Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 70/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.3 ust.2 pkt 1-2
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
article: art.61 par.1, art.64 par.2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Małgorzata Rysz Protokolant Nina Szyller po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 341/12 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi K. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] stycznia 2012 r.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

W dniu [...] maja 2011 r., na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2007 r. nr 35, poz. 217 ze zm.) dalej "ustawa o płatnościach", K. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie na 2011 r. m.in. płatności przejściowej z tytułu owoców miękkich do zadeklarowanej powierzchni [...] ha. Następnie ([...] maja 2011 r.) przedstawił w Biurze Powiatowym ARiMR w L. umowę kontraktacji owoców z dnia [...] marca 2011 r. Z jej treści wynika, że powierzchnia kwalifikowana do płatności wynosi [...] ha, czyli jest inna od powierzchni wskazanej we wniosku. Dodatkowo dnia [...] czerwca 2011 r. Skarżący dokonał zmiany wniosku, zwiększając powierzchnię gruntów rolnych do przejściowej płatności z tytułu owoców miękkich (działka H) o [...] ha. Po sporządzeniu w dniu [...] sierpnia 2011 r. raportu z kontroli administracyjnej, decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. organ I instancji odmówił skarżącemu przyznania płatności przejściowej i nałożył na niego wieloletnią sankcję. Wyjaśnił, że powierzchnia gruntów rolnych zadeklarowana we wniosku dotyczącym płatności przejściowej ([...] ha) jest inna od powierzchni objętej umową kontraktacji ([...] ha), stwierdzonej w trakcie kontroli administracyjnej.

Skarżący odwołał się od powyższej decyzji zarzucając organowi dokonanie błędnych ustaleń co do powierzchni gruntów rolnych objętych wnioskiem. Wskazał, iż zostały one dokonane jedynie na podstawie kontroli administracyjnej wniosku. Do odwołania załączył dokumenty, które w jego przekonaniu potwierdzają w sposób jednoznaczny, że powierzchnia zadeklarowana do płatności wynosiła [...] ha, a nie [...] ha. Podał, że nie przedstawił wówczas stosownej umowy kontraktacji do brakującej powierzchni [...] ha, ponieważ nasadzenia malin dokonał jesienią 2010 r. Nie był zatem możliwy ich zbiór w roku 2011. Zdaniem skarżącego, w ramach podpisanej umowy na dostawę owoców, pewna ich ilość z powierzchni nowo nasadzonej mogła jednak zostać sprzedana w ramach umowy.

Utrzymując w mocy decyzję Kierownika ARiMR z [...] stycznia 2012 r. organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że skarżący nie spełniał warunków przyznania wnioskowanej płatności przejściowej. We wniosku zadeklarował bowiem łącznie powierzchnię [...] ha, gdy powierzchnia objęta umową kontraktacji wynosiła [...] ha. Płatność przejściowa z tytułu owoców miękkich przyznawana zaś jest jedynie w odniesieniu do obszarów objętych umową kontraktacji, zgodnie z art. 98 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009. W przypadku skarżącego wynosiła ona [...] ha.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) dalej "k.p.a.", art. 7 ust. 4 ustawy o płatnościach oraz rozporządzenia nr 1122/2009. Uzasadniając zarzuty skargi jej autor powtórzył zasadnicze elementy argumentacji prezentowanej uprzednio w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację i wystąpił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja, zostały wydane z naruszeniem art. 3 ust. 2 pkt 1 – 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach.

