Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 553/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2024 r. w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W.D. (dalej w skrócie: "skarżący") pismem z dnia 23 marca 2024 r. złożył sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 marca 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21 odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 29 marca 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21 odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd zauważył jednak, że skarżący przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 29 marca 2024 r. nie został pouczony o przymusie adwokacko-radcowskim, w związku z czym będzie mógł on wnieść ponownie zażalenie na postanowienie z dnia 29 marca 2024 r. w terminie 7 dni od doręczenia odpisu w/w postanowienia, dokonanego już z prawidłowym pouczeniem.

Pismem z dnia 24 maja 2024 r. skarżący złożył sporządzone osobiście zażalenia na postanowienie z dnia 29 marca 2024 r. oraz na postanowienie z dnia 16 maja 2024 r. Wniósł o uchylenie w/w postanowień i przekazanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21 do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, celem jej merytorycznego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2024 r. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 29 marca 2024 r.

Pismem z dnia 13 października 2024 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 11 października 2024 r.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 13 października 2024 r. na postanowienie z dnia 11 października 2024 r. w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2024 r. (karta nr 585 akt sądowych).

Z informacji zawartej w aktach sprawy wynika, że w Rejestrze Opłat Sądowych WSA w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa z dnia 6 listopada 2024 r., karta nr 593 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 453/21 odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 11 października 2024 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej w skrócie: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi zażalenie. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania w w/w zakresie oraz pouczenia, że niewykonanie tego wezwania skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 28 października 2024 r.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia W.D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w § 1, jest m.in. zażalenie (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie (dostęp do informacji publicznej) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2024 r. w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2024 r., jednak wpis od zażalenia nie został przez niego uiszczony w zakreślonym w wezwaniu terminie. W związku z powyższym, zażalenie – jako nieopłacone – było w konsekwencji niedopuszczalne. Należy przy tym zaznaczyć, iż skarżącemu nie zostało w niniejszej sprawie przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.