Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 95/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Z. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2014 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2014 r. znak: [...], nakazującą skarżącej wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego zrealizowanego samowolnie na posesji nr ew. 422/1 przy ul. P. 65 w K.

W piśmie z dnia 24 marca 2015 r. skarżąca wystąpiła do Sądu o "wstrzymanie tytułu wykonawczego oznaczonego sygn. [...]" z powodu toczącego się postępowania sądowego, które może się zakończyć uchyleniem zaskarżonej decyzji, co oznacza, że egzekucja obowiązku byłaby bezprzedmiotowa. Podniosła, że wykonanie obowiązku może wyrządzić jej rażącą szkodę majątkową.

Biorąc pod uwagę treść ww. pisma oraz to, że zostało złożone w sprawie dotyczącej nakazu rozbiórki, Sąd potraktował je jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3).

Rozpatrując wniosek skarżącej w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd związany jest zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, którymi są: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. II OZ 1054/12).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, co uzasadnia zastosowanie wobec niej ochrony tymczasowej. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest bowiem nakaz rozbiórki, a rozbiórka obiektu budowlanego z reguły powoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zrealizowanie na nowo takiego obiektu zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to organizacyjnymi. Niezależnie zatem od wartości zniszczonych w wyniku rozbiórki elementów – przywrócenie stanu poprzedniego obiektu, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, poprzez ponowną jego realizację – będzie wymagało niewątpliwie poniesienia przez skarżącą dużego nakładu pracy (por. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. I GPS 1/07, postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. II OSK 369/15).

Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.