Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 315/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33  ust. 3,  art. 33  ust. 4  pkt 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Ewa Pisula - Dąbrowska, Sędzia WSA - Janusz Walawski, Protokolant - Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2008 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej – uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, – zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], działając na postawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 15 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. z 2003 r. Dz. U. Nr 58, poz. 514 ze zm.), z dniem [...] marca 2004 r. uznał P. W. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.

Ten sam organ decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 i art. 9 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), orzekł o utracie przez skarżącego z dniem [...] października 2007 r. statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu podał, że wymieniony nie stawił się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Zatem w tej sytuacji odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić – w wyniku ponownej rejestracji – po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia niestawiennictwa.

W odwołaniu z dnia [...] listopada 2007 r. do Wojewody M., skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i uznał ją za bezzasadną.

Wojewoda M. decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], mając za postawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. Uzasadniając swoje stanowisko podał, że w dniu [...] października 2007 r. skarżący otrzymał skierowanie do pracy w firmie "Usługi Transportowe [...]", z terminem rozliczenia karty referencyjnej do dnia [...] października 2007 r. W wyznaczonym terminie stawił się w Urzędzie Pracy, jednak nie dostarczył wypełnionej przez pracodawcę karty referencyjnej. Zgodnie z art. 33 ust. 3 cytowanej już wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia, zaś w myśl art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę bezrobotną, która nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Natomiast usprawiedliwianie się przez skarżącego, że nie potrafił odnaleźć adresu pracodawcy i nikt nie odbierał u niego telefonów, nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem – jak wynika z notatki służbowej sporządzonej w dniu [...] października 2007 r. przez pracownika urzędu – siedziba pracodawcy znajduje się pod wskazanym adresem i podane w skierowaniu numery jego telefonów są aktualne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P. W. nie zgodził się ze stanowiskiem organu i potwierdzając datę wręczenia mu karty referencyjnej stwierdził, że wbrew stanowisku organu, nie mógł znaleźć adresu pracodawcy, a na próby telefonicznego skontaktowania się z nim, nikt nie odbierał telefonu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, lecz z powodów innych, aniżeli wskazane przez skarżącego. Zezwala na to treść art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Zgodnie z treścią art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia, zaś stosownie do brzmienia art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.

Analizując powyższe uregulowanie, stanowiące materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, należy dojść do wniosku, że pozbawienie uprawnionego statusu bezrobotnego może nastąpić w sytuacji, kiedy zostaną spełnione łącznie dwie przesłanki, a mianowicie:

1) bezrobotny nie stawił się w wyznaczonym terminie we właściwym powiatowym urzędzie pracy w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia,

2) bezrobotny nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący P. W. w dniu [...] października 2007 r., otrzymał skierowanie do pracy w firmie "Usługi Transportowe [...]" z terminem rozliczenia karty referencyjnej do dnia [...] października 2007 r. Następnie w tym ostatnim dniu stawił się w siedzibie organu informując, że nie może odszukać pracodawcy pod wskazanym mu adresem, jak również nikt pod podanymi mu numerami pracodawcy, nie odbiera telefonu.

Zatem w żadnym razie nie można – zdaniem Sądu – przyjąć, że skarżący nie stawił się w wyznaczonym terminie w siedzibie organu i w konsekwencji nie można założyć, co byłoby swoją drogą nielogiczne, iż nie powiadomił organu w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Innymi słowy mówiąc, przesłanki dające możliwość pozbawienia statusu osoby bezrobotnej zawarte w powołanym przepisie, nie zostały w przedmiotowej sprawie w jakikolwiek sposób wyczerpane.

Wobec powyższego, wszelkie dywagacje organu sprowadzające się do tezy, że adres pracodawcy oraz jego numery telefonów zostały podane skarżącemu prawidłowo, są niezrozumiałe i całkowicie pozbawione racji bytu.

Na marginesie należy powołać się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 1285/05, którego rozstrzygnięcie niniejszy skład Sądu w pełni podziela, a mianowicie: " Przewidziany w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), skutek – w postaci wydania decyzji o pozbawieniu bezrobotnego statusu bezrobotnego – dotyczy nie jakiegokolwiek nieusprawiedliwionego (w sposób określony w tym przepisie) niestawiennictwa w wyznaczonym terminie we właściwym powiatowym urzędzie pracy, lecz wyłącznie dotyczy niestawiennictwa w tym urzędzie w terminie wyznaczonym w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia" (vide: LEX 296065).

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 152 i art. 132 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.