Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 266/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 175 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 266/24 w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Burmistrza K. z dnia 12 lutego 2024 r. nr OPS.ŚP.5211.1.9.2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. D. na decyzję Burmistrza Kępic z dnia 12 lutego 2024 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem w przedmiocie konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata albo radcy prawnego doręczono skarżącej w dniu 18 września 2024 r. (dowód z.p.o. – k. 61 akt sądowych).

W dniu 15 października 2024 r. (data stempla pocztowego) A. D. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku podpisaną osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 tego artykułu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, zgodnie z § 2a P.p.s.a. przepisu § 1 tej ustawy nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 P.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.

Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej

pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu ani konwalidacji. Przepisy P.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 177a P.p.s.a.). Niezachowanie pozostałych wymogów, w tym realizacji przymusu adwokacko-radcowskiego, powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej.

Stosownie natomiast do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącą. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście - wbrew wymogom art. 175 § 1 P.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 P.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie.

Z tych względów należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez panią A. D. w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1

i § 2 P.p.s.a. – jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.