Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 138/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. J. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) grudnia 2013 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik za 2008 r. - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w ½ części.


UZASADNIENIE

Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pełnoletnią córką. Aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, gdyż jest osobą bezrobotną. W tej sytuacji jedynym źródłem utrzymania całej rodziny jest prowadzona przez żonę skarżącego działalność gospodarcza oraz wykonywana przez nią praca zarobkowa. Z obydwu tych źródeł uzyskuje ona miesięcznie 3 326 zł.

Podając składniki zgromadzonego majątku skarżący wymienił jedynie mieszkanie o pow. użytkowej 57 m2, nieruchomość rolną o pow. 0,64 ha, a także oszczędności w wysokości 1 500 zł.

W uzasadnieniu wniosku dodano ponadto, że prawie cały majątek skarżącego został zajęty przez organy skarbowe, prowadzące wobec niego postępowanie egzekucyjne, w konsekwencji czego został on zmuszony do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.

W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący podał między innymi, że jego wydatki, w ujęciu miesięcznym, obejmują następujące pozycje: zakup żywności 1 500 zł, zakup środków 336,61 zł.

Wraz z dodatkowym oświadczeniem skarżący przedłożył także kserokopię przelewu dokonanego na rzecz dostawcy energii, opiewającego na kwotę 213,57 zł, a także kopię faktury za gaz, na kwotę 80,46 zł.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 231 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tak więc oceniając zasadność złożonego przez osobę fizyczną wniosku należy porównać wysokość kosztów jakie zobligowana jest ponieść strona wnioskująca o przyznanie tej ulgi, z jej możliwościami finansowymi oraz zgromadzonym majątkiem, którego składniki mogłyby stanowić zabezpieczenie przedmiotowych kosztów.

W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi nieco ponad 500 zł, tymczasem skarżący, jak sam przyznał, dysponuje oszczędnościami w kwocie 1 500 zł, w których koszty sądowe znajdują pełne pokrycie. Podobnie wszystkie deklarowane przez niego wydatki, nieprzekraczające przeciętnej wysokości wydatków trzyosobowej rodziny, również znajdują pełne pokrycie w jej dochodach, w tej więc sytuacji nie sposób jest więc zasadnie przyjąć, że skarżący nie jest w stanie chociażby w części partycypować w kosztach związanych z niniejszym postępowaniem sądowym.

Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy stwierdzić, że skarżący oprócz przedmiotowej sprawy jest także stroną w siedmiu innych sprawach, zawisłych przed tutejszym Sądem, a łączna wysokość wpisów sądowych we wszystkich tych sprawach wynosi 2 642 zł. W związku z tym uzasadniona jest konstatacja, że poniesienie wszystkich tych kosztów w pełnej wysokości byłoby dla skarżącego znacznym obciążeniem, zagrażającym podstawom jego egzystencji. Z tego też względu zwolniono skarżącego od kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą, w ½ części, zmniejszając ich wysokość stosownie do jego możliwości płatniczych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.