Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1181/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 8
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący J. W., domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sporządzonym na urzędowym formularzu wniosku oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Przedstawiając swoją sytuację podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest właścicielem gruntów rolnych o powierzchni 2,5 ha jak również drewnianego domu. Dom ten przeznaczony jest do kapitalnego remontu, nie ma doprowadzonej instalacji wodnej ani kanalizacyjnej. Jest często, jak i całe gospodarstwo, zalewane wodami gruntowymi. Nie posiada zasobów pieniężnych jak też przedmiotów wartościowych. Brak jest u niego stałych dochodów. Renta została mu odebrana. Finansowa pomoc pochodzi od rodziny oraz ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej, skąd otrzymuje zasiłki celowe, ostatni w wysokości 200 zł. W uzasadnieniu decyzji o przyznaniu zasiłku wskazano, że dochód skarżącego wynosi 385 zł/mies. i jest niższy od dochodu osoby samotnie gospodarującej określonej w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm). Stałymi miesięcznymi wydatkami skarżącego są: koszty posiłków: 300 zł, leki i dojazdy do lekarzy: 100 zł, opłata za energie elektryczną: 50 zł, opał i środki czystości: 100 zł. Ogólnie skarżący wskazał, iż posiada zadłużenie.

Na mocy postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 18.04.2007r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowiono dla niego adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W ocenie Sądu skarżący J. W. wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) warunkuje przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w formie przez wnioskującego wskazanej. Wskazuje na to przede wszystkim okoliczność, iż skarżący pozostaje osobą praktycznie pozbawioną na dzień dzisiejszy stałego dochodu, choćby w postaci renty dlatego nie można od niego oczekiwać, iż jest w stanie wyodrębnić z budżetu domowego kwotę na opłacenie ewentualnych czynności procesowych, które na gruncie sprawy sprowadzają się do zażalenia czy do skargi kasacyjnej. Kwoty jakimi dysponuje czyli zasiłki przyznawane w ramach pomocy społecznej czy pomoc finansowa od rodziny są sporadyczne i w zasadzie nieprzewidywalne. Nie zmienia oceny Sądu fakt, iż skarżący posiada nieruchomości w postaci domu oraz gruntów rolnych z uwagi na to, że są to nieruchomości, które wskutek ciągłego ich podtapiania przez wody gruntowe wymagają nakładów natomiast nie stanowią źródła dochodów. Kwota jaką skarżący wydatkuje na comiesięczne utrzymanie – rzędu 550 zł - jest w świetle ustalonego na potrzeby wysokości zasiłku celowego przez Ośrodek Pomocy Społecznej dochodu skarżącego wysoka. Z prostego porównania wynika wręcz , że ją przekracza. Z tego względu, zdaniem Sądu, jakakolwiek kwota wydatkowana na potrzeby procesu sądowego stanowiłaby uszczerbek dla utrzymania skarżącego, inaczej mówiąc – przekracza jej możliwości finansowe. Podkreślić należy, iż konstatacja Sądu zgodna jest ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w postanowieniu z dnia 18.07.2006 r. II FZ 401/2006, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach, to jest z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu oraz z drugiej strony jej możliwości finansowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych.