Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 759/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie
Powołane przepisy: article: art. 13 par 2, art. 59 par 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2024 r. sprawy ze skargi "[...]" S. Z., M. Z. sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 kwietnia 2024 r. znak BP.702.69.2024.E.0747.BKOE.2471 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 5 kwietnia 2024 r. wydaną w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję z dnia 7 listopada 2023 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1500 zł na [...] S. Z., M. Z. sp. j. z siedzibą w T. (dalej: "skarżący"). W decyzji znalazło się pouczenie, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W dniu 20 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., poz. 652 ze zm.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładająca na skarżącego karę administracyjną na podstawie m. in. art. 13k ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 645, dalej: "u.d.p."). Zgodnie z § 1 rozporządzenia w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011.89.506) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., poz. 874 ze zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary administracyjnej – art. 13k u.d.p., powołane rozporządzenie nie znajduje zastosowania.

W rezultacie, skoro przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z siedzibą w Warszawie, zatem właściwy do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji znalazło się prawidłowe pouczenie, że właściwy do wniesienia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.