Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 522/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 83 § 2, art. 87
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 października 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 14/23 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r. w sprawie ze skargi R.O. i M.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 15 listopada 2022 r. nr KO.420.268.2022 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 14/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną M.O. (dalej: "skarżąca"), wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 14/23 w sprawie ze skargi R.O. i skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 15 listopada 2022 r. nr KO.420.268.2022 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.

Pismem z dnia 28 czerwca 2023 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła zażalenie na ww. postanowienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Sądu z 4 lipca 2023 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie dziewięciu egzemplarzy odpisów ww. zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, także w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Oba wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 lipca 2023 r.

W dniu 26 lipca 2023 r. został uiszczony wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł, a następnie pismem z dnia 7 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Jednocześnie załączył 10 kserokopii zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 7 sierpnia 2023 r. przez przedłożenie jego 9 odpisów podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia ww. pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 września 2023 r.

Pismem z dnia 29 września 2023 r., wniesionym 2 października 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Jednocześnie do ww. pisma z dnia 29 września 2023 r. pełnomocnik skarżącej załączył zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy, która miała miejsce w dniach od 19 września 2023 r. do 23 września 2023 r. oraz 10 odpisów wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r.

Postanowieniem z dnia 18 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek pełnomocnika z dnia 29 września 2023 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek ten był spóźniony. Skoro niezdolność do pracy pełnomocnika skarżącej trwała do 23 września 2023 r., zatem przeszkoda do złożenia wniosku ustała wraz z zakończeniem ostatniego dnia zwolnienia lekarskiego. Pełnomocnik skarżącej powinien złożyć zatem wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni licząc od 23 września 2023 r., czyli do dnia 30 września 2023 r. Wniosek zaś złożony został dopiero w dniu 2 października 2023 r., jest więc spóźniony.

Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 18 października 2023 r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu domagając się uwzględnienia zażalenia.

Uzasadniając zażalenie pełnomocnik wskazał, że 30 września 2023 r. wypadał w sobotę, a 2 października 2023 r. był pierwszym kolejnym dniem roboczym, wniosek więc złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 14/23 odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 18 października 2023 r. i orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu od zażalenia. Postanowienie to, na skutek zażalenia skarżącej, zostało jednak uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II OZ 276/24.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na postanowienie z dnia 18 października 2023 r. zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne i podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

Przy obliczaniu siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należy wziąć pod uwagę zasady obliczania terminów określone w art. 83 P.p.s.a., w tym jego § 2, zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W konsekwencji rację ma pełnomocnik skarżącej, że niezasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił jego wniosek przyjmując, że został wniesiony po terminie. Skoro termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu kończył swój bieg - jak przyjął Sąd pierwszej instancji - w dniu 30 września 2023 r., to z uwagi na to, że 30 września 2023 r. przypadał w sobotę, należało uznać, że ostatni dzień terminu do złożenie wniosku o przywrócenie terminu uległ przesunięciu na najbliższy dzień roboczy, tj. na 2 października 2023 r. (poniedziałek). Wobec tego, że pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu właśnie tego dnia (k. 248 akt sądowych), to nie można było uznać, że wniosek ten był spóźniony.

W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji rozpozna merytorycznie wniosek skarżącej z dnia 7 sierpnia 2023 r. o przywrócenie terminu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.