Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 195/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 174/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. T. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 174/24 w pkt 1. odrzucił skargę; w pkt 2. zwrócił G. T. uiszczony wpis od skargi na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że G. T. (dalej: "skarżąca") otrzymała zaskarżoną informację o nieuwzględnieniu protestu 19 marca 2024 r. (k. 1076), z kolei skargę wniosła 3 kwietnia 2024 r. (k. 1064), czyli po upływie terminu określonego w art. 73 ust. 2 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 z późn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"). Przepis ten stanowi, że skargę na informację o nieuwzględnieniu protestu wnosi się w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 73 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne uznanie, iż skarga na orzeczenie Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej FEW z [...] marca 2024 r. nr: [...] o nieuwzględnieniu protestu G. T. od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Poprawa efektywności energetycznej w budynkach zlokalizowanych na terenie G. T.", dokonanej przez Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu w sytuacji gdy informacja o nieuwzględnieniu protestu została odebrana przez Skarżącą w dniu 20 marca 2024 r., a skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r., w związku z czym przyjąć należy, że ustawowy termin został zachowany;

2. art. 73 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi na orzeczenie Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej FEW z [...] marca 2024 r. nr: [...] o nieuwzględnieniu protestu G. T. od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Poprawa efektywności energetycznej w budynkach zlokalizowanych na terenie G. T.", dokonanej przez Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu z uwagi na uznanie przez Sąd I instancji, że skarga została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu w sytuacji gdy informacja o nieuwzględnieniu protestu została odebrana przez Skarżąca w dniu 20 marca 2024 r., a skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r., w związku z czym przyjąć należy, że ustawowy termin został zachowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 z późn. zm., dalej: ustawa wdrożeniowa).

Na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 73 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

W myśl art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 69 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 albo art. 77 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami.

Stosownie do art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje odrzucenie skargi, z zastrzeżeniem ust. 7, który stanowi, że w przypadku wniesienia skarg bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie zaś z art. 76 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy).

Z nadesłanej do Sądu I instancji kserokopii Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) odbioru odpisu orzeczenia Komisji Odwoławczej wynika, że zostało ono odebrane przez skarżącą w dniu 19 marca 2024 r. Wobec tego, czternastodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2024 r. Skarga zaś została nadana do Sądu przesyłką pocztową 3 kwietnia 2024 r., (vide. k. 1064 akt sądowych) a więc po terminie. Okoliczność ta obligowała Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 73 ust. 2 w zw. z art. 73 ust. 6 pkt 1 i art. 76 ustawy wdrożeniowej.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zasady wymiany informacji, w tym doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, określają przepisy ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57, ze zm.) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 180 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Wskazane akty prawne regulują szczegółowe kwestie związane m.in. z wymogami urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP), a także wytworzenia urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD). Wygenerowane poświadczenie przedłożenia (doręczenia) stanowi dowód na realną możliwość zapoznania się adresata z treścią pisma. Zgodnie bowiem z § 8 ust. 3 (zd. pierwsze) rozporządzenia, doręczenia dokonywane za pomocą e-PUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na e-PUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Poświadczenie doręczenia jest zatem niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. Z kolei w myśl § 15 rzeczonego rozporządzenia, adresat dokumentu elektronicznego potwierdza jego odebranie przez podpisanie poświadczenia doręczenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, albo przez zapewnienie możliwości potwierdzenia pochodzenia oraz integralności danych zawartych w tym poświadczeniu przy użyciu technologii, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy. Przepis § 16 powoływanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. stanowi natomiast, że po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata: 1) udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia; 2) udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia.

Pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia pisma zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru (tu w formie elektronicznej) przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Skuteczne zakwestionowanie dokumentów urzędowych wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., I OSK 1704/06). Skarżąca nie przedstawiła żadnego kontrdowodu, z którego wynikałoby, że zaskarżony akt był jej doręczony w dniu 20 marca 2024 r. a co za tym idzie skarga została złożona w terminie. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak było podstaw do kwestowania wiarygodności (prawdziwości) kserokopii Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP), automatycznie wygenerowanego z systemu e-PUAP.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, wskazać należy, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach p.p.s.a. nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego (zob. postanowienie NSA z 28 lutego 2024 r., sygn. akt III OZ 81/24