Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 912/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2020 poz 17
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych.
article: art. 252 ust. 1 i ust. 6
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2024 r. sprawy ze skargi C Sp. z o.o. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 4 sierpnia 2023 r. nr SKO.FD/41.4/40/2023/7785 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 4 sierpnia 2023r. nr SKO.FD/41.4/40/2023/7785 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach po rozpatrzeniu odwołania C Sp. z o.o. w L. od decyzji Prezydenta Miasta J. z 18 listopada 2022 r. nr [...], [...] w sprawie zwrotu dotacji oświatowej wypłaconej w 2020 r. na Szkołę P w J.:

1) uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wskazania terminów naliczania odsetek od kwoty 3020,01 zł i 106,15 zł (pkt 12 i 13) i orzekł, że odsetki od tej kwoty łącznie 3 126,16 nalicza się od 15 lipca 2020 r.

2) w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu wskazał, że Prezydent Miasta J. decyzją z 18 listopada 2022 r. ustalił skarżącej Spółce kwotę 4028,49 zł jako część dotacji przekazanej w 2020 r. na Szkołę P w J. jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Uznał bowiem, że faktury wystawione przez K Sp. z o.o. na 3 020,01 zł za "organizację procesu dydaktycznego" nie dotyczą rzeczywiście wykonanych czynności. Wynagrodzenie to było uzależnione od wysokości otrzymanych przychodów (dotacji), a nie działań rzeczywiście wykonanych na rzecz strony skarżącej. Skarżący nie wyjaśnił bowiem specyfiki objętych nimi usług.

Organ I instancji zakwestionował także kilka innych faktur na łączną kwotę 1.008,48 zł stwierdzając, że dotacja w części przeznaczonej na ich zapłatę została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Jednocześnie określono termin naliczania odsetek odrębnie dla 13 różnych kwot.

Od tego rozstrzygnięcia, skarżąca Spółka wniosła odwołanie.

Rozpoznając sprawę ponownie, SKO wydało opisaną na wstępie decyzję z 4 sierpnia 2023r. Stwierdziło, że na podstawie przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych osoby prawne albo fizyczne prowadzące szkoły mogą otrzymywać dotacje z budżetu powiatu w wysokości i na zasadach ustalonych przez radę powiatu. Stosownie do art. 35 ust.1 ufzo. dotacja ta może być przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół łub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki oraz na pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących wydatki ściśle wymienione w ufzo.

Kolegium ustaliło, że skarżąca jest organem prowadzącym na terenie J. m.in. Szkołę P i z tego tytułu otrzymała dotację z budżetu miasta.

Organ dotujący 11 stycznia 2021 r. otrzymał rozliczenie dotacji wykorzystanej za rok 2020, udzielonej na rzecz ww. szkoły. Wskazano w nim, że dotację pobrano w nadmiernej wysokości w kwocie 2 051,56 zł oraz nie wykorzystano w kwocie 37,65 zł. Kwoty te zostały zwrócone na konto organu dotującego 28 stycznia 2021 r. Do rozliczenia wskazano dotację wykorzystaną w wysokości 5433,40 zł. Dotowany skorzystał przy tym z możliwości przewidzianej w art. 26 ust. 6 ufzo i wskazał do refinansowania wydatki poniesione w 2018 r. związane z realizacją zadań organu prowadzącego.

Pismem z 1 lutego 2021 r. organ dotujący poinformował stronę o konieczności złożenia rozliczenia wykorzystanej dotacji w poprawnej formie oraz wniósł o dodatkowe wyjaśnienia, a nie uzyskując odpowiedzi 18 marca 2021 r. wszczął postępowanie w sprawie zwrotu dotacji. Jednocześnie 15 marca 2021 r. dotowany złożył korektę rozliczenia dotacji, w której jako dotację niewykorzystaną wskazano 2089,21 zł (kwota już zwrócona); kwota do rozliczenia nie uległa zmianie.

W toku postępowania organ analizował zasadność rozliczenia z dotacji wydatków na rzecz spółki K, czyli 19 faktur wystawionych na łączną kwotę 13 605,99 zł. Faktury opisano tytułami: "organizacja procesu dydaktycznego" lub "Przygotowanie narzędzia informatycznego dla słuchaczy do automatycznego rozwiązywania problemów technicznych z nauką online" i "Rozbudowa systemu [...] do nauki online", "Rozbudowa strefy słuchacz do nauki online". Na wezwanie organu dotowany pismem z 15 marca 2021 r. wyjaśnił, że "Organ prowadzący powierzył stałą i bieżącą obsługę Szkoły i jej Dyrektora w zakresie zapewnienia warunków jej działania, obsługi administracyjno-prawnej i wspomagania w zakresie realizacji zadań dydaktycznych organowi pomocniczemu tj. K Sp. z o. o." Dostarczono umowę zawartą pomiędzy Szkołą a K. W piśmie z 19 maja 2021 r. dotowany wyjaśnił, że umowa z tą spółką dotyczy wyłącznie usługi organizacji procesu dydaktycznego, a nie obsługi finansowej szkoły. W odpowiedzi na kolejne wezwanie dotowany wyjaśnił pismem z 1 września 2021 r., że "Modernizacja systemu [...] oraz jego rozbudowanie i wprowadzenie nowych funkcji było konieczne z uwagi na wprowadzony na terenie Polski stan epidemii, a następnie obowiązek nauki zdalnej w publicznych i niepublicznych szkołach dla dorosłych (..)". Organ przeprowadził oględziny systemu [...] 20 września 2021 r.

27 września 2021 r. do organu wpłynęły zeznania świadka L. K., który wyjaśnił, iż pełni stanowisko Zastępcy Dyrektora Finansowego w B a do jego zakresu czynności należą: obsługa finansowa w zakresie przychodów, opieka nad system płatności, konsultacje w zakresie budowy systemów informatycznych. L. K. wskazał "główne funkcjonalności systemów informatycznych C związanych z realizacją procesu dydaktycznego" - potwierdził zatem funkcjonalności przedstawione już w trakcie oględzin systemu [...]. Dodatkowo wyjaśnił, iż nic nie wie na temat czynności wykonywanych w zakresie organizacji procesu dydaktycznego, organizowanych szkoleń oraz czynności archiwizacyjnych przez K.

17 listopada 2021 r. do organu wpłynęły zeznania świadka R. G., która wyjaśniła, iż pełni stanowisko służbowe dyrektora ds. nadzoru dydaktycznego w K, a zakres czynności służbowych wykonywanych na wymienionym stanowisku dotyczy wspierania w prawidłowym i zgodnym z przepisami prawa oświatowego funkcjonowaniu jednostek systemu oświaty oraz nadzorowania szkół i placówek, dla których organem prowadzącym jest skarżąca. Chodzi m.in. o prowadzenie bazy danych szkół, wsparcie w prawidłowym wykorzystaniu budżetu dydaktycznego, plan finansowy itp., wsparcie merytoryczne nad SIO, wsparcie w zakresie wykorzystania narzędzi wsparcia dydaktycznego oraz organizacji roku szkolnego, archiwizacja dokumentacji szkół, wdrażanie planów i programów nauczania. Świadek dalej wyjaśniła, "powyższe czynności są związane bezpośrednio z zakresem moich obowiązków, jednakże z mojej wiedzy nie wyczerpują pełnego zakresu zadań K. Organ prowadzący może zlecać dodatkowe usługi, ale nie mam możliwości wypowiedzenia się w tej sprawie, ponieważ nie jestem w stanie określić po numerach faktur, czego dana usługa dotyczyła. Nie mam możliwości przedstawienia jakichkolwiek dowodów na zasadność poniesionych faktur, poza przedstawieniem wyjaśnień, gdyż wszelkie dokumenty znajdują się w posiadaniu organu prowadzącego. W zakresie wytłumaczenia wysokości faktur, wynagrodzeń nie posiadam wiedzy, gdyż są to ustalenia między zarządami spółek". Świadek wyjaśniła także zakres czynności, jakie są wykonywane przez K na rzecz szkół prowadzonych przez stronę.

W związku z nieuzyskaniem od świadka szczegółowych wyjaśnień dla poszczególnych faktur wystawionych przez K, organ I instancji ponownie wezwał dotowanego o merytoryczne wytłumaczenia pracy K względem wszystkich szkół prowadzonych na terenie tej jst. Wezwano również do wytłumaczenia kwestii wysokości faktur nr [...], [...], [...], [...] oraz o dostarczenie dokumentów, zleceń bądź specyfikacji wykonanych usług służących udowodnieniu faktu, że spółka faktycznie zrealizowała swoje usługi dydaktyczne, przedstawienie dowodów na zasadność poniesionych wydatków na szkolenia.

29 grudnia 2021 r. w odpowiedzi na wezwanie z 25 listopada 2021 r. do organu wpłynęło pismo, którym przedłożono m.in. zasady świadczenia kompleksowej usługi organizacji procesu dydaktycznego w zakresie dostępu do systemu informatycznego C, usług informatycznych, specyfikację oraz cennik usług informatycznych, zasady świadczenia kompleksowej usługi organizacji procesu dydaktycznego w Szkole w zakresie ochrony danych osobowych. Jednocześnie wniesiono o ponowne przeprowadzenie dowodu z oględzin systemu [...]. Postanowieniem z 10 stycznia 2022 r. organ odmówił ponownego przeprowadzenia oględzin. Strona jeszcze dwukrotnie wnosiła o ponowne przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka R. G. albowiem w opinii strony "organ w sposób błędny i nieprecyzyjny sformułował pytania do świadka." Organ dotujący uznał je za bezzasadne.

Z wyjaśnień złożonych przez M. K. wynika, że była ona dyrektorem szkoły, a jednocześnie szkoła w J. zatrudniała wicedyrektora oraz 2 sekretarzy. Spółka K jest jej znana i w 2020 r. na rzecz szkół prowadzonych przez skarżącą w J. świadczyła usługi z zakresu: opracowywania programów nauczania, prowadzenia szkoleń z zakresu prawa oświatowego i funkcjonowania szkoły, nadzorowania rejestracji nowych kierunków, doposażania szkoły w pomoce naukowe, udostępniania systemu [...]. Zeznała, iż dyrektor bez wsparcia K bądź innych osób był w stanie realizować swoje ustawowe zadania, a także stwierdziła, że K uzupełniała pracę dyrektora szkoły. Wskazała, iż obowiązkowo bierze udział w szkoleniach organizowanych dla dyrektorów przez skarżącą w związku ze zmianami w prawie oświatowym i bieżącymi zmianami, planowaniem, rozliczaniem zadań zgodnym z kalendarzem dydaktycznym itp., a rozpoczęcie każdego semestru jest poprzedzone konferencją szkoleniową. W dalszej części pisma została wyjaśniona funkcjonalność systemu [...]. Pismem z 18 lutego 2022 r. strona złożyła kolejne wyjaśnienia w zakresie usług świadczonych przez K.

Mając na uwadze powyższe, organ uznał za zasadne wydatki na usługi dotyczące narzędzi i systemów informatycznych (faktury nr [...], [...], [...]). Odnośnie do faktur za "organizację procesu dydaktycznego" organ wziął pod uwagę wszystkie wyjaśnienia składane przez stronę i stwierdził, że dotowana nie płaciła K za rzeczywiste, wykonane działania i czynności. Wynagrodzenie było uzależnione tylko i wyłącznie od wysokości otrzymanych przychodów (dotacji) a nie od działań rzeczywiście wykonanych przez K na rzecz strony skarżącej. Powołując się na stanowisko sądów administracyjnych organ uznał za niezasadne wydatki z tytułu faktur wystawionych przez K, w których wynagrodzenie zostało uzależnione od wysokości przychodów, a dotowany nie wyjaśnił specyfiki opłaconych nimi usług ("organizacja procesu dydaktycznego"). Zakwestionowano więc 4 faktury na łączną kwotę 3 020,01 zł przypadającą do zwrotu jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.

Organ dotujący badał zasadność rozliczania faktur wystawionych przez B dotyczących zapewnia szkole obsługi finansowej. Po analizie umów łączących spółkę z dotowanym i wyjaśnień strony, organ uznał zasadność rozliczenia z dotacji faktur na "obsługę finansową, księgową i kadrowo-płacową". Zakwestionował natomiast fakturę nr [...] na "przygotowanie narzędzia informatycznego do automatycznego wprowadzania danych do systemu [...]" w wysokości 220 zł. Organ oparł się na wyjaśnieniach L. K. złożonych 20 września 2021 r. w trakcie oględzin systemu [...], zgodnie z którymi nie ma możliwości automatycznego wprowadzania danych do systemu [...] przez system [...]. Jednocześnie w systemie [...] w zakładce "aktywność" można sprawdzić, iż informacja miesięczna, jak i rozliczenie roczne jest sporządzane przez pracowników, a nie są automatycznie transferowane z innego systemu (systemu [...]).

Organ zakwestionował także wydatek w wysokości 676,75 zł na wynagrodzenia trojga pracowników administracyjnych, których obowiązki dotyczyły przede wszystkim promocji, marketingu i reklamy. Konkretniej chodzi o dbałość o najwyższe standardy jakości obsługi klienta, dbałość o przyszłość i rozwój firmy tj. zwiększenie naboru słuchaczy, aktywną sprzedaż kierunków jednorocznych, dbałość o dobre imię i prestiż firmy, profesjonalna obsługa m.in. klientów, uczniów, wykładowców, aktywna sprzedaż, doradztwo, rozwój potencjału sprzedaży u obecnych klientów, obsługa posprzedażowa, realizacja kampanii promocyjnych, dystrybucja materiałów promocyjno-reklamowych, budowanie wizerunku firmy, współpraca przy organizacji eventów, współtworzenie, realizacja i rozliczenie Planu Marketingowego, analiza i raportowanie danych sprzedażowych, organizowanie imprez branżowych, poszukiwanie, zatrudnianie i kontrola ulotkowiczów, działania zwiększające przychody i optymalizujące koszty.

Organ stwierdził, że jedynie w kilku punktach obowiązki ww. pracowników dotyczyły kwestii związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką.

W trakcie postępowania administracyjnego organ wzywał również dotowanego do wyjaśnienia, czego dotyczyła opinia sanitarna oraz do dostarczenia opinii wraz z potwierdzeniem zapłaty i wyjaśnieniem, dlaczego wydatek w kwocie 18,10 zł został pokryty z dotacji oświatowej. Dotowany dostarczył decyzję-rachunek [...] wraz z potwierdzeniem zapłaty oraz wyjaśnieniem, iż "Lokal wskazany w opinii (której nie przedstawiono organowi dotującemu mimo wezwania) był miejscem prowadzenia zajęć Szkoły. Został zgłoszony do ewidencji 29 sierpnia 2012r. Natomiast skarżąca nie prowadzi szkoły policealnej [...]. Skarżąca wskazała, iż Państwowy Inspektorat Sanitarny wskazał tę nazwę omyłkowo. Jednocześnie oświadczył, że przedkłada decyzję - rachunek nr [...]. Jednak pomimo takich tłumaczeń strona na potwierdzenie tego nigdy nie dostarczyła opinii, której rachunek dotyczył. Organ dotujący nie uwzględnił więc stanowiska dotowanego i określił kwotę 5,58 zł jako dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem podlegającą zwrotowi.

Organ zakwestionował również wydatek w wysokości 106,15 zł dotyczący szkoleń. Stwierdzono, że dotowany - mimo wezwania - nie przedstawił dokumentów ukończenia szkoleń, ani nie wyjaśnił w jakiej części faktury stanowiły wydatki na nocleg, catering a w jakiej na sam koszt szkolenia. Dostarczone agendy potwierdzają, iż szkolenia K nie obejmowały w całości tematyki kształcenia, wychowania i opieki, jedno z nich miało charakter zjazdu dyrektorów szkół.

Łącznie więc organ zakwestionował i uznał za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem wydatki w kwocie 4028,49 zł.

Jednocześnie Kolegium nie przychyliło się do zarzutów odwołania. Stwierdziło, że organ zakwestionował zasadność rozliczania z dotacji tych faktur K, których wynagrodzenie było ustalane procentowo w zależności od wysokości przychodów szkoły za dany miesiąc. Organ wzywał stronę o wytłumaczenie zasadności takich faktur, dostarczenie dodatkowych wyjaśnień, zleceń, specyfikacji do faktur, które dokumentowałyby zasadność poniesienia takich wydatków. Strona nie złożyła jednak dodatkowych wyjaśnień i nie dostarczyła dokumentacji, o którą była wzywana. W szczególności - wbrew stwierdzeniom odwołania - strona nie przedłożyła załączników do umów z K, które miały szczegółowo opisywać działania na rzecz konkretnych szkół. Dodać należy, że nawet R. G., dyrektor ds. nadzoru dydaktycznego K, w swoich zeznaniach nie była w stanie określić, czego konkretnie dotyczyły poszczególne faktury. Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło zatem uznać większość faktur za zasadne, lecz nie dało odpowiedzi, jakich usług objętych "obsługą procesu kształcenia" dotyczyły 4 faktury na łączną kwotę 3 020,01 zł. W tym zakresie należało uznać dotację za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczaniem.

Zakwestionowano jedynie te faktury, które opierały się na wyliczeniu pewnego procentu od przychodów szkoły za dany miesiąc i nie można było powiązać ich z konkretnymi czynnościami, które można byłoby ocenić w świetle art. 35 ufzo. Zastosowany przez dotowanego sposób zaksięgowania dotacji na rzecz Spółki (organu prowadzącego) utrudnia stwierdzanie, że usługi takie były rzeczywiście świadczone, a otrzymane wynagrodzenie było uzasadnione wykonaną pracą, jej nakładem, ilością i jakością wykonanych zadań. Dotowany nie wykazał poniesienia takich kosztów, mimo wielu wezwań.

Błędnie też skarżąca wskazała, że przyczyną zakwestionowania szkoleń było uznanie, że tego typu wydatek nie może być pokryty z dotacji. Organ prawidłowo wskazał, że szkolenie powinno skończyć się pewnym efektem potwierdzonym certyfikatem. Taki wydatek mógłby być rozliczony z dotacji jako służący podnoszeniu jakości kształcenia. Natomiast ogólne wyjazdowe spotkanie organizacyjne przygotowywane przez spółkę K, czyli podmiot zapewniający już pomoc w obsłudze procesu kształcenia (którego usługi nota bene były odrębnie rozliczone z dotacji i który strona uznaje za swój "organ pomocniczy"), nie może być uznany za wydatek, które może być rozliczony z dotacji jako zewnętrzne "szkolenie". Rozliczenie tego rodzaju wewnętrznych szkoleń z dotacji oświatowej zakwestionował NSA w wyroku z 3 listopada 2021 r., I GSK 448/21, LEX 3318599.

Słusznie też organ zakwestionował fakturę B nr [...] na "przygotowanie narzędzia informatycznego do automatycznego wprowadzania danych do systemu [...]" w wysokości 220 zł, skoro z zebranego materiału dowodowego wynika, że nie ma możliwości automatycznego wprowadzania danych do systemu [...] przez system [...]. Jednocześnie w systemie [...] w zakładce "aktywność" można sprawdzić, iż informacja miesięczna jak i rozliczenie roczne jest sporządzane przez pracowników, a nie są automatycznie transferowane z innego systemu (systemu [...]). Ustalenia tego w odwołaniu nie podważono.

Badając wydatek na opinię sanitarną Kolegium podzieliło pogląd, że co do zasady wydatek tego typu może być rozliczony z dotacji, gdyż uzyskanie opinii sanitarnej jest wymogiem prowadzenia zajęć, który ustawa nakłada na organ prowadzący. Jednakże w rozpatrywanej sprawie dotowany dołączył rachunek i decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego nr [...] dotyczącą wydatku na opinię dla Szkoły P a nie dotowanej szkoły. Kolegium nie dało wiary wyjaśnieniom dotowanego, że organ PIP się pomylił w nazwie, ponieważ dotowany - mimo kilku wezwań - nie chciał przestawić opinii, której wydatek dotyczy. Kolegium pozyskało więc tę opinię od Inspektora Sanitarnego, który wyjaśnił, że opinia dotyczyła pomieszczeń przeznaczonych do prowadzenia zajęć dla Szkoły Policealnej [...]. Nie można więc kosztów tej opinii uwzględnić w wydatkach Szkoły P. Zatem wydatek ten należało uznać za wykorzystany niezgodnie z przeznaczeniem.

Mając na uwadze powyższe, Kolegium stwierdziło, że prawidłowo organ I instancji określił kwotę dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Jednakże Kolegium stwierdziło, że błędnie ustalono moment naliczania odsetek w stosunku do wydatków z 2018 r., które były refinansowane dotacją z 2020 r. Zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. odsetki nalicza się od daty przekazania dotacji, co następuje zawsze po powstaniu refinansowanego wydatku. O dotację refinansowaną na podstawie art. 26 ust. 5 u.f.p. strona ubiegała się osobnymi wnioskami, a dotację przekazano 10 lutego 2020 r. i 15 lipca 2020 r. Pozostałe transze dotacji za 2020 r. były rozliczane bieżącymi wydatkami. Wobec tego Kolegium stwierdziło, że odsetki od zakwestionowanych refinansowanych wydatków z 2018 r. roku powinny biec od dnia przekazania ostatniej transzy dotacji z tego tytułu, czyli od 15 lipca 2020 r. W tej sytuacji zaskarżoną decyzję należało uchylić w części dotyczącej wskazania terminu naliczania odsetek od refinansowanych wydatków w kwotach 3020,01 zł i 106,15 zł i orzec merytorycznie, zmieniając moment naliczania odsetek od dotacji przekazanej na podstawie art. 26 ust. 5 u.f.p.

W skardze na tę decyzję strona zarzuciła:

1. Naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

a) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. i art. 80 oraz art. 107 §3 k.p.a. poprzez:

i. brak wszechstronnej oceny materiały dowodowego zgromadzonego w sprawie, a nadto dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że wydatki poniesione przez skarżącą stanowią wydatki niezgodne z przeznaczeniem, w sytuacji w której strona przedłożyła szereg dowodów w toku postępowania przed organem I instancji, które wyjaśniały związek każdego wydatku z kształceniem, wychowaniem i opieką;

ii. przyjęcie, że skarżąca nie wykazała jakie usługi realizowane przez K sp. z o.o. zostały objęte fakturami, które sfinansowane zostały z dotacji oświatowej podczas gdy w toku postępowania przeprowadzono dowody z przesłuchań L. K., Dyrektor szkoły, a także oględzin systemu [...], co zostało całkowicie pominięte przez organ przy wydawaniu decyzji;

iii. nieprawidłowe przyjęcie, iż usługi realizowane przez K stanowiły wyłącznie uzupełnienie zadań dyrektora, podczas gdy w rzeczywistości obsługa procesu kształcenia realizowana przez K sp. z o.o. swoim zakresem wykraczała poza kompetencje dyrektora szkoły,

iv. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, iż faktury wystawione przez K w sposób prawidłowy zostały zakwestionowane przez organ I instancji, mimo iż dotyczyły one obsługi procesu kształcenia, a skarżąca przekazała szczegółowe wyjaśnienia dotyczące tego co mieści się w ramach świadczonych usług i wyjaśniła, iż faktury obejmują inne kwoty z uwagi na zmianę systemu rozliczeń między stronami umowy, a także wyjaśniła przyczyny ustalenia nowego sposobu rozliczania faktur,

v. nieprawidłowe przyjęcie, że skarżąca nie dostarczyła załączników, które

miałyby szczegółowo opisywać działania podejmowane przez K na rzecz szkół, podczas gdy skarżąca przedłożyła ww. dokumenty wraz z pismem z 21 grudnia 2020 r., co winno skutkować przyjęciem, iż skarżąca wykazała szczegółowo na czym polegają usługi świadczone przez K sp. z o.o., a w konsekwencji przyjęciem, iż dotacja wydatkowana została w tym zakresie w sposób zgodny z dyspozycją art. 35 u.f.z.o,

vi. nieprawidłowe przyjęcie, iż system do automatycznego wprowadzania danych do systemu [...] został nieprawidłowo sfinansowany z dotacji, w sytuacji gdy program ten pozwala na automatyczne wprowadzanie danych do [...], gdyż stanowi niezależne narzędzie, które przejmuje kontrolę nad przeglądarką i zaciąga dane z przygotowanego wcześniej pliku w Excelu do [...] co stanowi szybsze i automatyczne wprowadzanie danych do systemu [...],

vii, przyjęcie, iż szkolenia mogą być finansowane z dotacji oświatowej, jedynie w sytuacji gdy uzyskać można po nich certyfikat, zaświadczenie, mimo iż żaden przepis nie nakłada takich ograniczeń, a szkolenia te dotyczyły edukacji i wychowania.

Powyższe uchybienia doprowadziły do wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy w ramach oceny tego materiału i skutkowały uznaniem przez organ, iż dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

b) naruszenie art. 15 k.p.a. w zw, z art, 10 k.p.a, poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji, bez przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym zakresie, niepodjęcia wystarczających działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, niewydania jakiegokolwiek postanowienia dowodowego oraz brak wezwania strony do przedłożenia jakichkolwiek wyjaśnień czy dowodów, a następnie przyjęcie, iż część dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a tym samym brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co świadczy o pozornym wykonaniu przez organ obowiązku określonego w art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego i jedynie pozorne umożliwienie stronie brania czynnego udziału w każdym etapie postępowania, a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez niezasadne przyjęcie na skutek powielenia stanowiska organu I instancji, że na gruncie sprawy zaistniały przesłanki do zwrotu dotacji, w związku z jej wykorzystaniem niezgodnie z przeznaczeniem, a w konsekwencji skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji,

c) art. 15 k.p.a. poprzez nierozpoznanie zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącej dotyczących nieprawidłowego uznania za zasadne twierdzeń organu I instancji, iż wydatki na wynagrodzenie dyrektora, wicedyrektora oraz K należy uznać za sfinansowanie tych wydatków z dotacji oświatowej stanowiące podwójne finansowanie w ramach tej samej usługi. Organ odwoławczy nie rozpoznał zatem zarzutu skarżącej dotyczącego nieprawidłowego przyjęcia przez organ, iż usługi realizowane przez K stanowiły wyłącznie uzupełnienie zadań dyrektora, w sytuacji gdy zadania wykonywane przez K znacząco wykraczały poza jego kompetencje dyrektora oraz wicedyrektora szkoły.

2. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

a) art. 35 u.f.z.o. poprzez;

- błędną wykładnię i w konsekwencji zakwestionowanie wydatków przedstawionych do rozliczenia, które mieściły się w dyspozycji art. 35 u.f.z.o.;

- nie wzięcie pod uwagę, że w ramach wykonywania zadań określonych w art. 10 ustawy prawo oświatowe organ prowadzący uprawniony jest do zorganizowania własnego aparatu pomocniczego i że katalog jego zadań stanowi katalog otwarty, a wśród tych zadań mieści się także zapewnienie obsługi organizacyjnej szkoły i jej wspieranie w zakresie realizacji jej zadań;

b) naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych poprzez ich bezpodstawne zastosowanie co do zaistnienia przesłanek do zwrotu dotacji i uznanie, iż dotacje zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem w sytuacji, gdy kwestionowane wydatki dotyczyły najmów pomieszczeń, w których szkoła realizowała swoje zadania statutowe oraz wynagrodzeń pracowników oraz wskazanie nieprawidłowego sposobu naliczania odsetek od 15 lipca 2020r., podczas gdy winny być naliczane od dnia następującego po upływie 15 dni od stwierdzenia okoliczności pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, bo dopiero wydanie decyzji w zakresie zwrotu stanowi stwierdzenie okoliczności pobrania dotacji w nadmiernej wysokości.

W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, a także umorzenie postępowania lub alternatywnie - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wniosła także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.) - dalej także: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy).

Przedmiotem sporu jest zasadność określenia skarżącej części dotacji oświatowej udzielonej na rok 2020 na funkcjonowanie prowadzonej przez nią szkoły w kwocie 4028,49 zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W szczególności chodzi o zasadność poniesienia wydatków na rzecz K Sp. z o.o., B Szkół Sp. z o.o., Sp.k., szkolenia i wynagrodzenia pracowników oraz opinię SANEPID.

W doktrynie przyjmuje się, że wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ma miejsce w sytuacji wydatkowania przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. M. Stawiński Komentarz do art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Także w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18). Zatem każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności z celem, na którego realizację dotacja została udzielona. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jej zwrotu.

Kwestie udzielania i rozliczania dotacji oświatowych w roku 2020, na który dotacja została udzielona regulowała ustawa z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 17) – dalej powoływana jako ufzo.

Zgodnie z art. 35 ufzo:

1. Dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:

a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej:

– 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1287) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,

– 150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek,

aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a,

b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341, 622, 1287 i 2020),

2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących:

a) książki i inne zbiory biblioteczne,

b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach,

c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych,

d) meble,

e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania.

2. Przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych ( t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 869) – dalej powoływana jako ufp stanowi zaś, że przez wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi.

Z powyższego wynika, że z dotacji mogą być sfinansowane jedynie wydatki przeznaczone na pokrycie wydatków bieżących szkoły, o ile są przeznaczone na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.

Na potwierdzenie wydatków poniesionych na rzecz K skarżąca przedłożyła 19 faktur. 16 z nich obejmowało organizację procesu dydaktycznego, 1 przygotowanie narzędzia informatycznego dla słuchaczy do automatycznego rozwiązywania problemów technicznych z nauką online, 1 rozbudowę systemu [...] do nauki online, 1 rozbudowę strefy słuchacz do nauki online. Przy czym trzy ostatnie faktury zostały przez organ zaakceptowane jako dokumentujące wydatki, które mogą być pokryte z dotacji.

Odnośnie pozostałych faktur (12 x 246 zł), organ uznał również zasadność ich pokrycia z dotacji.

Tym samym przedmiotem sporu stały się 4 pozostałe faktury, które również zostały wystawione na organizację procesu dydaktycznego (co już było objęte 12 innymi fakturami), na zupełnie inne kwoty. W toku postępowania organ ustalił, że wysokość określonego nimi wynagrodzenia była uzależniona od wysokości uzyskanych przez stronę dotacji, a nie od wykonania konkretnie określonych usług.

Dotowany wyjaśnił, że wysokość wynagrodzenia dla K oraz B wynika z postanowień umowy, a strony stosują współczynnik przychodowy. Nie wykazał jednakże jakie konkretnie usługi świadczone przez K, objęte są ww. 4 fakturami na łączną kwotę 3 020,01 zł.

Natomiast w sytuacji, w której skarżąca nie wykazała jakie konkretnie usługi K świadczyła, ani nie wykazała efektów koordynacji działań organizacyjnych na rzecz szkoły nie jest możliwe przyjęcie, że wydatkowanie środków z dotacji nastąpiło na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, bo tylko takie wydatki mogą być pokryte z dotacji.

Należy także zauważyć, że dotacje oświatowe udzielane są z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem ze środków publicznych. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych:

3. Wydatki publiczne powinny być dokonywane:

1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów;

2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań;

3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.

Skoro nie jest możliwe ustalenie, że wydatki zostały poniesione zgodnie z celami, na jakie dotacja została udzielona tj. na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, to tym bardziej nie jest możliwe stwierdzenie, że zostały dokonane w sposób celowy i oszczędny. Środki pochodzące z dotacji nie stają się bowiem z chwilą przekazania dotowanemu jego środkami prywatnymi, którymi może on swobodnie dysponować, lecz przeciwnie – dalej pozostają środkami publicznymi, przeznaczonymi na realizację konkretnych zadań, zatem gospodarowanie nimi winno być szczególnie przejrzyste, a konieczność wykazania zarówno zgodności wydatkowania dotacji z jej przeznaczeniem, jak i dokonanie go z zachowaniem zasad wynikających z ustawy o finansach publicznych obciąża dotowanego jako korzystającego ze środków publicznych.

Organ zakwestionował także wydatek w kwocie 220 zł poniesiony na rzecz B i – w ocenie Sądu – stanowisko to jest uzasadnione. Został on poniesiony na przygotowanie narzędzia informatycznego do automatycznego wprowadzania danych do systemu [...]. Natomiast w toku postępowania świadek potwierdził, że nie ma możliwości automatycznego wprowadzania danych do systemu [...] przez system [...]. Nadto w systemie [...] w zakładce aktywność można sprawdzić, że informacja miesięczna, jak i roczna jest sporządzana przez pracowników, a nie automatycznie przenoszona z systemu [...]. Wskazuje to że również ten wydatek był poniesiony niezgodnie z przeznaczeniem dotacji.

Kolejną kwestionowaną pozycją są wydatki w kwocie 676,75 zł poniesione na wynagrodzenia pracowników, których obowiązki związane były nie z kształceniem, wychowaniem i opieką, lecz z szeroko rozumianym marketingiem, promocją i reklamą szkoły, zatem wydatki na ich wynagrodzenia nie mogą być pokryte z dotacji jako niezwiązane z celem, na jaki została udzielona.

Organ zakwestionował także opłatę za opinię sanitarną, dotyczącą – według wyjaśnień skarżącej - miejsca prowadzenia zajęć. Odnośnie tego zauważyć przyjdzie, że słuszne jest stanowisko organu, że dotacja udzielana jest na ucznia, a nie na dofinansowanie organu prowadzącego szkołę. Gdyby intencją ustawodawcy było wsparcie całokształtu działalności placówki oświatowej z racji jej statusu podmiotowego - wówczas przepis nie zawierałby ograniczenia wskazującego na określone zadania, a to w sferze "kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej" oraz zbędne byłoby zdanie drugie tego przepisu - zastrzegające wykorzystanie dotacji jedynie na pokrycie wydatków bieżących placówki (por. wyrok WSA w Szczecinie z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 974/18). Ponieważ ten wydatek w kwocie 5,58 zł nie jest związany z procesem kształcenia uczniów, nie mógł być pokryty z dotacji. Fakt, że opinia ta nie została organowi nigdy przedłożona ma w tym przypadku znaczenie drugorzędne.

Odnośnie zakwestionowanego wydatku na szkolenia w kwocie 106,15 zł zauważyć przyjdzie, że dostarczone agendy szkoleń nie potwierdziły, że szkolenia w pełnym zakresie poświęcone były tematyce kształcenia, wychowania i opieki, zatem nie jest możliwe uznanie wydatku poniesionego na ich przeprowadzenie za związane z wydatkami na bieżące funkcjonowanie szkoły. Nadto jedno z nich miało charakter zjazdu dyrektorów szkół. W ocenie Sądu stanowisko organu jest prawidłowe. Szkolenie winno się zakończyć jakimś efektem potwierdzonym certyfikatem. Natomiast ogólne spotkanie organizacyjne nie może być uznane za szkolenie. Potwierdził to NSA w wyroku z 3 listopada 2021r. sygn. akt I GSK 448/21.

Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 ufp, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Stosownie zaś do art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.

W świetle przedstawionych wyżej ustaleń co do sposobu wykorzystania dotacji nie można stwierdzić, że zastosowanie tego przepisu było bezpodstawne, jak zarzuciła strona w skardze.

Wyjaśniając kwestię okresu, za jaki organ naliczył odsetki od dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem należy odwołać się do wyżej cytowanego art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, który nakazuje naliczać odsetki od dnia przekazania dotacji, co – jak wskazało SKO – w stosunku do wydatków za 2018r. refinansowanych dotacją za 2020 r. nastąpiło 15 lipca 2020r. Zatem zasadnie Kolegium zmieniło początkową datę naliczania odsetek w tej części.

Zarzut skarżącej co do błędnej daty początkowej okresu odsetkowego jest niezasadny także z tej przyczyny, że skarżąca odwołała się w uzasadnieniu zarzutu do terminu 15 dniowego właściwego dla zwrotu dotacji wraz z odsetkami, podczas gdy przedmiotem zarzutu był okres naliczania odsetek, a nie termin zwrotu dotacji.

Art. 252 ust. 1 ufp stanowi bowiem o terminie zwrotu dotacji i określa go na 15 dni od dnia stwierdzenia wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Okresu, za jaki naliczane są odsetki dotyczy natomiast ust. 6 nakazujący ich naliczanie począwszy od dnia przekazania dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Sąd uznał zarzuty skarżącej za nieuzasadnione.

Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób rzetelny i skrupulatny. Organ przeprowadził cały szereg dowodów, w tym dostarczonych i wnioskowanych przez stronę. Nie poprzestał jedynie na dowodach z dokumentów, ale przesłuchał także świadków i przeprowadził oględziny systemu [...]. Zgromadzony materiał był kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia. Natomiast zarzuty dotyczące wadliwej oceny dowodów są tylko wówczas słuszne, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego tj., gdy wyprowadzone ze zgromadzonych dowodów wnioski naruszają przesłanki swobodnej oceny dowodów, co w badanej sprawie nie miało miejsca.

Nie jest też prawdziwy zarzut, że SKO jedynie bezkrytycznie powieliło stanowisko organu I instancji. Jak wynika z decyzji SKO, dokonało ono ponownej oceny zebranych dowodów, odniosło się do nich i uzyskało też dodatkowy dowód co do zasadności wydatku na opinię SANEPID. Fakt, że strona nie została wezwana do przedłożenia dowodów o niczym nie świadczy; przecież organ nie ma obowiązku prowadzić nadal postępowania dowodowego mimo, że uznaje sprawę za dostatecznie wyjaśnioną do rozstrzygnięcia. Poza tym nie pozbawiało to przecież strony prawa do składania wniosków dowodowych, gdyż strona nie musi oczekiwać, aż zostanie do złożenia dowodów wezwana i może to uczynić z własnej inicjatywy.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.