Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 316/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. z siedzibą w L. na uchwałę Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 8 marca 2023 r. nr CDXXXVII/7712/2023 w przedmiocie określenia trybu powołania członków oraz organizacji i trybu działania Rady Działalności Pożytku Publicznego Województwa Lubelskiego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

F. W. z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 8 marca 2023 r. nr CDXXXVII/7712/2023 w przedmiocie określenia trybu powołania członków oraz organizacji i trybu działania Rady Działalności Pożytku Publicznego Województwa Lubelskiego.

Pełnomocnik skarżącej Fundacji zarzucił, że wymagania określone w zaskarżonej uchwale wobec kandydata organizacji pozarządowej na członka Rady Działalności Pożytku Publicznego nie mają oparcia w przepisach prawa. W ocenie pełnomocnika, § 5 ust. 4 ww. uchwały jest dyskryminujący wobec osób niespełniających wskazanych w tej regulacji warunków.. Wskazał, że nieuzasadniony jest podany w § 5 ust. 4 zakaz zgłaszania się osób karanych oraz nakaz posiadania polskiego obywatelstwa. Ponadto uchwała wprowadza obowiązek aby kandydat organizacji był jej członkiem,. Fundacje nie posiadają członków, wiec nie mogą zgłosić swoich kandydatów. Zapis taki pozostaje w sprzeczności z ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie.

.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, tj. akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej lub akt organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inny niż akty prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Przez pojęcie interesu prawnego należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, a także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu lub uprawnienia, spoczywa na stronie skarżącej.

Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 1503/18 i powołane tam stanowisko doktryny).

Wymaga się zatem nie tylko wskazania przez wnoszącego skargę normy prawa materialnego, kształtującej jego sytuację prawną, ale nadto wykazania, że zaskarżony akt oddziałuje na posiadany przez skarżącego interes prawny, który w ten sposób zostaje naruszony.

Zaskarżoną uchwałę podjęto na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2094 t. j.) - określającego, że zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych – oraz na mocy art. 41b ust. 4 i 6 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1327 t. j.). Wojewódzka Rada Działalności Pożytku Publicznego dalej "Rada Wojewódzka". - jako organ konsultacyjny i opiniodawczy - jest tworzona przez marszałka województwa (art. 41 a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie). Zarząd województwa określa, w drodze uchwały, tryb powoływania członków Rady Wojewódzkiej, uwzględniając potrzebę zapewnienia reprezentatywności organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w zakresie form prawnych i rodzajów działalności pożytku publicznego tych organizacji i podmiotów, a także terminy i sposób zgłaszania kandydatów na członków Rady Wojewódzkiej (art. 41b ust. 4 cyt. ustawy). Zarząd województwa określa, w drodze uchwały, organizację i tryb działania Rady Wojewódzkiej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawnego funkcjonowania Rady Wojewódzkiej (art. 41b ust. 6 ww.. ustawy). W myśl jej art. 41b ust. 1 Rada Wojewódzka składa się z: 1) przedstawiciela wojewody; 2) przedstawicieli marszałka województwa; 3) przedstawicieli sejmiku województwa; 4)

przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność na terenie województwa.

Z treści skargi i jej uzasadnienia wynika, że skarżąca Fundacja nie zgłosiła swojego przedstawiciela do Rady Wojewódzkiej (z wielu przyczyn podanych w skardze).

Powyższe oznacza, że w grę wchodzić może hipotetyczne – a nie rzeczywiste – naruszenie interesu prawnego Fundacji, która "chciała zgłosić swojego przedstawiciela", ale ostatecznie nie dokonała takiej czynności.

. W świetle powyższych uwag należało uznać, że F. W. z siedzibą w L. nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.