Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 66/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a § 1, art. 14h
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 13 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Grzegorz Potiopa (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.405.2023.2.EJ w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 66/24

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 11 maja 2023 r. J. K. (dalej także: Skarżący, Strona lub Wnioskodawca) wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej także: Dyrektor KIS) o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych założenia fundacji rodzinnej.

Przedstawiając we wniosku zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca podał, że w okresie do końca sierpnia 2023 r. zostanie fundatorem oraz beneficjentem założonej przez siebie fundacji rodzinnej (dalej także: Fundacja) w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (dalej także: UFR). Ustawa o fundacji rodzinnej została ogłoszona w Dzienniku Ustaw w dniu 21 lutego 2023 r. pod poz. 326 zatem wraz z nowelizowanymi innymi ustawami – w tym znowelizowaną ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej także: ustawa PIT) – stała się częścią porządku prawnego. Ustawa wejdzie w życie w ciągu trzech miesięcy od ogłoszenia.

Przed końcem maja 2023 r. przepisy UFR wejdą w życie, a planowane czynności i zdarzenia przyszłe będą miały miejsce po 1 czerwca 2023 r. Wejściu w życie UFR oraz nowelizowanych przez nią ustawy nic nie może przeszkodzić chyba że nowelizacja tej ustawy. Wnioskodawca oczekuje otrzymania interpretacji indywidulanej dotyczącej opodatkowania przychodów Fundacji w okresie najwcześniej od września 2023 r.

Wnioskodawca oraz jego ustawowi spadkobiercy będą otrzymywali od Fundacji rodzinnej środki pieniężne będące świadczeniami w rozumieniu art. 2 ust. 2 UFR oraz w rozumieniu art. 20 ust. 1g ustawy PIT. Fundacja będzie te środki pieniężne wypłacała beneficjentom zgodnie z jej statutem.

Wnioskodawca będzie jednym z beneficjentów i jedynym fundatorem Fundacji, pozostałymi beneficjentami Fundacji będą ustawowi spadkobiercy Wnioskodawcy. Ustawowymi spadkobiercami wnioskodawcy jest małżonka oraz trójka dzieci.

Otrzymywane przez beneficjentów Fundacji środki pieniężne tytułem świadczenia należnego od Fundacji będą dalej określane jako "Świadczenia". Obecnie członkowie najbliższej rodziny Wnioskodawcy, będący jednocześnie jego ustawowymi spadkobiercami, otrzymują okresowe darowizny środków pieniężnych od Wnioskodawcy. Darowizny te są zwolnione od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Poza ustawowymi spadkobiercami Wnioskodawcy w przyszłości beneficjentami będą także osoby z II grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawca jako fundator będący jednocześnie beneficjentem Fundacji będzie także uprawniony do otrzymania mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej w rozumieniu art. art. 20 ust. 1g ustawy PIT.

Wobec powyższego z pewnością w okresie od czerwca 2023 r. Wnioskodawca będzie mógł powołać Fundację oraz wnieść do niej składniki majątkowe w tym środki pieniężne jako fundusz założycielski jak również będzie mógł następnie darować Fundacji kolejne środki pieniężne. Następnie w lipcu 2023 r. Wnioskodawca zgłosi Fundację do rejestru Fundacji, a Fundacja uzyska osobowość prawną po wpisie co Wnioskodawca szacuje że nastąpi do końca sierpnia 2023 r. Wnioskodawca jako fundator wniesie do Fundacji środki pieniężne w walucie polskiej na pokrycie funduszu założycielskiego o wartości określonej w statucie i będzie to kwota nie niższa niż 10 000 000 złotych polskich.

Fundacja będzie prowadziła bardzo konserwatywną politykę inwestycyjną, gdyż jej głównym celem będzie ochrona kapitału otrzymanego od Fundatora. W związku z czym zyski roczne będą niskie, nie przekroczą 5-7% zainwestowanego kapitału a będą takie lata gdzie zyski z inwestycji będą jeszcze niższe lub bliskie zeru. Fundacja będzie prowadziła działalność inwestycyjną w formie:

1) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;

2) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;

3) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;

4) udzielania pożyczek:

a. spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,

b. spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,

c. beneficjentom;

5) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej.

Wniosek o wydanie interpretacji Skarżący złożył jako zainteresowany w rozumieniu art. 14b §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm., dalej także: O.p.), gdyż jako fundator jest zobowiązany zadbać o prawidłowe wywiązywanie się Fundacji z obowiązków publicznoprawnych. Wnioskodawca będzie jednocześnie pierwszym jednoosobowym zarządem Fundacji zatem będzie także osobiście i bezpośrednio odpowiadał za prawidłowe wywiązywanie się Fundacji z obowiązków podatkowych. Prawidłowe naliczenie i odprowadzenie podatku przez Fundację ma także wpływ na przepływy netto do beneficjentów Fundacji z których wszyscy, poza nim, są jego spadkobiercami. Celem Fundacji jest ochrona m.in. praw majątkowych spadkobierców zatem i z tego względu Wnioskodawca jest zainteresowany wysokością zobowiązań podatkowych Fundacji gdyż świadczenia otrzymywane przez spadkobierców od Fundacji będą pomniejszane o podatek płacony przez Fundację.

Podatek zapłacony przez Fundację znacznie uszczupli majątek który wypracował spadkodawca i który był już u spadkodawcy opodatkowany. Majątek ten przekazany spadkobiercom jako Świadczenie będzie niższy o 15%.

Na tle powyżej opisanego zdarzenia przyszłego Strona zadała organowi następujące pytania:

1) Czy wypłacając Świadczenia Fundacja nalicza 15% ryczałtowy CIT na podstawie art. 24q ust. 1 pkt 1 ustawy CIT przyjmując za podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 24q ust. 2 wartość Świadczenia które trafia do rąk beneficjenta, tj. sam ww. ryczałtowy CIT nie pomniejsza wypłacanego Świadczenia?

2) Czy 15% podatek ryczałtowy CIT od wartości wypłacanych przez Fundację Świadczeń nie jest potrącany z wartości wypłacanego Świadczenia zatem nie występuje w tym przypadku pojęcie brutto ani netto gdyż beneficjent zawsze dostaje Świadczenie w takiej wysokości w jakiej wynika to ze statutu Fundacji oraz innych zasad ustalania wartości Świadczenia do wypłaty?

3) Czy w związku z pytaniem powyższym 15% podatek ryczałtowy CIT od wartości wypłacanych Świadczeń, skoro nie jest potrącany z wartości wypłacanego Świadczenia to nie obciąża Beneficjenta ani jego majątku w postaci otrzymywanego Świadczenia lecz obciąża pozostały majątek Fundacji obliczony bez wartości Świadczenia?

4) Pytanie do przykładowego Świadczenia pieniężnego wynoszącego 10 000 zł. Czy prawidłowe są poniższe wyliczenia? Jeśli wartość Świadczenia pieniężnego które ma być wypłacone wynosi 10 000 zł to Fundacja wypłaci beneficjentowi 10 000 zł, zaś od kwoty 10 000 tys. Fundacji zapłaci 15% podatek ryczałtowy CIT wynoszący 1 500 zł. Majątek Fundacji łącznie wskutek wypłaty Świadczenia oraz zapłaty podatku, będzie pomniejszony o 11 500 zł.

5) Czy jeśli Beneficjent będzie z grupy II w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, w powyższym przykładzie Fundacja przy ustalonej wartości Świadczenia 10 000 zł Fundacja jako płatnik potrąci i wypłaci do urzędu skarbowego 1 000 zł PIT, zaś wypłaci takiemu beneficjentowi 9 000 zł, a jako podatnik Fundacja zapłaci do urzędu skarbowego 1 500 zł ryczałtowego podatku CIT?

W zakresie w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3 Dyrektor KIS w dniu 25 sierpnia 2023 r. wydał interpretację indywidualną, w której uznano Wnioskodawcy stanowisko za prawidłowe.

W odniesieniu do pytań nr 4 i 5 Dyrektor KIS wydał w dniu 25 sierpnia 2023 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku Strony.

Skarżący złożył w wymaganym przepisami prawa terminie zażalenie na ww. postanowienie.

Dyrektor KIS w dniu 14 listopada 2023 r. wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Dyrektor KIS zgodził się z organ I instancji, że w przedmiotowej sprawie Strona formułując pytania oznaczone nr 4 i 5 w istocie wnosiła o potwierdzenie kwestii technicznych dotyczących potwierdzenia prawidłowości wyliczeń dotyczących wypłaty świadczenia i podatku z tego tytułu. Wskazał, że zadaniem organu interpretacyjnego jest interpretacja przepisów materialnego prawa podatkowego w tym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających.

W związku z powyższym Dyrektor KIS nie zgodził się z twierdzeniami Strony, że celem zadanych pytań nr 4 i 5 było właśnie potwierdzenie, czy przedstawiona wykładnia przepisów prawa materialnego jest prawidłowa i w tym celu Wnioskodawca posłużył się tylko prostym przykładem liczbowym, nie wymagając potwierdzenia przedstawionych wyliczeń, lecz metody obliczania podatku. Wykładnia przepisów prawa materialnego, o które Wnioskodawca pytał została dokonana w wydanej interpretacji indywidulanej z 25 sierpnia 2023 r., a pytania oznaczone we wniosku nr 4 i 5 jak sam Skarżący wskazał były wyłącznie przykładowymi wyliczeniami.

Dyrektor KIS podkreślił, że organ interpretacyjny nie potwierdza poprawności dokonanych przez podatnika wyliczeń, nawet jeśli wyliczenia te mają charakter czysto przykładowy. Zgodził się więc z organem I instancji, który stwierdził, że prawidłowość i ostateczna ocena działań Strony należy do kompetencji organów podatkowych właściwych w danej sprawie w toku zastrzeżonym dla odpowiedniego trybu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej prowadzonego w oparciu o konkretną dokumentację, a będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h O.p.

Na powyższe postanowienie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego:

1) art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b O.p. poprzez błędne uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania z wniosku wydanie interpretacji indywidualnej, w sytuacji, gdy nie zaistniały określone w art. 165a § 1 O.p. przesłanki warunkujące rozstrzygnięcie o wskazanej treści i w konsekwencji zaniechanie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie, do czego Dyrektor KIS był zobligowany na podstawie art. 14b § 1 O.p.;

2) art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z 14h O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej; pomimo że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące odmowę wszczęcia postępowania, a organ powinien był w wyniku rozpoznania zażalenia Skarżącego uchylić swoje własne postanowienie w tym przedmiocie jako wydane z naruszeniem przepisów art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b O.p. i wydać interpretację indywidualną.

Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o:

1) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym - na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej także: P.p.s.a.);

2) uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 P.p.s.a. zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia tego organu o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;

3) zasądzenie od organu na podstawie art. 200 P.p.s.a. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się powszechnie, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. jest niezależne od woli stron, albowiem to uprawnieniem Sądu jest ocena, czy sprawę rozpoznać w trybie uproszczonym, czy też zgodnie z art. 122 P.p.s.a. na rozprawie (por. wyroki NSA: z 8.12.2020 r. I FSK 1110/20, I FSK 1121/20 i I FSK 1122/20; z 16.02.2021 r. III FSK 2430/21, wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Istotę problemu w rozpoznawanej sprawie stanowi ocena, czy organ interpretacyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z uwagi na okoliczność, że nie może on potwierdzić poprawności dokonanych przez Wnioskodawcę wyliczeń, nawet jeśli wyliczenia te mają charakter czysto przykładowy.

Wskazać w związku z tym należy, że w sprawach z wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych przepisy art. 165a O.p. stosuje się zatem odpowiednio na mocy art. 14h O.p.

Stosownie do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Ustawodawca przewidział więc sytuacje, gdy wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania interpretacyjnego.

Przeprowadzona analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że niemożliwe jest wydanie interpretacji indywidualnej w szczególności, gdy:

- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;

- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne;

- wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna – wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a nie przepisu prawa podatkowego, bądź gdy wniosek dotyczy przepisów nie regulujących wprost sfery odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy;

- wniosek dotyczy warunkowej, wielowariantowej i abstrakcyjnie przedstawionej sytuacji, która być może będzie miała miejsce (por. wyrok NSA z 27.09.2013r. II FSK 330/12 oraz wyrok WSA z 03.04.2014 r. III SA/Wa 375/14, CBOSA).

Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może również prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania (por. wyrok NSA z 10.09.2013 r. II FSK 2612/11, CBOSA).

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie Dyrektor KIS prawidłowo zastosował art. 165a § 1 O.p. Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniające funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej.

W rozpoznawanej sprawie zastosowanie ma art. 14h O.p., zgodnie z którym w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7,10,14,16 i 23 działu IV.

Regulacje dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego zostały zawarte w Rozdziale 1a dział II O.p.

Stosownie do art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W myśl art. 14b § 2 O.p. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie Interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Sąd zauważa, że na tle opisanego w stanie faktycznym zdarzenia przyszłego Strona zadała organowi następujące pytania:

1) Czy wypłacając Świadczenia Fundacja nalicza 15% ryczałtowy CIT na podstawie art. 24q ust. 1 pkt 1 ustawy CIT przyjmując za podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 24q ust. 2 wartość Świadczenia które trafia do rąk beneficjenta, tj. sam ww. ryczałtowy CIT nie pomniejsza wypłacanego Świadczenia?

2) Czy 15% podatek ryczałtowy CIT od wartości wypłacanych przez Fundację Świadczeń nie jest potrącany z wartości wypłacanego Świadczenia zatem nie występuje w tym przypadku pojęcie brutto ani netto gdyż beneficjent zawsze dostaje Świadczenie w takiej wysokości w jakiej wynika to ze statutu Fundacji oraz innych zasad ustalania wartości Świadczenia do wypłaty?

3) Czy w związku z pytaniem powyższym 15% podatek ryczałtowy CIT od wartości wypłacanych Świadczeń, skoro nie jest potrącany z wartości wypłacanego Świadczenia to nie obciąża Beneficjenta ani jego majątku w postaci otrzymywanego Świadczenia lecz obciąża pozostały majątek Fundacji obliczony bez wartości Świadczenia?

4) Pytanie do przykładowego Świadczenia pieniężnego wynoszącego 10 000 zł. Czy prawidłowe są poniższe wyliczenia? Jeśli wartość Świadczenia pieniężnego które ma być wypłacone wynosi 10 000 zł to Fundacja wypłaci beneficjentowi 10 000 zł, zaś od kwoty 10 000 tys. Fundacji zapłaci 15% podatek ryczałtowy CIT wynoszący 1 500 zł. Majątek Fundacji łącznie wskutek wypłaty Świadczenia oraz zapłaty podatku, będzie pomniejszony o 11 500 zł.

5) Czy jeśli Beneficjent będzie z grupy II w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, w powyższym przykładzie Fundacja przy ustalonej wartości Świadczenia 10 000 zł Fundacja jako płatnik potrąci i wypłaci do urzędu skarbowego 1 000 zł PIT, zaś wypłaci takiemu beneficjentowi 9 000 zł, a jako podatnik Fundacja zapłaci do urzędu skarbowego 1 500 zł ryczałtowego podatku CIT?

W zakresie w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3 Dyrektor KIS w dniu 25 sierpnia 2023 r. wydał interpretację indywidualną, w której uznano Wnioskodawcy stanowisko za prawidłowe.

W odniesieniu do pytań nr 4 i 5 Dyrektor KIS odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku Strony. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie to jest właściwe i nie uchybia w tym względzie wskazanym w skardze przepisom prawa. Tym samym, zarzuty zawarte w złożonej skardze uznać należy za bezzasadne.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącego, wskazać należy, że wykładnia przepisów prawa materialnego, o które Strona pytała została dokonana w wydanej interpretacji indywidulanej z 25 sierpnia 2023 r., a pytania oznaczone we wniosku nr 4 i 5 były wyłącznie przykładowymi wyliczeniami.

Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym organ interpretacyjny nie potwierdza poprawności dokonanych przez podatnika wyliczeń, nawet jeśli wyliczenia te mają charakter czysto przykładowy. Zadaniem organu interpretacyjnego jest interpretacja przepisów materialnego prawa podatkowego w tym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Prawidłowość i ostateczna ocena działań Skarżącego należy do kompetencji organów podatkowych właściwych dla Skarżącego w danej sprawie w toku zastrzeżonym dla odpowiedniego trybu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej prowadzonego w oparciu o konkretną dokumentację, a będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h O.p.

Dyrektor KIS wydający interpretację indywidualną nie mógł zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z wątpliwości Skarżącego w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 4-5 odnośnie przytoczonego we wniosku zdarzenia przyszłego, gdyż w myśl przepisów O.p., organ może jedynie przedstawić swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej, co też uczynił wydając w zakresie wniosku Skarżącego interpretację indywidualną z 25 sierpnia 2023 r.

W zaskarżonym postanowieniu wskazano bowiem, że przepisy Ordynacji podatkowej, a także przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie określają w sposób szczególny, a także nie nakładają na organ interpretacyjny obowiązku analizy, a w konsekwencji oceny prawidłowości wyliczenia przez podatnika/płatnika podatku. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b O.p. jest sam przepis prawa, a istotą interpretacji indywidualnej może być rozstrzygnięcie, czy podatnik prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów materialnego prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Sąd nie podziela zatem zarzutów Skarżącego, który twierdzi, że jego celem było właśnie potwierdzenie, czy przedstawiona wykładnia przepisów prawa materialnego jest prawidłowa i w tym celu posłużył się tylko prostym przykładem liczbowym, nie wymagając potwierdzenia przedstawionych wyliczeń, lecz metody obliczania podatku.

Pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji przedstawionej przez Skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, organ przedstawił wydając interpretację indywidualną z 25 sierpnia 2023 r. Dyrektor KIS nie mógł więc zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z wątpliwości w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 4 i 5, bowiem potwierdzenie poprawności dokonanych wyliczeń nie należą do kompetencji organu interpretacyjnego, nawet jeśli wyliczenia te mają charakter czysto przykładowy. Jeżeli analiza wniosku nie daje podstaw prawnych do wydania interpretacji indywidualnej, ze względu na zagadnienie jakie porusza wniosek, to organ interpretacyjny obowiązany jest do odmowy wszczęcia postępowania, co też w zaskarżonej sprawie było zasadne. Nie można wobec tego podzielić zarzutów naruszenia art. 165a § 1 O.p.

W zaskarżonym postanowieniu słusznie bowiem wskazano, że przedmiotem urzędowej interpretacji indywidualnej może być wyłącznie wykładnia przepisu podatkowego, na podstawie którego określa się opodatkowanie przychodu, ewentualnie jego zwolnienie z opodatkowania, a nie analiza i ocena prawidłowego sposobu jego wyliczenia. Zadając pytania oznaczone nr 4 i 5 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w istocie Skarżący wnosił o potwierdzenie wyliczeń dotyczących wypłaty świadczenia i podatku z tego tytułu. Oznacza to, że granice postępowania przy wydawaniu interpretacji indywidualnej wyznaczone przepisami proceduralnymi oraz rozumienie istoty interpretacji nie pozwalają organowi interpretacyjnemu na udzielenie odpowiedzi na sformułowane we wniosku pytania dotyczące potwierdzenia kwestii technicznych odnoszących się do poprawności przedstawionych wyliczeń. Wbrew zaś twierdzeniom Strony podniesionym w skardze oraz zażaleniu, z zadanych przez nią pytań jednoznacznie wynikało, że oczekuje potwierdzenia w interpretacji indywidualnej faktu poprawności podanych wyliczeń.

Sąd ponadto wyjaśnia, że wydanie interpretacji w zakresie pytań nr 4 i 5 nie było możliwe, ponieważ wydana tak interpretacja nie spełniałaby swojej podstawowej funkcji, tj. funkcji ochronnej określonej art. 14k O.p. Interpretacja taka wyrażałaby jedynie pogląd Dyrektora KIS na daną kwestię, co w świetle przepisów O.p. jest niedopuszczalne.

U podstaw wprowadzenia instytucji indywidualnych interpretacji podatkowych legło założenie, że mają one pełnić dwojakiego rodzaju funkcje, a mianowicie informacyjną oraz gwarancyjną. Założenie to zostało zrealizowane w zakresie funkcji informacyjnej w cytowanych powyżej przepisach. Natomiast funkcję gwarancyjną interpretacji indywidualnych zapewniono wprowadzając przepisy o tzw. "nieszkodzeniu" podmiotowi, który zastosował się do wydanej interpretacji (art. 14k § 1 i § 3, art. 14m oraz art. 14n O.p.).

Wydanie interpretacji indywidualnej oznacza, że zainteresowany pozna zapatrywania organu podatkowego w zakresie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego na tle swojej sytuacji opisanej we wniosku, jak również to, że zainteresowany będzie miał realną możliwość powołania się na to stanowisko w razie ewentualnych sporów z organami podatkowymi. Wydanie więc interpretacji indywidualnej w zakresie przykładowych wyliczeń nie spełniałoby tej funkcji.

Niezasadne i godzące w istotę omawianej instytucji byłoby wydanie interpretacji indywidualnej, która miałaby pełnić jedynie funkcję informacyjną, a której funkcja gwarancyjna byłaby z góry wyłączona.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącego, który wskazywał na przykładowe wyliczenia dokonywane przez organ interpretacyjny Sąd wyjaśnia, że interpretacje indywidualne, na które powołuje się Skarżący dotyczyły ryczałtu od dochodów spółek, a w uzasadnieniu swojego stanowiska organ powoływał się na przykładowe wyliczenia zawarte w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r., który stanowi ogólnodostępne objaśnienia podatkowe. Organ interpretacyjny nie dokonywał więc potwierdzeń przedstawionych przez podatników wyliczeń w odniesieniu do przedstawionych we wnioskach stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Zarzuty Skarżącego w tym zakresie należy więc uznać za nietrafione.

Sąd jednocześnie podnosi, że w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie organ interpretacyjny uznał, że: "jest upoważniony wyłącznie do wskazania wykładni przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym, bądź zdarzeniu przyszłym, nie jest natomiast upoważniony do potwierdzania poprawności dokonanych przez wnioskodawcę wyliczeń, czy też do konstruowania i wskazywania jakichkolwiek wzorów obliczeń (poza wzorami przewidzianymi w przepisach prawa podatkowego)". WSA w Krakowie to stawisko podzielił, co znalazło odzwierciedlenie wyroku z dnia 14 grudnia 2012 r. o sygn. akt I SA/Kr 1526/12 oddalającym skargę. Co istotne Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r. (II FSK 1267/13) oddalił skargę kasacyjną, co oznacza że wyrok WSA Krakowie stał się prawomocny.

Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h O.p. Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 233 § 1 pkt 1 O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji Stosownie do art. 239 O.p. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

W zaskarżonym postanowieniu Dyrektor KIS wyraźnie stwierdził, że po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należy, że postanowienie z dnia 25 sierpnia 2023 r. wydane zostało zasadnie, a organ odwoławczy nie dopatrzył sią przyczyn i podstaw prawnych do uchylenia postanowienia organu I instancji i wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z wnioskiem Skarżącego. W spornych postanowieniach szczegółowo wskazano Skarżącemu z jakich powodów wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie pytań nr 4 i 5 nie jest możliwe. W przedmiotowej sprawie zasadnym było zatem wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

Oznacza to, że organ interpretacyjny wydając sporne postanowienia nie naruszył przepisów prawa procesowego, których to naruszenie zarzuca Skarżący. W związku z powyższym, również za bezzasadne należy uznać zarzuty art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z 14h O.p.

W świetle przedstawionych wyżej wyjaśnień przytoczone w skardze argumenty nie dowodzą słuszności stanowiska Skarżącego, a sformułowane w skardze zarzuty należy ocenić jako bezzasadne.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

dch