Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 46/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1,  art. 5,  art. 6,  art. 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Burmistrza Nysy w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 maja 2015 r. skierowanym do Urzędu Miasta i Gminy w Nysie, A. T. zwrócił się o "wykaz pomieszczeń tymczasowych z wyłączeniem lokali socjalnych".

W odpowiedzi, Burmistrz Nysy pismem z dnia 19 maja 2015 r., poinformował wnioskodawcę, że w budynkach należących do mieszkaniowego zasobu Gminy Nysa, których wykaz zawiera załącznik nr 2 do uchwały Nr [...] Rady Gminy Miejskiej w Nysie z dnia 18 listopada 2012 r., wydziela się zwalniane (odzyskane) lokale, jako socjalne pomieszczenia tymczasowe. Decyzję o przeznaczeniu wolnego lokalu dla potrzeb najmu jako lokalu socjalnego lub pomieszczenia tymczasowego podejmuje Burmistrz Nysy po zaopiniowaniu przez Komisję Mieszkaniową.

Kolejnym pismem z dnia 29 maja 2015 r. A. T. powtórnie zażądał wykazu pomieszczeń tymczasowych z wyłączeniem lokali socjalnych. Zaznaczył, że "otrzymał od Gminy wykaz budynków z lokalami socjalnymi i pomieszczeniami tymczasowymi - nie wyodrębniono pomieszczeń tymczasowych". W jego ocenie, wykaz nie określa, które lokale są lokalami socjalnymi, a które pomieszczeniami tymczasowymi.

Burmistrz Nysy, pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. ponownie wyjaśnił, że zgodnie z § 21 ust. 1 – 2 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Nysie z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nysa, w budynkach należących do mieszkaniowego zasobu Gminy Nysa, których wykaz zawiera załącznik nr 2, wydziela się zwalniane (odzyskane) lokale, jako lokale socjalne i pomieszczenia tymczasowe. Organ zaznaczył, że ww. wykaz strona otrzymała wraz z pismem z dnia 19 maja 2015 r. Jednocześnie Burmistrz podkreślił, że decyzję o przeznaczeniu wolnego lokalu dla potrzeb najmu jako lokalu socjalnego lub pomieszczenia tymczasowego podejmuje Burmistrz Nysy po zaopiniowaniu (wyodrębnieniu takiego lokalu z ww. wykazu) przez Komisję Mieszkaniową.

Kolejnymi pismami, z dnia 10 czerwca 2015 r. oraz 22 czerwca 2015 r., A. T. ponawiał swoje żądanie, podnosząc, że uzyskana informacja nie stanowi odpowiedzi na jego wniosek.

Burmistrz Nysy, nawiązując do pisma strony z dnia 22 czerwca 2015 r.

w sprawie wykazu budynków z pomieszczeniami tymczasowymi, skierował do wnioskodawcy w dniu 30 czerwca 2015 r. wyjaśnienie o tożsamej treści, jak przedstawione w pismach z dnia 19 maja 2015 r. oraz 29 maja 2015 r.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skardze A. T. zarzucił Burmistrzowi bezczynność w załatwieniu jego wniosku

o udzielenie informacji publicznej z zakresie danych o pomieszczeniach tymczasowych, będących w dyspozycji Gmina Nysa. Zaznaczył, że mimo kilkakrotnego zwracania się do Burmistrza Nysy nie otrzymał pełnej odpowiedzi na zadane pytanie.

W związku z powyższym wnosił o zobowiązanie Burmistrza Nysy "do dostarczenia tylko i wyłącznie wykazu pomieszczeń tymczasowych zaopiniowanych przez Komisję Mieszkaniową".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przedstawił przebieg dotychczasowej korespondencji między stronami, po czym stwierdził, że organ - Burmistrz Nysy, wykonał obowiązki związane z udostępnieniem skarżącemu informacji publicznej, przekazując wszelkie posiadane przez Gminę Nysa dane we wnioskowanym zakresie oraz wyjaśniając, z jakich względów nie jest możliwe spełnienie żądania skarżącego dokładnie w takim kształcie, jak tego oczekuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje, m.in., rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechne i utrwalone jest stanowisko, że w świetle obowiązujących przepisów prawa możliwość wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie jest uzależniona ani od wcześniejszego złożenia środka zaskarżenia, ani też od wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc do dokonania czynności, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Stanowisko to uzasadniane jest okolicznością, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływana też jako u.d.i.p.), regulująca – poza wyjątkiem z art. 16 - w sposób kompleksowy kwestie związane

z prawem dostępu do informacji publicznej, nie przewiduje środków zaskarżania bezczynności organu w zakresie udzielenia informacji publicznej (por. art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.), oraz okolicznością, że wymóg wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, mający zastosowanie w przypadku gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżana, dotyczy wyłącznie aktów i czynności, a nie bezczynności podmiotu zobowiązanego (por. art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a.).

W związku z tym, iż istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczy kwestii, czy żądany przez skarżącego dokument stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazać należy, że tylko w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia tej kwestii skarżącemu przysługuje prawo skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność organu polega bowiem na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek

o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany u.d.i.p., wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 u.d.i.p. lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego), bądź o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.). Aby można było zatem mówić o bezczynności organu w udostępnienia informacji publicznej należy przede wszystkim ustalić, czy na organie w ogóle ciążył obowiązek podjęcia stosownego aktu czy czynności, a dopiero później, tylko

w przypadku ustalenia istnienia takiego obowiązku, rozpatrywać i badać kwestię czy obowiązku tego organ nie wykonał w terminie lub w sposób określony unormowaniami u.d.i.p.

Skoro więc z przepisów ustawy o dostępnie informacji publicznej jednoznacznie wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.) i, że zobowiązanym do jej udostępnienia są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), to tym samym oznacza to, że tylko w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też, że wniosek o jej udostępnienie skierowany jest do podmiotu zobowiązanym do jej udzielenia, można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Krąg informacji, które ustawa, w ramach katalogu otwartego, w szczególności uznaje za informację publiczną, określony został w art. 6 tej ustawy. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji, zawartą w art. 61 ust. 1

i 2 Konstytucji RP, przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. wynika, że informacją publiczną jest m. in. informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

Merytoryczna ocena zasadności skargi w sprawie dotyczącej bezczynności organu

w zakresie dostępu do informacji publicznej przebiega dwuetapowo. W pierwszej kolejności określić należy, z jakim żądaniem i do kogo występuje wnioskodawca oraz ustalić, czy żądanie to stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów powołanej już wcześniej ustawy o dostępie do informacji publicznej, a podmiot, do którego strona się zwróciła jest zobowiązany do udzielenia tejże informacji. W przypadku uznania, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej mają zastosowanie, możliwe jest przystąpienie do kolejnego etapu, czyli oceny czy zachodzi bezczynność organu.

Wyjaśnić przyjdzie, iż do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, a więc i burmistrz gminy (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), co w sprawie nie jest kontestowane. Równocześnie dodać należy, że poza sporem pozostaje fakt, że informacja związana z mieszkaniowym zasobem gminy ma walor informacji publicznej.

Natomiast, powracając na grunt przedmiotowej sprawy, przypomnieć należy, że skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, objętej pismem z dnia 4 maja 2015 r., w którym wnioskował o udzielenie odpowiedzi na pytanie o pomieszczeniach tymczasowych, pozostających w mieszkaniowym zasobie Gminy Nysa. Pomimo że organ w odpowiedzi na ww. wniosek udzielił skarżącemu, pismem z dnia 19 maja 2015 r. w drodze czynności materialno-technicznej, wnioskowanej informacji wraz z odpowiednimi dokumentami, skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, wskazując na okoliczność nieprzekazania mu, wśród udostępnionych dokumentów, konkretnego wykazu odnoszącego się do pomieszczeń tymczasowych, z wyłączeniem lokali socjalnych, którego to zestawienia spodziewał się otrzymać w ramach dokumentów doręczonych mu w reakcji na wniosek z 4 maja 2015 r.

Skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej wskazując, że otrzymana informacja go nie satysfakcjonuje, bowiem nie uzyskał danych o lokalach tymczasowych. W tym stanie rzeczy, do rozstrzygnięcia pozostała kwestia, czy żądany przez skarżącego dokument został mu doręczony w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wyżej powiedziano, aby można było mówić o bezczynności organu

w udostępnieniu informacji publicznej należało przede wszystkim ustalić, czy na organie w ogóle ciążył obowiązek podjęcia stosownego aktu czy czynności, a dopiero później, tylko w przypadku ustalenia istnienia takiego obowiązku rozpatrywać i badać kwestię czy obowiązku tego organ nie wykonał w terminie lub w sposób określony unormowaniami u.d.i.p. Nie budziło wątpliwości Sądu, że informacja związana

z mieszkaniowym zasobem gminy ma walor informacji publicznej, do udzielenia której zobowiązany był Burmistrz Nysy. Jednocześnie, analizując okoliczności niniejszej sprawy, w przekonaniu Sądu, z obowiązku tego organ wywiązał się prawidłowo, a więc w terminie i w sposób określony unormowaniami u.d.i.p.

Powiedzieć trzeba, że na wniosek skarżącego (data wpływu do organu 8 maja 2015 r.), zawierający żądanie przedłożenia wykazu pomieszczeń tymczasowych w budynkach należących do mieszkaniowego zasobu Gminy Nysa, organ odpowiedział w dniu 19 maja 2015 r., kierując do strony pismo, w którym podano, że decyzję o przeznaczeniu wolnego lokalu jako lokalu socjalnego lub pomieszczenia tymczasowego podejmuje Burmistrz Nysy, po zaopiniowaniu przez Komisję Mieszkaniową. Do ww. pisma Burmistrz dołączył kompletny wykaz budynków z lokalami socjalnymi i pomieszczeniami tymczasowymi, stanowiący załącznik do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej

w Nysie z dnia 28 listopada 2012 r. Doręczony skarżącemu wykaz był bardzo szczegółowy, zawierał 372 pozycji, podawał numery budynków, numery lokali oraz powierzchnię użytkową poszczególnych lokali. Jednocześnie odrębnymi pismami organ wyjaśnił skarżącemu, że decyzja o przeznaczeniu wolnego lokalu dla potrzeb najmu, jako lokalu tymczasowego, jest podejmowana na bieżąco przez Burmistrza Nysy, po uzyskaniu opinii Komisji Mieszkaniowej.

Wobec powyższego, w związku z treścią wniosku należało uznać, że organ zareagował na żądanie wnioskującego i udzielił żądanych informacji, nie będąc w zwłoce

z udzieleniem informacji. Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Nie można zatem uznać, że organ w jakikolwiek sposób pozostał bezczynny wobec wniosku strony skarżącej. Pisma skierowane do skarżącego stanowią niewątpliwie przejaw aktywności organu wobec żądania skarżącego. Tym samym organ wykonał czynności niezbędne

w opisanych okolicznościach, bowiem w sprawach skarg na bezczynność rolą Sądu nie jest dokonywanie oceny i kontroli aktów wydanych przez organy w toku prowadzonego postępowania. Burmistrz Nysy nie pozostawał zatem w bezczynności na dzień złożenia skargi.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.