Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1010/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 148 § 1, art. 149
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 119 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Rowiński asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. O., B. N. i W. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 marca 2020 r., nr KOC/5863/Oś/19 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz I. O., B. N. i W. N. solidarnie kwotę 731 (siedemset trzydzieści jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowiło odmówić wznowienia postępowania w sprawie, zakończonej decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], skierowaną do I. O., B. N. i W. N., określanych dalej jako: "skarżący".

Stan sprawy przedstawiał się następująco.

Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji paliw [...] na działce ew. nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w Dzielnicy [...], w ramach którego nastąpi realizacja przedsięwzięć, mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj.: instalacji do dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych, instalacji do podziemnego magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych, urządzenia umożliwiającego pobór wód podziemnych.

Decyzja stała się ostateczna z dniem 19 maja 2017 r.

W postępowaniu w sprawie wydania wymienionej decyzji liczba stron przekraczała 20, w związku z czym, w myśl art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081, ze zm. - (w stanie obowiązującym w dniu wydania decyzji, obecnie Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.) - zwanej dalej ustawą ooś, zastosowano art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), określanej dalej jako k.p.a., zgodnie z którym strony mogły być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej przez obwieszczenie, w zwyczajowo przyjęty sposób publicznego ogłaszania, tzn. przez zamieszczenie stosownych informacji na tablicach informacyjnych Urzędu Dzielnicy [...] oraz na stronie internetowej Urzędu [...].

Pismem z 27 maja 2019 r. strony postępowania: I. O., B. N. i W. N., wystąpiły z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z [...] marca 2017 r., ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji paliw [...] na działce ew. nr [...] obręb [...], przy ul. [...] w Dzielnicy [...], ponieważ bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu. Strony reprezentowane są w sprawie przez adw. W. J., legitymującego się pełnomocnictwem, udzielonym 16 października 2018 r.

Organem właściwym w sprawie prowadzenia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania, stosownie do art. 150 § 1 k.p.a. jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś, w związku z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 506), tj. Prezydent [...].

Pismem z [...] czerwca 2019 r. znak: [...] strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., oraz poinformowane o możliwości zapoznania się z dokumentami i złożenia ewentualnych uwag i wniosków.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności, stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Strony we wniosku o wznowienie postępowania poinformowały organ, że o decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dowiedziały się po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji paliw (wg oświadczenia 14 maja 2019 r.) oraz po zapoznaniu się z aktami sprawy o wydanie decyzji pozwolenia na budowę. Wskazały, że nadanie na poczcie wniosku o wznowienie postępowania 27 maja 2019 r. (data potwierdzona stemplem pocztowym na kopercie) pozwoliło na zachowanie miesięcznego terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania od dnia, w którym strony dowiedziały się o decyzji.

W celu potwierdzenia powyższych oświadczeń organ pismem z 24 czerwca 2019 r., zwrócił się do Burmistrza Dzielnicy [...] o potwierdzenie daty doręczenia stronom zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz terminu, w jakim strony zapoznały się z aktami sprawy.

Pismem z [...] lipca 2019 r. znak: [...], Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] wyjaśnił, że:

- [...] lipca 2018 r. [...] Spółka Europejska Oddział w Polsce złożyła wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę stacji paliw na działce ew. nr [...] obręb [...], przy ul. [...] w [...], zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru, zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone w następujący sposób: I. O. - 10 października 2018 r., W. N. - 10 października 2018 r., B. N. - 15 października 2018 r. Ponadto - zgodnie z notatką służbową, dołączoną do akt postępowania – W. J., pełnomocnik ww. stron, 25 października 2018 r. dokonał wglądu w projekt zagospodarowania terenu oraz w decyzję nr [...] z [...] marca 2018 r. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, 9 maja 2019 r. pełnomocnik ww. stron otrzymał kopię decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] marca 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach oraz kopię decyzji Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z [...] marca 2018 r. o warunkach zabudowy, ww. postępowanie w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zostało umorzone decyzją Prezydenta [...] nr [...] z [...] marca 2019 r. Aktualnie w Wydziale Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] toczy się postępowanie wszczęte na wniosek [...] Spółka Europejska Oddział w Polsce, złożony 12 kwietnia 2019 r o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę stacji paliw na działce ew. nr [...] obręb [...], przy ul. [...] w [...], - zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru, zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone I. O. 14 maja 2019 r, W.N. 14 maja 2019 r., B. N. 16 maja 2019 r.

Do pisma dołączone zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie: zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomień o wszczęciu postępowania, dotyczącej wglądu W. J., pełnomocnika ww. stron, w projekt zagospodarowania terenu oraz w decyzję nr [...] z [...] marca 2018 r. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, pisma zawierającego adnotację z 9 maja 2019 r. o otrzymaniu przez pełnomocnika stron kopii decyzji nr [...] z [...] marca 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji nr [...] z [...] marca 2018 r. o warunkach zabudowy.

Z powyższego wynika, że pełnomocnik stron adw. W. J., legitymujący się pełnomocnictwem udzielonym 16 października 2018 r. dokonał wglądu w decyzję Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z [...] marca 2018 r. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji już 25 października 2018 r. Jest to fakt o tyle istotny, że decyzja ta zawiera w swej treści informację o jej wydaniu oraz pełną treść decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach.

Mając na uwadze powyższe, organ uznał, że ww. strony uzyskały informację o przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach 25 października 2018 r., a nie - jak wskazano we wniosku o wznowienie postępowania - dopiero po 14 maja 2019 r.

Stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania należało złożyć do organu w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o ww. decyzji, tj. do 24 listopada 2018 r.

Biorąc pod uwagę datę 25 października 2018 r., w kontekście art. 148 § 1 k.p.a., w zaskarżonym postanowieniu SKO uznało, że strony uchybiły miesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania w sprawie decyzji środowiskowej. SKO ustaliło, że dniem w którym strony dowiedziały się o tej decyzji był 25 października 2018 r.

SKO powołało się na następujące ustalenia faktyczne: pełnomocnik stron dokonał wglądu w akta sprawy w dniu 25 października 2018 r., co wynika z pisma p.o. Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z dnia 18 lipca 2019. Do akt sprawy została załączona kopia notatki ze spotkania z interesantem z dnia 25 października 2018 r., z której wynika, że adwokat W. J. [...] "wykonał zdjęcie projektu zagospodarowania budowy stacji paliw, wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] oraz dokonał wglądu w decyzję o warunkach zabudowy" (str. 2 postanowienia).

I. O., B. N. i W. N. wywiedli w dniu [...] kwietnia 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie.

Wskazali, że doszło do rażącego naruszenia art. 148 § 1 i 2 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

I. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym.

II. Skarga okazała się zasadna. W ocenie Sądu przekonujące są bowiem wyjaśnienia skarżących, dotyczące dokonania błędnej oceny przez organ, w przedmiocie przekroczenia terminu do złożenia wniosku w sprawie wznowienia postępowania, określonego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a.

III. Stosownie do treści art. 148 § 2 k.p.a. - termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Istotnym jest więc to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja. Zatem to data, kiedy skarżący dowiedział się o decyzji (dotarła do niego wiadomość o wydanej decyzji), ma znaczenie zasadnicze, gdyż w tym dniu rozpoczyna bieg miesięczny termin określony w ww. art. 148 k.p.a.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przed ewentualnym wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego (art.149 § 1 k.p.a.), t.j. po złożeniu podania o wznowienie postępowania, organ zobowiązany jest do podjęcia określonych czynności proceduralnych, mających na celu rozpoznanie złożonego wniosku. Wypowiadając się na temat charakteru prawnego tychże czynności proceduralnych, orzecznictwo sądowe stanęło na stanowisku, że nie są to czynności, podejmowane w ramach postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 19 maja 2010 r., II OSK 893/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych i powołane tam orzecznictwo). Również w doktrynie przyjmuje się, że czynności podjęte przez organ przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania nie są czynnościami procesowymi, lecz mają charakter wewnętrzny (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 673; M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 881; C. Martysz (w:) G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2005, s. 331).

