Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 150/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt III SPP/Lu 9/23 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 22 marca 2023 r., odrzucił sprzeciw J. B. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2023 r., w przedmiocie prawa pomocy, w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2022 r., w przedmiocie wydania zezwolenia na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego.

Sąd I instancji wskazał, że powołanym postanowieniem z dnia 27 lutego 2023 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 7 marca 2023 r. wraz z pouczeniem o uprawnieniu do wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 15 marca 2023 r. skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienie referendarza sądowego.

Sąd I instancji wskazując na treść przepisów art. 259 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skuteczny termin do wniesienia sprzeciwu na przywołane postanowienie referendarza upływał z dniem 14 marca 2023 r. Sprzeciw został nadany w placówce pocztowej w dniu 15 marca 2023 r., a tym samym złożono go z uchybieniem terminu.

J. B. zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji, podnosząc, że uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu spowodowane było przez osobę postronną, którą strona z uwagi na swój stan zdrowia "grzecznościowo" poprosiła o wysłanie sprzeciwu do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie, co wynika z analiz akt sprawy, a czego sama strona skarżąca nie kwestionuje, uchybiła ona siedmiodniowemu terminowi do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczono bowiem skarżącej w dniu 7 marca 2023 r., zatem jak słusznie stwierdził Sąd I instancji skuteczny termin do dokonania czynności w postaci wniesienia sprzeciwu mijał z dniem 14 marca 2023 r. Wniesienie przez stronę – nadanie przesyłki zawierającej sprzeciw – w dniu 15 marca 2023 r., oznaczało, co również trafnie stwierdził Sąd I instancji, że strona uchybiła terminowi, o którym mowa w powołanym art. 259 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do regulacji z art. 259 § 2 p.p.s.a. zobligowany był do dorzucenia wadliwie wniesionego sprzeciwu skarżącej.

Wskazania wymaga, w świetle podniesionej na wstępie zażalenia argumentacji strony, iż dowiedziawszy się o uchybieniu terminu do dokonania zamierzonej czynności procesowej, skarżąca mogła wnieść o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia sprzeciwu, czego nie uczyniła wnosząc wyłącznie zażalenie na postanowienie odrzucające sprzeciw.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.