Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 351/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, 2 i 3; art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 5
journal: Dz.U. 2022 poz 172
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Asystent sędziego Arleta Bednarczyk-Chagowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2023 r. w przedmiocie nieujęcia w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L. oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej także jako "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na akt Prezydenta Miasta z dnia 27 marca 2023 r. dotyczący nieujęcia skarżącej w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L..

Zaskarżony akt wydany został w następującym stanie sprawy.

Skarżąca złożyła w dniu 29 marca 2022 r. (data stempla pocztowego) wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu Miasta L.. W piśmie przewodnim skarżąca podniosła, że od 26 lat bezskutecznie ubiega się o przyznanie jej mieszkania. Podkreśliła, że w tym okresie, pomimo zapewnień, nikt z komisji mieszkaniowej nie pojawił się w jej miejscu zamieszkania.

Pismem z dnia 15 lutego 2023 r. Dyrektor Wydziału Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta L., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta (dalej też jako "organ"), poinformował zainteresowaną, że nie została ona ujęta w opracowanym w 2023 roku projekcie wykazu osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta. W projekcie wykazu ujęte zostały osoby, które w wyniku kwalifikacji na podstawie punktowego systemu oceny warunków socjalno-mieszkaniowych (zgodnie z § 7 ust. 3 uchwały nr [...] Rady Miasta L. z dnia 28 stycznia 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L.) uzyskały 10 i więcej punktów. Wnioskodawczyni uzyskała 15 punktów. Zgodnie jednak z § 7 ust. 6 powołanej uchwały, sprawy osób ujętych w projekcie wykazu przedstawiane są Społecznej Komisji Mieszkaniowej i podlegają kontroli polegającej na przeprowadzeniu wizji lokalowej przez zespoły wizytującej Komisji. Z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia wizji lokalnej u skarżącej pod wskazanym we wniosku adresem, Społeczna Komisja Mieszkaniowa w dniu 18 stycznia 2023 r. negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej.

Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. pełnomocnik skarżącej złożył zastrzeżenia do projektu wykazu osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta. Odnosząc się do wskazanej w informacji z dnia 15 lutego 2023 r. przyczyny braku ujęcia w wykazie, tj. braku możliwości przeprowadzenia wizji lokalnej, pomimo uzyskania 15 pkt, pełnomocnik podniósł, że wnioskodawczyni nie została w żaden sposób poinformowana o kontroli, choć we wniosku o zawarcie umowy najmu oprócz danych adresowych podany był numer telefonu. Argumentował, że nieobecność wnioskodawczyni pod wskazanym adresem mogła wynikać z faktu, że w miesiącach zimowych często odwiedza ona swoją siostrę, pomagając jej w opiece nad dziećmi, zmniejszając tym samym zużycie mediów w użytkowanym mieszkaniu przy ul .K. W. [...] w L.. W ocenie pełnomocnika skarżącej uznanie o rzekomej niemożności kontroli jest wynikiem błędnego ustalenia stanu faktycznego, na skutek zaniechania zespołu wizytowego komisji, który powinien był podjąć przynajmniej próbę kontaktu telefonicznego bądź listownie i przynajmniej w przybliżeniu określić dzień, w którym odbędzie się kontrola. Wnioskodawczyni nie ma bowiem obowiązku przebywać bez przerwy pod wskazanym adresem, z przyczyn, które wydają się być oczywiste.

W odpowiedzi na zastrzeżenia organ poinformował skarżącą w piśmie z dnia 27 marca 2023 r., że przeprowadzenie wizji lokalowej w celu potwierdzenia faktycznych warunków mieszkaniowych zgłoszonych we wniosku jest podstawą do ujęcia w wykazie. Z uwagi na kolejny brak możliwości (w dniu 16 marca 2023 r.) stwierdzenia faktu zamieszkiwania oraz potwierdzenia warunków mieszkaniowych i sytuacji życiowej podanych we wniosku, Komisja na posiedzeniu w dniu 22 marca 2023 r. negatywnie zaopiniowała wniosek. Organ podkreślił, że komisja próbowała bezskutecznie dokonać wizji trzykrotnie. Nadto, we wniosku podano, że w lokalu przy ul. [...] w L. zamieszkują 4 osoby, natomiast administracja budynku potwierdzając wniosek zaznaczyła, że do opłat czynszowych zgłoszona jest jedna osoba.

Następnie, pismem z dnia 11 kwietnia 2023 r., pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia 28 lutego 2023 r. Podkreślił, przy tym, że brak jest przepisu zabraniającego członkom komisji uprzedniego uzgadniania terminu wizji lokalnej. W konsekwencji czego, pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie wizji lokalowej pod wskazanym adresem po uprzednim uzgodnieniu terminu. W jego ocenie postępowanie komisji pozbawione jest podstawy prawnej i godzi w podstawowe zasady postępowania określone w art. 7, art. 8 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej "k.p.a.", a przepisy te per analogiam mają zastosowanie w tej sprawie. Odnosząc się do stwierdzenia, że do opłat czynszowych pod wskazanym adresem zgłoszona była tylko jedna osoba, pełnomocnik wskazał, że wnioskodawczyni nie ma na to wpływu, ponieważ lokal nie jest jej własnością i nie posiada legitymacji do załatwiania spraw ze spółdzielnią.

W odpowiedzi na powyższe, organ w piśmie z dnia 11 maja 2023 r. poinformował, że dotychczasowe wyjaśnienia organu są nadal aktualne. Społeczna Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu 22 marca 2023 r. negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej, a projekt wykazu został przedstawiony do statecznego zatwierdzenia i podpisany przez, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Sekretarza Miasta L. dnia 27 marca 2023 r. Zainteresowana osoba może kontynuować starania o poprawę warunków mieszkaniowych na ogólnie obowiązujących zasadach, zaś informacja o tworzeniu wykazów w latach kolejnych ogłaszana jest po 15 grudnia każdego roku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca zarzuciła Prezydentowi Miasta naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a., a także § 4 ust. 1 Regulaminu Działania Społecznej Komisji Mieszkaniowej stanowiącej załącznik do uchwały nr [...] Rady Miasta L. z dnia 28 lutego 2019 r. w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 20023 r., poz. 40 ze zm.) oraz w zw. z § 8 uchwały nr [...] Rady Miasta L. z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L., poprzez zaniechanie przeprowadzenia wizji lokalnej w zajmowanym przez skarżącą lokalu, z powodu niezastania w nim skarżącej ani innych osób, a w konsekwencji nieujęcie jej w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L., w sytuacji gdy skarżąca nie była w żaden sposób poinformowana o tym, że w danych dniach i godzinach przeprowadzona zostanie wizja lokalna. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że skarżąca nie ma obowiązku przebywać nieustannie w zamieszkiwanym lokalu, a organ lub komisja powinny ustalić i zakomunikować skarżącej choćby przybliżony termin wizji lokalnej

W oparciu o powyższe A. S. wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w zakresie w jakim nie obejmuje on skarżącej w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L. oraz o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania zobowiązując organ I instancji do wydania w określonym terminie aktu w zakresie dotyczącym skarżącej wskazując sposób załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu odrzucenie skargi uzasadnia brak spełnienia warunku z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz.1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podniósł, że wniosek złożony przez skarżącą był niekompletny, a późniejsze jego uzupełnienia oraz złożone oświadczenia, w tym co do składu gospodarstwa domowego oraz co do posiadania tytułów prawnych do innych nieruchomości, nie zawierały prawdziwych danych. Skarżąca zataiła dane dotyczące jej sytuacji mieszkaniowej. Organ wskazał m.in., że jak wynika z jego ustaleń w dniu składania wniosku w ewidencji gruntów i budynków skarżąca figurowała jako współwłaściciel w [...] części lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy [...] w L. o powierzchni 19,30 m2, a także jako współwłaściciel w [...] części lokalu mieszkalnego nr [...] położonego przy ulicy [...] o powierzchni 40,74 m2 .

Konfrontując dane z wniosku ze znaną organowi sytuacją skarżącej, wynikającą z dokumentów i oświadczeń składanych organowi wcześniej, organ uznał, że przedstawiane przez skarżącą dane dotyczące jej sytuacji materialnej, także nie są zgodne z rzeczywistym stanem:

- w okresie 2013 -2020 wykazywane dochody uzyskiwane w [...];

- wszystkie sprawy w poprzednich okresach załatwiane przez pełnomocnika - matkę skarżącej i brak osobistego kontaktu ze skarżącą;

- pobieranie nauki gimnazjalnej przez córkę skarżącej K. w 2016 r. w [...];

- informacja córki skarżącej Ż. K. z listopada 2020 r, że matka nie zamieszkuje z nią ponieważ mieszka poza granicami kraju;

- dwie próby przeprowadzenia przez zespół wizytujący Społecznej Komisji Mieszkaniowej wizji lokalnej w dniach 13 stycznia 2023 r. g.18:02 i 16 stycznia 2023 r. g.17:48 nie powiodły się ponieważ nikogo nie zastano w domu.

Wobec tak ustalonego stanu faktycznego, uznano, że skarżąca nie może uzyskać pomocy gminy w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Przy realizacji zadań w zakresie gospodarki mieszkaniowej, gmina zobowiązana jest dążyć do racjonalnego wykorzystania mieszkaniowego zasobu w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach.

Organ wyjaśnił również, odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego, że przeprowadzenie wizji lokalnej, bez wcześniejszego zawiadomienia wnioskodawcy, nie stanowi naruszenia zasady wyjaśnienia prawdy obiektywnej, i podkreślił, że wizja lokalna jest tylko jednym ze sposobów weryfikacji danych zawartych we wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 172 ze zm., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego aktu), dalej: "ustawa o ochronie praw lokatorów", gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach, wykorzystując do tego mieszkaniowy zasób gminny (art. 4 ust. 2 i 3 tej ustawy). Tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 ustawy). Rada gminy uchwala zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej (art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy).

W myśl przytoczonych przepisów rozdysponowywanie lokali komunalnych należy co do zasady do zadań organu wykonawczego gminy, który wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy.

Postępowanie w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej przez gminę i oddawania w najem lokali z mieszkaniowego zasobu gminy jest kilkuetapowe. Sam etap zawarcia czy odmowy zawarcia umowy najmu z osobą zweryfikowaną jako spełniającą określone przez radę gminy kryteria bez wątpienia ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jednak rozstrzygnięcie o spełnieniu przesłanek do ubiegania się o najem lokalu z zasobu gminy przez konkretny podmiot wnioskujący, wymaga zachowania trybu administracyjnoprawnego, tj. wydania aktu stwierdzającego istnienie albo brak uprawnienia odpowiadającego przesłankom określonym przez lokalnego prawodawcę. Akt taki stanowi bez wątpienia realizację zadań publicznych przypisanych organom jednostek samorządu terytorialnego w drodze ustawy o ochronie praw lokatorów, w sposób i na zasadach określonych w wydawanym w oparciu o tę ustawę akcie prawa miejscowego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA).

Tym samym akt organu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie nieujęcia w wykazanie osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmy lokalu stanowiącego zasób mieszkaniowy gminy, jako akt podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej, podlega kontroli sądu administracyjnego.

Wbrew stanowisku organu nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi, albowiem wymóg wyczerpania, przed jej złożeniem, trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, został z dniem 1 czerwca 2017 r. uchylony (art. 52 § 4 p.p.s.a. został uchylony na mocy art. 9 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2017 r., poz. 935).

Dokonując zatem kontroli legalności podjętego przez organ rozstrzygnięcia, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że skarga nie ma żadnych usprawiedliwionych podstaw.

Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że w postępowaniu, którego przedmiotem jest ocena, czy wnioskodawca spełnia przesłanki do zawarcia umowy najmu lokalu wchodzącego w skład zasobu mieszkaniowego gminy, brak jest po stronie organu obowiązku stosowania procedury administracyjnej uregulowanej w k.p.a. Organ nie był obowiązany załatwić sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej, nie prowadził zatem sformalizowanego postępowania jurysdykcyjnego, do którego stosuje się przepisy k.p.a., w szczególności wskazany przez skarżącą art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a.

Wbrew zarzutom skargi organ wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy i działał na podstawie prawa i w jego granicach.

Zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L. zostały uregulowane w uchwale Rady Miasta L. nr [...] z dnia 28 stycznia 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L. (Lubel.2021.691 z 8 lutego 2021 r.), wydanej na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów.

Z § 7 pkt 6 przedmiotowej uchwały wynika, że sprawy osób ujętych w projekcie

wykazu podlegają opiniowaniu przez Społeczną Komisję Mieszkaniową po wcześniejszym przeprowadzeniu wizji lokalowej przez zespoły wizytujące Komisji. Zaopiniowany przez SKM projekt wykazu zostaje przedstawiony Prezydentowi Miasta do zatwierdzenia (§ 7 pkt 7). Projekt wykazu zatwierdzony przez Prezydenta [...] podaje się do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie w siedzibie Urzędu Miasta. Informacja o wywieszeniu projektu wykazu i terminie składania zastrzeżeń zamieszczana jest w Biuletynie Informacji Publicznej i w siedzibie Urzędu Miasta (§ 7 pkt 8). Po rozpatrzeniu zastrzeżeń, projekt wykazu zostaje przedstawiony Prezydentowi Miasta do ostatecznego zatwierdzenia. Wykaz ostateczny podaje się do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie w siedzibie Urzędu Miasta przez okres 30 dni (§ 7 pkt 9).

Tym samym, jak wynika z powyższego, wizja lokalowa jest elementarną częścią procedury oceny spełniania przesłanek uprawniających do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy oraz jednym ze sposobów weryfikacji danych zwartych w wniosku.

Zgodnie z kolei z postanowieniem § 4 Regulaminu Działania Społecznej Komisji Mieszkaniowej stanowiącej załącznik do uchwały nr [...] Rady Miasta L. z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie powołania Społecznej Komisji Mieszkaniowej (dalej regulamin SKM"), Komisja powołuje spośród członków 2-3 osobowe zespoły wizytujące, które dokonują kontroli warunków mieszkaniowych osób ubiegających się o przyznanie lokalu komunalnego (pkt 1). Zespoły wizytujące sporządzają z przeprowadzonej kontroli protokół, który jest omawiany na posiedzeniu Komisji i uwzględniany przy wydawaniu opinii w sprawie (pkt 2).

W niniejszej sprawie, co nie jest sporne, Społeczna Komisja Mieszkaniowa trzykrotnie podejmowała próby dokonania wizytacji lokalu przy ul. [...]. Pierwsze dwie próby miały miejsce w dniach 13 i 16 stycznia 2023 r., odpowiednio o godz. 18:02 i 17:48, a trzecia próba miała miejsce po złożeniu przez pełnomocnika skarżącej zastrzeżeń do projektu wykazu osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu, w dniu 16 marca 2023 r. o godz.17: 56.

Z przeprowadzonych czynności, sporządzono protokoły wizytacji, z których wynika również, że skład zespołu wizytującego był zgodny w wymogami regulaminu SKM. W tych okolicznościach postawiony w skardze zarzut naruszenia § 4 regulaminu SKM uznać należy za nieskuteczny. Sam fakt, że do wizytacji lokalowej nie doszło nie uzasadnia trafności stanowiska skargi o naruszeniu postanowień regulaminu SKM i zaniechaniu czynności, które mogły doprowadzić do kontroli, poprzez brak "umówienia się" organu ze skarżącą co do terminu przeprowadzenia wizytacji.

Z całą pewnością z regulaminu SKM taki obowiązek organu nie wynika, natomiast sam fakt podjęcia przez organ trzykrotnej próby przeprowadzenia wizytacji świadczy, że organ, wbrew zarzutom skargi podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy.

Pełnomocnik skarżącej zarzuca, że nieracjonalnym byłoby wymagać aby wnioskodawczyni czekała bezustannie w domu na wizytę Społecznej Komisji Mieszkaniowej, nie znając nawet przybliżonej daty i godziny, oraz że § 7 regulaminu SKM nie stanowi o zakazie telefonicznego komunikowania się z osobami ubiegającymi się o lokal z zasobu miasta. Zgodnie z § 7 regulaminu SKM Komisja nie prowadzi korespondencji z osobami ubiegającymi się o przyznanie lokalu komunalnego (pkt 1).

Protokoły Komisji stanowią podstawę do prowadzenia przez Wydział Spraw Mieszkaniowych korespondencji z osobami ubiegającymi się o przyznanie lokalu komunalnego (pkt 2).

Można zgodzić się ze stwierdzeniem pełnomocnika, że § 7 regulaminu SKM takiego zakazu nie stanowi. Jednakże, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, taka treść przepisu potwierdza tylko stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę i poparte stanowiskiem judykatury, że przeprowadzenie wizji lokalowej, bez wcześniejszego zawiadomienia wnioskodawcy, wprowadzając pewien element zaskoczenia, nie tylko nie stanowi naruszenia zasady wyjaśnienia prawdy obiektywnej, ale wręcz odwrotnie, może się przyczynić do jej ustalenia. Trzeba bowiem pamiętać, że z mieszkaniowego zasobu wynajmowane są lokale osobom, które pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych, które zamieszkują w pomieszczeniach nienadających się na stały pobyt ludzi, a osiągającym dochód nieprzekraczający minimum dochodowego. Jak trafnie też wskazywał organ wizja lokalowa jest jednym ze sposobów weryfikacji danych zawartych we wniosku. Konfrontacja danych zawartych we wniosku z rzeczywistym stanem faktycznym jest niezbędna w procedurze badania zaistnienia przesłanek do uzyskania pomocy mieszkaniowej od gminy. Jak wskazano, wizja lokalowa, co wnika wprost z podstawy normatywnej działania organu jest obligatoryjnym elementem procedury kwalifikacyjnej.

Dlatego też brak możliwości przeprowadzenia wizytacji warunków mieszkaniowych skarżącej musiał skutkować negatywną oceną Społecznej Komisji Mieszkaniowej co do umieszczenia skarżącej w wykazie osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta. Uzyskanie przez skarżącą wymaganej liczby punktów nie było przesłanką wystarczającą do zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu.

W konsekwencji nieujęcie skarżącej w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L. uznać należy za zgodne z prawem.

Pełnomocnik skarżącej pomija też, że nie było żadnych przeszkód aby to skarżącą należycie dbająca o swoje interesy i często przebywająca poza domem, na dłuższy okres czasu, jak podkreślał jej pełnomocnik, sama zwróciła się do organu o udzielnie stosownych informacji w przedmiocie planowanej wizytacji.

Tymczasem przebieg postępowania utrwalony w aktach wskazuje, że to organ wykazał się starannością w dążeniu do ustalenia prawdy obiektywnej, natomiast takiej należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw skarżącej przypisać nie można. Skarżąca, co sama przyznała, stara się o mieszkanie z mieszkaniowego zasobu Miasta L. od ponad 20 lat. Wie jakie dokumenty należy złożyć i jak przebiega procedura kwalifikacyjna. Tymczasem wniosek złożony przez skarżącą był niekompletny, a przedłożone w wyniku uzupełnianie dokumenty zawierają wiele przekreśleń, zmian, parafek, w tym w miejscach dotyczących źródeł i wysokości dochodu oraz stanu osobowego gospodarstwa domowego. Na pierwszy rzut oka widać też, że dokumenty te nie były wypełniane przez jedną i tą samą osobę. Z akt sprawy wynika również, że kontakt ze skarżącą był utrudniony, braki złożonego w marcu 2022 r. wniosku zostały uzupełnione dopiero w listopadzie 2022 r. Natomiast dodatkowe informacje przedstawione przez organ w odpowiedzi na skargę co do sytuacji mieszkaniowej skarżącej i posiadanych przez nią, na dzień złożenia wniosku, udziałów w nieruchomościach lokalowych, potwierdzają tylko, że zaskarżony akt prawa nie narusza. Informacje te poddają w wątpliwość rzetelność danych wskazanych przez skarżącą w jej dokumentacji aplikacyjnej. W odpowiedzi na skargę organ chciał dodatkowo wykazać, że nawet gdyby skarżąca w takim wykazie osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu z mieszkaniowego zasobu Miasta L. się znalazła, to i tak, w oparciu o pozyskane przez organ dane, zgodnie z regulacją § 7 ust. 10 pkt 2 i 5 uchwały Rady Miasta L. nr [...] z dnia 28 stycznia 2021 r., zostałaby z niego skreślona (skreślenie z wykazu osoby w nim ujętej następuje w przypadku złożenia przez wnioskodawcę oświadczenia zawierającego nieprawdziwe dane lub zatajenie danych dotyczących sytuacji mieszkaniowej lub materialnej oraz w sytuacji posiadania tytułu prawnego do lokalu, który zaspokaja potrzeby mieszkaniowe).

Dla kontroli legalności zaskarżonego aktu istotne jest jednak to, że brak możliwości przeprowadzenia wizytacji lokalowej pod adresem zamieszkania wskazanym przez skarżącą był wystarczającą i samodzielną przesłanką do negatywnego zaopiniowania skarżącej co do zakwalifikowania jej do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu Miasta L. i w konsekwencji nieujęcia skarżącej w Wykazie Ostatecznym Osób Zakwalifikowanych do Zawarcia Umowy Najmu Lokalu z Mieszkaniowego Zasobu Miasta L..

W tym stanie faktycznym i prawnym nie można organowi zarzucić, że nierzetelnie zdiagnozował potrzeby skarżącej co do pomocy mieszkaniowej, oraz że przeprowadził postępowanie w sposób naruszający przepisy prawa jak i zasady dobrej praktyki administracyjnej.

Z tych wszystkich względów i uznając, że zaskarżony akt jest zgodny z prawem, sąd, działając na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz.1634 ze zm.), zobowiązany był skargę oddalić.