Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 709/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2023 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 27 lutego 2023 r. nr SKO.IV/424/574/2023 w przedmiocie dodatku węglowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 lutego 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku - Białej, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącą K. M. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 5 stycznia 2023 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa do dodatku węglowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Wójt Gminy P. odmówił przyznania skarżącej dodatku węglowego z uwagi na niezamieszkiwanie pod adresem wskazanym we wniosku. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wskazała m.in., że pod wymienionym adresem - w B. była od wczesnej wiosny do II połowy października i miała wnosić o dodatek węglowy do Związku Gmin Powiatu D., tam gdzie płaci za śmieci.

Organ odwoławczy podniósł, że dla przyznania dodatku węglowego kluczowe znaczenie ma faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego w danym miejscu, na obszarze gminy, w której składany jest wniosek. Podkreślił, że jeżeli dana nieruchomość jest wykorzystywana w celu zamieszkiwania - wówczas podpada pod kategorię nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w stosunku do których gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych. W takim też przypadku właściciel nieruchomości jest obowiązany ponosić opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi wg stawek określonych dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, a nie np. stawkę ryczałtową. Istotny dla powstania tego obowiązku jest bowiem stan faktycznego zamieszkiwania.

Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie, organ I instancji uzyskał w dniu 17.11.2022r. dokument, z którego wynika, iż pod adresem B. ul. [...] w wymiarze odpadowym zarejestrowana jest tylko jedna deklaracja na właściciela/płatnika – J. B. Podniósł, że wobec tego skarżąca nie złożyła deklaracji o ponoszeniu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zatem nie ponosi żadnych opłat za gospodarowanie odpadami w Gminie P. Dodał, że sama skarżąca w odwołaniu wskazała m.in., że w B. była od wczesnej wiosny do II połowy października i że miała napisać o dodatek węglowy do Związku Gmin Powiatu D., tam gdzie płaci za śmieci. W oświadczeniu z dnia 9.11.2022 r. skarżąca wskazała, że jej "centrum życiowe u lekarza w B., ZUS w B." oraz że z B. jest "związana na stałe, w zależności od sytuacji zdrowotnej często przebywa u różnych osób, ponieważ z racji wieku i przewlekłych chorób wymaga pomocy, z powodu zimna często przebywa u córek i brata". W podsumowaniu organ odwoławczy stwierdził, że słusznie organ I instancji odmówił przyznania skarżącej dodatku węglowego, bowiem nie spełniła przesłanki "zamieszkiwania", o której mowa w art. 2 ustawy o dodatku węglowym.

W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wskazała, że zamieszkuje w B. przy ul. [...] i [...] i to jest jej stałe miejsce zamieszkania. Podniosła, że płaci rachunki za odbiór śmieci na rzecz Związku Gmin Powiatu D. i nie złożyła deklaracji w gminie P., gdyż żądano od niej podwójnej opłaty.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Na rozprawie skarżąca podtrzymała skargę. Wskazała, że w drugiej połowie 2022 r. zamieszkiwała w B. i ze względu na styl życia nie odprowadzała odpadów. Dodała, że częściowo przebywa w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania skarżącej dodatku węglowego. Powodem wydania tego rozstrzygnięcia było ustalenie przez organ, że skarżąca nie zamieszkuje pod adresem wskazanym we wniosku o wypłatę dodatku węglowego.

W związku ze stwierdzoną wyżej okolicznością, podkreślenia wymagało, że z regulacji zawartych w art. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141, zwanej dalej również u.d.w.), wynika, iż podstawowym warunkiem przyznania wymienionego świadczenia jest zamieszkiwanie pod adresem wskazanym we wniosku o przyznanie dodatku węglowego.

Natomiast z materiału dokumentacyjnego zawartego w aktach niniejszej sprawy wynika, iż skarżąca nie złożyła deklaracji o ponoszeniu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi pod adresem wskazanym we wniosku o wypłatę dodatku węglowego i że nie ponosi żadnych opłat za gospodarowanie odpadami w gminie P. Podkreślenia wymagało, że skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazała, iż pod wymienionym adresem - w B. była od wczesnej wiosny do II połowy października oraz że mieszkanie w B. "miała zabezpieczone na zimę" i na wezwanie telefoniczne wróciła do B. " w celu wyjaśnienia sprawy". Dodała, że płaci za odbiór śmieci na rzecz Związku Gmin Powiatu D.

Prawidłowo zatem organ ustalił istotne okoliczności sprawy i zasadnie odmówił przyznania skarżącej dodatku węglowego z uwagi na niezamieszkiwanie pod adresem wskazanym we wniosku.

Jak bowiem podkreślił organ w zaskarżonej decyzji, dla przyznania dodatku węglowego kluczowe znaczenie ma faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego w danym miejscu, na obszarze gminy, w której składany jest wniosek.

Zasadnie przy tym organ podniósł, że jeżeli dana nieruchomość jest wykorzystywana w celu zamieszkiwania - wówczas podpada pod kategorię nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w stosunku do których gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych. W takim też przypadku właściciel nieruchomości jest obowiązany ponosić opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi wg stawek określonych dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.

W całokształcie stwierdzonych okoliczności, prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że zasadnie organ I instancji odmówił przyznania skarżącej dodatku węglowego, bowiem nie spełniła przesłanki "zamieszkiwania" pod wskazanym adresem, o której mowa w art. 2 ustawy o dodatku węglowym.

Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, spełniającego warunki określone m.in. w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.

W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wydanej na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych w sposób kompletny dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w jej uzasadnieniu (art. 107 § 3 k.p.a.).

W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.