Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1076/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 105, art. 107 par. 1 i 3, art. 138 par. 2, art. 145 par. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka- Duda (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant: Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2009 r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję [ ] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 grudnia 2008r. nr [ ] w przedmiocie umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...].02.2005r. znak [...], na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm. ) oraz art. 105 k.p.a., umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania przez J. W. wiaty rolniczej na działce nr 1 P., gm. O.

Uzasadniając powyższe podano, że M. D. pismem z dnia 6.10.2004r., powiadomiła o samowoli budowlanej, którą usiłuje zalegalizować Urząd Gminy O. w postaci wybudowania wiaty rolniczej na działce nr 1 należącej do J. W. W ślad za tą informacją zostało wszczęte postępowanie administracyjne oraz dnia [...].11.2004r. przeprowadzono oględziny, podczas których stwierdzono, że na działce nr 1 w P. znajduje się w odległości 1,08 m od istniejącego ogrodzenia z działką nr 2 urządzenie do suszenia płodów rolnych. Urządzenie to składało się z [...] słupów żelbetowych, ułożonych w dwa rzędy. Słupy te wkopane były w ziemię na głębokość ok. 50-60 cm i nie posiadały stopy, czy fundamentu. Na słupach położona była bez zamocowania krata z rur stalowych, do której bezpośrednio wieszano suszone płody rolne. Brak było poszycia dachowego, a także ścian mogących wydzielić pomieszczania z otoczenia. Słupy nie były połączone ze sobą ryglami lub wieńcami żelbetowymi, a po ściągnięciu kraty z rur stalowych, słupy te mogły stać samoistnie. Według inwestora, przedmiotowe urządzenie powstało wyłącznie do celów suszenia płodów rolnych, jedynie na okres tymczasowy, ponieważ gospodarstwo J. W. jest na etapie rozwoju, zaś w tym miejscu ma powstać wiata na narzędzia rolnicze o innych wymiarach i konstrukcji. Po odczytaniu protokołu M. D. wnosiła by zamierzona inwestycja na działce J. W. nie wpłynęła negatywnie na zabudowę jej działki, gdyż planowana jest budowa budynku mieszkalnego. Poinformowała też, że złożyła wniosek ze względu na to, iż obiekt ten miał być wiatą, czyli miał mieć dach i ściany z blachy. Fakt ten jednak nie znalazł potwierdzenia w terenie. Ponadto, w toku postępowania wyjaśniającego M. D. przesłała także dwa pisma wskazujące na zagrożenie pożarowe jakie stwarza wiata, będąca miejscem składowania wysuszonych liści kukurydzy, oraz na pogorszenie warunków użytkowych, które uniemożliwiają wybudowanie budynku mieszkalnego w odległości 3 m od granicy. Po analizie zebranej dokumentacji, uwzględniając treść art. 84 ust. 1 Prawa budowlanego oraz zawarte w art. 3 tej ustawy definicje obiektu budowlanego, budynku, budowli oraz obiektu małej architektury uznano postępowanie za bezprzedmiotowe, wobec stwierdzenia, że powstałe na działce nr 1 tymczasowe urządzenie do suszenia płodów rolnych nie jest obiektem budowlanym.

Od decyzji organu pierwszej instancji wniosła w terminie odwołanie M. D. zarzucając, że przedmiotowy obiekt jest wiatą , zaś żelbetowe słupy umocowane są w ziemi na stopach betonowych oraz połączone ze sobą przyspawanym na stałe wieńcem z rur stalowych. Jako dowód istnienia nieprawidłowości w toczącym się postępowaniu administracyjnym skarżąca dołączyła do odwołania szereg dokumentów wymienionych jako załączniki w pkt 1 - 16.

Po rozpoznaniu powyższego odwołania, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].04.2006r. znak [...], na podstawie art. 138 § 2 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...].02.2005r. znak [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, w kontekście zarzutu posadowienia słupów żelbetowych na stopach betonowych wskazano na niewyjaśnienie przez organ pierwszej instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy po myśli art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a.. Wytknięto dodatkowo brak analizy wykonanych robót, które organ pierwszej instancji uznał za urządzenie do suszenia płodów rolnych na tle przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Zwrócono dalej uwagę na treść art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, poddano krytyce wyrzeczenie zawarte w zaskarżonej decyzji, a także fakt pozostawienia bez sprecyzowania żądania tej części pisma inicjującego postępowanie, w której stanowiło ono skargę na działalność Urzędu Gminy w O., wskazując na treść art. 9 k.p.a. i 66 k.p.a.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...].09.2006r. znak [...], na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 105 k.p.a. umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wybudowanej przez J. W. wiaty rolniczej na działce nr 1 w P. gm. O.

Orzekając w ten sposób streszczono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wyjaśniono, że po otrzymaniu akt sprawy zawiadomiono strony o powtórnej wizji na działce nr 1 położonej w P.. W dniu kontroli stwierdzono, że obiekt, który był przedmiotem postępowania - wykonany ze słupów betonowych i rur stalowych, zlokalizowany 1 m od granicy - został rozebrany. Obecnie w miejscu tym prowadzone są roboty budowlane przy wznoszeniu budynku wiaty rolniczej usytuowanej 1,50 m od granicy z działką nr 2. Prace rozpoczęto na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wiaty rolniczej z dnia [...].05.2005r. znak [...]. W trakcie kontroli prace były na etapie wykonywania poszycia ścian zewnętrznych od strony działki nr 2. Wykonane było pokrycie dachowe ze spadkiem na posesję sąsiednią. Kontrola robót wykazała na tym etapie zgodność realizacji robót z zatwierdzonym projektem budowlanym. Słupy przeznaczone wcześniej do suszenia płodów rolnych wykorzystano do wykonania konstrukcji nośnej, przenosząc je o około 50 cm od wcześniejszej lokalizacji. Stwierdzono, że poprzednie urządzenie służące suszeniu płodów rolnych zostało zlikwidowane. W miejscu tym, w większej odległości od granicy niż poprzednio powstaje wiata rolnicza realizowana zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę.

Uwzględniając powyższe ustalenia wskazano, że w związku z rozbiórką poprzedniego obiektu, którego dotyczyło postępowanie jest ono aktualnie bezprzedmiotowe. Podano również, że jeżeli jednak strona uważa iż użytkowanie obiektów przez J. W. ponad przeciętną miarę utrudnia korzystanie z jej nieruchomości, uwzględniając treść art. 144 kc, może dochodzić swoich praw na drodze cywilnoprawnej.

We wniesionym w terminie odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...].09.2006r. znak [...], M. D. zarzucała, że jej uzasadnienie jest niezgodne ze stanem faktycznym oraz domagała się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżąca podniosła, że w dniu 4.08.2006r., podczas powtórnej wizji na działce nr 1 znajdowała się i nadal istnieje wybudowana wiata rolnicza w odległości 1,08 m od granicy z jej działką. Od 2004r. jest to jeden i ten sam obiekt budowlany. Prace budowlane rozpoczęto przed wydaniem decyzji z dnia 6.05.2005r. nr [...], o której skarżącej nie informowano, w związku z czym nie mogła wnosić zastrzeżeń i odwołania. Fakt zamiaru budowy wiaty w odległości 1,50 metra od granicy działką skarżącej był znany wcześniej z dwóch decyzji Wójta Gminy O. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty rolniczej na działce nr 1 we wsi P. z dnia 19.07.2004 i 21.09.2004 r. Obie decyzje uchyliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wskazując w uzasadnieniu, że o wadliwości zaskarżonej decyzji świadczy ustalenie w niej odległości usytuowania objętej wnioskiem wiaty od granicy z działką nr 2 będącej własnością skarżącej.

Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3.12.2008r. znak [...], wydaną po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1k.p.a. i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r.- Prawo budowlane (jednolity tekst z 2006 r. Dz.U. Nr 156, poz. 1118 z póz. zm.), utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu nawiązano do dotychczasowego przebiegu postępowania i ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, wskazując nadto na potwierdzenie w postępowaniu odwoławczym, w dniu 2.12.2008r., telefonicznie, że wydana inwestorowi decyzja o pozwoleniu na budowę wiaty stała się ostateczna z dniem 27.05.2007r. Akcentując fakt, że ustalenia poczynione w trakcie wizji nie były kwestionowane, mając nadto na uwadze prawidłowe zawiadomienie stron o jej terminie oraz zachowanie przez organ pierwszej instancji wymogów z art. 10 §1 k.p.a., ustalenia te uznano za wiarogodne.

Wyjaśniono dalej, że zgodnie z treścią art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej umarza postępowanie, jeśli stało się ono bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Bezprzedmiotowość oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do jej istoty. W przedmiotowej sprawie bezprzedmiotowe jest postępowanie z powodu braku przedmiotu sprawy, jakim był obiekt budowlany, który został rozebrany. Obiekt będący przedmiotem postępowania, którego istnienie zostało stwierdzone podczas pierwszej wizji lokalnej, przestał istnieć, zaś na jego miejscu wykonywany jest nowy obiekt - wiata rolnicza. Kontrola prowadzona przez organ pierwszej instancji stwierdziła, że roboty budowlane są wykonywane w sposób zgodny z ostatecznym pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, wobec czego nie ma podstaw do prowadzenia postępowania przez organ nadzoru budowlanego w sprawie legalności budowy wiaty rolniczej.

Nie podzielając zarzutów odwołania wskazano, że stanowią one jedynie polemikę z pustelniami faktycznymi poczynionymi w trakcie oględzin, które zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3.12.2008r. znak [...], M. D. zarzucała, że zawiera ona liczne błędy natury formalnej, prawnej i wyjaśnienia niezgodne ze stanem faktycznym. Uznawała za wadliwe pominięcie w rozważaniach motywów decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchylającej decyzję Wójta Gminy O. z dnia 19.07.2004r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty rolniczej w odległości 1,50 m od granicy z działką nr 2. Zaznaczyła też, że o wydaniu pozwolenia na budowę wiaty tego obiektu dowiedziała się po raz pierwszy we wrześniu 2006r., nie otrzymała takiej decyzji i projektu architektoniczno - budowlanego, w związku z czym nie mogła wnosić żadnego sprzeciwu. W decyzji o pozwoleniu na budowę usytuowano wiatę w niedozwolonej odległości 1,50 m od granicy z jej działką. W tym kontekście skarżąca domagała się wyjaśnienia, kiedy i jakie materiały dowodowe zostały jej przekazane, a także wskazania przepisów, w oparciu, o które wydano decyzję na budowę wiaty w odległości 1,50 m od jej posesji, a także wyjaśnienia rozbieżności zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w kwestii tolerancji nielegalnej budowy wiaty Podnosiła, że komisja podczas wizji w dniu [...].08.2006r. ustaliła, iż budowana jest nowa wiata w oparciu o pozwolenie na budowę, które uprawomocniło się dopiero 27.05.2007r. Kwestionując rzetelność ustaleń dokonanych podczas tych oględzin wskazywała, że w postępowaniu odwoławczym błędnie nie przeprowadzono dowodu przeciwko treści zawartej w protokole z wizji i dano wiarę przekłamaniom organu pierwszej instancji: Tym samym nie wyjaśniono stanu faktycznego zgodnie z uprzednimi zaleceniami organu odwoławczego. Zdaniem skarżącej zapis - "w tym miejscu", określa jednoznacznie, że jest to ten sam obiekt budowlany z 2004r., nie dokonywano żadnej rozbiórki, tym bardziej, że od początku budowy słupy są na stałe związane z podłożem stopami betonowymi, przysypanymi ziemią, jak również belki poprzeczne ze słupami za pomocą stałych spawów. W tym stanie rzeczy nie zachodziły podstawy do uznania postępowania za bezprzedmiotowe. Skarżąca zwracała uwagę na swój wiek i zły stan zdrowia podając, że działkę nr 2 wraz ze starym, drewnianym budynkiem mieszkalnym zapisała synowi, mieszkającemu obecnie na [...]. Zamierza on mieszkać w obecnym domu i budować nowy budynek mieszkalny, który może być zlokalizowany tylko w jednym miejsc, tj. od strony działki nr 1, w odległości 4 m od granicy z zachowaniem 2/3 obecnego budynku mieszkalnego. W zaistniałej sytuacji bez rozbiórki całego domu skarżącej jest to niemożliwe, gdyż działka ma kształt trójkąta i położona jest pomiędzy dwiema drogami gminnymi. Ponadto w węższej części przecinają ją linia energetyczna, sieć gazowa i wodociąg. Samowola budowlana J. W., uniemożliwia realizację planów synowi skarżącej, a jej odbiera opiekę w dalszym życiu.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 §1 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Mając na uwadze treść opisanych wyżej orzeczeń oraz okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego w nich materiału i przebiegu postępowania, skargę należy uznać za zasadną, aczkolwiek z przyczyn nieco innych, niż w niej podawane. Nie mając znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy te zarzuty, które podnosi skarżąca w stosunku do odrębnego postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J. W. pozowania na budowę wiaty rolniczej na działce nr 1 we wsi P., gm. O.. Kontrola legalności wydanych w nim decyzji postaje poza granicami niniejszej sprawy. Pozostałe zarzuty są o tyle trafne, że naprowadzają na niewyjaśnienie przez organ drugiej instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy, zaś powyżej uniemożliwia rozstrzygnięcie o ich zasadności.

Stosownie do art. 7 k.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, a także przewidziany w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. obowiązek zawarcia w decyzji uzasadnienie faktycznego - które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także uzasadnienie prawnego, zwierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa oraz ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Wskazanym wymogom winna odpowiadać także decyzja organu drugiej instancji ( art. 107 § 1 - 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. Ponadto, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 k.p.a., organ odwoławczy zobowiązany jest ponownie rozpoznać oraz rozstrzygnąć sprawę, w której orzekał organ pierwszej instancji.

Uwzględniając powyższe oraz treść decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].07.2003r. znak [...] należy uznać, że została ona wydana z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zakresie uzasadnienia faktycznego. Zważyć należy bowiem, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na bazie materiału zgromadzonego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie dokonano żadnych ustaleń dotyczących przedmiotu postępowania ze wskazaniem oraz oceną dowodów. Jak wynika z przebiegu postępowania, od daty jego wszczęcia M. D. wskazywała konsekwentnie na realizację niemal bezpośrednio przy granicy jej nieruchomości wiaty na działce nr 1 w P., w okresie trwającego postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla takiej inwestycji oraz przed wydaniem w tym przedmiocie ostatecznej decyzji, nie twierdząc przy tym by budowa ta została zakończona. Prowadząc po raz pierwszy postępowanie, organ pierwszej instancji ustalił, że kwestionowany przez nią obiekt, zrealizowany w odległości 1,08 m od granicy z działką nr 2 w P., nie jest obiektem budowlanym, odnośnie którego wydawane są decyzji organu architektoniczno-budowlanego, lecz urządzeniem tymczasowym, do suszenia płodów rolnych. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji organ drugiej instancji poddał krytyce nie tylko samo wyrzeczenie o umorzeniu postępowania, czy brak odniesienia ustaleń organu do przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, ale przede wszystkim, w kontekście zarzutów odwołania, wskazał na niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy w kierunku ustalenia, czy na działce nr 1 P., gm. O. faktycznie nie trwa realizacja wiaty, w tym potwierdzenia zasadności wskazań na trwałe powiązanie z gruntem tego urządzenia go elementów. Prowadzące postępowanie ponownie organ pierwszej instancji ustalił, że będący dotąd przedmiotem postępowania obiekt został rozebrany, natomiast inwestor na podstawie pozwolenia na budowę realizuje w tym rejonie wiatę, również na słupach żelbetowych, mających stopy betonowe, w odległości 1,50m od granicy z działką nr 2. W tym kontekście należy zauważyć, że podawane przez organ pierwszej instancji każdocześnie odległości obiektu od granicy z działką M. D. mogą budzić wątpliwości. Z obu sporządzonych w sprawie protokołów oględzin nie wynika, czy i w jaki sposób dokonywano pomiarów, czy miały one miejsce w szeregu punktach, oraz czy odległość od granicy w każdym z nich jest taka sama. Nie wynika z nich także, na jakiej podstawie ustala się, że słupy żelbetowe pierwotnie, że nie są posadowione na stopach betonowych, zaś przy kolejnych oględzinach, że takowe powiązanie z gruntem posiadają. Rzetelność pierwszych pomiarów może budzić zastrzeżenie choćby z uwagi na fakt, że w dotyczącym tego samego obiekty protokole ustaleń czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciw pożarowej z dnia 4.02.2005r. odległość tę wskazano na 1,15 m do 1, 16 m. Co do kolejnych oględzin brak szkicu, który jak przy pierwszych obrazowałby odległości od granicy, lokalizacje poszczególnych słupów żelbetowych, ich liczbę i odległości pomiędzy nimi. Dostępny w aktach, w kserokopii projekt budowlany, poza tym, że wskazuje na wykonanie wiaty przynajmniej w części konstrukcyjnej z podobnych elementów, jak urządzenie istniejące na gruncie w dacie pierwszych oględzin, nie pozwala w szczególności na orientację, ani co do liczby, ani też co do konkretnego rozmieszczenia w słupów żelbetowych. Projekt ten nie posiada spisu zawartości ani ponumerowanych kart, ani też części graficznej pozwalającej na dokonanie istotnych w sprawie niniejszej ustaleń. Pomimo, że jak wynika z protokołu Nr - [...] kontroli robót budowlanych z dnia 4.08.2006r. realizowany obiekt w postaci wiaty został wytyczony przez geodetę uprawnionego, w aktach nie zgromadzono operatu geodezyjnego.

Powyższych kwestii nie dostrzegł organ odwoławczy, który nie tylko nie rozpoznał merytorycznie sprawy, ale także nie poddał właściwej kontroli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Należy podzielić stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji, że postępowanie przed organem pierwszej instancji toczyło się z zachowaniem przepisów służących realizacji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Zważyć należy jednak, że tylko w przypadku zebrania w tym postępowaniu kompletnego i nie budzącego wątpliwości materiału dowodowego można by skutecznie powołać się na zaniechanie przez stronę zgłoszenia zarzutów dotyczących okoliczności faktycznych we wcześniejszej fazie postępowania. Nawet wystąpienie takiej sytuacji nie zwalnia jednakże organu odwoławczego od ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, czego zaniechał Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wydając decyzję z dnia 3.12.2008r. znak [...], nie dostrzegając też niedostatków postępowania dowodowego w kontekście realizacji zasad z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Powyższe powoduje, niemożność stwierdzenia, czy obiekt opisany w pierwszym protokole oględzin był urządzeniem do suszenia płodów rolnych, czy też do suszenia płodów rolnych wykorzystano już zrealizowane w części elementy wiaty na narzędzia rolnicze. Zważyć należy także, że jak dotąd w postępowaniu administracyjnym nie zebrano dokumentów pozwalających na poczynienie ustaleń, co do kręgu stron, co ma znaczenie istotne choćby z uwagi na treść art. 145 §1 pkt 4 k.p.a.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej, w tym organów drugiej instancji w prawidłowym wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wskazane wyżej uchybienia proceduralne stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., przy odstąpieniu od kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego. Taka kontrola, następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym dwuinstancyjnym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r., SA 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uwagi na uprzednio wskazane wady zaskarżonej decyzji jest ona bezprzedmiotowa .

Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a., zaś rzeczą organu drugiej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie wyeliminowanie wytkniętych uchybień .

Skarżąca pomimo pouczenia zawartego w wezwaniu na rozprawę dnia 18.09.2008r. nie składała wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, również w piśmie z daty 10.09.2009r.