Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 413/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, pkt 6 i 6a, art. 26 ust. 7d, art. 26 ust. 7a pkt 14, art. 26 ust. 2 lit. a), art. 27b ust. 1 pkt 1 a i b oraz ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 30.04.2012r. S. F. złożył zeznanie PIT-37 o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2011. W zeznaniu tym wykazał dochód ogółem w kwocie [...] zł, od którego odliczył składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości [...] zł, wydatki na cele rehabilitacyjne w wysokości [...] zł. Natomiast od podatku w kwocie [...] zł tytułem składek na ubezpieczenie zdrowotne odliczył kwotę [...] zł, wykazując podatek w kwocie [...] oraz do zwrotu nadpłatę w kwocie [...] zł.

Nadpłata wynikająca z wyżej wskazanego zeznania nie została zwrócona.

Organ podatkowy I instancji trzykrotnie bezskutecznie wzywał podatnika do osobistego zgłoszenia się lub przez pełnomocnika w charakterze strony w sprawie weryfikacji uzyskanych dochodów oraz odliczeń wykazanych w zeznaniu rocznym PIT-37 za 2011 r.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 24.07.2012r. znak: [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r.

W toku postępowania podatkowego organ pierwszej instancji po raz kolejny wezwał podatnika do przedłożenia dokumentów odnośnie informacji o dochodach, dowodów wpłat z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne/zdrowotne, oraz dokumentów uzasadniających odliczenie wydatków poniesionych w 2011 r. na cele rehabilitacyjne.

Podatnik nie zastosował się do wezwania w żądanym przez organ podatkowy I instancji zakresie.

Organ podatkowy I instancji wystąpił do właściwego do dnia 30 sierpnia 2011 r. dla podatnika Urzędu Skarbowego celem ustalenia wysokości i źródła dochodów podatnika uzyskanych w 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał: kopię deklaracji PIT-16A za 2011 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, w której podatnik wykazał kwoty składek na ubezpieczenie zdrowotne, zapłacone i odliczone od karty podatkowej za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. w wysokości [...] zł, kopię, informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C), wydruk z podsystemu KONTROLA informacji o dochodach uzyskanych od organu rentowego (PIT-11A) za 2011 r. złożoną na rzecz pana S. F. przez płatnika Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...].

Organ podatkowy I instancji także uzyskał z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informacje odnośnie wysokości wpłat dokonywanych przez S. F. w 2011. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] poinformował, iż S. F. w 2011 r. dokonał wpłat (łącznie za osobę prowadzącą działalność gospodarczą oraz zatrudnionego pracownika) na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych w wysokości [...] zł, a na Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych w wysokości [...] zł. Jednocześnie Zakład poinformował, że brak jest możliwości wyodrębnienia składek opłaconych wyłącznie za pana S. F. z uwagi na to, że deklaracja rozliczeniowa obejmuje łączną kwotę składek należnych za osobę prowadzącą działalność gospodarczą oraz pozostałych ubezpieczonych.

Organ podatkowy I instancji ustalił na podstawie decyzji [...] z dnia 28.02.2011 r., iż podatnik nie zgłosił zatrudnienia w 2011 r. pracowników oraz posiadał co najmniej lekki stopień niepełnosprawności.

Na podstawie informacji otrzymanej od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] ustalono, że w 2011 r. podatnik dokonał wpłat na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej w łącznej kwocie [...] zł, z czego kwota przypadająca na składki na ubezpieczenie społeczne wyniosła [...] zł. Ponadto organ ustalił, że podatnik otrzymał zwrot nadpłaconych składek w wysokości [...] zł.

W związku z brakiem informacji o ewentualnych składkach na ubezpieczenie społeczne potrąconych przez płatnika od dochodu z tyt. działalności wykonywanej osobiście, do ustaleniu podstawy obliczenia podatku organ podatkowy w prowadzonym postępowaniu podatkowym przyjął wyłącznie informacje o składkach na ubezpieczenie społeczne zapłaconych w 2011 roku bezpośrednio przez podatnika. Jednakże z informacji otrzymanej od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] wynika jednoznacznie, że pan S. F. opłacał składki ZUS za siebie jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą oraz pozostałych ubezpieczonych, co potwierdza fakt, iż dokonywane wpłaty zaliczane były w miesiącach od marca do października 2011 r. (okres deklarowanych podstaw wymiaru składek) na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 18 ust. 8 oraz art. 22 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205 poz. 1585 z pózn. zm.) organ podatkowy ustalił wysokość składek na ubezpieczenie społeczne przypadającą bezpośrednio na pana S. F. i podlegającą odliczeniu od dochodu za 2011 r. w kwocie [...] zł .

Natomiast odnosząc się do dokonanego przez pana S. F. w zeznaniu PIT-37 za 2011 r. odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne w kwocie [...] zł, organ podatkowy I instancji stwierdził, że w związku z brakiem jakichkolwiek dowodów potwierdzających poniesione przez podatnika wydatki, brak jest podstaw do uznania przedmiotowego odliczenia.

Organ wskazał, iż podatnik w 2011 r. posiadał co najmniej lekki stopień niepełnosprawności, jednakże w przypadku ulgi rehabilitacyjnej, czyli spełnił jeden z warunków odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wskazany w art. 26 ust. 7d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. nr.51, poz. 307 ze zm.). Jednak podatnik nie wskazał z katalogu wydatków określonego w art. 26 ust. 7a ustawy rodzaju poniesionego wydatku oraz okazał wszelkie dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia.

W kwestii składek na ubezpieczenie zdrowotne organ I instancji przywołał treść art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz art. 27b ust. 2 tej ustawy i wyjaśnił, że podatnik w 2011 r. dokonał wpłaty składek z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej na Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych w kwocie [...] zł.

W związku z brakiem informacji o ewentualnych składkach na ubezpieczenie zdrowotne potrąconych przez płatnika od dochodu z tytułu działalności wykonywanej osobiście, organ podatkowy w prowadzonym postępowaniu podatkowym przyjął wyłącznie informacje o składkach na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconych w 2011 roku bezpośrednio przez podatnika. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż podatnik zapłaconej w 2011 r. składki na ubezpieczenie zdrowotne nie odliczył od zryczałtowanego podatku dochodowego w deklaracji o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej w poszczególnych miesiącach 2011 r. (PIT-16A), organ podatkowy ustalił wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne podlegające odliczeniu od podatku obliczonego za 2011 r. w kwocie [...] zł.

Wobec powyższego organ podatkowy pierwszej instancji decyzją z dnia 08.10.2012r., znak: [...] określił S. F. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie [...] zł według następującego wyliczenia:

- przychód z działalności wykonywanej osobiście [...] zł,

- koszty uzyskania przychodów [...] zł

- dochód z działalności wykonywanej osobiście [...] zł

- przychód z innych źródeł [...] zł

- dochód z innych źródeł [...] zł

- zaliczka pobrana przez płatnika [...] zł

- razem przychód podatnika [...] zł

- razem koszty uzyskania przychodu [...] zł

- razem dochód [...] zł,

- składki na ubezpieczenie społeczne [...] zł

- dochód po odliczeniach [...] zł

- podstawa obliczenia podatku [...] zł

- obliczony podatek [...] zł,

- składki na ubezpieczenie zdrowotne [...] zł,

- podatek należny [...] zł,

- suma zaliczek pobranych przez płatnika [...] zł,

- różnica pomiędzy sumą zaliczek pobranych przez płatnika

a podatkiem należnym - do zapłaty [...] zł.

Rozpatrując odwołanie złożone przez S. F. od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej również wzywał podatnika do przedłożenia dokumentów uprawniających go do skorzystania ze spornych odliczeń. Po uzupełnieniu materiału dowodowego, organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzją z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Skargę na powyższą decyzję wniósł S. F. wskazując, w niej, że

organy podatkowe nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny, naruszając tym samym przepisy ordynacji podatkowej, co doprowadziło w dalszej kolejności do wydania decyzji sprzecznej z materialnym prawem podatkowym.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie S. F. dodatkowo wyjaśnił, iż odnośnie odliczenia na cele rehabilitacyjne przedłożył wszelkie możliwe dokumenty, a odnośnie składek na ubezpieczenie społeczne wskazał, iż w 2011r. nie zatrudniał pracowników. Ponadto wskazał także, iż jego zdaniem nie ma znaczenia kiedy została zaliczona składka na ubezpieczenie społeczne, ważne jest, że została zapłacona w tym roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja wbrew podniesionym zarzutom odpowiada prawu.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, stosownie do art. 145 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.

