Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 466/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1-2
journal: Dz.U. 2024 poz 1267
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.)
article: art. 11 ust. 1-3, art. 12 ust. 1-2, art. 31a
journal: Dz.U. 2024 poz 425
law: Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j.)
article: art. 3 § 2 pkt 4, art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 3 ust. 1 pkt 19, art. 4 ust. 3, art. 66, art. 67, art. 69 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2023 poz 1587
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)

SENTENCJA

[...] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2024 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w B. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie odpadów oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniach od 16.01.2024 r. do dnia 05.03.2024 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w P. (dalej: Organ lub Kontrolujący) przeprowadzili kontrolę E. sp. z o.o. Zakresem kontroli objęty został teren zakładu przy ul. [...] w B. , na którym stwierdzono naruszenia i nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska, które udokumentowano protokołem kontroli nr [...].

W dniu 05.03.2024 r. P. R. działając w imieniu spółki odmówił podpisania protokołu kontroli.

Pismem z dnia 12.03.2024 roku, P. R., działając w imieniu spółki E. sp. z o.o., złożył uwagi do protokołu z kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, numer [...] z dnia 5.05.2024 roku. Uwagi do protokołu kontroli nr [...], sygnatura [...], a w konsekwencji odmówił jego podpisania.

Pismem z 8.04.2024 roku, znak [...] W. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska odniósł się do ustaleń kontroli działalności spółki E. Sp. z o.o. i podtrzymał wszystkie twierdzenia zawarte w protokole kontroli nr [...]. Organ wyjaśnił, że kontrolę spółki E. Sp. z o.o. przeprowadzono zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r., poz. 425), jako kontrolę pozaplanową podjętą w trybie kontroli interwencyjnej, dlatego nie było obowiązku uprzedniego zawiadomienia Spółki o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrola interwencyjna została wszczęta zgodnie ze zgłoszeniem otrzymanym w piśmie Zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska informującym o podjęciu zgodnie z kompetencjami czynności służbowych mających na celu weryfikację podmiotów, które przyjęły odpady transportowane przez spółkę B. Sp. z o.o. z G. na terenie całego kraju oraz sprawdzenie legalności prowadzonej gospodarki odpadami przez te podmioty. W niniejszym przypadku istniało podejrzenie popełnienia wykroczenia przeciwko środowisku określonego w art. 171 ustawy o odpadach w związku z otrzymaną informacją dotyczącą nielegalnej działalności prowadzonej przez spółkę B. Sp. z o.o. z G., która w marcu 2021 r. transportowała odpady wielkogabarytowe - według wpisów w systemie BDO - przyjęte przez E. Sp. z o.o. w B..

Zarządzeniem pokontrolnym z dnia 06.05.2024 roku, nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r., poz. 425) oraz ustaleń kontroli działalności spółki E. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w B. przeprowadzonej w dniach od 16.01.2024 r. do 05.03.2024 r., udokumentowanej protokołem kontroli Nr [...] zarządził : 1. Rzetelnie prowadzić ilościową i jakościową ewidencję odpadów zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów i prawidłowo klasyfikować wytwarzane odpady Termin realizacji: na bieżąco. Organ wyznaczył również termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień 24.05.2024 r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że na podstawie ustaleń kontroli działalności spółki E. Sp. z o.o., przeprowadzonej przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w P. w dniach od 16.01.2024 r. do 05.03.2024 r. stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska. W rezultacie organ zarządził usunięcie nieprawidłowości i wskazał, że kontrolowany podmiot prowadząc zbieranie, przetwarzanie i wytwarzanie odpadów zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji odpadów z zastosowaniem karty przekazania odpadów i karty ewidencji odpadów za pomocą indywidualnego konta w bazie BDO. Na podstawie dokumentacji ewidencyjnej prowadzonej przez kontrolowaną Spółkę w BDO oraz oględzin miejsc magazynowania odpadów przeprowadzonych w dniu 20.02.2024 r. stwierdzono, że w boksach oznaczonych M1 i M2 magazynowano odpady określone kodem 19 12 07 w ilości większej niż pojemność boksów, co udokumentowano na zdjęciach nr [...] do protokołu oględzin (zał. nr [...] do protokołu kontroli) oraz odpady o kodzie 19 12 12 magazynowane w boksie M3 także w ilości większej niż pojemność boksu, co także udokumentowano na zdjęciach nr [...] (zał. nr [...] do protokołu kontroli). Kontrolujący porównali stan magazynowy w ewidencji odpadów na dzień 20.02.2024 r. dla odpadów o kodzie 19 12 07 magazynowanych boksach M1 i M2 oraz odpadów o kodzie 19 12 12 magazynowanych w boksach M8, M3, M4.1, M4.2 i w wyznaczonych miejscach M5.1, M5.2. z określoną dla tych miejsc największą masą odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie - NMO, określoną we wnioskach o wydanie zmiany decyzji Starosty [...] z dnia 15.01.2016 r., znak [...] zezwalającej na przetwarzanie odpadów i decyzji z dnia 19.01.2016 r. znak [...] zezwalającej na zbieranie odpadów. Stwierdzono, że podane stany magazynowe odpadów w bazie BDO są mniejsze niż wynika to z wartości NMO, jaką sama określiła Spółka budując boksy i ubiegając się o zmianę decyzji. Wielkości NMO zostały obliczone przy gęstości 0,2 Mg/m3. Dla boksów tych określono rodzaje odpadów, które mogą być w nich magazynowane. Zatem będą tam magazynowane te same rodzaje ww. wytworzonych odpadów przez spółkę E. Sp. z o. o., która określiła największą masę odpadów (NMO) dla danego miejsca magazynowania odpadów przy zakładanej gęstości odpadów. Dlatego kontrolujący nie dokonali obliczeń pojemności miejsc magazynowania przy innej gęstości odpadów niż została przyjęta przez kontrolowaną Spółkę dla tych samych kodów odpadów, jakie są i będą tam magazynowane. Zgodnie z wnioskiem Spółki w miejscu magazynowym M1 (boks M1) i M2 (boks M2) może być maksymalnie, w tym samym czasie, w każdym z nich po 218,40 Mg odpadów o kodzie 19 12 07, podczas gdy w trakcie oględzin, ten kod odpadu całkowicie wypełniał te miejsca, a stan magazynowy w prowadzonej ewidencji tych odpadów wskazuje na ilość mniejszą, (tj. stan magazynowy na dzień 20.02.2024r. podany podczas oględzin w protokole oględzin przez przedstawiciela kontrolowanej Spółki wynosił 269,460 Mg, a z wygenerowanych, w tym dniu z bazy BDO karty ewidencji odpadów dla odpadów o kodzie 19 12 07 wpisany był stan na dzień 12.02.2024r. wynoszący 178,34 Mg), co według kontrolowanego organu oznaczało, że ewidencja prowadzona była nierzetelnie. Podczas oględzin miejsc M1 i M2 zarówno dnia 6.01.2024 r. i dnia 20.02.2024 r. w strukturze magazynowanych odpadów widoczne były kawałki drewna, gąbek/tworzyw sztucznych. Hałda była wyraźnie "miękka", "sprężysta" przy dotknięciu stopą z uwagi na zawartość gąbek tapicerskich, co miały udokumentować zdjęcia odpadów z boksu M2 (fotografia nr [...], będących załącznikiem do protokołu oględzin - zał. nr [...] do protokołu. kontroli). Podobną strukturę miały odpady o kodzie 19 12 12 w boksie M3 (fotografia nr [...], będących załącznikiem do protokołu oględzin - zał. nr [...] do protokołu kontroli). W obu hałdach podczas oględzin były widoczne kawałki drewna czy też elementów drewnopodobnych, jednakże nie przeważały one w ogólnej strukturze magazynowanych odpadów. Hałdy tych odpadów nie można porównywać do zrębki drzewnej, o której w uwagach do protokołu kontroli Spółka napisała, że "pryzma zrębki jest w sposób naturalny podatna na nacisk i odkształcenia, a nie ze względu na wystąpienie wyimaginowanych gąbek". Zrębka drzewna to kawałki drewna powstające w wyniku rozdrabniania drewna, które m. in. mogą być wykorzystane na cele opałowe. W boksach M1 i M2 magazynowano odpady o kodzie 19 12 07, które nie były zrębką drzewną, a jedynie zawierały w swej strukturze kawałki drewna czy elementów drewnopochodnych. Kontrolujący inspektorzy posiadali wiedzę specjalistyczną do oceny składu odpadów i zakwestionowania nadania odpadom w boksach M1 i M2 kodu 19 12 07. Odpady w obu boksach podczas kontroli były tożsame z odpadami magazynowanymi w boksach oznakowanych M8, M3, w których magazynowano odpady o kodzie 19 12 12 "Wytworzone". Z zeznań byłego pracownika spółki S. Sp. z o.o., który pracował od stycznia do maja 2021 r. i obsługiwał wagę najazdową, a następnie tą samą wagę obsługiwał dla firmy E. Sp. z o.o. w B., otrzymanych podczas przesłuchania przeprowadzonego przez inspektorów WIOŚ w G. wynikało, że transporty odpadów o kodzie 20 03 07 od spółki B. nie były przyjęte na plac przez spółkę E. sp. z o.o. w marcu 2021 r. W piśmie z uwagami do protokołu kontroli Prezes Spółki oświadczył, że "odpady dojechały do B. i zostały przetworzone". Potwierdzeniem przyjęcia odpadów miała być faktura, przelew, potwierdzenie na kartach przekazania odpadów oraz wpis do książki przyjęć odpadów., a także wydruk z książki przyjęć odpadów, gdzie odnotowano w dniu 17.03.2021 r. trzy transporty od spółki "X.". W dniu 18.01.2024 r. oraz w trakcie prowadzenia kontroli Prezes spółki E., nie podał informacji o prowadzeniu książki przyjęć odpadów, prowadzonej przez pracownika obsługującego wagę odręcznie i w sposób ciągły. Na przekazanym wydruku z książki przyjęć nie było podpisu osoby wypełniającej, przez co nie został on uznany za wiarygodny. Ponadto WWIOŚ stwierdził, że nie jest powołany do sprawdzania autentyczności wpisów dokonanych przez osoby sporządzające. W ocenie organu nie było dowodów, aby podważyć ww. ustalenia otrzymane od WIOŚ w G. wskazujące, że w marcu 2021 r. odpady o kodzie 20 03 07 zostały zaewidencjonowane na Karcie Ewidencji Odpadu, pomimo, że nie zostały przyjęte na plac w B.. Karty przekazania i ewidencji odpadów sporządza się dla poszczególnych odpadów dla prowadzonego miejsca zbierania lub przetwarzania odpadów. Prowadzenie dokumentacji ewidencyjnej odpadów jest jednym z ustawowych obowiązków, który powinien być realizowany zgodnie ze stanem faktycznym. Zdaniem organu zaniedbania kontrolowanego podmiotu w przedmiotowym zakresie wskazywały na jej prowadzenie niezgodnie z art. 66 i art. 67 oraz art. 4 ustawy o odpadach.

Pismem z dnia 24.05.2024 roku E. Sp. z o.o. nie zgodziła się ze stwierdzeniem, że dopuściła się naruszeń i poinformowała, że zleciła wykonanie ekspertyzy w zakresie składu, właściwości i klasyfikacji odpadu klasyfikowanego pod kodem 19 12 07, o wynikach których zadeklarowała, że poinformuje WIOŚ w P.. W oparciu o wyniki zleconej ekspertyzy Spółka zadeklarowała, że ponownie rozważy zarządzenie pokontrolne i w razie zasadności zaktualizuje sposób klasyfikacji odpadu, zgodnie z wytycznymi w ekspertyzie. Spółka wyjaśnia, że stany odpadów na kartach ewidencji odpadów były uzupełniane na bieżąco, w cyklach dobowych - dane wprowadzane są po zakończeniu procesów przetwarzania, przyjmowania lub wydawania odpadów to jest w godzinach popołudniowych. Każdorazowe zmiany w stanach odpadów - przyjęcie odpadów lub ich przekazanie jest wprowadzane do systemu BDO w dniu zatwierdzenia karty - zrealizowania przejęcia, natomiast przetworzenia odpadów wykonywane są wedle potrzeb, a dane wprowadzane są na karty ewidencji odpadów na bieżąco - w dniu ich wystąpienia. Spółka poinformowała, że zgodnie z wewnętrzną procedurą każdy wjazd i wyjazd odpadów jest odnotowywany przez przeszkolonych pracowników. Każdorazowo transportujący odpady ze Spółki musi posiadać potwierdzenie wygenerowania karty przekazania odpadu - KPO oraz dokument wagowy. Odpady przekazywane do Spółki są sprawdzane pod względem zgodności odpadu z deklarowanym przez przekazującego na KPO kodem oraz masą. W przypadku niezgodności kodu odpadu z deklaracją przekazującego, ładunek nie jest rozładowywany tylko zwracany przekazującemu odpad z odpowiednią adnotacją na KPO, niezgodności wagowe są korygowane przy zatwierdzaniu karty.

Pismem z dnia 28.05.2024 roku E. spółka z.o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 maja 2024 roku, znak: [...], dalej "zarządzenie pokontrolne", któremu zarzuciła naruszenie: art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1070 ze zm.), dalej "uioś", w zw. z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699 ze zm.), dalej "uo", poprzez wydanie zarządzenia pokontrolnego bez całościowych ustaleń stanu faktycznego w toku przeprowadzonej kontroli, skutkiem czego błędnie uznano, iż spółka nie prowadziła rzetelnej ewidencji odpadów. W konsekwencji spółka wniosła o uchylenie w całości przedmiotowego zarządzenia pokontrolnego; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca spółka przywołała stan faktyczny sprawy i zakwestionowała ustalenia kontroli wskazując, że z tego powodu nie podpisała protokołu kontroli. Skarżąca spółka ustosunkowała się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji błędnego uznania, iż nie prowadziła rzetelnej ewidencji odpadów. Zarządzeniem pokontrolnym, w punkcie 1, WIOŚ zarządził, aby spółka rzetelnie prowadziła ilościową i jakościową ewidencję odpadów zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów i prawidłowo klasyfikowała wytworzone odpady. Spółka wyjaśniła, że stany odpadów na kartach ewidencji odpadów są uzupełniane w godzinach popołudniowych po zakończeniu procesów przetwarzania, przyjmowania lub wydawania odpadów. Każdorazowe zmiany w stanach odpadów - przyjęcie odpadów lub ich przekazanie jest wprowadzane do systemu BDO w dniu zatwierdzenia karty - zrealizowania przejęcia, natomiast przetworzenia odpadów wykonywane są wedle potrzeb, a dane wprowadzane są na karty ewidencji odpadów na bieżąco - w dniu ich wystąpienia. Spółka poinformowała, że zgodnie z wewnętrzną procedurą każdy wjazd i wyjazd odpadów jest odnotowywany przez przeszkolonych pracowników. Każdorazowo transportujący odpady ze Spółki musi posiadać potwierdzenie wygenerowania karty przekazania odpadu - KPO oraz dokument wagowy. Odpady przekazywane do Spółki są sprawdzane pod względem zgodności odpadu z deklarowanym przez przekazującego na KPO kodem oraz masą. W przypadku niezgodności kodu odpadu z deklaracją przekazującego, ładunek nie jest rozładowywany tylko zwracany przekazującemu odpad z odpowiednią adnotacją na KPO, niezgodności wagowe są korygowane przy zatwierdzaniu karty. Forma prowadzenia ewidencji należy do przedsiębiorcy - czym innym są dokumenty wynikające z przepisów ustawy o odpadach. Spółka przedstawiła dokument prywatny, gdzie przedstawiciel Spółki oświadczył na jaką okoliczność go składa i w jaki sposób ten dokument jest tworzony. Skoro Organ I instancji miał wątpliwości co do jego treści to wystarczyło zapytać Spółkę, która prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników więc wiadomo kto danego dnia i o danej godzinie pracował na tym stanowisku, a więc kto dokonywał danych wpisów. Podstawą do określenia stanu faktycznego, a w szczególności do zakwestionowania prawdziwości dokumentów w postaci Kart przekazania odpadów tworzonych przez spółkę i podmioty trzecie - były zeznania byłego pracownika spółki złożone w ramach pomocy prawnej przed inspektorami innej inspekcji. Kontrolujący odmówili spółce prawa zapoznania się zarówno z pytaniami jak i odpowiedziami przesłuchiwanego, które stały się podstawą do ustaleń faktycznych w tym podważenia prawdziwości dokumentów w postaci Kart, faktur, potwierdzeń przelewów jak i w dalszej kolejności dokumentów prywatnych potwierdzających treść Kart. Inspektorzy nie uwzględnili także sytuacji prawnej świadka oraz jego relacji z Zarządem kontrolowanej to jest sytuacji, iż jest to były pracownik zwolniony bez okresu wypowiedzenia umowy. W efekcie treść zarządzenia pokontrolnego została sformułowana w oparciu o błędne ustalenia kontroli.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie w całości i podtrzymał wcześniejszą argumentację.

