Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 275/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
659
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1, art. 183 § 2, art. 193, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie NSA Zygmunt Zgierski (spr.) del. WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt II SAB/Kr 166/22 w sprawie ze skargi H.G. na przewlekłość Wojewody Małopolskiego w sprawie wydania decyzji stwierdzającej, że nieruchomość nie podpada pod działanie dekretu PKWN postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Wojewodzie Małopolskiemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (stu) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 15 listopada 2022 r. po rozpoznaniu skargi H.G. na przewlekłość Wojewody Małopolskiego w sprawie wydania decyzji stwierdzającej, że nieruchomość nie podpada pod działanie dekretu PKWN, zobowiązał organ do wydania w terminie jednego miesiąca aktu, stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a w pozostałym zakresie oddalił skargę, zasądzając od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł organ.

Pismem z [...] sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie organu poinformował, że decyzją z [...] sierpnia 2023 r. Wojewoda zakończył postępowanie w rozpoznawanej sprawie, w związku z czym cofa skargę kasacyjną i wnosi o umorzenie postępowania kasacyjnego oraz zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skarżący kasacyjnie może cofnąć skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest – co do zasady – wiążące dla sądu. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą sąd bierze pod rozwagę z urzędu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07, z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10, z 18 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 959/12, z 16 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2131/14, czy z 7 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1657/16).

W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 ppsa, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie.

Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.

W świetle powyższych wywodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa (pkt 2 postanowienia).