Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 773/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2025-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 27 września 2024 r. nr 3201-IOA.4105.20.2024.13 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. na rzecz skarżącego J.K. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. K. zaskarżył w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 27 września 2024 r. nr 3201-IOA.4105.20.2024.13 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 - O.p.) poprzez jego zastosowanie i przyjęcie w odniesieniu do zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki numer [...], bez przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentowi w sytuacji zaistnienia poważnych wątpliwości co do prawdziwości jego treści, że stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone;

2. art. 229 O.p. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, albo zlecenie przeprowadzenia tego postępowania organowi który wydał decyzję, w sytuacji ujawnienia się istotnych wątpliwości co do rzetelności zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki numer [...];

3. art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego zastosowanie i wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania poprzez przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości podpisu złożonego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki numer [...], a tym samym wykazania kiedy skarżący w rzeczywistości odebrał decyzje Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie;

4. art. 121, art. 122, art. 187 oraz art. 191 O.p. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji przez zaniechanie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, ustalenie stanu faktycznego w oparciu o niepełny materiał dowodowy, a następnie przeprowadzenie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w wyniku której ustalono niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie, czym dopuszczono się również prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych.

Skarżący wniósł o: uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy; zawieszenie postępowania w związku z ujawnieniem się czynu, którego ustalenie w drodze karnej może wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów: - dokumentacji zdjęciowej, - korespondencji, - zaświadczenia pracodawcy, na okoliczność wykazania miejsca przebywania Skarżącego oraz członków jego rodziny 4 lipca 2024 r., a tym samym potwierdzenia niemożliwości odebrania spornej korespondencji w dacie wynikającej ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki numer [...]; zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W piśmie z 20 listopada 2024 r. skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonego dokumentu na okoliczność wykazania, że skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Skarżący ponownie wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego, ponieważ postanowieniem z 12 grudnia 2024 r. nr 3201.IOA.492.29.2024.11 uwzględnił skargę w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 12 grudnia 2024 r. nr 3201-IOA.492.29.2024.11 organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz stwierdził, że nie zostało ono wydane bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Organ stwierdził, że w konsekwencji uchylenia postanowienia z 27 września 2024 r. przystąpi do merytorycznego rozpatrzenia odwołania.

Organ otrzymał skargę 12 listopada 2024 r. i wydał postanowienie o uwzględnieniu skargi w terminie 30 dni od tej daty, tj. 12 grudnia 2024 r.

Wskutek uwzględnienia przez organ żądania skargi, tj. uchylenia zaskarżonego postanowienia, doszło do wyeliminowania skarżonego aktu z obrotu prawnego, w związku z czym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. W rozpoznawanej sprawie zwrot kosztów obejmuje uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a..