Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 473/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 187 par. 1, art. 122, art. 121 par. 1, art. 190
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Płusa, Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. sp. z o.o. z siedzibą w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 339/11 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od S. sp. z o.o. z siedzibą w T. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

PRZEDMIOTEM SKARGI KASACYJNEJ JEST WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 21 WRZEŚNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 339/11, MOCĄ KTÓREGO ODDALONO SKARGĘ S. SP. Z O.O. Z SIEDZIBĄ W G. NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W G. Z DNIA 31 STYCZNIA 2011 R., KTÓRĄ UTRZYMANO W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA PIERWSZEGO URZĘDU SKARBOWEGO W G. Z DNIA 14 PAŹDZIERNIKA 2010 R., OKREŚLAJĄCĄ SPÓŁCE ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2005 R. W KWOCIE 324.051,00 ZŁ.

W MOTYWACH ORZECZENIA SĄD PODAŁ, ŻE W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, IŻ W BADANYM ROKU PODATKOWYM SPÓŁKA ZAWYŻYŁA PRZYCHODY O KWOTĘ 21.620,00 ZŁ Z TYTUŁU NIEZREALIZOWANYCH RÓŻNIC KURSOWYCH. PONADTO ZAWYŻYŁA KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW O ŁĄCZNĄ SUMĘ 1.575.294,44 ZŁ, NA KTÓRĄ SKŁADAJĄ SIĘ KWOTY DOTYCZĄCE WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z USŁUGAMI MEDIACJI W ZAKRESIE POŚREDNICTWA W SPRZEDAŻY TOWARÓW TECHNICZNYCH, WYDATKÓW PONIESIONYCH NA DODATKOWE USŁUGI KSIĘGOWO - DORADCZE ŚWIADCZONE PRZEZ BIURO RACHUNKOWE "A.", KWOTY ZREALIZOWANYCH RÓŻNIC KURSOWYCH, W TYM WYNIKAJĄCE Z ROZLICZEŃ FINANSOWYCH PRZEPROWADZONYCH Z "K." LLC, KWOTA PRZEKROCZENIA LIMITU WYDATKÓW PONIESIONYCH NA CELE REPREZENTACJI I REKLAMY, KWOTA DOTYCZĄCA ROZLICZEŃ KOSZTÓW PODRÓŻY SŁUŻBOWYCH.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W G. - PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA SPÓŁKI - DECYZJĄ Z DNIA 31 STYCZNIA 2011 R. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYŁĄCZYŁ Z KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW KWOTĘ 955.339,91 ZŁ, KTÓRA STANOWIĆ MIAŁA WYNAGRODZENIE DLA FIRMY "K." ZA WYKONANE USŁUGI POŚREDNICTWA W SPRZEDAŻY TOWARÓW TECHNICZNYCH. ORGAN ODWOŁAWCZY POTWIERDZAJĄC SŁUSZNOŚĆ USTALEŃ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE ZGROMADZONE W SPRAWIE DOWODY W POSTACI FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ FIRMĘ "K.", UMÓW ORAZ DOWODÓW ZAPŁATY NIE STANOWIĄ WYSTARCZAJĄCYCH DOWODÓW, KTÓRE MOGŁYBY POTWIERDZIĆ FAKT WYKONANIA USŁUG NA RZECZ SPÓŁKI. Z ANALIZY MATERIAŁU DOWODOWEGO WYNIKA BOWIEM, ŻE WSPÓŁPRACA Z GŁÓWNYM ODBIORCĄ SPÓŁKI, TJ. I. S.A., JAK RÓWNIEŻ Z GŁÓWNYM DOSTAWCĄ Z NIEMIEC - M. GMBH, ODBYWAŁA SIĘ BEZ UDZIAŁU POŚREDNICTWA FIRMY "K.". Z KAŻDYM Z TYCH PODMIOTÓW SPÓŁKA NAWIĄZYWAŁA BEZPOŚREDNIE KONTAKTY GOSPODARCZE, BEZ UDZIAŁU PODMIOTÓW TRZECICH. FAKTU WYKONANIA USŁUG PRZEZ "K." NIE POTWIERDZIŁ RÓWNIEŻ G. B., PRZESŁUCHIWANY W CHARAKTERZE ŚWIADKA PRZEZ AGENCJĘ BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAŁ RÓWNIEŻ, ŻE PISMO BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH W K. POZOSTAŁO BEZ WPŁYWU NA USTALENIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, TJ. DLA STWIERDZENIA FAKTU WYKONANIA USŁUG PRZEZ FIRMĘ "K.". TYM SAMYM, WŁĄCZENIE GO W POCZET MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE STANOWIŁO NARUSZENIA ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ RÓWNIEŻ, ŻE BRAK BYŁO PODSTAW DO ZALICZENIA W CIĘŻAR KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW KWOTY 592.400,00 ZŁ, MAJĄCEJ STANOWIĆ WYDATEK ZA WYKONANIE DODATKOWYCH USŁUG KSIĘGOWYCH PRZEZ BIURO RACHUNKOWE "A.". BRAK JEST BOWIEM JAKICHKOLWIEK DOWODÓW, KTÓRE MOGŁYBY POTWIERDZIĆ FAKT WYKONANIA USŁUG W STOPNIU ADEKWATNYM DO WYDATKÓW, KTÓRE SPÓŁKA MIAŁA PONIEŚĆ NA TEN CEL. PONADTO ZE ZŁOŻONYCH PRZEZ G. B. ZEZNAŃ W SPOSÓB JASNY WYNIKA, ŻE WARTOŚĆ FAKTUR WYSTAWIANYCH PRZEZ BIURO RACHUNKOWE BYŁA ZAWYŻANA I DOPASOWYWANA DO WYSOKOŚCI WSKAZYWANEJ PRZEZ PREZESA ZARZĄDU SPÓŁKI - S. G.

ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIE DOSZŁO RÓWNIEŻ DO NARUSZENIA WSKAZYWANYCH PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODJĄŁ BOWIEM WSZELKIE DZIAŁANIA W CELU WYCZERPUJĄCEGO ZBADANIA WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, OPARŁ SIĘ NA CAŁOKSZTAŁCIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ DOKONAŁ JEGO OCENY ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI PRAWA. WBREW TWIERDZENIOM STRONY DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZAWIERA RÓWNIEŻ UZASADNIENIE FAKTYCZNE JAK I PRAWNE.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE W CAŁOŚCI DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ZASKARŻONEMU ROZSTRZYGNIĘCIU ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 15 I ART. 16 USTAWY Z DNIA 15 LUTEGO 1992 R. O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 54, POZ. 634) - DALEJ ZWANEJ U.P.D.O.P., ORAZ ART. 77 UST. 6 USTAWY O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ Z DNIA 2 LIPCA 2004 R., A PONADTO ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 187 § 1, ART. 190 § 1 I § ORAZ ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W UZASADNIENIU WSKAZANO, ŻE ORGAN PODATKOWY BŁĘDNIE PRZYJĄŁ, IŻ WYSTAWIONE PRZEZ "K." FAKTURY NA RZECZ PODATNIKA NIE DOKUMENTUJĄ CZYNNOŚCI FAKTYCZNIE DOKONANYCH. W OCENIE PODATNIKA, WYDATKI NA ZAKUP USŁUG SPEŁNIAŁY WSZELKIE PRZESŁANKI, ABY UZNAĆ JE ZA KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODU. ZDANIEM STRONY DOWODEM NA WYKONANIE PRZEZ "K." USŁUG POŚREDNICTWA JEST FAKT, ŻE DZIĘKI JEJ USŁUGOM PODATNIK MÓGŁ DOKONYWAĆ SPRZEDAŻY TOWARÓW, A CO ZA TYM IDZIE MÓGŁ OSIĄGAĆ PRZYCHODY Z PROWADZONEJ PRZEZ SIEBIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ.

STRONA WSKAZAŁA DALEJ, ŻE ORGANY PODATKOWE NARUSZYŁY PRZEPISY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO PRZYJMUJĄC ZA DOWÓD PISMO BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH Z K. WRAZ ZAŁĄCZNIKIEM. W OCENIE STRONY ZAŁĄCZNIK NR 2 JEST JEDYNIE WYDRUKIEM STRONY INTERNETOWEJ STANU D., NA KTÓREJ MOŻNA UZYSKAĆ PODSTAWOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE OPODATKOWANIA ORAZ FORM PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W TYM STANIE. PONADTO DOKUMENT TEN ZOSTAŁ ZAŁĄCZONY DO AKT SPRAWY BEZ TŁUMACZENIA GO NA JĘZYK POLSKI, A ZATEM NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA DOWÓD W SPRAWIE.

PONADTO SKARŻĄCA SPÓŁKA WSKAZAŁA, ŻE DLA USTALENIA FAKTU WYKONYWANIA USŁUG PRZEZ FIRMĘ "K." BEZ ZNACZENIA POZOSTAJĄ ZEZNANIA P. C., BOWIEM OSOBA TA WYKONYWAŁA WYŁĄCZNIE USŁUGI REJESTRACJI I ZAKŁADANIA SPÓŁEK I NIE MOGŁA NIC WIEDZIEĆ O RODZAJU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI PRZEZ "K.", NIE PROWADZIŁA RÓWNIEŻ MEDIACJI I POŚREDNICTWA W ZAKRESIE SPRZEDAŻY TOWARÓW TECHNICZNYCH, GDYŻ PROWADZIŁA WŁASNĄ DZIAŁALNOŚĆ CONSULTINGOWĄ. ZDANIEM STRONY RÓWNIEŻ ZEZNANIA G. B. NIE MOGĄ STANOWIĆ DOWODU WSKAZUJĄCEGO NA BRAK WSPÓŁPRACY POMIĘDZY SPÓŁKĄ A FIRMĄ "K.".

SKARŻĄCA SPÓŁKA PODNIOSŁA TAKŻE, IŻ PRZED PODJĘCIEM WSPÓŁPRACY Z FIRMĄ "K." DOPEŁNIŁA NALEŻYTEJ STARANNOŚCI DOMAGAJĄC SIĘ OTRZYMANIA DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH STATUS PRAWNY TEGO PODMIOTU. SPÓŁKA WYSTĄPIŁA RÓWNIEŻ DO WŁAŚCIWYCH WŁADZ O POTWIERDZENIE OBECNEGO STATUSU PRAWNEGO I PODATKOWEGO "K.". OTRZYMANE DOKUMENTY POTWIERDZIŁY, ŻE FIRMA TA ISTNIAŁA I OPŁACAŁA WSZYSTKIE NALEŻNOŚCI PUBLICZNE - PRAWNE.

ZDANIEM STRONY ORGAN PODATKOWY BŁĘDNIE ZINTERPRETOWAŁ TEKST UMOWY Z "K." JAK I SAME WYJAŚNIENIA STRONY, ALBOWIEM PROWADZIŁ POSTĘPOWANIE PODATKOWE SZUKAJĄC U KLIENTÓW STRONY (ODBIORCÓW TOWARÓW) ŚLADÓW POŚREDNIKA W TRANSAKCJACH SPRZEDAŻY NIE UWZGLĘDNIAJĄC WYJAŚNIEŃ STRONY, ŻE WSZYSTKIE USŁUGI POŚREDNICTWA SPRZEDAŻY TOWARÓW SĄ PROWADZONE PRZEZ FIRMĘ "K." POZA GRANICAMI RP.

SPÓŁKA WSKAZAŁA RÓWNIEŻ, ŻE ORGANY PODATKOWE NIEPRAWIDŁOWO UZNAŁY, IŻ FAKTURY WYSTAWIONE PRZEZ BIURO RACHUNKOWE NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU PROCESÓW GOSPODARCZYCH. BŁĘDEM, ZDANIEM STRONY, BYŁO BOWIEM OPARCIE SIĘ W TEJ MIERZE NA SPRZECZNYCH ZEZNANIACH G. B.

ODNOSZĄC SIĘ DO KWESTII POWSTAŁYCH RÓŻNIC KURSOWYCH WYNIKAJĄCYCH Z ROZLICZEŃ FINANSOWYCH Z PODMIOTAMI ZAGRANICZNYMI, STRONA WSKAZAŁA, ŻE NIEWŁAŚCIWYM JEST STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE RÓŻNICE KURSOWE WYNIKAJĄCE Z TYCH TRANSAKCJI NIE MOGĄ ZGODNIE Z ART. 15 UST. 1 W ZW. Z ART. 9 UST. 1 U.P.D.O.P. STANOWIĆ KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW W 2003 R.

PONADTO STRONA ZARZUCIŁA NARUSZENIE DYSPOZYCJI ART. 193 ORDYNACJI PODATKOWEJ; POJĘCIE NIERZETELNOŚCI ODNOSI SIĘ DO ZNIEKSZTAŁCENIA STANU FAKTYCZNEGO, NIERZETELNOŚĆ NIE MA NATOMIAST ZWIĄZKU Z BŁĘDAMI W STOSOWANIU PRAWA. ZDANIEM STRONY SKARŻĄCEJ NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ PODATNIKA POLEGAJĄCE NA ODLICZENIU JAKO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW WYDATKÓW, KTÓRE NIE MOGĄ BYĆ UZNANE ZA TAKIE KOSZTY, NIE JEST NIERZETELNOŚCIĄ KSIĄG I TO NIEZALEŻNIE OD WIELKOŚCI BŁĘDU W STOSUNKU DO WIELKOŚCI PRZYCHODU.

STRONA ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 210 § 1 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PONIEWAŻ UZASADNIENIA DECYZJI NIE ZAWIERAJĄ WYKŁADNI ZASTOSOWANYCH PRZEPISÓW PRAWNYCH ORAZ ZNACZENIA POSZCZEGÓLNYCH SŁÓW I POJĘĆ UŻYTYCH W TYCH PRZEPISACH, CO POWODUJE POZBAWIENIE PODATNIKA MOŻLIWOŚCI OCENY ZGODNOŚCI DECYZJI Z PRAWEM I OBRONY SWYCH PRAW W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWĄ ARGUMENTACJĘ.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UZNAŁ, ŻE SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, GDYŻ ORGANY PODATKOWE W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DLA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ZEBRAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, KTÓRY WNIKLIWIE OCENIŁY W WYCZERPUJĄCYM I SZCZEGÓŁOWYM UZASADNIENIU W KONTEKŚCIE PRAWIDŁOWO PRZYWOŁANEGO STANU PRAWNEGO, ZAŚ WYCIĄGNIĘTYM WNIOSKOM NIE SPOSÓB ZARZUCIĆ DOWOLNOŚCI.

SĄD WSKAZAŁ, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO SKARŻĄCA UTRZYMYWAŁA, ŻE FAKTURY, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE SPÓŁKA "K.", DOKUMENTUJĄ FAKTYCZNE WYKONANIE UMOWY, JAKĄ SPÓŁKA ZAWARŁA Z TYM PODMIOTEM W DNIU 29 LISTOPADA 2003 R. WEDŁUG USTALEŃ ORGANÓW PODATKOWYCH PRZEDMIOTEM TEJ UMOWY BYŁA KOOPERACJA W ROZPOZNAWANIU POTRZEB KLIENTÓW Z P., L. ORAZ U. Z BRANŻY CHEMICZNEJ, ELEKTROCIEPŁOWNICZEJ, NA WYROBY TECHNICZNE IMPORTOWANE Z T., C., N., A., U., K. Z PISEMNEGO OŚWIADCZENIA PREZESA ZARZĄDU SPÓŁKI S. G. Z DNIA 9 PAŹDZIERNIKA 2006 R. WYNIKA, ŻE KONTRAKT DOTYCZY USŁUG WYKONYWANYCH PRZEZ TĘ FIRMĘ W ZAKRESIE POŚREDNICTWA SPRZEDAŻY TOWARÓW TECHNICZNYCH (RURY, KSZTAŁTKI RUROWE, ZAWORY, CZĘŚCI ZAMIENNE DO MASZYN PRZEMYSŁOWYCH I LINII TECHNOLOGICZNYCH ITP.) DLA ZAKŁADÓW PRZEMYSŁOWYCH W P., L. I U.. POŚREDNICTWO TO PROWADZI DO POZYSKANIA ZAMÓWIEŃ NA WYŻEJ WYMIENIONE TOWARY ORAZ ZAPEWNIENIA TERMINOWEJ PŁATNOŚCI ZA TE TOWARY. USŁUGA WYKONYWANA PRZEZ FIRMĘ "K." LCC JEST PROWADZONA NA TERENIE U., K., N., W., S., C. UZGODNIONO, ŻE ZA TE USŁUGI FIRMA BĘDZIE WYSTAWIAŁA FAKTURY PŁATNE PRZELEWEM LUB GOTÓWKĄ W TERMINACH 60 DO 90 DNI LICZĄC OD DATY FAKTURY. FIRMA "K." LCC POSIADA ODDZIAŁY NA L. I U. OD PRZYSZŁEGO ROKU FIRMA NASZA BĘDZIE OFICJALNYM PRZEDSTAWICIELEM (AGENTEM HANDLOWYM) FIRMY "K.", LCC W POLSCE..." W TOKU POSTĘPOWANIA, JAKO DOWÓD ŚWIADCZENIA USŁUG PRZEZ "K.", SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA ZESTAWIENIE FAKTUR SPÓŁKI "K." WRAZ Z PRZYPORZĄDKOWANYMI FAKTURAMI SPRZEDAŻY PODATNIKA.

W ŚWIETLE POWYŻSZYCH OKOLICZNOŚCI, ZDANIEM SĄDU, NIE MOŻE BUDZIĆ WĄTPLIWOŚCI, ŻE DZIAŁANIA "K." REALIZOWANE BYŁY W RELACJACH SKARŻĄCEJ Z JEJ ODBIORCAMI (KLIENTAMI) A NIE DOSTAWCAMI. PREZENTOWANE OD PEWNEGO MOMENTU POSTĘPOWANIA STANOWISKO SPÓŁKI, IŻ "K." POŚREDNICZYŁ W KONTAKTACH Z DOSTAWCAMI NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA W ZGROMADZONYM W SPRAWIE MATERIALE DOWODOWYM. DLATEGO TEŻ JAKO PRAWIDŁOWE I ZASADNE OCENIŁ SĄD CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCE PRZEPROWADZONE U KLIENTÓW SKARŻĄCEJ. ŻADEN Z ODBIORCÓW TOWARÓW DOSTARCZANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ NIE POTWIERDZIŁ UCZESTNICZENIA POŚREDNIKA W RELACJACH ZE SPÓŁKĄ NA ŻADNYM ETAPIE TYCH KONTAKTÓW. CO WIĘCEJ, CZEŚĆ KLIENTÓW UDZIAŁ POŚREDNIKÓW ZDECYDOWANIE WYKLUCZYŁA, NP. E. S.A., I. S.A. ORAZ B. SP. Z O.O., PRZY CZYM GŁÓWNYM ODBIORCĄ SPRZEDAWANEJ ARMATURY (95,5% SPRZEDAŻY W 2005 R.) BYŁA SPÓŁKA I. FAKTU POŚREDNICTWA FIRMY "K." NIE POTWIERDZIŁ GŁÓWNY DOSTAWCA SPÓŁKI - M. GMBH Z N., KTÓREJ WŁAŚCICIELEM BYŁ G. M.

NIE BEZ ZNACZENIA W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE SĄ USTALONE I OCENIONE PRZEZ ORGANY FAKTY ZWIĄZANE Z ISTNIENIEM I FUNKCJONOWANIEM PODMIOTU POD NAZWĄ "K.". TRAFNIE ZWRÓCONO UWAGĘ, ŻE WEDLE INFORMACJI OTRZYMANYCH OD AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ PODMIOT TEN ZOSTAŁ ZAREJESTROWANY DOPIERO W PAŹDZIERNIKU 2004 R. STĄD TEŻ WYJAŚNIENIA SKARŻĄCEJ, ŻE JUŻ 12 STYCZNIA 2003 R. PODJĘŁA WSPÓŁPRACĘ Z "K." I UZYSKAŁA DOKUMENTY POTWIERDZAJĄCE, ŻE "K." ISTNIEJE I OPŁACA NALEŻNE PODATKI, NIE ZNAJDUJĄ UZASADNIENIA W ZGROMADZONYM MATERIALE DOWODOWYM. Z TREŚCI UMOWY NIE SPOSÓB USTALIĆ, KTO REPREZENTOWAŁ "K." PRZY ZAWIERANIU UMOWY ZE SKARŻĄCĄ. SPÓŁKA W TOKU POSTĘPOWANIA NIE WSKAZAŁA TAKŻE, KTO REPREZENTOWAŁ "K." W TOKU REALIZACJI ZAWARTEGO KONTRAKTU. NATOMIAST POWOŁYWANIE SIĘ W SPRAWIE, KTÓREJ PRZEDMIOTEM JEST PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB PRAWNYCH ZA ROK 2005, NA OKOLICZNOŚĆ, ŻE W ROKU 2008 "K." DZIAŁAŁA I OPŁACAŁA NALEŻNE PODATKI, JEST ZDANIEM SĄDU BEZCELOWE.

WSZYSTKIE WIĘC OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z KONTRAKTEM POTWIERDZAJĄ, ŻE KWESTIONOWANIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE FAKTYCZNEGO WYKONANIA USŁUG ZOSTAŁO PRZEZ TE ORGANY WŁAŚCIWIE WYKAZANE I LOGICZNIE UZASADNIONE. Z DRUGIEJ ZAŚ STRONY SKARŻĄCA SPÓŁKA, WIELOKROTNIE WZYWANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE DO ZAPREZENTOWANIA DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKTYCZNE WYKONANIE USŁUG POŚREDNICTWA HANDLOWEGO, DOWODÓW TAKICH NIE PRZEDSTAWIŁA.

ZDANIEM SĄDU, W PRECYZYJNIE ZEBRANYM ORAZ SZEROKO, A JEDNOCZEŚNIE LOGICZNIE OCENIONYM MATERIALE DOWODOWYM ORGANY PODATKOWE WYKAZAŁY BRAK JAKICHKOLWIEK PODSTAW DO PRZYJĘCIA, ŻE USŁUGI OPISANE W WYSTAWIONYCH PRZEZ "K." LLC FAKTURACH ZOSTAŁY PRZEZ TĘ FIRMĘ FAKTYCZNIE WYKONANE. DOWODEM TAKIM NIE JEST BOWIEM ANI PISEMNY KONTRAKT, ANI FAKT, ŻE USŁUGOBIORCA ZA FAKTURY ZAPŁACIŁ, SKORO WSZYSTKIE POZOSTAŁE OKOLICZNOŚCI SPRAWY WSKAZUJĄ NA FIKCYJNOŚĆ OPISANYCH USŁUG.

SKARŻĄCA ZDANIEM SĄDU NIE MOŻE SIĘ SKUTECZNIE POWOŁYWAĆ DLA WYKAZANIA, ŻE USŁUGI ZOSTAŁY WYKONANE, NA POUFNOŚĆ KONTAKTÓW Z "K.". INFORMACJE TE NIE SĄ OBJĘTE TAJEMNICĄ PRAWNIE CHRONIONĄ, DLA UDOSTĘPNIENIA KTÓREJ KONIECZNE JEST ZACHOWANIE PRAWEM OKREŚLONYCH PROCEDUR. NADTO ORGANY PODATKOWE NIE ŻĄDAŁY INFORMACJI WKRACZAJĄCYCH W SFERĘ TAJEMNICY HANDLOWEJ I POUFNOŚCI KONTAKTÓW GOSPODARCZYCH, ALE DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH, ŻE RZEKOME USŁUGI RZECZYWIŚCIE ZOSTAŁY WYKONANE. NIEZALEŻNIE OD TEGO SĄD ZAUWAŻYŁ, ŻE ORGANY PODATKOWE ZOBOWIĄZANE SĄ DO ZACHOWANIA W TAJEMNICY WSZELKICH INDYWIDUALNYCH DANYCH, O KTÓRYCH DOWIEDZIAŁY SIĘ W TOKU POSTĘPOWANIA I KTÓRE ZOSTAŁY UDOKUMENTOWANE W AKTACH PODATKOWYCH (ART. 293 § 2 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ).

SĄD PODZIELIŁ RÓWNIEŻ STANOWISKO ORGANU ODWOŁAWCZEGO W ZAKRESIE ZAKWESTIONOWANIA WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z UMOWĄ NA USŁUGI KSIĘGOWO - DORADCZE WYKONYWANE PRZEZ G. B. (BIURO RACHUNKOWE "A.").

Z MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI Z ZEZNAŃ G. B., WYNIKA, ŻE FAKTYCZNIE WYKONYWAŁ NA RZECZ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI BIEŻĄCE USŁUGI KSIĘGOWO - DORADCZE ZA KWOTĘ 1.300 ZŁ MIESIĘCZNIE (NASTĘPNIE 1.400 ZŁ). W POZOSTAŁYM ZAKRESIE KWOTY WYNAGRODZENIA BYŁY JEDNAK ZAWYŻANE. G. B. W ZŁOŻONYCH ZEZNANIACH OPISAŁ PROCEDURĘ WYSTAWIANIA FAKTUR KOSZTOWYCH DLA STRONY. WSKAZAŁ, ŻE PREZES ZARZĄDU S. G. ZGŁASZAŁ ZAPOTRZEBOWANIE NA FAKTURY KOSZTOWE, A ICH WARTOŚĆ BYŁA DOPASOWYWANA DO DANEJ SYTUACJI. ODBYWAŁO SIĘ TO W TEN SPOSÓB, ŻE KWOTY NALEŻNE ZA RZECZYWIŚCIE WYKONANE USŁUGI BYŁY PODWYŻSZANE DO WSKAZYWANEGO PRZEZ S. G. POZIOMU, PO ZAPOZNANIU SIĘ PRZEZ G. B. Z OFERTĄ INNYCH DUŻYCH FIRM AUDYTORSKICH. ZA ZAWYŻONĄ WARTOŚĆ DANEJ FAKTURY G. B. OTRZYMYWAŁ ZWROT PODATKU VAT.

POWYŻSZE ZEZNANIA W SPOSÓB NIE MOGĄCY BUDZIĆ WADLIWOŚCI DOWODZĄ, ŻE WYKAZANE PRZEZ SPÓŁKĘ KOSZTY W WYSOKOŚCI 592.400,00 ZŁ, NIE ZOSTAŁY W RZECZYWISTOŚCI PONIESIONE. WYSOKOŚĆ TYCH KOSZTÓW BYŁA BOWIEM NASTĘPSTWEM STOSOWANIA PROCEDERU ZAWYŻANIA FAKTUR VAT WYSTAWIANYCH PRZEZ G. B. SĄD UZNAŁ, ŻE WSKAZYWANIE, IŻ ŚWIADEK LECZYŁ SIĘ PSYCHIATRYCZNIE, SAMO W SOBIE NIE PODWAŻA WIARYGODNOŚCI JEGO ZEZNAŃ. PO PIERWSZE, W ŚWIETLE OPINII BIEGŁYCH Z ZAKRESU PSYCHIATRII I PSYCHOLOGII NIE SĄ TO OKOLICZNOŚCI PODWAŻAJĄCE WIARYGODNOŚĆ TYCH ZEZNAŃ CO DO PRZEBIEGU ZDARZEŃ OBJĘTYCH POSTĘPOWANIEM PODATKOWYM. Z TREŚCI OPINII SĄDOWO - PSYCHIATRYCZNEJ NIE WYNIKA, ABY W OKRESIE ZARZUCANYCH MU CZYNÓW DZIAŁAŁ W STANIE OSTRYCH ZABURZEŃ PSYCHOTYCZNYCH CZY JAKOŚCIOWYCH ZABURZEŃ ŚWIADOMOŚCI. PO DRUGIE, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIKLIWIE PRZEANALIZOWAŁ ZEZNANIA G. B. I OCENIŁ W NAWIĄZANIU DO POZOSTAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY. PRZY ICH OCENIE KIEROWAŁ SIĘ PRAWIDŁAMI LOGIKI ORAZ ZASADAMI NAUKI I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO.

W OCENIE SĄDU CHYBIONE SĄ ZARZUTY SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCE NARUSZENIA SZEREGU PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W ZWIĄZKU Z PRZEPROWADZONYM PRZEZ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI POSTĘPOWANIEM DOWODOWYM, ORGAN TEN ZEBRAŁ WYCZERPUJĄCY MATERIAŁ DOWODOWY WYSTARCZAJĄCY DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, KTÓRY NASTĘPNIE W CAŁOŚCI ROZPATRZYŁY ORGANY OBU INSTANCJI. SĄD WSKAZAŁ, ŻE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOPUSZCZA SIĘ ODSTĘPSTWO OD ZASADY BEZPOŚREDNIOŚCI NA PODSTAWIE ART. 181 ORDYNACJI PODATKOWEJ. TYM SAMYM NIEUZASADNIONY JEST ZARZUT NIEPRZEPROWADZENIA WSZYSTKICH DOWODÓW BEZPOŚREDNIO PRZEZ ORGANY PODATKOWE, A SKORZYSTANIE Z MATERIAŁÓW (PRZEZ WŁĄCZENIE ICH DO MATERIAŁU DOWODOWEGO) ZGROMADZONEGO PRZEZ PROKURATURĘ I AGENCJĘ BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO.

ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ZEZWALA JAKO DOWÓD DOPUŚCIĆ WSZYSTKO, CO MOŻE PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY, A NIE JEST SPRZECZNE Z PRAWEM. NIE ISTNIEJE JAKIKOLWIEK PRAWNY NAKAZ, ABY W TOKU NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA KONIECZNYM BYŁO POWTÓRZENIE NP. PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA, KTÓRY ZEZNAWAŁ W INNYM POSTĘPOWANIU. W KONSEKWENCJI KORZYSTANIE Z TAK UZYSKANYCH ZEZNAŃ SAMO W SOBIE NIE NARUSZA ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU STRONY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, ANI TEŻ NIE MOŻE NARUSZAĆ JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ. SĄD DODAŁ, ŻE SKARŻĄCA PODWAŻAJĄC ZEZNANIA ZŁOŻONE PRZEZ G. B. W INNYM POSTĘPOWANIU I WŁĄCZONYCH JAKO DOWÓD W TYM POSTĘPOWANIU, NIE WSKAZAŁA JAKIE NOWE OKOLICZNOŚCI I FAKTY MOGŁY BYĆ WYKAZANE, GDYBY ORGAN PODATKOWY PRZESŁUCHAŁ W CHARAKTERZE ŚWIADKA G. B. W TOKU NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA. ZDANIEM SĄDU TREŚĆ ZEZNAŃ ZŁOŻONYCH PRZEZ G. B. PRZED ABW BYŁA NA TYLE WYCZERPUJĄCA I KLAROWNA, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE MIAŁ PODSTAW, ABY POWTARZAĆ TEN DOWÓD W RAMACH NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA.

SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZENIA ART. 188 ORDYNACJI PODATKOWEJ W STOPNIU, KTÓRY UZASADNIAŁBY UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. Z PRZEPISU TEGO WYNIKA, ŻE JEŻELI STRONA ZGŁASZA DOWÓD, TO ORGAN MOŻE NIE UWZGLĘDNIĆ WNIOSKU JEDYNIE GDY ŻĄDANIE DOTYCZY TEZY DOWODOWEJ JUŻ STWIERDZONEJ NA KORZYŚĆ STRONY LUB TEŻ DOTYCZY OKOLICZNOŚCI NIE MAJĄCEJ ZNACZENIA DLA SPRAWY. DLATEGO TEŻ BARDZO DUŻE ZNACZENIE MA TREŚĆ ZŁOŻONEGO PRZEZ STRONĘ WNIOSKU DOWODOWEGO. PRZYDATNOŚĆ (ZDATNOŚĆ) ŚRODKA DOWODOWEGO DLA UDOWODNIENIA OKOLICZNOŚCI, KTÓRA MA ZNACZENIE DLA SPRAWY, PODLEGA ZAWSZE OCENIE ORGANU PROWADZĄCEGO POSTĘPOWANIE I TO DO NIEGO NALEŻY OCENA, CZY W ŚWIETLE PRZEPROWADZONYCH JUŻ DOWODÓW ŻĄDANIE STRONY PRZEPROWADZENIA DOWODU KOLEJNEGO NALEŻY UWZGLĘDNIĆ. W OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY W SYTUACJI, GDY ORGAN DYSPONOWAŁ MATERIAŁEM DOWODOWYM WYSTARCZAJĄCYM DO POCZYNIENIA MIARODAJNYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH, NIE BYŁO OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA Z URZĘDU DALSZYCH DOWODÓW, W TYM Z PONOWNEGO PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA.

WBREW ZARZUTOM SKARGI ZDANIEM SĄDU BRAK JEST TEŻ PODSTAW DO TEGO, ABY KWESTIONOWAĆ DOWÓD Z "INFORMACJI" BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWEJ W K. ORAZ DOŁĄCZONYCH DO NIEJ DWÓCH ZAŁĄCZNIKÓW W JĘZYKU ANGIELSKIM.

WPRAWDZIE ZAŁĄCZNIKI NIE ZOSTAŁY PRZETŁUMACZONE NA JĘZYK POLSKI, JEDNAK ZASADNICZA INFORMACJA, KTÓRA STANOWI DOWÓD W POSTĘPOWANIU ZAWARTA JEST W PIŚMIE Z DNIA 29 STYCZNIA 2008 R., SPORZĄDZONYM W JĘZYKU POLSKIM, BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH W K. ZATEM UCHYBIENIE W POSTACI BRAKU TŁUMACZENIA ZAŁĄCZNIKÓW NIE MA WPŁYWU NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA. ROZSTRZYGNIĘCIE ODNOŚNIE "K." LLC OPARTE JEST NA PODSTAWIE INNYCH OBSZERNIE ZGROMADZONYCH DOWODÓW, A POWYŻSZE PISMO W ISTOCIE POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA USTALENIE OKOLICZNOŚCI ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY.

SĄD ZAUWAŻYŁ, ŻE SKARŻĄCA SPÓŁKA NIE PRZEDSTAWIŁA ŻADNYCH DOWODÓW ŚWIADCZĄCYCH PRZECIWKO INFORMACJOM ZAWARTYM W TYM PIŚMIE. TAKIEGO DOWODU NIE STANOWI BOWIEM TWIERDZENIE O NIEZNAJOMOŚCI PRAWA AMERYKAŃSKIEGO PRZEZ ORGANY PODATKOWE, CZY INFORMACJA O ISTNIENIU WW. SPÓŁKI I OPŁACANIA PRZEZ NIĄ PODATKÓW NA DZIEŃ 14 KWIETNIA 2008 R., CZY GOŁOSŁOWNY ZARZUT NIEŚCISŁEGO TŁUMACZENIA, ZWŁASZCZA ŻE TREŚĆ TEJ INFORMACJI KORESPONDUJE Z POZOSTAŁYM MATERIAŁEM DOWODOWYM WSKAZANYM W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DOTYCZĄCEJ PODATKU ZA 2005 R.

SĄD NIE PODZIELIŁ TEŻ OCENY STRONY O NARUSZENIU W SPRAWIE PRZEZ ORGANY ART. 122 § 1 I ART. 187 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ORGANY PODJĘŁY SZEREG CZYNNOŚCI ZMIERZAJĄCYCH DO USTALENIA, CZY USŁUGI STWIERDZONE WYSTAWIONYMI NA RZECZ SKARŻĄCEJ FAKTURAMI ZOSTAŁY RZECZYWIŚCIE WYKONANE PRZEZ WYSTAWCÓW. PRZESŁUCHAŁY W TYM CELU ICH PRZEDSTAWICIELI, ŚWIADKÓW, ZWRÓCIŁY SIĘ DO STRON UMÓW O WYJAŚNIENIE, CZY TE USŁUGI ŚWIADCZYŁY, ZANALIZOWAŁY TREŚĆ FAKTUR ORAZ INNE DOKUMENTY. NA PODSTAWIE TAK ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGANY DOSZŁY DO PRZEKONANIA, ŻE FAKTURY WYSTAWIONE PRZEZ WSKAZANE W NICH PODMIOTY NIE DOKUMENTUJĄ FAKTYCZNIE WYKONANYCH PRZEZ TEN PODMIOT USŁUG.

ZDANIEM SĄDU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYDAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ NIE UCHYBIŁ TEŻ PŁYNĄCEMU Z ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ OBOWIĄZKOWI DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W NIEZBĘDNYM ZAKRESIE, A DOKONANE W KONSEKWENCJI TYCH USTALEŃ KONSTATACJE SĄ USPRAWIEDLIWIONE I NIE PRZEKRACZAJĄ GRANIC SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW. Z USTALEŃ TYCH WYNIKA W SPOSÓB NIEWĄTPLIWY, ŻE ZAKWESTIONOWANE FAKTURY NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH.

WBREW ZARZUTOM SKARŻĄCEJ ZDANIEM SĄDU UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W PEŁNI ODPOWIADA WYMOGOM OKREŚLONYM W ART. 210 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W SZCZEGÓLNOŚCI W § 4 TEGO PRZEPISU. ZAWIERA SZCZEGÓŁOWE WSKAZANIE FAKTÓW, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODÓW, KTÓRYM DAŁ WIARĘ ORAZ PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI. ZAWIERA TAKŻE SZCZEGÓŁOWE UZASADNIENIE PRAWNE NIE TYLKO POPRZEZ WSKAZANIE PODSTAWY PRAWNEJ, ALE TAKŻE PRZEZ WYJAŚNIENIE ZNACZENIA POSZCZEGÓLNYCH PRZEPISÓW MAJĄCYCH W SPRAWIE ZASTOSOWANIE. ORGAN ODWOŁAWCZY SZCZEGÓŁOWO I WYCZERPUJĄCO PRZEDSTAWIŁ WŁASNE STANOWISKO W SPRAWIE, ODNOSZĄC SIĘ TAKŻE DO ARGUMENTÓW STRONY I WSKAZUJĄC, DLACZEGO NIE MOGĄ ONE ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONE. ZACHOWANY ZOSTAŁ ZATEM WYMÓG WYJAŚNIENIA STRONIE ZASADNOŚCI PRZESŁANEK, KTÓRYMI ORGANY KIEROWAŁY SIĘ PRZY ZAŁATWIANIU SPRAWY, WYNIKAJĄCY Z ART. 124 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

BEZZASADNY JEST W OCENIE SĄDU ZARZUT NARUSZENIA ART. 193 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. KWESTIĄ OCZYWISTĄ JEST, ŻE SZCZEGÓLNĄ MOC DOWODOWĄ KSIĄG PODATKOWYCH WYRAŻONĄ W ART. 193 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ NALEŻY INTERPRETOWAĆ JAKO ZAKAZ OKREŚLANIA W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ELEMENTÓW MAJĄCYCH WPŁYW NA WYSOKOŚĆ PODATKU BEZ UPRZEDNIEGO STWIERDZENIA W SPOSÓB UREGULOWANY PRAWEM PROWADZENIA KSIĄG W SPOSÓB NIERZETELNY LUB WADLIWY, KTÓRE W DANEJ SPRAWIE OBJĘTE BYŁY ZAKRESEM PRAWNOPODATKOWEGO STANU FAKTYCZNEGO, KTÓRE ZGODNIE Z PRZEPISAMI PRAWA POWINNY BYĆ ZAEWIDENCJONOWANE W KSIĘGACH ZGODNIE Z ICH RZECZYWISTYM PRZEBIEGIEM.

ZDANIEM SĄDU ORGANY PODATKOWE ZASADNIE ZASTOSOWAŁY DYSPOZYCJĘ ART. 193 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, SKORO W PRZYPADKU KONTRAKTU Z "K." LLC KWESTIONOWAŁY FAKT REALNEGO WYKONANIA USŁUGI, A NIE TYLKO FAKT DOKONANIA WYDATKU STRONY W TYM ZAKRESIE; TYM SAMYM ORGANY PODATKOWE BYŁY UPRAWNIONE DO OCENY RZETELNOŚCI KSIĄG PODATKOWYCH STRONY. W PRZYPADKU, GDY ZAPISY W PODATKOWEJ KSIĘDZE PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW OPIERAJĄ SIĘ NA DOWODACH NIE ODZWIERCIEDLAJĄCYCH RZECZYWISTYCH ZDARZEŃ (LUB KSIĘGA NIE REJESTRUJE WSZYSTKICH ZDARZEŃ), TO NALEŻY TRAKTOWAĆ JĄ JAKO NIERZETELNĄ, A W KONSEKWENCJI NIE MOŻE ONA STANOWIĆ DOWODU W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM.

SĄD NIE PODZIELIŁ RÓWNIEŻ ZARZUTÓW NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO.

WARUNKIEM KONIECZNYM UZNANIA DANEGO WYDATKU PODATNIKA ZA JEGO KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODU JEST FAKTYCZNE WYKONANIE USŁUGI, ZA KTÓRĄ JEST UISZCZANE WYNAGRODZENIE. DOPIERO W TAKIM PRZYPADKU - W NASTĘPSTWIE TAKIEGO USTALENIA - MOŻNA ROZWAŻAĆ, CZY CELEM POCZYNIONEGO WYDATKU BYŁO UZYSKANIE PRZYCHODÓW. SAM FAKT PONIESIENIA WYDATKU NIE JEST BOWIEM WYSTARCZAJĄCY DO JEGO ZALICZENIA DO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODU; ZAPŁATA TZW. PUSTEJ FAKTURY KOSZTOWEJ NIE STANOWI DOWODU. BRAK PRZEKONYWUJĄCYCH DOWODÓW WYKONANIA USŁUGI UNIEMOŻLIWIA ZALICZENIE WYDATKÓW Z NIMI ZWIĄZANYCH W POCZET KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW.

PRZYJĄĆ WOBEC TEGO NALEŻY, ŻE OBOWIĄZKIEM PODATNIKA JEST WYKAZANIE W TOKU POSTĘPOWANIA NIE TYLKO FAKTU DOKONANIA WYDATKU, ALE W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI TEGO, ŻE USŁUGA, KTÓREJ ON DOTYCZY, ZOSTAŁA FAKTYCZNIE WYKONANA.

W SKARDZE KASACYJNEJ OD POWYŻSZEGO WYROKU SPÓŁKA NA PODSTAWIE ART. 174 PKT 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270) - ZWANEJ DALEJ P.P.S.A. - ZARZUCIŁA NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. "ART. 141 § 4 PKT 1 LIT." W ZW. Z ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ I "ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. 1 LIT. C" P.P.S.A. W ZW. Z ART. 187 I ART.191 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZAKRESIE FAKTYCZNIE PONIESIONYCH WYDATKÓW NA RZECZ SPÓŁKI K.

