Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2770/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
657
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. w I. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów na podstawie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

PPHU "P." [...] sp. j. w T. (aktualnie po sprzedaży przedsiębiorstwa ogół praw i obowiązków przejął M. w I.) posiadało status zakładu pracy chronionej, na podstawie którego pracodawca utworzył w zakładzie zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Po utracie statusu zakładu pracy chronionej pracodawca zachował prawo do dysponowania zakładowym funduszem rehabilitacji osób niepełnosprawnych na podstawie przepisu art. 33 ust. 7 b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnienia osób niepełnosprawnych (dalej ustawa o rehabilitacji), zgodnie z którym: "w przypadku utraty statusu zakładu pracy chronionej i osiągania stanu zatrudnienia ogółem w wysokości co najmniej 15 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 25 % pracodawca zachowuje fundusz rehabilitacji i niewykorzystane środki tego funduszu". Ponadto drugi pracodawca M. w I., który zamierzał nabyć przedsiębiorstwo wnioskodawcy oraz przejąć pracowników na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, w tym pracowników niepełnosprawnych, również był pracodawcą posiadającym status zakładu pracy chronionej, na podstawie którego utworzył w zakładzie ZFRON. Po utracie tego statusu zachował prawo do dysponowania zakładowym funduszem rehabilitacji osób niepełnosprawnych na podstawie przepisu art. 33 ust. 7b ustawy o rehabilitacji. Sytuacja prawną przedsiębiorcy planującego przejęcie była zatem identyczna z sytuacją prawna przedsiębiorcy przejmowanego w zakresie statusu zakładu pracy chronionej oraz prawa do dysponowania zakładowym funduszem rehabilitacji osób niepełnosprawnych ze względu na zatrudnienie osób niepełnosprawnych.

W powyższym stanie faktycznym zarówno fakt utworzenia zakładowego funduszu przez pracodawcę, jak i uprawnienie do zachowania tego funduszu po utracie statusu zakładu pracy chronionej jest bezsporne i nie było na którymkolwiek etapie postępowania kwestionowane przez organy.

Na podstawie powołanego stanu faktycznego Organ I instancji Prezes Zarządu PFRON w decyzji z dnia [...] października 2015 r. uznał, że w przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa (w tym zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, do którego pracodawca posiada prawo jako były zakład pracy chronionej oraz że względu na posiadane stany i wskaźniki zatrudnienia) innemu pracodawcy, który również posiada prawo do zachowania zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych jako były zakład pracy chronionej oraz ze względu na stan i wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, niewykorzystane środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych sprzedającego wraz z kwotą wydatkowaną ze środków funduszu rehabilitacji na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych, budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej i socjalnej oraz na zakup środków transportu – w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnym, podlegają wpłacie do PFRON, co zdaniem organu wynika z przepisu art. 33 ust. 7 ustawy o rehabilitacji. Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji co znalazło wyraz w decyzji z dnia [...] października 2015 r. Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej.

W skardze wniesionej przez pełnomocnika M. zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego, tj przepisu art. 33 ust. 7 i 7b w związku z ust.8 oraz art. 33a ustawy o rehabilitacji poprzez ich niewłaściwą interpretację, polegającą na uznaniu, że pracodawca osiągający wymagany ustawowo stan zatrudnienia i wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, zachowujący prawo do dysponowania zakładowym funduszem rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej: "ZFRON"), nie zachowuje uprawnień do dysponowania zakładowym funduszem rehabilitacji osób niepełnosprawnych przedsiębiorcy przejmowanego, pomimo spełnienia warunków określonych w ustawie dotyczących zachowania ZFRON.

W efekcie zażądano:

1. uchylenia w całości zaskarżonej decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa zarządu PFRON z [...] października 2015 r.;

2. zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę – wnosząc o jej oddalenie – podniesiono argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W aktach sądowych znajduje się protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] października 2015 r., z którego treści wynika, ze umowę sprzedaży przedsiębiorstwa PPHU "P." Sp.J. w T. zawarto [...] października 2015 r. w formie aktu notarialnego. W związku z tym kwestie będące przedmiotem niniejszego postępowania zostały rozstrzygnięte w następstwie dokonanych czynności o których wyżej była mowa.

Mając na uwadze powyższe uznać należało, że w tej sytuacji zbędna jest kontrola decyzji Organów obu instancji, a zatem – stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016. 718 ze zm.) - należało orzec jak w sentencji.