Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1368/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169
journal: Dz.U. 2016 poz 1870
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 627
journal: Dz.U. 2016 poz 380
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji "..." na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia ... marca 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem sprawy jest skarga Fundacji ... (dalej: "Strona" "Skarżąca" lub "Fundacja") na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "Minister", "organ administracji") z dnia ... marca 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

Fundacja w 2014 r. otrzymała, na podstawie umowy nr ... z dnia ... maja 2014 r. (dalej: "umowa") zawartej z Ministrem reprezentowanym przez A. K. - ..., a Fundacją "..." dotację celową w wysokości ... zł na realizację zadania pn. ...". Dotacja ta została udzielona zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania dofinansowania realizacji zadań z zakresu kultury, trybu składania wniosków oraz przekazywania środków z Funduszu Promocji Kultury (Dz.U. z 2010 r. Nr 118, poz. 797). Zgodnie z umową Fundacja zobowiązana została do wykorzystania dotacji na działania prowadzone od dnia 15.02.2014 r. do dnia 30.11.2014 r. poprzez realizację wszystkich płatności (w tym podatków i świadczeń od wynagrodzeń) oraz przedłożenia rozliczenia z wykonania ww. zadania w terminie do 30 grudnia 2014 r.

Instytut Muzyki i Tańca wezwał Stronę do przedstawienia wszystkich dokumentów w celu oceny prawidłowości wykonania zadania w zakresie finansowym. Po przeanalizowaniu dostarczonych dokumentów Instytut Muzyki i Tańca stwierdził, że nie może zaakceptować rozliczenia dotacji w kwocie ... zł, ponieważ:

- podatki od umów zawartych z osobami fizycznymi w łącznej kwocie ... zł zostały opłacone po terminie realizacji zadania określonym w umowie,

- do rozliczenia dotacji przedstawione zostały rachunki na kwotę ... zł, na których brakowało potwierdzenia (podpisu) odbioru wynagrodzenia w formie gotówki przez osoby zaangażowane,

- koszt strojenia fortepianu w wysokości ... zł rozliczono na podstawie dowodu wewnętrznego (zgodnie z § 8 ust. 3 umowy dowód wewnętrzny nie może zostać uznany w rozliczeniu dotacji),

- z dotacji rozliczono koszty w kwocie ... zł, nieprzewidziane w kosztorysie zadania stanowiącym załącznik do umowy (obsługa techniczna - ... zł, wynajem sceny ...-... zł),

- przedstawiono do rozliczenia dotacji faktury na kwotę ... zł, za które płatności (przelewy) zostały dokonane z konta bankowego osoby prywatnej a nie Fundacji,

- za pracę wykonaną przez osobę fizyczną (opracowanie i instrumentacja opery) Fundacja przedstawiła do rozliczenia dotacji rachunek w kwocie ... zł wystawiony przez podmiot nieupoważniony do reprezentowania.

W piśmie z dnia 24 lipca 2015 r. Instytut Muzyki i Tańca wezwał Fundację do zwrotu kwoty ... zł wraz z odsetkami. Z uwagi na fakt, że Fundacja nie dokonała zwrotu powyższych środków, w dniu ... lutego 2016 r. Minister wydał decyzję nr ..., w której określił Fundacji kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości ... zł z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Minister decyzją o numerze wskazanym w komparycji wyroku utrzymał w mocy decyzję własną z ... lutego 2016 r. W uzasadnieniu Minister powołał się na treść art. 169 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1870 ze zm.; dalej: "u.f.p.") i wyjaśnił, że dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem podlega zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania dotacji beneficjentowi. W przypadku niedokonania zwrotu dotacji, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Z takiego brzmienia przepisu zdaniem organu wynika, że organ ma obowiązek wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji, jeśli zachodzi przesłanka braku zwrotu dotacji w określonym terminie, co niniejszym uczyniono.

Odpowiadając na zarzuty Strony odnoszące się do naruszenia prawa w przedmiotowej decyzji Minister powołał się na art. 78 §1 k.p.a. i wyjaśnił, że obowiązek uwzględnienia wniosku dowodowego Strony nie obejmuje w tym wypadku księgi podawczej Instytutu Muzyki i Tańca, ponieważ data przesłania aneksu nie ma znaczenia dla sprawy. Przedmiotem sprawy jest obowiązek zwrotu części dotacji, a fakt, kiedy został przesłany aneks, nie ma żadnego wpływu na określenie tego obowiązku.

Minister wyjaśnił także, że zastosowanie art. 65 § 2 k.c. w odniesieniu do umowy nie może prowadzić do interpretacji, zgodnie z którą umowa wbrew swojej literalnej treści obejmowała koszt wynajęcia sceny na premierę opery objętej tą umową i nie obejmowała formalnych obowiązków i terminów związanych ze zmienianiem samej umowy (aneksy). Jak wskazał Minister, zgodnie z ustawą o finansach publicznych, przyznane Fundacji środki podlegają szczególnym zasadom rozliczania i nie może być dowolności w ich wydatkowaniu.

Zdaniem Ministra, w umowie zawartej pomiędzy Ministrem a Fundacją przeznaczenie dotacji zostało ściśle określone. W § 17 umowy jednoznacznie wskazano zarówno kategorie spraw objętych obowiązkiem sporządzenia aneksu, jak i termin zgłoszenia potrzeby sporządzenia aneksu.

Nie jest też zdaniem organu administracji uzasadnione powoływanie się Strony na treść art. 387 § 2 k.c., zgodnie z którym strona, która w chwili zawarcia umowy wiedziała o niemożliwości świadczenia, a drugiej strony z błędu nie wyprowadziła, obowiązana jest do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o niemożliwości świadczenia. W przypadku umowy świadczenie nie może być uznane za niemożliwe przez to, że umowa pomija koszt wynajęcia sceny na przedstawienie. Scena mogłaby zostać udostępniona nieodpłatnie i w ten sposób w ocenie Ministra przedstawienie mogłoby zostać zrealizowane w ramach budżetu przewidzianego w umowie.

Jak wskazał Minister, przedstawiona przez beneficjenta dokumentacja instrumentacji opery Kolberga, która miała być sfinansowana z dotacji, musi umożliwiać weryfikację wykorzystanych środków. Strona przedstawiła rachunek Stowarzyszenia ... w P. oraz upoważnienie udzielone przez wystawcę rachunku, tj. Stowarzyszenie ... w P. dla pana M. P. do wystawienia rachunku, które nie pozostaje w żadnym merytorycznym związku z samym rachunkiem wystawionym przez Stowarzyszenie. Poza tym rachunkiem strona nie przedstawiła dowodu na to, że rachunek tego Stowarzyszenia rzeczywiście dotyczy instrumentacji pana M. P. Zgodnie z § 9 ust. 2 umowy kontroli mogą podlegać "dokumenty i inne nośniki informacji, które mają lub mogą mieć znaczenie dla oceny prawidłowości wykonywania zadania". Wykonanie zadania obejmuje także skuteczne udzielenie Instytutowi Muzyki i Tańca odpowiedniej licencji z § 4 ust. 9 tej umowy. Zatem ocena "prawidłowości wykonania zadania" obejmuje także ten aspekt działalności beneficjenta, jakim jest szeroko rozumiane przejście autorskich praw majątkowych z osób trzecich na beneficjenta. W efekcie beneficjent miał obowiązek rozwiać wątpliwości Instytutu Muzyki i Tańca w odniesieniu do relacji miedzy panem M. P. a Stowarzyszeniem, czego nie uczynił. Minister stwierdził, że nie udokumentował należycie wykorzystania środków w zakresie kosztu instrumentacji.

Jak wskazał organ administracji, ocena materiału dowodowego opierała się na dokumentach przedłożonych przez Fundację. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami k.p.a. Stronie została zapewniona możliwość czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwiono Stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wysłano postanowienie o wszczęciu postępowania oraz zawiadomienie, że zebrany materiał daje podstawę do wydania decyzji.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i zwrot kosztów procesu według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie obu decyzji w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 65 § 2 k.c. co do kwoty ... zł oraz obrazę prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 627 k.c. co do kwoty ... zł.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa - art.145 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakreślonych tymi przepisami granicach, Sąd stwierdza, że kontrolowana decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie była prawidłowość decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, nakładającej na Stronę obowiązek zwrotu dotacji w wysokości ... zł.

Przechodząc do analizy sprawy w pierwszej kolejności należy przytoczyć podstawy prawne mające zastosowanie w sprawie. Zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu państwa wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Natomiast w myśl art. 169 ust. 4 u.f.p. zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości.

Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa, zgodnie z art. 169 ust. 5 pkt 1 u.f.p. nalicza się, począwszy od dnia przekazania z budżetu państwa dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, z zastrzeżeniem, że jeżeli dotacja stanowi pomoc publiczną, w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, odsetki nalicza się od dnia przekazania dotacji beneficjentowi.

Ustawodawca nie definiuje terminu dotacja wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, z czym Sąd zgadza się w całej rozciągłości, że wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem oznacza, przede wszystkim wykorzystanie jej na cel inny niż ten, który w świetle umowy o wsparcie miał być realizowany. Umowa o dofinasowanie zakreśla zarówno cel, jak również termin w którym cel ten musi być realizowany. W tym miejscu trzeba ponownie wskazać, że Strona zobowiązała się do wykorzystania dotacji zgodnie z celem i na warunkach określonych umową.

W tym miejscu Sąd dokona analizy sprawy, a w szczególności konkretnych kwot uznanych przez organ za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Należy podkreślić, iż w skardze Strona podnosi zarzuty wobec decyzji Ministra w części dotyczącej kwoty ... zł, wydatkowanej na obsługę techniczną i wynajem sceny Teatru Polskiego w P. oraz instrumentację opery.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że bez wątpienia w treści umowy o dofinansowanie ujęto procedurę, której naruszenie może prowadzić do zwrotu przyznanych i przekazanych środków finansowych.

Odnośnie do zastrzeżenia organów co do rachunków dotyczących obsługi technicznej i wynajęcia sali Teatru Polskiego należy zauważyć, iż sama Strona w skardze potwierdza, że w umowie z dnia ... maja 2014 r. nie przewidziano finansowania wynajęcia sceny na wystawienie opery. Skoro nie przewidziano w kosztorysie zadania stanowiącym załącznik do umowy wydatkowania środków z dotacji na obsługę techniczną - ... zł oraz wynajem sceny Teatru Polskiego - ... zł, to zasadnie organ administracji nie mógł zaakceptować rozliczenia dotacji w powyższym zakresie, a tym samym Minister prawidłowo określił kwotę dotacji do zwrotu.

Sąd podkreśla przy tym, że dotacja stanowi nieodpłatne przekazanie pewnej kwoty środków publicznych określonemu podmiotowi w celu realizacji zadań publicznych, przy czym fakt zawarcia w tym przedmiocie umowy nie oznacza, że wszelkie stosunki pomiędzy stronami umowy będą regulowane przez przepisy prawa prywatnego. Przekazane środki nie tracą bowiem swego publicznoprawnego charakteru. Zawarta przez Fundację umowa zawierała postanowienia zobowiązujące beneficjenta do wykorzystania otrzymanych środków w sposób zgodny z celem, na jaki je uzyskał i na warunkach określonych umową. Integralną zaś częścią umowy były załączniki precyzujące, na co środki mają być wydane.

Skarżąca nie może zatem skutecznie odwoływać się do intencji stron przy zawieraniu umowy, gdyż jak zasadnie wskazał organ odwoławczy w umowie zawartej pomiędzy Ministrem a Fundacją przeznaczenie dotacji zostało ściśle określone. W § 17 umowy jednoznacznie zaś wskazano zarówno kategorie spraw objętych obowiązkiem sporządzenia aneksu, jak i termin zgłoszenia potrzeby sporządzenia aneksu.

W rozpatrywanej sprawie Fundacja zaakceptowała i podpisała umowę oraz podjęła się realizacji zadania określonego umową. Z akt sprawy wynika, iż do momentu przedstawienia rozliczenia dotacji ani nie wskazywała na konieczność zawarcia aneksu do umowy, ani również nie występowała do organu administracji o wykładnię zapisów umowy. Aneks do umowy został przesłany do organu administracji dopiero po realizacji zadania, po zgłoszeniu uwag przez Dyrektora Instytutu Muzyki i Tańca do przesłanej dokumentacji finansowej dotyczącej rozliczenia dotacji.

Reasumując Sąd stwierdza, iż Skarżąca zobligowana była do dysponowania przyznanymi w ramach dotacji środkami tylko i wyłącznie w takim celu, na jaki została ta dotacja przyznana i z poszanowaniem przepisów ustawy o finansach publicznych. Nieprawidłowe wykorzystanie dotacji nie może natomiast znajdować usprawiedliwienia w innych okolicznościach obocznych. Fundacja podpisując umowę dotacyjną znała bowiem warunki przyznania dotacji, jej przeznaczenia, rozliczania i zwrotu i co ważniejsze godziła się na nie.

Jako zasadne należy uznać nadto rozstrzygnięcie organu odnośnie do pobrania przez Skarżącą części dotacji w wysokości ... zł. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby Skarżąca przedstawiła dokumenty umożliwiające pozytywną dla Fundacji weryfikację wydatku w powyższej wysokości na instrumentację opery Oskara Kolberga.

Należy podkreślić, iż bezsporne jest, że instrumentacja opery Oskara Kolberga pt. "..." została wykonana przez M. P. Z akt sprawy zaś oraz z wyjaśnień składanych przez Skarżącą w toku postępowania administracyjnego i sądowego wynika, iż Fundację nie łączył ze Stowarzyszeniem ... w P. żaden stosunek prawny, który stanowiłby podstawę prawną do wystawienia rachunku dotyczącego instrumentacji opery Oskara Kolberga. Fundacja nie wie również, jaka relacja wiąże M. P. - pracownika (co nie jest sporne) Instytutu ... w P. - z powyższym stowarzyszeniem. Rachunek wystawiony przez Stowarzyszenie nie został powiązany ani z umową Fundacji z tym stowarzyszeniem, ani z porozumieniem pomiędzy podmiotami zaangażowanymi w instrumentację opery.

Przedstawione zaś upoważnienie udzielone przez wystawcę rachunku, tj. Stowarzyszenie ... w P. dla M. P. do wystawienia rachunku - co słusznie podniósł Minister - nie pozostaje w żadnym merytorycznym związku z samym rachunkiem wystawionym przez Stowarzyszenie.

W istocie Fundacja wypłaciła znaczną kwotę ... zł nie odwołując się do żadnego stosunku prawnego łączącego ją ze Stowarzyszeniem Miłośników Kultury i Sztuki w Poznaniu. Wypłacona została kwota za usługę, która bez wątpienia nie została wykonana przez podmiot, który wystawił rachunek. Na marginesie Sąd zauważa, iż w sytuacji kiedy usługa byłaby wykonana przez stowarzyszenie to wydaje się, że powinna być wystawiona faktura VAT, a nie rachunek jako dowód księgowy.

Słusznie Minister wskazał, iż przedstawiona przez beneficjenta dokumentacja instrumentacji opery Kolberga, która miała być sfinansowana z dotacji musi umożliwiać weryfikację wykorzystanych środków.

W ocenie Sądu, niezasadny i niezrozumiały jest zarzut skargi dotyczący faktu, iż w ramach postępowania administracyjnego organ nie zapytał autora, jakie są losy przysługujących mu praw autorskich, na rzecz kogo je zbył. Sąd podkreśla, że to na podmiocie dotowanym spoczywa ciężar wykazania, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanych przez dotującego celów (patrz: wyrok WSA w Łodzi z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1229/10, LEX nr 992020).

Negatywnie Sąd ocenia postępowanie Skarżącej, która wypłaca znaczą kwotę środków publicznych podmiotowi, z którym nie wiążę ją - jak podkreślono powyżej - żaden stosunek zobowiązaniowy, a po jej wypłaceniu żąda od Ministra prowadzenia postępowania na okoliczność przekazania praw autorskich. Jedocześnie dla samej Skarżącej relacja między Stowarzyszeniem a M. P. jest irrelewantna dla rozliczenia dotacji. To Skarżąca mając choćby na względzie przywołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji § 4 ust. 9 umowy powinna udzielić organowi wyczerpujących informacji odnośnie instrumentacji opery, gdyż wykonanie zadania obejmuje także skuteczne udzielenie Instytutowi Muzyki i Tańca odpowiedniej licencji. Sąd podziela stanowisko organu, iż pojęcie "ocena prawidłowości wykonywania zadania" obejmuje także ten aspekt działalności beneficjenta, jakim jest szeroko rozumiane przejście autorskich praw majątkowych z osób trzecich na beneficjenta. Jeżeli Fundacja twierdzi, iż nabyła prawa do licencji, a nadto miała prawo swobodnie nimi rozporządzać, to powinna na tę okoliczność przedstawić w toku postępowania administracyjnego stosowne dokumenty i dowody, a tego nie uczyniła i nie współpracowała w tym zakresie z organami administracji.

Zdaniem Sądu, niezasadny jest podniesiony w skardze zarzut obrazy prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 627 k.c. co do kwoty ... zł. Po pierwsze organ nie dokonywał wykładni ww. przepisu prawa i w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji również nie przywołał tego przepisu. Po drugie, zgodnie z art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia, przyjąć należy, że umowa o dzieło jest umową o "rezultat usługi". W aktach sprawy brak jest umowy o dzieło co do kwoty ... zł. Skarżąca takiej umowy nie zawarła ani z M. P., ani ze Stowarzyszeniem ... w P., a przynajmniej nie przedstawiła jej organowi przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Skoro tak, to całkowicie niezrozumiałe jest podnoszenie przez Fundację zarzutu naruszenia przez Ministra przepisu art. 627 k.c.

Skarżącej i organowi administracji należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje zgodność z prawem postępowania prowadzonego przez organy administracji. W związku z tym wniosek Skarżącej o wystąpienie przez Sąd do Stowarzyszenie .... w P. o przesłanie kopii dokumentów nie mógł odnieść skutku. Należy również zaznaczyć, że sąd administracyjny przeprowadza postępowanie dowodowe jedynie wyjątkowo i dotyczy to tylko dowodów z dokumentu (art.106 § 3 p.p.s.a.). Sąd nie przesłuchuje natomiast osoby w charakterze świadków, w związku z czym Sąd oddalił wnioski Skarżącej o przesłuchanie osób wskazanych w skardze oraz wnioski Ministra o przesłuchanie osób wskazanych w odpowiedzi na skargę.

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Rozstrzygnięcie sprawy zostało podjęte przez organy administracji po zgromadzeniu materiału dowodowego, w tym przede wszystkim wytworzonego przez stronę skarżącą. Organy podjęły decyzję po dokonaniu pełnej analizy zebranego materiału dowodowego dotyczącego sprawy. Rozpoznając sprawę Minister uwzględnił wszystkie okoliczności i dowody zgromadzone w toku postępowania oraz odniósł się w swojej decyzji do wszystkich twierdzeń i zarzutów. Rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o dokładnie wyjaśniony stan faktyczny przy uwzględnieniu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Organ wyjaśnił podstawy faktyczne oraz prawne wydanej decyzji uzasadniając przesłanki, którymi się kierował podejmując rozstrzygnięcie.

W tym stanie rzeczy uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.