Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 768/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Mirosław Montowski, sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[...]WINB", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm. - dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej jako: "PINB [...]", "PINB", "organ I instancji") z dnia [...]listopada 2019 r. Nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w segmencie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w części przeznaczonej na wynajem pokoi) usytuowanym na działce nr ew. [...]obręb [...]przy ul. [...]w [...], przez inwestora – P. K., utrzymał w mocy ww. decyzję PINB.

Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] października 2018 r. M. K. (dalej jako "skarżąca"), zamieszkała przy ul. [...]w [...], zwróciła się do PINB [...] "o przeprowadzenie kontroli skrajnego segmentu z przeznaczeniem zabudowy jednorodzinnej, zlokalizowanego pod adresem ul. [...], [...]na terenie działki nr ewid. [...], której właścicielem jest P. K.". Skarżąca wskazał, że P. K., nowy właściciel ww. budynku, rozpoczął prace budowlane pod kątem stworzenia pojedynczych lokali z przeznaczeniem na wynajem. W każdym z przebudowanych pomieszczeń usytuował łazienki, w wyniku czego na drugim piętrze budynku znajdują się dwa lokale użytkowe wraz z toaletami zamykane na oddzielne drzwi. Także na parterze znajdują się dwa lokale użytkowe wraz z toaletami zamykane na oddzielne drzwi. Na każdym piętrze została zbudowana kuchnia. Obecnie w budynku jest zakwaterowanych 11 osób. Dodatkowo rozpoczął prace w piwnicy segmentu, tworząc kolejne lokale pod wynajem i wyburzając kolejne ściany stanowiące podstawę budynku. Ponadto wykonał dodatkową bramę wjazdową oraz samodzielnie przeniósł skrzynkę gazową. Do pisma załączono dokumentację fotograficzną lokali, które powstały w omawianym budynku po pracach przeprowadzonych przez inwestora.

W dniu [...]listopada 2018 r. upoważnieni przedstawiciele PINB przeprowadzili oględziny w. budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Inwestor w takcie oględzin oświadczył, że w roku 2017 dokonał remontu i przebudowy segmentu. Stwierdzono, że "Prace budowlane polegały na wykonaniu części ścian działowych, montażu stolarki drzwiowej wewnętrznej, wymianie stolarki okiennej, okładzin ścian i podłóg. Na parterze budynku zostały wydzielone dwa pokoje z przynależnymi łazienkami oraz aneks kuchenny dostępny z korytarza. Na piętrze zostały wydzielone dwie sypialnie z łazienkami oraz aneks kuchenny dostępny z klatki schodowej. W pomieszczeniach gospodarczych w piwnicy od strony ogrodu dokonano wymiany wraz z powiększeniem dwóch otworów okiennych (...). W piwnicy dokonano wyburzenia fragmentu ściany działowej oraz wykonano remont łazienki. W linii ogrodzenia wykonano dodatkową bramę wjazdową (...) ponadto dokonano przesunięcia skrzynki gazowej o około 1,5 m w stronę północną. (...) Nie stwierdzono użytkowania pod kątem «hotelu pracowniczego»". Inwestor oświadczył do protokołu kontroli, iż do końca czerwca 2018 roku w budynku przebywały osoby, a w chwili obecnej budynek stoi pusty.

W dniu [...] grudnia 2018 roku do PINB drogą e-mail wpłynęła wiadomość od skarżącej, w której przesłała ogłoszenie dotyczące wynajmu oraz wskazała link ogłoszenia: [...]. Wskazała ponadto, że właściciel posługuje się w ogłoszeniu adresem ul. [...] w [...]i prezentuje pokoje znajdujące się w budynku ul. [...]. Dodatkowo wskazała, iż w ogłoszeniu jest informacja o 11 miejscach noclegowych i tyle faktycznie tam jest. Poinformowała również, iż z informacji [...]wynika, że pod wskazanym adresem na ul. [...]wykonywana jest działalność związana z wynajmem. Do e-maila dołączono fotografie.

W dniu [...]stycznia 2019 r. roku inspektor PINB udał się na nieruchomość, w stosunku do której prowadzone jest niniejsze postępowanie, celem przeprowadzenia kontroli doraźnej, lecz z powodu nieobecności użytkownika nieruchomości i braku możliwości wejścia, odstąpiono od przeprowadzenia kontroli.

W dniu [...]lutego 2019 r. ponownie przeprowadzono oględziny omawianego obiektu, podczas której stwierdzono, że cyt.: "Potwierdza się ustalenia z protokołu z kontroli z dnia [...].11.2018 r. Pan K. oświadczył, że w chwili obecnej w budynku przebywają 3 osoby. Wynajmowane są dwa pokoje".

Zawiadomieniem z dnia [...]lutego 2019 r. PINB [...]poinformował strony o wszczęciu na wniosek M. K. postępowania w sprawie robót budowlanych wykonanych w segmencie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w części przeznaczonej na wynajem pokoi), usytuowanym na działce nr ew. [...]obr. [...]zlokalizowanego przy ul. [...]w [...]przez inwestora – P. K. oraz o wyznaczeniu terminu rozprawy administracyjnej w ww sprawie na dzień [...]marca 2019 r. W toku rozprawy strony wystąpiły z wnioskiem o odroczenie rozprawy ze względu na próbę ugodowego (polubownego) załatwienia sprawy. Ustalono nowy termin rozprawy na dzień [...]kwietnia 2019 r.

Pismem z dnia [...]kwietnia 2019 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem do PINB [...]o "natychmiastowe zakończenie postępowania administracyjnego" oraz "o wstrzymanie użytkowania obiektu" na działce nr ew. [...]obr. [...]zlokalizowanego przy ul. [...]w [...]. Wskazała na uciążliwości związane z wynajmowaniem przez inwestora ww. pokoi. Podkreśliła, że inwestor przez każdą kolejną kontrola PINB wyprowadza lokatorów, tworząc pozory braku problemu.

P. K. pismem z dnia [...]kwietnia 2019 r. odniósł się do powyższego pisma skarżącej, podkreślając, że podczas dwóch ostatnich kontroli przeprowadzonych przez PINB nie stwierdzono wykorzystania spornego budynku jako hotelu pracowniczego.

W dniu [...]lipca 2019 r. roku upoważnieni pracownicy PINB ponownie dokonali próby przeprowadzenia kontroli doraźnej omawianej nieruchomości, lecz z powodu nieobecności użytkownika nieruchomości i braku możliwości wejścia, odstąpiono od przeprowadzenia kontroli.

PINB [...]postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2019 r. nr [...], podstawie art. 71a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej jako "p.b.") wstrzymał użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przez właścicieli K. i P. K., w którym prowadzona jest działalność polegająca na wynajmie pokoi, usytuowanego na działce nr ew. [...]obr. [...]zlokalizowanego przy ul. [...]w [...]oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 90 dni od dnia doręczenia postanowienia:

- inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej, wraz z opisem i rysunkami określającymi usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której dokonano zmiany sposobu użytkowania;

- ekspertyzy technicznej w zakresie: bezpieczeństwa pożarowego, warunków pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska, wielkości lub układu obciążeń, wykonaną przez osobę posiadająca uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności;

- zaświadczenia Burmistrza [...]o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Wskazano, że ww. dokumentacja powinna być uzgodniona z rzeczoznawcą ds. sanitarno-higienicznych, BHP i ergonomii oraz rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że mogło dojść do zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej na budynek zamieszkania zbiorowego, bez wymaganego pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lub zgłoszenia właściwemu organowi. W ocenie organu stan sprawy wypełnia hipotezę z art. 71 a ust. 1 p.b., bowiem zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek zamieszkania zbiorowego wymagała dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zmiana przeznaczenia budynku na pokoje na wynajem jest zmianą sposobu użytkowania, gdyż spowodowała zmianę warunków zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych oraz bezpieczeństwa pożarowego.

W dniu [...]września 2019 roku do PINB za pośrednictwem poczty elektronicznej wpłynęła informacja skarżącej, iż pomimo wydania postanowienia o wstrzymaniu użytkowania, budynek nadal jest użytkowany. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...]września 2019 roku PINB udzielił skarżącej odpowiedzi tą samą drogą, iż postanowienie z dnia [...]sierpnia 2019 roku nr [...], nie podlega egzekucji do czasu uprawomocnienia się.

W dniu [...]września 2019 roku PINB wystąpił z pismem reklamacyjnym do operatora pocztowego Poczta Polska o nadesłanie "zwrotnego potwierdzonego odbioru lub jego duplikatu podpisanego przez adresata, albo stwierdzenie z placówki doręczenia przesyłki" w sprawie przesyłki nadanej przez organ w dniu [...]sierpnia 2019 roku, skierowanej do inwestorów, zawierającej ww. postanowienie.

W dniu [...] października 2019 roku wpłynął do PINB wniosek M. K., w którym wniosła o wydanie decyzji nakazującej przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Skarżąca wskazała że pomimo wstrzymania użytkowania omawianego budynku przez inwestorów na potrzeby wynajmu pokoi, nieruchomość ta stale i nieprzerwanie jest użytkowana na potrzeby wynajmu. Do pisma załączono płytę DVD zatytułowaną "Dokumentacja Video" oraz oferty wynajmu z portali internetowych.

K. K. i P. K. w dniu [...] października 2019 roku złożyli do akt sprawy informację, iż zgodnie z zapisami postanowienia PINB z dnia [...]sierpnia 2019 roku zostało wstrzymane użytkowanie budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej na działce nr ew. [...]przy ul. [...]w miejscowości [...]. W obiekcie są obecnie prowadzone jedynie prace stanowiące bieżąca konserwację obiektu utrzymujące go w należytym stanie technicznym.

W dniu [...] listopada 2019 r. upoważniony pracownik PINB dokonał ponownych oględzin omawianego obiektu, w trakcie których potwierdził ustalenia z protokołu z dnia [...]listopada 2018 roku. Nie stwierdzono natomiast znamion użytkowania przedmiotowego budynku. W aneksie kuchennym wykonywane były jedynie roboty instalacyjne i wykończeniowe. Do protokołu kontroli załączono dokumentację zdjęciową..

PINB [...]decyzją z dnia [...]listopada 2019 nr [...], na postawie art. 105 § 1 i art. 104 k.p.a.. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w segmencie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w części przeznaczonej na wynajem pokoi) usytuowanym na działce nr ew. [...]obręb [...]przy ul. [...]w [...], przez inwestora – P. K.

Zdaniem organu I instancji w niniejszej sprawie nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania części budynku, która została do użytkowania przyjęta, w pozostałej części wykonano roboty budowlane w sposób zmierzający do innego sposobu użytkowania określonego w pozwoleniu na budowę. Dlatego też po ustaleniu tego faktu, organ zobligowany był do podjęcia działań i wydania zakazu korzystania z obiektu oraz nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów, określonych w art. 71 ust. 2 p.b., celem doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami prawa.

Dokonując analizy sprawy organ wziął pod uwagę również materiał dowodowy złożony do akt przez skarżącą M. K., tj. ogłoszenie o wynajmie pokoi, czy wydruk z Centralnej Ewidencji [...], zwanej [...].

Jednakże w dniu [...] października 2019 roku wpłynęło pismo K. i P. K. z dnia [...] października 2019 r., którzy poinformowali, że w związku zapisami postanowienia z dnia [...]sierpnia 2019r., nr [...]zostało wstrzymanie przez nich użytkowanie omawianego budynku. Zdaniem organu akt ten potwierdza treść protokołu kontroli przeprowadzonej w obiekcie, w dniu [...] listopada 2019 roku, podczas której nie stwierdzono użytkowania budynku jako "hotelu pracowniczego, "najmu / wynajmu pokoi" itp.

Reasumując PINB stwierdził, iż dalsze postępowanie administracyjne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego w ramach jego właściwości, staje się bezprzedmiotowe.

Od powyższej decyzji M. K. wniosła odwołanie.

Skarżąca wskazała, że osnowa decyzji nie pozwala na ustalenie, w jakim przedmiocie w odniesieniu do prowadzonego postępowania organ uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowym. Czy bezprzedmiotowym jest postępowanie w sprawie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania zainicjowane wnioskiem z dnia [...]października 2019 r., czy też bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie wstrzymania użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej i realizacja obowiązków ustalonych postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2019 r.

Zdaniem skarżącej właściciele budynku nie tylko nie sprostali zobowiązaniom zawartym w postanowieniu z dnia [...]sierpnia 2019 r. zobowiązaniom, lecz pomimo wstrzymania użytkowania budynku nadal prowadzili w nim wynajem pokoi, co spowodowało złożenie wniosku przez skarżącą o nakazanie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku.

Ponadto w ocenie skarżącej nie sposób zrozumieć powodów, dla których organ I instancji odstąpił od tak podstawowej czynności dowodowej jak przesłuchanie stron i świadków. Skarżąca, jak i jej sąsiedzi na co dzień obserwują jak wynajmowane są pokoje, pomimo to zaniechano ich przesłuchania. Złożone zostały także nagrania z monitoringu, gdzie utrwalona została działalność gospodarcza związana z wynajmem. Taki wniosek dowodowy został złożony w piśmie z dnia [...]października 2019r.

Jeśliby natomiast organ I instancji uznał ich twierdzenia za niewiarygodne to powinien wskazać z jakich powodów. Pomocnym byłoby także przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, a pouczenie o groźbie odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, winno skłonić właścicieli budynku do podania rzetelnych informacji w sprawie użytkowania budynku Organ I instancji był informowany o interwencjach Policji, jakie miały miejsce wobec najemców pokoi w budynku przy ul. [...]w [...], a miało to miejsce po wstrzymaniu użytkowania budynku. Pomimo tej informacji, odstąpiono od wystąpienia do KPP w [...]o zweryfikowanie tych informacji.

