Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 31/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości skargę oddala


UZASADNIENIE

Wójt Gminy Zielonki decyzją z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] ustalił dla J. N. opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie Z., składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej w wysokości: 3476,16 zł.

Pismem z dnia 15 maja 2019 r. J. N. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. W uzasadnieniu podkreślił, że brak jest podstaw do obciążenia opłatą adiacencką, a Organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa, ponieważ decyzja została oparta o operat szacunkowy z dnia 22 czerwca 2016 r. zawierający wady dyskwalifikujące go jako dowód w sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 20 listopada 2020 r., znak [...], [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Zielonki z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 156 § 1, art. 157 § 1 i § 2, art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, że analizując kwestionowaną decyzję w kontekście kwalifikowanych wad prawnych stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji uznało, iż badana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad, o których mowa w art. 156 k.p.a., a w szczególności zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób rażący.

Decyzja ta została wydana w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2017r. sygn. akt II SA/Kr 637/17, na mocy którego uchylono decyzje organów w przedmiocie ustalenia dla J. N. opłaty adiacenckiej dla przedmiotowej nieruchomości w wysokości 4 036,48 zł. W uzasadnieniu wyroku Sąd zakwestionował wartość dowodową operatu szacunkowego, na którym wówczas oparły się organy obu instancji. Sąd podniósł, że mając na uwadze znaczące ograniczenie związane z przebiegiem linii wysokiego napięcia nad działką nr [...] oraz fakt, że działka ta posiada także inne ograniczenia związane z jej zagospodarowaniem, które obniżają jej wartość - przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy je odpowiednio uwzględnić przy określeniu wartości przedmiotowej nieruchomości, przy czym rzeczoznawca majątkowy ma również możliwość zastosowania współczynnika korekcyjnego "K" z przedziału 0.90, 1.10, który może być dodatkowo zastosowany w szczególnych, uzasadnionych przypadkach np. gdy "nieruchomość ma wady lub zalety wykraczające poza cechy rynkowe" (pkt 6. 1 PKZW), co w ocenie Sądu zachodzi w rozpoznawanej sprawie przede wszystkim ze względu na centralny przebieg linii wysokiego napięcia nad działką skorelowany z jej niewielkimi rozmiarami i dodatkowo nachyleniem powierzchni.

Kolegium opisało podstawy do ustalenia opłaty adiacenckiej, wynikające z art. 143 -146 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie budzi wątpliwości, że Gmina Zielonki wybudowała gminną sieć kanalizacji sanitarnej w zakresie obejmującym warunki do podłączenia się do sieci m. in. działki nr [...] obr. Z., stanowiącej własność J. N., przy czym możliwość podłączenia ww. działki do sieci kanalizacyjnej powstała w dniu 20 lipca 2015 r., w dacie wydania decyzji Organu I instancji tj. 4 października 2016 r. nie minął jeszcze trzyletni termin, o którym mowa w art. 145 ust. 2 u.g.n., który umożliwia ustalenie opłaty adiacenckiej, a ponadto w dniu stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej obowiązywała uchwała Rady Gminy Zielonki z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie ustalenia stawek procentowych opłaty adiacenckiej określająca 32% stawkę opłaty adiacenckiej.

W toku ponownie prowadzonego postępowania sporządzono w dniu 14 marca 2018 r. kolejny operat szacunkowy uwzględniający wytyczne zawarte w powyższym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Operat szacunkowy z dnia 14 marca 2018 r. wykonany został z uwzględnieniem regulacji § 56 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Zastosowano podejście porównawcze i metodę korygowania ceny średniej. Rzeczoznawca uwzględnił wpływ kanalizacji sanitarnej na wartość nieruchomości, a z przeprowadzonej analizy transakcji wynika, że istnieje wpływ kanalizacji sanitarnej na wartość działek budowlanych. W celu wyliczenia kwotowego wpływu kanalizacji sanitarnej na wartość nieruchomości rzeczoznawca majątkowy uwzględnił dwie próbki nieruchomości porównawczych, jedną z gruntami z dostępnością do kanalizacji sanitarnej oraz drugą z gruntami bez dostępności kanalizacji sanitarnej. Wartość skorygowanej średniej ceny nieruchomości z dostępem do kanalizacji sanitarnej wynosi 163,31 zł/lm2, natomiast wartość skorygowanej średniej ceny nieruchomości bez dostępu do kanalizacji wynosi 156,92 zł/lm2. Podzielono pogląd, że nastąpił wzrost wartości nieruchomości składającej się z działki nr [...], obręb Z. wskutek stworzenia warunków do podłączenia w/w nieruchomości do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej. Wartość prawa własności nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej wyniosła 266 764 zł, natomiast po ich wybudowaniu 277 627 zł, a zatem wzrost wartości wyniósł 10 863 zł. Mając w konsekwencji na uwadze ustaloną przez Radę Gminy Zielonki stawkę wysokość opłaty adiacenckiej wyniosła ona 3476,16 zł.

Rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym uwzględnił fakt, że nad przedmiotową nieruchomością przebiega linii energetyczna poprzez przyjęcie najniższej wartości współczynnika korekcyjnego dla cechy "Ograniczenia". Ze względu na cechę wykraczającą po cechę rynkową (linia energetyczna przebiegającą nad działką) dodatkowo użyty został współczynnik korekcyjny k =0,9. Autor operatu uwzględnił okoliczności mogące mieć wpływ na wartość nieruchomości, które podniesione zostały we wniosku o stwierdzenie nieważności. Finalnie w świetle przeprowadzonej wyceny wysokość opłaty adiacenckiej jest niższa od wysokości ustalonej w decyzjach uchylonych uprzednio przez WSA w Krakowie.

Kolegium zwróciło uwagę, że weryfikacja zaskarżonej decyzji Wójta Gminy Zielonki dokonywana jest w trybie nadzwyczajnym, a zatem pod kątem ściśle określonych przesłanek, które mogłyby skutkować stwierdzeniem nieważności (art. 156 § 1 k.p.a.). W rozpatrywanym przypadku nie jest przeprowadzana kontrola instancyjna nieostatecznej decyzji Organu instancji. Organ wyższej instancji bada natomiast w szczególności, czy objęta niniejszym postępowaniem ostateczna decyzja administracyjna wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Mając tymczasem na uwadze przebieg postępowania oraz treść decyzji Organu I instancji brak jest podstaw do stwierdzenia, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (o kategorii tej była mowa na wstępie).

Wbrew zarzutom podniesionym we wniosku o stwierdzenie nieważności Wójt Gminy Zielonki oparł się na zupełnie nowym dowodzie, innym niż dowód z dnia 22 czerwca 2016 r. zakwestionowany w wyroku Sądu, na który zresztą powołuje się Wnioskodawca. Nowy dowód (operat szacunkowy z dnia 14 marca 2018 r.) został zweryfikowany przez organ orzekający w sprawie, decyzja została prawidłowo uzasadniona. Brak jest podstaw do kwestionowania operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 r., a w szczególności do twierdzenia, że dowód ten rażąco narusza prawo lub należało go odrzucić przez Organ I instancji.

Podsumowując, w sprawie nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności weryfikowanej decyzji Wójta Gminy Zielonki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie nie dopatrzyło się, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.), brak jest jakichkolwiek okoliczności mogących świadczyć, iż decyzja została wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.); dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.); została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.), była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.); w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą (art. 156 § 1 pkt 6 k.p.a.); zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. (art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a.).

Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. N., zarzucając jej naruszenie:

1) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, jak również dokonanie dowolnej oceny dowodów, polegające na ograniczeniu się do wskazania, iż nowy dowód w postaci operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 roku został zweryfikowany przez organ orzekający w sprawie tj. Wójta Gminy Zielonki, a decyzja została prawidłowo uzasadniona i brak jest podstaw do kwestionowania przedmiotowego operatu szacunkowego, w sytuacji gdy Wójt Gminy Zielonki wydający decyzję z dnia 12 kwietnia 2018 roku, znak: [...] dokonał oceny przedmiotowego operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 roku w sposób oczywiście nieprawidłowy, rażąco naruszając przy tym przepisy obowiązującego prawa, gdyż uznał operat szacunkowy za poprawny, w sytuacji, gdy:

a) zamieszczony w operacie opis nieruchomości jest lakoniczny i niepełny, a biegły uwzględnił co prawda w opisie, że nad działką przebiega linia wysokiego napięcia, ale po przeprowadzeniu szczegółowej analizy cech rynkowych szacowanej nieruchomości w porównaniu z nieruchomościami porównawczymi, powyższe ograniczenie zostało uwzględnione w sposób standardowy, z pominięciem istotnego faktu, że przedmiotowa linia wysokiego napięcia przebiega przez sam środek niewielkiej działki nr [...], nad usytuowanymi tam budynkami,

b) biegły nie wyjaśnił należycie przyjętej wartości współczynnika korekcyjnego dla cechy "Ograniczenia", jak również czynnika korekcyjnego.

