Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 220/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7 ust. 1 ust. 2, ust. 2a
journal: Dz.U. 2021 poz 1326
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tj

SENTENCJA

Dnia 20 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2023 roku sprawy ze skargi C. S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia 27 stycznia 2022 r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Starosta [...] postanowieniem z dnia 27 stycznia 2022 r. nr [...], działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu gospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 ze zm. dalej u.p.z.p.), art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1326 ze zm. dalej u.o.g.r.l.) oraz art. 106 § 5 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. dalej k.p.a.), w związku z wystąpieniem Burmistrza Gminy S. postanowił nie uzgodnić, w zakresie ochrony gruntów rolnych, projektu z dnia 12 stycznia 2022 r., decyzji nr [...], znak sprawy: [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "X.", o łącznej mocy nieprzekraczającej 8 MW, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (w tym - instalacją elektryczną, stacjami pomiarowymi, stacjami transformatorowymi, inwerterami, słupami i przyłączami elektroenergetycznymi), na działce o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. .

Motywując rozstrzygnięcie organ wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Chodzi zatem o grunty, które w katastrze nieruchomości (ewidencji) wykazane zostały jako użytki rolne, albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 92 ust. 2 u.g.n.).

Zgodnie z informacją z ewidencji gruntów i budynków, grunty działki o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. , opisane są jako grunty orne klas IIIb i IVa. Na załączniku graficznym do projektu decyzji teren przeznaczony pod inwestycję został wyznaczony liniami rozgraniczającymi teren inwestycji ABCD, z którego wynika, że inwestycja miałaby być realizowana na gruntach ornych klasy IVa. Jednakże działka o nr ewid. [...], obręb P., obejmuje obszar będący także użytkiem rolnym klasy III b.

Starosta [...] jako organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych (co wynika z art. 5 u.o.g.r.l.) zobowiązany został do kontroli ograniczania przeznaczenia takich gruntów na cele nierolnicze i nieleśne. W ocenie Starosty terenem, który w ramach uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych musi być poddany analizie jest cały obszar działki, na której zaplanowana została możliwość realizacji inwestycji o charakterze nierolniczym. Zdaniem organu "teren" nie może być rozumiany, jako część działki, która w wyniku realizacji inwestycji będzie faktycznie zagospodarowana, ponieważ ustalenie warunków zabudowy odnosi się do działki objętej wnioskiem jako całości a nie jej części. Ponadto takie stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie.

Wobec tego, niezależnie od określenia granic terenu inwestycji w załączniku graficznym projektu decyzji, teren rozumiany musi być jako cała działka ewidencyjna, na której planowana jest realizacja zamierzenia inwestycyjnego. Oznacza to, że w analizowanym przypadku jako teren inwestycji należy uznać całą powierzchnię działki o nr ewid. [...], obręb P. (a więc obszar gruntów ornych klas III b i IVa).

Mając na uwadze powyższe oraz dane dotyczące rodzaju użytków znajdujących się w granicach o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. , wynikające z ewidencji gruntów organ wziął pod uwagę zapisy art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.rl., zgodnie którym przeznaczenie gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a tej ustawy, przez przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze rozumie się zatem ustalenie innego niż rolniczy leśny sposób użytkowania gruntów rolnych (art. 4 pkt. 6 ustawy). Przeznaczenia takiego należy dokonać w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). W przypadku jego braku konieczne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wydanej przez wójta/burmistrza gminy po spełnieniu warunków wynikających z art. 61 ust. 1 u.p.z.p.

Jednym z tych warunków jest to, że teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc (art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.). Warunek ten jest spełniony, gdy na danej nieruchomości zachodzi jeden przypadków:

- występują grunty o klasie niższej niż klasa III;

- grunty tej nieruchomości objęte były decyzją ministra ds. rozwoju wsi, na zmianę przeznaczenia z rolniczego na nierolniczy, uzyskaną przy uchwalaniu planów ogólnych, które utraciły moc w związku z art. 88 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

-grunty w granicach nieruchomości spełniają łącznie warunki zawarte w art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Zdaniem organu z treści przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy nie wynika, czy grunty rolne klasy IIIb występujące na działce o nr ewid. [...], obręb P., uzyskały zgodę właściwego ministra na zmianę przeznaczenia przy sporządzaniu miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K. , który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 u.p.z.p.

Starosta [...] po przeprowadzaniu analizy stwierdził, że grunty klasy IIIb występujące na działce o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. , nie spełniają warunków, o których mowa w art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l.,

Grunty rolne klasy III b objęte decyzją nie spełniają warunku wskazanego w art. 7 ust. 2a pkt 1 u.o.g.r.l., zgodnie z którym co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu musi zawierać się w obszarze zwartej zabudowy.

Poprzez obszar zwartej zabudowy, zgodnie z art. 4 pkt 30 ustawy, rozumie się obszar wyznaczony przez obwiednię prowadzoną w odległości 50 m od zewnętrznych krawędzi skrajnych budynków tworzących zwartą zabudowę lub po zewnętrznych granicach działek, na których położone są te budynki, jeśli ich odległość od tych granic jest mniejsza niż 50 m. Ponadto zgodnie z art. 4 pkt 29 ww. ustawy przez zwartą zabudowę rozumie się zgrupowanie nie mniej niż 5 budynków, za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, pomiędzy którymi największa odległość sąsiadujących ze sobą budynków nie przekracza 100 m. W analizowanym przypadku najbliższy obszar zwartej zabudowy znajduje się w obrębie D., gm. B., w odległości około 900 m od działki, na której planowana jest inwestycja. Wymagana co najmniej połowa zwartej części gruntów rolnych klasy III znajdujących się na działce [...], obręb P., nie zawiera się w obszarze zwartej zabudowy.

Grunty klasy III b objęte decyzją nie spełniają również warunku polegającego na tym, że grunty klas I-III muszą być położone w odległości nie większej niż 50m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów u.g.n. - w analizowanym przypadku grunty klasy III b występujące w granicach działki nr [...], których przeznaczenie uległoby zmianie w oparciu o decyzję która podlega uzgodnieniu, znajdują się w odległości większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej (dz. o nr ewid.[...], obręb D., gm. B.).

Grunty klasy III b objęte decyzją nie spełniają również warunku wskazanego w art. 7 ust 2a pkt 3 u.o.g.r.l., zgodnie z którym grunty te muszą być położone w odległości nie większej niż 50m od drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W analizowanym przypadku grunty znajdują się w odległości większej niż 50 m od drogi publicznej - drogi powiatowej zlokalizowanej na działce ewid. [...], obręb P., gm. S. (ul. [...]).

Grunty klasy III b objęte decyzją nie spełniają również warunku wskazanego w art. 7 ust. 2a pkt 4 u.o.g.r.l., zgodnie z którym powierzchnia gruntów klas I-III nie może przekraczać 0,5 ha, bez względu na to czy stanowią jedną całość czy kilka odrębnych części. W omawianym przypadku powierzchnia gruntów rolnych klasy lllb wynosi 11,7715 ha, zatem przekracza 0,5 ha.

Następnie spółka C. S.A. wniosła zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne załatwienie sprawy przez organ II instancji. Spółka zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 7 u.o.g.rl. oraz art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Spółka podniosła, że zasadniczy błąd organu polega na przyjęciu, iż ustalenie warunków zabudowy jest możliwe tylko dla całej, a nie dla części działki. Podkreślono, że planowane przedsięwzięcie w całości zlokalizowane będzie na gruntach nie podlegających ochronie, a planowana inwestycja położona jest poza tymi gruntami i nie wymaga uzyskania zgody. Z załącznika graficznego wynika, że teren inwestycji można w sposób wyraźny wyodrębnić.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO lub Kolegium) postanowieniem z 17 stycznia 2023 r. nr [...] działając na podstawie - art. 1 i 2 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 570 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.

