Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 7932/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2025-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej R. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

R. K. (dalej: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Skarga została opłacona wpisem w wysokości 200 złotych.

Zgodnie z zarządzeniem z 7 czerwca 2024 r., pismem z 12 lipca 2024 r. (k. 14) skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: wskazanie numeru PESEL, nadesłanie kopii dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego strony, legitymujące ją do zaskarżenia decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r., oraz nadesłanie czterech odpisów skargi (celem doręczenia uczestnikom postępowania).

Przesyłka sądowa wzywająca stronę do powyższych braków formalnych została doręczona osobiście adresatowi w dniu 29 lipca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 16). Zatem ostatnim dniem na uzupełnienie braków formalnych skargi był 5 sierpnia 2024 r. Pismem z 31 lipca 2024 r., nadanym w dniu następnym, skarżąca wniosła o przesłanie jej przez sąd kopii złożonej skargi. Kolejnym pismem, datowanym i złożonym 6 sierpnia 2024 r. (data stempla pocztowego), strona uzupełniła braki formalne skargi w postaci wskazania numeru PESEL i wykazała odpowiednimi dokumentami posiadanie interesu prawnego legitymującego ją do zaskarżenia decyzji BFG z 29 września 2022 r. W piśmie tym wskazała również, że nie otrzymała od sądu kopii odpisów skargi, o które prosiła sąd we wcześniejszym piśmie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a.

W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niedołączenie przez stronę odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest czterech), zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie.

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Skarżąca została wezwana prawidłowo do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Strona została również pouczona o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwania. Wezwanie zostało odebrane osobiście 29 lipca 2024 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 5 sierpnia 2024 r. (poniedziałek). Odpowiadając na wezwanie, w dniu 1 sierpnia 2024 r. skarżąca przysłała do sądu pismo, w którym prosi sąd o przesłanie jej kopii skargi, jaką złożyła. W kolejnym pismem z 6 sierpnia 2024 r., nadanym w tym samym dniu (o czym świadczy data stempla pocztowego), strona wskazała swój numer PESEL i załączyła do tego pisma dokumenty, które wskazują na posiadanie przez stronę interesu prawnego legitymującego ją do zaskarżenia decyzji. Jednocześnie w piśmie tym zaznaczyła, że nie otrzymała z sądu kopii odpisów skargi, o które prosiła we wcześniejszym piśmie.

Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie choć skarżąca uzupełniła tylko 2 (dwa) z 3 (trzech) braków formalnych skargi (tj. wskazała numer PESEL i wykazała interes prawny do wniesienia skargi), to dokonała tej czynności z uchybieniem terminu, wynoszącym zaledwie 1 dzień. W tej sytuacji nie można uznać, że skarżąca skutecznie uzupełniła ów braki formalne skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Niezależnie od tego, trzeci brak formalny skargi (tj. nadesłanie czterech odpisów skargi) nie został w ogóle uzupełniony. W niniejszej sprawie występuje czterech uczestników postępowania (mają status strony postępowania), wobec czego zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. dla każdego z uczestników postępowania skarżąca winna przysłać po jednym odpisie skargi. Wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyraźnie wskazywało jakiej liczby odpisów skargi sąd żąda. By sąd mógł uznać braki formalne skargi za uzupełnione prawidłowo, skarżąca musiałaby uzupełnić zarówno prawidłowo, jak i w terminie 7 dni każdy jednostkowy brak formalny skargi, jaki został wyodrębniony w wezwaniu. Tego jednak nie uczyniono. Odnośnie braku odpisów skargi, to sąd raz jeszcze powołuje się na wspomnianą wyżej uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, która wyraźnie stanowi, że brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Nawet na pisemną prośbę strony, co miało miejsce w piśmie z 31 lipca 2024 r. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie czyni koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącej w punkcie 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.