Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 338/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 35 ust. 3 i ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 725
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 4 marca 2024 r. znak: IF-VII.7840.7.3.2024.PK w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda Lubelski decyzją z dnia 4 marca 2024 r. znak: IF-VII.7840.7.3.2024.PK, po rozpatrzeniu odwołania M. H. (dalej także jako "skarżąca" lub "inwestorka") od decyzji Starosty Zamojskiego 3 stycznia 2024 r. znak: B.6740.2.503.2023 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Wnioskiem z dnia 5 października 2023 r. inwestorka zwróciła się do Starosty Zamojskiego o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi: przyłączem wodociągowym zasilanym z projektowanej studni, przyłączem kanalizacyjnym, zbiornikiem na ścieki sanitarne, przyłączem nn-zalicznikowym, na działce nr ewid. [...] w obrębie ewidencyjnym K. , gmina K..

Postanowieniem z dnia 24 października 2023 r. organ pierwszej instancji wezwał inwestorkę do usunięcia - w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia - nieprawidłowości w dołączonym do ww. wniosku projekcie zagospodarowania terenu oraz projekcie architektoniczno-budowlanym, poprzez:

1. dostarczenie ostatecznej decyzji Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie o wyłączeniu gruntów klasy LsIV z produkcji leśnej pod projektowaną inwestycję,

2. doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Krasnobród, zatwierdzonym uchwały nr XI/80/04 Rady Miejskiej w Krasnobrodzie z dnia 30 marca 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Lubel z 2004 r. Nr 97, poz. 1607 ze zm., dalej także jako "m.p.z.p." lub "uchwała").

Odnośnie do obowiązku wskazanego w pkt 2. postanowienia organ wyjaśnił, że poprzez działkę objętą wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przebiega korytarz ekologiczny doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym. Zgodnie zaś z § 14 ust. 1f uchwały, w obrębie korytarza zakazuje się wprowadzania inwestycji kubaturowych.

W dniu 28 listopada 2023 r. inwestorka wystąpiła o przedłużenie terminu do wykonania obowiązków nałożonych powyższym postanowieniem.

Następnie w dniu 29 listopada 2023 r. przedłożyła ostateczną decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie z dnia 17 listopada 2023 r. nr 67/224/2023, znak: ZS.224.253.2023, zezwalającą na trwałe wyłączenie z produkcji leśnej gruntów leśnych o powierzchni 0,0300 ha, wchodzących w skład działki nr ewid. [...] w obrębie ewidencyjnym K. , w celu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną.

Jednocześnie, w złożonym wraz z powyższą decyzją piśmie z dnia 29 listopada 2023 r., inwestorka wskazała, że w dniu 16 października 2023 r. skierowała pismo do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Lublinie Oddziału Terenowego w Zamościu prośbę o wyrażenie zgody na lokalizację budynku mieszkalnego na jej działce w wyznaczonym w m.p.z.p. korytarzu ekologicznym. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 19 października 2023 r. przekazał jednak powyższą prośbę do Starosty Zamojskiego, jako organu właściwego do rozstrzygnięcia sprawy. Inwestorka podniosła, że w jej ocenie nieporozumieniem jest fakt, iż zgodnie z m.p.z.p. działka nr [...] położona jest w terenie przeznaczonym pod zespoły zabudowy zagrodowej oraz jednorodzinnej, letniskowej i usługowej, a jednocześnie przebiegający korytarz ekologiczny zakazuje wprowadzenia na tym terenie zabudowy kubaturowej.

Decyzją z dnia 3 stycznia 2024 r. Starosta Zamojski, na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 774, aktualny t.j. – Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej jako "Pr.bud."), odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji objętej wnioskiem skarżącej z dnia 5 października 2023 r. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że inwestorka nie wykonała w całości obowiązków wynikających z postanowienia z dnia 24 października 2023 r. (pkt 2.).

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji inwestorka zarzuciła:

1. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały istotny wpływ na jego treść, polegające na przyjęciu przez organ pierwszej instancji, iż poprzez działkę objętą wnioskiem według m.p.z.p. gminy K. przebiega korytarz ekologiczny doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym, co doprowadziło do odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania przestrzennego terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania pozwolenia na budowę;

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6 i art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności i pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, w postaci rozszerzającej interpretacji przepisów uchwały i z powodu braku precyzji, mimo iż przedmiotowa działka nie jest objęta korytarzem ekologicznym;

3. naruszenie art. 35 ust. 4 Pr.bud. poprzez wydanie decyzji odmownej pomimo, że inwestorka spełnia warunki zawarte w art. 35 ust. 1 Pr.bud.

Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto wniosła o dopuszczenie dowodu w postaci wydruku mapy korytarzy ekologicznych z uwzględnieniem inwestycji na działce nr ewid. [...] oraz wydruk z serwisu geoportal.gov.pl, na okoliczność prowadzenia budowy nowych obiektów kubaturowych na sąsiednich działkach.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wbrew stanowisku organu pierwszej instancji, przedmiotowa działka nie leży w korytarzu ekologicznym, który zakazuje budowy nowych obiektów kubaturowych zgodnie z § 14 ust. 1 pkt f uchwały. Ponadto wskazała, że m.p.z.p. gminy K. jest nieprecyzyjny i zawiera niejasności, i nie powinno się interpretować jego zapisów w sposób nadmiernie ograniczający prawo własności.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda Lubelski nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia 4 marca 2024 r. (zaskarżoną do Sądu), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Wojewoda wskazał, że art. 35 ust. 3 Pr.bud. nakłada na organ administracji architektoniczno-budowlanej w pierwszej kolejności obowiązek zbadania, czy planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym na terenie objętym wnioskiem. Na gruncie przedmiotowego postępowania istotne jest natomiast, że m.p.z.p. na inwestowanym terenie szczegółowo określa warunki zabudowy. Według uchwały działka nr ewid. [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolami: MR,UT - zespoły zabudowy zagrodowej oraz jednorodzinnej, letniskowej i usługowej, 5RR - obszar gospodarki rybackiej (staw hodowlano-rekreacyjny), tereny łąk i pastwisk. Ponadto, zgodnie z mp.z.p., działka znajduje się w granicy otuliny Roztoczańskiego Parku Narodowego, projektowanym Zwierzynieckim Parku Krajobrazowym, strefie planistycznej ochrony krajobrazu kulturowego, korytarzu ekologicznym o znaczeniu krajowym lub regionalnym, C - granicach obszarów ochrony uzdrowiskowej - C, w obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią.

Wojewoda podkreślił, że z załączonego do akt sprawy wyrysu z m.p.z.p., wydanego przez Urząd Miejski w K., wynika, że cała działka nr ewid. [...] znajduje się w strefie korytarza ekologicznego o znaczeniu regionalnym. Z przepisu § 14 ust. 1f m.p.z.p. wynika natomiast, że w obrębie korytarzy zakazuje się wprowadzania inwestycji kubaturowych. Wskazując na powyższe, Wojewoda podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że projektowana przez skarżącą inwestycja jest niezgodna z postanowieniami planu miejscowego.

W ocenie organu odwoławczego, przedstawione przez inwestorkę w postępowaniu odwoławczym wydruki map nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Ponadto nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie istnienia w bliskiej okolicy nieruchomości inwestorki niemal identycznych rozwiązań technicznych, a tym samym odstąpienie od dotychczasowej praktyki akceptacji takich rozwiązań. Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę jest bowiem, ze swej istoty, aktem indywidualnym dotyczącym wyłącznie inwestycji, dla której została wydana. Decyzja taka uwzględnia możliwość zagospodarowania i wykorzystania wyłącznie działki, której dotyczy.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że wobec planowanego zamierzenia sprzecznego z treścią "§ 14 ppkt 1f" uchwały, organ pierwszej instancji nie miał innej możliwości, jak wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Będący materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji przepis art. 35 ust. 5 Pr.bud. nie pozostawia bowiem jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych co do jego wiążącego charakteru. Ustawodawca nie przyznał organowi administracji możliwości odstąpienia od zastosowania tej poprzez przyznanie choćby minimum uznania administracyjnego.

M. H., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewody Lubelskiego. W skardze podniesiono następujące zarzuty wobec zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 35 ust. 5 Pr.bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż skarżąca nie wykonała zobowiązania zawartego w postanowieniu Starosty Zamojskiego z dnia 24 października 2023 r. dotyczącego dostarczenia ostatecznej decyzji Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie o wyłączeniu gruntów klasy LsIV z produkcji leśnej pod projektowaną inwestycję zgodnie z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w którym to postanowieniu Starosta Zamojski zakreślił 30-dniowy termin na uzupełnienie braków we wniosku o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno- budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, podczas gdy skarżąca w dniu 26 listopada 2023 r. złożyła do Starosty Zamojskiego wniosek o przedłużenie terminu na wykonanie obowiązku wynikającego z postanowienia z dnia 24 października 2023 r., a następnie w dniu 29 listopada 2023 r. skarżąca złożyła prawomocną decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie z dnia 17 listopada 2023 r., znak: ZS.224.253.2023 o zezwoleniu na trwałe wyłączenie za produkcji gruntów leśnych nie będącymi lasami ochronnymi lasu LMw o powierzchni 0,0300 ha o typie siedliskowym, który wchodzi w skład działki o nr ewid. [...] stanowiącej własność skarżącej, tym samym utrzymanie w mocy decyzji odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno- budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego organu pozostaje bezpodstawne;

2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 35 ust. 4 Pr.bud. poprzez jego niezastosowanie i wydanie przez organ decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budo wlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce oznaczonej nr. ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości K., gmina K., podczas gdy skarżąca spełniła wszystkie wymagania określone w art.35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Pr.bud., co zgodnie z tym przepisem uprawnia organ administracji architektoniczno-budowlanej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę;

3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i nieprawidłową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, tj.

a) uporczywym pomijaniu przez organ i zaniechaniu uczynienia jakichkolwiek ustaleń w zakresie położenia nieruchomości oznaczonej nr. ewidencyjnym [...] znajdującej się w miejscowości K., gmina K. poza obrębem korytarza ekologicznego doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym, który zakazuje budowy nowych obiektów kubaturowych zgodnie z § 14 ust. 1 pkt f uchwały;

b) nieprawidłowym przyjęciu i stwierdzeniu, że nieruchomość stanowiąca własność skarżącej położona w miejscowości K., gmina K. położona jest w obrębie korytarza ekologicznego doliny Wieprza, pomimo, iż wszelkie dokumenty oraz mapy stanowią, iż ww. nieruchomość położona jest poza granicami korytarza ekologicznego;

c) błędnym przyjęciu przez organ prowadzący postępowanie w przedmiotowej sprawie, że działka o nr ewid. [...] oraz plan inwestycji narusza ustalenia m.p.z.p., pomimo, iż na sąsiadujących działkach położonych na takim samym terenie co działka skarżącej prowadzone są obecnie budowy nowych obiektów kubaturowych;

d) wydanie decyzji, która w sposób rażący uchybia zasadom praworządności, proporcjonalności, równego traktowania i bezstronności a to odmowę zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce oznaczonej nr ew. [...], podczas gdy bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa budowlanego jednoznacznie wskazują, że spełnienie wymagań określnych w ustawie prawo budowlane zobowiązuje organ architektoniczno- budowlany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji, oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm prawem przepisanych. Dodatkowo w skardze zawarto wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że kluczowym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest fakt, iż działka nr ewid. [...], objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę, w ramach ustaleń zawartych w m.p.z.p. położona jest na terenach przeznaczonych pod podzespoły zabudowy zagrodowej oraz jednorodzinnej, letniskowej i usługowej. Nieruchomość ta nie leży natomiast w korytarzu ekologicznym, który zakazuje budowy nowych obiektów kubaturowych, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt f m.p.z.p. Nie wskazuje bowiem na to dokumentacja przedstawiona skarżącej przez Urząd Miejski w Krasnobrodzie, ani tez wydruk z mapy korytarzy ekologicznych. W ocenie skarżącej, niezrozumiałe jest zatem stanowisko, wedle którego projektowana inwestycja naruszałaby ustalenia m.p.z.p.

Skarżąca stwierdziła, że postępowanie dowodowe prowadzone przez organ nie doprowadziło do ustalenia wszystkich relewantnych okoliczności faktycznych, a z części ustalonych okoliczności nie zostały wyprowadzone wnioski zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę dokumentacji przedstawionej przez skarżącą, pomimo, iż dokumenty w postaci mapy korytarzy ekologicznych są powszechnie dostępne. Nie wziął pod uwagę również dokumentów przedstawionych przez Urząd Miejski w Krasnobrodzie. Zdaniem skarżącej, m.p.z.p. Gminy Krasnobród jest sprzeczny z faktycznym stanem nieruchomości położonych w miejscowości K..

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy nie oponował natomiast przeciwko wnioskowi skarżącej o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przypomnieć dla porządku należy, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję odmawiającą udzielenia skarżącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi: przyłączem wodociągowym zasilanym z projektowanej studni, przyłączem kanalizacyjnym, zbiornikiem na ścieki sanitarne, przyłączem nn-zalicznikowym, na działce nr ewid. [...] w obrębie ewidencyjnym K. , gmina K..

Podkreślić trzeba, że zarówno z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Wojewody Lubelskiego, jak i uzasadniania utrzymanej w mocy przez ten organ decyzji Starosty Zamojskiego z dnia 3 stycznia 2024 r., jednoznacznie wynika, że powodem orzeczonej odmowy udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji jest niewykonanie przez skarżącą obowiązku określonego w postanowieniu organu pierwszej instancji z dnia 24 października 2023 r. Wbrew jednak przekonaniu skarżącej, motywy organów obu instancji nie odnoszą się do obowiązku określonego w pkt 1. tego postanowienia (dotyczącego uzupełniania złożonej dokumentacji projektowej o prawomocną decyzję Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie udzielającą zgody na wyłączenie z produkcji leśnej pod projektowaną inwestycję gruntów klasy LsIV wchodzących w skład działki inwestycyjnej nr [...]), lecz nawiązują jedynie do obowiązku wskazanego w pkt 2. ww. postanowienia (tj. obowiązku doprowadzenia projektowanej inwestycji do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]). Nie jest wszakże kwestionowane przez organy, że pomimo przekroczenia terminu zakreślonego w postanowieniu z dnia 24 października 2023 r., skarżąca przed zakończeniem postępowania przed organem pierwszej instancji przedstawiła stosowną decyzję ostateczną w przedmiocie zgody na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Tym samym konieczność uzyskania zgody na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej nie została potraktowana jako powód do odmowy udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę – jako taki wskazano wyłącznie brak zgodności projektowanej inwestycji z m.p.z.p. i w istocie do oceny jedynie tej kwestii sprowadza się istota sporu zawisłego przed Sądem. Dlatego też pierwszy z podniesionych w skardze zarzutów, dotyczący naruszenia art. 35 ust. 5 Pr.bud. poprzez rzekome przyjęcie przez organy, że skarżąca nie wykonała zobowiązania do dostarczenia ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej, należało ocenić jako całkowicie nietrafny. Takiego bowiem stanowiska kontrolowane decyzje nie wyrażają.

Również pozostałe zarzuty skargi - jakkolwiek odnoszą się do prawidłowo odczytanych motywów organów – nie znajdują jednak uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" Pr.bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (m.in.) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w tym zakresie organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3). W przypadku niewykonania tego postanowienia w wyznaczonym terminie, organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 5 pkt 1).

Z powołanych przepisów wynika, że jednym z podstawowych warunków zatwierdzenia udzielenia pozwolenia na budowę jest zgodność projektu zagospodarowania działki (terenu) oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślić w tym miejscy należy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem normatywnym powszechnie obowiązującym, który zawiera ustalenia wiążące na obszarze, na którym obowiązuje, tak długo dopóki nie zostanie stwierdzona jego nieważność, bądź nie zostanie uchylony. Postanowienia miejscowego planu wiążą nie tylko właścicieli nieruchomości gruntowych położonych na jego obszarze, ale i organy gminy oraz inne organy państwa, we właściwości których pozostaje wypowiadanie się w kwestii praw i obowiązków właściciela nieruchomości, na podstawie przepisów odrębnych. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę organy architektoniczno-budowlane nie są uprawnione do oceny zasadności i prawidłowości ustaleń zawartych w planie miejscowym, kształtujących sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, a jedynie dokonują oceny, czy projektowana inwestycja jest z tymi ustaleniami zgodna.

W niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że inwestycja objęta wnioskiem skarżącej, zaprojektowana na działce nr ewid. [...] w miejscowości K., Gmina K., nie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Krasnobród, zatwierdzonego uchwałą nr XI/80/04 Rady Miejskiej w Krasnobrodzie z dnia 30 marca 2004 r.

Poza sporem pozostaje iż przedmiotowa nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym w planie symbolami MR,UT - zespoły zabudowy zagrodowej oraz jednorodzinnej, letniskowej i usługowej, 5RR - obszar gospodarki rybackiej (staw hodowlano-rekreacyjny), tereny łąk i pastwisk. Bezsporne jest także, że ustalenia planu określające zasady zagospodarowania terenów o powyższym przeznaczeniu (§ 9 m.p.z.p.), same w sobie nie wykluczają budowy na nieruchomości skarżącej projektowanego budynku mieszkalnego.

Niezależnie jednak od określenia w planie miejscowym przeznaczenia poszczególnych terenów nim objętych, w akcie tym jednocześnie wyznaczono tereny stanowiące korytarze ekologiczne, w tym korytarz ekologiczny lasów Roztocza o znaczeniu krajowym, korytarz ekologiczny doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym oraz leśny korytarz łączący Krasnobrodzki PK z projektowanym Tyszowieckim OCK o znaczeniu regionalnym. Prawidłowe jest natomiast ustalenie organów, iż działka inwestycyjna nr [...] w całości znajduje się w obrębie korytarza ekologicznego doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym.

Potwierdzeniem powyższego jest przede wszystkim dołączony do akt sprawy wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Krasnobród, wydany w dniu 17 lipca 2023 r. z upoważnienia Burmistrza Krasnobrodu przez Podinspektora ds. Gospodarki Mieniem Urzędu Miejskiego w Krasnobrodzie (k. 38-72 akt adm. I inst.). Z dokumentu tego jednoznacznie wynika, że działka nr [...] znajduje się w obrębie korytarza ekologicznego.

W ocenie Sądu, powołany dokument ma miarodajne znaczenie dla oceny zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami m.p.z.p. Należy bowiem zauważyć, że wypis z miejscowego planu jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. (por. K. Buczyński i in., Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, LexisNexis 2014; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1579/22, opubl. w CBOSA). Z tego też względu cechuje go szczególna moc dowodowa. Organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści wypisu i nie mogą swobodnie oceniać ani kwestionować jego treści. Przyjmuje się, że dokument urzędowy odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny.

Walor dowodowy powołanego wypisu wynika również z faktu, że to właśnie Burmistrz Krasnobrodu, jako organ wykonawczy gminy – jednostki, której powierzono sporządzanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (w czym burmistrz, wójt lub prezydent miasta bierze udział m.in. w charakterze pomiotu organizującego proces uchwałodawczy m.in. inicjując go, zawiadamiając o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje i organy uzgadniające i opiniujące projekt planu ogólnego czy występując o opinie, zgodnie z art. 13i ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), jest właściwy do interpretacji miejscowego planu poprzez wydawanie wypisów i wyrysów z tego dokumentu. Przeciwne do treści wypisu czy wyrysu twierdzenia muszą być zatem postrzegane jako takie, która nie zostały wydane przez podmiot, któremu powierzono taką kompetencję.

Szczególna moc dowodowa dokumentu urzędowego, jakim jest wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wyklucza wprawdzie możliwości przeprowadzenia przeciwdowodu, co jednak wymaga aktywności podmiotu kwestionującego treść takiego dokumentu urzędowego (por. wyroki NSA: z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 1976/15 i z dnia 1 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1190/20; opubl. w CBOSA). W ocenie Sądu, skarżąca nie przedstawiła natomiast dowodów, które podważyłyby prawidłowość treści dołączonego do akt wypisu z m.p.z.p. Za taki dowód nie mogą być uznane dołączona do odwołania od decyzji Starosty Zamojskiego wydruk oznaczony jako "Mapa korytarzy ekologicznych w Polsce", pochodzący – jak ustalił Sąd – ze strony internetowej: https://mapa.korytarze.pl/. Prawidłowa jest ocena Wojewody, że wydruk ten nie może stanowić dowodu w sprawie. Ma on bowiem charakter jedynie poglądowy, a przy tym – jak wynika z informacji zawartych na ww. stronie internetowej – przedstawia on jedynie projekt postulowanych korytarzy ekologicznych łączących Europejską Sieć Natura 2000 w Polsce, opracowany przez Zakład Badania Ssaków PAN w Białowieży (obecnie Instytut Biologii Ssaków). Mapa ta nie może być więc uznana za miarodajny dowód dla ustalenia, czy nieruchomość skarżącej znajduje się w obrębie korytarza ekologicznego wyznaczonego w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Krasnobród.

Prawidłowości ustaleń wynikających z wypisu z m.p.z.p. nie podważa również drugi wydruk dołączony do odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, pochodzący z portalu: geoportal.gov.pl. Również ten wydruk ma charakter wyłącznie poglądowy, a przy tym w żaden sposób nie obrazuje przebiegu korytarza ekologicznego, a jedynie granice działek ewidencyjnych naniesione na zdjęcie satelitarne obszaru obejmującego nieruchomość skarżącej i tereny sąsiednie.

W tej sytuacji zasadnie organy przyjęły w oparciu o pozyskany wypis z m.p.z.p., że działka nr ewid. [...] znajduje się w obrębie korytarza ekologicznego. Niezależnie jednak od treści tego dokumentu, w ocenie Sądu, również analiza dołączonego do akt wyrysu z m.p.z.p. (k. 54 akt adm. I inst.), obrazującego fragment załącznika graficznego planu obejmujący nieruchomość skarżącej, z naniesionym oznaczeniem granic korytarza ekologicznego, jednoznacznie wskazuje, że nieruchomość ta położona jest w granicach tegoż korytarza.

Powyższe ustalenie, jak słusznie przyjęły organy, przesądza o braku możliwości zatwierdzenia przedłożonych przez skarżącą projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę. Przepis § 14 ust. 1 lit. f m.p.z.p. (jednostka redakcyjna tego przepisu była błędnie określana zarówno przez organy jako i skarżącą jako: "§ 14 ust. 1f", "§ 14 pkt 1f" lub "§ 14 ust. 1 pkt f"), zakazuje bowiem wprowadzania inwestycji kubaturowych w obrębie korytarzy ekologicznych, w tym korytarza doliny Wieprza o znaczeniu regionalnym, w obrębie którego położona jest nieruchomość skarżącej. Oczywiste jest przy tym, że objęta wnioskiem skarżącej inwestycja w postaci budowy budynku mieszkalnego, jest inwestycją kubaturową i jako taka jest objęta tym zakazem.

Skoro więc projektowana inwestycja jest niezgodna z zakazem ustanowionym w § 14 ust. 1 lit f m.p.z.p., zasadne było wezwanie inwestorki w trybie art. 35 ust. 3 Pr.bud. do usunięcia tej nieprawidłowości, a następnie – wobec niewykonania tego obowiązku – wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, stosownie do art. 35 ust. 5 pkt 1 Pr.bud. Ocena materiału dowodowego, która legła u podstaw zastosowania powyższych przepisów, nie narusza zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zaś uzasadnienia podjętych decyzji spełniają wymogi art. 107 § 3 k.p.a., prawidłowo wskazując okoliczności faktyczne i prawne, które zadecydowały o treści podjętego rozstrzygnięcia. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 8 k.p.a. Jak bowiem słusznie wskazał Wojewoda Lubelski, decyzja w sprawie pozwolenia na budowę jest aktem indywidulanym i na ocenę wniosku skarżącej nie mogły mieć wpływu argumenty dotyczące zabudowy istniejącej na nieruchomościach położonych w sąsiedztwie działki inwestycyjnej. Przy czym ubocznie należy zauważyć, że w oparciu o przedstawione przez skarżąca dowody nie można wykluczyć, iż zabudowa ta powstała jeszcze przed uchwaleniem obowiązującego obecnie m.p.z.p.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.