Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2073/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 151 w zw. z art. 154 § 7, art. 154 § 1, 2 i 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. N. i B. W. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 448/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących J. N. i B. W. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. N. i B. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa", skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 448/14, wydanego w sprawie dotyczącej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. nr [...]. W skardze wnieśli o: 1) nałożenie na Prezydenta W. stosownej grzywny; 2) dokonanie stosownej oceny zlekceważenia przez Prezydenta W. wyroku tutejszego Sądu poprzez stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekanie postępowania przez Prezydenta W. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) przyznanie od Prezydenta W. na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów; 4) rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym; 5) zasądzenie od Prezydenta W. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podnieśli, że sprawa niniejsza została wszczęta na podstawie wniosku z 1995 r. i nie została załatwiona do dnia dzisiejszego, pomimo wydawania już przez tutejszy Sad wyroków stwierdzających bezprawne blokowanie skarżącym realizacji ich słusznych praw związanych z przedmiotową nieruchomością. Skarżący wskazali, że Prezydent W. nie wykonał wyroku Sądu, pomimo uprzednich wezwań, w tym wezwania z dnia 17 września 2015 r.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o nierozpatrywanie w trybie uproszczonym sprawy dotyczącej postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt o pow. [...] m2, położony w W. przy ul. [...], hip. nr [...]. Organ podał, że w dniu 7 kwietnia 2014 r. adwokat R. P. złożył do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...]. Przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2014 r. pięć teczek akt przedmiotowego postępowania zostało przesłanych do [...] Urzędu Wojewódzkiego. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda [...] uznał złożone w sprawie zażalenie za nieuzasadnione. W związku z zażaleniem adwokata R. P. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę [...] postępowania w sprawie zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, przy piśmie z dnia 19 maja 2014 r. Wojewoda [...] przesłał siedem teczek akt do Ministerstwa infrastruktury i Rozwoju. W wyroku z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt l SAB/Wa 448/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny - po rozpatrzeniu skargi złożonej przez J. N. i B. W. - zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w terminie czterech miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta zastępcze wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do Urzędu W. w dniu 3 czerwca 2015 r. Natomiast kompletne akta własnościowe (przesłane do [...] Urzędu Wojewódzkiego przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2014 r.) zostały zwrócone do Urzędu dopiero w dniu 6 listopada 2015 r. W dniu 17 września 2015 r., a więc jeszcze przed upływem czteromiesięcznego terminu wyznaczonego przez Sąd, adwokat R.P., działając w imieniu J. N. i B. W., wezwał Prezydenta W. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt l SAB/Wa 448/14. Pełnomocnicy stron zostali poinformowani o przyczynach niezakończenia przedmiotowego postępowania w terminie oraz że po sporządzeniu operatu szacującego wartość przedmiotowej nieruchomości i zabezpieczeniu środków finansowych na wypłatę odszkodowania postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone bez zbędnej zwłoki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 448/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę J. N. i B. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. nr [...] w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 5 października 2015 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 448/14 dowodu doręczenia – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 3 czerwca 2015 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosków W. N. z 1985 r. i J.N. z 2000 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu.

Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna.

Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisów art. 154 § 6 Ppsa. Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 111 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 448/14 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zobowiązując Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie nie wystąpił zatem przypadek kwalifikowanej przewlekłości organu. Trzeba mieć też na uwadze, że Prezydent W. po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 9 marca 2015 r., pismem z dnia 16 czerwca 2015 r., wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju o pilny zwrot akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Organ zareagował także na, złożone jeszcze przed upływem sądowego terminu czterech miesięcy, wezwanie z dnia 17 września 2015 r. do wykonania wyroku Sądu. Pismem 12 listopada 2015 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżących informację o przyczynach niezakończenia w terminie postępowania odszkodowawczego oraz o tym, że po sporządzeniu operatu szacunkowego i zabezpieczeniu środków finansowych na wypłatę odszkodowania postępowanie w sprawie zostanie zakończone, a także wskazał, że przewiduje zakończenie postępowania do dnia 30 kwietnia 2016 r.

Przy ocenie wysokości grzywny Sąd nie mógł pominąć i tego, że niniejsza sprawa należy do spraw skomplikowanych, ponieważ opiera się na wykazaniu przesłanek istniejących w odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia i udowodnienia. Nie można pominąć i tego, że zwłoka organu w wykonaniu wyroku Sądu nie jest rażąco nadmierna - wynosi ponad 5 miesięcy i że jest to pierwszy przypadek zwłoki organu w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 3 marca 2015 r., jaki miał miejsce w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd, uznał, że grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu adekwatną do okoliczności sprawy sankcją finansową.

W ocenie Sądu, wskazane wyżej okoliczności niniejszej sprawy świadczą także o tym, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 448/14 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd uznał za bezzasadną skargę J. N. i B. W. w zakresie żądania przyznania od organu na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej, o której mowa w przepisie art. 154 § 7 Ppsa. Z wyjaśnień udzielonych w odpowiedzi na skargę wynika, że sprawa o odszkodowanie jest już na końcowym etapie jej załatwiania. Do zakończenia postępowania konieczne jest bowiem sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Trzeba mieć też na uwadze, że Prezydent W. musi zabezpieczyć stosowne środki finansowe na wykonanie decyzji ustalającej odszkodowanie, co w znacznej mierze opóźnia załatwienie niniejszej sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) oraz art. 151 w zw. z art. 154 § 7 Ppsa (pkt 3 wyroku) orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).