Kolegium wskazało, że przedmiotem uzgodnienia, w zakresie ochrony gruntów rolnych, jest inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej "X.", o łącznej mocy nieprzekraczającej 8,0MW, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (w tym - instalacją elektryczną, stacjami pomiarowymi, stacjami transformatorowymi, inwerterami, słupami i przyłączami elektroenergetycznymi), na działce o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. .

Zgodnie z informacją z ewidencji gruntów i budynków, grunty działki o nr ewid. [...], obręb P., gm. S. , opisane są jako grunty orne klas IIIb i IV a w projekcie decyzji wskazano, że planowana inwestycja będzie realizowana na gruntach rolnych klasy IVa. Jednakże, jak słusznie zauważył organ I instancji, działka nr [...], obręb P. obejmuje obszar będący także użytkiem rolnym klasy III b.

Kolegium zgodziło się także, że terenem którego dotyczy wniosek o warunki zabudowy jest obszar działki, na której została zaplanowana możliwość realizacji inwestycji o charakterze nierolniczym. Terenem w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., jest teren, którego dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, czyli obszar jednej lub kilku konkretnie określonych działek ewidencyjnych, na których planowana jest realizacja danej inwestycji. Zdaniem Kolegium ustalenie warunków zabudowy odnosi się bowiem do działki objętej wnioskiem, jako całości nie zaś jedynie tej jej części, która w wyniku realizacji planowanej inwestycji będzie zagospodarowana. Decyzja ustalająca warunki zabudowy przesądza jedynie co do zasady, że na konkretnej działce, wskazanej we wniosku jest możliwość realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia, nie określa natomiast dokładnego położenia inwestycji na działce. Na tym etapie nie rozstrzyga więc, która część działki przeznaczona będzie na cele nierolne (nieleśne). Tym samym "teren" nie może być rozumiany, jako część działki, która w wyniku realizacji inwestycji będzie faktycznie zagospodarowana, ponieważ ustalenie warunków zabudowy odnosi się do działki objętej wnioskiem jako całości a nie jej części.

Tym samym Kolegium zgodziło się ze Starostą [...], iż kryterium obszarowym, do którego odnosi się art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l. jest działka ewidencyjna. Takie stanowisko zaprezentował również Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 19.09.2019r., sygn. akt II OSK 2561/17).

Nie ma także uzasadnienia dla dowolnego "przecinania" przez inwestora działek geodezyjnych dla potrzeb dostosowania terenu inwestycji dla celów, które mogą wskazywać na zamiar obejścia prawa. Wykreślenie w ramach działek ewidencyjnych terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym, nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia.

Wobec powyższego zdaniem SKO, niezależnie od określenia granic terenu inwestycji w załączniku graficznym projektu decyzji (w analizowanym przypadku oznaczony linią opisaną jako "linie rozgraniczające teren inwestycji"), teren rozumiany musi być jako cala działka ewidencyjna, na której planowana jest realizacja zamierzenia inwestycyjnego. Oznacza to. że w przedmiotowym przypadku jako teren inwestycji słusznie uznano całą działkę nr [...], obręb P., gm. [...] (a więc obszar gruntów rolnych klas III b i IVa).

Kolegium zgodziło się ze Starostą, że po przeprowadzeniu analizy okazało się, iż grunty klasy III b występujące na działce nr ewid. [...], obręb P., gm. S. , nie spełniają łącznie wszystkich warunków, o których mowa w tym przepisie (powtarzając w tym zakresie ustalenia Starosty).

Odnosząc się do zażalenia, Kolegium wskazało, iż w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania zaskarżenia słuszne jest odniesienie do całej działki na której ma być zlokalizowana przedmiotowa inwestycja.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka C. S.A. w P. zaskarżyła w całości postanowienie Kolegium i zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania art. 7, 8 k.p.a. polegające na dokonaniu błędnych i wnikliwych ustaleń, art. 35 i 36 k.p.a. poprzez przewlekłe prowadzenie sprawy oraz art. 7 u.o.g.rl. i 61 ust. 1 u.p.z.p. polegające na błędnym przyjęciu, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest wyłącznie dla całej działki ewidencyjnej.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2023 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] o odmowie uzgodnienia projektowanej przez skarżącą inwestycji (budowa farmy fotowoltaicznej "X.’ ) z punktu widzenia jej zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony gruntów rolnych. Organy obu instancji zgodnie stwierdziły, że w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, a konsekwencji również w postępowaniu uzgodnieniowym należy brać pod uwagę całą działkę objetą wnioskiem. W sprawie zaś na dz. nr [...] Obr. P. znajdują się grunty rolne klas IIIb i IVa. Organy stwierdziły, że grunty klasy Iii nie spełniają łącznie wszystkich warunków, o których mowa w art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. i odmówiły uzgodnienia planowanej inwestycji.

Strona skarżąca kwestionuje postanowienia organów, przede wszystkim zarzucając wadliwą ocenę zakresu inwestycji. Spółka wskazała, że we wniosku o ustalenie warunków zabudowy zaznaczyła granice lokalizacji inwestycji na części działki nr [...], stanowiącej grunty rolne klasy IVa, a więc na części co do której nie ma potrzeby występowania o wyrażenie zgody w trybie art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. Zdaniem skarżącej, przepisy prawa umożliwiają realizację planowanej przez nią inwestycji na części działki, co oznacza, że organy dokonały w sprawie wadliwej oceny, wykraczającej ponad jej wniosek.

W ocenie Sądu rację w rozpatrywanym sporze przyznać należało skarżącej, a to z następujących względów.

Tryb postępowania uzgodnieniowego w sprawie regulują art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p., stanowiąc że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uprzednim uzgodnieniu tej decyzji z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych. Stosownie do treści art. 6 u.o.g.r.l. na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Przy budowie, rozbudowie lub modernizacji obiektów związanych z działalnością przemysłową, a także innych obiektów budowlanych należy stosować takie rozwiązania, które ograniczają skutki ujemnego oddziaływania na grunty. Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2a u.o.g.r.l. przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 7 ust. 1). Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi (art. 7 ust. 2 pkt 1), gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa – wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw środowiska lub upoważnionej przez niego osoby (art. 7 ust. 2 pkt 2), pozostałych gruntów leśnych – wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażonej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (art. 7 ust. 2 pkt 5). Natomiast przepis art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. wprowadza wyjątek do obowiązku uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III przy łącznym spełnieniu wskazanych w tym przepisie warunków.

Zdaniem Sądu zasadnie podniesiono w skardze, że projekt decyzji o warunkach zabudowy ogranicza się do terenu objętego gruntami rolnymi oznaczonymi symbolem klasy innym niż użytki rolne klasy I-III. W aktach administracyjnych dołączonych do złożonej skargi znajduje się projekt decyzji o warunkach zabudowy przedłożony przez Burmistrza Gminy [...] do uzgodnienia zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. W projekcie decyzji o warunkach zabudowy w sentencji mówi się o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej, zlokalizowanej na fragmencie działki nr [...] obręb P.. Jednocześnie w punkcie 4 sentencji projektu decyzji wskazuje się, że "obszar lokalizacji inwestycji: obszar dopuszczalnej lokalizacji inwestycji przedstawiono na mapie w skali 1:1000, stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji, linią łamaną oznaczona literami ABCD. Całość zamierzenia budowlanego musi znajdować się poza obszarem klasoużytków RIIIb oraz poza strefą kontrolowaną wyznaczoną po obu stronach gazociągu (...)".Z załącznika graficznego wynika, że planowana farma fotowoltaiczna znajdować się będzie wyłącznie na obszarze gruntów klasy IV.

Przedstawione okoliczności prowadzą do wniosku, że teren, na którym ma być realizowana inwestycja, i dla którego mają być ustalone zgodnie z wnioskiem złożonym przez inwestora warunki zabudowy - po pierwsze nie obejmuje – wbrew stanowisku organów – całej powierzchni działki oznaczonej numerem [...], a jej część, a po drugie - co jest również istotne do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy - grunty rolne klasy III objęte szczególną ochroną zgodnie z art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. znajdują się na części tej działki nie objętej wnioskiem o ustalenie dla wnioskowanego terenu warunków zabudowy. Złożony przez Burmistrza projekt decyzji determinuje zatem zakres oceny organów uzgadniających.

Tymczasem, w zaskarżonym postanowieniu, jak i poprzedzającym je rozstrzygnięciu Starosty organy uznały, że nie jest dopuszczalne ustalenie warunków zabudowy dla terenu stanowiącego część działki ewidencyjnej, bo stanowiłoby to obejście przepisów u.o.g.r.l. w zakresie użytków chronionych klasy IIIb, co uzasadniało odmowę uzgodnienia. Zdaniem Sądu właśnie z uwagi na to stanowisko organów ich postanowienia podlegały uchyleniu. Przyjęta bowiem przez organy ocena prawna, stanowiąca przesłankę odmowy uzgodnienia, nie mieści się w zakresie postępowania uzgodnieniowego, przynależąc wyłącznie do postępowania głównego, czyli postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Powinność zajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w sprawie dotyczy wyłącznie zgodności przedłożonej do uzgodnienia decyzji z wymaganiami wynikającymi z przepisów odrębnych. Organ uzgadniający nigdy nie może jednak zastępować organu wydającego decyzję co do istoty sprawy i nie może wkraczać w sferę nieobjętą jego właściwością. (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 lutego 2021 r. II SA/Go 38/21, z dnia 26 maja 2022 r. II SA/Go 169/22, CBOSA).

W ocenie Sądu procedujące w sprawie organy podjęły rozstrzygnięcia poza granicami wniosku skarżącej, odnosząc się do możliwości uzgodnienia lokalizacji inwestycji poza liniami rozgraniczającymi uwidocznionymi na mapie załączonej do projektu decyzji, jaki i zakresu rozstrzygnięcia objętego projektem decyzji przedstawionym do uzgodnienia. Jak już wyżej wskazano z wniosku skarżącej, jak i projektu decyzji przedstawionego do uzgodnienia (w tym załącznika graficznego) wyraźnie wynikało, że inwestycja nie będzie realizowana na gruntach klasy IIIb. Ani Starosta, ani Kolegium nie byli więc uprawnieni do przeprowadzania oceny prawnej wydania decyzji dla części działki w zakresie gruntu nieobjętego ochroną wynikającą z przepisów szczególnych (u.o.g.r.l.). Ich rolą było wyłącznie wypowiedzenie się w kwestii uzgodnieniowej, a więc jedynie w wąskim zakresie. Tymczasem organy uzgodnieniowe wkroczyły w sferę “postępowania głównego", do czego nie miały kompetencji. Podkreślenia wymaga, że organ współdziałający winien baczyć, aby nie doprowadzić do nieuzasadnionego wkroczenia w kompetencje innych organów administracji orzekających w ramach sprawy ustalenia warunków zabudowy. Zaakcentować więc należy, że organ uzgadniający nigdy nie może zastępować organu wydającego decyzję co do istoty sprawy i nie może wkraczać w sferę nieobjętą jego właściwością (por. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 października 2020 r. sygn. akt II OSK 1867/20, CBOSA).

Reasumując Sąd stwierdził, że przyjęta przez organy ocena prawna dotycząca możliwości bądź jej braku ustalenia warunków zabudowy dla terenu stanowiącego część działki ewidencyjnej, nie mieści się w zakresie postępowania uzgodnieniowego, przynależąc wyłącznie do postępowania głównego, czyli postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Organy dopuściły się naruszenia art. 6 k.p.a. w zw. z art. 19 k.p.a. i art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p., art. 77, art. 80, 107 § 3 k.p.a. mającego wpływ na wynik sprawy, co - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. - prowadziło do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uzgadniający będzie związany zawartymi w uzasadnieniu niniejszego wyroku wskazaniami zgodnie z art. 153 p.p.s.a.

Mając na uwadze fakt, że skarga została uwzględniona Sąd – na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. - zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki poniesione przez nią koszty postępowania, które sprowadzają się do wpisu od skargi uiszczonego w wysokości 100 zł.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.