Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 700/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 51 uts.1, art. 36a ust. 5
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 12 ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Protokolant Specjalista Beata Basak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2019 r., znak: [...] L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - zwanej dalej: k.p.a.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm. - zwanej dalej: Prawo budowlane) - po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. P. z dnia 20 lipca 2019 r. znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r., znak: [...], odmawiającej wydania nakazu wstrzymania budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową i przebudową budynku garażowo - gospodarczego oraz doprowadzenia do stanu "zgodności z projektem budowlanym", realizowanego na działce nr ewid.[...], położonej przy [...] w R. P. - inwestorowi budynku D. N. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. P. powołując się na treść art. 50 ust. 1 oraz art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego odmówił wydania D. N. nakazu wstrzymania budowy budynku opisanego w decyzji.

Odwołanie od decyzji, w ustawowym terminie, wniosła M. K. podnosząc naruszenie przepisu § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie polegającego na uznaniu, że wystająca 5 cm za murek na dachu budynku garażowo - gospodarczego blacha stanowi obróbkę, podczas gdy w ocenie skarżącej stanowi gzyms, który spowodował, że nie została zachowana odległość od działki skarżącej w wymiarze 1,5 m ...". Ponadto skarżąca podniosła również kwestię, że "... na dach budynku garażowego nadal prowadzą drzwi wyjściowe przesuwne (do połowy) a nie nieotwieralne okno ...".

Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid.[...] położonej przy [...] w R. P. zostało wszczęte z urzędu w dniu 6 czerwca 2019 r., o czym strony postępowania zostały zawiadomione pismem z dnia 1 lipca 2019 r., znak: [...]

Przeprowadzona przez organ I instancji w dniu 28 czerwca 2019 r. kontrola ww. budowy budynku mieszkalnego wykazała, że inwestor D. N. realizuje ją zgodnie z decyzją Starosty [...] z dnia 20 czerwca 2016 r. Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową i przebudową budynku garażowo – gospodarczego opisanych w decyzji. W dniu kontroli w budynku wykonywane były roboty wykończeniowe oraz utwardzenie i zagospodarowywanie działki nr ewid.[...]

Podczas ww. kontroli organ I instancji stwierdził, że w budynku mieszkalnym w ścianie od strony działki sąsiedniej nr ewid.[...] inwestor zrealizował drzwi przesuwne o wymiarach 3,0 m x 2,10 m (otwiera się jedna strona o wymiarach 1,48 m x 2,10 m), które prowadzą na dach budynku garażowo-gospodarczego, pokrytego papą termozgrzewalną. Wymiary otworu są zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym i znajdują się w odległości 4,30 m od granicy z działką sąsiednią.

Długość ściany południowej budynku garażowo - gospodarczego wynosi 15,33 m, zaś projektowana długość to 15,20 m, czyli różnica wynosi 0,13 m co stanowi 0,85 % przekroczenia wartości projektowanej.

Wykonana na murku p.poż. ściany południowej budynku garażowo - gospodarczego obróbka blacharska wystaje poza lico ściany ok. 5 cm, zaś wody opadowe ze stropodachu tego budynku odprowadzane są liniowo do rur spustowych a następnie na nieutwardzony teren własnej działki, co jest zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Mając powyższe na uwadze organ I instancji decyzją z dnia 20 lipca 2019 r., znak: [...], odmówił wstrzymania budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową i przebudową budynku garażowo - gospodarczego oraz doprowadzenia do stanu "zgodności z projektem budowlanym" tego budynku.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że jedynie prowadzenie robót budowlanych w sposób naruszający przepis art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego skutkuje wszczęciem przez organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, w celu doprowadzenia wykonanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Przepis art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi bowiem, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

W niniejszej sprawie D. N. realizuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową i przebudową budynku garażowo - gospodarczego na podstawie ww. pozwolenia na budowę Nr [...] w sposób niemogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrażający środowisku oraz nie odstąpił istotnie od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. Wskazał także jakie przypadki są w myśl przepisów traktowane jako odstąpienia nieistotne (art. 36a ust.5a Prawa budowlanego).

Analizując zgromadzony materiał dowodowy organy stwierdziły, że w niniejszej sprawie nie zostało dokonane istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę.

Dokonane przez inwestora zmiany stanowią nieistotne odstępstwa, które są dopuszczalne, a więc nie rodzą skutków prawnych.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania robót budowlanych, określone w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, a więc stan faktyczny jest zgodny z prawem, należało postępowanie wszczęte z urzędu umorzyć.

Organ odwoławczy odnosząc się do kwestii podnoszonych w odwołaniu wyjaśnił, że wykonana na murku p.poż. obróbka blacharska nie stanowi gzymsu, a więc nie podlega wymogom przepisu § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j: Dz. U. z 2019 r., poz. 1065],

Z powyższych względów organ odwoławczy, rozpatrując wniesione odwołanie stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję PINB w R. P. w całości i umorzył niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe.

W skardze na powyższą decyzję M. K. zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. wobec naruszenia zasady swobodnej oceny materiału dowodowego i dokonanie oceny dowolnej, sprzecznej z innymi dowodami w sprawie oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego, wobec uznania, że D. N. realizuje budowę zgodnie z decyzją Starosty [...] z 20 czerwca 2016 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w sytuacji, w której:

a) zamontował on w budynku mieszkalnym od strony działki sąsiedniej nr ewide[...] - drzwi przesuwne o wymiarach 3 m x 2,10 m, które prowadzą na dach budynku garażowo - gospodarczego, pokrytego papą termozgrzewalną - zamiast otworu okiennego z oknem nieotwieralnym W4, określonego w aneksie do projektu, b) zamontował on wystającą ponad 5 cm za murek na dachu budynku garażowo - gospodarczego blachę stanowiącą gzyms bez zachowania odległości od działki skarżącej w wymiarze 1,5 m.

II. Naruszenie prawa materialnego, tj. § 12 ust. 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wobec odstąpienia od zastosowania tego przepisu, w sytuacji, w której wystająca ponad 5 cm za murek na dachu budynku garażowo - gospodarczego blacha stanowi gzyms, co wobec treści wskazanego przepisu nie jest dopuszczalne, albowiem nie została zachowana odległość od działki skarżącej w wymiarze 1,5 m, a ponadto blacha ta mieści się faktycznie na granicy działki skarżącej na co nie wyraziła ona w żaden sposób zgody i w rezultacie stanowi to niedozwoloną ingerencję w sferę prawa własności skarżącej, jak również takiej obróbki nie przewidywał projekt architektoniczny.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg postępowania.

Podniosła, że w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 28 czerwca 2019 r. okazało się, że inwestor wykonał w ścianie od strony działki sąsiedniej o numerze ewidencyjnym [...] - drzwi przesuwne o wymiarach 3 m x 2,10 m, które prowadzą na dach budynku garażowo - gospodarczego, pokrytego papą termozgrzewalną, a także, że wykonana na murku p.poż. ściany południowej budynku garażowo - gospodarczego obróbka blacharska wystaje poza lico ściany około 5 cm, zaś wody opadowe ze stropodachu tego budynku odprowadzane są liniowo do rur spustowych, a następnie na nieutwardzony teren własnej działki, co w ocenie organu nadzoru budowlanego jest zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Podkreśliła ponadto, że w wyniku wydania przez Wojewodę L. z dniu 10 lipca 2015 roku decyzji uchylającej decyzję Starosty L. wystąpiła konieczność przeprojektowania dachu budynku garażu znajdującego się na działce nr [...], gdyż w rzeczywistości był to taras. Dlatego też inwestor przedstawił aneks do projektu, gdzie wyraźnie zostało określone, że zrezygnowano z barierki na dachu garażu, zmieniono pokrycie tego dachu z terakoty na papę termozgrzewalną oraz zmieniono stolarkę w zakresie zmiany drzwi balkonowych na okno.

Decyzją z dnia 20 czerwca 2016 roku Starosta [...] zatwierdził zmiany w projekcie. Na stronie 3 decyzji wskazano, że zmieniono projekt w ten sposób, że drzwi zostały zastąpione nieotwieralnym oknem W4. Powyższe ustalenia były asumptem do zatwierdzenia zmienionego projektu budowlanego i wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę.

Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że nie doszło do istotnego odstąpienia od projektu budowlanego. Wprowadzone przez inwestora zmiany w postaci wstawienia drzwi przesuwnych w sposób oczywisty prowadzą do umożliwienia korzystania mu z dachu garażu jako tarasu.

Na dokumentacji fotograficznej, znajdującej się w aktach sprawy widać natomiast, że obróbka blacharska, wystająca ponad 5 cm za murek na dachu budynku garażowo - gospodarczego w rzeczywistości stanowi gzyms.

Skarżąca wskazała, że zgodnie z orzecznictwem za gzyms należy uważać element architektoniczny wieńczący mur w formie poziomego, zwykle profilowanego pasa, wysuniętego przed lico muru, stosowany m.in. do ochrony elewacji przed ściekającą wodą lub w celach dekoracyjnych; korona; krajnik; ucios. (wyr. WSA w Gliwicach, II SA/GI1642/14).

Zatem w jej ocenie blacha pokrywająca murek na dachu garażu jako element wieńczący, wysunięta jest przed lico muru. Widocznym jest, że jest to element poziomy, profilowany i pełni funkcje wskazane powyżej.

W skardze przywołano również treść art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. Podniesiono, że kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, a z uwagi na szeroki zakres znaczeniowy przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 p. b. oraz związane z tym różne możliwości interpretacyjne, okoliczność czy w danej sytuacji odstąpienie inwestora powinno zostać uznane za istotne czy nieistotne wymaga wnikliwej i wszechstronnej oceny organu, przy uwzględnieniu charakteru inwestycji oraz zasad ogólnych wyrażonych w art. 4, art. 5 i art. 9 p. b.

Skarżąca przywołała również treść § 12 ust. 6 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania, zgodnie z którym odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni (...).

Podkreśliła, że zasadą procesu inwestycyjnego jest poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, co dotyczy przede wszystkim właścicieli (użytkowników) nieruchomości sąsiadujących z działką inwestora (wyr. NSA z 13 czerwca 2019 r., II OSK 847/18). W niniejszej sprawie - w jej ocenie - interesy te zostały znacznie naruszone.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji była kwestia legalności robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową i przebudową budynku garażowo - gospodarczego na działce nr [...], położonej przy ul.[...] w R. P., realizowanych przez inwestora D. N., właściciela przedmiotowej nieruchomości. Skarżąca domagała się bowiem wydania postanowienia nakazującego wstrzymanie prowadzenia powyższych robót, realizowanych – w jej ocenie – w sposób niezgodny z prawem.

Postępowanie w tej sprawie wszczęte zostało z urzędu.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. Nr 243, poz. 1186 ze zm., dalej Pr. bud.) w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

W ocenie Sądu organy administracji prawidłowo przeprowadziły w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające i zgodnie z zasadami zawartymi w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oceniły zebrany materiał dowodowy. Tym samym organy słusznie uznały, że nie zachodzą podstawy do ingerencji na podstawie art. 50 ust. 1 Pr. bud. w proces budowlany prowadzony przez inwestora.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że nie zachodzą w przedmiotowym postępowaniu przesłanki wymienione w pkt 1 i 3 powołanego wyżej przepisu. Poza sporem bowiem pozostaje, że realizowane roboty budowlane zostały rozpoczęte na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Analiza akt sprawy potwierdza ponadto stanowisko organów obu instancji, że sporna budowa nie jest prowadzona w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, co z kolei wykluczyło możliwość wydania postanowienia w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud.

Spór zawisły w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy prowadzone przez inwestora roboty są zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz czy nie naruszają przepisów prawa, w tym techniczno-budowlanych. Podkreślić w tym miejscu należy, że podstawowym zarzutem podnoszonym w toku postępowania przez skarżącą było zamontowanie w budynku mieszkalnym od strony działki sąsiedniej nr [...] – drzwi przesuwnych o wymiarach 3m x 2,10m, które prowadzą na dach budynku garażowo-gospodarczego, pokrytego papą termozgrzewalną – zamiast otworu okiennego z oknem nieotwieralnym W4, określonego w aneksie do projektu.

Jak wynika z protokołu kontroli budowy (k.51 akt adm. I instancji) – na stropodach budynku garażowo – gospodarczego prowadzą otwierane przesuwne drzwi, wykonane w części okna o wymiarach 3m x 2,10m. Drzwi mają wymiar 2,10m x 1,48m.

Wymiary otworu okiennego W4 są zatem zgodne z aneksem do projektu budowlanego (vide zestawienie stolarki okiennej dołączone do projektu).

Zmiana w stosunku do projektu polega na pozostawieniu otwieranej części tego okna.

W ocenie organów nadzoru budowlanego, którą Sąd podziela, zmiana ta stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, jednakże nie jest to odstąpienie istotne uregulowane w art. 36a ust. 5 Pr. bud.

Zgodnie z treścią tego przepisu istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:

1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury;

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a;

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;

4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części;

5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia:

a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt la, 2b i 19a, lub

b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt lb.

Natomiast art. 36 a ust. 5a Prawa budowlanego stanowi, że nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę zmiana wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego niebędącego obiektem liniowym, jeżeli odstąpienie łącznie spełnia następujące warunki:

1) nie przekracza 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego określonych w projekcie budowlanym;

2) nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu.

Kolejny zarzut skargi odnosi się do zamontowania przez inwestora blachy stanowiącej gzyms, wystający ponad 5 cm za murek na dachu budynku garażowo – gospodarczego. W ocenie skarżącej stanowi to naruszenie odległości od jej działki, która powinna wynosić 1,5m.

Jak wynika z projektu technicznego przedmiotowy budynek garażowo – gospodarczy znajduje się bezpośrednio przy budynku gospodarczym skarżącej, na jej działce oznaczonej nr [...], co jest zgodne z przepisami Uchwały Nr [...] Rady Miasta R. P. z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Śródmieście" Miasta R. P.. Zatem zarzut niezachowania odległości 1,5m od granicy jest niezasadny.

Dodatkowo wskazać należy, że opisany przez skarżącą element stanowi obróbkę blacharską, nie zaś gzyms, który jest elementem architektonicznym.

Ten sam zarzut skarżąca podnosiła w sprawie II SA/Lu 1275/16 toczącej się przed tutejszym Sądem. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że "aneks do projektu budowlanego(...) uwzględnia wykorzystanie wieńca żelbetowego wystającego ponad poziom stropodachu w budynku garażowo – gospodarczym, co skarżąca błędnie uznała za okap lub gzyms" (fakt znany sądowi z urzędu).

Ponadto w czasie kontroli budowy dokonanej w dniu 28 czerwca 2019 r. organ nadzoru budowlanego dokonał szczegółowych pomiarów budynku oraz analizy sposobu odprowadzania wód opadowych z dachu budynku. W uzasadnieniu decyzji odniósł się do ustaleń wynikających z protokołu kontroli.

Mimo, że skarżąca uczestniczyła w kontroli będąc na własnej posesji (bowiem nie została wpuszczona przez inwestora na teren działki nr [...]) podpisała protokół nie wnosząc uwag do ustaleń w nim zawartych. Tego samego dnia otrzymała również kserokopię protokołu, co poświadczyła własnoręcznym podpisem.

Wobec powyższego Sąd uznał także za niezasadny zarzut naruszenia § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Reasumując należy stwierdzić, że organy administracji słusznie uznały, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek opisanych w art. 50 ust. 1 Pr. bud. Organ I instancji odmówił wydania nakazu wstrzymania robót budowlanych, zaś organ odwoławczy uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie na podstawie art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko takie znajduje również oparcie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Z orzecznictwa tego wynika, że właściwą drogą do zakończenia postępowania w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych - w razie stwierdzenia, że nie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia o jego wstrzymaniu – jest jego umorzenie (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2234/10, Lex nr 1123125). Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko.

W ocenie Sądu nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organy przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. Organy obu instancji w sposób wnikliwy przeprowadziły postępowanie dowodowe, dokonały oceny dowodów, przy czym ocena ta nie nosi cech dowolności.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), skargę oddalił.