Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 218/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2, art. 88.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 44.
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Go 32/24 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., nr SKO-6881/158-Kom/22 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r., odrzucił wniosek R. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy.

Sąd wskazał, że powołaną decyzją z dnia 5 stycznia 2023 r., organ odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty Zielonogórskiego z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się badaniom lekarskim. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 21 lutego 2023 r. w trybie art. 44 k.p.a.

W związku z pismem skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia 28 września 2023 r., doręczonym stronie dnia 13 października 2023 r., poinformowało skarżącego, że postępowanie z jego wniosku zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia 5 stycznia 2023 r., która z uwagi na skuteczność dokonanego doręczenia uzyskała przymiot ostateczności.

Sąd I instancji rozpoznając wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia 5 stycznia 2023 r., stwierdził, że był on spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu.

Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi na powołaną decyzję, w związku jej doręczeniem w trybie zastępczym, upływał z dniem 23 marca 2023 r. Jednak o ile w tym okresie skarżący nie miał wiedzy co do wydanego wobec niego rozstrzygnięcia oraz skuteczności jego doręczenia, o tyle z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 września 2023 r., doręczonego stronie w dniu 13 października 2023 r., skarżący powziął klarowną informację, że postępowanie z jego wniosku zostało zakończone. Sąd I instancji przyjmując, że przyczyna uchybienia do wniesienia skargi ustała w dniu 13 października 2023 r., uznał, że skarżący nie dochował 7-dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż na okoliczności mające taki wniosek uzasadniać powołał się dopiero w nadanej dnia 19 grudnia 2023 r. przesyłce zawierającej wniosek.

Wobec powyższego Sąd I instancji, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił wniosek skarżącego.

R. R., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie lub zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosowanie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że jednym z warunków jakie musi spełnić wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest złożenia takiego wniosku w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny, której skutkiem było uchybienie terminu. Niedochowanie tego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem żądania przywrócenia terminu przez sąd, do którego wniosek ten został skierowany.

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, za niewadliwą uznać należy ocenę ległą u podstaw postanowienia Sądu I instancji.

Jak bowiem słusznie stwierdził Sąd I instancji, a co wynika z analizy akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 stycznia 2023 r., wobec zastosowanej fikcji doręczenia z art. 44 k.p.a., stała się prawomocna.

O tej okoliczności, co wynika z pisma organu z dnia 28 września 2023 r., stanowiącego odpowiedź na "ponaglenie" strony zawartego w piśmie z dnia 9 lipca 2023 r., skarżący dowiedział się w dniu skutecznego doręczenia mu rzeczonego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej to pismo organu wynika, że skarżący odebrał je w dniu 13 października 2023 r.

Podzielając stanowisko Sądu I instancji, że terminem w którym strona powzięła klarowną informację (wiedzę) o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, była data doręczenia skarżącemu wymienionego pisma organu z dnia 28 września 2023 r., za niewadliwe uznać należy stwierdzenie, że skuteczny termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 20 października 2023 r.

Złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi w dniu 19 grudnia 2023 r. (data nadania skargi), było zatem czynnością oczywiście spóźnioną, co również zasadnie stwierdził Sąd I instancji. W konsekwencji zobligowany był on do odrzucenia wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zauważyć przy tym należy, że strona w wywiedzionym zażaleniu nie podniosła żadnych okoliczności mogących poddawać w wątpliwość lub podważać ustalenia Sądu I instancji w zakresie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.