Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 234/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 28 , art 33 , art 34  ust 4 , art 36  i art 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie : WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant : starszy referent sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. sprawy ze skarg A. Z., A. T., B. T. i S. T. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30 grudnia 2022 r., znak: WI-I.7840.2.75.2021.SA w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. odrzuca skargę S. T.; II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; III. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżoną decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. znak WI-I.7840.2.75.2021.SA Wojewoda Małopolski po rozpatrzeniu odwołań A. Z., B. T., A. T., S. T. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 332/6740.2/2021 z 17 czerwca 2021 r., znak: AU-01-1.6740.2.242.2021.AFR, w przedmiocie zatwierdzenia projektu i zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia nad budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek usługowo-biurowy na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja zapadłą w następującym stanie faktycznym.

Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 332/6740.2/2021 z 17 czerwca 2021 r., znak: AU-01-1.6740.2.242.2021.AFR, zatwierdził projektu zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę ww. inwestycji.

Od decyzji tej, w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa, wpłynęły odwołania stron wymienionych na wstępie.

A. Z. jest właścicielem działek sąsiednich nr: [...] i [...], zabudowanych budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i garażem, natomiast, B. T., A.

T. i S. T. są właścicielami działki sąsiedniej nr [...], zabudowanej

budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i niemieszkalnym.

A. Z. nie wyraził zgody na rozbiórkę ściany zewnętrznej budynku przebudowywanego i rozbudowywanego na poziomie parteru i niżej, znajdującej się w granicy z działkami, których jest właścicielem. W jego ocenie rozbiórka może negatywnie wpłynąć na stabilność i bezpieczeństwo należących do niego budynków, usytuowanych na działkach nr: [...] [...]. W związku z powyższym odwołujący zawnioskował o cyt.: dokładne określenie sposobu zabezpieczenia prac rozbiórkowych i budowlanych w obrębie sąsiadujących działek, aby wyeliminować zagrożenie dla mienia i osób je zamieszkujących.

A. Z. zakwestionował również wysokość projektowanego budynku wynosząca 9,5 m (przekraczającą wysokości budynku obecnie istniejącego), co cyt.: wpłynie na zacienianie zarówno działki [...], jak i nieuwzględnionej w projekcie działki [...].

Dodatkowo, zaprojektowane balkony wysunięte w kierunku północnym na wysokości I i II piętra również będą miały wpływ na zacienianie nieruchomości odwołującego.

Ponadto odwołujący wniósł zastrzeżenia do zakresu prac określonych w projekcie, który wykracza poza definicję rozbudowy i przebudowy zawarte w pb, a są tak naprawdę rozbiórką istniejącego budynku i budowy nowego.

B. T., A. T., S. T. również zaskarżyli ww. decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 17 czerwca 2021 r. i wnieśli o jej uchylenie w całości, zarzucając jej naruszenie szeregu przepisów: kpa, pb, decyzji o ustaleniu warunków

zabudowy; rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie

warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz.U.2019.1065 ze zm.), zwanego dalej wt; poprzez:

1) wydanie decyzji z 17 czerwca 2021 r., przed upływem 21 dniowego terminu od dnia

przeglądania akt przez panią B. T., którego żądała odwołująca (art. 8 § 1 i art. 10 § 1 i § 3 oraz art. 77 § 1 kpa) i wydanie decyzji przed upływem wnioskowanego terminu;

2) brak w kartach organu I instancji pisma z 31 maja 2021 r, którym B. T.

zwróciła się o ww. 21 dniowy termin na ustosunkowanie się do dokumentów;

3) niesporządzenie metryki, protokołu notatki służbowej z czynności przeglądania akt sprawy przez odwołującą 31 maja 2021 r. oraz nieprzeprowadzenie oględzin (art. 66a § 1, 2 i 3; art. 67 §1; art. 72 §1; art. 85 kpa);

4) wydanie decyzji, którą zatwierdzono projekt budowlany, niezgodny z decyzją Prezydenta Miasta Krakowa o ustaleniu warunków zabudowy nr AU-2/6730.2/100/2020 z 10 lutego 2020 r. znak: AU-02-7.6730.2.972.2018.KCZ, zwanej dalej wz (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) w punkcie tytułu inwestycji: wz dotyczyła wyłącznie rozbudowy i przebudowy, a nie całkowitej rozbiórki obiektu,

5) zaprojektowanie budynku, który nie spełnia definicji rozbudowy i przebudowy, gdyż w niniejszym przypadku, cyt.: mamy do czynienia z rozbiórką i wybudowaniem obiektu budowlanego od nowa (...)

6) brak w inwentaryzacji budynku rzutów pionowych ze wskazaniem wysokości poszczególnych kondygnacji, do umożliwiłoby określenie: różnic w powierzchniach użytkowych, całkowitych czy w kubaturze oraz w wysokości kondygnacji;

7) stosowanie terminu zielony dach na określenie terenu biologicznie czynnego, co nie jest tożsame w definicją zawartą w art. 3 pkt 22 pb i nie zostało użyte w wz;

8) brak ekspertyzy technicznej istniejącego budynku, uwzględniającej wpływ inwestycji na budynki przylegające i pominięcie, że inwestycja ma miejsce na terenie osuwiskowym - niezastosowanie § 204 ust 5 w zw. z § 206 ust. 1 wt,

9) wkroczenie przez inwestora nowo projektowanym budynkiem na głębokość około 0,5 m w głąb działki nr [...] (...), będącej własnością odwołujących się;

10) wydanie decyzji, cyt.: płytkiej w treści, nie wgłębiającej się w temat, pełnej ogólników.

Ponadto B. T., A. T. i S. T. wnieśli zastrzeżenia do kolorystyki elewacji projektowanego budynku (ciemna szarość), która ich zdaniem: będzie negatywnie oddziaływała na samopoczucie i psychikę ww. uczestników, ponieważ, kolor ten wpływa ujemnie na otoczenie ogrodu, znajdujących się przy niej roślin - i daje tym samym odczucie, że cały czas jest pochmurny, ponury dzień, kolor ten przewęża optykę architektury ogrodu.

Na skutek rozpoznania wniesionych środków zaskarżenia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pb, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Natomiast przepisy art. 5 ww. ustawy nakazują, by obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in.: warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o jakiej mowa w art. 5 pb, obejmuje

w szczególności, oprócz zapewnienia dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby. Prawo zabudowy własnej nieruchomości gruntowej jest związane z prawem własności i może być ograniczone wyłącznie ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; lub w przypadku jego braku warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w drodze powszechnie obowiązujących w tym zakresie przepisów. Organy administracji architektoniczno-budowlanej mogą ingerować w planowaną zabudowę nieruchomości tylko w zakresie wyznaczonym przepisami prawa.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego właściwy organ analizuje projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektonicznobudowlany w kontekście jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu), wymaganiami ochrony środowiska, ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; kompletności oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Dopiero, gdy inwestor i projektowana inwestycja spełni przewidziane prawem wymogi, organ wydaje decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.

Zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczących projektu budowlanego określony został w art. 35 ust. 1 pb, który stanowi:

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w arl. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa wart. 12 ust. 7. (...).

Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają

prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego powyżej przepisu. Organ wyjaśnił, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1820/17).

Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 pb projektant, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie obowiązek ten został dopełniony (str.: 3, 4 projektu), w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej

(wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 481/10). W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że projektanci w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego posiadali ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu, w zakresie opisanym w art. 35 pb, pozwala na stwierdzenie w ocenie organu, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2022.1679), m.in.; wszystkie strony oraz załączniki projektu zostały ponumerowane kolejno: projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej i oprawiono do formatu A4.

Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu.

Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e pb; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str. 87 projektu). Organ pierwszej instancji w ocenie organu odwoławczego prawidłowo wypełnił dyspozycję art. 35 ust. 1 ww. ustawy, w tym sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami wz, zgodność projektu zagospodarowania działki, opracowanego dla omawianego zamierzenia, z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Organ odwoławczy stwierdził, iż analiza zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu budowlanego pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ww. decyzją wz, a także wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1 pb). W wyniku przedmiotowych robót budowlanych, na działce nr [...] powstanie budynek

usługowo-biurowy. Przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek usługowo-biurowy jest zgodna z wz. Jak wynika z projektu, lokalizacja budynku usługowo-biurowego na działce nr [...] nie przekracza ustalonej według załącznika nr 2 linii zabudowy względem ul. [...].

Powierzchnia zabudowy projektowanego budynku wynosi 104,30 m2, co stanowi 27,96% powierzchni działki nr [...] i jest zgodne ze wskaźnikiem ustalonym w część II ust. 1b wz na poziomie 27%, z tolerancją do 1%.

Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 165,27 m2, co stanowi 44,30% i spełnia

wymagane wz, nie mniej niż 40%, z czego 135,46 m2 powierzchni na terenie (liczonej jako 100%) i 33,00 m2 powierzchni na stropodachu (liczonej jako 50%).

Szerokość elewacji frontowej pozostaje bez zmian i wynosi 16,58 m, co mieści się w przedziale określonym w część II ust. 1c wz: od 11,5 m do 17 m.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku wynosi 9,50 m, co spełnia określoną w część II ust. 1d wz: na poziomie 9 m z tolerancją do 0,5 m.

Budynek zostanie przekryty dachem płaskim, o wysokości 9,50 m; co jest zgodne z ustaleniami dotyczącymi geometrii dachu zawartymi w części II ust. 1e wz.

Dla inwestycji, składającej się z 3 lokali usługowych przewidziano 3 miejsca postojowe, w tym dla osoby niepełnosprawnej, co jest zgodne z wymaganiami wz.

W zakresie zgłoszonych w odwołaniach zarzutów Wojewoda Małopolski stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. W tym zakresie Wojewoda wskazał, iż według odwołujących, w wyniku robót nie zostanie zachowany budynek pierwotny, lecz dojdzie do całkowitej rozbiórki istniejącego obiektu i budowy nowego. Odmienna jest ocena tej kwestii przez Wojewodę Małopolskiego. Art. 3 ust. 7a pb mówi, że przez przebudowę należy rozumieć: wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Pojęcie nadbudowy nie ma swojej definicji w pb. W wyroku z 21 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 1929/2007 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jeśli zmiana konstrukcji zadaszenia istniejącego budynku spowoduje zmianę wysokości, albo tytko kubatury, to nie można wykonanych robót traktować jako przebudowy istniejącego budynku, a należy je zakwalifikować, jako nadbudowę.

Przez analogię rozbudowa spowoduje zmianę szerokości lub/i długości, a w następstwie - kubatury.

Ocena części rysunkowej projektu architektoniczno-budowlanego, w której autor projektu wyróżnił graficznie stan istniejący, pozwala na ustalenie zdaniem organu, że z istniejącego budynku zachowano ścianę zewnętrzną biegnącą od kondygnacji parteru do II piętra, usytuowaną bezpośrednio w granicy z działką nr [...]. Podkreślenia wymaga, że żaden przepis prawa nie określa jaki procent istniejących ścian musi pozostać, aby można było uznać planowane zamierzenie budowlane nadal za przebudowę. Natomiast nie ulega wątpliwości, że rozbiórka obiektu oznaczałaby jego całkowity demontaż, z fundamentami i ścianami włącznie, co, jak wynika z akt sprawy, nie zachodzi w niniejszym przypadku. Zatem, akta sprawy potwierdzają, że autor projektu przewidział do pozostawienia w istniejącej formie cały fragment budynku istniejącego i nie przewiduje się całkowitej jego rozbiórki. W tych okolicznościach za bezpodstawny zdaniem Wojewody należy uznać zarzut wydania decyzji, którą zatwierdzono projekt budowlany, niezgodny z wz w punkcie tytułu inwestycji, która nie

obejmowała całkowitej rozbiórki budynku.

Organ zauważył, iż na całość inwestycji poza przebudową, zgodnie z wnioskiem inwestora, składają się również roboty polegające na nadbudowie i rozbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania. Wyrażony przez pana A. Z. sprzeciw wobec rozbiórki ściany zewnętrznej budynku znajdującej się w granicy z działką, której jest właścicielem nie może zostać uwzględniony, ponieważ to inwestor decyduje o zakresie robót objętych pozwoleniem na budowę i tylko od jego dobrej woli zależy, czy zakres ten zmieni. W przypadku spełnienia szeregu wymagań określonych w przepisach, organ nie może odmówić wnioskującemu wydania pozwolenia na budowę inwestycji w kształcie, opracowanym przez autora projektu. Biorąc powyższe pod uwagę, inwestycja polega na zachowaniu części istniejącego budynku, który zostanie przebudowany i rozbudowany w wyniku czego zmienią się jego charakterystyczne parametry takie jak: kubatura, powierzchnia zabudowy i długość, ponadto jego przeznaczenie zostanie zmienione na budynek usługowobiurowy. Odnosząc się do obaw odwołujących się dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji budynków usytuowanych na działkach sąsiednich, Wojewoda Małopolski wyjaśnił, iż Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – dalej Wt, w § 204 ust. 5 mówią, że: wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Natomiast § 206 ust. 1 wt: w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku.

Odpowiadając na wskazany przez Odwołujących obowiązek spełnienia § 204 ust. 5 wt, organ podkreślił, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i sprawdzający. Przy

czym warto podkreślić, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do weryfikowania rozwiązań technicznych wynikających z wiedzy specjalistycznej (branżowej), o ile zostały sporządzone i sprawdzone przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i które złożyły oświadczenia o sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, co w niniejszej sprawie ma miejsce (str. 3-8 projektu).

