Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 214/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 18n ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. F. Sp. z o.o. w Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2024 r. sygn. akt III SA/Gl 32/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. F. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 listopada 2023 r., nr. SKO.DG/41.2/20/2023/23707/AW w przedmiocie wykreślenie z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 20 lutego 2024 r., odmówił wstrzymania wykonania objętej skargą E. F. sp. z o.o. w Z. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 listopada 2023 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:

pismem z 28 grudnia 2023 r. E. F. sp. z o.o. w Z. (dalej: strona "Skarżąca"), złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 listopada 2023 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podkreśliła, że jej wykreślenie z rejestru spowoduje liczne komplikacje w zakresie wykonywania obowiązków jako agencji zatrudnienia, którą do czasu wykreślenia i prawomocnego wydania orzeczenia jest strona skarżąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W opinii Sądu I instancji, decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia z mocy prawa skutkuje utratą przez podmiot statusu agencji zatrudnienia w momencie upływu terminu do wniesienia odwołania albo doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem WSA, techniczne wykreślenie podmiotu z rejestru to jedynie czynność, która dostosowuje treść rejestru do stanu rzeczywistego i nie zmienia w żadnym stopniu sytuacji strony skarżącej. W konsekwencji, w opinii Sądu I instancji, brak wstrzymania wykonania decyzji o wykreśleniu z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia, nie wywołuje znacznej szkody, ani nie wywołuje trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może cofnąć skutków, które nastąpiły z mocy prawa.

W podstawie prawnej postanowienia wskazano art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.).

Na postanowienie WSA Skarżąca wniosła zażalenie domagając się jego zmiany.

W motywach Strona podniosła, że niezastosowanie at. 61 § 3 p.p.s.a doprowadzi do realnej szkody w sytuacji gdzie znaczna ilość osób, (która rocznie osiąga nawet liczbę 18.000 osób), może pozostać bez pracy, co spowoduje dla niech problemy ekonomiczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, że nie każdej decyzji może być udzielona ochrona tymczasowa przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji odnosi się do takich aktów, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14).

Zgodnie z art. 18n ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2024 r., poz. 475; dalej: p.z.i.r.p.), wykreślenie z rejestru następuje w momencie gdy decyzja staje się ostateczna. Oznacza to, że nie jest wymagana dodatkowa czynność organu aby podmiot został uznany za wykreślony z rejestru. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż Skarżąca utraciła status agencji zatrudnienia z mocy prawa w momencie gdy decyzja o jej wykreśleniu stała się ostateczna.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na ziszczenie się w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (np. postanowienie NSA z dnia 21 września 2023 r., sygn. II GZ 345/23). Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających podnoszone przez nią okoliczności.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.