Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1392/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. T. na postanowienie nr 701/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 września 2022 roku, znak: WSE.7722.25.2022.MZEG w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 16/2017 z dnia 27 stycznia 2017 r. znak: PINB-7355/73/19/14, utrzymaną w mocy decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (zwanego dalej MWINB lub tut. organem) nr 356/2017 z dnia 23 maja 2017 r. znak: WOB.7721.179.2017.AMAC, nakazano właścicielowi dz. nr [...] w R. : K. T., rozbiórkę kortu tenisowego o wym. ok. 18m x 33m wraz z ogrodzeniem/piłko chwytem o wysokości ok. 4m, zlokalizowanego na działce nr [...] w m. R. , gm. Zabierzów. Na w/w decyzję MWINB wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1034/17, orzekł o oddaleniu skargi. Od w/w wyroku wniesiona została skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt IIOSK 1584/18, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.

W dniu 2 czerwca 2021 r., pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie dokonali kontroli na terenie w/w działki, w wyniku której ustalono, iż położony na w/w nieruchomości kort tenisowy objęty w/w nakazem rozbiórki nie został rozebrany. Wobec powyższego PINB skierował do adresata nakazu rozbiórki upomnienie z dnia 8 czerwca 2021 r. znak: PINB-I-5160.119.21.44, którym działając na podstawie art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej upea), wezwał do wykonania w/w nakazu. Jednocześnie w treści w/w upomnienia PINB zastrzegł, iż w razie niewykonania obowiązku sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego. W dniu 24 sierpnia 2021 r. ponownie przeprowadzono czynności kontrolne w terenie, w wyniku których ustalono, że obowiązek dokonania rozbiórki kortu tenisowego pozostaje niewykonany. W dniu 19 października 2021 r. PINB wystawił wobec zobowiązanej tytuł wykonawczy nr PINB-P-52.6.21.8, wszczynając tym samym postępowanie egzekucyjne w sprawie doprowadzenia do wykonania obowiązku dokonania rozbiórki kortu tenisowego. W dniu 6 kwietnia 2022 r. PINB przeprowadził kontrolę w terenie, w wyniku której ustalono, że w/w obowiązek nie został wykonany. Pismem z dnia 4 maja 2022 r. zobowiązana podniosła zarzut błędu co do zobowiązanego, gdyż jak podała o ile jest właścicielem nieruchomości, to nie jest jej posiadaczem – zawarła umowę dożywotniego użytkowania z innym podmiotem.

Postanowieniem nr 353/2022 z dnia 24 maja 2022 r. znak: PINB-P-52.6.21.8, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie orzekł o oddaleniu zarzutów, podkreślając, iż w postępowaniu egzekucyjnym nie bada się kwestii zobowiązanego, gdyż to zostało rozstrzygnięte ostateczną decyzją rozbiórkową i dopiero jej wzruszenie może mieć wpływ na egzekucję.

Zobowiązana wniosła zażalenie, i po jego rozpatrzeniu Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 8 września 2022r. nr 701/2022, Znak: WSE.7722.25.2022.MZEG, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 w związku z art. 144 kpa w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu podkreślono, iż zgłoszony przez zobowiązaną błąd co do osoby zobowiązanego jest okolicznością stanowiącą podstawę zarzutu, wymienioną w art. 33 § 2 pkt 3 upea, i podlega rozpatrzeniu przez wierzyciela w trybie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Podniesiona w piśmie zobowiązanej z dnia 4 maja 2022 r. kwestia niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym nie stanowi natomiast podstawy zarzutu, nie została wskazana w art. 33 § 2 upea, nie może być zatem badana w postępowaniu w sprawie zarzutów. W/w kwestia jest wymieniona w art. 59 § 1 pkt 2 upea, jako jedna z przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego i może być badana wyłącznie w określonym w/w przepisem trybie umorzenia postępowania. Zgodnie z art. 59 § 4 upea, podmiotem właściwym do wydania postanowienia w sprawie umorzenia postępowania jest już nie wierzyciel (jak w sprawie zarzutów) ale organ egzekucyjny. Z powyższego wynika, że zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej i wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 upea są odrębnymi środkami prawnymi o charakterze niekonkurencyjnym. Odmienne są bowiem zarówno przesłanki będące podstawą materialnoprawną tych postępowań, jak i podmioty właściwe do prowadzenia postępowań. To zaś sprawia, że z perspektywy zobowiązanego nie można skutecznie uzasadniać zarzutów przesłankami umorzenia postępowania egzekucyjnego, z perspektywy zaś organu nie jest dopuszczalne rozstrzyganie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego w innym niż przewidziany do tego trybie np. w trybie zarzutów, na podstawie art. 33 w związku z art. 34 upea.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie MWINB, PINB w zaskarżonym postanowieniu w sprawie zarzutów słusznie uczynił przedmiotem rozpoznania wyłącznie kwestię błędu co do osoby zobowiązanego (art. 33 § 2 pkt 3 upea). Błąd co do osoby zobowiązanego zachodzi wówczas, gdy w tytule wykonawczym wskazano osobę, na której nie ciąży obowiązek, co zostaje ujawnione poprzez porównanie danych osoby wskazanej w tytule wykonawczym z danymi podmiotu, ujętymi w orzeczeniu lub innym dokumencie stanowiącym podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego (Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, P. Przybysz, Wyd. 4, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 153). Wykazanie tożsamości osoby wskazanej w tytule wykonawczym jako zobowiązany z adresatem orzeczenia, stanowiącego podstawę do wystawienia tegoż tytułu, przesądza zatem, co do zasady, o bezzasadności w/w zarzutu (poza przypadkami przejścia egzekwowanego obowiązku na następcę prawnego adresata decyzji, do którego dochodzi przed wszczęciem egzekucji). Mając powyższe na uwadze, zobowiązaną w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym, jak wynika z tytułu wykonawczego z dnia 19 października 2021 r. nr PINB-P-52.6.21.8, jest K. T. i to na niej, jako adresatce decyzji MWINB nr 356/2021 z dnia 23 maja 2017 r. znak: WOB.7721.179.2017.AMAC - spoczywa obowiązek wykonania orzeczonego tą decyzją nakazu. W świetle powyższego, podniesiony przez zobowiązaną zarzut błędu co do osoby zobowiązanego jest niezasadny

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zobowiązana zarzuciła naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 33 § 1 i 2 pkt 3 upea poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób niewszechstronny, a to wobec nieuwzględnienia przy wydaniu decyzji:

1) oświadczenia użytkownika nieruchomości odmawiającego zgody skarżącej na wejście na teren nieruchomości w celu wykonania zobowiązania;

2) okoliczności, że kort tenisowy jest w rzeczywistości zdemontowany;

3) okoliczności, że na terenie, na którym znajdował się kort tenisowy znajduje się siedlisko bobrów, które są gatunkiem chronionym;

a także art. 28 kpa, poprzez pominięcie jako strony postępowania M. B., który jako użytkownik nieruchomości na której miałaby być dokonana rozbiórka kortu tenisowego winien być stroną postępowania, albowiem jego interesu prawnego jako użytkownika dotyczą postępowania zmierzające do przymuszenia właściciela nieruchomości do dokonania rozbiórki kortu tenisowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. oddala skargę.

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem zaskarżonego postanowienia było oddalenie zarzutu egzekucyjnego z art. 33 § 2 pkt 3 u.p.e.a tj. błąd co do zobowiązanego.

Zaskarżone postanowienia organów obu instancji oddalających ten zarzut były prawidłowe, gdyż z ostatecznej i prawomocnej decyzji MWINB w Krakowie z dnia 23 maja 2017r., nr 356/2017 znak: WOB.7721.179.2017.AMAC wprost wynika, że to skarżąca jest zobowiązaną i tytuł wykonawczy ją także określa jako zobowiązaną. Nie zachodzi żaden zatem błąd co do zobowiązanego do wykonania rozbiórki. Ewentualna weryfikacja przedmiotowej decyzji możliwa jest tylko w drodze nadzwyczajnych postępowań administracyjnych (np. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej, w sprawi stwierdzenia nieważności decyzji) i to tylko w razie zaistnienia przesłanek przewidzianych w przepisach regulujących te nadzwyczajne postępowania administracyjne. Weryfikacji takiej nie może natomiast dokonać organ egzekucyjny w ramach prowadzonego przez siebie postępowania egzekucyjnego w zakresie zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego.

Dodatkowo wskazać należy, iż zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu, służący ochronie jego praw przed niezgodnym z prawem prowadzeniem wobec niego egzekucji. Istotą tego środka zaskarżenia jest wskazanie takich okoliczności, które już w momencie wystawienia tytułu wykonawczego czynią bezprzedmiotowym lub niezgodnym z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji.

Skoro zarzut dotyczył błędu co do osoby zobowiązanego, to tylko ta kwestia podlegała badaniu w zaskarżonych postanowieniach, a potem w wyroku sądu administracyjnego. Tym samym skoro zobowiązaną w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym, jak wynika z tytułu wykonawczego z dnia 19 października 2021 r. nr PrNB-P-52.6.21.8, jest skarżąca i to na niej, jako adresatce decyzji MWINB nr 356/2021 z dnia 23 maja 2017 r. znak: WOB.7721.179.2017.AMAC - spoczywa obowiązek wykonania orzeczonego tą decyzją nakazu (wykazano tożsamość osoby wskazanej w tytule wykonawczym jako zobowiązany z adresatem orzeczenia, stanowiącego podstawę do wystawienia tegoż tytułu), to inne kwestie odnoszące się do ograniczonego prawa władania przez skarżącą nieruchomością, na której zlokalizowany jest kort, brak zgody użytkownika nieruchomości na wejście skarżącej w celu wykonania zobowiązania, pominięcie użytkownika nieruchomości jako strony postępowania rozbiórkowego są bezpodstawne w zakresie oceny zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego.

Z uwagi na to bezzasadne są również zarzuty naruszenia przepisów Kpa. Wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło bowiem dokładne wyjaśnienie istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia, a tym była kwestia zbadania tożsamości osoby wskazanej w tytule wykonawczym jako zobowiązany z adresatem orzeczenia, stanowiącego podstawę do wystawienia tegoż tytułu. Ocena ta nie nosi cech dowolności. Ustalenia w tej kwestii były prawidłowe, w uzasadnieniu postanowienia posłużono się zaś przekonywującymi argumentami, opartymi o przepisy prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalono skargę.