Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2041/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.
article: par. 13 ust. 1 pkt 1 i 2; par 11
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013r. sprawy ze skargi J. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw'' objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

J. K. (zwany dalej skarżącym) złożył w dniu 7 października 2011 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.) - zwane dalej rozporządzeniem.

Wniosek skarżącego po wstępnej analizie pod kątem spełnienia podstawowych wymogów formalnych został uznany za kwalifikujący się do dalszej oceny.

Pismem [...] z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący został poinformowany o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć.

W dniu [...] marca 2011 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dokumenty stanowiące pierwsze uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. W wyniku analizy przedłożonej dokumentacji stwierdzono, iż wniosek w dalszym ciągu wymaga uzupełnienia oraz złożenia wyjaśnień. Wobec powyższego pismem [...] z dnia [...] marca 2012 r. skarżący został ponownie wezwany do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dokumenty stanowiące drugie uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy.

W wyniku analizy dostarczonej dokumentacji stwierdzono, że złożony przez skarżącego wniosek nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na nieusunięcie w terminie braków we wniosku o przyznanie pomocy.

Pismem [...] z dnia [...] maja 2012 r. Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa Prezesa ARiMR Nr [...] z dnia 20 grudnia 2011 r., w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.), odmówił przyznania J. K. pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 w związku ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.).

Organ wskazał, że skarżący pomimo wezwania do złożenie uzupełnień, nie usunął w terminie wszystkich braków wymienionych w piśmie P-1/135 z dnia 28.03.2012 r. Organ podniósł, że zgodnie z § 18 ust 4 pkt. 2 ww. rozporządzenia skarżący został wezwany do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień, na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku o przyznanie pomocy, zgodności z zasadami przyznawania pomocy, weryfikacji krzyżowej oraz weryfikacji limitu pomocy. Pismo zostało odebrane w dniu 30.03.2012 r. Termin uzupełnienia minął 20.04.2012 r. Skarżący złożył uzupełnienia w dniu 17.04.2012 r. Organ stwierdził, że weryfikacja złożonych dokumentów wykazała, że wniosek nie został uzupełniony kompletnie. Podniósł, że skarżący został poproszony o dokonanie w złożonym wniosku korekty przyjętych kosztów kwalifikowalnych, związanych z budową obiektu, (zgodnie z paragrafem 13.1.1 Rozporządzenia MRIRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój Mikroprzedsiębiorstw"). Organ podkreślił, iż w dniu 17.04.2012 r. skarżący złożył uzupełniony wniosek o przyznanie pomocy w którym wskazał, że do kosztów kawlifikowalnych zaliczył koszt związany z rozbudową budynku mieszkalnego o część usługową. Ponadto analiza złożonego projektu budowlanego jednoznacznie potwierdziła fakt, iż budynek ma wspólne elementy konstrukcyjne z już istniejącym budynkiem mieszkalnym co jednoznacznie potwierdza, że wniosek dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego. Poinformowano również skarżącego o możliwości jednorazowej zmiany zakresu rzeczowo – finansowego.

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

Pismem [...] z dnia [...] września 2012 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Działań Inwestycyjnych ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa Prezesa ARiMR Nr [...] z dnia 24 stycznia 2012 r., podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 7 października 2011 r. nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

Organ wyjaśnił, że § 18 ust. 5 ww. rozporządzenia określa, iż: "Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy." Organ podkreślił, że na podstawie §18 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia [...] Oddział Regionalny dwukrotnie wzywał skarżącego do uzupełnienia braków we wniosku o przyznanie pomocy. W pismach [...] z dnia [...].02.2012 r. oraz z dnia [...].03.2012 r. [...] Oddział Regionalny informował skarżącego o brakach i uchybieniach we wniosku o przyznanie pomocy, przekazując jednocześnie strony wniosku i jego załączników wymagające poprawy, które przy dochowaniu należytej staranności mogły zostać przez niego uzupełnione i poprawione.

W pierwszym piśmie [...] (pkt 11) [...] Oddział Regionalny ARiMR prawidłowo zauważył, iż koszty rozbudowy obiektu mieszkalnego nie będą stanowiły kosztu kwalifikowalnego. Dodatkowo, w kolejnym piśmie [...] (pkt 3) skarżący został poproszony o usunięcie kosztów związanych z budową ww. obiektu.

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący przedstawił wyjaśnienia z dnia 16.04.2012 r. zawierające informację, iż nie zgadza się on ze stanowiskiem Oddziału Regionalnego i uznaje koszty operacji polegające m.in. na "rozbudowie, z rozbiórką części budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część usługową (dom wczasowy) z przewiązką do innego budynku mieszkalnego (...)" za kwalifikowalne, pozostawiając niezmieniony pierwotny zakres operacji wykazany we wniosku o przyznanie pomocy.

Organ wskazał, że w myśl § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia: "Do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, zalicza się koszty:

budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki;

nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki; "

W związku z powyższym organ stwierdził, że ,,Koszty rozbudowy budynku mieszkalnego, który w wyniku realizacji robót budowlanych stanie się budynkiem niemieszkalnym lub budynkiem mieszkalnym z częścią usługową nie stanowią kosztów kwalifikowalnych."

Organ w tym miejscu powołał się na kierowane do skarżącego pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].07.2012 r., znak [...]: w którym stwierdzono m.in. :" (...) pojęcie rozbudowy mieści się w definicji pojęcia budowy i dlatego koszt rozbudowy budynku mieszkalnego nie stanowi kosztu kwalifikowalnego przedmiotowego działania."

Organ wskazał, że na etapie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa ustalono, iż w zakres dokumentacji aplikacyjnej wchodziły m.in.: ww. decyzja nr [...] z dnia [...].06.2011 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, rozbiórkę, wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie, z rozbiórką części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o część usługową (dom wczasowy) z przewiązką do innego budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej; kosztorys inwestorski dotyczący rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową; projekt budowlany pt. "Projekt rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową - dom wczasowy, oraz przewiązkę łączącą dwa budynki", z którego jednoznacznie wynika, iż planowana do rozbudowy część budynku mieszkalnego nie może stanowić odrębnego budynku usługowego, z uwagi na wspólne elementy konstrukcyjne, w tym instalacje doprowadzające media. Tym samym przedstawione oświadczenie kierownika budowy, J. Z. z dnia [...].02.2012 r., zgodnie z którym realizowane w ramach operacji prace budowlane dotyczą budynku niezależnego od istniejącego budynku mieszkalnego, nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonej dokumentacji wniosku o przyznanie: pomocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. K. wnosząc o przyznanie pomocy zainicjowanej wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" złożonym w dniu 7.10.2011 r.

Skarżący zarzucił naruszenie:

zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 75 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm;) zwana dalej k.p.a.

naruszenie zasady żebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego określonej w art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie postępowania wadliwie, nie wykonując czynności w zakresie zebrania materiału dowodowego a tym samym nie rozpatrzenie tego materiału;

zasady kompletności oceny dowodów określonej w art. 80 k.p.a. - poprzez dokonanie oceny udowodnienia okoliczności bez całokształtu materiału dowodowego;

błędną interpretację § 13. pkt 1. Rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity), zwanej dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyjaśnić należy, że zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r., wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą z dnia 7 marca 2007 r.

W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, zalicza się koszty:

1) budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki;

2) nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki:

Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r., jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Z kolei stosownie do § 18 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków, o których mowa w ust. 3 usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

W myśl § 18 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

W niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z § 10 ust. 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r., do usunięcia nieprawidłowości lub braków, istnieją uchybienia, które uniemożliwiają stwierdzenie, iż wniosek jest kompletny i poprawny. Wskazać należy, iż § 10 rozporządzenia nie przewiduje możliwości wystąpienia do skarżącego po raz trzeci z wezwaniem do usunięcia braków na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku. Przepis § 10 ust. 3 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. ogranicza w tym względzie procedurę rozpatrywania wniosku w ten sposób, że możliwe jest co najwyżej dwukrotne wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stwierdzonych braków oraz do złożenia wyjaśnień. W przypadku zaś, gdy pomimo wezwania do usunięcia braków, wnioskodawca nie usunął w zakreślonych terminach wszystkich nieprawidłowości lub braków. Agencja jest zobowiązana do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że organ zasadnie odmówił udzielenia przyznania pomocy.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy wyjaśnić, że przepisy § 13 ust. 1 rozporządzenia zaliczają do kosztów kwalifikowanych koszty budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych oraz koszty nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. 2010 Nr 243 poz. 1623 tekst jednolity) pod pojęciem "budowa" należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego. W odróżnieniu od przebudowy z rozbudową mamy do czynienia w przypadku zmiany, innych poza wysokością charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego jak kubatura, powierzchnia zabudowy, jego długość czy szerokość (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 725/08, LEX nr 550251). Rozbudową będzie więc powiększenie istniejącego obiektu budowlanego o dodatkowe pomieszczenie, które stanowi część obiektu budowlanego (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 398/08, LEX nr 526413). W orzecznictwie podkreśla się również, że z uwagi na brak legalnej definicji tego pojęcia, należy kierować się jego znaczeniem w języku potocznym. Według Uniwersalnego Słownika Języka Polskiego pod red. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., tom III, str. 981) rozbudowa to powiększenie, rozszerzenie budowli, obszaru już zabudowanego, dobudowanie nowych elementów.

Tak więc rozbudową będzie powiększeniem istniejącego obiektu budowlanego, w tym przypadku budynku mieszkalnego o budynek usługowy.

Należy zauważyć, iż skarżący przedłożył w toku postępowania administracyjnego projekt budowlany oraz decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] zatwierdzającą ww. projekt budowlany, w której organ udzielił pozwolenia na budowę w zakresie rozbudowy, istniejącego budynku mieszkalnego o cześć usługowa (dom wczasowy) oraz przewiązkę do innego budynku mieszkalnego (obiekt murowany, tworzący kompleks dwóch obiektów połączonych projektowaną jednokondygnacyjną przewiązką, nie podpiwniczony, trzykondygnacyjny - parter, piętro, poddasze użytkowe, zasilanie w media w ramach rozbudowy instalacji). Przedmiotowe powiększenie stanowi integralną część obiektu budowlanego (budynek mieszkalny plus budynek gospodarczy) połączonego dodatkowo przewiązką z innym istniejącym budynkiem.

Ww. dokumenty świadczą, że przedmiotowy projekt jest rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową połączony z rozbudową instalacji (zasilanie w media). O odrębności budynków nie świadczy fakt, iż budynek wczasowy nie będzie korzystał z rozprowadzonych w budynku mieszkalnym instalacji.

§ 13 ust. 1 rozporządzenia stanowi do kosztów kwalifikowanych można zaliczyć dwie grupy kosztów podzielonych ze względu na rodzaj budowli, mianowicie pierwsza grupa to budynki niemieszkalne i druga grupa to istniejące budynki mieszkalne.

W niniejszej sprawie mam do czynienia z rozbudową budynku mieszkalnego o cześć usługową, której koszt nie może być uznany za koszt kwalifikowany przedmiotowego działania ponieważ przepisy ww. rozporządzenie mówią jedynie kosztach związanych z budową, przebudową lub remontem połączonym z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych oraz kosztach nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych.

Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie mogą być uwzględnione ponieważ art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciach organów administracji, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji i z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity) orzekł jak w sentencji.