Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 339/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 478
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz-Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2023r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii Kujawsko - Pomorskiej (dawniej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej) w Bydgoszczy z dnia 13 stycznia 2023 r. nr KWS-STP/3731/12/22 w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komisji Stypendialnej Akademii Kujawsko-Pomorskiej (dawniej Komisji Stypendialnej Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej) w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2022r. nr KWS-STP/3731/12/22 2. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii Kujawsko - Pomorskiej (dawniej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej) w Bydgoszczy na rzecz M. G. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej w B. decyzją z dnia [...] listopada 2022 r., na podstawie art. 87 ust. 1 i art. 86 ust. 2 ustawy

z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478), dalej też: "P.s.w.n." oraz § 2 ust. 11 i § 3 i 4 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] Szkoły Wyższej w B. (zwanego dalej też: "regulaminem") oraz Zarządzenia Nr [...] Rektora [...] Szkoły Wyższej w B. z dnia [...] września 2022 r. w sprawie ustalenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającej do ubiegania się o stypendium socjalne w roku akademickim 2022/2023 - przyznała M. G. (dalej jako: Skarżący) stypendium socjalne w roku akademickim 2022/2023 na okres od [...] października 2022 r. do [...] lutego 2023 r.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że [...].10.2022 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie stypendium socjalnego. Komisja ustaliła, że rodzina Skarżącego składa się z 4 osób, dochód netto po przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi miesięcznie [...] zł. W związku z tym stwierdzono, że Skarżący spełnia kryterium,

o którym mowa w § 1 Zarządzenia Nr [...] Rektora z dnia [...] września 2022 r.

w sprawie ustalenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającej do ubiegania się o stypendium socjalne w roku akademickim 2022/2023, który wskazuje, że wysokość progu dochodu uprawniającego do otrzymania stypendium socjalnego wynosi [...] zł netto na osobę w rodzinie studenta.

Stwierdzono, że Skarżący nie spełnia jednakże wymogu określonego w art. 93 ust. 4

"P.s.w.n." , zgodnie z którym łączny okres przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; na studiach drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Wskazano, że stypendium socjalne na studiach pierwszego stopnia przysługiwało Skarżącemu przez 9 semestrów, zatem nie przekroczył on łącznego okresu 12 semestrów i może otrzymywać stypendium socjalne na studiach drugiego stopnia maksymalnie przez okres 3 semestrów, tj. do dnia [...] lutego 2023 r. włącznie.

W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia Skarżący zarzucił wadliwą wykładnię art. 93 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, co polegało na wadliwym przyjęciu, że stypendium o jakim mowa nie może zostać przyznane studentowi, który na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich posiada status studenta przez okres dłuższy niż 6 lat. Zdaniem Skarżącego Komisja przyjęła, że pojęcie "przysługiwania świadczenia" jest pojęciem tożsamym z pojęciem "posiadania statusu studenta". Skarżący podkreślił, że decyzja przyznająca mu stypendium wyłącznie na okres od [...].01.2022 r. do [...].02.2023 r. wyróżniła termin "przysługuje" ograniczając go jedynie do 6-letniego okresu bycia studentem, podczas gdy sam fakt posiadania statusu studenta jest warunkiem dopuszczalności ubiegania się o stypendium. Strona dodała, że z przepisów art. 93 ust. 2 pkt 2 oraz art. 94 ustawy wprost wynika, w jakich sytuacjach prawo do stypendium nie przysługuje i kiedy wygasa decyzja o przyznaniu świadczenia. Żadna z tych regulacji nie wiąże prawa do stypendium z nadmiernie długim okresem studiowania, który nie tylko może być spowodowany nieprzykładaniem się do nauki, ale również sytuacją zdrowotną czy też ekonomiczną. Skarżący zarzucił, że organ nie tylko wadliwie zinterpretował sam przepis, na który się powołuje, stwierdzając jednoznacznie, że jest on równoznaczny

z całym okresem studiów, tj. maksymalnie 6 lat, co powoduje, że naruszono przepisy art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej "k.p.a.".

Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej

w B. (obecnie: Odwoławcza Komisja Stypendialna Akademii [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r., na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 87 ust. 1, art. 88 i art. 93 P.s.w.n. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie § 1 Zarządzenia Nr [...] Rektora [...] Szkoły Wyższej w B. z dnia [...] września 2022 r. oraz § 1 ust. 4 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] Szkoły Wyższej

w B., Rektor w porozumieniu z samorządem studenckim ustalił wysokość miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającą do ubiegania się

o stypendium socjalne na kwotę [...]zł netto i Skarżący spełnia to kryterium.

Organ podał, że zgodnie z treścią art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. P.s.w.n. łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; na studiach drugiego stopnia - nie dłużej niż przez

7 semestrów. Organ wyjaśnił, że o wprowadzeniu obecnie obowiązującego brzmienia tegoż przepisu ustawodawca zdecydował na mocy przepisu art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2021, poz. 2232). Zgodnie z treścią przepisu art. 16 nowelizacji 2021, do przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4

i art. 359 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022 stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją przepisu art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce przedmiotowo i podmiotowo odnoszącego się do tożsamej sytuacji prawnej i faktycznej, obecnie uregulowanej przez prawodawcę w treści przepisu art. 93 ust. 4, świadczenia (stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomoga, stypendium rektora) przysługiwały na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. Zdaniem organu, zgodnie

z wykładnią językową przepisu art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, na łączny okres, przez który przysługują świadczenia,

o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 (tj. stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomoga, stypendium rektora) i art. 359 ust. 1, nie wpływa okoliczność ich pobierania przez studenta. Nadto ustawodawca w treści przepisu art. 93 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce stanowi, że do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1 (tj. studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich), w tym semestry przypadające

w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3 (tj. urlop od zajęć w związku z rodzicielstwem), z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.

Organ stwierdził, że trudno jest podzielić argumentację Skarżącego, z uwagi na fakt, że ustawodawca wprowadził omówioną zmianę przepisów w dniu [...] grudnia 2021 r. z mocą obowiązującą od semestru letniego w roku akademickim 2021/2022. Podkreślił, że dokonując wykładni przepisu art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, należy odnieść się do woli projektodawcy, tym samym intencji projektodawcy, którą kierował się przedkładając rządowy projekt ustawy

o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw, do laski marszałkowskiej w dniu 2 września 2021 r. (druk nr 1559/IX). Zgodnie z treścią uzasadnienia do projektu ustawy, wprowadzenie przepisu w tymże brzmieniu miało na celu "zróżnicowanie okresu przysługiwania świadczeń dla studentów w zależności od czasu trwania studiów, a także doprecyzowanie sposobu ustalania tego okresu". Nadto projektodawca wskazał, że nadrzędnym celem jest dążenie do "(...) usunięcia wątpliwości interpretacyjnych i ujednolicenia sposobu ustalania przez uczelnie prawa studentów do świadczeń - proponuje się doprecyzowanie okresów przysługiwania świadczeń przez wskazanie wprost, że do okresów przysługiwania świadczeń wliczają się wszystkie semestry studiowania, z wyjątkiem kolejnych studiów pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. Wyrażenie "rozpoczęty semestr" występujące w tym przepisie należy traktować jako pełny semestr, bez względu na to, czy kształcenie trwało przez okres całego semestru czy krócej. Zgodnie z intencją projektodawcy nie będzie miało znaczenia, czy kształcenie trwało miesiąc czy dłużej, co wyraża jednoznacznie użyte

w projektowanym przepisie sformułowanie "każdy rozpoczęty semestr". Wskazany semestralny sposób liczenia okresu przysługiwania świadczeń jest przy tym spójny

z terminologią określoną w art. 93 ust. 4 i 5 ustawy. Nieuwzględnianie przy ustalaniu okresu przysługiwania świadczeń okresu kolejnych studiów pierwszego stopnia odbywanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego jest uzasadnione ze względu na art. 93 ust. 3 pkt 2 ustawy

w projektowanym brzmieniu, który stanowi, że świadczenia nie przysługują studentowi posiadającemu wymieniony tytuł zawodowy".

Organ podkreślił, że obecne brzmienie przepisu art. 93 ust. 4 ustawy Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, jest zgodne z zasadą równości wyeksplikowaną w art. 32 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

z 1997r., Nr 78, poz. 483 ze zm.). Nadto stanowi remedium na istniejące w tym zakresie nieprawidłowości i zachowania sprzeczne z zasadami współżycia społecznego tej grupy studentów, którzy w związku z istniejącymi wątpliwościami interpretacyjnymi

w poprzednio obowiązującym stanie prawnym w przedmiotowej regulacji, czynili z faktu pobierania świadczeń pomocy materialnej stałe źródło dochodu.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze stan prawny, stypendium socjalne na studiach pierwszego stopnia przysługiwało Skarżącemu przez 9 semestrów, zatem nie przekracza łącznego okresu 12 semestrów i Skarżący może otrzymywać stypendium socjalne na studiach drugiego stopnia maksymalnie przez okres 3 semestrów. Organ zauważył, że z przeprowadzonego postępowania wynika, iż Skarżący uprzednio studiował na studiach pierwszego stopnia od [...] marca 2012 r. do [...] maja 2019 r., czyli łącznie przez 15 semestrów. Zatem na studiach drugiego stopnia stypendium socjalne przysługuje maksymalnie przez okres 3 semestrów. Naukę na studiach drugiego stopnia Skarżący podjął [...] października 2021 r., zaś rozpoczęty w dniu [...] października 2022 r. semestr zimowy roku akademickiego 2022/2023 jest trzecim semestrem na tych studiach i w związku z tym stypendium socjalne może zostać przyznane wyłącznie do dnia [...] lutego 2023 r. włącznie, tj. do końca trwania semestru zimowego zgodnie z obowiązującą na Uczelni organizacją roku akademickiego.

W skardze złożonej do Sądu, Skarżący zaskarżył powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania stypendium socjalnego za drugi semestr roku akademickiego 2022/2023 i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej w ww. części decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 93 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym

i nauce w brzmieniu sprzed nowelizacji ww. ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. poprzez błędne ustalenie i przyjęcie, że świadczenia (stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomoga, stypendium rektora) uregulowane obecnie przez prawodawcę (po nowelizacji 2021r.) w treści przepisu art. 93 ust. 4 przysługuje na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat i w związku z tym dla oceny Komisji zaistniała przesłanka do odmowy przyznania Skarżącemu stypendium socjalnego;

- art. 2 oraz art. 31 Konstytucji RP w zw. z art. 93 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 1- 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez błędne przyjęcie wykładni językowej i dowolną interpretację artykułów ustawy i w konsekwencji wydanie decyzji naruszającej prawo Skarżącego do skorzystania ze stypendium socjalnego.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do definiowania terminu 6 lat wynikającego z art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. Zgodnie z treścią tegoż przepisu obowiązującą w dacie wydania w tej sprawie zaskarżonej decyzji, świadczenia wymienione w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 P.s.w.n. przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia

i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. Zgodnie

z art. 86 ust. 1 pkt 1-4 P.s.w.n. każdy student ma prawo ubiegania się o stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomogę i stypendium rektora. Skarżący powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, że prawidłowe odkodowanie normy zawartej w art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. nie wymaga skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych i w pełni dopuszczalnym jest powołanie się za każdym razem na wykładnię językową. Przy zastosowaniu tejże wykładni pojęcie "przysługiwać" należy interpretować zgodnie z potocznym (powszechnie przyjętym) rozumieniem. Pojęcie to oznacza "przypadać komuś w udziale; należeć się z tytułu ustawy, prawa, przywileju; skorzystać z przysługującego prawa. Tym samym sformułowanie "świadczenie przysługuje", jakie zostało użyte w art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n., należy rozumieć jako świadczenie, które zostało przyznane studentowi po spełnieniu wymaganych kryteriów. Skarżący zauważył, że w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce 6-letni okres, o którym mowa

w art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. powiązano bezpośrednio z pobieraniem świadczenia, a nie z posiadaniem statusu studenta przez osobę ubiegającą się o jedną z form pomocy materialnej. Skarżący stwierdził, że Komisja Stypendialna rozpatrując złożony wniosek

o przyznanie świadczenia, przyjęła termin "przysługuje" sprowadzając go jedynie do

6-letnego okresu bycia studentem, podczas gdy sam fakt posiadania statusu studenta jest warunkiem podmiotowym dopuszczalności ubiegania się o stypendium. Zdaniem Skarżącego, nie można bowiem za każdym razem i w każdej sytuacji przyjmować, że uznanie okresu 6-letniego do otrzymywania świadczeń stanowić ma korzystanie ponad miarę z takiej pomocy przez studentów. W ocenie Strony, nie można również doszukiwać się naruszenia wykładni funkcjonalnej przepisu art. 3 ust.2 pkt 1 P.s.w.n., bowiem wykładania ta ma z założenia charakter pomocniczy i stosowana jest wówczas, gdy wykładnia językowa prowadzi do nieakceptowalnego lub trudno akceptowalnego wyniku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W piśmie z dnia [...] marca 2023 r. [...] Szkoła Wyższa w B. poinformowała o zmianie nazwy na Akademię [...].

W piśmie z dnia [...] maja 2023 r. Skarżący podtrzymał stanowisko zawarte

w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 259 ze z zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko sąd, niezależnie od zarzutów

i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie któregoś z naruszeń prawa, powodujących wzruszenie zaskarżonej decyzji.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na rozprawie.

Oceniając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z punktu widzenia ich zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzje te naruszają prawo.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy zasadnie odmówiły Skarżącemu przyznania stypendium socjalnego na drugi semestr roku akademickiego 2022/2023.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] października 2022 r. M. G. zwrócił się do Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w B. (obecnie: Akademii [...] o przyznanie stypendium socjalnego w roku akademickim 2022/2023. Decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. Komisja Stypendialna przyznała Skarżącemu stypendium socjalne na okres od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] lutego 2023 r. w wysokości [...] zł. W decyzji tej wskazano, że zgodnie z art. 93 ust. 4 P.s.w.n. (w brzmieniu obowiązującym od dnia [...] grudnia 2021 r.) łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta,

z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach:

1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Komisja ustaliła, że stypendium socjalne na studiach pierwszego stopnia przysługiwało Skarżącemu przez 9 semestrów, zatem nie przekroczył on łącznego okresu 12 semestrów i może otrzymywać stypendium socjalne na studiach drugiego stopnia maksymalnie przez okres 3 semestrów, tj. do dnia [...] lutego 2023 r. włącznie. Od decyzji tej Wnioskodawca złożył odwołanie w części dotyczącej braku przyznania stypendium socjalnego za okres od dnia [...] marca 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r. (za drugi semestr letni). Natomiast w zakresie okresu od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] lutego 2023 r. (pierwszy semestr zimowy) Skarżący zrzekł się prawa do wniesienia odwołania. Po rozpatrzeniu odwołania, Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej w B. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, powtarzając, co do zasady, argumentację zawartą w decyzji organu pierwszej instancji. Na tę drugoinstancyjną decyzję Strona wniosła skargę do tut. Sądu w części dotyczącej odmowy przyznania jej stypendium socjalnego za drugi semestr roku akademickiego 2022/2023 (semestr letni).

Należy zauważyć, że w myśl art. 86 ust. 1 pkt 1 P.s.w.n. student może ubiegać się o stypendium socjalne. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej. Tym samym organy uczelni przy procedowaniu w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium są obowiązane do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (por. H. Izdebski, J.M. Zieliński, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, Lex/el 2021, Komentarz do art. 86),

Z art. 107 § 1 k.p.a. wynika, że do części składowych decyzji należy m. in. rozstrzygnięcie (pkt 5) oraz uzasadnienie faktyczne i prawne (pkt 6). W rozstrzygnięciu (osnowie) organ orzeka o prawnych konsekwencjach zastosowanej normy prawnej

w danej sytuacji faktycznej. Ze sformułowania rozstrzygnięcia powinno wyraźnie wynikać jakie uprawnienia zostały stronie przyznane lub jakie obowiązki zostały na nią nałożone (por. J. Zimmermann, Polska jurysdykcja administracyjna, Warszawa 1996, str. 129).