Zdaniem Sądu I instancji organy nie wyjaśniły, czego dotyczy wniosek skarżącego zmieniony [...] czerwca 2011 r. Z jego treści wynika, że skarżący zadeklarował do płatności uprawę malin (JPO/RS oraz OM) na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] ha. Działka ta została ujawniona przez skarżącego w pierwotnym wniosku, choć w sposób na tyle mało czytelny, że nie sposób wskazać, czy dotyczy JPO/RŚ czy też OM, a może dotyczy zarówno JPO/RŚ, jak i OM. Z akt sprawy wynika, że umowa kontraktacji z [...] marca 2011 r. zawarta przez skarżącego, wpłynęła do organu I instancji [...] maja 2011 r. Z treści tej umowy wynika, że dotyczy dostawy malin uprawianych przez skarżącego na obszarze o powierzchni [...] ha. Z akt sprawy nie wynika, że organ I instancji podejmował stosowne działania wyjaśniające przed dniem [...] czerwca 2011 r., tj. przed złożeniem przez skarżącego zmienionego wniosku, którego treść wskazuje, że dotyczy on działki o powierzchni [...] ha. Skoro z treści tego wniosku nie wynika, że skarżący deklarował do płatności przejściowej działki rolne o powierzchni [...] ha, a wniosek pierwotny jest w tym zakresie mało czytelny, to znaczy, że organy w sposób dowolny uznały, że skarżący deklarował [...] ha powierzchni gruntów rolnych do płatności przejściowej. Zdaniem Sądu, w celu ustalenia deklarowanej przez skarżącego powierzchni do płatności przejściowej, powinien on zostać wezwany do złożenia stosownych wyjaśnień dotyczących jego wniosku zmienionego [...] czerwca 2011 r. W świetle art. 3 ust. 2 pkt 1 – 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach, obowiązkiem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest wyjaśnianie takich wątpliwości, jak w sprawie niniejszej. Reasumując, skoro organy nie wyjaśniły, czemu miała służyć zmiana wniosku skarżącego dokonana w dniu [...] czerwca 2011 r. w zakresie płatności przejściowej związanej z uprawą malin na działce nr [...] o powierzchni [...] ha, to uznać należy, że obie decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 3 ust. 2 pkt 1 – 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach w związku z art. 107 § 3 k.p.a. Organy nie wykluczyły bowiem możliwości, że intencją skarżącego było deklarowanie do płatności przejściowej obszaru upraw malin o powierzchni [...] ha, czyli mniejszej od powierzchni objętej umową kontraktacji ([...] ha).

Skoro organ odwoławczy odstąpił od obowiązku wyjaśnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy niezbędnych do jej prawidłowego rozstrzygnięcia, to obie decyzje należało wyeliminować z obrotu prawnego.

Na powyższy wyrok Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi, na postawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucono:

1. naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Kierownika BP ARiMIR ze względu na błędne przyjęcie przez Sąd, że organy obu instancji nie wyjaśniły czego dotyczył wniosek Skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r., podczas gdy z ww. wniosku jednoznacznie wynika, że Skarżący złożył zmianę do wniosku, w którym doprecyzował żądanie wyrażone w pierwotnym wniosku;

2. naruszenie prawa materialnego, tj.art.14 ust.1 i ust. 2 oraz art.23 ust.1 i ust.2 Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. UE seria L 316, str. 65 z późn. zm.) poprzez ich niezastosowanie mimo, iż zastosowanie tych przepisów było obligatoryjne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest, określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a., terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze.

Z powyższego wynika, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.

