Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2581/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 ust 1 pkt 6a i 6b
journal: Dz.U. 2006 nr 234 poz 1694
law: Ustawa z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku obywatelki [...] S. O., c. C. i O., w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odmówił jej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Wojewoda [...] podniósł, iż w dniu 9 października 2010 r. S. O. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Swój wniosek uzasadniła tym, iż ma męża polaka, z którym ożeniła się w 2009 roku. Swoje dalsze życie i przyszłość wiąże z mężem i Polską. Wraz z wnioskiem przedstawiła ważny dokument podróży - którego kopię załączyła oraz dołączyła do wniosku m.in. kserokopię odpisu skróconego aktu małżeństwa wydany przez USC w [...] dnia [...] października 2009 r. nr [...] r., a także kserokopię dowodu osobistego męża obywatela RP E. K..

W związku z powyższym organ wskazał, iż podstawie art. 55 ustawy o cudzoziemcach miał obowiązek ustalenia, czy związek małżeński nie został zawarty w celu uzyskania wnioskowanego zezwolenia.

Organ I instancji stwierdził po analizie zebranego materiału dowodowego, iż związek małżeński, na istnienie, którego powołuje się cudzoziemka został zawarty w celu obejścia przepisów prawa. Organ wskazal rownież, iż cudzoziemka składając przedmiotowy wniosek w dniu 9.10.2009 r., podała w nim nieprawdziwe informacje oraz zataiła pewne fakty. Do podania niektórych nieprawdziwych danych strona przyznała się w trakcie prowadzonego postępowania, co jednak istotne, miała już wówczas świadomość, że pewne ustalenia poczynili funkcjonariusze Straży Granicznej. Również składając zeznania do protokołu S. O., podała fałszywe informacje oraz zataiła niektóre istotne dla sprawy informacje.

Organ podniósł, iż małżonkowie nie zamieszkują ze sobą, powołał sie tutaj na ustalenia poczynione przez Straż Garniczną. Z poczynionych ustaleń wynika, iż cudzoziemka zamieszkuje w [...], a jej mąż w [...]. Wskazano, iż osobą z poza rodziny małżonków nie jest znany fakt, iż są oni małżeństwem. Podkreślono, iż zeznania małżonków i przesłuchanych świadków są rozbierzne. Dotyczyło to m.in. członków rodziny cudzoziemki, posiadanych kont przez małżonków, okresu pobytu cudzoziemki na terenie Polski.

Organ wskazał również, iz cudzoziemka posługuje się kilkoma nazwiskami tj. S. O. lub S. B. i S. C..

Podniesiono, iż pod pierwszym nazwiskiem jest znana swojemu mężowi i nim sie obecnie posługuję, pod drugim uczęsczała do gimnazjum w [...], pod trzecim odleciała z lotniska w [...] do [...] w 2009 r.

Podkreślono, iz zeznania cudzoziemki co do okresów pobytu w Polsce nie zanajdują potwierdzenia w zebramym materiale dowodowym i miały one na celu zatajenie jego nielaegalnego charakteru. Wskazano tutaj na fakt, iż cudzoziemka zezanał, iż w okresie 3 lat do roku 2009 mieszakała w [...], a w aktach sprawy znajduje się jej zdjęcie zrobione w roku 2008 r. w [...].

Organ miał także wątpliwości co do prawdziwości złożonego [...] świadectwa maturalnego. Ww. dokument zostal wydany w dniu 11 marca 2009 r.,a cudzoziemka zeznała, iz maturę zdawała w czerwcu lub lipcu 2009 r.

Odwołanie od decyzji Wojewody [...] wniosła S. O..

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzja z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, iż wobec cudzoziemki zachodzi bezsprzecznie obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określona w art. 57 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach.

Organ odwoławczy wskazał, iż z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż składając przedmiotowy wniosek, cudzoziemka przebywała w Polsce na podstawie wizy wydanej przez konsula w Pekinie z terminem ważności do dnia 3.12.2009 r., na czas pobytu 90 dni. Organ podniósł, iż w przedmiotowym wniosku w rubrykach: "poprzednie pobyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" i "podróże i pobyty zagraniczne w okresie ostatnich 5 lat" cudzoziemka zaznaczyła, iż przebywała w Polsce w latach 1998 - 2001, a następnie wróciła tutaj dopiero w dniu 15.09.2009 r.

Organ II instancji zgodził się z ustaleniami organu I instancji, iż okresy dotychczasowych pobytów cudzoziemki w Polsce przedstawiały się odmiennie.

Ww. organ wskazał również, iż cudzoziemka posługuję się różnymi nazwiskami, W przedmiotowym wniosku zaznaczyła, iż jej nazwiskiem rodowym jest nazwisko noszone obecnie, czyli: "O.", natomiast żadnych innych nazwisk nie posiadała. Jednocześnie jako nazwisko ojca Cudzoziemka wpisała we wniosku: "C.". Organ podkreślił, iż w aktach sprawy znajduje się wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej dot. umieszczenia w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, danych cudzoziemki - obywatelki [...], S.l C., urodzonej w tym samym dniu, co Strona. W uzasadnieniu wniosku Komendanta stwierdzono m. in., że w dniu [...].07.2009 r. w/w cudzoziemka zgłosiła się w Placówce Straży Granicznej [...] do kontroli paszportowej podróżnych odlatujących samolotem rejsowym do [...]. Do kontroli cudzoziemka okazała: [...] "Travel Document" wydany w dniu [...].07.2009 r. przez Ambasadę [...] w [...] z terminem ważności do dnia 8.08.2009 r. cudzoziemka oświadczyła, iż do Polski wjechała we wrześniu 2008 r. w celu podjęcia nauki w wyższej Szkole Handlowej w [...], a dokument podroży, na podstawie, którego wówczas wjechała zgubiła. W przedmiotowym wniosku stwierdzono, iż w systemie POBYT figuruje osoba o podobnych danych - tu podano dane Strony, stąd zaznaczono, że istnieje podejrzenie, że cudzoziemka posługuje się różnymi danymi osobowymi. Wskazano również, iż akt sprawy wynika, iż cudzoziemka z Mongolii, urodzona w tym samym dniu, co strona, o nazwisku S. B. uczyła się w tej szkole od 4.09.2006 r., uzyskując promocje do klasy drugiej (w 2007 r.) i trzeciej (w 2008 r.), natomiast w drugim semestrze klasy trzeciej, (czyli w 2009 r.) przestała uczęszczać do Szkoły i jej nie ukończyła.

Organ odwoławczy stwierdził, iż poczynione przez organ I instancji czynności wyjaśniające doprowadziły do wniosku, iż w ostatnich latach Cudzoziemka przebywała w Polsce wraz z matką jej partnerem i dwojgiem rodzeństwa z w/w związku. Rodzina zamieszkiwała przez ostatnie kilka lat w [...], tam strona w latach 2006 do listopada 2008 pod nazwiskiem: "S. B." uczęszczała do Publicznego Gimnazjum Nr [...], zaś jej matka i ojczym prowadzili gabinet medycyny naturalnej. Pobyt cudzoziemki nie był zalegalizowany.

Organ II instancji przytoczył treść protokołu przesłuchania cudzoziemki z 27 listopada 2009 r. Cudzoziemka zeznała, iż mieszkała w [...] z mamą, szkołę podstawową rozpoczęła w 1998 r., po pięciu latach nauki, w 2003r. wróciła z mamą do [...]. Była w [...] 2- 3 lata, czyli od 2003 r. do 2005 lub 2006. Następnie przyjechała do Polski wspólnie z mamą i po przyjedzie poszła do Gimnazjum w [...], którego nie ukończyła, ponieważ po I semestrze III klasy, wróciła z mamą do [...]. W [...] ukończyła Liceum i zdała maturę w [...] pod koniec maja, na początku czerwca 2009 r. W [...] przebywała do15.09.2009 r. Zeznała również, iż nie podała w formularzu wszystkich pobytów w Polsce, ponieważ nie wiedziała czy była wtedy legalnie. Cudzoziemka wskazała, iż zmieniła nazwisko z nazwiska ojca na nazwisko matki w lipcu lub sierpniu 2009 r. gdy była w [...]i. Powodem tej zmiany było to, iż nie było go, gdy go potrzebowała oraz nie było go w jej życiu i ważnych momentach (...)

Organ odwoławczy stwierdził, iż z powyższych ustaleń jednoznacznie wynika, że cudzoziemka zawarła w przedmiotowym wniosku nieprawdziwe informacje odnoszące się do jej poprzedniego nazwiska, na które była zatrzymana przez Straż Graniczna do kontroli w dniu 14.07.2009 r.: "C.r" oraz co do dotychczasowych pobytów w Polsce. Zdaniem ww. organu powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach.

Organ II instancji uznał, iż cudzoziemka świadomie podala błędne dane w przedmiotowym wniosku, powodem tego była obawa jak zostaną one potraktowane w kontekście faktu, iż jej dotychczasowy pobyt w Polsce był nielegalny.

Organ odwoławczy stwierdził, iż działanie cudzoziemki nie miało charakteru omyłki. W ocenie ww. organu, brak umieszczenia powyższych informacji we wniosku był istotny w przedmiotowym postępowaniu, gdyż wpływał na możliwość dokonania przez organ prawidłowych ustaleń w zakresie autentyczności przedmiotowego małżeństwa, w szczególności historii znajomości małżonków przed ślubem, rodzaju łączących Ich relacji, częstotliwości kontaktów, itp.. Organ stwierdził, iż kłamstwo w zakresie dotychczasowego pobytu cudzozoiemki w Polsce wpływa bezpośrednio i w bardzo radykalny sposób na wiarygodność zeznań małżonków co do daty zapoznania, sposobu nawiązywania kontaktów, itp.

Organ II stancji podniósł, iż zeznania cudzoziemki do protokołu w dniu 27.11.2009 r. pozwalają na stwierdzenie, iż wobec niej zachodzi także przesłanka z art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o cudzoziemcach, gdyż w trakcie tego przesłuchania zataiła ona fakt, iż w lipcu 2009 r. przekraczała granicę z Polski udając się do [...], co potwierdziła jednoznacznie Straż Graniczna we wniosku o umieszczenie jej danych w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła S. O. wnosząc o uchylenie powyższych decyzji wydanych w I i II instancji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Zaskarżonym decyzją zarzuciła:

- naruszenie przepisów prawa materialnego art. 57 ust 1 pkt 6a i 6b ustawy o cudzoziemcach poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a także art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez pominięcie przy ocenie art. 57 ust. 1 pkt 6a i 6b ww. ustawy, co miało bezpośredni wpływ na wydanie zaskarżonych orzeczeń,

- naruszenie przepisów postępowania - art. 7 k.p.a.. art. 8 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 86 k.p.a., art. 89 § 2 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. co miało istotny wpływ na wydanie zaskarżonych orzeczeń.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 ust 1 pkt 6a i 6b ustawy o cudzoziemcach cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony:

a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał.

W niniejszej sprawie za udowodnione należy uznać, iż cudzoziemka S. O. posługiwała się również nazwiskami S. B. i S. Ch.. Z akt sprawy wynika, iż pod nazwiskiem S. O. jest znana swojemu mężowi, pod nazwiskiem S. B.n uczęszczała do Publicznego Gimnazjum Nr [...] w [...]. Natomiast pod nazwiskiem S. C. została zatrzymana do kontroli przez Straż Graniczną na lotnisku [...] w [...].

Sąd zauważa, iż ustalenie brzmienia wszystkich nazwisk, którymi posługują się cudzoziemcy, jak również danych dotyczących ich poprzednich pobytów w Polsce ma podstawowe znaczenie w każdej sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Powyższe dane są niezbędne dla wyjaśnienia m.in. czy dane cudzoziemca nie zostały umieszczone w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany (art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy), czy jego dane nie znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu (art. 57 ust. 1 pkt 2a ustawy), czy był w przeszłości karany, nielegalnie przebywał w Polsce itd. (co jest niezbędnie dla dokonania prawidłowych ustaleń dot. przesłanki określonej w art. 57 ust. 1 pkt 5 ustawy). W sprawach o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim w/w okoliczności powinny być znane organom administracji także w celu sprawdzenia, czy małżonkowie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą (art. 55 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach).

W związku z tym należy stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom skarżącej informacje, które we wniosku usiłowała zataić lub które nie były zgodne z rzeczywistością (nazwiska, którymi poprzednio się posługiwała, poprzednie pobyty w Polsce) miały potencjalne znaczenie w sprawie. Jak wynika z prawidłowych ustaleń faktycznych dokonanych przez organy obu instancji w/w podane we wniosku informacje dotyczące posługiwania się nazwiskami w innym brzmieniu, jak również dane dotyczące poprzednich pobytów w Polsce okazały się nieprawdziwe.

Sąd zgadza się z ustaleniami organów, iż cudzoziemka posługiwała się różnymi nazwiskami w celu ukrycia swoich nielegalnych pobytów na terenie Polski.

Podnoszone przez skarżącą zarzuty natury proceduralnej zostały dostrzeżone przez organ II instancji. Dotyczyły one postępowania organu I instancji. W związku z tym należy wskazać, iż organ odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i stwierdził, iż nie mógł stanowić wystarczających podstaw do stwierdzenia pozornego charakteru zawartego przez skarżącą związku małżeńskiego.

Ww. naruszenia dotyczył tzw. procedury ,,rozpytywania sąsiadów", Straż Graniczna dokonała tej procedury z naruszeniem art. 11 c ustawy o cudzoziemcach oraz uregulowań zawartych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie wywiadu środowiskowego przeprowadzanego przez funkcjonariuszy.

Należy jednakże zauważyć, iż te naruszenie nie miało wpływu na zasadność wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.