Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1089/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2023 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 30 września 2022 r., nr SKO.450.147.2022 w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 30 września 2022 r., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Smołdzino w przedmiocie warunków zabudowy.

Skargę wniesiono w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, Wójt Gminy Smołdzino decyzją z 11 maja 2022 r. odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w obrębie ewidencyjnym S. gmina Smołdzino, na działce nr [...].

W uzasadnieniu Wójt wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 503), dalej jako u.p.z.p., wystąpił o uzgodnienie sporządzonego projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy do Starosty Słupskiego i PGW Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w Gdańsku, którzy dokonali uzgodnienia wskazanego projektu. Nadto na podstawie art. 53 ust. 4 pkt. 7 u.p.z.p., z uwagi na położenie terenu objętego wnioskiem o wydanie decyzji w granicach otuliny Słowińskiego Parku Narodowego, Wójt wystąpił także o uzgodnienie do Dyrektora Słowińskiego Parku Narodowego (dalej Dyrektor SPN), przy czym Dyrektor SPN odmówił uzgodnienia projektu decyzji postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. W uzasadnieniu ww. postanowienia wyjaśniono m.in. że planowana zabudowa i zagospodarowanie terenu działki nr [...], będzie miało negatywny wpływ na przyrodę Słowińskiego Parku Narodowego. W dalszej części uzasadnienia Wójt wskazał, że na powyższe postanowienie nie zostało wniesione zażalenie przez inwestora do Ministra Klimatu i Środowiska. W rezultacie w związku brakiem możliwości spełnienia warunku określonego w art. 53 ust. 4 pkt 7 w zw. Z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Po rozpoznaniu wniesionego odwołania, decyzją z 30 września 2022 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że co do zasady odmowa uzgodnienia projektu decyzji przez właściwy organ współdziałający, jest podstawą do negatywnego rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy i Kolegium nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Organ prowadzący postępowanie "główne" jest bezwzględnie związany odmową uzgodnienia i musi przyjąć, że inwestycja nie spełnia wymogów wynikających z przepisów odrębnych, a tym samym warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Jednocześnie organ lokalizacyjny nie ma prawa podważania stanowiska zajętego przez organ uzgadniający. W rezultacie wydanie przez Dyrektora SPN postanowienia z 11 kwietnia 2022 r. o odmowie uzgodnienia analizowanej inwestycji stanowi oczywiście negatywną przesłankę w zakresie wydania decyzji zgodnej z żądaniem M. S.

Niemniej jednak Kolegium zwróciło uwagę na uchybienie, którego dopuścił się organ pierwszej instancji, wydając decyzję z 11 maja 2022 r. Kolegium uwzględniło bowiem, że nieodebrana przez odwołującego przesyłka zawierająca postanowienie Dyrektora SPN została awizowana w dniu 27 kwietnia 2022 r. i zgodnie z art. 44 k.p.a. została ona doręczona M. S. 11 maja 2022 r. w trybie doręczenia zastępczego. W związku z powyższym postanowienie to stało się ostateczne 26 maja 2022 r., a zatem już po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Niewątpliwie stanowi to istotne uchybienie proceduralne.

Na dzień wydawania rozstrzygnięcia przez Kolegium, postanowienie Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r. jest jednak ostateczne. Z okoliczności sprawy nie wynika również, by M. S. złożył w stosunku do tego orzeczenia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. O postanowieniu Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r. M. S. dowiedział się najpóźniej w dniu składania odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, to jest 23 maja 2022 r. Odwołujący się nie poinformował organu odwoławczego, by złożył na to postanowienie zażalenie do dnia 30 maja 2022 r., a więc do 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.

Mając na względzie powyższe Kolegium stwierdziło, że na dzień wydawania niniejszego orzeczenia, właściwy organ uzgadniający, to jest Dyrektor SPN ostatecznie orzekł o odmowie uzgodnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [...] obr. S. Kierowanie sprawy do ponownego rozpoznania nie miałoby zdaniem Kolegium uzasadnienia, jako że Wójt Gminy Smołdzino, związany już wydanym postanowieniem uzgadniającym, a zatem nie mógłby wydać innego orzeczenia niż kolejna odmowa ustalenia warunków zabudowy. Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, które nie jest organem nadrzędnym nad Dyrektorem SPN, nie może kwestionować ani merytorycznej zasadności postanowienia ww. organu z 11 kwietnia 2022 r., ani dokonywać jakichkolwiek prób nakazania ponowienia wysyłki zawierającej to postanowienie.

W skardze do sądu decyzji zarzucono naruszenie art. 9 k.p.a. oraz art. 35 § 3 k.p.a. Mając na względzie wskazane zarzuty, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium z powodu błędów w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Dyrektor SPN pismem z 11 kwietnia 2022 r. odmówił uzgodnień w powyższej sprawie. Nadanie przesyłki miało miejsce w UP Główczyce 14 kwietnia 2022r. Operator pocztowy awizował przesyłkę do skarżącego w dniu 27 kwietnia 2022 r., a powtórne awizo miało miejsce 6 maja 2022 r. Następnie w wyniku braku odbioru przesyłka została zwrócona do nadawcy przez operatora pocztowego 16 maja 2022 r.

Skarżący wyjaśnił, że w dniu 24 kwietnia 2022 r. razem z rodziną wyjechał za granicę. Nie było zatem możliwe podjęcie przesyłki z placówki pocztowej w terminie jej dostarczenia. Nie kwestionował i nie zgłaszał zarzutu względem operatora pocztowego, ponieważ był nieobecny. Nie był też w stanie stwierdzić pozostawienia awizo. Zwrot korespondencji przez Pocztę Polska do Słowińskiego Parku Narodowego został nadany 17 maja 2022r. Wójt Gminy Smołdzino wydał decyzję odmowną co do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pismem o nr GK.III.6730.20.2022 datowanym na dzień 11 maja 2022 r., a doręczenie decyzji nastąpiło 19 maja 2022 r.

Skarżący stwierdził, że decyzja o uprawomocnieniu się odmowy przystąpienia do uzgodnień przez Dyrektora SPN została wydana przedwcześnie i błędnie. Dyrektor SPN nie posiadał potwierdzenia faktu o niepodjęciu przesyłki przez inwestora wcześniej niż przed dniem jej zwrotu do adresata, tj. 17 maja 2022 r. Zdaniem skarżącego zachodzi tu oczywisty błąd procedury dotrzymania terminu uprawomocnienia się postanowienia Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r. z decyzją Wójta Gminy Smołdzino z 11 maja 2022 r., która została wydana przedwcześnie.

Nadto do decyzji Wójta Gminy Smołdzino o nr GK.III.6730.20.2022 z 11 maja 2022 r. nie dołączono załącznika, którym miała być decyzja Dyrektora SPN.

Strona skarżąca wyjaśniła, że odwołanie złożyła z zachowaniem terminu, pismem z 23 maja 2022 r. dostarczonym do adresata 27 maja 2022 r. jednakże Kolegium pismem z 19 sierpnia 2022 r. otrzymanym 20 września 2022 r. poinformowało go o wydłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy do 24 września 2022 r. Skarżący podniósł zarzut przewlekłości postępowania, wskazując że odwołanie za pośrednictwem Wójta Gminy zostało złożone 27 maja 2022 r., a decyzja o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji wydana została 30 września 2022 r. (doręczenie pisma 26 października 2022 r.).

Jak wskazał skarżący, Dyrektor SPN utrzymanie decyzji argumentował art. 44 k.p.a. Jednak nie dotrzymał on jednak określonych procedur (terminów), a tym samym pozbawił M. S. jako inwestora możliwości wniesienia zażalenia do Ministra Klimatu. Kolegium przyznało wprawdzie fakt uchybień ze strony Dyrektora SPN jak i Wójta Gminy Smołdzino jednak uznało, że Wójt działa zgodnie z prawem i nie może wpłynąć na decyzję strony postępowania.