PONADTO SPÓŁKA ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C I ART. 151 P.P.S.A. W ZW. Z ART. 180 § 1 I ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEZ PRZYJĘCIE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOWODÓW SPRZECZNYCH Z PRAWEM ORAZ ZAAKCEPTOWANIE WADLIWYCH, SPRZECZNYCH Z ART. 191 -192 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KRYTERIÓW OCENY WIARYGODNOŚCI DOWODÓW PRZEPROWADZONYCH PRZEZ ORGANY.

KOŃCOWO ZARZUCONO NARUSZENIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C I ART. 151 P.P.S.A. W ZW. Z ART. 190 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ SĄD ZAAKCEPTOWAŁ NARUSZENIE PRZEZ ORGANY TERMINU GWARANTUJĄCEGO STRONIE UDZIAŁ W PRZESŁUCHANIU G. B., WSKUTEK CZEGO STRONA NIE WZIĘŁA UDZIAŁU W PRZESŁUCHANIU ŚWIADKA.

NA TEJ PODSTAWIE SKARŻĄCA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA SĄDOWI PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ O ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w G. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Zarzuty tej skargi oparte zostały wyłącznie na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., a więc mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniu przepisów postępowania.

W pierwszej kolejności Spółka zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie "art. 141 § 4 pkt 1 lit. w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zakresie faktycznie poniesionych wydatków na rzecz spółki K."

ZARZUT TEN JEST O TYLE NIEPRECYZYJNIE SFORMUŁOWANY, IŻ WSKAZUJE NA NIEISTNIEJĄCE JEDNOSTKI REDAKCYJNE WYMIENIONYCH JAKO NARUSZONE PRZEPISÓW P.P.S.A. (ART. 141 § 4 TEJ USTAWY NIE JEST PODZIELONY NA PUNKTY I LITERY, A Z KOLEI JEJ ART. 145 § 1 PKT 1 NIE ZAWIERA "LIT. 1"), A PONADTO NIE PODAJE, NA CZYM POLEGAŁO PODNOSZONE NARUSZENIE TYCHŻE PRZEPISÓW. DOPIERO Z UZASADNIENIA SKARGI KASACYJNEJ MOŻNA WNOSIĆ, IŻ JEJ AUTOROWI CHODZIŁO O TO, ŻE SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI NIEZASADNIE, BO Z NARUSZENIEM WYMIENIONYCH PRZEPISÓW P.P.S.A., ZAAKCEPTOWAŁ JAKO PRAWIDŁOWE USTALENIA FAKTYCZNE POCZYNIONE W SPRAWIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE W ZAKRESIE USŁUG WYKONANYCH NA RZECZ SPÓŁKI PRZEZ FIRMĘ K., PODCZAS GDY, W OCENIE PEŁNOMOCNIKA SPÓŁKI, ORGANY PODATKOWE USTALAJĄC STAN FAKTYCZNY SPRAWY NARUSZYŁY WSKAZANE WYŻEJ PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ, A TAKŻE W ZWIĄZKU Z TYM, CO ZOSTAŁO DODANE W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ, WYNIKAJĄCĄ Z ART. 121 § 1 TEJ USTAWY ZASADĘ POGŁĘBIANIA ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH.

W UZASADNIENIU TYM BRAK JEST PRZY TYM JAKIEGOKOLWIEK NAWIĄZANIA DO NORMATYWNEJ TREŚCI WSKAZANYCH JAKO NARUSZONE PRZEZ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEPISÓW P.P.S.A. JEŻELI ZATEM AUTOR SKARGI KASACYJNEJ PODNOSI, IŻ NARUSZONY ZOSTAŁ PRZEPIS DOTYCZĄCY WYMOGÓW, JAKIM POWINNO ODPOWIADAĆ UZASADNIENIE WYROKU, TO NALEŻAŁOBY OCZEKIWAĆ, IŻ WYJAŚNI W SKARDZE KASACYJNEJ, W JAKIM ZAKRESIE KWESTIONOWANE UZASADNIENIE ZASKARŻONEGO ORZECZENIE WYMOGÓW TYCH NIE SPEŁNIA.

WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ ZARÓWNO ORGANY PODATKOWE, JAK I NASTĘPNIE SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI, W UZASADNIENIACH WYDANYCH W SPRAWIE ROZSTRZYGNIĘĆ PODAŁY I WYJAŚNIŁY PODSTAWY FAKTYCZNE UZASADNIAJĄCE OCENĘ, ŻE FAKTURY WYSTAWIONE NA RZECZ SPÓŁKI PRZEZ FIRMĘ K. Z SIEDZIBĄ W USA NIE DOKUMENTUJĄ RZECZYWISTYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH.

NATOMIAST PODJĘTA W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ PRÓBA PODWAŻENIA TEGO STANOWISKA OPIERA SIĘ W ZASADNICZEJ MIERZE NA TYLEŻ OGÓLNIKOWYCH, CO GOŁOSŁOWNYCH TWIERDZENIACH: O TENDENCYJNEJ KONTROLI PODATKOWEJ, DOKONANIU PRZEZ ORGANY PODATKOWE DOWOLNYCH USTALEŃ W ZAKRESIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, CZY TEŻ ZAAKCEPTOWANYCH PRZEZ SĄD NIELOGICZNYCH TWIERDZENIACH I WYWODACH TYCH ORGANÓW. ZARZUCAJĄC SĄDOWI PIERWSZEJ INSTANCJI ZAAKCEPTOWANIE NARUSZENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE WYMIENIONYCH PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, TJ. ART. 122, ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU Z ART. 121 § 1 TEJ USTAWY, POLEGAJĄCEGO NA ZANIECHANIU PRZEZ ORGANY PODATKOWE PODJĘCIA DZIAŁAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ORAZ NIEPODJĘCIU CZYNNOŚCI PROCESOWYCH ZMIERZAJĄCYCH DO ZEBRANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO, PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI NIE SPRECYZOWAŁ, JAKIE TO KONKRETNIE CZYNNOŚCI PROCESOWE POWINNY ZOSTAĆ JESZCZE PRZEZ TE ORGANY PODJĘTE.

SKORO SAM PREZES ZARZĄDU SPÓŁKI, NA CO ZWRÓCIŁ RÓWNIEŻ UWAGĘ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI, W ZAKRESIE ZAWARTEGO Z FIRMĄ K. KONTRAKTU, WYJAŚNIAŁ W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, ŻE KONTRAKT TEN DOTYCZY USŁUG WYKONYWANYCH PRZEZ TĘ FIRMĘ W ZAKRESIE POŚREDNICTWA SPRZEDAŻY TOWARÓW TECHNICZNYCH DLA ZAKŁADÓW PRZEMYSŁOWYCH W P., NA L. ORAZ U. I POŚREDNICTWO TO PROWADZIŁO DO POZYSKIWANIA PRZEZ SPÓŁKĘ ZAMÓWIEŃ NA TEGO RODZAJU TOWARY ORAZ ZAPEWNIENIE TERMINOWOŚCI PŁATNOŚCI ZA TE TOWARY, TO NIE MOGŁO BYĆ OCENIANE JAKO NIELOGICZNE DZIAŁANIE, PODJĘCIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH U ODBIORCÓW TOWARÓW W CELU ZWERYFIKOWANIA PRAWDZIWOŚCI TWIERDZEŃ O ISTNIENIU TEGO POŚREDNICTWA. JAK PODKREŚLIŁY ORGANY PODATKOWE, ŻADEN Z ODBIORCÓW TOWARÓW DOSTARCZANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ NIE POTWIERDZIŁ UCZESTNICZENIA POŚREDNIKA W ZAWIERANIU TRANSAKCJI ZE SPÓŁKĄ, A CZĘŚĆ Z NICH UDZIAŁ TAKI ZDECYDOWANIE WYKLUCZYŁA, W TYM TAKŻE GŁÓWNY ODBIORCA, REALIZUJĄCY W 2005 R. 95,5 % OBROTÓW SPÓŁKI - I. S.A.

PONADTO TRZEBA WSKAZAĆ, IŻ JAK WYNIKA ZE ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W AKTACH SPRAWY DOKUMENTÓW HANDLOWYCH, PIERWSZY KONTRAKT Z FIRMĄ I. S.A. ZOSTAŁ ZAWARTY W LUTYM 2003 R., NATOMIAST FIRMA K., JAK WYNIKA Z INFORMACJI PRZEKAZANYCH PRZEZ AMERYKAŃSKĄ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ, ZOSTAŁA ZAREJESTROWANA W DNIU 15 PAŹDZIERNIKA 2004 R., CO RÓWNIEŻ PODWAŻA TEZĘ, ŻE SPRZEDAŻ TOWARÓW PRZEZ SPÓŁKĘ NA RZECZ I. S.A. BYŁ REZULTATEM DZIAŁAŃ PODEJMOWANYCH PRZEZ K.

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU SŁUSZNIE ZWRÓCIŁ UWAGĘ, IŻ W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO SPÓŁKA BYŁA WIELOKROTNIE WZYWANA O PRZEDSTAWIENIE JAKICHKOLWIEK DAJĄCYCH SIĘ ZWERYFIKOWAĆ DOWODÓW MOGĄCYCH POTWIERDZIĆ DZIAŁANIA PODEJMOWANE NA JEJ RZECZ PRZEZ JEJ AMERYKAŃSKIEGO POŚREDNIKA. SPÓŁKA DOWODÓW TAKICH JEDNAKŻE NIE PRZEDSTAWIŁA OGRANICZAJĄC SIĘ, CO CZYNI RÓWNIEŻ W SKARDZE KASACYJNEJ, DO OGÓLNYCH TWIERDZEŃ, ŻE DZIAŁANIA TAKIE PODEJMOWANE BYŁY PRZEZ JEJ KONTRAHENTA WYŁĄCZNIE POZA GRANICAMI KRAJU.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, UZNAĆ NALEŻY, IŻ NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, WSKAZYWANYCH PRZEZ AUTORA SKARGI KASACYJNEJ PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, TJ. ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) I ART. 151 P.P.S.A. W ZW. Z ART. 180 § 1 I ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ PRZYJĘCIE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOWODÓW SPRZECZNYCH Z PRAWEM, NALEŻY RÓWNIEŻ UZNAĆ GO ZA NIEZASADNY. W SKARDZE KASACYJNEJ W ŻADEN SPOSÓB NIE PODWAŻONO USTALEŃ DOKONANYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE I NIE PRZEDSTAWIONO WŁASNEJ WERSJI ZDARZEŃ. PISMO BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH W K. ZAWIERAJĄCE ZASADNICZĄ INFORMACJĘ JEST SPORZĄDZONE W JĘZYKU POLSKIM (W JĘZYKU ANGIELSKIM SPORZĄDZONE BYŁY JEDYNIE ZAŁĄCZNIKI) I STANOWI DOKUMENT, KTÓREGO TREŚCI JEDNAK NIE PODWAŻONO. BRAK JEST ZATEM PODSTAW DO TWIERDZENIA, ŻE PRZYJĘCIE TEGO DOWODU PRZY DOKONYWANIU USTALEŃ FAKTYCZNYCH STANOWIŁO NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO MOGĄCE MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY.

JEŻELI CHODZI NATOMIAST O ZARZUT DOTYCZĄCY NARUSZENIA ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) I ART. 151 P.P.S.A. W ZWIĄZKU Z ART. 190 ORDYNACJI PODATKOWEJ, OPARTY NA TWIERDZENIU, ŻE SPÓŁKA NIE ZOSTAŁA POWIADOMIONA O TERMINIE PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA G. B. I W ZWIĄZKU Z TYM POZBAWIONA ZOSTAŁA MOŻLIWOŚCI WZIĘCIA UDZIAŁU W PRZESŁUCHANIU TEGO ŚWIADKA, TO ZARZUT TEN JEST NIEPOROZUMIENIEM.

G. B. ZEZNAWAŁ BOWIEM NIE W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, LECZ W TRAKCIE ŚLEDZTWA PROWADZONEGO PRZEZ AGENCJĘ BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO DELEGATURA W G. I TO NA PODSTAWIE WŁĄCZONEGO JAKO DOWÓD (POSTANOWIENIEM Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2007 R., K. 984, TOM IV AKT PODATKOWYCH) DO AKT SPRAWY PODATKOWEJ PROTOKOŁU PRZESŁUCHANIA Z TEGO ŚLEDZTWA Z DNIA 31 SIERPNIA 2007 R. ORGANY PODATKOWE CZYNIŁY SWOJE USTALENIA. ZAUWAŻYĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE PRZESŁUCHANIE G. B. W DNIU 19 LIPCA 2007 R. MIAŁO MIEJSCE W RAMACH PROWADZONEGO WOBEC NIEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, NIE ZAŚ W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM WOBEC SPÓŁKI. POSTANOWIENIE O WŁĄCZENIU PROTOKOŁU Z PRZESŁUCHANIA WW. ŚWIADKA DO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY NINIEJSZEJ ZOSTAŁO DORĘCZONE SKARŻĄCEJ W DNIU 16 PAŹDZIERNIKA 2007 R., A WIĘC MOGŁA ONA W CELU NALEŻYTEGO REPREZENTOWANIA SWOICH INTERESÓW W TEJ SPRAWIE WYPOWIEDZIEĆ SIĘ W KAŻDYM CZASIE W PRZEDMIOCIE TEGO DOWODU, W TYM TAKŻE W RAMACH KOŃCOWEGO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO (ART. 200 ORDYNACJI PODATKOWEJ). NIE MOGŁO WIĘC BYĆ MOWY O NARUSZENIU W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEZ ORGANY ART. 190 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ NIE PRZEPROWADZAŁY ONE PRZESŁUCHANIA TEGO ŚWIADKA.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ROZWAŻANIA I WNIOSKI ORAZ UZNAJĄC, ŻE SKARGA KASACYJNA NIE MA USPRAWIEDLIWIONYCH PODSTAW NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A. ORZEKŁ JAK W PKT 1 SENTENCJI WYROKU. O KOSZTACH ORZECZONO NA PODSTAWIE ART. 204 PKT 1 TEJ USTAWY.