Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 188/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 14b par 3 art 14g art 169
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 stycznia 2023 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.671.2022.4.KS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2022 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.671.2022.2.NM, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz S. N. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych S. N. ("Skarżący", "Strona", "Wnioskodawca") przedstawił następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z żoną N. W. [...]. zawarli umowę Spółki, na mocy której założyli spółkę cywilną pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-HandIowo-Usługowe "[...]" N. S. N. W. spółka cywilna o działalności rzemieślniczo-ślusarsko-produkcyjno-usługowej, której są Wspólnikami. Wspólnicy na dzień zwarcia umowy spółki pozostawali w związku małżeńskim, jednakże [...] r. zawarli oni umowę wyłączającą wspólność ustawową. Od [...] r. spółka cywilna była spółką dwuosobową, w której Wnioskodawcy mieli równe udziały — każdy po 50% . Dnia [...]. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną, która działa pod firmą: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "[...]" S. N. W. [...] spółka jawna. Każdy ze Wspólników posiadał 50% udziału w zyskach i stratach spółki.

Dnia [...] r. Przedsiębiorstwo na mocy umowy sprzedaży nabyło od M. J. N. (syna Wspólników) dwie nieruchomości niezabudowane za kwotę [...]zł. Powierzchnia pierwszej nieruchomości niezabudowanej wynosi 0.1310 ha, natomiast drugiej wynosi 0.1225 ha. Obie nieruchomości (dalej łączenie jako: "Nieruchomość") położone są w T., gminie Z. [...] oraz prowadzone były dla nich księgi wieczyste kolejno KW numer [...] oraz KW numer [...], obecnie działki zostały scalone i łącznie objęte są KW [...]. W chwili zakupu nieruchomość o ówczesnej powierzchni 0.1225 ha obciążona była hipoteką

w kwocie [...]zł, żadnych innych obciążeń na obu ówczesnych nieruchomościach nie było.

Na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] r. Starosta I. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę hali produkcyjnej zakrętek twist off wraz z instalacjami c.o., elektryczną i p.poż. przy ul. [...] w m. T. gm. Z. [...], na działkach nr [...] Na przestrzeni lat Spółka przechodziła kilka zmian w zakresie, m.in. zakresu przedmiotu działalności przedsiębiorstwa Spółki. Ostatnią zmianą na mocy uchwały spółki z dnia [...] r., a obowiązującą od [...] r., była zmiana udziału w zyskach i stratach spółki i tak od tego czasu Wnioskodawcy przysługuje 90% udziału w zyskach i stratach spółki, natomiast żonie 10%. Na mocy umowy sprzedaży Spółka jawna jest właścicielem opisanej we wniosku Nieruchomości. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem działalności jest produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych (PKD 2007 - 25.99.Z).

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólnicy planują wycofanie Nieruchomości ze Spółki oraz jej nieodpłatne przekazanie do majątków prywatnych Wspólników. W wyniku wycofania Nieruchomości ze Spółki każdy ze Wspólników otrzyma udział

w prawie własności Nieruchomości odpowiednio do swojego udziału w zyskach

i stratach spółki, tj. Wnioskodawca 90%, natomiast W. N. 10%. Wycofanie Nieruchomości ze Spółki nie będzie dokonywane w ramach wypłaty zysku ze Spółki, ani nie będzie wiązać się z wycofaniem lub obniżeniem wartości wkładów wniesionych przez Wspólników do Spółki. Wspólnicy nie mogą wykluczyć, że w przyszłości może dojść do wystąpienia któregoś z nich ze Spółki lub jej likwidacji. Natomiast przekazanie udziałów w Nieruchomościach do majątków Wspólników nie będzie miało wpływu na ich bieżące uprawnienia jako wspólników Spółki. W przypadku ewentualnego wystąpienia jednego ze wspólników ze Spółki lub jej likwidacji wypłata z tego tytułu wynagrodzenia lub przekazanie majątku likwidacyjnego odbędzie się zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych. Ewentualne rozliczenia w tym zakresie nastąpią niezależnie od świadczenia polegającego na nieodpłatnym przekazaniu udziałów Nieruchomości do majątku Wspólników.

