Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 72/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi W. S. i K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...][...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane -tekst jednolity Dz. U. z 2010 r.. Nr 243, poz. 1623 (dalej: Prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania W. i K. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB w [...]) z dnia [...] września 2011 r. nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], inwestor [...], w zakresie objętym właściwością organów nadzoru budowlanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Starosta [...] zezwolił [...] na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami przy ul. [...] na dz. nr ewid. [...] we wsi [...], gmina [...].

W dniu [...] października 2009 r. PINB w [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], która prowadzona była na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], przeniesionej następnie decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] na nowego inwestora.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] PINB w [...] zawiesił ww. postępowanie administracyjne do czasu zakończenia postępowania wznowionego przez Starostę [...] w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2009 r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku.

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Starosta [...] uchylił swoją decyzję z dnia [...] maja 2009 r. oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami na działce nr ew. [...] położonej we wsi [...], gm. [...].

Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] PINB w [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie, a następnie w dniu PINB w [...] decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] orzekł o jego umorzeniu.

Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji złożone przez W. i K. S. [...]WINB wskazał, że organ I instancji dokonał kontroli budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. W dniu kontroli 22 października 2009 r. budowa była na etapie prac murarskich i ciesielskich na 3 kondygnacji oraz wykonywaniu tynków na I piętrze budynku. Dokonane orientacyjnie pomiary dotyczące usytuowania budynku na poziomie gruntu, pozwoliły na stwierdzenie, iż ze względu na małe różnice pomiędzy orientacyjnymi pomiarami, dokonanymi na gruncie, w warunkach budowlanych, w stosunku do siatki ogrodzeniowej, która nie musi się pokrywać z rzeczywistą granicą nieruchomości, a wymiarami podanymi w zatwierdzonym projekcie budowlanym, nie występują istotne odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę. W trakcie postępowania organ I instancji ustalił, że roboty budowlane na terenie przedmiotowej działki prowadzone są na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w/w obiektu dla [...].

[...]WINB zauważył, że wprawdzie w ramach postępowania wznowieniowego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Starosta [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] maja2009 r. nr [...] oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, niemniej jednak ustalił, iż w obrocie w prawnym w dalszym ciągu pozostaje decyzja z dnia [...] września 2009 r. nr [...] przenosząca decyzję z dnia [...] maja 2009 r. o pozwoleniu na budowę na nowego inwestora - [...].

PINB w [...] zwrócił się do [...]WINB o wystąpienie do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] zgodnie z art. 156 §1 pkt 4 kpa, gdyż skierowana była do byłego inwestora, który utracił przymiot strony. Ponadto pismem z dnia 21 lipca 2011 r. zwrócił się z zapytaniem do Starosty [...] czy zgodnie z art. 145 § 1 pkt 7 Kpa zostało wznowione postępowanie w sprawie decyzji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] przenoszącej pozwolenie na budowę na nowego inwestora. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2011 r. Starosta [...] poinformował PINB w [...], że nie zostało wznowione postępowanie w sprawie, ponieważ nie stwierdzono podstaw do jego wznowienia i że w obrocie prawnym pozostaje decyzja z dnia [...] września 2009 r. nr [...] dotycząca przeniesienia pozwolenia na budowę na nowego inwestora [...]. Na dzień wydania skarżonej decyzji nie uzyskano także informacji od Wojewody [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania nadzwyczajnego.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy, inwestor realizował budowę na podstawie zatwierdzonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego nie można postawić mu zarzutu, że realizował roboty budowlane niezgodnie z przepisami. Wykonywał je bowiem w okresie ważności pozwolenia na budowę, w następstwie którego powstał budynek ze ścianami z otworami okiennymi w odległości niniejszej niż 4,00 m od granicy działki. W ocenie [...]WINB do czasu funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] września 2019 r. nr [...] przenoszącej wszystkie elementy, prawa i obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] maja 2009 r. [...] na nowego inwestora, brak jest podstaw prawnych do nakazania inwestorowi [...] wykonania określonych czynności z zakresu nadzoru budowlanego, gdyż legitymuje się on prawomocną decyzją przenoszącą na niego pozwolenie na budowę wraz z wszystkimi jej elementami, pomimo wyeliminowania z obrotu prawnego pierwotnego pozwolenia na budowę. Jeżeli inwestor wykonał roboty budowlane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i w okresie ważności tego pozwolenia, bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, to do czasu występowania w obrocie prawnym tego pozwolenia nie jest możliwe prowadzenie postępowania na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. W konsekwencji uznał, że w sprawie tej wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości z art. 105 § 1 kpa, gdyż brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy. [...] podzielił stanowisko organu I instancji, że dopiero wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] umożliwiłoby PINB w [...] prowadzenie postępowania z zakresu nadzoru budowlanego i nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności, bądź robót w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Odnosząc się do zarzutu podnoszonego przez W. i K. S. w odwołaniu, dotyczącego adresu budowy, której dotyczy prowadzone postępowanie, należy wskazać, iż adres budowy określony jako działka nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] został ustalony na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Natomiast oznaczenie działki nr ew. [...] w [...] numerem porządkowym: [...],[...] nastąpiło na podstawie zaświadczenia o oznaczeniu nieruchomości numerem porządkowym wydanym przez Urząd Gminy [...] w dniu [...] lipca 2009 r. Pozostaje to jednak bez znaczenia w przedmiotowej sprawie.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Wojewoda [...], działając w oparciu o art. 156 § 1 pakt 4 kpa stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] ponieważ została ona skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie i z pominięciem nowego inwestora - [...].

Powyższa decyzja [...] WINB z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. i K. S., którzy zaskarżonej decyzji zarzucili:

- naruszenie art. 7 kpa w związku z 68 § 1 kpa polegające na nieodniesieniu się przez organ drugiej instancji do uwag dotyczących sposobu napisania protokołu oraz jego treści i zarzutów dotyczących odległości od granicy,

-naruszenie art. 77 § 1 kpa,

-naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 3 kpa z uwagi na to, że wydając swoją decyzję organ drugiej instancji dopuścił się do powołania się w uzasadnieniu na decyzję z dnia [...] września 2009 roku nr [...].

W uzasadnieniu skargi W. i K. S. podnieśli, że PINB w [...] wszczął postępowanie administracyjne dotyczące zgodności z przepisami prawa oraz wydanym przez Starostę [...] pozwoleniem na budowę inwestycji realizowanej na działce sąsiadującej z ich posesją po wielokrotnych interwencjach skarżących.

Zwrócili uwagę, że ustalenia zawarte w protokole z kontroli z dnia 22 października 2009 r. wskazujące, iż inwestycja ma niewielkie odchylenia od projektu, co skutkuje rzekomym brakiem istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę, oparto na orientacyjnych pomiarach. Tymczasem skarżący podnosili wielokrotnie, że budynek jest zrealizowany z elementami stanowiącymi nadbudowę tzw. "wykusze", które w sposób ewidentny naruszają założone dla inwestycji normatywy do ustalenia powierzchni biologicznie czynnej. Ponadto część działki nr [...] stanowi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego drogę o charakterze drogi publicznej i nie można jej powierzchni uznawać za powierzchnię biologicznie czynną. Skarżący wskazali również, że dokumenty z uzgodnieniami, dotyczą - w ich ocenie - innej inwestycji. Podnieśli także ewidentne naruszenie przepisów wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ze względu na mniejszą odległość budynku od granicy działki niż określona w protokole z dnia 22 października 2009 r. W. i K. S. zwrócili także uwagę na podzielenie mieszkań na mniejsze, przez co powinna wzrosnąć liczba miejsc parkingowych stosownie do przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagali się również od daty wszczęcia postępowania usunięcia błędnego oznaczenia działki jako działka nr [...] przy ul. [...] w [...], gdyż działka ta nie była nigdy żadną granicą przyległa do ww. ulicy.

W odpowiedzi na skargę [...] WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały przepis art. 105 kpa stwierdzając, że postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy brak jest sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt kpa, a organ w świetle ustaleń faktycznych i prawnych stwierdza, że nie dysponuje materialnoprawnymi podstawami do wydania władczego rozstrzygnięcia merytorycznie załatwiającego sprawę. Sprawą administracyjną będącą przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB w [...] może być w niniejszej sprawie legalizacja wykonanych robót budowlanych zrealizowanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub ewentualnie zalegalizowanie robót budowlanych wykonanych w oparciu o ostateczną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na budowę, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Właściwym trybem, który może być zastosowany przez organ nadzoru budowlanego może być zatem postępowanie prowadzone w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Zastosowanie przepisu prawa materialnego w ramach postępowania legalizacyjnego uzależnione jest jednak od spełnienia określonych przesłanek ustawowych, które umożliwiają wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Starosta [...] uchylił swoją decyzję z dnia [...] maja 2009 r. oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami na działce nr ew. [...] położonej we wsi [...], gm. [...]. Organ uznał bowiem, że projekt budowlany narusza § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z dokumentacji wynika bowiem, że budynek jest usytuowany od strony działki nr ewid. [...] wykuszem z otworami okiennymi w odległości 3,40 m. oraz od strony działki nr ewid. [...] w odległości 3,25 m. Niemniej jednak decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Wojewoda [...], działając w oparciu o art. 156 § 1 pkt 4 kpa stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] ponieważ została ona skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie i z pominięciem nowego inwestora - [...]. Wprawdzie decyzja Wojewody [...] została wydana już po wydaniu kontrolowanej decyzji [...] WINB z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], niemniej jednak biorąc pod uwagę charakter tej decyzji należy przyjąć, że jej skutek procesowy (ex tunc) jest równoznaczny z przyjęciem, że decyzja Starosta [...] z dnia [...] maja 2009 r. pozostawała i pozostaje nadal w obrocie prawnym. W tej sytuacji nie jest możliwe prowadzenie postępowania legalizacyjnego przez organ nadzoru budowlanego ze względu na ewentualną niezgodność spornej inwestycji z obowiązującymi przepisami prawnymi, gdy wadliwości te wynikają z zatwierdzonego projektu budowlanego. Dopóki bowiem w obrocie pozostaje ostateczna decyzja zatwierdzająca ten projekt, prowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do inwestora legitymującego się decyzją zezwalającą na realizację inwestycji.

Nawiązując do problemu istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego należy wskazać, że zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Po wydaniu przez organ nadzoru budowlanego ostatecznej decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę, stosownie do treści art. 36a ust. 2 tej ustawy, co powinno nastąpić niezwłocznie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1007/07). Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z kolei w przypadku niewykonania w terminie ww. obowiązku właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 4). Opisany tryb może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę mają charakter istotny. Również w orzecznictwie NSA ugruntowany jest pogląd, że nie można bezwarunkowo przyjmować, iż jakiekolwiek odstępstwa od pozwolenia na budowę, polegające np. na zmianach elewacji są odstępstwem istotnym w rozumieniu przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1644/06).

Podstawowym przepisem określającym charakter odstępstw jest art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:

1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,

4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,

5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.

Wprawdzie ocena charakteru odstępstw pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, tym niemniej za istotne mogą być uznane przede wszystkim takie odstąpienia, które spowodują zmianę ustalonych w decyzji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zmianę przeznaczenia obiektu budowlanego, jego usytuowania oraz zmianę warunków określonych w art. 5 Prawa budowlanego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 600/05).

Z protokołu kontroli z dnia 22 października 2009 r. wynika, że dokonano pomiaru usytuowania budynku względem sąsiednich granic, liczonego od ściany budynku do siatki ogrodzenia, w wyniku czego ustalono, że od strony północno-wschodniej odległość wynosi 4,10 cm, od strony południowo-zachodniej odległość wynosi 3,90 cm, natomiast od strony południowo-wschodniej 4,25 m. Nie dokonano pomiaru odległości od strony północno-zachodniej ze względu na usytuowanie wjazdu do garaży. Organy nadzoru budowlanego nie stwierdziły w toku czynności kontrolnych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, zarówno co do odległości spornego budynku od granic działki, jak i jego kubatury oraz sposobu zagospodarowania działki. Również Sąd kontrolując dokumentację projektową i analizując ustalenia kontrolne PINB w [...] nie doszukał się elementów wskazujących na tego rodzaju istotne odstępstwa, przy czym należy podkreślić, że ocena w postępowaniu sądowoadministracyjnym opiera się wyłącznie na aktach sprawy przekazanych przez organ, stosownie do treści art. 133 § 1 ppsa i nie może polegać na nowym postępowaniu dowodowym. Różnice w odległościach od granicy działek w stosunku do zatwierdzonych w projekcie budowlanym (odpowiednio: 4, 10 m i 4,00 m., 3,90 m. i 4,25 m. oraz 4,25 m. i 4,00 m.) nie świadczą o dokonaniu przez inwestora istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednocześnie nie dokonano odstępstw w zakresie zagospodarowania działki oraz kubatury obiektu budowlanego, liczby jego kondygnacji i otworów okiennych. Sąd nie dostrzegł również zaistnienia odstępstw dotyczących powierzchni biologicznie czynnej oraz liczby miejsc parkingowych w spornej inwestycji.

W związku z powyższym organ nadzoru budowlanego nie mógł w sposób władczy wydać w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Zupełnie inną kwestią jest ewentualna wadliwość decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] i projektu budowlanego zatwierdzonego tą decyzją. W tym zakresie Sąd uznał, że ewentualne prowadzenie postępowania naprawczego w odniesieniu do spornego obiektu i nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności, bądź robót w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem byłoby możliwe dopiero po wyeliminowaniu z obrotu prawnego ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] oraz przenoszącej ją decyzji z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. W świetle poczynionych ustaleń, szczególnie odległości tzw. wykuszy z otworami okiennymi od granic działek decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] może wywoływać istotne wątpliwości co do zgodności z prawem wymagające weryfikacji w odpowiednim trybie nadzwyczajnym. Sąd jednak w niniejszym postępowaniu nie dokonywał oceny legalności ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r., gdyż wykroczyłby poza granice sprawy, o której mowa w art. 134 § 1 ppsa, polegającej na ocenie legalności decyzji organu nadzoru budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania nadzorczego.

W świetle powyższych rozważań Sąd nie podzielił zarzutów skarżących dotyczących naruszenia art.7 kpa w związku z 68 § 1 kpa oraz art. 77 § 1 kpa. Brak jest bowiem podstaw do podważania ustaleń protokolarnych dokonanych przez PINB w [...]. Tym bardziej Sąd nie dostrzegł wadliwości kwalifikowanej, która może prowadzić do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na wystąpienie przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 5 kpa i art. 156 § 1 pkt 3 kpa, na które powołują się skarżący.

Za prawidłowością zaskarżonego rozstrzygnięcia przemawia także argument wskazujący, że wydanie decyzji umarzającej postępowanie nie pozbawia w żadnym stopniu organu nadzoru budowlanego możliwości ponownego wszczęcia postępowania nadzorczego w przypadku wystąpienia nowych okoliczności umożliwiających podjęcie tego rodzaju działań. Postępowanie organu nadzoru budowlanego byłoby uzasadnione w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] lub zaistnienia nowych okoliczności polegających np. na prowadzeniu nowych robót budowlanych, utrzymywaniu obiektu w nieodpowiednim stanie technicznym lub samowolnej zmiany użytkowania tego budynku lub jego części.

Sąd kontrolując sprawę z urzędu i nie będąc związany zarzutami i wnioskami Skarżącej nie dostrzegł innych wad powodujących konieczność eliminacji zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego. Zarówno PINB w [...], jak i organ II instancji przeprowadzili postępowanie zgodnie z regułami dowodowymi określonymi procedurą administracyjną, w trym art. 7 i 77 § 1 kpa, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.