Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 56/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 i 2,  art. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant referent - stażysta Magdalena Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w Bytomiu z dnia 18 listopada 2022 r. nr DNP.261.52.4.2020.PN.U l.dz. 16866/2022 w przedmiocie udostępniania informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 28 października 2022 r. [...]; 2) zasądza od Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w Bytomiu na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w B. (dalej: organ) zaskarżoną decyzją z dnia 28 października 2022 r. działając na podstawie art. 5 ust.2 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 pkt. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902). – dalej: "udip" oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.) – dalej: "kpa", po ponownym rozpoznaniu wniosku z 28 września 2022 r., odmówił J. W. (dalej: strona, skarżący) udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku o odtajnienie i przekazanie wszelkiej korespondencji i dokumentacji związanej z wnioskiem o zmianę wynagrodzenia złożonym przez; Wykonawcę Zakład Usług Drogowych i Komunalnych [...] M.K. do umowy nr [...] zawartej przez dysponenta informacji w dniu 01.10.2021 r. z Zakładem; Usług Drogowych i Komunalnych [...] M. K. dotyczącej letniego i zimowego utrzymania pasa drogowego oraz konserwacji zieleni w pasie drogowym na terenie miasta B. do 30.04.2025 r. - zadanie nr 4.

W treści uzasadnienia decyzji organ wskazał, iż w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, (Dz. U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm., dalej: "uznk") stanowiącym, że "przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności". Z przywołanego wyżej przepisu art. 11 ust. 2 uznk wynika zatem, że dane stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy spełniają łącznie następujące przesłanki: - dane te stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, - informacje te nie są ujawnione do wiadomości publicznej (jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są dostępne dla takich osób), - przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu utrzymania ich poufności (uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności).

Dalej stwierdził, że będący drugą stroną umowy przedsiębiorca w odpowiedzi na zapytanie adresata wniosku w dniu 10 sierpnia 2022 r. zastrzegł, że informacje zawarte w złożonym w dniu 15 czerwca 2022 r. wniosku o zmianę wynagrodzenia dla umowy nr [...] wraz z załącznikami oraz informacje zawarte w późniejszej korespondencji uzupełniającej wniosek stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Stosowne zastrzeżenie zostało skierowane do Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w formie elektronicznej w dniu 10 sierpnia 2022 r. Biorąc pod uwagę powyższe konieczne było przeanalizowanie możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji z perspektywy konieczności ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Dla ustalenia istnienia tajemnicy przedsiębiorcy podlegającej ochronie na gruncie prawa dostępu do informacji publicznej konieczne jest zaistnienie warunku formalnego i materialnego tej tajemnicy. Warunek formalny polega na zastrzeżeniu tajemnicy przez przedsiębiorcę, co nastąpiło wprost w piśmie skierowanym do dysponenta informacji w dniu 10 sierpnia 2022 r.

Z kolei warunek materialny polega zaś na szczególnej wartości konkretnej informacji, której nieuprawnione udostępnienie mogłoby spowodować dla przedsiębiorcy szkodę. Przy określaniu warunku materialnego należy odwołać się do art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z którym za tajemnicę przedsiębiorstwa (a więc pojęcie zbliżone znaczeniowo do tajemnicy przedsiębiorcy) uznaje się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne mające wartość materialną. Tajemnicą przedsiębiorstwa będzie przy tym taka informacja, której potencjalne wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędziłoby mu wydatków, zwiększyło zyski lub pozwoliło zyskać nowych klientów. Odnosząc powyższe do treści pisma złożonego przez Zakład Usług Drogowych i Komunalnych [...] M. K., organ stwierdził, że jego przedmiotem był wniosek o zmianę wynagrodzenia dla umowy nr [...], a wskazane w nim kalkulacje cenowe stanowią informacje posiadające wartość gospodarczą dla ww. przedsiębiorcy, które jako całość, w tym szczególnym zestawieniu przedstawionym we wskazanym wniosku nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się danym rodzajem informacji, nie są także łatwo dostępne dla takich osób. Dlatego uznał, że treść informacji wskazanych we wniosku oraz w załącznikach do wniosku przesądza o spełnieniu warunku materialnego istnienia tajemnicy przedsiębiorcy podlegającej ochronie.

Z uwagi na powyższe jedyną formą ograniczenia dostępu do informacji, która mogła zostać zastosowana, była decyzja o odmowie dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. W związku z tym odmówiono skarżącemu udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżący został poinformowany, jakie osoby w toku postępowania dotyczącego udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej zajęły stanowisko. Nadto realizując obowiązek wynikający z powyższego przepisu, wyjaśniono również, że podmiotem, ze względu na dobro którego konieczne jest wydanie decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej, jest Zakład Usług Drogowych i Komunalnych [...] M. K.

W związku z powyższym pismem z dnia 3 listopada 2022 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. przedmiotowej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konsytuacji RP poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek; art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej;

2. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że treść informacji wskazanych we wniosku z dnia 28 września 2022 r. oraz załącznikach do wniosku podlega ochronie tajemnicy przedsiębiorcy.

Mając na względzie powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia 28 października 2022 r. w całości oraz udostępnienie informacji publicznej zgodnie z treścią złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Decyzją Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w B. z dnia 18 listopada 2022 r., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozparzenie sprawy, ponownie odmówiono skarżącemu udostępnienia informacji publicznej.

W treści decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

Organ podkreślił iż, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 2 zd. 1 udip prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dalej przywołał art. 11 ust. 2 uznk stanowiący, że "przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności". Z przywołanego wyżej przepisu art. 11 ust. 2 uznk wynika zatem, że dane stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy spełniają łącznie następujące przesłanki: - dane te stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, - informacje te nie są ujawnione do wiadomości publicznej (jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są dostępne dla takich osób). Przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu utrzymania ich poufności (uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności ponieważ będący drugą stroną umowy przedsiębiorca w odpowiedzi na zapytanie adresata wniosku w dniu 10 sierpnia 2022 r. zastrzegł, że informacje zawarte w złożonym w dniu 15 czerwca 2022 r. wniosku o zmianę wynagrodzenia dla umowy nr [...] wraz z załącznikami oraz informacje zawarte w późniejszej korespondencji uzupełniającej wniosek stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a zastrzeżenie to zostało skierowane do Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w formie elektronicznej w dniu 10 sierpnia 2022 r. Nadto w celu wykazania skuteczności ww. zastrzeżenia przywołał wyrok NSA z 16 lutego 2021 r. o sygn. akt III OSK 3172.

Biorąc pod uwagę powyższe przyjęto ww. rozstrzygnięcie.

Skarżący decyzję z dnia 18 listopada 2022 r., zaskarżył w całości i zarzucił jej naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek;

2) art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej;

3) art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że treść informacji wskazanych we wniosku z dnia 28 września 2022 r. oraz załącznikach do wniosku podlega ochronie tajemnicy przedsiębiorcy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa zostało przekazane do Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w B. dopiero w dniu 10 sierpnia 2022 r., w formie elektronicznej, co zdaniem skarżącego było nieskuteczne.

Nadto skarżący wskazał, iż w wydanych decyzjach w przedmiotowej sprawie nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających tajemnicę przedsiębiorcy. Dla ustalenia istnienia tajemnicy przedsiębiorcy podlegającej ochronie na gruncie prawa dostępu do informacji publicznej konieczne jest zaistnienie warunku formalnego i materialnego tej tajemnicy, które nie zostały spełnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Ponadto w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej: ppsa .Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że Sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwość kontrolowanego aktu podnieść z urzędu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 udip. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, iż każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu.

Wyjątki od powyższej zasady wprowadza art. 5 udip. W myśl ust. 1 powołanego przepisu, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Stosownie natomiast do ust. 2 wymienionego przepisu, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Jak wynika z treści powołanego przepisu, a także z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom, zaś ograniczenie to może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w tym przepisie okoliczności.

Wydając decyzję odmowną z powołaniem się na "tajemnicę przedsiębiorstwa", należy uwzględnić, iż ustawa o dostępie informacji publicznej nie zawiera definicji tego pojęcia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowały się dwa stanowiska, jeśli idzie o rozumienie użytego w art. 5 ust. 2 udip pojęcia tajemnica przedsiębiorcy. Zgodnie z pierwszym z nich pojęcie tajemnica przedsiębiorcy, o jakiej mowa w art. 5 ust. 2 udip, utożsamia się z pojęciem tajemnica przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 11 u.z.n.k. (por. wyrok NSA z 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2950/14). Zgodnie z drugim stanowiskiem pojęcie tajemnica przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 11 u.z.n.k. i przyjmuje się, że pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, ale w niektórych sytuacjach tajemnica przedsiębiorcy może być rozumiana szerzej. Przyjmuje się, że tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 192/13 i z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. I OSK 511/13, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

W niniejszej sprawie Sąd opowiada się za pierwszym z ww. stanowisk co do rozumienia pojęcia tajemnica przedsiębiorcy. Sąd w tej kwestii podziela też pogląd co do rozumienia pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy wyrażony w wykładni Sądu Najwyższego zawartej w wyroku z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt V CSK 444/06, tajemnicą przedsiębiorcy "są nieujawnione wiadomości, informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Fakt, że informacje dotyczące poszczególnych elementów urządzenia są jawne decyduje o odebraniu zespołowi wiadomości o produkcie przymiotu poufności".

Przechodząc zaś do istoty sprawy, to sprowadzała się ona do oceny tego, czy organ prawidłowo stwierdził istnienie podstaw uzasadniających odmowę udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Skoro więc organ postawił tezę, iż informacje objęte wnioskiem stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa wykonawcy umowy, to powinien wykazać, nie tylko iż wykonawca zastrzegł poufność tych spornych danych. Nie ulega wątpliwości, że aby skutecznie wywieść uprawnienie do odmowy udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające samo powołanie się na tę instytucję. Orzecznictwo, jak również doktryna stoi na stanowisku, z którym utożsamia się skład orzekający, że podmiot gospodarujący informacją powinien dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji i to na nim ciąży obowiązek wykazania, że zastrzeżone przez niego informacje są tego rodzaju, że wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 343/13, wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: CBOSA). Według wykładni Sądu Najwyższego dokonanej w wyroku z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt V CSK 444/06, tajemnicą przedsiębiorcy są nieujawnione wiadomości, informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Niezbędne zatem jest w każdej sprawie wskazanie czego konkretnie tajemnica przedsiębiorstwa ma dotyczyć, które konkretnie fragmenty żądanych zagadnień, pytań czy dokumentów są tajemnicą.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13, na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: pierwszy: materialny - np. szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz drugi: formalny - wola utajnienia danych informacji.

Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy uznać należało, iż zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie. Organ odmawiając udostępnienia żądanych informacji z uwagi na istnienie tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawcy umowy wykazał, jedynie, że wykonawca owej umowy zastrzegł tajemnicę przedsiębiorcy czyli spełnił przesłankę formalną tej tajemnicy. Lecz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie udowodnił jednak spełnienia przesłanki materialnej tej tajemnicy ponieważ stwierdził tylko, że "będące przedmiotem wniosku kalkulacje cenowe stanowią informacje posiadające wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, które jako całość oraz w tym szczególnym zestawieniu przedstawionym w przedmiotowym wniosku nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się danym rodzajem informacji, nie są także łatwo dostępne dla takich osób".

Powyższe uchybienie organu prowadzi do konkluzji, iż przed wydaniem decyzji organ nie zebrał w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego a w konsekwencji nie udowodnił tego, że w sposób poprawny ustalił stan faktyczny sprawy.

Nadto wskazać trzeba, że organ urządził akta sprawy w sposób w znacznym zakresie uniemożliwiający Sądowi kontrolę legalności jego działania. W związku z czym nie jest możliwe stwierdzenie, czy w sprawie występuje przesłanka materialna związana z oceną zasadności wyłączenia żądanej informacji publicznej w zakresie przedmiotowych wniosków materiałowych i ich twierdzeń.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela i przyjmuje za własny pogląd prezentowany w wyroku NSA z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OSK 113/15, że "(...) Ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze udip) ma charakter wyjątku od zasady i nie może być wykładane rozszerzająco. Przesłanki przemawiające za nieudzieleniem informacji publicznej ze wskazanej przyczyny muszą być wyjaśnione oraz omówione wyczerpująco i precyzyjnie. Wskazanie konkretnej podstawy i zakresu utajnienia danej informacji jest konieczne ze względu na specyficzny charakter objęcia ochroną tajemnicy przedsiębiorcy. Kontrola sądowa w tym zakresie nie może być iluzoryczna, a w związku z tym musi być prowadzona na podstawie dokumentów źródłowych" - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 192/13. W takich przypadkach organ musi szczegółowo określić, biorąc pod uwagę podstawy ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, z czego wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie. Dopiero taka argumentacja organu, w połączeniu z udostępnionymi sądowi administracyjnemu materiałami źródłowymi, umożliwia temu sądowi ocenę zasadności zastosowanych przesłanek utajnienia danej informacji publicznej - por. także wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2143/13 czy z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13.

W sytuacji, gdy organ nie przedstawił Sądowi kluczowej dokumentacji pozwalającej na dokonanie oceny zasadności odmowy udostępnienia wnioskowanych przez stronę skarżącą materiałów, twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji nie mają żadnego odniesienia do przedłożonego materiału dowodowego. Jednocześnie stopień ogólności twierdzeń zamieszczonych w uzasadnieniu wskazuje, że nie spełnia ono standardów wyznaczonych normą art. 107 § 3 kpa. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Celem uzasadnienia decyzji jest odniesienie się do okoliczności konkretnej indywidualnej sprawy, rozstrzygniętej tą decyzją i wyjaśnienie powodów, dla których organ orzekł w określony sposób. Dopiero więc stwierdzenie (w sposób nie naruszający poufności), co znalazło się w żądanych wnioskach materiałowych (w korelacji do treści wniosku) – a nie, co mogło czy powinno się w nich znaleźć – poparte przedłożonymi Sądowi dokumentami źródłowymi, dawałoby podstawę do oceny legalności rozstrzygnięcia. Organ ograniczył się w tym zakresie do "niczym nie popartego" twierdzenia – co tym samym trudno uznać za wystarczającą indywidualizację w sytuacji, gdy faktycznie oznacza nie uzasadnienie odmowy realizacji wniosku.

Rolą uzasadnienia, szczególnie w przypadku negatywnego dla strony rozstrzygnięcia, jest wyjaśnienie jej – z odniesieniem do realiów sprawy – dlaczego jej żądanie nie mogło zostać uwzględnione, czemu w niniejszej sprawie nie sprostał organ. Naruszenie art. 107 § 3 kpa było wynikiem naruszenia: po pierwsze - art. 7 kpa, stanowiącego, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, i po drugie - art. 77 § 1 kpa, stanowiącego, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

W ocenie Sądu nie doszło bowiem do należytego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a w szczególności rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób znajdujący odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi, z powodów wyżej wyjaśnionych, byłoby przedwczesne.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku i uwzględniając motywy niniejszego uzasadnienia, ustali w sposób poprawny stan faktyczny spraw, przeprowadzając postępowanie wyjaśniające w oparciu o prawidłowo zgromadzone kompletne akta sprawy.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) ppsa orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa.