Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 898/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4a ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1043
law: Ustawa o podatku od spadków i darowizn (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Anna Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 933/22 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 14 lipca 2022 r., nr 1201-IOP1-2.4104.114.2022.4 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od J. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 20.12.2022 r. o sygn. I SA/Kr 933/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi J. K. (dalej: skarżąca) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 14.07.2022 r., nr 1201-IOP1-2.4104.114.2022.4 oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, wydane w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Jako podstawę prawną powołano art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (przedstawiony przez WSA w Krakowie).

2.1. W dniu 8.03.2022 r. skarżąca złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych na druku ZD-Z2, informując o nabyciu środków pieniężnych w kwocie 50.000 zł tytułem darowizny dokonanej 6.12.2021 r. przez darczyńcę – męża skarżącej. Wraz ze zgłoszeniem SD-Z2 skarżąca przedłożyła wydruk potwierdzenia dokonania własnej wpłaty gotówkowej w kwocie 50.000 zł, w kasie banku PKO BP w dniu 6.12.2021 r., na własny rachunek bankowy. W toku postępowania podatkowego skarżąca przedłożyła umowę darowizny środków pieniężnych z 6.12.2021 r., w której darczyńca oświadcza, że daruje skarżącej (współmałżonkowi) kwotę 50.000 zł, a skarżąca oświadcza, iż darowiznę przyjmuje. Kwota darowizny według tej umowy została przekazana przez darczyńcę w gotówce, a skarżąca zobowiązała się do niezwłocznej wpłaty powyższej kwoty na swoje konto bankowe. W tym samym dniu podatniczka dokonała wpłaty otrzymanej gotówki w kasie banku PKO BP na własny rachunek bankowy.

Decyzją z 10.05.2022 r. Naczelnik US ustalił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w wysokości 2.209 zł z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych od męża. Organ pierwszej instancji stwierdził, że nie został spełniony warunek określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043, ze zm.; dalej: u.p.s.d.), ponieważ środki pieniężne zostały przekazane skarżącej w gotówce i nie został udokumentowany transfer tych środków z majątku darczyńcy.

2.2. Decyzją z 14.07.2022 r. Dyrektor IAS w Krakowie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika US z 10.05.2022 r. Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji nie mógł zastosować zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. z uwagi na brak spełnienia przez skarżącą warunku dotyczącego formy przekazania przez darczyńcę darowanych środków pieniężnych przekazywanych w ramach umowy darowizny, a w konsekwencji braku udokumentowania, że wpłata środków na jej konto nastąpiła w drodze przelewu bankowego, czy też przekazu pocztowego, zgodnie z wymogiem prawodawcy.

3. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

3.1. Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia wraz z decyzją organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła stronniczość organów podatkowych oraz błędną wykładnię art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że choć prawodawca w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. kładzie nacisk na udokumentowanie danej transakcji między członkami rodziny, to jednak nigdzie nie wskazuje, że wpłaty na rachunek bankowy nie może dokonać obdarowany, wskazuje tylko, że ta transakcja ma być udokumentowana. W związku z powyższym skarżąca uważa, że wypełniła ten warunek dokonując wpłaty środków pieniężny na rachunek bankowy.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS w Krakowie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

4.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Sąd pierwszej instancji nie zgodził się ze stanowiskiem organów przedstawionym w opisanych wyżej decyzjach i uznał, że użyty w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. zwrot "udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy" należy rozumieć jako obowiązek wykazania, że doszło do transferu środków pieniężnych z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego (wykonania darowizny), przy czym drugorzędne znaczenie ma sposób dokonania tego transferu - nie musi to być transfer bezgotówkowy (z rachunku bankowego darczyńcy na rachunek bankowy obdarowanego). W razie otrzymania środków pieniężnych przez obdarowanego w gotówce, dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa, wystarczające jest wpłacenie otrzymanych w tej formie środków przez podatnika na własny rachunek bankowy - tak jak to miało miejsce w rozpoznanej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że w badanej sprawie organy obu instancji nie kwestionowały, że darowizna środków pieniężnych z majątku darczyńcy (męża) do majątku obdarowanej (skarżącej) w rzeczywistości miała miejsce. Fakt wykonania darowizny potwierdzają: wpłata kwoty 50.000 zł dokonana przez skarżącą na własny rachunek 6.12.2021 r. Ponadto skarżąca w ustawowym terminie dokonała zgłoszenia darowizny na formularzu SD-Z2. W konsekwencji WSA w Kraskowie uznał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien uwzględnić stanowisko Sądu zaprezentowane w wyroku i ponownie rozważyć, czy skarżąca ma prawo do zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d.

5. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

5.1. Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie wniósł Dyrektor IAS w Krakowie (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego), który działając na podstawie art. 173 § 1, art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., zaskarżył powyższy wyrok w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji lub oddalenie skargi. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Dyrektor IAS w Krakowie zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 145 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a w związku z art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. oraz art. 135 p.p.s.a. przez uchylenie przez WSA w Krakowie zaskarżonej decyzji, mimo nienaruszenia przez organy wskazanych przepisów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby Sąd dokonał prawidłowej oceny wydanego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z przepisami musiałby skargę oddalić stosując art. 151 p.p.s.a.;

2) art. 141 § 4 zdanie 2 p.p.s.a. przez udzielenie nieprawidłowych wskazań co do dalszego postępowania przez przyjęcie, że udokumentowanie darowizny środków pieniężnych może nastąpić w formie wpłaty przez obdarowanego na własne konto bankowe, gdy należało przyjąć, że zwolnienie wchodzi w grę tylko w razie przekazania pieniędzy przez darczyńcę na rachunek bankowy obdarowanego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. Dyrektor IAS w Krakowie zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4a ust. 1 pkt u.p.s.d. przez przyjęcie, że użyte w przepisie sformułowanie "udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym" należy rozumieć jako obowiązek wykazania, że doszło do transferu środków pieniężnych z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego, przy czym drugorzędne znaczenie ma sposób dokonania tego transferu - nie musi to być transfer bezgotówkowy z rachunku bankowego darczyńcy na rachunek bankowy obdarowanego, gdy należało przyjąć, że zwolnienie wchodzi w grę tylko w razie przekazania pieniędzy przez darczyńcę na rachunek bankowy obdarowanego.

5.2. Skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6.1. Skarga kasacyjna zawiera częściowo usprawiedliwione podstawy, uzasadniające jej uwzględnienie.

6.2. Postępowanie przeprowadzone w sprawie przez organy podatkowe odpowiadało zasadom prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 o.p.) oraz przekonywania strony w postępowaniu podatkowym (art. 124 o.p.). Organy podatkowe wyjaśniły skarżącej zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy. Uzasadnienie rozstrzygnięcia zawiera argumentację organu, odzwierciedlającą sposób jego rozumowania, a także wskazania co do dalszego postępowania (art. 141 § 3 p.p.s.a.). W szczególności organ podatkowy dokonał wykładni art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., a także odniósł się do argumentacji skarżącej, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji.

Należy również stwierdzić, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 zdanie 2 p.p.s.a., że uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi, o których mowa w tym przepisie. Sąd pierwszej instancji skonstatował, że stan faktyczny sprawy nie jest sporny pomiędzy stronami, a spór dotyczy subsumpcji stanu faktycznego pod dyspozycję art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., a konkretnie sposobu udokumentowania darowizny pieniężnej dowodem przekazania jej na rachunek bankowy obdarowanego. Sąd ten przychylił się do stanowiska, według którego "użyty w przepisie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. zwrot <> należy rozumieć jako obowiązek wykazania, że doszło do transferu środków pieniężnych z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego (wykonania darowizny), przy czym drugorzędne znaczenie ma sposób dokonania tego transferu - nie musi to być transfer bezgotówkowy (z rachunku bankowego darczyńcy na rachunek bankowy obdarowanego). W razie otrzymania środków pieniężnych przez obdarowanego w gotówce, dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa, wystarczające jest wpłacenie otrzymanych w tej formie środków przez podatnika na własny rachunek bankowy - tak jak to miało miejsce w rozpoznanej sprawie". Z zaskarżonego wyroku wynika zatem, że WSA w Krakowie zakwestionował wykładnię art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. dokonaną w sprawie przez organy podatkowe. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera również wskazania co do dalszego postępowania.

Skoro WSA w Krakowie doszedł do wniosku, że w badanej sprawie organy obu instancji nie kwestionowały, że darowizna środków pieniężnych z majątku darczyńcy (męża) do majątku obdarowanej (podatniczki) w rzeczywistości miała miejsce, to prawidłowo wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić stanowisko WSA w Krakowie zaprezentowane w zaskarżonym wyroku i ponownie rozważyć, czy skarżąca ma prawo do zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. Wbrew stanowisku skarżącej uzasadnienie zaskarżonego wyroku poddaje się kontroli instancyjnej. Za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez Sąd stanu faktycznego, czy też stanowiska Sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego.

6.3. Jak już powyżej zauważono, spór w sprawie dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 4a ust. 1 u.p.s.d. w sytuacji otrzymania przez skarżącą tytułem darowizny kwoty 50.000 zł w gotówce, a następnie wpłacenia darowanej sumy pieniężnej przez skarżącą na własny rachunek bankowy.

Zgodnie z przepisami art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s.d., które stanowiły materialną podstawę prawną orzekania przez organy podatkowe, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: (1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego; (2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Sporne zagadnienie dotyczące sposobu udokumentowania otrzymania środków pieniężnych, powstałe na gruncie powołanych przepisów, było przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 20.03.2023 r., III FPS 3/22. W uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wyrażenie użyte w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym, należy rozumieć w ten sposób, że warunkiem wystarczającym do skorzystania ze zwolnienia podatkowego uregulowanego w tym przepisie jest udokumentowanie dokonania przekazania środków pieniężnych we wskazany w tym przepisie sposób przez darczyńcę na rzecz obdarowanego.

W uzasadnieniu uchwały wskazano m.in., że aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s.d., konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch warunków, tj.: (1) zgłoszenie do właściwego urzędu skarbowego w ciągu 6 miesięcy faktu otrzymania darowizny (art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d.) oraz (2) udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem ich przekazania na rachunek płatniczy nabywcy (obdarowanego), na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym (art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d.). Przepis art. 4a ust 1 pkt 2 u.p.s.d. będący podstawą zwolnienia podatkowego przysługującego najbliższym członkom rodziny, zwalnia z opodatkowania dokonane w obrębie najbliższej rodziny przesunięcia praw majątkowych, pod warunkiem że dokonane zostaną one w sposób jawny. Zabezpiecza to interesy Skarbu Państwa przed ewentualnymi nadużyciami ze strony podatników, którzy w celu uniknięcia odpowiedzialności podatkowej, mogliby powoływać się na fikcyjne czynności prawne dokonane pomiędzy najbliższymi członkami rodziny, czego zweryfikowanie w postępowaniu podatkowym stwarzałoby trudności. Obowiązek notyfikacji zwiększa zatem pewność i stałość obrotu prawnego.

Konstruując zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., prawodawca kierował się więc złożonym celem: z jednej strony dążył do wprowadzenia prorodzinnego rozwiązania podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn, a z drugiej strony narzucił takie warunki korzystania z analizowanego zwolnienia, aby zapewnić bezpieczeństwo obrotu prawnego i systemu podatkowego, który służy państwu, a więc dobru wspólnemu wszystkich obywateli (art. 1 Konstytucji RP). Oba ww. aspekty ratio legis art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. powinny być wzięte pod uwagę.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób odgadnąć, w jaki sposób dokonana przez obdarowanego wpłata środków na własne konto miałaby dowodzić, a takie stanowiska są formułowane, że służy ona wykonaniu umowy darowizny. Jeśli celem analizowanej regulacji jest potwierdzenie faktu dokonania darowizny, to tym bardziej nieodzowne staje się ustalenie, że wpłaty na konto obdarowanego dokonał darczyńca. Jak jednak tego dokonać, jeśli odstąpimy od weryfikacji osoby dokonującej tej wpłaty? Nie sposób w tej sytuacji odgadnąć, jak wpłatę zrealizowaną przez obdarowanego na własne konto można uznać za darowiznę. Z tego względu należy stwierdzić, że w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.p.s.d., warunkiem zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s.d. jest udokumentowanie nabycia środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym" w sposób zapewniający identyfikację stron umowy. Tylko wtedy można mieć pewność, że korzystniejszy model opodatkowania na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. znalazł zastosowanie w sytuacji odpowiadającej intencjom prawodawcy.

