Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1002/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 24 ust. 2a, art. 24 ust. 2b
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi K. P. i A. Ś. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr GK-II.7221.61.2023 w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków – skargę oddala –


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (dalej: "PWINGiK", "Organ odwoławczy", "Organ II instancji") z 21 kwietnia 2023 r., nr GK-II.7221.61.2023, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "Organ I instancji", "Starosta") z 27 stycznia 2023 r. nr WG-WGE.660.1.20.2021 orzekającą o odmowie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000; dalej: "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm.; dalej: "p.g.i.k.").

Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu.

K. P. i A. Ś. (dalej: "Skarżący") zwrócili się z prośbą o pomoc do Starosty, wskazując na błędy dotyczące prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], m.in. w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i [...], a także w zakresie zmiany użytku gruntowego w działce nr [...] i działce nr [...]. Do ww. wniosku Skarżący dołączyli postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...] o ustaleniu granicy.

Wobec powyższego Starosta [...] przeprowadził dwa odrębne postępowania administracyjne w zakresie zmiany użytku gruntowego w działkach nr [...] i nr [...] pod nr [...] oraz w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], położonymi w obrębie [...] pod nr [...].

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Starosta decyzją z [...] czerwca 2021 r. nr [...] odmówił dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...].

Po rozpoznaniu odwołania K. P. i A. Ś., Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie decyzją z [...] września 2021 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, Starosta decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...] orzekł o odmowie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...].

Po rozpoznaniu odwołania Skarżących, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie decyzją z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.

W uzasadnieniu Organ odwoławczy wskazał, że w związku z wydaniem przez Sąd Rejonowy w [...] postanowienia z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...] sądowe postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się i została prawomocnie ustalona granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] i działką nr [...]. Postanowieniem tym granice między ww. działkami wytyczono linią koloru czerwonego oraz przez środek znaków granicznych, umieszczonych w czasie komisji sądowej w dniu [...] maja 1979 r. w pkt A, B, C, D, E, F, G, H, I. Podkreślił także, że punkt graniczny I leżący na styku działek nr [...] i [...] był ponownie objęty postępowaniem rozgraniczeniowym w 2003 r. W związku z powyższym wskazał, że okoliczność nieujawnienia treści ww. postanowienia o rozgraniczeniu w ewidencji gruntów i budynków wpłynęła na treść decyzji Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w zakresie punktu granicznego, stanowiącego trójmiedzę pomiędzy działkami nr [...] i [...].

Organ odwoławczy zalecił Staroście, aby uwzględnił ww. okoliczności i wyeliminował rozbieżności pomiędzy stanem wykazanym w operacie ewidencyjnym a stanem prawnym wynikającym z prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...]. Wskazał, aby na potrzeby prowadzonego postępowania zlecić wykonanie pracy geodezyjnej, mającej na celu odszukanie lub wznowienie znaku granicznego, oznaczonego lit. I na szkicu z 15 maja 1979 r., osadzonego na gruncie podczas Komisji Sądowej w dniu 12 maja 1979 r. Natomiast w przypadku braku możliwości przeprowadzenia ww. wznowienia należy zastosować przepisy § 31 - 33 rozporządzenia egib.

W trakcie ponownie przeprowadzanego postępowania, Starosta w trakcie oględzin znaku granicznego umieszczonego pomiędzy działkami nr [...] i [...], z czynności których sporządzono protokół ustalił, że właścicielka działki nr [...] wskazała na gruncie zastabilizowaną rurę metalową, którą uznaje za punkt graniczny trójmiedzy działek nr [...], wyznaczony podczas rozgraniczenia sądowego w 1979 r. W trakcie ww. czynności stwierdzono również, że ww. rura metalowa jest położona w odległości 2,45 m od rurki metalowej wyznaczonej po rozgraniczeniu w 2003 r., zatwierdzonym decyzją Wójta Gminy [...]. Ponadto podano, że rura wskazana przez Panią P., znajduje się na działce nr [...] na terenie Szkoły Podstawowej w [...]. Działka szkolna w tym miejscu jest ogrodzona, natomiast w miejscu tym wcześniej nie było ogrodzenia. Z treści protokołu spisanego z przeprowadzonych ww. czynności wynika, że Pani P. zeznała, że znak graniczny znajduje się wewnątrz ogrodzenia nowo postawionego nie uzgodnionego z właścicielami. Powyższe czynności odbyły się z udziałem przedstawicieli Starostwa Powiatowego w [...], Gminy [...], Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] oraz K. P. (właścicielki działki nr [...]) oraz T. B. (właściciela działki nr [...]).

W trakcie postępowania, Organ I instancji poinformował strony o zwróceniu się do biegłego sądowego T. W. o wykonanie analizy dokumentacji rozgraniczenia sądowego z 1978 r., rozgraniczenia z 2003 r. i ustalenia przeprowadzonego podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków w 2018 r. oraz sporządzenie stosownej opinii do celów postępowania administracyjnego. Na potrzeby niniejszego postępowania została sporządzona "Opinia z zakresu geodezji" z 15 grudnia 2022 r.

Po zapoznaniu się z ww. opinią, Skarżąca przedłożyła do Organu I instancji pismo, z którego wynika, że nie zgadza się ze sporządzoną opinią. Jej zdaniem żadna z osób, jako strona nie była obecne przy rozgraniczeniu sądowym i uwagi nie są wiarygodne do ustaleń, a także brak jest wyjaśnień przy ujawnieniu punktu wspólnego granic działek nr [...].

Po tak przeprowadzonym postępowaniu, Starosta decyzją z 27 stycznia 2023 r. nr WG-WGE.660.1.20.2021 odmówił dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że prowadząc postępowanie w sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków rejestruje aktualny stan prawny nieruchomości, wynikający z określonych dokumentów urzędowych, w tym przypadku jest to decyzja Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] zatwierdzająca ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym przebieg granic nieruchomości położonych w [...], gmina [...], oznaczonych jako działki nr [...] i [...] z działką nr [...].

Od powyższej decyzji Skarżący złożyli odwołanie wskazując m.in., że rozgraniczenie było prowadzone przez Wójta Gminy [...], zakończone wydaniem decyzji przez tego Wójta, który jest równocześnie właścicielem działek nr [...] i [...]. Podnieśli także, że świadkowie występujący przy rozgraniczeniu, m.in. T. B. nie zgadzają się na granicę ustaloną przez sąd, czym potwierdzają, kiedy w chwili rozgraniczenia sądowego mieli 6 lat i nie dysponują żadną wiedzą bo nie brali udziału w rozgraniczeniu.

Po wpłynięciu ww. odwołania, Organ odwoławczy zwrócił się do Organu I instancji o uzupełnienie materiału dowodowego o kopię operatu technicznego nr [...], stanowiącego podstawę wykazania w operacie ewidencyjnym przebiegu granicy między działką nr [...], a działką nr [...], położonymi w [...], gmina [...].

Po rozpatrzeniu odwołania, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie, opisaną na wstępie decyzją z 21 kwietnia 2023 r., nr GK-II.7221.61.2023 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy na wstępie wskazał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek K. P. i A. Ś. i dotyczy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...] w zakresie przebiegu granic pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...].

Organ II instancji wyjaśnił, że niniejsza sprawa, dotycząca rozpatrzenia ww. wniosku była już uprzednio prowadzona przez Organ odwoławczy, gdzie decyzją z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2021 r. nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Organ.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Organ odwoławczy ustalił, że Starosta zgodnie z zaleceniami PWINGiK zawartymi w decyzji z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] zlecił biegłemu sądowemu T. W. wykonanie "analizy dokumentacji" znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz sporządzenie stosownej opinii do celów postępowania administracyjnego. Ze znajdującej się w aktach sprawy "Opinii z zakresu geodezji do celów postępowania administracyjnego" wynika, że w pierwszej kolejności uprawniony geodeta dokonał analizy "danych z postępowania sądowego [...]" i stwierdził, że na ich podstawie nie ma żadnej możliwości jednoznacznego ustalenia położenia punktów/znaków granicznych wówczas rozgraniczanych nieruchomości, ze względu na brak odniesienia pomiaru do punktów/znaków osnowy geodezyjnej czy choćby trwałych niezmiennych szczegółów zagospodarowania terenu. Końcowo wskazał, że materiał geodezyjny ze sprawy [...] nie może stanowić podstawy do ujawnienia na jego podstawie położenia punktów/znaków granicznych w ewidencji gruntów, ponieważ nie daje możliwości jednoznacznego ustalenia ich współrzędnych.

Wobec powyższego na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdził, że położenie punktu granicznego [...] powinno być ujawnione w ewidencji gruntów zgodnie z ustaleniem przebiegu granic wykonanym podczas modernizacji ewidencji gruntów (operat [...]), tożsamym w tym zakresie z wynikami rozgraniczenia zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...].

Zdaniem Organu odwoławczego sporządzona na rzecz przedmiotowego postępowania "Opinia z zakresu geodezji do celów postępowania administracyjnego" dowodzi, że ustalenie położenia punktu granicznego nr [...] na podstawie treści postanowienia Sądu Rejonowego w [...] o rozgraniczeniu sygn. akt [...] i związanej z nim dokumentacji geodezyjnej jest niemożliwe, dlatego nie sposób skonfrontować go z danymi ewidencyjnymi wykazanymi w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wobec powyższego mając na uwadze ww. wnioski i dokonane ustalenia należy w przedmiotowym postępowaniu odnieść się jedynie do kwestii wykazania przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i ustalić czy ww. granica jest prawidłowa, tj. wykazana w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie uwzględniając dokumentacji geodezyjnej, do której odnosi się prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...] o ustaleniu granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] i działką nr [...].

Dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Organ odwoławczy ustalił, że w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków współrzędne punktów granicznych, określających przebieg granic działek ewidencyjnych zostały wykazane pomiędzy:

– działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] w punkcie granicznym nr [...], stanowiącym punkt trójmiedzy na podstawie operatu technicznego nr [...] z opracowania dokumentacji geodezyjno-prawnej do uregulowania pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...], przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12 kwietnia 2009 r.;

– działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] w punktach granicznych nr [...], stanowiącym punkt trójmiedzy i nr [...] na podstawie operatu technicznego nr [...] z modernizacji ewidencji gruntów i budynków, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 20 lutego 2019 r.;

– działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] w punktach granicznych nr [...] na podstawie operatu technicznego nr [...] z wznowienia znaków granicznych działki nr [...] i [...], przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 7 maja 2020 r.

PWINGIK dokonał analizy ww. operatów nr [...], nr [...] oraz nr [...], stanowiących materiał źródłowy, z którego pochodzą punkty graniczne nr [...], określające przebieg granicy działki nr [...] z działkami nr [...] i [...].

Z kolei na podstawie dokumentów z akt sprawy, ustalono, że punkt graniczny nr [...], leżący na styku działek nr [...] i [...] pochodzi z operatu technicznego nr [...] z opracowania dokumentacji geodezyjno-prawnej do uregulowania pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...], przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12 kwietnia 2009 r.

Następnie Organ odwoławczy wskazał, że poddał ocenie operat techniczny nr [...] z wznowienia znaków granicznych działki nr [...] i [...]. Wykonawca ww. pracy geodezyjnej wykonał analizę materiałów otrzymanych do zgłoszenia pracy geodezyjnej pod względem dokładności, aktualności i kompletności, co opisał w sprawozdaniu technicznym. W wyznaczonym dniu geodeta uprawniony – W. M. - wznowił znaki graniczne o nr [...] i [...] w oparciu o pozyskane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiały. Z powyższych czynności sporządził protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych. W protokole tym opisał, że na podstawie danych z operatu technicznego nr [...] i nr [...] dokonał wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych. Z treści protokołu wynika, że Skarżąca, obecna podczas ww. czynności nie złożyła podpisu do protokołu, nie zgadzając się tym samym z wznowionymi znakami granicznymi. Po pozytywnym wyniku weryfikacji, przedmiotowy operat został w dniu [...] maja 2020 r. przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr ewidencyjnym [...].

Wobec powyższego, zdaniem Organu odwoławczego ww. operat z wznowienia znaków granicznych działek nr [...] i nr [...] z działką nr [...] miał na celu jedynie odtworzenie na gruncie pierwotnego położenia ustalonych uprzednio w wyniku rozgraniczenia znaków granicznych, w oparciu o dokumentację geodezyjną tj. operat z rozgraniczenia nr [...] i operat z modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...].

