Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 230/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 77 § 1 pkt 4, art. 78 § 5.
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant referent stażysta Jakub Gosk, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 5 września 2012r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy zapłaty odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej 2817 zł ( dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/OI 230/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w sprawie odmowy zapłaty odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z akt administracyjnych i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Spółka A. wnioskiem z dnia 22.11.2011r. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zapłatę odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 31.880,- zł, określonej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17.10.2011r., znak: "[...]". Jako podstawę prawną Spółka wskazała art. 78 § 5 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm., dalej w skrócie: O.p.).

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia "[...]" odmówił zapłaty odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jako główną podstawę prawną podał art. 77 § 1 pkt 2 O.p.

Wyjaśnił w uzasadnieniu, że w/w decyzją z dnia 17.10.2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w trybie wznowienia postępowania uchylił w całości swoją decyzję z dnia 23.08.2010r. nr "[...]", i w tym zakresie orzekł o uchyleniu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24.05.2010r. nr "[...]", odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 31.880,- zł i jednocześnie orzekł o określeniu wysokości nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 31.880,- zł. Podstawę prawną wydania tej decyzji stanowił przepis art. 245 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 11 oraz art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 74a i art. 75 § 1 pkt 1 lit. b) O.p. Składając wniosek o wznowienie postępowania z dnia 04.07.2011r. strona oparła swe żądanie o przepis art. 240 § 1 pkt 11 O.p., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji. Spółka wskazując orzeczenie mające wpływ na treść wydanej decyzji powołała wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16.06.2011r. sygn. C-212/10 Logstor ROR Polska.

Organ podał, że zwrotu nadpłaty w w/w kwocie podatku od czynności cywilnoprawnych dokonał w dniu 14.11.2011r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu zwrotu nadpłaty. Po przedstawieniu treści art. 78 § 1 O.p. organ wyjaśnił, że art. 78 § 5 pkt 1 O.p., na który powołuje się strona, nie ma zastosowania, gdyż Dyrektor IS wydał decyzję w oparciu o art. 77 § 1 pkt 4 O.p. Ponadto Spółka nie składała wniosku o stwierdzenie nadpłaty, ale wniosek o wznowienie postępowania rozstrzygnięty decyzją ostateczną tego organu. Podkreślił, że wniosek Spółki złożony w 22.03.2010r. wyznaczał obecnie zakres rozpoznawanej sprawy w trybie wznowienia postępowania.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji Spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości, względnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 78 § 5 w związku z art. 77 § 1 pkt 4 i art. 74 pkt 1 O.p. Nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji, że w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 77 § 1 pkt 4 O.p. Podała, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania było ustalenie, czy postępowanie w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 240 O.p., w razie pozytywnego ustalenia przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Nie było więc uprawnionym twierdzenie organu, iż "strona nie składała wniosku o stwierdzenie nadpłaty" skoro, po wydaniu postanowienia w sprawie wznowienia postępowania organ podatkowy przystąpił do merytorycznego rozpoznania sprawy, którą zapoczątkował wniosek z dnia 19.03.2010r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Spółka nie zgodziła się z twierdzeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, iż określenie przez organ podatkowy wysokości nadpłaty w decyzji powoduje w konsekwencji zastosowanie przepisu art. 77 § 1 pkt 2 O.p. W ocenie Spółki spełnione zostały wszystkie wymogi uprawniające do skutecznego domagania się zapłaty oprocentowania na podstawie art. 78 § 5 w związku z art. 77 § 1 pkt 4 O.p. Spółka złożyła bowiem wniosek, w którym określiła wysokość nadpłaty, a także skorygowaną deklarację. W myśl tego ostatniego przepisu podatnik może bowiem domagać się wypłaty oprocentowania w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74 O.p. Spółka stwierdziła również, iż fakt ustalenia przez organ podatkowy wysokości nadpłaty nie może kreować nowego stanu faktycznego sprawy, skoro podatek od czynności cywilnoprawnych należy do konstrukcji prawnych z tzw. zamkniętym stanem faktycznym. Oznacza to, że obowiązek i zobowiązanie podatkowe powstają równocześnie, a każdy akt obrotu rodzi zarówno obowiązek jak i zobowiązanie podatkowe. Sposób i czas wykonania zobowiązania podatkowego uzależnione są od stanu faktycznego rodzącego obowiązek podatkowy.

Spółka powołując się na stan faktyczny w przedmiotowej sprawie stwierdziła także, że nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, a zatem jest to sytuacja szczególna do której odnosi się wprost zapis art. 78 § 5 O.p. Tym samym ustalenie w tej sytuacji w decyzji kwoty nadpłaty ma charakter irrelewantny dla przedmiotowej sprawy.

W motywach zaskarżonej decyzji z dnia "[...]". Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że nie dopatrzył się naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 78 § 5 w związku z art. 77 § 1 pkt 4 i art. 74 O.p., a tym samym nie podzielił podniesionych w odwołaniu zarzutów. Podkreślił, że przepis art. 78 O.p. inaczej normuje skutki prawne związane z oprocentowaniem nadpłaty powstałej w wyniku orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, co przewiduje przepis art. 78 § 5 w/w ustawy, a inaczej w stosunku do nadpłaty określonej decyzją, co reguluje przepis art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) tej ustawy. Przyjęcie określonej podstawy prawnej i trybu postępowania związanego z załatwieniem sprawy nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych wywołało określone konsekwencje dla Spółki. Zgodnie z art. 77 § 1 pkt 4 O.p. w przypadku określonym w art. 74 omawianej ustawy nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. Z kolei tryb rozpatrzenia sprawy w wyniku wznowienia postępowania powoduje, że nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji określającej wysokość nadpłaty. Ponieważ w/w decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17.10.2011r. wydana została na skutek wznowienia postępowania, a podstawę prawną określenia nadpłaty stanowiły przepisy art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 74a i art. 75 § 1 pkt 1 lit. b) O.p., tym samym Naczelnik Urzędu Skarbowego zasadnie odmówił zapłaty odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Organ odwoławczy podkreślił, że wniosek strony z dnia 04.07.2011r. nie stanowił wniosku o stwierdzenie nadpłaty, o którym mowa w art. 74 O.p., a był wnioskiem o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w przepisie art. 240 § 1 pkt 11 O.p. W/w wniosek Spółka podtrzymała następnie pismem z dnia 11.08.2011r., skierowanym w tym dniu w wyniku rozmowy telefonicznej pracownika organu z członkiem zarządu Spółki (karta nr 4, teczka zatytułowana: wznowienie postępowania).

Organ odwoławczy przedstawił treść art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) O.p. i podał, że z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że wolą ustawodawcy było oprocentowanie nadpłaty jedynie w sytuacji wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, z pominięciem decyzji określającej wysokość nadpłaty. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w/w decyzja tego organu z dnia 17.10.2011r., określająca wysokość nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, nie jest objęta przepisem art. 78 O.p., który dotyczy oprocentowania nadpłaty. Brak jest podstaw do naliczenia oprocentowania nadpłaty, nawet po uznaniu, że ma w sprawie zastosowanie regulacja art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) O.p. W ocenie organu odwoławczego brak jednoznaczności w/w przepisu wynika z faktu, że w przepisie art. 78 § 2 pkt 3 omawianej ustawy ustawodawca odnosi się do art. 77 § 1 pkt 2, a więc zarówno do decyzji stwierdzających jak i określających wysokość nadpłaty, natomiast w literze a) omawianego przepisu pominął fakt oprocentowania, jakie miałoby przysługiwać w odniesieniu do decyzji określających wysokość nadpłaty.

Organ wyjaśnił, że oprocentowanie nadpłaty nie przysługuje w sytuacji jak w niniejszej sprawie, gdzie organ I instancji dokonał zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji określającej wysokość nadpłaty. Powołał się tu na brzmienie przepisu art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) O.p. przy dokonanym założeniu, iż zamiarem ustawodawcy było jednak uregulowanie oprocentowania zarówno w odniesieniu do decyzji stwierdzających nadpłatę jak i określających jej wysokość.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną decyzję, Spółka wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

W jej ocenie organ wydał decyzję określającą wysokość nadpłaty nie będąc do tego zobligowany i uczynił tak po to, aby uchylić się od zwrotu odsetek podatnikowi. Do wydania tej decyzji organ nie miał podstawy prawnej, gdyż w myśl art. 74 ust. 1 O.p. podatnik złożył stosowną deklarację, w której określił wysokość nadpłaty. Zwrot ten aktualizował się zgodnie z art. 77 § 1 pkt 4 O.p. w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74 O.p. A zatem organ nie mógł w oparciu o art. 74a O.p. określić wysokość nadpłaty, lecz powinien ograniczyć się wyłącznie do uchylenia wadliwej decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty. Zgodnie bowiem z art. 74a O.p. w przypadkach nie wymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. Skoro nie jest sporne, że podatnik zastosował procedurę zwrotu nadpłaty opisaną w art. 74 pkt 1 O.p., to brak było pozytywnej normy dla rozstrzygania sprawy w oparciu o art. 74a O.p.

Spółka nie zgadza się także z twierdzeniem, iż kwestię oprocentowania determinuje fakt, iż zwróciła się o wznowienie postępowania, co zdaniem organu powoduje wydanie decyzji (art. 78 § 3 pkt 3 lit a)), a wystąpiła z wnioskiem o zwrot nadpłaty, co skutkowałoby jej oprocentowaniem na podstawie art. 78 § 5 przedmiotowej ustawy. Bezspornie Spółka wystąpiła w dniu 22.03.2010r. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz określiła jej wysokość w deklaracji PCC-3 na kwotę 31.880 zł (deklaracja wraz z pismem z dnia 12.09.2011r.). Wniosek ten, co stwierdził Naczelnik Urzędu Skarbowego, "wyznaczył zakres l rozpoznawanej przez dyrektora Izby Skarbowej sprawy w trybie wznowienia postępowania" .

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową dająca możliwość ponownego rozstrzygnięcia i rozpatrzenia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli postępowanie, w którym zostało wydane, dotknięte jest wadą prawną określoną w art. 240 O.p.

Nieuprawnione jest w ocenie skarżącego różnicowanie sytuacji prawnej podmiotów tylko z tego powodu, iż organ wydał wcześniej wadliwą jak się okazało decyzję, która uprawomocniła się i wymagała wdrożenia trybu wznowieniowego, od sytuacji prawnej tych podmiotów, co do których decyzje nie uprawomocniły się. Tym bardziej, że podatnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania nadpłaty poprzez wadliwe stosowanie przepisów prawa, a działał w zaufaniu do obowiązującego prawa oraz organów je stosujących i stosował się prawidłowo do przepisów obowiązujących w dniu składania deklaracji, które następnie okazały się sprzeczne z porządkiem prawnym.

Stanowisko organów podatkowych pozbawia możliwości domagania się przez spółkę odsetek od nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Dokonana przez organy podatkowe wykładnia prawa prowadzi do celowego, nieuzasadnionego pogorszenia sytuacji prawnej podatnika, a z drugiej strony stwarza sytuację, w której kwota wynikająca z nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych przetrzymywana przez Urząd Skarbowy, stanowi kredytowanie budżetu przez podatnika.

W prawie podatkowym powszechnie znaną i opisaną jest sytuacja obejścia prawa podatkowego przez podatnika. Natomiast, jak wynika z niniejszej sprawy, w ocenie skarżącego, takie same obejścia prawa zastosowały organy podatkowe obu instancji, co nie może stanowić podstawy do pozbawienia podatnika stosownego odszkodowania w postaci oprocentowania nadpłaty.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mają uprawnienia kasacyjne, co oznacza, że nie zastępują organów administracji w rozstrzyganiu spraw, a stwierdzając, że zaskarżona decyzja (postanowienie) narusza prawo materialne, bądź przewidziane przepisami zasady postępowania administracyjnego, mogą uchylić zaskarżony akt lub stwierdzić jego nieważność. Stanowią o tym art. 3 i art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270 j.t. ) cytowanej dalej jako p.p.s.a.

