Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 1/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 lutego 2024 r. J. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając wnioskodawca wskazał, iż w dniu 28 grudnia 2023 r. wystąpił do Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi o udzielenie informacji publicznej w zakresie projektu organizacji ruchu dla drogi [...] w miejscowości O.. Z uwagi na fakt, iż żądana informacja publiczna nie została udostępniona w ustawowym 14 dniowym terminie, w dniu 21 stycznia 2024 r., za pośrednictwem zobowiązanego organu, wywiódł skargę na bezczynność kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Do dnia złożenia przedmiotowego wniosku, skarga nie została przekazana, co w ocenie skarżącego czyni zasadnym wymierzenie organowi grzywny, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., w wysokości nie mniejszej niż 1%maksymalnego wymiaru, za każdy rozpoczęty tydzień opóźnienia. Strona wnosiła o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na ten wniosek, w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi wnosił o jego nieuwzględnianie. Organ potwierdził fakt złożenia przez wnioskodawcę w dniu 28 grudnia 2023 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie projektu organizacji ruchu dla drogi wojewódzkiej [...] w miejscowości O., podkreślając, iż okres wystąpienia z żądaniem przypadał na okres pomiędzy świętami Bożego Narodzenia i świętem Trzech Króli, gdy spora cześć pracowników korzystała z urlopów wypoczynkowych. Jednocześnie organ wskazał, że w okresie od kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2023 r. w budynku, w którym znajduje się siedziba organu prowadzone były prace remontowe wprowadzające dezorganizacje w funkcjonowaniu urzędu. Prowadzone prace wymagały rozlokowania pracowników w dostępnych [pomieszczeniach (po kilka osób w jednym pokoju), jak i przeniesienia części pracowników w inną lokalizacje. Powyższe okoliczności stanowiły przyczyny zarówno braku udzielenia wnioskodawcy żądanej informacji publicznej, jak i przekazaniem do sądu wniesionej w dniu 21 stycznia 2024 r. skargi na bezczynność organu, w przewidzianych prawem terminach. Organ podkreślił, że 23 stycznia 2024 r. stronie udzielono informacji publicznej zgodnie z żądaniem z dnia 28 grudnia 2023 r., a w dniu 5 marca 2024 r. przekazano do sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Zdaniem organu zaistniała okoliczność nie miała charakteru uciążliwego, a opóźnienie wynosiło 26 dni, co nie przemawia za wymierzeniem organowi grzywny. Ponadto organ podkreślił, iż z kierownikami wszystkich podległych komórek przeprowadzono rozmowy dyscyplinujące, mające na celu zapobieżenie powstawaniu w przyszłości podobnych sytuacji. Wraz z powyższym pismem organ nadesłał wniesioną przez J. M. skargę na bezczynność dnia 21 stycznia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Przy czym jak wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) – dalej: u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Stosownie art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2023 r. i w drugim półroczu 2023 r. przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2023 r. wyniosło 6.246,13 zł, a w drugim półroczu 2023 r. wyniosło 6.445,71 zł.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (postanowienia NSA: z 7 maja 2014 r., I OZ 343/14; z 12 marca 2014 r., I OZ 158/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienia NSA: z 23 września 2014 r., I OZ 759/14; z 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu sądu, określając jedynie jej górną granicę w art. 154 § 6 p.p.s.a. Oznacza to, iż to sąd ocenia, jaka wysokość grzywny w danej sprawie będzie adekwatna do okoliczności uchybienia obowiązkowi prawem przez organ.

W rozpoznawanej sprawie wniesiony wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest zasadny. Z akt sprawy wynika bowiem bezspornie, że skarga J.M. z dnia 21 stycznia 2024 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku z dnia 28 grudnia 2023 r., została wniesiona do organu w dniu 21 stycznia 2024 r., za pośrednictwem platformy e-PUAP. Skarga winna zatem zostać, stosownie do powołanego wyżej art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przekazana sądowi w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania skargi. Tymczasem przedmiotowa skarga została przekazana do sądu dopiero w dniu 5 marca 2024 r., przy piśmie zawierającym stanowisko organu, co do zasadności wniosku o wymierzenie mu grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi ciążący na nim obowiązek przekazania do sądu skargi na bezczynność, złożonej przez J. M., wypełnił z uchybieniem terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., które nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w przedstawianych przez organ, w piśmie z dnia 8 marca 2024 r., wyjaśnieniach. Podkreślić bowiem należy, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Złożenie skargi stanowi żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. Przekazanie sądowi administracyjnemu skargi jest bezwzględne i obligatoryjne, a na bieg określonych prawem terminów bez wpływu pozostają podnoszone przez organ okoliczności wystąpienia z żądaniem udzielenia informacji publicznej w okresie między świątecznym powodującym zwiększoną absencje pracowników organu, czy też prowadzone prace remontowe w budynku, w którym znajduje się siedziba organu i wynikająca z nich dezorganizacja pracy organu. Na marginesie podkreślenia w tym miejscu wymaga, że powoływana przez organ w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. okoliczność absencji pracowników wynikająca z okresu między świątecznego odnosi się de facto do nieudzielenia wnioskodawcy żądanej informacji publicznej w przewidzianym prawem terminie. Natomiast prowadzone prace remontowe, które jak wskazuje organ miały wpływ na nieprzekazanie w terminie, wniesionej w dniu 21 stycznia 2024 r. skargi na bezczynność, zakończyły się jak oświadczył organ w dniu 31 grudnia 2023 r., a więc przed datą wniesienia powyższej skargi. Zaznaczyć również należy, iż obowiązkiem organu jest takie zapewnienie takiej organizacji pracy podległych mu komórek organizacyjnych, która pozwoli na prawidłowe funkcjonowanie organu i wykonywanie nałożonych nań obowiązków zarówno w okresie urlopowym, jak i w okresie prac remontowych w budynku, w którym znajduje się siedziba organu.

Wymierzając Dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi grzywnę za niedopełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, Sąd wziął pod uwagę, iż ustawodawca pozostawił swobodę w decyzji co do wymiaru jej wysokości, tj. określił jedynie górną granicę jej wysokości. Sąd uznał, że wymierzona grzywna w kwocie 200 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie, a zarazem uczyni zadość funkcji prewencyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 oraz w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia.