Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 100/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art.7 ust.1 ust.2, art.7 ust.2a
journal: Dz.U. 2021 poz 1326
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tj
article: art. 53 ust.4 pkt 6, art. 64 ust.1 pkt 4
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
article: art. 6, art.19, art.77, art.80 art.107 par.3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par.1 pkt 1 lit.a i c, art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Spółki A. poprzednio Spółki B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty Powiatowego w G. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz strony skarżącej Spółki A. poprzednio Spółki B. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Wnioskiem z dnia 17 listopada 2021 r. B. sp. z o. o. w Z. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), zwróciła się do Wójta Gminy B. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej S. 1 o mocy do 1 MW wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, na terenie działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] S., gmina B..

2. Po przeprowadzeniu analizy urbanistycznej i przygotowaniu projektu decyzji Wójt Gminy B. przy piśmie z 14 stycznia 2022 r. przesłał projekt ww. decyzji do Starosty G. celem uzgodnienia ze względu na ochronę gruntów rolnych.

3. Starosta G. postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. (znak: [...]) odmówił uzgodnienia przesłanego projektu decyzji wskazując, że niedopuszczalne jest ustalanie warunków zabudowy na części działki, a ponadto na działce inwestycyjnej nr [...] znajdują się częściowo również grunty rolne klasy Illb, a w sprawie nie zostały spełnione wymogi wyłączenia z produkcji rolnej określone w przepisie art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

4. W wyniku wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] maja 2022 r. (znak: [...]) uchyliło powyższe postanowienie Starosty G. z [...] stycznia 2022 r. i zwróciło sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując m. in. na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego ze względu na rozbieżności co do tego, czy planowana inwestycja ma być realizowana również na tej części działki inwestycyjnej nr [...], na której znajdują się grunty rolne klasy Illb.

5. Po ponownym rozpatrzenia sprawy Starosta G. postanowieniem z [...] czerwca 2022 r. (znak: [...]) odmówił uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji Wójta Gminy B. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie farmy fotowoltaicznej S. 1 o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie działki nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym S., gmina B.. W uzasadnieniu Organ I instancji wyjaśnił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, a wskazana w decyzji SKO z [...].05.2022 r. (znak: [...]) rozbieżność wynikała z braku dokonania przez Organ I instancji stosownego opisu na kopii mapy zasadniczej sporządzonej na potrzeby uzgodnienia decyzji. Starosta G. ponownie wskazał, że w jego ocenie nie jest dopuszczalne ustalenie warunków zabudowy na części działki, dlatego kwestię uzgodnienia rozpatrzył względem całej działki inwestycyjnej nr [...], w tym również tej części, na której znajdują się grunty rolne klasy Illb. Z uwagi na fakt, że decyzja o warunkach zabudowy nie precyzuje, w którym dokładnie miejscu inwestycja ma powstać to istnieje prawdopodobieństwo, że może zostać zrealizowana również na gruntach rolnych klasy Illb, a to z kolei wymagałoby zmiany przeznaczenia tych gruntów na cele nierolnicze.

6. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła B. sp. z o. o. w Z. wskazując, że Organ I instancji nie uwzględnił wszystkich wskazań zawartych w postanowieniu SKO z [...].05.2022 r. (znak: [...]),

a także przekroczył uprawnienia podmiotu uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Skarżącej przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie precyzują, czy warunki zabudowy mogą być ustalone w pewnych sytuacjach tylko na części działki geodezyjnej, zaś najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że w pewnych okolicznościach taka ewentualność jest dopuszczalna. W badanej zaś sprawie planowana inwestycja nie będzie realizowana na tej części działki nr [...], na której znajdują się grunty rolne klasy Illb.

7. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2022 r. znak [...] utrzymało w mocy postanowienie Organu I instancji.

W uzasadnieniu Organ II instancji wyjaśnił, że Wójt Gminy B. przesłał do Starosty G. projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy. Inwestycja zaplanowana została na części działki nr [...] w obrębie S.. Działka inwestycyjna jest gruntem rolnym o różnej klasie bonitacji, w tym także grunty klasy R IIIb. Z załącznika graficznego do projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, że inwestycja zaplanowana została jedynie na części działki nr [...] na gruntach klasy RIVb, RV, ŁV i RVI. Ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku informacji z rejestru gruntów wynika, że całkowita powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, natomiast we wniosku o ustalenie warunków zabudowy wskazano, że przewidziana pod inwestycję część działki nr [...] ma mieć powierzchnię [...] ha.

Kolegium wskazało, że w orzecznictwie sądów administracyjnych występują różne stanowiska w kwestii możliwości wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy na części działki, jednakże dominuje pogląd, że ustalenie warunków zabudowy jedynie na części działki możliwe jest tylko w wyjątkowych sytuacjach. W ocenie organu odwoławczego, organ uzgadniający projekt decyzji w sprawie warunków zabudowy pod kątem ochrony gruntów rolnych może uwzględnić przy dokonywaniu swojej oceny szerszy kontekst sprawy i w związku z tym mógł uwzględnić ochronę wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład działki inwestycyjnej nr [...].

Kolegium wyjaśniło, że z urzędu powzięło informację, że równolegle do niniejszego postępowania z wniosku B. sp. z o. o. w Z. toczą się przed Wójtem Gminy B. postępowania o ustalenie warunków zabudowy na inne części działki nr [...] pod - tego samego rodzaju inwestycję oraz postępowania zażaleniowe w związku z odmową uzgodnienia projektów decyzji o warunkach zabudowy przez Starostę G. ze względu na ochronę gruntów rolnych. Faktycznie zatem przeznaczony pod zamiar budowy farmy fotowoltaicznej teren działki nr [...] będzie obejmował jej większą część.

Organ powołując się na przepis art. art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych wskazał, że zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i za zgodą właściwego ministra natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2a tej ustawy w przypadku braku miejscowego planu możliwe jest dokonanie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze po spełnieniu czterech warunków: 1) co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu zawiera się w obszarze zwartej zabudowy; 2) grunty położone są w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami; 3) grunty położone są w odległości nie większej niż 50 m od drogi publicznej w rozumieniu ustawy o drogach publicznych; 4) powierzchni gruntów nie przekracza 0,5 ha bez względu na to, czy stanowią jedną całość czy kilka odrębnych części. Zdaniem organu odwoławczego z akt przedmiotowej sprawy wynika, że żaden z powyższych warunków nie został spełniony. w związku z czym brak jest możliwości dokonania zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze.

8. Od powyższego postanowienia A. Sp. z o.o. w Z. działająca przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie skargę, w której zarzuciła:

1). naruszenie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. w zw. z art. 53 ust. 5 u.p.z.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Organu I instancji w wyniku przyjęcia, iż Organ I instancji był władny do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na przesłanki niedotyczące terenu objętego wnioskiem, a to fakt, iż w sąsiedztwie terenu, na którym planowana jest inwestycja znajdują się grunty rolne klasy Illb podczas gdy przytoczone przepisy uprawniają organ uzgadniający wyłącznie do zajęcia stanowiska w aspekcie stanu rzeczy wynikającego z przedłożonego organowi uzgadniającemu projektu decyzji o warunkach zabudowy, zaś grunty rolne klasy Illb nie znajdują się na terenie objętym projektem decyzji o warunkach zabudowy, co prawidłowo ustalił Organ II instancji,

2). naruszenie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 7 ust. 2a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przytoczone normy znajdują zastosowanie również w przypadku, gdy teren objęty zmianą przeznaczenia nie stanowi gruntów rolnych klasy I-III, jednak grunty rolne klasy I-III położone są w sąsiedztwie tego terenu, podczas gdy na wniosek taki nie naprowadza ani literalne brzmienie przytoczonych norm, ani wyniki ich wykładni funkcjonalnej lub systemowej,

3). naruszenie art. 8 § 1 i art. 8 § 2 oraz art. 19 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, pomimo wykroczenia w toku uzgodnienia przez organ I instancji poza granice wniosku określone przez Skarżącą oraz organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy a tym samym poza kompetencje przyznane mu na mocy odnośnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co polegało na zaaprobowaniu przez Organ II instancji działania Organu I instancji polegającego na odmowie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wyłącznie z uwagi na takie przesłanki negatywne, które zachodzą w odniesieniu do obszaru niebędącego przedmiotem wniosku i uzgadnianego projektu decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy, organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu przestrzegać swojej właściwości rzeczowej, a organ uzgadniający nie jest władny zastępować organ wydający decyzję co do istoty sprawy i nie może wkraczać w sferę nieobjętą jego właściwością, podczas gdy, organ II instancji rozpoznając poprzednio wniesione przez Skarżącą zażalenie na postanowienie Organu I instancji o tożsamej treści i uzasadnieniu, naprowadził tak Skarżącą, jak i Organ I instancji na konieczność pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, wskazując, iż organ I instancji winien ograniczyć się do oceny samego projektu decyzji o warunkach zabudowy,

4). naruszenie art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez jego zastosowanie w realiach sprawy w odniesieniu do terenu, który nie był objęty przedmiotem uzgodnienia i wydanie zaskarżonego postanowienia z uwagi na stwierdzenie braku spełnienia warunków określonych w przywołanej normie w odniesieniu do części działki, na której znajdują się grunty rolne klasy Illb, a która to część nie składa się na obszar planowanego zagospodarowania.

Wobec tak postawionych zarzutów pełnomocnik Skarżącej wniósł o;

1). uchylenie zaskarżonego postanowienia, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.,

2). rozważenie uchylenia postanowienia Organu I instancji poprzedzającego zaskarżone postanowienie, na zasadzie art. 135 p.p.s.a.,

3). zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, na zasadzie art. 200 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca powołała się na uprzednio wydane przez SKO postanowienie z dnia [...] maja 2022 r., w którym Organ II instancji uchylił postanowienie Starosty G. i wskazał, że konieczne jest wyjaśnienie poza wszelką wątpliwość, na jakiej części działki ma zostać zrealizowana projektowana inwestycja i czy planowana inwestycja ma być realizowana na części działki nr [...], na której znajdują się grunty rolne klasy Illb. Nadto Organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia, wskazał, że organ uzgadniający nie jest umocowany do tego, aby przy uzgadnianiu projektu decyzji o warunkach zabudowy, np. w zakresie ochrony gruntów rolnych, weryfikować poprawność przygotowania projektu decyzji w zakresie innym, niż obejmuje to samo uzgodnienie. Organ II instancji stanął na stanowisku, że Organ I instancji nie mógł odmówić uzgodnienia projektu decyzji w zakresie ochrony gruntów rolnych z tego względu, że w jego ocenie decyzji o warunkach zabudowy nie można wydawać na część działki. W zaleceniach Organ odwoławczy wskazał na konieczność zwrócenia się do Wójta Gminy B. o wyjaśnienie, na jakiej dokładnie części działki nr [...] projekt decyzji dopuszcza realizację inwestycji, tak aby ponad wszelką wątpliwość rozstrzygnąć, czy pod planowaną inwestycję będą również przeznaczone grunty rolne klasy Illb.

W ocenie Skarżącej organ uzgadniający wydając ponownie postanowienie z dnia [...] czerwca 2022 r. oparł swoje rozstrzygnięcie wyłącznie o założenie, że organ uzgadniający winien brać pod uwagę obszar całej działki, a nie teren, na którym inwestycja ma być realizowana. W takim stanie Organ I instancji badał spełnienie warunków opisanych w art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w odniesieniu do części działki, na której znajdują się grunty rolne klasy Illb, pomimo tego, że taki obszar działki nie był objęty ani wnioskiem, ani projektem decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji odmówił uzgodnienia z uwagi na brak spełnienia przesłanek opisanych w art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Strona skarżąca podkreśliła, że organy obu instancji rozszerzyły przedmiot uzgodnienia na obszar, który nie został przedstawiony do uzgodnienia, a to wyłącznie w kompetencji organu właściwego do wydania decyzji o warunkach zabudowy leży zakreślenie przedmiotu uzgodnienia.

Odwołując się do stanowiska wyrażonego w orzecznictwie sądów administracyjnych Skarżąca podkreśliła, że w uzasadnionych przypadkach możliwe jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy jedynie w stosunku do części działki, jeżeli tak wyznaczona część zostanie wyznaczona liniami rozgraniczającymi na kopii mapy zasadniczej oraz część, która ma być objęta decyzją o warunkach zabudowy nie wymaga uzyskania zezwolenia na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (a pozostała część takiego zezwolenia by wymagała). Zdaniem Skarżącej, taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż złożony przez nią wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczył części działki nr ew. [...], która stanowi użytek klasy RIVb, RV i ŁIV.

Zdaniem Skarżącej w rozpatrywanym przypadku przedmiotem uzgodnienia był projekt decyzji, z którego wynika, że warunki zabudowy dotyczą ściśle określonego terenu, oznaczonego na załączniku graficznym do projektu decyzji liniami rozgraniczającymi teren inwestycji i tylko w odniesieniu do tego terenu organ I i II instancji miał obowiązek zbadać, czy jest wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Ocena w tym zakresie powinna sprowadzać się tylko do wykładni przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która wyczerpująco określa, kiedy zgoda jest wymagana, a kiedy nie.

9. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

10. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a".

11. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej pod względem legalności było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Starosty G. odmawiające uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na części działki nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym S., w gminie B..

Analiza zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy załączonych do skargi wskazuje, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

12. Zdaniem Sądu, zasadnicze znaczenie przy dokonywaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia mają przepisy art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 64 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., które stanowią, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uprzednim uzgodnieniu tej decyzji z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych. Zakres tego uzgodnienia określa przepis art. 7 ust. 1 ust. 2 i ust. 2a u.o.g.r.l. Zgodnie z tym przepisem przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 7 ust. 1). Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi (art. 7 ust. 2 pkt 1), gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa – wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw środowiska lub upoważnionej przez niego osoby (art. 7 ust. 2 pkt 2), pozostałych gruntów leśnych – wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażonej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (art. 7 ust. 2 pkt 5). Natomiast przepis art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. wprowadza wyjątek do obowiązku uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III przy łącznym spełnieniu wskazanych w tym przepisie warunków.

W zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym je postanowieniu Organy stwierdziły, że nie jest dopuszczalne uzgodnienie projektu decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla terenu stanowiącego część działki ewidencyjnej, która wchodzi w skład działki ewidencyjnej składającej się z gruntów rolnych klasy IIIb, bo stanowiłoby to obejście przepisów u.o.g.r.l. Organy obu instancji stanęły na stanowisku, że przedmiotem oceny - uzgodnienia powinna być cała działka ewidencyjna a nie tylko jej część.

Analizując stan sprawy Sąd doszedł do przekonania, że stanowisko organów byłoby do zaakceptowania w sytuacji gdy nie dałoby się w sposób jednoznaczny wydzielić terenu pod planowaną inwestycję tak by jej realizacja skupiała się tylko na gruntach klasy RIVb, RV, ŁIV. Tymczasem jak wynika z wniosku oraz kopii mapy zasadniczej i zaznaczonej na niej inwestycji, (o co też postulowało w swoim poprzednim postanowieniu z dnia [...] maja 2022 r. Kolegium) planowana inwestycja będzie realizowana wyłącznie na części działki ewidencyjnej nr [...] znajdującej się poza gruntami rolnymi klasy IIIb. Zatem pod rozwagę powinien zostać wzięty ten obszar zainwestowania wskazany we wniosku, a nie cała działka ewidencyjna tak jak to uczyniły organy.

W ocenie Sądu, jest to przyczyna skutkująca koniecznością uchylenia obu postanowień. Przyjęta bowiem przez organy ocena prawna, stanowiąca przesłankę odmowy uzgodnienia, nie mieści się w zakresie postępowania uzgodnieniowego, przynależąc wyłącznie do postępowania głównego, czyli postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w odniesieniu do całej działki ewidencyjnej, a nie jej części.

13. Powinność zajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w sprawie dotyczy wyłącznie zgodności przedłożonej do uzgodnienia decyzji z wymaganiami wynikającymi z przepisów odrębnych. Organ uzgadniający nigdy nie może jednak zastępować organu wydającego decyzję co do istoty sprawy i nie może wkraczać w sferę nieobjętą jego właściwością. (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 lutego 2021 r. II SA/Go 38/21, z dnia 26 maja 2022 r. II SA/Go 169/22, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 7 czerwca 2023 r. II SA/Sz 147/23).

Zauważyć należy, że organy uzgadniające zamiast zająć się wyłącznie kwestią, która jest im przypisana kompetencyjnie, przeprowadziły ocenę możliwości prawnej wydania decyzji dla części działki w zakresie gruntu nieobjętego ochroną wynikającą z przepisów szczególnych. Jest to jednak kwestia, która musi być rozstrzygnięta wiążąco wyłącznie w postępowaniu głównym, a nie postępowaniu uzgodnieniowym. Z racji szczególnego charakteru postępowania uzgodnieniowego kompetencje organów w tym postępowaniu nie mogą być wykładane rozszerzająco. Z kolei przyjęcie stanowiska prezentowanego przez organy, na którą to okoliczność zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 2020 r. II OSK 1867/20, prowadziłoby do niedozwolonego i nieaprobowanego z przyczyn systemowych dualizmu ocen i rozstrzygnięć w odniesieniu do tego samego zagadnienia z wszystkimi tego konsekwencjami. Nie sposób przy tym twierdzić, że takiej kompetencji nie ma organ w postępowaniu głównym. Zatem nie może to być kwestia rozstrzygana w postępowaniu uzgodnieniowym.

14. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że przedłożony projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy winien być przedmiotem uzgodnień organów współdziałających jedynie w zakresie spełnienia przesłanek ze wskazanego wyżej art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l., tj. zajęcia stanowiska wyłącznie co do tego, czy teren inwestycji spełnia normatywne wymogi wynikające z tego przepisu. Okoliczność zaś dotycząca dopuszczalności objęcia wnioskiem inwestora części terenu inwestycji podlega analizie innego organu, prowadzącego postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy, który wiążąco może wypowiedzieć się w tej kwestii.

15. Podsumowując Sąd uznał, że organy dopuściły się naruszenia art. 6 k.p.a. w zw. z art. 19 k.p.a. i art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p., art. 77, art. 80, 107 § 3 k.p.a. mającego wpływ na wynik sprawy, co - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. - prowadziło do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Organu pierwszej instancji.

16. Z uwagi na wyrażoną przez Sąd ocenę legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Starosty G. odnoszenie się do zarzutów skargi jest niecelowe albowiem podniesione w niej kwestie mogą być przedmiotem oceny organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy jako postępowaniu głównym.

Organy ponownie prowadząc postępowanie dokonają oceny przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy jedynie w aspekcie przesłanek wynikających z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l.

17. W pkt II wyroku Sąd orzekł o zasądzeniu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.