Organ odwoławczy wskazał na marginesie, że w 2018 r. punkty graniczne nr [...] i [...] zastabilizowane znakami granicznymi, z czynności których została sporządzona ww. dokumentacja geodezyjna nr [...] były już przedmiotem innej pracy geodezyjnej, której rezultaty zawiera operat techniczny nr [...], przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] października 2018 r., czyli sprzed przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...]. W ramach ww. pracy geodezyjnej geodeta uprawniony – M. G. - dokonał wyznaczenia punktów granicznych nr [...], określających przebieg granicy między działką nr [...], a działkami nr [...] i [...] oraz ich stabilizacji. Ze sprawozdania technicznego stanowiącego integralną część ww. operatu wynika, że K. P. obecna na gruncie - odmówiła podpisu na protokole wyznaczenia punktów granicznych, mimo iż brała udział w czynnościach wyznaczenia i utrwalenia. Z ww. czynności został sporządzony "Protokół wyznaczenia punktów granicznych", z treści którego wynika, że dokumentami na podstawie których dokonano wyznaczenia punktów granicznych są:

– operat [...],

– decyzja [...],

– postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego II SA/Rz 688/04,

– postanowienie Kolegium Odwoławczego w [...].

Zdaniem Organu II instancji geodeta uprawniony wykonując ww. pracę geodezyjną wykonał czynności wyznaczenia punktów granicznych oznaczonych w ww. operacie technicznym [...] jako punkty nr [...] i [...] na podstawie dokumentów pozwalających na określenie ich pierwotnego położenia, tj. operatu technicznego nr [...] z rozgraniczenia działki nr [...] i [...] z działką nr [...] oraz decyzji Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...].

Odnosząc się do kwestii prawidłowości wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków danych ewidencyjnych, dotyczących przebiegu granicy między działką nr [...], a działkami nr [...] i [...] w zakresie punktu granicznego nr [...], stanowiącego punkt trójmiedzy i punktu granicznego nr [...] na podstawie operatu technicznego nr [...] z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lutego 2019 r. Organ odwoławczy ustalił, że: z akt sprawy wynika, że Starosta [...] w latach 2018-2019 przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków m.in. dla obrębu [...], gmina [...]. W projekcie operatu opisowo-kartograficznego punkty graniczne nr [...] i [...] zostały wykazane na podstawie operatu nr [...] (nowy nr [...]) z rozgraniczenia działki nr [...] i nr [...] z działką nr [...], zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...]. Natomiast granicę pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] w punktach granicznych nr [...] i [...], podczas modernizacji ustalono protokolarnie w dniu 14 czerwca 2018 r. na podstawie analizy materiałów źródłowych, tj. operatu z rozgraniczenia nr [...].

W ramach postępowania wyjaśniającego Starosta przeprowadził porównanie współrzędnych punktów granicznych m.in. nr [...] i [...], pochodzących z operatu z modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...] i z operatu z rozgraniczenia nr [...], które to współrzędne uprzednio przetransformował z układu geodezyjnego "1965" do układu "2000". Z ww. porównania punktów granicznych wynika, że obliczone odchyłki nie przekraczają dopuszczalnej odchyłki, tj. są mniejsze niż 0,15 m, zatem dowodzi to, że współrzędne ww. punktów granicznych uzyskane w wyniku czynności terenowych w dniu 14 czerwca 2018 r. wykonawca pozyskał z operatu nr [...] z rozgraniczenia.

Zgodnie z art. 24 ust. 2b ustawy p.g.i.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie m.in. prawomocnych orzeczeń sądu. Takim orzeczeniem jest ww. decyzja Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...].

Dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Organ odwoławczy ustalił, że postępowanie rozgraniczeniowe mające na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości położonych w [...], gmina [...] oznaczonych jako działki nr [...] i [...], będące własnością Gminy [...] z działką nr [...], stanowiącą własność Skarżących, zostało wszczęte z urzędu, postanowieniem Wójta Gminy [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...]. Z czynności ustalenia przebiegu przedmiotowych granic został sporządzony operat techniczny nr [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] grudnia 2003 r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego zapadły następujące rozstrzygnięcia:

– decyzja Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2004 r. nr [...] umarzająca postępowanie i przekazująca sprawę z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w [...],

– decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2004 r. nr v uchylająca w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2004 r. nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji,

– decyzja Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] zatwierdzająca ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym przebieg granic nieruchomości, położonych w [...], gmina [...] oznaczonych jako działki nr [...] i [...] z działką nr [...]. Decyzja ta stała się ostateczna i wykonalna z dniem [...] października 2008 r.,

– decyzja SKO w [...] z [...] czerwca 2004 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...],

– postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Rz 688/04 odrzucające skargę K. P. na ww. decyzję SKO z [...] czerwca 2004 r.,

– postanowienie SKO w [...] z [...] grudnia 2008 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia ustalonego w postępowaniu rozgraniczeniowym przebiegu granic nieruchomości położonych w [...], gmina [...], oznaczonych jako działki nr [...] będących własnością Gminy [...] z działką nr [...], stanowiącą własność Skarżących.

Zdaniem PWINGIK z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że dopiero podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], uwzględniono ustalenie granic wykonane podczas rozgraniczenia zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...]. Wobec powyższego, w ocenie Organu odwoławczego, przebieg granicy działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] w operacie ewidencyjnym wykazany jest prawidłowo.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli K. P. i A. Ś., zaskarżając ww. decyzję PWINGIK w całości.

W złożonej skardze Skarżący zarzucili błędne ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] oraz obalenie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...], którego nie wzięto pod uwagę. Zarzucili również, że Gmina [...] stawiając płot poza słupkiem granicznym naruszyła ich posiadanie. Podnieśli również, że Wójt wydawał decyzję we własnej sprawie pomimo, że jest on właścicielem nieruchomości i decyzje te są respektowane. Skarżący wskazali, że brak jest jednolitej oceny przez geodetę uprawnionego, ustalenia i odtworzenia punktu granicznego I.

W odpowiedzi na skargę PWINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 25 lipca 2023 r. Wójt Gminy [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o oddalenie skargi.

Wójt wskazał, że Organ przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy, zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sposób wnikliwy, wszechstronny i wyczerpujący.

W ocenie Wójta Skarżący pomijają m.in. przeprowadzony w sprawie dowód z opinii biegłego sądowego uprawnionego geodety T. W., z której treści wynika, że dokonał on analizy danych z powołanego przez Skarżącą postępowania sądowego. Specjalista ustalił, że na ich podstawie nie ma możliwości jednoznacznego ustalenia położenia punktów granicznych wówczas rozgraniczanych nieruchomości ze względu na brak odniesienia pomiaru do znaków osnowy geodezyjnej lub trwałych niezmiennych szczegółów zagospodarowania terenu i materiał z ww. sprawy sądowej nie może stanowić podstawy do ujawnienia na jego podstawie położenia znaków granicznych w ewidencji gruntów z powodu braku możliwości jednoznacznego ustalenia ich współrzędnych. Ponadto wskazał, że położenie punktu granicznego 3-1589 powinno być ujawnione w ewidencji gruntów zgodnie z ustaleniem przebiegu granic wykonanym podczas modernizacji ewidencji gruntów tożsamym w tym zakresie z wynikami postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...]. W związku z powyższym Organ ustalił, że skoro ustalenie położenia punktu granicznego nr [...] na podstawie treści postanowienia sądu sygn. akt [...] i związanej z nim dokumentacji nie jest możliwe to nie można skonfrontować go z danymi ewidencyjnymi wykazanymi w operacie ewidencji gruntów i budynków. W tym zakresie organ podniósł, że w przedmiotowym postępowaniu należało się odnieść do kwestii wskazania przebiegu granicy pomiędzy dz. gr. [...] a dz. gr [...] i [...] i ustalić czy jest on prawidłowy - co też miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu. Organ wskazał w jaki sposób i na jakiej podstawie wykazano przebieg granic pomiędzy działkami powołując się na operaty techniczne ([...]) stanowiące materiał źródłowy. Organ wskazał również, że punkty stanowiące granicę pomiędzy działką [...] a [...] ustalono podczas modernizacji protokolarnie na podstawie analizy materiałów źródłowych czyli operatu z rozgraniczenia [...]. W toku postępowania Organ przeprowadził porównanie współrzędnych punktów granicznych pochodzących z operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...] i z operatu z rozgraniczenia nr [...] z którego wynika, że obliczone odchyłki nie przekraczają dopuszczalnej odchyłki tj. są mniejsze niż 0.15 m zatem dochodzi to, że współrzędne z punktów granicznych uzyskane w wyniku czynności terenowych pozyskane zostały z operatu z rozgraniczenia nr [...]. Tym samym aktualny stan prawny nieruchomości wynikający z określonych dokumentów urzędowych został poprawnie zarejestrowany w ewidencji gruntów i budynków a za dokument ten organ słusznie uznał decyzję Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] zatwierdzającą ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym przebieg granic działek nr [...] i [...] położonych w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli w tak wyznaczonych granicach Sąd nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja odmawiająca dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] polegających na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i [...].

Starosta [...] w latach 2017 – 2018 przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] położonego w Gminie [...]. Celem było przeprowadzenie modernizacji EGiB, utworzenie bazy GESUT i BDOT 500 i cyfryzacja zasobu w powiecie [...] wybranych obrębów z jednostek ewidencyjnych [...] i [...] zgodnie z projektami modernizacji EGiB.

Informacja Starosty [...] z 14 marca 2019 r. w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obręb [...] ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego z 2019 r., poz. [...].

W piśmie z 12 marca 2021 r. K. P. zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie błędów dotyczących prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] a także w zakresie użytku gruntowego na działce nr [...] i działce nr [...]. Starosta [...] prowadził dwa postępowania, jedno w zakresie zmiany użytku gruntowego na działkach nr [...] i [...] pod nr [...] oraz drugie w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką [...], a działkami nr [...] i [...], którego dotyczy niniejszej postępowanie.

Skarżąca domagając się zmiany zapisów modernizacji ewidencji gruntów podnosi, że nie uwzględnia ona rozgraniczenia pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] wykonanego w 1979 r. i zatwierdzonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...].

Ze stanowiskiem Skarżącej nie można się zgodzić.

Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków uregulowane są ustawą P.g.i.k. oraz przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z 29 marca 2001 r.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a P.g.ik.:

Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Na podstawie art. 24 ust. 2b. P.gik. :

Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

2c. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

§ 29. Źródłami danych wykorzystywanych przy zakładaniu albo modernizacji ewidencji są:

1) materiały zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;

2) wyniki pomiarów geodezyjnych lub oględzin;

3) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach;

4) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne.

Wyjaśnienia wymaga, że pochodny charakter informacji znajdujących się w ewidencji w stosunku do źródeł tych informacji oznacza, że wszelkie zmiany danych ewidencyjnych powinny mieć charakter bezsporny. Można to osiągnąć wyłącznie przez dokonywanie ich rejestracji w sposób przewidziany w rozporządzeniu. Obowiązek zamieszczenia w ewidencji wyłącznie danych bezspornych wyklucza samodzielne rozstrzyganie przez organ rejestrujący wszelkich kwestii związanych z prawem do nieruchomości. ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2017 r. I OSK 184/17 to i wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organy ewidencyjne rejestrują bowiem jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu.

Podkreślenia również wymaga, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Ewidencja gruntów i budynków służy jedynie rejestrowaniu aktualnego stanu prawnego działek gruntu wynikającego z dokumentów określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu.

Nie można zatem dokonywać zmian na podstawie dokumentów, po wydaniu których następowały kolejne czynności odzwierciedlone w ewidencji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 lipca 2012 r. o sygn. akt III SA/Łd 411/12). Podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Rz 645/11).

Stanowisko to wydaje się być bardzo aktualne na tle niniejszej sprawy.

W pierwsze kolejności Sąd stwierdza, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący i może stanowić podstawę wydanych rozstrzygnięć.

Jak wynika z zebranych w sprawie dokumentów postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. wszczęto z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe działki nr [...] z działkami nr [...] i [...]. Udział w postępowaniu brali: K. P., Ś. A., Gmina [...]. Granica została wyznaczona wzdłuż punktów 10-16 na podstawie znajdującej się w zasobie mapy ewidencyjnej zgodnej z mapą katastralną. Skarżąca wyraziła zgodę na przebieg granicy od punktu 16 do punktu 14, nie wyraziła zgody na granice od punktu 13 do 10, czyli na odcinku, w którym jej działka nr [...] graniczy z działką nr [...]. W czasie wyznaczenia granicy istniało ogrodzenie które rozpoczynało się w punkcie 16 i kończyło w punkcie 14. Na skarpie znajdującej się pomiędzy pkt 13 i 10 rosły dęby, które były przedmiotem sporu. Punkt 14 i 15 zastabilizowano słupkami betonowymi. Punktów 10-13 nie stabilizowano ( pozostały paliki drewniane).

Zdaniem Skarżącej granica powinna była przebiegać od punktu 13 poprzez punkty 17, 18 do 19. Położenie punktu 19 zostało oznaczone rurą metalową o średnicy 80. Punkt ten został zdaniem Skarżącej wyznaczony podczas rozgraniczenia w latach 80 tych.

Brak dokumentacji potwierdzającej przebieg granicy wskazanej przez Skarżącą spowodował, że granicę wyznaczono w oparciu o mapę ewidencyjną i katastralną, wyznaczając punkty graniczne ([...]) odpowiadające punktom 10-16.

Decyzją z [...] kwietnia 2004 r., Nr [...] Wójt Gminy [...] zatwierdził ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym przebieg granic nieruchomości położonych w [...] gm. [...], oznaczanych jako działki nr [...] i [...] z działką nr [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z [...] czerwca 2004 r., Nr [...], która stała się ostateczna i prawomocna. Ustalenia te zostały wykazane w bazie danych ewidencyjnych na podstawie operatu [...].

Z operatu technicznego z modernizacji i ewidencji gruntów [...] przyjętego do zasobu [...] lutego 2019 r. wynika, że ustalono przedbieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] na podstawie operatu [...], zaś z działką nr [...] na podstawie materiałów źródłowych. Punkty graniczne pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] zostały oznaczone na szkicu granicznym numerami: [...].

Porównując współrzędne ww. punktów ustalonych w procesie modernizacji ze współrzędnymi punktów ustalonych w postępowaniu rozgraniczeniowym w 2003 r., uwzględniając błąd pomiaru ustalono, że są to te same punkty.

Z operatu technicznego [...] z wyznaczenia i stabilizacji punktów granicznych wynika, że punktom [...] nadano identyfikatory punktu odpowiednio [...]. Operat przyjęto do zasobu [...] maja 2020 r.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdzić należy, że wynik przeprowadzonej modernizacji odpowiada dokumentom ewidencyjnym i rejestrowym, stanowiącym podstawę zapisów ewidencyjnych, w tym wynikających z przeprowadzonego w 2003 r. postępowania rozgraniczeniowego.

Przeprowadzone w 2019 r. postępowanie modernizacyjne powieliło dokonane w tym zakresie zapisy. Pomimo nieprawidłowo podjętych w toku postępowaniu modernizacyjnego czynności rozgraniczenia, ( te bowiem były już wcześniej przeprowadzone) uzyskane wyniki były tożsame z danymi wynikającym z przeprowadzonego w 2003 r. rozgraniczenia, w związku z czym nie było podstaw do ich kwestionowania z tego powodu. Zgodnie z powołanym § 30 ust.1: przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby postępowania rozgraniczeniowego. Zgodzić bowiem należy się, że podstawą aktualizacji modernizacji ewidencji gruntów powinny być wyniki prac rozgraniczeniowych przeprowadzonych w 2003 r., z których to został sporządzony operat ewidencyjny, wpisany do rejestru. Jednak z uwagi na to, że dane z tego operatu były tożsame z tymi jakie uzyskano w modernizacji należy przyjąć ich prawidłowość, co szczegółowo uzasadnił Organ I i II instancji.

Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na podważenie prawidłowości dokonanych wpisów.

Wbrew podnoszonym przez Skarżącą zarzutów, prawidłowości tych wyników nie mogła podważyć dokumentacja z rozgraniczenia działki nr [...] z działkami z działkami nr [...] i [...] przeprowadzona w 1979 r., a więc dokumentacja poprzedzająca postępowanie rozgraniczeniowe z 2003 r.

Jak wykazał zebrany materiał aktowy Sąd Rejonowy w [...] postanowieniem z [...] maja 1979 r. sygn. akt [...] ustalił granicę między działką ewidencyjną nr [...] wsi [...] stanowiącą własność Z. Ś., a działką nr [...] wsi [...] stanowiącą własność W. Ś. i nr [...] wsi [...] stanowiącą własność A. B., oznaczoną na mapie linią koloru czarnego prowadzoną przez środek znaków granicznych umieszczonych w czasie komisji sądowej w dniu [...] maja 1979 r. w pkt od A-I. Granica ta dotyczyła granic pomiędzy działkami nr [...] z działką [...] stanowiącą własność A. B., a nie z działką nr [...]. Nie mniej jednak wyznaczony wówczas punkt "I" stanowił punkt trójmiedzy pomiędzy działkami [...], i jednocześnie początek granicy działki nr [...] z działkami nr [...] i [...], których aktualnie dotyczy postępowanie ewidencyjne. Skarżąca w toku postępowania podnosiła, że punkt ten znajduje się w odległości 2 m od ustalonego w toku rozgraniczenia przeprowadzonego w 2003 r., a następnie modernizacji ewidencji gruntów, punktu [...]. Jako dowód wskazała znajdującą się aktualnie na terenie działki nr [...] metalową rurę, która jej zdaniem stanowiła punkt graniczny ustalony przez Sąd Rejonowy w postępowaniu rozgraniczeniowym z 1979 r.

