Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 941/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 27 ust. 2 pkt 4, art. 25 ust. 8
journal: Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j.
article: § 2 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz 131
law: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy.
article: art. 135, art. 145 § 1 a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędzia WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędzia WSA Robert Sawuła Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] oraz decyzję Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w części odmawiającej skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 8 listopada 2001 r.


UZASADNIENIE

SA/Rz 941/02

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z [...] IV 2002 r. Nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Starosty [...] z [...] I 2002 r. w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 4 miesięcy od 1 I 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Jako podstawę prawną powołał przepis art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 27 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 XII 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. Nr 6, poz. 56 z 2000 r./.

Jak wynika z akt administracyjnych K. S. zarejestrował się w PUP w dniu 8 listopada 2001 r. jako osoba bezrobotna. Rejestrując się przedłożył świadectwo pracy z 31 X 2001 r. wystawione przez A. Sp z o. o. w W. o/P. stwierdzające, że stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy z dniem 31 X 2001 r. przy czym zastosowano skrótowy okres wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36 § 1 Kp od 1 XI 2001 r. do 31 XII 2001 r.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który otrzymał odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

Skrócenie następuje o czas nie przysługiwania zasiłku z tych przyczyn zgodnie z art. 25 ust. 8 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 6 ustawy.

W sprawie zostały zastosowane przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązujące w dniu nabycia przez bezrobotnego prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy.

W piśmie z 9 VII 2001 r. Krajowy Urząd Pracy stwierdził bowiem, że jeżeli na skutek zastosowania skróconego okresu wypowiedzenia osoby rejestrujące się w PUP w 2001 r. nabędą prawo do zasiłku już w 2002 r. bo będzie im przysługiwał w wymiarze obowiązującym na terenie danego PUP w 2002 r. – czyli z zastosowaniem stopy bezrobocia z czerwca 2001 r. Wobec tego przyznano mu zasiłek dla bezrobotnych na okres 4 miesięcy. Skoro rokiem poprzedzającym dzień nabycia prawa do zasiłku jest 2001 r. zatem okres pobierania zasiłku na terenie działania PUP w 2002 r. wynosi 6 miesięcy stosownie do treści art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy. Stopa bezrobocia bowiem na obszarze działania PUP na dzień 30 czerwca 2001 r. wynosiła 15,2 i nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 15,9.

Poza tym został zastosowany art. 25 ust. 8 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu nabycia prawa do zasiłku tj. od 1 I 2002 r.

Z tego względu zasadnym było przyznanie mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 4 miesięcy tj. pomniejszony o czas otrzymania odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia.

Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie twierdząc, że uzyskanie zasiłku dla bezrobotnych na okres 4 miesięcy jest dla niego krzywdzące ponieważ rejestrował się w PUP w 2001 r. pod rządami ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 XII 2001 r.

Po rozpoznaniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając argumentację organu I instancji.

Decyzję tą zaskarżył do NSA K. S. nie wskazując kierunku jej weryfikacji.

Ponownie w motywach skargi podniósł okoliczność, iż zarejestrował się w PUP pod rządami ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 XII 2001 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej /§ 1/. Kontrola ta wykonywana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/.

Jej zakres wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną /§ 1/.

Uwzględnić skargę może tylko wówczas gdy stwierdzi naruszenie prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 cyt. ustawy.

Bezspornym jest, iż K. S. w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy 8 XI 2001 r. spełniał określone w art. 2 ust. 1 warunki nabycia statusu osoby bezrobotnej i przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzją z dnia [...] XII 2001 r. Nr [...] Powiatowy Urząd Pracy uznał go za osobę bezrobotną z dniem 8 XI 2001 r., a w drugiej części odmówił mu przyznania prawa do zasiłku z dniem 8 listopada 2001 r.

W uzasadnieniu naprowadził, iż zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 4 cyt. ustawy w przypadku otrzymania odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę prawo do zasiłku przysługuje po upływie okresu, za który wypłacono odszkodowanie.

Zaś decyzją z dnia [...] I 2002 r. przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 4 miesięcy od 1 I 2002 r.

Zgodnie z art. 25 ust. 8 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 XII 2001 r. okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o okres nieprzysługiwania prawa do zasiłku z przyczyn wyczerpująco określonych w art. 27 ust. 1 pkt 1-4 oraz ust. 3. Nowelizacja wprowadzona przepisem art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy /.../ o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. Nr 154, poz. 1793/ wywołała ten skutek, że skróceniem okresu przysługiwania prawa do zasiłku objęto również przyczynę określoną w art. 27 ust. 1 pkt 6 tj. pobranie odszkodowania z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia.

Ustalenie zatem okresu przysługiwania prawa do zasiłku dla bezrobotnych zależy więc od zajęcia stanowiska jakie przepisy mają zastosowanie w rozpatrywanej sprawie tj. czy z daty rejestracji w PUP czy też wydania decyzji o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Problem prawny istniejący w niniejszej sprawie sprowadza się do określenia czy osoba uznana za bezrobotnego uzyskuje status bezrobotnego z datą rejestracji czy też z datą wydania decyzji o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Kwestia ta ma istotne znaczenie dla określenia momentu, od którego rejestrujący się, nabywa określone uprawnienia i obowiązki.

Art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że rejonowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i prowadzą ich karty rejestracji. Z ustępu drugiego tego artykułu wynika, że bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego urzędu w celu potwierdzenia gotowości do pracy.

Z kolei § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy wynika, że rejestracja bezrobotnego następuje w dniu przedłożenia koniecznych dokumentów, po wypełnieniu i podpisaniu przez niego karty rejestracyjnej w obecności pracownika.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż akt rejestracji bezrobotnego dokonany jest w dacie spełnienia przez bezrobotnego powyższych warunków.

Tak więc to z datą rejestracji, a nie wydania decyzji, bezrobotny nabywa określone uprawnienia, o których mowa w powyższym akcie.

A skoro tak, z tą samą datą muszą obciążać go określone obowiązki, w tym m. in.: zgłaszanie się w rejonowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie.

Świadczy o tym zestawienie treści wymienionych wyżej przepisów art. 2, art. 1 i art. 13 ustawy mówiących o uprawnieniach "rejonowych urzędów pracy" a nie jego kierowniku, który musiałby wydawać w tej mierze decyzję.

Poza tym dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego idzie w tym kierunku, że wywodzi skutki prawne z daty rejestracji w odniesieniu do innych instytucji cyt. ustawy, i tak np.: osobie bezrobotnej, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy spełniała warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego /patrz uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 11 III 2002 r. OPS 14/1/ przysługuje prawo do przyznania świadczeń.

Zdaniem Sądu w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania już w pierwszej decyzji z dnia 3 XII 2001 r., w której przyznano K. S. status osoby bezrobotnej to w drugiej części, należało przyznać mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 1 stycznia 2002 r.

Organy rozpoznając ponownie sprawę uwzględnią uwagi Sądu i określając czasookres pobierania zasiłku dla bezrobotnych zastosują przepisy cytowanej ustawy z daty rejestracji K. S. w PUP.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1a, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uwzględnił skargę K. S..