Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1987/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozbawienia prawa do zasiłku postanawia - przyznać radcy prawnemu P. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 3,75 zł (trzy złote i siedemdziesiąt pięć groszy) tytułem poniesionych wydatków.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1987/09 oddalił skargę B. N. na decyzję Ministra Pracy

i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...]. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. po dokonaniu zmiany w osobie radcy prawnego wyznaczonego do reprezentowania skarżącej, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego P. F.

Pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. r.pr. P. F. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Załączył dowód przesłania przedmiotowej opinii skarżącej.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Sprawa ze skargi B. N., rozstrzygnięta wyrokiem Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r., jest sprawą, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.b rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka wynosi – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczony radca prawny nie prowadził sprawy skarżącej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1lit.c wskazanego rozporządzenia. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie

§ 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Do niezbędnych udokumentowanych wydatków zaliczono koszt przesłania skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.