Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 521/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "A" w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W wyniku pism wnoszonych przez L. i M. B. w sprawie usytuowania miejsca na odpady stałe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] zwołał wizję lokalną, w toku której ustalił, że na nieruchomości należącej do "A" w P., zgodnie z wcześniejszym zgłoszeniem, wybudowany został utwardzony plac na kontenery, położony w odległości 3,25 m od budynku zlokalizowanego na nieruchomości będącej własnością państwa B. W wyniku ponownych oględzin z dnia [...]r. potwierdzono wcześniejsze ustalenia, dodając, że pierwotnie miejsce na nieczystości usytuowane było na działce nr [...], którą w [...]r. zakupili państwo B. Na działce tej wybudowali pawilon handlowy, na podstawie decyzji pozwolenia na budowę – w [...]r. oddano pierwszą część, a w [...] r. – część drugą – zmienioną w stosunku do uzyskanego pozwolenia na budowę. Powtórzono jednocześnie, że miejsce na nieczystości usytuowane jest w odległości 3,25 m od granicy z budynkiem państwa B.

Na podstawie powyższych ustaleń, decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie z wniosku L. i M. B. w sprawie usytuowania niezgodnie z przepisami prawa miejsca na odpady stałe ( śmietnika ) dla budynku wielorodzinnego przy ulicy [...] w P. W uzasadnieniu wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania ustalono usytuowanie śmietnika zgodne z dokonanym zgłoszeniem w Starostwie Powiatowym z dnia 16 kwietnia 2002 r. Stwierdzono, że do czasu sprzedaży nieruchomości oznaczonej jako nr [...], właśnie na tej działce od lat 50 tych usytuowany był ów śmietnik. Ustalono również, że działka "A" z uwagi na istniejącą na niej skarpę nie daje innych możliwości ulokowania tego miejsca, przy uwzględnieniu obowiązujących i wymaganych odległości od granicy działek i budynków z pomieszczeniami mieszkalnymi. Ustalając jednocześnie, że obecna lokalizacja miejsca na śmietnik odsunięta została na odległość ponad 3 m od granicy działki wnioskujących, w ścianie granicznej nie ma otworów okiennych i drzwi, wskazując przy tym, że druga część pawilonu handlowego wybudowana została niezgodnie z zatwierdzonym projektem.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli L. i M. B., uznając ją za krzywdzącą i niezgodną z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W obszernym uzasadnieniu odwołania potwierdzili, że w [...]r. nabyli wieczyste użytkowanie działki nr [...] i wówczas kontener na śmieci, wcześniej usytuowany na tej działce, został przesunięty. W [...]r. po uzyskaniu pozwolenia na budowę pawilonu usługowo – handlowego rozpoczęli budowę, w [...]r. uzyskali pozwolenie na użytkowanie tego obiektu. Kiedy w [...]r. rozpoczęli drugi etap budowy, wówczas kontener został ustawiony poza ich działką, nadal jednak stwarzał dużą uciążliwość dla otoczenia. Mimo licznych interwencji nie udało się zmienić lokalizacji tego kontenera, chociaż "A" podjęła w tym zakresie stosowną decyzję. Podnieśli, że z jednej strony uchwałą "A" z dnia [...]r. zlikwidowano śmietnik, a następnie wskutek zgłoszenia "B" Sp. z o.o. z dnia [...]r., ponownie w tym miejscu rozpoczęto prace związane z budową śmietnika. Zaprzeczając twierdzeniom organu pierwszej instancji, podkreślili, że istnieje wiele innych możliwości usytuowania przedmiotowego śmietnika w sposób zgodny z przepisami i nie taki uciążliwy dla otoczenia. Ustosunkowując się do zarzutu wykonania drugiej części budowy niezgodnie z zatwierdzonym planem i pozwoleniem na budowę, wyjaśnili, że wszelkie zmiany do projektu zaakceptowane zostały przez właściwe organy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że "B" w P., po uprzednim zgłoszeniu, przebudował istniejące od 50 lat miejsce do składowania odpadów stałych. W wyniku przeprowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził, że wykonano go zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podzielił także stanowisko organu pierwszej instancji, że drugi etap budowy prowadzonej przez odwołujących się został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej, niezgodnie z pierwotnym projektem. Mając na uwadze poczynione ustalenia organ odwoławczy nie znalazł podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem usytuowania miejsca do składowania odpadów stałych. Podnoszona przez odwołujących się możliwość przeniesienia śmietnika na teren innej posesji, nie należącej do "A", była zdaniem organu odwoławczego całkowicie nieuprawniona, a ulokowanie go na terenie "A" w innych granicach nie było możliwe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach L. i M. B. wnieśli o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu podnieśli, że nie mogą zgodzić się z zapadłymi w sprawie decyzjami, zarzucając prowadzonemu postępowaniu naruszenie przepisów procedury administracyjnej, a mianowicie art. 7, 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzucili temu postępowaniu uwzględnienie interesu tylko jednej strony i całkowite pominięcie zgłaszanych niedogodności dla drugiej strony postepowania. Odnośnie zarzucanej samowoli budowlanej w stosunku do drugiego etapu budowy pawilonu handlowego, wyjaśnili, że wszelkie zarzuty są bezpodstawne i nie mają związku z toczącym się postępowaniem.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt II SA/Ka 943/03 uchylił w całości zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że w sprawie bezsporne jest, iż w wyniku zgłoszenia z dnia [...]r. przyjętego przez Wydział Architektury i Inwestycji Starostwa Powiatowego w G. doszło do przebudowy miejsce na odpady stałe. Jednakże z wykonanego szkicu wynika, że otwory okienne w ścianie prostopadłej do śmietnika, znajdują się w odległości około 4 – 6 m od przebudowanego śmietnika. Zatem niewątpliwie usytuowanie tego miejsca zgodne jest z jedną z dyspozycji § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a mianowicie – zachowania odległości co najmniej 3 m od granicy z działką sąsiednią, jest bowiem tutaj odległość 3,25 m. Natomiast należy jednocześnie zauważyć, iż nie została zachowana druga dyspozycja tego przepisu – czyli nakaz zachowania odległości 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Sąd wskazał, że definicja ustawowa pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi zawarta jest w przepisie § 4 tego rozporządzenia. Według tego zapisu pomieszczenia te dzielą się na pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi – kiedy przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny oraz pomieszczenia przeznaczone na czasowy pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa od 2 do 4 godzin włącznie. Skoro przepis § 23 rozporządzenia mówi o budynkach z pomieszczeniami na pobyt ludzi nie dokonując różnicowania, obejmuje on więc i pomieszczenia przeznaczone na pobyt stały i czasowy. Takim pomieszczeniem jest niewątpliwie pawilon handlowy skarżących, a zatem, usytuowanie przedmiotowego miejsca na odpady stałe, sprzeczne jest z zapisem ust. 1 § 23 wymienianego rozporządzenia.

Decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję PINB dla Powiatu [...] z dnia [...]r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Następnie w dniu [...]r. organ powiatowy przeprowadził kontrolę na ww. działce i stwierdził, że miejsce dla kontenerów na śmieci o pojemności około 1000 l, ogrodzone jest murem z PGS o grubości 12 cm oraz wysokości 1,5m.

W dniu [...]r. organ powiatowy przeprowadził ponownie kontrolę przedmiotowego obiektu, podczas której ustalił, iż stan faktyczny od ostatnich oględzin nie uległ zmianie. Natomiast przedstawiciele "B" oświadczyli, że brak jest możliwości ustawienia śmietnika na terenie "A". Z kolei L. i M. B. oświadczyli, że śmietnik stwarza zagrożenie pożarowe dla ich budynku, czego dowodem jest to, że składowane w tym miejscu meble uległy już zapaleniu w [...]r. powodując spalenie część dachu.

Postanowieniem z dnia [...]r. PINB Powiatu [...] nałożył na "A" w P. przy ul. [...] obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej zgodności z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami techniczno - budowlanymi i bezpieczeństwa pożarowego istniejącego miejsca na składowanie odpadów stałych.

W dniu [...]r. oraz [...]r. "B" Sp. z o.o. przedłożyła w siedzibie organu powiatowego opinię techniczną sporządzoną przez B. B. rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych z której wynika, że sporne miejsce do gromadzenia odpadów stałych spełnia przeciwpożarowe wymagania lokalizacyjne względem granicy działki i zabudowy na sąsiedniej działce oraz ekspertyzę techniczną sporządzoną przez inż. Z. D., z której wynika, że lokalizację spornego miejsca do gromadzenia odpadów stałych należy przyjąć jako jedyną możliwą, akceptując jednocześnie odstępstwo od przepisów ww. rozporządzenia.

Przy piśmie z dnia 10 lipca 2014r. L. i M. B. przedłożyli między innymi pismo Komendy Miejskiej PSP zatytułowane potwierdzenie przekazania terenu, obiektu lub mienia objętego działaniem ratowniczym oraz dokumentację fotograficzną z których wynika, że w [...]r. spaliła się tylna ściana oraz część dachu budynku (biuro nieruchomości) znajdującego się z przy ul. [...].

W dniu [...]r. organ powiatowy przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem stron postępowania, podczas której strony nie doszły do porozumienia w sprawie rozwiązania problemu dotyczącego usytuowania śmietnika na działce.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie usytuowania niezgodnie z przepisami prawa miejsca na odpady stałe (śmietnika) dla budynku wielorodzinnego w P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ powiatowy opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz powołując się na treść przedłożonych przez stronę ekspertyz wskazał, że bezprzedmiotowym staje się dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli L. i M. B. zarzucając, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt II SA/Ka 943/03.

[...]WINB postanowieniem z dnia [...]r. zlecił organowi pierwszej instancji przeprowadzenie oględzin w celu ustalenia aktualnego stanu faktycznego, w szczególności ustalenia czy otwory okienne zrealizowane w ścianie pawilonu handlowego, prostopadłej do miejsca na odpady stałe - śmietnika znajdują się nadal w odległości od 4 do 6 m od śmietnika, na co wskazał WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 23 marca 2005r., sygn. akt II SA/Ka 943/03.

W dniu [...]r. organ powiatowy przeprowadził oględziny z których wynika, że odległość śmietnika od budynku wynosi 3,22 m, a od naroża budynku do okna odległość ta wynosi 61cm, ponadto organ sporządził dokumentację fotograficzną.

Pismem z dnia [...]r. [...]WINB zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się na piśmie co do zebranych w sprawie dowodów.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013r. poz. 267, z późn. zm.) w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. 2013r. poz. 1409) uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji oraz nakazał rozbiórkę miejsca na pojemniki i kontenery na odpady stałe (śmietnika) dla budynku wielorodzinnego w P. przy ul. [...], znajdującego się na działce nr [...] przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w omawianej sprawie zapadł prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt II SA/Ka 943/03, którym organy nadzoru budowlanego są związane i nie mogą orzekać w sposób z nimi niezgodny, a w wyroku tym Sąd wskazał, że przedmiotowe miejsca na pojemniki i kontenery na odpady stałe, sprzeczne jest z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nadto organ wskazał, że sam fakt dokonania zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej i brak sprzeciwu właściwego organu nie zwalnia organów nadzoru budowlanego od zbadania robót budowlanych w ramach ustawowych kompetencji. Fakt realizowania inwestycji na podstawie zgłoszenia jeszcze nie świadczy o tym, iż nie doszło do naruszenia przepisów techniczno - budowlanych, a brak sprzeciwu nie przesądza jeszcze o zgodności obiektu z ww. przepisami. Jednocześnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że organ powiatowy naruszył art. 80 k.p.a., bowiem w żaden sposób nie ocenił opinii technicznych i ekspertyz, które zostały przedłożone przez strony w niniejszej sprawie. Naruszył również przepis art. 107 § 1 k.p.a., bowiem zaskarżona decyzja nie zawierała uzasadnienia prawnego. Co więcej organ powiatowy nie odniósł się w żaden sposób do twierdzeń skarżących, ani do wiążących go wskazań zawartych w wyroku WSA w Gliwicach. [...]WINB stwierdził również, że orzekając w drugiej instancji o rozbiórce przedmiotowego obiektu budowlanego nie naruszył zasady dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 k.p.a., gdyż problem dotyczący niezgodności z przepisami techniczno - budowlanymi był już uprzednio przedmiotem rozważań zarówno przed [...]WINB jak i przed WSA w Gliwicach. Podobnie jak i kwestia dotycząca legalności budynku handlowo – usługowego. Organ wskazał również, że nie można było wydać decyzji nakazującej przywrócenie spornego obiektu budowlanego do stanu poprzedniego jaki istniał przed dokonaniem zgłoszenia w sprawie przebudowy spornego obiektu budowlanego, gdyż ten poprzedni stan był niezgodny z przepisami techniczno – budowlanymi.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła "A" w P. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7,art. 8, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę, w szczególności nie uwzględnienie treści przedłożonej ekspertyzy oraz opinii technicznej. Nadto nie uwzględnienie faktu naruszenia przez inwestorów realizujących budowę pawilonu handlowo-usługowego przepisów budowlanych poprzez odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wreszcie nienależytego uzasadnienia wydanej decyzji. Zarzucili również naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez dokonanie błędnej subsumcji do ustalonego stanu faktycznego. Nadto wydanie decyzji z naruszeniem § 22 pkt 4 i § 23 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z dnia 15 lipca 2015r. uczestnicy postepowania L. i M. B. wnieśli o oddalenie skargi wskazując, że zarzuty skargi są nieuzasadnione oraz pozostają w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 23 marca 2005r.

W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze, natomiast uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie zapadł już prawomocny wyrok tut. Sądu z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt SA/Ka 943/03 w którym sąd stwierdził, że lokalizacja spornego miejsca na odpady stałe ( śmietnika) pozostaje w sprzeczności z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Natomiast zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 czerwca 2010r. sygn. akt II FSK 537/09, a Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni podziela poczynione w tym orzeczeniu wywody - w art. 153 p.p.s.a. zawarte są dwie odrębne normy prawne pozostające ze sobą w związku, kształtujące zakres związania nimi sądu, który je zastosował, jak i organu, do którego są one bezpośrednio skierowane. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie (por. S Hanausek, w: System prawa cywilnego procesowego. Zaskarżanie orzeczeń sądowych, red. W. Siedlecki, Ossolineum 1986, str. 318). Wynika z tego, że ocena prawna musi dotyczyć prawidłowości zastosowania w konkretnej sprawie określonych przepisów prawa, pozostających w logicznym związku z treścią rozstrzygnięcia. Zakres dokonanej oceny prawnej musi też być oceniany w kontekście ustrojowej funkcji sądu administracyjnego, który nie orzeka in merito, a dokonuje wyłącznie kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Kontrola ta dokonywana jest na podstawie stanu faktycznego, jak też stanu prawnego, który istniał w chwili podjęcia tego aktu. Przyjęte założenie ma istotne znaczenie, bowiem w przypadku zmiany stanu prawnego, bądź zmiany stanu faktycznego, zmianie może ulec związanie przyjętą oceną prawną. Przy czym zmiana stanu prawnego lub zmiana stanu faktycznego tylko wtedy będzie miała wpływ na przyjętą ocenę prawną, jeżeli zmiana stanu prawnego uczyni pogląd sądu administracyjnego nieaktualnym, a zmiana stanu faktycznego będąca następstwem wyjścia na jaw nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, dotyczyć będzie istotnych jego elementów. Ustanowiona w art. 153 p.p.s.a. zasada związania powoduje, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej ( por. wyrok NSA z dnia 16 października 2014r. sygn. akt II FSK 2506/12 LEX nr 1598312).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że okoliczności stanu faktycznego nie uległy zmianie, czego dowodem jest wynik przeprowadzonych oględzin spornego śmietnika potwierdzający jego wcześniejsze usytuowanie względem sąsiedniego budynku należącego do uczestników postępowania. Nie można również przyjąć stanowiska, zgodnie z którym przedłożenie przez skarżącą ekspertyzy oraz opinii technicznej wpływa na zmianę okoliczności stanu faktycznego. Należy bowiem zwrócić uwagę, że żaden z tych dokumentów nie przeczy ustaleniom organu w zakresie niezgodności lokalizacji spornego obiektu z powołanymi w wyroku przepisami techniczno – budowlanymi, a jedynie sugeruje konieczność odstąpienia od stosowania tych przepisów. Nadto jak już wcześniej wskazano kwestia ta została przesądzona przez tut. Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 23 marca 2005r. Pozostałe kwestie podnoszone w skardze a dotyczące legalności budowy tej części budynku handlowo - usługowego, która znajduje się w bezpośredniej bliskości spornego śmietnika oraz brak możliwości jego lokalizacji w innym miejscu były znane sądowi wydającemu wyrok w sprawie sygn. akt SA/Ka 943/03, zatem również nie stanowią nowych okoliczności. Od momentu wydania powołanego wyżej wyroku nie uległ również zmianie stan prawny w zakresie dotyczącym odległości miejsc na pojemniki na odpady stałe od okien budynku, dlatego też organ w ramach ponownego rozpoznania sprawy zobligowany był do uwzględnienia ocen prawnych i wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w uprzednio zapadłym prawomocnym wyroku Sądu. Z racji rozwiązania prawnego, przyjętego w art. 153 p.p.s.a., strona nie może już na dalszych etapach postępowania skutecznie zakwestionować przesądzonych już wcześniej przez sąd kwestii. Nie chodzi przy tym o to, czy formułowane zarzuty są zasadne, czy też nie, lecz o to, że na danym etapie postępowania nie mogą już być skutecznie podnoszone. Uregulowania zawarte w art. 153 p.p.s.a. mają zapobiec sytuacji, w której określona kwestia byłaby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach sądu ( por. wyrok NSA z dnia 24 września 2014r. sygn. akt II FSK 2541/12 LEX nr 1572523). Dlatego też podjęta przez skarżącą próba dyskredytowania poglądu Sądu zawartego w prawomocnym wyroku, co do dokonanej już oceny zakresu naruszenia przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych jest zdaniem Sądu niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.