Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 95/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 4,  art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

G. K. (dalej także zwany "skarżącym", "wnioskodawcą" lub "stroną") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku (zwanego dalej także "organem") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2024 r. (data wpływu do organu – 31 stycznia 2024 r.) G. K. wystąpił do Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku o udzielenie informacji publicznej w zakresie:

1/ udostępnienie postanowień Sądu Penitencjarnego, który uchylił decyzje Dyrektora Zakładu Karnego w C. w trybie art. 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 127 ze zm. - - dalej jako "k.k.w.") oraz odpowiedzi ww. Dyrektora na skargi w tych sprawach, które rozpoznawał tutejszy Sąd Penitencjarny wraz z podaniem sygnatur akt tych spraw - chodzi o sprawy, które rozpoznawano przez ww. Sąd w okresie od 1 czerwca 2023 r. do 1 lutego 2024 r.;

2/ ilu jest zatrudnionych pracowników w tutejszym Sądzie według ich stanowiska pracy wraz z podaniem imienia i nazwiska tych pracowników oraz jakie otrzymują oni wynagrodzenie za pracę miesięcznie wraz z dodatkami na dzień dzisiejszy;

3/ jakie środki finansowe otrzymał tutejszy Sąd od Skarbu Państwa w roku 2023 i 2024 oraz jakie jest zadłużenie tutejszego Sądu z jakiego tytułu i z dokładnym wyszczególnieniem na dzień dzisiejszy;

4/ na jakie rzeczy tutejszy Sąd wydaje środki finansowe z dokładnym wyszczególnieniem - chodzi o lata 2023 i 2024.

Pismem z dnia 12 lutego 2024 r. Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku, działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej jako: "u.d.i.p."), powiadomił wnioskodawcę, że wyznaczony został nowy termin na załatwienie jego wniosku z dnia 26 stycznia 2024 r., tj. na dzień 31 marca 2024 r. Ponadto organ wyjaśnił, że powodem opóźnienia w załatwieniu przedmiotowego wniosku jest okoliczność związana z zakresem wnioskowanej informacji, który jest bardzo szeroki, dlatego Sąd potrzebuje więcej czasu, aby ją przygotować.

Następnie pismem z dnia 28 marca 2024 r. Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku udzielił wnioskodawcy odpowiedzi.

Mianowice, w zakresie pytania 1. organ przesłał wnioskodawcy zanonimizowane postanowienia wraz z uzasadnieniami o sygn. akt: II.1.Kow. 507/23 sk, II.1.Kow. 570/23 sk, II.1.Kow. 662/23 sk, II.1.Kow. 684/23 sk, II.1.Kow. 697/23 sk, II.1.Kow. 792/23 sk, II.1.Kow. 829/23 sk, II.1.Kow. 939/23 sk, II.1.Kow. 965/23 sk, II.1.Kow. 971/23 sk, II.1.Kow. 1000/23 sk, II.1.Kow. 1095/23 sk, II.1.Kow. 1096/23 sk, II.1.Kow. 1108/23 sk, II.1.Kow. 1118/23 sk, II.1.Kow. 1214/23 sk, II.1.Kow. 1230/23 sk, II.1.Kow. 1231/23 sk, II.1.Kow. 1232/23 sk, II.1.Kow. 1269/23 sk, II.1.Kow. 1270/23 sk, II.1.Kow. 1294/23 sk, II.1.Kow. 1302/23 sk, II.1.Kow. 1314/23 sk, II.1.Kow. 1335/23 sk, II.1.Kow. 1380/23 sk, II.1.Kow. 1403/23 sk, II.1.Kow. 1459/23 sk, II.1.Kow. 1511/23 sk, II.1.Kow. 1581/23 sk, II.1.Kow. 18/24 sk.

Jednocześnie organ wyjaśnił, że odnośnie odpowiedzi Dyrektora Zakładu Karnego w C. na skargi w ww. sprawach, zakres wnioskowanych informacji nie dotyczy spraw publicznych, o których mowa w art. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczą one spraw osadzonych, w tym ich sytuacji osobistej, rodzinnej i warunków bytowych.

W odniesieniu do pytania 2. zawartego w piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r., organ poinformował stronę, że w Sądzie Okręgowym w Słupsku zatrudnionych jest 137 pracowników, zgodnie ze stanowiskami wyszczególnionymi w tabeli od pozycji 1 do pozycji 137, według stanu na dzień 31 stycznia 2024 r. Ponadto Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku wskazał, że zakres wnioskowanych informacji, co do wskazania imienia i nazwiska w pozycjach od 1 do 64 i od 66 do 110 nie dotyczy spraw publicznych, o których mowa w art. 1 u.d.i.p., skoro zapytanie nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne.

W odniesieniu do pytania 3. zawartego w piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r., organ poinformował stronę, że na rok 2023 przyznano środki na działalność w wysokości 33.827 zł. Natomiast na rok 2024 przyznano środki na działalność w wysokości 33.827 zł. Dalej organ wskazał, że zadłużenie na dzień 28 lutego 2024 r. dotyczy m.in.: kosztów utrzymania budynków i mediów, podatku od nieruchomości, podatku dochodowego od osób fizycznych, kosztów postępowania sądowego, kosztów szkoleń i kosztów delegacji.

W odniesieniu do pytania 4. zawartego w piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r., organ poinformował stronę, że środki finansowe wydawane są na: wynagrodzenia i pochodne, uposażenia sędziów w stanie spoczynku, koszty utrzymania budynków i koszty mediów, opłaty lokalne i podatki, koszty postępowania sądowego, zakup materiałów biurowych, mebli i sprzętu biurowego, zakup usług informatycznych, zakup sprzętu informatycznego, koszty bieżących napraw i remontów, koszty szkoleń pracowników, koszty delegacji służbowych i koszty ryczałtów kuratorskich.

G. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2024 r. wniósł o: 1/ udostępnienie mu wnioskowanych informacji w terminie 7 dni; 2/ stwierdzenie, że nastąpiła bezczynność w załatwieniu jego wniosku oraz przewlekłe prowadzenie postępowania; 3/ stwierdzenie, że organ rażąco naruszył prawo do informacji publicznej i zasądzenie na jego rzecz oraz wymierzenie organowi grzywny w kwocie 500 zł.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2021 r. (sygn. akt II SA/Wa 1080/20) odpowiedzi na skargi osadzonych stanowią informację publiczną. Ponadto skarżący podniósł, że informacje o które wnioskował w punkcie 2. swojego wniosku, w jego ocenie w całości podlegają udostępnieniu, dlatego też uważa, że Sąd Okręgowy w Słupsku dopuścił się bezczynności w załatwieniu w całości jego wniosku.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu organ podniósł, że odpowiedzi Dyrektora Zakładu Karnego w C. na skargi nie dotyczą spraw publicznych, tylko spraw prywatnych, i obejmują dane wrażliwe poszczególnych osadzonych.

Organ wskazał, że definicja informacji publicznej zawarta w art. 1 u.d.i.p. odsyła do pojęcia "sprawy publicznej". W przepisach prawa brak jest legalnej definicji "sprawy publicznej". W ocenie organu, informacja publiczna odnosi się do kwestii dotyczących ogółu, służących ogółowi ludzi, dostępnych dla wszystkich, ogólnych, społecznych i nieprywatnych (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, Tom D-Ś, red. S. Dubisz, Warszawa 2008, s. 843), mogących interesować ogół obywateli.

Przeciwieństwem "sprawy publicznej" jest "sprawa prywatna", czyli osobista, indywidualna, dotycząca sfery prywatnej człowieka w, tym również jego interesu prawnego. Skoro ustawodawca przyjmuje, że informacją publiczną jest, w szczególności "(...) stanowisko organu w sprawie publicznej" oraz "treść innych wystąpień i ocen", to a contrario takiego waloru nie może mieć stanowisko organu w sprawie prywatnej dotyczącej danego podmiotu. Dlatego też, zdaniem organu brak jest podstaw do uznania zasadności skargi G. K. o nieudzieleniu informacji publicznej w skarżonym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako: "p.p.s.a.") orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

W kontekście rozpoznawanej sprawy wyjaśnić należy, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, a w konsekwencji skarga w niniejszej sprawie jest niezasadna.

G. K. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku w zakresie udostępnieniu mu informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia 26 stycznia 2024 r. (data wpływu do organu – 31 stycznia 2024 r.), a ściślej mówiąc w udostepnieniu informacji żądanej w punkcie 1. ww. wniosku w zakresie, w jakim organ nie udostępnił skarżącemu odpowiedzi Dyrektora Zakładu Karnego w C. udzielonych w sprawach, w których Sąd Penitencjarny (tj. Sąd Okręgowy w Słupsku Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych) uchylał następnie decyzje Dyrektora oraz w odniesieniu do informacji żądanej w punkcie 2. ww. wniosku w zakresie, w jakim organ nie podał imienia i nazwiska pracowników Sądu a jedynie stanowiska służbowe wraz z przypisanym do stanowiska wynagrodzeniem.

W odniesieniu do zarzucanej bezczynności organu w zakresie informacji żądanej w punkcie 1. wniosku, należy zwrócić uwagę, że żądane dokumenty, tj. udzielone przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem odpowiedzi w sprawach złożonych przez skazanych skarg na jego decyzje, stosownie do art. 7 § 3 zd. 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 706 – zwanej dalej w skrócie "k.k.w."), stanowią część przekazywanych do właściwego dla rozpoznania tych skarg sądu przez dyrektora zakładu karnego akt sprawy. W myśl natomiast art. 1 k.k.w. wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności odbywa się według przepisów niniejszego kodeksu, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1), z tym, że w postępowaniu wykonawczym w kwestiach nieuregulowanych w niniejszym kodeksie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego (§ 2). Ponieważ Kodeks karny wykonawczy nie zawiera żadnych szczególnych uregulowań odnośnie udostępniania akt spraw rozpoznawanych przez sąd na jego podstawie, przeto należy – w ocenie Sądu – w omawianym zakresie, na mocy art. 1 § 2 tego Kodeksu, zastosować odpowiednio regulacje istniejące w tym zakresie na gruncie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 37 ze zm. – dalej jako "k.p.k."), tj. odwołać się do treści art. 156 k.p.k., który stanowi:

§ 1. Stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej oraz daje możność sporządzenia z nich odpisów lub kopii. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Informacje o aktach sprawy mogą być udostępnione także za pomocą systemu teleinformatycznego, jeżeli względy techniczne nie stoją temu na przeszkodzie.

§ 2. Na wniosek oskarżonego lub jego obrońcy wydaje się odpłatnie kopie dokumentów z akt sprawy. Kopie takie wydaje się odpłatnie, na wniosek, również innym stronom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym. Zarządzenie w przedmiocie wniosku może wydać również referendarz sądowy. Od kopii wykonanej samodzielnie nie pobiera się opłaty.

§ 3. Prezes sądu lub referendarz sądowy może w razie uzasadnionej potrzeby zarządzić wydanie odpłatnie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.

§ 4. Jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo ujawnienia informacji niejawnych o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", przeglądanie akt, sporządzanie odpisów i kopii odbywa się z zachowaniem rygorów określonych przez prezesa sądu lub sąd. Uwierzytelnionych odpisów i kopii nie wydaje się, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 5. Jeżeli nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów lub kopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kopie. W przedmiocie udostępnienia akt, sporządzenia odpisów lub kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii prowadzący postępowanie przygotowawcze wydaje zarządzenie. W wypadku odmowy udostępnienia akt pokrzywdzonemu na jego wniosek należy poinformować go o możliwości udostępnienia mu akt w późniejszym terminie. Z chwilą powiadomienia podejrzanego lub obrońcy o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego pokrzywdzonemu, jego pełnomocnikowi lub przedstawicielowi ustawowemu nie można odmówić udostępnienia akt, umożliwienia sporządzania odpisów lub kopii oraz wydania odpisów lub kopii. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom. Prokurator może udostępnić akta w postaci elektronicznej.

§ 5a. W razie złożenia w toku postępowania przygotowawczego wniosku o zastosowanie albo przedłużenie tymczasowego aresztowania podejrzanemu i jego obrońcy udostępnia się niezwłocznie akta sprawy w części zawierającej treść dowodów dołączonych do wniosku, z wyłączeniem dowodów z zeznań świadków, o których mowa w art. 250 § 2b.

Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego odnoszącego się do kwestii udostępniania akt sprawy na gruncie art. 156 k.p.k. wynika, że "po pierwsze, przepisy art. 156 § 1, 5 i 5a k.p.k. adresowane są do każdego (do wszystkich), a więc nie tylko do stron postępowania karnego, o czym przesądza m.in. treść zdania drugiego art. 156 § 5 k.p.k., z której wynika, iż akta mogą być w wyjątkowych sytuacjach udostępnione innym niż stronom (obrońcom, pełnomocnikom, przedstawicielom ustawowym) osobom. Po drugie, przepisy te zawierają zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także do akt postępowania już zakończonego). Po trzecie, powyżej wskazane przepisy k.p.k. stanowią owe, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, określające odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, które w całości wyłączają zastosowanie przepisów tejże ustawy do informacji publicznych znajdujących się w aktach sprawy karnej" (zob. wyroki NSA: z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt III OSK 6466/21 czy z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 1170/22).

W ocenie Sądu przyjąć zatem należy, że udostępnianie z akt sprawy określonych dokumentów - innych aniżeli zanonimizowane orzeczenia kończące postępowanie - znajdujących się w aktach sprawy karnej czy - jak w niniejszej sprawie - karnej wykonawczej, nie podlega na zasadach przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Innymi słowy, wniosek w niniejszej sprawie złożony przez skarżącego o udostepnienie mu odpowiedzi Dyrektora Zakładu Karnego w C. na wniesione w konkretnie oznaczonych sprawach przez osadzonych (innych aniżeli skarżący) skargi nie jest żądaniem o informację publiczną, której udostępnienia mogła domagać się strona skarżąca w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dostęp do żądanego dokumentu urzędowego jakim jest odpowiedź dyrektora zakładu karnego na skargę, tak co do jego treści, jak i postaci, może nastąpić wyłącznie na zasadach i w trybie określonym przepisami k.p.k. w zw. z k.k.w. W rozpoznawanej sprawie zaś skarżący z przedmiotowym żądaniem wystąpił na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się natomiast do zarzucanej organowi bezczynności co do odpowiedzi na punkt 2. przedmiotowego wniosku, w zakresie nie wskazania wszystkich pracowników Sądu Okręgowego w Słupsku z imienia i nazwiska w kontekście żądanej informacji co do zajmowanego stanowiska i uzyskiwanego wynagrodzenia wraz z dodatkami, należy na wstępie przypomnieć, że organ udzielił pełnej żądanej informacji - a więc wskazania wysokości wynagrodzenia z przypisaniem do oznaczonej z imienia i nazwiska osoby – w stosunku do osoby Dyrektora Sądu oraz poszczególnych sędziów tego Sądu, wyjaśniając w stosunku do pozostałych osób zajmujących inne stanowiska, że osoby te nie pełnią funkcji publicznych.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Stosownie do art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f/ u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Każda informacja o środkach wydatkowanych przez organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne stanowi więc informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie omawianej ustawy. Nie ulega zatem wątpliwości, że informacje dotyczące wysokości wynagrodzenia i dodatków wypłaconych pracownikom Sądu Okręgowego w Słupsku stanowią – co do zasady – informację publiczną.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. odnosi się do osoby, która w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne, z wyłączeniem stanowisk usługowych i technicznych. Chodzi mianowicie o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnych w ramach instytucji, przy czym nie muszą to być jedynie osoby zajmujące stanowiska kierownicze w organie, lub osoby uprawnione do wydawania decyzji administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I OSK 185/20) wskazał, że takim osobami będą także osoby, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym, a zatem osoby pełniące takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów.

Biorąc zatem pod uwagę relację między konstytucyjnym prawem do prywatności a prawem do informacji publicznej, trzeba stwierdzić, że uchylenie prawa do prywatności na rzecz dostępu do informacji publicznej jest wyjątkiem od zasady ochrony tego pierwszego prawa. Ustalenie czy dana osoba pełni funkcję publiczną powinno odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach danej instytucji publicznej realizuje choćby w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Stanowisko to potwierdzają poglądy orzecznictwa wskazujące na autonomiczne i szersze znaczenie na gruncie u.d.i.p. pojęcia osoby pełniącej funkcje publiczną niż definiowane w art. 115 § 1 i § 19 Kodeksu karnego. Definicja wskazana w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. obejmuje bowiem każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. II SAB/Go 138/23). Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 87; a także wyroki NSA: z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1530/14; z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt I OSK 168/16). Dlatego też podmiotem pełniącym funkcję publiczną jest osoba, której przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Chodzi tu o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu funkcji publicznej wyłączone są zaś takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają jedynie charakter usługowy lub techniczny (zob. wyrok TK z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05, OTK-A z 2006 r., nr 3, poz. 30). Również działania osób znajdujących się w strukturze instytucji publicznej mające charakter wyłącznie pomocniczy, doradczy, opiniujący, konsultujący, których wyniki nie są wiążące, tzn. mogą być uwzględnione (lub nie) przez inny podmiot kształtujący bezpośrednio w ramach instytucji publicznej sytuację prawną innych osób, nie pozwalają osób takich (pomocników, doradców, opiniujących, konsultantów) traktować jako osoby pełniące funkcje publiczne, mające związek z pełnieniem tych funkcji (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2130/15).

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organ udostępniając skarżącemu żądaną w punkcie 2. przedmiotowego wniosku informację udostępnił ją w pełnym możliwym zakresie, a mianowicie w odniesieniu do osób pełniących funkcje publiczne we wskazanym powyżej rozumieniu (tj. dyrektora Sądu oraz sędziów), wymieniając ich z imienia i nazwiska oraz przedstawiając wysokość ich miesięcznych wynagrodzeń z dodatkami, natomiast w stosunku do pozostałych pracowników zajmujących inne stanowiska (tj. np. asystent sędziego czy starszy asystent sędziego, sekretarz sądowy czy starszy sekretarz sądowy, specjalista, rzemieślnik, pracownik na stanowisku samodzielnym albo pomocniczym, specjalista w zakresie psychologii czy pedagogiki) organ udostępnił przy stanowisku danego pracownika jedynie sumę otrzymywanego miesięcznie wynagrodzenia wraz dodatkami, pomijając personalia tych osób. W ocenie Sądu należy zgodzić się, że osoby zajmujące w Sądzie Okręgowym w Słupsku wskazane stanowiska nie należą do kręgu osób (pracowników), których działania wpływają bezpośrednio na sytuację prawną innych osób (podmiotów) i które w ramach danej instytucji publicznej (tutaj: sądu okręgowego) realizują we władczy sposób nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Z tego powodu udostępnienie żądanej przez skarżącego w punkcie 2. informacji publicznej, z pominięciem wskazania z imienia i nazwiska wszystkich osób zatrudnionych na danym stanowisku w Sądzie Okręgowym w Słupsku i podania jakie otrzymywali oni wynagrodzenie za prace miesięcznie wraz z dodatkami w styczniu 2024 r., a jedynie udostępnienia z imienia i nazwiska w odpowiedzi na żądaną informację pracowników pełniących funkcje publiczne, uznać należało za działanie prawidłowe.

Odnotowania przy tym wymaga, że wniosek skarżącego wpłynął do organu w dniu 31 stycznia 2024 r., zaś pismem z dnia 12 lutego 2024 r. Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku powiadomił skarżącego – działając na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. – o wyznaczeniu, w związku z szerokim zakresem żądanej informacji i czasochłonnością jej przygotowania, terminu na załatwienie wniosku do dnia 31 marca 2024 r., udostępniając skarżącemu żądaną informację pismem z dnia 28 marca 2024 r. Stosownie do art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1), natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Podjęte w niniejszej sprawie działanie organu w świetle zacytowanego przepisu nie wskazuje na naruszenie prawa.

Mając powyższe rozważania na uwadze, wobec nie stwierdzenia zarzucanej organowi bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, stosownie do art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

Końcowo jedynie, w odniesieniu do wniosku ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego o "uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie kosztów na rzecz pełnomocnika z urzędu" zawartego w piśmie z dnia 10 września 2024 r., Sąd pragnie wyjaśnić, że stosownie do art. 258 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy (§ 1), a do czynności, o których mowa w § 1, należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków (§ 2 pkt 8).

Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.).

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).