Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 302/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Kleiber Asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [....] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji należności pieniężnej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 302/04

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [....] grudnia 2003 r., nr [...] Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [....] listopada 2003 r., nr [...] o uznaniu zarzutów wniesionych przez Z. S. do tytułu wykonawczego nr [....] z dnia [...] maja 2002 r. wystawionego przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N.– za nieuzasadnione.

Postanowienie to zostało doręczone Z. S. – z trybie przepisu art. 43 kpa (odbiór pokwitowała matka zobowiązanego – Z. S.) - w dniu 2 stycznia 2004 r. (k – 21 akt).

Skargę do Sądu wniósł Z. S. w dniu 3 lutego 2004 r., który był 31 dniem licząc od daty doręczenia stronie objętego skargą postanowienia.

W skardze skarżący oprócz zarzutów odnoszących się do wyżej wymienionego postanowienia nadmienił, że matka jego ma 63 lata i nie mieszka z nim.

Jak wynika z akt administracyjnych matka skarżącego odbierała już poprzednio przeznaczoną dla niego korespondencję. W tym w szczególności wymienione na wstępnie postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [....] listopada 2003 r., tytuł wykonawczy (odbiór pokwitowano w dniu 20 maja 2002 r.), postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2002 r., nr [...], postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] oraz postanowienie tego samego organu z dnia [...] października 2002 r., nr [...].

Również zawiadomienie o terminie rozprawy sądowej odebrała matka skarżącego.

Podkreślenia także w tym miejscu wymaga okoliczność, że wielokrotnie następstwem doręczenia skarżącemu orzeczeń organów (których odbiór kwitowała Z. S.), skarżący składał od niech środki zaskarżenia.

W tych warunkach Sąd uznał, że matka skarżącego musi faktycznie stale przebywać w jego mieszkaniu, każda bowiem z wyżej wymienionych przesyłek była adresowana na nazwisko [...] i na adres wskazany w skardze, tj. "ul. [...]".

Należy wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 1997 r., sygn. akt SA/Ka 2279/95 (LEX nr 29750) w niektórych uzasadnionych wypadkach jako "domownik" – w rozumieniu przepisu art. 43 kpa – może być traktowana osoba niezameldowana w miejscu zamieszkania skarżącego i do osób takich w wyżej wymienionej sprawie Sąd zakwalifikował teściową skarżącego, pozostającą – jako osoba chora – pod opieką lekarską jego żony. Uznając zatem w niniejszej sprawie matkę skarżącego – Z. S. – za "dorosłego domownika" – w pojęciu zawartym w przepisie art. 43 kpa i mając na uwadze pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 360/97 (LEX nr 4429), iż przyjęcie przesyłki skierowanej do strony postępowania przez dorosłego domownika i złożenie przez niego podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji oznacza podjęcie się przez niego oddania decyzji adresatowi, Sąd uznał – iż zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 2 stycznia 2004 r.

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin ten w przedmiotowej sprawie upływał w dacie 2 lutego 2004 r. (pierwszy luty był bowiem niedzielą).

Ponieważ skarga została wniesiona w dniu 3 lutego 2004 r. należało stwierdzić, że wpłynęła po upływie wyżej wymienionego terminu, co skutkowało – z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jej odrzuceniem.