Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 126/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, 9, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2024 r. sprawy ze skargi W.K. na bezczynność Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 19 sierpnia 2024 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł.


UZASADNIENIE

Skarga W.K. (dalej: "skarżący") dotyczy bezczynności Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "Wojewoda", "organ") w rozpoznaniu wniosku z 26 sierpnia 2024 r. o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w P. (dalej: "Rada Miejska") Nr [...] z 19 sierpnia 2024 r. w sprawie przekazania skargi dotyczącej przedłużenia terminu załatwienia sprawy.

Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi poprzedziła następująca sekwencja zdarzeń:

W dniu 2 lipca 2024 r. skarżący wniósł do Rady Miejskiej skargę na działania Burmistrza P. (dalej: "Burmistrz Miasta") dotyczącą nieprawidłowego usytuowania kamery transmitującej obrady Rady Miejskiej.

Pismem z 16 lipca 2024 r. Przewodniczący Rady Miejskiej, powołując art. 36 § 1 w zw. z art. 237 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "Kpa") poinformował skarżącego, że skarga na działalność Burmistrza Miasta zostanie rozpatrzona na sesji Rady Miejskiej zaplanowanej na sierpień 2024 r.

W dniu 31 lipca 2024 r. skarżący skierował do Wojewody za pośrednictwem Rady Miejskiej pismo oznaczone jako skarga w sprawie przedłużenia terminu rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta, w której powołując art. 37 § 1 Kpa zakwestionował niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym w art. 237 § 1 Kpa.

W dniu 19 sierpnia 2024 r. Rada Miejska podjęła zarówno uchwałę Nr [...] w sprawie skargi na działalność Burmistrza Miasta, którą uznała za bezzasadną, jak i uchwałę Nr [...] w sprawie przekazania Wojewodzie skargi z 31 lipca 2024 r. dotyczącej przedłużenia terminu załatwienia sprawy.

Wnioskiem z 26 sierpnia 2024 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o stwierdzenie w trybie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: "u.s.g.") nieważności ww. uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z 19 sierpnia 2024 r.

W piśmie z 26 września 2024 r. skarżący zawarł ponaglenie w sprawie braku odpowiedzi Wojewody na wniosek z 26 sierpnia 2024 r., a następnie skierował do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wojewody, zarzucając temu organowi naruszenie art. 244 § 1 w zw. z art. 237 § 1 Kpa. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Wojewody, zobowiązanie go do załatwienia sprawy w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy, wymierzenie grzywny w wysokości 1.000 zł oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W piśmie z 28 października 2024 r. Wojewoda poinformował skarżącego, że przepisy prawa nie przewidują wszczęcia postępowania nadzorczego w stosunku do aktów organów gminy na wniosek zainteresowanego podmiotu.

Zaś w odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi związanej ze sposobem realizacji przez organ nadzoru kontroli legalności uchwał podejmowanych przez organy samorządu terytorialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej m.in. poprzez rozpatrywanie skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Jednak nie każda bezczynność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem, który podziela także Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe m.in. do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) Kpa. Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz w postanowieniu NSA z 11 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 1015/12). Taka zaś sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, w której skarżący zarzuca Wojewodzie bezczynność w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej podjętej w wyniku kontestowania przez skarżącego przedłużenia terminu załatwienia skargi na działalność Burmistrza Miasta.

Ponadto zakres przedmiotowy skargi na bezczynność został opisany w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. i odnosi się do konkretnego rodzaju aktów i czynności (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.) podejmowanych przez organy administracji publicznej w indywidualnych sprawach administracyjnych. W katalogu rozstrzygnięć objętych skargą na bezczynność nie mieszczą się jednak akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, wymienione w art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. Wydania takiego aktu domagał się zaś skarżący od Wojewody we wniosku z 26 sierpnia 2024 r.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.