Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 560/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1 i 2, art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit a, art. 112 c pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2174
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Ł. na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 14 sierpnia 2023 r., Nr 438000-COP.4103.11.2023.15 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do września 2019 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. określił dla P. Sp. z o.o. Sp. k. (skarżącej): wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za czerwiec 2019 r. w kwocie [...]zł oraz za lipiec 2019 r. w kwocie [...]zł, wysokość kwoty do zwrotu na rachunek bankowy za sierpień 2019 r. w kwocie [...]zł oraz za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł, ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 112c pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), dalej "u.p.t.u." za: czerwiec 2019 r. w kwocie [...]zł, lipiec 2019 r. w kwocie [...]zł, sierpień 2019 r. w kwocie [...]zł oraz wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego oraz zakończonej wcześniej kontroli celno-skarbowej, organ uznał za nieprawidłowe rozliczenie przez Spółkę VAT za okresy od czerwca do września 2019 r. Organ na podstawie art. 86 ust. 1 i 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. zakwestionował obniżenie VAT należnego

o podatek naliczony wynikający z 15 faktur VAT wystawionych przez E. I. G. [...] Sp. k. w J.. Stwierdził, że faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych, ponieważ Spółka P. nie dokonała nabycia od E. I. G. [...] usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212. Wykazany

w 15 fakturach VAT i rozliczony w deklaracjach VAT-7 za czerwiec, lipiec, sierpień

i wrzesień 2019 r. podatek naliczony nie był związany z nabyciem takich usług. Wobec powyższego stwierdzono, że Spółce P. nie przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z zakwestionowanych faktur.

Od powyższej decyzji, Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika złożyła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 187, art. 188 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.), dalej "O.p." oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a, art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a i art. 112c u.p.t.u. W związku z tymi zarzutami Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T. utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że przedłożone przez P. Sp. z o. o. Sp. k. faktury zakupu usług zagospodarowania odpadów, na których jako wystawca widnieje E. I. G. [...] Sp. k. w J. nie można uznać za dowody, które dokumentowały rzeczywisty przebieg operacji gospodarczych, których miały dotyczyć. Według zamówień na odbiór odpadów wystawionych przez E. I. G. [...], skierowanych do P. Sp. z o. o. Sp. k., odbiorcą końcowym odpadu miała być firma O. X.-T. Sp. z o. o. w N. S.. Natomiast E. I. G. [...] Sp. k., według wyjaśnień przedstawicieli P. Sp. z o. o. Sp. k. miała występować w roli pośrednika pomiędzy wytwórcą odpadów (P. Sp. z o. o. Sp. k.) a ostatecznym odbiorcą (O. X.-T. Sp. z o. o.). Na wystawionych przez P. Sp. z o. o. Sp. k. kwitach wagowych Wz, mających potwierdzać wywóz odpadów z terenu Spółki, jako kontrahenta wskazywano O. X.-T.. Kwity te, zgodnie z wyjaśnieniami P. Sp. z o. o. Sp. k. były podstawą do wystawianych przez E. I. G. [...] Sp. k. faktur za usługi zagospodarowania odpadów pochodzących od P. Sp. z o. o. Sp. k. Organ podkreślił, że analiza wystawionych i przedłożonych przez P. Sp. z o. o. Sp. k. - 354 kwitów wagowych Wz, mających potwierdzić wywóz odpadów z terenu Spółki wykazała m. in.: brak chronologii w datach, godzinach i numerach wystawianych kwitów wagowych Wz, wystąpienie kwitów wagowych o tych samych numerach, które posiadały inne dane w zakresie ujętych na kwitach dat pomiaru, godzin, osób wystawiających, krótkie odstępy czasowe pomiędzy wjazdami na wagę samochodów o tych samych numerach rejestracyjnych, z tym samym kierowcą.

W ocenie organu podatkowego, kwity wagowe Wz jako dokumenty, które miały potwierdzać wywóz odpadów z P. Sp. z o. o. Sp. k. i które były podstawą wystawiania przez E. I. G. [...] Sp. k. faktur za zagospodarowanie odpadów na rzecz P. nie spełniały wymogów rzetelnych dowodów, potwierdzających rzeczywisty przebieg operacji gospodarczych. Przesłuchana

w charakterze świadka B. T. nie potwierdziła wystawienia kwitów wagowych, na których wskazana była jako wystawiająca (nie pracowała w tym okresie w P. Sp. z o. o. Sp. k.). Świadek T. C., pracownik ochrony/wagowy, nie potwierdził wystawienia kwitów wagowych, na których brak było jego podpisów oraz kwitów wagowych podpisanych parafą. T. C. zeznał także, że zdarzały się przypadki w trakcie jego służby, że pracownicy P. Sp. z o. o. sp. k. prosili

o dostęp do komputera, w celu zmiany kodu towaru.

Organ odwoławczy zauważył, że wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, organ

I instancji w zaskarżonej decyzji odniósł się do przedłożonych w załączeniu do zastrzeżeń z dnia [...] listopada 2022 r. do protokołu badania ksiąg, skanów poszczególnych kart książki wjazdu pojazdów wskazujących, że T. C. podpisywał się zarówno pełnym podpisem jak i parafą.

Na wystawionych przez E. I. G. [...] Sp. k. fakturach za usługi zagospodarowania odpadów oraz na zamówieniach na odbiór odpadów wykazany był kod odpadu 191212. Taki sam kod odpadu wskazany jest na kwitach wagowych Wz wystawianych przez P. Sp. z o. o. sp. k., mających dokumentować wywóz odpadów z terenu Spółki. Przesłuchani w charakterze świadków kierowcy wskazani na kwitach wagowych Wz zeznali, że odpady wywozili na Składowisko Odpadów w G.. Natomiast dokumenty i wyjaśnienia przekazane przez Składowisko Odpadów Stałych

w G. nie potwierdzają przywozu na teren składowiska odpadów o kodzie 191212. Według wyjaśnień, samochody wykazane na kwitach wagowych Wz nie przywoziły na Składowisko Odpadów w G. odpadów o kodzie 191212. Składowisko nie podjęło też żadnej współpracy z firmą O. X.-T. Sp. z o. o. Według dokumentów przedłożonych przez Składowisko Odpadów w G. na teren składowiska odpady przywoziły trzy samochody spośród siedmiu wskazanych na kwitach wagowych Wz wystawionych przez P. Sp. z o. o. Sp. k., ale nie były to odpady o kodzie 191212. Z załączonego do wyjaśnień raportu bilansowego pojazdów wynika, że kontrahentem, który dostarczał odpady o kodach [pic] 030307, 170101 i 170107 była firma E. I. G. [...] Sp. k. [...] o numerze rejestracyjnym [...] był własnością Spółki P., a jego kierowcą był Ł. B. zatrudniony w Spółce. Organ wskazał, że przesłuchany w charakterze świadka Ł. B. zeznał, iż wjeżdżając do G. miał ukrywać, że jest z firmy P. i zanim rozpoczął kursy zdjęto oznakowania firmy P. z samochodu. Organ podniósł, że P. Sp. z o. o. Sp. k. wystawiła 354 kwity wagowe Wz z kodem odpadu 191212 (związane z fakturami za zagospodarowanie odpadów wystawionymi przez E. I. G. [...]). Natomiast Składowisko Odpadów w G. potwierdziło, że tylko trzy wskazane wyżej samochody przywiozły na składowisko odpady i zostały ujęte na 191 kwitach wagowych Wz. Ponadto według dokumentów przekazanych przez Przedsiębiorstwo Usług Gminnych przywożone odpady nie miały kodu 191212. Organ podkreślił, że zgodnie

z dokumentami przekazanymi przez Spółkę P. odbiorcą odpadów z kodem 191212 miała być firma O. X.-T. Sp. z o. o., a nie Składowisko Odpadów w G.. W ocenie organu odwoławczego, dowodom uzyskanym ze Składowiska Odpadów

w G. nie można odmówić wiarygodności. Dokumenty zostały przekazane

w odpowiedzi na liczne wezwania organu podatkowego i brak jest podstaw do uznania, że przekazano niepełne i nierzetelne informacje o przyjęciu odpadów od E. I. G. [...], pochodzących z firmy P. o innych kodach.

Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, że E. I. G. [...] wywiozła odpady o kodzie 191212 zamiast do O. X.-T. Sp. z o. o. - na składowisko odpadów w G., które prawdopodobnie wpisało w dokumentację, że przyjęło odpady o kodzie 170101 lub 030307. Ponadto część odpadów została przyjęta, według niego bez ewidencji.

Zdaniem organu, z zebranych w sprawie dowodów niewątpliwie wynika, że usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 nie zostały zrealizowane w sposób, który miał wynikać z faktur przyjętych do rozliczenia VAT za okresy od czerwca do września 2019 r. Organ wskazał na zeznania kierowcy z firmy P. - Ł. B..

W ocenie organu, zeznania tego świadka są obiektywnym dowodem, że przy transakcjach dochodziło do nieprawidłowości. Organizowaniem transakcji zajmowała się "grupa ludzi", kierowca wykonywał kursy, ale na innej trasie. Nie przewoził odpadów do N. S., albo J. do O. X.-T.. Jeżdżąc do G. miał ukrywać, że jest z firmy P.. Organ podkreślił, że to, iż są to zeznania byłego pracownika Spółki P., nie powoduje, że dowód ten należało uznać za niewiarygodny. Zeznania zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, przewidzianej w art. 233 k. k. Zdaniem organu odwoławczego, trudno uznać, że były pracownik Spółki składał nieprawdziwe zeznania, tylko w celu zemsty na byłym pracodawcy, narażając się na odpowiedzialność karną.

Odnosząc się do przywołanych w odwołaniu zeznań innego świadka – K. R. organ odwoławczy stwierdził, że zeznania te nie potwierdzają, iż usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 zostały zrealizowane zgodnie

z wystawionymi fakturami. Kierowca był kierowany przez przedstawiciela kontrahenta od razu w inne miejsce, nie wykonywał kursu do odbiorcy, którym miała być firma O. X.-T.. Nie potwierdzono także, że do Składowiska Odpadów w G. trafiały odpady o kodzie 191212.

Organ zaznaczył, że jeśli w tych samych okresach były wykonywane z Ł. (od Spółki P.) do G. transporty innych (bądź tych samych) odpadów, co wynika

z zeznań świadków i innych dowodów, to nie skutkuje to uznaniem, iż wykazane na 15 spornych fakturach usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 zostały zrealizowane przez Spółkę E. I. G. [...] na rzecz Spółki P.. Organ podatkowy nie stwierdził, aby doszło do realizacji usług w sposób wskazany na fakturach i przedstawionych przez Spółkę dokumentach, zgodnie z zamówieniami. Nie jest wystarczające, że w dokumentach została wskazana firma, która posiadała odpowiednie zezwolenie na zbieranie odpadów. Transakcja musi mieć w rzeczywistości taki przebieg, jak widnieje w dokumentach, które stanowią podstawę do rozliczenia podatku.

Organ wskazał, że obrót odpadami podlega odpowiednim regulacjom. W przypadku obrotu odpadami należy zgodnie ze stanem faktycznym wskazywać, kto wykonuje usługę zagospodarowania odpadów, kto jest odbiorcą odpadów oraz jaki jest rodzaj-kod odpadów, ponieważ podmioty zajmujące się obrotem odpadami posiadają decyzje, które wskazują szczegółowo w jakim zakresie działa podmiot, np. zbierania odpadów, przetwarzania odpadów oraz wskazują rodzaj i masę odpadów przewidzianych do przetworzenia czy magazynowania. Istotne jest zatem precyzyjne i zgodne ze stanem faktycznym wskazywanie kto wykonuje usługę, np. pośrednictwa w obrocie odpadami, kto jest odbiorcą odpadów oraz jaki jest rodzaj-kod odpadów wykazywany na dokumentach sporządzanych w zakresie zawieranych transakcji.

Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika, że wykazane w dokumentach dotyczących zagospodarowania odpadów o kodzie 191212, firmy: Spółka E. I. G. [...] oraz Spółka O. X.-T., które miały uczestniczyć w transakcjach wynikających z dokumentów faktycznie ich nie wykonały.

Wskazana na kwitach wagowych Wz wystawionych przez P. Sp. z o. o. Sp. k. (jako odbiorca odpadów) O. X.-T. Sp. z o. o. nie była rzeczywistym ich odbiorcą. Kierowcy lub osoby odbierające wymienione na kwitach wagowych wskazali, że odpady przewozili na Składowisko Odpadów w G.. Natomiast Przedsiębiorstwo Usług Gminnych obsługujące Składowisko Odpadów Stałych w G. poinformowało, że nie podjęło żadnej współpracy z firmą O. X.-T. Sp. z o. o. Ponadto Spółka O.

X.-T. nie posiadała odpowiedniego zaplecza technicznego do prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiadała specjalistycznych maszyn i urządzeń, nie zatrudniała pracowników, dysponowała wyłącznie placem o powierzchni 200 m2 do składowania odpadów. Kierowcy wykazani w kwitach wagowych WZ nie potwierdzili

w trakcie przesłuchań, że przewozili odpady do firmy O. X.-T. z N. S. na plac w Kunicach. Transporty wg [pic]ustaleń organu podatkowego wykazane w 191 kwitach wagowych odbywały się natomiast na trasie Ł. - P. (Giebnia), ale przedmiotem transportu nie były odpady o kodzie 191212.

M. S. - prezes zarządu O. X.-T. Sp. z o. o. zeznał, że na wynajętym placu w Kunicach Spółka magazynowała odpady. Nie wiedział natomiast, gdzie odpady miały być przekazywane dalej, ponieważ Spółka tych odpadów nie sprzedawała. Na placu w Kunicach brak było oznak prowadzenia działalności gospodarczej przez O.

X.-T. Sp. z o. o. i nikt pod tym adresem nie znał Spółki ani jej prezesa. W zakresie współpracy z E. I. G. [...] Sp. k., O. X.-T. - M. S.

w piśmie z dnia [...] października 2020 r. wyjaśnił, że miała ona charakter sporadyczny

i przedłożono tylko dwie faktury dotyczące odbioru 1.580 ton odpadów od E. I. G. [...] Sp. k., natomiast wg kwitów wagowych Wz Spółka O. X.-T. miała być odbiorcą 4.502.150 ton. O. X.-T. Sp. z o. o. nie przedłożyła dowodów zapłaty za te faktury oraz dowodów ujęcia faktur w rejestrach i deklaracjach dla podatku od towarów i usług.

Wynika z tego, że Spółka O. X.-T. nie była rzeczywistym odbiorcą odpadów wykazanych na fakturach i kwitach wagowych WZ sporządzonych przez P. Sp.

z o. o. Sp. k. Spółka E. I. G. [...], która miała być pośrednikiem pomiędzy wytwórcą odpadów (P. Sp. z o. o. Sp. k.) a ostatecznym odbiorcą (O. X.-T. Sp. z o. o.) nie udzieliła żadnych informacji dotyczących zawartych transakcji. Spółka przekazała jedynie faktury sprzedaży VAT, dowody zapłat i rejestry sprzedaży, co miało na celu jedynie uprawdopodobnienie rzetelności transakcji przeprowadzonych

z P. Sp. z o. o. sp. k. Organ wskazał, że pod adresem siedziby Spółki E. I. G. [...] znajduje się nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym - piętrowym oraz drewniana wiata. W jednym z pomieszczeń na parterze budynku znajduje się biuro. Spółka E. I. G. nie posiadała żadnych magazynów, placu, warsztatów umożliwiających segregowanie, magazynowanie, utylizację odpadów. Spółka nie zatrudniała pracowników i nie posiadała żadnych środków trwałych. Była podmiotem kilkukrotnie wykreślanym z rejestru podatników VAT, w tym również w okresie objętym kontrolą. Spółka unikała kontaktu z organami podatkowymi.

S. wyjaśnienia dotyczące nawiązania współpracy P. Sp. z o. o. Sp. k.

z E. I. G. [...] Sp. k., w tym weryfikacji jej rzetelności - Prezes Zarządu Spółki M. J. zeznał, że w firmie jest osoba, która kontroluje rzetelność firm-kontrahentów, a on podejmuje decyzje z jaką firmą Spółka nawiązuje współpracę. Organ odwoławczy stwierdził, że zeznania M. J. były niezgodne z ustalonymi w sprawie okolicznościami. Nie można dać wiary temu, że "domniemywał" on, że Spółka E. I. G. [...] mogła sobie dobierać innego kontrahenta, bowiem na wszystkich zamówieniach na odbiór odpadów o kodzie 191212 wystawionych przez Spółkę E. I. G. [...] Sp. k. dla Spółki P. widnieje informacja o tym, że odbiorcą końcowym odpadu będzie firma O.-X. T. Sp. z o. o. Spółka ta była wskazana także na wszystkich kwitach wagowych Wz wystawionych przez P. mających potwierdzić wywóz odpadów o kodzie 191212. W złożonych zeznaniach M. J. stwierdził, że działano na podstawie ustawy o ochronie środowiska, co potwierdzało, że miał on świadomość, iż podmioty zajmujące się obrotem odpadami muszą posiadać decyzje, które regulują szczegółowy zakres, w jakim mogą działać. Prezes Zarządu Spółki P. wiedział, że ważne jest precyzyjne i zgodne ze stanem faktycznym wskazanie kto wykonuje usługę np. pośrednictwa w obrocie odpadami, kto jest odbiorcą odpadów oraz jaki jest rodzaj-kod odpadów wykazywany na dokumentach sporządzanych w zakresie zawieranych transakcji.

Organ po przeprowadzeniu postępowania dowodowego nie potwierdził przebiegu transakcji w taki sposób, jaki został wykazany w przedstawionych przez Spółkę dokumentach. Zapłaty dokonane przez Spółkę P. za sporne faktury uznał za działania mające tylko na celu uprawdopodobnienie, że transakcje zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 zostały wykonane.

W ocenie organu odwoławczego, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego należało stwierdzić, że faktury zakupu dotyczące usług zagospodarowania odpadów, wystawione przez E. I. G. [...] Sp. k. na rzecz P. Sp. z o. o. Sp. k. są nierzetelne. Nie odzwierciedlały one rzeczywistych transakcji gospodarczych (stwierdzały czynności, które nie zostały dokonane). Usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 nie zostały wykonane przez E. I. G. [...] Sp. k. dla Spółki P.. Odpady, których miały dotyczyć usługi nie trafiały do ostatecznego odbiorcy, którym miała być Spółka O. X.-T.. Spółka ta nie dokonywała także odbiorów towarów wskazanych w dokumentach z firmy P..

Nierzetelne były również kwity wagowe Wz wystawiane w firmie P. - nie potwierdzały one rzeczywistego przebiegu transakcji. Na tej podstawie, zdaniem organu odwoławczego, należało stwierdzić, że Spółka P. wystawiając nierzetelne kwity wagowe Wz, które były podstawą wystawienia nierzetelnych faktur przez E. I. G. [...] Sp. k., w sposób świadomy uczestniczyła w transakcjach stanowiących oszustwo podatkowe. Kwity wagowe Wz miały na celu stworzenie pozorów transakcji dokonanych pomiędzy P. Sp. z o. o. Sp. k. a E. I. G. [...] Sp. k.,

w których ostatecznym odbiorcą odpadów miała być rzekomo Spółka O. X.-T.. Na podstawie nierzetelnych kwitów wagowych Wz wystawianych przez P. Sp. z o. o. Sp. k. E. I. G. [...] Sp. k. wystawiała nierzetelne faktury VAT za świadczenie usług zagospodarowania odpadów na rzecz P. Sp. z o.o. Sp. k.

Reasumując organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, w okresach od czerwca do września 2019 r. usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 nie zostały przez E. I. G. [...] Sp. k. wykonane, zgodnie z fakturami wystawionymi przez tę Spółkę na rzecz P. Sp. z o. o. Sp. k. Zatem w badanym okresie Spółka P. przyjęła do rozliczenia podatku VAT za okresy od czerwca do września 2019 r. fikcyjne faktury, którym nie towarzyszyły autentyczne transakcje gospodarcze (nie zostały zrealizowane usługi) i były to tzw. "puste faktury".

W konsekwencji, Spółce P. nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur wystawionych przez Spółkę E. I. G. [...]. W ocenie organu odwoławczego, w sytuacji gdy Spółka świadomie przyjmowała do rozliczenia VAT nierzetelne faktury, służące do oszustw podatkowych na Spółkę należało nałożyć sankcję w najwyższej przewidzianej przepisami wysokości, tj. 100%, zgodnie z art. 112c ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżąca Spółka złożyła skargę do tut. Sądu. Zaskarżanej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania, tj.:

a) art. 120 i art. 121 O.p. poprzez złamanie zasady praworządności oraz zasady zaufania do organu, w tym poprzez przyjęcie stanowiska nieznajdującego podstawy

w przepisach prawa oraz celowe dopuszczanie się przekłamań w prezentacji materiału dowodowego, w tym pomijanie wielu istotnych dowodów mających znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego;

b) art. 121 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 i art. 191 O.p., poprzez nierozpatrzenie

w sposób wyczerpujący całości dowodów i w konsekwencji dokonanie błędu

w ustaleniach faktycznych co do okoliczności, że Spółka nie nabyła usług zagospodarowania odpadami i otrzymanym fakturom nie towarzyszyło otrzymanie usługi, podczas gdy z przesłuchań kierowców, właścicieli firm transportowych, wagowych wynika, że odpady były wywożone na zlecenie E. I.,

a Składowisko Odpadów w G. potwierdziło przyjęcie odpadów od E. I. przywiezionych w datach i przez firmy transportowe wywożące odpady z terenu P.;

c) art. 121 § 1 oraz 122 O.p. poprzez fakt, że organ wydający decyzję kierował się wyłącznie interesem fiskalnym i rozstrzygnął wszelkie pojawiające się wątpliwości

i niejasności na niekorzyść podatnika, w szczególności poprzez przyjęcie, że Spółka mogła zdawać sobie sprawę, że dokonywana przez jej kontrahenta czynność stanowi część składową oszustwa popełnianego przez kontrahenta i nie podjęła wszelkich racjonalnych środków w celu uniknięcia swego udziału w tym oszustwie

i w konsekwencji odmowy istnienia po stronie spółki "dobrej wiary", podczas gdy Spółka podjęła wszelkie działania jakich można było od niej racjonalnie wymagać, w celu upewnienia się, że dokonywane transakcje nie stanowią udziału w oszustwie podatkowym, a dodatkowo organ przyjmując taki wniosek nie wskazał jakichkolwiek przesłanek oraz dowodów pozwalających wyprowadzić taki wniosek, nadto ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikają wnioski zgoła przeciwne;

d) art. 121 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 i art. 188 O.p., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin sposobu działania systemu wagowego na okoliczność tego, że system podstawia jako wystawcę osobę, która dokonuje wydruku, a nie osobę pierwotnie ważącą. Organ odmówił przeprowadzenia tego dowodu, jednocześnie konsekwentnie myli osobę ważącą z osobą dokonującą wydruku istniejącego już kwitu wagowego. Ponadto organ podatkowy pominął w swojej ocenie wiele dowodów wskazujących sprzecznie do stanowiska organu pierwszej instancji i pomiął wagę wielu dowodów, jak na przykład dał wiarę zeznaniom T. C., który zeznał, że podpisywał się wyłącznie pełnym nazwiskiem i nie podpisywał się parafką, podczas gdy Spółka przedłożyła dowody wskazujące, że pan C. podpisywał się zamiennie zarówno pełnym podpisem jak i parafką. Podobnie organ uznał za wiarygodne zeznania o usuwaniu oznaczeń z pojazdów Spółki, podczas gdy przedłożono wyjaśnienia w jaki sposób oznakowane są pojazdy Spółki, że nie można technicznie tych oznaczeń zdjąć, a inne osoby przesłuchiwane zgodnie zeznały, że oznaczenia z aut Spółki nigdy nie były zdejmowane. Organ przedłożył potrzebę ustaleń fiskalnych nad doświadczenie życiowe oraz logiczną ocenę materiału dowodowego;

2) przepisów prawa materialnego, tj.:

a) błąd zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie do transakcji, która miała miejsce;

b) niewłaściwe zastosowanie art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy zakupione usługi miały być wykorzystywane do czynności opodatkowanych;

c) błąd wykładni art. 86 ust. 1 u.p.t.u. poprzez wprowadzenie pozaustawowych warunków odliczenia podatku naliczonego, tj. uzależnienie tego prawa od wskazania kto wykonuje usługę zagospodarowania odpadami, kto jest odbiorcą odpadów, jaki jest rodzaj - kod odpadów wykazywany na dokumentach sporządzonych w zakresie zawieranych transakcji, podczas gdy warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi oraz posiadanie faktury wskazującej strony transakcji oraz przedmiot transakcji. Sposób faktycznego wykonania usługi, jeśli została ona wykonana przez podmiot wskazany w fakturze, nie ma znaczenia dla prawa do odliczenia podatku VAT;

d) art. 112c u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, kiedy nie doszło do zaniżenia podstawy opodatkowania VAT.

W związku z powyższymi zarzutami, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

w całości oraz decyzji ją poprzedzającej i umorzenie postępowania administracyjnego ewentualnie o umorzenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił skarżącej Spółce pisemne wypowiedzenie się w sprawie, wyznaczając jej 10-dniowy termin.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia zasadności pozbawienia skarżącej Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego z 15 faktur VAT wystawionych przez E. I. G. [...] Sp. k. z/s w J.. Organ stwierdził, że faktury te nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych, ponieważ skarżąca Spółka nie dokonała nabycia od E. I. G. [...] Sp. k. usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212. Wykazany w tych fakturach VAT

i rozliczony w deklaracjach VAT-7 za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2019 r. podatek naliczony nie był związany z nabyciem usług zagospodarowania odpadów

o kodzie 191212. Wobec powyższego stwierdzono, że Spółce P. nie przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające

z zakwestionowanych faktur. Uznano, że faktury wystawione przez wskazany podmiot nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a skarżąca Spółka przyjmowała do rozliczenia nierzetelne faktury, na podstawie których rozliczała podatek naliczony, pomimo niewykonania przez E. I. G. [...] Sp. k. usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212.

Z kolei skarżąca Spółka podnosi m. in., że organy nie wywiązały się z obowiązku podjęcia wszelkich niezbędnych działań oraz wnikliwego zebrania i zbadania całego materiału dowodowego, nie uwzględniły składanych wniosków dowodowych, przez co doszło do naruszenia szeregu przepisów postępowania. Ponadto dokonano błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego. Podnosi, że sposób faktycznego wykonania usługi, jeśli została ona wykonana przez podmiot wskazany w fakturze, nie ma znaczenia dla prawa do odliczenia podatku VAT. Podkreśla, że naruszono art. 112c u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, kiedy nie doszło do zaniżenia podstawy opodatkowania VAT.

W zaistniałym sporze rację należało przyznać organowi.

Istota sporu w sprawie dotyczy zatem prawidłowości rozliczeń w podatku VAT oraz zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. w związku z uznaniem przez organy, że przyjęte do rozliczenia podatku VAT faktury dokumentowały czynności, które w rzeczywistości nie zostały zrealizowane przez wskazanego w nich kontrahenta, tj. E. I. G. [...] Sp. k. nie wykonała na rzecz skarżącej Spółki usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212, sporne faktury były fikcyjne, nie towarzyszyły im transakcje gospodarcze.

Jak już wyżej wskazano kwestionując stanowisko organów, skarżąca podniosła w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując zatem w pierwszym rzędzie oceny prawidłowości postępowania dowodowego, Sąd stwierdził, że postępowanie to zostało przeprowadzone z zachowaniem reguł procedury podatkowej i wbrew stanowisku strony skarżącej w jego ramach nie doszło do naruszenia przepisów procesowych powołanych w petitum skargi, tj. art. 120, art. 121, art 122, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 O.p. W tym zakresie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 122 O.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Jak stanowi art. 187 § 1 O.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Stosownie zaś do postanowień art. 191 O.p., organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Zgodnie z kolei z art. 210 § 4 O.p., uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie tut. Sądu, organy zebrały materiał dowodowy w sposób wyczerpujący, zgodnie z wymogami zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Ocena tego materiału, każdej okoliczności w świetle całokształtu zebranych dowodów, zaprezentowana w zaskarżonej decyzji, nie wykraczała poza granice wyznaczone przepisem art. 191 O.p., statuującego zasadę swobodnej oceny dowodów, i znalazła swe odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji stosownie do art. 210 § 4 O.p. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pozwala na ustalenie motywów, którymi kierowano się uznając sporne faktury za niedokumentujące rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Nie pozostawiają również wątpliwości w przedmiocie tego jakie ustalenia faktyczne zostały przyjęte za podstawę orzekania. Ponadto w postępowaniu zapewniono czynny udział stronie postępowania zgodnie z art. 123 § 1 O.p.

W skardze podniesiono zarzut naruszenia art. 188 O.p. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin sposobu działania systemu wagowego na okoliczność tego, że system podstawia jako wystawcę osobę, która dokonuje wydruku, a nie osobę pierwotnie ważącą. Odnosząc się do tego zauważyć należy, że taki wniosek dowodowy faktycznie został złożony. Organ postanowieniem z dnia [...] listopada 2022 r. odmówił przeprowadzenia tego dowodu. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w toku postępowania podatkowego w piśmie z dnia [...] października 2021 r. wystąpił do Spółki o przedłożenie wymienionych oryginałów kwitów wagowych WZ, wskazanie osób wystawiających kwity wagowe oraz osób, które przygotowały kserokopie kwitów wagowych. W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2021 r. Spółka wyjaśniła, że wszystkie wskazane przez organ kwity wagowe dotyczące transakcji z E. I. G. [...] zostały wystawione przez pracowników M. G. Sp. z o. o. z siedzibą w B., świadczącej na rzecz Spółki usługi ochrony obiektu. Pracownicy firmy M. pełnili rolę wagowych. Dokumenty były wystawiane przez Barbarę T. i I. P., natomiast wydruków z systemu Wagowego wykonały M. W. i A. G.-J..

Na okoliczność wystawiania kwitów wagowych, organ przesłuchał osoby je wystawiające.

Ponadto z wyjaśnień Spółki wynika, że docelowo przechowuje kwity wagowe wyłącznie w formie elektronicznej. Kwity wagowe na samym początku są drukowane w formie papierowej i podpisywane. Jeżeli kierowcy nie odbiorą tych wydruków, to skarżąca przechowuje je przez jakiś czas. Następnie w pewnych odstępach czasowych nieodebrane kwity wagowe przez kierowców są niszczone. W tym miejscu zauważyć należy, że część papierowych kwitów wagowych nie została zniszczona i dlatego możliwe było ich przekazanie organowi podatkowemu. Wydruki, które zostały przekazane organowi podatkowemu podczas kontroli, były tymi, które były pozostawione przez kierowców i nie zostały jeszcze zniszczone.

Organ podatkowy zweryfikował otrzymane od Spółki kwity wagowe wystawione przez skarżącą. Przesłuchał pracowników firmy M. (pracujących w okresie objętym kontrolą), którzy dla skarżącej ważyli pojazdy i wystawiali kwity wagowe. W związku

z tym przeprowadzanie dowodu z oględzin sposobu działania systemu wagowego nie było konieczne, skoro organ już dysponował kwitami wagowymi wydrukowanymi pierwotnie i przekazanymi przez Spółkę. Organ podatkowy przesłuchał także osoby zatrudnione u skarżącej - M. P. - kierownika produkcji, A. L. - główną księgową, Ł. B. - kierowcę.

W tej sytuacji, należało stwierdzić, że organ podatkowy przeprowadził niezbędne działania, w celu wyjaśnienia stanu faktycznego. Zatem odmowę przeprowadzenia oględzin sposobu działania systemu wagowego należało uznać za zasadną. Przyznać także należy rację organowi, że kwestia sposobu wystawienia kwitów wagowych nie mogła wpłynąć na zmianę oceny tego dowodu przez organ podatkowy. Z dowodów zgromadzonych w sprawie wynikało bowiem, że usługi wskazane w 15 fakturach wystawionych na rzecz skarżącej w okresie od 18 czerwca do [...] września 2019 r. nie zostały zrealizowane przez Spółkę E. I. G. [...].

Zatem odmawiając przeprowadzenia wnioskowanego dowodu, organ podatkowy nie naruszył wskazanych w skardze przepisów O.p.

Odnośnie do podpisów składanych przez T. C. zauważyć należy, że na s. 28 zaskarżonej decyzji, organ odwołując się do decyzji organu

I instancji potwierdził, że "Pan T. C. podpisywał się zarówno pełnym podpisem jak i parafą", a zatem tej okoliczności nie kwestionował.

W ocenie Sądu, zastosowanie norm prawa materialnego zostało poprzedzone postępowaniem podatkowym przeprowadzonym w sposób czyniący zadość wymogą O.p. Sąd przyjął zatem za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy (opisane we wstępnej części uzasadnienia), bowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury podatkowej. Następnie zaś Sąd dokonał oceny, że na podstawie stanu faktycznego prawidłowo organy zastosowały normy prawa materialnego z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług.

Po pierwsze wskazać należy, że skarżąca Spółka w rejestrze zakupów za miesiące od czerwca do września 2019 r. zaewidencjonowała 15 faktur VAT wystawionych na jej rzecz przez E. I. G. [...] Sp. k. w J.. Jako przedmiot usług wskazano zagospodarowanie odpadów o kodzie 191212 na łączną wartość netto [...] zł, podatek VAT [...] zł oraz wartość brutto [...] zł. Organ podatkowy przeprowadził czynności dowodowe mające na celu zweryfikowanie rzetelności faktur wystawionych przez Spółkę E. I. G. [...]. Ustalił, że końcowym odbiorcą odpadu o kodzie miała być firma O. X.-T. Sp. z o.o. z/s w N. S.. Nie budzi wątpliwości, że w świetle ustaleń organu, Spółka E. I. G. [...] Sp. k. w J. nie mogła własnymi "siłami" wykonać ww. opisanych usług zagospodarowania odpadów. Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego

w J. bowiem wynika, że pod adresem w J. wskazanym jako siedziba tej spółki znajduje się nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym - piętrowym. Na posesji znajduje się drewniana wiata. Przy wejściu na posesję na bramie wjazdowej i na drzwiach wejściowych do budynku zamieszczona była tablica informacyjna z danymi firmy E. I. G. [...] Sp. k. Na parterze budynku w jednym pomieszczeniu o powierzchni około 25 m2 znajduje się biuro. W toku przeprowadzonych oględzin ustalono, że E. I. G. [...] Sp. k. nie posiada żadnych magazynów, placu, warsztatów umożliwiających segregowanie, magazynowanie i utylizację odpadów. E. I. G. [...] Sp. k. nie zatrudniała pracowników i nie posiadała żadnych środków trwałych. Z informacji uzyskanych

z Urzędu Skarbowego w J. oraz z wykazu podatników VAT dostępnych na stronie internetowej [...] wynika, że Spółka E. I. G. [...] była trzykrotnie wykreślana z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 u.p.t.u., tj.: [...] maja 2018 r., [...] marca 2019 r. oraz [...] lipca 2020 r. Powodami wykreśleń były: brak odpowiedzi na wezwania, brak kontaktu z podmiotem pomimo podjętych prób.

W piśmie z dnia [...] lipca 2021 r. skarżąca Spółka wyjaśniła, że E. I. G. [...] Sp. k. w J. pełniła rolę spółki pośredniczącej pomiędzy wytwórcą odpadu (P. Sp. z o. o. Sp. k.) a finalnym odbiorcą odpadów o kodzie 191212 – O.

X.-T. Sp. z o.o. w N. S. .

W związku z tym zasadnie dokonano także ustaleń co do działalności firmy O.

X.-T.. I tak należy zauważyć, że O. X.-T. nie przedstawiła dowodów zapłaty za faktury oraz dowodów ujęcia faktur w rejestrach i deklaracjach dla podatku od towarów

i usług. Na dwukrotne wezwania organu podatkowego o złożenie dalszych wyjaśnień, odnośnie transakcji - Spółka O. X.-T. nie udzieliła odpowiedzi. Naczelnik D. Urzędu Celno-Skarbowego we W. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. wskazał, że wobec O. X.-T. Sp. z o. o są prowadzone kontrole w zakresie podatku od towarów i usług między innymi za okresy od października do grudnia 2019 r. W toku prowadzonej kontroli celno-skarbowej Spółka przekazała wyłącznie faktury sprzedaży i zakupu. Nie przedłożyła żadnych dokumentów związanych ze świadczonymi usługami zagospodarowania odpadów, przyjęciem odpadów na plac, ich wydaniem, magazynowaniem i transportem. Z dokumentów źródłowych nie wynika, aby Spółka przekazywała dalej odpady podmiotom zajmującym się zagospodarowaniem odpadów. Spółka nie zatrudniała też żadnych pracowników, brak jest informacji

o złożonych deklaracjach PIT-11. Stwierdzono, że pod ujawnionym w KRS adresem wskazanym jako siedziba tej spółki w N. S., znajduje się budynek z trzema lokalami mieszkalnymi, na którym nie stwierdzono oznaczeń spółki. W związku z tym, że Spółka w Urzędzie Skarbowym w N. S. wskazała jako miejsce prowadzenia działalności w Kunicach, pracownicy udali się również pod ten adres. Na miejscu stwierdzono budynek biurowy i plac, na którym znajdowały się odpady. Przy wejściu do budynku biurowego znajdowały się tablice informacyjne zawierające nazwy firm, ale nie było tam nazwy O. X.-T. Sp. z o. o. Nazwy firmy nie było też przy bramie wjazdowej na plac. Pracownik firmy, która pod tym adresem zajmowała się skupem złomu i metali kolorowych, również nie znał firmy O. X.-T. Sp. z o. o. ani M. S. – jedynego udziałowca i prezesa Zarządu tej Spółki.

W piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. firma H. H. poinformowała, że z firmą O. X.-T. reprezentowaną przez prezesa zarządu M. S. zawarła w dniu

[...] czerwca 2018 r. umowę dzierżawy placu w Kunicach z możliwością umieszczenia kontenerów, w celu składowania towaru dzierżawcy. Na placu oddanym w dzierżawę nie było urządzeń ani zabudowań. Oprócz firmy O. X.-T., plac w Kunicach wydzierżawiały również inne firmy i Spółka H. H. nie była w stanie określić, którzy pracownicy są pracownikami O. X.-T.. Plac nie był monitorowany ani nadzorowany przez Spółkę H. H.. Firma nie prowadziła ewidencji pojazdów wjeżdżających ani osób tam przebywających. Plac posiadał wagę samochodową. Firma H. H. nie miała pracowników nadzorujących obsługę wagi.

Pracownicy D. Urzędu Celno-Skarbowego we W. w toku kontroli celnoskarbowej prowadzonej wobec O. X.-T. sp. z o. o. przesłuchali M. S. - jedynego udziałowca i prezesa Zarządu O. X.-T. Sp. z o. o. oraz P. S. - prokurenta tej Spółki. Z zeznań tych nie wynika, aby O. X.-T. Sp. z o. o. wykonała na rzecz skarżącej Spółki usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212. Wskazywany przez nich "Pan P." jak zeznali miał zajmować się przyjmowaniem odpadów, lecz zmarł, a z dokumentami, które były w jego dyspozycji nie wiadomo co się stało.

Odnośnie do zarzutu braku zastosowania kar wobec kontrahentów należy za prawidłowe ocenić stanowisko organu na s. 28 zaskarżonej decyzji oraz na s. 21

w odpowiedzi na skargę. Organ zasadnie wyjaśnił, że nie mógł nałożyć na E. I. G. [...] Sp. k. kary porządkowej na podstawie art. 262 O.p., bowiem wezwana była Spółka, a nie osoba reprezentująca ten podmiot. Art. 262 O.p. natomiast odnosi się do nałożenia kary pieniężnej na osobę reprezentującą osobę prawną, tylko gdy wezwanie dotyczy strony postępowania. Organ wskazał w decyzji, że mógłby nałożyć karę na osobę trzecią, ale tylko w konkretnej sytuacji określonej w art. 262 § 3 pkt 1 O.p., która nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. Nie narusza także prawa stanowisko organu w odpowiedzi na skargę, że brak podstaw do wymierzenia kary na podstawie art. 83 § 2 kodeksu karnego skarbowego. Trafnie w tym zakresie organ odwołał się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia [...] lutego 2014 r. sygn. akt [...].

Istotna dla sprawy jest okoliczność, że w celu ustalenia przebiegu transportu odpadów, których miały dotyczyć usługi zagospodarowania przez firmę E. I. G. [...] Sp. k., organ ustalił dane właścicieli pojazdów, których numery rejestracyjne zostały wykazane w kwitach wagowych WZ. Z wyjaśnień firm transportowych wynika, że w stosunku do usług transportowych zleceniodawcą była E. I. G. [...] Sp. k., natomiast w przypadku zlecenia do Jk Krajna Sp.

z o.o. - skarżąca Spółka. Przy czym wskazywano, że odbiór odpadów odbywał się także od skarżącej Spółki i były one przewożone na wysypisko śmieci w G..

W tej sytuacji organ zasadnie wystąpił do Przedsiębiorstwa Usług Gminnych Sp. z o. o. P. Składowisko Odpadów Stałych w G. o złożenie wyjaśnień

i przedłożenie dokumentów za okres od czerwca do września 2019 r., tj.: raportów wagowych dla firm O. X.-T. Sp. z o.o. i E. I. G. [...] Sp. k. oraz kart przekazania odpadów w przypadku, których posiadaczami odpadów były te firmy.

W pismach z dnia 27 i [...] kwietnia 2022 r. Przedsiębiorstwo Usług Gminnych Sp. z o. o. w P. poinformowało, że nie podjęło żadnej współpracy z firmą O. X.-T. Sp.

z o. o. z siedzibą w N. S. w okresie od czerwca do września 2019 r. W załączeniu do pisma przekazano natomiast dokumenty dotyczące współpracy z firmą E. I. G. [...] Sp. k. w J. w ww. okresie. W piśmie z [...] lipca 2022 r. Przedsiębiorstwo Usług Gminnych poinformowało, że samochody o numerach rejestracyjnych wymienionych w kwitach wagowych WZ wystawianych w firmie P. Sp. z o. o. Sp. k. nie przywoziły na Składowisko Odpadów w G. odpadów

o wskazanym kodzie, tj. 191212. Ponadto z przekazanej przez to Przedsiębiorstwo odpowiedzi z dnia [...] września 2022 r. wynika, że trzy samochody, spośród siedmiu widniejących na kwitach wagowych WZ, o numerach rejestracyjnych: [...], [...], [...] przywoziły odpady, ale o innych kodach, a mianowicie: 030307 (mechanicznie wydzielone odrzuty z przeróbki makulatury), 170101 (odpady betonu, gruz betonowy z rozbiórek i remontów) oraz 170107 (zmieszane odpady z betonu gruzu ceglanego). Zatem ww. Przedsiębiorstwo Usług Gminnych nie potwierdziło odbioru odpadów o kodzie 191212, lecz wskazało inne odpady w powiązaniu z konkretnymi pojazdami je przywożącymi.

Nie można nie zauważyć, że Przedsiębiorstwo Usług Gminnych załączyło do pisma raport bilansowy pojazdów za okres od 1 czerwca do [...] września 2019 r., dotyczący kontrahenta - E. I. G. [...]. Wynikało z niego, że pojazd o numerze rej. [...] przewiózł 40,3 ton odpadów o kodach: 030307 i 170101 (wykonał 2 kursy), pojazd o numerze rej. [...] przewiózł 618,54 ton odpadów o kodach: 170101

i 170107 (wykonał 62 kursy), natomiast pojazd o numerze rej. [...] przewiózł 262,52 ton odpadów o kodzie 1 70101 (wykonał 14 kursów). Do pisma Przedsiębiorstwa Usług Gminnych w P. z dnia [...] kwietnia 2022 r. zostały załączone także dokumenty w postaci wydruków miesięcznych raportów wagowych asortymentów wg pojazdów sporządzone dla kontrahenta - E. I. G. [...]. Raporty zawierają daty, godziny transakcji, numery rejestracyjne pojazdów, wagę brutto i netto. Do dokumentów zostały załączone karty przekazania odpadów. Należy wskazać, że z raportów wynikało, iż trzy samochody, spośród siedmiu widniejących na kwitach wagowych WZ, o numerach rejestracyjnych: [...], [...], [...] przywoziły odpady o innych kodach: 030307 (mechanicznie wydzielone odrzuty

z przeróbki makulatury), 170101 (odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek

i remontów) oraz 170107 (zmieszane odpady z betonu gruzu ceglanego). Pozostałe natomiast cztery pojazdy spośród siedmiu wymienionych na kwitach wagowych w ogóle nie przyjechały na Składowisko w G.. Brak jest ich potwierdzenia.

Sąd zauważa, że są to konkretne dane wynikające z dowodów, które nie mogą być kwestionowane bez wskazania przeciwdowodu. Składowisko Odpadów w G. potwierdziło, że tylko trzy wskazane wyżej samochody przywiozły na składowisko odpady i zostały ujęte na 191 kwitach wagowych Wz, przy czym nie były to odpady

o kodzie 191212. P. Sp. z o. o. Sp. k. wystawiła 354 kwity wagowe Wz z kodem odpadu 191212 (związane z fakturami za zagospodarowanie odpadów wystawionymi przez E. I. G. [...]). Podkreślić należy, że na wystawionych przez E. I. G. [...] Sp. k. fakturach za usługi zagospodarowania odpadów oraz na zamówieniach na odbiór odpadów wykazany był kod odpadu 191212. Taki sam kod odpadu wskazany był na kwitach wagowych WZ wystawianych przez skarżącą, mających dokumentować wywóz odpadów z jej terenu. Przesłuchani w charakterze świadków kierowcy wskazani na kwitach wagowych WZ zeznali, że odpady wywozili na Składowisko Odpadów w G. i organ tej okoliczności nie kwestionuje. Organ nie stwierdził, że z odpowiedzi firm transportowych oraz zeznań kierowców wynikało, że

w ogóle nie wywożono odpadów ze Spółki P. na Składowisko Odpadów w G.. Jednakże należy mieć na uwadze, że dokumenty i wyjaśnienia przekazane przez Składowisko Odpadów Stałych w G. nie potwierdziły przywozu na teren Składowiska odpadów o kodzie 191212. Przedmiotem natomiast usługi według zakwestionowanych faktur było zagospodarowanie odpadów o kodzie 191212, a nie transport czy wywóz innych odpadów. Kierowcy nie potwierdzali w zeznaniach, że odpady o kodzie 191212 były faktycznie przewożone.

Mając na uwadze ww. ustalenia, organ prawidłowo przyjął, że zgromadzone dowody nie potwierdzają, aby E. I. G. [...] Spółka k. wykonała usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212. Zarówno E. I. G. [...] Sp. k. w J., jak również O. X.-T. Sp. z o. o. z/s w N. S. nie wykonały tych usług. Wskazywane zaś Przedsiębiorstwo Usług Gminnych Sp. z o.o. P. Składowisko Odpadów Stałych w G. nie potwierdziło przyjmowania odpadów o tym kodzie. W skardze podważana jest wiarygodność informacji udzielonych przez to Przedsiębiorstwo Gminne, jednakże nie znajduje żadnego uzasadnienia w dowodach twierdzenie o błędnym odnotowywaniu przyjmowanych odpadów, podawaniu organowi danych niezgodnych z rzeczywistością. Takie twierdzenia skargi są gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Zauważyć należy, że Składowisko udzieliło wyczerpującej odpowiedzi, podało numery rejestracyjne pojazdów przywożące konkretne odpady –

o konkretnym kodzie, załączyło na tę okoliczność stosowne dokumenty, które wyżej już wskazano. Trafnie organ zwraca uwagę, że składowiska odpadów obowiązane są do prowadzenia dokumentacji, bowiem obrót odpadami podlega odpowiednim regulacjom prawnym. W przypadku obrotu odpadami należy zgodnie ze stanem faktycznym wskazywać, kto wykonuje usługę zagospodarowania odpadów, kto jest odbiorcą odpadów oraz jaki jest rodzaj-kod odpadów, ponieważ podmioty zajmujące się obrotem odpadami posiadają decyzje, które wskazują szczegółowo w jakim zakresie działa podmiot, np. zbierania odpadów, przetwarzania odpadów oraz wskazują rodzaj i masę odpadów przewidzianych do przetworzenia czy magazynowania. Istotne jest zatem zgodne ze stanem faktycznym wskazywanie kto wykonuje usługę, np. pośrednictwa

w obrocie odpadami, kto jest odbiorcą odpadów oraz jaki jest rodzaj-kod odpadów wykazywany na dokumentach sporządzanych w zakresie zawieranych transakcji. Zauważyć też należy, że pozyskane od Przedsiębiorstwa Gminnego informacje są spójne z pozostałymi dowodami w sprawie, w tym ustaleniami dokonanymi w E. I. G. [...] Sp. k. w J. i O. X.-T. Sp. z o. o. w N. S..

Odnośnie do zarzutu, że w skarżącej Spółce nie było gruzu należy stwierdzić, że organ słusznie dał wiarę dokumentacji pozyskanej ze Składowiska Odpadów

w G.. Trudno byłoby uznać, że Składowisko zmieniało kody odpadów oraz jednocześnie pominęło cztery z siedmiu samochodów transportujących wg skarżącej Spółki, odpady o kodzie 191212. Istotne w sprawie było to, że zarówno Składowisko Odpadów jak i wskazana w dokumentach Spółka O. X.-T. nie odebrała finalnie od skarżącej Spółki odpadów o kodzie 191212. W tej sytuacji badanie czy skarżąca Spółka posiadała gruz czy go nie posiadała, nie miało żadnego znaczenia w sprawie.

Skarżąca podnosi, że nie zawierała umowy z O. X.-T. Sp. z o. o. z/s

w N. S., nie było umowy trójstronnej, lecz zawarła umowę wyłącznie z E. I. G. [...], w związku z tym nie może ponosić konsekwencji tego, że E. I. deklarowała wywiezienie odpadów do odbiorcy końcowego O. X.-T., a finalnie kontrahent ten wywiózł je prawdopodobnie na składowisko odpadów w G., czy też zmieniał kod odpadów bądź w inny sposób wykonał usługę niż to zadeklarował. Odnosząc się do tego, nie można dać wiary twierdzeniom skarżącej Spółki, że bezpośredni zleceniobiorca – Spółka E. I. G. [...] mogła np. zlecać wykonanie usługi innemu podmiotowi niż O. X.-T. Sp. z o. o. z/s w N. S.. Zauważyć należy, że na wszystkich zamówieniach na odbiór odpadów o kodzie 191212 wystawionych przez Spółkę E. I. G. [...] Sp. k. dla Spółki P. widnieje informacja o tym, że odbiorcą końcowym odpadu będzie firma O.-X. T. Sp. z o. o. Spółka ta była wskazana także na wszystkich kwitach wagowych Wz wystawionych przez P. mających potwierdzić wywóz odpadów o kodzie 191212. To właśnie z dokumentów pochodzących od skarżącej Spółki jednoznacznie wynika, że końcowym odbiorcą ma być O. X.-T. Sp. z o. o. z siedzibą w N. S.. Gdyby usługi zagospodarowania odpadów były wykonane przez Spółkę E. I. G. [...] Sp. k. lub O. X.-T. Sp. z o. o., to skarżąca Spółka sama nie zamawiałaby usługi transportu odpadów do Składowiska G., a która to okoliczność miała także miejsce. Z kolei Składowisko w G. nie potwierdziło odbioru odpadów o kodzie 191212 w żadnym transporcie z trzech pojazdów, które faktycznie przywoziły odpady. Pozostałe pojazdy z odpadami o kodzie 191212 widniejące na kwitach wagowych

w ogóle nie trafiły do G.. Jednocześnie nie mogły być zagospodarowane przez spółkę E. I. G. [...] w J., a także przy udziale O. X.-T. Sp. z o. o. z/s w N. S.. Nie ma też odpowiedzi na pytanie, gdzie zostały skierowane cztery pojazdy z opadami o kodzie 191212, jak wykazano na kwitach wagowych. Te wszystkie okoliczności skarżącej Spółce były znane. Odnosząc się zatem do twierdzeń skargi, należy podkreślić, że to zgodnie z dokumentami przekazanymi przez Spółkę P. odbiorcą odpadów z kodem 191212 miała być firma O. X.-T. Sp. z o. o., a nie Składowisko Odpadów w G.. Przedmiotem usług według zakwestionowanych faktur nie był wyłącznie transport odpadów, lecz zagospodarowanie odpadów o konkretnym kodzie - 191212. Skarżąca miała wiedzę, że to Spółka O. X.-T. w N. S. ma być odbiorcą odpadów, bo to wynikało z dokumentów przez nią wystawionych (tj. kwitów wagowych). W związku z tym kierowanie pojazdów (w tym także pojazdu należącego do skarżącej Spółki) do Składowiska Odpadów w G. świadczy

o świadomym udziale w tym procederze. Co więcej samochód o numerze rejestracyjnym [...] był własnością Spółki P., a jego kierowcą był Ł. B. zatrudniony w skarżącej Spółce. Przesłuchany w charakterze świadka Ł. B. zeznał, że wjeżdżając do G. miał ukrywać, że jest z firmy P. i zanim rozpoczął kursy zdjęto oznakowania firmy P. z samochodu. Organ natomiast nie kwestionował, że zeznania innych świadków nie wskazywały na usuwanie, ukrywanie

z pojazdów napisów firmy P.. Wyraźnie zaznacza, że to nie okoliczność ewentualnego ukrywania napisów skarżącej Spółki ma znaczenie, lecz fakt, że według dokumentów przekazanych przez Przedsiębiorstwo Usług Gminnych przywożone odpady nie były o kodzie 191212.

Już tylko dodatkowo należy podnieść, że wg kwitów wagowych WZ pojazd nr [...], którym kierował Ł. B. miał wykonać 14 kursów, natomiast do Składowiska Odpadów w G. wg dokumentów ten sam pojazd wykonał z ramienia E. I. G. [...] tylko dwa kursy. Przy czym nawet w ramach tych dwóch kursów nie były przywiezione do Składowiska w G. odpady o kodzie 191212.

Także z zeznań K. R. wynika, że przy pierwszym kursie do G. był kierowany przez przedstawiciela E. I. G. [...] i został odpowiednio poinstruowany co ma robić, nie wykonywał kursu do odbiorcy, którym miała być firma O. X.-T..

W zakresie okoliczności dotyczącej krótkich odstępów czasowych pomiędzy wjazdami na wagę tych samych samochodów i wyjaśnień Spółki, że kwity wagowe były wystawiane dla konkretnego kontenera, a nie ciągnika siodłowego (jeden ciągnik siodłowy mógł w tym samym czasie odbierać dwa kontenery), należy wskazać, że organ I instancji na s. 40 uzasadnienia opisał to zagadnienie, nie podważył wyjaśnień Spółki. Zaakceptował to organ odwoławczy. [...] jednak należy mieć na uwadze, że sama częstotliwość ważenia odpadów nie miała wpływu na ustalenie organu, że przedmiotem zagospodarowania odpadów przez E. I. G. [...] Sp. k. nie były odpady o kodzie 191212.

Rację zatem należy przyznać organowi, że z zebranych w sprawie dowodów niewątpliwie wynika, że usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 nie zostały zrealizowane z faktur przyjętych do rozliczenia VAT za okresy od czerwca do września 2019 r., czyli przez spółkę E. I. G. [...] ani przez O. X.-T.. Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego nie potwierdził przebiegu transakcji wykazanej w przedstawionych przez Spółkę dokumentach. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego trafny jest wniosek organu, że faktury zakupu dotyczące usług zagospodarowania odpadów, wystawione przez E. I. G. [...] Sp. k. na rzecz P. Sp. z o. o. Sp. k. są nierzetelne. Były to "puste faktury", którym nie towarzyszyły faktyczne transakcje. Nie odzwierciedlały one rzeczywistych transakcji gospodarczych, stwierdzały czynności, które nie zostały dokonane. Usługi zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 nie zostały wykonane przez E. I. G. [...] Sp. k. dla Spółki P.. Odpady, których miały dotyczyć usługi nie trafiały do ostatecznego odbiorcy, którym miała być Spółka O. X.-T.. Spółka ta nie dokonywała także odbiorów towarów wskazanych w dokumentach z firmy P.. Nierzetelne były również kwity wagowe Wz wystawiane przez skarżącą Spółkę P., a które miały stanowić podstawę do wystawienia spornych faktur. Organ podatkowy przeanalizował 354 kwity wagowe WZ. Stwierdził brak chronologii w datach, godzinach i numerach kwitów. Miały one te same numery i jednocześnie posiadały inne dane w zakresie dat pomiaru, godzin, osób wystawiających. Na tej podstawie przyznać należy rację organowi, że skarżąca Spółka P. wystawiając nierzetelne kwity wagowe Wz, które były podstawą wystawienia nierzetelnych faktur przez E. I. G. [...] Sp. k., w sposób świadomy uczestniczyła w transakcjach stanowiących oszustwo podatkowe. W sprawie nie stwierdzono, że usługi były wykonane w inny sposób, tj. odpady nie trafiały od Skarżącej do firmy O. X.-T., lecz do Przedsiębiorstwa Usług Gminnych Sp. z o. o. w P.. Usługi wykazane na fakturach nie zostały w ogóle wykonane przez E. I. G. [...] Sp. k. Część pojazdów wskazanych na kwitach wagowych WZ wykonywała wprawdzie kursy z odpadami od skarżącej, na co wskazują zeznania kierowców, ale odbywały się one w zupełnie inne miejsce, ponadto dokumentacja Składowiska Odpadów w G. nie była zgodna

z dokumentacją przedstawioną przez skarżącą, dotyczyła innych rodzajów odpadów. Nie można więc było na podstawie zgromadzonych dowodów, w tym dowodów

z przesłuchań świadków uznać, że usługi wynikające ze spornych faktur zostały wykonane w ten sposób, że odpady, które miały zostać zagospodarowane przez E. I. G. [...] trafiły na Składowisko w G..

Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...). Jak stanowi zaś art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy: wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Podkreślić należy, że prawo do odliczenia jest związane z rzeczywistym dokonaniem danej dostawy towaru lub rzeczywistym wyświadczeniem danej usługi. Jeżeli brak jest rzeczywistej dostawy towarów lub rzeczywistego świadczenia usług, nie może powstać żadne prawo do odliczenia. W konsekwencji w celu odmówienia podatnikowi będącemu odbiorcą faktury prawa do odliczenia VAT wykazanego na tej fakturze wystarczy, aby organ podatkowy ustalił, iż transakcje, którym odpowiada ta faktura, w rzeczywistości nie zostały zrealizowane. W tego rodzaju sytuacji obowiązkiem organu nie jest badanie kwestii tzw. dobrej wiary (por. wyrok TS z 27 czerwca 2018 r., C-459/17 i C-460/18, sentencja oraz pkt 35, 36, 38, 40). Weryfikacja istnienia transakcji podlegającej opodatkowaniu musi być przeprowadzona zgodnie z zasadami dowodowymi prawa krajowego, poprzez dokonanie całościowej oceny wszystkich elementów i okoliczności faktycznych danej sprawy (tak: postanowienie TS z 3 września 2020 r., C-610/19, pkt 46). Wskazuje się przy tym, że to do podatnika, który wnosi o odliczenie VAT, należy wykazanie, że spełnia on przesłanki skorzystania z tego prawa. Podatnik jest więc zobowiązany do przedstawienia obiektywnych dowodów na to, że towary i usługi zostały mu rzeczywiście dostarczone lub wyświadczone przez podatników na potrzeby jego własnych opodatkowanych VAT transakcji, w odniesieniu do których faktycznie zapłacił on VAT (tak: postanowienie TS z 9 stycznia 2023 r., C-289/22, pkt 48).

W kontekście poczynionych rozważań podkreślić należy, że organy nie badały tego czy skarżąca Spółka mogła przypuszczać, że sporne transakcje łączą się

z oszustwem. Pozbawiając skarżącą Spółkę prawa do odliczenia podatku wykazanego na spornych fakturach, organy stwierdziły, że nie doszło do spełnienia materialnych przesłanek powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego. Sąd podziela stanowisko organów stwierdzające, że zakwestionowanym fakturom wystawionym przez E. I. G. [...] Sp. k. w istocie nie towarzyszyło żadne świadczenie usług. Trafnie uznano, że wymieniony kontrahent w istocie nie wykonał wskazanych

w fakturach usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212, także przy udziale O. X.-T.. Kwestionując ustalenia organów, skarżąca skupia się na wybranych okolicznościach sprawy podważających jej zdaniem prawidłowość ustaleń faktycznych organu, zarzucając wyłącznie profiskalny charakter jego działań. Tymczasem zgodnie

z art. 191 O.p., ocena czy dana okoliczność została udowodniona dokonywana jest na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organy kierując się brzemieniem wskazanego przepisu zasadnie rozważyły wszystkie okoliczności istotne

z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy we wzajemnej łączności. Poczynione ustalenia w niebudzący wątpliwości sposób świadczą o tym, że E. I. G. [...] Sp. k. nie świadczyła usług zagospodarowania odpadów o kodzie 191212 na rzecz skarżącej Spółki, w tym z udziałem O. X.-T.. Wykazano, że E. I. G. [...] Sp. k. nie dysponowała jakimkolwiek zapleczem technicznym umożliwiającym jej rzeczywiste ich zagospodarowanie. Podobnie należy ocenić działalność O. X.-T.. Z kolei Składowisko Odpadów G. wykluczyło odbiór odpadów o kodzie 191212.

W konsekwencji poczynionych przez organy ustaleń za odpowiadające prawu należało uznać również zastosowanie przez nie postanowień art. 112c ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim w przypadkach, o których mowa w art. 112b ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, odpowiednio zaniżona kwota zobowiązania podatkowego, zawyżona kwota zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, zawyżona kwota różnicy podatku do obniżenia kwoty podatku należnego za następne okresy rozliczeniowe, lub wykazanie kwoty zwrotu różnicy podatku lub kwoty zwrotu podatku naliczonego, lub kwoty różnicy podatku do obniżenia za następne okresy rozliczeniowe, w miejsce wykazania kwoty zobowiązania podatkowego podlegającego wpłacie na rachunek urzędu skarbowego, wynikają w całości lub w części z obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur, które: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności - wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w części dotyczącej podatku naliczonego wynikającego z powyższych faktur wynosi 100%.

W kontekście przytoczonej regulacji należy wskazać, że zwalczanie oszustw podatkowych, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć jest uznanym celem, wspieranym przez dyrektywę 112 (tak: wyrok TS z 13 lutego 2014 r., C-18/13, pkt 26). W przypadku posługiwania się fakturami, którym w ogóle nie towarzyszy żadna dostawa towaru lub świadczenie usług nie sposób przyjąć bowiem, że podatnik odliczający podatek z tego rodzaju faktur nie jest świadomy swojego oszukańczego działania (por. wyrok NSA z 14 lutego 2023 r., I FSK 1967/18 pkt 5.5). W przypadku wystąpienia działań podejmowanych w celu dokonania oszustwa w zakresie podatku od towarów

i usług skutkującego zaniżeniem zobowiązania lub uzyskaniem nienależnego zwrotu nadwyżki podatku, waga celu w postaci zapobiegania takim oszustwom uprawnia prawodawcę do stosowania przy realizacji tego celu środków prawnych, których skutki dla podatników odznaczają się znacznym poziomem dolegliwości. Zastosowanie na podstawie art. 112c u.p.t.u. sankcji w postaci obowiązku zapłaty 100% podatku naliczonego, który podatnik odliczył z naruszaniem przepisów prawa, nie narusza zasady proporcjonalności w sytuacji, gdy podatnik tego naruszenia prawa dopuścił się w sposób świadomy wiedząc, że bierze udział w oszustwie podatkowym (tak: wyrok NSA z 8 grudnia 2022 r., I FSK 1552/22 oraz powołane tam orzecznictwo), a taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie.

Konkludując całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że organy zebrały wystarczający materiał dowodowy dla przyjęcia, że zakwestionowane przez nie faktury nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. W szczególności nie naruszono reguł ogólnych postępowania podatkowego. W konsekwencji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy trafnie pozbawiono skarżącą Spółkę prawa do odliczenia podatku naliczonego ze spornych faktur. Zasadnie też orzeczono o ustaleniu skarżącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w oparciu o regulacje art. 112c ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak

w sentencji.