Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 228/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant specjalista Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2024 r. sprawy ze skargi D.K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie: zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. K. postanowienia (dalej: "Skarżący") jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "CWKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą.

Z akt sprawy wynika, że [...]. D. K. w dniu [...] lipca 2023 r. został skierowany przez Dowódcę Batalionu Dowodzenia Wojsk Obrony Terytorialnej do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji") w celu udzielenia ulg w służbie.

RWKL orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...], na podstawie § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r., poz.1243 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 7 czerwca 2022 r.", a także § 4 oraz § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 24 sierpnia 2012 r.", w związku z art. 821 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r . o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305), rozpoznała u D. K. : 1) utrwalone wodonercze prawostronne miernego stopnia w przebiegu zwężenia moczowodu prawego leczone zachowawczo z powodu powikłań infekcyjno-zapalnych u osoby z kamicą oraz zwapnieniami nerki prawej do dalszej diagnostyki i leczenia - § 48 bez pkt (punkt 8 orzeczenia).

W związku z powyższym rozpoznaniem RWKL orzekła o potrzebie udzielenia ulg w służbie w postaci zwolnienia z zajęć i egzaminów z wychowania fizycznego, zajęć w polu, musztry oraz służb na okres 12 miesięcy (punkt 9 rozpoznania).

RWKL ustaliła również, że schorzenie wymienione w punkcie 1 rozpoznania nie pozostaje w związku ze służbą wojskową na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz. U. nr 62, poz. 567 ze zm.); punkt 10 orzeczenia.

W uzasadnieniu RWKL wskazała, że orzeczenie opracowano na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej i aktualnych badań specjalistycznych oraz orzeczenia RWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] (punkt 12 orzeczenia).

Pismem z dnia [...] września 2023 r. D. K. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia w części dotyczącej punktu 8 orzeczenia (rozpoznanie), punktu 10 (związek poszczególnych chorób i ułomności z czynną służbą wojskową), punktu 12 (uzasadnienie) wnosząc o prawidłowe rozpoznanie wszystkich schorzeń oraz określenie związku poszczególnych chorób lub ułomności z czynną służbą wojskową oraz o właściwą i poprawną kwalifikację prawną wszystkich schorzeń powstałych na skutek wypadku w dniu [...] sierpnia 2017 r., stanowiącego wypadek w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760), zgodnie z dokumentacją medyczną, w szczególności na podstawie rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r., rozporządzenia MON z dnia 24 sierpnia 2012 r. oraz ustawy o obronie Ojczyzny.

Skarżący podniósł, że w dniu [...] sierpnia 2017 r. uległ wypadkowi, z którego to zdarzenia w dniu [...] października 2017 r. został sporządzony Protokół powypadkowy nr [...] na podstawie dokumentacji medycznej zgromadzonej na dzień sporządzenia Protokołu. Dokument ten nie uwzględnia dokumentacji medycznej obejmującej cały przebieg leczenia specjalistycznego po dacie sporządzenia Protokołu. Pomimo wyszczególnienia w tymże Protokole doznanych przez Skarżącego obrażeń, wskazano następujące schorzenie: "uraz prawego stawu skokowego, ogólne potłuczenia".

Skarżący podał, iż w dniu [...] lutego 2018 r. wypadek został uznany i określony jako wypadek w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o świadczeniach przysługujących w razie wypadków (...) przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] (obecnie Szefa CWCR w [...]). Zaznaczył, że przedstawił RWKL obszerną dokumentację medyczną, z ktorej wynika jakie schorzenia są wyleczone oraz jakie są w trakcie leczenia specjalistycznego (pozostające w bezpośrednim związku przyczynowym z wypadkiem urazu wielonarządowego, jakiemu Skarżący uległ w drodze na służbę w dniu [...] sierpnia 2017 r.), podkreślając, iż "problem powstaje kiedy schorzenia nie są brane i właściwie kwalifikowane".

Dalej Skarżący przedstawił szczegółowy opis dotychczasowego przebiegu leczenia urazów wielonarządowych doznanych na skutek ww. wypadku obejmujący przebyte zabiegi, operacje, pobyty w szpitalach oraz dalszy proces leczenia specjalistycznego.

