Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 622/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 20 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2023 roku sprawy ze skargi X. sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na uchwały Rady Miejskiej w Śremie z dnia 28 stycznia 2016 r. Nr 170/XVII/2016 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300,00 zł (słownie: trzysta złotych).


UZASADNIENIE

X. sp. z o.o. z siedzibą w Ś. (dalej też jako skarżąca lub spółka), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Śremie z dnia 28 stycznia 2016 r., nr 170/XVII/2016, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie obwodnicy na terenie miasta Śrem (opubl. Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2016, poz. 1546 z dnia 24 lutego 2016 r.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 września 2023 r. wezwano skarżącą do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi wezwała na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem procesowym z dnia 6 października 2023 r. spółka X. sp. z o.o. oświadczyła, że cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przedmiotem skargi spółki X. sp. z o.o. jest uchwała Rady Miejskiej w Śremie nr 170/XVII/2016 z dnia 28 stycznia 2016 r. Z uwagi na datę jej podjęcia należy zwrócić uwagę, że dla oceny skuteczności wniesienia skargi stosuje się przepisy ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie tj. Dz.U. z 2023 poz. 40, dalej u.s.g.) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Z dniem 1 czerwca 2017 r., na mocy ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.) art. 52 i art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. otrzymały nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z 7 kwietnia 2017 r., ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 28 stycznia 2016 r., zatem należało zastosować przepisy w brzmieniu sprzed opisanej wyżej nowelizacji.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. (w brzmieniu sprzed nowelizacji – tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 446) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 26 września 2023 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących 3 października 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.[...]). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął 10 października 2023 r. Skarżąca nie nadesłała wymaganego wezwania, co powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Odnosząc się do pisma procesowego z 6 października 2023 r. Sąd wskazuje, że podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga jest niedopuszczalna, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (zob: postanowienie WSA w Rzeszowie z 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09; postanowienia WSA w Warszawie z 13 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2882/19 i z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 938/21, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).