Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 411/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par.9 ust.4
journal: Dz.U. 2018 poz 1784
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
article: art.145par.1pkt.1.lit.c w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 listopada 2023 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2023 r. nr 9016-2023-000434-65110 w przedmiocie płatności ekologicznej za 2022 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w N. z dnia [...] lutego 2023 r. nr 0301-2023-002063; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego M. W. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 24 maja 2023 r. nr [...] Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu G. ARiMR z siedzibą w N. (dalej "organ I instancji") z dnia 21 lutego 2023 r. nr [...] w sprawie odmowy M. W. (dalej "Producent", "Strona" lub "Skarżący") przyznania płatności ekologicznej na rok 2022.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 30 maja 2022 r., poprzez aplikację e-WniosekPlus, Producent złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2022, w tym o przyznanie kosztów transakcyjnych. We wniosku zadeklarował pierwotnie powierzchnię [...] ha w ramach wariantu 12 Trwałe użytki zielone (TUZ) po okresie konwersji. W dniu [...] czerwca 2022 r. Producent złożył zmianę do wniosku w której zwiększył powierzchnię deklarowaną do [...] ha. Następnie zmianą z dnia [...] lipca 2022 r. zmniejszył powierzchnię deklarowaną do [...] ha, wycofując z płatności powierzchnię [...] ha). Łączna powierzchnia zadeklarowana we wniosku jako TUZ wynosiła [...] ha, w tym [...] ha w ramach płatności ekologicznej oraz [...] ha w ramach płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

W dniu [...] stycznia 2023 r. organ I instancji wystosował do Producenta wezwanie do złożenia wyjaśnień lub dokumentów, wskazując na niedołączenie do wniosku, w terminie do [...] lipca 2022 r. kopii stron planu oraz nieprawidłowości względem samej treści planu. W odpowiedzi na wezwanie Producent dołączył kopie stron planu działalności ekologicznej, wyjaśniając przy tym pozostałe nieścisłości.

W dniu [...] lutego 2023 r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności ekologicznej na rok 2022 oraz zwrotu kwoty przeznaczonej na refundację kosztów poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego za rok 2022. Organ I instancji umorzył także postępowanie w części dotyczącej powierzchni wycofanej.

Organ I instancji ustalając powierzchnię TUZ kwalifikującą się do płatności ekologicznej na poziomie [...] ha oraz powierzchnię TUZ w ramach płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na poziomie [...] ha, wskazał na niezachowanie wymaganej obsady, która przy łącznej stwierdzonej powierzchni TUZ w gospodarstwie, tj. [...] ha, winna wynosić 43,095 DJP (duże jednostki przeliczeniowe), a wynosiła [...]. Powyższe, stanowiło podstawę do odmowy przyznania płatności z uwagi na brak spełnienia przez Stronę podstawowego warunku określonego w § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1784 z późn. zm., zw. dalej: "rozporządzeniem ekologicznym"), jakim było posiadania minimalnej obsady zwierząt względem powierzchni trwałych użytków zielonych, która wynosi 0,5 DJP na hektar. Dodatkowo organ I instancji wskazał na brak zgłoszenia jakiejkolwiek siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, które miałyby wpływ na przyznanie płatności ekologicznej w ramach pakietu 12. Decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] marca 2023 r.

Od powyższej decyzji Producent wniósł odwołanie.

Nie zgadzając się z decyzją odmowną, Strona wskazała, że do ustalonej w decyzji wielkości DJP nie doliczono bydła które padło, a które to zdarzenia zostały zgłoszone drogą elektroniczną do organu. Strona wyjaśniła, że upadki nie wynikały z zaniedbania w hodowli lecz spowodowane były pomorem wywołanym "clostridium parfingens", co w jej ocenie wypełnia znamiona art. 2 ust. 2 podpunkt e (brak wskazania nazwy aktu prawnego - dopisek sądu). W ocenie Strony, takie niezawinione przypadki winny być uwzględnione.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i decyzją z dnia [...] maja 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że Strona składając wniosek zawnioskowała o przyznanie płatności dla pakietu 12 Trwałe użytki zielone po okresie konwersji, wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia ekologicznego. Powołując treść § 2 oraz § 9 ust. 4 rozporządzenia ekologicznego organ odwoławczy wskazał, że przy ustalaniu DJP bierze się pod uwagę zwierzęta posiadane przez rolnika w okresie od 15 marca do 30 września danego roku (roku złożenia wniosku) - w przypadku bydła, owiec, kóz, koni lub zwierzęta posiadane przez rolnika w okresie od dnia kontroli jednostki certyfikującej w roku poprzednim do dnia przeprowadzenia kontroli przez jednostkę certyfikującą w roku złożenia wniosku - w przypadku innych zwierząt.

W niniejszej sprawie stwierdzono, że Producent w swoim gospodarstwie posiada łącznie 86,19 ha trwałych użytków zielonych (TUZ), w tym [...] ha uprawnionych do płatności ekologicznej oraz 39,08 ha uprawnionych do płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej. Zgodnie z danymi zawartymi w prowadzonej przez ARiMR bazie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt do wyliczenia DJP (zgodnie z § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego) uwzględniono łącznie [...] sztuki bydła, w tym sztuki przebywające w gospodarstwie w okresie: od [...] marca 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuki bydła, od [...] marca 2022 r. do [...] kwietnia 2022 r. - [...] sztuki bydła - sprzedaż,

od [...] marca 2022 r. do [...] lipca 2022 r. -[...] sztuka bydła - sprzedaż, od [...] marca 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuki bydła, od [...] maja 2022 r. do [...] września 2022 r. [...] sztuka bydła, od [...] maja 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuka bydła, od [...] maja 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuka bydła, od [...] maja 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuka bydła, od [...] czerwca 2022 r, do [...] września 2022 r. [...] sztuka bydła, od [...] czerwca 2022 r. do [...] września 2022 r. - [...] sztuka bydła, od [...] lipca 2022 r. do [...] września 2022 r. -[...] sztuka bydła, od [...] lipca 2022 r. do [...] września 2022 r. -[...] sztuka bydła, od [...] sierpnia 2022 r. do [...] września 2022 r. -[...] sztuka bydła, od [...] września 2022 r. do [...] września 2022 r. -[...] sztuka bydła.

Organ odwoławczy dodał, że w terminie do [...] października 2022 r. Strona nie złożyła organowi I instancji zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych - w przypadku koni. Również jednostka certyfikująca DQS na przekazanym do ARiMR wykazie producentów, nie zamieściła informacji o zwierzętach utrzymywanych przez Producenta zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Również w terminie od [...] marca 2022 r. do [...] czerwca 2022 r. Producent nie złożył oświadczenia, iż warunek posiadania zwierząt spełnia łącznie z innym rolnikiem ubiegającym się o przyznanie płatności ekologicznej. Tym samym, przy naliczaniu płatności organ I instancji zasadnie uwzględnił tylko zwierzęta zgłoszone w bazie IRZ.

Organ weryfikując zdarzenia dotyczące zwierząt w bazie IRZ stwierdził także, że w okresie od [...] marca do [...] września Producent nie zgłosił do bazy IRZ żadnego zdarzenia padnięcia. Zgłosił natomiast sprzedaż łącznie [...] sztuk, które przebywały w gospodarstwie od [...] marca. Ponadto [...] sztuk przybyło do gospodarstwa w okresie po [...] marca 2022 r. Wszystkie ww. sztuki bydła zostały uwzględnione przy wyliczaniu wartości DJP z uwzględnieniem okresu faktycznego przebywania w gospodarstwie w okresie pomiędzy [...] marca, a [...] września 2022 r.

Organ odwoławczy wskazał, że do spełnienia warunku przyznania płatności Strona w sytuacji posiadania łącznej powierzchni TUZ [...] ha, potrzebowała [...]). Natomiast z uwzględnienia ww. zwierząt, DJP wynosiło - [...] DJP.

Organ odwoławczy stwierdził, że fakt niespełnienia wymogu DJP wpłynął bezpośrednio na odmowę przyznania płatności wraz z odmową przyznania kosztów transakcyjnych. Dodatkowo wskazał, iż mimo wskazania przez Stronę w treści odwołania o dokonanych zgłoszeniach padnięć zwierząt, które nie zostały w jej ocenie uwzględnione, Strona nie wskazała, które sztuki nie zostały przez organ I instancji i w jakiej ilości nieuwzględnione, a które przebywały w gospodarstwie w wymaganym przepisami prawa okresie.

Organ odwoławczy wskazał także, że aby dane zdarzenie mogło zostać uznane za siłę wyższą należało zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r.) zgłosić je na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności.

Organ odwoławczy dodał, że Producent nie zgłosił do organu I instancji wystąpienia siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, które miałyby wpływ na przyznanie płatności ekologicznej w ramach pakietu 12. Strona nie złożyła również żadnego dowodu potwierdzającego pomór bydła wywołany "clostridium parfingens"- np. decyzji właściwego Powiatowego Lekarza Weterynarii, wydanej na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, nakazującej zabicie lub ubój zwierząt chorych lub zakażonych, podejrzanych o zakażenie lub o chorobę epizootyczną albo zwierząt z gatunków zwierząt wrażliwych na daną chorobę epizootyczną.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że ewentualne uznanie zdarzenia za siłę wyższą w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki do przyznania płatności ekologicznej (DJP jest warunkiem w ramach danego pakietu) powoduje, że płatności nie przyznaje się, natomiast nie ustala się kwoty do zwrotu z tytułu zaniechania realizacji zobowiązania oraz kar administracyjnych.

W ocenie organu odwoławczego, zasadnie również organ I instancji, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie w części wycofanej w dniu [...] lipca 2022 r.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, iż nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów materialnych i proceduralnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił :

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść decyzji, tj.:

a) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie wskazywanej przez Skarżącego kwestii pomoru bydła na skutek "clostridium perfringers", co doprowadziło do wydania decyzji na podstawie niepełnych okoliczności faktycznych skutkujących odmową uwzględnienia odwołania i uwzględnienia jego wniosku o przyznanie płatności,

b) art. 9 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez pominięcie przez organ II instancji faktu, iż organ I instancji zaniechał realizacji obowiązku należytego i wyczerpującego informowania Skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, w szczególności w zakresie formy (elektronicznej) dokonanego przez Skarżącego zgłoszenia wystąpienia pomoru bydła, jak również w zakresie konieczności przedstawienia dowodów potwierdzających pomór bydła wskutek siły wyższej/nadzwyczajnych okoliczności, co doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i zaniechania ponownej oceny sprawy w pełnym zakresie,

c) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. UE L 181 z 20 czerwca 2014 r.) - dalej: "Rozporządzenie 640/2014", poprzez przyjęcie, że Skarżący nie zgłosił do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N. wystąpienia siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnej, w sytuacji gdy Skarżący zgłosił w drodze elektronicznej ww. organowi I instancji pomór bydła, ponadto organy obu instancji nie dokonały nawet badania, czy termin zgłoszenia został przez Skarżącego dotrzymany,

d) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a., poprzez zaniechanie wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji sposobu przeliczenia ilości hektarów na dużą jednostkę przeliczeniową, jak również zaniechanie wyjaśnienia w jaki sposób kwalifikowana jest duża jednostka przeliczeniowa, pomimo tego, że Skarżący występował o udzielenie mu informacji w powyższym zakresie, co doprowadziło do braku realizacji zasady udzielania mi niezbędnych wyjaśnień i wskazówek oraz czuwania nad tym, aby Skarżący jako strona postępowania nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa,

2. naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 2 lit. e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 - dalej: "Rozporządzenie 1306/2013" w zw. z art. 4 ust 2 Rozporządzenia 640/2014 r., poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że zaniechanie zgłoszenia przypadku siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności skutkuje niemożnością przyznania płatności ekologicznej w ramach pakietu 12, w sytuacji gdy ewentualne zaniechanie uprawnionego w powyższym zakresie nie pozbawia strony (Skarżącego) możliwości wykazywania wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w toku postępowania o przyznanie płatności.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych kryteriów, stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z obrotu prawnego.

Zasadniczym przedmiotem sporu w sprawie było to, czy Strona spełniła podstawowy do przyznania płatności warunek, określony w § 9 ust. 4 rozporządzenia ekologicznego, jakim było posiadanie minimalnej obsady zwierząt względem powierzchni trwałych użytków zielonych, która wynosi 0,5 DJP na hektar.

Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie ze wskazanym § 4 ust. 9 rozporządzenia ekologicznego, w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 6 i 12 płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, których liczba, w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), wynosi co najmniej 0,5 DJP na hektar wszystkich trwałych użytków zielonych występujących w gospodarstwie rolnym.

Natomiast stosownie do § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego liczbę DJP oblicza się jako sumę iloczynów liczby poszczególnych rodzajów zwierząt i współczynników ich przeliczenia na DJP, które są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia, według średniego stanu z okresu określonego w ust. 9, przy czym liczba zwierząt jest:

1) ustalana na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, kóz, owiec i świń;

2) ustalana na podstawie danych zawartych w zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 9 pkt 1 lit. b - w przypadku koni;

3) wskazana w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym - w przypadku zwierząt innych niż wymienione w pkt 1 i 2.

Zgodnie zaś z załącznikiem Nr 6 rozporządzenia ekologicznego, zatytułowanym "Współczynnik przeliczania zwierząt na DJP na potrzeby spełniania warunku posiadania zwierząt i przyznawania płatności ekologicznej w ramach pakietu 5. uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji, pakietu 11. uprawy paszowe na gruntach ornych po okresie konwersji, pakietu 6. trwałe użytki zielone w okresie konwersji i pakietu 12. trwałe użytki zielone po okresie konwersji", w odniesieniu do bydła ustalono następujące współczynniki przeliczania zwierząt na DJP w kategorii "Bydło oraz bawoły domowe":

6 Buhaje 1,4

7 Krowy 1

8 Jałówki cielne 1

9 Jałówki powyżej 1 roku 0,8

10 Jałówki powyżej 6 miesięcy do 1 roku 0,3

11 Opasy powyżej 1 roku 0,8

12 Opasy powyżej 6 miesięcy do 1 roku 0,3

13 Cielęta do 6 miesięcy 0,15

Sąd zatem zauważa, że skoro liczbę DJP oblicza się jako sumę iloczynów liczby poszczególnych rodzajów zwierząt i współczynników ich przeliczenia na DJP, które są określone w załączniku nr 6, to niewątpliwie w decyzji organ winien ustalić i wskazać w jej uzasadnieniu rodzaje zwierząt znajdujących się w gospodarstwie Strony i związane z tym "współczynniki ich przeliczania na DJP". W przypadku bydła bowiem współczynnik ten zupełnie inny jest dla buhaja (1,4), a zupełnie inny dla cieląt do 6 miesiąca (0,15). Tymczasem organ I instancji w ogóle nie wyjaśnił jakie rodzaje zwierząt i związane z tym "współczynniki ich przeliczania na DJP" przyjął do obliczenia liczby DJP. Ograniczył się do wskazania sztuk zwierząt ogólnie określonych jako "bydło" i okresu ich przebywania w gospodarstwie. Powyższe nie pozwala jednak na weryfikację prawidłowości dokonanych w decyzji obliczeń i poczynionych w tym zakresie ustaleń.

Jeszcze mniej na ten temat podał organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, nie umieszczając w uzasadnieniu w istocie żadnych poddających się kontroli danych, pozwalających na obliczenie liczby DJP. Co więcej na Stronie nr [...] zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż Strona "w sytuacji posiadania łącznej powierzchni TUZ [...] ha, potrzebowała [...] DJP" dalej zaś wskazał, że w przypadku Strony DJP wyniosło [...] DJP. Sąd zauważa, iż powyższe stwierdzenie organu wbrew wydanej decyzji potwierdzałoby jednak, że Strona spełniła powyższe kryterium. Albowiem skoro DJP [...] przekracza próg wskazany jako wymagany przez organ odwoławczy ([...]) to wbrew rozstrzygnięciu należałoby uznać, że z uzasadnienia decyzji wynika, że Strona wypełniła wskazany przez organ odwoławczy warunek.

Niezależnie od powyższej kwestii, Sąd podkreśla ponownie, że prawidłowości wyliczenia DJP nie sposób było zweryfikować, albowiem w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji pominięto dane niezbędne dla obliczenia liczby DJP. Tym samym decyzje te nie poddają się kontroli.

Tymczasem obowiązkiem organów było prawidłowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji, bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma też kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Zdaniem Sądu nie ma wątpliwości, że organy w badanej sprawie naruszyły powyższe przepisy k.p.a., ponieważ zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca nie zawierają należytego uzasadnienia.

Sąd zauważa, że dopiero w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy dokonał dodatkowych obliczeń we wskazanym zakresie. Jednak Sąd wyjaśnia, że w odpowiedzi na skargę organ nie może uzupełniać zaskarżonej decyzji. Odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako "aneks" do decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien jedynie odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które powinny znaleźć się w decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu nie są wywody zawarte w odpowiedzi na skargę, lecz prawidłowość wydanej przez organ decyzji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 lutego 2020 r., III SA/Lu 366/19; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt 452/18, WSA w Bydgoszczy z dnia 13 października 2020 r. I SA/Bd 458/20, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 4 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 580/20). Braki decyzji w opisanym zakresie w decyzji pozbawiły też Skarżącego możliwości oceny prawidłowości wyliczeń oraz ewentualnego odniesienia się do tych kwestii w odwołaniu, jak i następnie skardze.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Przedwczesne w powyższych okolicznościach było zatem odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi.

W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ umieści w uzasadnieniu decyzji wszelkie dane pozwalające na skontrolowanie prawidłowości dokonanych ustaleń co do liczby DJP i dokona tego obliczenia w myśl zasad wynikających z przepisów rozporządzenia ekologicznego.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego w łącznej kwocie [...]zł sąd orzekł na podstawie art. 209, art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzona kwota obejmuje uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł, kwotę [...]zł kosztów zastępstwa procesowego adwokata zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 poz. 1964) oraz kwotę [...]zł z tytułu opłaconego pełnomocnictwa (pkt IV załącznika do ustawy o opłacie skarbowej z dnia [...] listopada 2006 r. (Dz.U z 2022 r. poz. 2142).

Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są w internetowej bazie orzeczeń NSA – http://orzeczenia.nsa.gov.pl.