Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 87/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 52 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi HH na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowe należne - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie, HH (dalej: "skarżący") jako przedmiot zaskarżenia wskazał bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowe należne. Skarżący podniósł, że w pismach z dnia 30 listopada 2018 r. i 22 czerwca 2016 r. zwrócił się do KWP w [...] o wypłatę wyrównania ekwiwalentu w następstwie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. K 7/15. Pomimo tego, organ do dnia wniesienia skargi nie uwzględnił zgłoszonego żądania, a zatem w ocenie skarżącego, pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując, że skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia sprawy w pismach z dnia 3 stycznia 2019 r. i 22 czerwca 2019 r. Tym samym zarzut bezczynności organu nie znajduje potwierdzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego lub jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że wskazany przez skarżącego przedmiot zaskarżenia – bezczynność komendanta wojewódzkiego policji polegająca na niewypłaceniu emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowe należne, podlega kognicji sądu administracyjnego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 lipca 2019 r. II SAB/Wa 268/19 i wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 czerwca 2019 r. II SAB/Sz 37/19). Niemniej przed wniesieniem skargi obowiązkiem skarżącego jest skorzystanie z przysługujących mu środków zaskarżenia. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Środkiem zaskarżenia, o którym mowa we wskazanej regulacji, jest natomiast m.in. ponaglenie (art. 52 § 2 Ppsa). Oznacza to, że skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem jest bezczynność organu administracji, wymaga uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia.

W niniejszej sprawie Sąd, po analizie nadesłanych akt administracyjnych, zwrócił się do skarżącego o wykazanie, że przed wniesieniem skargi zwrócił się z ponagleniem do organu wyższego stopniem względem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W skardze oraz w piśmie z dnia 25 września 2019 r. skarżący podał, że ponagleniem w sprawie było jego pismo z dnia 22 czerwca 2019 r., zaś sam organ nie informował go na żadnym etapie postępowania o sposobie i formie złożenia ponaglenia w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) – dalej: Kpa". Zdaniem Sądu, wskazanego pisma nie sposób uznać za ponaglenie w rozumieniu przywołanej wyżej regulacji. Po pierwsze, zostało bowiem skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], a nie do organu wyższego stopnia – Komendanta Głównego Policji (art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 161 z późn. zm.). Po drugie, z jego treści nie wynika, aby wolą skarżącego było poddanie kontroli organu wyższego stopnia sposobu procedowania w sprawie z wniosku skarżącego, w tym ewentualnej jego bezczynności, a jedynie merytoryczna weryfikacja stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], dokonana ponownie przez ten organ. Po trzecie, pismo do nie zostało nazwane jako "ponaglenie", a w jego treści skarżący również nie posłużył się w jakimkolwiek aspekcie tego rodzaju stwierdzeniem. W ocenie Sądu brak było zatem podstaw do przyjęcia, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] winien potraktować pismo skarżącego z dnia 22 czerwca 2019 r. jako ponaglenie w rozumieniu art. 37 Kpa i przekazać je zgodnie z właściwością Komendantowi Głównemu Policji. Co za tym idzie stwierdzić należy, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i czyni skargę niedopuszczalną, co z kolei obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.