Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 839/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie z uwagi na wniesienie z uchybieniem wymaganego terminu odrzucił skargę M. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.

W piśmie z dnia 20 października 2014 r. M. T. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że z uwagi na chorobę i przyjmowanie lekarstw miał ograniczone możliwości trzeźwego osądu sytuacji, na potwierdzenie czego dołączył zwolnienie lekarskie. Wyjaśnił również, że przedmiotowe zwolnienie lekarskie wprawdzie dotyczy okresu od lutego 2014 r. do marca 2014 r. jednak na zwolnieniu skarżący przebywał przez 182 dni (tj. do końca września 2014 r.), a pełna dokumentacja medyczna znajduje się w kieleckim oddziale ZUS. Zdaniem skarżącego z uwagi na jego problemy zdrowotne uniemożliwiające mu racjonalną ocenę sytuacji wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 ppsa wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa).

Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 ppsa nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).

W literaturze i orzecznictwie wskazuje się, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).

Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi wskazując na okoliczności związane z chorobą i przyjmowaniem lekarstw, które wpływają na świadomość osób je przyjmujących.

Z analizy akt sprawy wynika (na co również zwracał uwagę skarżący), iż przedłożona kserokopia zwolnienia lekarskiego dotyczy okresu znacznie wcześniejszego (luty-marzec 2014 r.) aniżeli czas, w którym doręczono pełnomocnikowi skarżącego zaskarżoną decyzję (lipiec 2014 r.).

W zaistniałym stanie sprawy Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącego, że z uwagi na okoliczności związane z jego stanem zdrowia uzasadniające według skarżącego brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi nie miał on możliwości na wniesienie skargi w wymaganym terminie.

Uznać należy, że w okresie obejmującym termin do wniesienia przedmiotowej skargi skarżący nie doznał trudnych do przezwyciężenia przeszkód uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na niego obowiązków. Ponadto skarżący twierdząc, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu sam wskazuje, że nie dokonał tej czynności w terminie ustawowym (składając skargę do niewłaściwego organu). Dodatkowo powołując się na okoliczność braku winy nie przedstawione zostały jakiekolwiek dowody, z których wynikałoby przebywanie skarżącego na zwolnieniu lekarskim w okresie, w którym upływał termin do wniesienia skargi.

Powyższe w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 ppsa Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.