Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 152/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 i 16
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2023 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Rady Dzielnicy R. w Z. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący S.K. – dalej strona, skarżący - złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Rady Dzielnicy R. w Z. (dalej: Organ) w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Zarzucił w niej naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02.04.1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej przez błędne zastosowanie, podlegające na nieudostępnieniu informacji publicznej (Dz. z 2022 poz.902 t.j.) na wniosek, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniona na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wobec powyższego wniósł o:

1) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 03.03.2023 r. 2) stwierdzenie rażącej bezczynności i tym samym nałożenie kary grzywny na organ, 3) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych

W uzasadnieniu podkreślił, że wnioskiem z 3.03.2023 r., zwrócił się do organu o udzielenie informacji w następującym zakresie; 1) kto jest właścicielem tablic informacyjnych na ul. W. i ul. Osiedle G., 2) kto odpowiada za publikacje informacji publicznej i aktualność tych informacji na ww. tablicach informacyjnych, 3) z czego wynikają różnice w prezentowanych informacjach na obu tablicach i w przypadku ul. Osiedle G. dlaczego jest ich brak.

Dodał, że zgodnie z publikowaną informacją na stronie www.bip.[...].pl Rada Dzielnicy R. powinna prowadzić dyżury w OSP - trzeci wtorek miesiąca. Osiedle G. - czwarty wtorek miesiąca godz. 18:00 gdzie dotychczas nie odbył się ani jeden dyżur wobec powyższego poprosił o wyjaśnienie dlaczego nie są realizowane dyżury zgodnie z harmonogramem.

Wniosek został złożony w Urzędzie Miasta Z. 03.03.2023r. celem przekazania Radzie Dzielnicy R. do załatwienia.

Urząd Miasta Z. pismem z dnia 09.03.2023r. nr [...] przekazał wniosek skarżącego Radzie Dzielnicy R. celem udzielenia odpowiedzi.

Wskazał, że jak wynika z akt sprawy Rada Dzielnicy R. pismem z dnia 14.03.2023r. za pośrednictwem Urzędu Miasta Z. poinformowała stronę, że właścicielem tablic ogłoszeniowych w Dzielnicy R. na ul. W. i Osiedlu G. jest miasto Z.. Na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Prezydentem Miasta a Przewodniczącą Zarządu Dzielnicy R. jako osoba reprezentującą Zarząd na zewnątrz, przedmiotowe tablice udostępniono Radzie.

Dalej podano, że przedstawiciele Zarządu/Rady otrzymują za pośrednictwem pracownika Urzędu Miasta ogłoszenia/plakaty, które mają zostać zamieszczone na tablicach. Ogłoszenia są przekazywane w ilości 1 lub 2 szt. w zależności od tego czy mają być powieszone na obu tablicach, czy tylko na tablicy usytuowanej w centralnym miejscu Dzielnicy. Nadto z treści otrzymywanych ogłoszeń wynika jak długo dane ogłoszenie ma być zawieszone w gablocie lub jest informacja, że ma wisieć do odwołania. Ponadto Rada może zawieszać w tych miejscach swoje ogłoszenia lub plakaty i wtedy są one zawsze zawieszane w obu gablotach. Z powyższego wynika zatem różnica w treściach prezentowanych w poszczególnych gablotach.

Odnosząc się do kolejnego pytania wyjaśniono, że Zarząd Dzielnicy R. na podst. § 12 ust. 1 może organizować dyżury z mieszkańcami. Miejsca, dni i godziny dyżurów podawane są do wiadomości mieszkańców w sposób przyjęty zwyczajowo na terenie dzielnicy. Zaznaczono także, że Rada Dzielnicy nie ma dostępu do Biuletynu Informacji Publicznej. W maju 2022r. Zarząd ustalił dyżury do listopada 2022r. i taka też informacja została umieszczona na tablicach ogłoszeniowych w Dzielnicy oraz Rady Dzielnicy. Do listopada 2022r. wszystkie dyżury zostały zrealizowane. W marcu 2023r. członkowie Zarządu ustalili nowy harmonogram dyżurów do listopada 2023r. i taki też ponownie został przekazany do publicznej wiadomości.

Wskazana odpowiedź, jak wynika z pisma Prezydenta Miasta Z. nr [...] z dnia 30.03.2023r., została doręczona skarżącemu 23.03.2023r.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie przecząc stanowi bezczynności w zakresie nie udzielenia informacji objętych zapytaniem skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanej ustawy). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2023 r. poz. 1654 dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z brzmieniem § 1b art. 149 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Wreszcie na podstawie § 2 art. 149 p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi - Sąd skargę oddala w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11; wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok NSA z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2603/13; postanowienie NSA z 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 462/10; postanowienie NSA z 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Go 170/16).

Przyjmuje się, że w sprawach ze skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, sąd w pierwszej kolejności ocenia czy określony podmiot jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy z 6 września 1997 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.) Przesądzenie powyższego i tym samym uznanie że skarga jest dopuszczalna, pozwala dopiero na przejście do drugiego etapu kontroli - to jest do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność (por. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt: I OSK 1475/12, I OSK 392/12, I OSK 1377/12, I OSK 1445/12).

W niniejszej sprawie Rada Dzielnicy R. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej. Jest jednostką pomocniczą organu gminy. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p).

Załatwienie zaś wniosku w trybie u.d.i.p. może przybrać postać:

1. czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;

2. pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;

3. pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;

4. pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;

5. decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.

Zatem w przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udostępnił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. odpowiedzi należy udzielić bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony, co przewiduje art. 13 ust. 2 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie pismo Skarżącego dot. udzielenia informacji publicznej z dnia 03.03.2023r. złożone w Urzędzie Miasta Z. zostało przez ten organ przekazane Radzie Dzielnicy R. 10.03.2023r co oznacza, iż w terminie 14 dniowym od tej daty Rada zobowiązana była do podjęcia działań w celu udzielenia informacji objętych wnioskiem. W tym też terminie Rada Dzielnicy R. pismem z dnia 14.03.2023r. doręczonym stronie w dniu 23.03.2023r. (vide pismo Urzędu Miasta Z. z 30.03.2023r. udzieliła skarżącemu informacji przyjmując że dotyczą one informacji publicznej. W tym względzie nie było sporu pomiędzy stronami. W szczególności organ udzielił informacji na wszystkie pytania wyszczególnione w piśmie z dnia 03.03.2023r.

W konsekwencji powyższego nieuzasadnioną jest skarga skarżącego z 18.03.2023r. co do istnienia stanu bezczynności w zakresie załatwienia wniosku o informację publiczną skoro organ po otrzymaniu wniosku 10.03.2023r. ostatecznie żądanych informacji udzielił w ustawowym terminie, a to pismem z dnia 14.03.2023r. Wprawdzie doręczenie żądanych informacji nastąpiło poprzez działanie Urzędu Miasta Z., który to na ręce strony przekazał w dniu 23.03.2023r. odpowiedź organu, jednak powyższe wynikało z faktu zawnioskowania przez samą stronę o przekazanie tegoż wniosku o udzielenie informacji publicznej do Rady Dzielnicy R. w Z.. To w konsekwencji skutkowało w/w sposobem przekazania stronie żądanej informacji publicznej .

Biorąc pod uwagę, że zarzut bezczynności okazał się nieuzasadniony, Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.