Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1135/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 września 2024 r., nr WI-I.7843.1.93.2024.GM w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 września 2024 r., nr WI-I.7843.1.93.2024.GM w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych.

Zarządzeniami z dnia 6 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru Pesel skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - w terminie 7 dni od doręczenia zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 22 listopada 2024 r.

Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi ani nie uiścił wpisu sądowego w ustawowym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 29 listopada 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a.", pismo w postępowaniu sądowym (pismo strony) obejmuje wnioski i oświadczenia stron. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zawierała numeru PESEL skarżącego, co stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takimi są m.in. brak wskazania numeru PESEL skarżącego, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Ponieważ wniesiona w tej sprawie skarga nie zawierała numeru PESEL skarżących, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tutejszego Sądu z dnia 6 listopada 2024 r., doręczonym w dniu 22 listopada 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 20), wezwano skarżącego do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Termin do uzupełnienia wskazanego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 29 listopada 2024 r.

W sprawie niniejszej zaktualizowała się również inna podstawa odrzucenia skargi, związana z nieuiszczeniem wpisu sądowego od skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 cyt. wyżej przepisu skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany nie tylko do uzupełnienia braków formalnych skargi, ale też do uiszczenia należnego wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Również i ten obowiązek nie został wykonany w ustawowym terminie, który upłynął w dniu 29 listopada 2024 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.