Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1334/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: § 13, § 14
journal: Dz.U. 2008 nr 212 poz 1337
law: Rozporządzenie MInistra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich  przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty do zwrotu w podatku od towarów i usług za październik 2009 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010 r. określającą na rzecz P. M. (dalej "Skarżący") kwotę podatku do zwrotu w podatku od towarów i usług za październik 2009 r. w wysokości 104.485 zł.

Z motywów zaskarżonej decyzji wynika, że w toku kontroli podatkowej przeprowadzonej w zakresie podatku od towarów i usług za październik 2009 r. stwierdzono, że Skarżący zawyżył kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wykazaną w fakturach korygujących, których nie mógł wystawić.

Stanowisko organów zostało wypracowane na podstawie następującego stanu faktycznego:

Skarżący zaewidencjonował w ewidencji sprzedaży VAT pod pozycją 17 i 18 oraz wykazał i rozliczył w deklaracji VAT-7 za październik 2009 r. podatek należny wynikający z faktur korygujących VAT, wystawionych na rzecz firmy A. Sp. z o.o. z siedzibą w W.:

1) nr [...] z dnia [...] maja.2009 r. (VAT-763,85 zł) wystawiona do faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r.

2) nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. (VAT- 3.780,53 zł), wystawiona do faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.

Skarżący w dniu [...] marca 2009 r. zawarł z firmą A. Sp. z o.o. "Umowę wykonania prac ogólnobudowlanych", której przedmiotem było wykonanie ocieplenia wierzchniego i szlicht spadkowych na balkonach i tarasach objętych wykończeniem ceramicznym w budynku [...], położonym w W. przy ul. G. [...]. Umowa przewidywała, że przy wykonywaniu prac Wykonawca wykonuje prace pod kierownictwem kierownika robót Zlecającego z właściwymi uprawnieniami, zgodnie z wymogami Prawa budowlanego.Termin wykonania robót został określony w umowie od [...] marca 2009 r. do [...] kwietnia 2009 r.

W dniu [...] marca 2009 r. pomiędzy ww. podmiotami została zawarta kolejna umowa na wykonanie przecięcia warstwy pianobetonu i warstw ocieplenia (...) w [...]. Tak jak w poprzedniej umowie, strony ustaliły, że Wykonawca wykonuje prace pod kierownictwem kierownika robót Zlecającego.

W dniu [...] marca 2009 r. sporządzony został "Protokół odbioru robót budowlanych częściowy", zgodnie z którym komisja w składzie: L. K., M. T., R. Z., stwierdziła wykonanie prac i odbiór następujących robót: wylewek balkonowych oraz cięcia pianobetonu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. G. [...] w W. - zgodnie z umową z dnia [...] marca 2009 r. oraz z dnia [...] marca 2009 r.

W oparciu o ww. protokół odbioru wystawiona została przez firmę M. P. M. dla A. Sp. z o.o. faktura VAT nr [...] z dnia [...] marca 2009r. (VAT 3.780,53 zł), która następnie została zaewidencjonowana w rejestrze sprzedaży za kwiecień 2009 r.

W dniu [...] kwietnia 2009 r. sporządzony został kolejny "Protokół odbioru robót budowlanych częściowy", w myśl którego komisja w składzie j.w. stwierdziła wykonanie prac i odbiór robót: wylewek balkonowych (podłoży betonowych) wykonanych na balkonach budynku oraz cięcie betonu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. G. [...] w W. - zgodnie z umową ( brak zapisów). Na tym protokole figuruje pieczęć W. Sp. z o.o.

W oparciu o ww. protokół odbioru wystawiona została przez Skarżącego dla A. Sp. z o.o. faktura VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. (VAT 763,85 zł), która następnie została zaewidencjonowana w rejestrze sprzedaży za maj 2009 r.

W dniu [...] maja 2009 r. Skarżący wystawił dwie faktury VAT o nr [...] i [...] korygujące całą sprzedaż udokumentowaną fakturami nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. oraz nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. W tym samym dniu Skarżący wystawił fakturę VAT nr [...] na rzecz W. Sp. z o.o. uznając, iż jest ona nabywcą wykonanych usług budowlanych.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. Skarżący wyjaśnił, że przyczyną dla której wystawione zostały korekty faktur VAT był fakt, iż transakcje sprzedaży między Skarżącym a Spółką A. Sp. z o.o. nie doszły do skutku. Oświadczył również, iż transakcje nie miały znamion sprzedaży, ponieważ firma ta nie dokonała odbioru prac budowlanych.

W związku z wystawionymi fakturami korygującymi VAT Skarżący przedłożył:

- pismo z dnia 18 maja 2009 r. dotyczące przejęcia zobowiązań A. Sp. z o.o. w stosunku do firmy M. P. M. przez W. Sp. z o.o.,

- fakturę VAT nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. wystawioną na rzecz W. Sp. z o.o. na wartość netto 64.919,60 (VAT 4.544,37zł), wraz z protokołem odbioru robót budowlanych z dnia [...] maja 2009 r.

- pismo z dnia [...] lipca 2009 r., w którym firma W. Sp. z o.o. upoważnia firmę T. Sp. z o.o. do przekazywania na poczet swoich należności kwot zobowiązań w stosunku do firmy M. P. M.

- wyciągi z rachunku bankowego, z których wynika wpłata kwoty należności.

W ocenie organów podatkowych ustalony stan faktyczny przeczy twierdzeniu Skarżącego, że prace budowlane określone w ww. umowach nie zostały wykonane na rzecz A. Sp. z o.o. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że odbioru robót (potwierdzonego ww. protokołami z dnia [...] marca 2009 r. i [...] kwietnia 2009 r.) dokonał m.in. L. K. kierownik budowy, jako osoba wskazana w § 7 pkt 1 i 2 umowy z dnia [...] marca 2009 r. oraz § 7 pkt 1 i 2 umowy z dnia [...] marca 2009 r. i zaakceptowana przez A.

Organ odwoławczy podał, iż z oświadczenia z dnia [...] stycznia 2010 r., Z. K. - upoważnionej do reprezentowania A. Sp. z o.o. -, wynika, iż roboty budowlane wskazane w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. oraz w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. zostały wykonane przez Skarżącego dla A. Sp. z o.o zgodnie z protokołami z dnia [...] marca 2009 r. i [...] kwietnia 2009 r. oraz ww. umowami. W/w oświadczyła również, że Spółka nie dokonała zapłaty za wykonane roboty budowlane, zaś faktury korygujące były wystawione na skutek braku środków płatniczych firmy A. Sp. z o.o.

Wskazał, że w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. W. Sp. z o.o. nie potwierdziła faktu wykonania prac na jej rzecz przez Skarżącego, a jedynie oświadczyła, że przejmuje zobowiązania z jakich nie wywiązała się firma A. INC, a które dotyczyły wykonania cięć warstw posadzkowych i wykonania wylewek przy realizacji inwestycji T. w W. przy ul. G. [...].

Organ odwoławczy za istotną uznał okoliczność, że Skarżąca wystawiła fakturę nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. jeden dzień po odbiorze robót budowlanych w dniu [...] marca 2009 r., natomiast fakturę VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w tym samym dniu co protokół odbioru.

Według Dyrektora Izby Skarbowej rzeczywistym powodem wystawienia faktur korygujących był brak zapłaty za wykonane roboty budowlane.

Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył treść art. 29 ust. 1, 4 i 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (DZ. U Nr 54 poz. 535, ze zm., dalej: "ustawa o VAT") oraz § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337 ze zm., dalej: "rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r."), po czym stwierdził, że brak zapłaty lub problemy z jej uzyskaniem co do zasady rodzą obowiązek podatkowy w przypadku wykonania świadczenia. Nie ma przy tym znaczenia czy osoba prowadząca działalność gospodarczą za wykonaną przez nią usługę lub sprzedaż towaru otrzymała zapłatę. Skoro rzeczywista transakcja świadczenia usług miała miejsce, została potwierdzona prawidłowo wystawionymi fakturami, w związku z czym powstał obowiązek podatkowy, a wystawione faktury zostały wprowadzone do obrotu gospodarczego i stały się prawidłowymi dokumentami stwierdzającymi dokonanie sprzedaży, to tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktur korygujących i obniżenia obrotu udokumentowanego fakturami korygującymi całą wartość sprzedaży.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej potwierdził stanowisko organu I instancji, iż w przedstawionym stanie faktycznym, wobec braku zapłaty, nie ma podstaw prawnych do wystawienia faktur korygujących do wcześniej wystawionych faktur z tytułu wykonanych usług.

Skarżący w skardze do Sądu na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wniósł o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania podatkowego .

Zaskarżonej decyzji zarzucił: - niespójność i nieprzyjazność dla biznesu oraz niezgodność z Dyrektywą Rady UE 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż przyczyną wystawienia faktur VAT korygujących całą wartość sprzedaży był fakt, że te faktury zostały pomyłkowo wystawione na firmę A. Sp. z o.o. zamiast na firmę W. Sp. z o.o., na rzecz której zostały wykonane czynności przecięcia pianobetonu i wykonania wylewek na balkonach w budynku mieszkalnym w W. przy ul. G. [...]. Zaznaczył, iż gdy została stwierdzona ta pomyłka było już za późno na anulowanie faktur, ponieważ firma A. Sp. z o.o. już zaewidencjonowała w/w faktury w swoim systemie księgowym i wykazała w deklaracjach złożonych we właściwym Urzędzie Skarbowym. Zdaniem Skarżącego w przedstawionej sytuacji nie można mówić o obrocie, gdyż nie miał on miejsca i dlatego zostały wystawione faktury korygujące, które wykazały, że nie było czynności między jego firmą a Spółką A. Sp. z o.o. Stwierdził, iż oświadczenia specjalisty d/s Rachunkowości z biura rachunkowego obsługującego firmę A. Sp. z o.o. Z. K. są sprzeczne ze stanem faktycznym, ponieważ protokoły załączone do tych faktur sprzedaży były opieczętowane przez firmę W. Sp. z o.o. Zarzucił iż w trakcie kontroli osoby kontrolujące opierały się na wyjaśnieniach jedynie Z. K. Podniósł, iż niemożliwe było wykonanie tej samej usługi i to w tym samym czasie dla dwóch różnych podmiotów gospodarczych i dlatego zostały wystawione faktury korygujące sprzedaż na rzecz firmy A. Sp. z o.o.

Zdaniem Skarżącego organy podatkowe zbyt rygorystycznie podeszły do zaistniałej pomyłki i nie uwzględniły faktu, że to była "zwykła ludzka" pomyłka a nie działanie w celu naruszenia interesu fiskalnego Państwa. Podatek od towarów i usług od wykonanych czynności został zapłacony, a mimo to został ukarany poprzez nieuznanie nadpłaty w podatku od towarów i usług w kwocie 4. 544 zł.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie kwestią sporną jest, czy Skarżący miał prawo skorygować faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., w których wykazane zostały usługi na rzecz firmy A. sp. z o.o. Organy podatkowe stanęły na stanowisku, iż Skarżący nie mógł wystawić faktur nr [...] z dnia [...] maja.2009 r. oraz nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. korygujących ww. faktury, ponieważ usługi wykazane w tych fakturach zostały wykonane na rzecz A. sp. z o.o., przyczyną wystawienia faktur korygujących był brak zapłaty przez ww. firmę, zaś brak zapłaty nie uprawnia do wystawienia faktur korygujących.

Natomiast Skarżący utrzymywał, iż przyczyną wystawienia faktur korygujących było niewykonanie usług na rzecz A. sp. z o.o., lecz na rzecz W. sp. z o.o. Ponieważ pierwotne faktury weszły do obrotu prawnego, nie można było ich anulować, stąd dokonana została ich korekta.

Zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych znajduje umocowanie w zebranym materiale dowodowym, który zaświadcza, iż usługi zostały wykonane na rzecz A. sp. z o.o., tym samym pierwotne faktury dokumentują rzeczywiste zdarzenia.

Otóż Skarżący podpisał dwie umowy wykonania prac ogólnobudowlanych z A. sp. z o.o., jedną dnia [...] marca 2009 r., drugą – [...] marca 2009 r. W umowie z dnia [...] marca 2009 r. termin realizacji prac został określony od dnia [...] marca 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2009 r., zaś w umowie z dnia [...] marca 2009 r. – od dnia [...] marca do dnia [...] marca 2003 r. W każdej z tych umów zamieszczony jest zapis, iż kierownictwo i nadzór nad robotami sprawuje zamawiający oraz że kierownikiem robót realizowanych przez wykonawcę jest L. K.

Protokołem odbioru robót budowlanych częściowym z dnia [...] marca 2009 r. potwierdzono wykonanie robót zgodnie z umową z dnia [...] marca i [...] marca 2009 r. W składzie komisji odbierającej roboty był L. K., przy którego nazwisku zapisano "Kierownik budowy W.", M. T. – Project Manager W., R. Z. – Kierownik budowy M.

Kolejny protokół odbioru robót budowlanych częściowy został sporządzony dnia [...] kwietnia 2009 r. przez komisję w składzie powyżej wskazanym. W protokole tym zapisano m.in., iż komisja stwierdziła, że roboty zostały wykonane zgodnie z umową, przy czym nie podano o jaką umowę chodzi.

W dniu [...] marca 2009 r. firma M. P. M. wystawiła fakturę nr [...] na rzecz A. sp. z o.o., w której wymienione zostały wykonane usługi wraz z zapisem "zgodnie z protokołem odbioru z dnia [...] marca 2009 r."

W fakturze z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] wystawionej również przez firmę M. P. M. na rzecz A. sp. z o.o. wykazano jakiego rodzaju roboty zostały wykonane i zamieszczono zapis "zgodnie z protokołem odbioru z dnia [...] kwietnia 2009 r.

W aktach sprawy znajduje się dokument "oświadczenie strony" z dnia [...] stycznia 2010 r., z którego wynika, że A. K. oświadczyła pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie (art. 233 § 1 kk), iż "do dnia [...] stycznia 2010 r. firma A. sp. z o.o. [...] nie dokonała zapłaty z tytułu wykonania prac - robót budowlanych na rzecz firmy M. P. M. [...] udokumentowanych fakturami [...] z dnia 28.03.2009 r., [...] z dnia [...].04.2009 r. Odbiorcą robót wykonanych przez M. P. M. była firma A. sp. z o.o. [...]". W aktach sprawy znajduje się upoważnienie z dnia [...] września 2007 r., którym P. M. właściciel firmy M. upoważnił A. K. do reprezentowania firmy przed Urzędem Skarbowym i do załatwiania wszelkich spraw w Urzędzie Skarbowym oraz do reprezentowania w trakcie kontroli podatkowej. Upoważnienie zostało udzielone na czas nieokreślony. Jest też pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2010 r., którym P. M. upoważnił A. K. do załatwiania wszelkich spraw odnośnie materiału dowodowego zebranego podczas postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., dotyczącego zwrotu podatku VAT za październik 2010 r.

Upoważniona przez A. sp. z o.o. do reprezentowania jej przed Urzędem Skarbowym W. "w procedurze przeprowadzenia czynności sprawdzających" Z. K., w dniu [...] stycznia 2010 r. oświadczyła pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie (art. 233 § 1 kk), iż roboty budowlane wykazane na fakturze VAT nr [...] z dnia [...].03.2009 r. i na fakturze nr [...] z dnia [...].04.2009 r. zostały wykonane przez firmę M. P. M. dla firmy A. sp. z o.o., zgodnie z protokołami z dnia [...] marca 2009 r. i z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz umowami z dnia [...] i [...] marca 2009 r. Oświadczyła, że odbiorcą usług wykonanych przez firmę M. była A. sp. z o.o. oraz że firma A. otrzymała faktury korygujące ww. faktury pierwotne w dniu [...] lipca 2009 r., a także iż faktury korygujące były wystawione przez firmę M. na skutek braku środków płatniczych firmy A.

W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] maja 2009 r. zatytułowane "Przejęcie zobowiązań firmy A. sp. z o.o. do firmy M. P. M. przez firmę W. Sp. z o.o.". W piśmie tym firma W. Sp. z o.o. oświadcza, że przejmuje zobowiązania za firmę A. sp. z o.o. w stosunku firmy M. P. M. wynikające z wykonania cięcia warstw posadzkowych i wykonania wylewek przy realizacji inwestycji T. w W. przy ul. G. [...].

W ocenie Sądu ww. dowody oraz sekwencja zdarzeń potwierdzają stanowisko organów podatkowych, iż prace wykazane w fakturach VAT nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. i nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. zostały wykonane na rzecz firmy A. sp. z o.o., a korekty tych faktur dokonano ze względu na brak płatności ze strony A. sp. z o.o. na rzecz Skarżącego.

Zakres prac budowlanych wykonanych przez firmę Skarżącego jest zgodny z treścią umów z dnia [...] marca 2009 r. i [...] marca 2009 r. zawartych pomiędzy A. sp. z o.o. a firmą M. P. M. Odbiór wykonanych prac nastąpił w terminach zbliżonych do terminów wskazanych w ww. umowach (w umowach jako terminy graniczne wskazano [...] marzec 2003 r. i [...] kwiecień 2009 r.), tj. dnia [...] marzec 2009 r. i [...] kwiecień 2009 r. Zgodnie z postanowieniami ww. umów roboty odebrał Ł. K. Wprawdzie w protokołach odbioru przy jego funkcji wpisano "Kierownik budowy W.", jednak w protokole z dnia [...] marca 2009 r. potwierdzono wykonanie robót zgodnie z umową z dnia [...] marca i [...] marca 2009 r., te zaś umowy zostały zawarte pomiędzy A. sp. z o.o. a firmą M. P. M. W protokole odbioru z dnia [...] kwietnia 2009 r. nie zidentyfikowano umów, ale zakres odbieranych prac pokrywa się z pracami wykazanymi w ww. umowach. Na jednym z protokołów odbioru (z dnia [...] kwietnia 2009 r.) widnieje pieczątka firmy W. Sp. z o.o., na co wskazuje Skarżący, ale z treści protokołu nie wynika, iż odbiorcą tych robót była ta firma. Treść protokołu koreluje z treścią ww. umów z dnia [...] marca i [...] marca 2009 r., Skarżący nie przedłożył umów zmieniających te umowy, a zgodnie postanowieniami każdej z tych umów ich zmiana mogła nastąpić jedynie w formie pisemnej pod rygorem nieważności. W tej sytuacji pieczątka firmy W. Sp. z o.o. widniejąca na jednym z protokołów odbioru, bez daty kiedy ją przystawiono, sama w sobie nie przesądza, iż odbiorcą robót była właśnie ta firma.

Natychmiast po podpisaniu protokołów odbioru Skarżący wystawił faktury VAT na rzecz A. sp. z o.o. Osoby uprawnione do reprezentowania ww. firm A. K. (M. P. M.) i Z. K. (A. sp. z o.o.) oświadczyły pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że roboty budowlane wykazane na fakturze VAT nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. i na fakturze nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. zostały wykonane przez firmę M. P. M. na rzecz firmy A. sp. z o.o. Z. K. oświadczyła, że przyczyną korekty faktur był brak środków płatniczych w firmie A. sp. z o.o. W skardze Skarżący podważa wiarygodność oświadczenia Z. K. sugerując, iż mogła ona nie mieć wiedzy w tym zakresie. Trzeba jednak mieć na uwadze, że to A. sp. z o.o. upoważniła tę osobę do reprezentowania firmy, przyjąć więc trzeba, że uznała ją za osobę posiadającą wiedzę i kompetencje, a poza tym Z. K. miała świadomość odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Sąd nie znalazł podstaw, by uznać oświadczenie Z. K. za niewiarygodne.

Przejęcie zobowiązań należnych firmie M. P. M. od firmy A. sp. z o.o. przez W. Sp. z o.o." nastąpiło z dniem [...] maja 2009 r., czyli już po odbiorze robót i wystawieniu faktur je wykazujących na rzecz A. sp. z o.o. Firma W. Sp. z o.o. oświadczyła, że przejmuje zobowiązania za firmę A. sp. z o.o. w stosunku firmy M. P. M. wynikające z wykonania cięcia warstw posadzkowych i wykonania wylewek przy realizacji inwestycji T. w W. przy ul. G. [...]. Z oświadczenia tego wynika, że prace zostały wykonane i w związku z ich wykonaniem powstały zobowiązania, które W. Sp. z o.o. przejęła. Firma W. Sp. z o.o. nie weszła zatem w prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych pomiędzy A. sp. z o.o. a firmą M. P. M., lecz zobowiązała się do zapłaty za firmę A. sp. z o.o. na rzecz firmy Skarżącego zobowiązań powstałych po stronie A. sp. z o.o. Dodać można, że korekta faktur została dokonana dnia [...] maja 2009 r.

Wszystkie okoliczności wskazują, że wbrew twierdzeniu Skarżącego wykazane na spornych fakturach korygujących usługi nie zostały wykonane na rzecz W. Sp. z o.o. Przejęcie zaś przez W. Sp. z o.o. zobowiązań (długów) firmy A. sp. z o.o. jakie ta firma miała wobec firmy Skarżącego jest błędnie przez Skarżącego utożsamiane z wykonaniem usług na rzecz W. Sp. z o.o.

Zgodnie z twierdzeniem organów podatkowych, brak zapłaty przez kontrahenta należności nie uprawnia do korekty faktury. Faktura i faktura korygująca powinny odzwierciedlać zdarzenia, które faktycznie zaistniały. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Skoro jak już to wykazano, faktury korygujące nie wykazywały zdarzeń, które miały rzeczywiście miejsce, to funkcja faktury korygującej nie została wypełniona. Rzeczywiste zdarzenia zostały wykazane w fakturach pierwotnych, nie było zatem podstaw do ich korekty.

Prawidłowo też Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż art. 29 ustawy o VAT regulujący m.in. kwestie korekty faktur, ani § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. nie przewidują możliwości dokonania korekty faktury z tego względu, że kontrahent nie zapłacił należności wynikającej z faktury.

W skardze Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji niezgodność z Dyrektywą Rady UE 2006/112, w związku z tym wyjaśnić należy, iż zarzut taki jest całkowicie nietrafny. Z przepisami dyrektyw unijnych mogą być niezgodne wyłącznie przepisy krajowe implementujące dyrektywy do krajowego porządku prawnego. Decyzja organu może co najwyżej naruszać przepisy prawa lub mogą być w niej zastosowane przepisy, które są niezgodne z przepisami dyrektywy. Skarżący nie wskazał żadnego przepisu ww. Dyrektywy, który został nieprawidłowo zaimplementowany na gruncie ustawy, ani przepisu który został naruszony, zatem nie można odnieść się konkretnie do tak nieprecyzyjnego zarzutu. Sąd poddając kontroli zaskarżoną decyzję nie stwierdził, aby były w niej zastosowane przepisy, które są niezgodne z przepisami unijnymi.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.