Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 121/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i par. 2a, art. 220 par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 1 pkt  4, par. 2 ust. 1 pkt 6a,
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Po 423/23, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2023 r., nr 3001-IOV-21.4103.66.2020, w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Po 423/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę E. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej "organ") z 12 kwietnia 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2017 r.

W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotowa skarga, pomimo skutecznie doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł, nie została przez spółkę opłacona w wyznaczonym terminie.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym zażądała uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości z uwagi na naruszenie art. 233 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ze zm.), dalej "rozporządzenie", w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia wpis w przedmiotowej sprawie winien wynosić 100 zł, a nie 100.000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.

Na wstępie — mając na uwadze treść uzasadnienia zażalenia — zakreślić należy granice sporu w sprawie poddanej badaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego na skutek zażalenia spółki. Podkreślenia zatem wymaga, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Po 423/23, o odrzuceniu skargi spółki na decyzję organu z powodu nieuiszczenia przez skarżącą należnej opłaty (wpisu od skargi).

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Powyższe oznacza, że w ramach postępowania wywołanego zażaleniem spółki z 19 kwietnia 2024 r. ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega wyłącznie prawidłowość zastosowania przez sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 p.p.s.a. Zagadnienie wysokości żądanej przez sąd opłaty wykracza natomiast poza granice tej oceny. Spółka mogła kwestionować wysokość wpisu od skargi, do uiszczenia którego została wezwana przez sąd, wnosząc w tym celu na podstawie art. 227 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wraz z wniesieniem skargi na decyzję organu spółka nie uiściła wymaganego prawem wpisu od skargi, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej od ponoszenia kosztów sądowych. Po prawomocnym negatywnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (postanowienie sądu pierwszej instancji z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Po 105/23) Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z 26 stycznia 2024 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000 zł, ustalonej na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 45). Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi spółki 15 lutego 2024 r. (k. 47), a prawidłowość tej czynności nie jest w żaden sposób kwestionowana. W związku z tym termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 22 lutego 2024 r. Jak wynika z akt sprawy (k. 49) wpis nie został jednak uiszczony.

W tym stanie rzeczy sąd pierwszej instancji zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Końcowo, odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne wyjaśnić, że przepis § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia nie miał w niniejszej sprawie zastosowania. Określa on bowiem wysokość wpisu sądowego w sprawie ze sprzeciwu od decyzji, tj. odrębnego od skargi środka zaskarżenia, wnoszonego na podstawie art. 3 § 2a p.p.s.a. Jak wynika z treści tego ostatniego przepisu ten środek odwoławczy przysługuje od decyzji wydanych w trybie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja organu wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), od której to decyzji spółka prawidłowo wywiodła skargę na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. (vide s. 1 skargi z 17 maja 2023 r., k. 3).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

sędzia NSA

A. Cudak