Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1168/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80,
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. [...] S.A. C. [...] w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1401/22 w sprawie ze skargi R. C. na postanowienie P. [...] S.A. C. [...] w K. z dnia 19 sierpnia 2022 r., nr COF.OUR.6375.18571.2020 ŁD.JJ.ZZ 02939518 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1401/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – zwanej dalej: "p.p.s.a." uchylił zaskarżone przez R. C. postanowienie Poczty Polskiej S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z 19 sierpnia 2022 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Od tego wyroku organ wywiódł skargę kasacyjną, zaskarżając wskazane orzeczenie w całości. Środek odwoławczy oparto na obu podstawach. Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczyły przepisów ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1689 ze zm.) "w szczególności art. 2 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 5" poprzez niezastosowanie i przepisów § 11, § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 17 grudnia 2013 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. poz. 1676 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem" poprzez ich niezastosowanie oraz poprzedzających te przepisy przepisów, "przede wszystkim" § 4 rozporządzenia Ministra Łączności z 16 lipca 1993 r. w sprawie rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 70, poz. 338), na podstawie którego wyrejestrowanie odbiornika należało zgłosić na odcinku "W", stanowiącym integralną część obowiązujących wówczas książeczek radiofonicznych. Organ zaakcentował, że dowodem wyrejestrowania przez skarżącego odbiornika mogła być tylko taka książeczka z potwierdzeniem podpisem pracownika placówki pocztowej i datownikiem, na co skarżący dowodów nie przedstawił.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania odnosiły się do przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ wskazał, że kwestia wcześniej wszczętego postępowania egzekucyjnego została wyjaśniona i udokumentowana, a także poprzez nieprawidłowe ustalenie, że w aktach sprawy znajdują się jedynie kopie pism skarżącego skierowanych do organu, co doprowadziło Sąd pierwszej instancji do błędnego – zdaniem organu wniosku – o braku wyjaśnienia i udokumentowania w jaki sposób zakończono wcześniej prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zaakcentowano, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty przeczące tej tezie (pisma i postanowienia wierzyciela z lat 2014 – 2020).

Organ wniósł o "zmianę wyroku WSA w Gliwicach w całości i oddalenie wniesionej skargi", ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie i o zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec tego, że Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się wystąpienia żadnej spośród wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. podstaw nieważności postępowania, Sąd rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej i podniesionych zarzutów. Motywy wyroku, zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. ograniczono do oceny tychże zarzutów.

Zarzuty środka odwoławczego oparto na obydwu podstawach, choć od razu zaznaczyć należy, że stanowisko autora skargi kasacyjnej zmierzało do podważenia oceny Sądu pierwszej instancji o naruszeniu przez organ przepisów postępowania. Podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Skarga kasacyjna należy do środków prawnych sformalizowanych, wymagających starannego sformułowania zarzutów skierowanych przeciwko zaskarżonemu wyrokowi. Dążąc do jego podważenia skarżący obowiązany jest wskazać precyzyjnie podstawę prawną zarzutu, adekwatnego rzecz jasna z punktu widzenia wzorca kontroli legalności działalności administracji w konkretnej sprawie. Objęcie zarzutem przepisów nieznajdujących zastosowania w toku prowadzonej przez Sąd pierwszej instancji weryfikacji zgodności z prawem zaskarżonej formy prawnej działalności administracji czyni skargę kasacyjną nieuzasadnioną.

W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji przypisał organowi naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Przepisy te jednak nie podlegają w postępowaniu egzekucyjnym samoistnemu zastosowaniu wprost, lecz jedynie odpowiednio, poprzez odesłanie zamieszczone w przepisie art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505). Wśród zarzutów skargi kasacyjnej przepisu tego nie powołano. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania skonstruowano zatem w sposób nieprawidłowy i nie ma możliwości przeprowadzenia kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku w oczekiwanym przez organ zakresie.

Jeżeli zaś chodzi o zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, to jest niezastosowanie przepisów ustawy o opłatach abonamentowych oraz aktów wykonawczych, to zawrócić należy uwagę, że Sąd pierwszej instancji konstruując wzorzec legalności działania organu brał pod uwagę wskazane unormowania. Jak już zasygnalizowano, zaskarżony wyrok wydano na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie dostrzegając naruszeń przepisów prawa materialnego. Sąd Wojewódzki dopatrzył się jedynie wad prowadzonego przez organ postępowania. Z tego względu zarzuty oparte na pierwszej podstawie kasacyjnej nie są uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kascyjną.