Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 202/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. i T. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. C. (reprezentowany przez pełnomocnika W. T.) i W. T. pismem z 11 sierpnia 2022 r. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej jako: "Kolegium") z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku W. T. o ponowne rozpoznanie sprawy.

W. T. jednym pismem z 11 sierpnia 2022 r. wniosła do Sądu skargi na trzy postanowienia Kolegium: z dnia 20 czerwca 2022 r., nr [...]; z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr. oraz z dnia 30 listopada 2018 r., nr [...]. Do skargi dołączyła jako załączniki, kserokopie obszernej korespondencji (w tym szeregu orzeczeń) prowadzonej z Burmistrzem P. i Kolegium.

Wniesione jednym pismem skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 czerwca 2023 r., zostały rozdzielone do osobnego rozpoznania. W konsekwencji z akt sprawy II SA/Op 248/22 została wyłączona i wpisana do repertorium sądowego, pod osobną sygnaturą, opisana we wstępie skarga T. C. (reprezentowanego przez pełnomocnika W. T.) i W. T. na postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr. Sprawie tej nadano sygn. akt II SA/Op 202/23 (k. 2 akt sądowych). Stanowi ona przedmiot niniejszego postanowienia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2022 r., zostało wydane z wniosku W. T. z dnia 3 stycznia 2022 r., działającej w imieniu I. T., o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie objęte żądaniem dotyczyło sprawy o zwolnienie I. T. od ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Kolegium w zaskarżonym postanowieniu wskazało m.in., że w związku ze śmiercią I. T. (zmarła w dniu [...]) udzielone W. T. pełnomocnictwo (z dnia 5 lipca 2021 r.) wygasło. W. T. nie mogła zatem podejmować czynności procesowych w imieniu nieżyjącej I. T. Kolegium stwierdziło zatem niedopuszczalność wniosku W. T. z dnia 3 stycznia 2022 r. (k. 7 akt administracyjnych).

Z akt administracyjnych sprawy wynika też, że postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2022 r. zostało następnie doręczone wyłącznie W. T., za zwrotnym pokwitowaniem odbioru, osobiście do jej rąk, w dniu 28 kwietnia 2022 r. (nieponumerowane, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej przy k. 7 akt administracyjnych). Skarga na postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2022 r. została przez nią wniesiona do Sądu w dniu 16 sierpnia 2022 r. (wg. daty stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę) (k. 5 akt sądowych).

Z akt sądowych wynika również, że [...] zmarła K. C., a spadek po niej nabyli z mocy ustawy T. C. (mąż zmarłej) i W. T. (siostra zmarłej) (k. 127-133 akt sądowych). W piśmie z dnia 21 kwietnia 2023 r. W. T. zgłosiła udział w sprawie jako pełnomocnik T. C., przedłożyła pełnomocnictwo udzielone jej przez T. C. do reprezentowania go w postępowaniu (k. 127 i 130 akt sądowych). Z kolei w piśmie z dnia 22 maja 2023 r., T. C. oświadczył natomiast, że zatwierdza wszystkie czynności wykonane do tej pory w sprawie przez W. T., przesyła podpisaną przez niego skargę z dnia 11 sierpnia 2022 r. oraz wskazuje, że wnosi skargi m.in. na postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr. (k. 134 – 136 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

Ponadto jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia oraz jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym miejscu Sąd zauważa, że stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie Kolegium została doręczona skarżącej W. T. w dniu 28 kwietnia 2022 r. Trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi, upłynął zatem z dniem 31 maja 2022 r. (wtorek). Natomiast skargę W. T. wniosła w dniu 16 sierpnia 2022 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę W. T., o czym orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Odnośnie natomiast skargi T. C. Sąd zauważył, że w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem Kolegium z dnia 28 marca 2022 r. T. C., ani też jego żona K. C., nie brali udziału i nie byli jego stroną. W tym postępowaniu W. T. nie była pełnomocnikiem K. C. Stąd nie miało miejsce doręczenie postanowienia Kolegium z dnia 28 marca 2022 r. do jej rąk, jako pełnomocnika zmarłej małżonki T. C., co pozwoliłoby liczyć od tej daty termin dla skarżącego do wniesienia skargi. Postępowanie administracyjne zakończone postanowieniem Kolegium z dnia 28 marca 2022 r., było wszczęte i prowadzone z wniosku W. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W postanowieniu Kolegium stwierdziło, na podstawie art. 134 k.p.a., jego niedopuszczalność. Było to zatem rozstrzygnięcie procesowe kształtujące sytuację procesową wyłącznie W. T. Zmarła małżonka T. C. nie była stroną i adresatem tego rozstrzygnięcia. Nie mogło zatem nastąpić wstąpienie T. C. do tego postępowania na skutek dziedziczenia i stosownego oświadczenia, po zmarłej K. C. Skarżący nie mógł zatem na tej podstawie wstąpić do postępowania w miejsce dotychczasowej strony, bo statusu takiego nie posiadała również zmarła K. C. Wobec tego wnosząc skargę uczynił to, jako podmiot niemający przymiotu strony i nieposiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę tę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę T. C., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.