Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 425/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Iwona Maciejuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] lutego 2018 r. skierowanym na podstawie artykułu 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) E. S. wystąpiła do Rzecznika Praw Dziecka o udostępnienie informacji publicznej poprzez ;

1. udostępnienie informacji publicznej w zakresie rejestru umów zawartych przez Rzecznika Praw Dziecka, w okresie od 1 stycznia 2008 do 28 lutego 2018, w treści i formie przypominającej tabelę znajdującą się na stronie BIP Rzecznika Praw Dziecka, zawierającej co najmniej kolumny: liczba porządkowa umowy, jej przedmiot, wykonawca, wartość, okres obowiązywania, skan umowy w formacie pdf. - poprzez umieszczenie tej tabeli w BIP Rzecznika Praw Dziecka w zakładce Rejestr Umów, zaś w razie niemożności przygotowania tabeli i braku na stronie BIP zakładki "Rejestr umów",

2. udostępnienie skanów wszystkich umów zawartych przez Rzecznika Praw Dziecka w okresie od 1 stycznia 2008 do 28 lutego 2018 poprzez przesłanie na wskazany adres e-mail: [...]

Pismem z 14 marca 2018 r. organ poinformował E. S., że w dniu 10 maja 2017r. złożyła ona tożsamy wniosek, na który została udzielona jej odpowiedź w dniu 22 maja 2017r. W związku z tym organ przesłał wnioskodawczyni w załączeniu odpowiedź udzieloną poprzednio, gdyż stan faktyczny i prawny nie zmienił się.

Rzecznik Praw Dziecka pismem z 12 kwietnia 2018r. poinformował ponownie wnioskodawczynię, że żądane przez nią informacje mają charakter informacji przetworzonej, gdyż organ nie jest w posiadaniu informacji o jakie się zwraca i aby informacja mogła być udzielona RPD musiałoby żądaną informację specjalnie przygotować oraz wytworzyć nowy niebędący w posiadaniu biura dokument, który spełniałby kryteria i wymagania zawarte we wniosku skarżącej. Udzielenie odpowiedzi wymagałoby analizy dokumentów źródłowych, sporządzenia wykazów oraz sporządzenia na ich podstawie informacji o jakie się zwróciła skarżąca.

Decyzją z [...] maja 2018 r. Rzecznik Praw Dziecka, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej objętej jej wnioskiem z [...] lutego 2018 r., z [...] marca 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r. odmówił skarżącej udostępnienia informacji publicznej.

W dniu 5 czerwca skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie nieudzielenia jej informacji publicznej objętej wnioskiem z [...] lutego 2018 r.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w odpowiedzi na powyższy wniosek organ w dniu [...] maja 2018 r. wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej, z uwagi na fakt, że żądane przez skarżącą dokumenty stanowią informację publiczną przetworzoną. Skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżącej wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej.

W związku z powyższym wniosła o zobowiązanie Rzecznika Praw Obywatelskich do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Dziecka wniósł o jej oddalenie przypominając stan faktyczny sprawy. Organ wskazał też, że pismem z dnia 12 kwietnia 2018r. poinformował ponownie skarżącą, że żądane przez nią informacje mają charakter informacji przetworzonej, gdyż organ nie jest w posiadaniu informacji o jakie się zwraca i aby informacja mogła być udzielona RPD musiałoby żądaną informację specjalnie przygotować oraz wytworzyć nowy niebędący w posiadaniu biura dokument, który spełniałby kryteria i wymagania zawarte we wniosku skarżącej. Udzielenie odpowiedzi wymagałoby analizy dokumentów źródłowych, sporządzenia wykazów oraz sporządzenia na ich podstawie informacji o jakie się zwróciła skarżąca.

Organ podał też, że skarżąca od kilku lat tj. od czasu kiedy sprawy sądowe jakie toczy z byłym mężem, którego pełnomocnikiem jest doradca prawny Rzecznika Praw Dziecka - nie kończą się zgodnie z jej oczekiwaniami używa państwowego urzędu, jako narzędzia do własnych rozgrywek i partykularnych interesów oraz do pomawiania funkcyjnych pracowników. Organ podał też, że przesyłana przez skarżącą ilość wniosków w zakresie dostępu do informacji publicznej nie wskazuje, iż zwraca się ona o te informacje z uwagi na szczególny interes publiczny, a wskazuje na nadużycie prawa do udostępnienia informacji publicznej wbrew jej celowi i funkcji.

