Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 286/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Asesor WSA Robert Talaga Protokolant: st. sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody z dnia 6 marca 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 25 stycznia 2024 r., nr [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania T. B. (dalej również jako "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z 14 grudnia 2023 r., znak [...] o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego dwulokalowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w D. nr ewid. gruntów: [...], obr. D..

Decyzja Wojewody, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.

Wnioskiem z 13 września 2023 r. T. B. wystąpił o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego dwulokalowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w D. nr ewid. gruntów: [...], obr. D.. Do wniosku dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3 egzemplarze projektu zagospodarowania działki wraz z projektem architektoniczno-budowlanym oraz pełnomocnictwo.

Postanowieniem z 27 października 2023 r. organ I instancji nałożył na inwestora na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) - dalej: Prawo budowlane obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości m.in., iż projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany należy doprowadzić do zgodności z zapisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi D. zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w M. z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2014 r., poz. 4815) dalej: mpzp, w zakresie § 5 ust. 15 - tj. kolorystki dachu, § 6 ust. 4 - tj. obowiązku realizacji pasów zieleni izolacyjnej (szerokość pasa min. 3 m od przebiegu ustalonym w mpzp), § 6 ust. 4 - tj. uwzględnienia nakazów i ograniczeń wynikających z przepisów odrębnych dla obszaru narażonego na odpływ azotu ze źródeł rolniczych zlewni rzeki K. , § 12 ust. 8 - tj. uwzględnienia ograniczeń wynikających z sąsiedztwa lotniska P. .

Inwestor 27 listopada 2023 r. w związku z postanowieniem organu I instancji przedłożył poprawiony projekt i przedłożył nowe dokumenty do sprawy.

W dniu 12 grudnia 2023 r. inwestor w odpowiedzi na zawiadomienie o zakończonym postępowaniu dowodowym i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym ponowił swoje wyjaśnia i przedłożył dodatkowe dokumenty.

Starosta [...] decyzją nr [...] z 14 grudnia 2023 r., znak [...] odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego dwulokalowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w D. nr ewid. gruntów: [...], obr. D. wyjaśniając, iż inwestor nie wywiązał się z wszystkich obowiązków nałożonych postanowieniem z 27 października 2023 r. Zdaniem organu I instancji w sprawie zasadniczą kwestią jest ustalenie czy planowane zamierzenie jest zgodne z mpzp obowiązującym na tym terenie. Wnioskowana inwestycja znajduje się na terenie objętym ustaleniami mpzp, który został oznaczony symbolem 46 MN z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oraz symbolem 25 MN/U z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług. Stosownie do § 6 ust. 4 mpzp ustala się obowiązek realizacji pasów zielni izolacyjnej, określonych na rysunku planu, o szerokości minimum 3 m. Zgodnie z rysunkiem do mpzp przebieg pasa zielni izolacyjnej na działce nr ewid. [...] ustalono między terenami 46 MN oraz 25 MN/U. Według załączonej dokumentacji projektowej złożonej w dniu 27 listopada 2023 r. po postanowieniu z 27 października 2023 r. planowany budynek mieszkalny oraz miejsca postojowe zlokalizowano we frontowej części działki na terenie oznaczonym symbolem 46 MN. Ponadto na rysunkach znajduje się informacja miejscach postojowych, które zostały przeniesione w inne miejsce. Są to miejsca postojowe dla inwestycji zrealizowanej na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z 5 kwietnia 2023 r., znak [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr [...] (aktualne [...]). Między dwoma obszarami tj. 46MN oraz 25 MN/U zaprojektowany został pas zieleni izolacyjnej z przerwą o szerokości ok. 5 m umożliwiającą dojazd do działki nr ewid. [...]. Zdaniem organu I instancji należy stwierdzić, że planowane zamierzenie jest niezgodne z ustaleniami mpzp w zakresie przebiegu pasa zielni izolacyjnej. Zapisy planu nie dopuszczają możliwości rezygnacji z części pasa zielni izolacyjnej w przypadku, gdy właścicielem działki jest ta sama osoba lub w przypadku, gdy na sąsiadujących terenach 46 Mn oraz 25 MN/U zaprojektowane zostaną budynki o tej samej funkcji albo gdy potrzeby jest dojazd do innej inwestycji. A zatem stwierdza się, że jest to sztywne ustalenie, które należy uwzględnić przy planowaniu inwestycji.

