Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 708/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2023-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2023 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 11 sierpnia 2022 r. nr SKO.440/50/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym postanowieniem z 11 sierpnia 2022 r. nr SKO.440/50/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z 20 lipca 2022 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego "z innych uzasadnionych przyczyn".

Postanowienia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

II. 1. J.G. (dalej: skarżący) w piśmie z 4 lipca 2022 r. wnioskował

o przyznanie kwoty 5.000 zł na likwidację szkód i zniszczeń powstałych po gradobiciu, które miało miejsce 1 maja 2018 r., tj. dachu drewutni, folii na dach budynku gospodarczego zabezpieczającej przed przeciekaniem, okienka w budynku gospodarczym oraz hektara łubinu. W tym samym piśmie wniósł także o pomoc społeczną na pokrycie szkód, które skarżący wymienił we wniosku z 25 maja 2018 r., a których doznał w wyniku gradobicia, na które do dnia dzisiejszego nie otrzymał pomocy, a także o pilną pomoc społeczną na doprowadzenie bieżącej wody do domu i dokończenie wygospodarowanego pomieszczenia na łazienkę i ubikację oraz wymianę dwóch nieszczelnych, spróchniałych ram okiennych w zajmowanym przez skarżącego pokoju. Ponadto pismo zawierało także wniosek o przyznanie pomocy społecznej w kwocie 200 zł na dojazdy (10 razy w miesiącu) do Ł., aby móc realizować przypisane zabiegi i poprawić stan zdrowia skarżącego.

W dalszej części wniosku skarżący stwierdził, że brakuje mu pieniędzy na dojazdy do lekarzy specjalistów. Znacznym problemem jest wygospodarowanie środków nawet na paliwo na dojazdy. Nie stać go także na wykupienie okularów przepisanych w recepcie z 20 lutego 2020 r., dresu i obuwia do rehabilitacji, leków, maści przeciwzapalnych i rozgrzewających. Dodatkowo wniósł o przyznanie zasiłku celowego w kwocie 500 zł na ciepłe posiłki lub o dostarczanie posiłków do domu skarżącego. Zwrócił uwagę na brak środków na naprawę ciągnika Ursus C-330

z 1984 r. (kapitalny remont silnika, naprawa skrzyni biegów, układu kierowniczego

i jezdnego) oraz rozrzutnika obornika (łożyska, zębatki, łańcuch), co uniemożliwia mu obróbkę pola. Także zakup paliwa do ciągnika, nawozów i środków ochrony roślin znajduje się poza możliwościami finansowymi skarżącego, gdyż pieniądze, które posiada musi przeznaczyć na zakup leków oraz dojazdy do lekarzy. Skarżący opisał również jakie poniósł straty w związku z wybuchem pandemii COVID-19. Z tego powodu też Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznała częściową rekompensatę. Także w tym samym roku (2020 ) gospodarstwo skarżącego dotknęło kolejne zdarzenie, które spowodowało straty – padły dwie sztuki cieląt zakupionych do dalszej hodowli. Ponadto w 2021 r. zaistniało zdarzenie losowe w postaci złego przezimowania posianego zboża ozimego, co miało się przełożyć na mniejszy plon ziarna z hektara, co finalnie miało doprowadzić do konieczności zwiększenia wydatków na zakup brakującego zboża, aby móc dochować opasy do odpowiedniej wagi sprzedażowej.

Opisując swoją sytuację rodzinną skarżący wskazał, że jest osobą samotną, mieszkającą w kolonii, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym oraz schorowaną w związku z przewlekłymi dolegliwościami narządu ruchu, które szczegółowo wymienił.

Odnosząc się do zdarzeń losowych, które go dotknęły, skarżący wskazał, że protokół nr GKK.6181.6.1.2019 z 30 maja 2019 r. szacuje straty w gospodarstwie rolnym z powodu deszczu nawalnego na kwotę 3.535,33 zł, a z kolei protokół nr GK.6181.11.2.2019 z 5 maja 2019 r. wskazuje na szkody w wysokości 1.379,97 zł

z powodu suszy. Odmowa pomocy ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej w W. (dalej: "OPS") w ocenie skarżącego ma charakter celowy i stanowi dyskryminację jego osoby.

Skarżący wniósł także o jak najszybsze rozpatrzenie wniosku, gdyż każdy dzień zwłoki ma negatywnie odbijać się na jego stanie zdrowia. Oświadczył, że

w czerwcu 2022 r. jedynym źródłem jego dochodu jest posiadane gospodarstwo rolne, w którym poniesiono następujące wydatki: 504 zł (KRUS); 76,71 zł (prąd); 50 zł (gaz); 25 zł (telefon); 24 zł (śmieci); 317 zł (podatek rolny); 162 zł (OC budynków); 80 zł (OC ciągnika), a ponadto wydatki na dojazdy do specjalistów, lekarza rodzinnego, rehabilitację, zakup gorących posiłków, żywności, pasz dla zwierząt, nawozów, materiału siewnego, środków ochrony roślin.

2. W związku z licznymi żądaniami zawartymi w jednym wniosku z 4 lipca 2022 r. doszło do wydania kilku rozstrzygnięć odrębnie dla zgłoszonych żądań.

W tym postanowieniem z 20 lipca 2022 r. nr [...] Wójt Gminy W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego "z innych uzasadnionych przyczyn", ze względu na to, iż w sprawie zapadło już rozstrzygnięcie. Zdaniem organu pierwszej instancji, skoro jedną ze zgłoszonych potrzeb było przyznanie środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. a doszło już do wydania decyzji w tym przedmiocie (nr [...] z 16 maja 2018 r., na podstawie której przyznano skarżącemu środki w wysokości 1.977 zł, która to decyzja została utrzymana w mocy przez SKO w Łomży decyzją nr [...] z 21 czerwca 2018 r.)

- ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie dotyczyłoby już kwestii ostatecznie zakończonej w administracyjnym toku.

3. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.G.. Zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: k.p.a.), ustawy

z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 573 z późn. zm., dalej: u.r.z.s.z.o.n.), ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1282 z późn. zm.), ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.

U. z 2021 r., poz. 2268 z późn zm., dalej: "u.p.s.").

Zdaniem żalącego się, postanowienie jest przejawem celowych działań organu zmierzających do pogłębienia stanu biedy w jakim się znalazł. Wprowadzanie sędziów WSA w Białymstoku w błąd przez organy co do okoliczności rzekomego otrzymania pomocy w związku z gradobiciem miało mieć na celu doprowadzenie do oddalenia skarg skarżącego. Wywiódł również, że nie wnosił o pomoc finansową na naprawę uszkodzeń budynku mieszkalnego, gdyż taką pomoc już otrzymał w 2018 r., ale wniósł o przyznanie pomocy na naprawę innych szkód powstałych po gradobiciu, na co nie przyznano wcześniej środków ze względu na wprowadzenie skarżącego

w błąd przez pracownika OPS. Sformułował wniosek o przyznanie 5.000 zł na likwidację szkód i zniszczeń powstałych po gradobiciu w maju 2018 r., tj. dachu drewutni, folii na dachu budynku gospodarczego, okienka w budynku gospodarczym oraz hektara łubinu.

4. Zaskarżonym postanowieniem z 11 sierpnia 2022 r. SKO utrzymało w mocy postanowienie Wójta. Organ drugiej instancji stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Żądanie wydania decyzji

w zakresie objętym wnioskiem o przyznanie środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu z 1 maja 2018 r. nie jest nowym żądaniem. Kwestia ta jest tożsama ze stanem faktycznym w sprawie wcześniej rozpoznanej,

w której orzeczono już o zakresie udzielenia pomocy społecznej. Żądanie przedstawione w przedmiotowej sprawie nie zostało w żaden sposób zmienione. Dlatego należało przyjąć, że wystąpiły "inne uzasadnione przyczyny" odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

5. Skargę do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie Kolegium wywiódł J.G. Zarzucił naruszenie przepisów prawa, w tym:

1) Konstytucji, tj. art. 2; art. 30; art. 31 pkt 2; art. 32; art. 47; art. 65 pkt 1; art. 67; art. 68 pkt 1 i 3; art. 69;

2) k.p.a., tj.: art. 6, 7, 8, 9; 15; art. 75 § 1; art. 76; art. 77 § 1; art. 78; art. 80; art. 107 § 3;

3) u.r.z.s.z.o.n.;

4) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 690 z późn. zm.);

5) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1138

z późn. zm.) przez pomawianie i niedopełnienie obowiązków służbowych oraz celowe i świadome fałszowanie i manipulowanie posiadanymi informacjami, celowe pomijanie konkretnych przepisów prawa;

6) ustawy o pracownikach samorządowych;

7) u.p.s., tj.: art. 2 ust. 1; art. 3; art. 6 pkt 1, 11; art. 7 pkt 1, 5, 6, 14; art. 8 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 12; art. 17 ust. 1 pkt 5, pkt 6, ust, 2 pkt 1; art. 18 ust. 1 pkt 6; art. 39; art. 40; art. 41; art. 45; art. 107 ust. 1, ust. 5b pkt 6, art. 119 ust. 1, ust 2; art. 123

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wniosła

o uwzględnienie skargi oraz zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie czy nowelizacja art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku rolnym jest zgodna z Konstytucją RP, która to nowelizacja spowodowała zwiększenie przelicznika hektarów zabudowanych IV, V i VI klasy (przyjęto przelicznik 1, pomijając klasę ziemi, co jest niezgodne z Konstytucją).

Skarżący w uzasadnieniu skargi podtrzymał zarzuty wywiedzione w zażaleniu od postanowienia organu pierwszej instancji. W jego ocenie doszło do pominięcia materiału dowodowego oraz przepisów prawa. Stanowi to naruszenie konstytucyjnej zasady zakazu dyskryminacji w życiu społecznym, politycznym, gospodarczym

z jakiejkolwiek przyczyny, a także stanowi naruszenie obowiązku zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej osobom niepełnosprawnym oraz obowiązku pomocy tym osobom w zakresie zabezpieczenia egzystencji. Wskazał, że celowo pominięto fakt, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną, samotnie gospodarującą, żyjącą

w warunkach uwłaczających godności człowieka w XXI wieku. Skarżący podkreślił, że wnosi o przyznanie środków na jeden z kilku wskazanych we wniosku celów, a nie na wszystkie ogółem. Wskazał także, że celowo pominięto wniosek z dnia 25 maja 2018 r. dotyczący naprawy szkód po gradobiciu, na co do dzisiaj skarżący nie otrzymał żadnej pomocy, a pracownik OPS w W. celowo wprowadzał go w błąd mówiąc, że nie należy mu się pomoc za straty, których doznał w wyniku gradobicia,

a które wymienił we wniosku z 25 maja 2018 r. Zdaniem też skarżącego, przeglądając akta sprawy 23 sierpnia 2022 r. zauważył, że brak jest załączników

i dowodów, o które wnosił we wniosku, a następnie w odwołaniu, co stanowi naruszenie prawa procesowego i materialnego.

7. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem Kolegium, w sprawie zachodzi stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), gdyż skarżący wnioskował o wydanie decyzji w sferze pomocy społecznej w takim samym zakresie, jak w poprzednich wnioskach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

III. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności działalności organów administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne odbywa się w kontekście oceny jej zgodności z prawem. W ramach tej kontroli sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną

(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd ma nie tylko prawo, ale też obowiązek oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w całokształcie, w tym może uwzględnić nieprawidłowość, która nie została podniesiona w zarzutach skargi.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględnia skargę i uchyla decyzję administracyjną (bądź postanowienie), jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

IV. Badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia

i postanowienia wydanego w pierwszej instancji przeprowadzone w oparciu

o opisane wyżej kryteria wykazało, że nie naruszają one przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W takim stanie rzeczy należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

V. Przedmiot niniejszego postępowania sprowadza się do oceny prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego "z innych uzasadnionych przyczyn" ze względu na to, że w sprawie zapadło już rozstrzygnięcie w zakresie przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych

w wyniku gradobicia z 1 maja 2018 r. Takie stanowisko organów wynika

z wydanych w sprawie postanowień.

VI. Ze stanu faktycznego sprawy bez wątpienia wynika, że niniejsze postępowanie zostało zainicjowane wskutek wniosku skarżącego z 4 lipca 2022 r. zatytułowanego "wniosek o pilną pomoc społeczną", w którym między innymi zwrócił się o udzielenie pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. tj. dachu drewutni, folii na dach budynku gospodarczego, okienka w budynku gospodarczym oraz hektara łubinu. Tak sformułowane żądanie zakreśliło przedmiot sprawy i granice jej rozpoznania w postępowaniu administracyjnym co do kwestii udzielenia pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych w związku z gradobiciem. Pozostałe wnioski zawarte w piśmie z 4 lipca 2022 r. zostały rozpoznane przez organ pierwszej instancji w innych decyzjach z dnia 20 lipca 2022 r.: nr [...] oraz [...].

VII. Organ administracji publicznej związany jest żądaniem zawartym

w podaniu i nie może zmienić z urzędu jego kwalifikacji. W sprawie niniejszej podanie z 4 lipca 2022 r. zawierało szereg żądań, które zostały rozdzielone

i załatwione odrębnymi rozstrzygnięciami znajdującymi się w aktach administracyjnych sprawy (vide wyroki w sprawach II SA/Bk 706/22, II SA/Bk 707/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skutkuje to tym w sprawie niniejszej, że sąd jest zobowiązany zbadać wyłącznie legalność postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania – bowiem w pozostałym zakresie żądania zostały już rozpoznane.

W konsekwencji, sąd mógł pominąć zarzuty skargi skierowane do poprzednio podjętych decyzji wydanych na skutek tego samego wniosku, co do których procedowanie już się zakończyło.

VIII. Organ pierwszej instancji jako podstawę postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania wskazał art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie,

o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub

z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Norma prawna zawarta w tym przepisie wskazuje dwie samodzielne podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeżeli z "innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Tak sformułowane przesłanki wskazują na przyczyny

o charakterze podmiotowym i przedmiotowym, których zaistnienie uniemożliwia rozpoczęcie procedowania w sprawie i załatwienie jej w formie decyzji administracyjnej.

Z punktu widzenia przedmiotowej sprawy istotne są tzw. "inne uzasadnione przyczyny". Jest to pojęcie niedookreślone (tzw. klauzula generalna), które ze swojej natury nie wskazuje przyczyn w sposób skonkretyzowany i kazuistyczny. W zakresie ich określania organ władzy publicznej może posłużyć się pewną swobodą, ograniczoną przyjętą praktyką oraz orzecznictwem sądów administracyjnych. Przez "inne uzasadnione przyczyny" należy rozumieć sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub nie ma w przepisach prawa podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym, także gdy uprawnienia lub obowiązki wynikają z mocy samego prawa. Z kolei użyte przez ustawodawcę kategoryczne sformułowanie "nie może być wszczęte" wyraźnie wskazuje, że określone w art. 61a § 1 k.p.a. przyczyny muszą być znane organowi w chwili złożenia wniosku, czyli muszą cechować się oczywistością co do ich zaistnienia. Na tak wczesnym etapie organ bada jedynie kwestie o charakterze formalnoprawnym, analizując czy miało miejsce zaistnienie podstaw do wszczęcia postępowania

w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Prowadzi to do konkluzji, że na tym etapie nie ma znaczenia zasadność wniosku bądź jej brak. W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym

a nie merytorycznym (zob. wyroki NSA: z 26 stycznia 2023 r., sygn. II OSK 225/20;

z 5 kwietnia 2023 r., sygn. I GSK 424/19; z 5 kwietnia 2023 r., sygn. I GSK 509/19).

IX. Biorąc pod uwagę powyższe w niniejszym przypadku mamy do czynienia

z "inną uzasadnioną przyczyną" wykluczającą powadzenie postępowania. Jest to spowodowane tym, że w zakresie pomocy o jaką wnioskował skarżący w omawianej sprawie zapadły już rozstrzygnięcia, które stanowią przeszkodę do ponownego prowadzenia postępowania w tej sprawie.

Roszczenia skarżącego dotyczące przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. zgłoszone we wniosku

z 1 maja 2018 r., jak i 25 maja 2018 r. były już przedmiotem postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem ostatecznych decyzji. Pierwszą decyzją z 16 maja 2018 r. nr [...] i utrzymującą ją w mocy decyzją wydaną przez SKO

w Łomży z 21 czerwca 2018 r. nr [...] przyznano skarżącemu specjalny zasiłek celowy w wysokości 1.977 zł na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu

w dniu 1 maja 2018 r. Z kolei decyzją z 19 czerwca 2018 r. nr [...] i utrzymującą ją

w mocy decyzją SKO w Łomży z 20 lipca 2018 r. nr [...] odmówiono przyznania prawa do zasiłku "na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu". Ponadto, także w zakresie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego niniejszej kwestii, było już prowadzone postępowanie związane z wnioskiem skarżącego z 9 marca 2022 r., odnośnie którego postanowieniem z 29 marca 2022 r., nr [...] Wójt Gminy W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego, a SKO postanowieniem z 21 czerwca 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w związku z tym, że skarżący otrzymał w 2018 r. pomoc finansową w postaci środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych w wyniku gradobicia z 1 maja 2018 r. w kwocie 1.977 zł. Każda z tych spraw zawisła przed WSA w Białymstoku. Skargi były kolejno oddalane wyrokami: z 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 572/18; z 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 502/18 oraz z 22 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 329/22. Wyroki w tych sprawach są prawomocne.

Okoliczności powyższe nie budzą wątpliwości, a ponadto nie są też kwestionowane przez samego skarżącego. Wynika z nich, że niniejsza sprawa dotyczy tej samej materii co poprzednie postępowania, czyli przyznania pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu z dnia 1 maja 2018 r. Przedmiotowa kwestia stanowi sprawę uprzednio rozstrzygniętą w postępowaniu administracyjnym przed tym samym organem administracji, a także rozstrzygniętą przez sąd w innym postępowaniu. Jest to tzw. res iudicata (powaga rzeczy osądzonej), zaistnienie której powoduje, że organ administracji publicznej ma podstawę do odmowy wszczęcia postępowania w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. (zob. wyroki NSA: z 14 marca 2023 r., sygn. II OSK 2871/21; z 5 kwietnia 2023 r., sygn.

I GSK 110/19). W świetle tych okoliczności sąd wskazuje na bezzasadność przytoczonych w skardze zarzutów. Rozstrzygnięcie organu nie dotyczy kwestii merytorycznych, gdyż postępowanie administracyjne nawet się nie zaczęło – organ odmówił jego wszczęcia ze względu na brak podstaw do jego przeprowadzenia,

w związku z czym nie mogło dojść do naruszenia przepisów wskazanych

w zarzutach skargi.

X. Wskazać można, że inicjowanie postępowania w sprawie zakończonej już ostateczną decyzją nie jest środkiem, za pomocą którego można wzruszać wadliwą w ocenie skarżącego decyzję ostateczną. Można tego dokonać tylko w trybie nadzwyczajnym, tj. poprzez uchylenie lub zmianę takiej decyzji, stwierdzenie jej nieważności lub wznowienie postępowania w przypadkach przewidzianych w k.p.a. Niniejsze postępowanie nie dotyczy jednak takiej sytuacji. W związku z tym także

z tych też względów zarzuty skargi formułowane w powyższym zakresie nie mogły odnieść skutków prawnych w tym postępowaniu.

XI. Podsumowując, stan prawny i faktyczny sprawy niniejszej odpowiada hipotezie art. 61a § 1 k.p.a., bowiem zgłoszone żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, w której prowadzono już postępowanie administracyjne i wydano rozstrzygnięcie. Dlatego ponowne postępowanie nie może być wszczęte. Organy obu instancji nie naruszyły zatem prawa odmawiając wszczęcia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z 4 lipca 2022 r., w związku z czym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.