Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 480/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust.3, art. 36a ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. K. – prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą K. w K. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 5 czerwca 2024 r. nr AB-II.7840.6.5.2023.PA w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz zmiany pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do tut. Sądu decyzją z dnia 5 czerwca 2024 r. nr AB-II.7840.6.5.2023.PA Wojewoda Podlaski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 22 stycznia 2024r. nr DUA-XIV.6740.69.2023 odmawiającą T. K. (dalej powoływanemu jako: "Inwestor" lub "Skarżący") zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz zmiany pozwolenia na budowę Nr 352/2019 z dnia 8 maja 2019 r. nr DAR-L6740.86.2019 dotyczącego budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zlokalizowanego po granicy z działkami [...] wraz z wewnętrzną i zewnętrzną instalacją gazową, oraz zagospodarowania terenu na działce nr ewid. gr. [...], obręb [...], przy ul. [...] w Białymstoku.

U podstaw wydanych rozstrzygnięć legły następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Prezydent Miasta Białegostoku decyzją z dnia 8 maja 2019 r. Nr 352/2019 zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (o pow. zabudowy - 297,50 m2 i kubaturze - 4563,50 m3) zlokalizowanego po granicy z działkami nr ewid. gr. [...]wraz z wewnętrzną i zewnętrzną instalacją gazową i zagospodarowaniem terenu, na działce nr ewid. gr. [...], obręb [...], przy ul. [...] w Białymstoku. Powyższa decyzja stała się ostateczna z dniem 30 maja 2019 r.

Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2023 r. Inwestor wystąpił do Prezydenta Miasta Białegostoku o zmianę w/w pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 2019 r., załączając - zgodnie z wymogiem art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami objętymi wnioskiem na cele budowlane.

Prezydent Białegostoku postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023r., na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Na skutek zażalenia Inwestora, Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia 15 września 2023 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Rozpatrując sprawę ponownie Prezydent Miasta Białegostoku pismem z dnia 21 września 2023 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 8 maja 2019r. Jednocześnie po ustaleniu, że dokumentacja dołączona do wniosku zawiera nieprawidłowości, postanowieniem z dnia 4 października 2023 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał Inwestora do ich usunięcia, określając termin 60 dni od dnia doręczenia postanowienia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Inwestor wraz z pismem z dnia 05 grudnia 2023 r. przedłożył kserokopię umowy dzierżawy części nieruchomości nr ewid. gr. [...] informując o uzupełnieniu wskazanych nieprawidłowości.

Po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji projektowej organ I instancji stwierdził, że nie usunięto wszystkich nieprawidłowości wskazanych w ww. postanowieniu m.in. w zakresie: (-) pkt 4 dotyczącego zgodności wnioskowanej lokalizacji miejsc postojowych przeznaczonych do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedli Centrum i Przydworcowe w Białymstoku (rejon ul. Św. Rocha i Sukiennej) - etap I uchwała Rady Miasta Białystok Nr XXIV/373/16 z dnia 30 czerwca 2016 r., wskazując dodatkowo, że miejsca postojowe nie mają charakteru stałego; (-) pkt 2 podkreślając, że projekt budowlany zamienny nadal zawiera niejednoznaczne informacje w zakresie wskazania zmian istotnych i nieistotnych; (-) pkt 5 lit. a postanowienia - w opisie projektu zagospodarowania terenu błędnie opisano istniejące zagospodarowanie terenu; (-) pkt 5 lit. d - w opisie projektu architektoniczno-budowlanego nadal znajdują się zapisy o zaprojektowaniu w budynku 10 lokali mieszkalnych czy 10 miejsc postojowych w garażu podziemnym, co nie jest zgodne z pozostałą częścią przedłożonego projektu zamiennego; (-) pkt 5 lit. f - projekt budowlany zamienny uzupełniono o części branżowe (tj. część konstrukcyjną, sanitarną i elektryczną) jednak nie zawarto w nich żadnych informacji odnośnie wprowadzanych zmian (istotnych lub nieistotnych) w stosunku do projektu zatwierdzonego decyzją pierwotną; (-) pkt 6 - w projekcie zawarto niespójne wyjaśnienia odnośnie kwestii lokalizacji projektowanych miejsc postojowych na działkach nr [...] w miejscu istniejącego parkingu są niespójne; (-) pkt 7 - w przedłożonym oświadczeniu projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej nadal wskazuje się, że projektowany budynek zlokalizowany jest "na działce o nr ewid. gruntu [...], należącej do T. K., co nie jest zgodne ze stanem faktycznym.

W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie pełnomocnik Inwestora przedłożył stosowne wyjaśnienia i dokonał korekty przedłożonego projektu budowlanego zamiennego w ramach której: (-) usunięto rozbieżności odnośnie wskazywanych zmian istotnych - po dokonaniu korekty zmiany istotne to: (a) odstąpienie w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. zmiana ilości miejsc postojowych przynależnych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, (b) odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany tj. zmiana powierzchni terenu objętego opracowaniem; (-) prawidłowo opisano istniejące zagospodarowanie terenu w opisie projektu zagospodarowania terenu; (-) skorygowano opis projektu architektoniczno budowlanego odnośnie zapisów niezgodnych z pozostałą częścią przedłożonego projektu zamiennego; (-) wskazano, że części branżowe nie zawierają żadnych zmian istotnych; (-) wskazano, że parking na działkach nr [...] jest istniejący i usunięto niespójne informacje w tym zakresie (-) skorygowano oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Jednocześnie Inwestor wyjaśnił, że lokalizacja miejsc postojowych na terenie planistycznym oznaczonym symbolem 3.5UO nie jest sprzeczna z ustaleniami planu miejscowego.

Podkreślono, że szczególna sytuacja, w jakiej znalazł się Inwestor poprzez brak możliwości zlokalizowania wszystkich miejsc postojowych na terenie położenia budynku wielorodzinnego, powoduje konieczność ich usytuowania na działkach o nr [...] do których Inwestor posiada tytuł prawny w postaci umowy dzierżawy. Pełnomocnik wyjaśnił dodatkowo, że Inwestor z powodów od niego niezależnych nie mógł zrealizować wszystkich miejsc postojowych na działce [...], jeszcze nawet przed wydzieleniem większej ilości lokali mieszkalnych, co doprowadziło do sytuacji, w której nie może przenieść własności nieruchomości lokalowych na nabywców lokali (z powodu braku objęcia zakresem zagospodarowania brakującej ilości miejsc postojowych).

Zawiadomieniem z dnia 21 grudnia 2023 r. organ I instancji informując strony postępowania o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, wskazał jednocześnie, że na dzień wysłania przedmiotowego zawiadomienia Inwestor nie usunął wszystkich nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu z dnia 4 października 2023 r., m.in. w zakresie braku zgodności wnioskowanej lokalizacji miejsc postojowych przeznaczonych do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz kwestii trwałości tytułu prawnego miejsc postojowych.

W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie Skarżący pismem z dnia 4 stycznia 2024r. złożył dodatkowe wyjaśnienia podkreślając, że na terenie spornej nieruchomości ustalenia miejscowego planu wprost dopuszczają budowę parkingów, a przedłożona umowa najmu jest trwałym tytułem do korzystania z nieruchomości. Fakt zaś jej zawarcia na czas określony podyktowany jest względami leżącymi po stronie Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego.

W tych okolicznościach Prezydent Miasta Białegostoku decyzją z dnia 22 stycznia 2024 r., wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej w skrócie: "p.b."), odmówił Inwestorowi zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz zmiany pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 2019 r., dotyczącego budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego po granicy z działkami [...] wraz z wewnętrzną i zewnętrzną instalacją gazową i zagospodarowaniem terenu na działce o nr [...], obręb – 11, przy ul. [...] w Białymstoku.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł Inwestor podkreślając, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji co do braku zgodności projektowanej inwestycji z przepisami obowiązującego na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto w ocenie Skarżącego organ I instancji w sposób dowolny uznał, że parking (zrealizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 20 maja 2021 r. Nr 309/2021) powstał na potrzeby istniejącego budynku szkoły.

Wojewoda Podlaski nie podzielił argumentacji odwołania i decyzją z dnia 5 czerwca 2024r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, że Prezydent Miasta Białegostoku prawidłowo ocenił przesłanki warunkujące wydanie decyzji odmawiającej zmiany pozwolenia na budowę. Na wstępie uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), obowiązujące przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Dalej wskazując na art. 36a ust. 1 tej ustawy wyjaśnił, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. W myśl zaś art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Jak stanowi z kolei art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza m.in.: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń i oświadczeń, a także zaświadczeń o posiadaniu przez osoby zaangażowane w proces budowlany stosownych uprawnień.

Przeprowadzając analizę zgodności projektowanej inwestycji z ww. regulacjami Wojewoda doszedł do wniosku, że przedłożone przez Inwestora materiały dowodowe zawierają naruszenia, które uniemożliwiają wydanie decyzji pozytywnej, o czym prawidłowo rozstrzygnął organ I instancji. W toku postępowania Inwestor nie wyeliminował wszystkich nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 4 października 2023 r. wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Jak podkreślono, Wnioskodawca przedłożył projekt budowlany zamienny w którym w jego ostatecznej wersji, na stronie tytułowej projektant określił przedmiot inwestycji jako: zmiana istotna odstąpienia w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. zmiana ilości miejsc postojowych przynależnych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza granicę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany tj. zmiana powierzchni terenu objętego opracowaniem. Ponadto z projektu zamiennego wynika, iż z uwagi na zrealizowaną jako nieistotną, zmianę ilości mieszkań w budynku mieszkalnym wielorodzinnych objętym pierwotnym pozwoleniem na budowę, zaistniała konieczność doprowadzenia do zgodności z ustaleniami obowiązującego na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie zwiększenia ilości miejsc postojowych przynależnych do realizowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Inwestor ze względu na zmianę ilości mieszkań, rozszerzył też obszar terenu inwestycyjnego (który w decyzji pierwotnej obejmował wyłącznie działkę nr ewid. gr. [...]) poprzez objęcie zakresem inwestycji działek nr ewid. gr. [...]. Na ww. działkach wnioskowaną obecnie zmianą projektant obejmuje teren z istniejącym parkingiem, na którym znajduje się 10 miejsc postojowych dla samochodów osobowych w tym 1 miejsce dla samochodów osobowych osób niepełnosprawnych. Wg. Projektanta wnioskowana obecną zmianą część nieruchomości nr ewid. gr. [...] ma stanowić teren przynależny do budynku mieszkalnego wielorodzinnego realizowanego wg. pierwotnego pozwolenia na budowę. Projektant podkreślił jednocześnie, że miejsca postojowe na działkach nr ewid. gr. [...] zostały zrealizowane zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 20 maja 2021 r. nr 309/2021, wydaną na rzecz Inwestora z przeznaczeniem na potrzeby istniejącego budynku szkoły. Po zmianie istniejący parking ma przynależeć do budynku mieszkalnego wielorodzinnego i będzie wykorzystywany do parkowania samochodów osobowych użytkowników budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajdującego się na działce nr ewid. [...]. Inwestor wraz z pismem z dnia 5 grudnia 2023 r. przedłożył kserokopię umowy dzierżawy części nieruchomości nr ewid. gr. [...], zawartą na czas określony tj. do dnia 6 października 2026 r. pomiędzy Miastem Białystok - w imieniu którego występuje [...] Liceum Ogólnokształcące w Białymstoku (reprezentowane przez Dyrektora Szkoły), a T. K. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą: K.

Oceniając tak zebrany materiał dowodowy Wojewoda Podlaski podkreślił, że zarówno inwestycja objęta ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 8 maja 2019 r., jak i nieruchomości obecnie wskazywane we wniosku o zmianę decyzji o pozwolenie na budowę z dnia 8 maja 2019 r., objęte są zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedli Centrum i Przydworcowe w Białymstoku. Według zaś zapisów tego planu, nieruchomość na której realizowana jest inwestycja objęta pierwotną decyzją o pozwoleniu na budowę położona jest na obszarze oznaczonym w części rysunkowej planu symbolem 3.4MW,U, zaś nieruchomości nr ewid. gr. [...] objęte obecnie wnioskowaną zmianą, położone są na obszarze oznaczonym w części rysunkowej planu symbolem 3.5UO. Zgodnie zaś z § 51 ust. 1 tego planu teren oznaczony na rysunku planu symbolem 3.5UO przeznacza się pod zabudowę usługową z zakresu oświaty wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz zielenią urządzoną. Stosownie zaś do § 51 ust. 3 planu jako przeznaczenie uzupełniające dopuszcza się inne usługi i obiekty, w tym tymczasowe związane z przeznaczeniem podstawowym terenu.

Dokonując analizy ww. zapisów planu organ II instancji doszedł do wniosku, że na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 3,5UO obiekty i urządzenia towarzyszące muszą być ściśle związane z prawidłowym funkcjonowaniem zabudowy usługowej z zakresu oświaty. Wskazane zapisy planu dopuszczają bowiem na tym terenie lokalizację parkingów wyłącznie na potrzeby zabudowy usługowej z zakresu oświaty, co oznacza brak możliwości zlokalizowania w tym miejscu parkingów na potrzeby zabudowy wielorodzinnej, o co wnioskuje Inwestor. Konkludując tą cześć rozważań Wojewoda Podlaski doszedł do wniosku, że Inwestor nie uzupełnił nałożonych przez organ I instancji w pkt 4 postanowienia z dnia 4 października 2023r. obowiązków w zakresie wykazania zgodności wnioskowanej lokalizacji miejsc postojowych przeznaczonych do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z ustaleniami planu miejscowego.

Zdaniem Wojewody, Inwestor nie uzupełnił też braku wskazanego w pkt 1 postanowienia z dnia 4 października 2023r., zobowiązującego go do wykazania prawa do dysponowania działkami nr ewid. gr. [...] na cele budowlane. Podkreślił, że w przedmiotowej sprawie nie można uznać, że przedłożona przez Inwestora umowa dzierżawy zawarta na czas określony ma charakter trwały gwarantujący w sposób jednoznaczny, że miejsca postojowe zlokalizowane na terenie dzierżawionym będą przynależeć do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przez cały czas jego użytkowania. W ocenie Wojewody organ I instancji prawidłowo ocenił, że z uwagi na czasowe dysponowanie przez Inwestora nieruchomościami nr ewid. gr. [...], nie można uznać, że taki stan rzeczy będzie utrzymywany przez cały okres użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Stosownie zaś do § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem MI") zagospodarowując działkę budowlaną należy urządzić stanowiska postojowe. Określony w/w przepisem obwiązek obejmuje zaś wymóg utrzymania takiego stanu rzeczy w okresie użytkowania obiektu budowlanego.

Wojewoda zaznaczył jednocześnie, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak uzupełnienia przez Inwestora w/w obowiązków nie stanowi wyłącznie jedynej przesłanki do podjęcia rozstrzygnięcia odmawiającego zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Powołując się na art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, wyjaśnił że decyzja o zmianie pozwolenia na budowę jest decyzją uprawniającą do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych (objętych przedmiotową zmianą), a zatem jest rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 28 ust. 1 tej ustawy. Tymczasem w przedmiotowej sprawie ostatecznie określony przez Inwestora zakres wnioskowanych zmian nie wykazuje zamiaru wykonania jakichkolwiek robót budowlanych. Jak wynika z dokumentacji projektowej zamiennej, zakresem wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, objęta została zmiana ilości miejsc postojowych przynależnych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz rozszerzenie terenu inwestycyjnego (pierwotnego pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 2019 r.) o dodatkowe działki na których istnieją już miejsca postojowe, niezbędne w ocenie Inwestora do oddania do użytkowania budynku realizowanego w ramach pierwotnego pozwolenia na budowę. Skoro zatem decyzja o zmianie pozwolenia na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, to nie jest możliwa zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały już zrealizowane. Tymczasem w przedmiotowym stanie faktycznym Inwestor jednoznacznie wskazał, że roboty budowlane (tj. miejsca postojowe) zostały zrealizowane w oparciu o inną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie określając przy tym innych istotnych robót budowlanych które miałby realizować w ramach zmiany decyzji pierwotnej. Taki stan faktyczny uniemożliwia wydanie w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego, pozwolenia na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenie załączonego do wniosku projektu zamiennego.

Skargę na powyższą decyzję do tut. Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik Inwestora zarzucając jej naruszenie:

1) art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 51 ust. 1 i 3 uchwały Rady Miasta Białystok nr XXIV/373/16 z dnia 6 marca 2016r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedli Centrum i Przydworcowe w Białymstoku (rejon ul. [...]) – etap I (dalej: "mpzp") poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że przeznaczenie w planie nieruchomości będącej przedmiotem wniosku skutkuje automatycznie brakiem podstawy prawnej, do uwzględnienia wniosku Inwestora o wydanie pozwolenia zamiennego, w sytuacji w której projektowana zmiana (zagospodarowania terenu) nie zakłada wybudowania obiektu budowlanego niezgodnego z ustaleniami planu, a wręcz przeciwnie, zakłada wzniesienie obiektu budowlanego, który jest przez ten plan w pełni dopuszczalny;

2) art. 36a ust. 1 i 3 pr. bud. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a) pr bud. w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię skutkującą niewłaściwym nadaniem znaczenia “odpowiedniemu stosowaniu" przepisów, w sytuacji w której zgodność planowanej zmiany z planem miejscowym należy postrzegać wyłącznie w kategoriach prawnej możliwości wzniesienia na danym terenie obiektu budowlanego (budowy parkingu) a nie jego późniejszego faktycznego wykorzystania wyłącznie cele oświatowe, jak twierdzi organ II instancji;

3) art. 36a ust. 3 pr. bud. w zw. z art. 32 ust. 4 pkt. 2 pr. bud w zw. z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez uznanie, że przedłożona przez Inwestora w postępowaniu administracyjnym umowa dzierżawy nieruchomości nie stanowi tytułu prawnego wystarczającego do wydania decyzji o pozwoleniu zamiennym, w sytuacji w której przez prawo dysponowania nieruchomością rozumie się tytuł prawny wynikający ze stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych;

4) art. 7, art. 77 § 1,80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, że parking wzniesiony na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 20 maja 202 Ir. nr 309/2021 powstał na potrzeby istniejącego budynku szkoły (Liceum Ogólnokształcącego), w sytuacji, w której takie ustalenie nie może być zgodne ze stanem faktycznym i prawnym, albowiem jednostka publiczna, jaką jest szkoła aby korzystać dla swoich potrzeb z nowych miejsc postojowych winna przeprowadzić właściwe postępowanie w trybie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych. Faktyczne wykonanie miejsc postojowych miało na celu wykorzystanie ich również do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku objętego pozwoleniem na budowę nr 352/2019 z dnia 8 maja 2019r, oraz

5) art. 7a k.p.a. w zw. z art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji w której z norm wyrażonych w art. 36a ust. 1 i 3 pr. bud. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a) pr bud oraz § 51 ust. 1 i 3 mpzp wobec konieczności odpowiedniego stosowania przepisów do sprawy o wydanie decyzji o pozwoleniu zamiennym wynika możliwość (a) wydania decyzji zgodnie z wnioskiem Inwestora, albowiem mpzp nie zakłada zakazu wybudowania miejsc postojowych na nieruchomości przeznaczonej w planie pod zabudowę usługową z zakresu oświaty zaś czym innym jest kwestia następczego i faktycznego wykorzystywania obiektu w postaci parkingu; (b) wydania decyzji odmownej przy potraktowaniu samego przeznaczenia terenu w mpzp (3.5UO), jako kryterium decydującego dla odmowy wydania decyzji.

Powołując się na powyższe zarzuty pełnomocnik Inwestora wniósł o: (1) uchylenie decyzji organu II instancji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji; (2) na zasadzie art. 106 § 3 ppsa o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci kopii wpisów w dziennik budowy za okres od dnia 8.07.2019 do dnia 7.08.2019r. co do faktu: rzeczywistej i pierwotnej przyczyny braku możliwości wykonania miejsc postojowych na nieruchomości stanowiącej własność Inwestora; (3) w przypadku uwzględnienia skargi o zobowiązanie organu I instancji do wydania w określonym terminie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem Inwestora, oraz (4) wydanie postanowienia w przedmiocie przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, a w przypadku braku zgody organu na mediacje, wnoszę o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym (5) i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów procesu (6). W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął argumentację dla ww. zarzutów i wskazał, że na datę przedmiotowej skargi Inwestor, z przyczyn od siebie niezależnych nie może skutecznie doprowadzić do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku wielorodzinnego położonego na nieruchomości [...] obręb 11 przy ul. [...].

Wojewoda Podlaski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości wydane rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje nie są bowiem dotknięte wadami podniesionymi w skardze, jak również innymi, które sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględniać z urzędu jako niezwiązany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm., "p.p.s.a.), a które to wady przemawiałyby za wyeliminowaniem ich z obrotu prawnego. Przy czym dodatkowego podkreślenia wymaga, uwzględniając zakres i charakter podniesionych w skardze zarzutów, że sąd kontrolując zaskarżoną decyzję bada ją wyłącznie pod względem zgodności (legalności) z obowiązującymi przepisami prawa, a nie celowości, a tym bardziej słuszności jej wydania.

Punktem wyjścia dla uzasadnienia wydanego orzeczenia konieczne jest przypomnienie, że kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje zostały wydane na podstawie art. 36a Prawa budowlanego, a zatem dotyczą one wyłącznie możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz zmiany pozwolenia na budowę Nr 352/2019 z dnia 8 maja 2019r. dot. budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego po granicy z działkami [...] wraz z wewnętrzną i zewnętrzną instalacją gazową i zagospodarowania terenu, na działce nr ewid. gr. [...], obręb [...], przy ul. [...] w Białymstoku.

Jak stanowi zaś powołany art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno- budowlanej. W tym celu inwestor musi wystąpić z wnioskiem do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej. W myśl art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.

W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, że w trakcie realizacji robót budowlanych objętych udzielonym na rzecz Inwestora pozwoleniem na budowę z 8 maja 2019r. doszło do istotnego odstąpienia od warunków określonych ww. pozwoleniem poprzez zmianę ilości miejsc postojowych przynależnych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz zmianę zakresu projektu zagospodarowania działki lub terenu poprzez zwiększenie obszaru oddziaływania obiektu poza granicę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany. Ponadto, jak wynika wprost z przedłożonego projektu zamiennego, z uwagi na zrealizowaną jako nieistotną, zmianę ilości mieszkań w budynku mieszkalnym wielorodzinnych objętym pierwotnym pozwoleniem na budowę z dnia 08 maja 2019 r., nr 352/2019 zaistniała konieczność doprowadzenia do zgodności z ustaleniami obowiązującego na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie zwiększenia ilości miejsc postojowych przynależnych do realizowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Inwestor ze względu na zmianę ilości mieszkań, rozszerzył zatem obszar terenu inwestycji (który w decyzji pierwotnej obejmował wyłącznie działkę nr ewid. gr. [...]) poprzez objęcie zakresem inwestycji również działek o nr ewid. [...]

W ocenie Sądu zgodzić się należy z orzekającymi w sprawie organami, że zarówno inwestycja objęta ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 8 maja 2019 r., jak i nieruchomości obecnie wskazywane we wniosku o zmianę ww. decyzji o pozwoleniu na budowę objęte są zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedli Centrum i Przydworcowe w Białymstoku (rejon ul. [...]) – etap I (uchwała nr XXIV/373/16 Rady Miejskiej w Białymstoku z dnia 30 czerwca 2016r.). Według zapisów tego planu miejscowego, nieruchomość na której realizowana jest inwestycja objęta pierwotną decyzją o pozwoleniu na budowę położona jest na obszarze oznaczonym w części rysunkowej planu symbolem 3.4MW,U, zaś nieruchomości nr ewid. gr. [...] objęte obecnie wnioskowaną zmianą, położone są na obszarze oznaczonym w części rysunkowej planu symbolem 3.5UO. Zgodnie zaś z § 51 ust. 1 planu miejscowego teren oznaczony na rysunku planu symbolem 3.5UO przeznacza się pod zabudowę usługową z zakresu oświaty wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz zielenią urządzoną. Stosownie do § 51 ust. 3 planu miejscowego jako przeznaczenie uzupełniające dopuszcza się inne usługi i obiekty, w tym tymczasowe związane z przeznaczeniem podstawowym terenu. Natomiast § 3 pkt 14 planu miejscowego określa, że przez pojęcie "obiekty i urządzenia towarzyszące" należy rozumieć urządzenia i obiekty budowlane ściśle związane z prawidłowym funkcjonowaniem terenu, w tym garaże, budynki gospodarcze, podjazdy, parkingi i obiekty małej architektury.

Wykładnia ww. zapisów planu prowadzi do jednoznacznych, zdaniem Sądu, wniosków, że na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 3.5UO obiekty i urządzenia towarzyszące muszą być ściśle związane z prawidłowym funkcjonowaniem zabudowy usługowej z zakresu oświaty. Zapisy planu miejscowego dopuszczają zatem na tym terenie lokalizację parkingów na potrzeby zabudowy usługowej z zakresu oświaty. Brak jest natomiast możliwości zlokalizowania w tym miejscu parkingów na potrzeby zabudowy wielorodzinnej, o co wnioskuje Inwestor. Orzekające w sprawie organy prawidłowo zatem wskazały w uzasadnieniu wydanych decyzji, że zgodność inwestycji z postanowieniami planu miejscowego jest podstawowym warunkiem, jaki musi spełnić inwestycja, aby mogła być wydana pozytywna decyzja o pozwoleniu na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Skoro zaś w niniejszym przypadku wnioskowana zmiana nie spełnia wymogu zgodności z obowiązującym na terenie inwestycji - planem miejscowym, to organy nie mogły pozytywnie załatwić wniosku Inwestora.

Przy czym warto podkreślić, że wbrew twierdzeniom skargi podstawowym zagadnieniem w sprawie nie jest to, że miejsca postojowe znajdują się na działkach sąsiednich ([...]) ale właśnie brak zgodności planowanej inwestycji z zapisami planu miejscowego. Plan miejscowy w sposób jednoznaczny przeznacza bowiem teren ww. działek pod zabudowę usługową z zakresu oświaty wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Oznacza to, że zabudowa tych nieruchomości, a także obiekty i urządzenia jej towarzyszące muszą mieć funkcję usługową z zakresu oświaty. Lokalizacja zatem miejsc postojowych na tym terenie, które miałyby służyć innej funkcji (tj. zabudowie mieszkaniowej wielorodzinnej), jest wprost niezgodna z zapisami planu miejscowego. Zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, wbrew odmiennej w tym zakresie interpretacji pełnomocnika Skarżącego, nie stanowi zabudowy usługowej z zakresu oświaty, w związku z tym nie jest związana z przeznaczeniem podstawowym terenu 3.5UO, a co za tym idzie również obiekty i urządzenia towarzyszące zabudowie mieszkaniowej wielorodzinnej nie mogą być lokalizowane na tym terenie.

Przy ocenie ww. warunku Sąd nie mógł natomiast, pomimo wyrażanego w tym zakresie oczekiwania pełnomocnika, uwzględnić szczególnej sytuacji w jakiej znalazł się Inwestor z uwagi na brak możliwości zlokalizowania wszystkich miejsc postojowych na terenie działki, na której posadowiony jest objęty pierwotnym pozwoleniem na budowę - budynek wielorodzinny. Zauważyć wymaga, że zarówno Sąd, jak i organy administracji architektoniczno – budowlanej działają zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i są nimi związane. Zapisy planu miejscowego w sposób jednoznaczny określają zaś przeznaczenie terenu oznaczonego - 3.5UO, które należało uwzględniać przy dokonywaniu oceny zgodności wnioskowanej inwestycji z zapisami planu.

W ocenie Sądu rację mają też organy przyjmując, że Inwestor nie wywiązał się też z nałożonego obowiązku wykazania posiadania prawa dysponowania działkami nr ewid. gr. [...] na cele budowlane mającego charakter trwały tj. utrzymującego się przez cały okres użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego (oraz miejsc postojowych). Prawidłowo bowiem oceniono, że z uwagi na czasowe dysponowanie przez Inwestora nieruchomościami nr ewid. gr. [...], nie można uznać, że taki stan rzeczy będzie utrzymywany przez cały okres użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Z zapisu § 18 rozporządzenia MI wynika, że zagospodarowując działkę budowlaną należy urządzić stanowiska postojowe. Określony w/w przepisem obwiązek obejmuje wymóg utrzymania takiego stanu rzeczy w okresie użytkowania obiektu budowlanego. Oznacza to, że w sytuacji, gdy pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest uzależnione od zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych, to takie miejsca postojowe muszą przynależeć do tego budynku przez cały okres jego użytkowania. W przedmiotowej sprawie nie można zatem uznać, jak trafnie orzeczono w zaskarżonej decyzji, że przedłożona przez Inwestora umowa dzierżawy zawarta na czas określony (tj. di 6 października 2026r.) ma charakter trwały gwarantujący w sposób jednoznaczny, że miejsca postojowe zlokalizowane na terenie dzierżawionym będą przynależeć do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przez cały czas jego użytkowania. Stwierdzić zatem trzeba, że wskazane w pkt. 1 postanowienia z dnia 4 października 2023 r. braki nie zostały przez Wnioskodawcę usunięte.

Sama zaś deklaracja Skarżącego, że zawarta z Dyrektorem Liceum Ogólnokształcącym - umowa dzierżawy będzie kontynuowana w przyszłości nie jest wystarczająca albowiem jest do zdarzenie przyszłe i niepewne. Ponadto, jak też trafnie wskazano w uzasadnieniu skarżonej decyzji, organ administracji architektoniczno - budowlanej oceniając wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę nie może opierać się na zapewnieniach Inwestora, a tylko na faktach i materiale dowodowym. Przyjęcie takich przypuszczeń oznaczałoby, że organ administracji architektoniczno - budowlanej zamierza wydać decyzję warunkową (uzależnioną od kontynuowania tytułu prawnego do nieruchomości nr ewid. gr. [...]). Tymczasem decyzja o zmianie pozwolenia na budowę jest decyzją bezwarunkową i nie może być udzielana pod warunkiem. Dlatego nie do zaakceptowania jest sytuacja braku wykazania przez Inwestora trwałego prawa do dysponowania nieruchomościami, na których usytuowano wnioskowane miejsca postojowe, przez cały okres użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Skoro w analizowanym stanie faktycznym Inwestor przedłożył czasową (terminową) umowę dzierżawy, która niewątpliwie nie daje gwarancji trwałego charakteru miejsc postojowych, to taka umowa bezspornie nie świadczy o posiadaniu przez Inwestora trwałego tytułu prawnego do nieruchomości nr ewid. gr. [...] zapewniającego przez cały okres użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego niezbędnych miejsc postojowych. Inwestor po upływie okresu, na który umowa została zawarta (o ile wcześniej nie zostanie rozwiązana) utraci prawo do tych nieruchomości.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę jest ściśle określone przepisami Prawa budowlanego zarówno decyzja o pozwoleniu na budowę, jak i decyzja o zmianie takiej decyzji, ma charakter związany, a nie uznaniowy. W razie niespełnienia wskazanych w postanowieniu obowiązków, co zostało wykazane w niniejszej sprawie, organ administracji architektoniczno - budowlanej miał obowiązek odmówić wydania decyzji o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zdaniem składu orzekającego Wojewoda Podlaski prawidłowo też ocenił, że brak uzupełnienia przez Inwestora w/w obowiązków nie stanowi wyłącznie jedynej przesłanki do podjęcia w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia odmawiającego zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. W przedmiotowej sprawie ostatecznie określony przez Inwestora zakres wnioskowanych zmian nie wykazuje bowiem zamiaru wykonania jakichkolwiek robót budowlanych. Jak wynika z dokumentacji projektowej zamiennej, zakresem wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, objęta została zmiana ilości miejsc postojowych przynależnych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz rozszerzenie terenu inwestycyjnego (pierwotnego pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 2019 r.) o dodatkowe działki na których istnieją już miejsca postojowe, niezbędne w ocenie Inwestora do oddania do użytkowania budynku realizowanego w ramach pierwotnego pozwolenia na budowę (z dnia 08 maja 2019 r.). Natomiast decyzja o zmianie pozwolenia na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i nie możne być wydana w odniesieniu do robót już zrealizowanych, zatem decyzja taka musi odpowiadać wszystkim wymogom, które prawo przewiduje dla decyzji o pozwoleniu na budowę.

Analiza akt sprawy wskazuje zaś bezsprzecznie, że w przedmiotowej sprawie Inwestor wnioskuje o zmianę pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę poprzez objęcie terenem inwestycji istniejący już parking, który został zrealizowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 20 maja 2021r. nr 309/2021. Inwestor wnioskuje zatem o zmianę pozwolenia na budowę poprzez objęcie nim inwestycji, która została już zrealizowana w oparciu o inną decyzję o pozwoleniu na budowę (tj. decyzję z dnia 20 maja 2021 r.). W takiej sytuacji trudno jest mówić o rozszerzeniu obszaru oddziaływania inwestycji, gdy rozszerzenia dokonuje się w zakresie terenu, na którym zostało już zrealizowane zamierzenie budowlane i którego obszar oddziaływania był przedmiotem innego postępowania administracyjnego, którego zwieńczeniem było wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 20 maja 2021 r. W przedmiotowym przypadku zachodzi zaś taka sytuacja, w której Inwestor wnioskuje o zmianę pozwolenia na budowę, podczas gdy roboty budowlane, zostały już wykonane. Jak wynika zaś z art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego wystąpienie o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę w tym trybie nie może dotyczyć sytuacji, kiedy budowa obiektu została już zakończona ani sytuacji, kiedy przedstawione we wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego zostały już wykonane. Skoro przepis art. 36a Prawa budowlanego nie może mieć zastosowania w odniesieniu do robót już zrealizowanych, to projektowana zmiana decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę nie jest w ogóle możliwa.

W ocenie Sądu całkowicie niezasadne są też zarzuty dotyczące powoływanej przez Inwestora decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 20 maja 2021 r., nr 309/2021. Podkreślić trzeba, że w/w decyzja, na podstawie której zostały zrealizowane miejsca postojowe na działkach nr ewid. gr. [...], nie stanowi przedmiotu niniejszej sprawy i nie może być oceniania w ramach przedmiotowego postępowania. Obecnie skarżona decyzja Wojewody Podlaskiego z dnia 5 czerwca 2024 r., zgodnie z wnioskiem Inwestora, dotyczy zmiany decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 8 maja 2019 r., udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, nie zaś decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 20 maja 2021 r. o pozwoleniu na budowę parkingu.

Odnosząc się z kolei do przedłożonej wraz ze skargą kserokopii części dziennika budowy, należy wskazać, że ww. dokument nie ma żadnego wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Jak trafnie bowiem wskazano w uzasadnieniu skarżonej decyzji, organy administracji architektoniczno - budowlanej w ramach oceny wniosku o pozwolenie na zmianę decyzji o pozwolenie na budowę, nie badają podstaw czy wnioskowane zmiany są konieczne i dlaczego Inwestor wnioskuje o zmianę pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarzuty w tej kwestii należy zatem uznać za bezzasadne.

Konkludując Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, jak też przepisów postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ w sposób szczegółowy i precyzyjny odniósł się do argumentacji podniesionej w toku postępowania przez Skarżącego, a wydane rozstrzygnięcie zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Sama zaś tylko okoliczność, że wydane rozstrzygnięcie nie jest satysfakcjonujące dla strony skarżącej, która znalazła się w skomplikowanej sytuacji prawnej, nie jest wystarczający do wyeliminowania takiego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Nie zasługiwał także na uwzględnienie, zawarty w skardze wniosek o przeprowadzenie mediacji na podstawie art. 115 p.p.s.a. Potrzeba przeprowadzenia mediacji zachodzi wtedy, gdy postępowanie mediacyjne może doprowadzić do wyjaśnienia lub rozważenia okoliczności faktycznych sprawy oraz przyjęcia przez strony ustaleń co do sposobu załatwienia sprawy w granicach obowiązującego prawa. Chodzi więc o takie przypadki, w których postępowanie mediacyjne doprowadzi do przyjęcia ustaleń satysfakcjonujących obie strony i skutkujących w konsekwencji bezprzedmiotowością sprawy zawisłej przed sądem (wyrok NSA z 20.11.2019 r., I OSK 4341/18, LEX nr 2758904). W realiach rozpoznawanej sprawy, jak podkreślił organ w odpowiedzi na powyższy wniosek, nie stwierdzono aby strony postępowania (tj. Inwestor oraz [...] Liceum Ogólnokształcące [...] w Białymstoku) były w jakimkolwiek konflikcie, który mógłby zostać rozwiązany w postępowaniu mediacyjnym, a jednocześnie miałby znaczenie w postępowaniu zakończonym skarżoną obecnie decyzją. Sam zaś fakt, że Skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem podjętym przez organy administracji architektoniczno – budowlanej, trudno uznać za przypadek, w którym zasadne byłoby przeprowadzanie postepowania mediacyjnego.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – z uwagi na wniosek strony skarżącej o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym przy braku wniosku pozostałych stron o przeprowadzenie rozprawy.