Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1644/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi P. T. na postanowienie Rektora Uniwersytetu A w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie spraw kandydatów na studia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie [...] zł ([...]).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] P.T. zwrócił się do Rektora [...] w K. o przywrócenie terminów do uzupełnienia dokumentacji rekrutacyjnej oraz rozmowy kwalifikacyjnej na stacjonarne studia doktoranckie twierdząc, że podanie wraz z wymaganą dokumentacją złożył w terminie, nadto został wezwany do uzupełnienia dokumentacji, jednakże nie w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna na studia doktoranckie Wydziału [...] w K. [...] w K., działając na podstawie art. 58 § 1 i § 2 oraz art. 59 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiła P.T., na jego wniosek z dnia [...], przywrócenia terminu na uzupełnienie dokumentacji rekrutacyjnej oraz rozmowy kwalifikacyjnej.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z zasadami rekrutacji na studia doktoranckie w roku akademickim 2011/2012 określonymi w uchwale z dnia [...] nr [...] Senatu [...] w K. kandydat zobowiązany był złożyć podanie na studia wraz ze wszystkimi dokumentami w terminach wyznaczonych przez Wydziałowe Komisje Rekrutacyjne. Natomiast zgodnie z podanymi do publicznej wiadomości na stronie internetowej uczelni informacjami, kandydaci na studia zobowiązani byli złożyć podanie wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od [...] do [...], W wyznaczonym terminie, tj. [...] do Uczelni wpłynęło podanie P.T. z niepełną dokumentacją, w związku z czym w/wym. w trybie § 4 ust. 4 ww. uchwały, został wezwany do jej uzupełnienia. Kandydat w wyznaczonym mu terminie, tj. do dnia [...] nie przedłożył brakujących dokumentów. Z tego powodu nie został zakwalifikowany do dalszego etapu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 2 ust. 1 lit. b) warunków rekrutacji, w tym do rozmowy kwalifikacyjnej, która został wyznaczona jednorazowo na dzień [...] dla wszystkich kandydatów, którzy spełnili wymogi formalne. Jednocześnie podkreślono, że ze względu na specyfikę postępowania rekrutacyjnego, które ma charakter konkursowy oraz jest postępowaniem ograniczonym w czasie, odmienne określenie terminów postępowania następuje w sposób równy dla wszystkich uczestników tego postępowania jak również dla sprawnego jego przeprowadzenia. Wnioskodawca miał tego świadomość, jak również co do wymaganych do złożenia w postępowaniu dokumentów, gdyż nieprzerwanie od kilku lat bierze udział w postępowaniach rekrutacyjnych.

Na powyższe postanowienie P.T. złożył zażalenie podtrzymując argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Rektor [...] w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając ustalenia i wnioski Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej.

P.T. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie, argumentując, iż narusza ono przepisy k.p.a. oraz regulamin rekrutacji. Jednocześnie skarżący podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu od "decyzji" I instancji.

W odpowiedzi na skargę Rektora [...] w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr. 53, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia dokumentacji rekrutacyjnej oraz rozmowy kwalifikacyjnej, w związku z postępowaniem rekrutacyjnym na studia doktoranckie Wydziału [...] [...] w K. w roku akademickim 2011/2012.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie. Autonomia szkół wyższych oznacza, że organy uczelni posiadają tzw. władztwo wewnętrzne, które z woli ustawodawcy pozwala na wydawanie rozstrzygnięć nie podlegających kontroli sądownictwa administracyjnego i jednocześnie pozwala na ustalanie własnych zasad obowiązujących w działalności uczelni – w ramach zakreślonych ustawą. W zakresie autonomii mieści się także ustalenie warunków i trybu rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. W kwestii przyjęcia na studia doktoranckie stanowi o tym art. 196 ust. 1 w zw. z art. 169 ust. 2 ustawy o Prawo szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

Natomiast stosownie do regulacji art. 169 ust. 10 omawianej ustawy rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia. W myśl natomiast ust. 12 art. 169 od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym w statucie. Natomiast podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Powyższe prowadzi do wniosku, że jedynie w postępowaniu odwoławczym od wskazanych decyzji można dopiero podważać prawidłowość prowadzonego postępowania rekrutacyjnego w zakresie zachowania przez kandydatów warunków formalnych i trybu rekrutacji.

Ponadto w myśl art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

W świetle wyżej przytoczonych unormowań należy stwierdzić, że postępowanie rekrutacyjne jest postępowaniem wewnętrznym, prowadzonym na warunkach i w trybie określonym w uchwale senatu uczelni. Senat uczelni autonomicznie ustala procedurę rekrutacyjną, która całkowicie może odbiegać od przepisów ogólnego postępowania administracyjnego. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) nie mają więc do tej procedury zastosowania z wyjątkiem wyraźnie określonym w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, a odnoszącym się do decyzji. Zatem zgodnie z art. 207 tej ustawy do decyzji w sprawach przyjęcia kandydata na studia, w tym na studia doktoranckie, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. i te decyzje podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Oznacza to, że do czynności podejmowanych w ramach samego postępowania rekrutacyjnego, które jak wyżej wskazano, odbywa się na podstawie ustalonych w ramach autonomii szkół wyższych warunków i trybu rekrutacji, nie stosuje się przepisów k.p.a.. Fakt zastrzeżenia w tej wewnętrznej procedurze instytucji tożsamych lub zbliżonych do przewidzianych w k.p.a nie oznacza, że podlegają one reżimowi tego Kodeksu, a w konsekwencji, że są one objęte kognicją sądów administracyjnych. Wobec tego należy stwierdzić, że postanowienia wydane w ramach postępowania rekrutacyjnego, nie są postanowieniami objętymi zakresem kontroli sądów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W konsekwencji skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. Tym samym zbędne jest odnoszenie się przez Sąd do merytorycznych zarzutów skargi. O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § pkt 1 tej ustawy.