Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 626/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 par. 1 pkt 9, art. 32 , art. 33 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 61 a par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Gerard Czech Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2016 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 3 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - /dalej wskazywanej jako K.p.a./, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 24 września 2015r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym sprawy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku prowadzi wobec zobowiązanego Z. W. (dalej określanego również jako: strona, skarżący) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015 r. o numerze [...], wystawionego przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej, a obejmującego należności z tytułu zaległej opłaty abonamentowej RTV za okres od stycznia 2010 r. do października 2014r.

Postępowanie egzekucyjne na podstawie ww. tytułu wykonawczego zostało wszczęte w dniu 4 marca 2015r., kiedy to organ egzekucyjny doręczył skarżącemu odpis tytułu wykonawczego oraz zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r. Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w [...] w [...]. Odpis ww. zawiadomienia dłużnikowi zajętej wierzytelności został doręczony w dniu 10 marca 2015 r.

W odpowiedzi na dokonane zajęcie Bank [...] w [...] w piśmie z dnia 17 marca 2015 r. wyjaśnił, że brak środków na zajętym rachunku bankowym uniemożliwia realizację zajęcia.

W dniu 7 września 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku podjął próbę zajęcia rachunków bankowych w bankach: [...] Oddział [...] w [...] (zawiadomienie Nr [...]) oraz [...] we [...] (zawiadomienie Nr [...]). Zawiadomienia o zajęciu zostały doręczone do ww. banków w dniu 11 września 2015 r. Przesyłka zawierająca ww. zawiadomienia o zajęciu została odebrana przez małżonkę skarżącego R. S. w dniu 9 września 2015r. w Urzędzie Pocztowym [...].

Skarżący w dniu 14 września 2015r. na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014, poz. 1619 z późn. zm. - zwanej dalej "u.p.e.a.") - wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku zarzuty na postępowanie egzekucyjne, wskazując na niedopuszczalność prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015r. o numerze [...]. Zarzucił, że tytuł wykonawczy został wystawiony przed podmiot nieuprawniony, co stanowi naruszenie przepisów art. 5 § 1 i art. 1a pkt 13 u.p.e.a. Wniósł o umorzenie wszczętego postępowania egzekucyjnego oraz o zwolnienie z zajęcia rachunku bankowego w [...] Oddział w [...].

Z uzasadnienia zarzutów wynikało, że w przekonaniu skarżącego do wszczęcia postępowania egzekucyjnego doszło w dniu 7 września 2015 r. (kiedy to wystawiono kolejne zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego). Wskazał przy tym, że wystawiony przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. w Warszawie tytuł wykonawczy, będący podstawą prowadzonej egzekucji jest wadliwy, bowiem Poczta Polska S.A., jako jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa, a więc podmiot prywatnoprawny - zgodnie z ustawą z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012r. poz. 1529) jest podmiotem powołanym do wykonywania w obrocie publicznym zadań w zakresie usług pocztowych, pieniężnych, bankowych, kurierskich. Zakres ustawowych i katalogowo wyznaczonych dla poczty zadań, nie obejmuje zatem czynności egzekucyjnych dotyczących zobowiązań finansowych, należnych innym podmiotom. W szczególności Poczta Polska S.A. nie została wymieniona w art. 5 § 1 u.p.e.a., zawierającym zamknięty katalog podmiotów publicznoprawnych uprawnionych do wystawiania tytułów wykonawczych, których egzekucja prowadzona jest w trybie administracyjnym. Tym samym wystawienie tytułów przez inny podmiot, nie wskazany w zamkniętym katalogu, czyni prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tych tytułów niedopuszczalnym. Świadczy to również o naruszeniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku art. 6 K.p.a.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania w zakresie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne - wniesionych w trybie art. 33 u.p.e.a. - nastąpiła z uwagi na uchybienie 7-dniowego terminu do ich wniesienia, o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Z akt sprawy wynikało, że postępowanie egzekucyjne na podstawie ww. tytułu wykonawczego zostało wszczęte w dniu 4 marca 2015r., w którym to dniu organ egzekucyjny doręczył stronie odpis tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015r. o numerze [...]. Zatem pierwszym dniem biegu terminu do wniesienia zarzutów był dzień 5 marca 2015r., a ostatnim dzień 11 marca 2015r. Skarżący wniósł zarzuty w dniu 14 września 2015 r., już po kolejnej dokonanej przez organ czynności, czyli po upływie terminu do ich wniesienia.

We wniesionym na powyższe postanowienie zażaleniu skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 141 § 2 K.p.a. Wskazał, że bezpośrednio po doręczeniu mu przesyłki pocztowej zawierającej zawiadomienie z dnia 7 września 2015r. Nr [...] zgłosił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kluczborku w dniu 14 września 2015 r. zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wskazując na niedopuszczalność egzekucji administracyjnej. Zaskarżonym postanowieniem Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów jako złożonych po terminie, podczas gdy zgodnie z treścią art. 141 § 2 K.p.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia stronie. Zdaniem skarżącego zarzuty zostały wniesione w terminie skoro "postanowienie" o zajęciu wierzytelności, którego dotyczyły zarzuty, opatrzone jest datą 7 września 2015 r., natomiast zarzuty wniesione zostały w dniu 14 września 2015 r., co potwierdzono pieczęcią wpływu na kopii dokumentu. Dodatkowo gdyby nawet "postanowienie" o zajęciu wierzytelności doręczono w dniu wydania postanowienia, to złożenie zarzutów w dniu 14 września 2015 r. i tak mieściło by się w zakreślonym prawem terminie dni siedmiu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu po rozpoznaniu powyższego zażalenia uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie i wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności podkreślił, że jak wynika z akt sprawy, w dniu 26 lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku przesłał skarżącemu przesyłkę listową zawierającą: zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r. Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w [...] w [...] oraz odpis tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015 r. o numerze [...]. W aktach sprawy znajduje się też zwrotne potwierdzenia odbioru tej przesyłki listowej. Odbiór przesyłki zawierającej m.in. odpis ww. tytułu wykonawczego potwierdzony został przez skarżącego w dniu 4 marca 2015 r. Stosowanie do art. 32 u.p.e.a. organ egzekucyjny, przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został on wcześniej doręczony. Z materiału dowodowego wynikało, że ww. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego było pierwszą czynnością w przedmiotowym postępowaniu. Stąd też organ egzekucyjny, wraz z zawiadomieniem o zajęciu przesłał zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015r. o numerze [...], na postawie którego dokonane zostało ww. zajęcie.

Zgodnie natomiast z art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub 2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu 4 marca 2015 r., w którym to dniu organ egzekucyjny doręczył skarżącemu odpis tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015 r. o numerze [...] oraz zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r. Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że były to pierwsze czynności w sprawie. Zatem egzekucja administracyjna została wszczęta w dniu 4 marca 2015r., zgodnie z art. 26 § 5 u.p.e.a.

Jednym z niezbędnych elementów tytułu wykonawczego jest pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu - w terminie 7 dni - prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, co wynika z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Przedmiotowy tytuł wykonawczy z dnia 2 lutego 2015 r. o numerze [...] został wystawiony przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. na druku zgodnym z wzorem określonym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2014r., poz. 650 - zwanym dalej "rozporządzeniem"). Zawiera on stosowne pouczenie o prawie i terminie oraz podstawach prawnych wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Pouczenie o 7-dniowym terminie do wniesienia zarzutów znajduje się na ostatniej stronie tytułu wykonawczego.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku prawidłowo ustalił, że pierwszym dniem biegu terminu do wniesienia zarzutów był dzień 5 marca 2015 r., a ostatnim dzień 11 marca 2015 r. Doręczenie odpisu tytułu wykonawczego, które było pierwszą czynnością w sprawie, nastąpiło w dniu 4 marca 2015 r. Tytuł wykonawczy zawierał stosowne pouczenie o prawie i terminie do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Skarżący z przysługującego mu prawa nie skorzystał w oznaczonym terminie. Wniesione w dniu 14 września 2015 r. pismo zatytułowane "Zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego" zostało złożone przez zobowiązanego po upływie terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne i nie mogło stanowić podstawy do skutecznego wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Skarżący błędnie wywnioskował, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie ww. tytułu wykonawczego w dniu 7 września 2015 r., kiedy to Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku zawiadomieniem z dnia 7 września 2015 r. Nr [...] dokonał zajęcia wierzytelności skarżącego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]. Organ egzekucyjny w toku egzekucji administracyjnej stosuje bowiem różne środki egzekucyjne, dokonując zajęć na podstawie wielu dokumentów, sporządzanych według wzorów określonych przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2014r., poz. 655). Jednak zawiadomienie o zajęciu wierzytelności nie ma przymiotu orzeczenia administracyjnego (wbrew twierdzeniom strony nie stanowi ono "postanowienia"), jest natomiast dokumentem urzędowym, sporządzanym przez organ egzekucyjny w toku egzekucji administracyjnej. Nie budzi natomiast wątpliwości, że informacja o prawach przysługujących stronie, zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. zawarta została w tytule wykonawczym, którego odpis skarżący odebrał osobiście w dniu 4 marca 2015 r. Stąd też, ze względu na uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia zarzutów na postawie art. 33 u.p.e.a., Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku nie miał podstaw do ich merytorycznego rozpoznania i prawidłowo odmówił zaskarżonym postanowieniem wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów. Zgodnie bowiem z treścią art. 61 a § 1 K.p.a. organ administracji publicznej przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrywania sprawy, zobowiązany jest do zbadania, czy w sprawie nie zachodzi przeszkoda do wszczęcia postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku prawidłowo ustalił, że skarżący wniósł zarzuty po upływie ustawowego terminu, co stanowi przesłankę odmowy wszczęcia postępowania. Końcowo organ wyjaśnił, że w sytuacji gdy strona nadal stoi na stanowisku, że egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna, ma ona możliwość złożenia do organu egzekucyjnego wniosku w trybie art. 59 u.p.e.a.

We wniesionej skardze strona, podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. przepisów ustawy prawo pocztowe oraz prawa procesowego, tj. art. 6 K.p.a, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 3 listopada 2015 r. oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 24 września 2015 r.

W uzasadnieniu skarżący powielił argumentację przedstawioną w zażaleniu wskazując, że "postanowienie o zajęciu wierzytelności", którego dotyczyły zarzuty, opatrzone jest datą 7 września 2015 r., a zarzuty wniósł w dniu 14 września 2015 r. Ponownie podniósł, że nawet gdyby "postanowienie o zajęciu wierzytelności" doręczono w dniu wydania postanowienia, to złożenie zarzutów w dniu 14 września 2015r. mieściło się w zakreślonym prawem terminie siedmiu dni. Wskazał również, że egzekucja prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku narusza przepisy art. 6 K.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności - ze względu na przyjęcie do egzekucji tytułu pochodzącego od podmiotu prywatnoprawnego, tj. Poczty Polskiej S.A., która nie jest podmiotem uprawnionym do wystawienia tytułu wykonawczego, ponieważ zakres jej kompetencji opisuje prawo materialne, tj. ustawa prawo pocztowe zawierająca zamknięty katalog kompetencji tej spółki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów. Równocześnie, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego w sposób – odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub też stwierdzi naruszenie prawa stanowiące podstawę do wznowienia postępowania. W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, Sąd stwierdza nieważność zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym tu zastosowania).

Wskazać dodatkowo należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosowanie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. – sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Oceniając zaskarżone postanowienie według wskazanych kryteriów Sąd stwierdza, że nie doszło do naruszenia prawa w sposób powodujący konieczność jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne z uwagi na to, że skarżący wniósł zarzuty z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo zgłoszenia do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, o czym zobowiązany musi zostać pouczony w treści tytułu wykonawczego. Termin 7 dniowy na wniesienie zarzutów biegnie od chwili doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Natomiast w myśl art. 32 u.p.e.a., organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.

Z powyższych przepisów wynika bezsprzecznie, czego zdaje się nie zauważać skarżący, że zobowiązany ma prawo wnieść zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego do organu egzekucyjnego w ściśle określonym siedmiodniowym terminie. Termin ten upływa z upływem siódmego dnia od doręczenia odpisu tytułu wykonawczego.

Termin ten należy do kategorii terminów zawitych, a więc takich, których niezachowanie powoduje dla strony niekorzystne skutki procesowe i każde, choćby nieznaczne jego przekroczenie stanowi jego uchybienie.

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że zarzuty zostały wniesione z uchybieniem terminu. Odpis tytułu wykonawczego został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 4 marca 2015 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej: zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r. Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w [...] w [...] oraz odpis tytułu wykonawczego z dnia 2 lutego 2015 r. o numerze [...].

Dodać należy, na co słusznie zwrócił uwagę organ w zaskarżonym postanowieniu, że doręczony zobowiązanemu tytuł wykonawczy zawierał stosowne pouczenie o prawie i terminie oraz podstawach prawnych do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

W kontekście powyższego zakreślony przepisem art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. termin do zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego rozpoczął swój bieg dnia 5 marca 2015 r. i upłynął bezskutecznie 11 marca 2015 r.

Oznacza to, że zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a., pismem z dnia 14 września 2015 r. przez zobowiązanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego, zostały wniesione po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Skutkowało to wydaniem przez organ jedynie rozstrzygnięcia formalnego (co do terminu wniesienia zarzutów), a nie merytorycznego (co do ich faktycznej zasadności).

Skarżący błędnie przyjął, że siedmiodniowy termin do zgłoszenia zarzutów przysługuje mu od dnia doręczenia mu przesyłki (t.j od 9 września 2015 r.) zawierającej zawiadomienia z dnia 7 września 2015 r. o zajęciu rachunków bankowych. Niezasadnie uznał bowiem, że doręczone mu zawiadomienia o zajęciu rachunków bankowych ma przymiot "postanowienia", na które przysługuje zażalenie. Jak już podniesiono, skoro tytuł wykonawczy z pouczeniem o prawie i terminie oraz podstawach prawnych do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne został doręczony skarżącemu w dniu 4 marca 2015 r., to wniesienie przez niego zarzutów w dniu 14 września 2015 r. oznacza, że zostały wniesione po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Zauważyć przy tym należy, że orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest jednolite co do określenia w jakiej formie należy rozstrzygać zarzuty wniesione po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1233/14 (publikowany na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalsze powoływane orzeczenia) stwierdził, że z jednej strony przyjmuje się, że powinno się wówczas oddalić zarzuty bądź pozostawić zarzuty bez rozpoznania, bądź umorzyć postępowanie w przedmiocie zarzutów, albo nie uwzględnić zarzutów z powodu ich wniesienia po upływie terminu. Podkreślił jednak, że poprawne są także i akceptowane przez sądy administracyjne tego typu rozstrzygnięcia jak: odmowa wszczęcia postępowania przez organ egzekucyjny I instancji w sprawie zgłoszonych zarzutów w związku z uchybieniem terminu do ich wniesienia. Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę podziela powyższe stanowisko, i uznaje je za własne, dodatkowo wskazując, że znalazło ono potwierdzenie nie tylko w orzeczeniach wymienionych w powyższym wyroku z dnia 8 lipca 2015 r., ale także w innych rozstrzygnięciach sądów administracyjnych (por. wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 798/14, WSA w Rzeszowie z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 221/15, WSA w Gliwicach z dnia 24 lutego 2015r., sygn. akt I SA/Gl 689/14, WSA w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 843/14).

W rozpoznawanej sprawie Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Przede wszystkim należy podkreślić, że skoro zarzuty egzekucyjne zostały wniesione po terminie - to nie mogły zostać rozpatrzone merytorycznie. Organ egzekucyjny I instancji mógł więc odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie zarzutów w trybie art. 61a K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., co też słusznie uczynił.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.