Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 60/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 pkt 1 i 2, art. 166b
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi O. H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2022 r. nr 2201-IEE.711.91.273.2022.EW w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni, będący jednocześnie wierzycielem, prowadzi postępowanie zabezpieczające do majątku O. H. na podstawie zarządzenia zabezpieczenia nr 2209-SEW.4251.7.2022/I z 10 sierpnia 2022 roku, obejmującego należność pieniężną podlegającą zabezpieczeniu w wysokości 52.636.276,00 zł oraz odsetki w wysokości 23.445.495,00 zł. Podstawę prawną zabezpieczonego obowiązku stanowi decyzja Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni nr 328000-CKK-7.4102.3.1.2020.28 z 6 czerwca 2022 roku.

W ramach prowadzonego postępowania zabezpieczającego organ egzekucyjny - w oparciu o ww. zarządzenia zabezpieczenia:

- dokonał zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunku bankowego w B. M. S.A., na podstawie zawiadomienia nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS z 10 sierpnia 2022 r., zaktualizowanego pismem z 11 sierpnia 2022 r.; wydruki ww. zawiadomień doręczone Bankowi odpowiednio 10 sierpnia 2022 r. i 11 sierpnia 2022 r.

- 10 sierpnia 2022 r. wystosował zawiadomienie o zabezpieczeniu wierzytelności z rachunku bankowego w B. P. B. P. S.A. nr 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS; wydruk doręczony Bankowi dnia 10 sierpnia 2022 r..

Wydruki w/w zawiadomień z 10 sierpnia 2022 r. wraz z aktualizacją oraz ww. wydrukiem zarządzenia zabezpieczenia z 9 marca 2022 r. doręczono 11 sierpnia 2022 r. przy sporządzeniu protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego.

B. M. S.A. pismem z 10 sierpnia 2022 r. uznał ww. zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych.

W odpowiedzi B. P. B. P. S.A. pismem z 10 sierpnia 2022 r. zawiadomił, że nie może przystąpić do realizacji zajęcia rachunku bankowego ponieważ nie prowadzi rachunku bankowego dla strony.

Pismem z 18 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł skargę m.in. na ww. czynności zabezpieczające. Zaskarżonym czynnościom zarzucił:

• naruszenie art. 54 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a., art. 8 i 9 K.p.a., art. 18 u.p.e.a. z uwagi na to, że zarządzenie zabezpieczenia nie określa wierzytelności rachunków bankowych zobowiązanego jako składników majątkowych lub źródeł dochodu zobowiązanego podlegających zajęciu w ramach postępowania zabezpieczającego, nadto zastosowanie tak uciążliwego dla zobowiązanego środka, jak zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych zobowiązanego nie jest uzasadnione okolicznościami sprawy, ani celem postępowania zabezpieczającego, jak również nie znajduje uzasadnienia w świetle wartości innych składników majątkowych i źródeł dochodu zobowiązanego,

• dokonanie zabezpieczenia w sytuacji, gdy brak zabezpieczenia nie utrudniłby, ani nie udaremniłby egzekucji,

• naruszenia art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez brak poinformowania zobowiązanego o wszczęciu postępowania zabezpieczającego przed doręczeniem zobowiązanemu zarządzenia zabezpieczenia nr 2209-SEW.4251.7.2022/I, przez co pozbawiono możności dobrowolnego uregulowania należności pieniężnej wynikającej z nieostatecznej decyzji wymiarowej bez konieczności stosowania zabezpieczenia.

Po rozpoznaniu ww. skargi Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni wydał 19 września 2022 r. postanowienie nr 2209-SEE.712.1.26.2022.2 oddalające skargę na czynności zabezpieczające zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych prowadzonych przez B. M. S.A. dokonanego na podstawie zawiadomienia z 11 sierpnia 2022 r. o nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS oraz zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych w B. P. P. S.A. dokonanego na podstawie zawiadomienia z 10 sierpnia 2022 r. nr 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS.

Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi 20 września 2022 r..

Pismem z 27 września 2022 r., nadanym z zachowaniem terminu, pełnomocnik strony złożyła zażalenie na ww. postanowienie organu egzekucyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o uchylenie zaskarżonych czynności zabezpieczających w całości i umorzenie postępowania zabezpieczającego w całości. Pełnomocnik w ww. piśmie zarzuciła:

• naruszenie art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. poprzez dokonanie błędnej wykładni przepisu, polegające na przyjęciu przez organ, że w postępowaniu w przedmiocie skargi nie rozpatruje się zasadności wszczęcia postępowania zabezpieczającego,

• naruszenie art. 54 § 4 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a., art. 54 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a., art. 166b u.p.e.a., art. 8 i 9 kpa i zw. z art. 18 u.p.e.a. z uwagi na dokonanie czynności zabezpieczających z naruszeniem ustawy oraz poprzez zastosowanie przez organ zbyt uciążliwego środka zabezpieczającego.

Pełnomocnik wskazała, że zajęcie jest nieuzasadnione okolicznościami sprawy, celem postępowania zabezpieczającego, jak również w świetle wartości innych składników majątkowych i źródeł dochodu obowiązanego. Nadto zarządzenie zabezpieczenia nie określa wierzytelności z rachunków bankowych jako składników majątkowych lub źródeł dochodu zobowiązanego podlegających zajęciu.

Pełnomocnik wskazała również, że brak zabezpieczenia nie utrudniłby, ani nie udaremniłby egzekucji, zaś podatnika pozbawiono możności dobrowolnego uregulowania należności pieniężnej wynikającej z nieostatecznej decyzji.

Postanowieniem z 7 listopada 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie z 19 lutego 2022 r..

Organ uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w tym Kodeksem postępowania administracyjnego oraz ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.).

Wskazano, że niniejsze postępowanie zainicjonowane zostało pismem z 18 sierpnia 2022 r., w którym pełnomocnik w trybie art. 54 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a. wniosła skargę na czynności zabezpieczające m.in. w postaci zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunków bankowych w: B. P. B. P. S.A. i B. M. S.A. Na wydane postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni z 19 września 2022 roku nr 2209-SEE.712.1.26.2022.2 pełnomocnik wniosła zażalenie pismem z 27 września 2022 r..

Stwierdzono, że organ pierwszej instancji słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunku bankowego w B. P. B. P. S.A. wystosowanym zawiadomieniem 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS z 10 sierpnia 2022 r. jest nieskuteczne. Bank ten bowiem pismem z 10 sierpnia 2022 r. poinformował, że nie prowadzi rachunku bankowego.

Na podstawie zarządzenia zabezpieczenia nr 2209-SEW.4251.7.2022/1 z 10 sierpnia 2022 roku, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni dokonał zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z Pana rachunków bankowych na podstawie zawiadomienia nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS z 10 sierpnia 2022 r. i jego aktualizacji w B. M. S.A..

Organ egzekucyjny podjął ww. zaskarżoną czynność zabezpieczającą w celu zastosowania środków, do których stosowania upoważnia go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunków bankowych (art. 80 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a.). W przedmiotowej sprawie, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni stosując środki zabezpieczające wziął pod uwagę cel tego postępowania tj. ochronę przyszłych interesów wierzyciela poprzez zapewnienie w przyszłości wykonanie obowiązku, jak również znaczną kwotę zabezpieczenia wynoszącą: kwotę należności głównej w wysokości 52.636.276,00 zł oraz odsetki w wysokości 23.445.495,00 zł. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji słusznie wskazał, że organ egzekucyjny ma swobodę wyboru środka i nie jest ograniczony wskazanymi składnikami majątku w treści zarządzenia zabezpieczenia. Organ egzekucyjny dokonując zabezpieczenia wierzytelności z rachunków bankowych w M. B. S.A. był upoważniony do dokonania tego zabezpieczenia na podstawie art. 7 w zw. z art. 166b u.p.e.a. Przepis art. 164 § 1 u.p.e.a. wprost stanowi: "Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej przez: 1) zajęcie (...) wierzytelności z rachunków bankowych (...)". Zaś przepis art. 164 § 4. u.p.e.a.: "Do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym (...) rachunków bankowych (...)". W przypadku potrzeby organ ten może stosować nawet kilka sposobów zabezpieczenia, zgodnie z art. 158 u.p.e.a..

W ocenie Dyrektora, podjęta ww. czynność została dokonana zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dnia 11 sierpnia 2022 r. prawidłowo i skutecznie doręczono stronie ww. wydruk zarządzenia zabezpieczenia z 10 sierpnia 2022 r. oraz ww. wydruki sporządzonych zawiadomień z 10 sierpnia 2022 roku nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS i 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS.

Wskazano, że organ egzekucyjny, sporządzając w/w zawiadomienia oraz przesyłając wydruki tych zawiadomień do dłużników zajętych wierzytelności, przy jednoczesnym doręczeniu tych wydruków zobowiązanemu, dopełnił wszystkich wymogów wynikających z przepisów art. 80 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a..

W przedmiotowej sprawie nie dopatrzono się także uchybień formalnych.

Przedmiotowe zawiadomienia zawierają bowiem wszystkie prawem przewidziane elementy.

Odnosząc się do podnoszonego przez pełnomocnika zarzutu dokonania błędnej wykładni art. 54 w zw. z art. 166b u.p.e.a.. wskazano, że składana w trybie art. 54 u.p.e.a. skarga nie może stanowić konkurencyjnego zaskarżenia, a jej ograniczony zakres sprawia, że w ramach skargi nie mogą być badane zarzuty braku zasadności wszczęcia postępowania zabezpieczającego. W przepisie art. 54 u.p.e.a. przedmiotem skargi są czynność organu egzekucyjnego, zatem w trybie rozpoznawania tego środka nie można objąć wszelkie działania organów podatkowych prowadzonych wobec zobowiązanego.

W związku z powyższym wskazano, że badaniu w niniejszej sprawie nie może podlegać prawidłowość decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z 6 czerwca 2022 roku.

Mając na uwadze powyższe oraz odnosząc się do twierdzeń zawartych w skardze jak i w zażaleniu o braku przesłanek warunkujących wszczęcie postępowania zabezpieczającego m.in. w związku z tym, że:

• brak zabezpieczenia nie utrudniłoby ani nie udaremniłoby egzekucji, a skarżący jako zobowiązany nie unika wykonania obowiązku,

• nie poinformowano go o wszczęciu postępowania zabezpieczającego przed doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia, przez co pozbawiono pana możności dobrowolnego uregulowania należności pieniężnej,

wskazano, że powyższe kwestie wykraczają poza zakres przedmiotowy środka zaskarżenia jakim jest skarga na czynność egzekucyjną (zabezpieczającą).

Uznano także, że w świetle okoliczności sprawy nie można uznać, że organ zastosował zbyt uciążliwy środek egzekucyjny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie z 7 listopada 2022 r. strona zarzuciła naruszenie:

• art. 138 § 1 ustawy K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, przez dokonanie błędnej wykładni przepisu art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. nie stosując go w zw. z art. 166b u.p.e.a., który nakazuje stosowanie odpowiednio - a tym samym nie wprost - art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a.,

• art. 138 § 1 ustawy K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 54 § 4 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. oraz w zw. z art. 54 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. w zw. z art. 8 i 9 k.p.a w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, przez zastosowanie przez organ zbyt uciążliwego środka zabezpieczającego, m.in. z uwagi na dokonanie zajęć zabezpieczających wierzytelności z rachunków bankowych w sytuacji, w której zarządzenie zabezpieczenia nie określa wierzytelności z rachunków bankowych jako składników majątkowych lub źródeł dochodu strony podlegających zajęciu,

• art. 138 § 1 ustawy K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 54 § 4 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. oraz w zw. z art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 154 §1 i 166b u.p.e.a. w zw. z art. 39 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, poprzez dokonanie zabezpieczenia podczas gdy m.in. brak zabezpieczenia ani nie utrudniłoby ani nie udaremniłoby egzekucji, a przy tym dokonanie błędnych założeń, że zobowiązany unika wykonania obowiązku,

• art. 138 § 1 ustawy K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 54 § 4 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. w zw. z naruszeniem art. 9 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, podczas gdy organ egzekucyjny nie poinformował zobowiązanego o wszczęciu postępowania zabezpieczającego przed doręczeniem zobowiązanemu zarządzenia zabezpieczenia, przez co pozbawiono podatnika możności dobrowolnego uregulowania należności pieniężnej wynikającej z nieostatecznej decyzji wymiarowej.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a..

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku - odnosząc się do zarzutów skargi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Nie ulega wątpliwości prawidłowość tezy, że skarga w rozumieniu art. 54 w związku z art. 166b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) jest środkiem zaskarżenia czynności wykonawczych i może być wnoszona na czynności organu egzekucyjnego, natomiast nie przysługuje w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, wniosek o umorzenie, zażalenie na postanowienie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu. W ramach tego środka zaskarżenia można wnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego, przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności zabezpieczających, a także kwestionować

uciążliwość zastosowanego środka zabezpieczającego, w ramach którego dokonano czynności zabezpieczającej.

Powyższe oznacza, że w ramach tego postępowania nie podlegają ocenom zarzuty wykraczające poza tę granicę.

Z akt sprawy wynika, że zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunku bankowego w B. P. B. P. SA wystosowanym zawiadomieniem z 10 sierpnia 2022r. nr 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS jest nieskuteczne. Bank ten bowiem pismem z 10 sierpnia 2022 r. poinformował, że nie prowadzi dla strony rachunku bankowego. Na podstawie zarządzenia zabezpieczenia nr 2209-SEW.4251.7.2022/I z 10 sierpnia 2022 roku, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni dokonał zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunków bankowych strony na podstawie zawiadomienia nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS z 10 sierpnia 2022 r. i jego aktualizacji w B. M. S.A..

Okoliczności potwierdzają, że organ egzekucyjny podjął ww. zaskarżoną czynność zabezpieczającą w celu zastosowania środków, do których stosowania upoważnia go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunków bankowych (art. 80 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a.). Jak wynika z treści postanowienia, w przedmiotowej sprawie Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni stosując środki zabezpieczające wziął pod uwagę cel tego postępowania tj. ochronę przyszłych interesów wierzyciela poprzez zapewnienie w przyszłości wykonanie obowiązku, jak również znaczną kwotę zabezpieczenia wynoszącą: kwotę należności głównej w wysokości 52.636.276,00 zł oraz odsetki w wysokości 23.445.495,00 zł. Sąd przypomina, że organ egzekucyjny ma swobodę wyboru środka i nie jest ograniczony wskazanymi składnikami majątku w treści zarządzenia zabezpieczenia. Zarządzenie zabezpieczenia wskazuje przykładowo, a nie w sposób wyczerpujący, które ze sposobów zabezpieczenia można zastosować. Dokonywanie zabezpieczenia innych składników majątkowych, niż wskazanych w zarządzeniu zabezpieczenia nie stoi więc w sprzeczności z zasadami wyrażonymi w art. 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, podjęta ww. czynność została dokonana zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Jak wynika z akt sprawy, dnia 11 sierpnia prawidłowo i skutecznie doręczono stronie ww. wydruk zarządzenia zabezpieczenia z 10 sierpnia 2022 r. prawidłowo i skutecznie doręczono stronie ww. wydruk zarządzenia zabezpieczenia z 10 sierpnia 2022 r. oraz ww. wydruki sporządzonych zawiadomień z 10 sierpnia 2022 roku nr 2209-SEE.712.57375067.2022.1.GWJS i 2209-SEE.712.57375091.2022.1.GWJS.

Organ egzekucyjny, sporządzając w/w zawiadomienia oraz przesyłając wydruki tych zawiadomień do dłużników zajętych wierzytelności, przy jednoczesnym doręczeniu tych wydruków stronie, zatem dopełnił wszystkich wymogów wynikających z przepisów art. 80 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a..

W przedmiotowej sprawie nie dopatrzono się także uchybień formalnych, gdyż przedmiotowe zawiadomienia zawierają bowiem wszystkie prawem przewidziane elementy.

Odnosząc się do podnoszonego zarzutu dokonania błędnej wykładni art. 54 w zw. z art. 166b u.p.e.a. wskazać należy, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne (zabezpieczające) - stanowiącym fragment postępowania egzekucyjnego (zabezpieczającego) - ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej (zabezpieczającej). W postępowaniu tym (w trybie art. 54 u.p.e.a.) organy nie orzekają o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego (zabezpieczającego), ani też nie oceniają prawidłowości jego prowadzenia. Składana w trybie art. 54 u.p.e.a. skarga nie może stanowić konkurencyjnego środka zaskarżenia, a jej ograniczony zakres sprawia, że w ramach skargi, nie mogą być badane zarzuty braku zasadności wszczęcia postępowania zabezpieczającego jak i prawidłowość decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z 6 czerwca 2022 roku.

Odnosząc się do zarzutu zbytniej uciążliwości zastosowanych środków zabezpieczających, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 7 § 2 u.p.e.a., organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne (zabezpieczające), które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Organ egzekucyjny może zrezygnować ze stosowania środków zabezpieczających, które są uciążliwe dla zobowiązanego tylko wtedy, gdy osiągnięcie celu zabezpieczenia jest możliwe przy wykorzystaniu innych środków zabezpieczających.

Odnosząc się do tego organ słusznie zauważył, że strona nie wskazała wprost jakiegokolwiek innego składnika majątku, z którego można byłoby prowadzić skutecznie postępowanie zabezpieczające, a który byłby jednocześnie dla strony mniej uciążliwy. Zastosowanie czynności zabezpieczających w postaci zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunków bankowych było zasadne, z uwagi na znaczną wysokość kwoty zabezpieczenia jak i ochronę przyszłych praw wierzyciela.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa. W tej sytuacji skarga jako niezasadna została oddalona (art. 151 p.p.s.a.).