Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 260/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 187 § 2, art. 180, art. 178, art. 28 § 1, art. 29
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S.A. z/s w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 500/21 odrzucające zażalenie Z. S.A. z/s w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 500/21 w sprawie ze skargi Z. S.A. z/s w J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 24 września 2021 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia odpowiedzialności za utrzymanie stanu technicznego kolektorów postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 500/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie Z. SA z/s w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 500/21 w sprawie ze skargi Z. SA z/s w J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 24 września 2021 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia odpowiedzialności za utrzymanie stanu technicznego kolektorów.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Z. SA z/s w J. (dalej "strona skarżąca" lub "Spółka") pismem z 28 lipca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na postanowienie tego Sądu z 27 czerwca 2022 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z 24 stycznia 2022 r., którym odrzucono skargę z uwagi na brak uzupełnienia jej braku formalnego. Opisane zażalenie w imieniu strony skarżącej podpisał prezes zarządu spółki - M. G.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 listopada 2022 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia polegającego na złożeniu dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do jej reprezentowania. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia w terminie 7 dni, spowoduje jego odrzucenie.

W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca przesłała w dniu 7 listopada 2022 r. wydruk z zrzutu ekranu z danych dotyczących spółki z Krajowego Rejestru Sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na regulację art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. i wyjaśnił, że zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. strona skarżąca, w związku ze złożeniem kolejnego już środka zaskarżenia, po raz kolejny została wezwana do usunięcia jego braków formalnych, przez nadesłanie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisanej pod zażaleniem do reprezentowania Spółki. Strona w odpowiedzi przedłożyła jedynie wydruk z zrzutu ekranu z danych dotyczących spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie Sądu Wojewódzkiego, nie jest to dokument, o który Spółka została wezwana, ponieważ nie obejmuje swym zakresem istotnej dla sprawy informacji, tj. czy na datę podpisania zażalenia osoba, która je podpisała była do tego umocowana. Takiej okoliczności nie można zweryfikować na podstawie przesłanego przez spółkę wydruku. Tym samym spółka nie wykazała, że osoba podpisana pod zażaleniem była umocowana do jej reprezentowania.

Ponadto zaznaczono, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sąd administracyjny nie ma obowiązku poszukiwać informacji na temat sposobu reprezentacji skarżącej spółki we własnym zakresie, wykorzystując do tego dostęp do Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienia NSA: z 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13 i z 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13). Sąd zaznaczył również, że nie są to fakty znane mu z urzędu.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił zażalenie.

Z. SA z/s w J. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W rozpatrywanej sprawie skarżąca Spółka wniosła kolejne zażalenie dotknięte brakiem formalnym, polegającym na niewykazaniu umocowania osoby, która podpisała zażalenie, do reprezentowania strony, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a.

Zgodnie z wymienionymi przepisami osoba, dokonująca czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej, obowiązana jest wykazać swoje umocowanie dokumentem.

W toku niniejszego postępowania strona była kilkakrotnie wzywana oraz informowana o sposobie wykazania umocowania do działania w imieniu skarżącej Spółki.

Przede wszystkim w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 czerwca 2022 r. II SA/Wr 500/21 wyjaśniono, że wobec przedstawienia przez stronę wydruku ze strony internetowej (zrzutu z ekranu), który nie posiada przymiotu odpisu aktualnego bądź też pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, wezwano Spółkę do złożenia dokumentu bądź uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony w postaci informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy.

W wymienionym postanowieniu Sąd Wojewódzki wyraźnie wskazał, że składany przez stronę wydruk ze strony ekrs nie stanowi "wydruku komputerowego aktualnych albo pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, wobec czego nie posiada mocy zrównanej z mocą dokumentu wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego". Sąd wyjaśnił prawidłowo, że złożony przez stronę dokument przedstawia jedynie stronę internetową ekrs zawierającą część informacji zawartych w KRS oraz odsyłającą do lików pozwalających pobrać zainteresowanemu wydruk informacji pełnych lub wydruk informacji aktualnych.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 4a ustawy o KRS z dnia 20 sierpnia 1997 r. pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru mają moc zrównaną z dokumentami wydawanymi przez Centralną informację a więc moc dokumentów urzędowych.

Mimo udzielonych informacji i kolejnych wezwań, strona nie złożyła dokumentów wykazujących - w sposób wymagany przepisami - osoby (osobę) uprawnione do jej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Nawiązując do zarzutów zażalenia zauważyć trzeba, że wskutek przytoczonego postanowienia z 27 czerwca 2022 r. strona skarżąca posiadała wiedzę, jak należy rozumieć pojęcia "dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do jej reprezentowania" na gruncie przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Należało zatem przyjąć, że strona mimo właściwych wezwań i pouczeń nadal nie wykazała, że M. G. był uprawniony jako prezes zarządu Spółki do złożenia kolejnego zażalenia.

Zaznaczyć należy, że samo odwoływanie się w rozpatrywanym zażaleniu do zasad logiki nie może zastąpić wniosków, jakie wynikają z obowiązujących przepisów prawa.

Nie mógł być również uwzględniony podnoszony przez stronę argument, że składa wydruki KRS w takiej postaci jak w innych postępowaniach sądowych. Trzeba bowiem podkreślić, że rozwiązania w poszczególnych procedurach są różne, przykładowo art. 68 § 2 k.p.c. przewiduje możliwość stwierdzenia przez sąd umocowania na podstawie rejestru. Tymczasem na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest regulacji nakładającej na sąd administracyjny obowiązek ustalania z urzędu danych wynikających z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2023 r. II GZ 34/23).

Z tych wszystkich względów należało przyjąć, że strona złożyła zażalenie dotknięte brakiem formalnym, który nie został usunięty w sposób wymagany przepisami prawa. W konsekwencji zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 187 § 2 w zw. z art. 180 i art. 178 p.p.s.a.

-----------------------

4