Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 128/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1199/22 odrzucające zażalenie od postanowienia z dnia 16 czerwca 2023 r. w sprawie ze skargi S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2023r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przymusie radcowsko-adwokackim, został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2023 r. Pismem z 2 maja 2023 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku, sporządzoną osobiście. Stąd postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023r. odrzucono skargę kasacyjną. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przymusie radcowsko-adwokackim, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu, który pismem z dnia 17 lipca 2023r. złożył zażalenie, sporządzone jako doradca podatkowy we własnej sprawie, ze wskazaniem numeru wpisu na listę doradcy podatkowego. W zażaleniu podniesiono także, iż opłata parkingowa jest ze swej konstrukcji klasyczną danina publiczną, podobną do opłat i podatków lokalnych, stąd spór w niniejszej sprawie ma charakter podatkowy.

Rozpoznając zażalenie, Sąd I instancji postanowieniem z dnia 2 listopada 2023 r. odrzucił zażalenie skarżącego od postanowienia z dnia 16 czerwca 2023 r., wskazując, że legitymacja do działania doradcy podatkowego obejmuje przypadki spraw, których przedmiotem jest zarówno ściśle rozumiany obowiązek podatkowy, jak i jego pochodne, czyli takie, które jedynie mają związek z obowiązkiem podatkowym. W konsekwencji doradca podatkowy traci legitymację do działania w postępowaniu sądowo-administracyjnym w przypadku, gdy źródłem sprawy jest inny, niepowiązany ze zobowiązaniem podatkowym, obowiązek publicznoprawny, a takim jest niepodatkowa należność budżetowa w postaci opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wskazał na treść art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a." i wskazał, że opłata dodatkowa za parkowania jest w istocie podatkiem, a zatem będąc doradcą podatkowym mógł on osobiście złożyć kasacje i zażalenie na postanowienie je odrzucające.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Do takich przepisów należy art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 213 z późn. zm.) uprawniający doradcę podatkowego do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. W nawiązaniu do tego unormowania w art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. przyznano doradcy podatkowemu uprawnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej "w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami".

W rozumieniu art. 4 i art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych, nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach, dotyczących m.in. podatków i powstania obowiązku podatkowego. Uprawnienia doradcy podatkowego nie stwarzają możliwości udzielenia mu pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej ani do występowania w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie innej aniżeli z zakresu obowiązku podatkowego.

Zwrócić należy uwagę, że rozpoznawana sprawa, nie dotyczy obowiązku podatkowego lecz zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 z późn. zm.), dalej "u.f.p." do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 60 pkt 1 u.f.p. - środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Podkreślenia wymaga jak słusznie zauważył Sąd I instancji, opłata dodatkowa za parkowanie pojazdu na terenie strefy płatnego parkowania bez uiszczenia opłaty za parkowanie, o której mowa w art. 13f ust. 1 u.d.p. Opłata ta stanowi niepodatkową należność budżetową o charakterze publicznoprawnym, a zatem zalicza się do katalogu należności wymienionych w art. 60 u.f.p. Z powyższych względów skarżący będący jednocześnie doradcą podatkowym nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, ponieważ niniejsza sprawa nie dotyczy obowiązków podatkowych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wymaga, aby zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej było sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego oraz przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W myśl art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zd. 2 p.p.s.a., wymóg ten nie obowiązuje tylko wówczas, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie z 2 listopada 2023 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 czerwca 2023 r. odrzucające skargę kasacyjną sporządził doradca podatkowy, który nie posiada uprawnień do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie będącej przedmiotem skargi.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.