Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 327/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z  art. 5 pkt 21
journal: Dz.U. 2022 poz 2561
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)
article: art. 8 ust. 6 pkt 4
journal: Dz.U. 2022 poz 1009
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.),, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2023 r. sprawy ze skargi B.D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 marca 2023 r. nr 18/16/2023/Ub w przedmiocie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia 16 marca 2023 r. nr 18/16/2023/Ub Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ", "organ") stwierdził, że 1) B. D. (dalej: skarżąca") podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego od 13.04.2011 r. do 19.05.2020 r. jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą - wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością: C. spółki z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "spółka") oraz 2) umorzył postępowanie

w pozostałym zakresie.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał przepisy art. 109 ust. 1 i ust. 6, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 5 pkt 21 oraz art. 102 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2561 ze zm.; dalej: "ustawa o świadczeniach") i art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1009 ze zm.; dalej: "u.s.u.s."), a także art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a.").

Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "ZUS" w piśmie z dnia 18.10.2022 r., powołując się na art. 109 ustawy

o świadczeniach, zwrócił się do Z. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w S. z wnioskiem o wydanie decyzji dotyczącej objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym skarżącej w okresie od 13.04.2011 r. do 30.07.2020 r.

z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności (jako wspólnik wymienionej wyżej spółki). ZUS wskazał we wniosku, że skarżąca była w okresie od 13.04.2011 r. do 30.07.2020 r. wspólnikiem spółki i z tego tytułu nie zgłosiła się do ubezpieczeń w ZUS. ZUS podał też, że w okresie od 24.09.2008 r. do 31.03.2020 r. skarżąca prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą pod własnym nazwiskiem.

Prezes NFZ wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przywołując stosowne przepisy prawa, że jeśli dana osoba prowadzi jednocześnie kilka rodzajów działalności pozarolniczej lub jest pracownikiem i prowadzi jednocześnie działalność pozarolniczą, to podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z każdego

z tych tytułów, a więc jako osoba prowadząca każdy odrębnie rodzaj działalności pozarolniczej (w tym: jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jako przedsiębiorca) lub jako pracownik i jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą (w tym: jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością).

Organ ten wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że według odpisu pełnego (z dnia 13.03.2023 r.) z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego spółki, została ona wpisana do rejestru w dniu 13.04.2011 r. (wpis nr [...]), nie została wykreślona, a skarżąca wpisana była jako jej wspólnik od 13.04.2011 r. (wpisu nr [...]) do dnia 31.07.2020 r. (wpis nr [...]), posiadała - od wpisu nr [...] do wpisu nr [...] -[...] całość udziałów o łącznej wartości [...] zł.

Dalej, ustalił na podstawie umowy sprzedaży udziałów spółki z dnia 19.05.2020 r. (dokumenty uzyskane z akt rejestrowych spółki znajdujących się w XIII Wydziale Gospodarczym KRS Sądu Rejonowego S. -Centrum w S.), że skarżąca sprzedała łącznie [...] udziałów w ww. spółce (wszystkie udziały), w związku z czym przestała być w tym dniu jej wspólnikiem oraz że powyższe zestawienie dat uzasadnia umorzenie postępowania za część okresu objętego wnioskiem (od 20.05.2020 r. do 30.07.2020 r.).

Organ wyjaśnił, że z danych zawartych w prowadzonym przez NFZ Centralnym Wykazie Ubezpieczonych, wynikało, iż skarżąca, w okresie objętym wnioskiem (od 13.04.2011 r. do 30.07.2020 r.), nie została zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego

z kodem tytułu ubezpieczenia 05 43 (wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólnicy spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej).

W jej historii ubezpieczeniowej brak jakiegokolwiek zgłoszenia z tym kodem. W okresie objętym wnioskiem skarżąca była zgłoszona do ubezpieczenia jako przedsiębiorca (kod ubezpieczenia: 05 10, zgłoszenie od 24.09.2008 r. do 31.03.2020 r.) lub pracownik (kod ubezpieczenia: 01 10, zgłoszenie od 01.04.2020 r. do 31.01.2021 r.).

Z danych znajdujących się w rejestrze przedsiębiorców KRS i ww. umowy

z 19.05.2020 r. wynika, że skarżąca była wspólnikiem ww. spółki w okresie od 13.04.2011 r. (data wpisania spółki do rejestru) do 19.05.2020 r. (data zbycia wszystkich udziałów) i przez cały ten okres spółka była spółką jednoosobową

w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 3 kodeksu spółek handlowych.

Organ stwierdził, że powyższe skutkuje przyjęciem, iż skarżąca, jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie cytowanego wyżej art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach i art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w okresie od 13.04.2011 r. do 19.05.2020 r. (punkt 1 decyzji).

Z kolei wobec ustalenia, że w pozostałym okresie, którego dotyczy niniejsze postępowanie, czyli od 20.05.2020 r. do 30.07.2020 r., skarżąca nie była już wspólnikiem ww. spółki, organ tej części umorzył postepowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., gdyż bezprzedmiotowe stało się orzekanie w zakresie podlegania przez nią obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tego tytułu w tym okresie (punkt 2 decyzji).

W skierowanej do sądu skardze na przedstawioną wyżej decyzję, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa, a w szczególności u.z.u.s.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wycofanie z obrotu prawnego.

W uzasadnieniu przywołała treść art. 24 ust. 4 u.s.u.s. oraz innych przepisów regulujących instytucje przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Skarżąca wskazała, że w sprawie ubezpieczeń zdrowotnych za okres kwiecień 2011 – maj 2020 r. nie wystąpiły jakiekolwiek okoliczności ani zdarzenia, które doprowadziłyby do zawieszenia lub przerwania biegu przedawnienia.

W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przedmiotem oceny sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Prezesa NFZ o podleganiu skarżącej obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 13 kwietnia 2011 r. do 19 maja 2020 r. jako osoba prowadząca działalności pozarolniczą – wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność, że skarżąca

w ww. okresie była wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością C. . W okresie tym skarżąca nie była zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego z kodem 05 43 – jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólnicy spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Skarżąca natomiast w okresie od 24 września 2008r. do 31 marca 2020r., była zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego jako przedsiębiorca z kodem 05 10 oraz

w okresie od 1 kwietnia 2020r. do 31 stycznia 2021 r. była zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego z kodem 01 10 – pracownik.

Jednocześnie z danych zawartych w rejestrze KRS i umowie spółki wynika, że skarżąca była wspólnikiem spółki C. w okresie od 13 kwietnia 2011 r. do 19 maja 2020 r., kiedy to zbyła wszystkie udziały w spółce. Przez ten cały okres spółka C. była jednoosobową spółką w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 3 kodeksu spółek handlowych.

Status wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi tytuł obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Stosownie bowiem do art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach: obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Definicję ustawową osoby prowadzącej działalność pozarolniczą zawiera art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach, stosownie do którego, przez osobę prowadzącą działalność pozarolniczą należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m.in.:

1. osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych (do 29.04.2018 r.) lub osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych (od 30.04.2018 r.),

2. wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej, przy czym wykonywanie działalności to posiadanie statusu wspólnika takiej spółki.

W związku z brakiem odwołania się w ostatnim przepisie do prowadzenia działalności przez spółkę, samo posiadanie statusu wspólnika takiej spółki skutkuje uznaniem wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność. Osoba prowadząca działalność pozarolniczą (w tym jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) spełnia warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w którym postanowiono, iż obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 lit. c ustawy o świadczeniach, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570 lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników.

Jednocześnie z art. 9 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że osoba prowadząca kilka rodzajów działalności pozarolniczej jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z jednego wybranego przez siebie rodzaju działalności. Natomiast z tytułu pozostałych rodzajów działalności pozarolniczej spełnia warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, co z kolei jest warunkiem podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tych pozostałych tytułów - art. 9 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W art. 9 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach zdrowotnych została bowiem wprowadzona zasada, zgodnie z którą pracownicy spełniający jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnymi i rentowymi z innych tytułów, są obejmowani ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy - art. 6 ust. 1 pkt 1. Mogą oni dobrowolnie, na swój wniosek, być objęci ubezpieczeniami emerytalnym

i rentowymi również z innych tytułów (są więc osobami spełniającymi warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności).

Słusznie organ zauważył, że w ustawie o świadczeniach brak jest uregulowań wyłączających podleganie przez pracowników, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia przez nich równocześnie działalności pozarolniczej. Tym samym jeśli dana osoba prowadzi jednocześnie kilka rodzajów działalności pozarolniczej lub jest pracownikiem i prowadzi jednocześnie działalność pozarolniczą, to podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z każdego z tych tytułów, a więc jako osoba prowadząca każdy odrębnie rodzaj działalności pozarolniczej, w tym także jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jako przedsiębiorca, lub jako pracownik i jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą.

Stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy oświadczeniach obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje i wygasa

w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych.

Do prowadzenia działalności pozarolniczej w okresie do dnia 17.09.2021 r. terminy te określone były w art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu (w konsekwencji także obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego) podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej do 29.04.2018 r. oraz od 30.04.2018 r. na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - art. 22 – 25.

Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. powstaje albo z chwilą wpisu takiej spółki do rejestru - art. 12 kodeksu spółek handlowych, albo od momentu gdy wszystkie udziały w zarejestrowanej już spółce, staną się własnością jednej osoby. Obowiązek ten ustaje natomiast, gdy spółka przestaje być spółką jednoosobową, czyli albo z chwilą zbycia choćby jednego udziału przez wspólnika jednoosobowej dotąd spółki (art. 180 § 1 kodeksu spółek handlowych), przystąpienia do jednoosobowej spółki nowego wspólnika (art. 259 kodeksu spółek handlowych), albo z chwilą wykreślenia jednoosobowej spółki z o.o. z rejestru, następuje wówczas rozwiązanie spółki (art. 272 kodeksu spółek handlowych), wyjątkiem jest tu wykreślenie z rejestru jednoosobowej spółki z o.o. jako spółki przekształcanej związane z przekształceniem tej spółki w inną spółkę prawa handlowego na podstawie art. 551 § 1 kodeksu spółek handlowych. W tym ostatnim przypadku przekształcana spółka z o.o. staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia).

W rozpoznawanej sprawie na podstawie odpisu zupełnego z Krajowego Rejestru Sądowego organ ustalił, że:

-"C. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ" w S. ([...]) została wpisana do rejestru (i nie została wykreślona) w dniu 13.04.2011 r. (wpis nr [...]),

- B. D. (Dział 1 Rubryka 7 - Dane wspólników, Lp. 1) wpisana była jako wspólnik od wpisu nr [...] do wpisu nr [...] z dnia 31.07.2020 r. i posiadała 64.319 udziałów o łącznej wartości [...] zł (od wpisu nr [...] do wpisu nr [...]), posiadała całość udziałów -tak (od wpisu nr [...] do wpisu nr [...]),

- brak informacji, aby wykonywanie działalności przez spółkę było zawieszane (Dział 6, Rubryka 8 -Informacja o zawieszeniu działalności gospodarczej - Brak wpisów).

Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 6865), domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe (art. 17 ust. 1 ustawy o KRS).

Natomiast z danych zawartych w prowadzonym przez NFZ Centralnym Wykazie Ubezpieczonych, wynika, że B. D. w okresie którego dotyczy wniosek (od 13.04.2011 r. do 30.07.2020 r.) nie została zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego z kodem tytułu ubezpieczenia 05 43 - wspólnik jednoosobowej spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólnicy spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Jak już wskazano powyżej w okresie objętym wnioskiem była ona zgłoszona do ubezpieczenia jako przedsiębiorca - kod ubezpieczenia: 05 10, zgłoszenie od 24.09.2008 r. do 31.03.2020 r. lub pracownik - kod ubezpieczenia: 01 10.

Z danych znajdujących się w rejestrze przedsiębiorców KRS i z umowy zbycia udziałów wynika zatem, że B. D. była wspólnikiem ww. spółki

w okresie od 13.04.2011 r. do 19.05.2020 r. i przez cały ten okres spółka była spółką jednoosobową w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 3 kodeksu spółek handlowych. Skarżąca zatem że jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie cytowanego wyżej art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach i art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w powyższym okresie.

Natomiast odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego braku uwzględnienia przez organ przedawnienia wskazać należy, że stosownie do art. 109 ust. 2 ustawy

o świadczeniach, do spraw, o których mowa w ust. 1 (art. 109), nie należą sprawy

z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należące do właściwości organów ubezpieczeń społecznych (art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Argumentacja skarżącej koncentrująca się na interpretacji przepisu art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie skarżącej należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, które

w okresie od dnia 13 kwietnia 2011 r. do dnia 19 maja 2020 r., na podstawie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ z dnia 16 marca 2023 r. winna była uiszczać, uległy przedawnieniu w okresie pięcioletnim liczonym od dnia, w którym stały się wymagalne. Nadto, skarżąca wskazuje, że bieg przedawnienia niniejszych należności nie uległ zawieszeniu lub przerwaniu wskutek wystąpienia przewidzianych w ustawie okoliczności.

Jak wynika z art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach postępowanie indywidualne w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, wszczęte na podstawie wniosku ZUS, jest etapem na drodze ustalenia konieczności uiszczenia należności z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Zgodnie natomiast z art. 109 ust. 2 ustawy o świadczeniach, do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego nie należą sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należące do właściwości organów ubezpieczeń społecznych (zgodnie z dyspozycją art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Zaskarżona decyzja zatem, której przedmiotem jest objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym nie dotyczy obowiązku składkowego. W sprawach dotyczących objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym występuje bowiem pewnego rodzaju dualizm polegający na tym, że jeden organ - Prezes NFZ, decyduje o objęciu ubezpieczeniem zdrowotnym i ustaleniu prawa do świadczeń, natomiast realizacją przydzielonych zadań dotyczących kontroli i poboru składek na ubezpieczenie zdrowotne zajmuje się Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Decyzje wydawane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jak wynika z art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych są kontrolowane przez sąd powszechny - sąd ubezpieczeń społecznych. Pomimo tego, że decyzja wydana przez Prezesa NFZ kreuje prawa i obowiązki płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne, właściwym do ustalenia wymiaru składek, ich poboru lub umarzania należności z tego tytułu jest ZUS. Podniesiony zatem zarzut przedawnienia w żadnym stopniu nie dotyczy postępowania w sprawie, w której Prezes NFZ wydaje decyzję na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Dopiero bowiem ewentualnie decyzja wydana przez ZUS w przedmiocie wymiaru składek, na podstawie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ, może być ocenia co do naruszenia przepisu art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców i doprowadzić do poczynienia przez organ rozważań odnośnie do przedawnienia.

Podkreślić przy tym miejscu należy, że skarżąca nie kwestionuje istoty zaskarżonej decyzji, tj. zasadności stwierdzenia istnienia obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu we wskazanym okresie, lecz odnosi się do kwestii merytorycznie niezwiązanych z jej zakresem przedmiotowym. Organ nie mógł bowiem naruszyć wskazanego przez skarżącą przepisu prawa materialnego, albowiem nie jest obowiązany do jego stosowania. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że skarżąca niezasadnie skierowała swe zarzuty wobec decyzji Prezesa NFZ. Kompetencje przyznane Prezesowi NFZ przez ustawodawcę w postępowaniu wszczętym na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach ograniczają się do stwierdzenia faktu objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, zaś, jak już wskazano powyżej kwestią pobierania i wymierzania składek, zgodnie z art. 109 ust. 2 ustawy o świadczeniach, zajmuje się ZUS. Z tych względów, zarzut przedawnienia należności nie odnosi się do merytorycznego zakresu decyzji Prezesa NFZ z dnia 16 marca 2023 r.

Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie, uznając skargę za niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.