Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 229/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45  ust. 1  pkt 3,  ust. 2  pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 622
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2023 r. sprawy ze skargi P.D. (D.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 stycznia 2023 r. nr SKO.DG/41.2/1/2023/592/KC w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 stycznia 2023 r. nr SKO.DG/41.2/1/2023/592/KC Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO, organ II instancji ) na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.,), oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.,- dalej: k.p.a), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. ( dalej: organ I instancji) z dnia 30 października 2020 r., znak: [...] orzekającą zakaz wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców przez przedsiębiorcę P. D. (dalej: skarżący, przedsiębiorca), działającego pod firmą Ośrodek Szkolenia Kierowców S z siedzibą w K. oraz wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez Prezydenta Miasta K., a także nadania ww. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W dniu 15 grudnia 2004 r., skarżący jako prowadzący Ośrodek Szkolenia Kierowców S został wpisany pod numerem [...] do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców Prezydenta Miasta K.. Ośrodek posiada uprawnienia do szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii: A1, A2, A, B, C i C+E.

W dniach od 12 sierpnia 2020 r. do 18 sierpnia 2020 r. pracownicy Urzędu Miasta K. w oparciu o art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r., o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r. poz. 622, dalej: "u.k.p"), przeprowadzili kontrolę ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez skarżącego, która obejmowała okres od lipca 2019r.

Zakres przedmiotowy ww. kontroli zgodnie z art. 44 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami obejmował sprawdzenie:

1. spełnienia wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 ww. ustawy,

2. zgodności prowadzonego kursu z:

- przepisami określającymi zasady i warunki prowadzenia szkolenia,

- informacją lub danymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy,

- dokumentami, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy,

3. kwalifikacji osób prowadzących szkolenie.

W trakcie kontroli ustalono, że liczba osób wpisanych do książki ewidencji osób szkolonych jest większa niż osób zgłoszonych do Prezydenta Miasta K. oraz że w okresie objętym kontrolą kierownik ośrodka nie przekazał właściwym organom informacji o rozpoczęciu kursu łącznie w stosunku do 8 osób (kursantów).

Kontrola ustaliła też, że skarżący nie przekazał organowi ww. zgłoszeń kursantów

Po przeprowadzonej kontroli sporządzono Protokół Kontroli nr [...], który został podpisany przez pełnomocnika przedsiębiorcy, pełniącego jednocześnie funkcję kierownika ośrodka oraz upoważnionych przedstawicieli Prezydenta Miasta K. Pełnomocnik skarżącego nie wniósł zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli.

Zdaniem organu I instancji opisane powyżej ustalenia zawarte w protokole kontroli świadczą o wielokrotnym nieprzekazaniu informacji do Prezydenta Miasta K. w trybie art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, co zdaniem organu I instancji stanowiło rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, o którym mowa w art. 45 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy.

W konsekwencji organ I instancji decyzją z dnia 30 października 2020 r., znak: [...] zakazał skarżącemu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oraz skreślił podmiot z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że decyzja ta jest konsekwencją faktu, że przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców poprzez wielokrotne nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ukp (tj. listy uczestników kursu oraz informacji o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach danego kursu - które to informacje winny być przedstawione staroście właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu).

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do SKO, w którym zarzucił:

1. naruszenie art. 45 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 2 oraz art. 45 ust.4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez przyjęcie, iż zaszły okoliczności skutkujące koniecznością wydania skarżącemu zakazu wykonywania działalności gospodarczej regulowanej - prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oraz wykreślenia go z rejestru działalności regulowanej,

2. naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez przyjęcie, iż skarżący dopuścił się rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wielokrotnego nieprzedstawienia informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1) ustawy o kierujących pojazdami, podczas gdy organ I instancji nie przeprowadził niezbędnych czynności w celu ustalenia rzeczywistego charakteru zgłoszeń uznanych przez organ za "niedokonane" (w całości) i /lub dokonał nieprawidłowej oceny charakteru oraz ilości braku zgłoszeń informacji o osobach szkolonych na kursach, w konsekwencji czego naruszył jednocześnie zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, jak i interes prawny skarżącego,

3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a poprzez wydanie przez organ decyzji bez dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, a w konsekwencji oparciu uprzednio wydanej decyzji o niepełny, niewłaściwie zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności poprzez niewyjaśnienie przyczyn niepojawienia się w systemie organu zgłoszenia 2 osób w maju 2020r. (kurs "maj 1/2020" oraz "A-praktyka" – dotyczy dwóch kursantów), oraz błędne przyjęcie, iż w tym przypadku w ogóle nie doszło do zgłoszenia kursów oraz błędną ocenę, iż nie doszło do przedstawienia informacji o kursie " Listopad/1B/19" gdy doszło do jej przekazania w listopadzie 2019 r., a organ nie wyjaśnił z jakich powodów zgłoszenie "nie pojawiło" się w systemie po stronie organu w odniesieniu do 2 (z 3) kursantek, ani nie zażądał w tym zakresie żadnych dalszych dowodów ani wyjaśnień od strony,

4. naruszenia art. 27 ust.1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż przesłanie organowi niepełnej listy kursantów, w sytuacji zgłoszenia samych kursów, jest tożsame z "nieprzedstawieniem informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p",

5. naruszenie art. 45 ust. 2 w. zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, iż dwukrotne niezgłoszenie kursu w terminie przewidzianym przepisami prawa, ma charakter "wielokrotny" oraz charakter "rażącego naruszenia prawa",

6. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 - 2 k.p.a - poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego, brak odniesienia się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów i twierdzeń, oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach faktycznych, w szczególności nie wyjaśnienie charakteru problemów technicznych zgłoszeń, niezależnych od skarżącego.

W uzasadnieniu odwołania skarżący m.in. wskazał, że gdyby nawet przyjąć, że miały miejsce zdarzenia w postaci "nieprzedłożenia informacji", to dotyczyło ono jedynie dwóch w/w zdarzeń kursu 4/Luty/2020 (dot. trzech kursantów) i Kursu "Uzupełniający/Czerwiec/2020 (jeden kursant). W takim zaś wypadku nie można mówić, iż w/w obowiązek został naruszony "wielokrotnie" skoro dot. jedynie dwóch zdarzeń.

W związku z czym wskazał, iż dwukrotne zaniechanie przekazania informacji o danym kursie - nie może być uznane za "wielokrotne".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazało, że podczas kontroli przedsiębiorcy ustalono, iż rażąco naruszono warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia OSK, a rażące naruszenie warunków polega na wielokrotnym nieprzedstawieniu informacji, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami.

Zdaniem SKO art. 45 ust. 2 u.k.p., wprost określił jakie działania podmiotu prowadzącego ośrodek stanowią rażące naruszenie warunków wykonywania tej działalności gospodarczej. W związku z czym obiektywne stwierdzenie naruszeń określonych w ww. przepisie musi zostać uznane za rażące w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od świadomości i umyślności działania podmiotu prowadzącego ośrodek szkolenia. Brak jest również podstaw do interpretowania ustawowego stwierdzenia "wielokrotne naruszenie" z uwzględnieniem skali prowadzonej działalności.

SKO wskazało, że strona wielokrotnie nie przedstawiła staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., tj. danych 8 uczestników kursu.

SKO podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że przedstawienie staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p. dotyczy konkretnych uczestników danego kursu, a nie odnosi się do informowania jedynie o rozpoczętym kursie.

W związku z czym SKO uznało, że niezależnie od przyjętej definicji wielokrotności (powyżej jednego, czy dwóch przypadków nieprzedstawienia informacji), kierownik ośrodka nie przekazał informacji o rozpoczęciu szkolenia w formie kursu łącznie w stosunku do 8 osób, co wypełnia znamiona wielokrotnego nieprzedstawienia staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., a co za tym idzie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

SKO przyjęło, że z uwagi na związany charakter decyzji nie mogło uwzględnić okoliczności podniesionych w odwołaniu, ponieważ zaistnienie faktu wielokrotnego nieprzedstawienia staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., rodzi zawsze po stronie organu obowiązek wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia go z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji organ odwoławczy je uwzględnił.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zaskarżając w/w decyzję, w całości zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

a) naruszenie art. 45 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 2 oraz art. 45 ust.4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez przyjęcie, iż zaszły okoliczności skutkujące koniecznością wydania skarżącemu zakazu wykonywania działalności gospodarczej regulowanej - prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oraz wykreślenia go z rejestru działalności regulowanej,

b) naruszenia art. 27 ust.1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż przesłanie organowi niepełnej listy kursantów, w sytuacji zgłoszenia samych kursów, jest tożsame z "nieprzedstawieniem informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p",

c) naruszenie art. 45 ust. 2 w. zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, iż dwukrotne niezgłoszenie kursu w terminie przewidzianym przepisami prawa, ma charakter "wielokrotny" oraz charakter "rażącego naruszenia prawa",

I. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

a) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez przyjęcie, iż skarżący dopuścił się rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wielokrotnego nieprzedstawienia informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1) ustawy o kierujących pojazdami podczas gdy organ I instancji nie przeprowadził niezbędnych czynności w celu ustalenia rzeczywistego charakteru zgłoszeń uznanych przez organ za "niedokonane" (w całości) i /lub dokonał nieprawidłowej oceny charakteru oraz ilości braku zgłoszeń informacji o osobach szkolonych na kursach, w konsekwencji czego naruszył jednocześnie zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, jak i interes prawny skarżącego,

b) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a poprzez wydanie przez organ decyzji bez dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, a w konsekwencji oparciu uprzednio wydanej decyzji o niepełny, niewłaściwie zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności poprzez niewyjaśnienie przyczyn niepojawienia się w systemie organu zgłoszenia 2 osób w maju 2020r. (kurs "maj 1/2020" oraz "A-praktyka" - dotyczy dwóch kursantów oraz błędne przyjęcie, iż w tym przypadku w ogóle nie doszło do zgłoszenia kursów oraz błędną ocenę, iż nie doszło do przedstawienia informacji o kursie " Listopad/1B/19" gdy doszło do jej przekazania w listopadzie 2019 r., a organ nie wyjaśnił z jakich powodów zgłoszenie "nie pojawiło" się w systemie po stronie organu w odniesieniu do dwóch spośród trzech kursantek, ani nie zażądał w tym zakresie żadnych dalszych dowodów ani wyjaśnień od strony,

c) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 - 2 k.p.a - poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego, brak odniesienia się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów i twierdzeń, oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach faktycznych, w szczególności nie wyjaśnienie charakteru problemów technicznych zgłoszeń, niezależnych od kontrolowanego (skarżącego).

W związku z czym skarżący, wniósł o:

uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 20 października 2023 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 30 października 2020 r., a także zasądzenie na rzecz skarżącego, zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego a także, wstrzymanie wykonalności zaskarżonych decyzji.

W uzasadnieniu wskazał, że na skutek kontroli u przedsiębiorcy ustalono, że liczba osób wpisanych do książki ewidencji osób szkolonych jest większa niż osób zgłoszonych do Prezydenta Miasta K. oraz że w okresie objętym kontrolą kierownik ośrodka nie przekazał właściwym organom informacji o rozpoczęciu kursu łącznie w stosunku do 8 osób (kursantów).

Zgodnie z art. 27 ust. 1. pkt 1) ustawy o kierujących pojazdami "kierownik ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązany przedstawić staroście właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu, lis/e uczestników kursu oraz informację o terminie, czasie i miejscu, rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach danego kursu.

Zdaniem Skarżącego organy administracji nie wyjaśniły czy i dlaczego zaistniała różnica pomiędzy ilością osób szkolonych a zgłoszeniami odnotowanymi przez organ i tak, w odniesieniu do kursu 1/Czerwiec 2020 - został on zgłoszony (zgłoszenie dokonane, choć z usterkami) w czerwcu 2020 r., w systemie, na których zaistnienie skarżący nie miał żadnego wpływu. Wobec powyższego organy administracji nie mogą tak samo traktować sytuacji niezgłoszenia kursanta/kursantki w ogóle (brak podjęcia jakichkolwiek działań) oraz zgłoszeń nieodnotowanych przez organ w systemie, na skutek problemów lub awarii po stronie organu.

Skarżący wskazał, że gdyby nawet przyjąć, że miały miejsce zdarzenia w postaci "nieprzedłożenia informacji", to dotyczyły one jedynie 2 (dwóch) ww. zdarzeń, tj. kursu 4/Luty/2020 (dot. trzech kursantów) i kursu "Uzupełniający/Czerwiec/2020 (jeden kursant). W takim zaś wypadku nie można mówić, iż ww. obowiązek został naruszony "wielokrotnie", skoro dotyczył jedynie 2 (dwóch) zdarzeń. Według Słownika języka polskiego "wielokrotnie" to przysłówek od "wielokrotny", co oznacza, że wiele razy powtórzony, powtarzający się, występujący wiele lub kilka razy, niejednokrotny, kilkakrotny, częsty. Słowo "kilka" zaś definiuje się jako "zaimek oznaczający w sposób przybliżony liczbę większą niż 2 i mniejsza niż 10." (Wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 09.10.2018 r., II SA/Ol 309/18).

Zdaniem Skarżącego, pojedyńczych przypadków, mających miejsce w różnych okresach czasu, nie można kwalifikować jako rażące naruszenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej, o których mowa w art 45 ust. 2. ustawy o kierowaniu pojazdami. W ocenie Skarżącego rozumienie przesłanki "rażącego naruszenia", o którym mowa jest w ww. regulacji - musi przełamywać (łagodzić) cel sankcji za uchybienia w prowadzeniu ośrodka szkolenia kierowców, która to drastyczna sankcja (zakaz dalszego prowadzenia działalności) - ma na celu wyeliminowanie tych ośrodków szkolenia kierowców, które funkcjonują w sposób naganny, całkowicie nieprawidłowy, a nieprawidłowości te są na tyle istotne, iż skutkują znacznym obniżeniem jakości szkolenia.

Nadto skarżący wskazał, iż prowadził swoją działalność Ośrodka Szkolenia Kierowców od ponad 30 lat, przeszkalając w tym okresie kilkadziesiąt tysięcy nowych kierowców. Nieadekwatność rozstrzygnięć zaskarżonych decyzji, do skali pozytywnych efektów funkcjonowania OSK Skarżącego jest w ocenie Skarżącego skrajnie drastyczna.

W ocenie Skarżącego istnieją przesłanki do wstrzymania wykonalności zaskarżonych decyzji. Zdaniem Skarżącego, wykonywanie decyzji narusza jego interes prawny, jak i prowadzi do naruszenia istotnego interesu osób trzecich, albowiem powoduje niemożność kontynuowania kursów przez osoby (kursantów), którzy podjęli się nauki w Ośrodku szkoleniowym Skarżącego.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Nadto SKO wskazało, że wszystkie okoliczności podnoszone w skardze były przedmiotem badania przez SKO i zostały szczegółowo uzasadnione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 359 ze zm.- dalej: ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada legalność zaskarżonego aktu, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 stycznia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, z jednoczesnym orzeczeniem o skreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej, z uwagi na rażące naruszenie przez przedsiębiorcę warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Istota sporu dotyczy ustalenia, czy stwierdzone w toku postępowania kontrolnego uchybienia mają charakter rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i winny skutkować zastosowaniem sankcji w postaci orzeczenia o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców i w konsekwencji skreśleniem przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

Materialnoprawną podstawą decyzji podjętych przez organy obu instancji w rozpoznawanej sprawie był przepis art. 45 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 2 u.k.p. Przepis ten stanowi, że starosta wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, jeżeli ten rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Jednocześnie w ust. 2 art. 45 ukp sprecyzowano, co należy rozumieć przez rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Do takich rażących naruszeń zaliczono m.in. wielokrotne nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ukp. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 ukp, kierownik ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązany przedstawić staroście właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu, listę uczestników kursu oraz informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach danego kursu. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela stanowisko, że art. 45 ustawy o kierujących pojazdami jako przepis o charakterze sankcyjnym powinien być stosowany w sposób ścisły (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt II GSK 87/09). Orzeczenie to należy rozumieć w ten sposób, że zakaz prowadzenia takiej działalności powinien mieć miejsce w sytuacji niebudzącego wątpliwości zaistnienia jednej z przesłanek ustawowych tj. po wykazaniu, że doszło do rażącego naruszenia przez stronę nałożonych na nią obowiązków, w tym wypadku wielokrotnego nieprzedstawienia informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p.

Według Słownika języka polskiego (red. M. Szymczak, PWN Warszawa 1981 str. 706 t. III) "wielokrotnie" to przysłówek od "wielokrotny", a "wielokrotny" to wiele razy powtórzony, powtarzający się, występujący wiele lub kilka razy, niejednokrotny, kilkakrotny, częsty, taki, który wiele lub kilka razy dokonał czegoś.

Z poczynionych przez organy, w toku kontroli ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez stronę skarżącą, ustaleń wynika, że podstawą podjęcia zaskarżonego orzeczenia było przyjęcie, że w stosunku do 8 osób nie przed-stawiono w ustawowym terminie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ukp.

W okresie objętym kontrolą kierownik ośrodka nie przekazał właściwym organom informacji o rozpoczęciu kursu łącznie w stosunku do 8 osób (ośmiu kursantów).

Sąd podzielił stanowisko organów, iż powyższe uchybienie stanowiło rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i obligowało organ do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej we wskazanym zakresie stosownie do treści art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 u.k.p.

Zgodnie z art. 45 ust. 2 pkt 2 u.k.p, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p Stosownie zaś do treści art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p, kierownik ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązany przedstawić staroście właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu informację o terminie, czasie i miejscu, w których będą prowadzone zajęcia, wraz z listą uczestników kursu. Termin, o którym mowa w cyt. przepisie jest terminem prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu. Niezłożenie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p, we wskazanym powyżej terminie, stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, które skutkuje zastosowaniem sankcji w postaci orzeczenia o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i w konsekwencji skreśleniem przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

Kwestionując przyjętą przez organ wykładnię i zastosowanie przytoczonego przepisu skarżący zmierza do podważenia rozumienia wyrażenia "rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców " twierdząc, iż fakt prowadzenia szkolenia na znaczną skalę nie dawał podstaw do kategorycznego stwierdzenia rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia mimo stwierdzonych przez organy naruszeń. Jednak w przytoczonym wyżej art. 45 ust. 2 u.k.p, ustawodawca wprost określił jakie działania podmiotu prowadzącego ośrodek stanowią rażące naruszenie warunków wykonywania tej działalności gospodarczej. Zatem obiektywne stwierdzenie naruszeń określonych w omawianym przepisie musi zostać uznane za rażące w rozumieniu tego przepisu. Brak jest również podstaw do interpretowania ustawowego stwierdzenia "wielokrotne naruszenie" z uwzględnieniem skali prowadzonej działalności.

W ocenie Sądu, nieprzedstawienie w wymaganym terminie informacji w zakresie rozpoczęcia szkolenia w stosunku do 8 przypadków ww. osób szkolonych tj. nieprzedstawienie informacji o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p, to przypadek nieprzekazania informacji wraz z listą osób szkolonych, stanowi podstawę wydania zaskarżonej decyzji z uwagi na wielokrotne nieprzedstawienie informacji o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ukp.

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że skarżący wielokrotnie nie przedstawił staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., tj. danych 8 uczestników kursu. Jak również Sąd podziela stanowisko organu, że przedstawienie staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1u.k.p. dotyczy konkretnych uczestników danego kursu, a nie odnosi się do informowania jedynie o rozpoczętym kursie.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie, niezależnie od przyjętej definicji wielokrotności (powyżej jednego, czy dwóch przypadków nieprzedstawienia informacji), kierownik ośrodka nie przekazał informacji o rozpoczęciu szkolenia w formie kursu łącznie w stosunku do 8 osób, co wypełnia znamiona wielokrotnego nieprzedstawienia staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., a co za tym idzie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Sąd z uwagi na związany charakter decyzji podzielił stanowisko organów, że z uwagi na wielokrotne nieprzedstawienie staroście informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 u.k.p., po stronie organu powstaje obowiązek wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia go z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

W ocenie Sądu naruszenie nawet tylko jednej z podstaw rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wskazanych w art. 45 ust. 2 pkt 2 u.k.p, jest wystarczające do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców.

Zdaniem Sądu, wykazane uchybienia w ośrodku szkolenia kierowców prowadzonego przez skarżącego w pełni uzasadniały podjęcie decyzji na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 u.k.p.

W ocenie Sądu zarzuty skarżącego, niepoparte żadnymi dowodami, sprowadzają się w istocie do twierdzeń, że ujawnione w toku kontroli uchybienia dotyczyły pojedynczych przypadków, mających miejsce w różnych okresach czasu i których nie można kwalifikować jako rażące naruszenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 45 ust. 2 u.k.p

Sąd nie dopatrzył się również po stronie SKO naruszenia przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze. W ocenie Sądu organy nie naruszyły ustawowych reguł prowadzenia postępowania, prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia. Organy podjeły wszelkie niezbędne czynności mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Nieuprawniony jest również zarzut naruszenia reguł oceny dowodów. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ocena dowodów, jakiej dokonano w tej sprawie nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka korzystała z ochrony przewidzianej w art. 80 k.p.a. Ocena ta została dokonana z poszanowaniem zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego oraz została poparta przekonującą argumentacją. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

Końcowo wyjaśnić należy, że dokonanie ustaleń faktycznych w sposób odbiegający od oczekiwań strony skarżącej nie może być automatycznie utożsamiane z naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów Państwa.

Poczynione przez organy w toku postępowania ustalenia faktyczne wskazują, że nie doszło również do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ppsa. Sąd orzekł jak w sentencji.