji robót związanych z budową placów. Przypomniano, iż w opinii Państwowego Powiatowego Inspektowa Sanitarnego w S. nr [..] z dnia [...] wskazano, że potencjalne oddziaływanie substancji gazowych i pyłowych obejmie jedynie ich bezpośrednie sąsiedztwo, nie powodując ponadnormatywnego zanieczyszczenia powietrza. Natomiast jak podkreślono w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. nr [...] z dnia [...]r. w związku z uwagami mieszkańców dotyczącymi uciążliwości zapachowej istniejącego zakładu oraz w celu weryfikacji zastosowanego do obliczeń modelu matematycznego rozprzestrzeniania substancji w powietrzu zobowiązano inwestora do wykonania i przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie rozprzestrzeniania amoniaku w powietrzu. Podkreślono także, iż z obowiązujących przepisów nie wynikają stosowne normy uciążliwości zapachowej (odorowej). Uciążliwości w tym względzie dla takiej produkcji jak sporna całkowicie wykluczyć się nie da. Mając to na względzie w postanowieniu RDOŚ nałożono na inwestora stosowne obowiązki. Nadto z ustaleń dokonanych przez organ odwoławczy oraz z załączonej do Raportu mapy izofonii (hałasu) wynika, że działka należąca do skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Nieruchomość należąca do L. K. położona jest poza ustalonym oddziaływaniem planowanego] przedsięwzięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a. - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydowała okoliczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...], nr [...], którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla spornego przedsięwzięcia, od której to decyzji odwoływał się również skarżący. Skoro zatem przedmiotem zaskarżenia była decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji Wójta Gminy M., która to decyzja w następstwie decyzji organu odwoławczego została uchylona, to należało uznać, że sprawa sądowoadministracyjna stała się bezprzedmiotowa z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w administracyjnym toku instancji.

Organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla spornego przedsięwzięcia będzie zobowiązany z urzędu ustalać krąg osób uprawnionych do występowania w toku toczącego się ponownie postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdzając, że w sprawie wystąpiły przesłanki określone w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

m.ch.