Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1572/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Cichoń, asesor WSA Agnieszka Sułkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 października 2024 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zakresu zabezpieczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej: "Naczelnik US", "NUS" lub "organ pierwszej/I instancji") wszczął wobec majątku X. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") postępowanie zabezpieczające na podstawie własnych zarządzeń zabezpieczenia z 4 grudnia 2023 r., obejmujących przybliżone kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 1/2022 r. - 8/2023 r., w łącznej kwocie należności głównej 770.143,00 zł plus odsetki za zwłokę w wysokości 62.807,00, wystawionych na podstawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w L. z [...] grudnia 2023 r. Zawiadomieniem z 4 grudnia 2023 r. organ egzekucyjny dokonał zabezpieczenia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. Zawiadomienie wraz z zarządzeniami zabezpieczenia Skarżąca otrzymała 4 grudnia 2023 r. Pismem z 5 grudnia 2023 r. [...] S.A. poinformował o przeszkodzie w realizacji zajęcia spowodowanej blokadą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, która upływała 5 stycznia 2024 r., a następnie tego samego dnia przekazał na konto organu egzekucyjnego środki w kwocie 305.038,80 zł tytułem częściowej realizacji ww. zabezpieczenia.

2. Pismem z 30 grudnia 2023 r. Spółka wystąpiła do Naczelnika US z wnioskiem o zwolnienie spod zabezpieczenia środków w łącznej wysokości 69.285,84 zł, celem wypłaty wynagrodzeń dla pracowników wraz z należnymi od tych wynagrodzeń podatkami, składkami do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odsetkami za zwłokę od nieterminowej wypłaty wynagrodzeń. W uzasadnieniu Strona wskazała, że organy państwowe swoimi działaniami nie mogą doprowadzać do pokrzywdzenia pracowników. Zwłoka w wypłacie wynagrodzenia powstała z przyczyn leżących po stronie organu, a nie pracodawcy. Do przedmiotowego wniosku Skarżąca załączyła tabelę, w której wskazane zostały imiona i nazwiska pracowników wraz z kwotami brutto i odsetkami za nieterminową wypłatę wynagrodzenia.

3. Postanowieniem z [...] marca 2024 r., wydanym na podstawie art. 157a ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 2505, z póżn. zm., dalej "u.p.e.a."), NUS odmówił zmiany zakresu zabezpieczenia, poprzez zwolnienie środków, w kwocie 69.285,84 zł, znajdujących się na koncie depozytowym organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zabezpieczone środki stanowią tylko część kwoty będącej przedmiotem zabezpieczenia oraz że Spółka nie wskazała innego majątku, którego zabezpieczenie gwarantowałoby zaspokojenie wykonania ewentualnych przyszłych roszczeń wierzyciela. Jednocześnie organ poinformował Stronę, że zakaz wypłat z zabezpieczonego rachunku bankowego nie dotyczy m.in. wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę, które następuje po złożeniu do banku odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu. Ww. rozstrzygnięcie zostało Skarżącej doręczone 19 marca 2024 r.

4. Pismem z 26 marca 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie organu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 13, art. 157a § 1, art. 81, art. 164 i art. 166b u.p.e.a., poprzez brak ich prawidłowego zastosowania. W uzasadnieniu Spółka wskazała argumentację podobną do podniesionej uprzednio we wniosku z 30 grudnia 2023 r.

5. Postanowieniem z [...] maja 2024 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "DIAS" lub "organ odwoławczy"), po przeanalizowaniu akt zgromadzonych w sprawie, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z [...] marca 2024 r., stwierdzając, że Naczelnik US, odmawiając zmiany zakresu zabezpieczenia, poprzez zwolnienie środków w kwocie 69.285,84 zł, znajdujących się na koncie depozytowym organu egzekucyjnego, nie przekroczył granic uznania administracyjnego i w sposób poprawny uzasadnił swoje stanowisko w treści ww. postanowienia. Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie zabezpieczające pełni funkcję pomocniczą w postępowaniu egzekucyjnym i toczy się przed jego wszczęciem. Zmierza ono do zapewnienia realizacji w przyszłości, w drodze postępowania egzekucyjnego, roszczeń wierzyciela. Postępowanie zabezpieczające gwarantuje skuteczność działań organów państwa ustanawiających w aktach normatywnych i administracyjnych obowiązki swoich obywateli, o ile istnieją uzasadnione podstawy, że ich realizacja jest zagrożona. DIAS zauważył, że pismem z 30 grudnia 2023 r. Skarżąca wystąpiła do organu pierwszej instancji z wnioskiem o zwolnienie spod zabezpieczenia środków w łącznej wysokości 69.285,84 zł, celem wypłaty wynagrodzeń dla pracowników wraz z należnymi od tych wynagrodzeń podatkami, składkami do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odsetkami za zwłokę od nieterminowej wypłaty wynagrodzeń. Dyrektor IAS dostrzegł interes Spółki w konieczności uregulowania wynagrodzeń pracowniczych, jednak stwierdził, że powyższy argument Strony nie może stanowić przesłanki przesądzającej o zmianie zakresu dokonanego zabezpieczenia, poprzez zwolnienie środków w wysokości 69.285,84 zł. Tym bardziej, że ustawodawca na mocy art. 81 § 4 i § 5 w zw. z art. 166b u.p.e.a., zwolnił spod zabezpieczenia środki na bieżące wynagrodzenia za pracę wraz z należnym od nich podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenia społeczne. Skarżąca miała więc możliwość, aby w terminie wypłacić wynagrodzenia pracownicze. Wystarczyło bowiem złożyć do banku odpis listy płac lub inny wiarygodny dowód. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że zastosowanie instytucji zmiany zakresu zabezpieczenia, poprzez zwolnienie z zabezpieczenia określonego składnika majątkowego, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy możliwe jest zabezpieczenie roszczeń wierzyciela z innego składnika majątkowego zobowiązanego. Uregulowana w art. 157a u.p.e.a. instytucja, nie może prowadzić do sytuacji, w której postępowanie zabezpieczające okaże się bezskuteczne, a kwota objęta zarządzeniami zabezpieczenia z 4 grudnia 2023 r. nie została zabezpieczona w pełnej wysokości. Przez ostatnie 6 miesięcy poprzedzające wydanie przez Dyrektora IAS skarżonego postanowienia nie zostały na konto depozytowe organu egzekucyjnego przekazane żadne środki finansowe tytułem realizacji zastosowanego środka zabezpieczającego. Ostatnia bowiem kwota została przekazana przez [...] S.A – 5 grudnia 2023 r. Z akt zgromadzonych w sprawie wynika również, że Strona nie reguluje także bieżących zobowiązań podatkowych. Zaległości Spółki wraz z odsetkami należnymi na 6 maja 2024 r. wynosiły łącznie 144.029,90 zł i obejmowały nieuiszczony podatek CIT za 12/2023 r. oraz podatek VAT za 8/2023 r. i 9/2023 r. W przypadku ulgi, o której mowa w art. 157a u.p.e.a., przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w ramach uznania administracyjnego należy brać pod uwagę zarówno ważny interes zobowiązanego ubiegającego się o zwolnienie, jak również interes wierzyciela, którego zabezpieczeniu ma służyć prowadzone postępowanie - skonstatował DIAS. Zabezpieczone wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A. były jedynym możliwym sposobem zabezpieczenia ewentualnych roszczeń wierzyciela, bowiem Strona nie wykazała żadnego innego składnika majątkowego z którego można by było w sposób skuteczny prowadzić postępowanie zabezpieczające, a takiego składnika nie ustalił również organ egzekucyjny w toku prowadzonego postępowania. W konsekwencji, przychylenie się do wniosku Skarżącej i zwolnienie z zabezpieczenia środków pieniężnych we wnioskowanej kwocie równałoby się z niemożnością zabezpieczenia wykonania obowiązku objętego ww. zarządzeniami zabezpieczenia. Skutkowałoby to bezskutecznością postępowania zabezpieczającego, co byłoby sprzeczne z ustawowymi obowiązkami organu egzekucyjnego. Nie została bowiem zabezpieczona pełna kwota zobowiązania, Strona nie reguluje bieżących zobowiązań podatkowych, jak również zaniechała wykazania alternatywnego sposobu zabezpieczenia należności objętych zarządzeniami zabezpieczenia z 4 grudnia 2023 r. Dlatego zasadne było utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia NUS z [...] marca 2024 r. w przedmiocie odmowy zmiany zakresu zabezpieczenia - podsumował organ odwoławczy.

6. Skarżąca pismem z 10 czerwca 2024 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora IAS - zaskarżając je oraz poprzedzające go postanowienie organu I instancji w całości - zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie:

a) art. 13, art. 157a par. 1, art. 81, art. 164, art. 166b u.p.e.a., poprzez brak ich prawidłowego zastosowania wyrażającego się w tym, że pomimo istniejących podstaw do zwolnienia zajętych środków na wynagrodzenia pracownicze organ odmówił bezzasadnie ich zwolnienia;

b) art. 138 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm., dalej "K.p.a.") - poprzez wadliwe zastosowanie tego przepisu polegającego na tym, że organ wadliwie przyjął, że zachodzą postawy do utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji i błędnie zastosował adekwatny przepis, w sytuacji, gdy zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia organu I instancji i zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.

Na podstawie podniesionych zarzutów, Strona wniosła o uchylenie w całości postanowienia organu odwoławczego oraz uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania od Dyrektora IAS na rzecz Skarżącej;

7. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

8. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego, od dnia 15 sierpnia 2015 r., nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

9. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie odmowy zmiany sposobu zabezpieczenia. Stosownie do art. 157a u.p.e.a. organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić sposób lub zakres zabezpieczenia. Ustawa nie precyzuje przesłanek, którymi należy się kierować wydając postanowienie w takim przedmiocie. Przyjmuje się, że wobec braku takiej regulacji należy się kierować zasadami ogólnymi postępowania wyrażonymi w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Kodeksie postępowania administracyjnego oraz celami, które realizuje postępowanie zabezpieczające. Użycie przez ustawodawcę zwrotu "może" (uchylić lub zmienić sposób lub zakres zabezpieczenia) oznacza, że organ działa w ramach tzw. uznania administracyjnego. Zatem sposób rozstrzygnięcia pozostawiono całkowicie w gestii organu. Ustawodawca w przywołanym art. 157a u.p.e.a. nie sformułował żadnych uwarunkowań ani kryteriów, których wystąpienie może prowadzić do uchylenia lub zmiany sposobu zabezpieczenia. Tym samym do organu należy wybór jednego z możliwych sposobów rozstrzygnięcia sprawy, przy czym przed rozstrzygnięciem organ zobowiązany jest do dokładnego i wnikliwego rozpatrzenia stanu faktycznego sprawy oraz podnoszonych przez wnioskodawcę argumentów.

10. Sądowa kontrola rozstrzygnięć wydawanych w trybie art. 157a u.p.e.a. sprowadza się tym samym do badania czy wydanie postanowienia zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Jeśli postanowienie to zostało wydane z takim naruszeniem przepisów o postępowaniu, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podlega ono uchyleniu na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. O tego rodzaju naruszeniach prawa można by mówić, gdyby organ dokonując oceny sprawy pominął istotne dla niej dokumenty lub okoliczności faktyczne, dokonał oceny dokumentów i okoliczności wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego, a także gdyby pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, czy też pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Kontrola legalności postanowień wydanych w ramach uznania administracyjnego sprowadza się zatem do badania, czy w procesie dochodzenia do tegoż rozstrzygnięcia organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających uzasadniać uchylenie lub zmianę sposobu lub zakresu zabezpieczenia oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Należy podkreślić, że negatywne rozstrzygniecie wniosku powinno być szczególnie przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno jeśli chodzi o rzetelne ustalenie faktów, jak i odnośnie wykładni mających zastosowanie przepisów prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Należy również wskazać na stricte formalny i wykonawczy charakter postępowania zabezpieczającego, którego podstawowym celem jest ochrona przyszłych interesów wierzyciela. Postępowanie to nie prowadzi bowiem do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, lecz jedynie stwarza gwarancje, że w przyszłości dojdzie do jego wykonania. Stosując zatem środki zabezpieczające z jak najmniejszym obciążeniem dla zobowiązanego, organ powinien mieć na względzie cel ustanowionego zabezpieczenia, jakim jest zachowanie należących do zobowiązanego aktywów majątkowych dla ewentualnej przyszłej egzekucji należności.\

11. W ocenie Sądu, treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia bezspornie dowodzi, że materiał dowodowy został oceniony pod kątem zasadności zmiany sposobu zabezpieczenia w odniesieniu do skuteczności i szybkości przeprowadzenia przyszłej egzekucji w sytuacji, gdy Skarżąca nie wykona dobrowolnie ciążących na niej zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy wynikało, że pismem z 30 grudnia 2023r. Skarżąca wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem o zwolnienie spod zabezpieczenia środków w łącznej wysokości 69.285,84 zł, celem wypłaty wynagrodzeń dla pracowników wraz z należnymi od tych wynagrodzeń podatkami, składkami do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odsetkami za zwłokę od nieterminowej wypłaty wynagrodzeń. Organy egzekucyjne dostrzegając powód wystąpienia zobowiązanej w postaci konieczności uregulowania wynagrodzeń pracowniczych uznały jednakże, że nie może stanowić on przesłanki przesądzającej o zmianie zakresu dokonanego zabezpieczenia, poprzez zwolnienie środków w wysokości 69.285,84 zł. Tym bardziej, że ustawodawca na mocy art. 81 § 4 i § 5 w zw. z art. 166b u.p.e.a., zwolnił spod zabezpieczenia środki na bieżące wynagrodzenia za pracę wraz z należnym od nich podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenia społeczne. Organ odwoławczy powołując się na ww. przepisy wskazał, że pomimo zajęcia rachunku bankowego Skarżąca nie jest pozbawiona możliwości dysponowania zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi. Jak słusznie zauważył organ w myśl art. 81 § 4 u.p.e.a. wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania.

12. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu. Przepis ten stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia (art. 81 § 5 u.p.e.a.). Z treści art. 81 § 4 i 5 u.p.e.a. wynika zatem, że zobowiązanemu przysługuje prawo wypłat z rachunku bankowego – i to bez zgody organu egzekucyjnego – na wskazane w treści art. 81 § 4 u.p.e.a. cele. Jedynym warunkiem zwolnienia spod egzekucji rachunku bankowego - tej części zdeponowanych na nim środków pieniężnych, które mają być przeznaczone na bieżące wynagrodzenia pracowników, jest zgodnie z art. 81 § 4 u.p.e.a. poinformowanie o tym banku przez złożenie listy płac lub innego wiarygodnego dowody. W świetle art. 81 § 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny nie jest władny ani odmówić, ani przyznać prawa do zwolnienia spod egzekucji wierzytelności z rachunku bankowego, gdy należy wypłacić bieżące wynagrodzenie za pracę. Działanie organu egzekucyjnego – udzielenie zgody – nie jest bowiem potrzebne.

13. Zważywszy powyższe zgodzić się należało z organem, że istniała możliwość, aby w terminie wypłacić wynagrodzenia pracownicze. Wystarczyło bowiem złożyć do banku odpis listy płac lub inny wiarygodny dowód. Z akt sprawy nie wynikało aby spółka wykorzystała przysługujące jej uprawnienia.

14. Nadto wskazać należy, że zastosowanie instytucji zmiany zakresu zabezpieczenia, poprzez zwolnienie z zabezpieczenia określonego składnika majątkowego, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy możliwe jest zabezpieczenie roszczeń wierzyciela z innego składnika majątkowego zobowiązanego. Uregulowana w art. 157a u.p.e.a. instytucja, nie może prowadzić do sytuacji, w której postępowanie zabezpieczające okaże się bezskuteczne. Z dokonanej analizy realizacji zastosowanego środka zabezpieczającego wynika, że kwota objęta zarządzeniami zabezpieczenia z 4.12.2023 r. nie została zabezpieczona w pełnej wysokości. Przez ostatnie 6 miesięcy nie zostały na konto depozytowe organu egzekucyjnego przekazane żadne środki finansowe tytułem realizacji zastosowanego środka zabezpieczającego. Ostatnia bowiem kwota została przekazana przez [...] S.A - 5.12.2023 r. Z akt zgromadzonych w sprawie wynikało również, że Skarżąca nie regulowała także bieżących zobowiązań podatkowych. Zaległości spółki wraz z odsetkami należnymi na 6.05.2024 r. wynosiły łącznie 144.029,90 zł i obejmują nieuiszczony podatek dochodowy za 12/2023 r. oraz podatek VAT za 8/2023 r. i 9/2023 r.

15. W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zmiany sposobu zabezpieczenia, nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Odmawiając zmiany sposobu zabezpieczenia w żądanym przez stronę zakresie stwierdził, iż w sprawie nie zachodzą ku temu przesłanki. W kontekście powyższych okoliczności należy przyznać rację organowi egzekucyjnemu, że zmiana sposobu zabezpieczenia zgodnie z wolą wnioskodawcy mogłaby zagrozić przyszłym interesom wierzyciela, bowiem obecny przedmiot zabezpieczenia, tj. blokada wierzytelności na rachunkach bankowych Spółki, stanowi racjonalny z punktu widzenia budżetu państwa środek zabezpieczający.

16. Wobec powyższego zarzuty naruszenia art. 13, art. 157a § 1 u.p.e.a. i art. 81, art. 164, art. 166b u.p.e.a. Sąd uznał za niezasadne. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., bowiem organ w sposób wyczerpujący uzasadnił swoją decyzję, prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy nie naruszając zaufania niezbędnego organowi władzy publicznej wobec Skarżącej, jak również prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego dokonując właściwej subsumpcji. Oceniając materiał dowodowy organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, odniósł się także do zarzutów zawartych w zażaleniu.

17. W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.