Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1241/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 rok postanawia: przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 5 listopada 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu PPPr, A Spółka z o.o. z siedzibą w O. – dalej jako "Skarżąca" zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach Skarżąca podała, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 5.000 zł, nie posiada ona środków trwałych, w ostatnim roku obrotowym osiągnęła zysk w wysokości 119.000 zł, zaś w latach ubiegłych poniosła stratę w łącznej wysokości 158.750,66 zł, na dzień złożenia wniosku, tj. 5 listopada 2014 r. saldo jej rachunku bankowego było ujemne i wynosiło 114,08 zł. W uzasadnieniu Skarżąca wyjaśniła, że od 2009 r. nie prowadzi działalności gospodarczej i nie zatrudnia pracowników, nie posiada także żadnego majątku.

Referendarz sądowy uznał oświadczenie Skarżącej za niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych i zarządzeniem z dnia 17 listopada 2014 r., wydanym na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."),wezwał Skarżącą (przez pełnomocnika) do przedłożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i złożenia stosownych oświadczeń – pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy, albowiem w związku z niewykonaniem nałożonego obowiązku referendarz uznał, że Skarżąca nie wykazała zasadności złożonego wniosku o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Zdaniem referendarza sądowego, zaniechanie Skarżącej polegające na nieprzedstawieniu żądanych dokumentów stanowi przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku i przyznanie jej prawa pomocy.

Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 lutego 2015 r.

Pismem z dnia 12 lutego 2015 r. Skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2015 r.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada środków trwałych, nie zatrudnia pracowników, a osiągnięty zysk został w całości przeznaczony na pokrycie straty z lat ubiegłych. Spółka posada tylko jeden rachunek bankowy z ujemnym saldem - 114, 08 zł. Spółka nie posiada zobowiązań finansowych wobec Skarbu Państwa, nie jest przeciwko niej prowadzone postępowanie egzekucyjne. Skarżąca nie wyrejestrowała prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż uniemożliwiłoby to prowadzenie procesów.

Skarżąca nie zgadza się z twierdzeniem, że powinna była zabezpieczyć środki na koszty sądowe. W ocenie Skarżącej przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd powinien uwzględnić z jednej strony wysokość obciążeń finansowych w danym postępowaniu, z drugiej zaś strony możliwości finansowe strony w chwili składania tego wniosku.

Skarżąca dołączyła zeznanie podatkowe za rok 2013 CIT-8, zeznanie podatkowe CIT – 8/O i deklaracje podatkowe VAT-7 za ostanie trzy miesiące roku 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez Skarżącą oświadczenia o stanie majątkowym

i dochodach oraz dokumentów źródłowych dołączonych do sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego: zeznania podatkowego CIT-8 i CIT-8/O za rok podatkowy 2013, deklaracji VAT-7 za miesiące październik, listopad i grudzień 2014 r. Sąd ustalił, że kapitał zakładowy spółki wynosi 5.000 zł, Zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku Skarżąca obecnie nie posiada środków trwałych (według bilansu za ostatni rok), w roku podatkowym 2009 poniosła stratę w wysokości 527.093,79 zł, wskazując kwotę straty do odliczenia w 2013 roku w wysokości 119.000,00 zł, natomiast dochód za 2013 r. wyniósł 119.000,00 zł i został przeznaczony na pokrycie deklarowanej straty z lat ubiegłych w kwocie 158.750,66 zł, Skarżąca oświadczyła, że nie posiada środków na rachunku bankowym, którego saldo jest ujemne i wynosi 114,08 zł. Z deklaracji dla podatku od towarów i usług za miesiące październik, listopad i grudzień 2014 r. wynika, że Spółka nie dokonała żadnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożonego sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Skarżąca podkreśliła, że nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników i nie posiada majątku.

Biorąc pod uwagę wskazane we wniosku – i potwierdzone dokumentami źródłowymi złożonymi na etapie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego – okoliczności, a w szczególności brak dochodów na skutek zaprzestania prowadzenia przez Skarżącą działalności gospodarczej, brak majątku i środków pieniężnych, uznano, iż Skarżąca wykazała, że aktualnie nie ma wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Sąd uwzględnił również okoliczność, że w wyniku wniesienia skarg na decyzje za kolejne lata podatkowe 2005 – 2008, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku toczą się 4 postępowania z udziałem Skarżącej, w których wartość przedmiotu sporu wynosi odpowiednio 46.780,36 zł, 47.951,18 zł, 47.951,18 zł i 87.963 zł, co bezpośrednio wpływa na wysoką łączną kwotę wynikającą z wpisów sądowych od skarg.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.