Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 443/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 i par 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. i D. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 6 września 2023 r. nr 2001-IEE.7192.65.2023 w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę J. I. ,


UZASADNIENIE

Postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 6 września 2023 r. nr 2001-IEE.7192.65.2023 organ ten utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku z 21 lipca 2023 r. nr 2003-SEE.7113.3.39.2023.3 w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr [...] w Białymstoku przy ul. [...] wraz z udziałem nr 1 wynoszącym 3297/62800 części w nieruchomości wspólnej.

Decyzję doręczono J. I. (dalej: "skarżąca") w dniu 20 września 2023 r. Wynoszący 30 dni termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 20 października 2023 r.

Skarżąca w dniu 23 października 2023 r. nadała za pośrednictwem operatora pocztowego skargę na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, kierując ją na adres Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku.

We wniosku wskazała, że z przyczyn od siebie niezależnych nie była w stanie złożyć skargi w ustawowym terminie. Wskazała, że w dniu 17 października 2023 r. doszło do zatrzymania jej męża, na dowód czego przedłożyła postanowienie Prokuratora Regionalnego w Ł. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu D. L. oraz protokół jego zatrzymania. Podniosła, że powyższy fakt, a także konieczność utrzymania 4 małoletnich dzieci, spowodowała, że nie była ona w stanie sporządzić skargi i wysłać jej w terminie. Podała, że była bardzo zdenerwowana, co uniemożliwiało jej logiczne myślenie. Wyjaśniła również, że jej mąż został zwolniony w dniu [...] października 2023 r., o czym wnioskodawczyni dowiedziała się 19 października 2023 r., gdy wrócił do domu. Wywodzi z powyższego, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upływa 26 października 2023 r., gdyż ważna przyczyna ustała 19 października 2023 r.

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2024 r. WSA w Białymstoku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z zarysowanych przez nią okoliczności, w dniach 17-18 października 2023 r. jej mąż był zatrzymany jako podejrzany o przestępstwa w postępowaniu przygotowawczym. Zdarzenie to, wykazane za pomocą przedłożonych dokumentów, w ocenie sądu mogło jawić się jako nagłe i niespodziewane, a w powiązaniu z faktem posiadania na utrzymaniu czwórki małoletnich dzieci mogło istotnie dezorganizować sytuację rodzinną wnioskodawczyni. Za równie prawdopodobne sąd uznał wystąpienie silnego stresu spowodowanego zatrzymaniem męża przez organy ścigania. Jednocześnie zauważył jednak, że takie skutki można odnosić jedynie do dwóch dni z trzydziestu, które skarżąca miała na jej sporządzenie i złożenie w niniejszej sprawie. Jak sama zauważyła, mąż powrócił do domu w dniu 19 października 2023 r. W tych okolicznościach, w ocenie sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż po powrocie męża wnioskodawczyni miała jeszcze czas do 20 października 2023 r. (włącznie) na sporządzenie skargi i jej nadanie, a byłoby też trudno w kategoriach należytej staranności oceniać brak choćby częściowego przygotowania skargi w czasie od daty doręczenia zaskarżonego postanowienia do 17 października 2023 r.

Po rozpoznaniu zażalenia J. I. na powyższe rozstrzygnięcie, NSA postanowieniem z dnia 13 marca 2024 r., III FZ 69/24, orzekł o jego oddaleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 6 września 2023 r. nr 2001-IEE.7192.65.2023 zostało skutecznie doręczone skarżącej 20 września 2023 r. Wynoszący 30 dni termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 20 października 2023 r.

Skarga została nadała przez skarżącą za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 23 października 2023 r., czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął 20 października 2023 r. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2024 r. WSA w Białymstoku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi uznając, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W ustawowym terminie skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem 13 marca 2024 r., III FZ 69/24, oddalił zażalenie skarżącej. NSA wyjaśnił, że sąd I instancji zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego, postanowienie WSA w Białymstoku z 3 stycznia 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi uprawomocniło się.

W konsekwencji, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jako wniesioną po terminie, o czym sąd orzekł w sentencji postanowienia.