Organ I instancji wskazał ponadto, iż przyjęte rozwiązania projektowe wprowadzają kolizję z zagospodarowaniem terenu zatwierdzonym decyzji Starosty [...] nr [...] z 5 kwietnia 2023 r., znak [...] w zakresie nakładających się miejsc postojowych w związku z realizacją przedmiotowego zamierzenia. W ocenie organu I instancji pełnomocnik Inwestora nie wywiązał się z obowiązków wynikających w postanowieniu, a zaprojektowana inwestycja jest niezgodna z zapisami mpzp,. Wobec powyższego, zgodnie z brzmieniem art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a Prawa budowlanego orzeczono jak w sentencji.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył T. B. uzupełnione pismami z 5 stycznia 2024 r. oraz w piśmie z 29 stycznia 2024 r. podnosząc, iż projektowana inwestycja na działce nr [...] położona jest na terenie oznaczonym w planie symbolem 46MN z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz symbolem 25 MN/U z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług. Pomiędzy terenami oznaczonymi w planie symbolem 46MN i 25 MN/U na rysunku planu wrysowany jest symbol pasa zieleni izolacyjnej. W ocenie Skarżącego choć nie wynika to wprost z zapisów planu to należy uznać, że celem wprowadzenia pasa zieleni izolacyjnej było oddzielenie strefy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 46MN od strefy zabudowy mieszkaniowo-usługowej 25MN/U, a więc strefy o funkcji wyłącznie mieszkalnej od strefy zabudowy, w której dopuszczone były usługi, a więc - by zmniejszyć potencjalne uciążliwości ze strony zabudowy usługowej na zabudowę mieszkaniową. W rzeczywistości na działce nr [...] (przed podziałem - na działce nr [...]), a więc na działce położonej w całości na terenie [...] zrealizowano budynek mieszkalny jednorodzinny na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...], a na działce nr [...] na terenie [...] w niniejszej sprawie projektowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny bez usług. Co więcej PZT w niniejszej sprawie obejmuje zarówno teren 46MN i 25 MN/U. Tak więc nie istnieje rzeczywista potrzeba realizacji pasa zieleni izolacyjnej na działce nr [...] od strony działki nr [...]. Pomimo tego pas zieleni izolacyjnej został zaprojektowany z wyjątkiem przerwy na przejazd z działki nr [...] przez działkę nr [...] do drogi publicznej.

Skarżący podkreślił także, że dojazd do działki nr [...] przez działkę nr [...] z przerwą w pasie zieleni izolacyjnej na wykonanie takiego dojazdu został już zrealizowany na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...] Co prawda pierwotny PZT, zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...], nie przewidywał dojazdu przez pas zieleni akustycznej. Jednakże w pasie zieleni izolacyjnej przewidziana była przerwa na przeprowadzenie utwardzenia terenu, stanowiącego dojście z pierwotnie projektowanych na terenie 25 MN/U miejsc parkingowych do projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie 46 MN. Tak więc ten sam organ (Starosta [...]) w innej sprawie dokonał innej wykładni zapisu 6 ust. 4 mpzp niż wyrażona w zaskarżonej decyzji.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji o udzielaniu pozwolenia na budowę ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Utrzymując w mocy decyzję Starosty [...] w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji, po przytoczeniu treści przepisów prawa, wyjaśnił, iż przedmiotem postępowania jest rozpoznanie wniosku z 13 września 2023 r. w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego dwulokalowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w D. nr ewid. gruntów: [...], obr. D..

Wojewoda wskazał, że T. B. w dniu 5 kwietnia 2023 r. uzyskał pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...] obejmujące budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego zlokalizowanego na działce nr ewidencyjny [...] (obecnie [...]), położonej przy ul. [...] w D., gmina M.. Z zatwierdzonego PZT wynika, że na działce nr ewid. [...] został zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny na terenie oznaczonym w planie 25 MN/U oraz dwa miejsca postoje, które zostały zlokalizowane na tej samej działce w odległości ok. 30 m od planowanego budynku ale w części działki o innym już przeznaczeniu a mianowicie 46 MN. Na PZT mamy również zaplanowany pas zieleni, zgodnie z rysunkiem mpzp. Przez pas zieleni przebiega komunikacja w postaci dojścia ok. 1 m szerokości pomiędzy zaplanowanym budynkiem, a miejscami postojowymi. Zdaniem organu odwoławczego sposób w jaki inwestor zaplanował zagospodarowanie działki o nr ewid. [...] świadczy, że miał świadomość, że przez jego działkę przechodzi granica różnego przeznaczenia terenu, która wymaga oddzielenia pasem zielni izolacyjnej. Sposób zagospodarowania działki wskazuje, iż inwestor miał świadomość, że nie będzie mógł zlokalizować miejsc postojowych bliżej budynku, z uwagi na konieczności zrealizowania pasa zieleni, przez który nie będzie mógł przejeżdżać samochodem. Następnie Inwestor złożył wniosek o podział nieruchomości o nr ewid. [...] i w dniu 5 lipca 2023 r. uzyskuje decyzję Burmistrza Gminy M., znak [...] zatwierdzającej podział nieruchomość o nr ewid. [...] na dwie działki o nr ewid. [...] i [...] (działka objęta przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę). Następnie złożył wniosek o pozwolenie na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W między czasie realizuje inwestycje na działce nr [...] (przed podziałem[...]) zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...] i w czasie budowy zmienia lokalizację miejsc postojowych jako nieistotne odstępstwo, które zostają usytuowane przy budynku realizowanym na działce nr [...] i po zakończeniu prac budowlanych składa do organu nadzoru informacje o zakończeniu prac budowlanych i uzyskuje zaświadczanie z PINB z dnia 11 grudnia 2023 r., znak [...] o nie wniesieniu sprzeciwu odnośnie przystąpienia do użytkowania ww. budynku. Z załączonego PZT, które zostało przedłożone w organie nadzoru wynika, że została zmieniona lokalizacja miejsc postojowych ale szerokość pasa zieleni nie uległa zmianie, nadal pozostało w nim niewielkie przejście szerokości ok. 1 m.

Organ zwrócił uwagę, że inwestor zgłaszając zakończenie budowy do PINB powinien przedłożyć aktualną mapę z nowym podziałem i wskazać czy planowana inwestycja z uwagi na istniejący pas zieleni ma zapewniony dostęp do drogi publicznej. Tymczasem inwestor planując nową inwestycję na działce nr [...] objętej przedmiotowym wnioskiem na PZT wyznaczył przejazd o szerokości 5 m przez pas zieleni, który zgodnie z rysunkiem planu przebiega przez całą szerokość działki w odległości ok. 17 m od strony granicy południowo zachodniej. W ocenie organu odwoławczego inwestor w tym postępowaniu niejako próbuje zapewnić sobie legalny dostęp do inwestycji na działce nr ewid. [...] poprzez zaplanowanie w pasie zielni przejazdu o szerokości 5 m, co jak słusznie zauważył organ I instancji jest niezgodne z zapisami mpzp, które w części graficznej rysunku w tym miejscu wyznaczyły pas zieleni o minimalnej szerokości 3 m. Tym samym organ instancji pomimo, że planowana inwestycja spełnia pozostałe wymogi i parametry zabudowy na tym terenie, nie może zatwierdzić PZT, który jest niezgodny z § 6 ust. 4 mpzp, nakładającym obowiązek realizacji pasów zieleni izolacyjnej.

Wojewoda ponadto wskazał, iż każda decyzja jest wydawana w indywidualnej sprawie. Przedmiotem oceny organu odwoławczego nie jest udzielne pozwolenie na budowę [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...], a w tej konkretnej sprawie Starosta [...] słusznie uznał, że inwestor realizując zamierzenie na działce o nr ewid. [...] obowiązany jest zapewnić na działce pas zieleni o minimalnej szerokości 3 m w wyznaczonym miejscu przez mpzp.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł T. B. zarzucając jej:

1. naruszenie prawa materialnego - art. 35 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 36a ust. 5 pkt 5, ust. 6, art. 54 ust. 1 i art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym, § 6 ust. 4 uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi D.), zwanej dalej mpzp, poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że istniała podstawa do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielania pozwolenia na budowę, gdyż w ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej przedłożony projekt zagospodarowania terenu jest sprzeczny z § 6 ust. 4 mpzp.

2. naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy art. 138 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, podczas gdy istniała podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 14 grudnia 2023 r.. Ponadto Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentu: kopii projektu zagospodarowania działki, zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego zlokalizowanego na działce nr ewidencyjny [...] (obecnie [...]), położonej przy ul. [...] w D., z naniesionymi zmianami - na okoliczność dołączenia do zawiadomienia o zakończeniu budowy rysunku zamiennego w którym wskazano między innymi nie tylko przejście przez pas zieleni izolacyjnej o szerokości 1 m, a także przejazd o szerokości 5m przez pas zieleni izolacyjnej do już zrealizowanego budynku na działce nr [...] (przed podziałem - na działce nr [...]).

W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu zaznaczając, iż wnioskowane zamierzenie i załączony do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie wchodzi w kolizję z inwestycją, która została zrealizowana na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023r., znak: [...], a której zakończenie zostało potwierdzone zaświadczeniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia 11 grudnia 2023 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2024 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Podstawę materialnoprawną zapadłej w niniejszej sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

3a) dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:

a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:

a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.

Jednocześnie stosownie do przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia.

W niniejszej sprawie powodem odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Skarżącemu pozwolenia na budowę był brak zgodności projektu zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż szeroka argumentacja skargi odnosząca się do kwestii kolizji niniejszej inwestycji z inwestycją zrealizowaną na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r., znak: [...] pozostaje bez wpływu na ocenę dokonana przez Sąd w niniejszej sprawie, ponieważ co wskazano już wyżej podstawą decyzji Wojewody stanowiła niezgodność z zapisami planu miejscowego, a nie kolizja dwóch inwestycji.

Wojewoda utrzymując w mocy decyzję Starosty wbrew wywodom skargi nie powoływał się na kolizje inwestycji. Fakt opisania dotychczasowego postępowania w zakresie zagospodarowania działki [...] przed jej podziałem jak i po jej podziale oraz związana z tym kwestia miejsc parkingowych służyła wyłącznie uwypukleniu, iż Skarżący realizując swoje zamierzenia inwestycyjne miał pełną świadomość o obowiązujących zapisach mpzp nakazujących realizacje zieleni izolacyjnej.

Z tych też względów Sąd w swoich wywodach skupi się wyłącznie na przesłance, która to stanowiła podstawę wydania zaskarżonej decyzji tj. niezgodności projektu budowlanego z zapisami mpzp.

Tym samym dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia sprawy przez organy w niniejszej sprawie podstawowe znaczenia ma prawidłowość interpretacji zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wobec powyższego wskazać należy, iż na działce inwestycyjnej o nr [...], obr. D. obowiązują zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi D. zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w M. z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2014 r., poz. 4815 dalej: mpzp).

W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, iż ww. działka znajduje się na terenie objętym ustaleniami mpzp, który został oznaczony symbolem 46 MN z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oraz symbolem 25 MN/U z przeznaczeniem jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług.

W tym miejscu podkreślić należy, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że organ architektoniczno-budowlany, sprawdzając zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego, dokonać musi jego wykładni celem odkodowania norm prawnych zawartych w jego przepisach, analogicznie jak w przypadku każdego aktu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 672/16, dostępny jw.).

Nie jest rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej badanie zgodności przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z obwiązującym prawem, lecz ciąży na nim zbadanie zgodności przedstawionego przez inwestora projektu z planem miejscowym obowiązującym na dzień wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Badanie to nie może zaś prowadzić do pominięcia przez organy administracji określonych postanowień planu, a szczególności tych, których treść jest jasna i precyzyjna. Organ jest bowiem obowiązany do stosowania przepisów aktu prawa miejscowego powszechnie obowiązującego na obszarze gminy, do czego zobowiązuje go przepis art. 6 K.p.a., z którego wynika, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 362/16 i wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 września 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 845/16, CBOSA).

Jak wskazuje się w orzecznictwie plan miejscowy składa się z dwóch podstawowych części: z części tekstowej, którą zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. jest treść uchwały, oraz z części graficznej - rysunku planu będącego jednym z załączników do uchwały. Rysunek planu jest integralną częścią planu i ma tym samym moc wiążącą w takim zakresie, w jakim odsyła do niego tekst planu. Część graficzna planu jest "uszczegółowieniem" części testowej i ustalenia planu muszą być odczytywane łącznie, z uwzględnieniem zarówno części graficznej, jak i tekstowej (wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1259/20, CBOSA).

Stosownie do § 6 ust. 4 mpzp ustala się obowiązek realizacji pasów zielni izolacyjnej, określonych na rysunku planu, o szerokości minimum 3 m.

Zgodnie z rysunkiem do mpzp przebieg pasa zielni izolacyjnej na działce nr ewid. [...] ustalono między terenami 46 MN oraz 25 MN/U.

Słusznie zwrócił uwagę organ, iż zapisy planu nie wprowadzają dodatkowych postawień w zakresie zieleni izolacyjnej. W szczególności Sąd ma na uwadze § 12, 13 mpzp, jak również zawarte w § 16 i 30 ustalenia szczegółowe dla terenów 46 MN oraz 25 MN/U.

Natomiast w załączonej dokumentacji projektowej między dwoma obszarami tj. 46MN oraz 25 MN/U zaprojektowany został pas zieleni izolacyjnej z przerwą o szerokości ok. 5 m umożliwiającą dojazd do działki nr ewid. [...].

Takie zagospodarowanie terenu pozostaje w sprzeczności z wyżej przytoczonymi postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd w tym miejscu nie podziela stanowiska Skarżącej, iż plan miejscowy nakładał obowiązek realizacji pasa zieleni wyłącznie w przypadku realizacji zabudowy o różnym charakterze tj. zabudowy mieszkaniowej na terenie 46 MN oraz zabudowy usługowej na terenie 25 MN/U.

Sąd w tym zakresie w pełni podziela stanowisko organu, iż zapisy planu nie dopuszczają możliwości rezygnacji z części pasa zielni izolacyjnej w przypadku, gdy właścicielem działki jest ta sama osoba lub w przypadku, gdy na sąsiadujących terenach 46 MN oraz 25 MN/U zaprojektowane zostaną budynki o tej samej funkcji albo gdy potrzeby jest dojazd do innej inwestycji.

W zakresie konieczności lokalizacji pasa zieleni plan miejscowy jest jednoznaczny i nakazuje realizację pasa zieleni na całej szerokości działki, co wynika jednoznacznie z części graficznej planu.

Jeszcze raz należy podkreślić, iż w tym zakresie mpzp nie przewiduje żadnych odstępstw, a jego postanowienia w sposób sztywny regulują powyższą kwestię.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zasadnie organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego z uwagi na jego sprzeczność z postanowieniami mpzp. Tym samym za niezasadne należało uznać zarzuty naruszenie przepisów Prawa budowlanego, a co za tym idzie za niezasadny należało uznać również zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a.

Na powyższą ocenę nie ma wpływu fakt dopuszczenia przerwy w pasie zieleni przy zagospodarowywaniu działki nr [...]. Jak słusznie wskazał organ każda sprawa rozpoznawana jest indywidualnie. Natomiast fakt nie wniesienia sprzeciwu wobec dokonanych zmian w zakresie pasa zieleni i lokalizacji miejsc postojowych w zrealizowanej na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] inwestycji czy też przewidzianej w projekcie budowlanym – zatwierdzonym ww. decyzją, przerwy w pasie zieleni o szerokości 1 m, nie może prowadzić do ignorowania obowiązujących przepisów prawa czego oczekuje Skarżący w niniejszej sprawie.

Podkreślić należy, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że organ architektoniczno-budowlany jak i Sąd jest nim związany jak każdym innym przepisem prawa powszechnie obowiązującego. Zatem skoro zapisy mpzp w sposób niebudzący wątpliwości nakazują realizację pasa zieleni to pas ten winien zostać przewidziany przez inwestora w kształcie przewidzianym w mpzp.

Tym samym skoro w niniejszej sprawie pas zieleni został co prawda przewidziany ale założono przerwę o szerokości ok. 5 m, to nie można uznać, iż jest on zgodny z zapisami mpzp, które takiej możliwości nie przewidują.

W tym miejscu wskazać należy, iż organ zasadnie za podstawę prawną wydania decyzji wskazał art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Sąd dochodząc do powyższych wniosków miał na uwadze, iż o niewykonaniu obowiązku, o którym traktuje art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego można mówić wówczas, gdy inwestor nie udzielił odpowiedzi w ogóle lub gdy udzielona odpowiedź jest niezwiązana z przedmiotem sprawy. Jeżeli natomiast udzielona odpowiedź jest w ocenie organu administracji jedynie niepełna lub nie wyjaśnia istotnych dla sprawy okoliczności, to może to być podstawą do odmowy wydania pozwolenia na budowę z przyczyn merytorycznych, np. z powodu niezgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno-budowlanymi czy niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okoliczność taka nie może natomiast być podstawą odmowy wydania pozwolenia na budowę z przyczyn wymienionych w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, czyli z powodu nieusunięcia w terminie wskazanych przez organ nieprawidłowości (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1023/14, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 672/16, CBOSA).

Odnosząc się do wniosku dowodowego Skarżącego zawartego w skardze wskazać należy, iż co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, ponieważ kontrola legalności oparta jest o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżony akt (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

Wyjątek stanowi sytuacja uregulowana w art. 106 § 3 p.p.s.a., który uprawnia sąd administracyjny do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, ale jedynie z dokumentów i jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużania postępowania w sprawie. Zatem, przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe jedynie wówczas, gdy łącznie spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, po drugie, nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z kolei, niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z dokumentu, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości, a więc w przypadku, gdy taki dowód będzie pozostawał w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Po pierwsze wskazać należy, iż plan zagospodarowania terenu, z którego dowód wnioskuje Skarżąca , znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, a po drugie, co zostało wyjaśnione już wcześnie, powyższa okoliczność pozostaje bez znaczenia dla oceny zgodności planowanej inwestycji z zapisami mpzp.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

-----------------------

[...]