W dniu 22.11.2024 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik skarżącej spółki wniósł i wywiódł jak w skardze, a ponadto złożył wnioski o przeprowadzenie w trybie art. 106 P.p.s.a. dowodów z kserokopii zdjęcia kwitu wagowego potwierdzającego załadunek odpadów i potwierdzenia wystawienia karty przekazania odpadów oraz z kserokopii korespondencji między pracownikiem ważącym odpady, a pracownikiem wprowadzającym dane do systemu BDO na okoliczność potwierdzenia ilości odpadów na koniec dnia. Prezes Zarządu Spółki skarżącej oświadczył, że nie ma pewności, czy zawsze robione są zdjęcia potwierdzające kwity wagowe i zakwestionował kwalifikacje inspektorów przeprowadzających kontrolę w powyższej sprawie. Skarżąca spółka po przeprowadzonej kontroli przez organ zleciła badania kwestionowanego odpadu o kodzie 191207 przez Sieć Badawczą Ł. , która przejęła funkcje wcześniejszego Instytutu Technologii Drewna, najbardziej zaawansowanego w badaniach drewna w Polsce. Zlecone badania obejmowały również pobranie próbki odpadów do analizy. Na podstawie przeprowadzonych badań przez Sieć Ł. potwierdzono kod odpadu badanego 19 12 07. Spółka zakwestionował, iż nie została dopuszczona do zeznań świadka, które zainicjowały przedmiotową kontrolę w sprawie i wskazała na wątpliwy status pracownika, który brał udział w ważeniu odpadów, który nie pracuje już w spółce, bo został zwolniony dyscyplinarnie. Odnoście zwolnionego pracownika spółka skarżąca wyjaśnia, że jest to człowiek z kryminalną przeszłością o prawdziwym nazwisku N. , który odpowiadał za zlecenie trzech zabójstw i został prawomocnie skazany. Prezes skarżącej spółki oświadczył, że zeznania zwolnionego pracownika mogły być motywowane zemstą. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zwrot kosztów postępowania.

Pełnomocnik organu nie zgodziła się z kwestionowaniem kwalifikacji inspektorów, którzy przeprowadzili kontrolę, wskazując na ich aktualne uprawnienia. Ponadto wskazała, że nie tylko zeznania były podstawą wszczęcia postępowania, ale głównie pismo zastępcy Głównego Inspektora Środowiska. Wprawdzie kontrola była prowadzona od 16.01.2024 r. do 05.03.2024 r., ale obejmowała dłuższy okres działania spółki od 01.01.2019 r. Pełnomocnik organu wniosła o oddalenie wniosków dowodowych, wskazując, że spółka B. nie była wymieniona w zarządzeniu pokontrolnym. Kontrola oparta była na bazie BDO i KPO. Pełnomocnik organu wskazała na brak możliwości weryfikacji świadków co do ich karalności.

Pełnomocnik skarżącej spółki replikował wskazując, że na stronie [...] zarządzenia pokontrolnego wskazano, iż kontrola była zainicjonowana na podstawie informacji [...]WIOŚ w G. i zwrócił uwagę, że istnieje możliwość zapytania świadka, co do tego, czy był karany za składanie fałszywych zeznań, ale nie ma wiedzy co do tego czy w przedmiotowej sprawie świadek był karany za składanie fałszywych zeznań.

Sąd postanowił dopuścić dowód z kserograficznych odbitek zdjęć dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 06.05.2024 r. wydane na podstawie ustaleń kontroli działalności spółki E. spółka z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w B. przeprowadzonej w dniach od dnia 6.01.2024 roku od 05.03.2024 roku udokumentowanej protokołem kontroli [...] oraz na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20.07.1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. z 2024 r. poz. 425 ze zm., dalej w skrócie: "u.i.o.ś.."). Przepis art. 12 ust. 1 u.i.o.ś. stanowi, że: "Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może: 1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej; 1a) wydać na podstawie odrębnych przepisów zalecenia pokontrolne; 2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną; 3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnej". W myśl zaś art. 12 ust. 2 u.i.o.ś., kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. W orzecznictwie przyjęto, że zarządzenie pokontrolne wydawane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. może być zaskarżone do sądu administracyjnego jako inny akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej w skrócie "p.p.s.a."). Władczy charakter zarządzenia przejawia się tu w obowiązku informacyjnym jego adresata wynikającym z art. 12 ust. 2 u.i.o.ś., którego zaniechanie lub nieprawidłowe wykonanie stanowi wykroczenie z art. 31a u.i.o.ś. (por. wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 1009/08, ONSAiWSA 2010, Nr 5, poz. 86). Równocześnie władczy charakter zarządzeń pokontrolnych jest ograniczony do wskazanych wyżej obowiązków informacyjnych z art. 12 ust. 2 u.i.o.ś. W szczególności zarządzenia te nie nakładają na ich adresata obowiązków administracyjnoprawnych, które mogłyby być przedmiotem egzekucji administracyjnej. Obowiązek taki może ciążyć na nich na podstawie odrębnych przepisów i decyzji, ale jego samoistnym źródłem nie jest zarządzenie pokontrolne (por. np. T. Czech, "Zarządzenie pokontrolne organów Inspekcji Ochrony Środowiska"; ZNSA 3/2011, s. 93). Wynika z tego m. in., że strona może nie zgodzić się z zarządzeniami pokontrolnymi i poinformować o tym organ. Jeżeli strona uczyni to w terminie określonym w zarządzeniu pokontrolnym, nie poniesie odpowiedzialności z tytułu art. 31a u.i.o.ś. Stąd też w orzecznictwie przyjmuje się, że zarządzenie pokontrolne jest aktem, który można określić jako akt o charakterze sygnalizacyjnym, określający ramowe kierunki postępowania względem osoby zarządzającej podmiotem korzystającym ze środowiska (albo innej osoby fizycznej) – por. np. wyrok NSA z 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1156/15 - CBOSA.

Jak zaznaczono wcześniej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia z 6.05.2024 r., Dla porządku wskazać należy, że organ inspekcji ochrony środowiska przeprowadził kontrolę w zakresie gospodarki odpadami przez E. spółka z o.o. z siedzibą w B. w okresie od dnia 16.01.2024 roku do 05.03.2024 roku za okres od 01.01.2019 roku do 16.01.2024 roku – w zakresie przyjęcia odpadów transportowanych przez B. spółka z o.o., a także za okres od 01.01.2023 roku do 05.03.2024 roku – ewidencja odpadów, sprawozdanie do Marszałka Województwa [...] za 2022 roku (monitoring wizyjny), co wynika z protokołu kontroli nr [...] oraz przywoływanego zarządzenia pokontrolnego (w aktach administracyjnych).

Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół prawidłowości ustaleń faktycznych poczynionych przez organ inspekcji ochrony środowiska w toku przeprowadzonej kontroli oraz treści (stanowiących konsekwencję tych ustaleń) wskazań zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Postępowanie w przedmiocie wydania zarządzenia pokontrolnego toczy się w oparciu o przepisy ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, a zatem stan faktyczny sprawy zostaje ustalony na podstawie wyników kontroli oraz protokołu kontroli, który ma odzwierciedlać przebieg kontroli na miejscu. Sąd administracyjny nie bada legalności ustaleń faktycznych ujętych w protokole kontroli. Przedmiotem kontroli nie byłoby bowiem zarządzenie pokontrolne, ale dokument w postaci protokołu kontroli. Z powyższych względów do procedury wydawania zarządzeń pokontrolnych nie stosuje się przepisów K.p.a. odnośnie ustalenia stanu faktycznego i uzasadnienia, zarówno w stosunku do czynności kontrolnych, jak i wydania zarządzenia pokontrolnego (por. wyroki NSA: z dnia 21.06.2012 r. sygn. II OSK 723/12, LEX nr 1219173; z dnia 30.07.2019 r., sygn. II OSK 1706/18, LEX nr 2736821). Zarządzenie pokontrolne, w przeciwieństwie do decyzji wymierzającej karę za naruszenie środowiska, ma formę niejako sygnalizacyjną i adresat takiego zarządzenia w zakreślonym terminie jest zobowiązany do wyjaśnienia jakie działania w związku z tym zarządzeniem podjął. Mogą się one jednak sprowadzać tylko do wyrażenia przekonania o braku konieczności podejmowania przez dany podmiot konkretnych działań, z podaniem stosownej argumentacji za tym przemawiającej (zob. wyrok NSA z dnia 29.04.2022 r., sygn. akt III OSK 1091/21, CBOSA). W tej sytuacji Sąd rozpoznając skargę na zarządzenie pokontrolne wydane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. bada przede wszystkim:

1. czy kontrola została przeprowadzona przez powołany do tego organ;

2. czy treść zarządzeń koresponduje z ustaleniami poczynionym w protokole kontroli; a także

3. czy treść zarządzenia pokontrolnego znajduje oparcie w powszechnie obowiązujących przepisach prawa (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 lipca 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 244/22, dostępne: CBOSA).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że bez wątpienia kontrola została przeprowadzona przez powołany do tego organ, tj. Wojewódzkiego [...] Inspektora Ochrony Środowiska. W rozpoznawanej sprawie organ w piśmie z dnia 08.04.2024 r. wyjaśnił, że kontrola Spółki została przeprowadzona w związku z otrzymanym pismem Zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczącym postępowania przygotowawczego o sygn. akt [...] prowadzonym przez Prokuraturę Regionalną w Ł. I Wydział do Spraw Przestępczości Gospodarczej, przeciwko podejrzanym o popełnienie przestępstwa podmiotom odbierającym odpady transportowane przez spółkę B. Sp. z o.o. w okresie od marca 2019 roku. W tym względzie E. Sp. z o.o. wskazana została jako fikcyjny odbiorca odpadów transportowanych przez spółkę B. Sp. z o.o. W związku z powyższym protokół przesłuchania świadka M. J., sporządzony przez inspektorów WIOŚ w G. nie został załączony do protokołu kontroli i nie został udostępniony spółce. W ocenie Skarżącego M. J. był pracownikiem spółki S. Sp. z o.o., z którym zarząd spółki rozwiązał umowę bez wypowiedzenia przez pracodawcę z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracownika i mógł chcieć działać na szkodę spółki, a jego wiarygodność była wątpliwa. Należy zgodzić się w tym względzie ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie z dnia 08.04.2024 r., że za nawiązanie zatrudnia odpowiadał tylko pracodawca. Ponadto trzeba dostrzec, że zeznania świadka nie miały wpływu na wszystkie ustalenia organu kontrolnego.

Lektura zarzutów skargi prowadzi do wniosku, że sprowadzają się one przede wszystkim do zakwestionowania wyników kontroli dokonanej w miejscu prowadzenia działalności przez Skarżącego. Jednak jak już wcześniej wskazano w ramach sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego wydanego na podstawie art. 12 ust. 1 u.i.o.ś. sąd administracyjny nie bada legalności ustaleń faktycznych ujętych w protokole kontroli.

Użyte w art. 12 ust. 1 u.i.o.ś. sformułowanie dotyczące możliwości wydania zarządzenia pokontrolnego "na podstawie ustaleń kontroli" powoduje, że podstawowe znaczenie dowodowe, tak dla samej dopuszczalności wydania takiego zarządzenia w określonej sprawie, jak i dla oceny prawidłowości tego rodzaju aktu, ma protokół kontroli. Wobec tego zarządzenie pokontrolne powinno wskazywać na ustalony w wyniku kontroli stan faktyczny sprawy, który ma istotne znaczenie dla oceny zasadności skierowanych do adresata zaleceń co do wyeliminowania naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli. Z kolei, stan faktyczny sprawy winien znajdować swoje odzwierciedlenie w protokole z czynności pokontrolnych. Ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie należą do organu, niemniej jednak kontrolowana jednostka nie jest w tym zakresie pozbawiona istotnych uprawnień, bowiem kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może wnieść do protokołu, (który podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki), umotywowane zastrzeżenia i uwagi (art. 11 ust. 2 ustawy). W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika jednostki organizacyjnej (kontrolowanej osoby fizycznej) inspektor obowiązany jest uczynić o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie (art. 11 ust. 3 ustawy). W razie sformułowania przez kontrolowanego tego rodzaju zastrzeżeń i uwag (przy podpisaniu protokołu) lub stanowiska (w razie odmowy podpisania protokołu) protokół, wraz ze stanowiskiem kontrolowanego, w swym całokształcie stanowi podstawę ustaleń kontroli, w oparciu o które organ ocenia zasadność wydania zarządzenia pokontrolnego oraz formułuje treść konkretnych wskazań.

Biorąc pod uwagę powyższe unormowania, Sąd nie dopatrzył się naruszeń o charakterze formalnym w zakresie przeprowadzenia kontroli w niniejszej sprawie, rzutujących na prawidłowość poczynionych w jej trakcie ustaleń, mimo, że skarżąca spółka wniosła uwagi do protokołu.

Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w przedmiotowej sprawie wynika, że zobowiązano skarżącą spółkę do usunięcia stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości, nie nakładając na kontrolowaną jednostkę organizacyjną żadnych dodatkowych obowiązków poza tymi, które powinna realizować z mocy prawa.

Treść zarządzenia pokontrolnego koresponduje z ustaleniami kontroli poczynionymi przez organ, z których wynikało, że w boksach oznaczonych M1 i M2 magazynowano odpady określone kodem 19 12 07 w ilości większej niż pojemność boksów co udokumentowano na zdjęciach nr [...] do protokołu oględzin (zał. nr [...] do protokołu, kontroli) oraz odpady o kodzie 19 12 12 magazynowane w boksie M3 także w ilości większej niż pojemność boksu, co także udokumentowano na zdjęciach nr [...] (zał. nr [...] do protokołu kontroli). Kontrolujący porównali stan magazynowy w ewidencji odpadów na dzień 20.02.2024 r. odpadów 19 12 07 magazynowanych boksach M1 i M2 oraz odpadów 19 12 12 magazynowanych w boksach M8, M3, M4.1, M4.2 i w wyznaczonych miejscach M5.1, M5.2. z określoną dla tych miejsc największą masą odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie - NMO, określoną we wnioskach o wydanie zmiany decyzji na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów. Stan magazynowy na dzień 20.02.2024 r. podany podczas oględzin w protokole oględzin przez przedstawiciela kontrolowanej Spółki dla odpadów o kodzie 19 12 07 wynosił 269,460 Mg, a dla odpadów o kodzie 191 12 12 wynosił 642,455 Mg. Przedstawiciel kontrolowanej Spółki przekazał także wydruk karty ewidencji odpadów dla odpadów o kodach 19 12 07 i 19 12 12 z bazy BDO wygenerowane dnia 20.02.2024 r., w których wpisany był stan na dzień 12.02.2024r. dla wytworzonych odpadów o kodzie 19 12 07 wynoszący 178,34 Mg i dla odpadów o kodzie 19 12 12 stan wytworzonych odpadów na dzień 09.02.2024r. wynoszący 64,195 Mg. Powyższe okoliczności mogły zostać uznane za podstawę stwierdzenia o nierzetelnie prowadzonej ewidencji. Przeprowadzone oględziny miejsc magazynowanych ww. odpadów w dniu 20.02.2024 r. i pojemności poszczególnych miejsc magazynowanych odpadów dla których została obliczona wartość NMO, tj. największa masa odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie stanowiły podstawę przyjęcia, że podane stany magazynowe są mniejsze niż wynikało to z wartości NMO i oględzin tych miejsc. Miejsca magazynowania odpadów o kodzie 19 12 07 to dwa boksy wydzielone bloczkami oznakowane jako M1 i M2, których wartość NMO wynosiła 218,4 Mg każdy (sumarycznie 436,8 Mg), a według stanu w ewidencji było to 269,460 Mg. Ilość odpadów w tych dwóch boksach była zatem magazynowana w ilości większej niż pojemność boksów, co stwierdzono podczas oględzin w dniu 20.02.2024 r. Natomiast odpady o kodzie 19 12 12 magazynowano w 4 miejscach oznakowanych jako M8, M3, M4.1, M4.2, których wartość NMO wynosi odpowiednio: M8 - 218,4 Mg, M3 - 166,4 Mg, M4.1. - 281,6 Mg, M4.2. - 281,6 Mg, jak również odpady te były magazynowe także w dwóch miejscach M5.1, M5.2., których pojemność z wymiarów podanych w złożonym wniosku wynosi odpowiednio M5.1 - 78 Mg, M5.2 - 92 Mg. Sumaryczna wartość wszystkich 6 pojemności miejsc magazynowania odpadów wynosiła 1118 Mg, a według stanu w ewidencji przedstawionego przez przedstawiciela kontrolowanej Spółki było 642,45 Mg. Podczas oględzin w dniu 20.02.2024 r. stwierdzono, że wszystkie z wyżej wymienionych 6 miejsc były całkowicie wypełnione odpadami o kodzie 19 12 12, a ponadto w boksie M3 odpady były magazynowane w ilości większej niż pojemność boksu. W rezultacie podane stany magazynowe odpadów w BDO były mniejsze niż wynikało to z wartości NMO, jaką sama określiła Spółka budując boksy i ubiegając się o zmianę decyzji. Wielkości NMO jak wynikało z wniosku zostały obliczone przy gęstości 0,2 Mg/m3 i taka przyjęto na potrzeby prowadzonej kontroli. W tym względzie przyjęto, że ewidencja była prowadzona w sposób nierzetelny ponieważ (zgodnie z wnioskiem Spółki) w miejscu magazynowym M1 (boks M1) i M2 (boks M2) mogły być maksymalnie w tym samym czasie w każdym z nich po 218,40 Mg odpadów o kodzie 19 12 07, a podczas oględzin, ten kod odpadu całkowicie wypełniał te miejsca, a stan magazynowy w BDO tych odpadów wskazywał na ilość mniejszą. Podczas kontroli ustalono, że spółka błędnie klasyfikowała wytwarzane odpady, którym nadawano kod 19 12 07. Podczas oględzin miejsc M 1 i M2 zarówno dnia 16.01.2024 r. i dnia 20.02.2024 r. w strukturze magazynowanych odpadów widoczne były kawałki drewna, gąbek, tworzyw sztucznych, co dokumentowały zdjęcia odpadów z boksu M2 (fotografie nr [...], będące załącznikiem do protokołu oględzin - zał. nr [...] do protokołu kontroli). Podobną strukturę miały odpady o kodzie 19 12 12 w boksie M3 (fotografie nr [...], będące załącznikiem do protokołu oględzin - zał. nr [...] do protokołu kontroli). W odpadach tych podczas oględzin stwierdzono, że były widoczne kawałki drewna czy też elementów drewnopodobnych, jednakże nie przeważały one w ogólnej strukturze magazynowanych odpadów. W boksach M1 i M2 magazynowano odpady o kodzie 19 12 07, które nie były zrębką drzewną, a jedynie zawierały w swej strukturze kawałki drewna czy elementów drewnopochodnych. Odpady w boksach M1 i M2, jak stwierdzono podczas kontroli były tożsame z odpadami magazynowanymi w boksach oznakowanych M8, M3, w których magazynowano odpady o kodzie 19 12 12 "Wytworzone".

Skarżący stwierdził, że przedstawił książkę przyjęć odpadów jako dokument prywatny i wyjaśnił sposób w jaki jest tworzona. Wątpliwości, co do treści książki mogły być wyjaśnione przez Spółkę, która prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników. Stosowne informacje wyjaśniające nie zostały jednak udostępnione przez reprezentantów skarżącej spółki w trakcie prowadzenia kontroli. Informacje o książce spółka ujawniła dopiero na etapie składania uwag do protokołu kontroli, a na przekazanym wydruku z książki przyjęć nie było podpisu osoby wypełniającej. Należy zatem zgodzić się, że trudno było ustalić kto w istocie dokonywał wpisu do książki bez względu, kto w tym czasie przebywał w pracy.

Z informacji uzyskanej podczas kontroli osobą obsługującą wagę w marcu 2021 r. był M. J., który podczas przesłuchania zaprzeczył, aby transporty odpadów o kodzie 20 03 07 od spółki B. były przyjęte na plac przez spółkę E.. W odniesieniu do świadka - M. J. przesłuchania przeprowadzili pracownicy z WIOŚ w G.. Świadek był pracownikiem E., który został zwolniony bez okresu wypowiedzenia umowy, a wcześniej był pracownikiem spółki S. w B. i pracował od stycznia do maja 2021 r. obsługując wagę najazdową taką samą jak E. sp. z o.o. w B.. Przesłuchiwany zaprzeczył, aby transporty odpadów o kodzie 20 03 07 od spółki B. były przyjęte na plac przez spółkę E., a organy nie miały podstaw, aby podważyć ww. ustalenia otrzymane od WIOŚ w G. kwestionować twierdzenia świadka.

Ewidencję kontrolowany prowadzi za pomocą indywidualnego konta w bazie BDO. W ocenie Sądu na podstawie dokumentacji ewidencyjno-sprawozdawczej powziętej z bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, zwanej dalej BDO można było przyjąć, że kontrolowany podmiot nie prowadził należycie kart ewidencji odpadów. Odnosząc się do pkt 1 zarządzenia pokontrolnego, który zobowiązywał Skarżącego do rzetelnego prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów wskazać należy, że koresponduje on z wynikami przeprowadzonej kontroli, której wyniki zawarto w protokole kontroli z dnia 5.03.2024 r. Wskazano w nim, że kontrolowany podmiot prowadząc zbieranie i przetwarzanie odpadów dopuścił się następujących nieprawidłowości: 1. Nierzetelne prowadzenie ewidencji odpadów, zaewidencjonowanie odpadów w marcu 2021 roku, które nie zostały rozładowane na placu; 2. nieprawidłowa klasyfikacja wytwarzanych odpadów o kodzie 19 12 07; 3. niezapewnienie [...]WIOŚ dostępu do monitoringu wizyjnego miejsc magazynowania odpadów M5.1 i M5.2 w czasie rzeczywistym w dniu 23.02.2024 roku (Brak opisu miejsca M5.2. na podglądzie monitoringu wizyjnego); 4. naruszenie warunków posiadanej decyzji na przetwarzanie odpadów w zakresie oznakowania miejsca magazynowania odpadów przetwarzanych o kodzie 20 03 03; 5. nierzetelne sporządzenie sprawozdania o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami za 2022 rok.

Zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699 ze zm., dalej "ustawa o odpadach") posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, zwanej dalej "ewidencją odpadów". Przy czym zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach przez posiadacza odpadów rozumie się wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów. Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o odpadach ewidencję odpadów prowadzi się z zastosowaniem następujących dokumentów: 1) w przypadku posiadaczy odpadów: a) karty przekazania odpadów, b) karty ewidencji odpadów,(...)". W myśl art. 67 ust. 5 i 6 ustawy o odpadach dokumenty ewidencji odpadów o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, sporządzane za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, nie wymagają opatrzenia ich podpisem. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust 1 sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami. Zgodnie z art. 69 ust. 1 i ust. 2 ustawy o odpadach kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, przed rozpoczęciem ich transportu. Karty przekazania i ewidencji odpadów sporządza się dla poszczególnych odpadów dla prowadzonego miejsca zbierania lub przetwarzania odpadów.

W rozpoznawanej sprawie spółka wskazała, że prowadzi ewidencję odpadów zgodnie z przepisem art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach z dnia 14.12.2021 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1587). Jednocześnie stwierdziła, że żaden obowiązujący przepis ww. ustawy nie określa terminu prowadzenia ewidencji, a wpisy dokonywane są niezwłocznie po uzyskaniu odpowiednich informacji.

Sąd mając na uwadze przepis art. 66 ust.1 ustawy o odpadach podzielił stanowisko organu w zakresie stwierdzenia popełnienia naruszenia przez spółkę ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów. Ustawodawca bowiem w tym przepisie wprost wymaga od posiadacza odpadów, prowadzenia ewidencji na bieżąco. Zatem wpisy powinny być dokonywane w możliwe najkrótszym terminie - bez zbędnej zwłoki, np. gdy aktualizuje się dana czynność powodująca zmianę stanu faktycznego związanego z wytwarzaniem odpadów. W sprawie, co wynika z protokołu kontroli, pomimo iż okoliczności pozwalały na prowadzenie ewidencji odpadów, wpisy nie były dokonywane w sposób bieżący. Oceny w tym zakresie, nie zmienia przedłożona przez Skarżącego do sprawy dokumentacja - kserograficzne odbitki zdjęcia kwitu wagowego potwierdzającego załadunek odpadów i potwierdzenia wystawienia karty przekazania odpadów oraz kserokopii korespondencji na komunikatorze zainstalowanym na telefonie między pracownikiem ważącym odpady a pracownikiem wprowadzającym do systemu BDO na okoliczność potwierdzenia ilości odpadów na koniec dnia. W tym względzie należy dodatkowo dostrzec, że złożone do akt kserokopie nie odnosiły się do oficjalnych dokumentów, a jedynie potwierdzały rozmowy prowadzone na zainstalowanym na telefonie komunikatorze. Co więcej, nie zostały one ujawnione w trakcie prowadzonej kontroli, ani w ramach uwag zgłoszonych do protokołu, a dodatkowo prezes skarżącej spółki nie mógł jednoznacznie stwierdzić czy zawsze robione są takie zdjęcia potwierdzające kwoty wagowe. Wprawdzie zgłoszone kserokopie zostały dopuszczone jako dowód z kserograficznych odbitek zdjęć dokumentów jako element stanu faktycznego sprawy, ale nie mogły one jednak stanowić o podważeniu zarządzenia pokontrolnego którego przedmiotem był brak dokonywania na bieżąco wymaganych prawem wpisów na podstawie posiadanych danych. Skoro więc spółka jako posiadacz odpadów nie sporządzała na bieżąco w czasie rzeczywistym kart ewidencji odpadów, to zasadne było zobowiązanie zawarte w zarządzeniu pokontrolnym. W tym względzie uwzględniając zasady kontroli sądowoadministracyjnej zarządzenia pokontrolnego należało przyjąć, że było ono prawidłowe w punkcie 1. Dokonując kontroli zaskarżonego pokontrolnego zarządzenia [...]WIOŚ z dnia 6.05.2024 r. Sąd doszedł do przekonania, że powyższy akt administracji publicznej odpowiada prawu.

Podobnie w ocenie Sądu niezasadna jest ocena Spółki w zakresie zakwestionowania zeznań świadka z uwagi na jego uprzednie zwolnienie z pracy oraz skazanie za przestępstwo. W tym względzie kluczowe dla sprawy były nieprawidłowości związane z brakiem dokonywania na bieżąco wymaganych prawem wpisów na podstawie posiadanych danych.

W ocenie Sądu zarzuty skierowane przez skarżącą spółkę pod adresem braku należytych kompetencji przez pracowników, którzy w imieniu organu przeprowadzali kontrolę w przedsiębiorstwie skarżącej spółki nie zostały niczym poparte, a zatem należy uznać je za nieuzasadnione. W kwestii zarzutu dotyczącego zlecenia badania kwestionowanego odpadu o kodzie 19 12 07 przez Sieć Badawczą Ł. , należy zauważyć, że wyniki przeprowadzanych badań nie zostały przez stronę skarżącą udostępnione organowi, a zatem trudno było w jakikolwiek sposób odnieść się do podnoszonych okoliczności. Tym bardziej, że istota zarządzenia pokontrolnego sprowadza się do formalnego, urzędowego stwierdzenia nieprawidłowości dostrzeżonych w trakcie przeprowadzonej przez WIOŚ kontroli. Stanowią one obligatoryjny element tego aktu, z reguły wskazywany wraz z ciążącymi na kontrolowanym obowiązkami prawnymi, których realizacji zaniechał.

Podsumowując wskazać należy, że w ocenie Sądu, pomiędzy zarządzeniem pokontrolnym a ustaleniami kontroli, utrwalonymi w protokole kontroli, a także innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie, takimi jak zeznania świadków, czy oświadczenie odbiorców odpadów, istnieje związek, wskazujący na powiązanie wyników kontroli ze skierowanym do podmiotu kontrolowanego zarządzeniem. Istotą zarządzenia pokontrolnego jest bowiem zakwalifikowanie określonego stanu faktycznego jako stanu niezgodnego z przepisami prawa, pozostającymi w zakresie oceny organu kontrolnego. Sąd nie miał wątpliwości, że okoliczności sprawy potwierdziły nieprawidłowości w zakresie gospodarowania odpadami, które wypełniały hipotezy przepisów ustawy o odpadach i uzasadniały nałożenie obowiązku sformułowanego w zarządzeniu pokontrolnym.

Dodatkowo można zaznaczyć, że przedmiotem sądowej kontroli było zarządzenie pokontrolne, które poza wskazanymi w nim zaleceniami nie nakładało na skarżącą spólkę żadnych innych obowiązków, który byłyby poddane sądowej kontroli. W świetle przedstawionej przez WIOŚ dokumentacji zarzuty skargi nie miały uzasadnionych podstaw, a Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd uznał, że skargę należało oddalić.