Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 553/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 442/24 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 października 2022 r. nr 70/15/2022/Ub w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 442/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił wniosek A. N. (dalej jako: "skarżąca") o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 października 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącej jako spóźniony podlegał odrzuceniu. W ocenie Sądu termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 21 listopada 2022 r. wobec uznania jej za doręczoną z upływem ostatniego dnia przechowywania jej przez placówkę Poczty Polskiej, tj. z dniem 21 października 2022 r., na podstawie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572).

Sąd podkreślił, iż podczas wizyty w siedzibie organu w dniu 20 lipca 2023 r. skarżąca została poinformowana o wydaniu decyzji z dnia 3 października 2022 r. i jej zwrocie do organu jako niepodjętej w terminie. Zdaniem Sądu od dnia 20 lipca 2023 r. skarżąca miała wiedzę o decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, a także dysponowała kopią tej decyzji. Sąd podkreślił, że niezależnie od powyższego o zaskarżonej decyzji została poinformowana w toku rozprawy przed Sądem Okręgowym w P. w dniu [...] grudnia 2023 r., na co uwagę zwrócił również pełnomocnik skarżącej.

W ocenie Sądu wystąpienie w dniu 5 stycznia 2024 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uznać za działanie ewidentnie spóźnione. Tym bardziej, że, zdaniem Sądu, skarżąca nie wskazała, iż pomiędzy dniem [...] grudnia 2023 r., aż do momentu wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem, zaszły okoliczności, które, pomimo powzięcia wiedzy o uchybieniu terminu, nadal uniemożliwiały złożenie wymaganego wniosku do dnia 5 stycznia 2024 r.

Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania samej czynności procesowej dla której termin ten ma być przywrócony.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę w całości poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego w tym postępowaniu według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącą na okoliczność braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi oraz przyjęcie wyłącznie wyjaśnień organu naprowadzanych na wniosek o przywróceniu terminu.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej. Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca dowiedziała się o przyczynie powodującej uchybienie terminowi do wniesienia skargi najpóźniej w dniu [...] grudnia 2023 r. podczas rozprawy przed Sądem Okręgowym w P. Wobec powyższego należało przyjąć za Sądem pierwszej instancji, że [...] grudnia 2023 r. był dniem ustania przyczyny uchybienia termin do wniesienia skargi. Siedmiodniowy termin na skuteczne żądanie przywrócenia terminu do złożenia skargi rozpoczął bieg w dniu [...] grudnia 2023 r. i upływał z dniem [....] grudnia 2023 r. Natomiast skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została nadana w dniu 5 stycznia 2024 r.

Z tych powodów, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nadany w dniu 5 stycznia 2024 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest wnioskiem spóźnionym, bowiem ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu na skuteczne żądanie przywrócenia terminu był [...] grudnia 2023 r. W konsekwencji złożony wniosek należało uznać za spóźniony i odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., co słusznie uczynił Sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.