Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1429/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 2 pkt 1,  art. 149, art. 150, art. 153
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej 357 złotych (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wydał decyzję Panu T. Z. Nr [...] ustalającą za 1999r. zobowiązanie w kwocie 65.006,20 zł w zryczałtowanym 75% podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie 86.675,00 zł.(I, k 125- 132)

W związku z nieobecnością podatnika w miejscu zamieszkania, organ I instancji próbował doręczyć osobiście decyzję w miejscu prowadzenia przez Pana Z. działalności gospodarczej.

W tym celu w dniu 27 grudnia 2005r. pracownicy Urzędu Skarbowego udali się do siedziby firmy, gdzie wspólnik Pana T. Z. w spółce cywilnej - Pan S. Z. oświadczył, że w spółce nie upoważniono osoby do odbioru korespondencji i odmówił przyjęcia korespondencji zaadresowanej do T. Z. twierdząc, iż nie czuje się upoważniony do jej odbioru.

Odwołanie od zaskarżonej decyzji podatnik złożył w dniu 11.01.2006r.

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż odwołanie z dnia 11 stycznia 2006r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej. (II, k 58-60)

Odbiór postanowienia potwierdzono w dniu 10 października 2006 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 09 listopada 2006 r. W dniu 23 listopada 2006r. do Izby Skarbowej w Ł. wpłynęło pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi" Pana T. Z., z którego wynika, że skarga złożona została w dniu 02 listopada 2006r. do WSA, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W wyniku podjętych czynności sprawdzających ustalono, iż skarga podatnika z dnia 02 listopada 2006r. nie wpłynęła do Izby Skarbowej.

W kancelarii Izby ustalono, na podstawie rejestru ręcznego wpływu pism i spraw oraz rejestru komputerowego pism i spraw, wpływ w dniu 06.11.2006r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym - 02 listopad 2006r.) zażalenia spółki jawnej A reprezentowanej przez Pana A. J. dotyczącego podatku od towarów i usług. Powyższa przesyłka nie zawierała skargi podatnika . W celu wyjaśnienia powyższej kwestii skontaktowano się telefonicznie z kancelarią Pana A. J. i uzyskano informację, że przedmiotowa skarga została wysłana listem poleconym w dniu 02 listopada 2006r. wraz z zażaleniem dotyczącym podatku VAT. Należy w tym miejscu podkreślić, iż treść złożonego pisma zatytułowanego "uzupełnienie skargi" wskazuje, iż nie jest to uzupełnienie skargi, lecz skarga podatnika. Dlatego też Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. potraktował uzupełnienie skargi jako skargę złożoną w dniu 21 listopada 2006 r. po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Do powyższego pisma pełnomocnik Skarżącego załączył: - oświadczenie Pana S. Z., iż żaden z pracowników Urzędu Skarbowego nie próbował doręczyć mu w dniu 27 grudnia 2005r. decyzji dla T. Z., oświadczenie Pana C. Z., iż w dniu 28.12.2005r. odmówił przyjęcia decyzji dla T. Z.

Pan T. Z. za pośrednictwem pełnomocnika Pana A. J. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., nr [...], zarzucając naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególności art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej w związku z art. 150 § l i art. 153 § l Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że doszło do doręczenia zastępczego podatnikowi decyzji z dnia 16.12.2005r. w sprawie US 1.1.411 O/log/w/os, w dniu 27.12.2005r. podczas gdy prawidłową datą doręczenia jest dzień odbioru awizowanej przesyłki tj. 02 stycznia 2006r. Jednocześnie w złożonej skardze wniesiono o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

- zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, dlatego też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Rozpoznając niniejsza sprawę organy naruszyły treść przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art.145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U153 poz.1270 z późniejszymi zmianami ). W szczególności organy podatkowe

naruszyły treść art. 223 § 2 pkt.1, art.150 i art.153 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa – tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, nr.8, poz.60 z późniejszymi zmianami.

Zgodnie z art.223 § 2 pkt.1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z przepisu tego wynika, że kluczowe znaczenie dla stwierdzenia, czy zachowany został 14 dniowy termin ma ustalenie daty doręczenia decyzji. W wypadku odmowy przyjęcia korespondencji przez adresata uznaje się, że pismo zostało doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia ( art.150 § 2 Ordynacji podatkowej ). Zasadniczym zatem warunkiem uznania pisma za doręczone w trybie art.150 § 2 Ordynacji jest odmowa jego przyjęcia przez adresata, a nie na przykład przez pełnoletniego domownika, sąsiada lub dozorcy domu ( art.149 Ordynacji podatkowej ), czy przez osobę upoważnioną przez pracodawcę do odbioru korespondencji – w miejscu pracy adresata ( art.148 § 2 pkt.2 Ordynacji podatkowej ). W przypadku, gdy osoba upoważniona przez pracodawcę do odbioru korespondencji w miejscu pracy adresata odmówi odbioru korespondencji zachodzi przesłanka "niemożności doręczenia pisma" opisana w art.150 § 1 Ordynacji podatkowej, która winna skutkować – gdy próbę doręczenia pisma podjął pracownik organu podatkowego – złożeniem pisma na okres 14 dni w urzędzie gminy ( miasta ) – art.150 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej, z jednoczesnym dwukrotnym awizowaniem w sposób określony w § 1a i § 2 powołanego w tym zdaniu artykułu. W razie niepodjęcia pisma w terminie 14 dni pismo takie uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy i abstrahując od tego, czy w dniu 27 grudnia 2005 roku istotnie odbioru decyzji odmówił S. Z., czy też nie – z pewnością odbioru decyzji nie odmówił jej adresat, czyli T. Z. , skoro tak, to organy podatkowe nieprawidłowo przyjęły za datę doręczenia decyzji datę 27 grudnia 2005 roku. Zatem zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy oraz § 2 pkt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego.... ( Dz.U 212 poz.2075 )

M.Ko.