Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 618/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.K. i K. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. – po rozpoznaniu sprawy K. K.– cofnął zezwolenie na posiadanie broni palnej sportowej wydanej w celu sportowym w ilości siedmiu sztuk.

Decyzja, która została K. K. doręczona w trybie 44 k.p.a. zawierała pouczenie, że służy od niej odwołanie do Komendanta Głównego Policji w W. za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie zainicjował postępowania odwoławczego.

Pismem z dnia [...] r. K.K. wraz z H.K. wywiedli od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., Nr [...] – a zatem od decyzji pierwszoinstancyjnej – skargę do tutejszego Sądu Administracyjnego.

Ponadto skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniami z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargi skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może zostać ona uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, przy stanie faktycznym i prawnym, który nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniesiona skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt I OZ 35/09, LEX nr 551912; z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 481/10, LEX 621860; z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OZ 577/10, LEX nr 737523). W ocenie Sądu rozpoznającego wniosek skarżących, taka sytuacja właśnie sytuacja wystąpiła w okolicznościach niniejszej sprawy.

Postanowieniami z dnia [...] r. tutejszy Sąd odrzucił skargi skarżących z powodu ich oczywistej bezzasadności (skargi na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, brak legitymacji).

W tym stanie rzeczy, na tym etapie postepowania sądowego – wobec stwierdzenia przesłanki określonej wart. 247 p.p.s.a., - prawo pomocy skarżącym nie przysługuje.