Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1977/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 123 ust. 1 pkt 2b, art. 125b ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1136
law: Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (t. j.)
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie dniu 16 maja 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia za długoletnią służbę uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, dalej: "Szef ABW", decyzją z dnia [...] września 2023 r. nr [...], na podstawie art. 3 ust. 1, art. 125b ust. 2, art. 123 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1136), dalej: "ustawa o ABW oraz AW", oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), dalej: "k.p.a.", odmówił J. M. wypłaty świadczenia za długoletnią służbę za okres od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r.

J. M. pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. wezwał Szefa ABW do zapłaty świadczenia za długoletnią służbę, należnego mu na podstawie art. 125b ust. 1 i 2 ustawy o ABW oraz AW.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że ustawą z dnia 26 stycznia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wprowadzeniem świadczenia za długoletnią służbę (Dz. U. z 2023 r. poz. 347), wprowadzono między innymi nowe świadczenie za długoletnią służbę. Celem wprowadzenia nowego świadczenia było zatrzymanie w służbie doświadczonych funkcjonariuszy i żołnierzy poprzez wzmocnienie motywacyjnego systemu wynagradzania polegającego na zwiększeniu uposażeń funkcjonariuszy i żołnierzy posiadających co najmniej 15-letni staż służby. Wymienioną ustawą wprowadzono zmiany do ustawy o ABW oraz AW, poprzez dodanie nowego art. 125b, którym uregulowano zasady wypłaty funkcjonariuszowi ABW świadczenia za długoletnią służbę.

Zgodnie z treścią art. 125b, funkcjonariuszowi ABW, przysługuje świadczenie za długoletnią służbę w wysokości 5% należnego uposażenia zasadniczego po osiągnięciu 15 lat służby (ust. 1). Świadczenie za długoletnią służbę zwiększa się

o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rozpoczęty rok służby, nie więcej jednak niż do wysokości 15% po 25 latach służby, a prawo do niego wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa (ust. 2). Ponadto z art. 125b ust. 3 wynika, że do obliczenia świadczenia za długoletnią służbę stosuje się odpowiednio przepisy art. 120 oraz art. 125a ust. 2 ustawy.

Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem

z dnia 27 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1826/22 uchylił decyzję Szefa ABW

z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] oraz poprzedzający ją rozkaz personalny

z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] o zwolnieniu J. M. ze służby

w ABW z dniem [...] kwietnia 2019 r., na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 5 ustawy o ABW oraz AW. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem [...] kwietnia 2023 r.

Szef ABW stwierdził w związku z tym, że J. M. z dniem [...] kwietnia 2023 r. odzyskał status funkcjonariusza ABW i pozostaje w Grupie Dyspozycyjnej Szefa ABW, zgodnie z rozkazem personalnym z dnia [...] września 2018 r. nr [...].

Funkcjonariusz pismem z dnia [...] kwietnia 2023 r. zgłosił gotowość do podjęcia obowiązków służbowych, jednakże z informacji będących w posiadaniu ABW wynika, że Regionalna Komisja Lekarska nr [...] w [...] orzeczeniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] stwierdziła, że J. M. jest trwale niezdolny do służby w ABW oraz orzekła o jego czasowym inwalidztwie i przyznała mu III grupę inwalidzką.

Biorąc pod uwagę treść wydanego wobec funkcjonariusza orzeczenia nr [...], nie został on dopuszczony do pełnienia służby oraz wykonywania ustawowych obowiązków służbowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 44 ustawy

o ABW oraz AW, służbę w ABW albo AW może pełnić osoba spełniająca wymienione w tym przepisie warunki, w tym w szczególności posiadająca zdolność fizyczną

i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych.

Rozkazem personalnym Szefa ABW z dnia [...] maja 2023 r. nr [...], J. M. został zwolniony ze służby w ABW z dniem [...] czerwca

2023 r., na podstawie art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW oraz AW w związku

z orzeczeniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] o niezdolności do służby w ABW.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. ustalono, że na dzień

[...] kwietnia 2023 r., J. M. posiada staż służby lub okresów równorzędnych ze służbą w wymiarze 26 lat, 7 miesięcy i 9 dni.

Organ, uzasadniając rozstrzygnięcie powołał się na art. 48 ust. 1 ustawy

o ABW oraz AW, z którego wynika, że stosunek służbowy funkcjonariusza ABW powstaje w drodze mianowania. Z kolei art. 114 ust. 1 ustawy przewiduje, że prawo funkcjonariusza do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe. Natomiast z ust. 2 tego przepisu wynika, że z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone

w ustawie o ABW oraz AW.

Zdaniem organu, w świetle art. 114 ust. 2 ustawy o ABW oraz AW, istnieje ścisły związek między prawem do otrzymywania uposażenia oraz przysługujących mu wymienionych w ustawie o ABW oraz AW dodatkowych świadczeń,

a wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych. W ocenie organu, formalne pozostawanie funkcjonariusza w stosunku służbowym samo przez się nie rodzi prawa do uposażenia oraz wypłaty dodatkowych świadczeń, bowiem prawo to musi wiązać się z pozostawaniem w gotowości do podjęcia służby, rozumianej jako możliwość wykonywania przewidzianych ustawą czynności funkcjonariusza ABW.

Organ podniósł, że orzeczenie o niezdolności do służby z dnia

[...] maja 2021 r. nr [...], wydane wobec J. M., potwierdziło brak podstaw do uznania, iż została spełniona przesłanka dotycząca obiektywnej możliwości wykonywania przez niego, przewidzianych ustawą czynności funkcjonariusza ABW.

Zwrócił uwagę, że stanowisko dotyczące istnienia związku między prawem funkcjonariusza do otrzymywania uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych,

z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych, znalazło potwierdzenie

w wyrokach sądów administracyjnych wydawanych w tego typu sprawach, w tym sprawach dotyczących funkcjonariuszy ABW. Zarówno wojewódzkie sądy administracyjne, jak i Naczelny Sąd Administracyjny, jednoznacznie wskazują na istnienie związku między prawem funkcjonariusza do otrzymywania uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych, z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych. W ocenie sądu, prawo do uposażenia powinno wiązać się

z pozostawaniem funkcjonariusza w gotowości do podjęcia służby, rozumianej nie tylko jako subiektywny zamiar podjęcia służby, ale też jako obiektywną możliwość wykonywania przez niego czynności służbowych. W wydanych wyrokach sądy administracyjne podnosiły, że sam fakt pozostawania funkcjonariusza w stosunku służbowym bez podejmowania służby nie daje mu uprawnienia do otrzymania uposażenia (por. wyroki NSA z dnia: 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 94/01, Lex nr 53775, z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 484/08, z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 925/09, wyroki WSA w Warszawie z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 512/08, Lex nr 1065035, z dnia 10 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 194/07, Lex nr 356608).

Z ustaleń dokonanych w toku postępowania wynika, że pomimo uprawomocnienia się wyroku z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1826/22 oraz odzyskania przez J. M. statusu funkcjonariusza, z dniem

[...] kwietnia 2023 r., jak również zgłoszenia przez niego gotowości do podjęcia obowiązków służbowych, brak było możliwości dopuszczenia ww. funkcjonariusza do wykonywania obowiązków służbowych. Możliwość taka została wykluczona,

w związku z orzeczeniem o trwałej niezdolności do służby. Zgodnie bowiem z art. 44 pkt 5 ustawy o ABW oraz AW, służbę w ABW albo AW może pełnić osoba posiadająca między innymi zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych, wymagających szczególnej dyscypliny służbowej.

Organ, powołując się na fakt, iż J. M. od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia zwolnienia go ze służby w ABW z dniem [...] czerwca 2023 r., nie pełnił służby

w rozumieniu faktycznym oraz mając na względzie stanowisko prezentowane

w powołanych wcześniej wyrokach, stwierdził brak podstaw do wypłaty za ten okres świadczenia za długoletnią służbę.

Pismem z dnia [...] września 2023 r. J. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa ABW z dnia [...] września 2023 r. nr [...] o odmowie wypłaty świadczenia za długoletnią służbę za okres od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając organowi naruszenie art. 125b ust. 1 i 2 w związku z art. 123 ust. 1 pkt 2b ustawy

o ABW oraz AW poprzez jego niezastosowanie w związku z jego służbą w ABW

w 2023 r. Zdaniem skarżącego, z treści wyżej przywołanych przepisów wynika, że Szef ABW powinien wypłacić mu świadczenie za długoletnią służbę za okres od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r.

Argumentując, wskazał, że przedstawiona w zaskarżonej decyzji interpretacja art. 114 ust. 2 ustawy o ABW oraz AW stoi w sprzeczności z art. 117 ustawy o ABW oraz AW, zgodnie z którym funkcjonariusz przeniesiony na podstawie art. 54 ust. 1 do dyspozycji Szefa właściwej Agencji otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne świadczenia pieniężne należne na stanowisku zajmowanym bezpośrednio przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa,

z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość. Funkcjonariusz ABW pozostający w dyspozycji Szefa ABW nie musi mieć powierzonych żadnych zadań i obowiązków (w praktyce jest to najczęstsze rozwiązanie stosowane przez Szefa ABW) i nie traci z tego tytułu prawa do uposażenia ani do świadczenia za długoletnią służbę.

Zdaniem skarżącego, organ w swoich rozważaniach, podważył de facto skutki prawne usunięcia z obiegu prawnego rozkazu i decyzji o niezgodnym z prawem zwolnieniu go ze służby w 2019 r., tj. jego reaktywację w służbie z mocy prawa

z dniem [...] kwietnia 2023 r., w określonym rozkazami personalnymi z 2018 r. miejscu w strukturze ABW (z dnia [...] września 2018 r. nr [...] przenoszącym go do Grupy Dyspozycyjnej Szefa ABW i kolejnym dotyczącym wyznaczenia zadań

w Departamencie [...] ABW).

W odpowiedzi na skargę Szef ABW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdził, że J. M. w 2023 r., tj.

w okresie od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia [...] czerwca 2023 r., pomimo formalnego odzyskania statusu funkcjonariusza ABW, nie pełnił służby w sposób faktyczny. Zwrócił również uwagę, że określając tryb ustalenia wysokości świadczenia za długoletnią służbę, ustawodawca użył sformułowania "należnego uposażenia zasadniczego", natomiast rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], odmówiono J. M. wypłaty wynagrodzenia za okres od [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r..

Zdaniem organu, treść art. 114 ust. 2 ustawy o ABW oraz AW, bezspornie wskazuje na materialny związek, pomiędzy prawem funkcjonariusza do uposażenia

i określonych w tej ustawie świadczeń z faktem pełnienia przez niego służby. J. M. w okresie od [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r. nie pełnił służby, gdyż zgodnie z wydanym wobec niego orzeczeniem Rejonowej Komisji Lekarskiej, był niezdolny do służby i tym samym nie mógł jej pełnić. Potwierdza to, że przy wydaniu decyzji odmawiającej J. M. wypłaty świadczenia za długoletnią służbę nie zostały naruszone przepisy art. 123 ust. 1 pkt. 2b oraz art. 125b ust. 1 i 2 ustawy o ABW oraz AW.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny rozkazu personalnego

o zwolnieniu ze służby, osoba, w stosunku do której zapadł taki wyrok, staje się na powrót funkcjonariuszem, jednak następuje to dopiero z dniem uprawomocnienia się wydanego w tym przedmiocie orzeczenia sądowego. W konsekwencji wadliwe rozkazy personalne zwalniające funkcjonariusza ze służby pozostają w obrocie prawnym i wywołują określone w nich skutki prawne aż do dnia poprzedzającego dzień, w którym dojdzie do uprawomocnienia się wyroku uchylającego te rozkazy, co zwykle następuje wraz z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez Sąd pierwszej instancji - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, bądź - z dniem ogłoszenia przez NSA wyroku oddalającego skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1826/22, uchylający decyzję Szefa ABW

z dnia 22 maja 2019 r. oraz utrzymany nią w mocy rozkaz personalny z dnia

[...] kwietnia 2019 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby, działa ex nunc, ponieważ powoduje przerwanie skutku prawnego tego rozstrzygnięcia od dnia uprawomocnienia się wyroku, zaś do dnia poprzedzającego dzień uprawomocnienia się tego orzeczenia, decyzja zwolnieniowa Szefa ABW wywołuje skutki prawne (zwolnieniowe). Wyrok uchylający decyzję zwalniającą nie skutkuje reaktywacją wstecz stosunku służbowego. Innymi słowy, orzeczenie przez sąd administracyjny

o uchyleniu rozkazów personalnych o zwolnieniu ze służby wywołuje skutki na przyszłość, od dnia uprawomocnienia się wyroku (vide wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 583/08 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1674/10). W rezultacie takiego rozstrzygnięcia Sądu następuje reaktywowanie stosunku służbowego ex nunc, czyli na przyszłość. Okres między zwolnieniem ze służby a reaktywowaniem stosunku służbowego, to okres pozostawania poza służbą i jako taki nie może zostać zaliczony do wysługi lat. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny

w wyroku z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt I OSK 459/11. Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 526/08.

Kluczowe na gruncie niniejszej sprawy jest ustalenie, czy skarżącemu przysługuje prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych określonych

w ustawie za okres od [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r.

Nie jest w sprawie kwestionowane, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1826/22 skutkował przywróceniem funkcjonariusza do służby z dniem [...] kwietnia

2023 r. i skarżący ponownie znalazł się w Grupie Dyspozycyjnej Szefa ABW.

Funkcjonariusz zgłosił gotowość do podjęcia obowiązków służbowych

w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023 r.

Niewątpliwym jest także, iż w dniu reaktywowania stosunku służbowego skarżący był niezdolny do służby, jako funkcjonariusz ABW - kategoria D, od dnia

[...] maja 2021 r. na mocy orzeczenia Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] ABW

w [...] z dnia [...] maja 2021 r.

W przypadku utraty przez funkcjonariusza zdolności fizycznej i psychicznej do służby, o której mowa w art. 44 ust. 5 ustawy o ABW oraz AW, zachodzi podstawa do obligatoryjnego zwolnienia funkcjonariusza ze służby określona w art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW oraz AW. Zgodnie bowiem z tym przepisem, funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską właściwej Agencji.

Tak też się stało w przedmiotowej sprawie, w związku z tym, że skarżący przywrócony do służby z dniem [...] kwietnia 2023 r. był niezdolny do służby w tej dacie, został rozkazem personalnym Szefa ABW z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] zwolniony ze służby w ABW z dniem [...] czerwca 2023 r. na podstawie art. 60 ust. 1 pkt. 1 ustawy o ABW oraz AW.

Nie można zgodzić się z organem, że przywrócony do służby funkcjonariusz, który przed reaktywacją stał się niezdolny do służby w ABW, nie ma prawa do uposażenia z powodu zaistnienia normatywnej przesłanki wykluczającej możliwość pełnienia służby.

Choć przepisy art. 48 ust. 1 i art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o ABW oraz AW wskazują na związek wypłaty uposażenia i innych świadczeń z pełnieniem służby, tj. wykonywaniem przez funkcjonariusza powierzonych mu zadań lub obowiązków, to jednak nie można tracić z pola widzenia innych przepisów ustawy ABW oraz AW, które odstępują od tego wymogu, przewidując możliwość wypłaty uposażenia funkcjonariuszom, którzy nie wykonują efektywnie obowiązków służbowych.

Przypadki otrzymywania uposażenia wraz z dodatkami i innych należności za okres, kiedy funkcjonariusz faktycznie nie wypełnia obowiązków służbowych, są ściśle reglamentowane w ustawie o ABW oraz AW.

Zgodnie z art. 136 ustawy o ABW oraz AW, w razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji Szefa ABW albo Szefa AW, na podstawie art. 54 ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość.

Niezdolność do służby w ABW funkcjonariusza przywróconego do służby należało zatem ocenić przez pryzmat przepisów pragmatycznych regulujących kwestie utraty przez funkcjonariusza zdolności do pełnienia służby.

W przypadku, gdy komisja lekarska ABW uzna funkcjonariusza za trwale niezdolnego do służby, niezwłocznie zwalnia się go od zajęć służbowych na okres do dnia zwolnienia ze służby (§ 13 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia

2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego).

Jak wynika z ustaleń w sprawie, skarżący w dniu [...] kwietnia 2023 r. pozostawał w Grupie Dyspozycyjnej Szefa ABW bez wyznaczonych do realizacji zadań, ponieważ wcześniej rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Szef ABW, na podstawie § 5 ust. 2 pkt 1 i § 6 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji (Dz. U. Nr 52, poz. 453), cofnął skarżącemu wyznaczenie do realizacji zadań służbowych w Departamencie [...].

W świetle przepisu art. 114 ust. 2 w zw. z art. 136 ustawy o ABW oraz AW, skarżący przywrócony do służby z dniem [...] kwietnia 2023 r. i w tej dacie niezdolny do służby, miał zatem prawo do uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia

o charakterze stałym i innych należności pieniężnych przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian.

Zgodnie z art. 125b ustawy o ABW oraz AW, funkcjonariuszowi ABW, przysługuje świadczenie za długoletnią służbę w wysokości 5% należnego uposażenia zasadniczego po osiągnięciu 15 lat służby (ust. 1). Świadczenie za długoletnią służbę zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rozpoczęty rok służby, nie więcej jednak niż do wysokości 15% po 25 latach służby, a prawo do niego wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa (ust. 2). Ponadto, z art. 125b ust. 3 wynika, że do obliczenia świadczenia za długoletnią służbę stosuje się odpowiednio przepisy art. 120 oraz art. 125a ust. 2 ustawy.

Przepis art. 125b ust. 1 i 2 ustawy o ABW oraz AW odwołuje się do "funkcjonariusza", zatem skarżącemu, pozostającemu od dnia [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r. w dyspozycji Szefa ABW, któremu przysługiwało za ten okres prawo do uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia o charakterze stałym

i innych należności pieniężnych przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, przysługiwało też prawo, o ile spełniał warunki do jego przyznania, do świadczenia za długoletnią służbę za okres od dnia [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r.

Reasumując, zarzuty skarżącego okazały się zasadne, bowiem zaskarżony rozkaz personalny Szefa ABW z dnia [...] września 2023 r. nr [...] został wydany

z naruszeniem art. 125b ust. 2 i art. 123 ust. 1 pkt 2b ustawy o ABW oraz AW.

Organ naruszył również przepisy procedury administracyjnej, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., nie ustalając wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Ponadto Szef ABW naruszył wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., dokonując nieprawidłowej subsumcji norm prawnych do poczynionych ustaleń faktycznych.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.