Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 237/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Radców Prawnych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 listopada 2010 r. K.S. (dalej: "skarżąca") wniosła o:

1) uchylenie uchwały nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] roku jako niezgodnej z Konstytucją RP oraz umorzenie postępowania,

2) wyznaczenie jawnego posiedzenia Rady OIRP w [...] ,

3) ujawnienie radcy prawnego K.S. na liście radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] .

Natomiast w piśmie z dnia 18 listopada 2013 r. K.S. zwróciła się do Dziekana OIRP w [...] "o doręczenie orzeczenia w/s zgłoszonego wniosku z dnia 5 listopada 2010 r. o przywrócenie wpisu na liście radców prawnych OIRP w [...] , przedwcześnie wykreślonego", zacytowała treść art. 35 kpa i stwierdziła, że doszło do ponad trzyletniej przewlekłości (bezczynności) ponieważ otrzymane pismo z dnia 21 grudnia 2010 r. bez podpisu kogokolwiek nie jest orzeczeniem ani też załatwieniem sprawy w rozumieniu obowiązujących przepisów.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, uchwałą z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] , działając na podstawie § 2 ust. 1 Regulaminu działalności samorządu radców prawnych i jego organów, stanowiącego załącznik do uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], w punkcie pierwszym odmówiła K.S. uchylenia uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w sprawie skreślenia jej z listy radców prawnych, a w punkcie drugim odmówiła "ujawnienia" K.S. na liście radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] .

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2016 r. (VI SA/Wa 1752/16) WSA w Warszawie uchylił obie uchwały.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2016 r. skarżąca wystąpiła do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyłączenie organów Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w tym Rady OIRP od udziału w sprawie, ponieważ te "działają w zorganizowanej grupie przestępczej". Ponownie wniosła o wyłączenie OIRP w [...] .

Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. organ wezwał skarżącą do uzupełnienia braków pisma z dnia 5 listopada 2010 r. poprzez wskazanie na jakiej podstawie domaga się wzruszenia kwestionowanej uchwały.

Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła o uchylenie wezwania z dnia 3 czerwca 2016 r. ze względu na wniosek o wyłączenie organów Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] od udziału w jej sprawie (po wyroku WSA z dnia 2 lutego 2016 r.). Niniejsze pismo stanowi uzupełnienie wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r.

Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. OIRP w [...] wezwała skarżącą do sprecyzowania ww. wniosku o wyłączenie organu poprzez wskazanie podstawy prawnej wyłączenia (organ pouczył o treści art. 24-27 k.p.a.).

Kolejnym pismem z dnia 29 lipca 2016 r. skarżąca wskazała, że podstawą wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r. jest art. 27§1 k.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 231 § 2 kk w zw. z art. 228 § 1 i § 2 -5, art. 235 k.k., art. 258 § 1 k..k., art. 270 § 1 k.k. Pismo to stanowi uzupełnienie wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. (zwanym: "zawiadomieniem") Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] , działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., zawiadomiła skarżącą, że w związku z nieusunięciem w ciągu 7 dni w żądanym zakresie braków we wnioskach:

1) z dnia 5 listopada 2010 r. o uchylenie uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] oraz umorzenie postępowania i ujawnienie skarżącej na liście radców prawnych;

2) z dnia 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów Izby od udziału w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 5 listopada 2010 r.

pozostawiła ww. wnioski bez rozpoznania. OIRP wskazała, że skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które miałyby realizować przesłankę wyłączenia członków organu kolegialnego.

Pismem z dnia 7 września 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na bezczynność (art. 37 k.p.a.) OIRP w [...] w przekazaniu wniosku o wyłączenie organów OIRP w [...] w tym Rady tejże OIRP w rozpoznaniu wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r. (uzupełnionego ww. pismami).

Pismem z dnia 13 września 2016 r. skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały Rady OIRP w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. ("zawiadomienia") w sprawach pozostawienia bez rozpoznania ww. dwóch wniosków skarżącej oraz wyłączenie od rozpoznania wniosku osób z Prezydium KRRP, które w przeszłości orzekały w jej sprawach.

Uchwałą z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych – działając na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. – po rozpoznaniu zażalenia K.S. na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w przekazaniu Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r. (uzupełnionego ww. pismami) o wyłączenie organów Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w tym Rady OIRP od udziału w sprawie postanowiło uznać zażalenie za nieuzasadnione.

Organ stwierdził, że w dacie rozpatrywania zażalenia nie zachodzi stan bezczynności Rady OIRP w [...] . Wyjaśnił, że skarżąca została zawiadomiona (pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r.), że na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wniosek z dnia 19 kwietnia 2016 r. (uzupełniony wskazanymi powyżej pisami) pozostawiono bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków w żądanym zakresie wskazanym w piśmie z dnia 1 lipca 2016 r. Organ wyjaśnił, że pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia. W przedmiotowej sytuacji taka sytuacja – w ocenie organu – miała miejsce.

Uchwałą z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Prezydium KRRP, działając w trybie art. 25 § 1 k.p.a. - po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2016 r. o wyłączenie Prezydium KRRP od rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., zwanej: "Zawiadomieniem" – odmówiło wyłączenia Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych od rozpoznania ww. wniosku. Organ pouczył o braku środka zaskarżenia.

Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na:

1) uchwałę Prezydium Krajowej rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2016 r., nr [...] (VI SA/Wa 237/167);

2) uchwałę Prezydium Krajowej rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2016 r., nr [...] (VI SA/Wa 238/17).

Skarżąca stwierdziła, że ww. uchwały zostały wydane z naruszeniem prawa. Wniosła o stwierdzenie ich nieważności.

Skargi zostały przez Przewodniczącego Wydziału rozdzielone i zarejestrowane pod odrębnymi sygnaturami akt sprawy.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga K.S. na uchwałę Prezydium Krajowej rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych od rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Uchwała powyższa wydana została w trybie art. 25 § 1 k.p.a.

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega jurysdykcji sądów administracyjnych.

Wyjaśnić również należy, że sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został zaś określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli określone w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego przepisu wynika, ze sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 213 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Podkreślić należy, iż postanowienia wydawane przez organ w przedmiocie wyłączenia pracownika lub organu, na podstawie art. 24 – art. 27 Kodeksu postępowania administracyjnego, są postanowieniami incydentalnymi, które nie rozstrzygają sprawy co do istoty, a także nie kończą postępowania w sprawie. Na postanowienia takie nie przysługuje zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 24 – art. 27 k.p.a. Postanowienia w przedmiocie wyłączenia pracownika lub organu nie należą więc do kategorii aktów określonych w art. 3 p.p.s.a., które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Z uwagi na powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.