Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2002/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1-3, art. 193, art. 204 pkt 2 i art. 205 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wojewody [...] o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt I OSK 2002/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta i Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 1487/20 w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 22 lipca 2019 r. nr 101/XI/2019 w przedmiocie stwierdzenia niezgodności z prawem uchwały w sprawie przyjęcia gminnego programu pomocy społecznej postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt I OSK 2002/21 poprzez dodanie w sentencji wyroku punktu 3 o następującej treści: "3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt I OSK 2002/21, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywistą omyłkę pisarską w komparycji oraz w pkt 1 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 1487/20, w ten sposób, że wyrażenie "110/XI/2019" zastępuje wyrażeniem "101/XI/2019" (pkt 1 sentencji wyroku) oraz oddalił skargę kasacyjną (pkt 2 wyroku).

Wojewoda [...], reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o uzupełnienie tego wyroku o orzeczenie, co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wskazując, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną zawarł wniosek w tym przedmiocie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.

Zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Zważywszy zatem, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta i Gminy [...] od wyroku Sądu I instancji, którym uwzględniono skargę Wojewody [...], Skarżącemu przysługiwał – zgodnie z § 14 ust. 1 pkt. 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) - zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 240 złotych, stanowiących równowartość wynagrodzenia reprezentującego go w postępowaniu kasacyjnym (sporządzającego w jego imieniu odpowiedź na skargę kasacyjną) pełnomocnika, gdyż w niniejszym przypadku tylko takie koszty poniósł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił jak w sentencji.