Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 300/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 PAR. 1 PKT 2, ART. 258 PAR. 2 PKT 7,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.C. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.C. E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: umorzenia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1-sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 12 maja 2017 r. skarżąca Z.C. zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie "opłaty sądowej". Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochody z tytułu "emerytury" w wysokości "[...]". Nie posiada majątku. Wyjaśniła, że jest w stanie uiścić wpisu od skargi w kwocie 200 zł, gdyż utrzymuje się z emerytury w kwocie "[...]" , zaś na samo wyżywienie wydatkuje kwotę 700 zł. Ponadto ponosi wydatki na media –ok. 150 zł, miesięcznie. Na pozostałe wydatki w postaci lekarstw (ok. 120 zł), środki czystości (ok. 80 zł), na ubrania i inne opłaty (ok. 200 zł) otrzymuje środki finansowe od syna, który pracuje w "[...]". Zamieszkuje w lokalu mieszkalnym stanowiącym własność syna.

Na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, referendarz sądowy może zażądać od strony złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W niniejszej sprawie z możliwości tej skorzystano i wystosowano do strony wezwanie z dnia 23 maja 2017 r. W wezwaniu tym zwrócono się w terminie siedmiu dni o przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 czerwca 2017 r.

Na wezwanie skarżąca nie przedłożyła stosownych wyjaśnień do dnia rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ppsa), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji rodzinnej i materialnej.

Rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy będzie zatem zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawczynię udowodnione. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącej złożone na urzędowym formularzu PPF było niewystarczające do oceny, czy strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącej do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jej sytuacji majątkowej. Skarżąca nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej i życiowej, nie przedstawiła bowiem dokumentów jak i oświadczeń, o które została wezwana na podstawie art. 255 p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że strona była wzywana do przedstawienia szczegółowego zestawienia stałych miesięcznych wydatków wraz z odpisami dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków. Nadto zobowiązano stronę do przedstawienia oświadczenia w zakresie źródeł i wysokości uzyskiwanych dochodów oraz przedstawienia zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego w zakresie wysokości uzyskanego przez nią przychodu i dochodu za 2016 r. Niezależnie od powyższego skarżąca miała również złożyć oświadczenie w zakresie posiadanego majątku w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia doręczenia wezwania w trybie art. 255 p.p.s.a.

Nie udzielając stosownych wyjaśnień, wnioskodawczyni uniemożliwiła dokonanie oceny jej rzeczywistych możliwości finansowych w kontekście przesłanek uprawniających do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Uznać więc należy, iż skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Na marginesie wskazać należy, że w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji (nie przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych) wykluczona jest możliwość merytorycznego rozpoznania, a uzasadnione jest pozostawienie go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005r., sygn. akt I OZ 842/05 - nieopublikowane).

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.