Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1450/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację w części
Powołane przepisy: article: art. 119, art. 86
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 6 maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla interpretację indywidualną w zaskarżonej części, II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2015r. do Dyrektora Izby Skarbowej, działającego z upoważnienia Ministra Finansów wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od nabywanych przez Wnioskodawcę towarów i usług.

We wniosku został przedstawiony stan faktyczny, z którego wynikało, iż Wnioskodawca jest osobą prawną prowadzącą działalność głównie w zakresie handlu wyrobami sanitarno-instalacyjnymi. Odbiorcami towarów oferowanych przez Wnioskodawcę są przede wszystkim instalatorzy - osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz małe spółki.

W celu zwiększenia przychodów, dla Klientów, którzy w określonym przedziale czasowym osiągną określony pułap obrotów, Wnioskodawca organizuje imprezy wyjazdowe, podczas których zaproszeni goście mają zapewnione przejazdy, zakwaterowanie, wyżywienie oraz atrakcje turystyczne, kulturalne i rozrywkowe - np. pokaz laserowy, koncert, udział w wydarzeniach sportowych itp. Zdarza się, że podczas takiej imprezy odbywają się konkursy z nagrodami.

Ponadto w wybranych okresach, np. świątecznych zakupy klientów osiągające określoną kwotę są premiowane upominkami, zdarza się, że jest to alkohol. Każdorazowo taka akcja promocyjna jest dokumentowana regulaminem.

Spółka posiada też dokumentację związaną ze spełnieniem warunków przyznania nagrody, a zakupy są udokumentowane fakturami VAT. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że: Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT od 1997 roku z tytułu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży wyrobów sanitarnych; imprezy są organizowane we własnym zakresie, we współpracy z organizatorem bądź nabywane w całości od organizatora, impreza jest organizowana w celach turystycznych, poza tym ma na celu promocję marki ; pomiędzy Wnioskodawcą a organizatorem nie zawarto żadnej umowy ramowej, umowy są zawierane w ramach poszczególnych imprez, a ich zakres jest różny, w zależności od stopnia zaangażowania organizatora oraz rodzaju imprezy, usługi: transport, zakwaterowanie, wyżywienie, atrakcje kulturalne, rozrywkowe, sportowe itp.; zdarza się, że przedmiotem nabycia jest kompleksowa usługa obejmująca przejazdy, noclegi, wyżywienie, atrakcje kulturalne, rozrywkowe, sportowe itp. Zachodzą też sytuacje, kiedy Wnioskodawca kupuje poszczególne usługi odrębnie od różnych podmiotów zewnętrznych, tj. osobno usługa transportu, osobno hotelowa, osobno bilety wstępu itp. Wnioskodawca nie świadczy tych usług we własnym zakresie, są one nabywane od osób trzecich. Na pytanie organu "Czy Wnioskodawca w związku z usługą dotyczącą imprezy wyjazdowej dokonuje nabycia odrębnych usług noclegowych lub gastronomicznych, jeśli tak to należy wskazać dla każdej z usług symbol PKWiU zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.)", Wnioskodawca odpowiedział, że 56.21.19.0; 56.10.11.0; 56.10.13.0; 55.10.10.0. Wnioskodawca zapewnia uczestnikowi wyjazdu kompleksową obsługę w zakresie transportu, zakwaterowania, wyżywienia, atrakcji itp. Dokonując zakupu usług w celu organizacji wyjazdu działa we własnym imieniu i na własny rachunek, nabywa towary i usługi dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdu oraz własnych w zakresie promocji swojej marki. Na pytanie organu "Czy Wnioskodawca prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( z 2011r. Dz.U. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdów oraz czy posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty", Wnioskodawca odpowiedział, że nie. Na pytanie organu "Czy zakup towarów i usług dotyczący imprezy wyjazdowej dokumentowany jest fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę, jeśli tak to czy ww. zakupy służą celom prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (jakie to cele...)", Wnioskodawca odpowiedział, że tak, faktury są wystawiane na Wnioskodawcę, zakupy te służą celom działalności gospodarczej - cele promocyjne, uczestnikami wyjazdów są osoby wyłonione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę sprzedażą premiową oraz reklamowe. Uczestnicy wyjazdów nie muszą ponosić żadnych wydatków związanych z wyjazdem (poza wydatkami osobistymi np. pamiątki itp.). Wydawane w ramach konkursów nagrody są nabywane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek, zakupy są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Do wydawania nagród nie jest zobowiązany organizator rozumiany jak podmiot zewnętrzny, robi to Wnioskodawca we własnym zakresie. Jeżeli Wnioskodawca powierza organizację wyjazdu podmiotowi zewnętrznemu, to podmiotowi temu jest wypłacane wynagrodzenie. Nagrody rzeczowe są przekazywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, a ich wartość nie jest wkalkulowana w wynagrodzenie organizatora. Nagrody są z reguły rzeczowe np. zegarki, polary itp., mogą to być również np. wycieczki, bilety wstępu na imprezy sportowe itp. Nagrodami nie są bony na zakupy u Wnioskodawcy. Na pytanie organu "Czy nieodpłatnie przekazane nagrody w ramach konkursu mają wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy – jeśli tak to jaką... Czy nagrody te są opatrzone logo firmy Wnioskodawcy", Wnioskodawca odpowiedział, że nagrody mogą mieć wartość użytkową dla uczestnika, np. bluza polarowa, zegarek, smycz do telefonu/kluczy, sprzęt agd, aparaty fotograficzne, narzędzia itp. Nagrody te są opatrzone logo firmy Wnioskodawcy. Na pytanie organu "Czy nabycie usługi zorganizowania imprezy wyjazdowej (lub towarów, usług składających się na ww. imprezę), w której uczestniczą Klienci Wnioskodawcy, związane jest wyłącznie z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, czy też innych (jakich – zwolnionych, niepodlegających opodatkowaniu)", Wnioskodawca odpowiedział, że nabycie usługi jest związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Nabycie upominków jest związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W okresach świątecznych zakupy są premiowane upominkami w postaci np. słodyczy, kawy, alkoholu, kalendarzy, gadżetów, narzędzi itp. Nabycie jest dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Wydanie jest dokumentowane fakturą wewnętrzną. Na pytanie organu "Czy nieodpłatnie przekazane upominki mają wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy – jeśli tak to jaką... Czy upominki te są opatrzone logo firmy Wnioskodawcy", Wnioskodawca odpowiedział, że można przyjąć, że upominki mają wartość dla klienta - może je zjeść, bądź korzystać z otrzymanego gadżetu. Nie wszystkie produkty są opatrzone logo Wnioskodawcy (np. kawa, czy słodycze nie posiadają logo Wnioskodawcy, gadżety z reguły są oznaczone), jednak są one opakowane w sposób eksponujący logo Wnioskodawcy. Na pytanie organu "Czy wyjazdy, upominki są wydawane Klientom wyłącznie w związku z osiągnięciem określonego pułapu obrotów w określonym przedziale czasowym (wybranym okresie) i nie wiążą się z żadnymi innymi czynnościami np. odpowiednim eksponowaniem towarów, posiadaniem pełnego asortymentu towarów, reklamą towarów, innymi czynnościami (jakimi...), wykonywanymi przez Klientów na rzecz Wnioskodawcy", Wnioskodawca odpowiedział, że nagrody są wydawane w związku z osiągnięciem oznaczonego pułapu obrotów w określonym czasie. Niektóre upominki, np. kalendarze mogą stanowić prezenty o małej wartości, jednak w dużej mierze znacznie przekraczają określone w ustawie kryteria. Na pytanie organu "Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do nieodpłatnego przekazania upominków, nagród na podstawie jakichś umów, porozumień, zobowiązań zawartych z klientami, czy też wydanie to odbywa się wyłącznie na podstawie dobrej woli Wnioskodawcy", Wnioskodawca odpowiedział, że wydanie odbywa się w celu zwiększenia sprzedaży, zobowiązaniem Wnioskodawcy względem Klientów jest regulamin, z którego wynikają zasady danej akcji promocyjnej. Z kolei w przypadku upominków świątecznych jest to w dużej mierze, dobra wola Wnioskodawcy, jednak ukierunkowana na zwiększenie sprzedaży. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji osób otrzymujących upominki świąteczne, bądź drobne upominki, z kolei w przypadku np. wycieczek, Wnioskodawca posiada dane osób obdarowanych. Łączna wartość przekazanych nagród i upominków dla jednego Klienta w roku podatkowym może wynosić od kilku złotych do kilku tysięcy złotych.

W związku z powyższym zadano pytanie, czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego w związku z zakupem wskazanych towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może pomniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług stanowiących nagrody w sprzedaży premiowej.

Zgodnie z powołanym powyżej przepisem "w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124".

Jak wynika z opisu stanu faktycznego sprawy - towary i usługi stanowiące nagrody w sprzedaży premiowej są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, albowiem wpływają na poziom sprzedaży towarów i usług.

W ocenie Wnioskodawcy nawet w sytuacji uznania przedmiotowych wydatków za poniesione na reprezentację, nie wpływa to na prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ich zakupem.

W interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2015r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

- prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach organizowanej przez Wnioskodawcę imprezy wyjazdowej dla swoich klientów - jest nieprawidłowe.

- prawa do odliczenia podatku VAT od nabywanych przez Wnioskodawcę nagród przekazywanych uczestnikom konkursów oraz upominków wręczanych klientom w wybranych okresach np. świątecznych – jest prawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej organ przywołał treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 5a, art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1, art. 119 ust. 1, art. 119 ust. 2, art. 119 ust. 3 pkt 2 i 3, art. 119 ust. 3a, art. 119 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 154 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (Dz.U. z 2014 r. poz. 196 ze zm.).

Analizując te przepisy organ wskazał, iż usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że zapewnia uczestnikowi wyjazdu kompleksową obsługę w zakresie transportu, zakwaterowania, wyżywienia oraz atrakcji turystycznych, kulturalnych i rozrywkowych. Wnioskodawca dokonując zakupu usług w celu organizacji wyjazdu działa we własnym imieniu i na własny rachunek a towary i usługi nabywa dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdu oraz własnych w zakresie promocji swojej marki. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że uczestnictwo w wyjeździe jest nagrodą za osiągnięcie przez Klienta w określonym przedziale czasowym określonego pułapu obrotów. Wnioskodawca jednocześnie nie wskazał w jakim celu wyjazd ma promować markę firmy.

Zatem organ przyjął, że Wnioskodawca, który organizuje wyjazd we własnym imieniu i na własny rachunek organizuje go, jak wskazał we wniosku w pierwszej kolejności dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdu, którzy są nagradzani za dokonanie zakupów Wnioskodawcy w określonej wysokości.

Uwzględniając przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzono zatem, że charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług i sposób ich realizacji wskazuje na konieczność zastosowania szczególnej procedury w rozliczaniu podatku od towarów i usług, bowiem przy świadczeniu tych usług Wnioskodawca spełnia przesłanki zawarte w art. 119 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługi zakupione przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek, dla bezpośredniej korzyści uczestnika wyjazdu - turysty (noclegi, przejazdy, bilety wstępu, wyżywienie, itp.) w związku z organizowaniem wycieczek, podlegają opodatkowaniu według szczególnej procedury, o której mowa w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z art. 119 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.

Zatem przesłanki wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, warunkującej skorzystanie z prawa do odliczenia, tj. przesłanki istnienia pomiędzy dokonanymi zakupami a czynnościami opodatkowanymi, nie stosuje się jednakże – jak wskazano w ww. przepisie art. 119 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług – względem podatników stosujących rozliczenie świadczonych przez siebie usług turystyki na zasadzie tzw. VAT marża, zgodnie z art. 119 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższe ograniczenie ma zastosowanie jedynie do usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Ponadto, stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Biorąc powyższe pod uwagę, w związku z faktem, że Wnioskodawca nabywa towary i usługi (przejazdy, zakwaterowanie, wyżywienie oraz atrakcje turystyczne, kulturalne i rozrywkowe, itp.) we własnym imieniu i na własny rachunek od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty (klientów) i tym samym świadczy usługi turystyki opodatkowane na zasadzie VAT marża, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z organizowaniem imprezy wyjazdowej, w związku z art. 119 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach organizowanej przez Wnioskodawcę imprezy wyjazdowej dla swoich klientów, należało uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie natomiast kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od nabywanych przez Wnioskodawcę nagród przekazywanych uczestnikom konkursów wydawanych w czasie trwania imprezy wyjazdowej oraz upominków wręczanych Klientom w wybranych okresach np. świątecznych należy wskazać, że zgodnie z ogólnymi regułami konstrukcyjnymi VAT odliczeniu może podlegać tylko ten podatek naliczony (ta jego część), który związany jest z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Ustawa stanowi, że podatek winien być wyodrębniony w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności dające prawo do odliczenia, jak i czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo. Obowiązek wyodrębnienia kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności (opodatkowane, zwolnione, niepodlegające opodatkowaniu), ma charakter bezwzględny. Wnioskodawcy przy nabyciu przedmiotowych nagród i upominków wskazanych we wniosku przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – o ile faktycznie - nabycie to jest związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych.

Strona skarżąca, po wyczerpaniu trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i uzyskaniu odpowiedzi wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzuciła naruszenie art. 119 oraz art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług. Strona skarżąca na rozprawie sprecyzowała, iż skarży interpretację w tej części, w której stanowisko strony skarżącej uznano za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu zarzutów podniesiono, iż organizacja imprez wyjazdowych nie jest przedmiotem działalności gospodarczej wnioskodawcy. Wnioskodawca nie świadczy takich usług na rynku, nie jest biurem podróży. Tak, jak wiele przedsiębiorstw, organizuje wyjazdy dla klientów, którzy osiągnęli pewien pułap zakupów i klienci tacy biorą w tych wyjazdach nieodpłatnie. Nie ma zatem możliwości ustalenia jakiejkolwiek marży. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku organizacji wyjazdów integracyjnych dla pracowników.

