Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 342/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. S.A. w P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. S.A. w P. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 342/08

UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2007r. Nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z 26 kwietnia 2007r. wniósł sprzeciw do zgłoszenia A. S.A. w W., dotyczącego zamiaru zamontowania 5 nośników reklamowych (3 nośniki typ BLR, 2 nośniki typ FLN 50) na działce nr [...] z obrębu 5-06-03 przy ul. [...] w W..

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgłoszenie złożone w Urzędzie Dzielnicy B. zawierało 9 pozycji lokalizacji nośników reklamowych w różnych dzielnicach W., przy czym pięć pozycji dotyczyło zgłoszenia na działce nr [...] z obrębu 5-06-03 przy ul. [...] w W.. Postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2007r. nałożony został na stronę obowiązek uzupełnienia zgłoszenia (w terminie 5 dni od otrzymania postanowienia). Prezydent W. podniósł, iż w dniu 9 maja 2007r. postanowienie odebrała spółka B., pełnomocnik inwestora odebrał postanowienie w dniu 24 maja 2007r. Do dnia 31 maja 2007r. zgłoszenie nie zostało uzupełnione o brakujące dokumenty, wobec czego organ, działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, wniósł sprzeciw do zgłoszenia.

Postanowieniem z [...] listopada 2007r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. S.A. od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z [...] czerwca 2007r., stwierdził niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, w postaci braku legitymacji odwoławczej po stronie określonego podmiotu bądź niezdolności do czynności prawnych odwołującego się. Organ wskazał, że odwołanie od decyzji Nr [...] złożył G. F., nie załączając pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania spółki A.. Postanowieniem z [...] września 2007r. Nr [...] inwestor został wezwany do uzupełnienia dokumentacji o pełnomocnictwo udzielone G. F., składającemu odwołanie w imieniu A. S.A. oraz do złożenia dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W terminie wyznaczonym w postanowieniu Nr [...] z [...] września 2007r. pełnomocnictwo nie zostało przedłożone.

Wojewoda [...] podniósł, że ustanowienie pełnomocnika jest prawem, a nie obowiązkiem strony, dlatego w postępowaniu winna ona wskazać, czy chce działać przez pełnomocnika. Organ prowadzący sprawę musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika, gdyż jego istnienia nie można domniemywać. Zdaniem organu, wobec nieprzedłożenia pełnomocnictwa należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. S.A., zarzucając organowi błędne zastosowanie art. 64 § 2 kpa, skutkujące wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania pomimo tego, że organ II instancji nie wezwał skarżącej do uzupełnienia braków formalnych odwołania z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.

Zdaniem strony skarżącej organ II instancji winien w sprawie działać na podstawie art. 64 § 2 kpa, a więc powinien wezwać inwestora do usunięcia braków pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Organ odwoławczy nie zastosował art. 64 kpa, a w postanowieniu Nr [...] z [...] września 2007r. powołał się na art. 36 § 2 kpa. Skarżąca spółka zwróciła też uwagę, iż brak pouczenia, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania uniemożliwia zastosowanie określonego w przepisie skutku.

Jednocześnie w skardze podniesiono, że w przedmiotowej sprawie wydanie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania nie było możliwe, w doktrynie podkreśla się bowiem, iż niedopuszczalność odwołania wynikać może z przyczyn natury podmiotowej polegającej między innymi na braku legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia. Zdaniem strony skarżącej taka sytuacja nie występuje w niniejszej sprawie. Pod pojęciem braku legitymacji do wniesienia odwołania kryją się przypadki wniesienia odwołania przez osobę trzecią albo podmiot na prawach strony, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Nieusunięcie braków formalnych odwołania nie stanowi przyczyny niedopuszczalności odwołania, niedołączenie do odwołania, wniesionego przez pełnomocnika strony, odpisu pełnomocnictwa jest natomiast brakiem, o usunięcie którego należy wezwać w trybie art. 64 § 2 kpa.

Zdaniem strony skarżącej niedołączenie w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa nie mogło nawet skutkować pozostawieniem odwołania bez rozpoznania z uwagi na brak pouczenia o skutkach nienadesłania pełnomocnictwa. W konkluzji skargi skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.– zwany dalej p.p.s.a). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007r., którym organ stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2007r., wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zamontowania nośników reklamowych.

W ocenie Sądu, kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] zapadło z naruszeniem art. 134 kpa, przepis ten stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia (np. odwołanie wniosła osoba trzecia albo podmiot na prawach strony, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji) albo też wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych. W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie występowała.

Jeżeli Wojewoda [...] przyjął, iż w sprawie nie zostało dołączone pełnomocnictwo do sporządzonego w imieniu A. S.A. odwołania, to stanowi to brak formalny odwołania, który może zostać usunięty na podstawie art. 64 § 2 kpa (zob. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2006r. II OSK 941/05 Lex nr 275483). Przepis ten stanowi, iż jeżeli pismo nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Brak dołączonego do odwołania pełnomocnictwa, niewątpliwie należy do tych braków, które mogą być z łatwością usunięte na tym etapie postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 1 października 2001r., II SA 2177/00 Lex nr 157803).

Rzeczą organu była wnikliwa analiza prawidłowości formalnej wniosku skarżącego, niewątpliwie jednak organ II instancji zaniechał tego i nie zastosował uregulowań z art. 64 § 2 kpa, gdyż nie wezwał pełnomocnika inwestora do usunięcia braków odwołania poprzez złożenie pełnomocnictwa pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania.

Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska Wojewody [...] wyrażonego w postanowieniu z dnia [...] września 2007r., nr [...], skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu tam wyrażonego, że brak dołączonego do odwołania pełnomocnictwa stanowi o uzupełnieniu materiału dowodowego, na co wskazuje przywołany tam art. 136 kpa, którego zastosowanie mogłoby prowadzić do merytorycznej oceny przedstawionego przez skarżącego wniosku, co nie było zadaniem organu w tej fazie postępowania administracyjnego.

Ujawnione naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia powodują uchylenie zaskarżonego postanowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa., jak w pkt I sentencji wyroku.

W związku z uwzględnieniem skargi przez Sąd na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku, natomiast o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 tejże ustawy.