Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 308/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku TK o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego i doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty podatkowej poniesionej w roku podatkowym 2009 z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Wpis od skargi wynosi [...].

Skarżący pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu [...] utracił pracę z powodów ekonomicznych znajdujących się po stronie pracodawcy, który częściowo zlikwidował zakład. Od tego czasu nie posiada zatrudnienia, dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziny. W dniu [...] zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy, żeby zarejestrować się jako osoba bezrobotna. Po długotrwałym postępowaniu w dniu [...] odmówiono mu nadania statusu osoby bezrobotnej. Wskazał, że w związku z utratą pracy nie spłaca kredytów i powstało zadłużenie na kwotę około [...]. Wnioskodawca oświadczył, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów, nie uzyskuje również żadnych dochodów. Skarżący podał, że nie jest prawnikiem ani nie zna się na podatkach i wobec tego chciałby być reprezentowany przez profesjonalnego prawnika i doradcę podatkowego, którzy w sposób należyty będą bronić jego interesów.

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy TK w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że nie ponosi kosztów utrzymania, gdyż pozostaje na utrzymaniu rodziny, u której zamieszkuje. Podał, że również z powodu braku środków finansowych nie spłaca kredytów. Oświadczył, że kredyty zaciągnął na zakup akcji, które z powodu utraty pracy i braku środków na utrzymanie sprzedał z bardzo dużą stratą. Oświadczył, że nie uzyskuje dodatkowych dochodów z pracy dorywczej, ani sezonowej, gdyż nie ma takich ofert pracy. Wskazał, że nie korzysta również z pomocy opieki społecznej, nie posiada samochodu osobowego, mieszka u rodziny i nie wie do kogo z członków rodziny należy mieszkanie.

Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jednocześnie zauważa się, że oddalono wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego, gdyż ustanowienie radcy prawnego i doradcy podatkowego są alternatywnymi formami pomocy udzielanej w ramach prawa pomocy i nie jest konieczne ustanawianie dwóch pełnomocników z urzędu, aby zapewnić należytą reprezentację skarżącemu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.