Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 749/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 października 2023 r., nr SOC-OP.621.1.84.2023.DT w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. (dalej: skarżąca) złożyła 20.11.2023 r. za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z 06.10.2023 r., nr SOC-OP.621.1.84.2023.DT w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

Pismem z 09.01.2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej. Na dokonanie tej czynności zakreślono skarżącej termin 7 dni od daty doręczenia odpisu ww. pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie strona została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwania (k. 15 akt sądowych), została ona doręczona w dniu 24.01.2024 r. Zakreślony termin na wykonanie wezwań upłynął z dniem 31.01.2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostały one bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Z powyższych przepisów wynikał w niniejszej sprawie obowiązek skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 03.07.2023 r., II GPS 3/22).

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie zastosowania się do niego, nie uzupełniła braku skargi przez podanie numeru PESEL. Skarżąca również nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego. Zaistniałe braki uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.