Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1125/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej H. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1651/11 ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2013 r. H. S. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania 15-tu decyzji ostatecznych objętych zaskarżonymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt od III SA/Gl 1639/11 do III SA/Gl 1653/11 w przedmiocie podatku od towarów i usług.

We wniosku skarżący zaznaczył, że nie posiada środków pieniężnych, zaś egzekucyjna sprowadzałaby się do fizycznej likwidacji firmy i miejsc pracy. Wskazał, że przy nadpodaży sprzętu transportu ciężkiego na rynku, sprzedaż posiadanego przez skarżącego mienia w trybie egzekucyjnym z dochowaniem wiążących w nim reguł, co do zasady odbywa się w terminie licytacji, lub z tzw. wolnej ręki, czyli praktycznie za bezcen. Taka forma sprzedaży podstawowego mienia firmy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody i przez to spowodowanie trudnych do odwrócenia sutków. Strona skarżąca od początku wdrożenia egzekucji z ruchomości oraz egzekucyjnej blokady kont bankowych firmy boryka się z ogromnymi uciążliwościami. Działalność firmy sprowadza się do tzw. przetrwania i zakończenia postępowań skargowo-kasacyjnych. Strona ma głębokie odczucie bezprawia i niesprawiedliwości wywołanej karygodnym zachowaniem organów podatkowych. W następstwie orzeczeń WSA w Gliwicach dotyczących akcyzy upadły całkowicie poczynania organów kontroli skarbowej. Jednak ujemne konsekwencje owego bezprawia ponosi wyłącznie strona skarżąca, jego rodzina i personel firmy. Firma wnioskodawcy jako dłużnik oraz z uwagi na blokady kont na skutek wykreowania ogromnych zaległości wątpliwymi prawnie decyzjami podatkowymi nie uczestniczy w ofercie otwartych rynkowych zamówień.

Skarżący wskazał, że składając 15 skarg kasacyjnych w oparciu o stanowisko zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt P 30/11, oczekuje również uchylenia wskazanych we wniosku orzeczeń WSA w Gliwicach w zakresie podatku VAT.

Podniósł, że w razie dostrzeżenia ewentualnych wad złożonego wniosku, należy rozważyć możliwość zastosowania art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia jej ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek wymienianych w tym przepisie. Obowiązkiem strony jest pokazanie we wniosku okoliczności wskazujących na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wymaga również podkreślenia, że ewentualne braki w zakresie argumentacji czy dowodów złożonych na poparcie złożonego wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowią braków formalnych, o których mowa w treści art. 49 P.p.s.a., stąd też wniosek strony o zastosowanie tegoż przepisu nie mógł zostać uwzględniony.

Skarżący prowadził już przed Naczelny Sąd Administracyjny postępowanie wpadkowe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w toku którego zwrócono stronie uwagę, że wywieranie ujemnych skutków finansowych dla dłużnika jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. W postanowieniu z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 3/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał stronie, że konsekwencje związane z prowadzoną egzekucją są oczywiste i ujemne. Podkreślono również, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Jak podkreślono tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest też to, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony nienależnie pobrane zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania.

Nie bez znaczenia jest również, że poza przedstawieniem dokumentów dotyczących historii prowadzonej egzekucji wobec skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny nie dysponuje żadnymi aktualnymi i konkretnymi danymi dotyczącymi wysokości dochodów i kosztów przedsiębiorstwa skarżącego, wielkości zatrudnienia, majątku oraz zadłużenia.

Tym samym rozpoznając tak sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny nie jest w stanie przychylić się do argumentacji w nim zawartej.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.