Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 2033/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono odwołanie
Powołane przepisy: article: art. 103, art. 178, art. 180, art. 197, art. 198
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z odwołania E. N. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2033/23, o odrzuceniu wniosku E. N. o sprostowanie protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Po 1005/22 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. postanawia: odrzucić odwołanie.


UZASADNIENIE

1. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 4 kwietnia 2024 r. rozpoznał na rozprawie w Izbie Finansowej skargę kasacyjną D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Po 1005/22. Wyrok ten zapadł w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 października 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r.

Skargę kasacyjną w imieniu D. K. sporządziła adwokat E. N., która jako pełnomocnik reprezentowała skarżącego również na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

2. Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r., sporządzonym i przesłanym drogą elektroniczną w dniu 10 kwietnia 2024 r. przez adwokat E. N., wniesiono o uzupełnienie protokołu posiedzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 2033/23.

3. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2033/23, Przewodniczący składu orzekającego odrzucił wniosek E. N. o uzupełnienie protokołu rozprawy.

W ocenie Przewodniczącego złożony wniosek został sformułowany w imieniu własnym i w interesie E. N., a nie w ramach jej działania jako pełnomocnika skarżącego. Skoro więc wnioskodawczyni nie była stroną postępowania sądowego, to nie mogła żądać sprostowania protokołu, co z kolei prowadzić musiało do odrzucenia jej wniosku jako niedopuszczalnego.

4. Odpis zarządzenia został skierowany do doręczenia E. N. w charakterze wnioskodawczyni i w taki sposób doręczony jej drogą elektroniczną w dniu 11 czerwca 2024 r. (vide k. 345, 346 i 349 akt sądowych).

5. Odwołanie od zarządzenia z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2033/23, zostało sporządzone i przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego drogą elektroniczną przez adwokata E. N. w dniu 25 czerwca 2024 r. (k. 350-354 akt sądowych).

W treści pisma przewodniego oraz w odwołaniu E. N. podała, że działa w imieniu skarżącego, jako pełnomocnik ustanowiony w sprawie o sygn. akt I FSK 2033/23.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6.1. Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.

6.2. Termin siedmiodniowy do wniesienia odwołania, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał w dniu 18 czerwca 2024 r. (był to wtorek, tzw. dzień roboczy).

Odpis zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2033/23, został bowiem doręczony E. N. (jako wnioskodawczyni) w dniu 11 czerwca 2024 r.

Oznaczało to, że odwołanie wniesione w dniu 25 czerwca 2024 r. było odwołaniem spóźnionym (o 7 dni).

6.3. Wobec powyższego stwierdzić jeszcze wypadało, że odwołanie przewidziane w art. 103 P.p.s.a. nie jest zażaleniem. Jednakże charakter owego środka zaskarżenia zbliżony jest do zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, o którym mowa w art. 198 P.p.s.a. Z tej przyczyny, a także wobec braku możliwości merytorycznego rozpoznawania odwołania wniesionego po terminie, gdyż w świetle art. 85 P.p.s.a. jest ono bezskuteczne, należy per analogiam przyjąć, że w takim przypadku odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy dotyczące odrzucenia zażalenia wniesionego po upływie terminu.

Odwołanie od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego złożone po terminie przewidzianym w art. 103 zdanie drugie P.p.s.a. podlega odrzuceniu przez ten Sąd na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z art. 198 i art. 197 P.p.s.a.

6.4. Zauważyć należało i to, że złożone odwołanie - mimo sugestii jego autora - nie mogło zostać potraktowane jako odwołanie wniesione w imieniu skarżącego.

Jedynym adresatem zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2033/23, uczyniono E. N. jako wnioskodawczynię. Wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy został bowiem przez wspomnianego Przewodniczącego zidentyfikowany jako złożony w imieniu własnym przez adwokat E. N., a nie tego adwokata działającego w charakterze pełnomocnika skarżącego. W konsekwencji to E. N. doręczono owo zarządzenie, którym rozstrzygnięto o losach procesowych jej wniosku.

Skoro tak, to w zaistniałej sytuacji procesowej wyłącznie E. N., działającej w imieniu własnym, przysługiwała możliwość złożenia odwołania od wydanego zarządzenia. Środka takiego nie mógł więc złożyć skarżący, gdyż nie do niego było adresowane zarządzenie, nie o jego wniosku nim orzeczono i nie jemu doręczono owo zarządzenia (doręczenie zarządzenia nastąpiło do rąk E. N., ale jako wnioskodawczyni, a nie jako pełnomocnikowi skarżącego).

Nadto, przyjęcie, że odwołanie pochodziło od skarżącego prowadziłoby do jego odrzucenia z przyczyn podmiotowych (brak legitymacji procesowej w tym zakresie).

Z kolei ocena Sądu co do prawidłowości zakwalifikowania wniosku o uzupełnienie protokołu jako złożonego w imieniu własnym przez E. N. byłaby możliwa, gdyby zostało ono złożone w terminie. Tak się jednak nie stało i dlatego niedopuszczalna było formułowane dalej idącej wypowiedzi sądowej w tym zakresie.

6.5. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 103 i art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z art. 198 i art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.