Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2286/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant: st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "S." Sp. z o.o. w M. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Przedsiębiorstwa [...] "S." Sp. z o.o. w M. (zwanej dalej: skarżącą lub wnioskodawcą) jest informacja Ministra Gospodarki zawarta w piśmie z [...] września 2013r. nr [...] o uznaniu za niezasadny protest skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] czerwca 2012 r. informujące o odmowie przyznania promesy premii technologicznej.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 22 października 2012 r. skarżąca, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu p.t. "[...]", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 Działanie 4.3. Kredyt technologiczny.

Pismem z [...] czerwca 2013 r. skarżąca została poinformowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego - Instytucję Wdrażającą (dalej: BGK, IW), że na podstawie wyników weryfikacji merytorycznej wniosku podjęto decyzję o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Wskazano, że wniosek nie spełnia kryterium oceny merytorycznej nr 1 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r., Nr 116, poz. 730 ze zm.)".

Skarżąca wniosła protest na powyższe pismo Instytucji Wdrażającej.

Minister Gospodarki – Instytucja Pośrednicząca (zwany dalej Ministrem lub IP) pismem z [...] września 2013 r. poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu Minister wskazał, iż przedstawione właściwości styropianu akustycznego w dokumencie "Nieopatentowana wiedza techniczna" spełniają wymagania polskiej normy PN-B-20132 określającej właściwości styropianu i jego zastosowanie. Parametry, takie jak wskaźnik zmniejszenia poziomu uderzeniowego, poziom sztywności, wytrzymałość na zginanie, ściśliwość i współczynnik przewodzenia ciepła mieszczą się w granicach wymaganych przez normę. Nieco lepszy wynik niż najgorszy dopuszczalny przez normę osiąga projektowany wyrób w zakresie przewodnictwa ciepła. Norma dopuszcza współczynnik przewodzenia ciepła nie większy niż 0,045 W/mK (w 10°C), a deklarowana wartość tego współczynnika produktu Wnioskodawcy wynosi 0,041 W/mK, zatem 0,004 W/mK (ok. 8%) poniżej górnej dopuszczalnej wartości wymaganej przez normę. Lepszy wynik jest zrozumiały, jeśli się weźmie pod uwagę, że surowiec do wyrobu płyt jest mieszanką 30:70 dwóch surowców: Neopor 2200 firmy BASF (surowiec grafitowy) o współczynniku przewodzenia ciepła (przy gęstości 15 kg/m³ λ = 0.032 W/(m K)) i Synthos EPS Owipian 1325 (surowiec biały), który należy do klasycznych spienionych polistyrenów wykazujących λ = 0.035 – 0,045 W/MK (dla gęstości od 10 do 20 kg/m³). Z uwagi na fakt, iż przewodnictwo cieplne należy do tzw. wielkości addytywnych zrozumiałym jest, że udział w mieszaninie składnika o niskim λ obniży ten parametr dla produktu wytworzonego z mieszanki. Zatem polepszenie właściwości izolacyjnych styropianu akustycznego wg Wniosku o dofinansowanie wynika z użycia Neaporu 2200 firmy BASF i nie jest spowodowane przez zastosowanie szczególnej (nowatorskiej) technologii, przy czym przedstawiony we Wniosku o dofinansowanie produkt też nie ma charakteru nowatorskiego.

Minister wskazał, że technologia nazywana nową nie ma charakteru bezwzględnej nowości – poza faktem, że zmieniono by parametry tego samego procesu, który był już stosowany w zakładzie S. Nawet dość istotna zmiana polegająca na skróceniu procesu spieniania polistyrenu z 3 do 2 etapów, wskazywana we Wniosku, prowadzi do znanych rozwiązań stosowanych już przy spienieniu czystego Neoporu 2200 (dwuetapowe spienienia (http://www. plasticsportal.net/wa/plasticsEU-en "GB/function/conversions:/publish/common/upload/foams/Neopor TM.pdf). Przedziały gęstości produktów, jakie można uzyskiwać według tej technologii, mieszczą się w zakresie 9-30 kg/m³ wobec deklarowanych we Wniosku 8,5-9 kg/m³.

Pozostałe nastawy urządzeń produkcyjnych i parametry procesowe mają, w opinii IP, charakter parametrów uzyskanych w procesie optymalizacji, który jest zwykle prowadzony w każdym zakładzie produkcyjnym przy zmianie surowca. Może się bowiem okazać, że te, a nie inne parametry procesowe wymuszone są zastosowaniem właśnie tego surowca. Tym samym, źródłem ulepszenia końcowego produktu jest zastosowany lepszy (kupny) surowiec.

Podał też, że na rynku występuje szeroka oferta produktów w zakresie styropianu akustycznego na bazie surowca zawierającego grafit, który poprawia właściwości termoizolacyjne i polepsza izolację akustyczną poprzez zapobieganie przenoszenia się dźwięków uderzeniowych w konstrukcjach budowlanych, np. produkty takich firm, jak Termo-Organika, Austrotherm, Swisspor i inne.

Podsumowując, stwierdził, że polepszoną jakość projektowanego produktu zapewnia zastosowanie importowanego surowca tj. polisyrenu Neoporu 2200 firmy BASF. Ponadto, zastosowanie odpowiednich parametrów procesowych do pozyskanego surowca, pochodzących w istocie z przedsięwzięć optymalizacyjnych nie oznacza nowej technologii w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Dodatkowo IP wskazała, iż za koszty niekwalifikowane należy uznać: usługi techniczno-montażowe, stanowiska rejestrujące i etykietujące oraz połowę wartości wózka widłowego.

Jednakże w opinii IP, uznanie kosztów usługi technologiczno-montażowej, stanowiska rejestrującego i etykietującego oraz 50% wartości wózka widłowego za koszty niekwalifikowane, pozostaje bez wpływu na uzyskanie kryterium za spełnione, gdyż wartość ww. kosztów nie przekroczyła 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, co zgodnie z § 7 ust. 2 pkt. 11 Regulaminu przeprowadzenia konkursu umożliwia uznanie kryterium merytorycznego nr 2 za spełnione.

Pismem z 11 października 2013 r. (data nadania) skarżąca złożyła skargę na informację Ministra Gospodarki z [...] września 2013 r. wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu objętego wnioskiem została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy oceny projektu objętego wnioskiem do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Zaskarżonej informacji zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa, w tym w szczególności:

1) art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm., zwanej dalej "u.z.p.p.r.") poprzez niedokonanie rzetelnej oceny wniosku w zakresie treści załączonej do tego wniosku Opinii o nowej technologii;

2) art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 116, poz. 730 ze zm., zwanej dalej "ustawą z 30 maja 2008r.") poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że znajdował on zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, podczas gdy technologia, której dotyczy wniosek nie została wdrożona w środkach trwałych, które skarżąca planuje sfinansować za pomocą kredytu technologicznego, lecz stanowi ona element zewnętrzny w stosunku do kupowanych maszyn;

3) art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. poprzez błędne przyjęcie, że projekt nie przewiduje zastosowania nowej technologii, a polepszone właściwości izolacyjne styropianu wynikają z cech zastosowanego do jego produkcji surowca oraz że inwestycja planowana przez skarżącą nie będzie opierać się na zastosowaniu nowej technologii, lecz jedynie na wykorzystaniu funkcjonalności nabywanych środków trwałych (zastosowaniu odpowiednich parametrów procesowych) podczas gdy zastosowanie nowej technologii w rozumieniu przepisów ustawy z 30 maja 2008r. zostało potwierdzone w Opinii o nowej technologii, a także załączonej do protestu Opinii na temat nowej technologii produkcji styropianu o obniżonej chłonności wody sporządzonej przez mgr inż. A. J. ze Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że założenie PO IG na lata 2007-2013 działanie 4.3 "kredyt technologiczny", co do zasady, nie wyklucza wsparcia dla inwestycji technologicznej, wymagającej zastosowania środków trwałych, w których została wdrożona jakakolwiek nowa technologia. Wykorzystanie takich urządzeń w procesie technologicznym nie wyłącza bowiem a priori, możliwości uzyskania nowej technologii. Art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r. nie pozwala jedynie na finansowanie kredytem technologicznym tych środków trwałych, w których została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu, a spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie; czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie – "[...]" odpowiada wymogom określonym w ustawie o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Podniosła, iż zgodnie z "Opinią o nowej technologii" nowa technologia występuje pod postacią nieopatentowanej wiedzy technicznej. Zgodnie z opinią Instytutu Techniki Budowlanej przedmiotem nowej technologii jest sposób wytwarzania styropianu akustycznego. W żadnym ze środków trwałych planowanych do nabycia nie zastosowano tejże technologii.

Zgodnie z opinią o nowej technologii na nowy sposób wytwarzania styropianu składa się osiem etapów, w których w ramach wdrażanej nowej technologii autorskiej zmianie ulegnie sześć z nich: Etap mieszania polistyrenu grafitowego i białego, Spienianie, Sezonowanie granulatu, Formowanie bloków, Sezonowanie bloków, Prasowanie.

Podkreśliła, iż receptura surowca służącego do produkcji styropianu stanowi autorskie rozwiązanie Wnioskodawcy wynikające z przeprowadzonych testów i prób technologicznych. Receptura ta jest częścią nieopatentowanej wiedzy technologicznej. Wskazała, iż proces spieniania dwóch różnych surowców w postaci mieszanki był bardzo trudny w standardowej technologii, bowiem procesy indywidualnego przerobu każdego z nich przebiegają w zupełnie odmienny sposób.

Opracowanie odpowiedniej mieszanki surowców o dobranych odpowiednio frakcjach i proporcjach surowca białego i czarnego było podyktowane chęcią stworzenia produktu, który przy bardzo dobrych parametrach akustycznych, zyska również dobre parametry cieplne.

Zgodnie z nową technologią nowy produkt ma powstać z połączenia dwóch surowców, tak aby wykorzystać najlepsze cechy każdego z nich. Styropian produkowany z wymienionych surowców stosowanych osobno nie będzie miał właściwości i parametrów takich, które można osiągnąć przy styropianie produkowanym z obu surowców łącznie.

Istotą nowej technologii nie jest proste zastosowanie polistyrenu Neopor 2200 firmy BASF, lecz sporządzenie odpowiedniej mieszanki z jego użyciem, której proporcje oraz zastosowana frakcja surowców ma decydujące znaczenie. Receptura mieszanki surowca, procentowy udział składników oraz stopień ilości poszczególnych frakcji stanowi autorskie rozwiązanie Wnioskodawcy.

Skarżąca podniosła również, iż zasady wspierania działalności innowacyjnej nie wiążą udzielenia kredytu technologicznego i premii technologicznej z warunkiem, aby wnioskodawca sam wymyślił i wytworzył wszystkie elementy składające się z całości jaką stanowi inwestycja. Warunku takiego nie przewiduje również w swych założeniach POIG na lata 2007-2013 działanie 4.3. "kredyt technologiczny". Powołana regulacja – co do zasady – nie wyklucza ponadto wsparcia dla inwestycji technologicznej, wymagającej zastosowania środków trwałych, w których została wdrożona jakakolwiek nowa technologia. Wykorzystanie takich urządzeń w procesie technologicznym nie wyłącza bowiem a priori, możliwości uzyskania nowej technologii. Art. 3 ust. 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej nie pozwala jedynie na finansowanie kredytem technologicznym tych środków trwałych, w których została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowej za pomocą kredytu technologicznego. Odmowa dofinansowania realizacji inwestycji na tej podstawie wymaga porównania technologii objętej całą inwestycję z technologią wdrożoną w konkretnym środku trwałym. Nowa technologia w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej skarżącej spółki dotyczy procesu produkcyjnego.

Nie ma zatem mowy o nowej technologii w maszynie, lecz w procesie, metodzie technologicznej będącej know-how Wnioskodawcy, co zostało potwierdzone w opinii o nowej technologii oraz dołączonej do protestu opinii Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.

Podkreśliła, iż rezultatem wdrożenia nowej technologii będzie możliwość produkcji zupełnie nowego rodzaju styropianu o wysokiej izolacyjności termicznej i akustycznej, przy jednocześnie zachowywanych bardzo dobrych parametrach w zakresie poziomu sztywności dynamicznej.

Podsumowując stwierdziła, że wyniku pobieżnego zapoznania się BGK oraz Ministra Gospodarki z istotnym elementem projektu jakim jest opinia o nowej technologii, proces oceny projektu został przeprowadzony niezgodnie z procedurami. W konsekwencji miało to wpływ na decyzję o odmowie przyznania promesy premii technologicznej, będącej efektem błędnie dokonanej oceny.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją (...), wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl natomiast ust. 2 art. 30c u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "[...]", odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Skarżąca zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (POIG) lata 2007-2013 – Działanie 4.3. – Kredyt technologiczny.

Program ten został przygotowany na podstawie Rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 oraz Rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 a także Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Zastosowanie w realizacji tego programu mają również przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwane dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008".

W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba cyt. ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawę z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego uregulowało zasady udzielania dofinansowania w ramach PO IG, w tym określiło regulacje dotyczące procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30b-g u.z.p.p.r. w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Ponadto odpowiednio Instytucja Wdrażająca ustaliła Regulamin przeprowadzania Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny (dalej : Regulamin).

Z treści cytowanych dokumentów wynika, że wniosek o dofinansowanie (wniosek o przyznanie premii technologicznej) powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, na formularzu zamieszczonym w powszechnie dostępnej sieci tele-informatycznej. Wnioskodawca za pośrednictwem banku kredytującego składa do BGK wniosek o dofinansowanie wraz z wymaganymi załącznikami, do którego dołącza promesę kredytu technologicznego/warunkową umowę udzielenia kredytu technologicznego.

Instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 maja 2008r. określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na:

a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo

b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług.

Nowa technologii według art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z 30 maja 2008r. - oznacza technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat.

Ponadto należy przypomnieć, że art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008 r. stanowi, iż kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego.

§ 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu "Zasady dokonywania oceny merytorycznej" wskazuje, że w przypadku stwierdzenia, że dany wydatek lub jego część nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, KK (Komisja Konkursowa) ma prawo przenieść taki wydatek do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem. KK może przenosić (wyłączyć) wydatki do wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium merytoryczne "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r., Nr 116, poz. 730 z późn. zm.,)" zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia. Wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony pułap 25% zostaje odrzucony.

Projekt skarżącej zarówno zdaniem Instytucji Wdrażającej, jak i następnie Ministra Gospodarki nie spełnił kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.)".

W myśl Opisu kryterium zamieszczonego w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 (zwanego dalej Przewodnikiem) dotyczącego kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą polega na weryfikacji, czy:

1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG - na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej"),

2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy - podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej " oraz w opinii o nowej technologii,

3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy - weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej" oraz opinii o nowej technologii,

4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w:

- Ustawie,

- Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013,

- Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013

oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

5. Zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy.

Aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 oraz 9 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej: inwestycja technologiczna to inwestycja polegająca na zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco polepszonych towarów, procesów lub usług. Nowa technologia to technologia w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej która umożliwia wytworzenie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 4 ustawy formach wspierania działalności innowacyjnej: "Kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowej za pomocą kredytu technologicznego".

Wskazując na powyższe należy zgodzić się z Ministrem Gospodarki, iż wniosek o dofinansowanie w istocie przewiduje zakup urządzeń, w których wdrożona została technologia produkcji styropianu akustycznego. W konsekwencji Wnioskodawca nie spełnia wymagań konkursowych w zakresie kryterium merytorycznego: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Technologia to: 1) metoda przeprowadzania procesu produkcyjnego lub przetwórczego lub 2) dziedzina techniki zajmująca się opracowywaniem nowych metod produkcji wyrobów lub przetwarzania surowców (wg słownika języka polskiego PWN).

Słusznie zauważył Minister Gospodarki, iż z dokumentacji aplikacyjnej wynika jedynie, że elementem "nowej technologii" jest receptura dotycząca składu mieszanki styropianu, którą to recepturę uzyskano w wyniku testów i prób technologicznych. Receptury nie można jednak uznać za technologię, ta bowiem nie istnieje bez rozwiązań technicznych umożliwiających produkcję styropianu. W dokumentacji aplikacyjnej jak wskazał bardzo ogólnikowo opisany został proces produkcji styropianu, nie przedstawiając żadnych rozwiązań technicznych, które pozwalałaby stwierdzić, w jaki sposób pod kątem technicznym jest on produkowany. Brak jest przedstawienia charakterystyki technologii, ograniczając się do opisu poszczególnych etapów procesu produkcji.

Odnosząc się szczegółowo do przedstawionych we wniosku o dofinansowanie i opinii o nowej technologii opisów poszczególnych etapów procesu "powstawania płyt o właściwościach izolacji akustycznej i poprawionej izolacyjności termicznej" należy podzielić opinię organu, iż odnośnie etapu mieszania polistyrenu grafitowego i białego, opis nie zawiera żadnych informacji na temat tego, w jaki sposób następuje mieszanie gotowych surowców, czy podczas realizacji tego etapu Wnioskodawca stosuje własną myśl techniczną, którą można by uzyskać za nową technologię w rozumieniu ustawy.

Słusznie więc Minister zwrócił uwagę, iż technologia zawarta jest w planowanym do zakupu urządzeniu – mieszalniku, a Wnioskodawca dokonywać będzie jedynie koniecznych nastawień odpowiednich parametrów mieszalnika celem uzyskania produktu o określonych właściwościach, a właściwości końcowego produktu zależą od jego składu, a ten określony jest w gotowym zakupionym surowcu.

Odnośnie kolejnego etapu produkcji spieniania, opisujący wskazał, iż w nowym procesie odpowiednia receptura mieszanki surowców gwarantuje uzyskane niskiej gęstości pierwszego stopnia bez efektu marszczenia się i osiadania z jednoczesnym tzw. wyganianiem pentanu, oraz łatwiejsze osiąganie żądanej gęstości drugiego stopnia, przy niewielkim ciśnieniu pary. Ponadto zostaje skrócony proces sezonowania perełek polistyrenowych pomiędzy poszczególnymi etapami (...)"

Również te informacje nie pozwalają na stwierdzenie, w jaki sposób następuje spienienie gotowego surowca oraz czy podczas realizacji przedmiotowego etapu Wnioskodawca stosuje własną myśl techniczną, którą można by uzyskać za nową technologię w rozumieniu ustawy (tzn. niestosowaną na świecie dłużej niż 5 lat). Informacji takich nie zawiera również opis spieniarki przedstawiony w opinii o nowej technologii, oraz wskazanie jej parametrów technicznych.

Odnośnie również opisu etapów sezonowania granulatu, formowania bloków, sezonowania bloków, prasowania, magazynowania i sezonowania bloków, oraz cięcia i pakowania Minister stwierdził, iż brak jest w nich informacji, z których by wynikało, że to Skarżący jest twórcą oryginalnych rozwiązań, które zastosowano w zakupywanych urządzeniach, nie opisują też żadnych modyfikacji, którym te urządzenia miałyby podlegać ze względu na nowe rozwiązania Skarżącego, które stanowić mają o nowej technologii. Zatem zasadne jest twierdzenie Ministra Gospodarki, iż polepszenie właściwości izolacyjnych styropianu akustycznego wg Wniosku o dofinansowanie wynika z użycia Neoporu 2200 firmy BASF i nie jest spowodowane przez zastosowanie szczególnej (nowatorskiej) technologii, przy czym przedstawiony we Wniosku o dofinansowanie produkt też nie ma charakteru nowatorskiego (...).

Skarżąca zarówno we wniosku jak i załączonej opinii o nowej technologii opisała proces technologiczny produkcji płyt styropianowych w sposób, który wprost wskazuje, że zachodzące w toku produkcji procesy wynikają z cech użytego surowca i odpowiedniego ustawienia pracy nabywanej linii technologicznej. Prawidłowe zatem jest stanowisko IP i IW wskazujące, że projekt Wnioskodawcy nie dotyczy nowej technologii, a rozwiązania będące przedmiotem wniosku o dofinansowanie polegają jedynie na doborze odpowiednich parametrów w procesie produkcji styropianu o określonych właściwościach, które wynikają z zastosowania mieszanki gotowych surowców, przy wykorzystaniu dostępnych na rynku urządzeń.

Trzeba również podkreślić, że w świetle pkt 15 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny, którego uzyskanie premii technologicznej na wdrożenie nowej technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej, wymaga potwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości faktu posiadania nowej technologii. Zgodnie z ww. dokumentem za właściwie zidentyfikowane należy uznać takie informacje, które są opisane lub utrwalone w zamkniętej i spójnej formie, umożliwiającej bieżące ustalenie ich treści i sprawdzenie m.in. czy informacje te umożliwią wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług oraz czy charakteryzują się nowością. Informacje takie muszą być ustalone w dokumencie albo zarejestrowane w innej stosownej formie, tak aby były weryfikowalne. Należy zwrócić uwagę, iż Skarżąca ww. warunków nie dochowała - dokumentacja aplikacyjna (m.in. wniosek o dofinansowanie, biznes plan, opinia o nowej technologii) nie zawiera żadnych informacji o rozwiązaniach technicznych opracowanych przez skarżącą, które pozwalałyby na stwierdzenie, że rozwiązania te stanowią własną, nową technologię skarżącej, na podstawie której wytwarzane będą nowe lub znacząco ulepszone towary, procesy lub usługi.

Reasumując zdaniem Sądu projekt skarżącej jest niezgodny z art. 3 ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt. 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Prawidłowo również Minister Gospodarki nie uwzględnił załączonej do protestu uzupełnienia do opinii o nowej technologii. Minister Gospodarki bowiem wskazał, że dokonuje jedynie sprawdzenia już dokonanej oceny przez Instytucję Wdrażającą. Natomiast ocena ta jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie wniosku oraz załączonych do niego dokumentów w tym przede wszystkim opinii o nowej technologii. Ocenie nie może podlegać dokumentacja złożona do protestu, bowiem projekt skarżącej bierze udział w konkursie i wyłanianie projektów do dofinansowania następuje na warunkach konkursu.

Odnosząc się do zakwestionowania wydatków, które zdaniem Ministra Gospodarki niekwalifikują się do wsparcia, to trzeba wyjaśnić, że ewentualne uwzględnienie skargi w tym zakresie nie przyczyniłoby się do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, gdyż nie zostało spełnione kryterium merytoryczne przyznania premii technologicznej. Jednakże zdaniem Sądu, również te wskazane wydatki zostały ocenione przez Instytucję Pośrednicząca w zaskarżonym piśmie prawidłowo. Minister odniósł się do wskazywanych nieprawidłowości i w sposób prawidłowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Dlatego też, Sąd w tym zakresie również uznał dokonaną przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym rozstrzygnięciu ocenę za prawidłową.

Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów proceduralnych (art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.), bowiem ocena projektu została dokonana prawidłowo i rzetelnie. Prawidłowo także została dokonana ocena procesu technologicznego.

Mając powyższe na względzie oraz skoro w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku nie zostały naruszone żadne zasady postępowania obowiązujące w danym konkursie, uznając, iż protest został rozpoznany prawidłowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.