Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1060/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 w zw. z art. 285
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 września 2023 r. sygn. akt III SAB/Gl 191/23 w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2023 r. sygn. akt III SAB/Gl 117/23 w przedmiocie bezczynności w kwestii ustalenia kapitału początkowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 2 grudnia 2023 r. W. G. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SAB/191/23

w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2023 r. sygn. akt III SAB/Gl 117/23, którym to odrzucono skargę na bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwestii ustalenia kapitału początkowego.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że zarówno w sprawie o sygn. III SAB/Gl 117/23 jak i III SAB/Gl 191/23 Sąd nie rozpoznał sprawy. Nie odniósł się ani do przedstawionych dowodów ani też do stanu faktycznego sprawy, a uzasadnienie oparł w całości na kłamstwie założycielskim organu rentowego ignorując przedstawione przez skarżącego dowody, że sąd powszechny nie ma właściwości w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie jednak z art. 285 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada chroniona. Jedyne wyjątki w tym zakresie przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a., tj. gdy, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1); gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (§ 2), a także gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3). Podsumowując, w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a., uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 285 § 2 p.p.s.a.

Ustawa nie określa przy tym rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z innych przyczyn, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie. Powyższy pogląd ugruntowany jest w orzecznictwie przedmiotu, wynika z niego, że nie można ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (por. postanowienia NSA: z 24 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1864/04; z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 1572/06; z 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1190/12).

Jak wynika z przedmiotowej sprawy, skarżący kolejny raz domaga się wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt III SAB/Gl 117/23 zakończonego postanowieniem z 12 czerwca 2023 r. Wówczas Sąd odrzucił skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia kapitału początkowego,

a strona od zapadłego orzeczenia nie złożyła skargi kasacyjnej. Co należy podkreślić, w sprawie było już prowadzone postępowanie sądowe pod sygn. akt III SAB/Gl 191/23, w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z 12 czerwca 2023 r. sygn. akt III SAB/Gl 117/23, w którym to Sąd odrzucił skargę strony postanowieniem z dnia 6 września 2023 r.

Skarżący żąda wznowienia postępowania powołując się na nowe dowody

w sprawie w postaci pisma Prezesa Wydziału Wizytacyjnego Sądu Okręgowego

w K., z którego jak podaje, sąd powszechny uznał się za niewłaściwy

w sprawie. Powołana przesłanka wznowienia postępowania nie mieści się jednak

w katalogu przesłanek szczególnych określonych w art. 285 § 2 p.p.s.a., dopuszczających możliwość złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania

w tej samej sprawie. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 285 p.p.s.a.

Skoro zatem wniesiona skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna, Sąd nie mógł rozpoznać sprawy na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. W konsekwencji w ocenie Sądu, nie było również potrzeby odniesienia się do zarzutów merytorycznych zawartych w skardze.