Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1103/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 6 lipca 2023 r. znak: Wl- I.7840.2.22.2023.SM w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 11 stycznia 2022 r. nr 53/670.1/2022 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. Budowa budynku usługowego wraz z instalacjami wewnętrznymi (wodną, kanalizację deszczową i sanitarną, gazową, wentylacyjną, klimatyzacją) oraz zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K..

Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 14 lutego 2022 r.

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr 632/6740.1/2022 po rozpatrzeniu wniosku inwestora w sprawie zmiany decyzji z dnia 11 stycznia 2022 r. zmienił wskazaną decyzję oraz zatwierdził zamienny projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany w zakresie zmian dotyczących konstrukcji budynku, warunków ochrony przeciwpożarowej, obrysu budynku w części północnej, korekty rzędnej i wysokości budynku, zmiany przebiegu ogrodzenia oraz przebiegu schodów terenowych w zakresie spełnienia warunków dostępności dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się, zmiany ilości lokali usługowych z 3 na 1 oraz likwidacji pomieszczenia gromadzenia odpadów w budynku i lokalizacji miejsca do gromadzenia odpadów na terenie nieruchomości. Pozostałe warunki decyzji z dnia 11 stycznia 2022 r. pozostały bez zmian. Niniejsza decyzja stała się ostateczna z dnia 8 czerwca 2022 r.

Następnie do organu w dniu 18 stycznia 2023 r. (16 stycznia 2023 r. data nadania) wpłynął wniosek T. M. o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji z dnia 11 stycznia 2022 r. (zmienionej decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r.) w związku z wnioskiem o wznowienie postepowania zakończonego wskazaną decyzją.

Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 22 lutego 2023 znak: AU-01-1.6740.1.12.2023.EKO wznowił postępowanie.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2023 r. znak: AU-01-1.6740.1.12.2023.EKO Prezydent Miasta Krakowa działając na podstawie art. 152 § 1 w związku z art. 123 K.p.a. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 11 stycznia 2022 r. zmienionej decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 152 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ skonstatował, że wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe jedynie w ramach wznowieniowego postępowania i wyłącznie wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł T. M.. Stwierdził, że w swoim wniosku wskazał na szereg nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, które z wysokim prawdopodobieństwem wskazują na konieczność uchylenia tej decyzji, a w szczególności skrajnej i oczywistej sprzeczności zatwierdzonego projektu budowlanego z wydanymi dla tej nieruchomości decyzjami wzizt. Już z samego faktu, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana dla zamierzenia inwestycyjnego budowa budynku usługowego (funkcja hotelowa) a decyzja została wydana dla budynku usługowego o funkcji biurowej wynika, że wadliwość wydania decyzji w tym zakresie jest oczywista poprzez jej sprzeczność z obowiązującymi przepisami prawa. Nadto zarzucił, że mapa do celów projektowych zawiera informację, że została sporządzona bez badania granic działek i dlatego służyć może do projektowania budynków sytuowanych w odległości większej niż 4 m od granicy działek sąsiednich. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 6 lipca 2023 r. nr WI-I.7840.2.22.2023.SM utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W pierwszej części uzasadnienia organ bardzo szeroko odniósł się do kwestii zachowania terminu przez T. M. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany. Wskazał, że we wniosku o wznowienie T. M. nie określił terminu, w którym dowiedział się o wydaniu kwestionowanej decyzji, wskazując jedynie, że kopie dokumentów otrzymał w dniu 18 grudnia 2022 r. Podał także, że w postanowieniu o wznowieniu postępowania Prezydent Miasta Krakowa przyjął, że wnioskujący dowiedział się o decyzji będącej przedmiotem wznowienia w dniu 16 grudnia 2022 r., czyli w dniu otrzymania kopii dokumentów uzyskanych w wyniku złożonego w trybie informacji publicznej wniosku.

Zdaniem Wojewody dowody zgromadzone w aktach sprawy jednoznacznie wskazują, że pomiędzy wnioskodawcą a inwestorem dochodziło do ustaleń m.in. w zakresie zgody na wejście na teren działki nr [...] będącej współwłasnością T. M. w celu przeprowadzenia prac przygotowawczych przed rozpoczęciem budowy. Zgromadzona w aktach korespondencja mailowa rozpoczyna się w dniu 24 marca 2022 r. W liście z dnia 1 kwietnia 2022 r. przesłanej przez architekta do T. M. można przeczytać (...) "w nawiązaniu do maila (...) przesyłam skany z pozwolenia na budowę dla budynku przy ul. [...] w K.. W przypadku jakichkolwiek pytań uprzejmie proszę o kontakt". Jak wynika z powyższej dokumentacji, na przesłanym jako załącznik do ww. korespondencji mailowej skanie projektu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej budowy, została uwidoczniona pieczęć o treści: Urząd Miasta Krakowa Wydział Architektury i Urbanistyki zatwierdził projekt zagospodarowania terenu dnia 11.01.2022 nr decyzji 53/6740.1/2022 znak: AU-01-1.6740.1.1706.2021.ERM. W ocenie organu odwoławczego, na podstawie powyższych dowodów, należy przyjąć, że wnioskodawca dowiedział się o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji co najmniej w dniu 24 marca 2022 r., a od dnia 1 kwietnia 2022 r. była mu znana data wydania decyzji, oraz jej numer i znak sprawy.

Organ skonstatował, że Prezydent Miasta Krakowa błędnie ocenił datę w której wnioskujący dowiedział się o decyzji z dnia 11 stycznia 2022 r. i przyjął, że była to data 16 grudnia 2022 r., podczas gdy w rzeczywistości, jak wynika z akt sprawy, było to kilka miesięcy wcześniej. Organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji powinien ponownie poczynić ustalenia w tym zakresie i je zweryfikować.

W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że nawet ustalenie istnienia przesłanki wznowieniowej nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji, ale dopiero uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. Wobec tego obowiązkiem organu jest dokonanie oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego, przy czym dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na jego stopień. Wstrzymanie wykonania nie jest pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych, to jednak wymaga pewnych konkretnych ocen argumentów przemawiającym za takim działaniem.

W związku z tym uznał, że w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 11 stycznia 2022 r., zmienionej decyzją z 29 kwietnia 2022 r.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł T. M. zarzucając naruszenie art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art.79 a, i art. 80 - 81 a K.p.a. poprzez wydanie postanowienia bez umożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego i z przekroczeniem swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z przekroczeniem ustawowego terminu, a także błąd w ustaleniach faktycznych poprzez niewłaściwe przyjęcie, że skarżący pozyskał wiedzę o postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w dniu 1 kwietnia 2022 r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nadinterpretacją organu jest twierdzenie, że z faktu wyrażenia przez skarżącego zgody na wejście inwestora na teren skarżącego i porozumienie w zakresie przebiegu i remontu ogrodzenia należy wyciągnąć tezę o wiedzy skarżącego o wydanym pozwoleniu na budowę. Uporządkowanie terenu miało nastąpić na działce skarżącego, tj. wybranie ziemi i śmieci między ogrodzeniem a garażem, uporządkowanie zieleni wrastającej w ogrodzenie i kwestie związane z demontażem starego ogrodzenia. W powołanej przez organ korespondencji e-mail nie ma żadnej wzmianki o tym, aby inwestor informował skarżącego o parametrach budynku, jego kubaturze czy położeniu oraz wydaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę uwzględniającej plany inwestora. Skarżący podniósł, że niezwykle istotną kwestią jest niezwłoczne wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, o co zabiega od prawie 8 miesięcy. Brak wstrzymania jej wykonania może doprowadzić do dokonania odbioru budynku, który powstał z naruszeniem prawa.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023.259 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Badając legalność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, Sąd stwierdził, że wydane one zostały zgodnie z prawem.

Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu więc o takie dane jak nazwa organu, który decyzje wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest konieczne aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację czego dana decyzja dotyczy. Przy czym ciężar udowodnienia zachowania ustawowego terminu obciąża stronę (vide wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 362/23).

Sposób uregulowania w ustawie terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania nie pozostawia ani stronie, ani organowi żadnego wyboru co do sposobu obliczania tego terminu. Skoro strona powołała się na podstawę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., miała obowiązek dochować terminu wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a., a organ obowiązany był z urzędu zbadać tę okoliczność. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi bowiem rażące naruszenie prawa, godząc w zasadę trwałości decyzji administracyjnych określoną w art. 16 § 1 k.p.a.

W związku z powyższym to na składającym podanie o wznowienie postępowania ciąży obowiązek wykazania, w jakiej dacie dowiedział się o decyzji kończącej postępowanie, którego wznowienia się domaga, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedział się o tej decyzji (B. Adamiak, [w:] Komentarz do art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2012, System Informacji Prawnej Legalis, nb. 2).

Podstawą postanowienia wydanego w kontrolowanym postępowaniu jest art. 152 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, które zostało następnie wznowione, podstawowym obowiązkiem organu jest zatem ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Podkreślić należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Przesłanka prawdopodobieństwa nie wymaga dowodu, albowiem prawdopodobieństwo nie jest równoznaczne z pewnością uchylenia decyzji, w wyniku wznowienia postępowania. O ewentualnym uchyleniu decyzji zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania wznowieniowego. Wskazać należy także, że interpretacja art. 152 § 1 K.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo" użyte w tym przepisie powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23.01.2009 r. sygn. akt II SA/Kr SA/Kr 961/08).

Z kolei sformułowanie "okoliczności sprawy", użyty w art. 152 § 1 k.p.a., jest terminem niedookreślonym. Należy przez niego rozumieć dowody prowadzące do przekonania, że wstrzymaniu wykonania decyzji ostatecznej najprawdopodobniej towarzyszyć będzie uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Wydając postanowienie w oparciu o art. 152 § 1 K.p.a. organy zobowiązane są zbadać rzetelnie przesłanki wznowienia. To, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie powołanego przepisu nie bada się merytorycznej zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowieniowego postępowania oraz konieczności jej ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego, nie zwalnia organu od zbadania przesłanek wznowieniowych, gdyż ich zaistnienie może przesądzać o uprawdopodobnieniu możliwości uchylenia decyzji będącej przedmiotem postępowania, a co za tym idzie o zaistnieniu przesłanek o których mowa w art. 152 Kpa.

W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że w przypadku uchybienia terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia we wznowionym postępowaniu powołanej wyżej decyzji, skoro postępowanie o wznowienie nie powinno być wszczęte, a wszczęte błędnie podlega umorzeniu(por. Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. IV SA/Po 362/18 – utrzymany w mocy wyrokiem NSA sygn. II OSK 2733/18).

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy skonstatować należy, że z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że w odpowiedzi na otrzymane postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa o wznowieniu postępowania, inwestor w dniu 14 marca 2023 r. złożył pismo, w którym zarzucił, że wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu. Podał, że T. M. już wczesną wiosną 2022 r. dowiedział się o wydanej decyzji, o czym świadczy to, że: w dniu 23 marca 2022 r. inwestor w związku z rozpoczęciem prac na nieruchomości wywiesił stosowną tablicę informacyjna, zawierająca informacje o decyzji z dnia 10 stycznia 2022 r. stanowiącej podstawę prowadzonych prac, że w dniu 24 marca 2022 r. na terenie budowy odbyło się spotkanie inwestora z T. M., na którym poinformowano go o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę oraz realizacji inwestycji, że w dniu 24 marca 2022 r. inwestor pierwszy raz wystosował do skarżącego maila w sprawie budowy, a on na niego odpowiedział, że w dniu 1 kwietnia 2022 r. T. M. otrzymał mailem dokumentację w postaci projektu zagospodarowania terenu (stanowiącego załącznik do wydanej decyzji) wraz z częścią rysunkową, że w dniu 24.11.2022 r. inwestor w porozumieniu z T. M. zlecił uprawnionemu geodecie wykonanie prac związanych z rozgraniczeniem nieruchomości inwestora oraz nieruchomości skarżącego.

przedłożył wydruki maili wymienianych między inwestorem i skarżącym. Inwestor wskazał, że w dniu 24 marca 2022 r. odbyło się spotkanie na terenie budowy ze skarżącym T. M., podczas którego inwestor poinformował skarżącego o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W aktach sprawy (k-39 akt administracyjnych) znajduje się mail wysłany w dniu 24 marca 2022 r. przez F. A. do T. M. o treści "(...) dziękuję za spotkanie i rozmowę. W nawiązaniu do niej proszę o zgodę na wejście w teren we fragmentach przylegających do działki, na której są prowadzone prace przygotowawcze, w celu wysprzątania, usunięcia śmieci, starych korzeni i ziemi zgodnie z ustaleniami dzisiaj na terenie". Na tę wiadomość skarżący odpowiedział w tym samym dniu pisząc: "(...) obecne ogrodzenie i mur wzdłuż mojego podjazdu pozostaną jako tymczasowe na okres waszej budowy" (wydruk e-maila k. 38 a.a.). Przedmiot korespondencji z dnia 31 marca 2022 r. określony został jako "Budowa". W dniu 31 marca 2022 r. F. A. zawiadomił skarżącego, że "prace wykonywane są bez ingerencji w jego nieruchomość. Heby stalowe wciskane w grunt przez wykonawcę odpowiedzialnego za wykonanie tymczasowego zabezpieczenia wykopu będą wyciągnięte po zakończeniu prac ziemnych". W tym samym dniu T. M. odpisał do F. A.: "poproszę o podesłanie projektu"., a adresat odpowiedział skarżącemu, że poprosił panią architekt o zeskanowanie i wysłanie opieczętowanych". Wiadomość tę skarżący otrzymał i odpowiedział, że czeka na skany (k. 37 a.a.). Następnie w dniu 1 kwietnia 2022 r. skarżący T. M. otrzymał kolejną wiadomość mailową o treści "(...) przesyłam skany z pozwolenia na budowę dla budynku przy ul. [...] w K." oraz dołączoną dokumentację w postaci projektu zagospodarowania terenu wraz z częścią rysunkową (k-37 akt adm.). Na skanie projektu zagospodarowania terenu widnieje pieczątka o treści: "Urząd Miasta Krakowa Wydział Architektury i Urbanistyki projekt zagospodarowania terenu zatwierdził dnia 11 stycznia 2022 r. nr decyzji (k-42 akt administracyjnych). Dlatego też ocenić należy, że ustalenia organu odwoławczego dokonane zostały prawidłowo.

Twierdzenia skarżącego, że ustalenie organu, że skarżący wiedzę o decyzji uzyskał w dniu 1 kwietnia 2022 r. nastąpiło z przekroczeniem zasad swobodnej oceny dowodów, zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego nie zasługują na uwzględnienie. Przedstawiona przez inwestora chronologia zdarzeń i wydruki z korespondencji mailowej prowadzonej ze skarżącym świadczą o tym, że ustalenie organu odwoławczego jest prawidłowe i , wbrew temu co zarzuca skarżący, dokonane zostało z uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów, zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Wbrew temu co twierdzi skarżący, z przedstawionej korespondencji nie wynika jedynie fakt wyrażenia przez niego zgody na wejście inwestora w teren skarżącego celem wybrania ziemi i śmieci, z czego nie można wyciągać wniosku, że skarżący wiedział o wydanym pozwoleniu na budowę. Jak już wyżej przedstawiono w dniu 24 marca 2022 r. skarżący odpowiedział na pismo inwestora "(...) obecne ogrodzenie i mur wzdłuż mojego podjazdu pozostaną jako tymczasowe na okres waszej budowy". Trudno też przyjąć, że wbijanie stalowych heb (konstrukcji budowlanych) zabezpieczających wykopy było związane z wybraniem ziemi i śmieci, czy też z ogrodzeniem działki skarżącego. Tak więc twierdzenia skarżącego, że wówczas nie wiedział o wydanym pozwoleniu na budowę są niewiarygodne.

Zasadny jest natomiast zarzut skarżącego, że organ nie odniósł się do wszystkich kwestii podniesionych w zażaleniu, skupiając się tylko na terminowości wniosku o wznowienie. Niemniej jednak uchybienie to nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, a zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. inne niż naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy prowadzi do uwzględnienia skargi, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sytuacja taka w kontrolowanej sprawie nie zachodzi. Stwierdzone przez organ odwoławczy uchybienie terminowi do złożenia wniosku o wznowienie, stanowiąc przesłankę negatywną do wszczęcia postępowania wznowieniowego, powoduje, że okoliczności sprawy nie tyle nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, lecz wręcz uniemożliwiają jej uchylenie.

Dlatego też, skargę jako niezasadną, na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalono.