Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1448/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca A. L., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 marca 2017r., zakwestionowała postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej jako "NUS") z [...] stycznia 2017 r. (doręczone 6 lutego 2017 r.) w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej.

Skarżąca, powołując się na uchwałę NSA z 24 października 2016 r., I FPS 2/16 zarzuciła, że "w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej, przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT, następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia NUS, przewidzianego w art. 274b w zw. z art. 277 O.p. Natomiast w niniejszej sprawie organ, rozstrzygając o przedłużeniu terminu zwrotu VAT pominął uregulowania zawarte w art. 277 O.p.

NUS zwrócił się o odrzucenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Na mocy § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in., na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (z wyłączeniem niektórych postanowień);

4) (1) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd wskazuje, że wskazane w skardze postanowienie o przedłużeniu kontroli podatkowej do 30 kwietnia 2017 r. nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W szczególności, nie jest to ani postanowienie, na które służy zażalenie, ani nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Tym samym skarga na to postanowienie musi zostać uznana za niedopuszczalną – i odrzucona.

Zdaniem Sądu, z treści skargi wynika, że Skarżąca kwestionuje w istocie przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, co było przedmiotem rozstrzygnięcia postanowienia NUS z [...] października 2015 r. Nr [...] o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Sad wskazuje, że z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W ocenie Sądu, rację ma Skarżąca twierdząc w skardze, że przedłużenie terminu zwrotu VAT następuje w formie postanowienia (w niniejszej sprawie z [...] października 2015 r.), na które służy zażalenie. Do podobnych wniosków doszedł NSA wskazując w przywołanej uchwale z 24 października 2016 r., I FPS 2/16, że "przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".

Zarazem, zdaniem Sądu, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Skarżąca ani nie wniosła w sprawie wzmiankowanego zażalenia, ani nawet nie kwestionowała bezczynności, czy przewlekłości postępowania, również we wskazanych w odpowiedzi na skargę trybach z art. 284b § 2 i art. 292 O.p. – co z kolei jest warunkiem wniesienia skargi na szeroko rozumianą bezczynność.

Tym samym nie został spełniony warunek formalny skutecznego wniesienia skargi, przewidziany w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. i przywołany powyżej, również odnośnie postanowienia NUS z [...] października 2015 r.

Skarżąca nie jest pozbawiona prawa do zakwestionowania przed Sądem przedłużenia terminu do zwrotu podatku VAT, lecz powinno to być poprzedzone wniesieniem zażalenia od postanowienia NUS z [...] października 2015 r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W realiach sprawy, z uwagi na błędne pouczenie o przysługującym Skarżącej środku odwoławczym od postanowienia z [...] października 2015 r. - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Skoro, nie został spełniony warunek skutecznego wniesienia skargi z art. 52 § i § 2 p.p.s.a., Sąd był zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucić skargę