Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 448/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 208/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 stycznia 2024 r. nr 9012.6.172.2023 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień ochronnych postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 208/24 odmówił M.K. (dalej: skarżąca) wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej: Inspektor) z 11 stycznia 2024 r. nr 9012.6.172.2023 w przedmiocie stanowiska wierzyciela odnośnie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Pismem z 29 maja 2024 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Inspektora ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla zdrowia małoletniego syna skarżącej. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, pomimo zaistnienia ewidentnych przesłanek do przychylenia się do wniosku strony o wstrzymanie jego wykonania.

Po wniesieniu zażalenia, a przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), sąd pierwszej instancji wyrokiem z 18 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 208/24, oddalił skargę skarżącej.

Pismem z 21 października 2024 r. WSA w Lublinie poinformował, że w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 11 stycznia 2024 r. nie wpłynął wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu z 18 lipca 2024 r. i od tego wyroku nie została wniesiona skarga kasacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

W niniejszej sprawie postępowanie sądowe zostało zakończone wyrokiem WSA w Lublinie z 18 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 208/23. W ustawowym terminie nie wpłynął wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Mimo braku formalnego stwierdzenia prawomocności wyroku sądu pierwszej instancji stosownym postanowieniem w trybie art. 169 p.p.s.a. skutek ten niewątpliwie nastąpił. Nie ulega bowiem wątpliwości, że postanowienie o stwierdzeniu prawomocności ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o którym mowa w art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a., jest instytucją postępowania sądowoadministracyjnego, mającą na celu ochronę praw strony skarżącej w toku tego postępowania. W tym stanie sprawy niedopuszczalne byłoby zatem merytoryczne rozpoznanie wniesionego zażalenia, ponieważ ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji miałoby odnieść skutek już po prawomocnym zakończeniu sprawy sądowoadministracyjnej.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.