Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 783/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie : WSA Paweł Darmoń (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant : starszy referent sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. z dnia 18 maja 2023 r. nr 1/2023 w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić stronie skarżącej A. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. M. (dalej: skarżący) jest decyzja nr 1/2023 Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w M. z 18 maja 2023 roku, znak L.dz. [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.

Wnioskiem z 8 marca 2023 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie:

1. zestawienia rozliczeń odbiór ścieków wraz z podaniem ilości ścieków przyjmowanych przez oczyszczalnie w ujęciu miesięcznym - zgodnie z pobieranymi opłatami od konsumentów i dostawców ścieków dowożonych taborem asenizacyjnym;

2. podanie ilości reaktorów biologicznych w eksploatacji w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020,2021 i 2022,

3. podanie ilości zużytej energii elektrycznej w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020,2021 i 2022 wraz z załączeniem kopii faktur;

4. udostępnienie kopii aktualnych pozwoleń na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji;

5. podanie ilości osadu wywożonego sumarycznie za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2019, 2020, 2021 i 2022 wraz z podaniem procentowej zawartości suchej masy.

Pismem z 28 marca 2023 r. organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w związku z okolicznością, że informacja wnioskowana stanowi informację przetworzoną.

W odpowiedzi skarżący wskazał, że wykonanie wezwania jest bezzasadne, bowiem wnioskowane informacje nie stanowią informacji przetworzonej.

Decyzją nr 1/2023 z 18 maja 2023 r. L.dz. [...] organ odmówił udzielenia informacji na wniosek z 8 marca 2023 r.

Pismami z 9 czerwca 2023 r., które wpłynęły do organu 14 czerwca 2023 r., skarżący złożył skargę do WSA w Krakowie na powyższą decyzję oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W skardze, wydanej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

2. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku z 8 marca 2023 roku była informacja przetworzoną.

Skarżący podkreślił, że wskazane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. Za powyższym przemawia nie tylko łatwość w pozyskiwaniu wskazanych informacji, które w żadnym stopniu nie zakłócą pracy Spółki, ale również nie ograniczą procesu anonimizacji. Skarżący wskazał również, że w decyzji zostało zawarte niepełne pouczenie oraz, że nie podano imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania.

W odpowiedzi na skargę Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w M. wniósł o odrzucenie skargi. Zaznaczył, że skarżący składając skargę na decyzję z 18 maja 2023 r. równocześnie zwrócił się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak podkreślił organ, strona może skorzystać alternatywnie albo z trybu ponownego rozpatrzenia sprawy albo z trybu skargi do sądu administracyjnego. Wnioskując o ewentualne oddalenie skargi organ zaznaczył, że w pewnych przypadkach bardzo szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, zanonimizowania i sporządzenia kserokopii wielu dokumentów, może wymagać aż takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, że zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. W takim przypadku należy uznać, że wniosek faktycznie dotyczy informacji publicznej przetworzonej.

Organ przyznał, iż rzeczywiście nie wskazał w pouczeniu możliwości wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, co może zostać uznane za niepełne pouczenie. Co zarzutu, iż nie wskazano z imienia, nazwiska i funkcji osoby, która zajęła stanowisko w sprawie, to należy wskazać, iż wprost z decyzji wynika, że osobą która w imieniu spółki zajęła stanowisko w sprawie jest Pani K. B. Prezes Zarządu, osoba uprawniona do reprezentowania spółki i podejmowania merytorycznych decyzji, tym samym zarzut należy uznać za chybiony.

W piśmie z 9 sierpnia 2023 r. skarżący ponownie zwrócił uwagę, że pouczenie w zaskarżonej decyzji było błędne, bowiem organ pouczył skarżącego wyłącznie o możliwości wniesienia skargi do Sądu, sugerując, że jest to jedyny środek zaskarżenia. W ocenie skarżącego w tej sytuacji nie można odrzucić skargi.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje :

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j. z dnia 2023.08.17

; dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl zasady wyrażonej w art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. W art. 52 § 3 P.p.s.a. ustawodawca wprowadził zatem wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tej normy prawnej nie pozostawia wątpliwości, że chociaż do strony należy wybór drogi (sposobu) zaskarżenia, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia, wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami weryfikacji wydanego w jej sprawie rozstrzygnięcia. Wynikająca z art. 52 § 3 P.p.s.a. możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednej z nich (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., sygn. II GSK 1678/18).

Z akt sprawy wynika, że skarżący jednocześnie ze skargą do sądu z dnia 9 czerwca 2023 r. na decyzję nr 1/2023 złożył w dniu 9 czerwca 2023 r wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji nr 1/2023, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł jednocześnie wnieść na tę samą decyzję skargi do sądu administracyjnego. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. wydał decyzję nr 2/2023 r z dnia 28 czerwca 2023 r L.dz [...] w której podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji nr 1/2023 z dnia 18 maja 2023 r i odmówił informacji publicznej.

Wbrew twierdzeniom skarżącego pouczenie zawarte w decyzji nr 1/2023, choć niepełne, nie wprowadzało w błąd, bowiem gdyby skarżący złożył tylko skargę do Sądu, tak jak w pouczeniu, podlegałaby ona rozpoznaniu.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a (pkt I postanowienia). Na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócono uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł , jak w pkt II postanowienia.