Zwrócił uwagę na to, że w Protokole powypadkowym stwierdzono jedynie "uraz prawego stawu skokowego, ogóle potłuczenia" pomimo tego, że w Karcie informacyjnej Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Klinicznego Szpitala Wojewódzkiego nr [...] w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. zawarto informację "poszerzony UKM nerki prawej i drobne złogi w jego obrębie". Oznacza to, że w wyniku zderzenia z samochodem Skarżący doznał urazu wielonarządowego - m.in. została stłuczona prawa okolica miednicy i nerka prawa, czego wynikiem było wodonercze i następowe zwężenie moczowodu prawego oraz kamica drobnozłogowa (w dokumentacji medycznej w dyspozycji RWKL w [...] na późniejszym etapie z leczenia szpitalnego specjalistycznego po zabiegu operacyjnym wykluczona została kamica drobnozłogowa jak i zwykła kamica nerkowa - lekarze w wyniku przeprowadzonego zabiegu operacyjnego nie stwierdzili takiego schorzenia).

Skarżący podkreślał, że w kolejnych orzeczeniach komisji lekarskich również nie uwzględniano przebytego urazu wielonarządowego. Zaznaczył, że w związku z tym urazem zakończył leczenie stawu skokowego po długotrwałym leczeniu specjalistycznym i przeprowadzonej operacji usunięcia fragmentu kości.

Podniósł, że obecnie kontynuuje leczenie specjalistyczne w poradniach urologicznej i nefrologicznej.

Wskazał, że wbrew stanowisku RWKL schorzenie wymienione w punkcie 1 rozpoznania zaskarżonego orzeczenia pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z urazem wielonarządowym, jakiemu uległ w wypadku w dniu [...] sierpnia 2017 r.

CWKL orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "k.p.a.", utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu CWKL wskazała, że zaskarżone orzeczenie RWKL zostało opracowane na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej i aktualnych badań specjalistycznych oraz wcześniej wydanego orzeczenia RWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...]. Badania i konsultacje zostały przeprowadzone przez doświadczonych lekarzy orzeczników specjalistów w swoich dziedzinach zgodnie ze sztuką lekarską i zasadami orzeczniczymi. Nie ma zatem podstaw do przeprowadzania dalszych badań czy obserwacji szpitalnej dla celów orzecznictwa wojskowo-lekarskiego. Nadto RWKL prawidłowo zastosowała przepisy rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r.

Uwzględniając powyższe CWKL stwierdziła, iż szczegółowa analiza dokumentacji z przeprowadzonego procesu orzeczniczo-lekarskiego w ramach RWKL, prowadzi do wniosku, że orzeczony okres 12 miesięcy ulg w służbie w postaci zwolnienia z zajęć i egzaminów z wychowania fizycznego, zajęć w polu, musztry oraz służb jest adekwatny do stopnia schorzenia i nie ma podstaw do jego zmiany.

Odnosząc się do zarzutów odwołania CWKL podniosła, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało w przedmiocie udzielenia ulg w służbie. Zatem argumentacja Skarżącego dotycząca orzeczenia RWKL w [...] z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] jest chybiona. Zaskarżone orzeczenie nie dotyczyło bowiem kwestii orzekania o zdolności do służby wojskowej czy też związku poszczególnych chorób i ułomności z czynną służbą wojskową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. K. zakwestionował:

1) orzeczenie CWKL z dnia [...] grudnia 2023 r. w części dotyczącej utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia, a także w części rozpoznania,

2) orzeczenie RWKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. w części obejmującej: punkt 8 Rozpoznanie; punkt 10 Związek poszczególnych chorób lub ułomności z czynną służbą wojskową: "Schorzenie wymienione w pkt 1 rozpoznania nie pozostaje w związku ze służbą wojskową na podstawie Rozporządzenia MON z 31.03.2023r. (Dz.U. Nr 62 z 2023 r., poz. 567 ze zm."; punkt 12 Uzasadnienie: Orzeczenie opracowano na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej i aktualnych badań specjalistycznych oraz orzeczenia RWKL w [...] nr [...] z dnia [...].06.2023 r.".

Skarżący zarzucił również, że w ww. orzeczeniach Komisji lekarskich I i II instancji błędnie zidentyfikowano i pominięto istotne zapisy z badań lekarskich, które jednoznacznie wskazują na urazy wielonarządowe pozostające z wypadkiem z dnia [...] sierpnia 2017 r., co zostało wskazane i jednoznacznie stwierdzone w Protokole powypadkowym z dnia [...] października 2017 r. nr [...].

W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o:

"1) oddalenie w części orzeczenia Nr [...] Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2023 roku znajdujące się pod numerem sprawy CWKL [...].[...]co do utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia, a także w części rozpoznania (...) o nieuwzględnienie stanowiska strony przeciwnej, tj.: w pkt 1 orzeczenia: cyt. "1. Utworowe wodonercze prawostronne miernego stopnia w przebiegu zwężenia moczowodu prawego leczone zachowawczo z powodu powikłań infekcyjno-zapalnych u osoby z kamicą oraz zwapnieniami nerki prawej do dalszej diagnostyki i leczenia - § 48 bez pkt",

2) nieuwzględnienie stanowiska strony przeciwnej w procesie odwoławczym na orzeczenie Nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia służby wojskowej Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. na podstawie odwołania do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] wydano Orzeczenie Nr [...] z dnia [...] grudnia 2023 r. Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w części, tj.:

- w pkt "8. Rozpoznanie" orzeczenia ppkt 1): cyt. "1) Utworowe wodonercze prawostronne miernego stopnia w przebiegu zwężenia moczowodu prawego leczone zachowawczo z powodu powikłań infekcyjno-zapalnych u osoby z kamicą oraz zwapnieniami nerki prawej, do dalszej diagnostyki i leczenia - § 48 bez pkt;

- w pkt "10. Związek poszczególnych chorób lub ułomności z czynną służbą wojskową orzeczenia: - cyt. "10. Związek poszczególnych chorób lub ułomności z czynną służbą wojskową: Schorzenie wymienione w pkt. 1 rozpoznania nie pozostaje w związku ze służbą wojskową na podstawie Rozporządzenia MON z 31.03.2023r. (Dz.U. Nr 62 z 2023 r., poz. 567 ze zm.),

- w pkt "12. Uzasadnienie": cyt. "12. Uzasadnienie: Orzeczenie opracowano na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej i aktualnych badań specjalistycznych oraz orzeczenia RWKL w [...] nr [...] z dnia [...].06.2023 r.",

3) rzetelne odniesienie się do badań zawartych w dokumentacji medycznej, do której nie odnosi się Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] , a także pomija istotną dokumentację medyczną,

4) przestrzeganie przepisów prawa i wyszczególnienia wszystkich urazów w Protokole Powypadkowym Nr [...] z dnia [...] października 2017 r.,

5) uwzględnienie nieodwracalnego pogorszenia stanu zdrowia w wyniku urazów wielonarządowych spowodowanych tym wypadkiem i długotrwałego pogorszenia stanu zdrowia,

6) dopuszczenie do akt sprawy opinii sądowo-lekarskiej w dziedzinie urologii z dnia [...] sierpnia 2023 r.,

7) dopuszczenie do akt sprawy opinii sądowo-lekarskiej uzupełniającej w dziedzinie urologii z dnia [...] października 2023 r.,

8) połączenie i odroczenie do zakończenia sprawy z sygn. akt. [...] w Sądzie Rejonowym w [...] [...] Wydział [...] dotyczącym jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem z dnia [...] sierpnia 2017 r.,