Zdaniem skarżącej bez znaczenia dla oceny samowolnej zmiany sposobu użytkowania jest fakt, że inwestorzy uprzedzeni o terminie oględzin w tym dniu nie wynajmowali pokoi. A wywodzenie z tego faktu bezprzedmiotowości postępowania świadczyć może jedynie o niezrozumieniu instytucji opisanej w art. 105 k.p.a.

Ponadto błędem organu I instancji jest próba wywodzenia, że dla rozpoczęcia biegu terminu wstrzymania użytkowania budynku konieczne było uprawomocnienie postanowienia z dnia [...]sierpnia 2019 r. Rzeczone postanowienie, było wykonalne z chwilą jego doręczenia co oznacza, że obowiązkiem właścicieli było natychmiastowe wstrzymanie użytkowania obiektu, do czego się nie zastosowali Również z treści nałożonych na właścicieli obowiązków jasno wynika, że zakreślony termin - trzech miesięcy od daty otrzymania postanowienia - odnosił się nie do nakazu wstrzymania użytkowania obiektu, lecz do obowiązku złożenia dokumentów wymienionych w decyzji

Organ I instancji, choć w uzasadnieniu decyzji wskazał, że złożył reklamację w sprawie doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie o wstrzymaniu użytkowania budynku, to nie wskazał z jaką chwilą ustalił datę doręczenia.

Jest to o tyle istotne, że jeśli właściciele, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie jeszcze przed upływem wyznaczonych 3 miesięcy na złożenie dokumentacji, nadal użytkują budynek, to wobec niezastosowania się do nałożonego obowiązku wstrzymania użytkowania obiektu, powstał obligatoryjny nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Brzmienie przepisu art. 71 a ust. 4 p.b. nie pozostawia organom żadnej swobody w wyborze rozstrzygnięcia. Ustawodawca wskazuje na obowiązek organu zastosowania sankcji określonej w tym przepisie w sytuacjach enumeratywnie wymienionych w art. 71 a ust. 4 przy czym przypadki te mogą zaistnieć rozłącznie. Skoro właściciele w terminie 3 miesięcy nie wykonali żadnego z obowiązków opisanych w postanowieniu z dnia [...]sierpnia 2019 r., to koniecznym jest niezależnie od opisanego powyżej stałego użytkowania obiektu, nakazanie, zgodnie z treścią art. 71a ust 4 p.b. przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania spornego obiektu, który w przypadku niewywiązania się z obowiązków określonych w postanowieniu wydanym w oparciu o art. 71a ust. 1 p.b. nie daje organom nadzoru budowlanego żadnego luzu decyzyjnego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania [...]WINB decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji i wskazał, że skoro w toku postępowania przywrócili poprzedni sposób użytkowania spornej części obiektu, a wykonane roboty budowlane polegające na remoncie i przebudowie odpowiadają prawu, to brak było podstaw do prowadzenia dalszego postępowania z zakresu nadzoru budowlanego, co wypełnia przesłankę bezprzedmiotowości. W świetle dokonanych ustaleń PINB nie znalazł podstaw do podejmowania dalszych działań w ramach ustawowych kompetencji, w związku z tym słusznie umorzył postępowanie. Brak jest bowiem podstaw do kontynuowania postępowania w trybie art. 71a p.b., skoro w toku postępowania przywrócono poprzedni sposób użytkowania.

Odnosząc się do treści odwołania [...]WINB wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zebrany materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na stwierdzenie, że dalsze postępowanie jest bezprzedmiotowe. Zarzuty wskazane w odwołaniu nie mają wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. W inspektoratach nadzoru budowlanego na stanowiskach inspektorów zatrudnione są osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i wiedzę, zatem kontrolując określoną inwestycję inspektor nadzoru budowlanego może samodzielnie ocenić, w jaki sposób użytkowany jest sporny obiekt. Ustalenia poczynione przez inspektorów, dotyczące zaniechania użytkowania części spornego obiektu, zostały spisane w protokole z oględzin z dnia [...] listopada 2019 r. Podkreślenia wymaga, że protokół, jako dokument urzędowy korzysta ze zwiększonej mocy dowodowej (art. 76 k.p.a.) i jego kwestionowanie bez przytoczenia wiarygodnych dowodów obalających zawarte w nim ustalenia jest pozbawione racji, czego skarżąca nie uczyniła w odwołaniu. Postanowienie nr [...] zostało doręczone inwestorom w trybie art. 44 k.p.a. w dniu [...] września 2019 r., a przeważająca część pism skarżącej, w których informowała o dalszym użytkowaniu obiektu wpłynęła przed tym dniem. Natomiast zarzuty zawarte w piśmie z dnia [...]października 2019 r. zostały zweryfikowane w dniu [...]listopada 2019 r. Wnoszenie przez skarżącą o wydanie decyzji na podstawie art. 71a ust. 4 p.b. nie znajduje podstaw w omawianym stanie faktycznym, ponieważ w istocie inwestorzy sami przywrócili poprzedni sposób użytkowania poprzez zaniechanie wynajmu pokoi, co w konsekwencji stało się podstawą do umorzenia postępowania z zakresu nadzoru budowlanego. Argumenty skarżącej nie zostały poparte wiarygodnymi dowodami potwierdzającymi użytkowanie obiektu na wynajem pokoi. Organ wojewódzki stanął na stanowisku, że jeżeli organy nadzoru budowlanego wyprowadziły określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych i nienasuwających zastrzeżeń dowodów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia skutecznego kontrdowodu z inicjatywy strony kwestionującej te ustalenia. Zadaniem organu nie jest dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza i kwestionuje ustalenia. W przedmiotowej sprawie zebrany materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na stwierdzenie, że umorzenie było właściwe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła M. K.. Postawiła zarzuty naruszenia:

1. art. art 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zw. z art 71a ust. 4 p.b. poprzez uznanie, że zmiany dokonane przez właściciela budynku przy ul. [...]w [...]z budynku jednorodzinnego na budynek zamieszkania zbiorowego, nie wymagają nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego, choć jego właściciel nie wykonał obowiązków określonych postanowieniem o wstrzymaniu użytkowania obiektu, a obiekt jest użytkowany na potrzeby wynajmu,

2. art. 7 i 77 k.p.a. polegającego na pominięciu dowodów wnioskowanych przez strony w postaci przesłuchania stron i świadków, ustaleń wynikających z interwencji funkcjonariuszy policji KPP w [...], nagrań z monitoringu, które w sposób jednoznaczny potwierdzają, że w budynku przy ul. [...]w [...]zarówno aktualnie jak i po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu użytkowania obiektu prowadzony był wynajem pokoi,

3. § 44 w zw. z 209 ust 2 pkt 5, § 207 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019r., Nr 1065), polegającego na uznaniu, że stan techniczny spornego budynku pomimo jego przebudowy i zmiany przeznaczenia spełnia warunki zakresu bezpieczeństwa pożarowego, jak i wymogi higieniczno-sanitarne.

4. art. 80 k.p.a. - z powodu dowolnej oceny materiału dowodowego i pominięcie faktu, że w budynku przebywają osoby trzecie, które mogą być niezaznajomione z warunkami bezpieczeństwa pożarowego, jak i higieniczno-sanitarnymi.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania od organu oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Skarżąca w obszernym uzasadnieniu powtórzyła dotychczasową argumentację. Dodatkowo wskazała na niezgodność zmiany sposobu użytkowania budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

W odpowiedzi naskarżę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego i Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji naruszyli przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa materialnego.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (z dnia [...]listopada 2019 r. Nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w segmencie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w części przeznaczonej na wynajem pokoi) usytuowanym na działce nr ew. [...]obręb [...]przy ul. [...]w [...], przez inwestora – P. K.

Na wstępie należy zauważyć, że podstawę prawną wydanych decyzji stanowił art. 105 § 1 k.p.a., wedle którego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W związku z tym, w rozpoznawanej sprawie ocena Sądu ograniczona została do problematyki umorzenia postępowania i związanej z tym kwestii jego bezprzedmiotowości. Podkreślić też trzeba, że decyzja wydana na podstawie wskazanego przepisu nie rozstrzyga sprawy merytorycznie (w jej znaczeniu materialnym), bo nie kształtuje żadnego stosunku prawnego w zakresie uprawnień czy obowiązków strony, a jedynie znosi prowadzone postępowanie W rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego, co oznacza, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu - pozytywne, czy negatywne - staje się prawnie niedopuszczalne.

Przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie, iż postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpi brak chociażby jednego z podstawowych elementów stosunku administracyjnoprawnego (podmiotu, przedmiotu, podstawy prawnej) będącego przedmiotem postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 I OSK 2579/17, z dnia 6 lutego 2018 II FSK 2113/16, z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 1567/16, z dnia 11 października 2017 I OSK 893/17). Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 II OSK 1242/17 bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego - takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Przytoczyć należy też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2020 r. I GSK 2088/19 w którym wskazano, iż z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie organy obydwu instancji nie wskazały wyraźnie, brak jakiego elementu stosunku administracyjnego spowodował umorzenie postępowania, jednakże z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu wynika, że ustalono brak przedmiotu postępowania.

W niniejszej sprawie zarówno z wydanego na postawie art. 71a ust. 1 p.b. postanowienia PINB [...]z dnia [...]sierpnia 2019 r. nr [...], jak i z zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji wynika, że organy nadzoru budowlanego ustaliły, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, w zabudowie szeregowej usytuowanym na działce nr ew. [...]obr. [...]zlokalizowanej przy ul. [...]w [...]prowadzona jest działalność polegająca na wynajmie pokoi, a tym samym doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej na budynek zamieszkania zbiorowego, bez wymaganego pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lub zgłoszenia właściwemu organowi.

W związku z powyższym wskazać należy, że kwestię zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego rozstrzyga się w trybie przepisów art. 71-71a. p.b (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania ww. rozstrzygnięć). Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b.). Zmiana sposobu użytkowania wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, w którym między innymi trzeba określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, w zależności od potrzeb pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami (ust. 2). Przy czym, zgodnie z art. 71 ust. 6 ww. ustawy, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę – rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę, a w przypadku robót objętych obowiązkiem zgłoszenia – do zgłoszenia o którym mowa w ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ust. 2-4. Dokonanie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części po zmianie sposobu użytkowania nie wywołuje skutków prawnych (art. 71 ust. 7p.b.). W myśl bowiem art. 71a p.b., w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia (a więc w warunkach samowoli), właściwy organ – organ nadzoru budowlanego winien obligatoryjnie bez zbędnej zwłoki wszcząć procedurę legalizacyjną, określoną w tym przepisie. W sytuacji zatem, gdy organ nadzoru budowlanego stwierdzi, iż bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia przeprowadzono roboty budowlane, które doprowadziły lub prowadzą do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 dokonanie w obiekcie budowlanym robót budowlanych, winien wszcząć postępowanie administracyjne na podstawie art. 71 p.b..

W niniejszej sprawie ustalono samowolną zmiany sposobu użytkowania omawianego budynku. Postępowanie organów nadzoru budowlanego w przypadku ustalenia, że nastąpiła zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez stosownego pozwolenia właściwego organu objęte jest dyspozycją art. 71a ust. p.b., zgodnie z którym, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie, którym wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części oraz nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów określonych w art. 71 ust. 2. Organ nadzoru budowlanego po stwierdzeniu, że doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia, obowiązany jest zatem wydać postanowienie, w którym, po pierwsze, wstrzyma użytkowanie tego obiektu lub jego części, po wtóre, nałoży obowiązek przedstawienia dokumentów, których złożenie jest wymagane przepisami art. 71 ust. 2 przy dokonaniu zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania. Ustawodawca przewidział możliwość zalegalizowania samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, poprzez zobowiązanie do przedłożenia dokumentów określonych w art. 71 ust. 2 p.b. zalegalizowanie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, uzależnione jest zawsze od woli podmiotu zobowiązanego ww. postanowieniem.

W niniejszej sprawie takie postanowienie umożliwiające zalegalizowanie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu zostało na podstawie art. 71a ust 1 p.b. wydane. PINB [...]postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2019 r. nr [...], wstrzymał użytkowanie omawianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w którym prowadzona jest działalność polegająca na wynajmie pokoi, nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 90 dni od dnia doręczenia postanowienia: inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej, - ekspertyzy technicznej w zakresie: bezpieczeństwa pożarowego, warunków pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska, wielkości lub układu obciążeń, wykonaną przez osobę posiadająca uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności; zaświadczenia Burmistrza [...]o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

K. K. i P. K. w dniu [...] października 2019 roku złożyli do akt sprawy informację, iż zgodnie z zapisami ww. postanowienia PINB z dnia [...]sierpnia 2019 roku zostało wstrzymane użytkowanie omawianego budynku, a w obiekcie są obecnie prowadzone jedynie prace stanowiące bieżącą konserwację obiektu utrzymujące go w należytym stanie technicznym. W dniu [...] listopada 2019 r. upoważniony pracownik PINB dokonał ponownych oględzin omawianego obiektu, stwierdzając brak znamion stwierdzono natomiast znamion użytkowania przedmiotowego budynku. Na podstawie ww. oświadczenia inwestorów oraz wyników oględzin w dniu [...] listopada 2010 r. organy uznały, że dalsze postępowanie jest bezprzedmiotowe, ponieważ - jak to wskazał organ odwoławczy – "inwestorzy przywrócili poprzedni sposób użytkowania spornej części budynku". W ocenie Sądu z powyższego oświadczenia inwestorów wynika jedynie, że wykonali oni nałożony na nich postanowieniem PINB z dnia [...] sierpnia 2019 roku obowiązek wstrzymania użytkowanie omawianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w zakresie wynajmu pokoi. Podkreślić należy, że w trakcie postępowania administracyjnego ustalono, że na parterze budynku zostały wydzielone dwa pokoje z przynależnymi łazienkami oraz aneks kuchenny dostępny z korytarza. Także na piętrze zostały wydzielone dwie sypialnie z łazienkami oraz aneks kuchenny dostępny z klatki schodowej. W piwnicy dokonano wyburzenia fragmentu ściany działowej oraz wykonano remont łazienki. Tym samym budynek przystosowano do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu pokoi. Ma rację skarżąca wskazując, koro sporny obiekt wykorzystywany jest jako rodzaj pensjonatu/hotelu, samo zmniejszenie intensyfikacji użytkowania danego obiektu nie przesądza o tym, iż nie jest on użytkowany w określony sposób (nie stanowi w tym wypadku budynku zamieszkania zbiorowego). Skoro obiekt jest przystosowany do jego określonego wykorzystywania i zostało w trakcie czynności kontrolnych potwierdzone, iż był wykorzystywany zgodnie z tym przeznaczeniem, to okresowe przerwy w jego zamierzonym użytkowaniu nie stanowią przeszkody do uznania, że obiekt jest użytkowany w określony sposób, a mianowicie jak w niniejszej sprawie jako obiekt zamieszkania zbiorowego. W ocenie Sądu wskazywane przez organ przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania spornej części budynku byłoby oczywiste, gdyby budynek na nowo został przystosowany do pełnienia funkcji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a w obecnym stanie w każdej chwili może on ponownie być użytkowany jako budynek zamieszkania zbiorowego.

Wskazać także należy, że uszło uwadze organów, a słusznie wskazywała na to skarżąca, że stosownie zaś do art. 71a ust. 4 p.b. w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania,, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. W zakresie procedury legalizacji samowolnej zmiany sposobu użytkowania mamy do czynienia z decyzjami związanymi, co oznacza, iż w przypadku niewykonania zobowiązania nałożonego na właściciela w postanowieniu wydanym na podstawie art. 71a ust. 1 organ zobligowany jest do wydania decyzji, o której mowa w ust. 4 art. 71a, a więc nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Organ nie ma w takim przypadku żadnego luzu decyzyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1260/14). Tym samym słusznie wskazywała strona skarżąca na konieczność zbadania, czy po doręczeniu inwestorom ww. postanowienia z dnia [...]sierpnia 2019 r. (tj., jak wskazuje organ odwoławczy w dniu [...]września 2019 r.) sporny budynek był użytkowny w zakresie wynajmu pokoi, albowiem jego użytkowanie w tym zakresie po [...]września 2019 r. wskazywałoby wprost na konieczność wydania decyzji, o której mowa w art. 71a ust. 4 p.b. Błędnie też wskazuje organ, że stan wstrzymania użytkowania budynku w tym zakresie potwierdzają oględziny przeprowadzone w dniu [...] listopada 2019 r., gdyż po pierwsze zostały przeprowadzone ponad czterdzieści dni po odebraniu przez inwestorów omawianego postanowienia, a po drugie inwestorzy pismem z dnia [...]października 2019 r. zostali zawiadomieni o tych oględzinach..

W ocenie Sądu celem ustalenia czy faktycznie wstrzymano użytkowanie omawianego budynku ww. zakresie, winien zastosować kontrole doraźną, o której mowa w art. 81a p.b. W myśl tego przepisu organy nadzoru budowlanego lub osoby działające z ich upoważnienia mają prawo wstępu do obiektu budowlanego, na teren budowy oraz zakładu pracy (ust. 1 tego przepisu). Czynności kontrolne, związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego, przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku (ust. 2). W przypadku kontroli podmiotu niebędącego przedsiębiorcą, w razie nieobecności osób, o których mowa w ust. 2, w uzasadnionych przypadkach, czynności kontrolne mogą być dokonywane w obecności przywołanego pełnoletniego świadka (ust. 3). Przepis art. 81a p.b., regulujący dokonywanie czynności kontrolnych, stanowi lex specialis w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zawiadamiania o kontroli. Oznacza to, że do prowadzonego w oparciu o ten przepis postępowania kontrolnego, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu dotyczące zawiadomienia o terminie kontroli (art. 79 k.p.a.). Co więcej, w przypadku, gdy celem tych czynności jest ustalenie, czy obiekt jest użytkowany bez uzyskania pozwolenia właściwego organu, uprzedzenie inwestora o terminie kontroli byłoby niezasadne, dawałoby mu bowiem możliwość odpowiedniego przygotowania obiektu na czas kontroli. Podkreślić należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż organy nadzoru budowlanego mają kompetencje do przeprowadzania kontroli ad hoc bez uprzedzania kontrolowanych o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych. Ustawodawca celowo nadał organom nadzoru budowlanego uprawnienia do zwalczania samowoli użytkowej. Organy tzw. policji budowlanej, realizując uprawnienia władcze, czynią to niewątpliwie w interesie publicznoprawnym - w celu zapewnienia bezpieczeństwa publicznego oraz ochrony wartości deklarowanych w prawie budowlanym. Na podstawie ust. 4 art. 81 organy nadzoru budowlanego posiadają uprawnienia do przeprowadzania kontroli, potwierdzonych odpowiednimi ustaleniami w protokołach z tych kontroli. Protokolarne ustalenia dokonane w toku czynności kontrolnych stanowią materiał dowodowy, w rozumieniu przepisów Działu II rozdziału 4 k.p.a., w postępowaniach administracyjnych prowadzonych w sprawach regulowanych przepisami ustawy Prawo budowlane i są podstawą do wydawania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1939/09; z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 458/10).

W związku z tym że organ nie przeprowadził takiej kontroli doraźnej po wydaniu postanowienia z dnia [...]sierpnia 2019 r., winien w sposób obszerny ustosunkować się do wniosków dowodowych, podnoszonych przez stronę skarżąca m.in. w piśmie z dnia [...] października 2019 r., czego nie uczynił.

W świetle powyższego w ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie nie dokonały także wyczerpującego zgromadzenia materiałów dowodowych, a nadto nawet ocena zgromadzonych dowodów, została przeprowadzona z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oględziny, oświadczenia stron (art. 75 k.p.a.).

W tym miejscu wskazać należy, że trakcie postępowania administracyjnego skarżąca wskazała na ogłoszenie dotyczące wynajmu oraz wskazała link ogłoszenia: [...]. Wskazała ponadto, że właściciel posługuje się w ogłoszeniu adresem ul. [...] w [...]i prezentuje pokoje znajdujące się w budynku ul. [...]. Dodatkowo wskazała, iż w ogłoszeniu jest informacja o 11 miejscach noclegowych i tyle faktycznie tam jest. Inwestorzy nie zanegowali powyższego. Podkreślić należy, że na dzień wydania niniejszego wyroku na stronie [...]nadal widnieje ogłoszenie o możliwości wynajmu pokoi w ww. lokalizacji, co może wskazywać na dalsze użytkowanie przedmiotowego budynku w zakresie wynajmu pokoi.

Słusznie także skarżąca wskazała, że PINB błędnie uznał, że postanowienie z dnia [...]sierpnia 2019 roku nr [...], nie podlega egzekucji do czasu uprawomocnienia się. Postanowienia wydawane na podstawie art. 71a ust. 1 p.b. nie podlegają zaskarżeniu, a tym samym nie mogą być uprawomocniane, a inwestor jest zobligowany do wstrzymania użytkowania od daty otrzymania postanowienia.

Podkreślić także należy, że gdy zmiana sposobu użytkowania wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, wówczas rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 71 ust. 6 pkt 1). W konsekwencji trzeba przyjąć, że dyspozycją art. 71a Prawa budowlanego objęta jest tylko taka zmiana sposobu użytkowania, która w myśl przepisu art. 71 ust. 2, a także art. 71 ust. 6 pkt 2 cyt. ustawy wymaga wyłącznie zgłoszenia właściwemu organowi. Tym samym organ winien zawsze rozważyć, czy roboty, które doprowadziły do zmiany sposobu użytkowania winny być objęte pozwoleniem na budowę, gdyż w takim przypadku organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51, nie zaś art. 71a p.b.. Trzeba bowiem przyjąć, że taka legalizacja robót budowlanych, ze względu na ich wyższy stopień skomplikowania w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, wyprzedza legalizację samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu w zakresie uregulowanym przepisem art. 71a p.b. (vide: wyrok NSA z dnia 29 lutego 2008 r. sygn.. akt II OSK 119/07, wyrok NSA z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II OSK 2577/15, cbois).

Organy w niniejszej sprawie nie rozstrzygnęły w sposób wyczerpujący, czy całość prac przeprowadzonych przez inwestorów w 2017 r. nie wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

W ocenie Sądu organy w niniejszej sprawie naruszyły art. 105 k.p.a., art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]przeprowadzi postępowanie wyjaśniające oraz podda ocenie zebrane dowody w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu powyższych rozważań. PINB winien także mieć na uwadze, że jego decyzja z dnia [...]listopada 2019 r. nr [...]umarzająca przedmiotowe postępowanie administracyjne została po upływie biegu 90-dniowego terminu do nadesłania przez inwestorów dokumentów wymaganych na podstawie postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2019 r. nr [...], jednakże termin ten ma charakter procesowy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a0 i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 200 ww. ustawy.