Analizowany warunek nie został expressis verbis wyrażony w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., należy zatem wyinterpretować konieczność udowodnienia dokonania wpłaty przez darczyńcę z wykorzystaniem wykładni funkcjonalnej oraz systemowej (zob. np. A. Goettel, Obowiązek udokumentowania nabycia środków pieniężnych jako warunek zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, "Glosa" 2014, nr 3, s. 124-125). Przyjęcie wykładni celowościowej nakierowanej na pełny cel ww. regulacji prowadzi do konkluzji, że należy zaaprobować takie rozumienie art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., które służy celom prorodzinnym, ale także zapewnia bezpieczeństwo obrotu prawnego i systemu podatkowego. Tym samym użyte w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. wyrażenie "udokumentowanie - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne (...) - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym", należy rozumieć w ten sposób, że dowód ten dokumentuje dokonanie wpłaty lub przelewu środków pieniężnych, będących przedmiotem czynności prawnej darowizny (art. 888 § 1 k.c.), przez darczyńcę na konto obdarowanego, a nie wpłatę lub przelew obdarowanego na własną rzecz w imieniu darczyńcy.

Konkluzja ta znajduje potwierdzenie nie tylko w wykładni językowej i wykładni celowościowej, ale także wykładni systemowej. W myśl art. 888 § 1 k.c. przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego, uregulowanego w art. 4a u.p.s.d., kluczowe jest natomiast wykonanie umowy darowizny. Udokumentowanie czynności przekazania przedmiotu darowizny pieniężnej na konto obdarowanego ma służyć właśnie wykazaniu, że w stanie faktycznym danej sprawy doszło rzeczywiście do wykonania umowy, o której mowa w art. 888 § 1 k.c. Innymi słowy, kluczowe jest udokumentowanie transferu pieniężnego składnika majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Tylko w ten sposób zapewni się bowiem bezpieczeństwo obrotu, przez wyeliminowanie prób dokonania wpłaty na rzecz samego siebie środków niewiadomego pochodzenia i nadania tej czynności pozoru wykonania umowy darowizny. Z tego względu w art. 4a ust. 3 u.p.s.d. prawodawca postanowił, że w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Wskazana uchwała została podjęta już po wydaniu zaskarżonego wyroku. Stanowisko zajęte w tej uchwale wiąże jednak pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych i dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Mając zatem na uwadze wyżej powołaną uchwałę Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty błędnej wykładni art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s.d. okazały się zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość interpretacji dokonanej w sprawie przez organy podatkowe. Skarżąca nie spełniła jednego z warunków koniecznych do zastosowania zwolnienia, przewidzianego w art. 4a ust. 1 u.p.s.d., a mianowicie nie udokumentowała otrzymania tytułem darowizny środków pieniężnych w sposób wskazany w art. 4a ust. 1 pkt 2 tej ustawy. W ustalonym stanie faktycznym, przekazanie skarżącej kwoty darowizny nastąpiło w gotówce. Samo wpłacenie darowanej sumy pieniężnej przez skarżącą na własny rachunek bankowy nie spełniało wymogu udokumentowania otrzymania środków pieniężnych przez obdarowanego od darczyńcy. Konsekwentnie organ podatkowy prawidłowo w wydanej decyzji ustalił skarżącej podatek od spadków i darowizn tytułem nabycia w drodze darowizny środków pieniężnych w kwocie 50.000 zł. Organ zaliczył podatniczkę do I grupy podatkowej, uwzględnił kwotę wolną od podatku oraz ustalił podatek według skali odpowiedniej dla nabywcy zaliczonego do I grupy podatkowej (art. 15 ust. 1 u.p.s.d.).

6.4. Mając powyższe na uwadze oraz uznając, że istota tej sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości, a także o oddaleniu skargi, po uprzednim rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzekł na podstawie art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.

sędzia WSA (del.) Anna Sokołowska sędzia NSA Stanisław Bogucki sędzia NSA Bogusław Dauter