Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 957/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 5, art. 4 ust. 1, art. 29 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit a i e-g, art. 3 pkt 10 lt. c
journal: Dz.U. 2005 nr 187 poz 1577
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 171 poz 1206
law: Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu stosowania właściwego oznakowania produktu w sposób niewprowadzający w błąd oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (w skrócie: "GIJHARS" lub "organ odwoławczy") decyzją z [...] lutego 2017r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania C. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych S. (w skrócie : "WIJHARS" lub "organ I instancji") z dnia [...] września 2016r., znak: [...], nakazującej stosowanie prawidłowego oznakowania zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego, poprzez podanie w sposób niewprowadzający w błąd informacji co do miejsca pochodzenia oraz sposobu produkcji i właściwości produktu, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu umieszczania w oznakowaniu produktu informacji na temat sposobu produkcji oraz właściwości produktu i w tym zakresie umorzył postępowanie administracyjne a w pozostałej części tj. nakazu stosowania właściwego oznakowania produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja ostała wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U. z 2016r. poz. 23 z późn. zm.- dalej k.p.a.) oraz art. 21, 29 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 5 i 10, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (jt.Dz.U. z 2016 r., poz. 1604 z późn. zm. – dalej: ustawa o jakości), art. 7 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.- dalej: rozporządzenie nr 1169/2011), art. 8 ust. 1, art. 16, rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego, ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.- dalej: "rozporządzenie nr 178/2002").

Do wydania powyższej decyzji doszło na podstawie następujących ustaleń:

W dniach [...] lipca 2016r. inspektorzy WIJHARS przeprowadzili kontrolę w przedsiębiorstwie C. S.A Oddział B. w S. w zakresie jakości handlowej piwa za okres od [...] stycznia 2016r. do [...] lipca 2016r., transportu i składowania.

W trakcie kontroli pobrano próbkę piwa o nazwie: P., [...], puszka 500 ml., numer partii: [...], najlepiej spożyć przed [...].10.2016, wielkość partii produkcyjnej, wielkość partii magazynowej – zabezpieczonej: 7.512 szt. (3.756 l.), data produkcji [...].06.2016r.(protokół z pobrania próbki z dnia [...] lipca 2016 znak: [...]).

W toku przeprowadzonej kontroli zakwestionowano oznakowanie w/w partii piwa z uwagi na fakt, iż jak ustalono wyprodukowana została w całości w B. Natomiast w głównym polu widzenia umieszczono zapis "Gwarancja Jakości B. S." a na bocznej części opakowania " Jakość gwarantuje B. w S.", które zdaniem organu wprowadzają w błąd konsumenta co do miejsca pochodzenia w/w piwa i świadczą o zafałszowaniu produktu. Nadto jak wskazał organ w głównym polu widzenia umieszczono informację "świeży", natomiast jak wynika z ustaleń kontroli, piwo przed rozlaniem zostało poddane procesowi mikrofiltracji o czym również producent poinformował w nazwie produktu. Z uwagi na fakt że mikrofiltracja jest procesem przedłużającym trwałość piwa ( ok. 4 miesiące), oznakowanie nie powinno sugerować, że mamy do czynienia z piwem świeżym tj. wyprodukowanym bez udziału żadnych procesów utrwalania (np. pasteryzacja czy mikrofiltracja). Oznakowanie takie bowiem również wprowadza konsumentów w błąd co do charakteru produktu, naruszając przepis art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.

W związku z powyższym WIJHARS po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] września 2016r. (o nr wskazanym na wstępie) nakazał stosowanie prawidłowego oznakowania zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego o nazwie : P., puszka 500 ml., numer partii: [...], najlepiej spożyć przed [...].10.2016, wielkość partii produkcyjnej, wielkość partii magazynowej – zabezpieczonej: 7.512 szt. (3.756 l.), data produkcji [...].06.2016r.(dalej: Piwo [...]) , wprowadzonego do obrotu przez C. S.A. poprzez podanie w sposób niewprowadzający w błąd informacji co do miejsca pochodzenia oraz sposobu produkcji i właściwości produktu zgodnie z rozporządzeniem nr 1169/2011 oraz rozporządzeniem nr 178/2002 oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Od decyzji WIJHARS spółka wniosła odwołanie zarzucając naruszenie przepisów prawa tj. :

- art. 7 ust.1, ust.2 i ust. 4 rozporządzenia 1169/2011 poprzez błędne zastosowanie oraz założenie, iż umieszczenie w oznakowaniu informacji "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." wprowadza konsumentów w błąd co do miejsca pochodzenia, a hasło "świeży" co do właściwości produktu;

- art. 4 ust.1 w zw. z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości przez błędną interpretację oraz przyjęcie że Piwo [...] ze względu na obecność komunikatów "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S.", jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym;

- art. 7, 8, 77, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, co pozwoliłoby na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz dokonanie prawidłowej oceny zebranej dokumentacji, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, ze przedmiotowe piwo jest zafałszowane.

Organ odwoławczy po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2017r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu umieszczenia w oznakowaniu produktu Piwa [...], informacji na temat sposobu produkcji oraz właściwości produktu i w tym zakresie umorzył postępowanie administracyjne a w pozostałej części utrzymał w mocy w/w decyzję tj. w części dotyczącej nakazu stosowania właściwego oznakowania w/w produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia GIJHARS odwołując się do obowiązujących w sprawie przepisów wskazał, że producent umieścił w oznakowaniu piwa [...] niepasteryzowane określenie "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S.", co narusza cytowany w decyzji art. 3 pkt 5, art. 4 ust.1 ustawy o jakości, art. 7 ust.1 lit. a-c rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, z uwagi na sugerowanie, iż został on wyprodukowany w B. w S. gdy tymczasem w trakcie kontroli ustalono, że zakwestionowana partia została w całości wyprodukowana w B. B. w S. Tym samym zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo ocenił, iż oznakowanie produktu nie odpowiada wymogom jakości handlowej, bowiem wszelkie elementy etykiet i opakowania (nawet pełniące zadania dekoracyjne), także gdy są zastrzeżonym znakiem towarowym, stanowią oznakowanie w rozumieniu powyższych przepisów. Organ wskazał przy tym odwołując się do art. 8 ust.1 rozporządzenia (WE) 178/2002 oraz art. 16 rozporządzenia (WE) 178/2002, że przepisy prawa żywnościowego mają na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Wskazał również, że przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce , m.in. dotyczącej znakowania artykułów rolno-spożywczych mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzić w błąd konsumentów.

Organ wyjaśnił odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu, że powiazanie gwarancji jakości z B. z S. (konkretnym [...] w konkretnym miejscu) może sugerować, iż piwo zostało wyprodukowane właśnie tam. Konsument bowiem nie musi posiadać wiedzy na temat tego, iż zastosowany proces mikrofiltracji powstał wiele lat temu właśnie w B. w S. Organ przyznał przy tym, że prowadzenie tego typu monitoringu jest cechą dodatkową i stanowi pozytywną cechę produktu, nie mniej jednak informacje umieszczone w oznakowaniu powinny być jasne i zrozumiałe dla konsumenta. Podkreślił również, że konsument widząc na opakowaniu produktu Piwo [...] jasne niepasteryzowane, mikrofiltrowane, informację: "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." słusznie spodziewa się, że piwo zostało wyprodukowane właśnie w tej miejscowości oraz że miejscem produkcji jest ten B.

Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie brak podania miejsca produkcji, czy też pochodzenia piwa nie wprowadza konsumenta w błąd. Natomiast podanie informacji "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." w oznakowaniu przy jednoczesnym braku informacji o miejscu produkcji niewątpliwie sugeruje, iż B. S. jest miejscem warzenia przedmiotowego piwa.

Organ odwołał się również do definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego zawartej w art. 3 pkt 10 lit.c) ustawy o jakości podkreślając, że produktem zafałszowanym jest m.in. produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie pochodzenia- tak jak w niniejszej sprawie. Zauważył również, że przy wyborze produktów konsumenci mogą kierować się m. in. miejscem pochodzenia, które w brew twierdzeniom spółki jest jednym z istotnych kryteriów wyboru poszczególnych artykułów spożywczych o czym świadczy fakt uznania przez ustawodawcę podawania nieprawdziwych danych w zakresie miejsca pochodzenia, za zafałszowanie żywności.

Zdaniem organu bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy pozostaje wskazywany przez skarżącego fakt, iż słód jęczmienny użyty do produkcji przedmiotowego piwa pochodzi z S. Słód ten ma oczywiście znaczenie w procesie produkcji, jednak cały proces produkcji odbywa się w B. w S.

Organ odwoławczy nie podzielił jednak stanowiska organu I instancji w zakresie umieszczenia w oznakowaniu przedmiotowego piwa określenia "świeże", gdyż mikrofiltracja, której poddawane jest przedmiotowe piwo, jest procesem nie zakładającym obróbki termicznej produktu. Ze względu zatem na specyfikę procesu mikrofiltracji oraz fakt, iż przedmiotowy produkt nie został utrwalony za pomocą żadnej innej obróbki termicznej (np. pasteryzacji, sterylizacji), organ uznał, iż wskazane piwo może być oznakowane określeniem "świeże", które nie wprowadza konsumentów w błąd.

Reasumując organ wskazał, że ze względu na powyższe GIJHARS postanowił uchylić decyzję organu I instancji w zakresie dotyczącym nakazu umieszczenia w oznakowaniu spornego produktu informacji na temat sposobu produkcji oraz właściwości produktu oraz w tym zakresie umorzył postępowanie uznając argumentację spółki. Natomiast w pozostałym zakresie tj. dot. nakazu stosowania właściwego oznakowania produktu Piwo [...], jasne niepasteryzowane, mikrofiltrowane, w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Niezgadzając się z rozstrzygnięciem GIJHARS spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając w/w decyzję w części, w której w/w decyzją organ utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji tj. w zakresie nakazu właściwego oznaczenia produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w tej części oraz o uchylenie we wskazanym zakresie również decyzji organu I instancji a także o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W skardze skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7 ust.1 lit. a-c rozporządzenia nr 1169/2011 poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że umieszczenie w oznakowaniu wprowadzanego do obrotu przez skarżąca Piwa [...] informacji "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." wprowadza konsumentów w błąd co do miejsca pochodzenia produktu;

- art. 3 pkt 10 i art. 4 ust.1 ustawy o jakości poprzez ich błędna interpretację i uznanie że Piwo [...] – ze względu na w/w oznakowanie stanowi artykuł rolno-spożywczy zafałszowany, podczas gdy nie zachodziły przesłanki do takiej kwalifikacji.

Podnosząc wskazane zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nakazu stosowania właściwego oznakowania w/w produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia ewentualnie o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w zaskarżonej części. Wniesiono również o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Uzasadniając wskazane zarzuty spółka podkreśliła, że informacje zawarte na produkcie, tj. "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." nie są wskazaniem miejsca pochodzenia. Hasła te odnoszą się tylko i wyłącznie do jakości piwa, której gwarantem jest B. w S. Skarżąca podniosła, że do oceny czy dany element oznakowania może wprowadzać konsumenta w błąd organ powinien wziąć pod uwagę utrwalony w orzecznictwie model przeciętnego konsumenta a także znaczenie słowa gwarancja. Wskazane hasła mają za zadanie tylko poinformowanie konsumenta, iż Piwo [...] spełnia jakość reprezentowaną przez B. w S., bez względu na to w jakim miejscu jest produkowane. Wskazane hasła są również zapewnieniem konsumenta o stałości i powtarzalności jakości Piwa [...], które jest marką dobrze znaną i wyróżniającą się na rynku. Marka ta jest również identyfikowana z grupą piwowarską C., a nie z konkretnym miejscem produkcji tym samym konsument może zakładać że piwo jest produkowane w różnych [...] należących do grupy.

Wskazano również, że główny składnik Piwa [...] (słód jęczmienny) został wytworzony w słodowni w S., co zostało w sprawie całkowicie pominięte przez organ.

Reasumując spółka wskazała, że zarzut naruszenia art. 7 ust.1 lit. a-c rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 jest bezpodstawny, a komunikaty odnoszące się do B. S. są gwarantem jakości, a nie miejscem pochodzenia produktu. Tym samym zdaniem skarżącej nie doszło do naruszenia art. 4 ust.1 w związku z art. 2 pkt 10 ustawy o jakości. Wskazano również, że aby artykuł rolno-spożywczy mógł być zakwalifikowany jako zafałszowany niezbędne jest wykazanie istnienia naruszenia interesu konsumentów. W opinii spółki oznakowania znajdujące się na produkcie będące jednocześnie informacjami prawdziwymi, nie mogłyby naruszać interesu konsumentów, w tym zwłaszcza istotnych. Z tego też względu nawet gdyby uznać, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów w zakresie jakości handlowej, organ mógł skorzystać z innej kwalifikacji prawnej, tj. przepisów dotyczących produktów o niewłaściwej jakości handlowej. Tym samym przyjęta przez organ kwalifikacja czynu narusza zasadę proporcjonalności.

Zdaniem skarżącego skoro organy uznały, że konieczne jest podjęcie dodatkowych działań w celu ochrony konsumentów, to wystarczające powinno być uzupełnienie etykiety o dodatkowe informacje.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja i decyzja utrzymana nią w mocy nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

W niniejszej sprawie kwestią sporną jest to czy znajdujące się na opakowaniu produktu Piwo [...], jasne niepasteryzowane, mikrofiltrowane, puszka 500 ml, numer partii: [...], najlepiej spożyć przed: [...].10.2016, wielkość partii produkcyjnej, wielkość partii magazynowej – zabezpieczonej: 7.512 szt. (3.756 l.)(dalej: produkt, piwo) zapisy : "Jakość gwarantuje B. w S." oraz "Gwarancja jakości B. S." są informacjami, które mogą wprowadzać konsumenta w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia- jak twierdzi organ. Czy też stanowią one jedynie informację co do gwaranta jakości, którym jest B. w S. i nie odnoszą się do miejsca pochodzenia produktu – jak twierdzi strona skarżąca. A tym samym czy zasadnie organ zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy tę część decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2016r.,którą nałożono na skarżącą nakaz zastosowania właściwego oznakowania spornego produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia.

Rozważając wskazaną powyżej kwestię, godzi się wskazać na obowiązujące w tym zakresie przepisy w tym w szczególności, na:

- rozporządzenie (UE) nr 1169/2011, które w art. 7 zatytułowanym - Rzetelne informowanie, w ust. 1 lit. a) i c) stanowi, że informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do: właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji oraz przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez szczególne podkreślenie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych. Przepis ten został zawarty w Rozdziale III zatytułowanym: "Ogólne wymogi dotyczące informacji na temat żywności i zakresy odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym". Nadto w art. 26 ust.2 lit a) wskazanego rozporządzenia wskazano, że wskazanie kraju lub miejsca pochodzenia produktu jest obowiązkowe w przypadku, gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby wprowadzić w błąd konsumenta co do rzeczywistego, tak jak w niniejszej sprawie, miejsca pochodzenia środka spożywczego, w szczególności gdyby informacje towarzyszące środkowi spożywczemu lub etykieta jako całość mogły sugerować, że dany środek spożywczy pochodzi z innego miejsca.

- rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w którym w art.8 ust 1 wskazano, że prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie: a) oszukańczym lub podstępnym praktykom; b) fałszowaniu żywności, oraz c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. W art. 16 tego rozporządzenia, wskazano z kolei, że bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa żywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd.

- ustawę o jakości, która w art. 3 ust.5 określa, że jakość handlowa, to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nie objęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Z kolei w art. 4 ust.1 w/w ustawy wskazuje, że wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o jakości wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e-g, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:

1) zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2) nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom.

Tak więc w przedmiotowej sprawie istotę sporu stanowi czy znajdujące się na opakowaniu w oznakowaniu piwa określenia: "Jakość gwarantuje B. w S." oraz "Gwarancja jakości B. S." stanowią nieprawidłowość świadczącą o jego zafałszowaniu przez wprowadzenie konsumentów w błąd, co do miejsca pochodzenia, gdyż sugerują, iż produkt został wyprodukowany w B. w S., gdy tymczasem produkt ten został wyprodukowany w całości w B. B., czy też nie.

Okolicznością niesporną w sprawie jest, że na opakowaniu zamieszczone zostały o powyższej treści informacje, nie sporne jest również, że na opakowaniu brak jest jakichkolwiek innych informacji wskazujących miejsce pochodzenia produktu. Wskazano jedynie adres spółki dystrybuującej przedmiotowy produkt (W.). Nadto pod adresem spółki umieszczony został adres strony internetowej "www.[...].pl".

A zatem mając powyższe na względzie w tym w szczególności przytoczone powyżej przepisy prawne Sąd podziela stanowisko organu, że celem prawa żywnościowego obok ochrony zdrowia i życia ludzi jest ochrona interesów konsumentów z uwzględnieniem uczciwych praktyk w handlu żywnością. A zatem jedyne zapisy znajdujące się na opakowaniu a odnoszące się do B. w S. mogą sugerować, że przedmiotowy produkt pochodzi z tego B. Konsument widząc bowiem na opakowaniu informacje "Gwarancja jakości B. S. " oraz "Jakość gwarantuje B. S." słusznie może się spodziewać że piwo zostało wyprodukowane właśnie w tej miejscowości, w B. S. Szczególnie, że jak podkreślono to wyżej, na opakowaniu brak jest innych informacji, które mogłyby sugerować odmienne miejsce pochodzenia (produkcji). Powyższe narusza zatem przytoczone powyżej przepisy prawa, gdyż oznakowanie produktu nie odpowiada wymogom jakości handlowej, bowiem wszelkie elementy etykiet i opakowań, także gdy są zastrzeżonym znakiem towarowym, stanowią oznakowanie w rozumieniu powyższych przepisów.

W tym miejscu odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze wskazującego, że umieszczone na opakowaniu informacje są jedynie informacjami kto jest gwarantem jakości tego produktu, należy wskazać, że Sąd zgadza się w tym zakresie z organem, że powiązanie gwarancji jakości z B. w S. a zatem konkretnym [...] w konkretnym miejscu i nie wskazanie miejsca pochodzenia produktu, sugeruje, że piwo pochodzi z tego B. a B. ten jako produkujący dane piwo gwarantuje jego jakość. Tym samym zarzut podniesiony w tym zakresie zdaniem Sądu nie obala stanowiska organu o możliwości wprowadzenia konsumenta w błąd. Nadto wskazane zapisy zamieszczone na opakowaniu w kontekście faktu, że producent posiada również i inne odziały ([...]) może wskazywać na celowe działanie reklamowo-marketingowe, które ma sugerować konsumentom miejsce produkcji – B. w S. jako [...] renomowany i cieszący się marką i dużym zaufaniem klientów.

Szczególnie, że zdaniem Sądu organ zasadnie w tym zakresie odwołał się do definicją tego terminu zawartej w art. 5 ust.1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. nr 171 poz. 1206). We wskazanym przepisie pod terminem praktyki rynkowej "wprowadzającej w błąd" rozumie się działanie w jakikolwiek sposób powodujące lub mogące powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął.

Nie ulega zatem wątpliwości, jak słusznie wskazał organ, że w przedmiotowej sprawie brak podania miejsca produkcji, czy też pochodzenia piwa samo w sobie nie wprowadza konsumenta w błąd. Podanie jednak informacji "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantowana B. S." w oznakowaniu, przy jednoczesnym braku informacji o miejscu produkcji niewątpliwie sugeruje, co podkreślono już wyżej, że B. S. jest miejscem warzenia przedmiotowego piwa a to wprowadza już konsumenta w błąd i narusza przepisy dotyczące znakowania żywności.

W świetle powyższego Sąd podziela stanowisko organu, że w niniejszej sprawie mamy odczynienia z produktem zafałszowanym. W świetle art. 3 pkt 10 lit. c) ustawy o jakości, za artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – uznawany jest produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie pochodzenia.

Należy bowiem uznać, że niezgodności a ściślej zapisy znajdujące się na opakowaniu, które sugerują, iż produkt pochodzi z B. w S. niewątpliwie w istotny sposób naruszają interes konsumentów, gdyż jak słusznie zauważył organ konsumenci przy wyborze produktów mogą kierować się również i często to czynią, m. in. pochodzeniem towaru/miejscem jego produkcji. W wypadku produktu jakim jest piwo miejsce produkcji piwa (konkretny [...]) dla konsumentów ma szczególne znaczenie np. ze względu na przywiązanie konsumentów do piw uznanych za regionalne.

Konsument, jest słabszym uczestnikiem obrotu, a obowiązkiem przedsiębiorcy jest udzielenie rzetelnej dla przeciętnego konsumenta informacji. Informacja tą jest również wskazanie miejsca produkcji danego towaru (miejsca pochodzenia).

Zatem w ocenie Sądu organ przeprowadził prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego w aspekcie przesłanki wprowadzenia konsumenta w błąd.

Zasadnie zatem, organ stwierdzając, iż użyte w nazwie produktu określenie "Gwarancja jakości B. S." oraz "Jakość gwarantuje B. S." może wprowadzać w błąd nakazał, stosownie do dyspozycji art. 29 ust. 1 ustawy o jakości, poddanie artykułu rolno-spożywczego zabiegowi stosowania właściwego oznakowania produktu w sposób niewprowadzający w błąd w zakresie informacji co do miejsca pochodzenia.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.