Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 501/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające orzeczenie
Powołane przepisy: article: art 42 ust 2a
journal: Dz.U. 2022 poz 2094
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi S.E. [...] sp. z o. o. w G. na decyzję Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w Toruniu z dnia 19 lipca 2023 r., znak WR-IV-R.433.168.4.2022, nr 60810/07/2023 w przedmiocie zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w Toruniu z dnia 19 kwietnia 2023 r., znak WR-IV-R.433.168.4.2022, nr 38890/04/2023, 2. zasądza od Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w Toruniu na rzecz S. E. [...] sp. z o. o. w G. kwotę 4.480 zł (słownie: cztery tysiące czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. Zarząd Województwa [...] zobowiązał S. G. ("Strona", "Spółka", "Skarżąca") do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur, tj. wydatków niekwalifikowanych w rozumieniu Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, związanych z realizacją projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 pn. [...] z dnia [...] września 2021r. w wysokości [...] zł wraz

z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na rachunek projektowy środków, z których zostały sfinansowane poszczególne wydatki do dnia przekazania środków na rachunek [...], przyjmując, że datą początkową naliczenia odsetek jest dzień [...] grudnia 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że powodem żądania ww. kwoty było naruszenie Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, a także umowy o dofinansowanie poprzez wypłatę wynagrodzeń personelowi projektu za miesiąc kwiecień 2022r., które nie spełniały warunków kwalifikowalności określone w tychże Wytycznych.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazała, iż zakwestionowane wydatki były racjonalne powołując się na definicje tego pojęcia przedstawione w słownikach języka polskiego. W ocenie Spółki wydatek był konieczny i uzasadniony, gdyż podmiot prowadzący żłobek powinien dysponować niezbędną kadrą już w chwili uzyskania wpisu w związku z koniecznością spełnienia ustawowych warunków prowadzenia żłobka. Strona podkreśliła także, iż dochowała wszelkich starań co do realizacji projektu (prace adaptacyjne, odbiory Państwowej Inspekcji Pracy, uzyskanie decyzji Państwowej Straży Pożarnej, uzyskanie opinii wójta, burmistrza, prezydenta, uzyskanie wpisu do rejestru), jednak część procesów była od niej niezależna. Podniosła, iż jednocześnie prowadziła rekrutację personelu i uczestników projektu, (załączono ankiety rekrutacyjne dzieci). Strona zaznaczyła także, iż personel żłobka musi spełniać szereg wymagań, m.in.: ważne badania sanitarno-epidemiologiczne, ważne szkolenie z pierwszej pomocy, zaświadczenie o niekaralności, szkolenie BHP, szkolenie w zakresie przetwarzania

i ochrony danych osobowych, stąd wyniknęła konieczność zatrudnienia personelu

w okresie bezpośrednio poprzedzającym świadczenie usług. Strona wskazała, iż część szkoleń powinna odbywać się w godzinach pracy pracownika. Powołała się także na konieczność przygotowania żłobka przed rozpoczęciem świadczenia usług, tj. sprzątanie i dezynfekcję. Wskazała również, iż czynniki zewnętrzne spowodowały opóźnienie procesu formalnego i jego zakończenie w dniu [...] kwietnia 2022r. Podsumowując Spółka podkreśliła, iż jej działania były racjonalne i ukierunkowane na uzyskanie najlepszych efektów projektu i jego ciągłości.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Zarząd Województwa [...] decyzją z dnia [...] lipca 2023 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2023r. W uzasadnieniu podano, że na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej w dniu [...] września 2021r. pomiędzy Województwem [...] a S. G. Strona realizowała projekt pn. [...]. Zgodnie z § 2 ww. umowy przyznano Stronie dofinansowanie w łącznej kwocie nieprzekraczającej [...] zł i obejmującej dofinansowanie z Funduszu w kwocie nie większej niż [...] zł, co stanowi nie więcej niż 85% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu.

Organ podał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2022r., Instytucja Zarządzająca Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] (IZ RPO [...]) przekazała Stronie informację o pozytywnej weryfikacji wniosku o płatność za okres rozliczeniowy od 01 kwietnia do [...] czerwca 2022 r. W piśmie tym IZ wskazała, iż beneficjent wykazał wydatki związane z wypłatą wynagrodzeń dyrektora, opiekunek, pomocy kuchennej i sprzątaczki za miesiąc kwiecień 2022r. Zgodnie z wyjaśnieniami przesłanymi przez Stronę w systemie SL2014 w dniu [...] lipca 2022 r. wpis do Rejestru żłobków i klubów dziecięcych uzyskano w dniu [...] kwietnia 2022r., natomiast w formularzu Monitorowanie uczestników za okres od 01 kwietnia do [...] czerwca 2022 r. wskazano, iż faktyczna opieka nad dziećmi do lat 3 nastąpiła od [...] maja 2022 r., tj. od dnia rozpoczęcia udziału w projekcie pierwszych uczestników. Zgodnie z założeniami wniosku o dofinansowanie projektu liczba miesięcy, w których finansowane jest wynagrodzenie personelu projektu jest zgodna z liczbą miesięcy, w których świadczona jest opieka nad dziećmi. IZ uznała zatem, iż wydatki dotyczące wynagrodzeń personelu poniesione do momentu rozpoczęcia faktycznej opieki nad dziećmi są nieracjonalne i nie powinny być opłacone ze środków przeznaczonych na realizację przedmiotowego projektu. W toku postępowania IZ zwróciła się do Urzędu M. B. z prośbą

o udzielenie informacji na temat wymagań dotyczących uzyskania wpisu do rejestru żłobków. Urząd M. odpowiedział, iż w toku kontroli nie weryfikuje kwalifikacji personelu placówki.

Po dokonaniu ponownej analizy przedmiotowej sprawy Zarząd Województwa [...] podzielił ustalenia dokonane w decyzji wydanej w pierwszej instancji , co do kwoty zwrotu, jednocześnie stwierdził, iż na podstawie § 4 ust. 1 umowy o dofinansowanie Strona była zobowiązana do realizacji projektu zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, w którym to (w budżecie szczegółowym) wskazano, iż liczba miesięcy, w których finansowane jest wynagrodzenie personelu projektu jest zgodna z liczbą miesięcy, w których świadczona jest opieka nad dziećmi. Organ zauważył, że pierwotna argumentacja Spółki opierała się głównie na konieczności posiadania odpowiednich zasobów kadrowych na dzień przyjścia pierwszych dzieci w celu uzyskania wpisu do rejestru żłobków, jednakże stanowisko Urzędu Miasta B. nie potwierdziło takiego wymogu.

Odnosząc się do argumentacji Strony odnośnie racjonalności oraz konieczności odpowiedniego przygotowania personelu do pracy w żłobku organ wskazał, że załączone przez Stronę kopie dokumentów wskazują iż szkolenia BHP odbyły się [...] kwietnia 2022 r. Zarząd zauważył, iż zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy szkolenie BHP powinno odbyć się przed dopuszczeniem pracownika do pracy, a jednocześnie w czasie pracy i na koszt pracodawcy, tj. po podpisaniu umowy o pracę. Zatem w przypadku P. J. występuje niejasna sytuacja, tj. szkolenie BHP przeprowadzono

w kwietniu 2022 r., zaś zaangażowanie do pracy (zgodnie z bazą personelu) nastąpiło od sierpnia 2022 r. Zarząd stwierdził, że nie kwestionuje racjonalności tego wydatku, jednakże podkreślił, iż to Strona sama, przygotowując wniosek o dofinansowanie założyła, że zatrudnienie kadry nastąpi jednocześnie z przyjęciem dzieci do żłobka. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 6 umowy o dofinansowanie projektu Skarżąca zapoznała się z treścią Wytycznych i na podstawie § 4 ust. 7 ww. umowy zobowiązała się do stosowania aktualnie obowiązującej treści tychże przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach projektu. Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 określają zaś łączne warunki, które musi spełnić wydatek, żeby mógł zostać uznany za kwalifikowalny. Zarząd stwierdził, że w omawianym przypadku zakwestionowane wydatki nie były zgodne z zapisami wniosku o dofinansowanie, który zakładał, iż liczba miesięcy, w których finansowane jest wynagrodzenie personelu projektu jest zgodna z liczbą miesięcy,

w których świadczona jest opieka nad dziećmi. Faktyczna opieka w żłobku rozpoczęła się od maja 2022 r., natomiast część personelu została zatrudniona od kwietnia 2022 r.

Reasumując, Zarząd stwierdził, iż Strona dopuściła do powstania nieprawidłowości finansowej w rozumieniu przepisów prawa wspólnotowego zgodnie z art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. Zgodnie ze wskazanym artykułem "nieprawidłowość" oznacza bowiem każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem. Strona poniosła wydatki związane z wynagrodzeniem personelu żłobka za kwiecień 2022 r. niezgodnie z warunkami określonymi w Wytycznych, w związku z czym, zdaniem organu należało uznać je za niekwalifikowalne. W ocenie Zarządu, działanie Strony doprowadziło tym samym do obciążenia budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem.

W skardze decyzji zarzucono:

1. naruszenie mających istotny wpływ na wynik sprawy przepisów prawa materialnego tj. a) art. 13, art. 14, art. 15, art. 16 w zw. z art. 26 ustawy o opiece nad dziećmi do lat 3 poprzez ich niewłaściwą interpretację co skutkowało przyjęciem, że brak weryfikacji spełnienia kryteriów personelu na etapie wniosku nie powoduje po stronie wnioskodawcy zapewnienia właściwej kadry, podczas gdy od momentu wpisu do rejestru wnioskodawca uprawniony jest do świadczenia usług opieki nad dziećmi do lat 3 co skutkuje także obowiązkiem spełnienia wymogów co do posiadanej kadry,

b) art. 8.3. pkt 11) i 12) wydanych przez Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w dniu 21 grudnia 202 r. Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez przyjęcie, że koszty zgłoszone przez Skarżącą w ramach rozliczenia stanowią koszty niekwalifikowane podczas gdy zgłoszone przez Stronę koszty ujęte zostały w zakresie rzeczowym projektu, zgodnie z zawartą przez strony umową przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych warunków ich kwalifikowalności,

c) art. 207 ust. 1, 8 i 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1634, dalej: "u.f.p.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy w niniejszym stanie faktycznym nie wystąpiły przesłanki określone w art. 207 ust. 1, co uniemożliwia wydanie decyzji w zakresie zwrotu pozyskanych środków europejskich. 2. naruszenie mających istotny wpływ na wynik sprawy przepisów prawa procesowego tj. art. 7a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej "k.p.a."), poprzez nadinterpretację wniosku Skarżącej

w zakresie zakazu zatrudnienia personelu przed przyjęciem dzieci pod opiekę, podczas gdy ze złożonego przez Spółkę wniosku oraz zawartej przez strony umowy na dofinansowanie zakaz ten w żaden sposób nie wynika, co w razie wątpliwości organu winno prowadzić do rozstrzygnięcia na korzyść obywatela.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uwzględnienie niniejszej skargi poprzez:

a) uchylenie decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lipca

2023r. utrzymującej w mocy decyzję Zarządu Województwa [...]

z dnia [...] kwietnia 2023 r.,

b) uchylenie decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2023r. w przedmiocie zobowiązania Skarżącej do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur, związanych z realizacją projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 pn. [...], z dnia [...] września 2021 r. w wysokości [...] PLN wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane w skardze.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny w ramach sprawowanej kontroli działalności administracji publicznej bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron, oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).

Jednocześnie wyjaśnić należy, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co obliguje go do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, których dopuściły się organy prowadzące postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie. Jednakże sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).

Wskazać należy, że kontroli Sądu poddana została decyzja wydana na podstawie art. 207 ust.12 u.f.p. Zgodnie z wymienionym przepisem od decyzji, o której mowa w ust. 9, wydanej przez instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą, o której mowa w ust. 11, beneficjent może złożyć odwołanie do właściwej instytucji zarządzającej; w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez instytucję zarządzającą beneficjent może zwrócić się do tej instytucji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponowne rozpatrywanie sprawy przez ten sam organ przewidziane jest dla decyzji o zwrocie środków.

W ocenie Sądu w odniesieniu do decyzji wydawanych przez Zarząd Województwa pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, należy mieć na uwadze, że Zarząd Województwa, zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie województwa, ma skład ściśle określony przepisami tej ustawy. W art. 46 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2022r., poz. 547 dalej: "u.s.w.") przewidziano możliwość wydawania decyzji administracyjnych przez dwa organy jednostek samorządu terytorialnego. Jest przy tym zasadą, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa (art. 46 ust. 1 u.s.w.). Przyjmując taką regułę, nie pominięto unormowań zawartych w odrębnych ustawach, które wyjątkowo mogą czynić organem właściwym do wydawania decyzji administracyjnych zarząd województwa. Właściwość zarządu województwa do wydawania rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach z zakresu administracji, ma miejsce przy podejmowaniu decyzji określających kwotę przypadającą do zwrotu w przypadkach przewidzianych w art. 207 ust. 1 u.f.p. W razie bowiem stwierdzenia okoliczności ujętych w tym przepisie, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego beneficjentowi do zwrotu środków – wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków (art. 207 ust. 9 u.f.p.). Jeżeli decyzję pierwszoinstancyjną wydaje instytucja zarządzająca, beneficjent może zwrócić się do tej instytucji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 207 ust. 12 zdanie drugie u.f.p.).

Odnosząc przywołane unormowania do ocenianego przypadku, należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie organem pełniącym funkcję instytucji zarządzającej - w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - był Zarząd Województwa [...]. Według bowiem zawartej w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2023r. poz. 1259) definicji "instytucji zarządzającej", w przypadku regionalnego programu operacyjnego (a z takim mamy do czynienia), odpowiedzialnym za jego przygotowanie i realizację jest zarząd województwa. Od decyzji Zarządu Województwa [...] określającej beneficjentowi kwotę przypadającą do zwrotu, adresatowi rozstrzygnięcia przysługiwał szczególny środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez tenże organ (art. 207 ust. 12 zdanie drugie u.f.p.), z czego Strona skorzystała. Dalej wskazać należy, że w myśl art. 46 ust. 2a u.s.w. decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek, w decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Nie budzi wątpliwości, ze zaskarżona decyzja jest decyzja wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2020r. poz. 818) Zarząd Województwa [...] pełni funkcje instytucji zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020. Przywołany przepis tj. art. 46 ust. 2a u.s.w. wprowadzony został z dniem [...] lutego 2000r. ustawą z dnia 21 stycznia 2000r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 136 ze zm.). Pierwotnie ustawa o samorządzie województwa nie regulowała tej kwestii i zgodnie z orzecznictwem przyjmowało się, że decyzję wydawaną przez zarząd województwa podpisują wszyscy członkowie zarządu biorący udział w jej wydaniu. Zatem niekoniecznie musiał być wśród nich marszałek województwa, który przecież niejednokrotnie nie uczestniczy w posiedzeniach zarządu, chociażby ze względu na swoją usprawiedliwioną nieobecność (choroba, urlop, delegacja, itp.). Podkreślić tutaj trzeba, że skoro zarząd województwa jest organem kolegialnym, a dla ważności rozstrzygnięcia musi być zachowane określone kworum, to obecność marszałka województwa nie jest wymagana po to, by organ ten mógł skutecznie podejmować swoje rozstrzygnięcia, w tym decyzje administracyjne. Przyjęcie tezy, że marszałek podpisuje wszystkie decyzje zarządu, nawet te, które zostały podjęte podczas jego nieobecności, jest nieuzasadnione.

Dokonując wykładni gramatycznej art. 46 ust. 2a u.s.w. można dojść do wniosku, że wszelkie decyzje zarządu województwa muszą być podpisane przez marszałka, jednakże wykładnia ta, w świetle innych przepisów ustawy o samorządzie województwa jest błędna. Wskazać przede wszystkim należy, że zarząd województwa jest organem kolegialnym, podejmującym decyzje zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu zarządu – art. 31 ust. 4 u.s.w. Sejmik Województwa [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 1999r. przyjął statut województwa, gdzie uregulował zasady i tryb działania zarządu - rozdział III statutu (Dz. U. Woj. [...] z 2019r. poz. 1136). Z § 84 ust. 4 wynika, że decyzje wydane przez Zarząd w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje Marszałek, w decyzji wymienia się imiona i nazwiska Członków Zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Natomiast § 86 ust. 5 stanowi, iż uchwały Zarządu zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu Zarządu w głosowaniu jawnym, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos Marszałka. Z kolei z § 87 ust. 2 statutu wynika, że w przypadku niemożności pełnienia obowiązków przez Marszałka zastępuje go wyznaczony przez Marszałka Wicemarszałek.

Zdaniem Sądu, trudno byłoby dopuszczać sytuacje, w których niemożność podpisania decyzji zarządu przez marszałka województwa stanowiłaby praktyczną i prawną przeszkodę w funkcjonowaniu organu województwa, przejawiającą się w konkretnej sytuacji jako niemożność zgodnego z prawem doręczenia decyzji już wydanej. Trudno też dopuszczać, że ustawodawca nakazuje oczekiwać z podpisaniem decyzji przez marszałka województwa do czasu ustania przyczyny np. jego nieobecności w pracy. Rozwiązanie takie byłoby nieracjonalne. Mogłoby też wprost prowadzić do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego o terminach załatwiania spraw, a także wyrażonej w art. 12 tego kodeksu zasady szybkości i prostoty postępowania. Skoro zatem dopuszczalne jest wydanie decyzji przez zarząd województwa także wówczas, gdy w posiedzeniu zarządu nie uczestniczy jego przewodniczący (marszałek), to nie można przyjąć, że ustawodawca nakazuje podpisanie decyzji marszałkowi, także wówczas, gdy nie uczestniczył on w posiedzeniu zarządu.

Rozważania powyższe są o tyle istotne w niniejszej sprawie, że zarówno decyzja wydana przez Zarząd w pierwszej jak i w drugiej instancji nie została podpisana przez Marszałka Województwa. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2023r. podpisana została przez dwóch Wicemarszałków Województwa oraz jednego członka Zarządu natomiast decyzja z dnia [...] lipca 2023r. podpisana została przez Wicemarszałka Województwa i dwóch członków Zarządu. Jak wyjaśniono powyżej, w ocenie Sądu możliwe jest podpisanie decyzji w zastępstwie Marszałka przez Wicemarszałka ale działanie "w zastępstwie" musi wynikać jasno i bezpośrednio z treści tego podpisu. Podkreślić przy tym należy, że z akt sprawy w żaden sposób nie wynika również czy Marszałek brał udział w wydaniu decyzji czy też w związku z jego nieobecnością zastępował go Wicemarszałek. Wymienienie w sentencji decyzji składu Zarządu Sąd uznał za wskazanie jego składu osobowego a nie podanie osób, które podejmowały rozstrzygnięcie.

Organ ponownie rozpatrując sprawę wyda stosowne rozstrzygnięcie z uwzględnieniem przepisów dotyczących prawidłowego sporządzenia decyzji. Z uwagi na uchylenie decyzji z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego przedwczesne było zajęcie przez Sąd stanowisko w zakresie oceny merytorycznego rozstrzygnięcia. Mając zatem na uwadze fakt, że w oparciu o dokumenty i informacje zebrane w aktach a także sposób podpisania decyzji Sąd nie był w stanie ocenić czy decyzje wydane w sprawie zostały prawidłowo popisane (Wicemarszałek potencjalnie ma taką możliwość działając w zastępstwie Marszałka) uznając, że organy naruszyły zasady ogólne postępowania administracyjnego wskazane w art. 6 i art. 7 k.p.a. w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik postępowania działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis (863 zł), koszty pełnomocnika (3600 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł).