Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 485/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47, art. 57, art. 58, art. 73, art. 184, art. 197, art. 220
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 286/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 6 lutego 2023 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 286/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 6 lutego 2023 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że w oparciu o zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie 1 brakującego odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że przesyłki nie doręczono, gdyż nie podjęto przesyłki z placówki pocztowej. W związku z tym w dniu 27 kwietnia 2023 r. przesyłkę awizowano i pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka awizowana została powtórnie 5 maja 2023 r. Z uwagi na to, że skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu. Ponadto w dniu 22 maja 2023 r. wpłynął do sprawy wpis sądowych od skargi w kwocie 200 zł (mimo wskazanej w zarządzeniu kwoty 100 zł). Sąd wskazał, że skoro pierwsze zawiadomienia o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 27 kwietnia 2023 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 11 maja 2023 r. Zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 18 maja 2023 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku skargi tj. nie nadesłał odpisu skargi oraz wprawdzie uiścił wpis od skargi, ale w dniu 22 maja 2023 r. (data obciążenia rachunku 21 maja 2023 r. k. 35), a zatem z przekroczeniem terminu który upływał w dniu 18 maja 2023 r. Z tych przyczyn Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Zażaleniem M. S. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu skardze. W zażaleniu podniesiono, że w oddawczej skrzynce pocztowej nie znalazł zawiadomienia z informacją o możliwości odbioru pisma wzywającego go do uzupełnienia braków skargi w urzędzie pocztowym. Ponadto stwierdził, iż jego urząd pocztowy faktycznie nie zawiadamia powtórnie o możliwości odbioru awizowanego pisma, wobec czego nie wypełnia obowiązku określonego przepisem art. 73 p.p.s.a. Wraz z zażaleniem złożono brakujący odpis skargi oraz potwierdzenie uiszczenia od niej wpisu.

W odpowiedzi na zażalenie H. Z. wniósł o jego odrzucenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W sprawie niniejszej poza sporem jest, że wraz ze złożeniem przedmiotowej skargi wpis od niej nie został uiszczony. Ponadto skarżący nie załączył do skargi wymaganej liczby jej odpisów. W związku z tym na mocy zarządzeń z dnia 21 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz do nadesłania brakującego odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwania wzywające skarżącego do uzupełnienia ww. braków skargi zostały uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. w dniu 11 maja 2023 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia przedmiotowych braków skargi upłynął skarżącemu z dniem 18 maja 2023 r. Poza sporem jest, że braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Zasadnie tym samym Sąd pierwszej instancji odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnośnie natomiast podnoszonych z zażaleniu okoliczności wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, z uwagi na niemożność doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej ww. wezwania w sposób bezpośredni, przesyłka ta została pozostawiona we wskazanej na potwierdzeniu odbioru placówce pocztowej, o czym w dniu 27 kwietnia 2023 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego (k. 40 akt sądowych). Kolejne zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki – jak wynika z adnotacji na kopercie - zostało pozostawione w dniu 5 maja 2023 r., a zwrot nastąpił w dniu 15 maja 2023 r. z uwagi na niepodjęcie przesyłki z placówki pocztowej.

Przepis art. 73 p.p.s.a. dla przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" wymaga, by w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym "Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe". W przypadku niepodjęcia pisma w terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 omawianego przepisu).

Wobec zatem dopełnienia wymogów z art. 73 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowa korespondencja została doręczona skarżącemu w trybie ww. przepisu w dniu 11 maja 2023 r. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Samo wskazanie przez skarżącego, że zawiadomienia (tzw. awiza) mogły nie być w przedmiotowej sprawie pozostawione w jego oddawczej skrzynce pocztowej, nie mogło skutecznie obalić tego domniemania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.