Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 17/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. XII § 1
journal: Dz.U. 1974 nr 24 poz 142
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy.
article: art. 101 a ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i S. małż. K. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie : działalności lokalu [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność m. in. rady Miasta T. w sprawie funkcjonowania baru R. w T., które zdaniem skarżących odbywa się z naruszeniem prawa. Do skargi dołączono m. in. liczną korespondencję prowadzoną przez skarżących z organami samorządu T. na przestrzeni dwóch lat poprzedzających wniesienie skargi. Wśród załączników są pochodząc z 2008 r. wezwania kierowane przez S. K. do Rady Miejskiej w sprawie podjęcia uchwały w przedmiocie ograniczenia czasu otwarcia baru R.

Organ uznał skargę za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga wniesiona na podstawie 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) podlega odrzuceniu, bowiem nie dotyczy ona bezczynności organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a tylko taka bezczynność mogłaby być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 tej ustawy - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zgodnie zaś z art. 101a ust. 1 tejże ustawy - przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.

Należy wskazać, że podstawa prawna podjęcia przez gminę uchwały w kwestii godzin otwarcia otwierania oraz zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności zawarta jest w art. XII § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. nr 24 poz. 142).

Jak trafnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Rz 616/08 - w granicach kompetencji wynikającej z art. XII § 1 ustawy z 1974 r. Przepisy wprowadzające Kodeks pracy - organ samorządu terytorialnego może wydawać tylko akty generalne, skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu podmiotów i tylko w takim zakresie może ograniczać swobodę działalności gospodarczej. Określając godziny otwarcia imiennie oznaczonej placówki usługowej Rada Miejska przekracza zakres upoważnienia wynikającego z tego przepisu.

Kwestia kontroli prawidłowości już podjętych przez Radę Miasta w T. uchwał określających godziny otwarcia imiennie określonych placówek nie może odbyć się w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest bezczynność Rady Miasta w podjęciu kolejnej uchwały tego rodzaju.

Skoro jednak oczekiwanie skarżących dotyczy podjęcia uchwały w sprawie indywidualnych godzin otwarcia konkretnej placówki, to uchwała taka - bez względu już na prawną możliwość jej podjęcia - nie mogłaby być uznana za sprawę z zakresu administracji publicznej, lecz byłaby to sprawa jednostkowa, indywidualna, skierowana do jednego podmiotu.

Nie jest zaś dopuszczalna skarga na bezczynność organów gminy w razie niepodjęcia uchwały w sferze innej niż dotyczącej zakresu administracji publicznej.

Z tego powodu skarga nie może być rozpatrzona, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa).

.