Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1403/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 ust.5
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia 11 lutego 2016 r. i ustaliło P.K., I.B., E.C.,E.K., W.K. B.K., E.M., L.O. (współwłaścicielom lokalu mieszkalnego) podatek od nieruchomości na 2016 rok w kwocie 261,00 zł.

Przedmiotem opodatkowania ww. decyzji jest wysokość podatku od nieruchomości, położonej przy ul. Z. w G., zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym aktem notarialnym z dnia 19 marca 1960 r. (Rep. A Nr [...] na rok 1960) wyodrębniono odrębną własność dwóch lokali mieszkalnych: nr 1 o powierzchni 76,77 m2 oraz nr 2 o powierzchni 68 m2. Wyodrębnione lokale mieszkalne posiadają odrębne księgi wieczyste: lokal nr 1 - [...], lokal nr 2 - [...].

Z księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla nieruchomości gruntowej położonej przy ul. Z. w G. wynika, że obszar tej nieruchomości wynosi 0,0859 ha. W jej księgę wieczystą wpisano umowę odrębnej własności lokali z dnia 19 marca 1960 r.

W księgach wieczystych dla lokali stanowiących odrębną nieruchomość wpisano udziały (związane z własnością tych lokali) we współwłasności nieruchomości, z której lokale te zostały wydzielone, przypadające właścicielom wyodrębnionych lokali, które wynoszą 1/2części.

Z wypisu z ewidencji gruntów i budynków z dnia 23.03.2016 r. wynika, że w ewidencji wpisane są działki nr [...]o powierzchni 0.0429 ha i nr [...] o powierzchni 0.0430 ha, których łączna powierzchnia wynosi 0.0859 ha. Działki te są zabudowane jednym budynkiem ([...]), posiadają tę samą księgę wieczystą [...], oznaczone są jako "B" (tereny mieszkaniowe), funkcja budynku znajdującego się ww. nieruchomości oznaczona jest jako mieszkalna.

Zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie wyodrębnionego lokalu nr 1.

Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności: księgi wieczystej nieruchomości gruntowej, wypisu z rejestru gruntów oraz księgi wieczystej wyodrębnionych lokali, Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji przyjął do opodatkowania nieprawidłową powierzchnię gruntu, zabudowanego budynkiem, w którym wyodrębniono lokal mieszkalny nr 1, którego współwłaścicielami są adresaci zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy wskazał, iż w ewidencji gruntów wpisana jest odrębna własność lokalowa, jak również nieruchomość gruntowa składająca się z dwóch działek (nr [...]o powierzchni 429 m2 i nr [...]o powierzchni 430 m2), których łączna powierzchnia wynosi 859 m2. Zauważył również, iż w księdze wieczystej nieruchomości gruntowej brak jest wpisu dotyczącego wyodrębnienia dwóch ww. działek. Zapisy w rejestrze gruntów i księdze wieczystej nie są zatem spójne w tym zakresie.

W ocenie Kolegium z akt sprawy nie wynika, że działka o powierzchni 859 m2 została skutecznie podzielona i że współwłaścicielom lokalu nr 1 przysługuje udział tylko w działce o powierzchni 429 m2. Ani zapisy w księdze wieczystej nieruchomości, ani zapisy w rejestrze gruntu nie potwierdzają, że dla współwłaścicieli wyodrębnionego lokalu nr 1 należało przyjąć do opodatkowania powierzchnię gruntu 429 m2.

Kolegium stwierdziło, że mając na uwadze stan sprawy oraz przepis art. 3 ust.5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 716 - zwanej dalej ustawą), organ winien był wydać decyzję dla właścicieli lokalu nr 1, w której do opodatkowania podatkiem od nieruchomości należało przyjąć powierzchnię lokalu mieszkalnego oraz udział (1/2) w nieruchomości o powierzchni 859 m2 (tj.429,5 m2).

W konsekwencji Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i orzekło o wysokości podatku od nieruchomości na 2016 rok w kwocie 261 zł.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący P.K. wniósł o uchylenie jej w całości, gdyż uważa, że przy ustalaniu wysokości podatku od nieruchomości za 2016 r. pominięto działkę nr [...] o powierzchni 430 m2. Podniósł, iż w dalszym ciągu własnością wszystkich współwłaścicieli są obydwie działki [...] i [...], gdyż podział nieruchomości w żaden sposób samoistnie nie oddziałuje na prawo własności, a osoba mająca udział we współwłasności jednej działki, po jej podziale, ma udziały we współwłasności wszystkich nowopowstałych działek, w takiej samej wielkości jak dotychczas. Na ile działek ewidencyjnych zostanie podzielony grunt, nie ma żadnego znaczenia dla uprawnień właściciela.

Nadto skarżący zarzucił Kolegium adresowanie decyzji do osoby nieżyjącej, tj. zmarłego w 1967 r. E.K..

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji, której adresatem jest zmarły w 1967 r. E.K., Kolegium podniosło, iż będący stroną postępowania i adresatem zaskarżonej decyzji E.K. jest synem zmarłego w 1967 r. E.K. i odbiera korespondencję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, iż zarzuty skargi wskazują, że skarżący błędnie odczytał treść zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż organ odwoławczy przyjął do opodatkowania powierzchnię całej nieruchomości gruntowej (podzielonej ewidencyjnie na dwie działki), tj. 859 m2, biorąc jednakże pod uwagę przy wyliczeniu należnego podatku udział przysługujący współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr 1 w nieruchomości gruntowej, który wynosi 1/2 części.

Powyższe postępowanie organu podatkowego jest zgodne z prawem i wynika wprost z treści przepisu art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz od części budynku stanowiących nieruchomość wspólną w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r. poz. 1892) ciąży na właścicielach w zakresie odpowiadającym ich udziałowi w nieruchomości wspólnej.

Z tych względów przyjęto do opodatkowania powierzchnię gruntu równą 429,50 m2 - co wynika z podziału powierzchni 859 m2 przez 2 (czyli w stosunku do wielkości udziału 1/2 przysługującego współwłaścicielom lokalu nr 1 w całej powierzchni gruntu) i nie jest konsekwencją pominięcia przy opodatkowaniu części tego gruntu, tj. wydzielonej ewidencyjnie działki nr [...] o powierzchni 430 m2.

Z tych względów zarzuty skarżącego są chybione.

Nadto należy wskazać, iż skarżący zdaje się mylić kwestie z zakresu prawa cywilnego, tj. własności, współwłasności i jej zniesienia z zagadnieniami dotyczącymi prawa geodezyjnego i kartograficznego, którego dotyczą ujawnione w ewidencji podziały działek.

Sąd wyjaśnia skarżącemu, iż przedmiotem oceny sądu administracyjnego w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję ustalającą wysokość podatku od nieruchomości nie jest prawidłowość dokonanych podziałów ewidencyjnych ani też kwestie związane ze współwłasnością tej nieruchomości (w tym faktycznego podziału jej pomiędzy współwłaścicieli czy też zniesienia tej współwłasności). Powyższym celom służą inne postępowania.

Odnosząc się zaś do zarzutu skierowania decyzji do osoby zmarłej, Sąd stwierdza, że zarzut ten również nie zasługuje na uwzględnienie. Jeden z adresatów zaskarżonej decyzji, E.K., jest synem zmarłego w 1967 r. E.K. i odbiera osobiście kierowaną do niego korespondencję, zarówno w toku postępowania przed organami podatkowymi, jak i sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.