Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 707/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15, 16a, 16h
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Sędziowie: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Protokolant: Barbara Głowaczewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A spółki z o.o. z siedzibą w Ś. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] określającą należny podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r.,

W wyniku kontroli wszczętej postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] ustalono, ze wysokość podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. należnych od Spółki jest inna niż wykazana w zeznaniu rocznym inna jest także wysokość należnych zaliczek na ten podatek. W związku z powyższym określono wysokość należnego podatku dochodowego za 2001 r. oraz odrębną decyzją wysokość odsetek od zaległości w zaliczkach na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r..

Organ I instancji stwierdził nieprawidłowości zarówno w zakresie przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów.

W zakresie przychodu stwierdził:

a) zaniżenie przychodów o kwotę [...] z tytułu umorzonych zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz.654 ze zm. - dalej w skrócie updp),

b) zawyżenie o kwotę [...] dotyczącą przekazania własnych wyrobów jako darowizny ( art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym Dz. U. Nr 11, poz.50 ze zm. oraz art. 12 ust. 1 updp)

Przychód przyjęto w kwocie [...] (zeznany przez Spółkę [...])

W zakresie kosztów uzyskania przychodów organ I instancji stwierdził zawyżenie kosztów o kwotę [...]. Na kwotę te składają się:

a) [...] nieprawidłowo zaewidencjonowana kwota przekazanych wyrobów własnych jako darowizny (art. 16 ust. 1 pkt 14 i 46 updp),

b) [...] opłaty związane z zakupem nieruchomości (art. 16 ust. 1 pkt 1 updp,

c) [...] opłaty związane z objęciem udziałów (art. 16 ust. 1 pkt 8 updp),

d) [...] odpisy amortyzacyjne od budynków i budowli w okresie gdy Spółka nie była właścicielem tych obiektów (art. 16a ust. 1 updp),

e) [...] odpisy amortyzacyjne naliczone od zawyżonej wartości początkowej środków trwałych ( art. 15 ust.5 w związku z art.16g ust. 10 pkt 2 updp).

Koszty uzyskania przychodów po korekcie przyjęto w kwocie [...]. W związku z dokonanymi korektami w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów podstawę opodatkowania wyliczono na kwotę [...] a należny podatek dochodowy [...] (zadeklarowanym przez Spółkę [...]).

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zarzuciła:

- naruszenie przepisów art. 7, art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz.483) oraz przepisów art. 13, art. 21 §1 i §3, art. 165, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.) poprzez naruszenie przepisów regulujących sprawę prowadzenia kontroli skarbowej i podatkowej oraz brak podstaw do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 21 i art.207 Ordynacji podatkowej,

- naruszenie art. 59 §1 pkt 1 w związku z art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej przez wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, które przez zapłatę części podatku wygasło przed wydaniem tej decyzji.,

- naruszenie art. 15 w związku z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów amortyzacji budynków i budowli za okres od stycznia do maja 2001 r. w kwocie [...]

Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję w mocy.

Pierwszy z przedstawionych zarzutów uznał za niezasadny, gdyż ustawa z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387), która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2003 r. ujednoliciła procedurę postępowania kontrolnego z postępowaniem podatkowym i kontrolą podatkową w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

W odniesieniu do drugiego zarzutu dotyczącego naruszenia art. 59 §1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy wyjaśnił, iż powołany przez pełnomocnika Spółki przepis nie ma w sprawie zastosowania. Zgodnie z art. 21 §3 Ordynacji podatkowej, jeśli organ podatkowy stwierdzi, że wysokość zobowiązania jest inna niż wykazana w deklaracji wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Prawo do ingerowania w treść zeznania podatkowego daje organowi art. 27 ust. 1 updp stanowiąc, iż podatkiem należnym za dany rok jest podatek wynikający z zeznania chyba, że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.

Trzeci z zarzutów odwołania także uznano za bezzasadny. Zdaniem pełnomocnika, jeśli do zawarcie umowy spółki niezbędną jest forma aktu notarialnego oraz jeśli z chwilą zwarcia umowy spółki powstaje spółka z ograniczona odpowiedzialnością nie ma potrzeby przenoszenia własności nieruchomości wniesionych do spółki odrębną umowa. Pełnomocnik twierdzi, iż aport rzeczowy - w postaci spornych nieruchomości wniesiono do spółki w formie aktu notarialnego z chwilą zawarcie umowy spółki i został zarejestrowany w dniu [...] w Sądzie Rejonowym w W. Od stycznia 2001 r. Spółka miała sporne nieruchomości wprowadzone do ewidencji środków trwałych, zatem mogła do dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

Organ podatkowy stwierdził, iż z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że Spółka z o.o. A powstała w dniu [...] na podstawie aktu notarialnego. Na dzień zawiązania Spółki jej kapitał zakładowy wynosił [...]. W dniu [...] Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwalę o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę [...] - aport rzeczowy w postaci wniesienia całości zorganizowanego przedsiębiorstwa Spółki Cywilnej A z/s w Ś. Na wartość wniesionych udziałów składały się:

- prawo własności nieruchomości zabudowanej położonej w Ś. przy ul. T. [...] - o wartości [...],

- prawo własności nieruchomości zabudowanej położonej w Ś. przy ul. S. - o wartości [...],

- środki trwałe umorzone w całości o wartości rynkowej [...],

- pozostałe środki trwałe o wartości [...].

Podwyższenie kapitału zakładowego zarejestrowano w Sądzie Rejonowym w W. w dniu [...] następnie w dniu [...] została zawarta umowa w formie aktu notarialnego - umowa przeniesienia własności nieruchomości położonych w Ś. przy ul. T. [...] i przy ul. S., które wniesiono jako aport do A Spółki z o.o. w Ś.

Od tych nieruchomości Spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych od stycznia 2001 r. W okresie od stycznia do maja 2001 r. odpisy amortyzacyjne wyniosły [...]. Przepis art. 15 ust. 6 updp stanowi, iż kosztem uzyskania przychodu są odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami art. 16 a-16m updp. Zgodnie z art. 16a ust. 1 updp, zawierającym definicję środka trwałego, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c tej ustawy środki trwałe stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo określonej w art. 17a pkt 1 updp.

Organ odwoławczy stwierdził, iż Spółka miała prawo dokonywać odpisów od spornych nieruchomości od czerwca 2001 r. tj. od uzyskania do nich prawa własności (art. 16 h ust. 1 updp).

Odnośnie pozostałych korekt dokonanych w rozliczeniu Spółki, nie kwestionowanych w odwołaniu, organ uznał je za prawidłowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. pełnomocnik Spółka wniosła o uchylenie decyzji obu instancji powielając zarzuty odwołania i motywację w nim przedstawioną.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi przytaczając argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej w skrócie upsa).

Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd nie dopatrzył, naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury w stopniu, wpływającym na treść rozstrzygnięcia.

Sąd nie stwierdził zarzucanego w skardze naruszenie przepisów regulujących sprawę prowadzenia kontroli skarbowej i podatkowej oraz braku podstaw do wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. rozstrzygnięcia w oparciu o art. 21 i art.207 Ordynacji podatkowej. Jak słusznie wskazały organy podatkowe ustawa z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387), od dnia 1 stycznia 2003 r. ujednoliciła procedurę postępowania kontrolnego z postępowaniem podatkowym i kontrolą podatkową w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. W art. 6 pkt 7 tej ustawy wprowadzono zmianę art. 24 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r., Nr 54, poa. 572 ze zm.). Po zmianie przepis art. 24 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie określa, iż organ kontroli skarbowej wydaje decyzje w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dokonane w wyniku kontroli skarbowej dotyczą podatków opłat i niepodatkowych należności budżetowych, których ustalenia należy do właściwości urzędów skarbowych.

Sąd podzielił także argumentację organu odwoławczego w zakresie naruszenia art. 59 §1 pkt 1 w związku z art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej przez wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, które przez zapłatę części podatku wygasło przed wydaniem tej decyzji. Przepisy art. 21§3 Ordynacji podatkowej oraz art. 27 ust. 1 updp obligują organ podatkowy do określenia wysokości zobowiązania podatkowego nie odnosząc się do kwestii związanych z zapłatą w całości czy w części zobowiązań przed wydaniem decyzji.

Brak także w ocenie Sadu podstaw do uznania za zasadny zarzutu naruszenia art. 15 i art.16 updp przez wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów amortyzacji budynków i budowli za okres od stycznia do maja 2001 r. w kwocie [...]. Zabrany w sprawie materiał dowodowy odbiega, bowiem od twierdzeń pełnomocnika skarżącej Spółki na co wskazywał organ odwoławczy. Umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzonej pod firmą A Spółka z o.o. z siedzibą w Ś. została zawarta w dniu [...] w formie aktu notarialnego. Kapitał zakładowy tej Spółki określono na [...] Uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę [...] Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło w dniu [...]. Kwota ta odpowiadała wartości aportu rzeczowego w tym prawa własności nieruchomości położonych przy ul. T. [...] i ul. S. w Ś.. Przepisy prawa cywilnego zastrzegają dla przeniesienia własności nieruchomości szczególną formę - formę aktu notarialnego. Umowa przeniesienia własności wymienionych nieruchomości w formie aktu notarialnego została podpisana w dniu 24 maja 2001 r. Z §1 tej umowy wynika, że Uchwała Nr 1 w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego udziałowcy A Spółki z o.o. zobowiązali się wnieść aport w postaci m in. nieruchomości. Uchwała, co jednoznacznie wynika z treści umowy, miała wyłącznie charakter zobowiązujący, a nie przenoszący własność jak twierdzi pełnomocnik Spółki w skardze. Zasadnie, zatem organy podatkowe przyjęły, że A Spółka z o.o. właścicielem spornych nieruchomości stała się w dniu [...] tj w dniu podpisania umowy przenoszącej własność nieruchomości w formie wymaganej przez prawo. Zgodnie z art. 16a ust. 1 i art.16h ust. 1 updp odpisów amortyzacyjnych od tych nieruchomości Spółka mogła dokonywać dopiero od czerwca 2001 r. Zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.6 updp nie mogło, zatem obejmować kwoty tych odpisów za okres I-V.2001 r. Odmienne twierdzenia pełnomocnika Spółki nie znajdują uzasadnienia zarówno w zgromadzonym materiale dowodowym jak i w obowiązujących przepisach.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną oddalił.