Ze skargi kasacyjnej wynika, że została ona oparta na obydwu podstawach określonych w art. 174 p.p.s.a. Wobec wyroku Sądu I instancji strona skarżąca kasacyjnie sformułowała bowiem zarówno zarzuty błędnej wykładni, jak i niewłaściwego zastosowania wymienionych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego, jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z zarzutów skargi kasacyjnej wynika, że istota sporu prawnego w rozpatrywanej sprawie odnosi się do kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa w W. stwierdził, że decyzja ta, jak i poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. wydane w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. Sąd I instancji wskazał bowiem, że w rozpoznawanej sprawie istota jej problemu dotyczy kwestii zasadności odmowy przyznania producentowi rolnemu płatności przejściowej do owoców miękkich i nałożenia wieloletniej sankcji. Kwestia ta, jako sporna ujawniła się na tle analizy treści wniosku pomocowego strony z dnia [...] maja 2011 r. o przyznanie między innymi przejściowej płatności do owoców miękkich na 2011 r. i deklarowanej w nim powierzchni uprawy malin ([...] ha) oraz analizy treści zmiany do pierwotnie złożonego wniosku, a mianowicie zmiany z dnia [...] czerwca 2011 r. i deklarowanej w niej powierzchni [...] ha, w relacji do przedstawionej przez beneficjenta pomocy umowy kontraktacji owoców, z której wynikało, że obszar plantacji, a tym samym powierzchnia kwalifikowana do płatności wynosi [...] ha. Według Sądu I instancji, w sytuacji, gdy jak wynika to w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (por. s. 5 - 6), wskazane okoliczności odnieść do działki nr [...] (działki [...] i [...]) – deklarowanej w pierwotnym wniosku oraz następnie w zmianie do tego wniosku – a ponadto, gdy zwrócić uwagę na brak wymaganej i koniecznej w tym względzie jednoznaczności odnośnie do treści samego wniosku oraz jego zmiany, a tym samym czytelności rzeczywistych intencji wnioskodawcy odnośnie do powierzchni gruntów deklarowanych do omawianej płatności, za dowolne, a co najmniej za przedwczesne, uznać należało stanowisko organu, że strona deklarowała do płatności przejściowej do owoców miękkich powierzchnię [...] ha. We wskazanych okolicznościach sprawy, według Sądu I instancji, konieczne było wyjaśnienie tych kwestii oraz towarzyszących im wątpliwości, co powinno było nastąpić poprzez wezwanie wnioskodawcy do złożenia stosownych w tej mierze wyjaśnień, a zaniechanie ich wyjaśnienia ocenić należało nie inaczej, jak naruszenie adresowanego do organu administracji obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 – 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach.

Podważając zasadność stanowiska prezentowanego we wskazanej kwestii przez Sąd I instancji, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR podnosił z kolei, że nie ma podstaw, aby zasadnie zarzucać organowi administracji, że ten nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza tego, czego dokładnie dotyczył wniosek strony z dnia [...] czerwca 2011 r., a to w sytuacji, gdy z wniosku tego wynika, zdaniem organu, że była to "zmiana wniosku, w której doprecyzowano żądanie wyrażone we wniosku pierwotnym." Świadczyć miało o tym to, że wobec braku stosownych adnotacji w sekcji I i sekcji VIII wniosku, sytuację tę - bez potrzeby wzywania strony do złożenia stosownych wyjaśnień – oceniać należało właśnie jako doprecyzowanie pierwotnie złożonego wniosku, a nie jako sytuacje polegającą na wycofaniu przez wnioskodawcę wszystkich pozostałych działek rolnych z wyjątkiem działki o powierzchni [...] ha. Zwłaszcza, że do tego rodzaju oceny zaistniałej sytuacji polegającej na tym, że zmiana wniosku dokonana została przed ostatecznym terminem na złożenie zmian do wniosków na rok 2011, a także przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania płatności, obligowały również przepisy art. 14 oraz art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Odnosząc się zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności merytorycznej ocenie poddać należy zarzuty naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Poprzedzić należy ją, koniecznym w rozpatrywanej sprawie przypomnieniem i wyjaśnieniem, że o skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nie decyduje każde im uchybienie, lecz tylko i wyłącznie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z przepisu art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc, nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej zobowiązany jest więc uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia, a w sytuacji, gdyby do nich nie doszło wyrok sądu administracyjnego I instancji byłby inny.

Z punktu widzenia przedstawionych uwag stwierdzić należy, że postawiony w pkt 1) petitum skargi kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie może być uznany za usprawiedliwiony, a tym samym nie może odnieść skutku oczekiwanego przez stronę skarżącą kasacyjnie.

Wbrew stanowisku Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w rozpatrywanej sprawie nie ma uzasadnionych podstaw aby twierdzić, że Sąd I instancji w sposób naruszający prawo podważył prawidłowość stanowiska organu administracji odnośnie do rzeczywistej treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie przejściowej płatności do owoców miękkich na rok 2011, w sytuacji, gdy żądanie to ujawnione zostało w treści wniosku z dnia [...] maja 2011 r. o przyznanie wymienionej płatności oraz w treści zmiany pierwotnie złożonego wniosku, która to zmiana dokonana została w dniu [...] czerwca 2011 r.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w rozpatrywanej sprawie, stanowiska organu administracji, że we wskazany sposób doszło do sprecyzowania przez wnioskodawcę treści pierwotnie złożonego wniosku, w konsekwencji czego uznać należało, że zadeklarował on do przedmiotowej płatności powierzchnię [...] ha, nie wspierają, ani formalne argumenty z analizy adnotacji poczynionych przez wnioskodawcę w zmianie do wniosku w rubrykach sekcji I i sekcji VIII formularza wniosku, ani też argumenty z treści postanowień umowy kontraktacyjnej, z których wynikało że powierzchnia objęta umową kontraktacji malin to [...] ha. Podzielając stanowisko Sądu I instancji, które szczegółowo przedstawione zostało na s. 5 – 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, z którego najogólniej rzecz ujmując wynika, że pierwotnie złożony wniosek płatnościowy charakteryzuje się daleko idącym brakiem czytelności, zaś ze zmiany do tego wniosku wynika, że dotyczy ona tylko wymienionej powyżej działki o pow. [...] stwierdzić należało, że kwestia ta istotnie wymagała podjęcia działań zmierzających do ustalenia rzeczywistej treści żądania zawartego w tak złożonym i modyfikowanym wniosku o przyznanie płatności. Jakkolwiek bowiem faktem jest, że postępowanie administracyjne, w którym wydana została kontrolowana przez Sąd I instancji decyzja wszczynane jest na wniosek producenta rolnego, co oznacza, że podlega ono zasadzie wnioskowości, a w konsekwencji, że to wnioskodawca odpowiada za merytoryczną treść tego wniosku, to jednak nie można tracić z pola widzenia i tego, że zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 – 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organ administracji zobowiązany jest do przestrzegania (stania na straży) praworządności, a ponadto do rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Tak określone i adresowane do organu administracji obowiązki, nawet w sytuacji, gdy w omawianej kategorii spraw - w relacji do ogólnego postępowania administracyjnego - mamy do czynienia z postępowaniem szczególnym stanowiącym konsekwencję odrębności wynikających rozwiązań prawnych przyjętych w tym względzie w przywołanej ustawie, z pewnością nie zwalniają organu administracji z obowiązku precyzyjnego ustalenia treści żądania wniosku i ujawnionej w ten sposób treści oświadczenia woli wnioskodawcy. Uznać należy bowiem, że zarówno zasadzie praworządności, którą organ administracji zobowiązany jest przestrzegać i jednocześnie przeciwdziałać temu, aby w omawianym postępowaniu mogła doznać ona uszczerbku - co wynika z formuły, którą w tej mierze operuje ustawodawca - jak i nakazowi wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, sprzeciwia się takie działanie, w którym potrzeba przeprowadzenia koniecznych i niezbędnych wyjaśnień i ustaleń odnośnie do rzeczywistej treści żądania wniosku zastępowana jest jej domniemywaniem. W sytuacji, gdy jak wskazano powyżej, omawiane postępowanie wszczynane jest na wniosek, to podkreślenia wymaga, że jeżeli przepis art. 61 § 1 k.p.a. stanowi, że jurysdykcyjne postępowanie administracyjne wszczynane jest także na żądanie strony, to oznacza, że wszczęcie jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego jest możliwe na podstawie takiego podania (żądania) skierowanego do organu administracji publicznej tylko wtedy, gdy czyni ono zadość wymaganiom prawnym. Po pierwsze, wskazuje osobę, od której pochodzi oraz jej adres, w sensie normatywnym oba te elementy zostały bowiem uznane za niezbędne dla indywidualizacji strony tego postępowania, po drugie, określa jej żądanie, czyli przedmiot postępowania oraz po trzecie, czyni zadość także ewentualnym dalszym wymaganiom prawnym, określonym innymi przepisami. Z powyższego wynika więc, że żądanie, w odniesieniu do którego – a więc tak jak w rozpoznawanej sprawie – można mieć uzasadnione wątpliwości, co do jego precyzyjnego określenia, a tym samym co do jego rzeczywistej treści, może stanowić przedmiot wyjaśnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w postępowaniu prowadzonym w sprawie przyznania płatności. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga również i to, że w sytuacji, gdy konsekwencją (dowolnej) tezy organu administracji, że w rezultacie zmiany wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. doszło do "doprecyzowania" wniosku pierwotnego było nałożenia na stronę wieloletnich sankcji, potrzeba wyjaśnienia przedstawionych powyżej okoliczności w trybie określonym w art. 64 § 2 k.p.a. była w rozpatrywanej sprawie tym bardziej istotna i ważna. W tej mierze, nie ma bowiem pola na jakąkolwiek dowolność.

Z przedstawionego punktu widzenia za nieskuteczny uznać należało więc również argument z treści umowy kontraktacji i objętej tą umową powierzchni uprawy malin. W kontekście zaprezentowanych uwag, argument ten nie mógł mieć żadnego zasadniczego znaczenia dla oceny treści żądania wnioskodawcy, a sposób, w jaki został on wykorzystany przez organ świadczy i o tym, że stanowił on element konstrukcji, w oparciu o którą organ budował domniemanie odnośnie do rzeczywistej treści żądania zawartego we wniosku i zmianie do niego. Jedynie na marginesie tej kwestii zwrócić należy również uwagę i na to, że wnioskodawca w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożył umowę kontraktacji z dnia [...] marca 2011 r. przedmiotem której objęta została uprawa malin o powierzchni [...] ha.

Za nieskuteczny, a tym samym za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, uznać należy również zarzut stawiany w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej, tj. zarzut naruszenia art. 14 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 23 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 polegający na niezastosowaniu tych przepisów.

Nie może być on uznany za skuteczny z następujących powodów. Po pierwsze autor skargi kasacyjnej, jak wyżej już to przedstawiono, nie podniósł skutecznych zarzutów naruszenia przepisów postępowania, z punktu widzenia których zasadnie można byłoby podważyć prawidłowość i zgodność z prawem stanowiska Sądu I instancji, że ten niezasadnie przypisał organowi błąd odnośnie do ustalenia rzeczywistej treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie przejściowej płatności do owoców miękkich. Po drugie, co ma istotne znaczenie z punku widzenia oceny omawianego zarzutu podnieść należy, że sposób, w jaki został on postawiony i uzasadniony, a w tym kontekście charakter problemu prawnego zaistniałego w rozpoznawanej sprawie, potwierdza jego stricte procesowy charakter. Istotne jest w związku z tym to, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji nie podważał w żadnym stopniu kompetencji organu do realizowania jego kompetencji orzeczniczych w rozpoznawanej sprawie, w tym z punktu widzenia przywołanych przepisów rozporządzenia unijnego - w sprawie, tak jak podniesiono to również w samej skardze kasacyjnej nie było sporu co do zachowania terminu złożenia zmiany do wniosku i tym samym jej skuteczności - lecz wyłącznie sposób realizacji tych kompetencji, co wiązało się, według WSA w Warszawie, z brakiem dostatecznego wyjaśnienia przez organ rzeczywistej treści żądania wnioskodawcy. Wobec tego, w sytuacji, gdy jednocześnie strona skarżąca kasacyjnie nie wyjaśniła dokładnie, na czym, jej zdaniem, polegała wadliwość przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli zastosowania wymienionych przepisów przez organ w rozpatrywanej sprawie, ani też jaki wpływ miała wadliwość tej kontroli na wynik sprawy, której istota sprowadzała się do kwestii oceny treści żądania wniosku, nie zaś terminu złożenia tego żądania – w ogóle nie wynika to bowiem z uzasadnienia skargi kasacyjnej, w której ograniczono się do przywołania treści tych przepisów oraz konstatacji, z której wynika, że zmiana wniosku była skuteczna – stwierdzić należy, że zarzut ten nie mógł odnieść skutku oczekiwanego przez stronę skarżącą kasacyjnie.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

-----------------------

11