Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 219/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wyniki w sporcie 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu na rzecz skarżącej I. K. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu w L., podpisaną przez pełnomocnika Rektora Uniwersytetu do spraw studenckich, na podstawie § 63 Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu w L. obowiązującego od 1 października 2006 r. wprowadzonego zarządzeniem Rektora nr [...] z [...] października 2006 r. utrzymano w mocy decyzję Wydziałowej Studenckiej Komisji Socjalnej Wydziału [...] Uniwersytetu w L. z dnia [...] listopada 2006 r. w sprawie nieprzyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie.

W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z § 63 regulaminu o stypendium za wyniki w sporcie może ubiegać się student z tytułu osiągnięć sportowych w poprzednim roku akademickim. Wniosek studenta winien być zaopiniowany przez Klub Uczelniany AZS [...].

W przypadku I. K. opinia Klubu Uczelnianego jest negatywna. Związana ona jest z odmową reprezentowania barw Uniwersytetu w Mistrzostwach Polski Szkół Wyższych w biegach przełajowych w 2006 r.

Nie była to pierwsza odmowa reprezentowania barw Uniwersytetu, bo podobna sytuacja miała miejsce na Mistrzostwach Polski Szkół Wyższych w 2005 r. (odmowa dotyczyła startu w sztafecie 4x400 m).

Z posiadanych przez Komisję dokumentów wynika, że do Międzynarodowych Mistrzostw Studentów Polski, Białorusi i Ukrainy zgłosił I. K. MKS Start L.

Wątpliwości organu budzi także fakt, że pomimo wcześniejszych deklaracji, wycofała swoje zobowiązanie do reprezentowania barw KU AZS [...] w I lidze lekkoatletycznej.

W związku z tym, że stypendium za wyniki w sporcie nie jest świadczeniem obligatoryjnym, po przeanalizowaniu posiadanych dokumentów oraz stanowiska KU AZS [...], Komisja postanowiła o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

II

Na powyższą decyzję Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu w L. z [...] lutego 2007 r. I. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie § 64 i § 65 w związku z § 63 Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów [...] wprowadzonego Zarządzeniem Rektora nr [...] z [...] października 2006 r.

Skarżąca podała, że zgodnie z obowiązującym regulaminem (§ 64 ust. 1) stypendium za wyniki w sporcie przysługuje studentom, którzy w poprzednim roku akademickim zdobyli indywidualne miejsce od 1 do 6 w Akademickich Mistrzostwach Polski lub jak stanowi § 65 regulaminu może zostać przyznane studentom, którzy jako reprezentanci Uniwersytetu (lub Polski) brali udział we współzawodnictwie międzynarodowym i zdobyli miejsce w pierwszej dziesiątce.

Potwierdzeniem spełniania przez skarżącą ww. kryteriów były załączone do wniosku o przyznanie stypendium zaświadczenia z 15 października 2006 r. z KU AZS [...] podpisane przez wiceprezesa ds. organizacyjnych Klubu Uczelnianego AZS [...]. W dokumencie potwierdzono, że skarżąca zajęła piąte miejsce w biegu na 200 m oraz 400 m podczas Akademickich Mistrzostw Polski, który odbyły się w W. 21-22 maja 2006 r. oraz pierwsze miejsce w finale biegu na 400 m w rywalizacji międzynarodowej Polsko-Białorusko-Ukraińskich Akademickich Mistrzostwach Studentów (3-4 czerwca 2006 r.).

Powyższe przesłanki wyczerpują dyspozycje § 64 ust. 2 i § 65 regulaminu i na ich podstawie w trybie § 62 skarżącej przysługuje stypendium za wyniki w sporcie.

Jak wynika z § 17 regulaminu pomocy materialnej nie przysługuje studentowi, który został zawieszony w prawach studenta lub uzyskał pomoc materialną na podstawie nieprawdziwych lub niepełnych danych. Tylko te okoliczności przy spełnieniu warunków określonych regulaminem mogą stanowić podstawę odmowy.

Nie mogą stanowić argumentów do odmowy przyznania świadczenia powoływane w uzasadnieniu decyzji okoliczności nieuczestniczenia przez skarżącą w biegach przełajowych w 2006 r., czy też sprawy przynależności klubowej, czy też biegu sztafetowego.

III

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

IV

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu w L. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] narusza prawo materialne oraz przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, zatem skarga I. K. zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczym celem sądownictwa administracyjnego jest ochrona praw podmiotowych jednostki w sferze prawa publicznego. Sądownictwo administracyjne, które na mocy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ma czuwać nad tym, aby prawa podmiotów nie były naruszane przez administrację publiczną, jest istotnym elementem współczesnego demokratycznego państwa prawnego.

W myśl art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Przyjęty w cyt. artykule oraz w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269) i art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sposób wykonywania przez sądy administracyjne wymiaru sprawiedliwości – sprawia, że zaskarżenie do wymienionego sądu aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej nie powoduje przejęcia sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia przez sąd, lecz skutkuje jedynie zbadaniem legalności aktu tego organu.

Uwzględnienie skargi następuje między innymi w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

V

Kwestia udzielania przez uczelnię świadczeń pomocy materialnej studentom ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa została uregulowana w art. 173-186 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. nr 164, poz. 1365 ze zm.).

Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 powołaj wyżej ustawy student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie m.in. stypendium za wyniki w nauce lub sporcie. Stypendium za wyniki w nauce lub sporcie może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub osiągnął wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie (art. 181 ust. 1 cyt. ustawy).

Szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów (...) ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego (art. 186 ust. 1 cyt. ustawy).

Kwestię świadczeń pomocy materialnej na Uniwersytecie w L. regulował w okresie prowadzonego w stosunku do I. K. postępowania wydany na podstawie powyżej powołanego art. 186 ust. 1 ustawy Regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu w L. (zwany dalej regulaminem), obowiązujący od dnia 1 października 2006 r., wprowadzony zarządzeniem nr [...] Rektora Uniwersytetu z dnia [...] października 2006 r.

W myśl § 3 oraz w myśl § 62 tego regulaminu stypendium za wyniki w sporcie może otrzymać w danym roku akademickim student, który osiągnął wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym.

Z postanowień regulaminu wynika, że student może otrzymać stypendium po złożeniu udokumentowanego opinią klubu uczelnianego AZS [...] wniosku, za osiągnięcia sportowe w poprzednim roku akademickim (§ 63 regulaminu), w przypadku spełnienia jednej z 3 następujących przesłanek:

1) zdobycie jako reprezentant Uniwersytetu we współzawodnictwie krajowym indywidualnie miejsca 1-6 lub drużynowo 1-3 w Akademickich Mistrzostwach Polski, Mistrzostwach Polski Uniwersytetów, Mistrzostwach Polski (§ 64 ust. 1);

2) zdobycie jako reprezentant Uniwersytetu lub Polski miejsce w pierwszej dziesiątce we współzawodnictwie międzynarodowym (§ 65) ;

3) reprezentowanie Uniwersytetu w ligach państwowych, przy czym wówczas student pobiera stypendium w roku akademickim, w trakcie którego występuje w zespole ligowym (§ 66 ust. 1).

W świetle art. 207 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

VI

Stan sprawy wynikający z akt administracyjnych jest następujący. Wnioskiem z dnia [...] października 2006 r. I. K. zwróciła się do Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu o przyznanie stypendium za wyniki w sporcie w roku akademickim 2006/2007. Na wniosku tym widnieją dwie notatki zapisane pismem ręcznym. Jedna brzmi: "WSKS przyznaje stypendium za wyniki w sporcie w kwocie 450 zł 500 zł". Pod nią w jednym miejscu jest napisane "L., 25.10.06" i trzy nieczytelne podpisy oraz czwarty nieczytelny podpis z datą "05.11.2006 r."; w drugim miejscu jest napisane "L., 22.11.06" i trzy nieczytelne podpisy. Na górze kartki, na której wnioskodawczyni wniosła swój wniosek, jest druga notatka o treści: "WSKS nie przyznaje studentce stypendium za wyniki w sporcie, ponieważ studentka nie reprezentowała Uczelni na zawodach, a inny klub sportowy". Pod notatką jest napisane "L. 24.11.2006 r." i dwa nieczytelne podpisy oraz trzeci nieczytelny podpis z datą "27.11.2006 r."

W ocenie organu odwoławczego powyższa notatka jest decyzją organu pierwszej instancji, tj. w świetle § 77 ust. 1 regulaminu wydziałowej studenckiej komisji socjalnej, w przedmiocie odmowy przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie.

W aktach sprawy są również trzy pisma Akademickiego Związku Sportowego Klubu Uczelnianego Uniwersytetu w L., jedno z 15 października 2006 r. potwierdzające, że I. K. jest zawodniczką sekcji lekkiej atletyki, że w roku akademickim 2006/2007 będzie reprezentować Uniwersytet w rozgrywkach I ligi państwowej w lekkiej atletyce oraz informujące, jakie miejsca zajęła w zawodach w 2006 r., drugie z 6 listopada 2006 r., w którym wystąpiono o anulowanie zaświadczenia potwierdzającego reprezentowanie przez I. K. uczelni na Polsko-Białorusko-Ukraińskich Akademickich Mistrzostwach studentów w dniach 3-4 czerwca 2006 r. oraz trzecie pismo, z 15 listopada 2006 r., w którym wystąpiono o anulowanie zaświadczenia dotyczącego stypendium sportowego w roku akademickim 2006/07.

W aktach sprawy znajduje się ponadto odwołanie I. K. z [...] grudnia 2006 r. od decyzji o odmowie przyznania stypendium oraz uchwała nr [...] Zarządu Klubu Uczelnianego AZS [...] z [...] stycznia 2007 r. o wyrażeniu negatywnej opinii w związku z wpłynięciem do Odwoławczej Uczelnianej Komisji Socjalnej Uniwersytetu podania I. K. Na skutek odwołania Odwoławcza Uczelniana Komisja Socjalna Uniwersytetu wydała w dniu [...] lutego 2007 r. decyzję nr [...], zaskarżoną następnie przez I. K. do sądu administracyjnego.

VII

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie – zaskarżonej decyzji należy zarzucić naruszenie stosowanych odpowiednio w związku z art. 207 ust. 1 i 4 Prawa o szkolnictwie wyższym przepisów postępowania zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego, zwanym dalej k.p.a., w szczególności zasady działania przez organy na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), zasady stania przez organy w toku postępowania na straży praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.), zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.), zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.), obowiązku przeprowadzenia dowodów, które mogą się przyczynić do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § 1 k.p.a.), przepisów regulujących formę decyzji administracyjnych (art. 107 k.p.a.), przepisów określających zakres postępowania dowodowego prowadzonego przez organ odwoławczy (art. 136 k.p.a.).

Dodatkowo należy wskazać naruszenie przez organy obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz umożliwienia im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). Wnosząc z akt sprawy, organy poniechały powyższego w stosunku do I. K.

Prawidłowe rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy, wiążące się z właściwym zastosowaniem odpowiednich norm materialnoprawnych, uzależnione jest od uprzedniego dokładnego ustalenia stanu faktycznego, zgromadzenia materiału dowodowego oraz jego wszechstronnego rozważenia i oceny, w myśl zasad określonych w przepisach k.p.a. regulujących postępowanie dowodowe. Ustawodawca nakłada na organy administracji publicznej obowiązek między innymi podejmowania wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji oraz do wskazania w uzasadnieniu faktycznym decyzji okoliczności, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala dopiero na ocenę, czy w sprawie zostały właściwie zastosowane odpowiednie przepisy prawa materialnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 1981 r., sygn. akt S.A. 272/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 19).

Natomiast przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji przy jednoczesnym zbadaniu, czy decyzja ta jest prawidłowa oraz czy odwołanie było zasadne. Organ odwoławczy, podejmując decyzję w drugiej instancji, nie może więc zajmować się jedynie kontrolą zaskarżonej decyzji, lecz jego obowiązkiem jest również ponowne zajmowanie się sprawą. Przy tym postępowanie odwoławcze podlega reżimowi zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a ponadto przepisom regulujących postępowanie odwoławcze; odpowiednio stosuje się do niego przepisy mające zastosowanie do postępowania w pierwszej instancji, między innymi przepisy o dowodach.

Poddając ocenie postępowanie odwoławcze przeprowadzone przez Odwoławczą Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną Uniwersytetu w L. oraz w konsekwencji powyższego prawidłowość zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej ją, wydanej w pierwszej instancji, sąd – oprócz wyżej wskazanych uchybień – dopatrzył się również naruszenia zasad określonych dla prowadzenia postępowania odwoławczego. Zasadniczym uchybieniem organu odwoławczego był brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w kierunku ustalenia, która z decyzji zamieszczonych na wniosku skarżącej z [...] października 2006 r. jest decyzją obowiązującą w świetle art. 110 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej, oraz w świetle § 83 ust. 1-2 regulaminu.

Zwrócić w tym miejscu bowiem należy uwagę na postanowienie § 83 ust. 1-2 regulaminu, w myśl którego listy studentów, którym wydziałowa studencka komisja socjalna przyznała świadczenia pomocy materialnej lub odmówiła ich przyznania, wywieszane są na tablicy ogłoszeń właściwego dziekanatu oraz publikowane na stronie wydziału, przy czym studenci, którym została przyznana pomoc materialna, mają prawo złożenia odwołania od podjętej decyzji w terminie 14 dni od daty ogłoszenia listy, o której mowa powyżej. Natomiast stosownie do § 83 ust. 3-4 regulaminu studenci, którym odmówiono przyznania pomocy materialnej, otrzymują listownie decyzję wraz z uzasadnieniem, 14-dniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji odmownej liczony jest od dnia doręczenia.

Organ nie zbadał, która z tych decyzji została stronie doręczona oraz czy decyzja odmowna została doręczona stronie z uzasadnieniem.

W aktach sprawy znajduje się jedynie kopia strony z dziennika wysłanej przez uczelnię korespondencji, gdzie znajduje się pod numerem L.dz. 1803/06 i datą 28.11.2006 r. wpis "K. I. – dec. negatywna dot. pomocy socjalnej". Nie ma natomiast potwierdzenia odbioru przez skarżącą tej decyzji. Nie ma również żadnego dowodu (np. w formie notatki) potwierdzającego wywieszenie decyzji pozytywnej na tablicy ogłoszeń, mimo że decyzja ta została podjęta prawdopodobnie [...] października 2006 r., a więc prawie miesiąc przed podjęciem decyzji negatywnej i logika nakazuje sądzić, że decyzja ta również została ogłoszona. Samo złożenie przez stronę odwołania od decyzji odmownej nie przesądza o fakcie, że decyzja pozytywna nie weszła do obrotu prawnego. Powyższe niejasności powinny zmusić organ odwoławczy do podjęcia w tym kierunku szczegółowego postępowania wyjaśniającego.

Podkreślić należy, że konsekwencją ustalenia, że do obrotu prawnego wprowadzona została zarówno decyzja pozytywna o przyznaniu I. K. stypendium za wyniki w sporcie, jak i decyzja negatywna – byłby prawny obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji negatywnej jako dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Na uwagę zasługuje też fakt niezachowania przez organ pierwszej instancji warunków formalnych, jakim powinna odpowiadać decyzja wydana w indywidualnej sprawie studenckiej przez komisję stypendialną oraz fakt niewzięcia owych uchybień pod uwagę przez organ odwoławczy. W świetle art. 207 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z art. 107 § k.p.a. decyzja w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania studentowi stypendium za wyniki w sporcie powinna zawierać:

1) oznaczenie organu administracji publicznej,

2) datę wydania,

3) oznaczenie strony lub stron,

4) powołanie podstawy prawnej,

5) rozstrzygnięcie,

6) uzasadnienie faktyczne i prawne,

7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie,

8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Na pierwszy rzut oka widać, że decyzja pierwszoinstancyjna w przedmiocie odmowy przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie nie odpowiada powyższym wymaganiom. Jako oznaczenie organu wymienia skrót WSKS (strona, o ile decyzja ta została jej w ogóle doręczona, mogła się tylko domyślać, że jest to Wydziałowa Studencka Komisja Socjalna Wydziału [...] Uniwersytetu). Daty wydania owej decyzji nie sposób wywnioskować – wymienione są bowiem dwie daty, 25 października i 5 listopada 2006 r. Nie powołano podstawy prawnej i nie podano pouczenia, w jakim trybie służy od owej decyzji odwołanie. Co do podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji, to w myśl § 82 regulaminu decyzje wydane przez wydziałową studencką komisję socjalną i odwoławczą uczelnianą studencką komisję socjalną podpisują przewodniczący tych komisji lub działający z ich upoważnienia wiceprzewodniczący. Tymczasem po lekturze decyzji pierwszoinstancyjnej w przedmiocie odmowy przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie nie sposób określić, przez kogo dokładnie (imię, nazwisko, stanowisko służbowe) została owa decyzja podpisana, jak również, czy decyzja ta została podpisana przez przewodniczącego komisji bądź z jego upoważnienia przez wiceprzewodniczącego komisji. Okoliczności te powinny były zostać jednoznacznie ustalone przez organ odwoławczy.

Zgodnie z art. 107 § 3-4 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, przy czym można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony (nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania).

Stwierdzić należy, że organ pierwszej instancji nie zastosował się do powyższego przepisu, a organ odwoławczy nie odniósł się do tego naruszenia. W decyzji uznanej przez organ odwoławczy za decyzję pierwszoinstancyjną, tj. decyzji odmownej – poza lakonicznym stwierdzeniem, że "studentka nie reprezentowała Uczelni na zawodach, a inny klub sportowy" - nie uzasadniono w sposób wyczerpujący rozstrzygnięcia, nie odniesiono się do ustaleń stanu faktycznego, nie poddano materiału dowodowego rozważaniom i ocenie.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że z podanych na wstępie postanowień regulaminu, tj. art. 181 ust. 1 ustawy, § 3, § 62 regulaminu) wynika, że w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania studentowi stypendium za wyniki w sporcie wydawana jest decyzja uznaniowa.

Decyzja administracyjna wydawana w ramach uznania administracyjnego dopuszcza wybór przez organ stosujący prawo jednej z możliwych konsekwencji normy prawnej, jednakże przy określeniu kryteriów ocennych, jakimi ma się kierować organ administracyjny przy wydawaniu decyzji. Swobodne uznanie organu nie może nosić cech dowolności; decyzja taka (jak każda) powinna być wynikiem wszechstronnej oceny konkretnego przypadku dokonanej na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego sprawy, przy uwzględnieniu zasad postępowania określonych w k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 1981 r., sygn. akt SA 810/81, opubl. ONSA nr1, poz. 45). Uznanie administracyjne występuje w przypadkach, w których w przepisach prawnych stanowi się, że organ administracyjny "może" podjąć w sprawie rozstrzygniecie, a nie ma w nich nakazu lub zakazu ustalenia określonej treści rozstrzygnięcia. Wynika stąd, że uznanie administracyjne wyraża się również w możliwości negatywnego dla strony rozstrzygnięcia, nawet w sytuacji istnienia ważnego interesu tej strony. Sądowa kontrola tego rodzaju decyzji obejmuje samo postępowanie poprzedzające jej wydanie, ale już nie rozstrzygnięcie, będące wynikiem wyboru, o którym mowa wyżej. W związku z tym weryfikacja sądowa takiej decyzji zmierza do ustalenia, czy prawidłowo przeprowadzono postępowanie administracyjne, czy organ przy wydaniu decyzji nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2005, s. 502). Szczególne znaczenie przy ocenie prawidłowości decyzji o charakterze uznaniowym ma uzasadnienie decyzji. Brak prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji uniemożliwia bowiem ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu uznania administracyjnego.

Stwierdzić należy odnośnie decyzji o odmowie przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie, że brakuje jej prawidłowego uzasadnienia, co uniemożliwia ustalenie, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

VIII

Z powyższym łączy się konstatacja, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ nie skontrolował ponadto zgromadzonego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego i nie ocenił, czy na jego podstawie można ustalić, czy któraś z podanych powyżej trzech wynikających z regulaminu niezależnych przesłanek otrzymania stypendium za wyniki w sporcie (§ 64, § 65, § 66 regulaminu), została spełniona. Nie ustalono jednoznacznie, że studentka w roku akademickm 2006/2007 nie zajęła we współzawodnictwie krajowym jako reprezentantka Uniwersytetu indywidualnie miejsca 1-6 lub drużynowo 1-3 w Akademickich Mistrzostwach Polski, Mistrzostwach Polski Uniwersytetów, Mistrzostwach Polski (§ 64 ust. 1), bądź nie zajęła jako reprezentant Uniwersytetu lub Polski miejsce w pierwszej dziesiątce we współzawodnictwie międzynarodowym (§ 65) lub nie reprezentowała Uniwersytetu w ligach państwowych. Wszak w odwołaniu wnioskodawczyni podniosła, że reprezentuje uczelnię.

Przeprowadzenie w tym kierunku wszechstronnych rozważań i wywnioskowanie (co jest bardzo prawdopodobne w świetle znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego), że zgromadzone dowody są niewystarczające, powinno w niniejszej sprawie skutkować skorzystaniem przez organ z przewidzianej w art. 136 k.p.a. możliwości przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie bądź w przypadku gdyby rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części – uchyleniem decyzji pierwszej instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.).

Niewystarczające jest bowiem samo zebranie materiału dowodowego w aktach sprawy, konieczne jest jego rozpatrzenie, tj. ustosunkowanie się do niego w treści decyzji.

Wydanie przez organ uczelni rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wyniki w sporcie z uwagi na brak zaistnienia zdaniem organów przesłanek określonych w § 64-66 regulaminu przy niewykazaniu powyższego w materiale dowodowym i nieustosunkowaniu się do tego w treści decyzji stanowi naruszenie przepisów materialnych i postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ odwoławczy nie wziął powyższego uchybienia pod uwagę i nie poddał rozważaniom ani ocenie, czy wydana w pierwszej instancji decyzja była prawidłowa pod względem formalnym i prawidłowo zastosowano w niej przepisy prawa materialnego.

IX

Zwrócić uwagę należy również na postanowienie § 78 regulaminu, w myśl którego komisje stypendialne obradują na posiedzeniach, decyzje zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu komisji, a z każdego posiedzenia komisji sporządza się protokół podpisany przez wszystkich członków obecnych na posiedzeniu.

W aktach administracyjnych sprawy takich protokołów nie ma, co dodatkowo czyni niemożliwym skontrolowanie przez sąd proceduralną prawidłowość postępowania prowadzonego przez Wydziałową Studencką Komisję Socjalną Wydziału [...] Uniwersytetu i Odwoławczą Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną Uniwersytetu w L. w przedmiocie odmowy przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie.

Na koniec powołać należy treść art. 133 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd orzeka na podstawie akt sprawy skompletowanej przez organ administracyjny, w których zawarty został materiał faktyczny i dowodowy pozwalający na określenie stanu wiedzy umożliwiającej dokonanie kontroli sądowej w związku ze złożeniem skargi do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie trudno natomiast ustalić, czy spełnione zostały przesłanki odmowy przyznania I. K. stypendium za wyniki w sporcie z uwagi na brak kompletnych akt postępowania administracyjnego (brak protokołów z posiedzeń wydziałowej studenckiej komisji socjalnej i odwoławczej uczelnianej studenckiej komisji socjalnej oraz panujący w aktach postępowania administracyjnego nieporządek. Powyższe braki uniemożliwiają wszechstronną merytoryczną kontrolę zaskarżonej decyzji pod kątem zaistnienia bądź nie przesłanek odmowy przyznania stypendium za wyniki w sporcie. Zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ma obowiązek wraz z odpowiedzią na skargę przedstawić akta sprawy. Dyspozycji tej organ nie wykonał w pełni.

Odniesienie się do pozostałych merytorycznych zarzutów przedstawionych w skardze jest przedwczesne z uwagi na powyżej wykazane uchybienia.

X

Rozpatrując ponownie odwołanie I. K., organ odwoławczy przede wszystkim ustali, która z decyzji pierwszoinstancyjnych, odmowna czy pozytywna, bądź obie, weszły w życie wobec I. K., przeprowadzi prawidłowe postępowanie dowodowe, zgromadzi wyczerpujący materiał dowodowy, podda go całościowej i wnikliwej analizie i stosując właściwie przepisy postępowania i prawa materialnego (w tym Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu w L. obowiązującego od 1 października 2006 r. wprowadzonego zarządzeniem Rektora nr [...] z [...] października 2006 r.), wyda rozstrzygnięcie administracyjne, które będzie mogło – w razie zaskarżenia – zostać poddane merytorycznej ocenie sądowoadministracyjnej.

XI

Z uwagi zatem na to, że decyzja Odwoławczej Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu w L. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] została wydane z naruszeniem powołanych powyżej przepisów postępowania i prawa materialnego – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

XII

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd skarżącemu przysługuje w stosunku do organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O tym, jakie koszty są niezbędne do celowego dochodzenia praw, decyduje sąd. Stosownie natomiast do art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie kwota zwróconych kosztów postępowania to suma uiszczonego wpisu sądowego, tj. kwoty 200 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego, tj. kwoty 240 zł, według stawki minimalnej określonej na podstawie art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).