W uzasadnieniu skargi Skarżący powołał się na opinię sądowo-lekarską w dziedzinie urologii z dnia [...] sierpnia 2023 r. oraz opinię sądowo-lekarską uzupełniającą w dziedzinie urologii z dnia [...] października 2023 r. sporządzoną przez biegłego sądowego lek. med. H. B. - specjalisty urologa, chirurga, lekarza medycyny pracy. Wskazał, że na podstawie ww. opinii biegły sądowy - w oparciu o tę samą dokumentację medyczną, którą dysponuje CWKL - stwierdził, że na skutek wypadku pozostającego w związku ze służbową wojskową z dnia [...] sierpnia 2017 r. wystąpił u Skarżącego stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Nadto, na podstawie wyników badań z uwzględnieniem badań pomocniczych i lekarzy specjalistów biegły stwierdził "stan po urazie nerki prawej w związku ze służbą wojskową z dnia [...] sierpnia 2017 r.".

W dalszej części skargi Skarżący przedstawił obszerne fragmenty ww. opinii sądowo-lekarskiej akcentując, że biegły z zakresu urologii dokonał oszacowania jego uszczerbku na zdrowiu na podstawie przeprowadzonego wcześniej badania podmiotowego, przedmiotowego i stwierdził, że w wyniku zdarzenia w związku ze służbą wojskową z dnia [...] sierpnia 2017 r. wystąpił u Skarżącego stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Uszczerbek ten należy oceniać zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny oraz rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalania stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz związku śmierci żołnierzy ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby. Nadto biegły stwierdził, zgodnie z poz. 73 rozporządzenia, "uszkodzenie jednej nerki lub obu nerek powodujące upośledzenie ich funkcji" i oszacował 10% stałego uszczerbku na zdrowiu.

Skarżący zaznaczył, iż biorąc pod uwagę stan nerki prawej, wykonane badania wskazują na znaczne upośledzenie jej funkcji a nawrotowe infekcje układu moczowego wpływają negatywnie na jego ogólny stan zdrowia.

Podsumowując Skarżący wskazał, że na skutek nieustalenia przez CWKL w sposób rzetelny stanu faktycznego i prawnego ponosi szereg konsekwencji np. w postaci utraty wyższego wynagrodzenia, przenoszenia do innych jednostek wojskowych, a ponadto jest dyskryminowany m.in. poprzez brak awansowania na wyższy stopień wojskowy.

W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o odrzucenie skargi w części dotyczącej ustalenia związku poszczególnych schorzeń ze służbą wojskową oraz o oddalenie skargi w części dotyczącej kategorii do służby wojskowej.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Skarżący, na podstawie art. 26 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu wydania i uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. akt [...] toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] w [...] Wydziale [...] przeciwko Szefowi Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji z siedzibą w [...] o jednorazowe odszkodowanie w związku z urazami wielonarządowymi powstałymi w wypadku pozostającym w związku ze służbą wojskową.

Skarżący wskazał, że ww. postępowanie toczy się z powodu nieuwzględnienia przez ówczesnego Szefa WSzW w [...] kwalifikacji prawnej doznanych przez niego urazów z powodu niezakończonego leczenia. Zaznaczył, że we wszystkich orzeczeniach RWKL w [...], RWKL w [...] oraz CWKL w [...], powielany jest błąd polegający na niewłaściwym rozpoznaniu urazów oraz nieuwzględnieniu "związku poszczególnych chorób lub ułomności z czynną służbą wojskową".

Zaznaczył, że obecnie przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim z powodu przebytej operacji w związku z trwającym, planowanym leczeniem specjalistycznym w zakresie urazu urologicznego nerki prawej na skutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową, który miał miejsce w dniu [...] sierpnia 2017 r. Powołał się na opinię sądowo - lekarską w dziedzinie urologii z dnia [...] sierpnia 2023 r., opinię sądowo - lekarską uzupełniającą w dziedzinie urologii z dnia [...] października 2023 r. oraz opinię sądowo - lekarską w dziedzinie ortopedii i traumatologii z dnia [...] maja 2024 r. (opinie te zostały załączone do wniosku).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

W pierwszej kolejności odnosząc się do wniosku Skarżącego złożonego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2024 r. Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do czasu wydania i uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w [...] [...] Wydział [...] w sprawie o sygn. akt [...].

Jako podstawę prawną wniosku Skarżący wskazał art. 126 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Decyzja w przedmiocie zawieszenia postępowania na ww. podstawie prawnej pozostawiona jest uznaniu Sądu, jednakże warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy. Warunek ten nie został spełniony, bowiem ani organ - Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, ani uczestnik postępowania - Dowódca Batalionu Dowodzenia Wojsk Obrony Terytorialnej w [...] na dzień wydania wyroku nie wyrazili zgody na zawieszenie postępowania.

Sąd nie stwierdził również podstaw do zawieszenia postępowania na którejkolwiek z podstaw prawnych (obligatoryjnych bądź fakultatywnych) wymienionych odpowiednio w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 124 § 1 p.p.s.a. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3; 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu; 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56; 7) jeżeli zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję albo zarząd sukcesyjny wygasł, w przypadku gdy postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego.

W myśl art. 125 § 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 1a) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącej się procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 948); 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.

W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ww. przesłanek zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. W szczególności nie można uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego (art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W orzecznictwie wskazuje się, że możliwość zastosowania ww. przepisu zachodzi wówczas, gdy między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem istnieje związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. np. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 304/12; wyrok NSA z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I GSK 613/17; wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2022 r. sygn. akt III 707/22; CBOSA). Innymi słowy, zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne należy zatem rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni oraz realny wpływ na jego wynik. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego nie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w [...] [...] Wydział [...] w sprawie o sygn. akt [...]. Postępowanie to toczy się w sprawie o odszkodowanie z tytułu uszczerbku na zdrowiu, zatem dotyczy odrębnego zagadnienia, pozostającego poza zakresem przedmiotowym niniejszego postępowania w sprawie udzielenia żołnierzowi ulg w służbie.

Przechodząc do oceny niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżący zaskarżył orzeczenie CWKL z dnia [...] grudnia 2023 r. "w części utrzymującej w mocy" orzeczenie RWKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. wydane w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz związku poszczególnych schorzeń lub ułomności ze służbą wojskową.

Jednakże skarga w zakresie dotyczącym określenia (braku) związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

Wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, publ. CBOSA). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią m.in. przepisy ustawy z dnia 11 marca 2022 r . o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305), ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r. poz. 1100 ze zm.), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2024 r., poz. 242 ze zm.). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie (braku) związku schorzenia ze służbą wojskową (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów SN z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik. OSNP 2000/5/167; postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, publ. ONSA 2001/2/47; wyroki NSA: z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2227/11; CBOSA).

Z tych przyczyn Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową (punkt 10 orzeczenia).

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej, w tym ulg w służbie w postaci zwolnienia z zajęć i egzaminów z wychowania fizycznego, zajęć w polu, musztry oraz służb, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA). W sprawie niniejszej wojskowe komisje lekarskie miały obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022 r., poz. 1243 według stanu na datę wydania zaskarżonego orzeczenia), zaś w kwestiach tam nieuregulowanych winny stosować zasady ogólne właściwe dla postępowania administracyjnego.

Tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich został w niniejszej sprawie zachowany. RWKL, zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022r., orzekała na podstawie skierowania wystawionego przez uprawniony organ kierujący (Dowódcę Batalionu Dowodzenia Wojsk Obrony Terytorialnej do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w celu udzielenia ulg w służbie). Orzeczenie zostało wydane w związku z orzeczeniem RWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], w którym wskazano na potrzebę skierowania Skarżącego do komisji lekarskiej w celu udzielenia ulg w służbie. Orzeczenie to zawiera wszystkie elementy wymienione w § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia. Rozpatrzenie odwołania od ww. orzeczenia RWKL nastąpiło przez komisję lekarską wyższego stopnia (CWKL) w trybie przewidzianym w § 12 ust. 1 - 3 ww. rozporządzenia.

Mając na względzie argumentację skargi podkreślić należy, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń, ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. Sąd nie rozstrzyga bowiem kwestii medycznych. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje natomiast, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej.

