Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1631/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54  ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie : WSA Gabriela Nowak Asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Izabela Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W.T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody za zmianę placówki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], mocą której odmówiono wyrażenia zgody na zmianę placówki z Domu Pomocy Społecznej im. [...] w N. na Dom Pomocy Społecznej [...] w W.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że W. T. S. decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2004 r., wydaną po rozpatrzeniu wniosku z dnia 18 maja 2004 r. o zmianę placówki, umieszczona została w Domu Pomocy Społecznej im. [...] przy ul. [...] w N. W dniu 28 grudnia 2006 r. wystąpiła ona z kolejnym wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę placówki z Domu Pomocy Społecznej im. [...] w N. na Dom Pomocy Społecznej [...] przy ul. [...] w W. wskazując, że w obecnym domu pomocy społecznej ma problemy z aklimatyzacją oraz powołując się na fakt, iż w W. ma znajomych i przyjaciół.

Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] odmówił wyrażenia zgody na zmianę placówki podnosząc, że w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w N. wnioskodawczyni przebywała od 18 maja 2004 r. na podstawie własnego wniosku o zmianę placówki, spowodowanego chęcią powrotu w rodzinne strony oraz możliwością częstszych i łatwiejszych kontaktów ze znajomymi. Organ wskazał, że wcześniej zainteresowana kilkakrotnie zmieniała placówki, każdorazowo na własną prośbę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] uchyliło powyższą decyzję i wskazało, że postępowanie należy uzupełnić w zakresie możliwości korzystania z pomocy lekarzy specjalistów w N.

Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. odmówił wyrażenia zgody na zamianę placówki, uznając że zmiana placówki nie znajduje uzasadnienia. Placówka, do której wnioskodawczyni chciałaby zostać skierowana jest placówką dla osób w podeszłym wieku, a nie dla osób przewlekle somatycznie chorych. Ponadto, w placówce, w której zainteresowana obecnie przebywa, ma ona możliwość korzystania z pomocy lekarzy specjalistów, jednakże nie wyraża takiej woli. W placówce przy ul. [...] nie ma możliwości zamieszkania w pokoju jednoosobowym, ponadto na umieszczenie w tym domu oczekują obecnie cztery osoby.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. T. S. podniosła, że jest osobą samotną, ma niską emeryturę, jest chora, a w placówce gdzie obecnie zamieszkuje nie ma możliwości właściwego leczenia. Zarzuciła też, że nie ma zabezpieczonej właściwej diety. Oświadczyła ponadto, że dyrekcja domu przy ul. [...] wyraziła zgodę na przyjęcie jej do tego domu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając sprawę stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa.

Organ odwoławczy podkreślił, że wnioskodawczyni przebywa w domu dla osób przewlekle somatycznie chorych. Została do niego skierowana na swoją wyraźną prośbę. Dom ten przeznaczony jest dla osób, których stan zdrowia wymaga szczególnej opieki medycznej. Z akt sprawy wynika, że W. T. S. opieki takiej wymaga, ale nie korzysta z pomocy lekarza placówki, ani z usług specjalistycznych i rehabilitacyjnych, zapewnianych przez placówkę, jednakże nie z tego powodu, że nie ma takiej możliwości, lecz z własnego wyboru.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaznaczyło, że wnioskodawczyni również w N. może uzyskać dostęp do lekarzy wielu specjalności, do których skierowania przedstawia. Nie ma żadnej podstawy by uznać, że lekarze pracujący w N. są gorszymi specjalistami od lekarzy zatrudnionych przez placówki w W.

Organ drugiej instancji podkreślił, że W. T. S. nie jest zadowolona z warunków w domu, w którym przebywa, jak również pozostaje w konflikcie z personelem. Jednakże od 1994 r. pięciokrotnie zmieniała ona placówkę, w której przebywała. W latach 1995 – 1996 przebywała już w Domu Pomocy Społecznej im. [...]. Placówkę te opuściła na własną prośbę.

Organ odwoławczy podniósł, że żadne obiektywne okoliczności nie przemawiają za stwierdzeniem, że kolejna zmiana placówki spowoduje, iż W. T. S. nie będzie odczuwała dyskomfortu i nie będzie niezadowolona z miejsca, w którym przebywa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało ponadto, że Dom Pomocy Społecznej w W. przy ul. [...] jest domem dla osób w podeszłym wieku, a nie dla osób przewlekle chorych, poza tym jest domem pracownika oświaty. Strona nie powołuje się na fakt, że była pracownikiem tego resortu. Ponadto w domu przy ul. [...] okres oczekiwana na pokój jednoosobowy wynosi około 4 lat, obecnie na taki pokój oczekuje 12 osób. Cztery osoby oczekują na umieszczenie w tym domu.

Organ drugiej instancji podkreślił dodatkowo, że nie znajduje oparcia w dokumentach oświadczenie wnioskodawczyni, że uzyskała zgodę dyrektora placówki na zamieszkanie w tym domu. Ze znajdującej się aktach notatki sporządzonej przez dyrektora Domu Pomocy Społecznej po rozmowie telefonicznej z W. T. S. wynika, że dyrektor placówki nie widzi możliwości spełnienia jej oczekiwań.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiee W. T. S. podniosła, że w W. mogłaby uzyskać lepszą opiekę lekarską i miałaby tu możliwość częstszego kontaktowania się ze znajomymi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie narusza prawa.

Wskazaną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r., mocą której odmówiono W. T. S. wyrażenia zgody na zmianę placówki z Domu Pomocy Społecznej im. [...] w N. na Dom Pomocy Społecznej [...] w W.

Zaznaczyć należy, że akt sprawy wynika, iż W. T. S. spełnia warunki do umieszczenia w domu pomocy społecznej określone w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z art. 54 ust. 1 tej ustawy osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

Do Domu Pomocy Społecznej w N. W. T. S. skierowana została na własną prośbę decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Podkreślenia wymaga, że wcześniej skarżąca kilkakrotnie zmieniała domy pomocy społecznej i zawsze odbywało się to na jej wyraźną prośbę. W latach 1995-1996 przebywała ona już także i w placówce w N.

Wniosek o przeniesienie do Domu Pomocy Społecznej [...] w W. skarżąca uzasadniła brakiem aklimatyzacji w Domu Pomocy Społecznej w N., chęcią poprawy warunków lokalowych, większą dostępnością do specjalistycznej opieki medycznej oraz podtrzymywaniem kontaktów z rodziną i znajomymi.

W ocenie Sądu słusznie organ uznał, że w sprawie brak było podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że mieszkańcy placówki, w której obecnie przebywa skarżąca mają zapewniony dostęp do specjalistycznej opieki medycznej i nie można przyjąć, że przebywając w Domu Pomocy Społecznej w N. W. T. S. nie będzie miała zapewnionej właściwej opieki lekarskiej lub też opieka ta będzie niewystarczająca (gorsza), w porównaniu z opieką, którą skarżąca mogłaby ewentualnie otrzymać mieszkając w Domu Pomocy Społecznej [...] w W. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że lekarze pracujący w N. , są gorszymi specjalistami od lekarzy zatrudnianych przez placówki w W. W ocenie Sądu prawidłowo organ uznał, ze skarżąca ma obecnie możliwość korzystania z pomocy lekarzy specjalistów i zmiana placówki nie wpłynie na jakość tej opieki. Ponadto Dom Pomocy Społecznej w N. jest placówką przeznaczoną dla osób przewlekle somatycznie chorych, zaś placówka w W. - dla osób w podeszłym wieku.

Z akt sprawy wynika również, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji, na umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej [...] w W. oczekiwały 4 osoby, czas oczekiwania na pokój jednoosobowy w tej placówce wynosi zaś około 3-4 lata. Prawidłowo zatem organ stwierdził, że również z tej przyczyny brak było podstaw do wyrażenia zgody na zmianę domu pomocy społecznej.

Zgodzić się ponadto trzeba z twierdzeniami organu, że kolejna zmiana placówki nie gwarantuje, iż skarżąca nie będzie odczuwała dyskomfortu i będzie w pełni zadowolona z warunków panujących w danej placówce. Zwłaszcza, że W. T. S. wielokrotnie zmieniała już domy pomocy społecznej i zawsze odbywało się to na jej własną prośbę.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że odmawiając wyrażenia zgody na zmianę placówki z Domu Pomocy Społecznej im. [...] w N. na Dom Pomocy Społecznej [...] w W. organy obu instancji nie naruszyły prawa. Tym samym skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.