Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 19/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Fundacji "G." z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 28 listopada 2022 r., nr SKO/41/SO-6/2022 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 grudnia 2022 r. Fundacja "G." z siedzibą w J. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 28 listopada 2022 r. (nr SKO/41/SO-6/2022) w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Skarga podpisana została przez M. G.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 7 lutego 2023 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z KRS).

Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej 9 lutego 2023 r. (k. 29 akt sądowych). W terminie otwartym do usunięcia braku M. G. nadał w placówce pocztowej odpowiedź na powyższe wezwanie, do której załączył wydruk dokumentu mającego potwierdzić umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. post. NSA z 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19, publ. CBOSA).

W niniejszej sprawie nie można uznać, że strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie zastosowania się do niego, uzupełniła brak formalny skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie osoby, która ją podpisała do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, co prawda nadesłano dokument w postaci wydruku przedstawiającego dane zawarte na stronie ekrs mające określić sposób reprezentacji, jednak należy wskazać, że przesłany wydruk nie został należycie uwierzytelniony, a także nie zawiera pełnych informacji pozwalających ocenić sposób reprezentacji strony skarżącej. Przede wszystkim należy wskazać, że ww. wydruk nie stanowi pobranego samodzielnie wydruku komputerowego aktualnych albo pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, wobec czego nie posiada mocy zrównanej z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1683 ) - dalej "ustawa o KRS". Załączony dokument przedstawia stronę internetową ekrs zawierającą część informacji zawartych w KRS oraz odsyłającą do linków pozwalających pobrać zainteresowanemu wydruk informacji pełnych lub wydruk informacji aktualnych, które z kolei posiadać będą moc zrównaną z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację. Wobec powyższego, załączony przez stronę dokument nie stanowiąc wydruku, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS, nie może zostać uznany za oryginał dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, ani też za uwierzytelnioną kopię takiego dokumentu. Powyższe świadczy o niewypełnieniu przez M. G. wezwania Sądu w tym zakresie. Przedłożony dokument jednoznacznie nie spełnia tego wymogu, gdyż nie został w ogóle uwierzytelniony. Skoro zgodnie z orzecznictwem nieprawidłowo uwierzytelniony odpis nie może zostać uznany za wystarczający dokument umocowujący do działania w imieniu strony (Postanowienie NSA z 26 lipca 2013 r., II FSK 1798/13, LEX nr 1346566), to tym bardziej nie może być nim dokument, który w ogóle nie został uwierzytelniony. Nie można więc uznać, że braki formalne skargi zostały w ten sposób usunięte.

Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, iż zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS i obciążenie tą czynnością Sąd musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie na Przewodniczącego Wydziału na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na Sąd na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego (por. postanowienia NSA z: 15 maja 2019 r., II OZ 422/19; 11 grudnia 2012 r., II GSK 1731/12; 12 lutego 2015 r., II GSK 69/15; 8 listopada 2016 r., II FZ 716/16, publ. CBOSA).

Ponieważ zaistniałe braki dotyczące kwestii reprezentacji strony skarżącej uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu, zatem należało ją odrzucić.

W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.