Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1217/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2023 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 lipca 2023 r. znak WOB.7721.297.2020.JKUT w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi R. K. (dalej: skarżący) jest decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 lipca 2021 r. znak WOB.7721.297.2020.JKUT, którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nr 121/20 z 28 maja 2020 r. znak NB.5160.5.126.2019.AT o nakazie rozbiórki i nakazano inwestorom, tj. skarżącemu, D. K. i K. K. (dalej: inwestorzy) rozbiórkę części budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Z. realizowanego w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, tj. rozbiórkę więźby dachowej (drewniane krokwie i łaty oraz membrana).

W stanie faktycznym sprawy organ I instancji wszczął z urzędu 20 grudnia 2019 r. postępowanie w sprawie stwierdzenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nr 242/19 PINB z 16 września 2019 r., tj. wykonania określonych robót w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie podparcia okapu drewnianego poprzez zamontowanie czterech słupami drewnianymi, usunięcie uszkodzonych łat drewnianym membrany oraz uszkodzonych krokwi, wykonanie oczyszczenia i zabezpieczenia elementów obiektu zgodnie z zaleceniami wynikającymi z oceny technicznej opracowanej przez mgr inż. Arch. P. P., wykonanie ogrodzenia placu budowy zgodnie z § 9 ust. 1 i § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Postanowieniem z 30 grudnia 2019 r. organ nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia dziennika budowy do wglądu, w terminie 7 dni. W odpowiedzi organ otrzymał pismo od A. K. informujące, że inwestorzy do 22 lutego 2020 r. przebywają poza granicami kraju i skontaktują się z organem po powrocie. Pismem z 2 marca 2020 r. organ zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego, a następnie decyzją z 28 maja 2020 r. nakazał inwestorom rozbiórkę części obiektu: więźby dachowej (łat drewnianych, membrany oraz krokwi), ścian wieńcowych parteru budynku.

Organ wskazał, że decyzją z 16 września 2019 r. nałożono na inwestorów określone obowiązki. W związku z upływem terminu do ich wykonania, organ przeprowadził kontrolę, w trakcie której utrwalono stan obiektu na dokumentacji fotograficznej. Po wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie inwestor nie wykonał obowiązku okazania dziennika budowy do wglądu. Analiza dokumentacji fotograficznej potwierdziła, że inwestorzy nie wykonali obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji PINB z 16 września 2019 r. Organ podkreślił, że nadal istnieje zagrożenie mogące spowodować zagrożenie bezpieczeństwa mienia bądź zagrożenie środowiska.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący. Wskazał, że w toku postępowania nie miał możliwości przedstawienia stanowiska – przebywał poza granicami kraju, następnie końcem lutego 2020 r. siedziba organu była zamknięta z powodu przeprowadzki, a w późniejszym okresie rygory epidemiczne nie pozwalały na kontakt z urzędem. Obowiązku nałożone decyzją z 2019 r. zostały wykonane – okapy zostały zabezpieczone czterema słupami drewnianymi i pasami napinającymi, łaty membrana i krokwie w miejscach uszkodzeń zostały usunięte, teren budowy został ogrodzony, inwestor wykonuje oczyszczenia i zabezpieczenia zgodnie z zaleceniami oceny technicznej.

Za pismem z 28 stycznia 2022 r. organ I instancji przesłał do MWINB m.in. kserokopię protokołu oględzin z 16 grudnia 2021 r., w trakcie których stwierdzono pogarszający się stan elementów konstrukcji dachu.

Decyzją z 19 lipca 2023 r. organ II instancji uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i nakazał inwestorom rozbiórkę części budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Z. realizowanego na podstawie decyzji Starosty Tatrzańskiego nr 066/05 z dnia 14 marca 2005 r. znak AB.VII.7351/ZAK-009/05 w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, tj. rozbiórkę więźby dachowej (drewniane krokwie i łaty oraz membrana).

Organ wskazał, że pierwszym etapem procedury naprawczej było wydanie postanowienia PINB z 26 lipca 2019 r. o wstrzymaniu prowadzeniu robót budowlanych i nałożeniu na inwestorów obowiązku przedstawienia oceny technicznej wykonanych elementów obiektu budowlanego i wykonania określonych robót zabezpieczających. Dalej decyzją z 16 czerwca 2019 r. PINB nałożył na inwestorów obowiązek wykonania w terminie do 15 listopada 2019 r. określonych robót. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna. W sytuacji gdy zobowiązani nie wykonali nałożonego obowiązku, organ zobowiązany był do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Organ na tym etapie związany jest wydaną przez siebie decyzją ostateczną. Uprawniony jest wyłącznie do sprawdzenia, czy nałożone obowiązki zostały wykonane. Organ stwierdził, że porównanie stanu obiektu uwidocznionego na zdjęciu nr 7 sporządzonym 19 lipca 2019 r. ze zdjęciem nr 3 z kontroli 17 grudnia 2019 r. pozwala na stwierdzenie, że inwestorzy nie usunęli uszkodzonych krokwi i membrany. Elementy niezabezpieczonej i uszkodzonej przez korozję biologiczną drewnianej konstrukcji więźby dachowej w dalszym ciągu powodują zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, inwestorzy nie dokonują zabezpieczeń budynku i innych pracy wynikających z ekspertyzy. Podczas oględzin z 16 grudnia 2021 r. stwierdzono liczne i obszerne uszkodzenia membrany, popękane łaty i zawilgocenie całej konstrukcji drewnianej.

Oceniając zakres orzeczonej przez organ I instancji rozbiórki, organ odwoławczy stwierdził, że dokonano tego zbyt obszernie. W ocenie MWINB rozbiórce podlegać powinna wyłącznie więźba dachowa, której elementy stanowią zagrożenie dla ludzi i mienia.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący podniósł zarzuty naruszenia:

1. art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.) poprzez ich błędne zastosowanie, przejawiające się w braku uwzględnienia indywidualnych cech obiektu budowlanego .

2. art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i brak uwzględnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a w szczególności pominięcie okoliczności, które organy winny brać pod uwagę z urzędu, jak np. materiał dowodowy w postaci ekspertyzy złożonej przez inwestora .

3. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. gdyż organ nie wyjaśnił w sposób wystarczający kwestii związanej z wyznaczeniem zakresu i sposobu wykonania nałożonego obowiązku. Brak uzasadnienia takiego, a nie innego zakresu prac koniecznych do wykonania .

4. art. 107 § 3 K.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a które nie uwzględnił i dlaczego.

Skarżący wskazał, że nie sposób nie dostrzec rozbieżności pomiędzy decyzjami urzędów np. w zakresie odstąpienia od zakresu prac, które należy wykonać ,aby obiekt nie zagrażał bezpieczeństwu w ich mniemaniu. W jednej decyzji nakazuje się rozbierać w ściany, a w drugim już nie. W jednej nakazuje się rozbierać membranę dachową częściowo, a w drugim całkowicie. Organ nie dostrzegł, że owa membrana w istocie jest samodzielnym pokryciem dachowym, gdyż jest to papa bitumiczno-aluminiowa mogąca być pokryciem dachu. Urząd pobieżnie i bez weryfikacji ocenił sprawę nie biorąc przy tym pod uwagę zarówno interesu społecznego, jak i inwestora, pomijając przy tym sporządzoną w sprawie ekspertyzę. Budynek jest trzysegmentowy i każdy segment wykonany jest z innych materiałów. Usunięcie membrany - pokrycia z części budynku które należycie zabezpiecza skazuje zdrowe części budynku na dewastację.

Zdaniem skarżącego decyzja MWINB została wydana z naruszeniem zasady dwuinstancyjności. W decyzjach urzędów brak jest odniesienia do meritum sprawy , brak szczegółowych zaleceń odnośnie drogi naprawczej. Inwestor odnosi wrażenie, że usiłuje się go narazić na nieuzasadnione roboty i koszty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.

Na wstępie zaznaczenia wymaga, że Sąd aprobuje w pełni ustalenia faktyczne organów poczynione w sprawie oraz oparte o nie konstatacje prawne - jako prawidłowe.

Przechodząc do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że zarzuty naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 i ust. 2 p.b. są całkowicie bezzasadne. Procedura zastosowana w sprawie przez organy nadzoru budowlanego opierała się bowiem o przepis art. 50 i 51 p.b., a nie o art. 66 p.b., tak więc była to tzw. procedura naprawcza.

Przepisy te mają brzmienie następujące:

art. 50.

1. W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

2. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy:

1) podać przyczynę wstrzymania robót;

2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.

3. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.

4. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1.

5. Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie.

Art. 51.

1. Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

1a. W przypadku istotnego odstąpienia od projektu budowlanego z naruszeniem art. 36a ust. 1a, przepisy ust. 1 pkt 3 oraz ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie.

3. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję:

1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

4. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

5. W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

6. Przepisów ust. 4 i 5 dotyczących pozwolenia na użytkowanie nie stosuje się do robót budowlanych innych niż budowa bądź przebudowa obiektu budowlanego lub jego części.

7. Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Przypominając stan faktyczny, należy zatem stwierdzić, że pierwsza kontrola PINB przedmiotowego budynku miała miejsce w dniu 8.12.2014r. Kolejna kontrola z 19.07.2019r. wykazała brak zabezpieczenia obiektu przed warunkami atmosferycznymi, w sytuacji, gdy dach pokryty był folią z licznymi ubytkami. W tej sytuacji postanowieniem z 26.07.2019r. nr 280/19 wstrzymano prowadzenie robót budowlanych i nakazano inwestorom obowiązek dostarczenia w terminie 30 dni ocen technicznych i określenia zakresu robót naprawczych, w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 2 i art. 50 ust. 3 p.b. oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 p.b. Dodatkowo postanowieniem nr 293/19 z dnia 6 sierpnia 2019r. PINB wezwał do przedstawienia dziennika budowy.

Inwestor przedłożył ocenę stanu technicznego w sierpniu 2019r. Wynikało z niej, że elementy więźby dachowej należało zabezpieczyć przed wpływem czynników atmosferycznych, oczyścić, wysuszyć, wzmocnić poszczególne elementy. Łaty drewniane wskazano do wymiany, z zaleceniem wykonania nowej membrany pod pokrycie docelowe.

W dniu 16 września 2019r. nr 242/19 PINB nałożył na inwestorów obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w terminie do 19 listopada 2019r., w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 81 c ust. 2 p.b. Roboty miały polegać między innymi na usunięciu uszkodzonych łat drewnianych, membrany oraz uszkodzonych krokwi, w związku z przedstawioną ekspertyzą. Decyzja ta, co istotne, stała się ostateczna.

W dniu 17.12.2019r. przeprowadzono kolejną kontrolę, której materiał fotograficzny wskazywał na pogarszający się stan dachu. Postanowieniem nr 433/19 z dnia 30.12.2019r. PINB nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia dziennika budowy do wglądu.

Wobec braku współdziałania inwestorów decyzją nr 121/20 z 28 maja 2020r. nakazano inwestorom rozbiórkę części obiektu, tj. więźby dachowej i ścian wieńcowych parteru budynku, na podst. art. 51 ust. 3 pkt 2 p.b.

Po złożeniu odwołania organ I instancji dokonał kolejnych oględzin w dniu 16.12.20021r, z których wynikało, że niedokończony dach na skutek warunków atmosferycznych ulegał pogorszeniu; stwierdzono między innymi liczne i obszerne uszkodzenia folii, popękane łaty, liczne otwory w uszkodzonym pokryciu, zawilgoconą konstrukcję dachu i parteru. W dniu 23 maja 2023r. kolejna kontrola PINB, przeprowadzona na skutek interwencji sąsiada, wykazała dalsze spustoszenie dachu.

Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją zmienił decyzję organu I instancji o tyle, że zawęził zakres rozbiórki do więźby dachowej ( drewniane krokwie i łaty oraz membrana). Organ podkreślił, że w ciągu kilku lat trwania postępowania inwestorzy nie wykonali robót budowlanych w zakresie usunięcia uszkodzonych krokwi, łat drewnianych oraz membrany, a więc nie zastosowali się tak do decyzji, jak i w efekcie do złożonej przez siebie ekspertyzy - co powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi imienia. Co więcej, nie wykonali jakiegokolwiek zabezpieczenia budynku

Przedstawiona kolejność zdarzeń pokazuje, że inwestor nie zastosował się do decyzji nr 242/19, której podstawą był przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. Trzeba po raz kolejny w tym miejscu zaznaczyć, że wbrew twierdzeniom skargi, wspomniana decyzja merytorycznie, co do zakresu prac, opierała się także o ekspertyzę przedłożoną przez inwestora.

Wobec tego konsekwencją była konieczność zastosowania art. 51 ust. 3 pkt 2 p.b (wszystkie omawiane przepisy są zacytowane powyżej). Koniecznym jest także wskazanie, że w sytuacji, gdy decyzja nr 242/19 stała się ostateczna i minął wyznaczony w niej termin do wykonania określonych w niej robót, organy były jedynie zobowiązane do sprawdzenia, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane. W sytuacji, kiedy tak nie jest ( a jest to przypadek rozpoznawanej sprawy) – organy obowiązane były wykonać dyspozycję art. 51 ust. 3 pkt 2 p.b. – w tym przypadku rozbiórkę części obiektu, czyli uszkodzonego i grożącego niebezpieczeństwem dachu. Działanie organów jest tutaj przede wszystkim realizacją publicznej funkcji ochrony ludzi przed niebezpieczeństwem związanym z niezabezpieczonymi elementami dachu, wobec całkowitej bierności inwestorów.

Wobec tego nie mogą być zasadne zarzuty dotyczące zakresu obowiązku wykonania określonych prac, ustalonego wcześniejszą decyzją ostateczną. Jak to trafnie wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2023 r. VII SA/Wa 367/23 LEX nr 3608588: "Postępowanie naprawcze uregulowane w art. 51 Prawa budowalnego ma charakter dwuetapowy. W pierwszej kolejności organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3, po czym sprawdza, czy te obowiązki zostały wykonane i w zależności od tego wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 albo art. 51 ust. 4 lub ust. 5 Prawa budowalnego. Na drugim etapie postępowania naprawczego organ nadzoru budowlanego jest związany wydaną przez siebie decyzją ostateczną, wobec czego jest uprawniony wyłącznie do sprawdzenia, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane, nie mogąc odmiennie ocenić tego, czy określone roboty budowlane mają charakter samowolny, kiedy zostały wykonane, kto był ich inwestorem (...) i jakie działania są wymagane do przywrócenia stanu zgodnego z prawem". Z kolei zakres rozbiórki odpowiada także wcześniejszym ( na uprzednim etapie) ustaleniom co do zakresu zniszczeń, co trafnie zauważył organ odwoławczy, dostosowując do nich swoje rozstrzygnięcie i korygując poprzez to decyzję PINB.

Końcowo stwierdzić należy, że całkowicie błędne jest odczytanie przez inwestora sentencji skarżonej decyzji /pismo inwestora k. 27 akt sąd/. Organ bowiem nakazał rozbiórkę części budynku realizowanego w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, a nie rozbiórkę w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, jak to twierdzi skarżący.

Z wymienionych przyczyn, skoro nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów, na zas. art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.