Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 852/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 117,  art. 121 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
article: art. 86 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 710
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1  art. 168
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp. k. w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia[...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach decyzją z [...] r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2017r., poz. 201 ze zm., dalej: O.p.) oraz pozostałych przepisów powołanych w uzasadnieniu prawnym, po rozpatrzeniu odwołania "A" sp. z o.o. sp.k. w M.( dalej: strona, skarżąca, spółka, podatnik) z [...] r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...]r., znak: [...] określającej za czerwiec 2016r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł, w tym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni w wysokości [...] zł, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W skutek kontroli podatkowej Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. [...] r. wydał na rzecz podatnika decyzję, którą określił wartość zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2016r.

Pismem z [...]r. Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (j.t, Dz.U. z 2016r., poz. 710 ze zm., dalej: ustawa o VAT), gdyż istnieje wyraźny związek między uczestnictwem w szkoleniu prezesa zarządu komplementariusza "A" Sp. z o.o. Sp.k., M. C., a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez ten podmiot. Zdaniem organu, prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu wyklucza zależność, że komplementariusz przejął, za określonym wynagrodzeniem, prowadzenie wszystkich czynności związanych z czynnościami zarządczymi odrębnego podmiotu gospodarczego ( "A" Sp. z o.o. Sp. k.), a tym samym przejął na siebie wszystkie wydatki, które w normalnych warunkach rynkowych obciążałyby spółkę komandytową jako odrębnego przedsiębiorcę.

Pobierane przez "A" Sp. z o.o. (komplementariusza) wynagrodzenie dotyczy prowadzenia spraw "A" Sp. z o.o. Sp.k. Natomiast M. C. obejmując funkcję prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. reprezentuje zarówno tę Spółkę, jak również - jako prezes komplementariusza - "A" Sp. z o.o. Sp. k. Podatnik powołując się na ustawę z 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (jt. Dz.U. z 2016r., poz. 1578 ze zm. dalej: ksh) wskazał, że nie definiuje ona pojęć: prowadzenie spraw spółki oraz reprezentowanie spółki, ale wyraźnie je rozróżnia. Komplementariusz może zatem pobierać wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki, co ma miejsce w omawianym przypadku. Z kolei prezes zarządu komplementariusza, będącego osobą prawną, reprezentuje spółkę komandytową z mocy art. 117 Ksh.

Zakres szkolenia zorganizowany przez firmę "B" S.A. miał na wszelkie sposoby ulepszyć metody współpracy z kontrahentami podatnika, zaś żaden z przepisów prawa nie wyklucza możliwości łącznego występowania wynagrodzenia dla komplementariusza za prowadzenie spraw spółki i sfinansowania przez spółkę komandytową szkolenia dla tegoż komplementariusza lub osoby, która go reprezentuje, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Związek pomiędzy kwalifikacjami komplementariusza rozumianymi, jako zespół umiejętności, doświadczenia i wiedzy, a przychodem czy obrotem zarządzanej przez niego spółki komandytowej jest oczywisty i nie wymaga przeprowadzania złożonego wywodu dowodowego czy logicznego ( wyrok NSA z 27.01.2017r., sygn. akt I FSK 1042/15). Niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami, a konkretną transakcją opodatkowaną, jednak dostrzegana jest możliwość odstępstwa od tej zasady i skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na tzw. koszty ogólne działalności podatnika. W takiej sytuacji, mimo braku bezpośredniego związku wydatków z transakcją opodatkowaną, wydatki te, jako związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą podatnika, uznaje się, za stanowiące element cenotwórczy świadczenia. Pośredni związek poniesionego wydatku z czynnościami opodatkowanym jest czytelny i oczywisty, i nie powinien budzić wątpliwości, mając na uwadze złożoną sytuację rynkową i wynikającą z tego konieczność posiadania szerokiej wiedzy i perspektywy niezbędnej dla prawidłowej oceny zdarzeń gospodarczych, jako niezbędnego elementu w procesie decyzyjnym.

Strona podważyła stwierdzenie, aby rzeczone szkolenie w całości dotyczyło rozwoju osobistego uczestników. Zakres szkolenia w szeroki sposób obejmował problematykę handlu artykułami remontowo-budowlanymi i współpracy z firmą "B" S.A. (np. dot. sytuacji branży budowlanej, rozwoju poszczególnych działów i kategorii, czy asortymentu). Jeśli podczas szkolenia pojawiły się elementy dotyczące technik rozwoju osobistego, były one ukierunkowane na współpracę w konkretnej branży handlowej i nie miały charakteru dominującego nad merytoryczną treścią szkolenia.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ustalił, że "A" Sp. z o.o. Sp.k. w M. od [...] r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami remontowo­budowlanymi, a z dniem [...] r. została zarejestrowana jako podatnik VAT czynnego.

Dnia [...] r. podatnik złożył w wersji elektronicznej deklarację w podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2016r., w której wykazał:

- dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju (stawka 8%) - podstawa opodatkowania - [...] zł

- dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju (stawka 8%) - podatek należny - [...] zł

- dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju (stawka 23%) - podstawa opodatkowania - [...] zł

- dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju (stawka 23%) - podatek należny - [...] zł

- dostawa towarów oraz świadczenie usług, dla których podatnikiem jest nabywca (art. 17 ust. 1 pkt 7 lub 8) – podstawa opodatkowania - [...] zł

- dostawa towarów oraz świadczenie usług, dla których podatnikiem jest nabywca (art. 17 ust. 1 pkt 7 lub 8) - podstawa opodatkowania - [...] zł

- dostawa towarów oraz świadczenie usług, dla których podatnikiem jest nabywca (art. 17 ust. 1 pkt 7 lub 8) - podatek należny - [...] zł

- razem podstawę opodatkowania - [...] zł

- razem podatek należny - [...] zł

- kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji - [...] zł

- nabycie towarów i usług pozostałych - wartość netto - [...] zł

- nabycie towarów i usług pozostałych - podatek naliczony - [...] zł

- korektę podatku naliczonego, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT (-) [...] zł

- razem kwotę podatku naliczonego do odliczenia - [...] zł

- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym - [...] zł

- kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika (w terminie 60 dni) - [...] zł

- kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy - [...] zł

Ponadto [...] r. podatnik złożył deklarację VAT-27 informację podsumowującą w obrocie krajowym, zgodną z danymi wykazanymi w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2016r.

W celu zweryfikowania zasadności zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika, w dniach [...],[...],[...]r. oraz [...] r. w Spółce przeprowadzono kontrolę podatkową w zakresie rzetelności deklarowania podstawy opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za czerwiec 2016r.

W toku kontroli stwierdzono, że:

• w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2016r. Spółka nie ujęła wartości z wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, gdyż na moment sporządzenia protokołu kontroli, Spółka nie posiadała potwierdzenia wywozu z terytorium kraju i dostarczenia tych towarów do nabywcy,

• w rejestrze pozostałych towarów i usług Spółka ujęła wartość, wynikającą z duplikatu faktury z [...]r. (do faktury z [...]r.) Nr: [...] wystawionej przez "B" S.A. z siedzibą w K., ul. [...]; NIP [...]; wartość netto [...] zł, VAT (23%) [...] zł.

Z oświadczenia z [...] r. M. C. (występującą za komplementariusza Spółki) wynika, że faktura dokumentuje koszty związane z wyjazdem szkoleniowo-motywacyjnym [...] r. na M.. Szkolenie to dotyczyło pojętych zagadnień sprzedażowych, między innymi technik sprzedaży, budowania pozytywnych relacji z klientem, zarządzania czasem, psychologię pracy, negocjacje z klientami, budowanie zespołu pracowników, motywowanie i budowanie strategii sprzedaży. W wyjeździe tym brała udział M. C. - Prezes Zarządu "A" Sp. z o.o.

W poz. 18 rejestru nabyć za czerwiec 2016r. stwierdzono ponadto fakturę Nr [...] z [...] r. wystawioną przez "A" Sp. z o.o. na rzecz "A" Sp. z o.o. Sp.k. za prowadzenie spraw spółki wartości netto [...] zł i VAT 23% [...] zł. dokonaną przelewem [...] r.

Na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym ustalono, że wspólnikami kontrolowanej Spółki były:

• "A" Sp. z o.o. (NIP: [...]) - posiadająca udział w wysokości 10%, będąca jednocześnie komplementariuszem tej Spółki, w której funkcję Prezesa Zarządu pełni M. C.,

• M. C. - posiadająca udział w wysokości 80%, będąca komandytariuszem tej Spółki,

• K. K. - posiadająca udział w wysokości 5%, będąca komandytariuszem tej Spółki,

• M. K. - posiadająca udział w wysokości 5%, będąca komandytariuszem tej Spółki.

Powyższe potwierdzają zapisy Umowy spółki komandytowej zawartej w formie aktu notarialnego Repertorium A numer [...] z [...] r. Zgodnie z § 7 pkt 1 tej umowy, komplementariusze (tylko: "A" Sp. z o.o.) są upoważnieni i zobowiązani do samodzielnego prowadzenia spraw Spółki (tj. "A" Sp. z o.o. Sp.k.). Z § 7 pkt 2 umowy wynika z kolei, że wspólnicy mogą w drodze uchwały przyznać komplementariuszom wynagrodzenie za zarządzanie spółką i prowadzenie spraw spółki. Uprawnionym do reprezentacji Spółki jest samodzielnie każdy komplementariusz (§ 9 umowy).

Z Uchwały podjętej przez Zgromadzenie komandytariuszy oraz komplementariuszy "A" Sp. z o.o. Sp.k. z [...] r. w sprawie ustalenia wynagrodzenia dla Komplementariusza za prowadzenie spraw "A" Sp. z o.o. Sp.k. wynika, że komandytariusze i komplementariusze zgodnie ustalili:

• w [...] r. Komplementariuszowi należne jest wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki w wysokości [...] zł,

• od [...] r. Komplementariuszowi należne jest wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki w wysokości [...] zł oraz za każdy kolejny miesiąc.

Wynagrodzenie będzie waloryzowane w wyniku wejścia w życie przepisów zmieniających stawkę miesięczną wynagrodzenia minimalnego oraz powrotu do pracy członka zarządu K. K., która obecnie przebywa na zasiłku macierzyńskim u innego pracodawcy.

W dokumentach "A" Sp. z o.o. Sp.k. znajduje się też faktura Nr [...] z [...] r. wystawiona przez "A" Sp. z o.o. za prowadzenie spraw spółki na kwotę netto [...] zł i VAT 23% [...] zł.

W odpowiedzi na pytania kontrolujących dotyczące m.in. prowadzenia spraw spółki i szkolenia na M., dnia [...] r. drogą mailową, otrzymano odpowiedź udzieloną przez M. K., z której wynika, że Spółka nie posiada umowy w zakresie prowadzenia spraw spółki, gdyż zgodnie z metodą regulacji spółki komandytowej, odsyłającą do odpowiedniego stosowania w sprawach nieuregulowanych do przepisów o spółce jawnej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 103 k.s.h.), należy przyjąć, że do prowadzenia spraw spółki stosuje się art. 39-46 k.s.h. z zachowaniem szczególnych regulacji zawartych w dziale o spółce komandytowej, które w tym przypadku sprowadzają się do art. 121 i 122 k.s.h. Zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny, termin prowadzenia spraw spółki jest tożsamy z zarządzaniem spółką i w uproszczeniu oznacza proces polegający na dokonywaniu czynności faktycznych oraz organizacyjnych w sferze stosunków wewnętrznych spółki. Tak zbudowana definicja pozwala w sposób wyraźny oddzielić prowadzenie spraw spółki od reprezentacji spółki, czyli od dokonywania czynności prawnych w sferze zewnętrznej.

W sytuacji, gdy umowa spółki nie stanowi inaczej, jedynymi podmiotami upoważnionymi, a zarazem zobligowanymi do prowadzenia spraw spółki komandytowej są jej komplementariusze. Głównym ograniczeniem ich statusu na rzecz komandytariusza jest regulacja art. 121 § 2 k.s.h., zgodnie z którą w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności spółki wymagana jest zgoda komandytariusza (ze względu na wyraźnie dyspozytywny charakter przytaczanego przepisu, dopuszczalne jest umowne odebranie komandytariuszowi tego swoistego uprawnienia kontrolnego).

Z kolei, w związku z oświadczeniem przyjętym do protokołu kontroli, że w szkoleniu na M. uczestniczyła M. C.. przedłożono dowody potwierdzające fakt jej uczestnictwa w tym szkoleniu, tj. listę obecności z wyjazdu konferencyjno-szkoleniowego na M. w dniach [...]-[...] r. Warsztaty z motywacji wg metody "[...]", harmonogram szkolenia uczestników tego wyjazdu (szczegółowo ujęty na str. 8-9 zaskarżonej decyzji), zdjęcie przedstawiające uczestników szkolenia.

W celu potwierdzenia istnienia związku bezpośredniego lub pośredniego usługi szkolenia z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, w dniach [...], [...] i [...] r. przeprowadzono w "A" M. H.. w W., ul. [...] (NIP: [...]) czynności sprawdzające w zakresie transakcji sprzedaży (dostaw) dokonanych w czerwcu 2016r. przez firmę na rzecz "A" Sp. z o.o. Sp.k. W toku prowadzonych czynności sprawdzających stwierdzono, że "A" w prowadzonym komputerowo rejestrze sprzedaży za czerwiec 2016r. w poz. 1-13 ujęła sprzedaż m.in. na rzecz "A" Sp. z o.o. Sp.k. udokumentowaną następującymi fakturami / fakturami korygującymi:

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...]zł, VAT [...]zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...]zł, VAT [...] zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...]zł, VAT [...] zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...]zł, VAT [...]zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...]zł, VAT [...]zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...] zł, VAT [...] zł,

• z [...] r.,Nr [...]; wartość netto [...] zł, VAT [...] zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...] zł, VAT [...]zł,

• z [...]r., Nr [...]; wartość netto [...] zł, VAT [...] zł,

• z [...] r.,Nr [...] (korekta)wartość netto(-)[...] zł, VAT(-) [...] zł.

Łączna wartość faktur wystawionych w czerwcu 2016r. na rzecz "A" Sp. o.o. Sp.k. (po uwzględnieniu korekt) wyniosła netto [...] zł i VAT [...] zł, co stanowiło 96,79% wartości sprzedaży dokonanej w badanym miesiącu przez "A" (NIP: [...]).

Na podstawie zebranego materiału dowodowego, zakwestionowano "A" Sp. z o.o. Sp.k. prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z duplikatu faktury VAT, z uwagi na brak związku poniesionego wydatku ze sprzedażą opodatkowaną.

Pismem z [...] r., Podatnik wniósł zastrzeżenia do protokołu kontroli otrzymanego [...] r., gdyż w sposób uprawniony i prawidłowy dokonała w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2016r. rozliczenia podatku naliczonego w kwocie [...] zł, wynikającego ze spornej faktury VAT. Uczestnicząca w szkoleniu na M. M. C., sprawująca funkcję Prezesa Zarządu w "A" Sp. z o.o., ma prawo do samodzielnej reprezentacji tej Spółki, która to Spółka jest jednocześnie komplementariuszem "A" Sp. z o.o. Sp.k., a co za tym idzie, prowadzi sprawy tejże Spółki. M. C. działając w imieniu komplementariusza, prowadzi i reprezentuje Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Spółkę komandytową "A", pomimo, że formalnie związana jest wyłącznie ze Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

Informacje o "B" S.A. oraz o oferowanych przez nią produktach można znaleźć w Internecie, co pozostaje bez związku z zasadnością uczestnictwa w szkoleniu organizowanym przez tę Spółkę, wobec szerokiego i wyczerpującego omówienia poszczególnych wyrobów, dokonanego przez wykwalifikowanych i kompetentnych pracowników i współpracowników "B". Możliwość zadawania pytań i podzielenia się swoimi wątpliwościami lub problemami jest elementem niezbędnym do dokonania prawidłowego wyboru oraz przekazania niezbędnych informacji klientom, nabywającym wyroby "B" S.A. Pozostała tematyka szkolenia wpłynęła bezpośrednio na podniesienie kwalifikacji i umiejętności niezbędnych dla osoby zarządzającej "A" Sp. z o.o. Sp.k, ponieważ w bezpośrednim interesie Spółki jest, aby każda osoba bądź osoby, które ją reprezentują, miały możliwie najwyższe kwalifikacje i wiedzę zawodową i to zarówno tą związaną z ogólnie pojętą techniką sprzedaży, jak i tą szczegółową, dotyczącą konkretnych towarów oferowanych przez Podatnika. Program szkolenia, nie miał nic wspólnego z rozwojem osobistym i jest ewidentnie związany z działalnością "B" S.A. Podstawowym warunkiem decydującym o prawie do rozliczenia podatku naliczonego jest istnienie związku (bezpośredniego lub pośredniego) z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Nie ma wątpliwości, że wydatek na szkolenie nie jest bezpośrednio związany ze sprzedażą opodatkowaną, gdyż Podatnik nie refakturował dalej nabytej usługi szkolenia, ani też nie stało się ono elementem innej usługi świadczonej przez "A". Jednakże dzięki udziałowi w szkoleniu Prezesa zarządu Spółki będącej komplementariuszem Podatnika, wzrosła sprzedaż towarów nabywanych w "B", a co za tym idzie wzrósł obrót w rozumieniu art. 29a ustawy o VAT, a wraz z nim kwota podatku należnego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. nie uwzględnił zastrzeżeń złożonych przez "A" Sp. z o.o. Sp.k.

Dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. Sp.k. złożyła deklarację korygującą, w której dodatkowo wykazała podstawę opodatkowania w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w kwocie [...] zł, w następstwie czego zmieniono łączną podstawę opodatkowania na kwotę [...] zł.

Z uwagi na stwierdzone w toku kontroli podatkowej nieprawidłowości oraz fakt, że "A" nie złożyła korekty deklaracji VAT-7 zgodnej z ustaleniami kontroli, Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. postanowieniem z [...] r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług, celem określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2016r.

W odpowiedzi na wezwanie organu "B" S.A. pismem z [...] r. udzieliła następujących odpowiedzi:

• organizatorem szkolenia była "B" S.A.,

• oferta ta skierowana była do największych klientów Spółki,

• prawo do udziału w szkoleniu miały podmioty gospodarcze, które współpracują z "B" S.A. i realizują wysokie obroty. Oferta skierowana została do firm za pośrednictwem pracowników działu sprzedaży, ale decyzje o udziale w szkoleniu podejmowały osoby decyzyjne w poszczególnych firmach. Dodatkowo był zagwarantowany bezpłatny udział w szkoleniu dla firmy, która wykona najwyższą sprzedaż w wyznaczonym okresie czasu oraz dla firmy, która zrobi największy procentowy wzrost sprzedaży, liczony rok do roku. Dla pozostałych osób biorących udział w szkoleniu ustalona została odpłatność w wysokości [...] zł netto,

• główną osobą prowadzącą szkolenie był pracownik "B" – M. K., który realizuje wiele takich szkoleń dla różnych firm i są to szkolenia zamawiane z dużym wyprzedzeniem i cieszące się bardzo dużą popularnością. Szkolenia prowadzone są według autorskiej metody [...]. Dodatkowo inni pracownicy "B" prowadzili szkolenia z zakresu wiedzy o firmie "B" S.A., sytuacji makroekonomicznej w branży budowlanej, planów rozwoju, wiedzy technicznej o produktach z oferty firmy,

• przekazano dokładny program szkolenia wraz z podaniem poszczególnych dni i godzin,

• program wyjazdu obejmował przelot, transfery z lotniska, zakwaterowanie w hotelu, wyżywienie, opiekę pilota, ubezpieczenie oraz szkolenie. W czasie wolnym, poza godzinami szkolenia, uczestnicy mogli dowolnie wykorzystywać swój czas, "B" nie organizowała czasu wolnego uczestnikom szkolenia,

• z ramienia "A" Sp. z o.o. Sp.k. brała udział jedna osoba – M. C.,

• uczestnicy szkolenia otrzymali materiały do prac własnych, szkolenie było prezentowane na slajdach, w ramach szkolenia z metody biegun uczestnicy rozwiązywali zadania (w załączeniu przesyłano prezentacje ze szkolenia),

• tego typu szkolenie, z tematyką jak w załączonym programie szkolenia, przeprowadzone przez M. K. było organizowane przez "B" S.A. po raz pierwszy i jedyny,

• do faktury nr [...] z [...] r. nie była wystawiana faktura korygująca,

• faktura korygująca nr [...] z [...] r. dotyczyła przyznanej premii pieniężnej, zgodnie z umową z [...] r. (w załączeniu przesłano kopię faktury korygującej oraz zawartej umowy z [...]r.).

Z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 179 § 1 O.p., związane z ochroną interesu publicznego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. postanowieniami z [...]r. wyłączył z akt sprawy część dokumentów oraz włączył do akt sprawy dokumenty, które szczegółowo wymieniono w tych postanowieniach.

Przed wydaniem zaskarżonej decyzji, postanowieniem z [...] r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień.

Podatnik nie zgadzając się z podjętym przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięciem, pismem z [...] r. wniósł odwołanie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, postanowieniem z [...] r., wyznaczył Stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz poinformował o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, a strona z tego prawa nie skorzystała.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że istotą sporu jest zakwestionowanie odliczenia podatku naliczonego z duplikatu faktury z [...] r. (do faktury z [...] r.) Nr: [...] wystawionej przez "B" S.A. w K.; wartość netto [...] zł, VAT (23%) [...] zł, a dotyczącą wyjazdu szkoleniowo-motywacyjnego na M. w dniach [...]-[...] r., w którym uczestniczyła M. C. jako Prezes Zarządu komplementariusza "A" Sp. z o.o. Sp.k.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Wspólny system VAT zapewnia zatem całkowitą neutralność obciążeń podatkowych działalności gospodarczej, bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem, że co do zasady, podlega ona sama opodatkowaniu VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z transakcjami opodatkowanymi wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Wykładnia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie charakteru związku pomiędzy zakupami, a sprzedażą opodatkowaną, powinna być również dokonywana w zgodzie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE, a zatem powinna uwzględniać istniejące w tym zakresie orzecznictwo TSUE, w którym, co do zasady, przeważa pogląd, że jedynie bezpośredni związek pomiędzy podatkiem naliczonym, a transakcją opodatkowaną może stanowić podstawę do odliczenia VAT. Rozumienie tegoż bezpośredniego związku zostało zaprezentowane w orzeczeniach Trybunału: z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciwko Midland Bank plc.; z 27 września 2001r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00); z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03.

W świetle tego orzecznictwa należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007r. - Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć - co do zasady, że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Jednak brak takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych, wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług, a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji, gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą - prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów, wydatków powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT (wyroki NSA: z 29.05.2011r., sygn. akt I FSK 1166/13, z 9.09.2014r., sygn. akt I FSK 1430/13; z 26.03.2015r., sygn. akt I FSK 543/14; z 21.04.2015r., sygn. akt I FSK 622/14, a także wyrok NSA z 27.01.2017r., sygn. akt I FSK 1042/15).

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. Najbardziej typowym przykładem pozostają wydatki na usługi księgowe, doradztwa podatkowego czy prawnego ( wyroki NSA z 26.03.2015r., sygn. akt I FSK 543/14, z 12.05.2010r., sygn. akt I FSK 691/09).

Przechodząc z kolei do formy prawnej Podatnika, tj. "A" Sp. z o.o. Sp.k., stwierdzić należy, że specyfika spółki komandytowej wyraża się tym, że jeden ze wspólników, tj. komplementariusz (tu: inny podmiot, tj. "A" Sp. z o.o.) jest tzw. wspólnikiem aktywnym, który, co do zasady, prowadzi sprawy spółki i reprezentuje ją na zewnątrz. Prawo reprezentowania spółki polega na składaniu i przyjmowaniu w imieniu spółki oświadczeń, zawieraniu umów oraz zaciąganiu zobowiązań. Prawo to posiadają komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki. Natomiast prawo do prowadzenia spraw spółki komandytowej polega na zarządzaniu. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy nie można wykazać związku pomiędzy zakwestionowanym wydatkiem, a prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą i to bez względu na jego formę organizacyjno-prawną.

Poniesiony na szkolenie wydatek nie spełnia bowiem podstawowej, pozytywnej przesłanki, tj. zarówno w sposób bezpośredni, jak i pośredni nie został wykorzystany przez Stronę do czynności opodatkowanych. Podatnik potwierdza wprawdzie brak bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi, natomiast wskazuje na pośredni związek poniesionego wydatku z tymi czynnościami, który jest czytelny i oczywisty, i nie powinien budzić wątpliwości, gdyż złożona sytuacja rynkowa wymaga posiadania szerokiej wiedzy i perspektywy niezbędnej dla prawidłowej oceny zdarzeń gospodarczych, jako niezbędnego elementu w procesie decyzyjnym. Związek pomiędzy kwalifikacjami komplementariusza, a przychodem czy obrotem zarządzanej przez niego spółki komandytowej jest oczywisty i nie wymaga przeprowadzania złożonego wywodu dowodowego czy logicznego.

Dodatkowo dzięki udziałowi w szkoleniu Prezesa zarządu Spółki będącej komplementariuszem Podatnika, wzrosła sprzedaż towarów nabywanych w "B", a co za tym idzie wzrósł obrót w rozumieniu art. 29a ustawy o VAT, a wraz z nim kwota podatku należnego.

Aby można było stwierdzić, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można więc mówić wówczas, gdy zakup nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Skoro zakres rzeczonego szkolenia był bardzo szeroki i w głównej mierze obejmował problematykę handlu artykułami remontowo-budowlanymi i współpracy z "B" S.A. (np. dot. sytuacji branży budowlanej, rozwoju poszczególnych działów i kategorii, czy asortymentu), a pojawiające się podczas szkolenia elementy dotyczące technik rozwoju osobistego, ukierunkowane były na współpracę w konkretnej branży handlowej i nie miały charakteru dominującego nad merytoryczną treścią szkolenia, to w jaki sposób można jednoznacznie stwierdzić związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanym zakupem, a powstaniem obrotu w "A" Sp. z o.o. Sp.k. Uczestnicząca w szkoleniu M. C. jest bowiem jednocześnie właścicielką firmy "A", wspólnikiem i Prezesem zarządu "A" Sp. z o.o. oraz jako Prezes Zarządu komplementariusza (tu: "A" Sp. z o.o.) reprezentuje Podatnika, tj. "A" Sp. z o.o. Sp.k. (będąc też Jej wspólnikiem, komandytariuszem), a wszystkie te podmioty, w ramach zgłoszonej działalności gospodarczej (KRS i CEIDG) zajmują się m.in. szeroko rozumianą sprzedażą artykułów remontowo-budowlanych.

W tym stanie faktycznym możliwe jest wyodrębnienie związku w odniesieniu tylko i wyłącznie do Podatnika, a nie pozostałych podmiotów powiązanych osobowo przez M. C...

Organ wskazał, że podatnik, który wywodzi korzystne dla siebie skutki podatkowe, zobowiązany jest ściśle współpracować z organem podatkowym i dostarczyć mu niezbędnych dowodów, świadczących o prawie do odliczenia podatku z danego tytułu, gdyż to on sam posiada najbardziej rozległą wiedzę co do zdarzeń gospodarczych, w których uczestniczył. Natomiast w niniejszej sprawie Strona ograniczyła się do niczym niepopartych, lakonicznych stwierdzeń dotyczących wzrostu obrotu Spółki komandytowej dzięki podniesionym w toku szkolenia kwalifikacjom komplementariusza w osobie M. C.. Twierdzeń tych nie sposób uznać za wiarygodne, skoro kontrola przeprowadzona w firmie "A" M. C. wykazała w czerwcu 2016r., aż 96,79% obrotów na rzecz "A" Sp. z o.o. Sp.k. Z kolei, w tym samym okresie rozliczeniowym zakupy od firmy "A" M. C. stanowiły ok. 22% ogółu zakupów Podatnika, natomiast od "B" S.A. jedynie niecałe 0,80% (wydruk z rejestru zakupu towarów za czerwiec 2014r.).

Z braku wyraźnie wskazanego pośredniego związku przyczynowo­skutkowego poniesionego wydatku z transakcjami opodatkowanymi Podatnika, sytuację taką uznać należy za wykraczającą poza ramy dopuszczalnych odstępstw od zasady pośredniego związku podatku naliczonego z takimi transakcjami, które to odstępstwa dopuszcza wskazane wyżej orzecznictwo. Ów wydatek mógł bowiem dotyczyć zakupu usług podnoszących kwalifikacje M. C., a zdobyta wiedza, jako element niezbędny w procesie decyzyjnym, mogła przyczynić się do oceny zdarzeń gospodarczych także w innych podmiotach powiązanych osobowo, co wyklucza jednoznaczne zakwalifikowanie wydatku na rzecz "A" Sp. z o.o. Sp.k.

Pismem z [...] r. skarżąca spółka wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia jej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie tj. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz przepisów prawa procesowego poprzez błędną ocenę stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała w całości swe stanowisko zajęte w sprawie oraz towarzysząca mu argumentację.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, bowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności nie wykazała naruszenia prawa wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z .2017.poz.1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub, że doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zawartych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego stwierdzić należało, że nie są one zasadne, a zaskarżona decyzja znajduje oparcie w powołanych w niej przepisach prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem oceny było prawo skarżącej spółki do skorzystania z uprawnienia wynikającego z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktury z [...] r. dokumentującej udział w wyjeździe szkoleniowo-motywacyjnym w dniach [...]-[...] r., w którym uczestniczyła M. C. jako Prezes Zarządu komplementariusza "A" sp. z o.o. sp.k. W ocenie podatnika miał on prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tej faktury ze względu na związek pomiędzy uczestnictwem w szkoleniu czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez "A" sp. z o.o. sp.k. Natomiast w ocenie organu wydatek na szkolenie związany jest z czynnościami opodatkowanymi innego podmiotu tj. "A" sp. z o.o., a nadto nie ma bezpośredniego związku z zakresem powadzonej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedmiotem działalności skarżącej spółki jest handel artykułami remontowo-budowlanymi. Komplementariuszem tejże spółki jest "A" sp. z o.o., której Prezesem Zarządu jest M. C.. Jeśli umowa spółki nie stanowi inaczej jedynymi podmiotami zobligowanymi do prowadzenia spraw spółki komandytowej zgodnie z art. 39-46 ksh są komplementariusze, z ograniczeniem wynikającym z art. 121 § 2 ksh. Na mocy uchwały z [...] r. podjętej przez Zgromadzenie komandytariuszy i komplementariuszy skarżącej spółki wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki należne "A" sp. z o.o. od [...] r. wynosiło [...] zł miesięcznie.

W rozpoznawanej sprawie powyższe uregulowania dają uprawnienia do reprezentowania skarżącej spółki przez zarząd "A" sp. z o.o., w tym przez prezesa jej zarządu M. C... Osoba ta uczestniczyła w wyjeździe szkoleniowo-motywacyjnym na M. w dniach [...]-[...] r., a okoliczność ta nie jest sporna. Jak wynika z poczynionych przez organ ustaleń szkolenie odbywało się efektywnie w dniach [...]-[...] r. i obejmowało łącznie 15 godzin 50 minut. Przedmiotem zajęć była historia, strategia marketingowa i oferta handlowa "B" S.A. oraz metody samodoskonalenia uczestników. W oparciu o te ustalenia organ stwierdził brak związku poniesionego na szkolenie wydatku z wykonywaniem przez stronę czynności opodatkowanych, gdyż informacje o "B" S.A. i jej ofercie są dostępne na jej stronie internetowej, a szkolenie dotyczyło rozwoju osobistego uczestników. Ustalono nadto, że w czerwcu 2016r. łączna wartość faktur wystawionych przez "A", której właścicielem jest M. C. (NIP: [...]) na rzecz skarżącej spółki wyniosła netto [...] zł VAT [...] zł co stanowiło 96,79% wartości całej sprzedaży dokonanej w czerwcu 2016r. przez firmę "A". W oparciu o powyższe ustalenia organ doszedł do przekonania, że wydatki związane z wyjazdem szkoleniowo-motywacyjnym Prezes Zarządu "A" sp. z o.o. nie mogła być finansowane przez skarżącą spółkę, gdyż jest związany z czynnościami opodatkowanymi tego pierwszego podmiotu. "A" sp. z o.o. wykonuje odpłatnie zarząd skarżącą spółką, co obejmuje wszelkie koszty tegoż zarządu bez możliwości poszerzania o kolejne koszty. Podkreślono, że w kontrolowanym okresie skarżąca spółka w przeważającej części nabywała towary od "A" M. C., nie zaś od "B" S.A. Trudno zatem wskazać na wpływ odbytego szkolenia na wzrost obrotów w rozumieniu art. 29 ustawy o VAT, na co wskazywała skarżąca. Powyższe w ocenie organu stanowi dostateczną podstawę do uznania, że faktura dokumentująca odbycie szkolenia nie jest związana z czynnościami opodatkowanymi skarżącej spółki, co wyklucza zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Organ podkreślił, że prowadzenie spraw spółki stanowi wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a w rozpoznawanej sprawie czynność tą dokumentowała faktura VAT podlegająca rozliczeniu w trybie art. 86 ustawy o VAT.

Organ dokonując oceny materiału dowodowego zasadnie odwołał się do pojęcia związku wydatków z czynnościami opodatkowanymi i podkreślił, że pojęcie to nie jest zdefiniowane. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie Midland Bank, C-98/98, pkt 25 (wszystkie powołane: curia.europa.eu) wskazał, że nie jest możliwe określenie w sposób precyzyjny charakteru związku, jaki powinien zachodzić między transakcją na wcześniejszym, a transakcją na późniejszym etapie obrotu, bowiem różnorodność transakcji handlowych i gospodarczych, uniemożliwia określenie we właściwy sposób, w każdym wypadku, stosunku, jaki musi istnieć między transakcjami, by powstało prawo do odliczenia naliczonego VAT. Jako pomocne wskazanie dla oceny, czy zachodzi bezpośredni związek, wskazał na konieczność uwzględnienia wszelkich okoliczności, w jakich przebiegały rozpatrywane transakcje, by uwzględnić tylko te spośród nich, które były w sposób obiektywny związane z opodatkowaną działalnością podatnika. Art. 86 ust 1 ustawy o VAT stanowi implementację art. 17 ust. 2 (obecnie art. 168 Dyrektywy 112) Szóstej Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC). Dokonując w tym kontekście oceny stanu faktycznego, powiązania danego nabycia towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatnika, uwzględniając wskazania wynikające z orzeczeń TSUE, należy zauważyć, że wyrażał on zasadniczo stanowisko o konieczności wystąpienia bezpośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym z tytułu wydatków i podatkiem należnym w związku z działalnością opodatkowaną ( wyrok z 6.04.1995 r. w sprawie BLP Group plc , C-4/94 pkt 19 i 21; wyrok z 22.02.2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey National, EU:C:2001:110, pkt 26; wyrok z 8.02.2007 r. w sprawie C-435/05 Investrand, pkt 23, wyrok z 21.02.2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt Köln-Nord p-ko W. Becker, pkt 19). Można jednak określić sytuacje gospodarcze, w których prawo do odliczenia podatku naliczonego może przysługiwać nawet w braku związku z konkretną transakcją opodatkowaną, pod warunkiem, że zakup związany jest z działalnością opodatkowaną podatnika. Podatnik korzysta w takiej sytuacji z prawa do odliczenia, mimo braku bezpośredniego związku między konkretną transakcją na wcześniejszym etapie obrotu, a transakcją na późniejszym etapie obrotu, powodującymi powstanie prawa do odliczenia, jeżeli nabycie otrzymanych świadczeń zakwalifikować można do tzw. ogólnych kosztów działalności podatnika i stanowi w związku z tym element ceny dostarczanych przez niego towarów lub świadczonych usług. Koszt ten nie może służyć wyłącznie działalności nieopodatkowanej i powinien mieć charakter cenotwórczy, a więc wpływać na ceny oferowanych usług czy towarów. Tego rodzaju koszty mają bowiem bezpośredni związek z całością działalności gospodarczej podatnika ( wyrok z 26.05.2005 r. Kretztechnik, C-465/03, pkt 36; w sprawie C-104/12, pkt 20). Powyższe nie znosi jednak zasadniczego warunku odliczenia VAT tj. istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Zatem mimo braku bezpośredniego związku wydatków z transakcją opodatkowaną, wydatki te, jako związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą podatnika, uznaje się, za stanowiące element cenotwórczy świadczenia (wyroki NSA z 9.09.2014 r., sygn. akt I FSK 1430/13; z 26.03.2015 r., sygn. akt I FSK 543/14; z 21.04.2015 r., sygn. akt I FSK 622/14, wszystkie powołane na: www.orzeczeniansa.gov.pl). Najbardziej typowym przykładem pozostają wydatki na usługi księgowe, doradztwa podatkowego czy prawnego (wyroki NSA z 26.03.2015 r., sygn. akt I FSK 543/14, z 12.05.2010 r., sygn. akt I FSK 691/09).

W świetle przedstawionej wyżej wykładni art. 86 ust 1 ustawy o VAT należało stwierdzić, że stanowisko organu, co do braku bezpośredniego związku z udziałem w wyjeździe szkoleniowo-motywacyjnym Prezes Zarządu "A" sp. z o.o. M. C.. z prowadzoną przez stronę skarżącą działalnością gospodarczą jest zasadne. Strona skarżąca nie wykazała by udział w tym szkoleniu miał wpływ na obrót spółki, tym bardziej, że 96,79% wartości całej sprzedaży dokonanej w czerwcu 2016r. przez firmę "A" wiązało się z skarżącą. Podkreślenia wymaga również fakt, że "A" sp. z o.o. otrzymywała wynagrodzenie za prowadzenie wszystkich spraw "A" sp. z o.o. sp.k. Podstawą do wypłaty wynagrodzenia była uchwała z [...] r., a jej zapisy nie dają podstaw do finansowania dodatkowych kosztów poza przewidzianym tam wynagrodzeniem. Powyższe okoliczności wskazują również na brak pośredniego wpływu odbytego szkolenia na działalność skarżącej spółki, która nie wykazała takiego związku. Sam fakt kupowania produktów "B" S.A. nie stanowi bowiem podstawy do zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tym bardziej, że skarżąca spółka produkty te nabywała od "A", nie zaś bezpośrednio od organizatora szkolenia "B" S.A. Skarżąca nie wykazała związku w tym zakresie, tak samo jak nie wskazała wpływu szkolenia na wartość obrotów, podkreślając jedynie istnienie takiej możliwości. Stanowisko skarżącej prezentowane w sprawie wobec powyższych wywodów nie jest zasadne.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.