Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 642/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2, art. 258 §1 i §2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 września 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu Miasta P. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 lipca 2017 roku spółka A wniosła skargę na decyzję w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu Miasta P. oraz przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że spółka zajmuje się doradztwem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Jej kapitał zakładowy spółki wynosi [...] zł, wartość środków trwałych spółki wynosi [...] zł, a wysokość starty za ostatni rok obrotowy według bilansu wyniosła [...] zł. Natomiast według stanu na dzień 30 czerwca 2017 roku w kasie spółki znajdowała się kwota [...] zł, a na jej rachunkach bankowych znajdowała się kwota [...] zł. W tym samym dniu stan zobowiązań spółki wynosił [...] zł. Z załączonych deklaracji VAT-7 wynika, że spółka w kwietniu oraz w czerwcu 2017 roku nie miała podstaw do opodatkowania.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.", osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Analiza sytuacji spółki pozwala przyjąć, że nie wykazała ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Koszty prowadzenia postępowań sądowych należy traktować jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co dotyczy sytuacji, w której spółka uzyskuje dochody jak i sytuacji, w której spółka ponosi straty. Sytuacja w której skarżąca spółka prowadzi działalności i posiada środki finansowe wyklucza możliwość przyznania pomocy ze strony państwa w ramach prawa pomocy. W rozpoznawanym przypadku spółka dysponowała przed złożeniem skargi środkami finansowymi w kwocie [...] zł. Wprawdzie spółka posiada stałe zobowiązania i poniosła stratę w ubiegłym roku związaną z prowadzeniem jej działalności, ale w sprawie brakuje argumentów do przyznania pierwszeństwa bieżącym zobowiązaniom wnioskodawcy o charakterze cywilnoprawnym przed zobowiązaniami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu sądowym. W takiej sytuacji wnioskodawca nie może być uznany za podmiot, który nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania. Istotne pozostaje w tym względzie podzielenie poglądu funkcjonującego w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym spółka która funkcjonuje w obrocie gospodarczym powinna partycypować w kosztach postępowania sądowego o własnych siłach i w oparciu o własne środki bądź też środki pochodzące z dopłat wspólników (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 532/13 oraz powołane w nim orzeczenie ETPCz z dnia 22 marca 2012 r. 19508/07 w sprawie Granos Organicos Nacionales S.A. przeciwko Niemcom, § 48).

Reasumując należy stwierdzić, że nieuzasadniony jest wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.