Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 652/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 991/23 w przedmiocie nakazania ściągnięcia nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 lutego 2023 r., znak: DOZ-OAiK.650.539.2022.AJ w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 3 września 2024 r. nakazał ściągnięcie od E. S. (dalej: skarżąca, strona) nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z 25 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 991/23, wydanego w sprawie skargi skarżącej na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 14 lutego 2023 r., znak: DOZ-OAiK.650.539.2022.AJ w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Wskazując na przepis art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wskazał, że pismem z 14 listopada 2023 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z 25 października 2023 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 2 lutego 2024 r. Pomimo dwukrotnego wezwania strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej strona opłaty tej nie uiściła, a zatem zdaniem Przewodniczącego Wydziału konieczne stało się wydanie zarządzenia o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania w przedmiocie ściągnięcia opłaty, z uwagi na fakt, że żądana opłata w kwocie 100 zł została uiszczona na rachunek bankowy Sądu w dniu 9 września 2024 r. Zdaniem skarżącej zaskarżone zarządzenie wydane zostało z naruszeniem art. 234 § 2 p.p.s.a., gdyż nie zostało poprzedzone wezwaniem strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Do zażalenia załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dowodu uiszczenia opłaty kancelaryjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Przez koszty postępowania należy rozumieć między innymi koszty sądowe. Do kosztów tych zalicza się opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania strony. Obowiązek uiszczenia tej opłaty wynika z art. 234 § 2 p.p.s.a. Z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090) wynika, że wysokość opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia wynosi 100 zł. Stosownie zaś do art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. W takim wypadku nie stosuje się przepisów art. 220 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie, wobec oddalenia skargi, strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu sentencji wyroku wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (zob. art. 141 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Brak dobrowolnego uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych oraz bezskuteczność wezwania do jej uiszczenia przez stronę skarżącą skutkowały powstaniem obowiązku wydania przez przewodniczącego zarządzenia nakazującego przymusowe ściągnięcie powyższej opłaty od strony skarżącej.

Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że pismem z 14 listopada 2023 r. strona wniosła o doręczenie jej odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 991/23, wraz z uzasadnieniem. Wraz z wnioskiem strona nie wniosła opłaty kancelaryjnej. Wobec tego zarządzeniem z 17 listopada 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem ściągnięcia. Wezwanie to uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 7 grudnia 2023 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lutego 2024 r. Z uwagi na nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, pismem z 25 czerwca 2024 r. wezwano skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do wykonania prawomocnego zarządzenia z 17 listopada 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. W wezwaniu tym wskazano, że jeżeli powyższa opłata nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, Przewodniczący, w drodze zaskarżalnego zarządzenia, zarządzi jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek na podstawie art. 234 § 2 i 4 p.p.s.a. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2024 r. Tak więc wbrew twierdzeniom skarżącej z akt sprawy bezspornie wynika, że wydanie zaskarżonego zarządzenia zostało poprzedzone wezwaniem strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Ponadto, jak zasadnie wskazano w zaskarżonym zarządzeniu, do dnia jego wydania strona należnej opłaty kancelaryjnej nie wniosła.

A zatem w sytuacji braku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, zasadnie przewodniczący wydziału na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w prawidłowej wysokości, a następnie – wobec niewykonania powtórnego wezwania do uiszczenia tej opłaty – zarządził jej ściągnięcie od strony. Jedyną przesłanką wydania takiego zarządzenia jest bowiem nieopłacenie wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Z kolei sposób sformułowania zdania drugiego w art. 234 § 2 p.p.s.a. nie pozostawia przewodniczącemu swobody w zakresie orzekania o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Tym samym podnoszona w zażaleniu okoliczność uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej po doręczeniu zaskarżonego zarządzenia nie ma wpływu na zasadność i prawidłowość jego wydania. Uiszczenie opłaty powoduje jedynie ten skutek, że wobec skarżącej nie będą podejmowane dalsze czynności egzekucyjne.

Z powyższych względów, wobec stwierdzenia braku naruszeń prawa w zaskarżonym zarządzeniu, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.