Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1317/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. A. i D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

R. A. i D. A. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z wbudowanym garażem wraz z urządzeniami budowlanymi na działkach nr [...] obręb [...].

W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywodząc, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki zarówno wobec ich jak i inwestora. Skarżący bowiem będą domagali się zaniechania budowy oraz rozbiórki wybudowanej części domu, a w sytuacji, gdy prace inwestora będą zaawansowane wystąpią z powództwem cywilnym do właściwego sądu o wypłatę odszkodowania za utratę wartości nieruchomości oraz domu, który zamierzają wybudować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Użyte w powołanym wyżej przepisie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza taki stan,

w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest obiektywnie zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali wystąpienia okoliczności, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę D. R. Skarżący winni uprawdopodobnić, że to w stosunku do nich stopień utrudnień, wynikających z realizacji inwestycji, jest tego rodzaju, że przekracza przeciętną miarę następstw wywołanych wykonaniem aktu. Wywody skarżących co do możliwości wystąpienia po ich stronie znacznej szkody

i nieodwracalnych skutków w związku z planowaną inwestycją, nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. To inwestor realizując inwestycję na mocy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę podejmuje ryzyko, że w razie wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego zobowiązany będzie do wykonania nakazów organów nadzoru budowlanego mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a nawet do wykonania rozbiórki.

Przede wszystkim należy podnieść, że w orzecznictwie NSA podkreśla się, że prawo zabudowy (art. 4 Prawa budowlanego) jest prawem podmiotowym każdego, kto posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego). Zdaniem NSA prawo zabudowy stanowiąc realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności podlega szczególnej ochronie. Wszelkie ograniczenia w tym zakresie muszą być podyktowane koniecznością ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu – np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony środowiska. Powoduje to, iż w każdym przypadku zarówno sama ingerencja w omawiane prawo jak i zakres tej ingerencji musi być usprawiedliwiony dobrem ogółu (por. A.Skoczylas: "Wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonalności pozwolenia na budowę w świetle orzecznictwa NSA", w: Administracja, 2006r., nr 2, s.24-25).

Należy także stwierdzić, iż wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę w zasadzie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną przez sąsiada skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora, który musi być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego" (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 22/05).

W przedmiotowej sprawie to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd. Na nim bowiem spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia