Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 9/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław – Krzyki w przedmiocie działań związanych z informacją sygnalną postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W. M. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław – Krzyki (dalej; NUS, organ) w przedmiocie działań związanych z informacją sygnalną. Skarżący wyjaśnił, iż zawiadomił Urząd Skarbowy o nieprawidłowościach i oszustwach podatkowych związanych z prowadzeniem niezarejestrowanej działalności gospodarczej przez H. K. i J. Ł. Wskazał, iż oczekuje na rozstrzygnięcie już trzy miesiące a złożone ponaglenie nie dało rezultatów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, iż skarżący nie został poinformowany o terminie, efekcie i przebiegu czynności podejmowanych przez organ, gdyż dostęp do danych objętych tajemnicą skarbową mają jedynie strony postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Bezczynność organu administracji oznacza bowiem, że w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub tez innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 2477/11, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres strony https://cbois.nsa.gov.pl/cbois).

Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że strona skarżąca skarży bezczynność organu w związku z przekazaną informacją sygnalną dotyczącą nieprawidłowości w zakresie prowadzenia niezarejestrowanej działalności przez wskazane w informacji osoby. Wobec braku odpowiedzi organu skarżący złożył ponaglenie, które organ zakwalifikował jako skarga na bezczynność NUS w przedmiocie działań związanych z przekazaną przez skarżącego informacją sygnalną wniesioną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej jako: k.p.a.). Pismem z dnia 5 marca 2024 r. organ uznał ww. skargę za bezzasadną wyjaśniając jednocześnie, iż informacja sygnalna nie wszczyna postępowania podatkowego.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że sądy administracyjne nie nadzorują powyżej wymienionej działalności organów administracyjnych. Złożenie informacji sygnalnej nie skutkuje wszczęciem postępowania podatkowego, kontrolnego ani czynności sprawdzających, których stroną byłby sygnalista a zatem nie jest to postępowanie sformalizowane, które kończy się wydaniem aktu lub podjęciem czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto, stosowanie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego w postępowaniu uregulowanym ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższa procedura skargowa ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego, kończącego się czynnością materialno-techniczną w postaci zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi, co też w sprawie miało miejsce. Forma tego załatwienia nie stanowi żadnego z aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., dlatego też na czynność tę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tego powodu powyższa skarga nie przysługuje także na bezczynność organu, bowiem zakres skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy p.p.s.a., w świetle których zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Wobec powyższego rozpoznawana sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem zarówno skarga na bezczynność NUS w sprawie złożenia przez stronę informacji sygnalnej, jak i ponaglenie zakwalifikowane przez ten organ jako skarga w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.

Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.