Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 107/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 października 2016 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. (dalej: skarżący), pismem z dnia 26 października 2024 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 października 2016 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści.

W odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem nr 8/2016/ZKS z dnia 24 października 2016 r. odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści. Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie, postanowieniem nr 21/2016r z dnia 8 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie na skutek skargi od ww. postanowienia skierowanej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Sąd ten prawomocnym wyrokiem z 23 marca 20217 r., sygn. III SA/Kr 80/17, oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 8 grudnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.

Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

W rozpoznawanej sprawie pismem z 26 października 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w sprawie załatwienia jego wniosku z 14 października 2016 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści.

Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem z 8 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wydania zaświadczenia o zadanej treści. Nadto tut. Sąd, wyrokiem z 23 marca 2017r. sygn. III SA/Kr 80/17, oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet i sądowego.

Art. 53 § 2b p.p.s.a., co do zasady dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie jednak Sądu przepis ten należy odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc organ rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia (tu: wydał postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia) i doręczył to postanowienie przed wniesieniem skargi, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność.

Analogiczny pogląd wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, zgodnie z którą, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.

Podkreślić należy, że uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, jednakże w ocenie Sądu rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały mają również znaczenie dla postępowań kończących się wydaniem postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena zasadności wniesienia skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi, a zatem nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie skargi na bezczynność złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało już zakończone.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia