Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 374/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6069 Inne o symbolu podstawowym 606
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 175a ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 633
law: ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (T. J.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2024 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia 1 marca 2024 r. nr PR.9120.1.2024 ldz. 6119/03/2024/WS w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 1 marca 2024 r. nr PR.9120.1.2024 ldz. 6119/03/2024/WS Prezes Wyższego Urzędu Górniczego uchylił decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu [...] w L. z 16 stycznia 2024 r. nr [...] , ldz. [...] w części dotyczącej wysokości nałożonej na K. P. kary pieniężnej i orzekł o jej wymierzeniu w wysokości 4.000,00 zł za uniemożliwienie w dniu 7 listopada 2023 r. wykonania kontroli upoważnionym pracownikom [...] w L. w zakresie przeprowadzenia pomiarów mających na celu określenie rzędnych spągu zawodnionego wyrobiska znajdującego się na działce o numerze ewidencyjnym nr [...], położonej w miejscowości Z., gmina O., powiat o., województwo l. za pomocą urządzenia pływającego H przeznaczonego do pomiarów batymetrycznych, natomiast w pozostałym zakresie powyższą decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.

29 sierpnia 2023 r. do Dyrektora [...] wpłynęło telefoniczne zgłoszenie o prowadzeniu przez skarżącego wydobycia piasku za pomocą urządzenia pływającego typu [...], w obrębie złoża "Z. I", na działkach nr [...] i [...]. Ponieważ koncesja na eksploatację kruszywa naturalnego, udzielona K. J. decyzją Starosty O. z 18 lutego 2003 r. na eksploatację ze złoża "Z. I", położonego w obrębie części działki nr [...] wygasła, zatem 29 sierpnia 2023 r. pracownicy [...] przeprowadzili wizję działek nr [...] i nr [...]. W trakcie wizji stwierdzili, że w części zawodnionej wyrobiska znajduje się pompa pływająca "typu [...]" oraz rurociąg służący do podawania mieszaniny wody i piasku na znajdujący się na brzegu przesiewacz oraz odwadniacz kołowy, a następnie na przenośnik taśmowy kątowy. Na brzegu zbiornika znajdowała się koparka podsiębierna oraz samochód ciężarowy marki MAN. Bezpośrednio przy wysypie przenośnika taśmowego znajdowało się zwałowisko odsianego przepłukanego piasku, a przy przesiewaczu znajdowały się wykonane z prefabrykowanych elementów zasieki, w których gromadzony był posortowany materiał żwirowy. Po przybyciu na miejsce skarżącego ten oświadczył, że maszyny i urządzenia zostały ustawione w 2023 r., a materiał ładowany na samochody ze składowiska (piasek) został wydobyty i zgromadzony wcześniej, tj. w czasie obowiązywania koncesji.

20 października 2023 r. pracownicy [...] przeprowadzili kolejną wizję działki nr [...] w celu wykonania pomiarów geodezyjnych. Jednakże skarżący nie wyraził zgody na przeprowadzenie pomiaru kontrolnego, w szczególności polegającego na pomiarze zakresu robót poniżej lustra wody oraz czynności związanych z umieszczeniem sprzętu poniżej lustra wody, gdyż jak stwierdził każda rzecz, która ma styczność z wodą powinna podlegać dezynfekcji, ponieważ bakterie i wirusy mogą dostać się do wody i zakazić hodowane ryby.

Dyrektor [...] zwrócił się zatem do Powiatowego Inspektoratu [...] w O. o wskazanie środków, którymi należy zdezynfekować urządzenia pływającego po zbiorniku wodnym, w którym prowadzona jest hodowla ryb. Jednocześnie zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydobywania piasku bez wymaganej koncesji na działce nr [...] oraz o oględzinach działki nr [...] zaplanowanych na 7 listopada 2023 r., w celu wykonania pomiaru kontrolnego zakresu prowadzonych robót, w tym spod lustra wody urządzeniem pływającym.

Ponieważ Powiatowy Lekarz [...] w O. w piśmie z 31 października 2023 r. wskazał, że celem zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych wśród zwierząt akwakultury zasadnym jest stosowanie zasad bioasekuracji, w tym dezynfekcja każdego sprzętu używanego w gospodarstwie akwakultury, 7 listopada 2023 r. pracownicy [...] dokonali oględzin działki nr [...] w asyście Powiatowego Lekarza [...] w O. oraz przedstawicieli Policji z Komendy Powiatowej w O.. W oględzinach uczestniczył skarżący. W trakcie oględzin stwierdzono, że ilość materiału piaszczystego zgromadzonego na brzegu wyrobiska zwiększyła się w porównaniu do stanu z 20 października 2023 r. W zbiorniku wodnym zlokalizowanym na działce nr [...] znajdowała się pompa pływająca oraz rurociąg do transportu mieszaniny wody z piaskiem, a na brzegu: przesiewacz, odwadniacz kołowy oraz przenośnik kątowy. Pod przenośnikiem znajdowały się wilgotne stożki piasku odsiewkowego, a u podnóża zwałowiska odsianego piasku - znajdującego się w rejonie wysypu z przenośnika taśmowego - widoczne były ślady jego wybierania i wywożenia.

W trakcie oględzin skarżący zabronił wykonania pomiaru w części zawodnionej wyrobiska, tłumacząc to troską o stan hodowanych w nim ryb i obawą o wprowadzenie wirusa zagrażającego ich bytowi. Nie zgodził się na wprowadzenie sprzętu pływającego (H) wykorzystywanego do pomiaru spągu zawodnionego wyrobiska, pomimo podjęcia próby zastosowania preparatu wirusobójczego i bakteriobójczego "[...]". W związku z powyższym odstąpiono od wykonania pomiaru w rejonie zawodnionego wyrobiska, a decyzją Dyrektora Okręgowego Urzędu [...] w L. z 16 stycznia 2024 r. nr [...] , ldz. [...] wymierzono skarżącemu karę pieniężną w kwocie 5.000,00 zł za uniemożliwienie w dniu 7 listopada 2023 r. wykonania kontroli upoważnionym pracownikom.

W wyniku złożonego odwołania Prezes WUG zaskarżoną decyzję uchylił w części dotyczącej wysokości nałożonej na skarżącego kary pieniężnej i orzekł o jej wymierzeniu w kwocie 4.000,00 zł za uniemożliwienie przeprowadzenia pomiarów mających na celu określenie rzędnych spągu zawodnionego wyrobiska znajdującego się na działce o numerze ewidencyjnym nr [...], położonej w miejscowości Z., gmina O., powiat o., województwo l. za pomocą urządzenia pływającego H przeznaczonego do pomiarów batymetrycznych, natomiast w pozostałym zakresie powyższą decyzję utrzymał w mocy.

W jej uzasadnieniu wskazał, że w sentencji decyzji z 16 stycznia 2024 r. Dyrektor [...] stwierdził, że wymierza skarżącemu karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł za uniemożliwienie pracownikom [...] wykonania kontroli w dniu 7 listopada 2023 r., jednakże w uzasadnienia decyzji (na str. 3) wskazał, że kara została wymierzona "w związku z dwukrotnym uniemożliwieniem przeprowadzenia kontroli", a więc także w dniu 20 października 2023 r.

Ponieważ 28 października 2023 r. wszedł w życie art. 175a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2023 r., poz. 633 – dalej jako P.g.g.) zdaniem Prezesa WUG ten nie powinien mieć zastosowania do czynności, które miały miejsce przed tym dniem, tj. w szczególności do czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 29 sierpnia 2023 r., czy w dniu 20 października 2023 r. Jedną z podstawowych zasad porządku prawnego jest bowiem zasada lex retro non agit wyprowadzana powszechnie z art. 2 Konstytucji RP, polegająca na niestosowaniu przepisów do stanu faktycznego, który zaistniał przed ich wejściem w życie. Powołując się na powyższe Prezes WUG uchylił decyzję Dyrektora [...] z dnia 16 stycznia 2024 r., w części dotyczącej wysokości nałożonej kary pieniężnej i zmniejszył jej wymiar do 4.000,00 zł. Uwzględnił przy tym wagę i okoliczności naruszenia przez skarżącego art. 175a ust. 1 P.g.g., który w dniu 7 listopada 2023 r. uniemożliwił wykonanie kontroli upoważnionym pracownikom [...] w zakresie przeprowadzenia pomiarów mających na celu określenie rzędnych spągu zawodnionego wyrobiska znajdującego się na działce nr [...], za pomocą urządzenia pływającego H przeznaczonego do pomiarów batymetrycznych. Ponadto Prezes WUG wziął pod uwagę, że skarżący uniemożliwił przeprowadzenie kontroli w dniu 7 listopada 2023 r., kiedy to pracownicy [...] zgodnie z wytycznymi L. Lekarza [...] posiadali środek biobójczy do odkażenia sprzętu pomiarowego, że oględziny odbyły się w obecności Powiatowego Lekarza [...] w O., który stwierdził, że posiadany przez pracowników [...] preparat wirusobójczy i bakteriobójczy "[...]" został dopuszczony do stosowania. Zastrzeżenia skarżącego co do niezachowania zasad bioasekuracji, rzekomo uzasadniające uniemożliwienie kontroli, uznał za całkowicie nieuzasadnione. Ponadto kara pieniężna w wysokości 4.000,00 zł – jak stwierdził - nie jest wygórowana, gdyż została wymierzona nie w górnej, ale w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

Natomiast w pozostałym zakresie Prezes WUG zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Stwierdził, że pracownicy [...] byli uprawnieni do przeprowadzenia czynności kontrolnych w postaci pomiaru zakresu robót w ramach oględzin w dniu 7 listopada 2023 r. Oględziny te przeprowadzone zostały na działce nr [...] w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji, o czym Dyrektor [...] zawiadomił skarżącego. Jednocześnie organ nadzoru górniczego poinformował skarżącego, że w dniu 7 listopada 2023 r. o godzinie 10:00 przeprowadzi oględziny działki nr [...], w trakcie których zostanie wykonany pomiar kontrolny zakresu prowadzonych robót, w tym spod lustra wody urządzeniem pływającym. W zawiadomieniu z 23 października 2023 r. zawarto również pouczenie o treści art. 79 § 2 k.p.a. Zawiadomienie to doręczono skarżącemu 26 października 2023 r. Oględziny zostały przeprowadzone 7 listopada 2023 r. Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 79 § 1 k.p.a. został więc zachowany.

Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego, Prezes WUG, nie dopatrzył się naruszenia w sprawie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 155 ust. 3 P.g.g. przez dokonanie nieprawidłowego ustalenia, że skarżący jest podmiotem kontrolowanym objętym obowiązkiem, o którym mowa w art. 155 ust. 3 P.g.g. Wyjaśnił, że skarżącego należało uznać za podmiot kontrolowany w związku z wszczęciem wobec niego postępowania administracyjnego w sprawie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji na działce nr [...] i zawiadomieniem go o planowanych oględzinach oraz zamiarze wykonania pomiaru kontrolnego zakresu prowadzonych robót. Art. 155 P.g.g. odsyła bowiem do art. 153 P.g.g. w pełnym zakresie (w tym szeroko pojętych miejsc wydobywania kopalin), a nie jedynie do wskazanych w art. 153 ust. 1 pkt 1 lit. c zakładów górniczych służących do wykonywania działalności regulowanej P.g.g. przez przedsiębiorców kontrolowanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236).

Za bezpodstawny Prezes WUG uznał również zarzut błędnego ustalenia, że odwołujący się uniemożliwił przeprowadzenie kontroli złoża górniczego w obrębie złoża "Z. 1", podczas gdy - jak twierdził - umożliwił kontrolę na terenie złoża "Z. 1", ale nie wyraził zgody na przeprowadzenie kontroli na niestanowiącym terenu złoża obszarze prywatnym, który jest obszarem zawodnionym.

Za niesłuszne uznał również zarzuty odnoszące się do błędnie ustalonego obszaru, na którym znajduje się złoże oraz błędnego ustalenia, że organ w dniu 7 listopada 2023 r. przeprowadził kontrolę na terenie zakładu górniczego, a odwołujący się odmówił możliwości przeprowadzenia jedynie dalszych czynności kontrolnych, które miały odbyć się na terenie zawodnionym, wchodzącym w skład terenu prywatnego, na którym nie znajdował się zakład górniczy.

Według Prezesa WUG pracownicy [...] byli uprawnieni do przeprowadzenia kontroli na zawodnionym obszarze niestanowiącym terenu zakładu górniczego, a skarżący nie miał prawa takiej kontroli uniemożliwiać. Tym bardziej, że niewyrażenie przez niego zgody na przeprowadzenie kontroli na obszarze zawodnionym nie było uzasadnione ryzykiem poniesienia szkody w hodowli ryb. Pracownicy [...], zgodnie z wytycznymi L. Lekarza [...], posiadali bowiem środek biobójczy do odkażenia sprzętu pomiarowego. Tymczasem pomimo podjęcia próby zastosowania tego preparatu w obecności Powiatowego Lekarza [...], który nie kwestionował tego środka, stwierdzając, że został dopuszczony do stosowania skarżący podważył jego zastosowanie, a sam nie udostępnił innego. Pomimo zatem zachowania wymaganych zasad bioasekuracji, skarżący zabronił wykonania pomiaru w części zawodnionej wyrobiska. W tej sytuacji Prezes WUG stwierdził, że skoro w dniu 7 listopada 2023 r. skarżący uniemożliwił wykonanie kontroli upoważnionym pracownikom [...] w zakresie przeprowadzenia pomiarów mających na celu określenie rzędnych spągu zawodnionego wyrobiska znajdującego się na działce o numerze ewidencyjnym nr [...], za pomocą urządzenia pływającego H przeznaczonego do pomiarów batymetrycznych, to zaistniały podstawy do wymierzenia mu kary pieniężnej na podstawie art. 175a ust. 1 P.g.g.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik Skarżącego zarzucił organowi naruszenie:

I Przepisów prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- naruszenie art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., art. 76 § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. przez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a przede wszystkim brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również brak uwzględnienia przez organy I i II instancji konieczności współdziałania w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli wobec:

- braku zebrania pełnej dokumentacji w sprawie, tj. dokumentów w zakresie obowiązków przeprowadzania dalszej rekultywacji na obszarze części działek [...] oraz [...], jak również dokumentacji rozliczenia zasobów złoża Z. I, które to znajdują się w aktach Starosty O. oraz

- braku uwzględnienia obowiązków skarżącego (działającego jako pełnomocnika J. P., prowadzącej działalność w zakresie sektora akwakultury) nałożonych ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz rozporządzeniem w spawie wymagań weterynaryjnych, a potwierdzonych decyzją [...] Powiatowego Lekarza [...] w O. z dnia 8 września 2017 r., co doprowadziło organy obu instancji do wniosku opartego na domniemaniu, iż skarżący nie był uprawniony do wyrażenia sprzeciwu przeprowadzenia kontroli, polegającej na wprowadzeniu niezdezynfekowanych urządzeń do zbiornika wodnego, powstałego na działce [...], a co w konsekwencji naruszyło także zasadę zaufania obywateli do władzy publicznej;

- naruszenie art. 81a § 1 k.p.a. oraz art. 7a § 1 k.p.a. przez:

- brak dostrzeżenia i uwzględnienia przez organy obu instancji, że przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego była odmowa zgody na dokonanie określonej czynności w toku kontroli i nałożenie kary za rzekome prowadzenie bezprawnej eksploatacji, podczas gdy niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, a co za tym idzie wątpliwości organy powinny były rozstrzygnąć na korzyść skarżącego,

- brak uwzględnienia przez organy I i II instancji, że w sprawie pozostają wątpliwości również co do treści normy prawnej, a to art. 175a ust. 1 oraz art. 153 ust. 1 pkt 1) lit. b) oraz c) P.g.g., a następnie, wobec tego, brak rozstrzygnięcia tej wątpliwości na korzyść skarżącego;

- naruszenie art. 6 k.p.a. przez brak dostrzeżenia przez organy obu instancji, iż nie jest uprawnione nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w sytuacji, kiedy przepisy innych aktów prawnych nakładają na niego jako pełnomocnika przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie sektora akwakultury, obowiązek zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób u zwierząt;

II Przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.:

- naruszenie art. 175a ust. 1 P.g.g. przez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy nie można było dojść do wniosku, iż zachowanie skarżącego opierało się na zamiarze uniemożliwiania lub utrudnienia kontroli upoważnionym pracownikom Okręgowego Urzędu Górniczego w L., także z innej przyczyny, niż wskazana kontrolującym, bowiem z art. 4 ust. 1 oraz 2 pkt 1) ustawy o ochronie zdrowia zwierząt wynika, że podmiot prowadzący działalność nadzorowaną jest obowiązany spełniać wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności nadzorowanej, w tym wymagania lokalizacyjne, zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, techniczne lub technologiczne, zabezpieczające przed zagrożeniem epizootycznym, epidemicznym lub zapewniające właściwą jakość produktów, obejmujące w szczególności wymagania dotyczące stanu zdrowia zwierząt będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia, w tym odnoszące się do badań potwierdzających ten stan oraz określonych szczepień ochronnych;

- naruszenie art. 47 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1) lit. a) -d) Prawa przedsiębiorców w zw. z art. 153 ust. 1 pkt 1) lit. b) i c) P.g.g. przez brak uwzględnienia przez organ II instancji, że organ I instancji:

- przeprowadził kontrolę bez dokonania analizy prawdopodobieństwa naruszenia prawa w ramach wykonywania działalności gospodarczej przez J. P.,

- przeprowadził także kontrolę w sytuacji, gdy nie zaistniała przesłanka powzięcia przez ten organ wiarygodnego, uzasadnionego podejrzenia zagrożenia życia lub zdrowia, popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, innego naruszenia prawnego zakazu lub niedopełnienia prawnego obowiązku w wyniku wykonywania działalności gospodarczej objętej kontrolą, a jedyną przyczyną wszczęcia kontroli przez organ I instancji było zgłoszenie A. J., która pozostawała w konflikcie ze skarżącym, co organ I instancji mógł, przy dołożeniu należytej staranności, ustalić z urzędu, z uwagi na ilość kierowanych przez nią zgłoszeń do organów administracji publicznej,

- nie miał prawa do całodobowego wstępu do miejsca domniemanego wydobywania kopaliny, jak i miejsca prowadzenia zakładu górniczego, bowiem w zaistniałych kontrola Okręgowego Urzędu [...] w L. była nieuprawniona,

- nie mógł stwierdzić z dostatecznym prawdopodobieństwem, że na obszarze działki [...] prowadzone jest nielegalne wydobycie kopaliny, bowiem na tym obszarze znajdują się urządzenia służące rzekomo temu celowi w sytuacji, gdy spadkobiercy K. J. są obowiązani do przeprowadzenia rekultywacji, likwidacji zakładu górniczego, a co za tym idzie mogą używać maszyn i urządzeń w tym celu i nie stanowi to podstawy do uzasadnionego podejrzenia wystąpienia przesłanek do przeprowadzenia kontroli, zaś powyższe ostatecznie doprowadziło do nałożenia kary pieniężnej na skarżącego;

- naruszenie § 6 pkt 1) - 3) rozporządzenia w sprawie wymagań weterynaryjnych przez ich niezastosowanie przez organy obu instancji, tj. nieuwzględnienie, że pełnomocnik przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie sektora akwakultury może pozwolić na użycie produktu biobójczego używanego przy hodowli zwierząt, które jest dopuszczone do obrotu na podstawie przepisów o produktach biobójczych oraz zabezpieczone przed dostępem osób nieupoważnionych, jak i przechowywane w taki sposób, aby nie miały kontaktu ze zwierzętami, zaś produkt, którego mieli zamiar użyć pracownicy [...] nie posiadał takich cech;

- naruszenie § 13 oraz § 22 rozporządzenia w sprawie wymagań weterynaryjnych przez ich niezastosowanie przez organy obu instancji i nieuwzględnienie, że skarżący musi zapewnić prowadzenie dobrej praktyki higienicznej w celu zapobieżenia przeniesieniu na teren prowadzonej działalności choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub jej rozprzestrzeniania się poza przedsiębiorstwo lub zakład, jak i musi zapewnić, aby mycie i odkażanie narzędzi i sprzętu przeprowadzano w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu lub skażeniu wody, w której prowadzi się chów lub hodowlę zwierząt akwakultury.

W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz o umorzenie postępowania administracyjnego ewentualnie o

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz przyznanie od Prezesa WUG na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowiko.

Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Dla jej oceny konieczne jest wyraźne określenie przedmiotu jej rozstrzygnięcia. Jest nim wyłącznie kara pieniężna orzeczona na podstawie przepisu art. 175a ust. 1 p.g.g. Zgodnie z nim: Kto uniemożliwia wykonywanie nadzoru i kontroli upoważnionym pracownikom organów nadzoru górniczego lub utrudnia im wykonywanie kontroli, podlega karze pieniężnej w wysokości od 1000 zł do 50 000 zł. Konieczny dla zastosowania tego przepisu stan faktyczny ogranicza się do jednej kwestii, czy Skarżący utrudnił organowi nadzoru górniczego wykonanie kontroli wyznaczonej na 7 listopada 2023 r. ? Przebieg tej czynności został utrwalony protokołem podpisanym przez uczestniczące w nim osoby, w tym Skarżącego. Wynika z niego, że Skarżący nie zgodził się na wykonanie pomiaru zawodnionej części wyrobiska za pomocą sprzętu pływającego. Swą decyzję uzasadnił dbałością o stan hodowanych w zbiorniku ryb. Pytanie zatem, czy odmowa wyrażenia zgody była uzasadniona i czy Skarżący mógł w ten sposób powstrzymać czynności organu nadzoru górniczego, którego uprawnienia zostały określone przepisem ustawowym - art. 153 ust. 1 p.g.g. (Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli upoważnionym pracownikom organów administracji geologicznej oraz pracownikom organów nadzoru górniczego, w granicach ich właściwości rzeczowej i miejscowej, przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej, prawo: całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem do: miejsc wydobywania kopalin, pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności kontrolnych.). Zdaniem Sądu, ocena tej kwestii przyjęta przez orzekające w sprawie organy jest prawidłowa. Sposób przeprowadzenia kontroli organ uzgodnił z Powiatowym Lekarzem [...], który w piśmie z 30 października 2023 r. wskazał na sposób przeprowadzenia kontroli, który byłby właściwy z uwagi na zapobieganie szerzeniu się chorób zakaźnych wśród zwierząt akwakultury. Sama czynność miała być przeprowadzona z udziałem lekarza [...], który potwierdził przygotowanie środka dezynfekującego właściwego dla sprawy jako dopuszczonego do obrotu. Sprzeciw Skarżącego stał się w takiej sytuacji bezpodstawny, a organy wykazały się należytą starannością w tym zakresie. Stanowisko kompetentnego organu [...] jest tu decydujące. Zachowanie Skarżącego polegało na uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli pracownikom właściwego organu nadzoru górniczego, co stanowiło podstawę do zastosowania przepisu art. 175a ust. 1 p.g.g.

Sąd nie podzielił zarzutów przedstawionych w skardze.

Zarzut pierwszy o braku wyczerpującego zebrania materiałów dowodowych, niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego co do obowiązku przeprowadzenia rekultywacji terenu pozostaje poza zakresem tej sprawy, która, co tu już Sąd nadmienił, dotyczy jednej kwestii – uniemożliwienia wykonania czynności kontrolnych. Zaskarżona decyzja nie rozstrzyga żadnych kwestii merytorycznych, dotyczących rekultywacji terenu ani rozliczenia zasobów złoża. Nie miało miejsca naruszenie przepisów art. 7, art. 7b, art. 8 § 1, art. 76 § 1, art. 77 § 1 k.p.a.

Obowiązki Skarżącego jako hodowcy ryb zostały przez organ uwzględnione, o czym Sąd już napisał. Decyduje w tym zakresie stanowisko weterynarza, a nie Skarżącego. Pisanie natomiast w skardze o wprowadzeniu do zbiornika niezdezynfekowanego urządzenia mija się z prawdą.

Zarzut drugi dotyczy nieuwzględnienia faktu, że przedmiotem postępowania była odmowa zgody na dokonanie konkretnej czynności procesowej, a nie rzekome prowadzenie bezprawnej eksploatacji złoża.

Zarzut jest bezpodstawny. Zaskarżona decyzja rozstrzyga wyłącznie tę jedną kwestię, nałożenia kary pieniężnej, nie przesadza o wydobyciu kopaliny bez koncesji. Nie jest wykluczone, że pomimo wszczęcia postępowania w tym zakresie organ dojdzie do wniosku, że wydobycie kopaliny bez koncesji nie miało miejsca i umorzy postępowanie, ale obowiązany jest przeprowadzić czynności kontrolne, które zostały przez Skarżącego uniemożliwione. Jak na razie postępowanie nie jest na takim etapie, na którym, trzeba by rozstrzygać, czy miało miejsce wydobywanie kopaliny.

Organ nie naruszył przepisów art. 81a § 1 i art. 7a k.p.a. Pierwszy z nich dotyczy niedających się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, a drugi wątpliwości co do treści normy prawnej. Stan faktyczny ma tu charakter bezsporny, udokumentowany protokołem czynności. Strony różnią się interpretacją faktów, czy stanowią przesłankę do zastosowania przepisu art. 175a ust. 1 p.g.g., co nie znaczy, że fakty te pozostają w sferze niedających się usunąć wątpliwości.

Przepis art. 153 ust. 1 p.g.g. w sposób czytelny przedstawia uprawnienia kontrolne pracowników organu nadzoru górniczego (prawo: całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem do: miejsc wydobywania kopalin, pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności kontrolnych.). Nie ma tu wątpliwości co do normy prawnej. Nie można wymagać, by najpierw ustalono, czy ma miejsce wydobywanie kopalin, a dopiero później przeprowadzono czynności kontrolne, bo to jest nielogiczne podejście do sprawy. To czynności kontrolne służą ustaleniu zasadniczemu i muszą je poprzedzać, stanowić dla niego podstawy faktyczne. Zachowanie Skarżącego zmierzało wprost do uniemożliwienia organowi wykonania czynności kontrolnych, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

W postępowaniu tym, w zakresie tu już wskazanym, przedsiębiorca – J. P. nie jest stroną. Postępowanie to dotyczy wyłącznie czynności skarżącego, jako osoby, która uniemożliwiła organowi nadzoru górniczego przeprowadzenie czynności kontrolnych. Przepisy ustawy – Prawo przedsiębiorców (art. 47 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 lit. a – d ) nie mają tu zastosowania.

Z powyższych względów Sąd skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako że nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) tej ustawy i uchylenia zaskarżonej decyzji.