Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 600/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 [kt 1a,  art. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 29 lipca 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności postanawia: ustanowić dla M. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.


UZASADNIENIE

M. J. w dniu 28 lipca 2015 r. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności.

Ze złożonego wniosku i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z osiemnastoletnią córką, jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną, wymagającą leczenia i specjalnej diety. Skarżąca utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, otrzymuje dopłaty do czynszu oraz energii w mieszkaniu. Córka dostaje w wyniku egzekucji komorniczej alimenty w wysokości 260 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku, jest zadłużona w banku na kwotę około 10.000 zł.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, niepełnosprawność, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, korzystanie z pomocy społecznej, brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania radcy prawnego z urzędu.

Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku celowego. Zatem skarga M. J. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.