Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 253/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151 i 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 151 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Sebastian Pietrzyk AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładów Budowy Maszyn i Aparatury im. [...] w K. S.A. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30 grudnia 2022 r., znak WI-I.7840.3.90.2021.SD w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę po wznowieniu postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 3 czerwca 2011 r., Nr 1207/2011, znak: AU-01-1.6740.1.808.2011.JUR, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami wewnętrznymi /wod.-kan., c.o., wentylacji, mechanicznej i automatyki, elektryczną, słaboprądową, gazową, kotłownią gazową/, wraz z budową wewnętrznej infrastruktury technicznej - kanalizacji opadowej, sanitarnej i elektrycznej oświetlenia terenu, z wewnętrznym układem drogowym, budowa wolnostojącej stacji transformacyjnej wraz z linią kablową niskiego napięcia na działkach nr [...] [...], [...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] i ul. [...] w K. wraz z przebudową związaną ze skablowaniem linii wysokiego napięcia 110 kV na długości dwóch przęseł z likwidacją słupa środkowego i przebudowa dwóch słupów skrajnych i budowa kanalizacji teletechnicznej na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] i ul. [...] w K.". Stała się ona ostateczna z dniem 22 czerwca 2011 r., wobec niezaskarżenia jej przez strony postępowania.

Kolejno, w dniu 30 lipca 2014 r., Prezydent Miasta Krakowa wydał decyzję Nr 1838/2014, znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR zatwierdzającą zamienny projekt budowlany i zmieniającą powyższą decyzję udzielająca pozwolenia na budowę, w zakresie obejmującym "zmianę zagospodarowania terenu w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu", która stała się ostateczna z dniem 19 sierpnia 2014 r.

W dniu 21 czerwca 2016 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynął wniosek Zakładów [...] w K. S.A. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr 1838/2014 z 30 lipca 2014 r., znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR. Jako przesłankę wznowieniową powołano art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z 17 sierpnia 2016 r., znak: AU-01-3.6740.1.1544.2016.SPI odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie, uznając brak zaistnienia przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie Wojewoda Małopolski postanowieniem z 27 grudnia 2016 r., znak: WI-I.7840.3.50.2016.KP, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Po rozpoznaniu skargi Zakładów Budowy Maszyn i Aparatury im. L.. Z., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt: II SA/Kr 275/17 uchylił opisane wyżej postanowienie Wojewody i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, a wyrokiem z 13 września 2019 r., sygn. II OSK 2653/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne wniesione od wyroku WSA w Krakowie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z 25 maja 2020 r., znak: AU-01-3.6740.1.1544.2016.SLE, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Nr 1838/2014 z 30 lipca 2014 r., znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR.

Decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r. Prezydent Miasta Krakowa umorzył postępowanie w tej sprawie, przyjmując brak zaistnienia przesłanki wznowienia postępowania.

Po rozpatrzeniu odwołania Zakładów Budowy Maszyn i Aparatury im. [...] w K. S.A. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. znak: WI-I.7840.3.90.2021.SD uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł stosownie do dyspozycji art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Nr 1838/2014 z 30 lipca 2014 r., znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR, zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i zmieniającej decyzję Nr 1207/2011 z 3 czerwca 2011 r., znak: AU-01-3.6740.1.808.2011.JUR we wskazanym wyżej zakresie, gdyż stwierdzono zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał etapy procedury wznowieniowej wskazując, że po wydaniu postanowienia o wznowieniu badana jest kwestia, czy podmiot żądający wznowienia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. posiada przymiot strony postępowania.

Wojewoda przyjął, że w razie stwierdzenia braku przesłanki wznowieniowej prawidłowym rozstrzygnięciem jest odmowa uchylenia decyzji, nie zaś umorzenie postępowania, dlatego w tym zakresie zreformował rozstrzygnięcie organu I instancji.

Wojewoda przeanalizował zaistnienie w okolicznościach tej sprawy przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu).

W związku z faktem, iż rozstrzygnięcie dotyczące zmiany pozwolenia na budowę jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, również obszar oddziaływania obiektu powinien, co do zasady, być ustalany odpowiednio do zakresu tejże zmiany. Oznacza to, że legitymację procesową w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 36a P.b. będą mieli właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowych zmian, o ile zmiany te będą wprowadzały ograniczenia lub uciążliwości w zgodnym z prawem zagospodarowaniu ich nieruchomości. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn.: II SA/Kr 1046/19).

Przypomniano, że postępowanie zakończone decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr 1838/2014 z 30 lipca 2014 r., znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR, dotyczyło zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, w zakresie obejmującym "zmianę zagospodarowania terenu w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu. Teren powyższej inwestycji obejmował działki nr [...], [...], [...] obr. [...], a zatem mieścił się w ramach inwestycji pierwotnej.

W dalszej części uzasadnienia Wojewoda odniósł się do wiążących go wytycznych zawartych w wyroku WSA w Krakowie wydanym w tej sprawie, a dotyczących konieczności ustalenia, z tytułu do których działek wnioskodawca wywodzi swój interes prawny do udziału w postępowaniu.

W ramach postępowania wyjaśniającego ustalono, że wnioskodawca w dacie zaskarżonej decyzji był użytkownikiem wieczystym działek: [...], [...], [...], na dowód czego przedłożył wydruki z elektronicznych ksiąg wieczystych. Działka nr [...] powstała z podziału działki [...]. Analiza elektronicznych ksiąg wieczystych wykazała, że właścicielem ww. działek jest Skarb Państwa, w użytkowaniu wieczystym Zakładów Budowy Maszyn i Aparatury im. [...] S.A.

We wniosku o wznowienie, strona skarżąca podnosi, że projektowana inwestycja znacząco wpłynie na korzystanie z bulwarów w dotychczasowy sposób. Ponadto realizowanie ww. zamierzenia budowlanego spowoduje zwiększenie emisji hałasu, wzmożone natężenie ruchu, w tym pojazdów ciężkich.

Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że działka nr [...] bezpośrednio graniczy z działką inwestycyjną nr [...], jednakże stanowi wał przeciwpowodziowy, którego celem jest kształtowanie zasobów wodnych i ochrona przed powodziami, co zostanie poniżej szczegółowo wyjaśnione.

Z kolei pozostałe działki, na które powołuje się wnioskodawca, tj. działki nr [...] i [...] znajdują się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.

Przypomniano, że w dacie wydania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 30 lipca 2014 r., zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i zmieniającej decyzję Nr z 3 czerwca 2011 r., na tym terenie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]", zatwierdzony uchwałą nr LXXXI/1240/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 11 września 2013 r. – zwany dalej mpzp. Jak wynika z analizy tego aktu prawa miejscowego, działki na które powołuje się wnioskodawca znajdują się na terenie określonym jako [...] – teren przeznaczony pod zieleń urządzoną oraz w całości objęte są obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Zgodnie z przepisem § 35 ust. 2 mpzp, w wyznaczonych terenach od ZPb.1 do ZPb.18 ustala się zakaz lokalizacji budynków. Z kolei w § 35 ust. 12 mpzp wskazano lokalizacja jakich obiektów jest na tym terenie dopuszczalna.

Wojewoda zaznaczył, że projektowane zmiany pierwotnego pozwolenia na budowę polegały w szczególności na: odstąpieniu od budowy słupa nr [...], dostosowaniu istniejącego słupa nr [...] do pracy jako kablowo-naziemny, wprowadzeniu tylko jednego z torów linii kablowej na słup nr [...], a drugiego toru na budynek stacji elektroenergetycznej GPZ "[...]a" oraz zmianie przebiegu linii kablowej 110 kV w rejonie istniejących słupów [...]. Zakres tych zmian nie wykracza poza teren inwestycji, dla której wydano pozwolenie na budowę, a projektowana zmiana pozostaje bez wpływu na dopuszczalne zagospodarowanie działek skarżącego, określone w § 35 ust. 12 pkt 3 mpzp.

Również strefa techniczna istniejących linii przesyłowych wysokiego napięcia przez realizację omawianej inwestycji nie uległa zmianie również w stosunku do działek na które powołuje się wnioskodawca.

Co więcej, w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze, że jak wykazano powyżej na działkach będących w użytkowaniu wieczystym wnioskodawcy zakazana jest lokalizacja jakichkolwiek obiektów budowlanych, nie znajdą zastosowania przepisy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące kwestii przeciwpożarowych o których mowa w § 271- § 273 oraz § 12 dotyczący sytuowania budynków.

Jak prawidłowo stwierdził Prezydent Miasta Krakowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, "Do urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, w zakresie ww. rozporządzenia odnoszą się jedynie przepisy § 11 ust. 2 pkt 1, jak i § 314. Niemniej jednak, jak wskazał projektant w zamiennym projekcie budowlanym: "Projektowane skablowanie odcinka dwutorowej linii napowietrznej 110 kV spowoduje uwolnienie pasa terenu zajmowanego przez tą linię. Na odcinku skablowanym wyeliminowane zostanie oddziaływanie akustyczne, a także elektromagnetyczne linii napowietrznej 110 kV (...) Przedmiotowa inwestycja (...) nie wpłynie też na pogorszenie stanu środowiska i dóbr kultury, nie pogorszy warunków zdrowotno-sanitarnych, ani nie zwiększy ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. A zatem, wyżej wspomniane przepisy rozporządzenia, jak również przepisy z zakresu ochrony środowiska nie wprowadzają ograniczeń w możliwości zagospodarowania sąsiednich nieruchomości w związku z realizacją zmiany pozwolenia na budowę.

Dalej przytoczono przepisy ustawy Prawo wodne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu wałów przeciwpowodziowych oraz obszarów szczególnego zagrożenia powodzią.

Reasumując, w okolicznościach tej sprawy nie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, o czym organ orzekł w decyzji drugoinstancyjnej, nie naruszając jednocześnie zasady dwuinstancyjności postępowania.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie spółka Zakłady [...] im. L. Z. w K. S.A. w K.. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie prawa materialnego art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane:

a) poprzez uznanie, że Skarżący jako właściciel działki sąsiadującej z działką inwestora nie mają w przedmiotowym postępowaniu przymiotu strony,

b) poprzez brak uznania Skarżącego za stronę postępowania podczas gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że nieruchomość, która stanowi własność Skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji; przede wszystkim z uwagi na fakt, że realizacja budowy będzie wiązać się z negatywnymi skutkami dla skarżącego, a to: możliwości zagospodarowania działki skarżących, spadku wartości działki skarżących, przysłaniani działki skarżących, ryzyka destabilizacji gruntów wskutek realizacji inwestycji (wskutek posadowienia jej na terenie wałów przeciwpowodziowych)

2. prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 32 ust. 1 pkt 1 i art. 35 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 z póżn. zm.) poprzez uznanie, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełniał wymagania pozwalające na jednoznaczne ustalenie przez organy architektoniczno-budowlane, że w niniejszej sprawie należy wydać decyzję o pozwoleniu na budowę, a skarżącym nie przysługuje przymiot strony postępowania, do czego organ wydający decyzje nie odniósł się.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący są użytkownikami wieczystymi dziatek [...], [...], [...]. Są to działki bezpośrednio graniczącą z działką na której realizowana jest inwestycja tj. z działką nr [...].

Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, stronami postępowania są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektów. Z kolei zgodnie z definicją ustawową zawarta w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w gospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu.

Skarżący wykazał, że inwestycja będzie oddziaływać na jego nieruchomość.

Prawdą jest, że działka [...], której użytkownikiem wieczystym jest skarżący, położona jest na wale przeciwpowodziowym. Nie wyłącza to jednak możliwości jej zagospodarowania. Na działce posadowione są przez Gminę Miejską Kraków liczne obiekty małej architektury (ławki, strzelnica, siłownie plenerowe). Jest to strefa tzw. zielonej plaży ("Przystań przy plaży", Bulwar [...]i,) gdzie odbywają się pikniki (organizowane przez Zarząd Zielenie Miejskiej jak i różne organizacje pozarządowe) i inne imprezy plenerowe.

Zatem lokalizacja sąsiedniej inwestycji, którą m. in. powoduje zacienienie działki skarżących, realnie wpływa na ograniczenie możliwości zagospodarowania działki skarżących.

Skarżący podtrzymują również swoje stanowisko, że budowa garaży podziemnych w ramach inwestycji stanowi ingerencję w grunty sąsiednie, co może powodować osuwanie się ziemi, zwłaszcza, że teren ten stanowi teren podmokły.

Nadto skoro działka [...] została uznana za należącą do obszaru oddziaływania, działki skarżących również powinny być uznane za leżące w obszarze oddziaływania. Argumentacja, ze działką [...] została uznana za należącą do obszaru oddziaływania "przez przypadek" nie ma charakteru argumentacji prawnej.

Inwestor nie przedłożył analizy spadku wartości nieruchomości skarżących. Działka skarżących sąsiaduje bezpośrednio z działką na której umiejscowiono inwestycję. Tym samym znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Na poparcie tych twierdzeń jako uzasadniających przyznanie przymiotu strony, powołuje się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OSK 936/05 i II OSK 208/06: Wskutek realizacji tego typu obiektów w istotny sposób tracą na wartości walory krajobrazowe. Budowa tak dużego budynku trwale narusza oraz degraduje krajobraz przysłaniając widok na W..

Realizacja inwestycji oznacza zaburzenie utrzymania czytelności walorów przyrodniczych i kulturowych i harmonii panoramy widokowej bulwarów wiślanych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując kontroli zaskarżone decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że kontrolowane obecnie postępowanie było już wcześniej przedmiotem kontroli dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. II SA/Kr 275/17) i Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. II OSK 2653/17).

Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W ramach dokonywanej uprzednio kontroli sądowej doszło do uchylenia zaskarżonego wówczas postanowienia o odmowie wznowienia postępowania wydanego przez organy obu instancji.

WSA w Krakowie wskazał na naruszenie przepisów postępowania poprzez:

niedostateczne wyjaśnienie, z tytułu do jakich nieruchomości wnioskodawca wywodzi swój interes prawny do udziału w postępowaniu

odmowę wznowienia – w sytuacji, gdy należało wydać postanowienie o wznowieniu i dopiero na kolejnym etapie badać, czy wskazana we wniosku przesłanka wznowienia faktycznie zaistniała.

W zakresie pierwszego ze wskazanych wyżej powodów uchylenia wydanych wcześniej w tej sprawie postanowień WSA w Krakowie wskazał: "wnioskodawca a obecnie skarżące Zakłady we wniosku z dnia 21 czerwca 2016 r. o wznowienie postępowania wskazują, że posiadają tytuł prawny w postaci użytkowania wieczystego wobec działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka [...] oraz jako działka [...]. Następnie w zażaleniu od postanowienia skarżące adresowanym do organu II instancji , skarżące Zakłady dodatkowo powołują się na tytuł prawny w postaci prawa użytkowania wieczystego wobec działki nr [...]. Jak wynika z analizy treści uzasadnienia postanowienia Wojewody Małopolskiego, uzasadnienie to nie koresponduje bezpośrednio, w pewnym swoim zakresie z numeracją działek, co do których skarżący na etapie postępowania administracyjnego wywodzi swój tytuł prawny do bycia stroną postepowania administracyjnego. Organ ten prawdopodobnie błędnie posługuje się zamiennie wobec tego samego obszaru określeniem dz. nr [...] lub dz. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że w tym przypadku raczej chodzi działkę dz. nr [...]. Następnie prawdopodobnie myli ze sobą działkę [...] z działką określną przez siebie jako działka [...] (traktuje te działki zamiennie). (...) W konsekwencji, skarżące przedsiębiorstwo w skardze do Sądu I instancji pisze następująco, "nawiązując" prawdopodobnie, (choć to tylko przypuszczenie, wymagające gruntownego wyjaśnienia w ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym), do prawdopodobnych błędów w numeracji działek dokonanych przez organ II instancji: "Stwierdzenie organu, iż skarżący nie jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę, gdyż działki [...] i [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji jest całkowicie bezpodstawne. Z przepisu jasno wynika, że stronami postępowania mogą być podmioty tam wskazane i nie przewiduje w tym zakresie wyjątków - zatem twierdzenie, że Małopolski Zarząd Melioracyjny i Urządzeń Wodnych w Krakowie jest administratorem wałów i jako jedyny może podejmować decyzje co do tego terenu nie powoduje, że był to jedyny podmiot mający przymiot strony w ww. postępowaniu. Dodatkowo już sam fakt, że administrator wałów brał udział w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w postępowaniu głównym i musiał orzec o możliwości zbliżenia inwestycji do wałów, a także ustalić warunki, które musiał spełnić inwestor przy wznoszeniu budynków implikuje twierdzenie, że działki [...] i [...] znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. (.....) Skarżący nie pozostaje właścicielem działek [...] i [...], jednakże jako ich użytkownik wieczysty ma prawo uczestniczyć w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i wnosić swoje zastrzeżenia co do podejmowanych w nim działań organu. Z powyższego wynika, że skardze do Sądu I instancji skarżące przedsiębiorstwo zaczęło się powoływać na tytuł prawny użytkowania wieczystego wobec działki [...], czego nie czyniło w postępowaniu administracyjnym."

Odnosząc się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt: II SA/Kr 275/17 poinformowano, że w postępowaniu będącym przedmiotem niniejszych rozważań, obszar oddziaływania inwestycji (dotyczącej wyżej opisanych zmian) nie obejmował swym zakresem działki nr [...].

W decyzji wskazano ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w powyższym wyroku zobowiązał organy do zweryfikowania tytułu prawnego skarżącego w zakresie przysługującego mu prawa wieczystego do działek nr [...], [...], [...] oraz [...]. Za zasadne należy uznać przypuszczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, iż skarżący w skardze do Sądu I instancji powielił błędy w numeracji działek dokonane przez organ odwoławczy, powołując się na tytuł prawny do działki nr [...]. Jak wynika z dostępnych organowi baz dotyczących rejestrów gruntów, nie ma działki o takim numerze (ani też działki nr [...]). Niemniej jednak, Prezydent Miasta Krakowa, zgodnie z wytycznymi zawartymi ww. wyroku, pismem z 25 maja 2020 r. wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień, czy powołuje się na tytuł do bycia stroną przedmiotowego postępowania z w związku z użytkowaniem wieczystym działki nr [...], a jeśli tak to należy wykazać przysługujące mu prawa użytkowania wieczystego ww. działki w dacie wydania decyzji z 3 czerwca 2011 r. i z 30 lipca 2014 r. Pomimo, kolejnych wezwań organu I instancji wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na powyższe zagadnienie. A zatem, uznać należało, że skarżący nie wywodzi swego interesu do bycia stroną w postępowaniu zakończonym decyzją zmieniającą z tytułu prawnego do nieruchomości nr [...].

Ponadto, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie organ I instancji wezwał pełnomocnika spółki skarżącej do wykazania przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego działek [...], [...] oraz [...] w dacie wydania decyzji Nr 1207/2011 z 3 czerwca 2011 r., znak: AU-01-3.6740.1.808.2011.JUR oraz Nr 1838/2014 z 30 lipca 2014 r., znak: AU-01-3.6740.1.1264.2014.JUR. W odpowiedzi wyjaśniono, że w dacie zaskarżonej decyzji, strona skarżąca była użytkownikiem wieczystym działek: [...], [...], [...], na dowód czego przedłożył wydruki z elektronicznych ksiąg wieczystych. Wojewoda wyjaśnił, że jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału działka nr [...] powstała z podziału działki [...].

Oceniając tak przeprowadzone postępowanie wyjaśniające należy przyjąć, że wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakresie prawidłowego ustalenia numeracji działek i zakresu wniosku zostały wykonane.

Również zgodnie z wytycznymi wynikającego z wymienionego wcześniej wyroku organ I instancji wznowił postępowanie i dopiero na kolejnym etapie przeprowadził analizę zaistnienia przesłanek wznowienia postępowania.

Przechodząc do dalszej – wykraczającej poza spełnienie warunków z art. 153 p.p.s.a. – oceny zaskarżonej decyzji trzeba przypomnieć, że kilkukrotnie podkreślono w niej, że postępowanie to dotyczy wznowienia postępowania w sprawie decyzji zmieniającej pierwotne pozwolenie na budowę inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami wewnętrznymi /wod.-kan., c.o., wentylacji, mechanicznej i automatyki, elektryczną, słaboprądową, gazową, kotłownią gazową/, wraz z budową wewnętrznej infrastruktury technicznej - kanalizacji opadowej, sanitarnej i elektrycznej oświetlenia terenu, z wewnętrznym układem drogowym, budowa wolnostojącej stacji transformacyjnej wraz z linią kablową niskiego napięcia.

W kontrolowanym obecnie postępowaniu organy obu instancji nie miały kompetencji by badać obszar oddziaływania tak określonej inwestycji.

Zmiana pierwotnego pozwolenia na budowę, dokonana w decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 lipca 2014 r. – której to decyzji dotyczy wznowione postępowanie – polegała na zmianie zagospodarowania terenu w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu. Projektowane zmiany pierwotnego pozwolenia na budowę polegały w szczególności na: odstąpieniu od budowy słupa nr [...], dostosowaniu istniejącego słupa do pracy jako kablowo-naziemny, wprowadzeniu tylko jednego z torów linii kablowej na słup nr [...], a drugiego toru na budynek stacji elektroenergetycznej GPZ "K. oraz zmianie przebiegu linii kablowej 110 kV w rejonie istniejących słupów [...]

W zaskarżonej decyzji prawidłowo skoncentrowano się na analizie, czy tak określone przedsięwzięcie swoim obszarem oddziaływania obejmowało działki nr [...], [...] (powstałą z działki [...]) i [...].

Różnica pomiędzy zakresem pierwotnego pozwolenia na budowę a zakresem decyzji zmieniającej zdaje się umykać stronie skarżącej, która w skardze w skardze pisze o zacienianiu jej nieruchomości oraz o budowie garaży podziemnych – podczas gdy zakres zmian w ogóle nie obejmował obiektów kubaturowych. Nie dotyczy kontrolowanej obecnie decyzji również argument: "Budowa tak dużego budynku trwale narusza oraz degraduje krajobraz przysłaniając widok na W.".

Sąd całkowicie podziela stanowisko organów obu instancji, iż zakres zmian pierwotnego pozwolenia na budowę nie wykracza poza teren inwestycji, dla której wydano pozwolenie na budowę.

Wojewoda w zaskarżonej decyzji bardzo szczegółowo i wnikliwie przeanalizował zarówno przeznaczenie działek skarżącego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jak również uwarunkowania prawne wynikające z faktu ich położenia na wale przeciwpowodziowym oraz na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Rozważył też możliwość zastosowania przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakie powinny spełniać budynki i ich usytuowanie.

Wojewoda nie znalazł jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że zmiana skablowania pierwotnej inwestycji będzie oddziaływać na działki strony skarżącej, a w skardze stanowiska tego w sposób przekonujący nie zakwestionowano.

W szczególności nie sposób dopatrzeć się związku przyczynowego pomiędzy zmianą skablowania inwestycji a ewentualnym spadkiem wartości nieruchomości. Nie sposób też powiązać zmiany sposobu skablowania ze stwierdzeniem zawartym w skardze: "Realizacja inwestycji oznacza zaburzenie utrzymania czytelności walorów przyrodniczych i kulturowych i harmonii panoramy widokowej bulwarów wiślanych".

Nie jest wreszcie zgodne z prawdą wnioskowanie, że skoro działka skarżących sąsiaduje bezpośrednio z działką na której umiejscowiono inwestycję, to tym samym znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. "Obszar oddziaływania obiektu budowlanego" jest pojęciem ściśle zdefiniowanym w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, a tylko nieruchomości znajdujące się w takim obszarze dają ich właścicielom i użytkownikom wieczystym – stosownie do art. 28 ust. 2 tej ustawy – legitymację do udziału w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Skarżąca spółka zarzuca też, że argumentacja, ze działką [...] została uznana za należącą do obszaru oddziaływania "przez przypadek" nie ma charakteru argumentacji prawnej. Również i ten zarzut nie może odnieść skutku, a kwestia wskazanej nieruchomości została w sposób wnikliwy wyjaśniona w postępowaniu toczącym się po wcześniejszym wyroku WSA w Krakowie.

Jak wynika z powyższego zarzuty skargi okazały się całkowicie chybione, a zaskarżona decyzja zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Z tych względów skargę jako nieuzasadnioną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.