Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 1183/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. M. (dalej: strona skarżąca) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 21 października 2024 r. (data wpływu do organu) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu Zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie zostało doręczone osobie upoważnionej w dniu 2 grudnia 2024 r. pod adresem wskazanym przez pełnomocnika w skardze.

W dniu 4 grudnia 2024 r. pełnomocnik wniósł do Sądu pismo, w którym złożył oświadczenie, że cofa skargę na bezczynność z dnia 5 listopada 2024 r. Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 20 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że cofnięcie dotyczy skargi z dnia 21 października 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec doręczenia w dniu 2 grudnia 2024 r., termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 9 grudnia 2024 r. (poniedziałek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 4 grudnia 2024 r. (którego treść została sprecyzowana w piśmie z dnia 20 grudnia 2024 r.) pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA: z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).

W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.