Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 471/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 100d ust. 1 pkt 1 lit. a,  art. 100d ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 103
law: Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędzia WSA Piotr Kieres, Asesor WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym 29 maja 2024 r. sprawy ze skargi I. I. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Postępowanie przed organem.

Przedmiotem skargi I. I., obywatelki U. (dalej: skarżąca, strona), jest bezczynność przez Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Z akt sprawy wynika, że strona wnioskiem z 3 marca 2023 r. wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. We wniosku wskazała, że ostatni wjazd na terytorium RP nastąpił 28 sierpnia 2022 r. Jednocześnie strona złożyła odciski linii papilarnych.

Pismem z 3 marca 2023 r. organ poinformował stronę o zasadach liczenia terminu załatwienia sprawy określonych w art. 210 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2023 r., poz. 519, ze zm.) oraz konsekwencjach wprowadzenia do ww. ustawy art. 100d dla biegu terminu załatwienia sprawy. Ponadto na podstawie art. 203 ust. 2a ww. ustawy organ wezwał stronę do przedłożenia wskazanych dokumentów, zakreślając termin 30 dni.

Pismem z 24 lipca 2023 r. strona skierowała ponaglenie do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców.

Pismem z 20 września 2023 r. strona skierowała kolejne ponaglenie do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców.

Pismem z 21 września 2023 r., które wpłynęło do Wojewody 24 października 2023 r., strona skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu.

Postępowanie przed Sądem.

5 grudnia 2023 r. r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE

W skardze wniesiono o:

1. stwierdzenie bezczynności organu,

2. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. zobowiązanie Wojewody do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku,

4. przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 5 000 zł,

5. skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym,

6. zasądzenie kosztów postępowania.

Strona zarzuciła organowi, że mimo upływu ustawowych terminów i złożonego ponaglenia jej sprawa pozostaje niezałatwiona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Organ opisał przebieg postępowania od dnia jego zainicjowania złożonym wnioskiem do dnia wpływu do organu skargi skierowanej do WSA. Wskazał również, że 15 kwietnia 2022 r. weszła w życie ustawa z 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 830) zgodnie z którą od 15 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r., następnie przedłużonym do 4 marca 2024 r., został zawieszony bieg terminów załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest nie zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (w pkt. 1 art. 3 § 2 p.p.s.a. zawarto przypadek decyzji administracyjnych). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Na tej podstawie Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w ww. trybie.

Specyfika postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE wymaga złożenia przez zainteresowanego osobiście na formularzu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt wraz ze stosownymi załącznikami w myśl art. 219 ust. 1 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2023 r., poz. 519, ze zm.; dalej: u.c.). Jako, że organ administracji zobowiązany jest do dokonania konsultacji z innymi organami (komendant oddziału Straży Granicznej, komendant wojewódzki Policji, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także konsul właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania cudzoziemca za granicą lub inny organ) przed wydaniem decyzji, a ww. organy mają termin na udzielenie informacji od 30 do 60 dni (art. 207 ust. 4 i 5 w zw. z art. 223 ww. ustawy), to należy tę okoliczność zasadniczo uwzględnić w ocenie bezczynności lub przewlekłości działania organu. Należy jednak mieć jednak na uwadze, że obowiązek konsultacji nie występuje w odniesieniu do cudzoziemca, który w dniu złożenia wniosku nie ukończył 13. roku życia, co miało miejsce w postępowania zainicjowanym wnioskiem skarżącej.

Odnotować należy, że 29 stycznia 2022 r. weszła w życie ustawa z 17 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 91; dalej: ustawa zmieniająca).

Na jej mocy nadano nowe brzmienie art. 210 u.c., którego zmienione zapisy stanowią, że decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy (§ 1). Natomiast termin na wydanie decyzji (§ 2), biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń:

– cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały osobiście lub nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

– cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

– cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2, lub upłynął bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a.

Konkludując, na mocy przywołanych przepisów, począwszy od 29 stycznia 2022 r., ustawodawca na nowo ukształtował sposób liczenia terminu na wydanie decyzji.

W sprawie będącej przedmiotem skargi wniosek został złożony przez stronę 3 marca 2023 r., a więc już po wejściu w życie zmian do art. 210 u.c.

Należy również mieć na uwadze, że 15 kwietnia 2022 r. na mocy ustawy z 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 830) został wprowadzony do ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz.U. z 2022 r., poz. 583, ze zm.; dalej: ustawa o pomocy) art. 100c. Stosownie do ust. 1 ww. artykułu, w okresie do 31 grudnia 2022 r. bieg terminów na załatwienie wskazanych w nim spraw w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu w okresie do 31 grudnia 2022 r.:

– przepisów o bezczynności organu oraz o obowiązku organu prowadzącego postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się;

– organowi prowadzącemu postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, nie wymierza się grzywny ani nie zasądza się od niego sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa.

W myśl art. 100c ust. 4 ww. ustawy, zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis ten ma zastosowanie od 15 kwietnia 2022 r.

Następnie do ww. ustawy wprowadzono z 1 stycznia 2023 r. art. 100d, który zasady tożsame do zasad wprowadzonych art. 100c, dotyczycące biegu terminu załatwiania spraw, wprowadził w okresie do dnia 24 sierpnia 2023 r. (czyli w istocie przedłużył do 24 sierpnia 2023 r. obowiązywanie ww. zasad biegu terminu załatwiania spraw wprowadzone z 15 kwietnia 2022 r.). Kolejnymi zmianami ustawy przedłużono ten termin do 4 marca 2024 r., a następnie do 30 czerwca 2024 r.

Definiując zakres regulacji, ustawodawca wskazał w art. 1 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, że określa ona szczególne zasady zalegalizowania pobytu obywateli Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, oraz obywateli Ukrainy posiadających Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą rodziną z powodu tych działań wojennych przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelu Ukrainy, rozumie się przez to także nieposiadającego obywatelstwa ukraińskiego małżonka obywatela Ukrainy, o ile przybył on na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa i nie jest obywatelem polskim ani obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Przechodząc do oceny przebiegu postępowania wyjaśnić należy, że przedmiotem wyrokowania Sądu jest ocena prowadzenia przez organ postępowania od dnia jego zainicjowania wnioskiem strony do dnia złożenia skargi do Sądu na bezczynność Wojewody. Wniosek został złożony osobiście 3 marca 2023 r., zatem 6 miesięczny termin wynikający z art. 210 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach upływał 3 września 2023 r. Natomiast jak stanowi wyżej powołany art. 100d ustawy o pomocy bieg terminów na załatwienie wskazanych w nim spraw w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Mając na uwadze zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w ocenie Sądu jej przepisy mają zastosowanie w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że wniosek został złożony przez obywatelkę U. 3 marca 2023 r., tj. po wybuchu konfliktu zbrojnego w Ukrainie (co miało miejsce 24 lutego 2022 r.), w złożonym wniosku strona oświadczyła, że strona wjechała na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej 28 sierpnia 2022 r. Jak wynika z art. 2 ust. 1 ww. ustawy jeżeli obywatel Ukrainy (...) przybył legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 i deklaruje zamiar pozostania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego pobyt na tym terytorium uznaje się za legalny do dnia 30 czerwca 2024 r.

Konkludując, w okolicznościach sprawy – mając na uwadze przywołane brzmienie art. 100d ust. 1 pkt 1 lit. c oraz ust. 3 ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa – organ nie uchybił terminowi załatwienia sprawy oraz nie pozostawał bezczynny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie dlatego - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę w całości.