Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 316/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 77 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 157 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi N. W. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 21 maja 2024 r. znak: SPN.I.7534.9.2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną na drogę publiczną oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 21 maja 2024 r. znak: SPN.IX.7534.9.2024 Wojewoda Świętokrzyski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kielce z dnia 6 marca 2024 r. znak: GN.6821.7.6.2023.DD w przedmiocie ustalenia odszkodowania za rzecz N. W. za prawo własności nieruchomości oznaczonej jako działka [...]położonej w [...], która z mocy prawa, na skutek decyzji Prezydenta Miasta Kielce z dnia 24 sierpnia 2021 r. znak G-I.6831.21.2020 o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, przeszła na własność Gminy [...], z przeznaczeniem pod drogę publiczną.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z 6 marca 2024 r. Prezydent Miasta Kielce orzekł o ustaleniu na rzecz N. W. odszkodowania w wysokości 12 886,00 zł – za prawo własności nieruchomości oznaczonej jako działka [...] , która z mocy prawa, na skutek decyzji Prezydenta Miasta Kielce z dnia 24 sierpnia 2021 r. znak G-I.6831.21.2020 o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, stanowiącej m.in. działkę nr [...], przeszła na własność Gminy [...] z przeznaczeniem pod drogę publiczną, z dniem uprawomocnienia się decyzji.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł N. W. zarzucając, że wysokość odszkodowania jest zaniżona, zaniżona została wartość oszacowanej nawierzchni asfaltowej oraz, że "nie zgadza się na potrącenie 50% z wyceny".

Wojewoda Świętokrzyski, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, powołał art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., oraz art. 9a, art. 98 ust. 3 i art. 130 ustawy o gospodarce nieruchomościami ( t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.) zwanej dalej jako u.g.n. W uzasadnieniu wskazano, że na wniosek N. W., Prezydent Miasta Kielce decyzją z dnia 24 sierpnia 2021 r. znak: G-.6831.21.2020 zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka [...], obręb [...]. W wyniku podziału została wydzielona działka nr. [...]a, która zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczona została pod drogę (ulicę) publiczną klasy lokalnej oznaczoną symbolem – 25 KDL. W związku z brakiem uzgodnienia co do wysokości odszkodowania N. W. wnioskiem z dnia 10 lipca 2023 r. wystąpił o ustalenie odszkodowania. Pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. Prezydent Miasta Kielce wszczął postepowanie o ustalenie odszkodowania za działkę nr [...], przeznaczoną zgodnie z decyzją podziałową pod drogę publiczną klasy lokalnej, a następnie postanowieniem z dnia 26 września 2023 r. zwrócił się do J. J. (nr uprawnień [...]) o wydanie w charakterze biegłego opinii o wartości nieruchomości w ramach postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za przejętą nieruchomość. W dniu 31 października 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynął operat szacunkowy z dnia 30 października 2023 r. określający wartość przejętej nieruchomości, natomiast w dniu 22 lutego 2024 r. rzeczoznawca złożyła nowy operat szacunkowy pn. "Korekta operatu szacunkowego z dnia 30 października 2023 r. w zakresie omyłek pisarskich". Organ pierwszej instancji po dokonaniu analizy operatu uznał, że został on sporządzony prawidłowo, zgodnie z przepisami u.g.n. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. z 2023 r. poz. 1823), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Wojewoda Świętokrzyski, dokonując oceny zaskarżonej decyzji oraz przedmiotowego operatu szacunkowego, przytoczył przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości. Organ odwoławczy wskazał, że rzeczoznawca majątkowy wskazała, że przedmiotem wyceny jest nieruchomość położona w [...], obręb [...], zlokalizowana na terenach słabo zurbanizowanych ( strefa peryferyjna miasta), w sąsiedztwie terenów z zabudową mieszkaniową jednorodzinną z usługami, w oddaleniu od głównych ciągów komunikacyjnych, lokalizacja mało atrakcyjna. Na nieruchomości znajdowało się utwardzenie asfaltowe (droga) na powierzchni 16 m². Wydzielona pod drogę publiczną klasy lokalnej działka nr [...]zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr XXV/535/2012 Rady Miasta Kielce z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Kielce południe – Dyminy: Obszar 1 – Łanowa, Obszar 2 – Sukowska" przeznaczona została pod drogę (ulicę) publiczną klasy lokalnej oznaczonej symbolem – 25 KDL. Biegła ustaliła, że przeznaczenie wycenianej nieruchomości wynikające z celu przejęcia jest tożsame z przeznaczeniem w planie miejscowym. Wartość przedmiotu wyceny została określona jako wartość odtworzeniowa, stanowiąca sumę wartości rynkowej gruntu oraz wartość składników budowlanych. Dla obliczenia wartości składników budowlanych znajdujących się na nieruchomości biega określiła jako wartość odtworzeniową, w oparciu o koszt odtworzenia elementów, pomniejszonych o stopień zużycia tych części składowych i skorygowanych o wskaźnik regionalny dla województwa świętokrzyskiego. Organ odwoławczy wskazał, że biegła dla potrzeb określenia wartości rynkowej dokonała analizy rynku nieruchomości gruntowych niezabudowanych przeznaczonych pod komunikacje lub nabywanych pod inwestycje drogowe. Organ wskazał, że na terenie rynku lokalnego, na obszarze którego zlokalizowana jest nieruchomość podlegająca wycenie, w okresie dwóch ostatnich lat biegła odnotowała 20 transakcji, które uznała za najbardziej podobne do nieruchomości wycenianej. Po odrzuceniu wielkości skrajnych pozostało 11 transakcji zawartych w okresie marca 2022 r. do sierpnia 2023 r., których cena minimalna wynosiła 122,99 zł/ m², maksymalna 230,85 zł/ m², a cena średnia 171,28 zł/ m². Organ wskazał za biegłą, że z analizy nieruchomości będących w tym czasie w obrocie wynika, że ceny nieruchomości drogowych notują wzrost, w związku z powyższym uzyskane ceny ze sprzedaży zostały zaktualizowane o trend czasowy na poziomie 9,82% rocznie (0,82% miesięcznie). Do określenia wartości gruntu rzeczoznawca majątkowy wybrała i zastosowała podejście porównawcze , metodę korygowania ceny średniej. Biegła uznała, że istotnymi cechami mającymi wpływ na wartość nieruchomości przeznaczonych pod drogi są: położenie nieruchomości i sąsiedztwo (50%), przeznaczenie gruntów wydzielonych oraz gruntów w otoczeniu przedmiotu wyceny (40%) oraz sposobu użytkowania, zagospodarowania (10%). W odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości jak wskazał organ odwoławczy biegła określiła położenie nieruchomości i sąsiedztwo jako "średnio korzystne" (strefa pojedynczej zabudowy, tereny słabo zurbanizowane, położenie w mało atrakcyjnej lokalizacji), "dobre" (nieruchomość zagospodarowana, użytkowana na cele budowlane, w tym zieleń przydomowa nieruchomości, nieruchomość użytkowana pod komunikację). Po zastosowaniu współczynnika korygującego (1,0017), wartość rynkową nieruchomości jako działka nr [...] o pow. 0,0057 ha biegła oszacowała na kwotę 10 810,00 zł ( 189,65 zł/ m²). Łączna wartość przedmiotowej nieruchomości została oszacowana na kwotę 12 886,00 zł w tym wartość rynkowa 57 m² - 10 810,00 zł, a wartość składników budowlanych – 2 076,00 zł.

Organ odwoławczy dokonał analizy sporządzonego operatu szacunkowego i dokonał oceny w zakresie przydatności jako materiału dowodowego, stwierdzając że sporządzony operat jest zupełny i zawiera wszystkie elementy wymagane przepisami. Zastosowanie przyjętego podejścia wyceny i jej metody zostało opisane i uzasadnione w operacie. Rzetelnie i odpowiednio do celu wyceny opisano stan nieruchomości oraz przeznaczenie. Należycie sprecyzowano i sformułowano cel wyceny i jej zakres. Organ wskazał, że biegła prawidłowo przyjęła daty istotne dla celu wyceny oraz przedstawiono wybór odpowiedniej metody i techniki wyceny. Załączono i podano w treści operatu dane wykorzystane w procesie szacowania, a także zamieszczono stosowne klauzule i oświadczenia potwierdzające dokonanie wyceny zgodnie z przepisami prawa. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości oszacowania wartości wycenianej nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego opinia biegłego spełnia wymogi formalne określone w rozporządzeniu i opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych. Zgodnie z dyspozycją § 78 ust. 2 rozporządzenia operat szacunkowy zawiera informacje niezbędne do dokonywania wyceny, wskazuje podstawy prawne, rozwiązania merytoryczne i metodyczne, przedstawia tok obliczeń oraz wynik końcowy. Całość operatu szacunkowego stanowi opracowanie spójne, logiczne mogące stanowić wiarygodny dowód do ustalenia wartości nieruchomości.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że są one bezpodstawne. Kwestie dotyczące porównania przez skarżącego wycenionej działki do sąsiednich nieruchomości należących do [...] jest bezzasadna zdaniem organu odwoławczego. To biegła decyduje o podobieństwie nieruchomości, posiada w tym zakresie niezbędną wiedzę i doświadczenie, a także dysponuje informacjami, zdobytymi w wyniku przeprowadzonych badań i analizy rynku. Organ wskazał, że operat szacunkowy stanowi dowód w indywidualnej sprawie i jest wykonany dla konkretnej nieruchomości biorąc pod uwagę jej cechy. Przedmiotowa opinia biegłej spełnia wszystkie wymogi formalne określone w rozporządzeniu i opiera się na prawidłowych danych, dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych. Odnośnie zarzutu, że biegła zaniżyła wartość nieruchomości wraz z oszacowanym na gruncie utwardzeniem asfaltowym organ odwoławczy podkreślił, że w toku całego postępowania skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, ani dokumentów świadczących o zasadności zarzutu zaniżenia wartości. Organ wskazał przywołując orzecznictwo, że subiektywne poczucie strony, że ustalona wysokość odszkodowania jest "zbyt niska" nie świadczy o wadliwości tego operatu. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, ze strona postępowania, mająca odmienną od organu opinię dotyczącą operatu szacunkowego może skorzystać z oceny prawidłowości operatu szacunkowego przez organizację rzeczoznawców majątkowych, stosownie do art. 157 ust. 1 u.g.n.

Reasumując, organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień i nieprawidłowości, które uniemożliwiałyby wykorzystanie operatu szacunkowego dla celu ustalenia odszkodowania, jak również nie stwierdził naruszeń przepisów prawa w przedmiocie zasad ustalania odszkodowania przez organ I instancji. Organ podkreślił ponadto, że dokonując oceny operatu stwierdził, że nie budzi on zastrzeżeń, odpowiada również wymogom określonym w u.g.n i rozporządzeniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach N. W. stwierdził, że nie zgadza się z decyzją Wojewody Świętokrzyskiego, zarzucił że operat wykonano nie zgodnie ze stanem faktycznym. Zakwestionował oszacowane w wycenie składniki budowlane w postaci utwardzenia terenu o nawierzchni asfaltowej. Zarzucił, że biegła nie "wyliczyła nakładów tj. podbudowy drogi – poboczy utwardzonych toż samo, co podbudowa drogi = składniki budowlane". W jego ocenie również stopień zużycia oszacowanego utwardzenia wynosi ok. 5% a nie jak podaje biegła 55%.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i szczegółowo odnosząc się do zarzutów skargi.

Na rozprawie sądowej 21 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego S. W. poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 328 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu była legalność decyzji ustalającej w pkt 1 wysokość odszkodowania w wysokości 12 886,00 zł za prawo własności nieruchomości gruntowej, , oznaczonej w ewidencji gruntów miasta [...], obręb [...] jako działka nr [...] o pow. 0,0057 ha, która z mocy prawa na skutek decyzji Prezydenta Miasta Kielce z dnia 24 sierpnia 2021 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, stanowiącej m.in. działkę nr [...] o pow. 0.7334 ha, przeszła na własność Gminy [...] z przeznaczeniem pod drogę publiczną, z dniem uprawomocnienia się decyzji; w pkt 2 przyznającej odszkodowanie ustalone w pkt 1 decyzji, na rzecz byłego właściciela ww. nieruchomości N. W. i w pkt 3 zobowiązywała Gminę [...] do wypłaty odszkodowania ustalonego w pkt 1 decyzji na rzecz osoby wymienionej w pkt 2, w terminie 14 dni, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Istota niniejszej sprawy sprowadza się do tego, czy organy administracji ustalając wysokość odszkodowania mogły oprzeć się na opinii rzeczoznawcy majątkowego J. J. (nr uprawnień [...]), uznając sporządzone przez nią operaty szacunkowe za zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Wydanie przez organ decyzji odszkodowawczej w oparciu o te operaty, w ocenie Sądu, nie może zostać uznane za naruszenie prawa. Rzeczoznawca majątkowy w sposób szczegółowy wyjaśniła dobór nieruchomości podobnych oraz rynku właściwego. W kontekście powyższych ustaleń biegła wskazała, że szczegółowo zbadała rynek nieruchomości zajętych lub przeznaczonych pod drogi na terenie [...], jednocześnie wskazując na różne lokalizacje i rozrzut cenowy, który uniemożliwia zastosowanie metod zgodnych z zasadami wyceny.

Biegła przedstawiła wybór podejścia i metody – tj. podejścia porównawczego, metody korygowania ceny średniej, co było uzasadnione w świetle bazy porównawczej jaką dysponowała biegła. Przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen (§ 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. z 2023 r. poz. 1832). W podejściu porównawczym stosuje się między innymi metodę korygowania ceny średniej (§ 7 rozporządzenia). Przy metodzie korygowania ceny średniej do porównań przyjmuje się co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniającymi różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości (§ 8 ust. 2 rozporządzenia).

Zdaniem organów, analiza operatu szacunkowego praz korekty operatu nie wykazała zaistnienia nieprawidłowości, które mogłyby skutkować nieuznaniem tego dowodu z opinii biegłego. Operaty sporządzone zostały zgodnie z wymogami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości.

Wskazać należy, że operat szacunkowy jest dowodem w sprawie i podlega ocenie tak jak każdy inny dowód, stosowanie do art. 77 § 1 kpa. Jednakże, zdaniem Sądu, organ prowadzący postępowanie nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Stwierdzenie, że organ administracji nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji nie może zamiast rzeczoznawcy majątkowego i wbrew jego opinii przyjąć, że wartość nieruchomości jest inna niż przyjął to rzeczoznawca majątkowy. Organ administracji może natomiast, jest wręcz do tego obowiązany, jako jedyny podmiot uprawniony do oceny dowodu, jakim jest operat szacunkowy, domagać się wyjaśnień od rzeczoznawcy majątkowego w razie, gdy operat czy to zdaniem organu administracji, czy strony postępowania zawiera błędy lub stwierdzenia nieodpowiadające rzeczywistemu stanowi rzeczy (wyrok NSA z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt II OSK 534/14). Na wezwanie organu odwoławczego rzeczoznawca majątkowy złożyła w dniu 22 lutego 2024 r. nowy operat szacunkowy pn. "Korekta operatu szacunkowego z dnia 30 października 2023 r. w zakresie omyłek pisarskich".

Skarżący w trakcie postępowania oraz w skardze kwestionował również oszacowane przez biegłą składniki budowlane znajdujące się na gruncie w postaci drogi. Należy podkreślić, że biegła w sporządzonej wycenie szczegółowo opisała (str. 22 operatu) rodzaj składników budowlanych i ich obmiar i parametry, które zostały przez nią określone podczas oględzin nieruchomości w dniu 16 października 2023 r. Wartość składników budowlanych znajdujących się na działce biegła określiła jako wartość odtworzeniową w oparciu o koszt odtworzenia elementów, pomniejszonych o stopień zużycia tych części składowych i wskazanych o wskaźnik regionalny dla województwa świętokrzyskiego. Biegła wskazała, że na wycenionym gruncie, w dacie wydania decyzji podziałowej znajdowało się utwardzenie terenu o nawierzchni asfaltowej na powierzchni 16 m² ( okoliczność bezsporna), trwałość ulic o nawierzchni asfaltowej wynosi 20-30 lat. Jak wskazała biegła dokładna data budowy drogi jest nieznana, ale jak zaznaczyła analiza archiwalnych ortofotomap wskazuje, że droga powstała przed 2003 r. Tak więc zarzut skargi, że błędnie przyjęto datę budowy drogi na 1971 r. jest bezpodstawny. Biegła uwzględniając stan techniczny drogi oraz sposób jej wykorzystania określiła zużycie nie większe niż 55% a w konsekwencji wartość utwardzenia terenu na kwotę 2 076 zł. Skarżący zarówno w odwołaniu jak i w skardze subiektywnie kwestionuje wyliczenia dokonane przez biegłą.

Natomiast należy podkreślić, że w toku postępowania administracyjnego skarżący miał możliwość przedłożenia operatu szacunkowego sporządzonego na jego zlecenie, który podważałby przydatność operatu sporządzonego na zlecenie organu jako materiału dowodowego stanowiącego podstawę orzekania. Skarżący mógł również skorzystać z możliwości określonej w art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomości i zwrócić się do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie organu. Z żadnej z tych możliwości skarżący nie skorzystał, co prowadzi do stwierdzenia, że zarzuty skargi odnoszące się do nieprawidłowości operatu szacunkowego, który organy przyjęły do ustalenia wysokości odszkodowania, należnego skarżącemu, nie zostały udowodnione.

Pamiętać natomiast trzeba, iż zarówno organy administracji, jaki sąd administracyjny ma ograniczoną możliwość weryfikacji takiego dowodu, nie wkracza bowiem w jego merytoryczną zawartość, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Tak organ, jak i sąd, dokonuje oceny operatu pod względem formalnym, a takowa przeprowadzona w kontrolowanej sprawie nie budzi wątpliwości. Jeżeli strona skarżąca podważa wartość merytoryczną operatu, to stosowanie do art. 157 ustawy miała prawo zwrócić się do organizacji zawodowej rzeczoznawców o dokonanie takiej oceny merytorycznej. Zarówno z tej możliwości, jak i z prawa do złożenia kontroperatu strona skarżąca nie skorzystała, będąc o takiej możliwości pouczona. Samo zaś subiektywne przekonanie strony o nieprawidłowości sporządzonej wyceny, jeżeli nie jest potwierdzone obiektywnie weryfikowalnymi dowodami, jest niewystarczające dla skutecznego podważenia jej wiarygodności (por. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrok z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 456/16 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrok z dnia 7 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Po 114/13 dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z uwagi na powyższe sporządzony dla potrzeb niniejszej sprawy operat szacunkowy i jego korekta są zdaniem Sądu zgodne z prawem, organy miały w pełni podstawy do ustalenia odszkodowania na ich podstawie. Tym samym zarzuty skargi należy uznać za bezzasadne.

Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.