Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 395/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 §3, art. 58 §1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A – K. L., B. L. Spółka jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za październik 2006r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Doradca podatkowy W. M. wniósł w imieniu strony skarżącej A – K. L., B. L. Spółka jawna w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za październik 2006r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2010 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 413 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano go do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej: (p.p.s.a.) oraz nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone w dniu 23 czerwca 2010 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru).Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 30 czerwca 2010 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie dokonała wpłaty wpisu ani nie zostały usunięte pozostałe braki formalne skargi.

Natomiast pismem z dnia 15 czerwca 2010r. wskazany doradca podatkowy W. M. cofnął skargę informując, że wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 220 §1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi w żądanej kwocie. Jednocześnie doradca podatkowy W. M. nie wykazał, iż może być pełnomocnikiem skarżącego.

Wezwania w obu przypadkach zawierały pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków.

Tymczasem jak wskazano wyżej dla skutecznego wniesienia skargi niezbędne jest uzupełnienie wszystkich jej braków. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił żądanego wpisu, ani nie zostały uzupełnione pozostałe braki formalne skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia.

Odnosząc się natomiast do wniosku o cofnięcie skargi wskazać należy, iż doradca podatkowy nie wykazał, iż może on działać w imieniu skarżącego w niniejszym postępowaniu. Wezwanie Sądu do przedłożenia pełnomocnictwa nie zostało wykonane. W konsekwencji złożony przez niego wniosek nie mógł być uwzględniony.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 §1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1). Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (tak: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291.).

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji