Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 123/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku T. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanowił: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 14 lutego 2018r. T. G. (dalej: "skarżący"), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2018 r. został wezwany

do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana. Przesyłka sądowa została zatem uznana za skutecznie doręczoną w trybie tzw. doręczenia zastępczego z dniem 5 marca 2018 r.

Postanowieniem z 14 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie (dalej także jako "Sąd") odrzucił skargę, gdyż skarżący nie uiścił wpisu

od skargi w terminie przewidzianym dla dokonania powyższej czynności. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu 1 czerwca 2018r. (k. 25 akt sądowych).

Pismem procesowym z 4 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił o ponowne doręczenie mu zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego, którego dotychczas nie otrzymał. Odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania pisma podtrzymał swoje stanowisko. Sąd uznał, że żądanie skarżącego stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "uppsa"), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie zaś do art. 86 § 1 uppsa sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 uppsa, pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 uppsa. Są nimi:

– wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

– uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,

– powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,

– równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

Wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy

w uchybieniu termin powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy występuje

np. w przypadku choroby strony czy pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób

(por. postanowienie NSA z 26 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 679/14, Lex nr 1465298).

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (przykładowo przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.; zob. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 225/15.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że w realiach niniejszej sprawy skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak swojej winy w niedochowaniu terminu do dokonania powyższej czynności. Podkreślenia bowiem wymaga, że w aktach sprawy (karta 15) znajduje się, wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie

do uiszczenia wpisu, która spełnia wskazane w treści art. 73 § 1 i 4 uppsa kryteria, niezbędne do uznania przedmiotowej przesyłki za skutecznie doręczoną z dniem 5 marca 2018 r. Skarżący we wniosku nie wykazał natomiast, aby zainicjował skuteczne postępowanie reklamacyjne, które pozwoliłoby podważyć fikcję doręczenia tej przesyłki we wskazanym dniu. Wystąpił jedynie o jej ponowne doręczenie, gdyż jak stwierdził dotychczas nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W tej sytuacji Sąd uznał, że nie wystąpiły przesłanki do przywrócenia terminu do dokonania czynności dokonanej po upływie przewidzianego dla niej terminu.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 uppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.