Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 423/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonywania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. inwestor - B. Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. reprezentowany przez R. S. wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na czyszczeniu i konserwacji piaskowca dotyczących elewacji budynku zlokalizowanego na działce ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W. Do organu zgłoszenie wpłynęło w dniu (...) czerwca 2011 r.

Organ I instancji postanowieniem z dnia (...) lipca 2011r., Nr (...) nałożył na R. S., pełnomocnika B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: 1/ przedłożenie przez pełnomocnika inwestora - R. S., oryginału pełnomocnictwa lub jego urzędowo poświadczonego odpisu, do reprezentowania inwestora; 2/ złożenie oryginału oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane przez uprawnioną osobę; 3/ złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej udzielonego osobie fizycznej wraz dowodem opłaty skarbowej; 4/ przedłożenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. (...) w sprawie wyrażenia zgody na roboty budowlane objęte zgłoszeniem inwestora, na części wspólnej nieruchomości oraz uchwałę o wyborze Zarządu Wspólnoty; 5/ określenie rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych poprzez złożenie rysunku elewacji przeznaczonej do remontu z opisem zakresu planowanych robót w odniesieniu do stanu istniejącego; 6/ określenie kto będzie pełnił funkcje kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego; 7/ przedłożenie mapy sytuacyjnej z oznaczeniem nieruchomości; w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Przedmiotowe postanowienie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...) lipca 2011r. i doręczone R. S. w dniu (...) sierpnia 2011r.

R. S. działający w imieniu B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w W. pismem z dnia (...) lipca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu (...) sierpnia 2011 r., poinformował, iż z uwagi na nie doręczenie inwestorowi sprzeciwu przystępuje do realizacji inwestycji objętej zgłoszeniem. Jednocześnie pismem z dnia (...) sierpnia 2011 r. poinformował, że B. Sp. z o. o. z siedzibą w W. nie jest wnioskodawcą inwestycji objętej zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2012 r.

Prezydent (...) decyzją z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...), na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju (...) (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia (...) czerwca 2011 r. dokonanego przez B. Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W., wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na czyszczeniu i konserwacji piaskowca elewacji budynku przy ul. (...) w W., dz. ew. (...) z obrębu (...).

W uzasadnieniu decyzji Prezydent (...) wskazał, że zgłoszenie inwestora zawierało braki, które pomimo obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia (...) lipca 2011r. nie zostały uzupełnione w terminie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w W. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - tj. przepisów art. 30 ust. 2 i art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego oraz przepisów prawa procesowego - tj. przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, i art. 107 kpa. Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta (...) i umorzenie postępowania bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) listopada 2011 r., Nr (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie wniósł sprzeciw do zgłoszonych przez inwestora robót budowlanych, w efekcie nie wykonania, skutecznie doręczonego, postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że nie ma większego znaczenia fakt, że w postanowieniu Prezydenta (...) dnia (...) lipca 2011r., jako inwestora wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B. Sp. z o. o. Sp. K. bowiem oba podmioty reprezentowane były przez R. S., a z treści ww. postanowienia wynikało jasno o jakie zgłoszenie chodzi.

Organ zaznaczył również, że większość braków przedmiotowego zgłoszenia została uzupełniona przez inwestora na etapie postępowania przed organem II instancji przy odwołaniu. Jednakże nadal nie da się określić rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych - w szczególności nie przedłożono rysunku elewacji przeznaczonej do remontu z opisem zakresu planowanych robót w odniesieniu do stanu istniejącego.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przekroczenia przez organ 30 dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu, organ wskazał, że podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r., (sygn. akt II OSK 105/10), w którym Sąd zauważył, iż zgodnie z art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany m.in., jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W przedmiotowej sprawie postanowienie nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia opisanych braków zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...) lipca 2011 r. a więc w terminie 7 dni od dnia wniesienia zgłoszenia, a zostało doręczone pełnomocnikowi inwestora - R. S. w dniu (...) sierpnia 2011r, natomiast przedmiotowa decyzja Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...) została nadana w placówce pocztowej w dniu (...) sierpnia 2011r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. wniosła B. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca spółka zarzuciła decyzji Wojewody (...) naruszenie:

1. art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw, w sytuacji w której zgodnie z przepisami prawa inwestor uzyskał milczącą zgodę na realizację inwestycji z upływem 30-dniowego terminu liczonego od dnia zgłoszenia,

2. art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez błędne zastosowanie i uznanie, iż postanowienie w przedmiocie nałożenia na inny podmiot niż inwestor obowiązku uzupełnienia zgłoszenia zostało zakomunikowane stronie, a tym samym wywołało skutki prawne, mimo iż nie dotyczyło inwestora oraz zostało doręczone po upływie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia tj. w czasie gdy organ utracił kompetencje do działania w sprawie

3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 57 § 5, art. 105, art. 107 i art. 110 kpa, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa, błędne uznanie, iż do działań organu mają zastosowanie przepisy rozdziału 10 Działu I Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż zgodnie z orzecznictwem terminy te choć ujęte w przepisach ogólnych, to jednak odnoszą się tylko do obliczania terminów procesowych czynności stron, błędne przyjęcie, iż postanowienie skierowane do innego podmiotu niż inwestor wywołało skutki prawne w stosunku do inwestora, nienależyte uzasadnienie decyzji i w konsekwencji niewłaściwe wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszonych robót.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że przed wydaniem decyzji, organ pismem z dnia (...) lipca 2011 roku (postanowienie nr (...)), doręczonym po upływie 30 dni od dnia złożenia zgłoszenia z dnia (...) czerwca 2011 r., wezwał spółkę B. Sp. z o.o. nie będącą inwestorem do uzupełnienia braków tego zgłoszenia. Wbrew prezentowanemu stanowisku doktryny i judykatury przyjął, iż dniem skutecznego wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia oraz decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót, jest dzień nadania ww. pism w urzędzie pocztowym.

Skarżąca powołując się na art. 109 kpa stwierdziła, że oświadczenie woli, które ma być złożone adresatowi decyzji, uważa się za złożone z chwilą, gdy doszło do adresata w taki sposób, że mógł on zapoznać się z jego treścią. Natomiast w przedmiotowej sprawie do dnia upływu 30 dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu od zgłoszonych robót, ewentualnie wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, Spółce nie zostało doręczone żadne z ww. orzeczeń. Również z art. 110 kpa - zasady związania organu decyzją od momentu jej doręczenia lub ogłoszenia wynika, że do momentu doręczenia lub ogłoszenia akt administracyjny, choćby już zredagowany i podpisany, może być jeszcze przez organ zmieniany nawet kilkakrotnie, a zatem nie przypisuje mu się jeszcze przymiotu stabilnego rozstrzygnięcia. Bez tej cechy nie może załatwiać sprawy administracyjnej, a więc wywoływać skutków prawnych.

W związku z powyższym strona skarżąca stanęła na stanowisku, że termin 30 dniowy przewidziany w przepisie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem nie tylko do wydania decyzji, ale również do doręczenia postanowienia. Na poparcie tego twierdzenia zostało powołane orzecznictwo sądów administracyjnych: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 555/04, wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1751/04, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt: IV SA 1244/03, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 1999 r., sygn. akt: IV SA 623/03, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 682/07 oraz uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II GPS 4/08.

Natomiast upływ wprowadzonego przepisem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego 30 dniowego terminu oznacza "milczącą zgodę" organu administracji na przystąpienie przez inwestora do zgłoszonej inwestycji, zatem z upływem ww. terminu organ traci kompetencje do działania w sprawie, a tym samym ewentualne jego działanie nie wywołuje skutków prawnych. Powyższe oznacza, iż w przedmiotowej sprawie, z uwagi na uchybienie przez organ I instancji terminowi do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw oraz uprzednio wydanego postanowienia w przedmiocie nałożenia na inny podmioty niż inwestor obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, organ II instancji powinien orzec o uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Dokonując kontroli legalności decyzji będącej przedmiotem skargi w pierwszej kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego, gdyż kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron. W ocenie Sądu, postępowanie na podstawie, którego wydano zaskarżoną decyzję nie jest obarczone wadami wynikającymi z istotnego naruszenia zasad i przepisów postępowania.

W niniejszej sprawie niezbędne było ustalenie czy zgłoszenie było kompletne, a także czy organ zasadnie wniósł sprzeciw oraz czy zrobił to w terminie o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

Z akt administracyjnych wynika, że R. S. działający w imieniu B. Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. w dniu (...) czerwca 2011 r. wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na czyszczeniu i konserwacji piaskowca dotyczących elewacji budynku zlokalizowanego na działce ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W.

Ze zgłoszenia nie wynikał rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych; umocowanie zarówno R. S. do działania w imieniu inwestora jak i inwestora B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w W. do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. (...). Zatem z uwagi na fakt, ze powyższe zgłoszenie wymagało uzupełnienia, Prezydent (...) prawidłowo postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. zobowiązał do jego uzupełnienia, zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

W tym miejscu należy wskazać, że w powyższym postanowieniu jako inwestora wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B. Sp. z o. o. Sp. K. Zdaniem Sądu jest to oczywista omyłka, która nie miała wpływu na prawidłowość postanowienia. Po pierwsze oba podmioty są reprezentowane przez R. S. i to jemu to postanowienie zostało doręczone. Po drugie adres obu spółek jest taki sam - ul. (...). Po trzecie w treści postanowienia organ jasno wskazał jakie zgłoszenie należy uzupełnić, więc pełnomocnik spółki doskonale wiedział, że chodzi o zgłoszenie dokonane przez niego w imieniu B. Sp. z o. o. Sp. K dokonane w dniu (...) czerwca 2011 r. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że większość braków została uzupełniona na etapie postępowania przed organem II instancji przy odwołaniu, a więc po terminie.

W związku z niewykonaniem w terminie postanowienia z dnia (...) lipca 2011 r. Prezydent (...) zobowiązany był do wniesienia sprzeciwu.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 zd. 2 Prawa budowlanego w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Termin w jakim organ może wnieść sprzeciw został określony w art. 30 ust. 5 zd. 2 ww. ustawy, który stanowi, że do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Z przytoczonych przepisów wynika, że organ może wnieść sprzeciw w terminie 30 dni.

W sytuacji gdy zgłoszenie nie jest kompletne, przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego obliguje organ do nałożenia na inwestora, w drodze postanowienia, obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o określone braki. Wydanie postanowienia w przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu. Organ bowiem musi mieć czas na zapoznanie się z kompletnym zgłoszeniem. Nie ma zatem mowy o "zawieszeniu" tego terminu na czas uzupełnienia zgłoszenia, ani tym bardziej nie zasługiwałoby na aprobatę stwierdzenie, że termin ten biegnie niezależnie od czynności organu podjętych w powyższym trybie. Organ musi mieć bowiem zagwarantowane 30 dni na podjęcie czynności wyjaśniających w odniesieniu do danego zgłoszenia oraz zajęcie stanowiska i doręczenie stronie ewentualnego sprzeciwu. Uzupełnienie zgłoszenia o brakujące składniki może doprowadzić do sytuacji, że organ będzie miał do czynienia z innym rodzajowo zgłoszeniem, niż mogłoby to wynikać z niekompletnego wniosku, a to stanowi dodatkowy argument przemawiający za słusznością poglądu, że nałożenie postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego przerywa bieg terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 tej ustawy. Pogląd ten został już zaakceptowany w orzecznicznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 17maja 1999 r., sygn. akt IV SA 747/97 i z dnia 16grudnia 2002 r., sygn. akt IV SA 2765/00, ONSA 2004/2/49, jak również wyrok NSA z dnia 4lipca 2005 r., sygn. akt OSK. 1561/04) (zob: Zygmunt Niewiadomski, Tomasz Asman, Jędrzej Dessoulavy-Śliwiński, Elżbieta Janiszewska-Kuropatwa, Alicja Plucińska-Filipowicz Prawo budowlane - komentarz Wydawnictwo C. H. BECK Warszawa 2006 r., str. 373-374)

Bezspornym jest fakt dokonania zgłoszenia przez skarżącą Spółkę w dniu (...) czerwca 2011 r. (data złożenia pisma w organie). Zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu (...) lipca 2011 r. Z akt administracyjnych wynika, iż zgłoszenie było niepełne, więc organ postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. wezwał inwestora do jego uzupełniania. Należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że zgodnie z przepisem art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, organ może wydać w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia decyzję wnoszącą sprzeciw, ewentualnie w tym terminie nałożyć na inwestora w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r. zostało nadane w dniu (...) lipca 2011 r., a pełnomocnik spółki odebrał je w dniu (...) sierpnia 2011 r.

Z pisma Urzędu Pocztowego z dnia (...) sierpnia 2011 r. wynika, że na wniosek adresata – pełnomocnika inwestora R. S. przedłużono awizację przesyłki i zalegała ona w urzędzie pocztowym do dnia (...) sierpnia 2011 r., czyli do dnia odbioru przesyłki przez adresata. Natomiast gdyby adresat takiej dyspozycji nie złożył, to urząd pocztowy, w przypadku nie odebrania przesyłki, zwróciłby ją nadawcy po okresie 14 dni. Zgodnie z art. 44 kpa jeśli nie jest możliwe doręczenie bezpośrednio adresatowi (lub zastępczo w trybie art. 43 kpa) dokonuje się zawiadomienia adresata (awizacji przesyłki), pozostawiając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, przesyłka zaś pozostaje przez 14 dni w placówce pocztowej. Ponadto przepis ten określa, że w pierwszym zawiadomieniu informuje się adresata o możliwości odebrania przesyłki w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia i jeżeli przesyłka nie zostanie odebrana w tym terminie pozostawia się zawiadomienie powtórne z informacją o możliwości odebrania przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od daty pierwszego zawiadomienia. Oznacza to, że skutek fikcyjnego doręczenia decyzji występuje z upływem 14 dnia liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia, który to dzień wlicza się do biegu czternastodniowego terminu.

Zatem działanie adresata w tym zakresie należy uznać za naruszające przepis art. 44 kpa.

Nie ma znaczenia prawnego w tej sprawie stanowisko skarżącej, iż dla zachowania terminu przewidzianego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego konieczne jest doręczenie sprzeciwu lub postanowienia wydanego w trybie art. 30 ust. 2 ww. ustawy, gdyż i tak termin byłby zachowany. W niniejszej sprawie, w przypadku nie podjęcia przez adresata przesyłki zawierającej postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r., fikcja doręczenia przewidziana w art. 44 § 4 kpa nastąpiła z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. dnia (...) lipca 2011 r., czyli w dniu (...) lipca 2011 r., a więc przed upływem 30 dniowego terminu.

W niniejszej sprawie Prezydent (...) wniósł sprzeciw do zgłoszenia z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Skoro organ zobowiązał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia to nastąpiło przerwanie terminu 30 dniowego. Termin ten biegł od nowa od dnia (...) lipca 2011 r. (tj. po bezskutecznym upływie 7 dniowego terminu do uzupełnienia zgłoszenia, liczonego od dnia (...) lipca 2011 r. czyli od daty doręczenia zgodnie z art. 44 § 4 kpa) i upływał w dniu (...) sierpnia 2011 r. Natomiast sprzeciw z dnia (...) sierpnia 2011r. został wniesiony w dniu jego nadania, tj. w dniu (...) sierpnia 2011r., a więc przed upływem terminu 30 dniowego.

Na koniec należy zaznaczyć, że tok postępowania administracyjnego wykazuje, iż działanie pełnomocnika skarżącej spółki R. S. polegające na złożeniu zgłoszenia do Urzędu (...) zamiast do Urzędu (...), wystąpienie z pisemną prośbą o wydłużenie terminu zalegania przesyłki w urzędzie pocztowym, świadczą o działaniu mającym na celu wydłużenie toku postępowania i uniemożliwienie organowi zakwestionowania złożonego zgłoszenia.

Konkludując zaskarżone postanowienie Wojewody (...), jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zostały wydane zgodnie z prawem oraz uzasadnione zgodnie z wymogami jakie uzasadnieniu decyzji stawia art. 107 § 3 kpa, co powoduje konieczność oddalenia skargi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.