Zagadnienia sporne w rozpoznawanej sprawie dotyczyły trzech kwestii: odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne, odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz odliczenia od podatku składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Zastosowanie zatem znajdują przepisy art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, pkt 6 i 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do których podstawą obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu m.in. kwot:

- składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z pózn. zm.) na ubezpieczenie społeczne

a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,

b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust.4 (...),

- wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Stosownie natomiast do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki, o których mowa w ust.1 pkt 6 uważa się wydatki poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

3) zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6) odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekracząjącej w roku podatkowym [...] zł;

8) utrzymanie przez osoby niewidome, o których mowa w pkt 7 psa przewodnika, w wysokości nieprzekracząjącej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt 7;

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10) opłacenie tłumacza języka migowego;

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia;

12) leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami wdanym miesiącu a kwotą [...] zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);

13) odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty [...] zł;

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a) na turnusie rehabilitacyjnym,

b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11.

Zgodnie z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14 nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość.

Natomiast stosownie do art. 26 ust 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów .

Z kolei w myśl przepisu art. 26 ust. 7d pkt 1 tej ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach. Natomiast ust. 7f stanowi, iż ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

W przedmiotowej sprawie podatnik w postępowaniu odwoławczym przedłożył orzeczenie z dnia [...] r. o stopniu niepełnosprawności [...] ([...]) obowiązujące do dnia [...] r. z ustalonym stopniem niepełnosprawności od dnia [...] r. Zatem słusznie organy podatkowe uznały za spełniony warunek z art. 26 ust. 7d pkt 1 ustawy podatkowej został spełniony. Jednak jak wynika z powyżej przytoczonych regulacji ustawowych dla możliwości odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne konieczne jest także ich udokumentowanie wskazujące na poniesienie przedmiotowych wydatków.

Podatnik jednakże, pomimo kilkukrotnych wezwań organu pierwszej instancji nie wskazał jakiego rodzaju wydatki ponosił w związku z rehabilitacją oraz nie przedłożył dowodów potwierdzających prawo do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej.

W piśmie z dnia 2.01.2013r. będącym odpowiedzią na wezwanie organu odwoławczego podatnik wskazał, że posiada samochód osobowy O. nr rejestracyjny [...]. Organ odwoławczy w oparciu o informację z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego, ustalił, że skarżący w 2011 r. był właścicielem tego pojazdu.

Tym samym za zasadne należy uznać stanowisko organu podatkowego, który uznał, że przedstawione przez podatnika w odwołaniu okoliczności powinny być rozważone przede wszystkim pod kątem ulgi określonej w art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Słusznie także organ odwoławczy wskazał, iż aby móc skorzystać z odliczenia od dochodu z tytułu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne dotyczących używania samochodu osobowego dla potrzeb związanych z przewozem na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne, konieczne jest zakwalifikowanie do określonej grupy inwalidzkiej, posiadanie samochodu osobowego oraz uprawdopodobnienie faktu korzystania z zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych. Dopiero bowiem spełnienie wszystkich tych warunków umożliwia dokonanie odliczenia w tym zakresie.

Z cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu podlegają wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Samo zatem wykazanie przez podatnika, że w roku podatkowym, którego określenie wysokości zobowiązania podatkowego dotyczy był on właścicielem samochodu osobowego nie jest wystarczające, niezbędne jest także wykazanie, że samochód ten był wykorzystywany do przewozu na zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne. W sytuacji, gdy podatnik w żaden sposób nie uprawdopodobnił faktu korzystania w roku 2011 z zabiegów leczniczo – rehabilitacyjnych w miejscach, do których konieczne byłoby jego przewożenie, to nie można uznać za spełniony powyższy warunek odliczenia od dochodu. Podkreślenia wymaga bowiem, że stosownie do treści art. 25 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku wydatków o jakich mowa a ust. 7a pkt 7, 8 i 14 (omawiana ulga rehabilitacyjna), nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Zatem ustawodawca nie zwolnił podatników z obowiązku wykazania faktu poniesienia wydatku zgodnie z celem określonym w uldze, lecz jedynie od obowiązku wykazania wysokości tego wydatku. Słusznie zatem organ podatkowy wskazał w zaskarżonej decyzji, iż osoba ponosząca ten wydatek nie ma obowiązku posiadania dokumentów potwierdzających w sposób bezpośredni jego poniesienie, niemniej jednak winna ona uwiarygodnić i uprawdopodobnić cel przejazdów własnym samochodem osobowym, co może uczynić w sposób najbardziej dla siebie dogodny, np. poprzez przedłożenie karty zabiegowej, skierowania lekarskiego, zaświadczenia o uczestnictwie w zabiegach. Ponadto przedłożone przez skarżącego w postępowaniu odwoławczym dokumenty w postaci skierowania na leczenie szpitalne, skierowania do pracowni diagnostycznej i historia choroby nie uprawdopodabniają faktu korzystania przez skarżącego z zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych, brak bowiem w tych dokumentach jakichkolwiek odniesień do odbywania zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych.

W kwestii odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne, należy odnieść się do cytowanego powyżej art. 26 ust. 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że odliczeniu od dochodu podlegają kwoty składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zapłaconych na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących. Tym samym aby składki na ubezpieczenie społeczne mogły zostać odliczone od dochodu muszą być spełnione następujące warunki:

- muszą być to składki określone w ustawie, zatem w wysokości wynikającej z ustawy,

- muszą to być składki zapłacone w roku podatkowym,

- muszą to być składki zapłacone na własne ubezpieczenie podatnika, bowiem w rozpoznawanej sprawie nie zostały zgłoszone do ubezpieczenia osoby współpracujące.

Zatem już samo brzmienie literalne przepisu wskazuje na to, że chodzi o składki zapłacone w roku podatkowym, nie wytrzymuje więc krytyki argumentacja skarżącego sprowadzająca się do tego, że nie ma znaczenia za jaki okres została uiszczona składka, ale moment jej zapłacenia.

Odnośnie wysokości składki na ubezpieczenie społeczne, słusznie organy podatkowe wobec wątpliwości co do zgodności z przepisami dokonanych przez podatnika wpłat do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, dokonały samodzielnego jej obliczenia na postawie przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 18 ust. 8 oraz art. 22 ust. 1 i 2). Dane dotyczące podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w poszczególnych miesiącach, zostały przedstawione organowi pierwszej instancji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] z piśmie z dnia 23 sierpnia 2012 roku. Podkreślić należy, że skarżący nie zakwestionował danych przekazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego, okoliczność, że skarżący na rzecz ZUS wpłacił kwoty wyższe nie ma znaczenia dla obliczenia podstawy opodatkowania, gdyż jak już podkreślono powyżej odliczeniu od dochodu podlegają składki określone w ustawie i jednocześnie zapłacone, a nie wszelkie składki zapłacone przez podatnika. W ostatnio wskazanej sytuacji podatnik mógłby odliczyć od dochodu faktycznie zapłacone składki, nawet w wysokości wyższej aniżeli wynikająca z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a następnie otrzymać zwrot nadpłaconych składek, co doprowadziłoby do niewłaściwego ustalania podstawy opodatkowania.

Wobec powyższego uznać należy, że wysokość określonych przez organy podatkowe składek na ubezpieczenie społeczne na kwotę [...] zł, nie budzi wątpliwości, opiera się bowiem na źródłowej danej o wysokości podstawy wymiaru składek oraz wskaźnikach ustawowych.

W kwestii odliczenia od podatku z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne wskazać należy na treść art. 27b ust. 1 pkt 1 a i b oraz ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do których podatek dochodowy obliczony zgodnie z art. 27, lub art. 30c, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconej w roku podatkowym bezpośrednio przez podatnika lub pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, której wysokość nie może przekroczyć 7,75% podstawy tej składki. Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne została także wskazana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przywołanym powyżej piśmie z dnia 23 sierpnia 2012 roku na [...] zł, w związku z powyższym określony zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy został prawidłowo pomniejszony o składkę zdrowotną obliczoną przez organ podatkowy I instancji tj. w kwocie [...] zł ([...] zł x 7,75%).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę jako niezasadną.