Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 603/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi Z.K., W.K. na decyzję Wojewody z dnia 15 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz Z.K. W.K. , 474 zł ( czterysta siedemdziesiąt cztery złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

wyroku z dnia 29 maja 2012r.

Decyzją z [...] października 2011 r. nr [...]Starosta K. orzekł: w pkt. 1 - o ustaleniu odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. w wysokości 9 427,00 zł za nieruchomość oznaczoną jako działka nr 1 o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr 2 , objętą księgą wieczystą nr [...] obr. [...]m. K. , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina K. na podstawie decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w pkt. 2 - o wypłacie ustalonego w punkcie 1 decyzji odszkodowania na rzecz Z.K. w wysokości 4713,50 za udział wynoszący 1/2 części oraz W.K. w wysokości 4713,50 za udział wynoszący 1/2 części; w pkt. 3 - o tym, że do zapłaty odszkodowania zobowiązana jest Gmina K. , reprezentowana przez Prezydenta Miasta K. w pkt. 4 – o tym, że zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stanie się ostateczna oraz o tym, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, a także o tym, że odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wpłata natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody.

Odwołanie od w/w decyzji złożyła Gmina K. , reprezentowana przez Prezydenta Miasta K. , w imieniu którego działał Kierownik Referatu w Wydziale Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. , zarzucając jej "obrazę art. 7, art. 10 oraz art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego", podnosząc m.in., iż: "zdaniem Gminy Miejskiej K. , strona po złożeniu wniosku o odszkodowanie, a przed wydaniem rozstrzygnięcia może go zmodyfikować i precyzować. Działania te jednak nie mogą zmierzać do obejścia prawa. Treść pisma z dnia 30 sierpnia 2006 r. (data wpływu do Urzędu 24 października 2006 r. nie może być jednak traktowana jako modyfikacja wniosku złożonego w dniu 19 września 2005 r. W w/w piśmie Wnioskodawcy rozszerzają i wskazują dodatkową nieruchomość - działkę nr 2 . Brak było zatem podstaw do uznania przez organ administracyjny, że pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowi sprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r. Oświadczenie złożone po przekroczeniu terminu nie może zostać ocenione jako doprecyzowanie wniosku i nie wywołuje skutków prawnych. Zdaniem Gminy Miejskiej K. brak jest uzasadnienia faktycznego i podstaw prawnych do wydania decyzji orzekającej o ustaleniu i wypłacie odszkodowania na rzecz Pana W.K. i Pana Z.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr 1 obr[...]. Jak wynika z uzyskanych dokumentów działka nr 2 obr. [...] stanowiła odrębną nieruchomość od nieruchomości objętej wnioskami z 2005 r. Działka nr 2 obr. [...] objęta księgą wieczystą [...](następnie[...] ) stanowiła wyłączną współwłasność Pana A.B. i J.B. , zaś działki nr 3 i nr 4 obr.[...]. K. –K. objęte były księgą wieczystą [...]cd. Kw [...] i stanowią współwłasność wielu osób fizycznych w tym Pana A.B i Pani J.B. . W świetle powyższego stwierdzić należy, że Pan Z.K. i Pan W.K. nie złożyli osobiście lub przez pełnomocnika w ustawowym terminie stosownego wniosku o odszkodowanie za działkę nr 1 obr. [...].

Następnie Wojewoda decyzją z dnia [...]lutego 2012 r. znak: [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty K. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] i w tym zakresie orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr 1 o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr 2 , objętą księgą wieczystą nr [...] obr. [...] której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina K. , na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2010 r. nr [...]

W uzasadnieniu napisano, że Z.K. Iw.[...] . , pismami z dnia 16 września 2005 r. (data wpływu do Urzędu Miasta K. -19 września 2005 r.), powołując się na przepis art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872), wystąpili z wnioskami "o wykup mojego udziału stanowiącego 1/68 części działek: 3 - 1568 m2, 4 - 1667 m2 położonych w obrębie [...]stanowiących działki drogi - ul.[...] - objętych Księgą Wieczystą Lwh [...]. Prawa do wyż. wym. działki nabyłem na podstawie postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego [...] w K. Wydz. I Cywilny z dn. 11.10.2004 sygn. akt [...] po zmarłych dziadkach A.B. i J. z K. B." Następnie pismem z 26 października 2005 r. Z.K. i W.K. wskazali, iż "nasze wnioski z dnia 16 września 2005 r., które złożyliśmy dnia 19 września 2005 r. w Wydziale Skarbu Miasta K. należy traktować jako wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ustawy (...)", natomiast pismem z 30 sierpnia 2006 r. obaj Panowie oświadczyli: "W nawiązaniu do wniosku z dnia 16 września 2005 r., w sprawie działek zajętych pod ul. [...]uzupełniamy i precyzujemy, iż wniosek dotyczy także działki nr 2 obr. [...], zajętej przez pas drogowy ul. [...]" . Z kolei 17 listopada 2010 r. Z.K. i W.K. oświadczyli: "podtrzymujemy nasze roszczenia dotyczące wyłącznie odszkodowania za część naszej działki zajętej pod drogę (ul.[...]. Działka ta zgodnie z operatem geodezyjnym jest oznaczona nr 1 obr. [...] o pow. 0,0034 ha."

Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w zakresie, w jakim prawo materialne lub procesowe opiera postępowanie administracyjne na zasadzie skargowości, uzależniając je od złożenia przez stronę żądania, treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania. Pismami z 19 września 2005 r. Z.K. i W.K. wnieśli o ustalenie i wypłatę odszkodowania za udział w 1/68 cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr 3 nr 4 obr. [...] m. K W stosunku natomiast do nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 (powstałej z podziału działki 2 , obr. [...] m. K. która - zgodnie z decyzją Wojewody z [...] maja 2010 r. nr [...] - została zajęta pod drogę gminą (ul. [...]w K. ) i stała się własnością Gminy K. , stosowny wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 w/w ustawy na rzecz: Z.K. i W.K. został złożony z uchybieniem terminu określonego w tym przepisie. Wojewoda stwierdził w tym miejscu, iż pismo z 30 sierpnia 2006 r. stanowiło nowy - odrębny w stosunku do wniosku z 19 września 2005 r. - wniosek o ustalenie odszkodowania za działkę nr 2 , obr.[...], w trybie cytowanego wcześniej art. 73 ustawy z 13 października 1998 r.

Zdaniem organu II instancji brak było podstaw, aby w jakikolwiek sposób powiązać przedmiot wniosku określony w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. z zakresem żądania zawartym we wniosku z 19 września 2005 r. i przyjąć, że zachowany został przez wnioskodawców termin zakreślony w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Wojewoda stwierdził, iż w zakresie odszkodowania za działkę nr 1 (powstałą z podziału działki nr 2 , obr.[...] , wniosek został złożony 30 sierpnia 2006 r., bowiem w/w działka nie powstała w wyniku podziału objętych złożonym w ustawowym terminie wnioskiem o odszkodowanie działek nr 3 i nr 4 obr. [...] .K. .

Następnie Wojewoda przyznał, że zgodnie z poglądami doktryny i ukształtowanym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych - iż w razie niezręcznego, niezrozumiałego sformułowania żądania zawartego we wniosku inicjującym postępowanie administracyjne, organ powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska (por. wyrok NSA z 5 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 1753/07, a także powołany tam wyrok NSA z 4 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA 2188/00), zwłaszcza, że art. 73 przywołanej ustawy nie precyzuje z jakich elementów powinien składać się wniosek o ustalenie odszkodowania, a w szczególności nie nakazuje wnioskującemu wskazania konkretnych numerów działek zajętych pod drogę publiczną. W ocenie organu odwoławczego w sytuacji nie wskazania przez ubiegającego się o odszkodowanie za jakie nieruchomości żąda on odszkodowania, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie powinien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku (por. wyrok NSA z 30 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1410/09). Zdaniem organu II instancji w przedmiotowej sprawie wystąpiła jednak inna sytuacją, bowiem w pierwotnym wniosku z 19 września 2005 r. o przyznanie odszkodowania wnioskodawcy precyzyjnie określili, że żądają ustalenia i wypłacenia odszkodowania za przysługujące im udziały w 1/68 cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr 3 i nr 4 zajęte pod drogę publiczną - ul. [...] w K. , natomiast w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. wskazano działkę nr 1, a więc w opinii Wojewody określając zupełnie nowy przedmiot postępowania, co spowodowało konieczność stwierdzenia uchybienia terminowi zakreślonemu w przepisie art. 73 ust. 4 ustawy i w konsekwencji stanowiło podstawę do odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę nr 1 na rzecz Z.K. i W.K.

W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał również na prawidłowo sporządzony przez A.W., operat szacunkowy z dnia 16 maja 2011 r. dotyczący wyceny działki nr 1 położonej w obr. [...]

Skargę na decyzję Wojewody dnia [...] lutego2012 r. znak: .[...]złożyli Z.K. i W.K. reprezentowani przez radcę prawnego M.M.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

naruszenie art. 7 i art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewłaściwą interpretację treści żądania skarżących, przejawiającą się bezzasadnym uznaniem, jakoby wniosek skarżących miał obejmować nieruchomości nie będące ich wyłączną własnością mimo iż gros informacji zawartych we wniosku wskazywał na co innego;

naruszenie art. 63 § 2 w zw. z art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez wybór najmniej korzystnej dla skarżących interpretacji treści ich wniosku mimo iż nie było ku temu wyraźnych podstaw oraz bez uprzedzenia skarżących o wyborze tej interpretacji zanim wydana została decyzja;

naruszenie art. 63 § 2 i art. 7 k.p.a. poprzez dokonanie w zaskarżonej decyzji nieprawidłowej interpretacji żądania skarżących, polegającej na ocenieniu wniosku w sposób nieprawidłowy i nieprzystający do okoliczności sprawy - zarówno znanych organowi w dacie złożenia owego wniosku, jak i ujawnionych w toku postępowania;

naruszenie art. 15 w zw. z art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez zaniechanie poinformowania stron postępowania o tym, iż organ wyższego stopnia zamierza uznać że w jego ocenie przedmiot postępowania jest inny niż to przyjmował organ l instancji a przez to uniemożliwienie stronom ustosunkowanie się do tej oceny przed wydaniem decyzji i pozbawieniem prawa kwestionowania tej oceny w administracyjnym toku instancji.

Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego poprzez zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono, że żaden przepis prawa nie zobowiązuje wnioskodawcy do ściśle precyzyjnego wskazania nieruchomości, za której zajęcie żąda odszkodowania oraz, że ustawa przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nie określa szczególnych wymogów co do treści podobnego wniosku, zastosowanie znajduje art. 63 § 2 k.p.a., wedle którego w podaniu należy po prostu określić żądanie. Dalej w ocenie skarżących wymóg "określenia żądania" w rozumieniu powołanego przepisu od lat interpretuje się w doktrynie i judykaturze jako postulat wyłącznie takiego sformułowania wniosku, aby organ administracji był w stanie określić, czego domaga się wnoszący podanie, a nie jako wymóg ścisłego zredagowania żądania tak, aby mogło być ściśle inkorporowane do orzeczenia bez konieczności czynienia przez organ jakiejkolwiek jego wykładni (na podobieństwo pozwu w postępowaniu cywilnym). Zdaniem skarżących wynikało to z okoliczności, że to obowiązkiem organu administracji (a nie strony postępowania), było dokładne określenie przedmiotu postępowania oraz wyjaśnienie okoliczności sprawy - jak tego wymagają normy wyrażone w art. 7 - 9 k.p.a. W tym miejscu przytoczono stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (wyrok z dnia 20.7.2011 r. sygn. akt II SA/Lu 332/11, opubl. w LEX nr 852992).