Wycofanie Nieruchomości ze Spółki zostanie udokumentowane uchwałą wspólników oraz umową przeniesienia własności sporządzonymi w formie aktu notarialnego.

W celu przeniesienia udziałów w Nieruchomości na rzecz Wspólników zostanie zawarta umowa nienazwana inna niż umowa darowizny przenosząca nieodpłatnie prawo własności. Wspólnicy nie ustalili jeszcze szczegółowych warunków umowy przenoszącej własność Nieruchomości, na ten moment mogą jednak z całą pewnością wskazać, że nieodpłatne przekazanie do nich udziałów

w Nieruchomościach będzie wynikało z posiadania przez nich ogółu praw

i obowiązków w Spółce, przy czym nie będzie dokonane w żadnym z trybów przewidzianych w ustawie - Kodeks spółek handlowych ani umowie Spółki. Przekazanie Nieruchomości do Wspólników nie nastąpi w celu uregulowania jakiegokolwiek zobowiązania względem Wspólników. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym Skarżący zadał następujące pytania:

1. Czy nieodpłatne przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie Wspólników Spółki, z majątku której przekazywana jest Nieruchomość?

2. Czy nieodpłatne przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie Wspólników jako osób fizycznych otrzymujących od Spółki udział w prawie własności Nieruchomości?

3.Czy fakt, że przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku nastąpi, wobec każdego ze Wspólników, odpowiednio do ich udziału w zyskach i stratach spółki, które to udziały na moment przekazania Nieruchomości będą inne niż były na moment jej wniesienia, spowoduje konieczność rozpoznania jakiegokolwiek przychodu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych ?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Skarżący stwierdził, iż nieodpłatne przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie wspólnika Spółki, z majątku której przekazana zostanie Nieruchomość oraz że nieodpłatne przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie wspólnika jako osoby fizycznej otrzymującej od Spółki udziały w Nieruchomości do swojego majątku prywatnego. W odniesieniu do pytania nr 3 Skarżący stwierdził, że przekazanie Nieruchomości w sposób opisany we wniosku nastąpi, wobec każdego ze Wspólników, odpowiednio do ich bieżącego udziału

w zyskach i stratach spółki, które to udziały na moment przekazania Nieruchomości będą inne niż byty na moment jej wniesienia, nie spowoduje powstania jakiegokolwiek przychodu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na występujące zdaniem organu braki formalne wniosku, pismem

z dnia [...] r. wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Organ zadał Skarżącemu pytania, które miały posłużyć doprecyzowaniu stanu faktycznego, w szczególności odnośnie charakteru prawnego planowanego "wycofania Nieruchomości ze Spółki oraz jej nieodpłatnego przekazania do majątków prywatnych Wspólników", czyli tytułu prawnego tej czynności i jej skuteczności prawnej. Wnioskodawca udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia [...] r.

Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Informacji Skarbowej pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Zdaniem organu, odpowiedź na wezwanie – mimo, że jest bardzo szczegółowa i odnosi się do wszystkich pytań – nie wyjaśnia jednak okoliczności zdarzenia przyszłego, których dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ stwierdził, że na podstawie wniosku i jego uzupełnienia znana jest bowiem tylko forma prawna, w jakiej ma zostać podjęta decyzja o przekazaniu składników majątku na rzecz wspólników (uchwała wspólników). Nie wyjaśniono jednak, jakim tytułem mają zostać przekazane te składniki. Zatem wiadomo wyłącznie, które tytuły są wykluczone, tj. nie nastąpi ono tytułem wypłaty zysku ze Spółki, nie nastąpi w celu uregulowania jakiegokolwiek zobowiązania względem Wspólników nie będzie stanowiło wycofania lub obniżenia wartości wkładów, a także nie będzie stanowić darowizny. Zdaniem organu,

w odpowiedzi na wezwanie nie wskazano charakteru prawnego czynności, której elementem ma być świadczenie przekazania udziałów w Nieruchomości, ani jej podstawy prawnej (oparcia w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych – Dz. U. z 2022 r. poz. 1467.).

W wyniku wniesionego zażalenia postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie

o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych – z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć – jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli skarbowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji

przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że braki wniosku są usuwalne dlatego wystosował do Wnioskodawcy wezwanie na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm., dalej "O.p."), o ich usunięcie. Tym samym dokonał wszelkich starań aby umożliwić otrzymanie interpretacji indywidualnej. Informacje zawarte w odpowiedzi na wezwanie natomiast nie usunęły jednak wszystkich braków wniosku. Organ podkreślił, że w sprawie nie wystąpiły też podstawy do ponownego wezwania do uzupełnienia wniosku. W piśmie uzupełniającym wniosek, zostały bowiem powtórzone informacje zawarte już we wniosku, nie przedstawiono informacji o jakie wystąpił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, ani żadnych innych informacji, które uzasadniały formułowanie nowych pytań. Już na podstawie opisu sprawy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było oczywiste dla organu, że przedmiotem świadczenia na rzecz Wspólników ma być przeniesienie własności Nieruchomości. Oczywiste także było to, jakie wymogi formalne dla skuteczności tej czynności przewidują przepisy Kodeksu cywilnego. Wątpliwości dotyczyły tego, jaki będzie tytuł prawny dla realizacji świadczenia. Jakie relacje prawne między Wspólnikami a spółką mają być źródłem omawianego świadczenia i ustalenie tych okoliczności faktycznych sprawy było konieczne, żeby ocenić skutki takiego przeniesienia własności Nieruchomości.

W ocenie organu, wątpliwości te nie zostały rozwiane w wyniku uzupełnienia wniosku. W konsekwencji uniemożliwiło to Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej ocenę stanowiska dotyczącego skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego. Skutki podatkowe czynności prawnej, w jakiej uczestniczy podatnik, zależą bowiem od charakteru prawnego tej czynności. Z tego właśnie powodu wydanie interpretacji indywidulanej było niemożliwe. Interpretacja ta zmierzałaby bowiem do interpretacji stanu faktycznego i miałaby charakter warunkowy, a w konsekwencji, nie spełniałaby funkcji ochronnej, a więc podstawowej funkcji przypisanej tej instytucji.

W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1) naruszenie art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h, art. 14r § 1 i 5 oraz art. 14b § 1 i 3 O.p. polegające na tym, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w sposób całkowicie nieuprawniony pozostawił wniosek bez rozpatrzenia mimo przedstawienia przez Skarżącego wyczerpującego opisu zdarzenia przyszłego w złożonym wniosku

o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, doprecyzowanego w odpowiedzi udzielonej na wezwanie organu do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,

2) naruszenie art. 14g § 1 w związku z art. 14r § 5 i art. 14b § 3 O.p. przez błędne uznanie, że Skarżący nie przedstawił w sposób wyczerpujący zdarzenia przyszłego, podczas gdy pismem z dnia [...] r. Strona odpowiedziała wprost na pytania organu podatkowego, a tym samym przez nieznajdujące podstaw pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia;

3) naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14 r § 5 oraz art. 14h O.p., poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób wzbudzający zaufanie do organów podatkowych, przejawiające się w celowym dążeniu do odmowy rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, mimo wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego w złożonym wniosku oraz odpowiedzi udzielonej na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz poprzedzającego go postanowienia wydanego w I instancji.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem Dyrektora Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, o których była mowa w wezwaniu z [...] r.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd przyznał rację Skarżącemu, który twierdzi, że uzupełnił przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną stanu faktyczny w sposób wskazany w wezwaniu, tj. umożliwiający weryfikację oceny prawnej stanowiska Strony w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego

Uzasadniając takie stanowisko w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o interpretację jest obowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. W rezultacie ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (wyrok WSA w Bydgoszczy z 02 września 2020 r. sygn. akt I SA/Bd 7/20). Z kolei zgodnie z art. 14c § 1 i 2 O.p., interpretacja indywidualna powinna zawierać wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Tym samym granice dla zawartej w interpretacji indywidualnej wypowiedzi organu wyznaczają z jednej strony przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne, z drugiej zaś problem prawny wyartykułowany w stanowisku Wnioskodawcy, co do oceny prawnej tych okoliczności faktycznych. Ochrona prawna wynikająca z zastosowania się do wydanej interpretacji indywidualnej, będzie zatem tylko wtedy możliwa, gdy przedstawiony przez podatnika stan faktyczny pokryje się ze stanem rzeczywistym. Oznacza to, że podatnik bierze na siebie ewentualne ryzyko wadliwego przedstawienia stanu faktycznego, co organ może ustalić w postępowaniu wymiarowym. Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle powołanych przepisów organ rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska) dotyczącej zastosowania wskazanych przepisów. Natomiast termin "wyczerpujące" przedstawienie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), jak trafnie wskazał organ interpretacyjny, oznacza konieczność przedstawienia we wniosku danego zagadnienia wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, a zatem w taki sposób, aby można było zająć stanowisko w prezentowanym stanie rzeczy. Spełnienie powyższych warunków jest konieczne, aby organ mógł udzielić jednoznacznej odpowiedzi na złożony wniosek, gdyż organ wydając interpretację indywidualną każdorazowo bierze pod uwagę przedstawiony we wniosku stan sprawy i ocenia trafność stanowiska Wnioskodawcy. Tak więc wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, aby mógł podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu musi odpowiadać wymogom formalnym wynikającym z przywołanych powyżej przepisów prawa. Dlatego każdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na wstępie podlega analizie pod względem spełnienia wymogów formalnych co w późniejszym etapie przedkłada się na sposób jego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy wniosek nie spełnia wymogów formalnych, na organie spoczywa obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wzywa on wnioskodawcę - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - o sprecyzowanie opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub też o usunięcie innych braków wniosku.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pełni następujące funkcje: 1) jest podstawą faktyczną dla rozstrzygnięcia problemu prawnego będącego tematem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; 2) określa "indywidualną sprawę wnioskodawcy", służąc tym samym wykazaniu jego "zainteresowania" wydaniem interpretacji indywidualnej; 3) wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd podzielił zarzut naruszenia art. 14b § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] r., w którym organ bezpodstawnie zarzucił niedopełnienie wymogów formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. W ocenie Sądu, Strona wykazała również, że doszło do naruszenia art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p. poprzez przyjęcie, iż wniosek wraz z jego uzupełnieniem nie pozwolił organowi podatkowemu na wydanie indywidualnej interpretacji, a także art. 14b § 1 O.p. poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, pomimo uzupełnienia braków formalnych.

Uzasadniając przyjęte stanowisko wskazać należy, że zasadnie Dyrektor zwrócił się o uzupełnienie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, a Skarżący, wbrew zarzutom organów obu instancji udzielił odpowiedzi spełniającej warunki konieczne do uzyskania interpretacji. Z odpowiedzi Skarżącego wyraźnie wynika, że czynność prawna będącą przedmiotem wniosku, będzie stanowiła umowę nienazwaną, podjętą na podstawie uchwały wspólników, którą dopuszcza umowa spółki jawnej oraz której nie sprzeciwiają się przepisy Kodeksu Spółek Handlowych mające zastosowanie w zakresie spółki jawnej. Zasadnie także podnosi Strona, że już w postanowieniu organu pierwszej instancji wskazano, że odpowiedź na wezwanie jest bardzo szczegółowo oraz odnosi się do wszystkich zadanych pytań. Niezrozumiała w tym kontekście jest zatem konkluzja organu, że zaprezentowany opis – mimo podjęcia prób jego uzupełnienia budził istotne wątpliwości odnośnie charakteru prawnego przekazania udziału w nieruchomości, tytułu prawnego przekazania udziału w nieruchomości oraz jej skuteczności. Zatem stanowisko organu jest sprzeczne bowiem jeśli istniały jeszcze wątpliwości to należało ponownie wezwać Stronę do uzupełnienie wniosku a jeżeli tych wątpliwości nie było i Strona udzieliła odpowiedzi na wszystkie pytania należało wydąć interpretację indywidualną.