Sąd nie miał zatem podstaw do kwestionowania zaskarżonego orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. w części dotyczącej rozpoznania (utrwalone wodonercze prawostronne miernego stopnia w przebiegu zwężenia moczowodu prawego leczone zachowawczo z powodu powikłań infekcyjno-zapalnych u osoby z kamicą oraz zwapnieniami nerki prawej do dalszej diagnostyki i leczenia - § 48 bez pkt - punkt 8 orzeczenia). Diagnoza medyczna, a więc ustalenia dotyczące występowania u badanego określonego schorzenia, wykraczają poza kompetencje sądu administracyjnego, który nie dysponuje wiedzą specjalną w tym zakresie. Z tego też powodu Sąd nie mógł odnieść się do wyników badań zawartych w dokumentacji medycznej złożonej do akt sprawy, jak i do kwestii "wyszczególnienia wszystkich urazów w Protokole powypadkowym z dnia [...] października 2017 r. nr [...]", o co wnioskował Skarżący.

Kluczowe w sprawie pozostaje to, że orzeczenie RWKL z dnia [...] sierpnia 2023r. rozstrzyga kwestie udzielania Skarżącemu ulg w służbie na skutek zalecenia zawartego w ww. orzeczeniu RWKL z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...]. Zakres i termin stosowania tych ulg określony w punkcie [...] orzeczenia RWKL nie był przez Skarżącego kwestionowany. Sąd również nie znalazł podstaw do uznania, że orzeczenie w przedmiocie zdolności Skarżącego do służby w zakresie zastosowania wymienionych ulg w służbie jest wadliwe. Sąd wziął po uwagę okoliczność, że Skarżący podlega specjalistycznemu leczeniu, a potrzeba udzielenia przedmiotowych ulg wynika wprost z ww. orzeczenia RWKL z dnia [...] czerwca 2023 r. Od tego właśnie orzeczenia odwołała się RWKL w orzeczeniu z dnia [...] sierpnia 2023 r. wydanego w niniejszej sprawie.

Prawidłowo zatem CWKL utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie wskazując w uzasadnieniu, że w świetle zgromadzonej dokumentacji medycznej zakres i czasokres zastosowania ulg jest adekwatny do stopnia schorzenia i brak jest podstaw do jego zmiany.

Uwzględniając powyższe Sąd nie znalazł podstaw do dopuszczenia dowodu z dokumentów w postaci opinii sądowo-lekarskiej w dziedzinie urologii z dnia [...] sierpnia 2023 r. oraz opinii sądowo-lekarskiej uzupełniającej w dziedzinie urologii z dnia [...] października 2023 r. sporządzonych w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w [...] [...] Wydział [...] w sprawie o sygn. akt [...], o co wnioskował Skarżący.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej nie wystąpiły przesłanki określone w ww. przepisie. Sąd nie powziął istotnych wątpliwości co do trafności rozstrzygnięcia w przedmiocie zdolności Skarżącego do służby wojskowej, tj. zasadności udzielenia ulg w służbie. Nadto Sąd zważył, że ww. opinie zostały sporządzone na potrzeby odrębnego postępowania sądowego, którego przedmiot wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy.

Na marginesie już tylko Sąd zauważa, co podnosił również organ w odpowiedzi na skargę, że orzeczenie RWKL z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] (w którym wskazano na celowość udzielenia ulg w służbie) zostało wydane w związku ze skierowaniem Skarżącego przez Dowódcę Batalionu Dowodzenia WOT w [...] z dnia [...] lutego 2023 r. do komisji lekarskiej w celu "ponownej oceny przydatności do zawodowej służby wojskowej". W orzeczeniu tym RWKL ustaliła, że Skarżący jest zdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej (Kategoria Z - Zał. 1 Grupa IV). Na skutek wniesienia odwołania CWKL orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Na skutek skargi D. K. na ww. orzeczenie CWKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2071/23 oddalił skargę. Wyrok nie jest prawomocny.

Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżone orzeczenie CWKL oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. w części dotyczącej określenia zdolności do służby (udzielenia ulg w służbie), jak i w części dotyczącej uzasadnienia, nie narusza prawa.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O odrzuceniu skargi w pozostałej części Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku.