Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 607/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. spółka komandytowa na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1902/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S. spółka komandytowa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], wskazując, że strona skarżąca, pomimo wezwania skierowanego do niej o uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, nie usunęła w zakreślonym terminie tego braku formalnego skargi.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła strona skarżąca, formułując zarzut dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przez błędne jego zastosowanie polegające na uznaniu, że strona skarżąca z własnej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego, tj. do złożenia aktualnego KRS, podczas gdy skarżąca nigdy nie otrzymała wezwania do uzupełnienia takiego braku, a jedynie do uzupełnienia opłaty sądowej.

W pismach procesowych z 26 stycznia 2020 r. oraz 4 lutego 2020 r. złożonych odpowiednio przez G. sp. z o.o. w W. oraz S. D. nie poparto zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Argumentacja zażalenia opiera się na tym, że zdaniem strony skarżącej Sąd nie doręczył jej wezwania do nadesłania odpisu z KRS. Przeczą jednak temu akta sprawy, z których wynika, że do skarżącej Spółki zostało także skierowane wezwanie o nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, czego potwierdzeniem jest dowód doręczenia wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wynika z nich, że pełnomocnikowi skarżącej doręczono nie tylko wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, odpis odpowiedzi na skargę i pouczenie, lecz także "wezwanie do nadesłania informacji". Odbiór tych wezwań został poświadczony w dniu 21 sierpnia 2019 r. przez pełnomocnika pocztowego, ustanawianego w trybie art. 38 ustawy – Prawo pocztowe. Ponadto na wezwaniu do nadesłania odpisu KRS widnieje adnotacja , z której wynika, że pismo to zostało przekazana na biuro podawcze [Sądu] w dniu 7 sierpnia 2019 r., podobnie jak pozostała korespondencja skierowana do skarżącej Spółki. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia aby stronie skarżącej doręczono jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W tym zakresie argumentacja zażalenia opiera się na gołosłownych twierdzeniach, w sytuacji gdy z akt sądowych wynika, że Sąd podjął działania mające na celu doręczenie stronie skarżącej także wezwania do nadesłania odpisu KRS. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że pomimo wezwania skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi i z tego powodu należało odrzucić skargę.

Z tego względu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.