Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2218/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.50, art.3, art.58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję zasadniczą Ministra Przemysłu (wcześniej Ministra Klimatu i Środowiska) z dnia [...] maja 2024 r., znak [...] w przedmiocie budowy obiektów energetyki jądrowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

K. Z. (dalej: "skarżący"), pismem z 12 maja 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję zasadniczą Ministra Przemysłu (wcześniej Ministra Klimatu i Środowiska) z dnia [...] maja 2024 r., znak [...] w przedmiocie budowy obiektów energetyki jądrowej.

W uzasadnieniu skargi przedstawił swoje stanowisko odnoszące się do energetyki atomowej, poglądy polityczne, oraz wskazał na wyższość energetyki wodnej nad atomową.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując m.in. na brak legitymacji procesowej skarżącego oraz brak interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji.

Podniósł ponadto, iż skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych stąd jako niedopuszczalna powinna zostać odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia.

Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżący nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym i nie doręczono mu decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Zaskarżona decyzja została doręczona wyłącznie [...] S.A. z siedzibą w [...].

Z uwagi więc na brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że interes prawny skarżącego wynika z przepisów prawa materialnego, a ponadto żaden przepis ustawy szczególnej nie przyznaje skarżącemu uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać, że skarżący nie zalicza się do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi.

W konsekwencji uznać należało, że skarżącemu nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jej stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.