Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 704/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i ust. 4, art. 56
journal: Dz.U. 2021 poz 741
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -  t.j.
article: art. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1986
law: Ustawa z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Wskutek rozpoznania wniosku K. Z. - L. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych wolnostojących oraz niezbędnej infrastruktury technicznej na działce nr [...] w obrębie W., gmina D., Wójt Gminy D. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Organ pierwszej instancji w oparciu o analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, której wynik stanowi załącznik do decyzji, ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy stwierdzając jednocześnie, że planowana inwestycja stanowi kontynuację funkcji istniejącej zabudowy.

2. Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła M. K. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca") wskazując, że zaskarżona decyzja narusza art. 156 §1 pkt 2 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz, że jest sprzeczna z prawem, gdyż o jej wydanie wystąpiła osoba nieuprawniona, a celem jej jest obejście prawa ze szkodą między innymi dla budżetu państwa.

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej przywoływana jako: "K.p.a.") oraz w związku z art. 61 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 stycznia 2022 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 z późn. zm., dalej przywoływana jako: "u.p.z.p."), po rozpoznaniu odwołania Skarżącej orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu Organ odwoławczy wskazał, że Organ I instancji sporządził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, określił rodzaj inwestycji jako realizację pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych wolnostojących wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną dla potrzeb planowanej inwestycji; określił także warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, w tym wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu:

nieprzekraczalna linia zabudowy od granicy drogi powiatowej na działce nr [...]: 15,Om

w przypadku podziału terenu inwestycji na działki budowlane ustala się konieczność zapewnienia terenu umożliwiającego zawracanie pojazdów

maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy terenu inwestycji: 15%,

szerokość elewacji frontowej: 13,0m - 19,0m,

geometria dachów

dachy dwuspadowe lub wielospadowe, z kalenicami równoległymi lub prostopadłymi do zachodniej granicy działki nr [...]

kąty nachylenia głównych połaci dachowych: 35° - 45°

wysokości głównych kalenic dachów: 7,0m - 9,0m od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku

maksymalna wysokość elewacji frontowej do okapu głównych połaci dachowych: 4,5m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku

minimalna powierzchnia biologicznie czynna: 50% powierzchni terenu inwestycji,

realizacja minimum jednego miejsca postojowego na terenie własnej działki dla każdego lokalu mieszkalnego,

zakres i forma projektu budowlanego powinna odpowiadać warunkom określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. Nr poz. 462).

planowana inwestycja musi spełniać wymogi:

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333),

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065).

SKO oparło się na sporządzonej w toku postępowania przed Organem I instancji analizie urbanistycznej gdzie wskazano, iż front działki inwestycyjnej mierzy 19m, zatem granice obszaru analizy wyznaczono w odległości trzykrotności szerokości frontu działki, tj. 60m. Na załączniku graficznym zaznaczono granice terenu inwestycji i granice obszaru analizowanego.

W obszarze analizowanym zlokalizowane są budynki mieszkalne jednorodzinne i zabudowa zagrodowa. Dla zabudowy na terenie działki nr [...] ustalono funkcję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Dokonując oceny poszczególnych parametrów nowej zabudowy Organ odwoławczy stwierdził, że ich wartości wynikają z danych zawartych w analizie urbanistycznej oraz stanowią arytmetyczny wynik wielkości posiadanych przez obiekty budowlane zlokalizowane w tym obszarze.

Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. W badanej sprawie wskaźnik powierzchni zabudowy działek w obszarze analizy wynosi ok 15%, nie wliczając działki nr [...] zabudowanej zabudową zagrodową i stanowiącą w całości grunt rolny, wobec czego uzasadnionym było określenie tego parametru dla planowanej inwestycji w wielkości 15%.

Szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. W przedmiotowej sprawie średnia szerokość elewacji frontowych budynków wynosi ok 16m, wobec czego dla wnioskowanej inwestycji parametr ten określony został na 13m - 19m.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Jeżeli wysokość ta na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizy. Dokonując oceny tego parametru należało stwierdzić, że został on określony w sposób prawidłowy, zgodny z wielkością wynikającą z analizy. W związku z tym, że wysokości elewacji frontowych budynków na działkach sąsiednich są zróżnicowane, parametr ten określono jako średnią wielkość z obszaru analizy. Średnia wysokość elewacji frontowych wynosi ok. 4,3m, wobec czego wielkość tę ustalono dla planowanej inwestycji na 4,5m

Geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. W badanej sprawie geometrię dachów ustalono na podstawie cech dachów budynków zlokalizowanych w sąsiedztwie.

SKO wskazało ponadto, że zgodnie z art. 56 (w związku z art. 64) u.p.z.p., nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy jest zobowiązany do wydania pozytywnej decyzji, jeżeli planowanej inwestycji nie sprzeciwiają się przepisy odrębne. Ponadto, jak wskazał Organ, decyzja o warunkach zabudowy nie narusza interesów osób trzecich, a wnioskodawcy, na którego rzecz została wydana, nie przyznaje uprawnień do nieruchomości. Decyzja o warunkach zabudowy musi być zatem wydana na żądanie wnioskodawcy zawsze, gdy przepisy prawa na to pozwalają, niezależnie od woli pozostałych stron postępowania. Nie ma zatem znaczenia na tym etapie procesu inwestycyjnego wyrażenie, bądź odmowa wyrażenia zgody przez pozostałe strony postępowania. Ustalenie warunków zabudowy nie narusza prawa osób trzecich, gdyż dopiero na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę badaniu podlegają określone we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę oraz wynikające z projektu budowlanego konkretne parametry planowanej inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi natomiast swego rodzaju promesę, która wskazuje potencjalnemu inwestorowi czy planowana przez niego zabudowa jest możliwa do realizacji na danej nieruchomości oraz jakie warunki powinna spełniać.

Wpływ planowanej inwestycji na prawa właścicieli nieruchomości stanowiącej przedmiot inwestycji oraz nieruchomości sąsiednich to kwestia, która co do zasady jest szerzej analizowana przy wydawaniu pozwolenia na budowę, natomiast obecnie decyzja nakłada na inwestora obowiązek realizacji zabudowy zgodnie z uwzględnianiem art. 5 ustawy Prawo budowlane oraz przepisów szczególnych zapewniających ochronę interesów osób trzecich, a w szczególności z zapewnieniem ochrony przed pozbawieniem m.in. dostępu dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Ochrona ta ma więc charakter formalny, natomiast spełnienie konkretnych wymogów w ww. zakresie to przedmiot postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, gdzie organ bada zgodność przedsięwzięcia z wymogami technicznymi, w tym dotyczącym przesłaniania budynków sąsiednich. Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie może więc wkraczać w kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej i w sposób władczy orzekać o kwestiach, które mogą stać się przedmiotem rozważań dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego.

Odnosząc powyższe do zarzutu odwołującej, zgodnie z którym wnioskodawczyni nie posiada prawa do nieruchomości SKO wskazało, że wniosek o wydanie warunków zabudowy dla konkretnej nieruchomości może złożyć każdy, nie będąc przy tym właścicielem bądź wieczystym użytkownikiem tej nieruchomości. W badanej sprawie fakt, że wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania wraz ze Skarżącą nie pozbawia jej więc uprawnienia do złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla tej działki.

4. Niezadowolona z treści rozstrzygnięcia Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a. i wniosła o uchylenie decyzji Wójta Gminy D. w całości.

W uzasadnieniu podniosła, że decyzja SKO utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy D. jest sprzeczna z prawem, gdyż o jej wydanie wystąpiła osoba nieuprawniona, a celem jej jest obejście prawa ze szkodą między innymi dla budżetu państwa.

5. W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2003 r. Skarżąca podtrzymała zarzut i wskazała na postanowienie Prokuratora Rejonowego z dnia 31 maja 2017 r. o umorzeniu śledztwa oraz opinię biegłego z zakresu szacowania nieruchomości na okoliczność małych możliwości inwestycyjnych działki.

6. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skargę należało oddalić.

7. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

8. Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu była ocena prawidłowości działania organów w sprawie, w której Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji wskazanej we wniosku Inwestorów z dnia 14 lipca 2021 r., polegającej na budowie pięciu budynków jednorodzinnych dwulokalowych wolnostojących wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, położonej w obrębie ewidencyjnym Wołczkowo.

9. Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi przypomnienie przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, tj. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie ustalenia sposobu wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej rozporządzenie).

Z dniem 3 stycznia 2022 r. zmienione zostały przepisy ustawy oraz rozporządzenia. Stosownie do przepisu art. 4 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1986), do spraw ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania warunków zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto, zgodnie z §2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, do spraw ustalenia warunków zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wobec powyższego w tej sprawie, jak prawidłowo wskazało SKO, zastosowanie znajdą przepisy ustawy oraz rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 stycznia 2022 r.

Przepis art. 4 ust. 1 i 2 u.p.z.p ustanawia ogólną zasadę, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Co do zasady, każda zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, w szczególności polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy (art. 59 ust. 1-2a u.p.z.p.).

W tej sprawie nie budzi wątpliwości, że działka, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji położona jest na terenie, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Przepis art. 59 ust. 1 u.p.z.p. stanowy natomiast, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 60 ust. 1 tej ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje na wniosek inwestora wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 oraz uzyskania uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W myśl przepisu art. 60 ust. 4 ustawy sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie wpisanej na listę samorządu zawodowego architektów.

Natomiast art. 61 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych

i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy,

o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;

6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:

a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,

strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,

strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

Dla pozytywnego wydania decyzji o warunkach zabudowy określone w tym przepisie warunki muszą być spełnione łącznie. Zgodnie z §3 rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy.

Należy wyjaśnić także, że zgodnie z art. 56 (w związku z art. 64) u.p.z.p., nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy jest zobowiązany do wydania pozytywnej decyzji, jeżeli planowanej inwestycji nie sprzeciwiają się przepisy odrębne.

10. W rozpoznawanej sprawie spór w istocie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy może wystąpić i decyzję taką uzyskać osoba niemająca prawa do dysponowania gruntem. Sygnalizowany przez Skarżącą brak uprawnienia Inwestorów do dysponowania gruntem jako przesłanka odmowy wydania warunków zabudowy okazał się niesłuszny.

Podkreślić bowiem należy, jak słusznie zauważył Organ odwoławczy, że decyzja o warunkach zabudowy nie narusza interesów osób trzecich, a wnioskodawcy, na którego rzecz została wydana, nie przyznaje żadnych uprawnień do nieruchomości. Decyzja o warunkach zabudowy musi być zatem wydana na żądanie wnioskodawcy zawsze, gdy przepisy prawa na to pozwalają, niezależnie od woli pozostałych stron postępowania, co wyjaśniał Organ Skarżącej na etapie postępowania administracyjnego.

Nie ma zatem znaczenia na tym etapie procesu inwestycyjnego wyrażenie, bądź odmowa wyrażenia zgody na takie czy inne warunki zabudowy dla danego terenu przez pozostałe strony postępowania. Ustalenie warunków zabudowy nie narusza prawa osób trzecich, gdyż dopiero na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę badaniu podlegają określone we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę oraz wynikające z projektu budowlanego konkretne parametry planowanej inwestycji, jak też prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi natomiast swego rodzaju promesę, która wskazuje potencjalnemu inwestorowi czy planowana przez niego zabudowa jest możliwa do realizacji na danej nieruchomości oraz jakie warunki powinna spełniać.

Wpływ planowanej inwestycji na prawa właścicieli nieruchomości stanowiącej przedmiot inwestycji oraz nieruchomości sąsiednich to kwestia, która co do zasady jest szerzej analizowana przy wydawaniu pozwolenia na budowę (prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane).

Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie może wkraczać w kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej, co słusznie podkreślił Organ II instancji, i w sposób władczy orzekać o kwestiach, które mogą stać się przedmiotem rozważań dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego.

11. Konkludując - wniosek o wydanie warunków zabudowy dla konkretnej nieruchomości może złożyć każdy, nie będąc przy tym właścicielem bądź wieczystym użytkownikiem tej nieruchomości. W badanej sprawie fakt, że Skarżąca jest współwłaścicielem nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania wraz z inwestorami nie pozbawia ich w żaden sposób uprawnienia do złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla tej działki.

12. Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa, zaś decyzje wydane przez Organy obu instancji odpowiadają prawu.

13. Z tej przyczyny skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.