Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 662/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 130 ust. 1 i 2, art. 124 ust. 1 pkt 3 b
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2011 r. nr ...] w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga została złożona na tle następujących okoliczności.

Decyzją z dnia [...].05.2011r. Komendant Miejski Policji w S. po przeprowadzonym z urzędu postępowaniu, orzekł na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit."b" ustawy Prawo o ruchu drogowym, o skierowaniu skarżącego E. B. na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych za wykroczenia w ruchu drogowym w okresie od 30.08.2009r. do 16.06.2010r. W decyzji organ wymienił wykroczenia za które przypisano skarżącemu punkty karne, podlegające zsumowaniu.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący podtrzymał wyrażone w piśmie sprzeciwiającym się wszczęciu postępowania stanowisko o błędnym uznaniu, iż liczba przypisanych punktów karnych przekroczyła 24. Zakwestionował przypisanie punktów karnych za zdarzenie z dnia 24.11.2009r. informując przy tym, iż oczekuje na odpis wyroku wydanego w związku zarzutem popełnienia wykroczenia drogowego w tej dacie. Zarzucił organowi "manipulację" wyrokiem sądu.

Decyzją z dnia [...].07.2011r. Komendant Wojewódzki Policji w B. po rozpoznaniu powyższego odwołania, orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. W uzasadnieniu decyzji po przypomnieniu ciągu czynności podjętych w sprawie, organ odwoławczy stwierdził, że skarżący figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, prowadzonej przez właściwego komendanta policji a suma przypisanych mu punktów karnych za wykroczenia drogowe popełnione w okresie od 30.08.2009r. do 16.06.2010r. wynosi 26, przy czym są to punkty tzw. aktywne tj. zweryfikowane. Odnośnie kwestionowanego wykroczenia drogowego popełnionego w dniu 24.11.2009r. organ podkreślił, że przypisane za to wykroczenie punkty karne w liczbie 6, były nieaktywne do momentu uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 24.02.2010r. sygn. akt IIIW [...], a po uprawomocnieniu się wyroku stały się punktami aktywnymi. Organ odwoławczy opisał każde z wykroczeń, za które przypisane punkty karne podlegały zsumowaniu. Stwierdził, że strona "uzbierała" 26 punktów karnych, co stwarza bezwzględny obowiązek skierowania jej na badania psychologiczne.

Z akt administracyjnych wynika, że po wydaniu decyzji, bo w dniu [...].07.2011r., a przed jej doręczeniem stronie, co nastąpiło w dacie [...].07.2011r., wpłynęło do organu pismo skarżącego zawierające wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia o wniosku strony o usunięcie z ewidencji kierowców punktów karnych z uwagi na to, że od ostatniego wykroczenia popełnionego w dacie 16.06.2010r. upłynął rok, w ciągu którego strona ni dopuściła się żadnych naruszeń przepisów ruchu drogowego.

Do wniosku tego organ ustosunkował się postanowieniem wydanym dnia [...].08.2011r. odmawiającym zawieszenia postępowania (k. 27 akt). Natomiast pismem z dnia 20.07.2011r. w odpowiedzi na wniosek o usunięcie z ewidencji punktów karnych, organ poinformował o bezzasadności tego wniosku.

W wywiedzionej do sądu administracyjnego skardze na ostateczną decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne, E. B. zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 7, 77 par. 1, 80 i 107 par. 3 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz art. 97 par. 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie i brak zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o usunięcie z ewidencji kierowców punktów dotyczących naruszeń przepisów prawa o ruchu drogowym. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Komendanta Miejskiego Policji w S.

Komendant Wojewódzki Policji w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;

Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżonej decyzji ani postępowaniu administracyjnemu, poprzedzającemu wydanie tej decyzji, nie można postawić skutecznie zarzutu naruszenia prawa, w tym naruszenia powołanych przez stronę przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Ocenę legalności skarżonej decyzji należy rozpocząć od zwrócenia uwagi na związanie organów administracji stosujących sankcje względem kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego przepisami ustawy "Prawo o ruchu drogowym". Z art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, że policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Natomiast przepis art. 130 ust. 2 w/w ustawy stanowi, ze punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. Wystąpienie takiego przekroczenia obwarowane jest bowiem dwojakiego rodzaju sankcjami: obligatoryjnym skierowaniem na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz obligatoryjnym skierowaniem na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. "b" ustawy na badanie psychologiczne.

Zaskarżoną decyzją skarżący został skierowany na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 3 lit. "b" ustawy Prawo o ruchu drogowym, na badanie psychologiczne. Przepis ten nie pozostawia organowi kontroli ruchu drogowego wyboru w sprawie skierowania na badania psychologiczne kierującego, który przekroczył liczbę 24 punktów karnych otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Taki kierowca podlega, między innymi, obowiązkowemu badaniu psychologicznemu.

Wbrew zarzutom skarżącego, kwestia przekroczenia przez niego naruszeniami przepisów ruchu drogowego dokonanymi w przeciągu 1 roku, liczby 24 punktów karnych, jest oczywista. W ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, liczba przypisanych skarżącemu punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 30.08.2009r. do 16.06.2010r. wyniosła 26, przy czym, co potwierdzają akta sprawy, była to liczba punktów karnych tzw. aktywnych tzn. zweryfikowanych. Z akt administracyjnych wynika, że przed datą ostatecznego skierowania na badania psychologiczne (tj. przed [...].07.2011r.) Wydział Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w B., dokonywał ponownej analizy wpisów zawartych w ewidencji w odniesieniu do kierującego E. B., w następstwie której potwierdził, że skarżący swoim zachowaniem w okresie od 30.08.2009r. do 24.06.2010r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i za te naruszenia zostało mu przypisanych 26 punktów karnych. Jednocześnie w piśmie z dnia 19.05.2011r. Komendy Wojewódzkiej Policji w B. podkreślono, że wpisy do ewidencji są dokonywane na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, a takim rozstrzygnięciem prawomocnym jest wyrok Sądu Rejonowego w C. z 24.02.2011r. sygn. III W [...] dotyczący wykroczenia drogowego, jakiego dopuścił się skarżący w dniu 24.11.2009r. w C. tj. wykroczenia kwestionowanego przez stronę.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organ kontroli ruchu drogowego, nie miał podstaw do rozważania potrzeby zawieszania postępowania w sprawie skierowania skarżącego na badania psychologiczne do czasu sprawdzenia prawidłowości przypisania stronie punktów karnych. Formalny bowiem wniosek o usunięcie z ewidencji kierowców punktów karnych, został przez skarżącego złożony dopiero w dniu 13.07.2011r. tj. na 1 dzień przed wydaniem zaskarżonej decyzji i nie bezpośrednio w organie ale za pośrednictwem urzędu pocztowego. Do organu kontroli ruchu drogowego ów wniosek "dotarł" zatem już po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie skierowania na badanie psychologiczne. Wynik przy tym postępowania w sprawie usunięcia z ewidencji kierowców przypisanych punktów karnych (zdaniem strony błędnie) nie okazał się – jak wskazują akta sprawy - korzystny dla strony. Pismem z dnia 20.07.2011r Komendant Wojewódzki Policji w B. uznał ów wniosek za bezzasadny, wskazując raz jeszcze za jakie wykroczenia popełnione w przedziale czasu od 30.08.2009r. do 16.06.2010r. przypisano skarżącemu punkty karne, których suma przekroczyła 24. Tak więc ujawniony w postępowaniu sądowym wynik postępowania w sprawie sprawdzenia prawidłowości przypisania stronie punktów karnych za wykroczenia drogowe, nie pozwala na potraktowanie go (w ramach przesłanki wznowienia postępowania) jako okoliczności mogącej mieć wpływ na kwestionowane rozstrzygnięcie.

Skoro okoliczności sprawy, wbrew twierdzeniom strony, zostały wyjaśnione w sposób należyty, a wydana decyzja znajduje oparcie w ujawnionych okolicznościach sprawy i w zastosowanej podstawie prawnej, skarga podlegała oddaleniu (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)