Istotnym jest fakt, że w trakcie wskazanych wyżej czynności wstępnych, organ powinien zbadać czy podanie o wznowienie postępowania: 1) zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu, 2) czy osoba wnosząca podanie posiada zdolność procesową oraz czy 3) w podaniu została wskazana ustawowa przyczyna wznowienia postępowania.

Tylko gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W przeciwnym wypadku musi wznowić postępowanie (art. 149 § 1 k.p.a.) i przeprowadzić je zarówno, co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia, jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia, a także co do istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Stwierdzenie, w tej kolejnej fazie postępowania, że z wnioskiem wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną albo że nie zaistniały przesłanki wznowienia lub termin z art. 148 k.p.a. nie został zachowany, skutkuje - zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. - odmową uchylenia decyzji dotychczasowej") - por. też wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2009 r., II OSK 1747/07, LEX nr 484887".

Pogląd taki utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku z dnia 14 października 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie IV SA 1662/97 stwierdził, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem z treści tego przepisu wynika wprost, iż liczy się dzień, w którym strona się dowiedziała o decyzji, a nie dzień, w którym miała taką możliwość (LEX nr 48730).

Również z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 389/07 (LEX nr 439031) jasno wynika, iż ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu.

Wznowienie postępowania na wniosek, pomimo uchybienia ustawowego terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, które godzi w zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Stwierdzenie zatem przez organ administracji publicznej w fazie wstępnej postępowania w sprawie wznowienia postępowania, oczywistego uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, i z przyczyn formalnych skutkować musi wydaniem postanowienia o odmowie jego wznowienia. Taka waga wyjaśnienia momentu, w którym strona dowiedziała o decyzji, uzasadnia dokonanie przez organ dokładnej analizy tego momentu.

IV. Wskazać przy tym trzeba, że ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o jej istnieniu i zawartym w niej rozstrzygnięciu (tak w wyroku NSA z 3 lutego 1998 r., sygn. akt I SA 769/97). Dla rozstrzygnięcia istotne jest zatem w jaki sposób w orzecznictwie rozumie się to dość pojemne wyrażenie ustawowe.

Po pierwsze należy wskazać, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi bowiem tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Przepis at. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny, określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Artykuł 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., dopełnienia wymogu np. doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia, czy też uzyskania wiedzy nie tylko o jej wydaniu, ale także, jak w okolicznościach niniejszej sprawy. Stanowisko takie zostało zaprezentowane również w wyroku NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1296/09, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl CBOSA). Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (vide wyroki NSA: z 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 931/07; z 18 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1025/11; z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1927/11, z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt II OSK 118/17, z 16 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 423/20, CBOSA).

Wspomniany zwrot "strona dowiedziała się o decyzji", należy interpretować w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Tym samym, dowiedzenie się o decyzji oznacza, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zdefiniować fakt wydania decyzji, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o dane, jaki organ wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy (tak WSA w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 1003/19).

V. W okolicznościach sprawy nie sposób uznać, że samo zawiadomienie o wszczęciu postępowania jest tożsame z wyrażeniem: "strona dowiedziała się o decyzji". Ten element wywodu, zawarty w zaskarżonym postanowieniu, podobnie jak w postanowieniu go poprzedzającym jest błędny, jako nieodpowiadający przepisom k.p.a. Po drugie pełnomocnik nie potwierdził "dokonania wglądu" swoim podpisem. Strony wywodziły, że pełnomocnik zrobił zdjęcia projektu zagospodarowania budowy stacji – i tylko ten fakt potwierdził swoim podpisem. Potwierdza to także treść, niekwestionowanej przez organ, notatki służbowej, z której wprost wynika, że pełnomocnik zrobił jedynie zdjęcia projektu zagospodarowania budowy stacji paliw 9załącznik do karty 10 akt administracyjnych sprawy, teczka 2/2). Jest to zgodne z doświadczeniem życiowym, biorąc pod uwagę obszerność tego typu akt. Zamiast tego, w tym samym dniu, tj. 25 października 2018 r. - złożył wniosek o sporządzenie kopii decyzji o warunkach zabudowy, wraz ze wszystkimi załącznikami. Strony podały, że z tego powodu pełnomocnikowi "nie udostępniono" decyzji o warunkach zabudowy, ani tym bardziej o decyzji środowiskowej. Stąd - przeciwnie do ustaleń SKO - w tym dniu pełnomocnik nie powziął, żadnych konkretnych informacji o decyzji środowiskowej. Sąd uznaje, że jest to wiarygodne twierdzenie, a organ nie przedstawił do niego kontrdowodu.

Oczywiście pełnomocnik powinien przypuszczać - z uwagi na swoją profesjonalną wiedzę - że, taka decyzja mogła zostać uprzednio wydana, bowiem decyzja środowiskowa jest warunkiem wstępnym do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, która z kolei jest konieczna do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednak – jak zasadnie wywodziły strony – w świetle przytoczonego rozumienia wyrażenia "strona dowiedziała się o decyzji", sama wiedza pełnomocnika o przesłankach do wydania decyzji o warunkach zabudowy - nie pozwala przyjąć, że pełnomocnik (strona) "dowiedział się" o decyzji.

Zaakceptowanie poglądu SKO oznaczałoby, że sama wiedza pełnomocnika (strony) o tym, że toczy się postępowanie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę stacji benzynowej i "wgląd do akt" takiego postępowania - jest wystarczające do automatycznego uznania, że strona "dowiedziała się" o wszystkich poprzedzających decyzjach. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie jest to uprawniony wniosek, ponieważ pełnomocnik skarżących, w celu "dowiedzenia się" o wszelkich poprzedzających decyzjach złożył wniosek o sporządzenie kopii decyzji o warunkach zabudowy wraz ze wszystkimi załącznikami. Czyli z innymi dokumentami (decyzjami), które stanowiły podstawę do wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Z faktu złożenia wniosku można wywodzić, że pełnomocnik nie zapoznawał się z aktami w miejscu prowadzenia postępowania, tj. w Urzędzie Gminy [... - ale korzystając z uprawnienia strony - wniósł o sporządzenie kopii wszystkich istotnych dokumentów. Złożenie wniosku nie jest równoznaczne z "dokonaniem wglądu" do akt postępowania administracyjnego, ani tym bardziej nie jest równoznaczne z "dowiedzeniem się" o wydanej w innym postępowaniu administracyjnym – decyzji środowiskowej.

VI. W ocenie Sądu zarówno w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego, jak i przed WSA, skarżący przedstawili wystarczające okoliczności, które przemawiają za niezasadnym pozbawieniem ich prawa do wznowienia postępowania.

Implikowało to uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia.

VII. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ weźmie pod uwagę powyższą ocenę prawną.

VIII. Podsumowując, Sąd stwierdza, że materiał dowodowy potrzebny do ustalenia daty dowiedzenia się o decyzji, w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. był wystarczający, a organ dokonał jego błędnej analizy, dopuszczając się też naruszenia powołanych przez skarżących przepisów: art. 148 § 2 i art. 149 § 3 k.p.a., podnoszonych w kontekście przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie stwierdził innych naruszeń prawa, które wskazywałyby na konieczność uwzględnienia skargi. W związku z tym Sąd, dostrzegając naruszenie prawa procesowego, orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

O kosztach (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205, uwzględniając zwrot wpisu w wysokości 200 zł (uzupełnionego 22 czerwca 2020 r. – karta 17 akt sadowych), wynagrodzenie za zastępstwo adwokackie (480 zł), na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800, z późn. zm.) oraz zwrot uiszczonych opłat skarbowych od czynności pełnomocnictwa w wysokości 51 zł.