Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 108/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6  i par 3 oraz 232 par 11 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Fronc SWSA Agnieszka Nawara - Dubie! (spr.) ASWSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty Tarnowskiego w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 6 kwietnia 2023 r. postanawia: l. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych


UZASADNIENIE

J. M. wywiódł skargę na bezczynność Starosty Tarnowskiego, w której wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 6 kwietnia 2023 r. ("proszę o przesłanie poprzez epuap danych oraz dokumentów będących podstawą przywoływanych w piśmie [...] ustaleń z władzami gminy T."), a nadto o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący wskazał, że mimo upływu w dniu 20 kwietnia 2023 r. 14-dniowego terminu do udostępnienia informacji publicznej, Starosta Tarnowski w żaden sposób nie zareagował na jego wniosek z dnia 6 kwietnia 2023 r. złożonym za pośrednictwem ePUAP. Powyższe świadczy o lekceważeniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") i skarżącego. Wniosek dotyczył ustaleń finansowania modernizacji dróg gminnych i powiatowych, a zatem niewątpliwie obejmował informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi względnie umorzenie postępowania i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ wskazał, że z treści wniosku nie wynikało żądanie konkretnej informacji publicznej (wskazano tylko znak pisma "[...]"), więc wniosek skierowano do załatwienia przez Powiatowy Zarząd Dróg w Tarnowie z siedzibą w Zgłobicach. Wniosek dotyczył bliżej nieokreślonych dokumentów, które zdaniem skarżącego były podstawą niesprecyzowanych ustaleń. Przy załatwianiu wniosku okazało się, że pismo "[...]" stanowi korespondencję Starosty Tarnowskiego z Burmistrzem Tuchowa z dnia 27 lutego 2023 r., a dane w niej zawarte sięgają ustaleń ze spotkania roboczego Starosty Tarnowskiego z Burmistrzem Tuchowa i Wójtem Gminy Skrzyszów z dnia 15 grudnia 2017 r. Z uwagi na problemy techniczne skrzynki ePUAP żądaną informację publiczną nadano przesyłką poleconą w dniu 28 kwietnia 2023 r., którą doręczono skarżącemu w dniu 6 maja 2023 r. W dniu 10 maja 2023 r. żądaną informację publiczną wysłano także za pośrednictwem ePUAP. Zdaniem organu skarga jest bezpodstawna i powinna ulec oddaleniu, bo skarżący nie wystąpił z wnioskiem o informację publiczną. Na wypadek nieuwzględnienia tej argumentacji organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem udostępnienie informacji publicznej (28 kwietnia 2023 r.) nastąpiło przed wniesieniem skargi (30 kwietnia 2023 r.)

Repliką z dnia 31 maja 2023 r. skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę i wskazał, że żądanie oddalenia skargi jest bezpodstawne, albowiem Starosta Tarnowski nie zareagował w sposób zgodny z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Starosta Tarnowski słusznie ustalił, że pismo "[...]" stanowi pochodzącą od niego i własnoręcznie podpisaną korespondencją z dnia 27 lutego 2023 r., a więc nieco ponad miesiąc przed otrzymaniem wniosku skarżącego. To właśnie w tym piśmie Starosta Tarnowski powołuje się na ustalenia z 2017 r., nie wskazując dokumentu, w którym ustalenia te zawarto. Zdaniem Skarżącego wniosek był precyzyjny i dotyczył informacji publicznej nieudostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej. Tłumaczenia organu o przekazaniu wniosku do Powiatowego Zarządu Dróg w Tarnowie z siedzibą w Zgłobicach świadczą wyłącznie o braku znajomości ustawy lub świadomym niewłaściwym jej stosowaniu. Odpowiedź na wniosek wysłano 22 dni po otrzymaniu wniosku w sposób niezgodny z wnioskiem. Ponieważ przekazanie informacji w sposób inny niż określony we wniosku nie stanowi jego załatwienia zgodnie z ustawą, to dopiero późniejsze wysłanie odpowiedzi za pośrednictwem ePUAP stanowiło załatwienie wniosku. W świetle powyższego skarżący zmienił żądanie skargi w ten sposób, że wnosi o stwierdzenie bezczynności organu na dzień przekazania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. Jeśli bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności. Inaczej jest natomiast, gdy do udostępnienia informacji doszło jeszcze przed wniesieniem skargi.

W dniu 20 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny podjął następującą uchwałę: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Uchwała ta pozostaje wiążąca i znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielając informacji publicznej nie pozostaje w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna (postanowienie NSA z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3789/21).

Zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Stan bezczynności przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (M. Bogusz, Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, OSP 2021, nr 1, s. 5). Fakt dokonania przez organ odpowiedniej czynności materialno-technicznej, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, stanowi zatem przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny.

Z akt sprawy wynika, że skargę wniesiono 30 kwietnia 2023 r., a podmiot obowiązany udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację publiczną już 28 kwietnia 2023 r., a zatem w momencie wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności. Choć w myśl art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje – co do zasady - w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, a żądaniem wniosku było "przesłanie poprzez epuap" (a nie przesyłką poleconą), to jednak nie ma wątpliwości, że odpowiedź, wymijając się ze skargą, dotarła do skarżącego (k. 23).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.