Nadto podkreślono, że głównym celem organizacji przedmiotowych wyjazdów jest zwiększenie sprzedaży wnioskodawcy, a nie jak twierdzi organ "bezpośrednia korzyść turysty". Trzeba zauważyć, że wnioskodawca zaprasza na imprezy wyjazdowe tylko tych klientów, którzy osiągną odpowiedni pułap obrotów. Oczywistym jest, że jeżeli klienci z wyjazdu zadowoleni, to zmotywuje to zarówno ich, jak i inne osoby do zakupów towarów skarżącego. Zatem można powiedzieć, że usługi są nabywane dla bezpośredniej korzyści klienta (on je konsumuje), ale nie można pomijać faktu, że pośrednią korzyść z tego odniósł wnioskodawca - poprzez zwiększenie obrotów.

Na stronie 9 interpretacji organ zarzucił, ż wnioskodawca "nie wskazał w jakim celu wyjazd ma promować markę firmy". Zarzut ten jest kompletnie niezrozumiały - wydaje się oczywistym, że promocja marki ma na celu zwiększenie jej wartości oraz zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych pod tą marką.

Dodatkowo w zaskarżonej interpretacji nie wskazano, w jaki sposób wnioskodawca powinien tę procedurę VAT marża stosować, skoro nie osiąga żadnej marży w związku z organizacją imprez wyjazdowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, szczegółowo odnosząc się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1647 ze zm.), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja dotknięta jest wadą niezgodności z prawem skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na tle przedstawionego przez stronę skarżącą stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przyczyną uchylenia zaskarżonej interpretacji jest naruszenie zarzucanych przepisów prawa materialnego, a to naruszenie art. 119 oraz art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na wstępie należy przywołać klika istotnych uwag dotyczących specyfiki postępowania wszczętego wnioskiem o wydanie interpretacji.

Stosownie do treści art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z kolei art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej określa, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.

Z tych unormowań zatem wynika jednoznacznie, że interpretacja przepisów prawa podatkowego powinna się odnosić do konkretnego stanu faktycznego, czy zdarzenia faktycznego podanego przez wnioskodawcę. Oczywiście organ podatkowy opiera się na stanie faktycznym zaprezentowanym we wniosku. Nie ma uprawnień do weryfikacji okoliczności faktycznych. Interpretacja ma bowiem zawierać ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a więc odnosić się do stanowiska wnioskodawcy wyrażonego w odniesieniu do stanu faktycznego podanego we wniosku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2010r., I FSK 209/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jakakolwiek zmiana ustaleń faktycznych przedstawiona przez wnioskodawcę już po wydaniu interpretacji nie może wpłynąć na ocenę legalności tej interpretacji. Może być jedynie podstawą do wydania nowej interpretacji. Konsekwencje podania przez wnioskodawcę okoliczności faktycznych nieznajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistości ponosi podatnik. W razie bowiem, gdy stan faktyczny ustalony przez organy w postępowaniu podatkowym prowadzonym zgodnie z regułami rządzącymi tym postępowaniem będzie różnił się od stanu przedstawionego we wniosku o interpretację, a różnica ta będzie na tyle istotna, że będzie wywierała wpływ na jego kwalifikację prawną, wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać z uprawnień wynikających z art. 14k i następnych Ordynacji podatkowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010r., I FSK 1852/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym należy wskazać, iż Minister Finansów w okolicznościach faktycznych niniejszych sprawy opierał się na szczegółowo przedstawionym stanie faktycznym, dodatkowo uzupełnionym przez stronę skarżącą, także poprzez udzielenie odpowiedzi na zadane przez organ pytania.

Właśnie w stanie faktycznym niniejszej sprawy organ w wydanej interpretacji indywidualnej stwierdził, iż stronie skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu, albowiem czynności wnioskodawcy powinny zostać opodatkowane w ramach procedury szczególnej VAT marża.

Zatem organ dokonał zupełnie innej kwalifikacji ponoszonych przez stronę skarżącą wydatków i uznał, iż strona skarżąca nabywa towary i usługi (przejazdy, zakwaterowanie, wyżywienie oraz atrakcje turystyczne, kulturalne i rozrywkowe, itp.) we własnym imieniu i na własny rachunek od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty (klientów) i tym samym świadczy usługi turystyki opodatkowane na zasadzie VAT marża i nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z organizowaniem imprezy wyjazdowej, w związku z art. 119 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z takim stanowiskiem organu należy wskazać, iż w pełni uzasadnione są zarzuty skargi, iż organ oceniając stan faktyczny sprawy nie wziął pod uwagę i nie uwzględnił następujących okoliczności:

- strona skarżąca nie jest podmiotem świadczącym usługi turystyczne, ogólnie dostępne na rynku, nie jest bowiem biurem podróży;

- czynności wykonywane przez stronę skarżącą to organizacja wyjazdów dla własnych klientów, którzy osiągnęli pewien pułap zakupów i klienci tacy biorą w tych wyjazdach nieodpłatnie;

- we wniosku jednoznacznie wskazano, iż głównym celem organizacji wyjazdów jest zwiększenie sprzedaży wnioskodawcy, a nie tylko "bezpośrednia korzyść turysty"; ta okoliczność została należycie uzasadniona przez stronę skarżącą, wskazano, że na imprezy wyjazdowe zapraszani są tylko ci klienci, którzy osiągną odpowiedni pułap obrotów;

- taki charakter imprez wyjazdowych dla klientów niewątpliwie zmotywuje ich, jak i inne osoby do zakupów towarów skarżącego;

- korzyść klienta należy odnieść do tego, że i organizator wyjazdów, czyli strona skarżąca uzyska korzyść w postaci promocji marki, co spowoduje zwiększenie jej wartości oraz zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych pod tą marką;

- zatem usługi są nabywane dla bezpośredniej korzyści klienta (on je konsumuje), ale nie można pomijać faktu, że pośrednią korzyść z tego odniosła strona skarżąca poprzez zwiększenie obrotów.

Przy tym nie jest zrozumiałe, uznanie przez organ, iż opodatkowanie na zasadach szczególnych wynika z tego, że w pierwszej kolejności imprezy wyjazdowe organizowane są dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdu. Skarżąca także uzyskuje korzyść, a subiektywne odczucie organu, iż w pierwszej kolejności tę korzyść uzyskuje klient skarżącej nie znajduje potwierdzenia w treści przepisu, ani w stanie faktycznym sprawy. Organ dokonuje nieuprawnionej nadinterpretacji przepisów art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług, biorąc pod uwagę wyłącznie bezpośrednią korzyść turysty (klienta), a nie równoczesną korzyść organizatora, czyli strony skarżącej.

Dodatkowo trafnie podniesiono w skardze, iż w zaskarżonej interpretacji organ nie wskazał, w jaki sposób strona skarżąca powinna procedurę VAT marża stosować, skoro nie osiąga żadnej marży w związku z organizacją imprez wyjazdowych. W tym zakresie argument organu zawarty w treści odpowiedzi na skargę, iż tej kwestii pytanie strony skarżącej nie dotyczyło jest nieuprawniony.

Strona skarżąca w treści wniosku wyraziła stanowisko, iż na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może pomniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur. A pytanie dotyczyło właśnie możliwości odliczenia podatku z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach organizowanej przez stronę skarżącą imprezy wyjazdowej dla swoich klientów. Zatem organ kwalifikując zupełnie inaczej czynności dokonywane przez stronę skarżącą, jako usługi turystyki opodatkowane na zasadzie VAT marża powinien wskazać na prawidłowe rozliczenie w tym trybie faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach organizowanej przez stronę skarżącą imprezy wyjazdowej dla swoich klientów.

Sąd dostrzega także, iż w treści odpowiedzi na skargę organ uzupełnił swoje stanowisko, poprzez przywołanie orzecznictwa sądowego, z którego wynika, że zastosowanie procedury VAT marża może dotyczyć także podmiotów innych niż biura podróży. Należy wskazać, iż ta okoliczność nie może być uznana za potwierdzająca stanowisko organu, bowiem sąd ocenia pogląd prawny i stanowisko organu przedstawione w treści interpretacji indywidualnej, a tam takich okoliczności nie przywołano, a fakt, że strona skarżąca nie jest biurem podróży był bezsporny.

Organ ponownie wydając interpretację w zakresie spornym powinien zatem uwzględnić wszystkie okoliczności faktyczne sprawy przywołane wyżej, w tym przede wszystkim fakt, iż strona skarżąca zawodowo nie trudni się organizowaniem imprez turystycznych, strona skarżąca uzyskuje korzyść z organizacji takich imprez oraz nie osiąga żadnej marży w związku z organizacją imprez wyjazdowych.

Z tych względów, działając na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i § 4 oraz art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.