Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 1246/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2024 r. R. T. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2024 r., wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 stycznia 2025 r.

W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącego do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 29 stycznia 2025 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 14 stycznia 2025 r. (wtorek), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 21 stycznia 2025 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.

Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie strona nie uiściła wpisu sądowego od skargi.

Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.