Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 67/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 58 § 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 167/24 w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. z dnia 7 grudnia 2023 r. nr 328000-COP.4102.32.1.2022.30.GK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. i 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 167/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. A. (dalej: "skarżąca") na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. z dnia 7 grudnia 2023 r.

Uzasadniając wydane orzeczenie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczenia o skutkach jego niewykonania, w zakreślonym w wezwaniu terminie nie wskazał numeru PESEL skarżącej. Brak podania powyższych danych uzasadniał, w ocenie Sądu, odrzucenie skargi.

Pismem z 14 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 85 tej ustawy.

Pełnomocnik skarżącej wskazał, że w dniu 26 lutego 2024 r. pracownik kancelarii odebrał korespondencję sądową, w dwóch sprawach tj.: I SA/Gd 167/24 oraz I SA/Gd 168/24.

Zdaniem pełnomocnika korespondencja do sprawy I SA/Gd 168/24 zawierała odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Natomiast w przypadku korespondencji do sprawy I SA/Gd 167/24 doręczony został wyłącznie odpis odpowiedzi na skargę. W przesyłce nie było wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Na dowód powyższego do zażalenia pełnomocnik skarżącej załączył odpis księgi korespondencji kancelarii z dnia 26 lutego 2024 r., płytę CD zawierającą pliki skanu korespondencji otrzymanej w dniu 26 lutego 2024 r. w sprawie I SA/Gd 167/24, wydruk informacji o pliku nagranym na płycie oraz oświadczenie pracownika sekretariatu o braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych w korespondencji. Pełnomocnik podniósł, iż w rzeczywistości, braku formalnego w zakresie numeru PESEL skarżąca nigdy nie uzupełniła, gdyż jej pełnomocnik nie otrzymał wezwania do jego uzupełnienia. Ponadto zaprzeczył twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 maja 2024 r., wedle którym pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne pisma dopiero pismem z dnia 15 marca 2024 r., gdyż w jego opinii pismo to stanowiło odpowiedź na inne zobowiązanie – w zakresie przedłożenia dokumentów dotyczących zawartego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuję:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachodzi wówczas, gdy czynność w tym postępowaniu nie została dokonana przez stronę w czasie oznaczonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58

§ 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem.

Z akt sprawy wynika, że Sąd, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2024 r., pismem z 21 lutego 2024 r. przesłanym na adres pełnomocnika, wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi przez podanie numeru PESEL. W wezwaniu tym zakreślono siedmiodniowy termin, dodatkowo informując, że jego niedochowanie spowoduje odrzucenie skargi.

Pełnomocnik skarżącej odebrał przedmiotową przesyłkę w dniu 26 lutego 2024 r. i w zakreślonym w wezwaniu terminie nie uzupełnił wskazanego wyżej braku formalnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie podała numeru PESEL, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt.3 p.p.s.a.

Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu kwestii nieotrzymania przez pełnomocnika skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, wskazać należy, że zawartość korespondencji jasno wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru. Opis zawartości przesyłki niewątpliwie wskazuje, że przesyłka zawierała m.in. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. Podkreślić należy, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. post. Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. I CZ 38/00). A zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienia NSA: z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 2088/11). Znajdujące się w aktach niniejszej sprawy potwierdzenie odbioru spełnia powyższe wymagania.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 1550 ze zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Tak więc to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia skarżącej przesyłki doręczonej w dniu 26 lutego 2024 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Od profesjonalnego pełnomocnika zobowiązanego do zachowania należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw wymagane jest takie zorganizowanie odbioru korespondencji w kancelarii, aby osoba odbierająca korespondencję podpisując zwrotne potwierdzenie odbioru miała na uwadze wskazany w tym potwierdzeniu rodzaj przesyłki, a następnie sprawdziła jej zawartość. Ustalenie jakiejkolwiek nieprawidłowości obligowało pełnomocnika do wyjaśnienia tej kwestii w sekretariacie Sądu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał okoliczności zaprezentowanych w uzasadnieniu zażalenia za wystarczające do podważenia prawidłowości doręczenia przesyłki i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.