Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 957/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 43
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: ref. staż. Marta Chocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...] ([...]) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. znak: [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. na podstawie art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1, § 3, § 4, art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015, poz. 613 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1, art.2 ust. 1 pkt 9 i pkt 18, art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust.4, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust.5, art. 102 ust.1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 11, ust.12, art. 105 pkt 1, art. 106 ust.2, ust.3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 752 ze zm.) określił G. K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki T. A. o nr VIN [...], rok produkcji 2006, pojemność skokowa silnika 2231m3 w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ podał, że G. K. (zwana dalej Skarżącą) nabyła w/w pojazd na podstawie umowy zawartej [...] 2011 roku za kwotę [...]euro. Samochód został wprowadzony na terytorium Polski [...] 2011r. (data rejestracji w Polsce) i ta data została uznana przez organ za dzień powstania obowiązku podatkowego. Na podstawie dokumentów, które posłużyły do rejestracji tego samochodu i po przeprowadzeniu czynności sprawdzających organ ustalił, że z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu nie została złożona deklaracja uproszczona AKC-U, jak również nie został uiszczony należy podatek akcyzowy. Pojazd ten na terenie Niemiec był zarejestrowany jako samochód ciężarowy (LKW), 2 miejscowy. Zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] 2011r. firma PPHTU "M. " we W. w przedmiotowym samochodzie zdemontowano kratkę oraz zamontowano siedzenia i pasy (wartość usługi [...] zł). W dniu [...] 2011r. został wydany dowód rejestracyjny nr [...], w którym przedmiotowy pojazd został określony jako samochód osobowy, kombi 5 miejscowy. Organ na podstawie informacji uzyskanych z Niezależnego Portalu Internetowego AutoCentrum, z licencjonowanego programu komputerowego System wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass’ s, ustaleń w zakresie dokonanych zmian w tym samochodzie oraz danych uzyskanych od obecnego użytkownika pojazdu uznał, że obiektywne cechy pojazdu wskazują, że jest to samochód osobowy a funkcja pojazdu związana z przewozem pasażerów za przestrzenią dla kierowcy i pasażera związana jest z miejscami siedzącymi lub punktami kotwiącymi siedzeń i z odpowiednim wyposażeniem bezpieczeństwa. Pojazd posiada okna w tylnej części, 4 wahadłowe drzwi z oknami w bocznych panelach oraz klapę bagażnika z tyłu z szybą, elektrycznie podnoszone szyby z przodu i tyłu. Nie posiada stałego panela lub przegrody pomiędzy powierzchnią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną. Wyposażenie całego wnętrza pojazdu, takiej jak dywaniki, wentylacja, oświetlenie i popielniczki (z przodu i z tyłu wnętrza samochodu) wskazuje na przeznaczenia dla pasażerów. W pojeździe brak jest stałej przegrody oddzielającej część tylną od rzędu foteli dla kierowcy i pasażera obok. Przegroda, która znajdowała się w pojeździe za siedzeniem kierowcy i pasażera obok w chwili jego przemieszczenia z zagranicy do Polski nie miała trwałego charakteru i została zdemonotowana w związku z montażem trzyosobowej kanapy. Stacja Kontroli Pojazdów potwierdziła obecność oryginalnych fabrycznych punktów kotwienia siedzeń i pasów bezpieczeństwa- przy czym- jak podkreślił organ, tylko fabryczne punkty kotwiące miejsca siedzące oraz pasy bezpieczeństwa, wytworzone przez producenta na etapie produkcji – zgodnie z uzyskana homologacją typu pojazdu – umożliwiają zainstalowanie siedzisk i systemu zabezpieczeń a rola diagnosty sprowadza się w tym przypadku jedynie do montażu/ demontażu w/w elementów zgodnie z warunkami homologacji oraz przepisami ustawy o ruchu drogowym i aktami wykonawczymi. Organ uznał, że ze względu na ogół cech i ogólny wygląd pojazd przeznaczony jest do przewozu osób. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. ustawy o podatku akcyzowym (dalej u.p.a) nabycie wewnątrzwspólnotowe jest to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej na mocy art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. – w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7.09.1987r., str. 1 z późń. zm., Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdział 2, t.2, str. 382 z póżń.z m.). Podał, że dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Pozycja 8703 CN ma następującą treść: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycją 8704 objęte są pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Zdaniem organu przedmiotowy pojazd nie mieści się w zakresie pozycji 8704 Nomenklatury Scalonej. W zakresie pozycji 8704 Nomenklatury Scalonej klasyfikowane są wyłącznie pojazdy przeznaczone do przewozu towarów. Pojazd należy więc klasyfikować stosując Regułę I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej, zgodnie z jej treścią – jako przeznaczony do przewozu osób. Organ powołując się na wyroki ETS-u i wyroki sądów administracyjnych wskazał, że o zakwalifikowaniu pojazdu do właściwej dla niego pozycji Nomenklatury Scalonej decydują obiektywne cechy pojazdu, takie jakie zostały określone w Wyjaśnieniach do taryfy Celnej jako cechy projektowe pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób lub do przewozu towarów; natomiast dla klasyfikacji pojazdów nie ma znaczenia grupowanie pojazdów według przepisów ruchu drogowego, sposób użytkowania pojazdu, czy też przekonanie użytkownika pojazdu o jego przeznaczeniu. Organ podał, że w niniejszej sprawie nie ma decydującego znaczenia fakt, że przedmiotowy samochód w zagranicznym dokumencie rejestracyjnym, w dokumencie Identyfikacyjnym pojazdu nr [...] [...] z [...]. został określony jako samochód ciężarowy. Określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach, w oparciu o inne przepisy niż klasyfikacja towarowa dla wymiary podatku akcyzowego, zapisy te nie mogą więc automatycznie skutkować uznaniem, że pojazd jest samochodem ciężarowym. Cechy nadane pojazdowi w celu jego zarejestrowania jako samochód ciężarowy i wykorzystania do przewozu towarów nie oznaczają, że usunięte zostały cechy determinujące przeznaczenie pojazdu do przewozu osób. Cechami pojazdu trwałymi – nie podlegającymi zmianom, stale obecnymi w pojeździe są cechy wyznaczające jego przeznaczenie zasadniczo do przewozu osób, co nie wyklucza przewożenia towarów. Organ podał, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 u.p.a. i jego nabycie zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podlega opodatkowaniu akcyzą. Dzień powstania obowiązku podatkowego organ, jak już wyżej wskazano ustalił na dzień [...]. na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 2 i art. 101 ust. 5 u.p.a. uwzględniając zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...].2011r. i stanowisko Skarżącej. Skarżąca jako osoba, która nabyła wewnątrzwspólnotowo przedmiotowy pojazd została zgodnie z art.102 ust. 1 u.p.a.uznana za podatnika podatku akcyzowego i nie dopełniła obowiązku z art. 106 ust. 1 upa, nie złożyła bez wezwania organu podatkowego deklaracji uproszczonej wg ustalonego wzoru, co skutkowało wydaniem przedmiotowej decyzji (art. 21 § 1 pkt 1 i art. 21 § 3 ordynacji podatkowej). Podstawa opodatkowania została ustalona przez organ w oparciu o treść art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 11 na podstawie dokumentu zakupu. Wskazana w tym dokumencie cena [...] Euro nie pozostawała, zdaniem organu, w znacznej dysproporcji do średniej wartości rynkowej podobnego samochodu ustalonej w oparciu o elektroniczną wersję katalogów Eurotax – System wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass’s (nr [...]) i zgodnie z tabelą kursów EUR z [...].2011 r, przy uwzględnieniu § 63 § 1 ordynacji podatkowej wyniosła [...] zł Stawka akcyzy określona na podstawie art. 105 pkt 1 u.p.a. wyniosła 18,6% dla samochodu zaliczonego do pozycji 8703 o pojemności silnika 2231 m3. Wyliczona z uwzględnieniem powyższych danych należna kwota podatku akcyzowego wyniosła [...] zł. Stosownie do art. 106 ust. 3 u.p.a. organ uznał, że ostatnim dniem, w którym Skarżąca winna dokonać zapłaty akcyzy był dzień [...] 2011r. (dzień rejestracji na terytorium kraju). Odsetki zostały naliczone od dnia [...] 2011r. na podstawie art. 53 § 1, § 3 i § 4 ordynacji podatkowej.

