Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 102/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 - 3, art. 230
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 2 ust. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2023 r., nr I SA/Rz 94/23 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 10 stycznia 2023 r., nr 9009-2023-1 w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 17 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) wezwał skarżącego J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 10 stycznia 2023 r. w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2020, w kwocie 200 zł, stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony o trybie i terminie zaskarżenia zarządzenia oraz możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 marca 2023 r.

W dniu 10 marca 2023 r. J. S. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 17 lutego 2023 r. wnosząc o zwolnienie z wpisu sądowego. Wskazał, że brak środków na wniesienie wpisu od skargi nie może pozbawiać skarżącego prawa do Sądu.

Pismem z dnia 25 marca 2023 r. skarżący poinformował, że wniósł opłatę od skargi w wysokości 200 zł i wniosek o zwolnienie od opłaty jest nieaktualny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.

Przepis art. 230 p.p.s.a. przewiduje, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, Sąd wzywa skarżącego, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, co z kolei wynika z § 3 art. 220 p.p.s.a. Wezwanie powinno zawierać stosowne pouczenia co do prawa i terminu zaskarżenia.

W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest opisana wyżej decyzja Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2020.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniwszy powyższe, Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. i zasadnie przyjął, że od skargi na decyzję przyznającą płatność dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, należny jest wpis stały w kwocie 200 zł.

W rozpoznawanej sprawie podstawą uiszczenia wpisu powinien być § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa - 200 zł. Jak wskazuje się w orzecznictwie w sprawach skarg na decyzje przyznające płatności w określonej (pomniejszonej) wysokości należny jest wpis stały, gdyż tego rodzaju decyzja nie zawiera w swojej treści rozstrzygnięcia o należności pieniężnej wynikającej ze złożonego wniosku, gdyż nie zawiera on wysokości żądanej płatności (por. post. NSA z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I GZ 340/18, NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt II GZ 36/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo wskazano zatem kwotę wpisu, jednak błędnie podano w podstawie prawnej § 2 ust. 6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. (przewidujący, że w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł), zamiast § 2 ust. 3 pkt 6 tego rozporządzenia.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa i wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w przewidzianej przepisem prawa wysokości, omyłkowo jedynie wskazując ust. 6, a nie ust. 3 pkt 6 cytowanego rozporządzenia. Błąd ten nie miał jednak wpływu na wynik postępowania, skoro wysokość wpisu ustalono prawidłowo (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2018 r. o sygn. akt I GZ 433/18, z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II GZ 101/19).

Skarżący we wniesionym zażaleniu wskazywał na argumenty dotyczące trudnej sytuacji materialnej, co nie mogło być w niniejszym postępowaniu uwzględnione. Okoliczności te mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy zauważyć, że Referendarz sądowy WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt I SPP/Rz 46/23 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponadto skarżący w piśmie z dnia 25 marca 2023 r. wskazał, że wniosek o zwolnienie od opłaty jest nieaktualny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.