Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 50/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Małgorzata Łoboz AWSA Anna Kopeć SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty Krakowskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

J. M. wniósł w dniu 11 lutego 2024r. skargę na bezczynność Starosty Krakowskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej co do załatwienia jego wniosku z dnia 13 stycznia 2024 r. dotyczącego udostępnienia w formie elektronicznej projektu organizacji ruchu na drodze powiatowej nr 1992K, zatwierdzonego 30 listopada 2023 r..

Zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 10 ust. i w powiązaniu z art. 12 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP").

W uzasadnieniu podkreślono, iż za pomocą platformy epuap 13 stycznia 2024 złożono wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej w/w projektu. Termin do udostępnienia upłynął, zgodnie z art. 13 ust 1 UDIP, pierwszego dnia roboczego po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 29 stycznia 2024 r. W terminie wynikającym z przepisów, jak i do dnia sporządzenia skargi Starosta Powiatu Krakowskiego nie udostępnił informacji. Biorąc pod uwagę to, że we wniosku wskazano sposób przekazania informacji (epuap) i do dnia sporządzenia skargi nie otrzymano tą drogą wnioskowanych materiałów jak również organ zobowiązany nie poinformował o zastosowaniu innych przepisów to bezczynność Starosty Krakowskiego jest bezsporna. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że projekt organizacji ruchu stanowi informacją publiczną, a nawet jest akademickim przykładem takiej informacji istotnej dla większości obywateli poruszających się po drogach. Również kwestia sposobu udostępnienia informacji należy wyłącznie do wnioskodawcy i w taki sposób organ ma obowiązek przekazać wnioskowane dane

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wniosek wpłynął do organu dnia 16 stycznia 2024 r. W odpowiedzi z datą 29 stycznia 2024 r., wysłany został wnioskowany projekt organizacji ruchu pocztą tradycyjną do wnioskodawcy. Zastosowana została taka forma przekazania, ponieważ kilkukrotne próby przesłania dokumentów przez e-PUAP nie powiodły się, a wnioskodawca nie podał adresu e-mail, więc pozostała możliwość dostarczenia pocztą tradycyjną. Zgodnie z informacją umieszczoną na stronie internetowej Poczty Polskiej - śledzenie przesyłek, dnia 5.02.2024 r. przesyłka oczekiwała na odbiór i 14.02.2024 r. została awizowana.

W ocenie organu nie zostały naruszone przepisy, bowiem wnioskowany przez skarżącego dokument czyli projekt organizacji ruchu został mu przekazany. Zapewniono możliwość przesłania informacji publicznej. W dniu wpływu skargi J. M. do Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego przesyłka nadal była do odbioru w FUP Kraków 47.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie bezsporne jest, że żądana informacja stanowi informację publiczną, a skarżony organ jest podmiotem zobowiązanym do jej udostepnienia. Nie budzi też wątpliwości, że żądana informacja jest w posiadaniu organu.

Istota sporu związana jest z formą udostępnienia informacji.

Skarżący domagał się udostępnienia jej w formie elektronicznej za pomocą platformy epuap. Organ w terminie przesłał żądaną informację w formie tradycyjnej, wskazując że kilkukrotne próby przesłania dokumentów przez e-PUAP nie powiodły się, a wnioskodawca nie podał adresu e-mail. Należy przy tym zaznaczyć, że z pisma skarżącego z dnia 3 maja 2024 r. (k. 45 a.s.), będącego odpowiedzią na odpowiedź na skargę nie wynika aby skarżący nie otrzymał żądanej informacji w ogóle, lecz że nie otrzymał jej w formie wskazanej we wniosku, czyli przez e-PUAP. Dokonując oceny skargi w świetle w/w okoliczności sprawy należy wyrazić pogląd, że nie jest ona uzasadniona. Należy też podkreślić, że wyrok na który powołuje się skarżący w w/w piśmie, wydany został w innych okolicznościach faktycznych niż występujące w niniejszej sprawie, dlatego poglądy w jego uzasadnieniu przywołane, nie mogą znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie niejako automatycznie. W niniejszym wypadku organ nie zaprzeczał, że jest w posiadaniu żądanej informacji i że posiada ją w formie, która może być udostępniona zgodnie z wnioskiem.

Zastosowana tradycyjna forma przekazania wynikała natomiast z tego, że kilkukrotne próby przesłania dokumentów przez e-PUAP nie powiodły się, a wnioskodawca nie podał adresu e-mail. Tak więc żądana informacja została udostępniona, przy czym w innej formie niż wskazano we wniosku (wynika to zresztą także z akt administracyjnych niniejszej sprawy). Taki sposób jej udostępnienia wynikał z jednej strony z problemów natury technicznej o aktualnie niemożliwej do ustalenia przyczynie, oraz z tego powodu, że organ nie dysponował innym sposobem udostępnienia informacji skarżącemu. W ocenie Sądu już z tego powodu skargę należałoby ocenić za bezzasadną.

Niezależnie jednak od tego należy wskazać, że nawet jeśli to środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiały udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, to zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. W okolicznościach niniejszej sprawy wysłanie do skarżącego w terminie do udostępnienia informacji publicznej, żądanej informacji w formie tradycyjnej, należy ocenić jako dorozumianą informację o braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i jej udostępnienie w formie możliwej, przy czym jeszcze przed formalnym wyczerpaniem trybu z art. 14 ust. 2 w/w ustawy. W tej sytuacji, uwzględniając, że skarga została wniesiona przed odebraniem przez skarżącego wysłanej do niego drogą tradycyjną korespondencji, a korespondencja ta została nadana przez organ w terminie, skargę należy ocenić jako wniesioną przedwcześnie i z tych przyczyn nieuzasadnioną, co skutkuje jej oddaleniem. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych, skarżący odebrał korespondencję od organu w dniu 17 lutego 2024r., a skarga została wniesiona jeszcze przed tym dniem.

Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.