Dalej podniesiono, że w treści wniosku złożonego dnia 16 września 2005 r. Z.K. i W.K. żądali wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną - podając zarówno osobę pierwotnych właścicieli tej nieruchomości, jak i tytuł prawny do następstwa po nich (spadkobranie) numer księgi wieczystej jaka dla nieruchomości była prowadzona oraz powierzchnię. Zdaniem skarżących na podstawie tej okoliczności Wojewoda w zaskarżonej decyzji wywiódł, jakoby wniosek nie dotyczył nieruchomości zajętej pod drogę której właścicielem byliby wyłącznie poprzednicy prawni wnioskodawców, gdyż pgr nr 3 i 4 stanowiły przedmiot własności licznych osób fizycznych, co do których wnioskodawcy nie byli następcami prawnymi. W ocenie skarżących taka interpretacja wniosku była jednak nietrafna - pomijając fakt, że była dokonywana poprzez wybór wersji najmniej korzystnej dla strony. Wyjaśniając skarżący wskazali, iż wniosek złożono do Urzędu Miasta K. , a więc jego adresatem był organ prowadzący zarazem ewidencję gruntów i budynków obejmującą przedmiotową nieruchomość (Prezydent Miasta K. ). W dacie złożenia wniosku nie istniały już parcele oznaczane jako pgr, bowiem już w latach 70. XX stulecia doszło do przekształceń geodezyjnych i założenia obecnej ewidencji gruntów, a więc dawne pgr stanowiły obecnie działki ewidencyjne. Co więcej, zanim doszło do tych przekształceń, obie pgr których numery przytoczono we wniosku, uległy podziałowi wskutek którego wyodrębniono nieruchomość na wyłączną własność poprzedników prawnych wnioskodawców i to właśnie część tej nieruchomości została zajęta pod drogę publiczną, opisaną w treści wniosku z roku 2006. Skarżący wskazali, że dowód zajścia tych przekształceń geodezyjnych zawierały akta postępowania administracyjnego, w którym wydano zaskarżoną decyzję.

Zdaniem skarżących Prezydent Miasta K. oraz Wojewoda mieli pełną możliwość sprawdzenia, jakie nieruchomości stanowiły własność poprzedników prawnych Z.K. i W.K. . W opinii skarżących niepodobieństwem było twierdzić, jakoby na podstawie treści wniosku organy nie były w stanie określić, jakiej nieruchomości dotyczył ów wniosek. Równie nieuprawnione byłoby twierdzenie, jakoby wniosek dotyczyć miał parcel pgr sprzed ich podziału (a tak właśnie zdaniem skarżących przyjął Wojewoda skoro w dacie złożenia wniosku parcele takie od dawna nie istniały, zaś organy administracji wiedziały o tym z urzędu.

Następnie skarżący podnieśli, że Wojewoda w zaskarżonej decyzji postawił przed wnioskodawcami wymóg, którego żadną miarą nie mogli oni spełnić - czynił im bowiem zarzut z tego, że w roku 2005 nie wskazali w swym wniosku numeru działki ewidencyjnej 1 i na tej podstawie, zdaniem skarżących, uważał, jakoby ich wniosek tej działki nie dotyczył. W ocenie skarżących, w dacie złożenia wniosku nieruchomość nie miała takiego numeru, albowiem wydzielenie fragmentu działki skarżących zajętego pod drogę publiczną i oznaczenie go jako działka ewidencyjna nr 1 nastąpiło dopiero na skutek owego wniosku, w postępowaniu administracyjnym - operatem przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego w dniu 22 kwietnia 2008 r., nr [...]o czym Wojewoda [...] wiedział i co zakomunikował stronom w przywołanej już decyzji z dnia [...]maja 2010 r. nr [...] Tym samym dopiero w toku rozpoznawania wniosku właściwe organy były w stanie odpowiednio wydzielić i oznaczyć nieruchomość skarżących, a więc nieprawidłowy był pogląd przyjęty w zaskarżonej decyzji, jakoby dla rozstrzygnięcia sprawy mogło mieć znaczenie to, w jaki sposób skarżący ową nieruchomość oznaczyli.

W końcowej części skargi stwierdzono, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji i jego uzasadnienie godziły w zasadę dwuinstancyjnego postępowania - albowiem organ wyższego stopnia w toku postępowania w taki sposób zmienił interpretację żądania strony, że dokonał de facto zmiany przedmiotu postępowania (uznał, że wniosek dotyczył innej nieruchomości, niż objęta postępowaniem w l instancji).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...]uchylająca w całości zaskarżoną decyzję Starosty K. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] i w tym zakresie orzekająca o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr 1 pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr 2 objętą księgą wieczystą nr [...]obr.[...] , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina K. na podstawie decyzji Wojewody z [...] maja 2010 r. znak: [...]

Istotą sporu w mniejszej sprawie jest ocena, czy pismo skarżących z dnia 30 sierpnia 2006 r. w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania stanowi nowy (kolejny) wniosek skarżących o wypłatę odszkodowania, czy też jest ono uzupełnieniem wcześniej zgłoszonego żądania odszkodowawczego z dnia 16 września 2005 r. Od powyższej okoliczności zależeć bowiem będzie ocena, czy wniosek został złożony w terminie.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872, dalej jako "ustawa"), nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Właścicielom takich nieruchomości przysługuje odszkodowanie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na ich wniosek złożony do 31 grudnia 2005 r.

Z przepisu art. 73 wynika, iż ustalenie i wypłata odszkodowania następuje przy spełnieniu następujących przesłanek:

- dana nieruchomość musi być zajęta pod pas drogi publicznej,

- nieruchomość taka nie stanowiła w dniu 31 grudnia 1998 r. własności Skarbu Państwa czy jednostki samorządu terytorialnego,

- z wnioskiem o ustalenie odszkodowania występuje właściciel nieruchomości w terminie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2005 r.

przy czym wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Odnosząc powyższe przepisy do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że przede wszystkim skarżący tj. Z.K. i W.K. pismami z dnia 16 września 2005 r. wniesionymi do Urzędu Miasta K. w dniu 19 września 2005 r. wystąpili o wykup udziału stanowiącego 1/68 części działek nr 3 i 4 obr. [...] . Dodatkowo oświadczyli, że prawa do w/w działek nabyli w drodze spadku po zmarłych dziadkach A.B. i J. z K. B. co nastąpiło postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] Wydział I Cywilny z dnia 11 października 2004 r. (sygn. akt [...] Następnie skarżący pismem z dnia 26 października 2005 r. wyjaśnili, że ich wnioski z dnia 16 września 2005 r. należy traktować jako wnioski o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Kolejnym pismem, z dnia 30 sierpnia 2006 r. Z.K. i W.K. wskazali, że ich wnioski z dnia 16 września 2005 r. dotyczą również działki nr [...], zajętej pod pas drogowy ul [...]W dniu 18 listopada 2010 r. do Urzędu Miasta K. wpłynęło pismo skarżących, w którym sprecyzowali oni, że domagają się odszkodowania za działkę nr 1 obr. [...]

W opisanej sytuacji za przedwczesne należy uznać stanowisko Wojewody, iż pismo skarżących z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowiło nowy – odrębny wniosek w stosunku do wniosku z dnia 16 września 2005 r. Aby tak stwierdzić organ II instancji winien jednoznacznie ustalić - gdyż nie wynika to z akt administracyjnych - czy działka nr 2 obręb[...], nie powstała w wyniku wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r. Jak bowiem trafnie podnoszą skarżący, numeracja działek podana w w/w wniosku (tj [...] ) jest numeracją "starą". Sama różnica w numerze księgi wieczystej nie przesądza natomiast o tym, że w przedmiotowym wypadku jest mowa o różnych działkach albowiem dla każdej nowej nieruchomości, czyli nowej działki, zakładana jest nowa księga wieczysta.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zatem ustalić, czy działka nr 2 obr. [...]powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach 3 i 4 obr. [...] . Jeśli tak, to pismo Z. K . i W.K. z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako doprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r.

Jeśli natomiast działka nr 2 obr. [...]nie powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach 3 i 4 obr[...], to ich wniosek z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako odrębny wniosek o ustalenie odszkodowania za działkę nr 2 obr. [...] . Za takim stanowiskiem przemawia duża szczegółowość i precyzja wniosku z dnia 16 września 2005 r. w zakresie przedmiotu sprawy, oraz użyty we wniosku z dnia 30 sierpnia 2006 r. zwrotu "iż wniosek dotyczy także działki nr 2 ..."

Tym samym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, a zatem podlega ona uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy.