Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1107/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154  par. 1, art. 286  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2012 r. sprawy ze skargi A.Z. na niewykonanie wyroku Sądu oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II SAB/Ol 35/11 zobowiązał Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej do załatwienia wniosku A. Z. z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie uchylenia decyzji administracyjnej Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" nr "[...]" w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy. Ponadto Sąd w punkcie drugim wyroku stwierdził, że bezczynność w rozpoznaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pismem z 24 lipca 2012 r. (data wpływu do organu) A. Z. wezwał organ do wykonania II punktu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II SAB/Ol 35/11 podnosząc, że organ nie wykonał wyroku.

Następnie A. Z. pismem z 24 sierpnia 2012 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, żądając wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wymiarze do jej górnej granicy. Skarżący podniósł, że organ nie wykonał prawomocnego wyroku Sądu z dnia 27 września 2011 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej oddalenie.

Organ podniósł, że skarżący zamiennie wskazuje to raz pkt II, to innym razem pkt l wyroku WSA w Olsztynie z dnia 27 września 2011 r. o sygn. akt II SAB/Ol 35/11, nie precyzując czy chodzi o pkt l, II czy oba punkty przedmiotowego wyroku. Wskazał organ, że skarżący twierdzi w swoim wniosku, że organ miał prawny obowiązek rozpoznać merytorycznie wniosek skarżącego z dnia 29 lipca 2009 r. w zakresie uchylenia decyzji personalnej Nr "[...]" Dyrektora Aresztu Śledczego znak: "[...]". Organ wniosku skarżącego z dnia 29 lipca 2009 r. jednak nie posiada w aktach sprawy. Natomiast wnioskiem z dnia 29 lipca 2010 r. A. Z. wystąpił do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej o uchylenie decyzji personalnej Nr "[...]" wydanej przez Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" dotyczącej zwolnienia ze Służby Więziennej z dniem 23 maja 2009 r. z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

Argumentowano w odpowiedzi na skargę, że wyrokiem z dnia 27 września 2011 r. o sygn.. akt II SAB/Ol 35/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w pkt 1, a nie pkt 2 wyroku zobowiązał Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej do załatwienia wniosku A. Z. z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie uchylenia decyzji administracyjnej Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" nr "[...]" w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy. Przedmiotowy wyrok wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do organu w dniu 28 maja 2012 r.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z nowym brzmieniem art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, póz. 18), właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 lipca 2010 r. dotyczącego uchylenia decyzji personalnej Nr "[...]" Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" w sprawie zwolnienia ze Służby Więziennej z dniem 23 maja 2009 r. z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby, jest organ administracji, który ją wydał, tj. Dyrektor AŚ. W związku z powyższym pismem z 8 czerwca 2012, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej przesłał według właściwości wniosek A. Z. z 29 lipca 2010 r. do Dyrektora Aresztu Śledczego jako właściwego organu do załatwienia przedmiotowego wniosku.

Organ podniósł, że Dyrektor Aresztu Śledczego rozpoznał wniosek skarżącego i decyzją z dnia "[...]" odmówił uchylenia decyzji personalnej Nr "[...]" Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]", dotyczącej zwolnienia ze Służby Więziennej z dniem 23 maja 2009 r. z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a A. Z. wniósł skargę do WSA w Olsztynie na powyższe decyzje.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej uznał, że niezasadne jest domaganie przez skarżącego wymierzenia grzywny Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej z powodu niezastosowania się do treści prawomocnego wyroku WSA w Olsztynie z dnia 27 września 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej jako ppsa stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku, po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Zaznaczyć warto, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 24 lipca 2012 r. A. Z. skierował do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej wezwanie do wykonania wyroku tut. Sądu z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 35/11. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku A. Z. z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie uchylenia decyzji administracyjnej Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" nr "[...]" w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy.

Akta sprawy wskazują, że Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wykonał opisany wyżej wyrok Sądu. Mianowicie akta administracyjne wraz prawomocnym wyrokiem Sądu zostały zwrócone organowi w dniu 28 maja 2012 r. Z art. 286 § 1 i 2 ppsa wynika, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W przedmiotowej sprawie organ winien wykonać wyrok Sądu w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych.

Organ tego terminu dochował, gdyż pismem z 6 czerwca 2012 r. przekazał sprawę według właściwości do załatwienia Dyrektorowi Aresztu Śledczego. Organ wskazał powód przekazania sprawy według właściwości podając, że ze względu na zmianę art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwym do załatwienia sprawy jest organ I instancji, który wydał zaskarżona decyzję.

Ostatecznie zaś sprawa została załatwiona przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej decyzją z "[...]", którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]", którą organ odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia "[...]" nr "[...]’ dotyczącej zwolnienia skarżącego ze Służby Więziennej z dniem 23 maja 2009 r. z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

Z powyższego opisu postępowania administracyjnego wynika w sposób jednoznaczny, że organ wykonał wyrok tutejszego Sądu z 27 września 2011 r.

Poza przedmiotem oceny Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę pozostaje natomiast zgodność z prawem wydanych decyzji, mogą one zostać bowiem ocenione jedynie po wniesieniu skargi na te decyzje do sądu administracyjnego. Na ocenę istnienia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 § 1 ppsa, nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko to, czy zostało faktycznie wydane (por. Jagielska, Jagielski, Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2011, str. 549).

Skoro organ nie był bezczynny po wyroku Sądu z dnia 27 września 2011 r. i dodatkowo na dzień wniesienia skargi zakończył postępowanie wydając decyzję administracyjną to uznać należy, że skarga jest niezasadna. W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.