Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1225/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2023 roku sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2022 roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta O. decyzją z 26 września 2022 r. nr [...] na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 ze zm., dalej: ukp) cofnął R. W. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E prawa jazdy nr [...] wydanego 8.10.2019 r. przez ten organ do czasu ustania przyczyny, która spowodowała ich cofnięcie, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1 pkt 3 i art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. a) ukp.

Uzasadniając decyzję Starosta wyjaśnił, że lekarz W. Centrum Medycyny Pracy w K. orzeczeniem z 24.06.2022 r. stwierdził u R. W. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych dot. kat. C, C+E, C1, C1+E do kierowania pojazdami i wyznaczył nowy termin badania lekarskiego na 24.06.2023 r. Wskutek odwołania strony lekarz Instytutu Medycyny Pracy w [...] orzeczeniem z 26.08.2022 r. również stwierdził istnienie u strony przeciwwskazań zdrowotnych w ww. zakresie, wyznaczając nowy termin badania na 5.09.2023 r.

W związku z powyższym Starosta uznał, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ukp do wydania przedmiotowej decyzji.

W odwołaniu R. W. zarzucił organowi I instancji naruszenie:

1. art. 6-11, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 Kpa poprzez naruszenie zasady praworządności, niedokładne wyjaśnienie stanu sprawy, nierozpatrzenie wątpliwości na korzyść strony, nieustosunkowanie się do wniosków dowodowych strony, oparcie rozstrzygnięcia o niezupełnie orzeczenie lekarskie, niewyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia strony, a tym sam naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,

2. art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ukp poprzez cofnięcie stronie uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na wadliwy wynik badań lekarskich,

3. art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ukp poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji braku wyczerpujących do skierowania strony na badania lekarskie dotyczące stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów (orzeczenia psychologicznego i orzeczenia lekarskiego, karty zlecenia wyjazdu zespołu ratowniczego, karty informacyjnej leczenia szpitalnego), o skierowanie go na badania w celu ustalenia istnienia lub nie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wykonane przez zespół innych biegłych niż dotychczas oraz uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu ww. odwołania decyzją z 7 listopada 2022 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ukp starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia – na podstawie orzeczenia lekarskiego, istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Ów przepis ma charakter związany, bowiem w sposób precyzyjny wskazuje, w jakim przypadku starosta orzeka o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Oznacza to, że w razie wystąpienia przesłanki w nim wymienionej organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji – jak w niniejszej sprawie – o cofnięciu uprawnienia.

Odnośnie badań lekarskich kierowców Kolegium wskazało, że stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ukp badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Badanie to przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2 ukp). W myśl zaś art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ukp starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przepisy art. 76-79 ukp regulują zakres i tryb przeprowadzania tychże badań i orzekania o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Od orzeczenia lekarskiego przysługuje wniosek o ponowne przeprowadzenie badania lekarskiego. Wydane wskutek takiego wniosku orzeczenie lekarskie jest ostateczne. Regulacje art. 75-79 ukp i przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2213 ze zm., dalej: rozporządzenie) dotyczą czynności specjalistycznych jakimi są badania lekarskie, sposób ich przeprowadzania i rozpoznawania wniosku o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego, stanowią procedurę odrębną od procedury administracyjnej uregulowanej przepisami Kpa. Organ zmierzając do wydania decyzji, o której mowa w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ukp nie ma prawnej możliwości weryfikacji wydanego w powyższy sposób orzeczenia lekarskiego tak pod względem jego treści, jak i procedury, w której zapadło. Orzeczenie lekarskie stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 2 Kpa, a więc jest dowodem tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Korzysta z domniemania autentyczności i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim zaświadczone. W związku z powyższym Kolegium uznało za bezzasadne zarzuty odwołania kwestionujące rzetelność orzeczeń lekarskich wydanych przez Centrum i Instytut.

W konsekwencji, skoro w obrocie pozostaje ostateczne orzeczenie lekarskie wydane przez uprawnioną do tego instytucję stwierdzające istnienie u strony przeciwwskazań zdrowotnych to zaistniały przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji. Kolegium wyjaśniło, że stosownie do art. 103 ust. 3 ukp starosta wydaje decyzje o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.

R. W. wnosząc do Sądu skargę na powyższą decyzję podtrzymał zarzuty prezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodatkowo zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77, art. 78 § 1, art. 80 i art. 84 § 1 w zw. z art. 107 § 3 Kpa poprzez niedopuszczenie wnioskowanych dowodów przez stronę (dokumentacji medycznej, dowodu z opinii biegłego) i nieodniesienie się do nich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania prowadzonego przez organ I instancji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W motywach skargi wskazano, że zaskarżona decyzja zawiera liczne nieprawidłowości odnośnie aspektów formalnoprawnych orzeczeń lekarskich. Lekarz orzecznik nie wskazał jaką metodę badawczą przyjął i na jakiej podstawie ustalił, że strona ma osłabienie sprawności funkcji poznawczych bez cech otępienia. Wyniki badań skarżącego nie stwierdzają ani chorób, ani uszkodzeń ciała i zaburzeń funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Cofnięcie uprawnień nastąpiło tylko na podstawie wyrywkowego badania psychologicznego, które nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia. Nadto zdaniem skarżącego wydane orzeczenie posiada uchybienia formalne dyskwalifikujące je jako podstawę do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień. Mimo, że skierowanie obejmowało jedynie badanie w odniesieniu do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E lekarze orzecznicy wyszli poza nie i zakres rozpoznania sprawy wskazując, że wobec strony istnieją również przeciwwskazania do kierowania wszelkimi innymi pojazdami, zakreślając cały zakres przewidziany w druku. Nie wzięli więc pod uwagę skierowania i dokumentacji doń dołączonej, względnie orzeczenie nie dotyczy strony. Nie wskazano również terminu następnego badania. W związku z powyższym skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Kolegium, że organ ten jest związany treścią wydanych orzeczeń lekarskich.

Nadto skarżący podniósł, że po zdarzeniu z 8.02.2022 r. i hospitalizacji związanej ze złamaniem kręgu L1, poddano go badaniu lekarskiemu medycyny pracy, w wyniku czego 4.04.2022 r. stwierdzono brak przeciwwskazan zdrowotnych i zdolność do pracy na stanowisku kierowca kat. C+E. Strona posiada też orzeczenie psychologiczne, w którym stwierdzono brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowca. Nie można więc incydentu związanego z utratą przytomności, po wykluczeniu urazów i nieprawidłowości w układzie nerwowym kreować tak szerokich wniosków, jak uczyniono to w sprawie. Skarżący zaznaczył, że od wielu lat jest kierowcą zawodowym i do tej pory nie miał jakichkolwiek przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania zawodu. Skarżący wniósł o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów: orzeczenia psychologicznego nr [...], orzeczenia lekarskiego z 14.04.2022 r., karty zlecenia wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego, karty informacyjnej leczenia szpitalnego w okresie 8-12.02.2022 r., karty konsultacji neurologicznej z 20.06.2022 r., opinii biegłego na okoliczność ustalenia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 24 lutego 2023 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: Ppsa, uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 Ppsa), skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Ppsa.

Przeprowadzona przez Sąd we wskazanym trybie i według wskazanych powyżej zasad kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa i nie narusza przepisów prawa.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 7 listopada 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z 26 września 2022 r. o cofnięciu R. W. uprawnień do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E prawa jazdy nr [...] wydanego 8.10.2019 r. przez Starostę Ostrowskiego do czasu ustania przyczyny, która spowodowała ich cofnięcie, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1 pkt 3 i art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. a) ukp.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 ze zm., dalej: ukp), zgodnie z którym Starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

Na tle powołanego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ze względu na formułę "starosta wydaje decyzję" rozstrzygnięcie ma charakter aktu związanego, czyli takiego, które nie zależy od uznania organu. Oznacza to, że organ w przypadku stwierdzenia na podstawie ostatecznego orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem ma nie tylko prawo, lecz i bezwzględny obowiązek wydać decyzję o określonej w przepisie treści (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10 września 2021 r., sygn. akt II GSK 412/21; z 23 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 3137/19 - powołane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca nie przyznał organowi stosownych uprawnień do weryfikowania orzeczenia lekarskiego, jak też nie nałożył na organ takiego obowiązku (por. wyrok NSA z 6 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 3042/19). Tym samym postępowanie dowodowe nie może koncentrować się na ustalaniu przez organy orzekające w sprawie, dlaczego wyspecjalizowane jednostki medyczne uznały, że skarżąca nie może prowadzić pojazdów, czy jej stan zdrowia uległ pogorszeniu, na czym miałoby to pogorszenie polegać, czy stwierdzono nowe schorzenie i w jaki sposób wpływało ono na sprawność skarżącej jako kierującej pojazdami. W tym zakresie organy związane są orzeczeniami wydanymi przez uprawnione jednostki medyczne (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 571/19). Postawienie określonych wymagań dokumentowi urzędowemu, jakim jest orzeczenie lekarskie, ma ten skutek, że przeprowadzenie dowodu przeciwko jego treści jest możliwe wyłącznie poprzez przedstawienie innego orzeczenia lekarskiego spełniającego kryteria rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2213 ze zm., dalej: rozporządzenie) [por. wyrok NSA z 18 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 786/19].

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy Sąd uznaje, że prawidłowo organy orzekające cofnęły skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "C, C+E, C1, C1+E ze względu na uprzednie stwierdzenie przez lekarza W. Centrum Medycyny Pracy Ośrodek w K. (orzeczenie z 24.06.2022 r.), a następnie – w wyniku wniosku o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego - przez lekarza Instytutu Medycyny Pracy [...] w [...] (orzeczenie z 26.08.2022 r.) istnienia u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami ww. kategorii. Okoliczność ta jest bezsporna i została przez organy obu instancji prawidłowo uwzględniona. Sąd pragnie dodać, że akta sprawy zawierają oba wspomniane orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów rozdziału 12 zatyt. "Badania lekarskie" ukp i przepisów wykonawnych – ww. rozporządzenia.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że trafnie Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniło, że z uwagi na związany charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ukp w niniejszej sprawie organy z uwagi na stwierdzenie stosownymi orzeczeniami lekarskimi istnienie u strony przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zobowiązane były cofnąć skarżącemu posiadane przezeń uprawnienia do kierowania pojazdami, nie badając merytorycznie tychże orzeczeń lekarskich.

Równocześnie Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez Kolegium przepisów postępowania (art. 6-11, art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 § 1 oraz art. 107 § 3 Kpa) poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, tj. rzeczywistego stanu zdrowia skarżącego i nieuwzględnienie przedłożonych dowodów (orzeczenia psychologicznego i orzeczenia lekarskiego, karty zlecenia wyjazdu zespołu ratowniczego, karty informacyjnej leczenia szpitalnego), a także nieuwzględnienie wniosku o skierowanie strony na kolejne badania (wykonane przez zespół innych biegłych) w celu ustalenia istnienia lub nie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zwrócić należy uwagę, że żaden z przedłożonych przez stronę w zakończonym postępowaniu administracyjnym dowodów nie stanowi nowego orzeczenia lekarskiego wydanego na podstawie przepisów ukp i rozporządzenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E. Jako dowody na okoliczność braku u strony przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami do odwołania przedłożono: kartę zlecenia wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego ZZOZ w [...]. z 8.02.2022 r., kartę informacyjną z leczenia szpitalnego Oddział Ortopedii i traumatologii Narządu Ruchu ZZOZ w [...] z 12.02.2022 r., orzeczenie psychologiczne z 30.09.2019 r. wydane przez psychologa uprawnionego do badań w zakresie psychologii transportu, w trybie art. 39k ust. 1/art.39m ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm.) stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania przez skarżącego pracy na stanowisku kierowcy oraz orzeczenie lekarskie z 13.04.2022 r. wydane w wyniku badania lekarskiego i oceny narażeń występujących na stanowisku pracy, stosownie do art. 43 pkt 2 i art. 229 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 z późn. zm.) stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych skarżącego do kierowania pojazdami kat. C+E.

Jak słusznie wyjaśnił organ odwoławczy, stosownie do przepisu art. 75 ust. 1 pkt 5 ukp, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Badanie to przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2 ukp). Przepis art. 76 ust. 1 ukp określa zakres tychże badań lekarskich, a przepis art. 77 ust. 1 ukp wskazuje, jakie uprawnienia powinien posiadać lekarze orzecznik. Z kolei przepis § 4 rozporządzenia reguluje zakres badania lekarskiego co do oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, wskazując, że w ramach takiego badania lekarz dokonuje oceny w zakresie: 1) narządu wzroku; 2) narządu słuchu; 3) układu ruchu; 4) układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego; 5) układu nerwowego, w tym padaczki; 6) obturacyjnego bezdechu podczas snu; 7) czynności nerek; 8) cukrzycy, przy uwzględnieniu wyników badania poziomu glikemii; 9) stanu psychicznego; 10) objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie; 11) objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie; 12) stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami; 13) innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą stanowić zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami. Jedynym zaś środkiem kontroli orzeczenia lekarskiego wydanego w wyniku powyższych badań jest – stosownie do art. 79 ust. 4 ukp w zw. z § 11 pkt 2 lit. b) rozporządzenia – zwrócenie się (w tym wypadku) do Instytutu Medycyny Pracy [...] w [...] z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego. Skarżący z uprawnienia tego skorzystał, a lekarz orzecznik ww. Instytutu potwierdził orzeczeniem z 26.08.2022 r. wynik uprzednich badań i wydanego na ich skutek orzeczenia lekarza [...] Ośrodek w K. z 24.06.2022 r., stwierdzając istnienie u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami m.in. kategoriami C, C+E, C1, C1+E.

W tym stanie sprawy Sąd tak nie podzielił zarzutu nierzetelnego przeprowadzenia przez organy orzekające (zwłaszcza organ II instancji) postępowania wyjaśniającego, jak i nie znalazł podstaw do przeprowadzenia na podstawie art. 106 § 3 Ppsa uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów przedstawionych przez skarżącego, biorąc pod uwagę, że zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i aktualnie w prowadzonym postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący nie przedłożył orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie przepisów rozdziału 12. ukp, które stwierdzałoby brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W rezultacie uznać należało, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ukp. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że kontrolując legalność wydanych w niniejszej sprawie decyzji Sąd nie badał prawidłowości decyzji Starosty [...] z 25 maja 2022 r. wydanej na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C, C+E, C1, C1+E. Sprawa zakończona powyższą decyzję stanowiła odrębną sprawę administracyjną, a skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia od tej decyzji odwołania, a w przypadku jego nieuwzględnienia – odrębnej o złożonej w niniejszej sprawie - skargi do tutejszego Sądu.

Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Dlatego skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 151 Ppsa.