Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 337/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, ze ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 46 ust. 3, art. 50, art. 61 ust. 1, ust. 8 pkt 1 lit. a, art. 64
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A. L. na rozstrzygnięcie protestu Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Urząd Pracy; II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz A. L. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na konkurs nr [...] ogłoszony przez Wojewódzki Urząd Pracy w [...] – Instytucję Pośredniczącą w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020, w ramach Osi Priorytetowej 9 Rynek Pracy, Priorytet inwestycyjny 8i "Dostęp do zatrudnienia dla osób poszukujących pracy i osób biernych zawodowo, w tym długotrwale bezrobotnych oraz oddalonych od rynku pracy, także poprzez lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia oraz wspieranie mobilności pracowników", Działania 9.1 Aktywizacja zawodowa, A. , prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. Doradztwo Gospodarcze (dalej jako "skarżący"), złożył projekt o nr [...] pt. "[...]".

Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. wnioskodawca został poinformowany przez Wojewódzki Urząd Pracy o negatywnej ocenie projektu ze względu na niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów ogólnych zerojedynkowych i nieuzyskanie wymaganego minimum punktowego za spełnienie ogólnych kryteriów punktowych. Organ wskazał, że wymóg minimum punktowego za spełnienie ogólnych kryteriów punktowych uznaje się za spełniony, gdy średnia arytmetyczna dokonanych ocen wynosi minimum 36 punktów ogółem i co najmniej 60 % punktów w poszczególnych częściach oceny: B.I, B.II i B.III. Do pisma załączono kartę oceny merytorycznej projektu, zawierającą uzasadnienie oceny.

Od powyższej informacji skarżący złożył protest, w którym zakwestionował ocenę kryteriów wyboru wskazanych w kartach oceny merytorycznej w części A pkt 5; części B.I pkt 2c; części B.II pkt 1a; części B.II pkt 2; części B.III pkt 1.

W zakresie części A. Kryteria ogólne zerojedynkowe, pkt 5 "Zgodność projektu z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2014-2020" skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom oceniającym, wskazana we wniosku realizacja zadania nr 2 Biofeedback jest działaniem zgodnym z zapisami Regulaminu konkursu i Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych. Biofeedback nie jest odrębną formą wsparcia, a praktykowanym i powszechnie stosowanym narzędziem wykorzystywanym w doradztwie zawodowym, które realizowane było w ramach projektów innowacyjnych PO KL w poprzedniej perspektywie finansowej. EEG Biofeedback jako innowacyjny model doradztwa zawodowego został opracowany, przetestowany, upowszechniony, zwalidowany i wprowadzony do polityki rozwoju w ramach projektu "Biofeedback szansą na aktywizację osób 50+" nr [...]. Innowacyjność w opisanym rozwiązaniu polega na wykorzystaniu w procesie aktywizacji osób bezrobotnych 50+ metody EEG Biofeedback. Skarżący wyjaśnił, że metoda Biofeedbeck jest metodą diagnostyczno-terapeutyczną zalecaną osobom, u których występują trudności w przyswajaniu wiedzy, w uczeniu się (m.in. dysleksją), z planowaniem pracy i właściwą organizacją, z pamięcią i koncentracją, a także tym, które mają małą odporność na stres i niską samoocenę. EEG Biofeedback koncentruje się na czynności bioelektrycznej mózgu. Trening tą metodą ma pobudzić przewodnictwo mózgu, wytwarzanie nowych i zmianę istniejących połączeń neuronalnych. Oznacza to, że w toku terapii EEG Biofeedback możliwe jest nie tylko zoptymalizowanie funkcjonowania procesów poznawczych, ale także zminimalizowanie zdiagnozowanych dysfunkcji w działaniu mózgu. W ramach rozwiązania doradcy zawodowi mogą skorzystać z materiałów do diagnozy zainteresowań i predyspozycji zawodowych. Mogą także proponować osobom bezrobotnym jeden z dwóch programów treningowych metodą Biofeedback w obszarach motywacji, koncentracji, aktywnej nauki i radzenia sobie ze stresem. Zdaniem skarżącego metoda ta znajduje zastosowanie w psychologii i psychoterapii, ale także fizjoterapii, sporcie i biznesie. Wykorzystanie tej metody w procesie doradztwa zawodowego utrwala pozytywne zmiany zachodzących w procesie doradczym. Rozwiązanie może być stosowane przez doradców zawodowych, przedstawicieli publicznych i niepublicznych instytucji rynku pracy oraz powiatowych urzędów pracy. W obecnej perspektywie finansowej metoda Biofeedback jest również stosowana np. w projekcie "Równy start dla najmłodszych" [...].

Odnośnie części B. Kryteria ogólne punkowe B.l Charakterystyka projektu, pkt 2 Prawidłowość opisu grupy docelowej lit. c) Sposób rekrutacji (...) wnioskodawca wskazał, że założył równy udział kobiet i mężczyzn w projekcie. Dodatkowy punkt przyznany za bycie kobietą nie zmienia udziału mężczyzn w projekcie i nie wpływa na pierwszeństwo kobiet. Szczególną podgrupę kobiet stanowią kobiety powracające na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dzieci lub wchodzące po raz pierwszy na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dzieci, nie ze względu na sam fakt wyodrębnienia ich w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych, ale na fakt znajdowania się w szczególnej sytuacji na rynku pracy w porównaniu do kobiet, których nie dotknął problem dezaktywacji zawodowej spowodowanej urodzeniem dziecka. Preferencje w rekrutacji tej podgrupy dotyczą tylko grupy kobiet w projekcie i nie mają wpływu na grupę mężczyzn. Również zaakcentowanie wyodrębnienia grupy bezrobotnych 50+ w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych, którym posłużył się wnioskodawca miało na celu wskazanie problemów i/lub potrzeb i/lub barier danej podgrupy, które znalazły swoje odzwierciedlenie w dokumentach programowych.

