Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1159/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nina Półtorak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 czerwca 2013 r., znak [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 14 marca 2013 r., nr [...], którą określono M.C. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Peugeout 307 w wysokości 537,00 zł.

Skargę na powyższą decyzję złożył M.C., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu żądania skarżący podał, że, biorąc pod uwagę fakt wydania przez organy celne kilku decyzji domiarowych na łączną kwotę kilkudziesięciu tysięcy złotych, konieczność zapłaty wskazanej w zaskarżonej decyzji należności spowoduje brak środków na utrzymanie posiadanego przez niego parku maszynowego, służącego do wykonywania transportu drogowego, co jest przedmiotem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskutek powyższego, niemożliwe byłoby dalsze jej prowadzenie, zaś brak przychodów doprowadziłby do niemożności terminowego regulowania leżących po stronie skarżącego zobowiązań pracowniczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Na wnioskodawcy spoczywa przy tym obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. W sytuacji, gdy uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji koncentruje się ogólnym wskazaniu grożącego ryzyka, Sąd pozbawiony jest możliwości oceny zasadności wniosku, polegającej na zbadaniu, czy wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego.

Skarżący, będąc uczestnikiem obrotu gospodarczego jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, winien w swej działalności uwzględniać ryzyko niespodziewanych wydatków. Zabezpieczenie finansowe bieżącej działalności powinno być tym łatwiejsze, iż w przedmiotowej sprawie wysokość zobowiązania podatkowego, określona w decyzjach organów obu instancji w przedmiotowej sprawie (537,00 zł) nie wykazuje rażącej dysproporcji w stosunku do przychodów, jakie w świetle doświadczenia życiowego może przynosić działalność gospodarcza skarżącego.

Wskazać przy tym należy, że brak danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową skarżącego, nie pozwolił na ocenę, czy wykonanie decyzji istotnie doprowadzi do przewidywanych przez skarżącego rezultatów, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12).

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.