Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 346/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu ze środków budżetowych Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 136 (słownie: sto trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej, którą uchylono decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług, i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W treści skargi podał wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 3.395 zł, zaś do skargi dołączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 136 zł (k. 9 akt sąd.).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2011 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego o kwotę 364 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie".

Wezwanie to zostało doręczone w dniu 9 maja 2011 r. (k. 17 akt sąd.), a zatem termin do wykonania obowiązku upłynął w dniu 16 maja 2011 r. Jednakże w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił należnej opłaty sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje powołane wyżej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały. Decyzja kasacyjna nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązku zapłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. Nie sposób tym samym zasadnie twierdzić, że strona dąży do zakwestionowania określonej przez organ podatkowy kwoty pieniężnej. Ponadto kontrola sprawowana przez sąd administracyjny ogranicza się w tym przypadku jedynie do zbadania przesłanek warunkujących wydanie przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Uwzględniając powyższe, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na akty administracyjne, z których bezpośrednio wynika dla strony postępowania obowiązek zapłaty określonej należności pieniężnej. Natomiast uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania oznacza jedynie pośredni związek decyzji odwoławczej z należnością pieniężną. Fakt, że decyzja organu I instancji rozstrzygała sprawę co do istoty nie ma znaczenia, gdyż to rozstrzygnięcie organu odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i to jego treść decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt II FZ 348/05, z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 150/08, z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 184/08, z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt II FZ 286/08, z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GZ 38 – 42/10, z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GZ 43-46/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W związku z wniesioną skargę na tę decyzję strona została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego do kwoty 500 zł, gdyż stosownie do § 2 ust. 3 pkt 13 w/w rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg z zakresu prawa celnego, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł. Jakkolwiek można się zastanawiać, czy podstawą określenia wpisu nie powinien być pkt 12 powołanego przepisu, gdyż decyzja organu I instancji dotyczyła określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym i opłaty paliwowej, to jednak powyższe nie miałoby znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia, gdyż wysokość wpisu sądowego od skargi w tych sprawach również wynosi 500 zł. Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie został on jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W pkt 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.