Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 511/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 roku, nr [...], podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20.06.1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2002 roku, poz. 1137 z późn. zm.) cofnął Panu L. B. uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. A, B, BE, C, CE nr [...], nr druku [...] wydane dnia [...].03.2012 r. Na skutek odwołania Pana L. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...].05.2015 roku nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podkreślił, że na wniosek P. Wojewódzkiego Komendanta Policji w B. decyzją z dnia [...].03.2014 roku skierowano odwołującego się na egzamin kontrolny w terminie do 31.01.2015 roku, do którego, mimo początkowego wyrażenia zgody, Pan L. B. nie przystąpił.

Z uwagi na powyższe organ I instancji w myśl art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a – ustawy Prawo o ruchu drogowym, zasadnie orzekł o cofnięciu prawa jazdy. Cofniecie to ma charakter obligatoryjny, a więc nie pozostawia organowi możliwości podjęcia decyzji uznaniowej.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł Pan L. B. zarzucając naruszenie prawa, bowiem jego zdaniem kontrolujący funkcjonariusz powinien nałożyć maksymalnie 10 punktów kary zamiast 16 punktów. Błąd funkcjonariusza spowodował, że wszystkie następne decyzje są niezgodne z prawem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca jej wydanie decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20.06.1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2002 roku, poz. 1137 z późn. zm.).

Z uwagi na przekroczenie punktów (łącznie 26) P. Wojewódzki Komendant Policji w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b cytowanej wyżej ustawy wnioskiem z dnia 12 marca 2014 roku zwrócił się do Starosty Z. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy Pana L. B.

Starosta Z. w myśl cytowanego powyżej art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b decyzją z dnia [...].12.2014 roku skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, określając termin wystarczający do jego złożenia na dzień 31.01.2015 roku.

Początkowo skarżący wyraził zgodę na przystąpienie do egzaminu, ale potem do niego nie przystąpił i wywiódł skargę do sądu.

W wyniku nieprzystąpienia do egzaminu przez Pana L. B. Starosta Z., obligowany treścią art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a cytowanego Prawa o ruchu drogowym, cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. A, B, BE, C, CE nr [...]. Była to decyzja obligatoryjna, ponieważ ustawodawca nie zawarł w ustawie możliwości działania uznaniowego organu w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zaskarżone decyzje odpowiadają przesłankom zawartym w wymienionych przepisach prawnych. Zarzut skarżącego o nieprawidłowym naliczeniu mu punktów karnych przez funkcjonariusza w czasie dokonywanej kontroli drogowej nie mógł być rozpoznawany przez Starostę Z., bowiem nie należy o do jego kompetencji, zaś skarżący winien go podnieść przed właściwym rzeczowo organem, tj. Policją i w innym postępowaniu.

Dlatego też uznając, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.).