Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1752/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. R. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych.


UZASADNIENIE

W następstwie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego z dnia 30 października 2014 r., (k- 16) radca prawny B. R. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Skutkiem powyższego wyznaczona pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z dnia 31 marca 2015 r. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone przez jej mocodawcę zarówno w całości jak i w części. Ww. wniosek zawierał również stanowisko o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA

w Warszawie wydanego w sprawie w dniu 19 lutego 2015 r.

Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75% tej stawki,

w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach

o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W niniejszej sprawie ustanowiony przez organy samorządu radcowskiego pełnomocnik reprezentowała skarżącego zarówno w postępowaniu w pierwszej jak

i w drugiej instancji. Za czynności wykonane w pierwszej instancji koszty zastępstwa procesowego zasądzono jej w postanowieniu z dnia 18 marca 2015 r. (k- 41). Zatem do rozpoznania pozostały koszty za czynności dokonane w postępowaniu kasacyjnym.

Na tym etapie radca prawny B. R. sporządziła pismo procesowe

w którym zawarła oświadczenie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2015 r.

Powyższe uzasadnia zasądzenie pełnomocnikowi skarżącego kosztów

w wysokości stawki o której mowa w § 14 ust 2 pkt 2 - to jest 120 zł, powiększonej

o podatek VAT.

Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.