Organ wskazał też, że nie dopuścił się bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej gdyż podjął wymagane prawem działania związane z

rozpatrzeniem złożonego wniosku i udzieleniem nań odpowiedzi.

Organ podał też, że w jego ocenie, nie został wykazany szczególny interes publiczny, który uzasadniałby przekazanie skarżącej informacji przetworzonych specjalnie przygotowanych a więc przetworzonych a nie jak twierdzi Skarżącą prostych. W związku z powyższym w dniu [...] maja 2018r. organ wydał decyzję odmawiająca udzielenia żądanych informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z pożn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze m.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach spraw na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a § 2 art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 149 § 1 p.p.s.a, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i 2 niniejszej ustawy, może ponadto orzec o istnieniu fub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w sprawie udostępnienia informacji publicznej, o którą wystąpiła skarżąca we wniosku z dnia [...] lutego 2018 r.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Rzecznik Praw Dziecka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zaś żądane we wniosku informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a udzielenie tej informacji odbywa się na zasadach i w trybie określonych przepisami tej ustawy.

Bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zgodnie z przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2017 r. I OSK 7/17, CBOSA).

Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 września 2012 r. (I OSK 1177/12, Lex nr 1265660):" Z bezczynnością organu na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia tylko wtedy gdy organ posiadając określoną informację nie udostępnienia jej, nie wydaje też decyzji o odmowie udostępnienia". Ponadto okoliczności zwalniające organ administracji z zarzutu bezczynności zawsze muszą mieć charakter prawny, proceduralny, a nie faktyczny.

Przypomnieć również należy, że zgodnie z art. 13 ust.1 udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ustęp 2).

Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie przewidzianej we wniosku, a wówczas to podmiot obowiązany do udostępnienia postępuje w sposób przewidziany w art. 14 ust. 2 ustawy. Nie budzi przy tym wątpliwości interpretacyjnych to, że udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno - technicznej jak i to, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy, następują w drodze decyzji administracyjnej wedle reguł kodeksu postępowania administracyjnego.

Gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy, to dopuszczalną i właściwą formą odniesienia się do wniosku o udostępnienie takiej informacji jest pismo zawiadamiające wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z kolei, formą obrony swojego stanowiska dla wnioskodawcy w takiej sytuacji jest skarga na bezczynność organu (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 405/10, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 września 2012 r, sygn. akt II SAB/ Go 31/12, CBOSA).

Przystępując do merytorycznych rozważań wskazać należy, że Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili orzekania. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Op 32/16, Lex nr 2086522).

Jak wynika z akt sprawy wniosek o udzielenie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2018 r. Z kolei pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r. organ

wezwał skarżących o wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. W dniu 22 kwietnia 2018 r. wpłynęła odpowiedź skarżącej.

Organ decyzją z dnia [...] maja 2018 r. odmówił skarżącej udostępnienia informacji publicznej w całości.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że bezczynność w postępowaniu Rzecznika Praw Dziecka nie miała miejsca. Z czynności tych wynika, że organ prowadził postępowanie terminowo.

Zdaniem tut. Sądu - wbrew twierdzeniu skarżącej - Rzecznik Praw Dziecka nie pozostawał, w momencie złożenia przez nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w bezczynności, skoro skargę złożyła ona w dniu 5 czerwca 2018 r., decyzję zaś organ wydał w dniu [...] maja 2018 r.

Jednocześnie należy wyjaśnić skarżącej, że Sąd nie mógł skontrolować ww. decyzji w niniejszym postępowaniu, ponieważ jego przedmiotem jest wyłącznie bezczynność organu w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tymczasem kontrola legalności decyzji dokonywana jest w odrębnym postępowaniu.

Na marginesie wskazać należy, że sam fakt niezadowolenia skarżącej ze sposobu załatwienia ich sprawy w żadnym wypadku nie uprawnia do formułowania zarzutów skargi o braku udzielenia informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji