Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 884/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 9,  art. 77,  art. 80
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. sprawy ze skargi Koła Łowieckiego [...] na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 26 października 2022 r. nr IF-O.7840.134.2021.RCH2 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku magazynowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Starosty B. z dnia 31 grudnia 2020 r. nr 1094 odmówiono Kołu Łowieckiemu [...] w B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku magazynowego na działce nr [...], obręb [...] Z., w jednostce ewidencyjnej [...] N. - obszar wiejski. Na uzasadnienie organ wskazał, że w dniu 29 czerwca 2020 r., do Starostwa Powiatowego w B. wpłynął wniosek Koła Łowieckiego [...] w B. o wydanie pozwolenia na budowę "budynku magazynowego, parterowego, wolnostojącego [...] wg projektu typowego". Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2020 r., znak: WAB.6740.3.62.2020 Starosta B. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia - w terminie 30 dni - nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, w szczególności przedłożenia dokumentów potwierdzających prowadzenie gospodarstwa rolnego na terenie gminy N.

W odpowiedzi przy piśmie z dnia 15 września 2020 r., inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany oraz informację z "bazy internetowej regon", że stanowi osobę prawną prowadząca działalność przeważającą o kodzie PKD 0170Z. Działalność ta stanowi łowiectwo i pozyskiwanie zwierząt łownych, włączając działalność usługową. Sekcja ta obejmuje również działalność związaną z eksploatacją naturalnych zasobów roślinnych i zwierzęcych; uprawą zbóż i innych roślin uprawnych, - chowem i hodowlą zwierząt, - pozyskiwaniem drewna i surowców leśnych, - pozyskiwaniem zwierząt lub produktów zwierzęcych z gospodarstw rolnych lub ich naturalnego środowiska. Postanowieniem z dnia 5 października 2020 r., Starosta B. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o informację, czy na działce znajduje się zabudowa zagrodowa inwestora i wyjaśnienie, czy przedmiotowy budynek będzie stanowił uzupełnienie istniejącej zagrody. Przy piśmie z dnia 2 listopada 2020 r., inwestor uzupełnił projekt budowlany. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r. nałożył na inwestora obowiązek wskazania elementów istniejącej zabudowy. Jak podano, zgodnie z projektem, na działce znajduje się zabudowa zagrodowa, niemniej nie wskazano jej elementów. Przytoczono definicję zabudowy zagrodowej zawartą w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz, 1065) - dalej r.w.t. Podkreślono, że na działce znajduje się budynek magazynowy. Podobnie projektowany obiekt ma mieć charakter "magazynowy". W ocenie organu powyższe powoduje wątpliwości, gdyż zgodnie z załącznikiem do pr. bud. budynkami służącymi gospodarce rolnej są obiekty produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe, które przynależą do kategorii II obiektów budowlanych. Przy piśmie z dnia 7 listopada 2020 r., inwestor przedłożył dokumentację projektową.

Decyzją z dnia 31 grudnia 2020 r., Nr 1094, Starosta B. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Kołu Łowieckiemu [...] w B. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku magazynowego na działce nr [...], obręb [...] Z. Wskazano, że przedmiotem postępowania jest budowa parterowego budynku magazynowego na narzędzia i drobny sprzęt rolniczy na działce nr [...], obręb [...] Z. Budynek zaprojektowano jako wolnostojący , przykryty dachem dwuspadowym o kącie nachylenia połaci 45°. Stwierdzono, że obiekt zostanie wykonany w technologii lekkiego szkieletu o wymiarach zewnętrznych wynoszących 6,00m x 5,80 m i wysokości 5,90 m w kalenicy, a inwestor zaplanował budowę budynku magazynowego w południowej części działki. Podkreślono, że na terenie działki inwestora znajduje się istniejąca zabudowa zagrodowa w postaci magazynu na płody rolne służąca inwestorowi do prowadzenia gospodarki leśnej oraz utwardzenie terenu z grysu kamiennego stanowiącego plac manewrowy. Wskazano, że budynek projektuje się na terenie oznaczonym symbolem [...] Mwr, przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenów otwartych gminy N. z dnia [...] września 1996 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. nr 52 poz. [...]) pod tereny użytków rolnych, na których zezwolono na lokalizację "zabudowy zagrodowej typu farmerskiego na terenach otwartych (poza granicami zainwestowania wiejskiego) o ile ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej. Zdaniem organu projekt zagospodarowania działki winien zawierać usytuowanie wszystkich obiektów gospodarstwa rolnego. Jak podano, z ustaleń szczegółowych mpzp wynika, że jest to teren rozproszonej zabudowy zagrodowej W.-P., gdzie dopuszczono lokalizację nowej zabudowy mieszkaniowej w granicach terenu jak na rysunku planu. W uzasadnieniu wskazano także, że na projekcie zagospodarowania terenu zaznaczono istniejący magazyn na płody rolne jako zabudowę zagrodową inwestora. Natomiast na mapie do celów projektowych funkcję budynku oznaczono literowo skrótem i.b. - "inna budowla". Organ pierwszej instancji zakwestionował przeznaczenie tego obiektu jako magazynu na płody rolne. Na podstawie fotografii zamieszczonych na stronie internetowej: www.kolo[...].eu organ stwierdził, że obiekt ten jest wiatą, a nie magazynem na płody rolne stanowiący zabudowę zagrodową inwestora. Podkreślił, że inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bowiem wnioskowany projektowany budynek magazynowy ze względu na brak zabudowy mieszkaniowej nie tworzy zabudowy zagrodowej typu farmerskiego

Odwołanie od tej decyzji - w ustawowym terminie - złożyło Koło Łowieckie [...] w B. z siedzibą w miejscowości Z. Wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Skarżonej decyzji Koło Łowieckie [...] zarzuciło naruszenie art. 7, 75, 77, 80 oraz 81a § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez sprzeczność ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji z prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr 97/2019 z dnia 25 września 2019 r. z dnia 25 września 2019 r. NB 5121.8.2019 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na płody rolne na działce nr [...] w obrębie [...] Z.; sprzeczność ustaleń zawartych w decyzji z prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr 120/2017 z dnia 17 listopada 2017 r. NB.401/35/2012/2017; sprzeczność ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji z prawomocnym wyrokiem WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 739/13, w którym to orzeczeniu wskazano, że "okoliczność, że w wiacie i jej otoczeniu nikt nie mieszka nie jest wystarczająca do przesądzenia, że nie jest ono częścią zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym"; bezpodstawne przyjęcie, że istniejąca na działce zabudowa nie jest magazynem na płody rolne, a pojęcie zabudowy zagrodowej musi obejmować budynki mieszkalne; bezpodstawne przyjęcie, że planowana budowa budynku magazynowego na działce nr [...], obręb Z. nie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; Ponadto, zarzucono naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2022 r. poz. 329) - dalej p.p.s.a. w zakresie rozszerzonego związania oceną prawną zawartą w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt. II SA/Wr 739/13, co do rozumienia definicji "zabudowy zagrodowej" w zakresie działki nr [...] i właściwego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzucono również naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego z udziałem strony i oparcie się wyłącznie na jednym dowodzie - arbitralnym i subiektywnym wrażeniu co do zdjęcia zamieszczonego na stronie internetowej strony wnoszącej odwołanie, bez skonfrontowania tego dowodu z innymi dowodami. Naruszenie art. 36 pr. bud. poprzez jego niezastosowanie i niewydanie pozwolenia na budowę oraz art. 7 i 8 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy zasady ważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Odwołujące się Koło Łowieckie [...] wskazało, ze objęty wnioskiem budynek o wymiarach zewnętrznych wynoszących 6,00m x 5,8Om i wysokości 5,90 m przeznaczony jest na cele magazynowe na narzędzia i drobny sprzęt rolniczy. Podniosło, że koło łowieckie prowadzi gospodarkę rolną, nie prowadzi produkcji towarowej, ale wszelkie zbiory przeznacza na dokarmianie zwierzyny w czasie zimowym stąd zasadna jest budowa parterowego budynku magazynowego na narzędzia i drobny sprzęt rolniczy. Jak wskazało gospodarka rolna jest prowadzona w części jako poletka zgryzowe dla zwierzyny, które mają uchronić uprawy miejscowych rolników przed nadmiernymi szkodami wyrządzonymi przez zwierzęta oraz w części jako zbierane i przechowywane płody rolne, które następnie są wykładane zwierzynie płowej oraz czarnej. Stwierdziło, że nie sposób zgodzić się, że istniejący obiekt nie ma charakteru "typu farmerskiego" skoro jest posadowiony na gruncie użytkowanym rolniczo i pełni funkcję rolniczą - do przechowywania płodów rolnych. Jak wskazało, powyższe nie wyklucza, iż w okresie innym niż zimowy i wczesnowiosenny możliwe jest wykorzystanie obiektu m.in. dla celów edukacyjnych. Zdaniem odwołującego się koła łowieckiego o istniejącej już zabudowie typu farmerskiego zgodnej z planem zagospodarowania przestrzennego przesądzają orzeczenia organu nadzoru budowlanego o wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r., II SA/Wr 739/13. Podało, że o fakcie prowadzenia działalności rolnej świadczy fakt, że Koło otrzymuje dopłaty bezpośrednie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Podobnie GUS kwalifikuje działalność inwestora jako rolniczą.

Wojewoda Dolnośląski decyzją z dnia 26 października 2022 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000) oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania, Koła Łowieckiego [...] od opisanej decyzji utrzymało ją w mocy. Wojewoda uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie gdyż wnioskowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów otwartych gminy N., z dnia [...] września 1996 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. nr 52 poz. [...]) - dalej mpzp, zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy i Miasta N. W rozpatrywanej sprawie, we wniosku o pozwolenie na budowę inwestor jako nazwę i rodzaj całego zamierzenia budowlanego podał, że projekt dotyczy "budynku magazynowego, parterowego, wolnostojącego wg projektu typowego". Ponadto, w części opisowej i graficznej projektu budowlanego wskazano, że teren inwestycji położony jest w na działce gruntu na działce nr [...], obręb [...] Z., która została częściowo zagospodarowana "magazynem na płody rolne". Wojewoda podnosi, że stosownie do treści art. 35 ust. 1 pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z części graficznej mpzp działka nr [...], obręb Z. położona jest na terenie użytków rolnych. Zgodnie z § 3 ust. 1 mpzp zakres planu obejmuje m. in. warunki i zasady kształtowania terenów otwartych, w tym szczególne warunki zagospodarowania terenów wynikające z potrzeb ochrony gruntów rolnych i leśnych. Stosownie do § 4 ust. 2 mpzp chroni się grunty rolne, ich przeznaczenie na cele nierolnicze może odbywać się tylko na zasadach określonych w mpzp. W § 10 mpzp zawierającym ustalenia dotyczące zasad realizacji planu, zezwolono na lokalizację zabudowy zagrodowej typu "farmerskiego" na terenach otwartych (poza granicami zainwestowania wiejskiego), o ile ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej. W tym organ odnosi się do naniesienia przez projektanta ustaleń mpzp w projekcie budowlanym. Część graficzna projektu zagospodarowania może sugerować, że inwestycja jest położona na terenie oznaczonym w planie symbolem [...]Mwr - tereny zainwestowania wiejskiego rozproszonego. Tymczasem inwestycja położona jest na terenie użytków rolnych, nieujętych w ustaleniach szczegółowych 5 mpzp). Zauważyć bowiem należy, że tereny oznaczone w mpzp symbolem [...] MWr - "teren istniejącej rozproszonej zabudowy zagrodowej" położony jest na południe od działki inwestora, gdzie jak wynika z portalu geoportal, faktycznie znajduje się rozproszona zabudowa. Powyższe ustalono na podstawie części graficznej mpzp, zamieszczonej na platformie GIS oraz portalu geoportal. Okoliczność, że działka nr [...], obręb Z. znajduje się na terenie użytków rolnych potwierdza również treść uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt. II SA/Wr 739/13 w sprawie dotyczącej samowolnej budowy, przez Koło Łowieckie [...], wiaty (magazynu płodów rolnych) na przedmiotowej działce nr [...], obręb Z. W powyższym wyroku Sąd dokonał interpretacji ustaleń planu wskazując, że działka nr [...], obręb Z. oznaczona jest w mpzp jako tereny użytków rolnych. Na tych terenach zezwolono na lokalizację zabudowy zagrodowej typu farmerskiego na terenach otwartych (poza granicami zainwestowania wiejskiego). Jak wskazał Sąd "wyraz farmerski" to przymiotnik od słowa farmer, którego definicja w słowniku języka polskiego PWN wskazuje, że jest to "właściciel lub dzierżawca farmy w krajach anglosaskich. Wyraz farma oznacza zaś 1) w krajach anglosaskich: gospodarstwo rolne" i 2) "gospodarstwo rolne nastawione na określony rodzaj produkcji". W ocenie Sądu wyjaśnienia wymaga po pierwsze, czy istotnie na terenie działkach nr [...] w Z. i innych działkach pozostających we władaniu koła łowieckiego prowadzona jest gospodarka rolna, dla prowadzenia której sporna wiata, choćby jako jedyny budynek służy tej działalności. Należało również ustalić w sposób prawem przewidziany, czy wiata ta ma cechy budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej i następnie ocenić, czy można ją określić jako typ "farmerski". Powyższe uwagi Sądu, choć dotyczyły innego budynku położonego na działce nr [...], obręb Z. mają odpowiednio zastosowanie także w niniejszej sprawie. Zgodnie z § 3 pkt 3 r.w.t. przez zabudowę zagrodową należy rozumieć budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. W rozpatrywanej sprawie teren inwestycji położony jest na działce gruntu o numerze ewidencyjnym [...], obręb Z., o powierzchni jedynie [...] m2, zabudowanej wiatą (magazynem) przeznaczonym na płody rolne. Jak podano w projekcie zagospodarowania terenu, działka posiada dostęp do drogi publicznej, ul. [...]. Teren działki jest płaski, nieuzbrojony oraz częściowo ogrodzony. Dojście i dojazd do budynku magazynu umożliwiają nawierzchnie utwardzone z grysu kamiennego w postaci placu manewrowego oraz ciągu pieszo-jezdnego wydzielonego z obszaru działki za pomocą obrzeży trawnikowych. Przed wejściem do budynku wykonano z betonowej kostki brukowej schody terenowe, natomiast wokół budynku opaskę. Pozostałą część powierzchni działki stanowią tereny zielone w formie trawnika - łąki. Zauważyć przy tym należy że wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni działki obliczony jako stosunek powierzchni zabudowy budynków do powierzchni działki wynosi 0,021. Project budowlany przewiduje budowę budynku magazynowego z pomieszczeniem gospodarczym służącym do przechowywania narzędzi i drobnego sprzętu rolniczego. Projektowany budynek przewiduje się jako parterowy, przekryty dachem dwuspadowym o wysokości całkowitej, 5,90 m., powierzchni zabudowy 34,80 m2 i kubaturze 154,58 m3. Projektuje się wykonanie chodnika łączącego istniejący magazyn z projektowanym magazynem na narzędzia i drobnym sprzętem rolniczym. W dokumentacji projektowej wskazano, że na terenie działki inwestora znajduje się istniejąca zabudowa zagrodowa w postaci magazynu na płody rolne służąca inwestorowi do prowadzenia gospodarki leśnej, a projektowany budynek magazynowy stanowić będzie uzupełnienie znajdującej się na działce [...], obręb Z., zabudowy zagrodowej. Opis zamierzenia budowlanego nie wskazuje jednak, aby inwestor prowadził samodzielnie działalność rolniczą na działce nr [...], obręb Z. Wnioskodawca nie wykazał również, aby prowadził taką działalność na jakiejkolwiek innej działce. Z treści projektu budowlanego wynika, że na działce nr [...], obręb Z., oprócz terenu zabudowanego oraz utwardzonego, znajdują się bliżej nieokreślone tereny zielone w formie "trawnika - łąki". Nie sposób zatem uznać, że projektowany budynek gospodarczy, określany jako magazynowy będzie służył istniejącej "gospodarce rolnej" prowadzonej na działce nr [...], obręb Z. Z akt sprawy nie wynika również jaki to drobny sprzęt rolniczy, czy też narzędzia będą magazynowane w budynku i dlaczego dla ich przechowywania potrzebny jest obiekt o kubaturze 154,58 m3. Dokumentacja projektowa to adaptacja typowego budynku gospodarczego, który jako zawierający dwie bramy garażowe, posiada elementy pozwalające na określenie go jako obiektu garażowego. W budynku wydzielono pojedyncze pomieszczenie, którego program użytkowy nie został naniesiony w części graficznej projektu budowlanego. W dokumentacji projektowej brak jest jakichkolwiek informacji, aby w "pomieszczeniu gospodarczym" projektowanego budynku wyznaczono miejsca w których magazynowane będą konkretne narzędzia i drobny sprzęt rolniczy. W rezultacie, nie sposób stwierdzić, czy obiekt ten ma cechy budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej, a także, czy można go określić jako typ "farmerski". W projekcie budowlanym nie odniesiono się także do potrzeb wynikających z "prowadzonej przez inwestora działalności rolniczej", której to budynek miałby służyć. W tym kontekście nie jest jasne, dlaczego narzędzi, czy drobnego sprzętu rolniczego nie można przechowywać w istniejącej wiacie-magazynie na płody rolne, który jak wynika z akt sprawy nie jest w pełni wykorzystywany na cele rolniczce, gdyż użytkowany jest również na cele rekreacyjne. Powyższe okoliczności są istotne ze względu na niewielką powierzchnię działki nr [...], obręb Z. ([...] ha) w kontekście ustawowej ochrony gruntów rolnych przed ich zabudową, uregulowanej ustawą z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1326) oraz mpzp. Nie mogły, zdaniem organu, odnieść skutku twierdzenia zawarte w odwołaniu, że okoliczność prowadzenia gospodarki rolnej przez koło łowieckie świadczy: decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 25 września 2019 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na płody rolne na działce nr [...] w obrębie [...] Z., wspomniany już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 15 stycznia 2014 r. II SA/Wr 739/13, otrzymywane przez koło łowieckie dopłaty bezpośrednie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, czy klasyfikacja Głównego Urzędu Statycznego. Fakt prowadzenia aktualnie samodzielnej gospodarki rolnej, inwestor winien wykazać ponad wszelką wątpliwość we wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oraz w projekcie budowlanym, co nie miało miejsca w sprawie. Wprawdzie w odwołaniu wskazano, że "gospodarka rolna jest prowadzona w części jako poletka zgryzowe dla zwierzyny, niemniej powyższe nie zmienia zapatrywania, że inwestor w projekcie budowlanym nie wykazał, że samodzielnie prowadzi działalność rolniczą, jak i nie uprawdopodobnił, że projektowany budynek będzie służył takiej działalności i jest konieczny dla należytego wykonywania tej działalności rolniczej. Podkreślić trzeba, że obiekt posadowiony jest na gruntach rolnych podlegających ustawowej ochronie, która polega na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze. Zgodna z mpzp zabudowa farmerska została dopuszczona jako wyjątek od zasady zakazu zabudowy terenów rolnych. Innymi słowy jedynie zabudowa użytków rolnych, niezbędna do obsługi określonego rodzaju produkcji tj. typu farmerskiego, jest zgodna z mpzp. Podnieść zaś należy, że fakt jej prowadzenia nie został wykazany przez inwestora. Reasumując przedmiotowa inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami mpzp gdyż nie stanowi zabudowy zagrodowej typu farmerskiego w gospodarstwie leśnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym: negatywny wynik ustaleń organu, co do zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy też decyzji o warunkach zabudowy (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego) uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyr. NSA z 5 grudnia 2013 r., II OSK 1630/12). Mając na uwadze fakt, że tutejszy organ wykazał, że inwestycja jest niezgodna z mpzp, pozostałe zarzuty strony odwołującej nie mogły odnieść skutku. Dlatego też odstąpiono od ich szczegółowego analizowania.

Działając w imieniu strony skargę na tę decyzję złożył Prezes Koła M. M. Wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji I instancji; 2) zasądzenie od organu na rzecz strony kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarga podnosi rażące naruszenie art. 10 § 1 kpa, tj. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, albowiem przed wydaniem negatywnej decyzji organ nie umożliwił stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a co za tym idzie decyzja już wyłącznie z tego powodu winna być uchylona; II rażącym naruszeniu zasady pogłębiania zaufania do organów, tj. art. 8 § 1 kpa, poprzez prowadzenie postępowania przez okres niespełna dwóch lat, przy czym nie doręczono stronie żadnego zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, a postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr DOA.7111.78.2022.KBA, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w załatwieniu sprawy oraz stwierdził że miała ona miejsce z rażącym naruszaniem prawa, wyznaczając termin do dnia 13 maja 2022 r., który nie został dochowany. III. Naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie rozszerzonego związania oceną prawną zawartą w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 739/13 co do rozumienia definicji "zabudowy zagrodowej" w zakresie działki nr [...] i właściwego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym min. stwierdzono, że "Okoliczność, że w wiacie i jej otoczeniu nikt nie mieszka nie jest wystarczająca do przesądzenia, że nie jest ona częścią zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym." IV. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. w związku z art 75§ 1, 77 k.p.a. i art. 80 kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez pominięcie, że istniejący magazyn na płody rolne jest zabudową zagrodową inwestora, a strona prowadzi działalność rolniczą, w części jako poletka zgryzowe dla zwierzyny, o czym świadczy fakt, że Koło otrzymuje dopłaty bezpośrednie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i podobnie GUS kwalifikuje działalność inwestora jako rolniczą. Powyższe zostało już uprzednio przesądzone w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r., II SA/Wr 739/13; V naruszenie art. 77 i 78 kpa poprzez brak rozstrzygnięcia co do zgłoszonych wniosków dowodowych i nieprzeprowadzenie tych dowodów w postępowaniu, VI. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. w związku z art 75 § 1, 77 k.p.a. i art. 80 kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez sprzeczność ustaleń i pominięcie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 25 września 2019 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na płody rolne na działce nr [...] w obrębie [...] Z., jak również prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr 97/2019 z dnia 25 września 2019 r. NB 5121.8.2019 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na płody rolne oraz Protokołu Kontroli Obowiązkowej z dnia 25 września 2019 r. budynku magazynowego na płody rolne - kategoria XVIII, Z. działka nr [...]. VII. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i 8 k.p.a. - naruszenie zasady zaufania do organów, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego z udziałem strony i oparcie się wyłącznie na jednym dowodzie - arbitralnym i subiektywnym wrażeniu co do zdjęcia zamieszczonego na stronie internetowej strony, bez skonfrontowania tego dowodu z innymi dowodami. VIII. naruszenie zasad ogólnych postępowania, tj. art. 7 i 8 kpa, poprzez nie-uwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy zasady ważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. IX. naruszenia prawa materialnego tj. art. 36 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i niewydanie pozwolenia na budowę sytuacji, w której wystąpiły przesłanki do jego wydania. W uzasadnieniu strona skarżąca podnosi, że decyzją nr IF-0.7840.134.2021.RCH2 z dnia 26-10-2022 r., doręczoną stronie w dniu 3 l-10-2022r Wojewoda Dolnośląski utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia 31 grudnia 2020 r. nr 1094 odmawiającej Kołu Łowieckiemu [...] w B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku magazynowego na działce nr [...]. obręb [...] Z., w jednostce ewidencyjnej [...] N. - obszar wiejski. Objęty wnioskiem budynek zaprojektowano jako wolnostojący, przykryty dachem dwuspadowym o kącie nachylenia połaci 45°. Obiekt w technologii lekkiego szkieletu o wymiarach zewnętrznych wynoszących 6,00 m x 5,80 m i wysokości 5,90 m w kalenicy. Inwestor zaplanował budowę budynku magazynowego w południowej części działki - budowa parterowego budynku magazynowego na narzędzia i drobny sprzęt rolniczy. Z takim rozstrzygnięciem strona skarżąca nie może się zgodzić. Zdaniem strony w sprawie doszło do rażącego naruszenia art. 10 § 1 kpa, tj. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, albowiem przed wydaniem negatywnej decyzji organ nie umożliwił stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a co za tym idzie decyzja już wyłącznie z tego powodu winna być uchylona. Dalej strona podnisi, iż organ w decyzji bezpodstawnie przyjął, że nie można uznać "istniejącej budowli za magazyn na płody rolne", opierając się na definicjach słownikowych oraz arbitralnym i subiektywnym wrażeniu co do zdjęcia zamieszczonego na stronie internetowej strony wnoszącej odwołanie. Nastąpiło to bez skonfrontowania tego dowodu z wizyty na stronie internetowej z innymi dowodami, w tym z pozostającymi w obrocie prawnym prawomocnymi decyzjami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oraz wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 739/13, co stanowi rażące naruszenie prawa. Dla sprawy kluczowym jest, iż strona prowadzi gospodarkę rolną. Koło co prawda nie prowadzi produkcji towarowej, ale wszelkie zbiory przeznacza na dokarmianie zwierzyny, w czasie najbardziej potrzebnym dla zwierzyny, tj. zimowym. Stąd też zasadna jest budowa parterowego budynku magazynowego na narzędzia i drobny sprzęt rolniczy. Gospodarka rolna jest prowadzona w części jako poletka zgryzowe dla zwierzyny, które mają uchronić uprawy miejscowych rolników przed nadmiernymi szkodami wy-rządzonymi przez zwierzynę oraz w części jako zbierane i przechowywane płody rolne, które następnie są wykładane zwierzynie płowej oraz czarnej. Nie sposób zgodzić się z organem, że istniejący obiekt nie ma charakteru "typu farmerskiego", skoro jest posadowiony na gruncie użytkowanym rolniczo i pełni funkcję rolniczą - do przechowywania płodów rolnych. Oczywistym jest, że Koło do celów rolnych nie potrzebuje budynków mieszkalnych, i gospodarskich z przeznaczeniem na pobyt zwierząt hodowlanych, a jedynie wiatę magazynową na płody rolne. Powyższe nie wyklucza, iż w okresie innym niż zimowy i wczesnowiosenny możliwe jest wykorzystanie obiektu min. dla celów edukacyjnych. Zdaniem strony o istniejącej już zabudowie typu farmerskiego zgodnej z planem zagospodarowania przestrzennego przesądzają następujące orzeczenia, bez których wyeliminowania z obrotu prawnego, organ I instancji nie mógł ich pominąć i był związany ich treścią: - prawomocna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr 97/2019 z dnia 25 września 2019r. NB 5121.8.2019 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na płody rolne na działce nr [...] w obrębie [...] Z., w jednostce ewidencyjnej [...] N. - obszar wiejski wraz z Protokołem Kontroli Obowiązkowej z dnia 25 września 2019r. budynku magazynowego na płody rolne - kategoria XVIII, Z. działka nr [...]; - wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014r., sygn. akt II SA/Wr 739/13 wydany na korzyść strony od decyzji nr 1066/2013 Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 05-08-2013r., nr WOA 7721.199.2013.XII.01.0.9. w którym przesądzono że "Okoliczność, że w wiacie i jej otoczeniu nikt nie mieszka nie jest wystarczająca do przesądzenia, że nie jest ona częścią zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym." O fakcie prowadzenia działalności rolnej świadczy fakt, że Koło otrzymuje dopłaty bezpośrednie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Biura Powiatowego B. Podobnie wskazać należy, iż GUS kwalifikuje działalność Koła jako rolniczą, co wiąże się z obowiązkiem składania ankiet takich samych jak gospodarstwa rolne. Końcowo strona podnosi wymiar społeczny kwestii będącej przedmiotem postępowania i jego wpływu na funkcjonowanie społeczności lokalnych. Zdaniem strony skarżącej w sprawie doszło również do naruszenia zasad ogólnych postępowania, tj. art. 7 i 8 kpa. Wiata - powstała w wyniku społecznej pracy myśliwych oraz miejscowej ludności i z założenia miała służyć (oraz była tak wykorzystywana) oprócz podstawowego celu magazynowania w porze zimowej paszy dla zwierzyny, również dla celów edukacyjnych (prowadzenie edukacji leśnej i łowieckiej dla młodzieży szkolnej i dzieci z przedszkoli). Inicjatywa ta spotkała się z dużym poparciem społeczności lokalnej i nigdy nie miała służyć celom komercyjnym. Okoliczności te zostały zignorowane przez organy orzekające w sprawie, czym naruszyły zasadę obowiązku uwzględniania przy rozstrzyganiu sprawy zasady ważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm..), kontroli sądów administracyjnych podlegają między innymi także decyzje organów administracji publicznej, w tym także decyzje wydawane przez organy architektoniczno-budowlane. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia przy tym sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania innych reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Trafny jest przede wszystkim zarzut skarżącego, że wydając decyzję, organ I szej instancji naruszył zasady procedury administracyjnej, uniemożliwiając stronie zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenie co do niego, a także zgłoszenie wniosków i żądań. Stoi to w sprzeczności z zasadą czynnego udziału strony, sformułowaną w art. 10 k.p.a. w związku z art. 79 k.p.a. Wojewoda nie dostrzegł, że organ I szej instancji nie zastosował się do ustawowego obowiązku, wynikającego ze wskazanych unormowań. Podkreślenia zatem wymaga, że doszło jednocześnie do naruszenia wymogów proceduralnych wynikających z art. 10 k.p.a. Słusznie podkreślił autor skargi, że niekorzystną dla Koła decyzję wydano bez możliwości z jednej strony zapoznania się przez uprawniony podmiot ze zgromadzonymi dowodami, a z drugiej także bez możliwości ustosunkowania się do nich, a także złożenia istotnych -zdaniem inwestora- wniosków dowodowych. Takie postępowanie nie może zasługiwać na aprobatę, bowiem w istocie stanowisko organu nie dało możliwości skarżącemu, aby miał szansę wykazać, ze planowany budynek gospodarczy pozostaje w ścisłym związku z prowadzeniem przez organ działalności farmerskiej (rolnej?). Konstatacja ta ma szczególne znaczenie w niniejszej sprawie, skoro decyzja jest niekorzystna dla skarżącego, a podstawową przyczyną odmowy udzielenia pozwolenia na budowę jest niezgodność z planem miejscowym. Podkreślenia wymaga w związku z tym, że reguła wynikająca z art. 10 k.p.a. jest emanacją ogólnej zasady czynnego udziału stron w postępowaniu i stanowi procesową gwarancję praw strony w postępowaniu dowodowym, a w dalszej kolejności umożliwia pełną realizację zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu, poprzez możliwość skonfrontowania stanowisk stron. Odstąpienie od zasady czynnego udziału stron jest możliwe tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, zaś przyczyny odstąpienia organ jest obowiązany utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji (art. 10 § 2 i 3 k.p.a.). Obowiązki organu oraz odpowiadające im uprawnienia procesowe strony, wynikające z art. 10 § 1 k.p.a., należy wiązać ściśle z regulacją zawartą w art. 81 k.p.a. Określona okoliczność faktyczna może bowiem zostać uznana za udowodnioną tylko wtedy, gdy strona miała możność wypowiedzenia się co przeprowadzonych dowodów (o ile nie zachodzi wyłączenie, o którym mowa w § 2 art. 10 k.p.a.). "Realizacją zasady czynnego udziału strony w postępowaniu jest wprowadzenie warunku, od spełnienia którego uzależnione jest uznanie przez organ administracji publicznej okoliczności faktycznej za udowodnioną. Warunkiem tym jest stworzenie przez organ administracji publicznej przesłanek realizacji przez stronę prawa do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Przeprowadzenie dowodu dopiero wtedy czyni wiarygodną okoliczność faktyczną, gdy strona mogła się wypowiedzieć co do dowodu" (teza druga wyroku NSA z dnia 5 kwietnia 2001 r., II SA 1095/00, niepubl.). Przeprowadzenie czynności dowodowych z zachowaniem wymaganych procedur jest szczególnie ważne w przypadku postępowań, które mogą się zakończyć negatywnie dla strony, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Oceniając charakter do tej pory opisanego naruszenia obowiązku wynikającego z art. 10 k.p.a., należy je stanowczo zakwalifikować do kategorii istotnego uchybienia przepisom procesowym, skoro pogwałcenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, polegające na pozbawieniu jej udziału w decydujących dla rozstrzygnięcia czynnościach dowodowych, stanowi jedną z podstaw wznowienia postępowania w sprawie (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). W tym miejscu godzi się wyraźnie podkreślić, że już samo naruszenie, o którym była dotychczas mowa, nie pozwalało utrzymać zaskarżonych decyzji w obrocie prawnym.

Naruszenie przez Starostę B. postanowień przepisu art. 10 § 1 k.p.a. jest oczywiste i należy je ocenić krytycznie. W sprawie nie wystąpiły bowiem przesłanki uprawniające organ do odstąpienia od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a., a wymienione w art. 10 § 2 k.p.a. Dodatkowo należy zauważyć, że utrwalona linia orzecznicza sądów administracyjnych na tle stosowania art. 10 § 1 k.p.a. ukształtowała pogląd, że dla skuteczności zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy (por. np. wyrok NSA z: 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05; 24 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 1691/18; 12 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1022/17 i 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OSK 2908/17). Strona skarżąca, powołując się na zaniedbania organu I instancji w zakresie wykonywania obowiązków informacyjnych w toku postępowania, ma więc wykazać, jakiej konkretnie czynności z tego powodu nie dokonała, jakich argumentów nie podniosła i jak wpłynęło to na wynik sprawy. Istotne jest przy tym podkreślenie, że nie każde uchybienie przepisom postępowania skutkuje uwzględnieniem skargi. Strona skarżąca wyjaśniła w skardze, jaki wpływ naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez organ pierwszej instancji miało na podjęcie przez nią określonych czynności i ostatecznie na wynik sprawy, tym bardziej, że na etapie postępowania odwoławczego nie dostrzeżono tego uchybienia.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi sąd dopatrzył się także naruszenia przez organy administracji publicznej art. 7, art. 9, art. 77, art. 80 k.p.a. a także naruszenia art. 8 § 1 k.p.a. Wszystkie opisane uchybienia musiały skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji, po przeprowadzeniu ich sądowej kontroli. Naruszenia przepisów procedury administracyjnej, które w tej konkretnej sprawie mogły mieć istotny wpływ na jej wynik, stanowią bowiem jednoznaczną i wystarczająca podstawę do zastosowania przez Sąd dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" i lit. "c" p.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ pierwszej instancji winien w pierwszej kolejności zapoznać inwestora, a ściślej jego uprawnionego przedstawiciela ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a następnie rozważyć, czy i jaki wpływ na wynik niniejszego postępowania mają prawomocne i ostateczne decyzje, wydane odnośnie do poprzednio wzniesionego obiektu budowlanego na działce. Samo dodatkowe postępowanie wyjaśniające należy przy tym przeprowadzić z uwzględnieniem wszelkich wymogów procesowych, szczególnie zaś z praktycznym zastosowaniem zasady czynnego udziału obu stron w tym postępowaniu, zgodnie z dyspozycjami wynikającymi z art. 10 k.p.a. Poszczególne dowody powinny być przy tym przeprowadzane z uwzględnieniem standardów określonych we wchodzących w rachubę przepisach, zwłaszcza w art. 78 i 79 k.p.a. Ocena dowodów nie może przekraczać granic zakreślonych w art. 80 k.p.a., a uzasadnienie wydanego w sprawie ponownego rozstrzygnięcia powinno w pełni uwzględniać dyrektywy zawarte w art. 107 k.p.a.

Na koniec można jeszcze zacytować fragment uzasadnienia wyroku sądu, zapadłego w sprawie II SA/Wr 739/18, dla wyjaśnienia stanowiska sądu przyjętego w tamtym orzeczeniu odnośnie do zgodności inwestycji budowlanych na terenie spornej działki "Reasumując, zdaniem sądu wyjaśnienia wymagało w niniejszej sprawie po pierwsze, czy istotnie na terenie działki [...] w Z. i innych działek pozostających we władaniu koła łowieckiego prowadzona jest gospodarka rolna, dla prowadzenia której służy sporna wiata, choćby jako jedyny budynek służący tej działalności. Na okoliczność prowadzenia gospodarki rolnej wskazuje cytowany już protokół z zebrania członków koła z 2009 r. i dalsze twierdzenia strony. Wziąć przy tym również należy pod uwagę, że koło łowieckie działa na podstawie przepisów ustawy z dnia z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2013 r. poz. 1226), której art. 1 stanowi, że łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Należało również ustalić w sposób prawem przewidziany, czy wiata ta ma cechy budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej i następnie ocenić, czy można ją określić jako "typ farmerski" w rozumieniu przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy obu instancji nie poczyniły w tym zakresie dostatecznych ustaleń. Uwzględniając zakres uchybień organów obu instancji, należało uchylić zarówno decyzję organu wojewódzkiego, jak i powiatowego. Zadaniem organu I instancji na obecnym etapie sprawy będzie dokonanie przekonujących i zgodnych z regułami postępowania administracyjnego ustaleń, jaki jest charakter i przeznaczenie spornej wiaty i jaką pełni ona funkcję w kontekście tego, czy jej istnienie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia w tym zakresie winny być czynione z poszanowaniem nie tylko reguł zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego, ale również z uwzględnieniem tego, jakie uprawnienia ma organ nadzoru budowlanego w świetle art. 48 ustawy Prawo budowlane względem inwestora.

Zaznaczyć przy tym wypada, że sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie oceniał możliwości legalizacji spornej wiaty, a skupił się na niedostatkach postępowania administracyjnego, które zaowocowało wydaniem niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych. Organy nadzoru budowlanego w dalszym postępowaniu uwzględnią argumentację zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku i zakończą postępowanie w jeden z prawem przewidzianych sposobów. Dokonane ustalenia i rozstrzygnięcia powinny zostać przez organy nadzoru budowlanego sformułowane w sposób odpowiadający wymogom art. 107 § 1 i 3 k.p.a., to jest w szczególności uzasadnienie decyzji powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa".

Wskazując na powyższe uwagi trzeba zaakcentować, że zgodność lub niezgodność inwestycji z planem miejscowym jest jedną z podstawowych okoliczności, jakie winny być badane przez organy architektonicznobudowlane lub nadzoru budowlanego przy decyzjach decydujących o losach inwestycji budowlanych. Nadto zasada zaufania obywateli do organów wymaga stosowania tożsamych kryteriów do uznania inwestycji za dopuszczalną lub niedopuszczalną w świetle obowiązujących przepisów prawa, w tym także prawa miejscowego.

Reasumując, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c w zw. z art. 135 ppsa, należało orzec jak na wstępie.

Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 ppsa.