Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1345/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 124 ust 1  ust 3
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 września 2023 r. znak: WS-VI.7536.1.57.2022.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 6 września 2023 r. znak WS-VI.7536.157.2022.PB orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Chrzanowskiego z dnia 6 maja 2022 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w T. obr. T. , oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,1681 ha, stanowiącej własności Pani L. K., dla której Sąd Rejonowy w Chrzanowie prowadzi księgę wieczystą [...], przez zezwolenie inwestorowi Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. w T. , na wykonanie prac polegających na założeniu i przeprowadzeniu na ww. działce przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu ziemnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą tj., gazociągu wysokiego ciśnienia w ramach zadania inwestycyjnego "Przebudowa gazociągu wysokiego ciśnienia DNł50 MOP 6,3 MPa od SRP przy ul. [...] i [...] do SRP przy ul. [...] (obecnie D. ) w T. ".

W uzasadnieniu decyzji zwrócono uwagę, że przedmiotowa decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu odwołania Pani L. K., w związku z uchyleniem decyzji organu II instancji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy wyroku z dnia 13 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. II SA/Kr 1451/22. Wskazano, że uwzględniono w związku z tym wskazania Sądu.

Organ odwoławczy wskazuje w uzasadnieniu decyzji, że spełnione zostały wszystkie przesłanki niezbędne do wydania decyzji na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Do złożonego przez pełnomocnika [...] Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. wniosku z 21 grudnia 2021 r. załączono pisma kierowane do właścicielki działki nr [...] obręb T., w których pełnomocnik inwestora wystąpił o zgodę na przeprowadzenie planowanej inwestycji polegającej na realizacji odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia DN 150 MOP 6,3 MPa w załączeniu przesyłając umowę nr [...].

W tym miejscu wskazano, iż w uzasadnieniu wydanego w przedmiotowej sprawie wyroku z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt łl SA/Kr 1451/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawarł wykładnię prawną wiążącą organ odwoławczy ponownie rozpatrujący odwołanie od decyzji Starosty Chrzanowskiego z 6 maja 2022 r. znak AGN.6821.2.3.2022.PKK22 wskazując, iż "(...) Podkreślenia przy tym ponownie wymaga, że rokowania (negocjacje) polegają na przedstawieniu przez strony swoich propozycji rozwiązania sporu bądź ukształtowania istotnych elementów stosunku. Oznacza to, że negocjacje mogą zostać uznane za bezskuteczne w sytuacji znacznej rozbieżności stron co do warunków przyszłego porozumienia (por. wyrok NSA z 9 listopada 2022 r., 1 OSK 2190/21, LEX nr 3436549). Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (...) Prawdą jest również i to, że złożenie propozycji finansowych w zamian za zgodę na przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń - nie jest koniecznym elementem prowadzonych rokowań w świetle art. 124 ust. 3 u.g.n. Ponownie prowadząc postępowanie organ przyjmie, że rokowania poprzedzające złożenie wniosku zostały przeprowadzone".

Z kolei celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek, tj. zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym lub - w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, należy wskazać, iż inwestycja zamierzona na działce nr [...] poł. w T. obr. T. polegająca na budowie odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia w ramach zadania inwestycyjnego "Przebudowa gazociągu wysokiego ciśnienia DNI50 MOP 6,3 MPa od SRP przy ul. Ż. i W. do SRP przy ul. [...] (obecnie D. ) w T. jest zgodna z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (mpzp) Miasta i Gminy T. dla Terenu "G. zatwierdzonym uchwałą nr XLIX/571/III/2002 Rady Miasta i Gminy T. z dnia 27 września 2002 r.

Zgodnie z w/w, planem przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolami: 8 MU - teren mieszkalnictwa i usług, oraz 9 KD - tereny tras drogowych - droga dojazdowa.

Powyższy plan, w części dotyczącej ustaleń obejmujących tereny oznaczone m.in. symbolem 8 MU w § 13 ust. 2 pkt. 2b określa przeznaczenie dopuszczalne terenu jako - sieci i urządzenia infrastruktury technicznej dla obsługi innych terenów.

Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż przeprowadzenie fragmentu sieci gazowniczej mieści się w pojęciu "urządzenia infrastruktury technicznej związane z obsługą i zagospodarowaniem terenu".

Zatem przedmiotowa inwestycja mieści się w zakresie celów art. 6 pkt 2 u.g.n. skoro, jak ustalono na podstawie załączonej dokumentacji, polegać ma na przebudowie istniejącej sieci gazowej, tym samym stanowi cel publiczny.

W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego należy przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione obie przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art. 124 ust. 1 oraz ust. 3 u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na ograniczeniu sposobu korzystania niezbędnej do tego nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do uwag odwołującej odnośnie przesunięcia projektowanej linii gazociągu na sąsiednią działkę będącą własnością gminy, organ odwoławczy wyjaśnia, iż w gestii organu odwoławczego nie leży taka zmiana przebiegu projektowanego gazociągu.

Podkreślono, że obecnie przewidziany do posadowienia gazociąg zmniejsza w znacznym stopniu ograniczenia wynikające z istnienia tej sieci - obecna strefa kontrolowana wynosi 40 m (po 20 m od osi gazociągu), natomiast zgodnie z aktualnymi przepisami strefa kontrolowana nowobudowanego gazociągu wyniesie 4 m (po 2 m od osi gazociągu), zatem w ostatecznym rozrachunku strefa kontrolowana na przedmiotowej nieruchomości ulegnie radykalnemu zmniejszeniu, zaś jej położenie znacząco ograniczy niedogodności w sposobie korzystania z tej nieruchomości.

Z kolei zarzut odwołania, iż "(...) zaskarżona decyzja została wydana przez Starostę Chrzanowskiego, bez jakiejkolwiek informacji dla strony o toczącym się postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, bez jej udziału, ze skutkiem naruszenia praw gwarancyjnych przysługujących stronie w związku z postępowaniem administracyjnym", nie znajduje uzasadnienia.

Jak wynika z akt organu I instancji Starosta Chrzanowski w piśmie z 24 stycznia 2022 r. znak AGN.6821.2.3.2022.PKK22 zawiadomił Panią L. K. o wszczęciu, na wniosek PSG Sp. z o.o. z siedzibą w T. , postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji w sprawie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] poł. w jedn. ewid. T. poprzez założenie i przeprowadzenie na przedmiotowej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu ziemnego tj. gazociągu wysokiego ciśnienia DNI50 MOP 6,3 MPa w ramach inwestycji pod nazwą "Przebudowa gazociągu wysokiego ciśnienia DNI50 MOP 6,3 MPa od SRP przy ul. [...] i [...] do SRP przy ul. [...] (obecnie D. w T. ", które to zawiadomienie zostało przez Panią L. K. odebrane w dniu 9 lutego 2022 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej.

Ponadto w trakcie postępowania administracyjnego Pani L. K. przesyłała do Starosty Chrzanowskiego pisma z dnia 22 lutego 2022 r. i z 31 marca 2022 r. (k. a. organu 1 instancji nr 30 - 31 i 102 - 103), w których kierowała do organu I instancji swoje uwagi dotyczące postępowania administracyjnego w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] poł. jedn. ewid. T. obr. T. w związku z planowaną inwestycją.

Zatem Pani L. K. posiadała wiedzę o toczącym się w ww. sprawie postępowaniu administracyjnym oraz czynnie w nim uczestniczyła.

Należy również wyjaśnić, iż właścicielce przedmiotowej nieruchomości przysługiwać będzie roszczenie o odszkodowanie za ewentualne straty oraz zmniejszenie się wartości nieruchomości z tytułu jej faktycznego zajęcia. Jednakże ustalenie w tego typu sprawach, jak rozpatrywana obecnie, wysokości i warunków przyznania rekompensaty z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a także powoływania rzeczoznawcy majątkowego celem oszacowania szkody majątkowej, staje się aktualne dopiero w następstwie wykonania inwestycji objętej zezwoleniem - w razie, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu sprzed wykonania inwestycji jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty - i tym samym pozostaje również poza zakresem postępowania w niniejszej sprawie (por. wyrok WSA w Krakowie z 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1644/14, CBOSA). Zgodnie bowiem żart. 124 ust. 3 u.g.n.: "Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4.". Niemniej kwestie odszkodowawcze, jak wynika z treści powołanych regulacji, mogą być rozpatrywane dopiero po zrealizowaniu inwestycji, w stosunku do której wydawane jest zezwolenie w omawianym trybie.

Na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego skargę złożyła Pani L. K.. Skarżąca zarzuca:

- naruszenie prawa materialnego tj. art. 124 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie iż spełnione zostały przesłanki do ograniczenia skarżącej sposobu korzystania z części nieruchomości obejmującej działkę [...] w sytuacji gdy działka ta jest już obciążona ograniczeniem sposobu korzystania w związku z decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 18.12.2017 r. znak WS.VI.753.1.33.2015 MPa dla gazociągu wysokiego ciśnienia w ramach zadania inwestycyjnego "Przebudowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN 150CN 2,5 relacji D. - O.", a twierdzenia Wojewody Małopolskiego iż obecny wniosek jest odmienny co do kategorii sieci gazowej oraz z odmienną trasą przebiegu nie mogą być zasadne gdyż po tej samej działce nastąpiło obciążenie dwukrotne, a wcześniejsza decyzja nie została wyprowadzona z obrotu prawnego - naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 124 ust 1 i 3 o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie iż przeprowadzone zostały prawidłowo rokowania poprzedzające decyzję Starosty Chrzanowskiego, stanowiące ustawowy wymóg wynikający z normy przywołanego powyżej - naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 124 ust 1 i 3 o gospodarce nieruchomościami poprzez błędną wykładnie polegającą na uznaniu iż zachodzą wystarczające podstawy do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez skarżącą, podczas gdy istnieje możliwość przeprowadzenia inwestycji po działkach przylegających stanowiących własność Gminy T., Skarbu Państwa , w tym pasy drogowe, co eliminowałoby posadowienie rurociągu po nieruchomości skarżącej i umożliwiłoby wykorzystanie działki [...] dla celów budowlanych w pełnym jej obszarze i powierzchni. - naruszenie przepisów prawa procesowego, poprzez nie rozpoznanie wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów i wydania decyzji naruszającej zasady postępowania administracyjnego tj. art. 7 i art. 77 § 1 kpa, przy ukształtowaniu przez Wojewodę Małopolskiego uzasadnienia do zaskarżonej decyzji w sposób niezrozumiały a tym samym nie realizujący obowiązki pełnego i rzetelnego przedstawienia czym organ się kierował przyjmując swoje rozstrzygnięcie, naruszając zasadę zaufania i praworządności. - naruszenie konstytucji RP w zakresie ochrony własności, poprzez wielokrotne wkraczanie w gwarancyjną ochronę własności wynikającej z ustawy naczelnej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy obydwu instancji całkowicie pominęły iż w odniesieniu do przedmiotowej działki [...] obowiązuje decyzja ograniczająca prawo własności skarżącej Wojewody Małopolskiego z dnia 18.12.2017r., wydana na zadanie przebudowy gazociągu. Tym samym aktualnie w istniejącym stanie prawnym przedmiotowa działka obciążona jest dwoma ograniczeniami, dla położenia i przeprowadzenia sieci gazowej. Należy uznać iż niedopuszczalnym jest wykonywanie normy art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami w sposób pomijający ochronę własności skarżącej i obciążenia jej działki ograniczeniami które wywołują stan niemożności określenia realizacji jej prawa własności. Skarżąca dąży do zabudowy przedmiotowej działki, a istniejące ograniczenia wywołują bezskuteczność realizacji zabudowy. Skarżąca w świetle gwarancji wykonywania prawa własności wynikających z jej uprawnień konstytucyjnych nie może być narażona na dowolność ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości - dwie decyzje dla przeprowadzenia sieci gazowniczej o odmiennych parametrach i przebiegu. Podnoszenie iż pierwsza decyzja nie została zrealizowana, nie zmienia stanu prawnego jej obowiązywania i rodzi skutek z niej wynikający. Pierwsza decyzja winna być wyprowadzona z obrotu prawnego, czego organy obydwu instancji nie dostrzegły. W sprawie znamiennym jest także iż przeprowadzenie sieci gazowej realizowane jest po działce skarżącej, w sytuacji gdy w otoczeniu tej działki znajdują się nieruchomości Gminy T., Skarbu Państwa w postaci nieużytków jak i grunty przyległe do drogi, gdzie przeprowadzenie sieci gazowej byłoby bezkonfliktowo realizowane i wyłączałoby ograniczenie własności dla działki o charakterze budowlanym, stanowiącej własność skarżącej.

Jako niedopuszczalne należy przyjąć wystąpienia o ograniczenie prawa własności w trybie art. 124 ustawy i ograniczeniu własności w sposób dwukrotny, dlatego samego celu, jakim jest budowa gazociągu. Skarżąca wskazuje także, iż w przedmiotowej działce posadowiony jest także gazociąg powstały prawdopodobnie w latach 60 - 70 XX wieku, przy braku dokumentacji co do jego przebiegu, i braku uzyskania informacji czy ten gazociąg jest czynny. Zaskarżona decyzja w swoim uzasadnieniu jest wysoce nieczytelna. Nie odnosi się w sposób pełny do treści odwołania, w szczególności pomijając ocenę co do dwukrotnego obciążenia działki skarżącej i braku odniesienia co do pierwszej decyzji z 2017 roku. Skarżąca podnosi także iż wymóg wynikający z art. 124 ustawy w zakresie rokowań nie został spełniony. Rokowania jako przesłanki złożenia wniosku zostały całkowicie pominięte, przy jednostronnych twierdzeniach wnioskodawcy iż zostały zrealizowane. Rokowania są podstawowym wymogiem do wystąpienia o ograniczenie prawa własności a w zaistniałych w sprawie dokumentów nie wynika aby one zostały przeprowadzone zgodnie z ustawą. Tym samym należy przyjąć iż nastąpiło naruszenie normy art. 124 ustawy poprzez wydanie decyzji w oparciu o powyższy przepis, bez spełnienia wymogów z niego wynikających. Zasadniczą kwestią jest także naruszenie przepisów postępowania, co skarżąca podnosiła w odwołaniu od decyzji Starosty Chrzanowskiego. Skarżąca odnosząc się do postępowania odbiera jego przebieg jako wywieranie nacisku na jej osobę, bez przyjmowania przez organy obydwu instancji zasadnych twierdzeń i ocen co do wyłączenia jej działki z przebiegu rurociągu i uwzględnienia jej praw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach:

1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym,

2) dochowania wymaganej prawem procedury,

3) respektowania reguł kompetencji.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz.1634, dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).

Ramy prawne sądowej kontroli skarżonego postanowienia w aspekcie prawa materialnego wyznaczają przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej u.g.n.), w szczególności art. 124 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Przepisy art. 114 ust. 1 i 2 oraz art. 115 stosuje się odpowiednio.

Z powołanych przepisów wynika, że ocena zgodności z prawem decyzji ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości powinna obejmować trzy aspekty: prawidłowość rokowań, istnienie celu publicznego i zgodność z m.p.z.p.

Odnośnie do tej pierwszej kwestii w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że

ustawodawca nie wskazał konkretnie, w jaki sposób maja wyglądać rokowania, o których mowa w art. 124 u.g.n. Ponadto, sąd nie jest uprawniony do badania np. kwot wskazanych w rokowaniach. Jednakże istotne jest, iż możliwe jest dokonanie badania pozorności rokowań, a to ze względu na konieczność przedłożenia razem z wnioskiem dokumentów wskazujących na przeprowadzone rokowania. Wskazać należy na możliwość naruszenia art. 124 u.g.n. a to poprzez nadużywanie tego prawa i składanie drugiej stronie propozycji, która z oczywistych względów nie zostanie przyjęta (np. brak wskazania kwoty odszkodowania).

Rokowania nie obejmujące wszystkich elementów przyszłej umowy należy uznać za pozorne, a nieprawidłowe przeprowadzenie rokowań może prowadzić do zakwestionowania ich przeprowadzenia, a w konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa przesłanka wywłaszczenia warunkująca udzielenie zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. (E. Bończak-Kucharczyk [w:] Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2023, art. 124.)

Aby rokowania zostały przeprowadzone prawidłowo, powinny obejmować wszystkie elementy przyszłej umowy. Inaczej rokowania można uznać za pozorne, a nieprawidłowe przeprowadzenie rokowań może prowadzić do zakwestionowania ich przeprowadzenia, a w konsekwencji – nie będzie spełniona podstawowa przesłanka wywłaszczenia warunkująca udzielenie zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.

Z kolei definicja celu publicznego znajduje się w art. 6 u.g.n. Nie każda realizacja celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. jest inwestycją celu publicznego. Wynika to z łącznego odczytywania powyższej przesłanki razem z tą, która ocenia, czy dane przedsięwzięcie jest inwestycją o znaczeniu lokalnym lub ponadlokalnym. Jednakże należy mieć na uwadze, iż doprowadzenie np. sieci gazowej do jednej nieruchomości nie stanowi inwestycji celu publicznego – w każdym przypadku należy badać, czy aktualnie zaspokojenie jednostki nie przyczynia się/nie stanowi realizacji szerokiego planu rozbudowy sieci, skutkującego poprawą funkcjonowania szerszej grupy odbiorców. Na pojęcie "inwestycji celu publicznego" składają się dwa elementy, których łączne wystąpienie jest warunkiem koniecznym takiego rodzaju inwestycji. Pierwszy element stanowi określenie przedmiotu inwestycji, jakim jest realizacja celu publicznego wskazanego w art. 6 u.g.n., a drugi element stanowi lokalne (gminne) lub ponad lokalne (powiatowe, wojewódzkie i krajowe) znaczenie inwestycji. Łączne spełnienie tych przesłanek przesądza, że dane przedsięwzięcie spełnia wymogi pozwalające na zaliczenie do inwestycji celu publicznego (tak wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 466/22).

W orzecznictwie wypracowano stanowisko, zgodnie z którym zaliczenie inwestycji do celów, o których mowa w art. 6 u.g.n., nie pozwala jeszcze na uznanie, że mamy do czynienia z inwestycją celu publicznego. Konieczne jest również określenie, czy inwestycja wiązać się będzie z urzeczywistnieniem potrzeb określonych wspólnot na poziomie gminnym, powiatowym, wojewódzkim lub krajowym. Przy tym obejmowanie przez inwestycję jedynie wycinka terytorium gminy, a nie całego terytorium wspólnoty, nie dyskwalifikuje jej jako inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 6 pkt 2 u.g.n (tak WSA w Lublinie w wyroku o sygn. akt II SA/Lu 33/23).

Odnosząc się z kolei do kwestii zgodności z m.p.z.p. wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem NSA im bardziej ogólne są postanowienia planu miejscowego w zakresie dopuszczalności inwestycji o charakterze publicznym, tym większy margines swobody ma starosta w toku postępowania prowadzonego na podstawie art. 124 u.g.n. Jednak owa ogólność planu nie może być posunięta aż tak daleko, aby plan w ogóle nie wskazywał przebiegu inwestycji, dopuszczając realizację inwestycji na całym obszarze planu (tak NSA w wyroku o sygn. akt I OSK 1887/20).

Wykazanie zaistnienia przesłanek z art. 124 ust. 1 i ust. 3 u.g.n. powinno nastąpić zgodnie z zasadami ogólnymi prowadzenia postępowania administracyjnego określonymi w art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności stosownie do art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie zaś z art. 77 § 1 k.p.a. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Poczynione ustalenia powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje:

Poza sporem jest, ze planowane zamierzenie inwestycyjne mieści się w pojęciu "celu publicznego", o którym mowa w art. 6 u.g.n. Ma ono polegać na wykonaniu na wniosek Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. w T. prac polegających na założeniu i przeprowadzeniu na ww. działce przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu ziemnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą tj., gazociągu wysokiego ciśnienia w ramach zadania inwestycyjnego "Przebudowa gazociągu wysokiego ciśnienia DNł50 MOP 6,3 MPa od SRP przy ul. [...] i [...] do SRP przy ul. [...] (obecnie D. ) w T. . Inwestycja ma zatem polegać na wykonaniu odcinka sieci gazowej, mieści się tym samym w zakresie art. 6 pkt 2 u.g.n. jako budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Nie budzi także wątpliwości, że zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy T. dla terenu G. w T. i zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta T. nr XLIX/571/III/2002 z dnia 27 września 2002 r. Zgodnie z w/w planem przedmiotowa działka znajduje się w terenach mieszkalnictwa i usług (8MU) oraz terenach tras drogowych – droga dojazdowa (9KD). Przeznaczenie terenu dla obszaru oznaczonego symbolem 8MU określono w § 13 m.p.z.p. Jako przeznaczenie dopuszczalne wskazano sieci i urządzenia infrastruktury technicznej dla obsługi innych terenów § 13 ust. 2 lit. b m.p.z.p.

W świetle wydanego w granicach tej sprawy wyroku tut. Sądu z dnia 13 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. II SA/Kr 1451/22 przyjąć należy, że rokowania się odbyły i były prawidłowe.

Tym samym wszystkie przesłanki zastosowania art. 124 u.g.n.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one niezasadne i nie mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie w sprawie.

Odnosząc się do kwestii nadmiernego obciążenia nieruchomości w związku z tym, że w działce biegnie już gazociąg z lat 60-tych XX w. wskazać należy, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne ma doprowadzić do likwidacji tego starego gazociągu oraz zmniejszyć obciążenie nieruchomości poprzez zmniejszenie rozmiarów strefy kontrolowanej z 40 m. do 4 m (po 2 m z każdej strony od osi gazociągu, k. 89, k. 92 administracyjnych akt sprawy organu I instancji).

Odnosząc się do kwestii alternatywnej trasy przebiegu gazociągu Wnioskodawca wyjaśnił, że ten gazociąg będzie przebiegał możliwie wzdłuż już istniejącego starego gazociągu, a stary zostanie wówczas wyłączony z eksploatacji. Zmniejszy to nie tylko ograniczenie zajętości nieruchomości (z uwagi na zastosowane rozwiązania technologiczne strefa kontrolowana ulegnie zmniejszeniu, k. 138 administracyjnych akt sprawy organu I instancji, załącznik do decyzji), ale także zmniejszeniu ulegnie ryzyko awarii, umożliwiając przy tym dalszą rozbudowę gazociągu. Zaprojektowana trasa jest zatem optymalna mając na uwadze uwarunkowania ekonomiczne, ale i technologiczne.

Odnosząc się do kwestii istnienia decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 18 grudnia 2018 r. znak WS-VI.7536.1.33.2015.PB z informacji organu II instancji wynika, że projekt ten nie został zrealizowany, a zatem do ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości nie doszło, a tamten projekt został zastąpiony nowym projektem realizacji gazociągu wysokiego ciśnienia DN 150 MOP 6, 3 MPa.

Z akt sprawy wynika, ze skarżąca brała czynny udział w postępowaniu przedstawiając swoje stanowisko w sprawie (k. 81, k. 102-103 administracyjnych akt sprawy organu I instancji). Tak więc i kolejny zarzut braku zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu nie jest uzasadniony.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.