Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2856/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z art. 101 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014r., po ponownym zapoznaniu się z zażaleniem H.M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].06.2010r., znak: [...], odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie budowy ogrodzenia oraz budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gmina [...] - stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

Postępowanie w sprawie miało następujący przebieg:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...].06.2010r., znak: [...], odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie budowy ogrodzenia oraz budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gmina [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu zażalenia H. M., postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2013r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

W wyniku rozpoznania skargi H. M. na postanowienie organu odwoławczego , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 21 maja 2014r.w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1756/13 uchylił postanowienie [...]WINB nr [...] z dnia [...] maja 2013r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał , iż od 11 kwietnia 2011r. przepis art. 101 § 3 Kpa zmienił brzmienie. Przepis ten obecnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść art. 101 § 3 Kpa należy więc " odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania (.w sprawie zawieszenia postępowania) oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym użyto określenia -postanowienie w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjęć, że postanowieniem " w sprawie zawieszenia postępowania": na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania.

Zdaniem Sądu, zgodnie z ogólną regułą bezpośredniego działania nowego prawa nie ma przeszkód do zastosowania zmienionego prawa w zakresie norm proceduralnych do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji. (..) Obowiązkiem organu odwoławczego, do którego wpłynęło zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 101 "§ 1 kpa było zatem wydanie postanowienia w oparciu o art. 134 Kpa w związku z art. 144 Kpa, stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia, z uwagi na niezaskarżalny charakter".

Mając na względzie normę art. 153 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi i wyrażoną w przywołanym wyroku ocenę prawną , organ odwoławczy stwierdził , iż w niniejszym przypadku niedopuszczalne jest wniesienie przez H. M. zażalenia na postanowienie PINB w [...] z dnia [...] czerwca 2010r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła H. M. nie godząc się z interpretacją organu art. 101 "§ 3 kpa , przytaczając orzecznictwo sadów administracyjnych wskazujące na stanowisko odmienne od zaprezentowanego przez organ.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r. nr [...], stwierdzające na podstawie art. 134 kpa, niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji, którego przedmiotem była odmowa zawieszenia postępowania administracyjnego.

Zasadniczą kwestią w sprawie niniejszej jest fakt, iż zaskarżalność postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie budowy ogrodzenia oraz budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...]w miejscowości [...], gmina [...] była już przedmiotem analizy tutejszego Sądu , który wyrokiem z dnia 21 maja 2014r. w sprawie VII SA/Wa 1756/13 uchylił poprzednie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 nr [...] wyrażając w uzasadnieniu wiążącą organy oraz Sąd rozpoznający sprawę niniejszą , ocenę prawną o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie organu I instancji.

Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia uwzględnić należy treść art. 153 ppsa - zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działania lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie sądu oceną prawną oznacza, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika nie tylko z sentencji orzeczenia, ale również z jego uzasadnienia (wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2004 r. FSK 349/2004).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż zaskarżone postanowienie w zgodzie z normą art. 153 ppsa uwzględniając ocenę prawną Sądu stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z [...] czerwca 2010r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.

Niezależnie więc od przytoczonych w skardze orzeczeń sądów administracyjnych reprezentujących odmienny pogląd w kwestii możliwości zaskarżania takich postanowień, moc wiążącą dla organu oraz Sądu ma jedynie wyrok w sprawie VII SA/Wa 1756/13 zapadły w tym samym postępowaniu.

Należy także zaznaczyć, iż Sąd w składzie orzekającym całkowicie podziela ocenę prawną wyrażoną w tymże orzeczeniu.

Zgodnie bowiem z treścią art. 141 § 1 k.p.a. prawo zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż w obecnym brzmieniu art. 101 § 3 k.p.a., należy rozumieć ten przepis tak, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Przy rozważaniach w tej kwestii należy, jak się wydaje, wziąć w pierwszym rzędzie pod uwagę fakt nowelizacji § 3 art. 101 k.p.a., jego poprzednie i obecne brzmienie.

Zmiana przepisów k.p.a., która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r., polegająca na dodaniu w § 3 art. 101 k.p.a., że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania", musiała być spowodowana jakąś racjonalną przesłanką, mieć coś na celu. Nie można więc obecnie wykładać tego przepisu, tak jak przed zmianą przyjmując, że zwrot "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" oznacza:

- postanowienie o zawieszeniu postępowania,

- postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania,

- postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania,

- postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Takie rozumienie tego przepisu było uzasadnione w poprzednim jego brzmieniu, ale nie obecnie po zmianie.

W obecnym brzmieniu § 3 art. 101 k.p.a. zwrot "w sprawie zawieszenia postępowania", należy rozumieć w węższym znaczeniu tzn. że obejmuje on jedynie zawieszenie postępowania i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania.

Inne rozumienie tego przepisu byłoby sprzeczne z jego ratio legis i zamiarem ustawodawcy, który miał między innymi na celu wprowadzając zmiany, uproszczenie i zdynamizowanie (przyśpieszenie) postępowania administracyjnego.

Należy również zgodzić się z poglądem, że podobnie kwestia zawieszenia postępowania i środków zaskarżenia w tym zakresie, została uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w procedurze cywilnej (k.p.c.), na co wskazuje się w orzecznictwie sądowym (postanowienia NSA z: 23 maja 2013 r., II OSK 1617/12, Lex nr 1370497, 18 czerwca 2013 r., II OSK 2296/12, Lex nr 1356312, 22 stycznia 2014 r., II OSK 1906/12, 11 marca 2014 r., II OSK 2454/12, 17 kwietnia 2014 r., II OSK 2825/12).

Zatem skoro kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.