Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 129/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i T. małżonków K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. i T. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a I. przyznać D. i T. małżonkom K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący D. i T. małżonkowie K. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku skarżący dołączyli potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji dotyczącej renty skarżącego i zaświadczenia o wysokości zarobków skarżącej. Skarżący wezwani do nadesłania harmonogramu spłaty kredytu, nadesłali oświadczenie wskazujące wysokość spłacanych rat oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie faktur VAT.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Koszty sądowe niniejszego postępowania prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – 292,80 złote brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie oświadczeń skarżących i nadesłanych przez nich dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2 i są właścicielami dwu nieruchomości. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Średnie miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżących wynoszą od [...] złotych do [...] złotych. Koszty te obliczono w oparciu o oświadczenie skarżących zawarte na druku PPF wskazujące wysokość kosztów utrzymania, oświadczenie wskazujące średnie miesięczne koszty zakupu gazu zawarte na jednej z faktur VAT i w oparciu o oświadczenie wskazujące miesięczne koszty spłaty kredytu. Po poniesieniu średnich miesięcznych kosztów utrzymania do dyspozycji skarżących pozostaje kwota od [...] złotych do [...] złotych.

Porównanie wysokości kwoty pozostającej skarżącym po poniesieniu średnich miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego do wysokości każdego jednego z kosztów sądowych niniejszego postępowania, przy uwzględnieniu, że niektóre z nich uiszczane mogą być w toku postępowania kilkakrotnie, oraz do wysokości minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego wskazuje, iż skarżący nie będąc zobowiązanymi do ponoszenia kosztów sądowych mają realne możliwości poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia radcy prawnego. To samo porównanie wskazuje także, że skarżący realnie nie są w stanie ponieść kosztów sądowych.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.