c) biegły nie dobrał odpowiednio nieruchomości podobnych do należącej do skarżącego działki nr [...], która jest bardzo specyficzna, gdyż leży w 100% w strefie linii energetycznej, ma małą powierzchnię, niekorzystne nachylenie, jest wykorzystywana na cele rolnicze i tak samo są wykorzystywane budynki na niej stojące (stodoła, stajnia, budynki gospodarcze),

d) biegły nie uwzględnił należycie, iż działka nr [...] znajduje się w zasięgu znacznych potencjalnych i rzeczywistych ograniczeń publicznoprawnych, co do sposobu korzystania z niej w zakresie zabudowy i nie przełożył powyższego w wystarczającym stopniu na proces szczegółowego opisu i charakterystyki działki nr [...], poszukiwania działek podobnych, a także cech różnicujących ich wartość, a ograniczenia te powinny być wyraźnie i szczegółowo opisane przy charakterystyce ww. działki i wzięte pod uwagę w sposób bardziej wymierny podczas poszukiwania i definiowania działek do niej podobnych, co ostatecznie doprowadziłoby organ wydający decyzję w sprawie do przekonania, że biorąc pod uwagę specyficzne okoliczności dotyczące działki nr [...], możliwość podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej nie wpłynęła na wzrost jej wartości i nie uzasadnia nałożenia na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty adiacenckiej,

2. art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności wskazanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, iż nowy dowód w postaci operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 roku został zweryfikowany przez organ orzekający w sprawie tj. Wójta Gminy Zielonki, a decyzja została prawidłowo uzasadniona i brak jest podstaw do kwestionowania przedmiotowego operatu szacunkowego, w szczególności do twierdzenia, że dowód ten rażąco narusza prawo lub organ I instancji winien był go odrzucić,

3. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i oddalenie wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy Zielonki z dnia 12 kwietnia 2018 roku, znak: [...], pomimo, iż decyzja ta rażąco narusza prawo, gdyż została wydana w oparciu o rażąco błędnie oceniony przez Wójta Gminy Zielonki operat szacunkowy z dnia 14 marca 2018 roku zawierający wady dyskwalifikujące go, jako dowód w postępowaniu, zawierający takie same oczywiste nieprawidłowości jak poprzedni operat szacunkowy w sprawie wydany dnia 22 czerwca 2016 roku.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, rozpoznanie sprawy na rozprawie, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.

Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

Na mocy art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów należało dojść do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja SKO w Krakowie odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Zielonki z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] ustalającej dla J. N. opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Kolegium doszło do prawidłowego wniosku, że nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności powołanej wyżej decyzji. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.

Słusznie zwrócono uwagę, że w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji konieczne jest stwierdzenie kwalifikowanych wad decyzji administracyjnej tj. naruszenia prawa w stopniu rażącym bądź też innych wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a. przesłanek. Jako, że chodzi o wyjątek od zasady ostateczności decyzji przesłanki te należy interpretować wąsko.

Kolegium przeprowadziło szczegółową analizę treści decyzji Wójta Gminy Zielonki z 12 kwietnia 2018 r. pod kątem wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a. przesłanek nieważności – zarówno w kontekście zarzutów podnoszonych przez wnioskodawcę (obecnie skarżącego), jak i pod kątem pozostałych przesłanek. Analiza ta nie budzi zastrzeżeń Sądu.

Trzeba podkreślić, że w wiążącym w sprawie prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2017 r., sygn. II SA/Kr 637/17 Sąd dostrzegł uchybienia operatu szacunkowego, na którym oparto zaskarżoną wówczas decyzję, wskazując m. in., że "zamieszczony w nim opis przedmiotowej nieruchomości za lakoniczny i niepełny". W ponownie prowadzonym postępowaniu sporządzony nowy operat i na tej podstawie Wójt Gminy Zielonki wydał kwestionowaną obecnie ostateczną decyzję z 12 kwietnia 2018 r. Co istotne – pierwotnie ustalona opłata adiacencka w kwocie 4 036,48 zł po ponownym przeprowadzeniu postępowania została zmniejszona do kwoty 3 476,16 zł.

J. N. zaskarżył tę decyzję, jednakże odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu (co stwierdzono w postanowieniu SKO w Krakowie z 27 czerwca 2018 r.), zatem nie podlegało ono merytorycznemu rozpoznaniu. Z kolei postanowieniem z 1 sierpnia 2018 r. SKO odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. To ostatnie postanowienie zostało zweryfikowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. II SA/Kr 1213/18 oddalił skargę J. N..

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został przez J. N. złożony w maju 2019 r. i opierał się na twierdzeniu, że "wady operatu szacunkowego sporządzonego 22 czerwca 2016 r. mają taki charakter, że go dyskwalifikują, powodując tym samym nieważność decyzji Wójta Gminy Zielonki z 12 kwietnia 2018 r. (...) z powodu rażącego naruszenia prawa".

We wniosku skarżący pominął fakt, że kwestionowana przez niego decyzja Wójta Gminy Zielonki oparta została na nowym operacie – sporządzonym już po wyroku WSA w Krakowie tj. w dniu 14 marca 2018 r. Rzeczoznawca majątkowy J. T. przesyłając nowy operat do akt sprawy wskazała, że uwzględniając wskazania zawarte w wyroku rozszerzyła opis nieruchomości o dodatkową mapkę z przebiegiem linii energetycznej, przypisała atrybutowi "ograniczenia" wyższą wartość (zwiększenie z10% do 35%) i dodatkowo zastosowała współczynnik korekcyjny 0,90 dla dodatkowej korekty (obniżenia) wyliczonej wartości (k. 117 akt administracyjnych organu I instancji).

W tych okolicznościach – badając przedmiotową decyzję Wójta Gminy Zielonki Kolegium doszło do prawidłowego wniosku, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia jej nieważności, a w szczególności brak jest rażącego naruszenia prawa.

W rozpoznawanej obecnie skardze J. N. zmienił i rozwinął dotychczasową argumentację, kwestionując treść operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 r. Zdaniem skarżącego decyzja Wójta Gminy Zielonki jest nieważna, bowiem organ "dokonał oceny przedmiotowego operatu szacunkowego z dnia 14 marca 2018 roku w sposób oczywiście nieprawidłowy".

Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczą wyłącznie naruszenia przepisów postępowania, w szczególności niewłaściwie przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się, że "Naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę stwierdzenia nieważności badanego aktu, jeżeli zostało wyszczególnione w art. 156 § 1 k.p.a. (np. wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie). W konsekwencji inne naruszenia przepisów proceduralnych nie mogą być kwalifikowane, jako wyczerpujące dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Inaczej mówiąc, rażące naruszenie prawa musi tkwić w treści decyzji administracyjnej, a nie w postępowaniu, w którym decyzja ta została wydana. Ocena postępowania wyjaśniającego, postępowania dowodowego, a także jego uzupełnienie, może nastąpić jedynie w ramach postępowania odwoławczego, a także w toku postępowania, o którym mowa w art. 145 k.p.a." (wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. I OSK 1034/18, LEX nr 2799496).

Jak wynika z powyższego argumenty podnoszone w skardze są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W sprawie dotyczącej nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej nie ma bowiem możliwości ponownej oceny dowodów, na których oparto się przy wydawaniu decyzji pierwotnej. Wykraczałoby to poza granice sprawy, o których mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd pominął zarzuty skargi wobec operatu z 2018 r.

Co istotne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie ograniczyło się wyłącznie do zarzutu podnoszonego przez skarżącego we wniosku o stwierdzenie nieważności, ale również zbadało, czy w sprawie nie zachodzą inne przesłanki nieważności decyzji administracyjnej. Analiza ta nie budzi wątpliwości. Sąd nie dostrzegł żadnych wadliwości zaskarżonej decyzji SKO.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności należało oddalić skargę, jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.