Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1980/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi kasacyjnej M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 1238/21 w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2021 r., nr SKO.NA/4130/2/2021 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2022 r., oddalił skargę M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2021 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej M. O. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie podnosząc, że wykonanie tejże decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona wskazała, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowodować może znaczne pogorszenie jej kondycji finansowej, które w dalszej kolejności prowadzić może do konieczności zawieszenia działalności gospodarczej, a nawet jej likwidacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej pomieszczony w skardze kasacyjnej poza wskazaniem, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych spowodować może wystąpienie jednej bądź obu przesłanek z powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez znaczne pogorszenie się kondycji finansowej skarżącej mogącej prowadzić do zawieszenia, a nawet likwidacji prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, pozbawiony jest jakiejkolwiek szerszej argumentacji, z której możliwym byłoby wyprowadzenie wniosku, iż w istocie wykonanie zaskarżonej decyzji może, choćby potencjalnie wywołać podnoszone przez skarżącą skutki w jej sferze finansowej. Podniesiona w ramach wniosku argumentacja pozostaje gołosłowna, albowiem strona nie wskazuje na swoją dotychczasową kondycje finansową związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przede wszystkim zaś nie wskazuje na wysokość uzyskiwanych dochodów ze sprzedaży napojów alkoholowych oraz spadek tychże dochodów w związku z koniecznością wykonania decyzji SKO w Tarnowie w aspekcie całościowej wielkości dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności. Wskazanie na takie dane pozwoliłoby bowiem na obiektywną ocenę możliwości ziszczenia się wobec skarżącej którejkolwiek lub obu przesłanek, koniecznych do zastosowania ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazany, istotny, brak uzasadnienia żądania strony czyni niemożliwym dokonanie oceny wniosku skarżącej kasacyjnie o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w Tarnowie. Zauważyć przy tym należy, że wniosek poza opisanym brakiem pozbawiony był również jakichkolwiek dokumentów lub materiałów źródłowych opisujących sytuację finansową strony, wynikającą z prowadzonej działalności gospodarczej, które strona mogła przedłożyć wraz z wnioskiem na okoliczność poparcia podniesionej w nim argumentacji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.