Z kolei, jak stanowi art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno

w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przywołaniem przepisów prawa. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że treść rozstrzygnięcia powinna stanowić logiczną konsekwencję ustalonego w sprawie stanu faktycznego i jego prawną ocenę (por. J. Borkowski,

J. Jendrośka, R. Orzechowski, A. Zieliński, Kodeks postepowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1989, str. 206). Uzasadnienie decyzji powinno tłumaczyć podjęte przez organ rozstrzygnięcie. Uzasadnienie ma także spełniać rolę instrumentu wyjaśniającego adresatowi decyzji zasadność przesłanek tej decyzji, w szczególności po to, aby doprowadzić do jej wykonania bez potrzeby stosowania środków przymusu (art. 11 k.p.a.).

Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie powyższe przepisy zostały naruszone, bowiem decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera prawidłowo sformułowanego rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że Skarżący ubiegał się o przyznanie stypendium socjalnego za cały rok akademicki 2022/2023. Z Regulaminu świadczeń dla studentów [...] Szkoły Wyższej w B. wynika, że stypendium socjalne jest przyznawane na okres od dnia 1 października do [...] czerwca (§ 1 pkt 7). Tymczasem decyzja z dnia [...] listopada 2022 r. Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej zawiera rozstrzygnięcie jedynie w zakresie części okresu na jaki ubiegał się Skarżący o przyznanie stypendium, tj. na okres od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] lutego 2023 r. (semestr zimowy), nie zawiera natomiast rozstrzygnięcia na okres od dnia [...] marca 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r. (semestr letni). Skarżący jednak ubiegał się o przyznanie stypendium nie tylko na semestr zimowy, lecz także na semestr letni. Jeżeli w ocenie Komisji, Skarżącemu nie przysługiwało stypendium w drugim semestrze roku akademickiego 2022/2023, to powinno to znaleźć odzwierciedlenie

w rozstrzygnięciu decyzji. Innymi słowy, w osnowie decyzji organ powinien wyraźnie odmówić Skarżącemu przyznania stypendium na okres od dnia [...] marca 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r. Decyzja takiego rozstrzygnięcia nie zawiera. Ponadto w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano jedynie motywy, którymi kierowała się Komisja, przyznając Skarżącemu stypendium socjalne na okres od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] lutego 2023 r. Brak jest natomiast odniesienia do drugiego ze wskazanych okresów i wskazania przyczyn odmowy udzielenia świadczenia na ten okres.

Reasumując stwierdzić należy, że decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera zarówno rozstrzygnięcia, jak i uzasadnienia w odniesieniu do okresu od dnia [...] marca 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r.

W tej sytuacji brak było podstaw do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., przez organ odwoławczy. Postępując inaczej Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej naruszyła ten przepis.

Należy zauważyć, że Strona wniosła skargę do tut. Sądu w części dotyczącej odmowy przyznania jej stypendium socjalnego za drugi semestr roku akademickiego 2022/2023 (semestr letni). Skoro jednak w tym zakresie organ nie orzekał, to przedwczesne byłoby odnoszenie się do podniesionych w tym względzie w skardze zarzutów.

Sąd zauważa, że nie ma przeszkód, aby w jednej decyzji rozstrzygnąć o całości wniosku. Przykładowo, jeżeli rozpoznano wniosek w części pozytywnie (przyznano stypendium na jeden semestr danego roku akademickiego), a w części negatywnie (odmówiono przyznania stypendium na drugi semestr danego roku akademickiego) – nie ma przeszkód, aby w sentencji jednej decyzji orzec (np. w punktach) w całości w tym zakresie. Jedną decyzją (jednym rozstrzygnięciem) może być zatem przyznane stypendium na dany semestr i jednocześnie odmówione przyznanie stypendium na inny semestr. Ważne jest, aby z rozstrzygnięcia wynikało w jakim zakresie przyznano stypendium (wysokość stypendium, oznaczenie semestru) oraz w jakim odmówiono (oznaczenie semestru).

Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku.

Mając powyższe uwadze, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w B. z dnia [...] listopada 2022 r.

O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi ([...] zł).