Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 619/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.214 §  1, art. 230 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt III SAB/Gl 168/23 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi H.S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządzeniem z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt III SAB/Gl 168/23, wezwał H.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 3 marca 2023 r., w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535).

Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismem wszczynającym postępowanie jest m.in. skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że strona skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Od powyższej zasady jednak ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części (art. 243 i następne P.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku. Jak wynika z treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.

W świetle zatem powyższych przepisów nie budzi wątpliwości, że aby możliwe było rozpatrzenie skargi skarżącego niezbędne jest uiszczenie przez niego wpisu. Skarżący nie jest bowiem zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy i nie przyznano mu prawa pomocy.

Stwierdzić zatem należy, że prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku. Prawidłowo określono wysokość wpisu od skargi oraz podstawę prawną wezwania. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.