Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 298/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1, ust. 3, ust. 12, art. 39, art. 41
journal: Dz.U. 2023 poz 901
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j.)
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 10 sierpnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2023 roku sprawy ze skargi R. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 2 lutego 2023 r., nr [...]


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] (dalej Prezydent) decyzją z dnia 2 lutego 2023 r. nr [...] działając na nadstawie art. 6 pkt 10, art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 14, art. 39 ust.1 i ust. 2 i art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r., poz. 2268 ze zm. dalej u.p.s.), § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 1296), oraz art. 104 i srt 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. dalej k.p.a.) odmówił R. H. (dalej jako skarżąca lub strona) przyznania pomocy w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup: odzieży, obuwia, środków czystości oraz na opłatę energii elektrycznej i gazu, oraz przyznania specjalnego zasiłku celowego.

Motywując decyzję organ wskazał, że R. H. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna bez prawa do zasiłku, zgłasza problemy zdrowotne, ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Dochód strony w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku stanowiły: świadczenie z funduszu alimentacyjnego - [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny - [...] zł, dodatek mieszkaniowy - [...] zł, tj. łącznie [...] zł.

Organ wskazał że skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, a jej dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe w wysokości 776 zł (art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s.). Wobec przekroczenia kryterium dochodowego oraz brakiem szczególnych okoliczności do przyznania specjalnego zasiłku celowego i zasiłku celowego częściowo zwrotnego orzeczono o odmowie przyznania wnioskowanych zasiłków. Zdaniem organu strona z własnych środków finansowych jest w stanie dokonać zakupu: odzieży, obuwia i środków czystości oraz pokryć koszty związane z opłatą energii elektrycznej i gazu. Organ przywołał orzecznictwo sądowe opowiadające się za tezą, iż zasiłek celowy nie może być podstawowym źródłem utrzymania i służyć zaspokojeniu każdej potrzeby życiowej, zwłaszcza w sytuacji, gdy wnioskodawca przekracza ustawowe kryterium dochodowe, uprawniające do przyznania pomocy. Nie może bowiem dochodzić do takich sytuacji, że osoby spełniające kryterium dochodowe spotkają się z odmową przyznania im świadczenia, z uwagi na rozdysponowanie środków finansowych na rzecz osób, które kryterium to przekraczają. Organ podkreślił, że w sprawie skarżącej nie mamy do czynienia ze szczególnie uzasadnionym przypadkiem, czyli wyjątkowo trudną sytuacją życiową strony ubiegającej się o zasiłek.

Prezydent wskazał, że środki własne gminy, jakimi dysponuje ośrodek pomocy społecznej w 2023 roku z przeznaczeniem przede wszystkim na przyznawanie zasiłków celowych, specjalnych zasiłków celowych, zasiłków celowych na zakup żywności i posiłków w ramach wieloletniego rządowego programu "Posiłek w szkole i w domu" stanowią kwotę [...] zł. W 2022 roku wpłynęło 9182 wniosków o przyznanie różnych świadczeń z pomocy społecznej, co średnio miesięcznie stanowiło około 765 wniosków (w większości jeden wniosek zawierał trzy formy pomocy np. zasiłek okresowy, zasiłek celowy I zasiłek celowy na zakup żywności). Jak wynika z powyższego organ posiada środki finansowe w rozmiarze pozwalającym jedynie na zaspokojenie najbardziej uzasadnionych potrzeb podopiecznych. Przyznając pomoc w formie zasiłków celowych musi mieć na uwadze wszystkich uprawnionych do pomocy mieszkańców gminy.

Wskazano, że na mocy odrębnej decyzji z dnia 2 lutego 2023 r. nr [...] stronie przyznano pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności od 1.11.2022 do 28.02.2023 w wysokości [...] zł miesięcznie.

R. H. odwołała się od ww. decyzji wskazując na swoją trudną sytuację zdrowotną i materialną. Podkreśliła, że alimenty w kwocie [...]zł wypłacono jej dopiero w listopadzie. Ponadto wskazała, że choruje i leczy się prywatnie u lekarzy na co przedstawiła faktury.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO lub Kolegium) decyzją z dnia 28 marca 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 570 t.j.) i § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r. Nr 198, poz. 1925) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art.2, art.3, art.6, art.7, art.8, art. 36 pkt 1 lit c), art.39 ust.l i ust.2, art. 41 ust. 1 u.p.s., rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 poz. 1296) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Kolegium wskazało, że zaskarżoną decyzją organ I instancji odmówił przyznania skarżącej pomocy w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup odzieży, obuwia, środków czystości oraz na opłatę energii elektrycznej i gazu oraz odmówił przyznania specjalnego zasiłku celowego.

Kolegium zwróciło uwagę, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ww. twierdzi, że mieszka z ojcem i z nim prowadzi gospodarstwo. Jednakże z ustaleń pracownika socjalnego wynika, że ojciec - Pan S. H. zamieszkuje obecnie w S. , korzystał ze świadczeń pomocy społecznej. Strona jest zarejestrowana w PUP [...] jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Strona nie pracuje zawodowo, ani dorywczo. Zgłoszono problemy zdrowotne, strona posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, orzeczenie wydane do dnia 29.02.2024 r. Obecnie Strona leczona na zaburzenia hormonalne, pozostaje pod kontrolą ginekologa. Strona jest słuchaczką Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych, nauka jest bezpłatna. Strona zajmuje mieszkanie użyczone od pani S. G. - cioci ww. - siostry ojca Pana S. H.. Mieszkanie czyste, wyposażone w podstawowy sprzęt. Dochód strony w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku stanowiły: zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...]zł, świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...]zł - wypłacone na dzień składania wniosku, dodatek mieszkaniowy w kwopie [...]zł. Łączny dochód strony wynosił [...] zł. Stałe miesięczne wydatki Strony to czynsz w kwocie [...]zł, energia elektryczna w kwocie [...]zł, gaz w kwocie [...]zł, telefon w kwocie [...]zł. Matka i ojciec utrzymują kontakt telefoniczny, nie udzielają pomocy finansowej. Zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy pozwala organowi odwoławczemu na wnikliwą i jednoznaczną ocenę.

Kolegium wskazało, że zasiłek celowy nie może być źródłem utrzymania i służyć zaspokojeniu każdej potrzeby życiowej, zwłaszcza w sytuacji, gdy wnioskodawca przekracza ustawowe kryterium dochodowe, uprawniające do przyznania pomocy. Nie może bowiem dochodzić do takich sytuacji, że osoby spełniające kryterium dochodowe spotkają się z odmową przyznania im świadczenia z uwagi na rozdysponowanie środków finansowych na rzecz osób, które kryterium to przekraczają.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego za miesiąc październik 2022 r. wypłacono stronie w dniu 16 listopada 2022 r. Kolegium zauważyło, decyzją z dnia 04 listopada 2022 r. nr [...] przyznano Stronie świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres od 01 października 2022r. do 30 września 2023 r. Świadczenie za miesiąc październik i listopad 2022 r. wypłacone zostało w dniu 16 listopada 2022r., natomiast Strona wniosek o przyznanie zasiłku celowego złożyła w dniu 30 listopada 2022 roku. Kolegium zauważyło, że w art. 8 ust. 12 u.p.s. mowa jest o "uzyskaniu jednorazowo dochodu należnego za dany okres". Świadczenia z funduszu alimentacyjnego mają charakter świadczenia okresowego, a więc powtarzalnego. Skoro zatem w niniejszej sprawie decyzją dnia 04 listopada 2022 r. nr [...] wypłacono świadczenie w listopadzie 2022r. z wyrównaniem za miesiąc październik 2022 r., to wypełnia to dyspozycję art. 8 ust 12 u.p.s. Zdaniem organu należało w tej sytuacji przyjąć, że dochód wypłacony "z dołu" (a więc po upływie okresu, którego dotyczy), dolicza się do dochodu za minione miesiące, w przypadku Pani R. H. od października 2022 r. Nie ma przy tym znaczenia, że zaległe świadczenie z funduszu alimentacyjnego za miesiąc październik wypłacone zostało jednorazowo ze świadczeniem za miesiąc listopad 2022 r., bowiem nadal jest to świadczenie okresowe. Kwotę tego dochodu należało więc uwzględnić w równych częściach (tj. po [...] zł) w dochodzie Pani R. H. w miesiącach, za które świadczenie zostało przyznane.

SKO stwierdziło, że zarówno zasiłek celowy jak i specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w ramach tzw. uznania administracyjnego, o czym świadczy wyraźne określenie "może być przyznany". Oznacza to, że organ administracji, mając na względzie ogólne zasady udzielenia wsparcia z pomocy społecznej, ma co do zasady swobodę w podjęciu decyzji, co do przyznania takiej pomocy, jak i jej wysokości. Nie oznacza to dowolności, bowiem warunkowane jest dokonaniem w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych oraz wymogiem należytego i przekonującego uzasadnienia rozstrzygnięcia. Nie może mieć ono charakteru dyskryminującego oraz powinno zostać oparte na jasnych i czytelnych, a więc poddających się kontroli kryteriach.

Ponadto organ II instancji wyjaśnił, że z przedłożonych dokumentów wynika, że Strona otrzymała dochód, który przekroczył kryterium dochodowe. Równocześnie przekroczenie kryterium dochodowego obligowało organ I instancji do rozpatrzenia wniosku strony w kontekście przyznania specjalnego zasiłku celowego, czyli formy pomocy uregulowanej w art. 41 pkt 1 u.p.s. Wedle tej regulacji w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Organ podkreślił, że przyznanie świadczenia w tej formie ma charakter wyjątkowy, bowiem nie jest ograniczone limitem dochodu określonym w art. 8 u.p.s. O możliwości przyznania specjalnego zasiłku celowego decyduje wyłącznie zaistnienie nadzwyczajnych okoliczności w sytuacji życiowej strony. W ocenie organu odwoławczego R. H. w takiej wyjątkowej sytuacji życiowej się nie znajduje.

Okolicznością bezsporną jest fakt, że strona posiada miesięczny dochód w wysokości [...] zł, który w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku przekraczał kryterium dochodowe. Strona nie znajduje się w wyjątkowej, nadzwyczajnej sytuacji. Pomoc społeczna ma charakter subsydiarny i ma na celu pomoc w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej beneficjenta. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że strona nie wskazała żadnej okoliczności nadzwyczajnej. Strona do odwołania załączyła jedną fakturę za badania z laboratorium oraz fakturę za poradę ginekologiczną. Strona jest osobą młodą, mającą 19 lat, posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Ponadto z akt sprawy nie wynika, aby w ostatnim czasie pogorszeniu uległa sytuacja zdrowotna, by można uznać sytuację strony za szczególną, niecodzienną i wymagającą do udzielania pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego. W związku z tym potrzeby egzystencjalne strony nie były w żaden sposób zagrożone. Nie bez znaczenia jest tez, iż strona nie wykazała nadzwyczajnych i szczególnych okoliczności uzasadniających przyznanie jej pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego. W ocenie Kolegium organ I instancji wziął pod uwagę z jednej strony okoliczności charakteryzujące sytuację strony wnioskującej, a z drugiej sytuację finansową Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] oraz ilość osób ubiegających się o pomoc. Dlatego też Kolegium orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. H. podała, że jest osobą niepełnosprawną, choruje na choroby kobiece, jest osobą zarejestrowaną w PUP bez prawa do zasiłku. Podkreśliła, że kwestionuje doliczenie do jej dochodu zaległego świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga jest zasadna.

Skarżąca R. H. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku okresowego w listopadzie 2022 r. Zgodnie z art. 36 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 901 ze zm., w tekście jako u.p.s.), zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy są świadczeniami z pomocy społecznej. Z przepisu art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. wynika, iż zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. W przypadku przekroczenia kryterium dochodowego organ winien rozważyć przyznanie specjalnego zasiłku celowego. Stosownie do art. 41 u.p.s. w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznane świadczenie w postaci specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu.

R. H. jest osobą samotnie gospodarującą. We wniosku zwracała uwagę na swoją trudną sytuację zdrowotną i materialną. Należy wskazać, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 776 zł, przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 1-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.

Art. 8 ust. 3 u.p.s. stanowi natomiast, że za dochód uważa się uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:

1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu;

2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Unormowanie art. 8 ust. 3 u.p.s. ma jednoznaczne brzmienie i nakazuje zaliczanie do dochodu osoby ubiegającej się oświadczenie, wszystkich dochodów poza tymi, które mocą art. 8 ust. 4 u.p.s., nie zostały wyłączone. Konstrukcja dochodu przyjęta w art. 8 u.p.s. jest bowiem zbliżona do potocznego rozumienia tego terminu i nakazuje badać rzeczywiste wpływy finansowe osoby wnioskującej o pomoc.

Z informacji uzyskanych przez organ wynika, że dochód skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku stanowiły: świadczenie z funduszu alimentacyjnego - [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny - [...] zł oraz dodatek mieszkaniowy - [...] zł, co daje łącznie kwotę [...]zł. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, czy prawidłowo uwzględniono w dochodzie skarżącej zaległe świadczenie z funduszu alimentacyjnego.

Jak ustaliło Kolegium decyzją z dnia 04 listopada 2022 r. nr [...] przyznano skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres od 01 października 2022r. do 30 września 2023 r. Świadczenie za miesiąc październik i listopad 2022 r. wypłacone zostało w dniu 16 listopada 2022r. Oznacza to, że skarżąca w październiku 2022 r. realnie nie dysponowała kwotą [...]zł tytułem świadczenia alimentacyjnego. Uzyskała ją dopiero jako kwotę zaległą- spłatę w listopadzie. Nie można więc w ocenie Sądu przyjąć, że dochód skarżącej na miesiąc przed złożeniem wniosku obejmował świadczenie, którym fizycznie strona nie dysponowała. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 2802/13 stwierdził, że: "definicja z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uznaje nie przychód należny za dany miesiąc, ale przychód z miesiąca, niezależnie od tytułu i źródła uzyskania. Przychód ten ma być uzyskany, co wskazuje na faktyczny aspekt sytuacji majątkowej strony. Rozwiązanie to podkreśla uzależnienie pomocy społecznej od faktycznego stanu majątkowego i faktycznych dochodów uzyskanych w danym okresie, nie zaś dochodów nominalnie należnych. Roszczenie o wypłatę świadczenia nie może być traktowane jak przychód" ( tak też NSA w wyroku z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 2916/13, oba orzeczenia opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie ten pogląd podziela. W rozpoznawanej sprawie przychodem skarżącej w październiku 2022 r. nie mogło być świadczenie, którym strona realnie nie dysponowała, a którego uzyskanie zależne było od wydania, w przyszłości, decyzji administracyjnej.

Sąd nie zgadza się również z Kolegium co do wykładni art. 8 ust. 12 u.p.s. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Kolegium uznało, że jednorazowy dochód z tytułu wypłaty alimentów, w tym zaległych za miesiąc październik, należało rozliczyć w miesiącu, w którym przysługiwały (na przeszłość). Sąd tego poglądu nie podziela. W tym kontekście przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowany w wyroku z 18 czerwca 2020 r. sygn. I OSK 243/20, iż zastosowanie art. 8 ust. 12 u.p.s. w przypadku otrzymania zaległych alimentów polega na ustaleniu, ilu miesiącom zaległości odpowiada otrzymana jednorazowo kwota. Okres, za jaki uzyskano dochód, to ilość miesięcy, za które przekazano zaległe alimenty. Przez taki okres dochód ten, w ustalonej miesięcznej wysokości, podlega uwzględnieniu w dochodzie rodziny. Zaliczenie to powinno nastąpić na przyszłość, a nie za miesiące minione. W powyższym wyroku NSA wskazał, ze podziela pogląd WSA w Gliwicach z wyroku o sygn. IV SA/GL 104/17, w którym Sąd stwierdził, że art. 8 ust. 12 u.p.s. odnosi się do sytuacji, gdy osoba czy rodzina uzyskuje jednorazowy dochód, który był jej należny w okresie wcześniejszym. Z punktu widzenia istoty tej regulacji jest obojętne, czy w tym przypadku chodzi o wynagrodzenie wypłacone po upływie jakiegoś czasu, czy też o wypłacone z mocą wsteczną świadczenie emerytalno-rentowe, czy też jakiekolwiek inne świadczenie periodyczne wypłacone po upływie okresu, za który powinno być wypłacone. Zatem chodzi o sytuację, kiedy po upływie okresu, za który dany dochód przysługiwał, został on następnie wypłacony w formie jednorazowego dochodu. W dalszej części tego przepisu stanowi się, że kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Takie brzmienie przywołanego przepisu skłania do uznania, że kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby czy rodziny ubiegającej się o świadczenie przez okres. Zatem w przepisie tym kluczową rolę odgrywa słowo "przez", ponieważ ono wskazuje nam na okres, za który osoba czy rodzina uzyskała jednorazowy dochód i w jaki sposób dochód ten ma być uwzględniany w dochodzie osoby czy rodziny. Słowo "przez" wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca nie miał na myśli okresu, za który dany dochód przysługiwał, lecz jedynie odpowiednie wskazanie, że ten jednorazowy dochód musi być uwzględniany przez taki sam okres, czyli skoro przysługiwał za cztery miesiące to musi być uwzględniany przez cztery miesiące po jego otrzymaniu, gdyby przysługiwał za okres 12 miesięcy musi być uwzględniany przez okres 12 miesięcy (całość uzasadnienia dostępna w CBOSA).

Wobec tego stanowisko organów w niniejszej sprawie okazało się nieprawidłowe. Rację miała skarżąca, że do jej dochodu w październiku 2022 r. nieprawidłowo doliczono świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości [...] zł., co skutkowało przekroczeniem przez nią kryterium dochodowego i "automatyczną" odmową przyznania zasiłku celowego. Stwierdzić należy, że w ten sposób organy naruszyły art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. w zw. z art. 8 ust. 3 i 12 u.p.s. Biorąc pod uwagę fakt, że wyliczona w sprawie wysokość dochodu skarżącej przekraczała kryterium dochodowe, uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., uwzględnił skargę.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą mieć na uwadze powyższe stanowisko Sądu i będąc związane wykładnią wyroku ponownie rozpoznają wniosek skarżącej z 30 listopada 2022 r.