W odniesieniu do część B. Kryteria ogólne punkowe B.ll Sposób realizacji projektu, pkt 1. Trafność doboru i opis zadań (kryterium warunkowe) lit. a) Opis zadań (...) skarżący podniósł, że nie wskazał stopnia niepełnosprawności 50% UP osób niepełnosprawnych, ponieważ nie przewiduje preferencji w czasie rekrutacji ze względu na posiadany stopień niepełnosprawności. W projekcie wskazano, że wnioskodawca zapewni dostępność informacyjną, architektoniczną, racjonalne usprawnienia oraz uniwersalne projektowanie, zajęcia odbywać się będą w salach dostosowanych do potrzeb UP z zachowaniem zasady równości szans kobiet i mężczyzn i niedyskryminacji. Zdaniem skarżącego powyższe zapisy dowodzą, że dopuszczono możliwość udziału w projekcie osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz przewidziano różne rodzaje wsparcia, aby zniwelować bariery udziału związane z niepełnosprawnością. Tym samym na etapie przygotowania wniosku o dofinansowanie skarżący nie wprowadził zapisów ograniczających dla osób niepełnosprawnych, bowiem to aktualny stan prawny (w tym wymagania dot. konkretnego zawodu) i inne formy wsparcia będą determinować, czy UP z danym stopniem niepełnosprawności będzie mógł wziąć udział w konkretnym rodzaju szkolenia i starać się zdobyć kwalifikacje w konkretnym zawodzie. Wskazał także, że zapis w punkcie 3.4 dotyczący szkolenia "Opiekun w żłobku i klubie dziecięcym" omyłkowo nie został usunięty podczas prac nad wnioskiem o dofinansowanie. Krótki opis projektu nie podlega jednak ocenie, zaś w punktach projektu, które podlegają ocenie zapisów o tym szkoleniu nie ma.

W zakresie części B. Kryteria ogólne punkowe B.ll Sposób realizacji projektu, pkt 2. Racjonalność harmonogramu realizacji projektu (kryterium warunkowe) wnioskodawca wyjaśnił, że w harmonogramie projektu uwzględniono kilka etapów realizacji każdego zadania. Dokładnie opisano każde zadanie, a harmonogram jest uszczegółowieniem tych opisów i umiejscowieniem ich w czasie i na konkretnym etapie wdrażania projektu. W Harmonogramie zaznaczone są konkretne miesiące realizacji poszczególnych zadań (od - do), wskazanie dokładniejszego terminu rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych zadań na etapie aplikowania jest nierealne i nielogiczne, ponieważ każde nawet jednodniowe opóźnienie byłoby na późniejszym etapie realizacji projektu niezgodnie z harmonogramem. Skarżący wskazał także, że nie wszyscy uczestnicy zakończą wsparcie szkoleniowe w tym samym czasie, aby rozpocząć od razu staże. Nie od razu zostaną także znalezione dla każdego UP miejsca odbywania stażu, które dałyby realną szansę późniejszego zatrudnienia. Przy grupie docelowej liczącej 50 osób wydaje się logiczne, że etap rozpisany na 4 miesiące wskazuje na faktyczną realizację staży zawodowych dla całej grupy, a nie ich długość, która przecież jednoznacznie została wskazana w opisie zadania. Podniósł także, że korekty wskazane prze drugiego oceniającego zostaną uwzględnione we wniosku o dofinansowanie na etapie negocjacji. Zaznaczył jednocześnie, że ocena projektu zakończyła się w czerwcu 2017 r., a oceniający wskazał 1 marca 2017 r. jako proponowany termin rozpoczęcia realizacji. Biorąc pod uwagę terminy rozstrzygnięcia konkursu jest to postulat nieosiągalny.

Odnosząc się do ostatniej ze spornych kwestii, tj. części B. Kryteria ogólne punkowe B.lll Potencjał i doświadczenie projektodawcy (w tym partnerów), pkt 1. Efektywność sposobu zarządzania projektem skarżący podniósł, że wśród działań monitoringowych wskazano raporty okresowe, zaś w harmonogramie projektu dla poszczególnych zadań wskazano etap monitoringu i ewaluacji, opracowania raportów: zad. 1 – I-IV, zad. 2 – l-VI, zad. 3 – V-IX, zad. 4 – l-XII, zad. 5 – XI-XII. Zdaniem skarżącego są to zapisy ogólne, ale w żaden sposób nie sugerujące, że dotyczą jedynie monitoringu projektu w aspekcie rzeczowym, wykluczając monitoring w aspekcie finansowym, co zarzucają oceniający. Ponadto każdy miesiąc, w którym będzie prowadzony monitoring został uwzględniony w harmonogramie projektu. Wnioskodawca stwierdził, że przyjął takie zapis zgodnie z definicją, która traktuje monitoring jako proces systematycznego zbierania i analizowania ilościowych i jakościowych informacji na temat wdrażanego projektu w aspekcie finansowym i rzeczowym. Z praktyki projektowej wynika również, że monitorowanie realizacji projektu jest integralną częścią codziennego zarządzania i spełnia funkcję wewnętrznej kontroli realizacji zadań. Monitorowanie jest procesem ciągłym, odbywającym się przez cały okres wdrażania projektu.

W rozstrzygnięciu z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] nie uwzględnił protestu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, odnosząc się do pierwszego z podniesionych w proteście zarzutów organ wskazał, że oceniający prawidłowo przyjęli, że założone w przedmiotowym projekcie działanie Biofeedback jest niezgodne z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL, określającymi formy wsparcia jakie mogą być kierowane do uczestników projektów w projektach realizowanych w ramach działania 9.1 Aktywizacja zawodowa. W treści wniosku skarżący wskazał realizację "treningów" Biofeedback jako odrębne zadanie. W opisie zadania wyjaśniono, że "Biofeedback jest sposobem stałego przekazywania informacji zwrotnych o przebiegu i parametrach monitorowanej czynności fizjologicznej [...]), wskazując jednocześnie, że ma on charakter terapii. Ponadto z opisu zadania w żaden sposób nie wynika, że działanie Biofeedback będzie narzędziem wykorzystanym w doradztwie zawodowym (w takim przypadku powinien stanowić część zadania 1 Poradnictwo zawodowe), przez co zdaniem IP nie wpisuje się w typy projektów możliwe do realizacji w ramach Działania 9.1 Aktywizacja zawodowa.

Organ nie uwzględnił zarzutów skarżącego w zakresie części B. Kryteria ogólne punkowe B.l Charakterystyka projektu, pkt 2 Prawidłowość opisu grupy docelowej lit. c) Sposób rekrutacji (...). Wskazał, że zapisy wniosku dowodzą, że sam fakt bycia kobietą spowoduje, że będą miały one pierwszeństwo przed mężczyznami w procesie rekrutacji. Preferowanie danej podgrupy docelowej powinno natomiast wynikać z problemów, potrzeb czy barier danej grupy, a nie z faktu, że dana podgrupa została wskazana w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych. Zdaniem organu, jest to niezgodne z Instrukcją do standardu minimum, zgodnie z którą zasada równości szans kobiet i mężczyzn polega na odwzorowaniu istniejących proporcji płci w danym obszarze lub zwiększaniu we wsparciu udziału grupy niedoreprezentowanej. Wnioskodawca w treści wniosku nie wykazał takiego braku reprezentacji grupy kobiet, a zatem preferowanie tej grupy jest nieprawidłowe. Organ nie zgodził się także z twierdzeniem skarżącego, że preferencyjne traktowanie podgrupy kobiet, powracającej na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dzieci lub kobiet wchodzących po raz pierwszy na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dzieci, dotyczy jedynie grupy kobiet. Jest to nieistotne z punktu widzenia równości szans, ponieważ zapis wniosku dowodzi, że pierwszeństwo będą miały kobiety, a dopiero w szczególności powracające na rynek pracy po urodzeniu dziecka. Powyższe potwierdza preferencyjne traktowanie kobiet kosztem mężczyzn (a nie kosztem innych kobiet) w trakcie procesu rekrutacji. Tym samym oceniający I prawidłowo wskazał na nieprecyzyjność powyższego zapisu i nie przyznał maksymalnej ilości punktów. Ponadto wnioskodawca nie zawarł zapisów mających dowodzić potrzebę preferowania osób po 50 roku życia, a jedynie wskazał, że jest odrębną grupą docelową wskazaną w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych.

W wyniku ponownej oceny wniosku organ uwzględnił wyjaśnienia skarżącego w zakresie część B. Kryteria ogólne punkowe B.ll Sposób realizacji projektu, pkt 1. Trafność doboru i opis zadań (kryterium warunkowe) lit. a) Opis zadań (...). W związku z powyższym organ przyznał dodatkowo 4 punkty w odniesieniu do oceny dokonanej przez oceniającego I, ustalając w Karcie oceny merytorycznej 6 punktów w odniesieniu do oceny dokonanej przez oceniającego I. Średnia arytmetyczna ocen w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej za kryterium ogólne punktowe w części B II pkt 1 lit. a) karty oceny merytorycznej wyniosła zatem - 5,5 punktu.

Organ nie uwzględnił zarzutów skarżącego w zakresie części B. Kryteria ogólne punkowe B.ll Sposób realizacji projektu, pkt 2. Racjonalność harmonogramu realizacji projektu (kryterium warunkowe). Jak wyjaśnił organ, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosków, w opisie działań zaplanowanych w projekcie należy uwzględnić między innymi miejsce i termin realizacji działania, liczbę osób objętych w każdym z działań, wielkość grup, częstotliwość i długość form wsparcia, opis organizacyjny, merytoryczny i techniczny zaplanowanego działania, materiały i świadczenia, jakie będą otrzymywać uczestnicy w ramach zaplanowanych działań. W przypadku organizacji szkoleń wskazane jest podanie najważniejszych informacji już na etapie opracowywania wniosku o dofinansowanie – dotyczących sposobu ich organizacji (opis organizacyjny, merytoryczny i techniczny zaplanowanego działania, tj. między innymi: miejsce prowadzenia zajęć, liczba edycji kursu, warunki do jego rozpoczęcia, planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia, planowane harmonogramy szkolenia z liczbą godzin szkoleniowych, zaangażowana kadra, ramowy opis programu nauczania, materiały i świadczenia, jakie będą otrzymywać uczestnicy w ramach zaplanowanych działań) oraz z odpowiednim, ich uwzględnieniem w harmonogramie realizacji projektu. Ponadto w zadaniu 5. Staże zawodowe, wnioskodawca wskazał 3 miesięczny termin odbywania stażu, natomiast w harmonogramie realizacji projektu są to 4 miesiące. Zdaniem organu zasadne są argumenty, że nie wszyscy uczestnicy projektu rozpoczną staże w tym samym momencie i stąd wskazany w harmonogramie okres 4 - miesięczny, jednakże taki zapis powinien znaleźć się w treści wniosku o dofinansowanie, aby zgodnie z instrukcją opis każdego działania był jasny, czytelny i jednoznaczny oraz przygotowany w taki sposób, aby osoba oceniająca mogła na jego podstawie ocenić zasadność realizacji działań i trafność ich doboru oraz możliwość ich wykonania w ramach projektu. Harmonogram realizacji projektu jest rozwinięciem opisu zadań i ma stanowić ich spójne uzupełnienie. W związku z powyższym organ nie przyznał dodatkowych punktów.

Odnosząc się do ostatniej ze spornych kwestii, tj. części B. Kryteria ogólne punkowe B.lll Potencjał i doświadczenie projektodawcy (w tym partnerów), pkt 1. Efektywność sposobu zarządzania projektem organ uznał, że zarzuty skarżącego częściowo zasługują na uwzględnienie. W odniesieniu do zarzutów oceniającego II organ przychylił się do jego stanowiska dotyczącego braku opisu sposobu monitorowania przepływów finansowych w projekcie. Natomiast w odniesieniu do zarzutów dotyczących braku informacji jak często prowadzony będzie monitoring, przychylił się do stanowiska wnioskodawcy. W związku z powyższym organ przyznał dodatkowo 1 punkt w stosunku do oceny dokonanej przez oceniającego I, ustalając w karcie oceny merytorycznej w części B III pkt 1, 6 punktów w odniesieniu do oceny dokonanej przez oceniającego I oraz przyznał dodatkowo 1 punkt w odniesieniu do oceny dokonanej przez oceniającego II, ustalając w karcie oceny merytorycznej w części B III Punkt 1, 4 punkty w odniesieniu do oceny dokonanej przez oceniającego II. Średnia arytmetyczna ocen w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej za kryterium ogólne punktowe części B III pkt 1 - wyniosła 5 punktów.

Ostateczna liczba punktów w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej wyniosła 71,5 punktów (w tym 25 punktów za spełnienie kryteriów premiujących), co oznacza, że wniosek uzyskał wymagane minimum punktowe za spełnienie ogólnych kryteriów punktowych. Projekt nie spełnił jednak jednego z kryteriów zerojedynkowych – części A. pkt 5 – wobec czego wniosek o dofinansowanie otrzymał ocenę negatywną i nie może być umieszczony na liście projektów wybranych do dofinansowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucił naruszenie Regulaminu konkursu, poprzez uznanie wsparcia w formie terapii Biofeedback, jako niezgodnej ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 zatwierdzonym przez Zarząd Województwa [...] w dniu 16 września 2015 r., co spowodowało, że wniosek skarżącego nie spełnił kryterium zerojedynkowego, podczas gdy prawidłowa ocena wniosku skutkuje uznaniem terapii Biofeedback, jako mieszczącej się w ramach konkursu, co w konsekwencji oznacza, że wniosek skarżącego to kryterium zerojedynkowe spełnił, co w połączeniu ze spełnieniem kryteriów ogólnych punktowych oznacza, że wniosek powinien być oceniony pozytywnie i zostać zakwalifikowany do przyznania dofinansowania w ramach alokacji w wysokości 5 mln zł przeznaczonych na dofinansowanie projektów, które pozytywnie przejdą procedurę odwoławczą. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych (SzOOP) RPO WL 2014-2020, w punkcie 10 dotyczącym Działania 9.1 Aktywizacja zawodowa, jest wskazany katalog typów projektów możliwych do realizacji w ramach tego Działania. Nie jest to katalog zamknięty, jeśli chodzi o działania wpisujące się w określone formy wsparcia. Zdaniem skarżącego, terapia Biofeedback jest formą wsparcia wykorzystywaną powszechnie w procesie doradztwa zawodowego. Istotą udzielanego wsparcia jest cel do jakiego ma prowadzić, a nie jego nazwa, czy techniczny podział na zadania w ramach projektu. Terapia Biofeedback prowadzi m.in. do uświadomienia sobie przez uczestnika odbierającego wsparcie, jakie są jego mocne strony w kontekście rozwoju zawodowego, co jest w pełni spójne z celami poradnictwa zawodowego i służy do aktywizacji osób bezrobotnych i pomaga im w znalezieniu pracy.

Skarżący wskazał, że Biofeedback jest metodą neuroterapii (treningu mózgu) wykorzystywaną m.in. w psychologii, poradnictwie zawodowym, biznesie, sporcie, w celu maksymalnego wykorzystania potencjału danej osoby. Skarżący na stronie 15 wniosku o dofinansowanie wskazał, że "w efekcie treningów Biofeedback trenujący może poprawić koncentrację, zwiększyć odporność na stres oraz zdolność radzenia sobie z nim. Dodatkowo trening Biofeedback pozytywnie wpływa na podwyższenie samooceny trenującego. Uczestnik terapii Biofeedback odnosząc sukcesy podczas treningu, zaczyna wierzyć w siebie, uświadamia sobie, że jest w stanie kontrolować swoje życie. Dzięki temu nabiera pewności siebie. Zwiększa się jego zdolność/odwaga do podejmowania wyzwań, nowych działań". Jedną z funkcji poradnictwa zawodowego jest m. in. uświadomienie klientowi Urzędu Pracy jego mocnych stron. Zdaniem skarżącego, we wniosku o dofinansowanie wykazano związek terapii Biofeedback i korzyści z nią związanych w kontekście pomocy w powrocie na rynek pracy osobom bezrobotnym. W ocenie strony, organ nie miał również prawa negatywnie ocenić wniosku z tego powodu, że terapia Biofeedback została opisana w innej rubryce w treści wniosku.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Urząd Pracy w [...] wniósł o oddalenie skargi. Organ podniósł, że ubiegając się o dofinansowanie skarżący powinien założyć we wniosku jedną lub kilka form wsparcia składających się na typ pierwszy projektu, wskazanych w ogłoszeniu o konkursie i Regulaminie konkursu. Dokumenty te przewidywały realizację wyłącznie typu pierwszego projektów przewidzianych w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych (SzOOP) RPO WL 2014-2020, wskazanego w pkt 10 Działania 9.1 w SzOOP i obejmującego jedną lub kilka z następujących form wsparcia: a) poradnictwo zawodowe lub/i pośrednictwo pracy, b) staże i/lub praktyki zawodowe, c) szkolenia prowadzące do nabycia, podniesienia, uzupełnienia lub zmiany kwalifikacji zawodowych (w tym organizacja szkoleń połączona z praktyką zawodową u pracodawcy), d) subsydiowane zatrudnienie z możliwością połączenia z refundacją wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, e) wsparcie adaptacyjne pracownika, który uzyskał zatrudnienie w ramach zatrudnienia subsydiowanego, jak również dla osoby odbywającej staż, praktykę zawodową, w zakresie dostosowania kompetencji i kwalifikacji pracownika/stażysty/praktykanta do potrzeb pracodawcy oraz profilu wykonywanej pracy, f) wspieranie mobilności zawodowej poprzez pokrycie kosztów dojazdu do pracy lub wstępnego zagospodarowania w nowym miejscu zamieszkania, w tym poprzez finansowanie kosztów dojazdu, zapewnienie środków na zasiedlenie.

Organ wskazał, że we wniosku o dofinansowanie projektu jako formy wsparcia skarżący przewidział zadanie nr 1 – indywidualne poradnictwo, zadanie nr 2 – Biofeedback, zadanie nr 3 – szkolenia zawodowe, zadanie nr 4 – pośrednictwo pracy i zadanie nr 5 – staże zawodowe. Forma wsparcia wskazana w ramach zadania nr 2, zdaniem organu, jest niezgodna z SzOOP. Organ podniósł, że ww. katalog form wsparcia ma charakter zamknięty, zaś organ jest związany treścią wniosku.

Organ stwierdził, że terapia biofeedback nie wpisuje się w żadną z form wsparcia projektowego. Nie znalazł też podstaw do traktowania boifeedback jako metody wykorzystywanej powszechnie w procesie poradnictwa zawodowego. Informacje zawarte we wniosku wskazują na jej powiązanie z psychologią i psychoterapią, a nie z aktywizacją zawodową uczestników projektu, która jest głównym celem wsparcia w ramach Działania 9.1.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 z późn. zm.), dalej jako "u.z.r.p.".

Zgodnie z art. 61 ust. 1 powyższej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Stosownie zaś do art. 64 u.z.r.p., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Z przytoczonych przepisów wynika, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju modyfikuje zasady postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do kontroli ocen projektów przeprowadzanych przez instytucje zarządzające (pośredniczące), z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy. Ustawa nie określa jednak innego kryterium sprawowania kontroli sądowej, niż przewidziane w art. 1 § 2 p.p.s.a. kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13).

Z art. 64 u.z.r.p., wynika również, że w zakresie kontroli ocen projektów przeprowadzanych przez instytucje zarządzające (pośredniczące) ustawodawca nie wyłączył zastosowania przez sąd art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym również w przypadku kontroli negatywnych ocen projektów obowiązkiem sądu jest dokonanie kompleksowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej oceny, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze i wskazanych tam podstaw prawnych.

Przystępując do kontroli oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia należy wskazać, że ogólne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania ustalone zostały w art. 37 ust. 1 i 2 u.z.p.r. Zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz do zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt powinien podlegać ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, tj. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L 347, str. 320). W świetle tego przepisu rozporządzenia ogólnego, procedury i kryteria wyboru muszą być przejrzyste i niedyskryminacyjne, muszą zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów oraz nie mogą naruszać zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn, zapewniać dostępność dla osób niepełnosprawnych, muszą przyczyniać się do zrównoważonego rozwoju oraz wspierać zachowanie, ochronę i poprawy jakości środowiska naturalnego.

Wskazane wyżej zasady mają charakter normatywny, a naruszenie którejkolwiek z nich przy ocenie projektu stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Jednocześnie, dotyczą one każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, przez uzasadnienie stanowiska na etapie oceny formalnej oraz merytorycznej projektu i wreszcie także oceny słuszności zarzutów protestu.

Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki NSA z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16 i z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17).

W ocenie sądu, w badanej sprawie ocena projektu została dokonana przez Instytucję Pośredniczącą w sposób naruszający prawo, co skutkować musi uwzględnieniem skargi i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Urząd Pracy.

Istota sporu w badanej sprawie sprowadza się do oceny złożonego przez skarżącego wniosku w zakresie spełnienia jednego z kryteriów ogólnych zerojedynkowych oceny merytorycznej – "Zgodność projektu z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2014-2020".

Jak wynika z załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu, kryterium oceny merytorycznej "Zgodność projektu z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2014-2020", jest kryterium zerojedynkowym warunkowym, weryfikowanym na podstawie zapisów we wniosku o dofinansowanie projektu i ich zgodności z zapisami SzOOP. Ocena spełnienia kryterium polega na przyznaniu wartości logicznych "tak", "tak warunkowo" lub "nie". Kryterium oceniane jest warunkowo.

Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO WL 2014-2020 jest dokumentem uszczegóławiającym zapisy Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020, wskazującym cele, których realizacji mają służyć poszczególne działania. Informacje zawarte w tym dokumencie powinny stanowić podstawową dyrektywę interpretacyjną przy analizie szczegółowych dokumentów programowych, dotyczących poszczególnych działań i konkursów w ich ramach.

W świetle "Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020" (załącznik nr 2 do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia 7 listopada 2017 r.) w zakresie dotyczącym Działania 9.1 "Aktywizacja zawodowa", celem tego działania jest zwiększenie zatrudnienia osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy (w tym osób starszych po 50 roku życia, kobiet, osób niepełnosprawnych, osób długotrwale bezrobotnych oraz niskowykwalifikowanych) oraz poprawa szans na zatrudnienie osób odchodzących z rolnictwa. Działanie ma na celu wsparcie poprzez skuteczną aktywizację zawodową osób bezrobotnych oraz nieaktywnych zawodowo. Przedsięwzięcia będą się koncentrować na wsparciu grup znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, tj. osób starszych po 50 roku życia, kobiet, osób z niepełnosprawnościami, osób długotrwale bezrobotnych oraz niskowykwalifikowanych w celu aktywizacji zawodowej ułatwiającej im wejście lub powrót na rynek pracy.

Wśród typów projektów podlegających dofinansowaniu, jako jedną z form wsparcia wskazano szkolenia prowadzące do nabycia, podniesienia, uzupełnienia lub zmiany kwalifikacji zawodowych (w tym organizację szkoleń połączonych z praktyką zawodową u pracodawcy (pkt 10.1.c). Stosownie zaś do pkt 19 dotyczącego limitów i ograniczeń w realizacji projektów, udzielenie wsparcia musi zostać poprzedzone pogłębioną analizą umiejętności, predyspozycji i problemów zawodowych danego uczestnika projektu, m. in. poprzez opracowanie/aktualizację Indywidualnego Planu Działania, zgodnie ze standardem określonym w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2017 r., poz. 1065 z późn. zm.), dalej jako "ustawa o promocji zatrudnienia" (6). Udzielenie wsparcia w ramach projektów aktywizacji zawodowej każdorazowo powinno być poprzedzone identyfikacją potrzeb uczestnika projektu (w tym m.in. poprzez diagnozowanie potrzeb szkoleniowych, możliwości doskonalenia zawodowego) oraz opracowaniem lub aktualizacją dla każdego uczestnika projektu Indywidualnego Planu Działania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10a i art. 34a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub innego dokumentu pełniącego analogiczną funkcję (9a). Wsparcie udzielane w ramach projektów powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb uczestników projektów, wynikających z ich aktualnego stanu wiedzy, doświadczenia, zdolności i predyspozycji do wykonywania danego zawodu (9b). Wsparcie oferowane uczestnikom w ramach projektu obejmuje instrumenty i usługi rynku pracy wskazane w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub inne działania zatrudnieniowe, które przyczyniają się do aktywizacji zawodowej (10a). Każdy z uczestników projektu w zakresie aktywizacji zawodowej powinien otrzymać ofertę wsparcia, obejmującą takie formy pomocy, które zostaną zidentyfikowane u niego jako niezbędne w celu poprawy sytuacji na rynku pracy lub uzyskania zatrudnienia (10b).

W ocenie sądu, dokonana przez Instytucję Pośredniczącą ocena w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę powyższego kryterium nie odpowiada wymogom wskazanym w art. 37 ust. 1 u.z.r.p.

Z art. 50 u.z.r.p. wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), zatem do ocen instytucji pośredniczącej nie mają zastosowania wymogi k.p.a. dotyczące uzasadniania rozstrzygnięć.

Z zasady rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektów płynie jednak wymóg, aby stanowisko Instytucji Pośredniczącej dotyczące oceny wniosków (informacja o ocenie, rozstrzygnięcie protestu) było należycie uzasadnione.

Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie zawiera definicji zasady rzetelności. Została ona jednak sformułowana w "Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020", w Rozdziale 4 pkt 1 lit. a, dotyczącym ogólnych warunków wyboru projektów. Stosownie do Wytycznych, właściwa instytucja podczas procesu wyboru projektów zobowiązana jest do przestrzegania zasady rzetelności, rozumianej jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów.

Jeżeli zatem instytucja pośrednicząca uznaje, że dane kryterium nie jest spełnione, powinna swoją ocenę w tym zakresie uzasadnić. Obowiązkiem instytucji pośredniczącej jest precyzyjne, szczegółowe i zrozumiałe wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełnienia tego kryterium. Ocena taka nie może przy tym ograniczać się do ogólnikowych stwierdzeń, lecz musi odnosić się do twierdzeń wnioskodawcy wskazanych we wniosku, a więc do konkretnego przedsięwzięcia i konkretnych przedłożonych dokumentów.

Ponadto zgodnie z art. 46 ust. 3 u.z.r.p., właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów.

Brak należytego uzasadnienia ocen przez instytucję pośredniczącą narusza art. 37 ust. 1 i art. 46 ust. 3 u.z.r.p., uniemożliwia wnioskodawcy zrozumienie przyczyn, dla których jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a ponadto uniemożliwia sądowi administracyjnemu dokonanie prawidłowej kontroli, czy ocena wniosku nie narusza prawa. Bez wyczerpującego wyjaśnienia czym kierowała się instytucja dokonując takiej, a nie innej oceny sąd nie ma bowiem możliwości zbadania, czy instytucja pośrednicząca działała w oparciu o zatwierdzone i upublicznione kryteria oceny wniosków.

W rozpoznawanej sprawie, w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. organ poinformował jedynie wnioskodawcę, że wniosek został oceniony negatywnie ze względu na niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów ogólnych zerojedynkowych i nieuzyskanie wymaganego minimum punktowego za spełnienie ogólnych kryteriów punktowych. Organ ograniczył się do wskazania, że wymóg minimum punktowego za spełnienie ogólnych kryteriów punktowych uznaje się za spełniony, gdy średnia arytmetyczna dokonanych ocen wynosi minimum 36 punktów ogółem i co najmniej 60 % punktów w poszczególnych częściach oceny: B.I, B.II i B.III. Organ w żaden sposób nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia. Wprawdzie do pisma dołączono karty oceny merytorycznej dwóch oceniających, jednak nie można uznać, że zastępują one uzasadnienie rozstrzygnięcia.

Wadliwe i nieodpowiadające zasadom przejrzystości i rzetelności jest również rozstrzygnięcie protestu.

W ocenie organu, założone przez skarżącego w projekcie działanie Biofeedback jest niezgodne z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych. Również i w tym przypadku organ nie wyjaśnił jednak na jakiej podstawie przyjął taką ocenę. Wojewódzki Urząd Pracy ograniczył się do przytoczenia argumentacji skarżącego i stwierdzenia, że nie wpisuje się ona w cele Działania i typy projektów możliwych do realizacji w ramach tego Działania.

Wnioskodawca wywodził natomiast, że Biofeedback nie jest odrębną formą wsparcia, a praktykowanym i powszechnie stosowanym narzędziem wykorzystywanym w doradztwie zawodowym. Innowacyjność w opisanym rozwiązaniu, zdaniem skarżącego, polega na wykorzystaniu w procesie aktywizacji osób bezrobotnych 50+ metody EEG Biofeedback. Skarżący twierdził, że metoda Biofeedbeck jest metodą diagnostyczno-terapeutyczną zalecaną osobom, u których występują trudności w przyswajaniu wiedzy, w uczeniu się (m.in. dysleksją), z planowaniem pracy i właściwą organizacją, z pamięcią i koncentracją, a także tym, które mają małą odporność na stres i niską samoocenę. EEG Biofeedback koncentruje się na czynności bioelektrycznej mózgu. Trening tą metodą ma pobudzić przewodnictwo mózgu, wytwarzanie nowych i zmianę istniejących połączeń neuronalnych. Oznacza to, że w toku terapii EEG Biofeedback możliwe jest nie tylko zoptymalizowanie funkcjonowania procesów poznawczych, ale także zminimalizowanie zdiagnozowanych dysfunkcji w działaniu mózgu. W ramach rozwiązania doradcy zawodowi mogą skorzystać z materiałów do diagnozy zainteresowań i predyspozycji zawodowych. Mogą także proponować osobom bezrobotnym jeden z dwóch programów treningowych metodą Biofeedback w obszarach motywacji, koncentracji, aktywnej nauki i radzenia sobie ze stresem. Zdaniem skarżącego wykorzystanie tej metody w procesie doradztwa zawodowego utrwala pozytywne zmiany zachodzących w procesie doradczym. Rozwiązanie może być stosowane przez doradców zawodowych, przedstawicieli publicznych i niepublicznych instytucji rynku pracy oraz powiatowych urzędów pracy.

W tym kontekście organ nie odniósł się w ogóle do postanowień Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych, który zakłada, że jedną z form wsparcia programów aktywizacji zawodowej są szkolenia prowadzące do nabycia, podniesienia, uzupełnienia lub zmiany kwalifikacji zawodowych. Nie wyjaśnił, dlaczego w jego ocenie, metoda opisana przez skarżącego jako metoda diagnostyczno-terapeutyczną zalecana osobom, u których występują trudności w przyswajaniu wiedzy, w uczeniu się (m.in. dysleksją), z planowaniem pracy i właściwą organizacją, z pamięcią i koncentracją, a także tym, które mają małą odporność na stres i niską samoocenę, w celu niwelacji tych trudności, nie może być uznana za prowadzącą do nabycia, podniesienia, uzupełnienia lub zmiany kwalifikacji zawodowych.

Organ nie odniósł się także do założeń SzOOP (), zgodnie z którymi udzielenie wsparcia musi zostać poprzedzone pogłębioną analizą umiejętności, predyspozycji i problemów zawodowych danego uczestnika projektu, m. in. poprzez opracowanie/aktualizację Indywidualnego Planu Działania, zgodnie ze standardem określonym w ustawie o promocji zatrudnienia (pkt 19 dotyczącego limitów i ograniczeń w realizacji projektów, 6) i które znalazły odzwierciedlenie w Regulaminie konkursu (pkt 3.2.3). SzOOP przewiduje w tym zakresie identyfikację potrzeb uczestnika projektu (w tym m.in. poprzez diagnozowanie potrzeb szkoleniowych, możliwości doskonalenia zawodowego) oraz opracowanie lub aktualizacje dla każdego uczestnika projektu Indywidualnego Planu Działania, o którym mowa m.in. w art. 2 ust. 1 pkt 10a i art. 34a ustawy o promocji zatrudnienia (9a). Ponadto zakłada, że wsparcie oferowane uczestnikom w ramach projektu obejmuje instrumenty i usługi rynku pracy wskazane w ustawie o promocji zatrudnienia lub inne działania zatrudnieniowe, które przyczyniają się do aktywizacji zawodowej (10a), zaś każdy z uczestników projektu w zakresie aktywizacji zawodowej powinien otrzymać ofertę wsparcia, obejmującą takie formy pomocy, które zostaną zidentyfikowane u niego jako niezbędne w celu poprawy sytuacji na rynku pracy lub uzyskania zatrudnienia (10b).

W ustawie o promocji zatrudnienia, wśród usług rynku pracy, wymienione zostało poradnictwo zawodowe, które stosownie do art. 38 ust. 1 pkt 1 lit a tej ustawy polega na udzielaniu bezrobotnym i poszukującym pracy pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu lub miejsca pracy oraz w planowaniu rozwoju kariery zawodowej, a także na przygotowywaniu do lepszego radzenia sobie w poszukiwaniu i podejmowaniu pracy, w szczególności na kierowaniu na specjalistyczne badania psychologiczne i lekarskie umożliwiające wydawanie opinii o przydatności zawodowej do pracy i zawodu albo kierunku szkolenia. Wojewódzki Urząd Pracy nie wyjaśnił, dlaczego jego zdaniem, argumentacja skarżącego dotycząca metody Biofeedback nie wpisuje się w tego typu usługi rynku pracy. Zdaniem Sądu, nieużycie we wniosku o dofinansowanie projektu sformułowania określającego formę wsparcia użytego w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych, a dokonanie jedynie opisu takiego wsparcia nie może dyskwalifikować oceny takiego projektu bez merytorycznego rozpoznania jego treści.

Na Wojewódzkim Urzędzie Pracy, jako Instytucji Pośredniczącej, spoczywał obowiązek nie tylko dokonania oceny spełnienia kryterium zerojedynkowego zgodności projektu z zapisami SzOOP, ale jednocześnie przejrzystego i jasnego wyrażenia uzasadnienia tej oceny, tak aby zarówno wnioskodawca, jak i sąd administracyjny, miały możliwość przekonania się, czy ocena organu opiera się na kryteriach określonych w dokumentacji programowej, czy też jest całkowicie arbitralna.

Należy także zauważyć, że w ramach oceny spełnienia spornego kryterium, jeden z oceniających przyznał projektowi wartość "tak warunkowo" wskazując, że założone do realizacji zadanie Biofeedback nie mieści się w katalogu form wsparcia możliwych do realizacji zgodnie z SzOOP, w związku z czym należy usunąć to zadanie. Z Regulaminu konkursu wynika natomiast, że jeżeli oceniający uzna którekolwiek z kryteriów ogólnych zerojedynkowych za warunkowo spełnione, projekt kierowany jest do negocjacji (pkt 5.1.3.9 Regulaminu konkursu), zaś w przypadku, gdy oceniający stwierdził uprzednio, że projekt warunkowo spełnia kryterium ogólne zerojedynkowe, oceniający kieruje projekt do negocjacji, odpowiednio odnotowując ten fakt na karcie oceny merytorycznej (pkt 5.1.3.18.b Regulaminu konkursu). Na żadnym etapie postępowania organ nie wyjaśnił dlaczego, mimo uznania warunkowego spełnia kryterium ogólnego zerojedynkowego, projekt nie został skierowany do negocjacji. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się także trzecia karta oceny, która może sugerować, że projekt został skierowany do dodatkowej oceny przeprowadzonej przez trzeciego oceniającego, zgodnie z pkt. 5.1.5.4 Regulaminu konkursu, to jednak Instutucja Pośrednicząca w ogóle nie odniosła się do skorzystania z tego trybu, zaś sąd nie może domniemywać jego zastosowania.

Reasumując stwierdzić należy, że z wskazanych wyżej przyczyn ocena projektu skarżącego przez Wojewódzki Urząd Pracy w [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą (art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p.).

Ponownie rozpoznając sprawę Instytucja Pośrednicząca ma obowiązek uwzględnić stanowisko sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Przede wszystkim organ powinien, w informacji o ocenie projektu i ewentualnym rozstrzygnięciu protestu, jeśli taki będzie złożony, precyzyjnie wyjaśnić podstawy swego stanowiska. Jeżeli po ponownej ocenie wniosku organ dojdzie do wniosku, że nie zostały spełnione przesłanki do uznania spełnienia kryterium zerojedynkowego - Zgodność projektu z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2014-2020, ma obowiązek precyzyjnie wskazać, odnosząc się do konkretnych elementów opisu przedsięwzięcia zgodnie z treścią wniosku, dlaczego jej zdaniem projekt skarżącego nie spełnia określonego kryterium. Ocena powinna być odniesiona do konkretnych postanowień dokumentacji programowej, w szczególności Regulaminu konkursu i Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych oraz powinna zawierać wyczerpujące uzasadnienie.

Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sąd oparł na treści art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804) i w związku z art. 64 u.z.r.p.