Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 803/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c  w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77 par. 1,
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: par. 13 zo ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 października 2022 r., nr 0023/8110/9011/2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu nawozów mineralnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tczewie z dnia 9 września 2022 r., nr BP216.8110.2281.2022.ML/DM; 2. zasądza od Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego W. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 września 2022 r. (nr BP216.8110.2281.2022.ML/DM) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tczewie – działając na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1505 ze zm. – zwanej w skrócie "ustawą o ARiMR) w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.- dalej jako "k.p.a.") i § 13zo ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm.- dalej jako: "rozporządzenie"), po rozpatrzeniu wniosku W.P. (zwanego dalej także "stroną", "skarżącym") z dnia 27 kwietnia 2022 r. o udzielenie pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez - odmówił stronie przyznania pomocy finansowej.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z przepisami rozporządzenia w 2022 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 producentowi rolnemu, który m.in. do dnia złożenia wniosku o tę pomoc złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. (§ 13zo ust. 1 rozporządzenia).

Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że w przypadku złożenia wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego po dacie złożenia wniosku nawozowego, pomoc nie może być przyznana.

W przypadku strony, jak stwierdził organ, wniosek o dopłaty obszarowe złożony został w dniu 27 kwietnia 2022 r. a następnie wycofany dnia 20 maja 2022 r. i ponownie złożony w dniu 23 maja 2022 r. Natomiast wniosek o przyznanie pomocy na dofinansowanie zakupu nawozów mineralnych złożony został w dniu 27 kwietnia 2022 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji W.P. wskazał, że wniosek nawozowy został złożony prawidłowo po złożeniu wniosku obszarowego w dniu 27 kwietnia 2022 r. Strona przyznała, że wniosek obszarowy został następnie wycofany w dniu 20 maja 2022 r. i złożony ponownie w dniu 23 maja 2022 r., wyjaśniając jednocześnie, że wycofanie i ponowne złożenie wniosku obszarowego wynikało z przybycia w gospodarstwie dwóch sztuk zwierząt, które zostały dopisane we wniosku obszarowym. Strona wskazała, że zgodnie z § 13zo ust. 3 rozporządzenia, wniosek nawozowy, o którym mowa w ust. 2, składa się raz, przy czym przepisy tego artykułu nie zawierają zapisu, że po wycofaniu wniosku obszarowego i ponownym jego złożeniu, wniosek nawozowy nie będzie rozpatrywany czy odrzucony.

Decyzją z dnia 19 października 2022 r. (nr 0023/8110/9011/2022) Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy o ARiMR w zw. z § 13zo rozporządzenia - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu, że wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2022 r. W.P. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Tczewie o udzielenie pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez.

Organ odwoławczy opisał treść złożonego przez stronę wniosku, wskazując m.in., że w sekcji IX wniosku strona wskazała, że wnioskuje o pomoc finansową, udzielaną zgodnie z § 13zo rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. poz. 187, ze zm.). Ponadto w sekcji X wniosku pt.: "Pozostałe oświadczenia i zgody wnioskodawcy" strona oświadczyła, że znane są jej warunki otrzymania pomocy finansowej określone w § 13zo rozporządzenia, jak również oświadczyła, że wszystkie dane podane we wniosku są prawdziwe i zgodne ze stanem faktycznym oraz że znane są jej skutki składania fałszywych oświadczeń wynikających z art. 297 § 1 ustawy - Kodeks karny. Zgodnie z sekcją XII wniosku strona załączyła do wniosku 1 sztukę kopii faktury dokumentującej zakup w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. od podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu lub sprzedaży nawozów, nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe zawierające magnez.

Organ odwoławczy zaznaczył, że w sprawie mają zastosowanie przepisy - wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy o ARiMR - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. L 193 z dnia 1 lipca 2014 r.).

Organ wskazał m.in., że zgodnie z § 13zo ust. 1 rozporządzenia, w 2022 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:

1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika nr I do rozporządzenia nr 702/2014;

3) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku spowodowanymi epidemią COVID-19;

4) który do dnia złożenia wniosku o tę pomoc złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r,

- na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez od podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu lub sprzedaży nawozów.

W myśl § 13zo ust. 2 rozporządzenia, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana:

1) na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej;

2) w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 7-9.

Stosownie natomiast do § 13zo ust. 3 rozporządzenia, wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się raz do dnia 31 maja 2022 r. Za datę złożenia wniosku uznaje się datę wpływu tego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wskazał, że zgodnie z § 13zo ust. 1 pkt 4 rozporządzenia pomoc finansowa udzielana jest producentowi rolnemu, który do dnia złożenia wniosku o tę pomoc złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. Organ wyjaśnił, ze strona złożyła wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w dniu 27 kwietnia 2022 r., który następnie w dniu 20 maja 2022 r. wycofała. Organ zaznaczył przy tym, że zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.07.2014 r. ze zm.) wycofanie wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub inną deklarację stawia beneficjentów w sytuacji, w jakiej znajdowali się przed złożeniem odnośnych dokumentów lub ich części. W myśl art. 76 rozporządzenia nr 809/2014, niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Wskazano, że rozporządzenia unijne to akty, które w każdym państwie członkowskim obowiązują bezpośrednio i co do zasady mają pierwszeństwo przed ustawami krajowymi (zasada supremacji prawa unijnego). Rozporządzenia unijne nie wymagają też transpozycji do polskiego porządku prawnego tak jak dyrektywy, co znaczy, że organy stosujące prawo wyprowadzają obowiązki i uprawnienia obywateli polskich zarówno z przepisów prawa polskiego, jak i prawa unijnego. Podkreślić należy, że zarówno prawodawca unijny, jak i krajowy nie pozostawili właściwym organom administracji luzu decyzyjnego (swobodnego uznania) w stosowaniu tych przepisów (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 450/20).

Organ stwierdził, że strona jest dysponentem wszczętego przez siebie postępowania i podejmuje suwerenne decyzje co do sposobu jego prowadzenia. Tym samym złożenie przez stronę oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. powoduje umorzenie wszczętego w dniu 27 kwietnia 2022 r. postępowania i przez to jego zakończenie. Motywy którymi strona się kierowała nie mają wpływu na skutki procesowe z nich wynikłe.

Organ odwoławczy wskazując na powyższe oraz art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 809/2014 w zw. z § 13zo ust. 1 pkt 4 w zw. z § 13zo ust. 7 rozporządzenia, stwierdził, że organ l instancji nie mógł uwzględnić wycofanego przez stronę wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r., ponieważ nie wywoływał on żadnych skutków prawnych. Natomiast złożony w dniu 23 maja 2022 r. wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. również nie mógł być uwzględniony z uwagi na późniejszą datę niż wniosek o udzielenie pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez.

Organ odwoławczy zaznaczył ponadto, że ARiMR jako podmiot publiczny nie może preferencyjnie traktować w sferze finansowej żadnego przedsiębiorcy rolnego, ponieważ stanowiłoby to naruszenie regulacji pomocowych.

W.P. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu, wyjaśniając powody zaistniałej sytuacji oraz zwracając uwagę na treść § 13zo rozporządzenia, a w szczególności jego ust. 1 i 3.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, a także wnosząc o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast – stosownie do art. 135 p.p.s.a. - sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że złożona skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 19 października 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tczewie z dnia 9 września 2022 r., którą odmówiono skarżącemu przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowił § 13zo rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187 ze zm. - dalej jako "rozporządzenie"), w którym określono tryb i warunki udzielenia producentowi rolnemu przez ARiMR pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez od podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu lub sprzedaży nawozów, m.in. warunkując udzielenie takiej pomocy od uprzedniego złożenia przez producenta rolnego wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. (§ 13zo ust. 1 pkt 4 rozporządzenia).

Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy wniosek skarżącego o udzielenie mu pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu w okresie od dnia 1 września 2021 r. do dnia 15 maja 2022 r. nawozów mineralnych innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez złożony został w Tczewskim Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 27 kwietnia 2022 r.

W aktach znajduje się także opatrzony tą samą datą wniosek skarżącego o przyznanie mu płatności na rok 2022 w zakresie: jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie oraz płatności dodatkowej; uzupełniającej płatności podstawowej; płatności dla krów; płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno oraz płatności dobrostanowej. W treści formularza ww. wniosku o przyznanie płatności na rok 2022 - w poz. I - oznaczone zostało pole wskazujące, że celem złożenia jest "wniosek" (czyli złożenie wniosku).

Nadmienić w tym miejscu należy, że w poz. I przedmiotowego formularza wniosku o przyznanie płatności na rok 2022 – oprócz wskazanego powyżej celu jego złożenia, wymienione zostały także inne powody, tj.: "zmiana do wniosku", "korekta wniosku", "wycofanie części wniosku" i "wycofanie całego wniosku".

W aktach niniejszej sprawy znajduje się także opatrzony datą 23 maja 2022 r. formularz złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności na rok 2022 (w takim samym zakresie, jak wniosek z dnia 27 kwietnia 2022 r.), w którym jako cel jego złożenia zaznaczona została z kolei pozycja "zmiana do wniosku".

W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji zgodnie natomiast przyjęły, że w przypadku skarżącego wniosek o dopłaty obszarowe złożony został w dniu 27 kwietnia 2022 r., a następnie w dniu 20 maja 2022 r. został wycofany i ponownie złożony w dniu 23 maja 2022 r., a w konsekwencji w takiej sytuacji, gdy złożenie wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nastąpiło po dacie złożenia wniosku nawozowego, pomoc nie mogła być skarżącemu przyznana.

W ocenie Sądu prezentowane przez organy stanowisko nie znajduje wystarczającego uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przede wszystkim w aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego wynikałoby, że skarżący – tak jak twierdzi organ – "wycofał" złożony w dniu 27 kwietnia 2022 r. wniosek o przyznanie płatności. Takim dowodem - w szczególności w świetle treści wniosku skarżącego o przyznanie płatności z dnia 23 maja 2022 r. - nie może być wyłącznie wydruk z systemu elektronicznego ARiMR, w którym odznaczono "wycofanie" przez skarżącego wniosku z dnia 27 kwietnia 2022 r. Pozostaje to bowiem w oczywistej sprzeczności z treścią ww. wniosku z dnia 23 maja 2022 r., w którym skarżący wyraźnie wskazał (zaznaczył), że celem złożenia tego formularza wniosku była "zmiana do wniosku" a nie jego złożenie (czyli niejako złożenie wniosku po raz pierwszy). Oczywistym jest, że aby można było dokonać "zmiany do wniosku" musi w obrocie funkcjonować już uprzednio złożony wniosek, który ma podlegać określonym modyfikacjom. Samego faktu dokonywania zmiany uprzednio złożonego wniosku nie można utożsamiać z jego wycofaniem, tym bardziej, gdy sam prawodawca w treści formularza wniosku o przyznanie płatności na rok 2022 rozróżnia cele jego złożenia, wskazując wyraźnie m.in. na "wycofanie części wniosku" lub "wycofanie całego wniosku".

W aktach sprawy brak jest zatem dowodów jednoznacznie wskazujących - jak przyjęły organy – na wycofanie przez skarżącego wniosku o dopłaty obszarowe, który został złożony w dniu 27 kwietnia 2022 r. Złożony w dniu 23 maja 2022 r. wniosek o przyznanie płatności stanowi "zmianę do wniosku", co wynika z jego treści i co zresztą potwierdzają wyjaśnienia skarżącego, który wskazywał, że celem jego złożenia było "przybycie w gospodarstwie dwóch sztuk zwierząt, które zostały dopisane we wniosku obszarowym". W ocenie Sądu, w świetle zatem zgromadzonego materiału dowodowego nie można przyjąć, że wniosek z dnia 23 maja 2022 r. stanowi niejako "pierwotny" wniosek skarżącego o przyznanie mu płatności na rok 2022, a w konsekwencji za co najmniej przedwczesne należy uznać stwierdzenie, że w opisanej sytuacji niespełniony przez skarżącego pozostawał, określony w § 13zo ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, warunek poprzedzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu nawozów mineralnych wnioskiem o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r.

Mając powyższe na uwadze - w ocenie Sądu – organy powinny zgromadzić materiał dowodowy, z którego wynikałoby, że skarżący rzeczywiście wycofał a nie jedynie zmienił swój wniosek o przyznanie mu płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r., który złożył w dniu 27 kwietnia 2022 r. W tym miejscu Sąd chciałby jedynie nadmienić, że w żadnym wypadku producent rolny nie powinien ponosić ujemnych konsekwencji niedostatków elektronicznego sytemu składania wniosków, w którym, chcąc dokonać jedynie "zmiany do wniosku" uprzednio już złożonego, musiałby najpierw ten wniosek formalnie wycofać a następnie ponownie już w zmodyfikowanej wersji złożyć.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wydane w sprawie decyzje naruszają przepis art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. § 13zo ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, i z tego powodu - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w zw. z art. 135 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie 1. sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania - punkt 2. sentencji wyroku - zostało wydane w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną od organu odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę składa się wpis sądowy w kwocie 200 zł.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań oraz oceny prawnej i wiążą organy w niniejszej sprawie stosownie do art. 153 p.p.s.a.

Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.).