Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 84/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 46 par 2a i 3b
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 613/22 o odrzucenie skargi w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2022 r., nr 0201-ICK1. 500.20.2022.2 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 grudnia 2022 r., sygn. akt. I SA/Wr 613/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. B. (dalej: "Skarżący", "Strona", "strona skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 22 lipca 2022 r., nr 0201-ICK1. 500.20.2022.2 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że zarządzeniem z 20 września 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu umocowującego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a ponadto do podania numeru PESEL oraz uzupełnienia braku fiskalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia ww. wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono w trybie art. 74a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") 14 października 2022 r.

W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik Strony uiścił wpis, podał numer PESEL. Nie przedłożono natomiast pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego zgodnie z wymogami art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika Skarżącego braków formalnych skargi w postaci dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia, tj.: pełnomocnictwa procesowego podpisanego podpisem elektronicznym zgodnie z wymogami 46 § 2a i 2b p.p.s.a, zarządzeniem z 25 października 2022 r. wezwano stronę skarżącą do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono Stronie 27 października 2022 r.

W odpowiedzi na to wezwanie 2 listopada 2022 r. pełnomocnik Skarżącego drogą elektroniczna przesłał ponownie skargę podpisaną przez pełnomocnika wraz z prawidłowo podpisanym pełnomocnictwem.

W ocenie Sądu pierwszej instancji pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, brak formalny nie został jednak uzupełniony. W odpowiedzi na wezwanie WSA we Wrocławiu z 25 października 2022 r. ponownie przedłożono drogą elektroniczną skargę wniesioną przez pełnomocnika oraz prawidłowo podpisane pełnomocnictwo, strona skarżąca nie wykonała jednak natomiast zarządzenia Sądu i nie podpisała skargi. Niewypełnienie przez stronę wezwania sądu spowodowało, że ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. Nadto Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedstawienie pełnomocnictwa przez profesjonalnego pełnomocnika Skarżącego 2 listopada 2022 r. stanowiło czynność dokonaną po terminie.

W zażaleniu z 27 stycznia 2023 r. pełnomocnik Skarżącego wskazał, że jak wynika z załączonych do zażalenia dowodów Sąd pierwszej instancji dysponował wszystkimi wymaganymi dokumentami, które zostały opatrzone prawidłowymi podpisami w wymaganych terminach, a tym samym brak było podstaw do odrzucenia skargi. Wszystkie dokumenty przesłane do WSA we Wrocławiu były podpisane elektronicznie i żadna norma nie wskazuje aby konieczne było podpisywanie i poświadczanie każdej kartki odrębnie. Zważywszy na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i rozpoznanie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie warto wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie zaś z art. 12b § 1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. powyższe zasady podpisywania dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z 25 października 2022 r. wezwano Skarżącego do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (k. 56 akt sądowoadministracyjnych). Wezwanie doręczono 27 października 2022 r. (k. 57 akt sądowoadministracyjnych).

W odpowiedzi na to wezwanie 2 listopada 2022 r. pełnomocnik Skarżącego drogą elektroniczna przesłał ponownie skargę podpisaną przez pełnomocnika (k. 64 -65v akt sądowoadministracyjnych) a wraz z nią prawidłowo podpisane pełnomocnictwo (k. 62 akt sądowoadministracyjnych).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę Strony.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Strony nie złożył w stosownym terminie prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa, pomimo wezwania go do tej czynności zarządzaniem z 20 września 2022 r. Przesłanie pełnomocnictwa, w odpowiedzi na zarządzenie z 25 października 2022 r. nie sposób uznać za prawidłowe. Przede wszystkim treść zarządzenia z 25 października 2022 r. odnosiła się do konieczności prawidłowego podpisania skargi, informując przy tym, że przedłożone wcześniej pełnomocnictwo nie spełnia wymogów z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Wykluczało to więc możliwość podpisania skargi przez pełnomocnika. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2007 r. (sygn. akt II FSK 708/06): "Jeżeli osoba, która, powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo, sporządziła i podpisał skargę sądowoadministracyjną, pełnomocnictwa tego w wyznaczonym terminie nie przedstawia, zachodzi wówczas sytuacja braku podpisania skargi. Podpis osoby, która nie przedstawiła pełnomocnictwa nie stanowi podpisania skargi. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 ab initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia". Zaistniałej sytuacji można było uniknąć przesyłając w terminie przewidzianym w zarządzeniu z 25 października 2022 r. skargę podpisana bezpośrednio przez Stronę, a nie jej pełnomocnika. Tym też kierował się wydając stosowne rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze należało podzielić wniosek Sądu pierwszej instancji, że strona skarżąca nie wykonała zarządzenia z 25 października 2022 r. i nie podpisała skargi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.