Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 318/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2020 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. W. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej jako: "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej jako: "organ I instancji") z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającą wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników".

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. przyznał Skarżącemu pomoc finansową na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników". Po pozytywnej weryfikacji wniosku Skarżącego o płatność pierwszej raty, wypłacono na rachunek bankowy strony wskazany we wniosku [...] zł.

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. skarżący złożył do Biura Działań Premiowych ARiMR w K. wniosek o płatność drugiej raty pomocy finansowej. W dniu [...] sierpnia 2020 r. wezwano Skarżącego do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie tj. m. in. do dostarczenia oryginału dowodu rejestracyjnego ciągnika B. [...], faktury VAT [...] wskazanej na dokumencie zapłaty za fakturę VAT [...] oraz do wyjaśnienia zapisu zawartego na fakturze VAT [...] o tym, że sprzedawany ciągnik był w momencie zakupu już zarejestrowany.

Skarżący w odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. dostarczył wymaganą dokumentację wyjaśniając jednocześnie, że ciągnik rolniczy został pierwotnie zarejestrowany w Polsce przez "[...] w S." ([...] B. T. Sp. [...][...] S., ul. K. [...]) oraz, że ciągnik w momencie zakupu był fabrycznie nowy co potwierdza zapis na fakturze zakupu. W dniu [...] sierpnia 2019 r. Skarżący złożył dodatkowo książkę serwisową ciągnika rolniczego B. [...], nr VIN [...], wydaną w dniu [...] września 2016 r. przez sprzedawcę: R. B. SPÓŁKA [...].

Przeprowadzona przez organ I instancji analiza ww. dokumentacji wykazała, że okres między pierwszą rejestracją, a przerejestrowaniem ciągnika Skarżącego wynosi 12 miesięcy. Dokumentacja wskazuje, że w tym okresie ww. ciągnik rolniczy był przedmiotem obrotu dwóch firm zajmujących się kupnem i sprzedażą maszyn. Zgodnie z zapisami w książce serwisowej, ciągnik w momencie zakupu przez Skarżącego miał stan licznika 3 motogodzin, a co za tym idzie nie był eksploatowany w warunkach polowych. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z dokumentacją przedstawioną przez Skarżącego, nie spełnił on warunku do wypłaty drugiej raty płatności. Zgodnie z § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 759 ze zm.; dalej: rozporządzenie wykonawcze) pomoc może być przyznana, jeżeli biznesplan przewiduje zakup wyłącznie nowych maszyn. Z dowodu rejestracyjnego seria [...][...] oraz faktury VAT [...] z dnia [...] września 2016 r. wynika, że zakupiony przez Stronę ciągnik rolniczy B. [...][...] został wyprodukowany w 2015 roku i po raz pierwszy zarejestrowany za granicą Polski w dniu [...] września 2015 r., a pierwsza rejestracja w kraju nastąpiła w dniu [...] lutego 2016 r. pod numerem [...]. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazdem nowym jest pojazd fabrycznie nowy, który nie był wcześniej zarejestrowany.

W tym stanie rzeczy, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. odmówił Skarżącemu wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników".

Organ I instancji podkreślił, że wnioskodawca zrealizował założenia zawarte w biznesplanie dotyczące zakupu ciągnika rolniczego, jednak na tle zapisu § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. inwestycja ta nie może być rozliczona w ramach wnioskowanej pomocy finansowej.

Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. strona wniosła do Prezesa ARiMR odwołanie od ww. decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.. Skarżący podniósł, że organ błędnie zinterpretował przepis § 6 pkt. 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jednocześnie błędnie oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, który jasno wskazuje na fakt, iż zakupiony przez stronę ciągnik był w dniu zakupu fabrycznie nowy.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. w przedmiocie odmowy wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników".

Organ odwoławczy przytoczył na wstępie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r., tj. przede wszystkim § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b, który stanowi, że pomoc może być przyznana jedynie w sytuacji, w której biznesplan przewiduje zakup wyłącznie nowych maszyn. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 62 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.) nowy pojazd oznacza pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany. Analizując dokumentację oraz wyjaśnienia złożone przez Skarżącego, organ II instancji za bezsporne uznał, że zakupiony przez stronę ciągnik rolniczy B. [...][...], nr VIN [...] nie jest nową maszyną w rozumieniu ww. przepisów prawa, dlatego warunek realizacji biznesplanu Strony nie został spełniony, a co za tym idzie organ I instancji zasadnie odmówił Skarżącemu wypłaty drugiej raty pomocy finansowej.

W konsekwencji organ II instancji stwierdził, że strona nie spełniła wszystkich łącznie przesłanek uprawniających ją do wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników". W dalszej części decyzji organ II instancji odniósł się do zarzutów strony przedstawionych w odwołaniu, uznając je za niezasadne.

W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego wniósł o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. Organowi odwoławczemu skarżący zarzucił:

1) naruszenie art. 7, art. 77 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1298; dalej: k.p.a.) poprzez błędną ocenę złożonych w sprawie dowodów, w tym faktury zakupu ciągnika rolniczego B. przez Skarżącego, co skutkowało błędnym ustaleniem, jakoby przedmiotowy ciągnik nie był pojazdem "nowym",

2) naruszenie § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że zakupiony przez Skarżącego ciągnik nie spełniał definicji "pojazdu nowego", w sytuacji gdy ciągnik ten nigdy nie był używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627 z p. zm.; dalej jako ustawa o wspieraniu),jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane prawidłowo, a tym samym skarga podlega oddaleniu. W sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach organów nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji.

Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania reguluje wspomniana ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zaś szczegółowe zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 759 ze zm.; dalej: rozporządzenie wykonawcze) wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu.

Sąd - rozpoznając przedmiotową sprawę - uznał za prawidłowe stanowisko organu, którego emanacją jest zaskarżona decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającą wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników".

Na wstępie należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie organ odmówił wypłaty drugiej raty pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, że w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w § 22 pkt 4, lub niespełnienia od dnia wypłaty pierwszej raty pomocy do dnia złożenia wniosku o płatność drugiej raty pomocy warunków, o których mowa w § 22 pkt 1, 3 i 7, lub nieprzedłożenia wniosku o płatność, o którym mowa w § 23 ust. 1, lub dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o odmowie wypłaty drugiej raty.

Wniosek Skarżącego o przyznanie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej wpłynął do ARiMR dnia [...] lipca 2019 r. , lecz nie spełniał on przesłanki zawartej w § 24 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego stanowiącego, że Beneficjent powinien: zrealizować biznesplan w terminie przewidzianym w biznesplanie, lecz nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pierwszej raty pomocy.

Zgodnie z przepisem § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego pomoc może być przyznana, jeżeli biznesplan, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5 przewiduje

a) wydatki dotyczące działalności rolniczej w gospodarstwie lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych wytwarzanych w gospodarstwie w kwocie stanowiącej co najmniej 100% kwoty pomocy, w tym inwestycje w środki trwałe o szacunkowej wartości równej co najmniej kwocie stanowiącej 70% kwoty pomocy,

b) zakup wyłącznie nowych maszyn, urządzeń oraz wyposażenia – w ramach inwestycji, o których mowa w lit. a.

Zarówno z dokumentacji, jak i wyjaśnień Skarżącego wynika wprost, że zakupiony przez niego ciągnik rolniczy B. [...][...], nr VIN [...] został wyprodukowany w roku 2015 i po raz pierwszy zarejestrowany za granicą Polski w dniu [...] września 2015 r., a pierwsza rejestracja w kraju nastąpiła w dniu [...] lutego 2016 r. pod numerem [...][...]. Skarżący przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. sam wskazał, że "Na fakturze nr [...] widnieje zapis nr rejestracyjny: [...] ponieważ ciągnik ten został pierwotnie zarejestrowany przez [...] w S.. Ciągnik był fabrycznie nowy w momencie zakupu, co potwierdzone jest zapisem na wyżej wymienionej fakturze Ciągnik Rolniczy fabrycznie nowy".

Definicję legalną zarówno ciągnika rolniczego jak i nowego pojazdu zawiera ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy ciągnik rolniczy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijania prędkości nie mniejszej niż 6km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych. Natomiast przepis art. 2 pkt 62 podaje definicję pojazdu nowego. W świetle powyższego przepisu nowy pojazd to pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany. Podobnie w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. U. UE. L. 2013.60.1.), zgodnie z przepisem art. 3 pkt 37 "nowy pojazd" oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był zarejestrowany ani dopuszczony.

Należy zatem zgodzić się z organem, że ciągnik rolniczy B. [...][...], nr VIN [...] zakupiony przez Skarżącego nie spełnia definicji pojazdu nowego, ponieważ jak Strona sama wskazała został wcześniej zarejestrowany.

Powyższego faktu skarżący nie kwestionuje, jedynie podnosi, że przed zakupem nie był używany do prac polowych, nie nosił znamiona użytkowania i był sprzedany jako nowy, nieużywany pojazd. Wskazał również, że jego rejestracja nie była czyniona w celu używania ciągnika, lecz nastąpiła jedynie na potrzeby celne.

Należy wyjaśnić, że ww. przepisy nie rozróżniają przyczyny pierwszej rejestracji, czyli z jakiego powodu pojazd został zarejestrowany i na jakie potrzeby.

Tym samym w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że w sprawie zaistniały okoliczności wskazane w § 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, że w przypadku niespełnienia warunków dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o odmowie wypłaty drugiej raty.

W ocenie Sądu stanowisko organu zostało przedstawione w sposób zrozumiały i konkretny, zostało ono oparte na dokumentach przedstawionych przez samego Skarżącego. Tym samym Organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, jak i procesowego.

W analizowanej sprawie należy też podkreślić, iż wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy jest dobrowolne, a podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów rozporządzenia wykonawczego, kryteriów i wymogów przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, które są jednolite dla wszystkich podmiotów ubiegających się o przyznanie pomocy. Dotyczy to również wniosku o przyznanie drugiej raty pomocy finansowej.

W związku z powyższym organ swoim działaniem nie naruszył przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jak też ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W ocenie Sądu - wbrew zarzutom skargi - organy prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, zbierając go wcześniej zgodnie z wymogami przepisów postępowania, w szczególności uwzględniając treść cyt. przepisów ustawy o wspieraniu. Obowiązkiem organu jest rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu miało miejsce w sprawie. Organy orzekające odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonały oceny ich znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia.

Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.

Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona informacja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.