Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SO/Po 4/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. P. przeciwko Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia wymierzyć Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy grzywnę w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).


UZASADNIENIE

K. P., pismem z dnia 9 lutego 2024 roku, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego.

W uzasadnieniu żądania skarżący podniósł, że Wojewódzki Urząd Pracy w P. nie wywiązał się ze swoich obowiązków, bo nie przesłał do Sądu ani akt sprawy, ani odpowiedzi na jego skargę dotyczącą przewlekłość postępowania. W ocenie strony organ prawdopodobnie lekceważy stronę, Sąd oraz potrzeby sprawiedliwego i terminowego procesu. Obecnie mijają dwa miesiące od pisma Sądu, którym organ został wezwany do przesłania dokumentów.

Dyrektor Wojewódzki Urząd Pracy wraz z odpowiedzią na wniosek o ukaranie grzywną (pismo z dnia 6 marca 2024 roku) przekazał odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne sprawy o ustalenie zasiłku dla bezrobotnych.

Organ wyjaśnił, że uchybienie terminowi przekazania skargi nie miało na celu pozbawienia strony jej ustawowych uprawnień, ani też nie było przejawem lekceważenia strony, czy Sądu. Przyczyną uchybienia terminowi była złożona i trudna sytuacja rodzinna pracownika odpowiedzialnego za załatwienie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1, § 1a oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej w skrócie P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a.).

Wniosek okazał się uzasadniony.

Wymierzenie organowi grzywny warunkują: stwierdzenie uchybienie terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, LEX nr 1309900).

Okoliczności uzasadniające nałożenie grzywny są bezsporne.

Analiza akt sprawy oraz stanowisk stron postępowania ujawnia, że K. P. w dniu 8 grudnia 2023 roku złożył w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Urząd Pracy w P..

W dniu 11 grudnia 2023 roku skarga został przekazana według właściwości Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy (wpływ do organu w dniu 13 grudnia 2023 roku).

Termin na wykonanie obowiązków skarżonego organu obejmujących przekazanie skargi do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi upływał z dniem 12 stycznia 2024 roku (piątek). Odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi została przekazana do tutejszego Sądu w dniu 7 marca 2024 roku (data stempla pocztowego), tj. wraz z odpowiedzią organu na wniosek o ukaranie grzywną za nieprzekazanie skargi. Stan bezprawnego naruszenia sfery prawnej wnioskodawcy określanej, jako prawo do sądu jest oczywisty i bezsporny.

Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2024 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2023 roku i w drugim półroczu 2023 roku (M. P. z 2024 r. poz. 137) wynika, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2023 roku wyniosło 6.246,13 zł, wobec czego dziesięciokrotność tego wynagrodzenia to 62.461,30 zł.

W orzecznictwie i doktrynie funkcjonuje pogląd o tym, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - represyjny, a celem wniosku o wymierzenie grzywny jest spowodowanie, aby organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy.

Organ prawie z dwumiesięcznym opóźnieniem wykonał obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania akt administracyjnych. Z przekazany akt administracyjnych wynika, że w dniu 4 kwietnia 2023 roku organ wydał decyzję w sprawie zasiłku dla bezrobotnych. Wnioskodawca nie wykazał okoliczności, które usprawiedliwiałyby stanowisko o celowym i złośliwym naruszeniu prawa do sądu. Organ wyjaśnił natomiast, że przyczyną uchybienia były zaniedbania pracownika powodowane jego trudna sytuacją rodzinną.

W ocenie Sądu grzywna w kwocie 500 zł jest adekwatna do okoliczności towarzyszących stwierdzonemu stanowi bezprawności w zakresie przekazania skargi do sądu, a także w odniesieniu do działań organu podjętych po otrzymaniu wniosku o ukaranie grzywną.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a., uznał za uzasadnione wymierzyć Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy grzywnę w wysokości określonej w sentencji postanowienia.