Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 924/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, 87 par. 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 924/18 oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego oraz zobowiązania do jego zwrotu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 924/18


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Wyrokiem z dnia 11 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego oraz zobowiązania do jego zwrotu.

Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2019 r. sąd – w odpowiedzi na pisma skarżącej z dnia 7 i 10 czerwca 2019 r. w sprawie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego należącego do skarżącej – poinformował, że postanowienie wstrzymujące wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji utraciło moc wraz z uprawomocnieniem się wyroku z dnia 11 października 2018 r. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 czerwca 2019 r.

Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. skarżąca wniosła do sądu pismo, w którym wniosła o odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, wskazując, iż nie doręczono jej ww. wyroku, zaś w piśmie z dnia 28 czerwca 2019 r. podniosła, że nie mogła być obecna na rozprawie, bowiem w tym czasie pracowała. Zdaniem skarżącej, uchybienie terminu do dokonania przez nią czynności w sprawie nie nastąpiło z jej winy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lipca 2019 r. uznano, że wniosek skarżącej z dnia 24 czerwca 2019 r. stanowi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2018 r., natomiast pismo skarżącej z dnia 28 czerwca 2019 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – j.t. ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są zatem: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Niedopełnienie chociażby jednego z wyżej wymienionych wymagań skutkuje odmową przywrócenia terminu.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wątpliwości Sądu nie budzi również to, że uchybienie wskazanemu terminowi spowodowało dla skarżącej ujemne skutki w toku postępowania sądowego, w postaci utraty prawa do kwestionowania ww. wyroku w postępowaniu przed sądem II instancji.

Niekwestionowane także jest to, że składając wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. Złożenie przedmiotowego wniosku nastąpiło zaś w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (21 czerwca 2019 r. – data doręczenia skarżącej zarządzenia z informacją o wydaniu i uprawomocnieniu się wyroku z dnia 11 października 2019 r., 28 czerwca 2019 r. – data nadania wniosku w urzędzie pocztowym).

Dokonując merytorycznej oceny wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy mieć na uwadze, jak już wyżej wskazano, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, kiedy uchybienie to nie było zawinione przez stronę, na której spoczywa także obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.

Przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 707/2004, dostępne w CBOSA). Przyczyny zaś takie w rozpoznawanej sprawie, w ocenie sądu, nie zaistniały.

Kryterium braku winy strony, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem wnioskodawcy do wykazania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. W rozpatrywanej sprawie, przyczyną niedochowania terminu do dokonania przedmiotowej czynności w terminie, był, jak twierdzi wnioskodawczyni, fakt niedoręczenia jej ww. wyroku oraz brak możliwości uczestniczenia w rozprawie z uwagi na wykonywanie pracy.

Odnosząc się do tych argumentów skarżącej, należy wskazać, że zawiadomienie o terminie rozprawy (wraz z pouczeniem, że stawiennictwo nie jest obowiązkowe), na której zapadł wyrok z dnia 11 października 2019 r., zostało doręczone skarżącej w dniu 10 września 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 13 akt sądowych). Wraz z zawiadomieniem skarżąca została pouczona o treści art. 141 § 2 p.p.s.a., tj. że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (k. 8 akt sądowych), a jego niezgłoszenie w terminie spowoduje utratę prawa do zaskarżenia wyroku. W konsekwencji, w ocenie sądu, uznać należało, że skarżąca nie uprawdopodobniła, tj. nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, że złożenie przez nią wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uchybieniem terminu nastąpiło bez jej winy.

Skoro bowiem skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, na której został wydany wyrok oraz została pisemnie pouczona, w jakim terminie od dnia ogłoszenia wyroku należy złożyć wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia, a nie zgłosiła żadnych uwag ani wątpliwości co do treści pouczenia, należy uznać, że skarżąca została poinformowana o procedurze zgłaszania tego rodzaju wniosku, a zatem – pomimo jej nieobecności na rozprawie w dniu 11 października 2019 r., wiedziała, jakie czynności winna była podjąć w celu skutecznego kwestionowania ww. orzeczenia sądu. Późniejsze tłumaczenie sugerujące, że skarżąca wiedzy takiej nie posiadała, nie stanowi o braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przeczy temu bowiem okoliczność doręczenia skarżącej stosownych pouczeń, z których treścią winna się była zapoznać, aby móc bronić swoich interesów.

Na marginesie jedynie wskazać należy, że art. 109 § 1 k.p.a., na który powołuje się skarżąca, dotyczy doręczenia decyzji administracyjnych i nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podsumowując, stwierdzić należy, że w niniejsze sprawie nie została spełniona jedna z obligatoryjnych przesłanek do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do jej dokonania.

W tych okolicznościach, na mocy art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.