Okoliczność ta została poddana szerokiej analizie w postępowaniu. W toku oględzin znaku przeprowadzonych w dniu 14 czerwca 2022 r. ustalono, że wskazana przez Skarżącą rura metalowa jest położona w odległości 2,45 m od rurki metalowej wyznaczanej podczas rozgraniczenia w 2003 r. Aktualnie znajduje się wewnątrz ogrodzenia na działce nr [...] należącej do Szkoły. Zaznaczono, że ogrodzenie powstało w 2021 r.

Powołany celem wyjaśnienia powyższych rozbieżności biegły geodeta, dokonał

analizy i porównania dokumentacji sporządzonej podczas rozgraniczenia z 1979 r. ze stanem widniejącym w ewidencji. Naniósł w tym celu na granicy pomiędzy działką nr [...] i [...] punkty graniczne, co do których nie było sporu: [...] oraz [...]. Jednocześnie wyjaśnił na podstawie wizji, że dwa z tych znaków a mianowicie [...] oraz [...] są znakami dawno osadzonymi, o czym świadczył podniszczony beton, widoczne ślady porostów, z kolei znak [...] jest znakiem nowym, ze znakiem krzyża u góry.

Znakowi [...] biegły przyporządkował punkt graniczny oznaczony na dokumentacji z 1979 r. literą H, zaś [...] - punkt G. Odczytując następnie odległości z mapy z 1979 r. stwierdził, że odległości punktu I do H wynosiła 16,6 m, co w zasadzie odpowiada wymierzonej aktualnie odległości punktu [...] do [...] wynoszącej 16,3 m. Tymczasem zmierzona przez biegłego odległość metalowej rury, która zdaniem Skarżącej stanowiła granicznik z 1979 r, oznaczona przez biegłego jako R7 do punktu [...] wyniosła 18,5 m. Nie potwierdziło to zatem by wskazana przez Skarżącą rura metalowa miała być odpowiednim umiejscowionego na mapie rozgraniczeniowej z 1979 r. granicznika oznaczonego literą "I". Dodatkowo, jak stwierdził biegły, mapa z rozgraniczenia z 1979 r. wskazywała na wiele błędów, długość granicy liczona na podstawie miar początkowych i końcowych nie zgadzała się z sumą wielkości poszczególnych odcinków wyznaczonych w ramach tej granicy ( tak np. granica działki nr [...]). Dodatkowo, z protokołu rozgraniczenia wynikało, że stabilizacja znaków granicznych z rozgraniczenia w 1979 r. nastąpiła palami, a więc w żaden ze sposobów zastanych na gruncie.

Sąd podziela stanowisko Organów odnośnie wiarygodności przedstawionej opinii. Jest logiczna, konkretna, a wyciągnięte wnioski wynikają z prawidłowych ustaleń. Dokonano porównania dokumentacji rozgraniczeniowej z 1979 r. z dokumentacją sporządzoną w wyniku modernizacji dochodząc do prawidłowych wniosków, że dane z tej pierwszej analizy nie mogą podważyć zapisów dokonanych w wyniku modernizacji. Nie zawierają bowiem podstawowych informacji pozwalających na ustalenie w sposób pewny znaków granicznych w związku z czym nie mogą podważać sporządzonej w późniejszym czasie dokumentacji rozgraniczeniowej odpowiadającej standardom ewidencyjnym i co jeszcze bardziej istotne wpisanej do ewidencji gruntów.

Jeszcze raz należy wyjaśnić, że ewidencja gruntów i budynków służy jedynie rejestrowaniu aktualnego stanu prawnego działek gruntu wynikającego z dokumentów określonych w powołanym przepisach rozporządzenia, a dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Prawidłowo zatem organy obu instancji odmówiły wprowadzenia żądanej we wniosku zmiany w ewidencji gruntów i budynków.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.