Od decyzji tej Skarżąca w ustawowym terminie wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie w/w decyzji i umorzenie prowadzonego postępowania.

W uzasadnieniu zakwestionowała zaliczenie pojazdu do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. Podała, że samochód został zakupiony na cele związane z przewożeniem jej osoby na zabiegi rehabilitacyjne i medyczne. Nie ona dokonywała osobiście zakupu, korzystała z pomocy profesjonalisty, który wiedział jakie są jej oczekiwania. Podała również, że samochód został zakupiony jako ciężarowy za kwotę wcześniej zadeklarowaną. Zostały od niego zapłacone wszystkie opłaty i podatki i nie ma jej zdaniem, podstaw aby po tylu latach dochodzić zaległości i to od kwoty, która została narzucona przez Urząd Celny.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]., znak [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 3 ust.1, art. 2 ust. 1 pkt 9, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 102 ust.1, art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 752 ze zm.), Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że Skarżąca nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód marki T. A.. Pojazd ten w niemieckim dowodzie rejestracyjnym określony został jako samochód ciężarowy zamknięty furgon, natomiast w pierwszym krajowym zaświadczeniu o badaniu technicznym pojazdu i załączniku do niego określony został jako samochód ciężarowy (VAN). Istota sporu sprowadza się w niniejszej sprawie do oceny prawidłowości w ustaleniu podatnika podatku akcyzowego a nadto zakwalifikowania do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej wprowadzonego na obszar Rzeczypospolitej Polskiej towaru. Wskazując na przepisy ustawy o podatku akcyzowym organ odwoławczy podał, że zgodnie z nimi podatnikiem podatku akcyzowego jest osoba, która m.in. dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Definicję nabycia wewnątrzwspólnotowego wyczerpuje realizacja dwóch przesłanek: prawa rozporządzania samochodem osobowym jako właściciel oraz przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego. Co do przesłanki przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, to na gruncie niniejszej sprawy, zdaniem organu, wobec braku wskazania przez Skarżącą konkretnej daty przemieszczenia – pomimo wezwania przez organ I instancji- organ podatkowy ustalił ją na dzień [...] 2011r., uznając w tym zakresie datę pierwszego badania technicznego pojazdu na terenie kraju, jako pierwszą datę pewną, w której samochód znajdował się już na terytorium kraju. Skarżąca tego nie zakwestionowała. Zdaniem organu odwoławczego, poza sporem pozostawał fakt, że Skarżąca nabyła prawo własności spornego pojazdu na terytorium Niemiec w dniu [...] 2011r. i od zakupu pojazdu dysponowała nim jak właściciel, stąd w myśl art. 102 ust. 1 u.p.a. Skarżąca była podatnikiem akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Organ podał, że sam fakt przemieszczenia samochodu przez inna osobę nie czyni jej podatnikiem podatku akcyzowego (art. 102 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.a). W niniejszej sprawie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu osobowego jest Skarżąca, która od momentu zawarcia umowy kupna w dniu [...] 2011r. rozporządzała przedmiotowym samochodem jak właściciel i dokonała jego przemieszczenia na terytorium kraju w dniu [...] 2011r.

Organ odnosząc się do kwestii klasyfikacji pojazdu podał, że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest jego prawidłowe zakwalifikowanie do odpowiedniego kodu CN, co organ I instancji uczynił prawidłowo. Zgodnie z obowiązującą w 2011r. Nomenklaturą CN, wprowadzoną w życie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, klasyfikacja taryfowa pojazdów samochodowych zależna jest od ich cech zewnętrznych, oraz głównej funkcji pojazdu wynikającej m.in. z jego budowy i wyposażenia. Dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają żadnego znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym oraz przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe winny spełniać. Dla celów podatku akcyzowego istotne jest nie subiektywne przekonanie czy sposób faktycznego użytkowania pojazdów a ich przeznaczenie, które w przypadku samochodów osobowych może być podwójne, tj do przewozu osób i do przewozu osób i towarów (samochody typu kombi). Organ podał, że szczególnie istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu, zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy pojazdów, decydując o sposobie korzystania z nich mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów. Odwołując się do stosownych regulacji prawnych oraz orzecznictwa ETS – u i sądów administracyjnych organ odwoławczy podał, że w niniejszej sprawie nie można była samochodu matki T. A. uznać za samochód ciężarowy, zakwalifikowany do pozycji 8704. Organ z uwagi na ograniczone możliwości pozyskania dowodów na dzień przemieszczenia przeanalizował dowody zarówno sprzed jak i po tej dacie. Podał, że skorzystał m.in. z narzędzia pomocniczego w postaci licencjonowanego programu komputerowego – System Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass’s, z którego wynikało, że dla standardowej wersji samochodu marki T. A. o nr nadwozia [...], system wygenerował wycenę o numerze [...], z której wynika, że przedmiotowy samochód posiada nadwozie typu KOMBI z 5 miejscami siedzącymi. W skład wyposażenia standardowego pojazdu wchodzi m.in. elektryczne podnoszenie szyb przód i tył, instalacja radiowa + 8 głośników, tylny podłokietnik, airbag 6 sztuk, klimatyzacja automatyczna dwustrefowa, tyle oparcie składane, dzielone. Istnienie okien wzdłuż dwubocznych paneli oraz szyby w tylnej klapie pojazdu zostały potwierdzone przez obecnego właściciela. Zdaniem organu o cena ta, wskazująca ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu świadczy o osobowych walorach pojazdu, a tym samym wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Zmiana pojazdu z ciężarowego na osobowy dokonana została jeszcze przez samą Skarżącą. Zmiana polegała wyłącznie na montażu siedzeń i pasów bezpieczeństwa oraz demontażu kratki. W ocenie organu bez znaczenia dla sprawy pozostawał fakt, iż pojazd wyposażony był w 2 miejsca siedzące. Jak bowiem wynika z akt sprawy, przedmiotowy pojazd fabrycznie był przygotowany do zainstalowania 5 miejsc siedzących i pasów bezpieczeństwa dla każdego z nich. Fakt instalacji siedzeń i systemu zabezpieczenia w ilości mniejszej, niż przewidywał to producent pojazdu, wyposażając go w punkty kotwiące nie wpływa na typ pojazdu, gdyż nie są to elementy konstrukcyjne pojazdu, lecz przedmioty jego wyposażenia. Obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa znajdującymi się za siedzeniem lub kanapą kierowcy jest cechą typową dla pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób. Organ podał, że z ogólnych cech pojazdu, jego właściwości oraz elementów wyposażenia wynika, że podstawową funkcją tego pojazdu jest przewożenie osób, przy czym możliwe jest również zabieranie bagażu/towaru, co nie zmienia zasadniczego przeznaczenia jakim jest przewóz osób. Cechy tej nie przekreśla fakt, iż nabyty w dniu [...] 2011r. pojazd posiadał 1 rząd siedzeń dla kierowcy i pasażera i oddzieloną kratką, wyodrębnioną przestrzeń ładunkową, którą można określić przestrzenią bagażową a nie towarową. Organ odwoławczy podał, że organ I instancji słusznie uznał, że dla celów poboru akcyzy w związku z autonomią prawa podatkowego nie uwzględnia się klasyfikacji tego samego wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych.

Odnosząc się do zarzutu prowadzenia postępowania po latach od nabycia pojazdu organ II instancji podał, że to na Skarżącej ciążył ciężar zapoznania się z obowiązującymi regulacjami związanymi z nabyciem wewnątrzwspólnotowym. Bezspornie ustalono, że należnego podatku akcyzowego Skarżąca nie uiściła, co skutkowało wydaniem przedmiotowej decyzji. Zgodnie z art. 70 § 1 ordynacji podatkowej zobowiązanie to przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika, że okres 5 – cio letni nie minął, a zatem organ podatkowy może dochodzić zobowiązania podatkowego, które nie zostało uregulowane przez samą Skarżącą w ustawowym terminie – stąd określone zostało zobowiązanie podatkowe oraz prawidłowo naliczone odsetki za zwłokę. Podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym określona została na podstawie dokumentu zakupu pojazdu, którym posługiwała się strona dokonując np. jego rejestracji.

Od decyzji tej w formie i terminie prawem przewidzianym Skarżąca wniosła skargę do tutejszego sądu, domagając się uchylenia obu decyzji i umorzenia postępowania. W skardze podniosła takie same argumenty jak w odwołaniu, wskazując, że nie zgadza się z dokonaną przez organy klasyfikacją pojazdu. Podała, że zakupu samochodu dokonała za pośrednictwem osoby, która trudniła się takimi sprawami. Pojazd miał służyć do wożenia jej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne. Skarżąca podała, że zapłaciła wszystkie należności za ten samochód, nie rozumiała wyjaśnień do dyrektyw unijnych. Podała również, że nie może zrozumieć dlaczego organ podjął czynności po 5 latach od zakupy samochodu i naliczył odsetki, które przewyższają zobowiązanie podatkowe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podał, że przedmiotowy samochód prawidłowo został zaklasyfikowany pod pozycję 8703 (CN) jako samochód osobowy. Zabiegi dokonywane w tym pojeździe nie potwierdziły trwałości zmian konstrukcyjnych. Podał również, że 5 – cio letni termin przedawnienia nie upłynął, wobec czego organ podatkowy mógł dochodzić zobowiązania podatkowego, które nie zostało uregulowane przez samą Skarżącą w ustawowym terminie.

Postanowieniem z dnia 27 października 2016r. sąd zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P..

Pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia [...]. w całości poparł wniesioną skargę, wnosząc o uchylenie decyzji obu organów w całości i wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz wyznaczonego pełnomocnika z urzędu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych, albowiem nie zostały one pokryte przez Skarżącą nawet w części.

W uzasadnieniu podała, że za uznaniem pojazdu T. A. za samochód ciężarowy przemawia brak tylnej kanapy, brak pasów dla pasażera z tyłu, zamontowana kratka oddzielająca przestrzeń dla kierowcy od przestrzeni ładunkowej. Nadto podała, że Skarżąca nie nabyłaby przedmiotowego pojazdu, gdyby miała świadomość poniesienia dodatkowych kosztów związanych z podatkiem akcyzowym. Kierując się zapisami w dowodzie rejestracyjnym, brakiem należytego pouczenia, działając w zaufaniu do organów władzy nie uiściła podatku akcyzowego. Nie miała świadomości, że ustalenia jednego z organów będą w przyszłości kwestionowane przez inny organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...], nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016.718).

Przedmiotem spornych stanowisk stron jest kwestia związana z ustaleniem czy nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki T. A. winien być uznany za wyrób akcyzowy, podlegający opodatkowaniu akcyzą w oparciu o art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 43 ze zm., dalej: "u.p.a."), a zatem czy z uwagi na zawarte tam odesłanie do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej odpowiada on brzmieniu tej pozycji, jak wykazuje organ, czy też odpowiada brzmieniu pozycji 8704 Nomenklatury Scalonej, jak twierdzi strona skarżąca.

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Obowiązek podatkowy z tego tytułu, o czym stanowi art. 101 ust. 2 ust. 1 u.p.a., powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samochodu osobowego (art. 102 ust. 1 u.p.a.).

Na potrzeby podatku akcyzowego pojęcie samochodu osobowego definiuje przepis art. 100 ust. 4 u.p.a., w myśl którego samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z powyższych regulacji ustawy o podatku akcyzowym wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Stosownie natomiast do art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej "WIA", stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Klasyfikacji powyższej należy dokonać zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 8612010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2010.284.1). Nabycie przedmiotowego pojazdu miała bowiem miejsce 26 kwietnia 2011r. a w/w regulacje weszły w życie 1.01.2011r. i obowiązywały w dacie nabycia.

W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z podanymi regułami. Natomiast zgodnie z brzmieniem sekcji XVII, działu 87 pozycja CN 8703 obejmuje "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją CN 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Brzmienie pozycji CN 8703 zawiera jedynie wyłączenie z niej pojazdów objętych pozycją CN 8702, natomiast pojazdy spełniające kryterium zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób są pojazdami kwalifikowanymi do pozycji CN 8703, a tym samym samochodami osobowymi, o których mowa w art. 100 ust. 4 u.p.a. Podkreślić więc trzeba, że definicja samochodu osobowego zawarta w art. 100 ust. 4 u.p.a. została oparta o zapisy Nomenklatury Scalonej z uzupełnieniem dotyczącym wyłączenia skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Zarówno w opisie zawartym w art. 100 ust. 4 u.p.a., jak i w opisie kodu CN 8703, użyto takiego samego określenia "pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", przez co określenie to stanowi podstawowe kryterium klasyfikacji pojazdów i ono w pierwszej kolejności powinno być brane pod uwagę przy zaliczaniu danego pojazdu do określonego kodu CN. Pozycja CN 8704, zgodnie z jej brzmieniem, obejmuje natomiast "pojazdy samochodowe do transportu towarowego".

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r., wydany w sprawie o sygn. C-486/06, Lex nr 337569). Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd (zob. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 370/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dokonując powyższej klasyfikacji nie chodzi o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo-towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. z 2006 r. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, a które wbrew zarzutom skargi zostały wzięte pod uwagę przez organ podatkowy. Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów wprawdzie nie są prawnie wiążące, jednak w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji Taryfy celnej i jednolitego jej stosowania (zob. wyrok ETS z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. [...], Lex nr 214929).

Według ostatnio wspomnianych wyjaśnień w pozycji CN 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja CN 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są też powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu VAN, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

W niniejszej sprawie, organ podatkowy prawidłowo poczynił zatem ustalenia dotyczące ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu marki T. A. w celu określenia zasadniczego przeznaczenia tego pojazdu. Ustaleń tych organy trafnie dokonały na podstawie zebranych w sprawie dowodów, w tym dowodu z umowy sprzedaży, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wraz z załącznikiem, dokumentów związanych z rejestracją pojazdu, w tym dowodu rejestracyjnego, danych z rejestru CEPiK, opisu zmian dokonanych w pojeździe, faktury VAT nr [...], pisma Skarżącej z [...].2016r., oświadczenia aktualnego właściciela pojazdu i dokumentacji fotograficznej, informacji z internetowego Niezależnego Portalu Motoryzacyjnego. Pomocniczy w ustaleniu zasadniczego przeznaczenia danego pojazdu był również licencjonowany program komputerowy zwany Systemem Wyceny Wartości Pojadów EurotaxGlass’s, z którego wynikało, że standardowa wersja samochodu marki T. A. o nr nadwozia [...], posiada nadwozie typu KOMBI z 5 miejscami siedzącymi. W skład wyposażenia standardowego pojazdu wchodzi m.in. elektryczne podnoszenie szyb przód i tył, instalacja radiowa + 8 głośników, tylny podłokietnik, airbag 6 sztuk, klimatyzacja automatyczna dwustrefowa, tyle oparcie składane, dzielone. Przedmiotowy samochód, jak wynika z ustaleń dotyczących tego typu samochodów a także z informacji uzyskanych przez właściciela posiada okna wzdłuż boków samochodu w liczbie 4, szybę w tylnej klapie pojazdu, 4 wahadłowe drzwi z oknami oraz podnoszoną klapę tylną z szybą. We wnętrzu samochód posiada światła podświetlające wnętrze samochodu jedno nad przednim lusterkiem, drugie nad tylną kanapą, dwie popielniczki (jedną z przodu, drugą z tyłu samochodu), jednolitą wykładzinę boczną z tworzywa sztucznego, elektrycznie podnoszone szyby z tyłu i przodu samochodu. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca nabyła ten samochód bez tylnego siedzenia i z klapą oddzielającą przednią kanapę od tylnej części samochodu. Po sprowadzeniu samochodu do Polski dokonała w nim zmian polegających na zdemontowaniu przegrody oddzielającej przedział pasażerski od ładunkowego i zamontowaniu kanapy z 3 miejscami siedzącymi z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa skierowaną w kierunku jazdy. Koszty tych zmian wyniósł [...] zł brutto i nie wymagał ingerencji w konstrukcję samochodu. Samochód był wyposażony w uchwyty kotwiące dla zamontowania tylnego siedzenia i pasów bezpieczeństwa. Fabrycznie był więc przygotowany do przewozu 5 osób Sama Skarżącą wskazywała, że zakupiła ten samochód nie w celu przewozu towarów a w celu przewożenia jej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne.

Słusznie więc w takich okolicznościach organ uznał, że ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu świadczy o osobowych walorach pojazdu, a tym samym wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Fakt instalacji siedzeń i systemu zabezpieczenia w ilości mniejszej, niż przewidywał to producent pojazdu, wyposażając go w punkty kotwiące nie wpływa na typ pojazdu, gdyż nie są to elementy konstrukcyjne pojazdu, lecz przedmioty jego wyposażenia. Przedmiotowy samochód został już z założenia producenta zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, co znajduje odzwierciedlenie w jego konstrukcji, w tym przede wszystkim w jego jednobryłowym, przeszklonym dookoła oraz pięciodrzwiowym nadwoziu (cztery drzwi boczne oraz jedne drzwi z tyłu – podnoszone do góry), a także w znajdujących się w tylnej części pojazdu miejscach mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń. Jego osobowe cechy znajdują w tym względzie potwierdzenie w standardowej wersji wykazanej w systemie EurotaxGlass's po rozkodowaniu numeru VIN przedmiotowego pojazdu. Tym samym nieuzasadnione było twierdzenie pełnomocnika Skarżącej, że brak tylnej kanapy, brak pasów dla pasażerów z tyłu i zamontowana kratka oddzielająca przestrzeń dla kierowcy od tylnej przestrzeni samochodu świadczą o tym, że T. A. jest samochodem ciężarowym. Co istotne, ocena całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wskazuje że zmiany te polegały jedynie na czasowym przystosowaniu pojazdu do indywidualnych potrzeb użytkowych jego aktualnego posiadacza. Były to zmiany odwracalne (krótkotrwałe), a tym samym nie ingerujące w konstrukcję samochodu, a więc nie zmieniające jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Świadczą o tym nie tylko cechy samochodu osobowego, które pomimo dokonanych zmian zachowała tylna część pojazdu (przeszklone drzwi boczne, znajdujące się z dwóch stron pojazdu, a także przeszklone drzwi tylne; punkty mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń; kilkupunktowe oświetlenie, elektrycznie otwierane okna z przodu i z tyłu, popielniczki z przodu i z tyłu), lecz także sposób wykonania powyższych zmian – przegroda nie miała charakteru stałego, wymontowanie siedzeń i pasów bezpieczeństwa również.

Należy też podkreślić, że powyższej oceny - w zakresie zasadniczego przeznaczenia przedmiotowego pojazdu do przewozu osób - nie zmienia fakt, że samochód ten mógł być jednocześnie, z uwagi na poszerzenie przestrzeni towarowej wskutek demontażu siedzeń w tylnej części pojazdu, faktycznie wykorzystywany do przewozu towarów. Jak już wyjaśniono wyżej, w odniesieniu do zasadniczego przeznaczenia samochodu faktyczny sposób wykorzystywania pojazdu przez jego użytkownika nie ma jednak decydującego znaczenia. Nie wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego a i Skarżąca nie wykazała, by w przedmiotowym samochodzie zostały przeprowadzone jakiekolwiek zmiany ingerujące w jego konstrukcję i to przeprowadzone przez samego producenta. Przede wszystkim ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, aby przedmiotowy samochód marki T. A. posiadał stałą przegrodę za przednim rzędem siedzeń bądź aby nie posiadał on żadnych punktów służących do montowania siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa. Prawidłowo zatem, organ podatkowy przyjął, że stwierdzone cechy przedmiotowego pojazdu świadczą, że jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób.

Bez znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji pozostają podnoszone przez Skarżącą okoliczności związane z brakiem świadomości co do obowiązku zapłaty podatku akcyzowego, korzystania z pomocy osoby, która wiedziała w jakim celu zakupiony ma być przedmiotowy samochód, czy braku pouczenia przez organy co do obowiązku zapłaty podatku. Jak słusznie wskazały organy Skarżąca zgodnie z art. 102 ust. 1 u.p.a jest podatnikiem podatku akcyzowego, nabyła bowiem prawo rozporządzania samochodem jako właściciel. Udzielenie jej niepełnej informacji przez osobę trzecią, która na jej rzecz dokonywała czynności związanych z zakupem pojazdu nie ma wpływu na treść decyzji. Wynika bowiem z umowy wiążącej Skarżącą z tą osobą. Zgodnie z art. 106 ust. 3 u.p.a. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Skarżąca jako podatnik była obowiązana po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Organ, któremu nie zgłosiła nabycia skutkującego zobowiązaniem z tytułu podatku akcyzowego nie miał więc nawet podstaw do pouczania Skarżącej o konieczności uiszczenia podatku. Brak jest również podstaw do uwzględnieniu zarzutu związanego z odmienną klasyfikacją pojazdów na gruncie innych przepisów. Ustawa o podatku akcyzowym dla celów podatku akcyzowego wprowadza własną szerszą – bo obejmująca samochody osobowe i samochody, których zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób (w tym samochody osobowo – towarowe) – definicję samochodu osobowego. Definicja ta nie pokrywa się ani z potocznym rozumieniem samochodu osobowego, ani też z definicją zawartą w prawie o ruchu drogowym. Ten dualizm pojęciowy oczywiście prowadzi do rozbieżności między określeniem pojazdu dla celów dopuszczenia do ruchu drogowego, a dla celów podatku akcyzowego, co nie dowodzi naruszenia prawa. Prawo podatkowe jest bowiem w dużym stopniu autonomiczne wobec innych działów prawa, czego przejawem jest odrębne (od innych dziedzin prawa) uregulowanie określonych kwestii. Ustawodawca może też w każdej ustawie zawrzeć definicję legalnego określenia pojęcia. Definicja taka wiąże na gruncie danego aktu prawnego i wydanych w jego oparciu aktów wykonawczych. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach (zarówno z zakresu podatkowego, jak i innych dziedzin prawa) nie ma w związku z tym znaczenia (por. wyrok NSA z 13 czerwca 2013r., I GSK [...] i z dnia 23 marca 2017r., I GSK [...]). Warto podkreślić, że w przedmiotowej sprawie Skarżąca, jak podała w skardze kupiła samochód z przeznaczeniem na wożenie jej na zabiegi medyczne. Kupiła więc samochód przeznaczony do wożenia osób a nie towarów. [...] ten posiadał cechy, które w sposób nie wymagający ingerencji w jego konstrukcję czy wysokich nakładów pozwoliły poprzez niewielkie zmiany (zdemontowanie przegrody, zamontowanie tylnego siedzenia i pasów) przywrócić mu charakter wyznaczony przez producenta. Demontaż przegrody i montaż siedzeń tylnych oraz pasów miała charakter odwracalny, czasowy. Mimo zaliczenia samochodu dla celów rejestracji do samochodów ciężarowych Skarżąca nabyła więc samochód osobowy a nie ciężarowy. I choćby z tych względów nie można uznać, że inna kwalifikacja samochodu na etapie rejestracji wprowadzała ją w błąd co do przeważających cech samochodu i zasadniczego przeznaczenia.

Niezasadny był też zarzut wszczęcia postępowania po kilku latach od nabycia samochodu. Jak wskazały zasadnie organy termin przedawnienia wynosi 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku(art. 70 § 1 ordynacji podatkowej). Terminu tego organy podatkowe nie naruszyły. Zapłata akcyzy winna nastąpić najpóźniej zgodnie z art. 106 ust. 3 u.p.a. 29 kwietnia 2011r., w dacie rejestracji. Termin nabycia wewnątrzwspólnotowego ustalono zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 i art. 101 ust. 5 u.p.a. – w dacie badania technicznego pojazdu. Była to bowiem najwcześniejsza określona data, kiedy pojazd znajdował się na terytorium Polski. Obowiązek zapłaty odsetek wynika z art. 53 § 1, 3 i 4 ordynacji podatkowej. Podstawa opodatkowania również została ustalona prawidłowo, zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. i była nią kwota określona w umowie sprzedaży samochodu przeliczona na polską walutę, zgodnie z obowiązującym na dzień powstania obowiązku podatkowego, tj, [...]. tabelą kursów walut (art. 104 ust. 12 u.p.a.)

W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, przy czym wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu i jego klasyfikacji taryfowej odmienne aniżeli domagała się tego Skarżąca, co przy prawidłowości tychże wniosków, która została wykazana powyżej, nie świadczy o naruszeniu procedury w przedmiotowym postępowaniu, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady swobodnej oceny dowodów, czy zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 120, art. 121, art. 122, art. 181 § 1, art. 181, art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej).

W świetle powyższych rozważań organ podatkowy prawidłowo stwierdził, że ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego samochodu marki T. A. potwierdza, że jest on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie towarów. Organ podatkowy dokonał prawidłowej klasyfikacji tego samochodu do samochodów osobowych, objętych pozycją CN 8703, a więc zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób, których nabycie wewnątrzwspólnotowe podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W konsekwencji nie doszło również do naruszenia przepisów prawa materialnego, które zostały przez organ prawidłowo zinterpretowane i zastosowane w kontrolowanej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016.718) oddalono skargę.

O kosztach dla pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 w/w ustawy w zw z § 21 ust. 1 pkt 1 a w zw. z § 8 pkt 3 , § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) i w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. [...]).