Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 490/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

S. P., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego M. S. (dalej: skarżąca), pismem z 23 maja 2024 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego skarżącej.

Przesyłka listowa zawierająca wspomniane wezwanie została doręczona osobiście skarżącej w dniu 18 czerwca 2024 r.

Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Jak wynika z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosowanie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, pismo strony w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numery PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych, obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca, wnosząc skargę, nie podała numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego. Tym samym nie dopełniła wymogów stawianych skardze dla dalszego jej procedowania. O treści art. 46 ppsa skarżąca została pouczona w ramach wezwania.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia wspomnianego braku skargi została doręczona skarżącej w dniu 18 czerwca 2024 r. W wyznaczonym terminie nie został on jednak usunięty.

Dodatkowo wskazać trzeba, że niezachowanie wymogu w zakresie podania w skardze numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie (por. uchwała NSA z 3 VII 2023 r., II GPS 3/22 – CBOSA).

Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.