Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 20/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2025-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek - kończące SO, SA, SAB, SPP
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1-2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. D. o wymierzenie Wojewodzie Pomorskiemu grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

D. D., wnioskiem, który wpłynął do tutejszego sądu w dniu 11 grudnia 2024 r. domagał się wymierzenia Wojewodzie Pomorskiemu na podstawie art.55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca w dniu 25 października 2024r. złożył w tutejszym sądzie skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego i przewlekłość prowadzonego przez niego postępowania. Z informacji uzyskanej w sekretariacie sądowym skarżący dowiedział się, że skarga może być złożona bezpośrednio w sądzie i że to sąd przekaże ją do organu. Skarga wpłynęła do sądu jednak dopiero w dniu 2 grudnia 2024 r.

Wojewoda Pomorski nie wniósł odpowiedzi na wniosek .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do obowiązku nadesłania skargi i akt w ustawowym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika natomiast, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z akt administracyjnych wynika, że Wojewoda Pomorski otrzymał w dniu 29 października 2024 r. wniesioną przez skarżącego skargę na bezczynność organu i przewlekłość prowadzonego przez niego postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE i przesłaną przez Sąd skargę.

Trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi do sądu rozpoczyna swój bieg, zgodnie z art. 54§2 p.p.s.a., od dnia otrzymania skargi przez organ. Art. 53§2 p.p.s.a. stanowi wprawdzie, że termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Przepis ten nie pozwala jednak na uznanie za rozpoczęcie biegu terminu do nadesłania skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę daty wniesienia skargi bezpośrednio do sądu.

Zatem skarga powinna zostać przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi nie później niż w dniu 28 listopada 2024 r. (czwartek). Tymczasem skargę przekazano do sądu w dniu 2 grudnia 2024 r. (poniedziałek) w cztery dni po upływie ustawowego terminu.

Wniosek o wymierzenie grzywny skarżący złożył w dniu 11 grudnia 2024 r., a zatem już w dacie w której zarówno skarga, jak i akta administracyjne znajdowały się w sądzie, o czym skarżący nadmienił zresztą w swym wniosku.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie powinien wymierzać jej automatycznie, lecz brać pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, zaś zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2022 r. sygn.. akt III OZ 314/22).

Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale także represyjny i prewencyjny. Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Sąd podejmując takie rozstrzygnięcie bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym między innymi charakter sprawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy 4 – dniowe opóźnienie w nadesłaniu przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę należy uznać za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla szybkości postępowania przed sądem – biorąc pod uwagę, że spośród czterech dni opóźnienia dwa przypadały na dni wolne od pracy. Skarżący wniósł o zastosowanie środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a. wiedząc już wszakże o tym, że akta sprawy wraz ze skargą i aktami administracyjnymi zostały 9 dni wcześniej złożone przez organ w sądzie. Nie zmierzał on zatem do zrealizowania funkcji dyscyplinującej organ i zmierzającej do wyegzekwowania od niego nadesłania skargi w konkretnej, zainicjowanej jego skargą sprawie. Funkcja, którą wniosek miał zatem spełniać ograniczała się wyłącznie do represji i prewencji. W okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę, że uchybienie terminu przez organ było znikome, złożenie wniosku nastąpiło już po wpłynięciu akt sprawy, oraz że uchybienie terminu nie spowodowało opóźnienia w rozpoznaniu sprawy uznać należało, że żądanie skarżącego wymierzenie grzywny organowi nie może być uwzględnione, nie jest to bowiem konieczne dla realizacji celu jakim jest sprawna, sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

stwierdzając brak podstaw do wymierzenia grzywny Wojewodzie Pomorskiemu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji postanowienia.

Powołane wyżej orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).