Skarżący analizując materiał dowodowy udostępniony w dniu 4 października 2022 r. przez Kolegium od razu pismem z 10 października 2022 r. poinformował Kolegium. Kolegium zaś pouczyło skarżącego, że w odpowiednim czasie była możliwość wniesienia prośby do Ministra Klimatu o przywrócenie terminu, a skarżący nie skorzystał z tej możliwości.

Skarżący podkreślił, że nikt wcześniej nie sygnalizował mu tej możliwości. Pismo ze Słowińskiego Parku Narodowego jako materiał dowodowy w sprawie został skarżącemu udostępnione 14 listopada 2022 r. na złożony przez niego wniosek z 29 października 2022 r. W materiale dowodowym brak przy tym było pisma do Wójta Gminy o uprawomocnieniu się postanowienia Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r.

Zdaniem skarżącego, został on jako inwestor pozbawiony podjęcia działań chroniących jego interes. W szczególności możliwości wniesienia skargi do Ministra Klimatu i Środowiska. Jednocześnie stwierdził, że art. 44 k.p.a. (doręczenie zastępcze) został podstępnie wykorzystany w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 30 września 2022 r., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Smołdzino, którą odmówiono ustalenia, na wniosek skarżącego, warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym S. gmina Smołdzino. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie Dz. U. z 2022 r. poz. 503 – w dalszym ciągu u.p.z.p.).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Natomiast art. 61 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;

6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:

a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,

b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,

c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

Z kolei art. 59 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odniesieniu do postępowania w przedmiocie warunków zabudowy, którego przedmiotem są inwestycje polegające na budowie budynków do 70 m2 z art. 64a u.p.z.p. wynikają pewne odrębności, a mianowicie, że stroną postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jest wnioskodawca (ust. 1). W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, granice obszaru analizowanego, o którym mowa w art. 61 ust. 5a, wyznacza się w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, jednak nie mniejszej niż 50 metrów oraz nie większej niż 200 m (ust. 2). Odstępuje się od uzasadnienia decyzji, o której mowa w ust. 1, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony (ust. 3). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów o milczącym załatwieniu sprawy (ust. 4). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 79a Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 5).

Z art. 60 ust. 1 u.p.z.p. wynika zaś, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje na wniosek inwestora wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 oraz uzyskania uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

Uzgodnienie aktu polega przy tym na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego przez organ główny (wydający decyzję o warunkach zabudowy) rozstrzygnięcia. Organ uzgadniający bowiem uzgadnia treść projektu decyzji, którą otrzymuje, nie ocenia zaś samego wniosku inwestora (por. wyrok NSA z 9 czerwca 2009 r., II OSK 947/2009, Lex nr 2475639).

Uzgodnień organ prowadzący postępowanie dokonuje w trybie art. 106 k.p.a. (art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). W związku z tym, że tryb uzgodnień dla decyzji o warunkach zabudowy jest taki sam jak dla decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, uwagi poczynione w komentarzu do art. 53 u.p.z.p. i przywołane tam orzecznictwo w pełni odnoszą się do komentowanego przepisu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że użyty w komentowanym przepisie zwrot "po uzgodnieniu" należy rozumieć, w taki sam sposób jak w przepisie art. 53 ust. 4 u.p.z.p., tj. że organ prowadzący postępowanie główne przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, na którego podjęcie musi uzyskać przyzwolenie organu współdziałającego. Brak uzgodnienia oznacza konieczność wydania decyzji negatywnej, jeżeli w toku współdziałania między organami nie uda się wypracować pozytywnego wariantu rozstrzygnięcia (za: Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2021).

Postępowanie uzgodnieniowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania głównego, którym jest postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, aczkolwiek ma miejsce w jego ramach. Organ współdziałający na podstawie art. 53 ust. 4 u.p.z.p. nie jest organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej, odrębnej sprawie administracyjnej, lecz jest jedynie upoważniony do zajęcia stanowiska w sprawie administracyjnej, która zawisła przed innym organem. Stanowisko zajęte przez organ uzgadniający nie załatwia zatem sprawy administracyjnej, ani nie rozstrzyga o jej istocie, lecz ma wpływ na jej losy. Organem takim jest wymieniony w art. 53 ust. 4 pkt 7 u.p.z.p. dyrektor parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku i jego otuliny.

Bezsporne i niekwestionowane w stanie faktycznym jest to, że działka nr [...], której dotyczy wniosek inwestycyjny, znajduje się w otulinie parku narodowego, określonej w § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie Słowińskiego Parku Narodowego (Dz. U. z 2004.nr 43 poz.390). W sytuacji, gdy teren planowanej inwestycji położony jest w otulinie Słowińskiego Parku Narodowego, wymagane było zatem, stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 7 w zw. z art. 60 ust. 1 i 64 ust. 1 u.p.z.p. - dokonanie uzgodnienia z Dyrektorem tego Parku.

Brak w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1016 ze zm., dalej jako u.o.p.) oraz w rozporządzeniu w sprawie Słowińskiego Parku Narodowego odrębnych regulacji prawnych precyzujących ograniczenia w wykonywaniu prawa własności nieruchomości znajdujących się w obszarze otuliny oznacza, że to dyrektor parku narodowego jest uprawniony do uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy dotyczących inwestycji lokalizowanych w otulinie parku narodowego, w kontekście ustawowego celu ustanowienia otuliny, nie zaś w kontekście działań zabronionych w obszarze samego parku, o których jest mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (za: wyrok WSA w Gdańsku z 26 kwietnia 2023 r., sygn. II SA/Gd 765/22, CBOSA). Organ I instancji wystąpił na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. do Starosty i Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie, a wobec niezajęcia przez te organy stanowiska w terminie 2 tygodni, uzgodnienie z nimi uznano za dokonane (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). Przedmiotem sporu jest natomiast odmowa uzgodnienia dokonana przez Dyrektora SPN, postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r.

Dyrektor SPN dokonał przy tym w uzasadnieniu postanowienia oceny wpływu planowanej inwestycji w kontekście ustawowego celu otuliny, wynikającego z jej definicji legalnej, zawartej w art. 5 pkt 14 u.o.p. (otulina - strefa ochronna granicząca z formą ochrony przyrody i wyznaczoną indywidualnie dla formy ochrony przyrody w celu zabezpieczenia przed zagrożeniami zewnętrznymi wynikającymi z działalności człowieka). Dyrektor SPN wyjaśnił, że działka nr [...] bezpośrednio przylega z trzech stron do granicy Słowińskiego Parku Narodowego. Nadto na jej obszarze obserwowane są ptaki objęte ochroną gatunkową oraz herpetofauna, podlegająca częściowej ochronie gatunkowej. W ocenie organu powstanie zabudowy, w szczególności w jej punktowym i niezorganizowanym charakterze, wpłynie negatywnie na zespoły ptaków gnieżdżące się na działce i w pobliskim lesie, poprzez zmianę ich siedliska oraz zwiększoną emisję zanieczyszczeń i hałasu. Planowana zabudowa stanowiłaby także barierę dla gadów, gdyż są one wrażliwe na zmiany w środowisku.

Postanowienie Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r. zostało nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 14 kwietnia 2022 r. i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 27 kwietnia 2022 r. i 6 maja 2022 r. zostało 17 maja 2022 r. zwrócone do nadawcy (co potwierdza koperta nadawcza znajdująca się w aktach postępowania przed organem odwoławczym). Uwzględniając natomiast treść art. 44 k.p.a. postanowienie zostało uznane za doręczone z dniem 11 maja 2022 r.

W tym miejscu zauważyć należy, że Wójt Gminy Smołdzino doręczonym w dniu 20 kwietnia 2022 r. pismem poinformował skarżącego, że wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji. Nadto poinformował, że w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, uzgodnienie uważa się za dokonane. Jak wskazał Wójt, stronie postępowania przysługuje przy tym uprawnienie do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego.

Zdaniem Sądu, mając powyższą wiedzę (w dniu 20 kwietnia 2022 r.), skarżący planując wyjazd za granicę w dniu 24 kwietnia 2022 r., powinien był należycie zadbać o swoje interesy, gdyż miał on możliwość powzięcia informacji od Wójta. Podkreślenia wymaga, że do Urzędu Gminy w Smołdzinie sporne postanowienie Dyrektora SPN z 11 kwietnia 2022 r. wpłynęło w dniu 15 kwietnia 2022 r. W tej sytuacji, zdaniem Sądu na gruncie niniejszej sprawy, nie można uznać braku poinformowania skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, za takie działanie organu, które narusza wyrażoną w art. 9 k.p.a. zasadę udzielania informacji faktycznej i prawnej, tym bardziej, w sytuacji, gdy skarżący konsekwentnie utrzymuje, że błędnie zastosowano art. 44 k.p.a., a sporny akt administracyjny nie został mu doręczony. Obowiązek, o którym mowa w art. 9 k.p.a., nie może być utożsamiony z udzielaniem stronom pomocy prawnej czy zastępowaniem ich aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania. O tym, czy określone czynności procesowe zostaną przez stronę podjęte, decyduje sama strona. Użyty w przepisie art. 9 k.p.a. zwrot "należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych" nie może być utożsamiony z udzielaniem stronom pomocy prawnej czy zastępowaniem ich aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy uprawnione było doręczenie postanowienia Dyrektora SPN w trybie zastępczym (art. 44 § 4 k.p.a.), gdyż strona przesyłki nie odebrała w sposób, wynikający z art. 42 i 43 k.p.a., przy czym, jak sama wyjaśniła w skardze, w okresie tego doręczenia przebywała za granicą. Mając wiedzę o skierowaniu sprawy do organu uzgadniającego, gdyż organ I instancji skarżącego o tym poinformował pismem doręczonym mu 20 kwietnia 2022 r., po powrocie z urlopu skarżący nie podjął aktywności ukierunkowanej na uzyskanie informacji o treści rozstrzygnięcia, a także terminie jego doręczenia. Brak jest w takiej sytuacji podstaw do skutecznego kwestionowania skutku doręczenia, wynikającego z § 4 art. 44 k.p.a. Skarżący nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji, postanowienie odmawiające uzgodnienia stało się ostateczne w toku niniejszej procedury administracyjnej i w sposób wynikający z jego istotny – wpłynęło na treść rozstrzygnięcia głównego.

Na marginesie już wyjaśnić należy, że organy nie miały także obowiązku zawiadomienia strony o uchybieniu terminu przewidzianego przepisami prawa administracyjnego na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095 t.j.), gdyż skarżący nie uchybił terminowi w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Jak natomiast wynika z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z dnia 16 maja 2022 r. poz. 1027), stan epidemii został zniesiony 16 maja 2022 r. Tymczasem termin na wniesienie zażalenia od postanowienia Dyrektora SPN upłynął 18 maja 2022 r.

Odnosząc się do zarzutu przewlekłości postępowania prowadzonego przez Kolegium stwierdzić należy, że nie mógł on odnieść zamierzonego skutku, gdyż przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była zaskarżona decyzja Kolegium z 30 września 2022 r., a nie ocena terminowości załatwienia sprawy przez organ odwoławczy.

Na gruncie niniejszej sprawy, organy obydwu instancji słusznie wskazały, że nie mogły podjąć innego rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż odmowa uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy, stanowi przesłankę negatywną do jej wydania (por. wyrok WSA w Warszawie z 16 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1775/22, CBOSA). Negatywne uzgodnienie determinuje treść rozstrzygnięcia głównego w danej sprawie administracyjnej. Organ główny zobowiązany jest bowiem w takiej sytuacji na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. wydać decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy (por. Dobkowska Bogusława, Klonowski Kamil, Uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, PPP 2013/9/33-52, LEX/el.).

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów obu instancji naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu – skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.