Podnoszony przez Odwołujących zarzut braku ekspertyzy technicznej stanu obiektu istniejącego, uwzględniającej oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku – nie znajduje potwierdzenia w aktualnie obowiązujących przepisach.

Jak wynika bowiem z § 23 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 12 lipca 2022 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2022.1679), zwanego dalej fit:

Część opisowa projektu technicznego obejmuje co najmniej;

1) rozwiązania konstrukcyjne obiektu budowlanego, zastosowane schematy konstrukcyjne (statyczne), założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, a dla konstrukcji nowych, niesprawdzonych w krajowej praktyce

- wyniki ewentualnych badań doświadczalnych, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe podstawowych elementów konstrukcji obiektu, w zależności od potrzeb

- informację o konieczności wykonania pomiarów geodezyjnych przemieszczeń i odkształceń, a w przypadku przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu budowlanego dołącza się ekspertyzę techniczną obiektu; (...)

Niemniej jednak, projekt techniczny nie jest wymaganym załącznikiem do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 1 pb), lecz jest wymagany na innym etapie – wraz z przystąpieniem przez Inwestora do robót budowlanych, o czym mówi art. 42 ust. 1 pkt 1 pb:

Przed rozpoczęciem robót budowlanych inwestor jest obowiązany:

1) zapewnić sporządzenie projektu technicznego, z zastrzeżeniem art. 34 ust. 3b, w przypadku:

a) robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na budowę,

b) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4,

c) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a,

d) instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. d; (...)

Biorąc powyższe pod uwagę, organ nie ma podstaw, aby na etapie wydawania pozwolenia na budowę, żądać od inwestora uzupełnienia projektu budowlanego o ekspertyzę techniczną, którą sporządza się w przypadku wzniesienia budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego oraz w przypadku przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu.

Natomiast na tym etapie, ustawa nałożyła na inwestora obowiązek dołączenia do projektu architektoniczno-budowlanego opinii geotechnicznej oraz informacji o sposobie posadowienia obiektu budowlanego (§ 20 ust. 1 pkt 5 fit), co inwestor spełnił (str. 50-71).

Z opinii tej wynika (str. 58), że analizowany obszar położony jest: na terenie rozległego

osuwiska oznaczonego numerem [...] - w jego wysuniętej najbardziej nieaktywnej części. Przeprowadzona wizja lokalna i wiercenia nie wykazały obecności oznak świadczących o obecności na przedmiotowym terenie procesów geodynamicznych. Na rzutach i przekroju (str: 99-101, 103, 107-108), Inwestor wypełnił też obowiązek

określony w § 11 ust. 2 fit:

Część rysunkową projektu odbudowy, rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy obiektu budowlanego należy sporządzić w sposób:

1) wyróżniający graficznie stan istniejący:

2) uwzględniający elementy projektowane oraz te elementy istniejące, które mają wpływ na przyjęte rozwiązania projektowe lub na które przyjęte rozwiązania oddziałują.

Brzmienie powyższego przepisu potwierdza też, że zarzucane braki w inwentaryzacji

budynku - nie są zasadne, albowiem z żadnych przepisów nie wynika obowiązek dołączania inwentaryzacji do dokumentacji projektowej, a jedynie wyróżnienie graficzne stanu istniejącego.

Zatem, organ II instancji, badając zarzuty dotyczące negatywnego wpływu inwestycji na budynki sąsiednie oraz zastrzeżeń dotyczących braku ekspertyzy technicznej obiektu przebudowywanego i rozbudowywanego, stwierdził, że w świetle znajdujących się w aktach materiałów - są one bezzasadne.

Odwołujący zarzucili, że inwestor wkroczył nowo projektowanym budynkiem na głębokość około 0,5 m w głąb działki nr [...], będącej ich własnością. Jednakże akta sprawy tego nie potwierdzają. Z projektu zagospodarowania działki (str. 88-89), sporządzonego na kopii mapy do celów projektowych opracowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobów geodezyjnych Prezydenta Miasta Krakowa - wynika, że inwestycja zamyka się wyłącznie w obrębie działki nr [...].

W dalszej kolejności. Odwołujący zarzucili wydanie decyzji, cyt.: płytkiej w treści, nie

wgłębiającej się w temat, pełnej ogólników. Analiza zaskarżonej decyzji, pozwala na ustalenie zdaniem organu odwoławczego, że została ona wydana zgodnie z art. 107 kpa.

Zastrzeżenia wniesione wobec kolorystyki budynku nie mogą być uwzględnione w niniejszym postępowaniu, albowiem warunki zabudowy (w tym forma obiektów) i zagospodarowania obowiązująca na terenie inwestycji została szczegółowo ustalona

w decyzji wz. Niemniej jednak, ustalenia te nie określają kolorystyki elewacji, co pozwala inwestorowi na dowolność w tej kwestii. Subiektywne, zaś odczucia odwołujących, że antracytowy kolor z elementami drewna naturalnego (str. 104 projektu) będzie negatywnie oddziaływał na samopoczucie i psychikę - nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania o udzieleniu pozwolenia na budowę.

Błędne zastosowanie, zdaniem Skarżących, terminu zielony dach na określenie terenu

biologicznie czynnego, co nie jest tożsame w definicją zawartą w art. 3 pkt 22 pb i nie zostało użyte w wz - nie ma wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Zauważyć bowiem należy zdaniem organu , że co prawda wz nie posługuje się terminem zielony dach, niemniej jednak ważniejsza w tej materii jest zgodność zaprojektowanej powierzchni biologicznie czynnej z warunkiem określonym wz-ką, który Inwestor spełnił. Pomimo zastrzeżeń, zielony dach jest określeniem obrazowym i zrozumiałym (i używanym przez producentów takich systemów), a jego zastosowanie jest możliwe dzięki zapisowi w części II ust. 1e wz, który dopuszcza stosowanie dachów płaskich. Jak wynika z projektu, stropodach zielony ekstensywny (zastosować dach zielony

systemowy, np. Bauder); przewidziano nad ostatnią kondygnacją, co zostało określone na rzucie dachu i przekroju (str. 102-103). To rozwiązanie projektowe - umożliwiające naturalną wegetację roślin na stropodachu - zostało szczegółowo opisane (SD-1) przez autora projektu, poprzez wskazanie konkretnych warstw przekrycia (str. 106).

Organ wyjaśnił także, że w aktualnie obowiązującej ustawie pb, art. 3 pkt 22 został uchylony. Wbrew twierdzeniom Skarżących w aktach organu I instancji znajduje się pismo z 31 maja 2021 r. (opatrzone numerem 18), którym B. T. zwróciła się o 21 dniowy termin na ustosunkowanie się do dokumentów. Odnosząc się do zarzutów naruszenia: art. 66a § 1,2 i 3; art. 67 § 1; art. 72 § 1; art. 85 kpa poprzez niesporządzenie metryki, protokołu notatki służbowej z czynności przeglądania akt sprawy przez odwołującą 31 maja 2021 r. oraz nieprzeprowadzenie oględzin – Wojewoda Małopolski stwierdził, że nie zasługują na uwzględnienie.

Art. 66a kpa brzmi:

§1 w aktach sprawy zakłada się metrykę sprawy.

§2 W treści metryki sprawy wskazuje się wszystkie osoby, które uczestniczyły w podejmowaniu czynności w postępowaniu administracyjnym oraz określa się wszystkie podejmowane przez te osoby czynności wraz z odpowiednim odesłaniem do dokumentów określających te czynności.

§3 Metryka sprawy, wraz z dokumentami do których odsyła, stanowi obowiązkową część akt sprawy i jest na bieżąco aktualizowana. (...)

Natomiast art. 67 §1 kpa brzmi:

Organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie.

Art. 72 § 1 kpa stanowi:

Czynności organu administracji publicznej, z których nie sporządza się protokołu, a które mają znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika, który dokonał tych czynności.

Art. 85 kpa:

§1 Organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny.

§2 Jeżeli przedmiot oględzin znajduje się u osób trzecich, osoby te są obowiązane na wezwanie organu do okazania przedmiotu oględzin.

Jak już wyżej wspomniano, w aktach organu I instancji znajduje się pismo z 31 maja 2021 r. (opatrzone numerem 18), podpisane przez panią B. T., z którego wynika m.in., że w tym dniu odwołująca przeglądała akta sprawy. W okolicznościach, kiedy czynność zapoznawania się z materiałem dowodowym została utrwalona na piśmie przez panią T. - Prezydent Miasta Krakowa nie miał obowiązku sporządzania dodatkowego protokołu, co jednoznacznie reguluje art. 67 §1 kpa.

Za bezpodstawny w ocenie organu należy również uznać zarzut naruszenia art. 85 kpa, który przeprowadzenie oględzin uzależnia od potrzeby, która jak wynika z materiały dowodowego nie zaistniała w niniejszym przypadku, według oceny organu I instancji.

Organ zgodził się z zarzutem, iż w aktach sprawy rzeczywiście nie założono metryki.

Niemniej jednak, naruszenie to nie ma charakteru rażącego, jak również nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy.

Odnosząc się do niezachowania 21 dniowego terminu od dnia przeglądania akt przez panią B. T., o który wnioskowała Skarżąca i wydanie decyzji przed upływem tego terminu, organ odwoławczy wyjaśnił, że akta sprawy pozwalają na ustalenie, że postępowanie w sprawie o pozwolenie na budowę ww. inwestycji zostało zakończone wydaniem decyzji 17 czerwca 2021 r., który był 65-ym dniem, licząc od dnia złożenia wniosku. Wskazać należy, że w przypadku, gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki (art. 35 ust. 6 pkt 1 pb). Nałożony w przytoczonym przepisie obowiązek wydania w 65 - dniowym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 KPA, zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. (...)

Ponadto, Wojewoda Małopolski zauważył, że od 31 maja 2021 r., kiedy pani B. T., zapoznawała się z materiałem dowodowym do 17 czerwca 2021 r., kiedy wydano decyzję upłynęło 17 dni, co należy uznać za okres wystarczający na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów.

Odwołujący, pan A. Z. zakwestionował wysokość projektowanego budynku wynoszącą 9,5 m, przekraczającą wysokość budynku obecnie istniejącego - co Wojewoda Małopolski ocenił i stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie. Materiał dowodowy - przekrój na str. 103.1 projektu - wskazuje, że wysokość projektowanego budynku (9,50 m) jest nieznacznie niższa niż budynku istniejącego (9,65 m). Organ wyjaśnił, że warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycyjnego, w tym wysokość możliwego do zaprojektowania budynku - zostały szczegółowo określone w decyzji wz: na poziomie 9 m z tolerancją do 0,5 ro (część II ust. 1d). Zatem, skoro projektowany budynek, spełnia warunek w tej kwestii (co wykazano powyżej), organy

administracji architektoniczno-budowlanej nie mają podstaw, aby nakazać Inwestorowi

zmniejszenie wysokości projektowanego obiektu.

Zdaniem Odwołującego, wysokość 9,5 m projektowanego budynku, cyt.: wpłynie na zacienianie zarówno działki [...] Jak i nieuwzględnionej w projekcie działki [...]. Odmienna jest ocena tej kwestii przez Wojewodę Małopolskiego, który wyjaśnił, że wymogi dotyczące naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń uregulowano w § 13 i § 60 Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.

Dz.U.2019.1065 ze zm.), zwanego dalej wt. § 13:

1. Odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli:

1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż:

a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m,

b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m,

2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60.

§ 60 wt brzmi:

1. Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8°o-16°°, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7°°-17°°.

2. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju.

3. W przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia.

W niniejszym przypadku, trzech pomieszczeń w budynku o przeznaczeniu usługowobiurowym zastosowanie ma wyłącznie § 13.

Dołączona przez Inwestora analiza naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia, obejmująca obiekty znajdujące się na działce inwestycyjnej (w tym zaprojektowane balkony), jak i na działkach sąsiednich (w tym nr: [...] i [...]) jednoznacznie wskazują, że inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 13 i § 60 wt. Organ podkreślił, że tematy te zostały szeroko wyjaśnione w materiale dowodowym (str. 87-87.3 projektu.

Organ podkreślił również, że w przypadku kwestionowania prawidłowości sporządzenia przedmiotowej analizy odwołujący miał możliwość dołączenia materiału dowodowego na poparcie swoich tez tj., opracowanie sporządzone przez osobę uprawnioną, z którego wynikałaby odmienna ocena tego zagadnienia. Jednakże odwołujący się nie wskazał żadnych konkretnych uchybień w ww. analizie, jak również nie poparł swoich twierdzeń żadnymi dowodami.

Organ nadmienił również, że prawidłowość lokalizacji inwestycji pod względem przepisów przeciwpożarowych (§ 271-273 wt) została potwierdzona przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, inż. A. J., który 18 stycznia 2021 r. uzgodnił projekt bez uwag.

W tak ustalonym stanie faktycznym Wojewoda Małopolski uznał, iż decyzja organu I instancji odpowiada prawu i utrzymał ją w mocy.

Z takim rozstrzygnięciem Wojewody Małopolkiego nie zgodzili się B. T., A. T. i S. T., który decyzję organu zaskarżyli w całości.

Powyższej decyzji zarzucono:

1. Naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, poprzez : a) nie zastosowanie art. 156 paragrafu 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 157 paragraf 1 i paragraf 2 k.p.a. poprzez nie właściwe ustalenie stron niniejszego postępowania; b) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nie zbadania wszystkich okoliczności sprawy; c) naruszenie art. 8 paragraf 1 k.p.a. poprzez nierówne traktowanie interesów stron postępowania i brak bezstronności; d) naruszenie art. 77 paragraf 1 k.p.a. poprzez nie zbadanie w sposób wyczerpujący całego aspektu sprawy z uwzględnieniem wskazanych przepisów prawa budowlanego oraz wniesionych zarzutów przez uczestników postępowania; e) naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez nie zbadanie całokształtu materiału dowodowego; f) naruszenie art. 85 (oględziny) paragraf 1 k.p.a. poprzez nie zastosowanie go w terenie; g) naruszenie art. 107 paragraf 1 pkt 3 k.p.a. poprzez błędne oznaczenie stron postępowania (były inwestor, obecni właściciele działki nr [...] obręb [...] od 17 września 2021 roku ); h) Naruszenie art. 10 paragraf 1 k.p.a. brak zapewnienia czynnego udziału nowych właścicieli działki nr [...] obręb [...]

Skarżący wnieśli o: a) zmianę zaskarżonej decyzji poprzez wydanie orzeczenia odmawiającego zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki nr [...] obręb [...] K. objętą zaskarżoną decyzją, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji j przekazania jej do ponownego rozpatrzenia;

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż zgodnie z treścią Księgi Wieczystej Nr [...] Dział II - założonej dla nieruchomości działki nr [...] obręb [...] K. K. przy ulicy [...] w K. - jedynymi właścicielami tej nieruchomości od dnia 17 września 2021 roku są następujące osoby: 1. S. B. 2. K. M. 3. M. G. K. 4. A. D. G. na mocy umowy notarialnej - Akt Notarialny Rep. A Nr [...] z dnia 17 września 2021 roku Umowa Sprzedaży, sporządzonej przez Notariusza K. M. w Kancelarii Notarialnej przy ul. [...] w K.. W związku z powyżej przytoczonym stanem prawnym - ww. decyzja z dnia 30 grudnia 2022 roku Wojewody Małopolskiego została wydana na podmiot już nie uczestniczący od dnia 17 września 2021 roku w niniejszym postępowaniu, czyli na Spółkę [...] Sp. z o.o ul. [...] [...], który to podmiot zataił fakt sprzedaży nieruchomości objętej ww. inwestycją przed organem. Tym samym organ administracji publicznej, czyli Wojewoda Małopolski miał obowiązek przed wydaniem ww. decyzji z dnia 30 grudnia 2022 roku i w trakcie prowadzenia sprawy ustalić krąg uczestników tego postępowania, czy nie nastąpiły jakieś zmiany, w tym inwestora - czego nie uczynił. W związku z tym w ocenie skarżących ma tutaj bezwzględnie zastosowanie art. 157 paragraf 1 i 2 k.p.a.. W świetle powyższego ww. decyzja z dnia 30 grudnia 2022 roku - nie została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego, a w szczególności nie wydano jej w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a ocena tego materiału została dokonana z zasadą swobodnej oceny dowodów, wręcz zawierającą elementy dowolności. Zaskarżona decyzja w ocenie skarżących ewidentnie jest decyzją uznaniową, gdyż została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, jak i też prawa materialnego, które miały wpływ na wynik niniejszej sprawy - poprzez to, iż organ ją wydający pozostawił poza swoimi rozważeniami argumenty podnoszone przez strony, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy i dokonał jego oceny wbrew zasady logiki i doświadczenia życiowego. Ponadto decyzja ta została wydana z takim naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a organ administracji publicznej wydający ją, zgodnie z art. 8 k.p.a. nie dokonał tego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, nie kierował się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Zdaniem skarżących organ w uzasadnieniu unika wszelkiej odpowiedzialności, za swoją ww. decyzję z dnia 30 grudnia 2022 roku , kierując całą odpowiedzialność w stronę inwestora Spółkę [...] Sp. z o.o. w K. , która to Spółka od 17 miesięcy nie jest już inwestorem, czyli od dnia 17 września 2021 roku. Dla Organu nie ma żadnego istotnego znaczenia, że wydane ww. pozwolenie na budowę z dnia 17 czerwca 2021 roku jest wydane na podmiot, który z dniem 17 września 2021 roku utracił w niniejszej sprawie statut strony postępowania - a tym samym - według ww. uzasadnienia do decyzji z dnia 30 grudnia 2022 roku - w razie jakichkolwiek powstałych szkód budowlanych w przylegającym do tej inwestycji budynku nr [...] ul. [...] w K., którego właścicielami są skarżący, uczestnicy tego postępowania - ma odpowiadać nieistniejący inwestor - a nie organ.

Dalej skarżący wskazali, iż organ naruszył art. 85 ( oględziny) paragraf 1 k.p.a. - poprzez nie zastosowanie go w niniejszej sprawie, czego wymagała logika postępowania - a tym samym pominął bardzo istotny zakres dowodowy tj, oględziny w terenie w celu faktycznego ustalenia położenia ściany budynku skarżących od strony północnej względem istniejącego budynku na działce nr [...] obręb [...] i tym samym ustalenie rzeczywistego przebiegu granicy w tym ogrodzenia pomiędzy działką inwestycyjną a działką skarżących od strony wschodniej. Istniejące już od kilkudziesięciu lat stałe ogrodzenie na betonowej podmurówce między działką skarżących nr [...] obręb [...] a działką inwestycyjną nr [...] obręb [...] stoi na przedłużeniu budynku inwestora w linii prostej, który jest wraz z tym ogrodzeniem na długości ponad 35 metrów cofnięty o 0,5 metra w stosunku do istniejącego budynku nr [...] skarżących . Tym samym inwestor bezprawnie swoją planowaną inwestycją wchodzi ponad 18m2 w działkę skarżących nr [...] , powiększając tym samym bez ponoszenia dodatkowych kosztów powierzchnię całkowitą i kubaturę swojego planowanego budynku usługowo-biurowego. Twierdzenie Organu zawarte w ww. uzasadnieniu, iż akta sprawy tego nie potwierdzają, a projekt zagospodarowania działki sporządzony na kopii mapy do celów projektowych opracowanych przez uprawnionego geodetę i przyjęty do zasobów geodezyjnych Prezydenta Miasta Krakowa a inwestycja zamyka się wyłącznie w obrębie działki nr [...] - jest nieprawdziwym ustaleniem, sprzecznym z innymi dostarczonymi do tej sprawy przez skarżących mapami geodezyjnymi sporządzonymi przez uprawnionych geodetów, w tym biegłego sądowego geodety z dziedziny geodezji i kartografii, które to mapy też są przyjęte do Państwowego Zasobu Geodezyjnego dla Miasta Krakowa. Biegły sądowy w zakresie geodezji inż. M. F. jednoznacznie stwierdził w oparciu o sporządzoną przez siebie mapę sytuacyjną i katastralną ( mapa ta zalega w niniejszych aktach sprawy przy pismach skarżących), iż istniejące ogrodzenie pomiędzy działką skarżących nr [...] obręb [...] a działką inwestycyjną nr [...] obręb [...] biegnie dokładnie po granicy katastralnej i po granicy prawnej, ewidencyjnej. Urząd przed wydaniem ww. decyzji z dnia 30 grudnia 2022 roku miał o tym pełną wiedzę - i pomimo, złożonego przez skarżących wniosku o przeprowadzenie oględzin w terenie - pominął ten znaczący do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dowód.

Według Organu żaden przepis prawa nie określa jaki procent istniejących ścian musi pozostać, aby można było uznać planowane zamierzenie budowlane nadal za przebudowę - to nie znaczy, że to faktycznie nie jest rozbiórka . Organ w tym miejscu dopuścił się w ocenie skarżących naruszenia prawa kontestując zawarte na wstępie pisma skarżących poszczególnych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, przepisy prawa budowlanego - a także orzecznictwo Sądów Administracyjnych, w tym orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że - obiekt budowlany wymagający odbudowy (w tym odtworzenie nowych ścian zewnętrznych, ścian nośnych, nowych fundamentów, nowych stropów) - najczęściej w całości lub w części, a co za tym idzie naprawa, lub wymiana wszystkich, lub prawie wszystkich elementów obiektu budowlanego - w praktyce oznacza to jego rozbiórkę w znacznej części lub w całości, a ponowne wzniesienie obiektu i nie może być rozumiana lako remont, nadbudowa, rozbudowa - tak wskazano w wyroku NSA w Warszawie z dnia 07.09.20217 sygn. II OSK 23/16. Jak jednoznacznie stwierdza sam inwestor w dokumentacji technicznej " Projekt budowlany " ze stycznia 2021 roku, w części opisowej projektu architektoniczno - budowlanego, w pkt. 3, cytat: Projektowany budynek Il-kondygnacyjny zaprojektowano w miejscu istniejącego obiektu z za chowaniem ściany zewnętrznej od strony południowej - dotyczy to ściany stykającej się bezpośrednio ze ścianą budynku nr [...] K. J. w K., będącego własnością A., B. i S. T., uczestników tego postępowania. Inwestor tym stwierdzeniem - potwierdza fakt, iż głównym jego celem jest rozbiórka całego istniejącego budynku [...] na działce nr [...] obręb 11 K.- K., czyli rozbiórka całości pozostałych wszystkich ścian zewnętrznych (od strony wschodniej, północnej i zachodniej ), stropów, ścian wewnętrznych nośnych i działowych oraz dachu , i wybudowane od podstaw zupełnie nowego obiektu budowlanego z nowymi fundamentami. Rozbiórka - to częściowe tub całkowite wyburzenie istniejącego budynku lub pozostałości po nim. Szczegółowo rozbiórka usystematyzowana jest w Prawie budowlanym, a konkretnie w art. 3 ust. 7 tej ustawy. Rozbiórka - zalicza się do robót budowlanych, a więc podlega ściśle określonym procedurom określonym w ustawie. Pracom rozbiórkowym może podlegać cały budynek, gdzie usuwa się go z powierzchni całkowicie, wraz z fundamentami, jaki jego cześć, np. rozbiórka uszkodzonego skrzydła budynku . W takim przypadku konieczne będą także inne roboty budowlane - wymiana stropów i fundamentów, które dostosują do użytku pozostałą część obiektu budowlanego. Wymienione wyżej prace muszą prowadzić - do częściowej rozbiórki obiektu, a następnie odtwarzania jego elementów konstrukcyjnych - to zaś prowadzi do uznania, że w tym przypadku nie ma do czynienia ani z remontem obiektu ani z jego przebudową, lecz z robotami budowlanymi prowadzącymi do odbudowy budynku. W świetle powyżej przytoczonych argumentów w niniejszej sprawie w ocenie skarżących mamy do czynienia z rozbiórką i wybudowaniem obiektu budowlanego od nowa - a nie jak wskazuje zaskarżona decyzja z przebudową i z rozbudową budynku mieszkalnego. Rozbiórka budynku jest ostatnim momentem życia obiektu budowlanego. Zgodnie z Prawem budowlanym, rozbiórka budynku jest traktowana - jako rodzaj robót budowlanych. Rodzi to konsekwencję związane między innymi z wymaganiami dotyczącymi procedur oraz pozwoleń administracyjnych na rozbiórkę, poprzedzających rozpoczęcie robót rozbiórkowych i wyburzeniowych. Analizując przepisy Prawa budowlanego - należy stwierdzić, że wszystkie inne obiekty budowlane nie wymienione w ust. 1 art. 31 Prawa budowlanego - a zwłaszcza te co do których wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę - wymagają uzyskania pozwolenia na rozbiórkę. To dotyczy także istniejącego obiektu budowlanego nr [...] należącego do inwestora w niniejszej sprawie.

Zdaniem skarżących nie można zgodzić się też z stwierdzeniem organu, który nie ma żadnych zastrzeżeń wobec kolorystyki budynku inwestora. Kolor antracytowy - to jest tak naprawdę kolor czarny. Ten czarny kolor położony na elewację boczną od strony wschodniej, o powierzchni około 100 m2, a będący w granicy z działką skarżących nr [...] spowoduje podniesienie temperatury otoczenia o kilka stopni Celsjusza w bezpośrednim sąsiedztwie bocznej wschodniej ściany budynku inwestycyjnego - co niewątpliwie spowoduje obumarcie wielu roślin i drzew na działce skarżących . Nie można też obojętnie przejść obok faktu, że kolor antracytowy ( czyli czarny ) jest jednym z najbardziej przygnębiających kolorów. I to skarżący, a nie inwestor działki nr [...] obręb [...] będą musieli go oglądać za każdorazowym wejściem do swojego ogrodu i przebywaniem tam. To powoduje utratę przez skarżących praw nabytych , gdyż dotychczasowy kolor elewacji od skarżących ( strona wschodnia budynku inwestycyjnego ) jest kolorem słomkowo żółtym ( słonecznym ). Powszechnie jest wiadomo, że kolor antracytowy, czyli czarny przyjmuje promieniowanie słoneczne i oddaje je do otoczenia w większej ilości i w wyższej temperaturze niż ściany w kolorach białych lub pastelowych - ma to ogromne znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż ściana budynku inwestycyjnego stojąca w granicy z działką skarżących nr [...] jest poddana działaniu promieni słonecznych od godz. 6.00 rano do godz. 13.00. Nadto skarżący wskazali, iż zgodnie z decyzją z dnia 30 grudnia 2022 roku organ dla inwestycji składającej się z 3 lokali usługowych przewidział 3 miejsca postojowe, w tym dla osoby niepełnosprawnej. Skoro są 3 miejsca postojowe, i w tym jest jedno miejsce dla osoby niepełnosprawnej - to tak naprawdę dla pracowników i klientów 3 biur pozostają tylko 2 miejsca parkingowe - gdyż zgodnie z przepisami prawo o ruchu drogowym niedozwolone jest zajmowanie przez innych użytkowników dróg miejsc przeznaczonych dla niepełnosprawnych.

Skoro organ I Instancji najpierw w swoim ww. uzasadnieniu do decyzji z dnia 30 grudnia 2022 roku najpierw stwierdza, że nie ma podstaw aby na etapie pozwolenia na budowę, żądać od inwestora uzupełnienia projektu budowlanego o ekspertyzę techniczną - a zaraz po tym stwierdza, że taką ekspertyzę techniczną sporządza się w przypadku wzniesienia budynku (inwestor) w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego (skarżący) oraz w przypadku przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu -to naprawdę trudno zrozumieć o co organowi chodzi - w tym pełnym sprzeczności zadaniu, gdyż w opinii skarżących trudno o bardziej bezpośrednie sąsiedztwo wznoszonego budynku (inwestor) z obiektem budowlanym (skarżący) - gdyż oba będą przylegały bezpośrednio swoimi plecami do siebie - a więc ekspertyza techniczna jest niezbędna już na etapie wydawania pozwolenia na budowę. W tym konkretnym przypadku będzie konieczna również ekspertyza techniczna budynku skarżących już na tym etapie.

Trudno też zgodzić się zdaniem skarżących z twierdzeniami organu ww. uzasadnieniu o przeprowadzonej wizji lokalnej i wierceniu na działce inwestora nr [...] obręb [...], które rzekomo nie wykazały obecności oznak świadczących o obecności na przedmiotowym terenie procesów geodynamicznych, gdyż po pierwsze wiercenia były prowadzone w zimie przy dużym mrozie ( skarżący byli świadkami tego), a po drugie wiercenia te były wykonane trzy lata temu - a więc są już nie aktualne na dzień dzisiejszy. Powyższe czyni w ocenie skarżących ich skargę zasadną i konieczną.

Skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30.12. 2022r. wniósł również A. Z., który podniósł, iż nie wyraża zgody na planowaną rozbiórkę ściany zewnętrznej budynku, znajdującej się w granicy z działkami skarżącego na poziomie

parteru i kondygnacji piwnic. Strop garażu skarżącego dolegającego do tej ściany został zakotwiony w nią i potencjalna jej rozbiórka może spowodować naruszenie stabilności konstrukcji budynku, a w konsekwencji zawalenie się dachu garażu. Prawdopodobnie ściana ta również jest ścianą wspólną nośną z garażem. W wydanym pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym nie została uwzględniona działka [...] stanowiąca również własność skarżącego, która jest zabudowana w granicy z działką [...] budynkiem jednokondygnacyjnym. Inwestor także w odniesieniu do tej działki i znajdującego się na nim budynku planuje rozbiórkę ściany przynajmniej do poziomu piwnic, co może wpłynąć na stabilność i bezpieczeństwo wspomnianego budynku, dlatego nie wyrażam zgody na rozbiórkę w projektowanym zakresie. Projekt budowlany nie wskazuje także, jaki jest zakres rozbiórki fundamentów budynku oraz ścian na poziomie piwnic. Biorąc pod uwagę fakt, że prace te będą wykonywane w granicy przy istniejących budynkach, a także bardzo duże prawdopodobieństwo, że oba budynki na działce skarżącego posiadają wspólne ściany nośne z budynkiem na działce nr [...], planowany zakres prac może zagrozić stabilizacji i bezpieczeństwu nieruchomości skarżącego. Dodatkowo zakres prac określony w projekcie wykracza znacznie poza definicję rozbudowy i przebudowy opisaną w prawie budowlanym. Planowane prace bardziej wskazują na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę nowego, a nie jak opisano w pozwoleniu - rozbudowę i przebudowę. Projekt budowlany nie uwzględnia zakresu prac w obrębie fundamentów, a można domniemywać, że ujęte wyburzenia ścian dotyczyć również będą tej kondygnacji.

Organ w odpowiedzi na wniesione skargi wniósł o ich oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2023r. wniesione w sprawie skargi połączono do wspólnego rozpoznania pod wspólną sygn.akt II SA/Kr 234/23.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż skarżący S. T. wobec prawomocnego oddalenia jego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych został wezwany do usunięcia braku fiskalnego złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, którego nie uiścił. Z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) – wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, przy czym zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do dokonania przez skarżącego S. T. uzupełnienia braku fiskalnego skargi tj. uiszczenia wpisu od skargi , skarga wniesiona przez skarżącego S. T. podlegała odrzuceniu – o czy Sąd orzekł w pkt. I wyroku.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania pozostałych skarg wskazać należy wstępnie , iż z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika , że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

W opinii Sądu organy dopuściły się naruszeń, które spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji, a zatem skargi okazały się zasadne.

Materialnoprawną podstawą decyzji były przepisy art. 28, art. 33, art. 34 ust. 4 i art. 35 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, zwanej dalej "P.b.").

Zgodnie z art. 28 ust.1 ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W myśl art.33 ust.1 prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć trzy egzemplarze projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnym na dzień opracowania projektu oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art.33 ust.2).

Powodem uchylenia zaskarżonej decyzji były istotne naruszenia przepisów tak procesowych jak i materialnych, które miały wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Skarżący zakwestionowali prawidłowość określenia zakresu prac budowlanych w zaskarżonej decyzji, gdzie określono je jako "przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek usługowo-biurowy". Tymczasem jak słusznie podnoszą skarżący tak z samego wniosku o pozwolenie na budowę jak i z przedłożonego projektu architektoniczno-budowlanego w sposób jednoznaczny wynika, iż realizacja prac budowlanych ma zostać poprzedzona pracami wyburzeniowymi na szeroką skalę, które mają doprowadzić do unicestwienia istniejącego budynku prawie w całości. Co prawda organ II instancji próbował przeprowadzić w uzasadnieniu swojej decyzji analizę, dlaczego w niniejszej sprawie wystarczającym jest orzeczenie o przebudowie i rozbudowie z pominięciem kwestii rozbiórki, niemniej jednak trudno uznać wywody organy w tym zakresie za przekonywujące. Co prawda przepisy prawa budowlanego nie definiują pojęcia rozbiórki obiektu budowlanego, to niemniej jednak nie w każdym przypadku za rozbiórkę budynku należy przyjmować tylko takie sytuacje, w których istniejąca budowla jest demontowana " do ostatniej cegły". Z kolei w przypadku uznania , iż zamierzenie inwestycyjne obejmuje również rozbiórkę istniejącego budynku rodzi po stronie inwestora określone obowiązki, co w przedmiotowej sprawie jest tym bardziej istotne, co skarżący podnoszą , iż rozbiórka budynku spowodować może utratę podparcia dla istniejących aż dwóch budynków – nad czym organ przechodzi właściwie bezrefleksyjnie. Co prawda załączony projekt architektoniczno-budowlany zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, to w żaden sposób nie wskazuje czy i w jaki sposób wykonywanie prac budowlanych ( zwłaszcza związanych z rozbiórką) będzie w trakcie realizacji monitorowane. Informacji tych nie dostarcza oświadczenie, które dotyczy bezpieczeństwa i zdrowia ludzi, a nie mienia, w tym sąsiadujących z inwestycyjną działką budynków. Prowadzenie prac wyburzeniowych w przedmiotowej sprawie z uzasadnionych przyczyn może natomiast budzić u właścicieli sąsiednich nieruchomości obawę, że struktura posadowionych tam budynków zostanie naruszona. I nie chodzi w tym miejscu o prawidłowość projektu i rozwiązań konstrukcyjnych, za które faktycznie odpowiada projektant i które to – jak podkreślał organ – nie podlegają badaniu ani zatwierdzeniu przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. W tym zakresie w ocenie Sądu organ nie miał podstaw do zasłonięcia się odpowiedzialnością projektanta za prawidłowość sporządzonego projektu. W powyższym zakresie organ odwoławczy stracił zdaniem Sądu z pola widzenia art. 36 ust. 1 pkt 1 P.b., zgodnie z którym "w decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie potrzeby określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych". Skoro w przedmiotowej sprawie inwestor zamierza prowadzić wyburzenia ścian mogących stanowić oparcie dla budynków sąsiednich posadowionych w granicy sąsiadujących działek (co nie zostało właściwie zbadane), których właściciele zgłaszają w tym zakresie obawy, organy nie mogą z góry założyć, że nie istnieje potrzeba określenia warunków prowadzenia robót budowlanych w decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz winny tą potrzebę rozważyć i w odpowiedni sposób te warunki ustalić.

Rozpoznając wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego przy granicy sąsiedniej nieruchomości, organ administracji publicznej powinien mieć na uwadze konstytucyjny obowiązek równego traktowania wobec prawa oraz przepisy konstytucyjne o ochronie prawa własności. Niedopuszczalne jest lekceważenie interesów którejkolwiek ze stron (właścicieli sąsiednich nieruchomości). Pozwolenie na budowę przy granicy nieruchomości (w zbliżeniu do granicy) może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją po temu szczególnie uzasadnione przyczyny. Warto zwrócić uwagę na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym Sąd wyjaśnił, że skoro § 206 r.W.t. został zamieszczony w dziale V Rozporządzenia, który odnosi się do bezpieczeństwa konstrukcji w fazie projektowania i wykonywania budynków, to wykonanie ekspertyzy w tym zakresie może być konieczne także po wydaniu pozwolenia na budowę i przed rozpoczęciem budowy, jak i w toku budowy w celu zapobieżenia zagrożeniom dla bezpieczeństwa budynków istniejących. Wynika z tego również taki wniosek, że – o ile istnieją ku temu podstawy faktyczne (możliwość zagrożenia dla bezpieczeństwa) – taka ekspertyza może być wykonana także na etapie postępowania o pozwoleniu na budowę, a nie jak wskazuje organ jedynie już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę ( vide Bursztynowicz Michał, Sługocka Martyna, Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Komentarz WKP 2022).

Nadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie na rok i trzy miesiące przed wydaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę nastąpiła zmiana własnościowa obejmująca działkę inwestycyjną nr [...] , na skutek której inwestor przestał być jej właścicielem, a okoliczność powyższą skarżący sygnalizowali organowi, to niedopuszczalnym było całkowite zignorowanie przez organ tej informacji, a co więcej organ nawet jej nie zweryfikował – ani pod względem skutków procesowych , ani pod względem skutków materialnych. Co prawda zarzut naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, skutecznie podnieść może wyłącznie strona, która uznaje, że do takiego uchybienia doszło, niemniej jednak podstawowym obowiązkiem organu jest ustalenie z urzędu prawidłowego kręgu stron postępowania i zapewnienie im czynnego udziału w tym postępowaniu (skutek procesowy). Co prawda brak czynnego udziału strony w postępowaniu doznaje ochrony w możliwości wszczęcia postępowania nadzwyczajnego w postaci wznowienia postępowania , nie mniej jednak nie chodzi o to by zaniedbaniami organu do takich postępowań doprowadzać, lecz o to by im zapobiegać, co wynika z podstawowych zasad postępowania administracyjnego.

Kwestia pominięcia jako stron postępowania aktualnych właścicieli działki inwestycyjnej ma jeszcze jeden aspekt - materialny. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie z definicją z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane - należy rozumieć: tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. W świetle powyższego inwestorem może być osoba, która nie ma tytułu własności do działki będącej terenem inwestycji, lecz legitymuje się innym tytułem prawnym, uprawniającym ją do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc powyższe, do sprawy będącej przedmiotem skargi, podnieść należy, że inwestor wypełnił warunek z art. 32 ust. 4 pkt 2, składając do akt sprawy (przy wniosku o pozwolenie na budowę) oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które wynikało z jego prawa własności. W sytuacji zatem, kiedy organ powziął dzięki skarżącym informację , iż inwestor przestał być właścicielem działki inwestycyjnej organ winien co najmniej powziąć wątpliwość, czy jego oświadczenie złożone przy wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nadal pozostaje aktualne i wyjaśnić tę kwestię w sposób nie budzący wątpliwości, albowiem prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest podstawowym warunkiem wydania decyzji pozytywnej o pozwoleniu na budowę, a nie spełnienie tego warunku stanowi naruszenie kwalifikowane stypizowane w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Aktualności oświadczenia inwestora w powyższej kluczowej kwestii organ jednak pomimo zarzutu stron nie zbadał i nie wyjaśnił.

Wobec powyższych naruszeń przepisów materialnych i proceduralnych, zaszła zdaniem Sądu konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Sąd uwzględniając zasadność zarzutów skarg w powyższym zakresie odstąpił od analizy dalszych zarzutów tych skarg , które nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. W ramach ponownego przeprowadzenia postępowania, organ przede wszystkim zadba o prawidłowe zweryfikowanie zakresu prac inwestycyjnych i obowiązków inwestora z tym związanych , korelujących z uprawnieniami właścicieli działek bezpośrednio sąsiadujących z działką inwestycyjną, w sposób prawidłowy ustali krąg stron postępowania zapewniając im możliwość czynnego w nim udziału, określi szczególne warunki prowadzenia prac budowlanych, tak aby nie spowodowały one uszkodzeń konstrukcji budynków sąsiednich, a następnie uzasadni wydane rozstrzygnięcie w sposób umożliwiający stronie zrozumienie motywów decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c uchylił zaskarżoną decyzję, o czym orzekł w punkcie II wyroku. Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, zawarte w punkcie III wyroku, uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.