Przewidziany w art. 74 O.p tryb określania wysokości nadpłaty oraz związane z tym kwestie oprocentowania nadpłaty (art. 78 § 5 pkt 1O.p), znajduje zastosowanie jedynie do podatków powstających z mocy prawa, wówczas gdy nie została jeszcze wydana decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego. Ten tryb określania nadpłaty nie znajduje natomiast zastosowania do podatków powstających w wyniku doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Analizowany tryb określania zobowiązania jest zatem stosowany jedynie wówczas, gdy w sprawie nie było decyzji organu podatkowego. Podatnik samodzielnie wyliczył w deklaracji kwotę podatku lub wpłacił tę kwotę bez składania deklaracji, realizując obowiązek wynikający z ustawy podatkowej. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej naruszenia art. 78 § 5 pkt 1 O.p w zw. z art. 77 § 1 pkt 4 O.p i art. 74 O.p art. 74 pkt 1 O.p należy uznać go za uzasadniony.

Należy zwrócić uwagę, że w rozpoznawanej sprawie tryb zwrotu nadpłaty określa art. 74 O.p. Zgodnie z treścią art. 74 O.p. Jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1:

1) złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację;

2) został rozliczony przez płatnika - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie zeznanie (deklarację), o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1;

3) nie był obowiązany do składania deklaracji - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot.

We wszystkich wymienionych wypadkach konieczny jest wniosek podatnika o zwrot nadpłaty, w którym podatnik określa jej wysokość. Natomiast wznowienie postępowania jest instytucją procesową dającą możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją (od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku postępowania), jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte wadą (przesłanki wznowienia) określoną w art. 240 o.p. W konsekwencji należy stwierdzić, że wbrew temu co twierdzi organ odwoławczy, to nie Organ określa w tych przypadkach wysokość nadpłaty. Wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot. W związku z tym w rozpoznawanej sprawie art. 74a O.p. nie miał zastosowania. W myśl art. 74a O.p. w przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. W konsekwencji należy uznać, że Organ podatkowy po wznowieniu postępowania, po wydaniu wyroku przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości dnia 16.06.2011r. sygn. C-212/10 Logstor ROR Polska, był uprawniony do uchylenia w całości decyzji z dnia 23.08.2010r. nr "[...]", i decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24.05.2010r. nr "[...]", odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 31.880 zł. Natomiast po wznowieniu postępowania Organ nie był uprawniony do orzekania o określeniu wysokości nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 31.880,- zł. Decyzja o uchyleniu decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, umożliwiła ponowne rozpatrzenie wniosku podatnika o zwrot nadpłaty. Zwrot nadpłaty nie wynika zatem z decyzji Organu, a na podstawie wniosku podatnika o zwrot nadpłaty. Do wniosku została dołączona skorygowana deklaracja podatkowa (k. 12 -17 akt adm.). W skorygowanej deklaracji podatnik wykazał podatek do zapłaty 0 zł. W uzasadnieniu korekty skarżąca Spółka powołała wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16.06.2011r. sygn. C-212/10 Logstor ROR Polska. Wskazała, że powyższy wyrok został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Eurpejskiej ( Nr C 232 str.19 w dniu 6.08.2012r. Korekta deklaracji wywołuje skutki prawne. Z jej treści wynikało, że podatek wykazany w deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych PCC-3 okazał się nienależny. Zgodnie z art. 72-80 Ordynacji podatkowej, wniosek o stwierdzenie nadpłaty mogą złożyć podatnicy w zakresie zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa, a więc podatnicy samoopodatkowujący się, którzy składają deklaracje podatkowe. W rozpoznawanej sprawie brak było zatem podstaw do orzekania w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty. W takim przypadku zwrot nadpłaty wraz z oprocentowaniem ma charakter czynności materialno – technicznej.

W konsekwencji w sprawie ma zastosowanie art. 78 § 5 O.p. W przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 4 oprocentowanie przysługuje za okres:

1) od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu - pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny;

2) od dnia powstania nadpłaty do 30 dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny - jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.

Mając na uwadze stwierdzone naruszenie przepisów prawa materialnego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. Orzeczenie o niewykonywaniu decyzji zostało wydane w oparciu o przepis art. 152 tejże ustawy. O zasądzeniu kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącej orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2-4 ww. ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw z. § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłaty za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).