Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1043/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2006 r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – S. K. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2006 r.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i 23-letnim bratem M.. Do rodziców należy gospodarstwo rolne o powierzchni około 7 ha i domu w S. o pow. 150 m2.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że pomaga rodzicom w pracy w gospodarstwie rolnym, za pomoc otrzymuje jedzenie i możliwość nieodpłatnego zamieszkiwania wraz z nimi. Obecnie nie posiada żadnego stałego źródła utrzymania, nie osiąga też żadnych dochodów z innych źródeł. Toczące się postępowania załamały go psychicznie, cierpi na depresję i nie jest w stanie podjąć żadnego zatrudnienia.

Referendarz sądowy ocenił, że dane zawarte we wniosku są niewystarczające wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego, jego rodziców oraz brata rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, wskazanie kwoty dochodu osiąganego przez rodziców i brata skarżącego, określenie aktualnej kwoty wydatków ponoszonych miesięcznie przez rodzinę na opłaty eksploatacyjne i utrzymanie oraz nadesłanie odpisu zeznania podatkowego skarżącego za rok 2014.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia 6 października 2015 r. przedstawił dokumenty i oświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego.

Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 3 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, w którym zarzucił, że referendarz sądowy nie uwzględnił kosztów utrzymania gospodarstwa rolnego oraz 4-osobowej rodziny. Pełnomocnik podniósł, że gospodarstwo rolne przynosi zyski sezonowo, co oznacza, że środki zgromadzone na rachunku bankowym ojca i brata skarżącego muszą wystarczyć na utrzymanie gospodarstwa i zaspokojenie potrzeb rodziny także w trwającym kilka miesięcy okresie zimowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a." w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Z art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 P.p.s.a. wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 P.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że wnosząc o zwolnienie od kosztów sadowych skarżący winien wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Po przeanalizowaniu informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikających z dokumentów złożonych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Wykazana kwota łącznego dochodu rodziny pozwala przyjąć, że skarżący jest w stanie ponieść koszty związane z wniesioną skargą, w szczególności, że jest w stanie uiścić wpis od skargi w wysokości 1.590 zł. Z wyciągów z rachunków bankowych należących do brata i ojca skarżącego, wynika że salda tych rachunków, w ostatnich trzech miesiącach opiewały na kwoty rzędu: 12.114 zł – 9.028,05 zł, 16.296,39 zł – 17.797,50 zł. Wielkość tych środków pozwala, zdaniem sądu na poniesienie wpisu od skargi i utrzymanie się czteroosobowej rodziny, która miesięcznie na utrzymanie ponosi koszty w wysokości 2-2,5 tyś. zł (według oświadczenia pełnomocnika skarżącego – karta 29) także przy uwzględnieniu, że gospodarstwo rolne przynosi zyski sezonowo.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 260 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.