Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 226/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić skarżącej – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (reprezentowana

przez adwokata M. K.) wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie

częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku

uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację

finansową spowodowaną odnotowaniem straty za rok obrotowy 2012 w wysokości

206.720,83 zł oraz aktualny stan jej rachunku bankowego, na którym znajdują się

środki w kwocie 448,06 zł.

W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, iż wysokość kapitału

zakładowego spółki wynosi 5.000 zł, wartość środków trwałych to 0 zł, a strata za

ostatni rok obrotowy według bilansu zamknęła się w kwocie 206.720,83 zł.

W sprawozdaniu z działalności skarżącej za rok 2012 wskazano, że na

przestrzeni poszczególnych miesięcy systematycznie rosła sprzedaż usług ochrony

na rzecz osób fizycznych, co jednoznacznie dobrze rokuje na działalność spółki w

roku 2013. Z dodatkowych informacji i objaśnień do sprawozdania z działalności

spółki za 2012 rok, nadesłanych do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1196/13, wynika,

że skarżąca rozpoczęła działalność gospodarczą w marcu 2012 roku, zatrudniła 265

osób, osiągnęła przychód netto ze sprzedaży usług ochrony w wysokości 287.682,75

zł, a odnotowana strata finansowa netto w kwocie 224.462,53 zł jest związana z

zakupem 273 sztuk kas fiskalnych (niezbędnych ze względu na rodzaj prowadzonej

przez skarżącą działalności gospodarczej) za kwotę netto 109.473 zł. Dokument CIT-

8, nadesłany przez skarżącą m.in. do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2708/13,

wykazuje stratę spółki za rok 2012 w kwocie 206.720,83 zł przy przychodzie w

wysokości 310.354,30 zł.

Z kolei z przedłożonego m.in. do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 3617/13

rachunku zysków i strat skarżącej spółki za rok 2013 wynika, że osiągnęła przychód

netto ze sprzedaży w wysokości 647.900,97 zł, a koszty jej działalności operacyjnej

zamknęły się w kwocie 941.372,86 zł. Uwzględniając pozostałe przychody i koszty

operacyjne, strata netto skarżącej spółki za rok 2013 wyniosła 292.260,29 zł.

Natomiast rachunek zysków i strat skarżącej spółki sporządzony na dzień [...] marca

2014 roku wskazuje, że osiągnęła ona w pierwszym kwartale bieżącego roku

przychód netto ze sprzedaży w wysokości 158.356,09 zł, a koszty działalności

operacyjnej zamknęły się w kwocie 273.604,01 zł. Skarżąca przedstawiła również

wyciągi z rachunku bankowego za okres od [...] stycznia 2014 roku do dnia [...]

kwietnia 2014 roku, na którym saldo końcowe wyniosło 282,57 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz.

270 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być

przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków

na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu

wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania

spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on

przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do

wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów.

W ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek referendarza sądowego, w

świetle przedstawionych przez stronę okoliczności, stwierdzić należy, że spółka nie

wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Oceniając stan majątkowy skarżącej należy zauważyć znaczny wzrost

przychodów netto ze sprzedaży w stosunku do roku 2012. I tak, o ile 2012 rok

zamknął się przychodem netto na poziomie 287.682,75 zł, to w roku 2013 przychód z

tego tytułu sięgnął kwoty 647.900,97 zł. Zarazem nastąpił wzrost kosztów

działalności operacyjnej z kwoty 535.590,69 zł w 2012 roku do kwoty 941.372,86 zł w

roku 2013. Wzrost ten w odniesieniu do poszczególnych kategorii dotyczył zarówno

wypłacanych przez spółkę wynagrodzeń, które wzrosły z kwoty 244.445,07 zł do

kwoty 422.079,00 zł. Również zużycie materiałów i energii zwiększyło się - z kwoty

111.351,54 zł do kwoty 185.650,83 zł. Znacznie powiększyła się także wartość

kosztów usług obcych - z kwoty 123.258,63 zł do kwoty 249.300,93 zł. Ponadto w

roku bieżącym przychód skarżącej w pierwszym kwartale przekroczył 150 tysięcy zł,

a na wynagrodzenia przeznaczyła ponad 112 tysięcy zł.

Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika bezspornie, że skarżąca

spółka, pomimo odnotowywanej straty z prowadzonej działalności gospodarczej,

ewidentnie zwiększyła jej skalę. Oprócz ogólnego znacznego wzrostu przychodu,

świadczy o tym niewątpliwie podniesienie poziomu wydatków na wynagrodzenia oraz

zużycie materiałów i energii. Zaznaczyć przy tym należy, iż wskazywana przez

skarżącą strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie oznacza

automatycznie konieczności zwolnienia strony z kosztów sądowych. Wykazanie w

danym roku podatkowym straty nie musi oznaczać utraty płynności finansowej przez

przedsiębiorcę (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego /dalej NSA/

z 9 września 2013 r., sygn. akt II GZ 489/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pll Strata

powstaje bowiem wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to

skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty

podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych.

Zatem powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. W

orzecznictwie podnosi się, że przedsiębiorstwo, które nie wykazało, że utraciło

płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo

trudności finansowych, powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego

{vide postanowienie NSA z 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 208/08,

www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego osoba prawna oraz inna organizacja

nieposiadająca osobowości prawnej nie może powoływać się tylko na to, że aktualnie

nie dysponuje środkami na poniesienie kosztów sądowych, lecz musi także wykazać,

że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne działania, by zdobyć fundusze na

pokrycie wydatków (vide postanowienie NSA z 29 marca 2011 r., sygn. akt I OZ

191/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem nie mamy do czynienia z takim

przypadkiem na gruncie przedmiotowej sprawy. Spółka w oczywisty sposób nie

utraciła płynności finansowej, skoro zwiększyła przychód o ponad 360 tysięcy zł.

Jednocześnie o jej możliwościach płatniczych świadczy regularne pokrywanie

wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zarówno o

charakterze cywilnoprawnym (np. zapłata na rzecz "O." Sp. z o. o.

kwoty 2.000 zł w dniu [...] lutego 2014 roku oraz kolejnej kwoty 2.000 zł w dniu [...]

marca 2014 roku, czy też na rzecz P. Sp. z o. o. w dniu [...] marca 2014 roku - kwoty

1.030 zł), jak i publicznoprawnym (regularne wpłaty na rzecz urzędów skarbowych i

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych /dalej ZUS/ - przykładowo 8.000 zł w dniu [...]

kwietnia 2014 roku). Podkreślenia wymaga, że koszty sądowe również są wydatkami

związanymi z bieżącą działalnością spółki. Prowadzenie działalności gospodarczej

wiąże się bowiem z możliwością powstania konieczności prowadzenia postępowań

sądowych. Inne zobowiązania związane z bieżącą działalnością spółki nie mogą być

traktowane priorytetowo w stosunku do obowiązku uiszczenia kosztów sądowych

(vide postanowienie NSA z 18 lipca 2012 r., sygn. akt I GZ 155/12,

www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto analiza transakcji dokonywanych na rachunku bankowym skarżącej

spółki wskazuje, że jedynych lecz regularnych wpłat na ten rachunek dokonuje

l. N., zajmujący stanowisko prezesa zarządu skarżącej spółki. I tak w

miesiącu lutym 2014 roku dokonał trzykrotnie wpłat na łączną kwotę 13.500 zł, w

miesiącu marcu 2014 roku dokonane przez niego dwie wpłaty sięgnęły w sumie

kwoty 12.900 zł, a w miesiącu kwietniu 2014 roku trzykrotnie przelane środki

wyniosły łącznie 19.300 zł. Jednocześnie z przedstawionych wyciągów z rachunku

bankowego wynika, iż przeważające operacje na rachunku polegały na dokonywaniu

przelewów na rzecz komorników sądowych, urzędu skarbowego, ZUS, a także

agencji ochrony. Wyciągi nie dokumentują więc żadnych kwot uzyskiwanych z tytułu

prowadzonej działalności, podczas, gdy kwoty te złożyły się na wykazaną w

rachunku zysków i strat wysokość przychodu przekraczającego w 2013 roku 640

tysięcy zł. W konsekwencji brak udokumentowania na rachunku bankowym wpłat

potwierdzających prowadzoną działalność gospodarczą czyni w istocie

niewyjaśnionym faktyczny stan środków pieniężnych posiadanych przez spółkę. W

ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek referendarza sądowego, taki dysonans

pomiędzy zapisami opisującymi transakcje dokonywane na rachunku bankowym a

skalą przychodu spółki sugerowałby, że wszelkie przychody spółki pochodzące ze

sprzedaży towarów i usług wpłacane są na konto prezesa zarządu spółki lub

przekazywane są mu przez pracowników spółki w formie gotówkowej. Ewentualnie

może to również sugerować posiadanie przez spółkę innych (nieujawnionych

Sądowi) rachunków bankowych. W każdym razie świadczy to o niespójności

złożonych oświadczeń dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej z przedstawionymi

dokumentami źródłowymi, które tę sytuację mają potwierdzać. W konsekwencji

uznać należy, że skarżąca spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na

poniesienie pełnych kosztów postępowania, co skutkuje odmową przyznania jej

prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak jest bowiem przeciwwskazań do

pokrycia przez skarżącą z posiadanych środków także kosztów postępowania

sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art.

258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.