Ponownie należy podkreślić że, interpretacja indywidualna to stanowisko organu podatkowego na temat stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym, a "składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" (tak 14b § 3 O.p.). Innymi słowy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobligowany jest do przedstawienia swojego stanowiska, tj. "sposobu pojmowania czegoś, zapatrywania się na coś" (tak Słownik języka polskiego PWN), interpretacja indywidulna jest właśnie potwierdzeniem albo zaprzeczeniem oceny prawno-podatkowej wnioskującego o jej wydanie. Interpretacja ma dać odpowiedź, czy wnioskodawca prawidłowo stosuje przepisy podatkowe oraz pomóc mu w ich interpretacji w zakresie, który stanowią dla niego wątpliwość. Oczywistym jest więc, że wnioskodawca składając wniosek o wydanie interpretacji posługuje się jedynie swoją wiedzą i oceną, a obowiązkiem organu jest przeanalizowanie sprawy i wyrażenie poglądu, czy stanowisko wnioskodawcy jest słuszne.

Przedstawiony przez Skarżącego stan faktyczny zarówno we wniosku, jak i jego uzupełnieniu, nie zawiera abstrakcyjnego i subiektywnego ujęcia problemu, a dokładnie przedstawiony stan faktyczny w ramach którego wymienione są okoliczności i zdarzenia wystarczające do wydania interpretacji. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Strona spełniła warunki konieczne do uzyskania wiążącej wykładni. Wniosek wraz z uzupełnieniem w sposób wyczerpujący opisywał stan faktyczny niezbędny do jego rozstrzygnięcia. Tym samym spełniono warunki w zakresie stanu faktycznego obligujące Dyrektora do wydania interpretacji. Oceniając bowiem stanowisko wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, Dyrektor winien przyjąć wskazaną przez Skarżącego we wniosku i piśmie uzupełniającym czynność prawną, co pozostaje w zgodzie z celami i funkcjami jakie pełnią interpretacje indywidualne. Organ interpretacyjny w niniejszej sprawie był zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych oraz udzielania odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych Skarżącego. Organ nie można żądać od podatnika ubiegającego się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, aby we własnym zakresie rozstrzygnął wątpliwości natury prawno-podatkowej, a ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku może prowadzić jedynie do żądania sprecyzowania danych faktycznych. Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Organ w niniejszej sprawie zadał 16 pytań na które Strona wyczerpująco odpowiedziała. Tym samym organ nie miał podstaw, aby odmówić wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Ponadto, podkreślić należy, że organ może w toku postępowania wezwać do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (tak przykładowo wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3537/15).

Mając na uwadze powyższe rozważania błędne jest stanowisko organów obu instancji, iż Strona nie udzieliła wyczerpującej odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w wezwaniu. Zdarzenie przyszłe opisane bowiem zostało w sposób konkretny i jednoznaczny. Opis zawarty we wniosku z [...] roku i w kolejnym piśmie uzupełniającym z [...] roku był precyzyjny, rozwiewał wszelkie wątpliwości organu jakie adresował do Strony, jak również wynikały z niego wyjaśnienia wszelkich wątpliwości organu, które zaadresował w pytaniach do Skarżącego.

Reasumując, Sąd podzielił pogląd Strony, iż na podstawie przedstawionych przez nią informacji brak było podstaw do odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Przeciwnie Dyrektor winien wydać taką interpretację zgodnie z wnioskiem z [...]. i treścią pisma uzupełniającego ten wniosek z [...].

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c) i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor będzie związany na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną przedstawioną w niniejszym wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożył się wpis od skargi w wysokości [...] zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł oraz koszty zastępstwa procesowego dla radcy prawnego w kwocie [...]zł.