Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 17/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art 55 par 1  w zw z art 154 par 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G., M. G. i G. Ł. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Nowym Sączu za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta Nowy Targ z dnia 30 stycznia 2020 r., znak: RUiGN.I.6730.3.2019 postanawia: 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Nowym Sączu grzywnę w wysokości 1500 (słownie: tysiąc pięćset) złotych 2. zasądzić od organu solidarnie na rzecz skarżących kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2020 r. do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. G., M. G. i G. Ł. o ukaranie grzywną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu za nieprzekazanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta Nowy Targ z dnia 30 stycznia 2020 r., znak: RUiGN.I.6730.3.2019.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, że opisana wyżej skarga została przez nich wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 24 sierpnia 2020 r. Organ otrzymał skargę w dniu 25 sierpnia 2020 r., zatem termin na przekazanie skargi upłynął w dniu 24 września 2020 r. Skarżący zaznaczyli, że z powodu opieszałości w działaniu organu ich sprawa o ustalenie warunków zabudowy została umorzona w związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okoliczność ta winna zostać wzięta pod uwagę przy ustalaniu wysokości grzywny. Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnosili również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym dwukrotności stawki minimalnej wynagrodzenia adwokata z uwagi na nakład pracy pełnomocnika przejawiający się w podejmowanych czynnościach zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy takich jak wykonywanie telefonów i sprawdzanie, czy skarga została przekazana.

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o oddalenie wniosku. Organ podał, że w dniu 18 lutego 2021 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W ocenie organu wobec dopełnienia powyższego obowiązku, wymierzanie grzywny byłoby niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej "p.p.s.a." - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (...). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu niewątpliwie uchybiło terminowi na dokonanie omawianych czynności. Skargę doręczono organowi w dniu 25 sierpnia 2021 r., a została ona przekazana do sądu dopiero 18 lutego 2021 r. i to wyłącznie dlatego, że organ został wezwany do ustosunkowania się do wniosku o wymierzenie grzywny. Organ nie wykonał więc ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w zakreślonym ustawą terminie, popadając w znaczne opóźnienie.

Tym samym w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do nałożenia grzywny na organ z uwagi na niedotrzymanie ustawowego terminu przekazania skargi. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Ustalając wysokość grzywny wzięto pod uwagę, że skarga została przekazana dopiero na skutek wezwania sądu w związku z wniesionym wnioskiem inicjującym niniejszą sprawę. Postępowanie organu należy ocenić jako wysoce naganne, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę również fakt, że przedmiotem skargi była bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Celem takiej skargi jest właśnie przeciwdziałanie zaniechaniom organu, stąd organ winien dokładać szczególnej staranności w wywiązywaniu się z obowiązku przekazania skargi do sądu, a nie jeszcze bardziej opóźniać przez swoje bezprawne działania załatwienie sprawy.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że grzywna w kwocie 1500 zł będzie adekwatna, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia, za podstawę biorąc art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach postępowania - na które złożyły się kwota uiszczonego wpisu od wniosku, wynagrodzenie adwokata oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - orzeczono w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U z 2015 r. poz. 180 ze zm.). Odnosząc się w tym miejscu do żądania zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika w podwójnej wysokości należy wskazać, że w ocenie Sądu w sprawie nie zaistniały szczególne okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie kosztów w żądanej wysokości. Wykonanie telefonu, czy złożenie pisma procesowego to standardowe czynności w tego typu sprawach i nie wymagają one nadzwyczajnego zaangażowania pełnomocnika.