Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 12/25
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 162/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 18 października 2023 r., nr O/JR/Nr 497/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego i umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 162/24, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę J. W. ("skarżący") na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ("organ", "KRRiT") z dnia 18 października 2023 r., w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego i umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że ww. skarga podlegała odrzuceniu, albowiem została złożona po terminie, określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że zaskarżona decyzja z dnia 18 października 2023 r. została przesłana skarżącemu przesyłką listową poleconą i doręczona w dniu 9 listopada 2023 r. Wskazał, że ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 11 grudnia 2023 r., co oznacza, że nadanie skargi w dniu 4 stycznia 2024 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego zmiany i przyznania mu prawa pomocy. Podniósł m.in., że przekroczenie terminu nastąpiło na skutek jego poważnych kłopotów zdrowotnych, występujących w tym czasie i nadal trwających. Zaznaczył także, że na wydanie decyzji przez KRRiT czekał 7 lat.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia jej po tym terminie, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja KRRiT została doręczona skarżącemu w dniu 9 listopada 2023 r. Od tego dnia rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi, który upłynął z dniem 11 grudnia 2023 r. Skarżący skargę na ww. decyzję nadał w placówce pocztowej dopiero w dniu 4 stycznia 2024 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartego w zażaleniu, dotyczącej kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że może ona zostać oceniona jedynie w ramach wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie niniejszego zażalenia. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 162/24, odmówił ww. skarżącemu przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.

Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, które pojawiły się po stronie skarżącego, a które – jego zdaniem – uniemożliwiły złożenie skargi w terminie. Przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi badana jest jedynie obiektywna okoliczność, czy termin do wniesienia skargi został zachowany, czy nie. Naczelny Sąd Administracyjny nie może natomiast uwzględniać w niniejszym postępowaniu tego, czy strona miała wpływ na powstałe naruszenie, czy też dochowanie terminu uniemożliwiły okoliczności od niej niezależne. Te okoliczności są bowiem badane w postępowaniu w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.