Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 776/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 25
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi G.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia i zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r., nr [...].


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. G.M. zwróciła się do Burmistrza o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko – K.M.. We wniosku wnioskodawczyni zawarła oświadczenie, iż w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na który jest ustalane prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku nastąpiła zarówno utrata jak i uzyskanie dochodu.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., wydaną na podstawie art. 2 pkt 1, pkt 11, pkt 14, pkt 16, art. 4, art. 5 ust. 1 – 3, art. 10 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 i 2, art. 27 ust. 3, art. 28, art. 48 , art. 49 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci ( DZ.U. 2016 poz. 195) – zwana dalej ustawą, Burmistrz przyznał G.M. świadczenie wychowawcze na dziecko K.M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] sierpnia 2016 r., w wysokości 500 zł miesięcznie. W decyzji zawarto pouczenie o treści z art. 20 ust. 1 ustawy zgodnie z którym, w przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu właściwego wypłacającego to świadczenie, a także o treści art. 25 ust. 1 ustawy mówiącym o tym, kiedy wypłacone świadczenie jest świadczeniem nienależnie pobranym.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Burmistrz uchylił powyższą decyzję z dnia [...] maja 2016 r. Organ wskazał, iż w dniu [...] marca 2016 r. strona podjęła zatrudnienie, osiągając w maju 2016 r. dochód przekraczający kryterium dochodowe kwalifikujące do przyznania świadczenia wychowawczego.

Wskutek złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. uchyliło w.w. decyzję I instancji z dnia [...] sierpnia 2016 r. i umorzyło postępowanie organu I instancji w całości stwierdzając, że uchylona została przez organ I inst. decyzja która już wygasła, bowiem z dniem 24 sierpnia 2016 r. decyzja ta utraciła byt prawny.

Dnia [...] listopada 2016 r. Burmistrz wznowił z urzędu postępowanie w trybie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowanie administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2016 r., a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. ustalił kwotę i zobowiązał G.M. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego przyznanego decyzją z dnia [...] maja 2016 r.

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2016 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy Burmistrz uznał, że wypłacona G.M. kwota 1500 zł w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] lipca 2016 r. była nienależnie pobranym świadczeniem wychowawczym i podlega zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2017 r. Organ odwoławczy podniósł, że wskazana decyzja organu I inst. wydana została w trybie postępowania wznowieniowego. Postępowanie to winno zostać zakończone, a decyzja w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego powinno zapaść w trybie postępowania zwykłego, na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy.

Decyzją z dnia [...] lipca 2017r. Burmistrz umorzył postepowanie wznowieniowe w przedmiocie ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. o przyznaniu G.M. świadczenia wychowawczego.

Pismem z dnia [...] września 2017 r. organ I inst. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] sierpnia 2016 r.

Decyzją z dnia [...] października 2017 r., wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy, Burmistrz uznał, że wypłacona G.M. kwota 1500 zł w okresie od [...] maja 2016r. do [...] lipca 2016r. była nienależnie pobranym świadczeniem wychowawczym i podlega zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2016 r. strona przedstawiła zaświadczenie o zarobkach, z którego wynika, że za miesiąc kwiecień 2016 r. osiągnęła dochód w wysokości netto 2.904, 01 zł. Po ponownym przeliczeniu dochodu organ stwierdził, że nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego uprawniające do pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, ponieważ po uwzględnieniu dochodu uzyskanego i utraconego przez stronę przeciętny miesięczny dochód na członka rodziny wynosił 1.051, 51 zł. W myśl art. 5 ust. 3 ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł.

W wyniku odwołania sprawę rozpoznawało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. uchyliło decyzję I inst. i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania. Organ wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia przesłanek uznania świadczenia za nienależnie pobrane, wynikających z art. 25 ust. 2 ustawy. Podniósł, że uznanie świadczenia za nienależnie pobrane wymaga wykazania przez organ negatywnego zachowania świadczeniobiorcy skierowanego na uzyskanie świadczenia wychowawczego oraz wymaga wykazania, że strona złożyła fałszywe zeznania lub dokumenty i świadomie wprowadziła organ w błąd. Powyższych ustaleń organ I inst. nie przeprowadził, wobec czego decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 1 i art. 80, nadto z naruszeniem art. 107 § 3 kpa.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy, Burmistrz uznał, że kwota wypłacona G.M. w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] lipca 2016 r. w wysokości 1500 zł była nienależnie pobranym świadczeniem wychowawczym i podlega zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

W uzasadnieniu decyzji w pierwszej kolejności organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2016 r. strona dostarczyła zaświadczenie od pracodawcy o dochodzie za miesiąc kwiecień 2016 r., z którego wynika, iż osiągnęła dochód netto w wysokości 2.904,01 zł. Dla ustalenia dochodu rodziny organ przyjął kwotę 2.904,01 zł - zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, który mówi o kwocie osiągniętego dochodu.

Z zaświadczenia o zarobkach, dostarczonego przez stronę, wynika że G.M. jest zatrudniona od dnia [...] marca 2016 r. na czas nieokreślony. Po przeliczeniu dochodu rodziny organ ustalił, że nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego uprawniające do pobierania świadczeń wychowawczych na pierwsze dziecko. Świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza 800,00 zł - art.5 ust.3 ustawy, natomiast dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi

1.051,84 zł. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego zwrotu.

W myśl art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się świadczenie wychowawcze wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczenia wychowawczego albo wstrzymanie wypłaty świadczenia wychowawczego, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona o braku prawa do jego pobierania. Organ uznał, że na każdym etapie postępowania strona była skutecznie informowana o tym, iż w przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu właściwego wypłacającego to świadczenie. Wobec powyższego Burmistrz stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego, co skutkuje brakiem uprawnień do pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Na dzień wystawienia decyzji kwota do zwrotu wynosiła 1.586,00 zł (w tym należność główna w kwocie 1.500,00 zł, odsetki ustawowe 86,00 zł).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego G.M.. Zarzuciła w nim rażącą sprzeczność stanu faktycznego ze stanem opisanym w treści decyzji, naruszenie powagi rzeczy osądzonej oraz podniosła zarzut przedawnienia. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w pełnym zakresie. W uzasadnieniu skarżąca podała, że organ błędnie uznał, iż umowa łącząca ją z zakładem S spółka z o.o. jest umową o pracę na czas nieokreślony. Dostarczone do organu wydającego decyzję Zaświadczenie zakładu S sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2016 r. w treści opisuje jednoznacznie, że umowa ma charakter umowy - zlecenia, a nie umowy o pracę. W zaświadczeniu zakładu - zleceniodawcy ujęto: kwotę brutto 3442,87 zł, kwotę netto 2904,01 zł, potrącenie 990,53 oraz kwotę do zapłaty dla Pani G.M. 1913,48złotych. Umowa - zlecenie ma to do siebie (między innymi ), że zleceniobiorca (G.M.) ponosi koszty wykonania zlecenia, (a nie jak w przypadku umowy o pracę - pracodawca). Zatem kwota, którą powinien organ przyjąć do rozliczenia to 1913,48 zł.

Następnie wskazała, że z zaświadczenia zakładu S spółka z o.o. wynika, iż otrzymała wynagrodzenie za okres od [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r. Nie otrzymała wynagrodzenia za maj 2016 r. ani za czerwiec 2016 r., nie otrzymała też wynagrodzenia za lipiec 2016r., ani za sierpień 2016 r. Nie świadczyła usług ani nie świadczyła pracy dla S spółka z o.o. w okresie innym poza opisanym w zaświadczeniu. Wynagrodzenie otrzymane w maju 2016 r. za kwiecień 2016 r., a uzyskane w kwocie 1913,48 zł stanowić musiało źródło utrzymania w następnych miesiącach. Za nieuprawnione skarżąca uznała twierdzenie organu I instancji, że pozostawała w stosunku pracy oraz otrzymywała dochody w wysokości opisanej jak za kwiecień 2016 r., jak również nieuprawnione jest przyjęcie przez organ wydający decyzję kwoty 2904,01 zł jako stały miesięczny dochód. Skarżąca powołała się na zasadę powagi rzeczy osądzonej wskazując, że organ ponownie wznawia postępowanie w sprawie, uchybiając treściom czterech decyzji SKO, którymi uchylane były w całości decyzje Burmistrza.

Decyzją z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W ocenie Kolegium organ I instancji nie naruszył przepisów prawa procesowego, określonych w art. 107 § 1 k.p.a., bowiem wskazał w sposób prawidłowy podstawę prawną podjętej decyzji, a w jej uzasadnieniu podał, która z przesłanek wymienionych w art. 25 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci wystąpiła w niniejszej sprawie, dając podstawę do uznania wypłaconego świadczenia za nienależnie pobrane.

Określone w art. 25 ust 2 pkt 1-5 przesłanki uznania świadczenia wychowawczego za świadczenie nienależnie pobrane są odrębne i wymagają innych ustaleń faktycznych, które dostrzegł organ I instancji i przeprowadził w tym zakresie postępowanie dowodowe. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo przeprowadził weryfikację dochodów rodziny w związku z uzyskaniem przez stronę dochodu, z tytułu zawartej umowy zlecenia na czas nieoznaczony (organ w decyzji wskazał, iż umowa na czas nieokreślony). Przy czym z treści przedłożonego zaświadczenia o wynagrodzeniu G.M. wydanego przez firmę S sp. Z o.o. Sp. k. wynika, iż strona uzyskała dochód brutto w kwocie 3442,87 zł, natomiast netto w wysokości 2904,01 zł. Kwota uzyskanego dochodu z tytułu umowy zlecenia trzykrotnie została potwierdzona przez pracodawcę. Stąd po uwzględnieniu dochodu uzyskanego i utraconego przez stronę dochód w rodzinie strony w miesiącu kwietniu 2016 r. wyniósł 3.155,51 zł, a w przeliczeniu na członka rodziny to kwota 1.051,51 zł na osobę i tym samym dochód ten przekracza kryterium uprawniające do świadczenia wychowawczego.

W związku z niespełnieniem warunków określonych w art. 5 ust. 3, tj. przekroczeniem kryterium dochodowego uprawniającego do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko organ I instancji prawidłowo ustalił, że świadczenie wychowawcze nie przysługuje za okres od [...] maja 2016 r. do [...] lipca 2016 r., Stosownie do art. 25 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci świadczenie wychowawcze pobrane przez odwołującą w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] lipca 2016 r. na pierwsze dziecko w łącznej wysokości 1500,00 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym. Zdaniem Kolegium, dokonana przez organ I instancji ocena, że odwołująca świadomie nie poinformowała organu o uzyskanym dochodzie z tytułu zatrudnienia, pomimo pouczenia o obowiązku niezwłocznego powiadomienia organu w przypadku uzyskania dochodu mającego wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, była zasadna.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego G.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której zarzuciła rażącą obrazę przepisów prawa materialnego, a w tym:

1. art. 3 KC poprzez zastosowanie "stanowiska Dyrektora Departamentu Polityki Rodzinnej w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...].12.2016r. nr [...]" do decyzji Burmistrza z dnia [...] maja 2016 r., czyli tej decyzji, która wypadła z obiegu prawnego,

2. art. 7a KPA poprzez uznanie, że wynagrodzenie w kwocie 2.904,01 zł jaką skarżąca otrzymała od zleceniodawcy jest kwotą netto, przy czym organ całkowicie pominął dowód w sprawie podnoszony przez skarżącą przy skarżonej do SKO decyzji organu w postaci zaświadczenia o potrąceniu kwot za transport, szkolenie i zakwaterowanie.

3. art. 5 KC poprzez przyjęcie, że skarżąca w każdym miesiącu otrzymywała wynagrodzenie za wykonywane usługi w ramach umowy - zlecenia w sytuacji, gdy zaświadczenie o wynagrodzeniu wpłynęło do Burmistrza 2 sierpnia 2016 r. W zaświadczeniu zawarto wprost, że wynagrodzenie skarżąca otrzymała za kwiecień 2016 r. Nie otrzymała za maj, za czerwiec, za lipiec czy za sierpień 2016 r.

4. art. 77 § 1 KPA poprzez niedokonanie przez SKO wszechstronnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w tym zaświadczeń, umów oraz rocznej deklaracji podatkowej PIT za 2016 r. dostarczonych przez skarżącą.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego, bądż przepisów postępowania w stopniu skutkującym konieczność jego eliminacji z obrotu prawnego.

Skarga okazała się zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195). Zgodnie z treścią art. 5 ust. 3 ustawy, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł. W myśl art. 2 pkt 2 ustawy dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a.

Podstawę prawną ustalenia i zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego stanowił w niniejszej sprawie przepis art. 25 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy. W myśl art. 25 ust. 1 osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego zwrotu. Stosownie do treści art. 25 ust. 2 pkt 1 za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się świadczenie wychowawcze wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczenia wychowawczego albo wstrzymanie wypłaty świadczenia wychowawczego, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona o braku prawa do jego pobierania.

W analizowanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że w ramach umowy zlecenia zawartej na okres od 30 marca 2016 r. na czas nieoznaczony z firmą S sp. z o.o, Sp. k., skarżąca uzyskała wynagrodzenie za miesiąc kwiecień 2016 r. w kwocie netto 2904 zł, po potrąceniach – do wypłaty pozostała kwota 1913,48 zł. W toku postępowania skarżąca konsekwentnie i wielokrotnie wskazywała, że przyznane i wypłacone jej wynagrodzenie za miesiąc kwiecień 2016 r. było jedynym wynagrodzeniem jakie uzyskała w ramach w.w. umowy zlecenia, podnosiła że współpraca z firmą zakończyła się z upływem kwietnia 2016 r. i nie była kontynuowana. Powyższe twierdzenia potwierdza treść przedłożonego do akt zaświadczenia o zarobkach z dnia [...] lipca 2016 r. wystawionego przez z firmę S sp. z o.o, Sp. k., w którym ( na dzień [...] lipca 2016 r.) wykazane zostało wynagrodzenie G.M. tylko za miesiąc kwiecień 2016 r. Okoliczność ta została przez organ pominięta jako niemająca znaczenia w sprawie, pomimo treści art. 7 ust. 3 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

Z przytoczonego powyżej przepisu art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że uzyskanie dochodu przez osobę, której przyznano świadczenie lub członka jej rodziny winno nieć charakter długotrwały, tym samym dla ustalenia czy nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego kwalifikujące do kontynuowania świadczenia wychowawczego, jednokrotne uzyskanie dochodu nie jest wystarczające. Wskazany przepis wymaga, aby dochód był osiągany również w następnym miesiącu po jego uzyskaniu.

W przypadku uzyskania przez członka rodziny dochodu po roku kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę do ustalania prawa do świadczenia wychowawczego, do obliczanego dochodu dodaje się miesięczną kwotę dochodu uzyskanego przez członka rodziny, przy czym odnośnie wysokości owego miesięcznego dochodu bierze się pod uwagę wysokość uzyskaną w miesiącu następnym po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu; ponadto ustawodawca zastrzegł, że takiego "dodania" dokonuje się, jeżeli dochód "uzyskany" jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Istotą przepisu art. 7 ust. 3 z 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci jest "uzyskiwanie dochodu", nie zaś sam fakt zatrudnienia, a warunkiem jego zastosowania jest ponadto warunek tożsamości dochodu "uzyskanego" z dochodem uzyskiwanym w trakcie okresu świadczeniowego. Ustawodawca zakłada bowiem doliczenie wyłącznie dochodu długotrwale uzyskiwanego. Zatem, przyjęta przez ustawodawcę zasada kontynuacji eliminuje możliwość powiększenia dochodu o dochód uzyskany w przypadku, gdy nie jest on już uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia (por. wyrok WSA w Łodzi sygn. II SA/Łd 100/2018).

Wskazać przyjdzie, że stan faktyczny niniejszej sprawy ustalony został z pominięciem treści art. 7 ust. 3 ustawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że skarżąca otrzymywała wynagrodzenie również w okresie późniejszym, czyli w okresie na który przyznano jej świadczenie wychowawcze tj. od czerwca 2016 r. do [...] sierpnia 2016 r. Warunkiem wliczenia dochodu uzyskanego w trakcie okresu na jaki przyznano świadczenie wychowawcze do dochodu rodziny jest jego kontynuacja w miesiącach następnych, nadto jak wyżej podniesiono wysokość dochodu rodziny ustala się w oparciu o dane z miesiąca następnego, po miesiącu w którym dochód został uzyskany. Słusznie podnosi skarżąca, że wysokość dochodu jaki uzyskała w 2016 r. wynikać będzie z jej deklaracji podatkowej za ten rok.

W tym stanie sprawy stwierdzić należy, że decyzje organów obydwu instancji wydane zostały bez należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a zatem z naruszeniem art. 7 i 77 kpa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" oraz art. 135 p.p.s.a. decyzje organów obydwu instancji podlegały uchyleniu.