Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 24/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 3 § 1, art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 lit. a i c, art. 200, art. 205 § 1, art. 210 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 74 ust. 1, ust. 2 pkt 2 lit. c, art. 79 ust. 4, art. 81
journal: Dz.U. 2023 poz 1047
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
article: art. 7, art. 107 § 3, art. 12, art. 77 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 17 października 2023 r. nr SKO.4121.122.2023 w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Pabianickiego z dnia 15 września 2023 roku, nr KT.5410.814.2023; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz skarżącego Ł. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2023 r. do Starosty Pabianickiego wpłynął wniosek Ł.B. o wydanie tablic tymczasowych samochodu osobowego marki BMW X3 nr VIN [...].

Decyzją z 15 września 2023 r. Starosta Pabianicki odmówił czasowego zarejestrowania i wydania tablic rejestracyjnych w celu umożliwienia przejazdu samochodu osobowego związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.

29 września 2023 r. do Starostwa Powiatowego w Pabianicach wpłynęło odwołanie strony od decyzji z 15 września 2023 r., w którym strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzją z 17 października 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Starosty Pabianickiego z 15 września 2023 r. w przedmiocie odmowy czasowego zarejestrowania i wydania tablic rejestracyjnych w celu umożliwienia przejazdu samochodu osobowego związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.

14 grudnia 2023 r. Ł.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z zarzucając jej:

1. naruszenie prawa materialnego, t.j:

a) art. 74 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1047 – dalej: p.r.d.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę czasowej rejestracji pojazdu w celu wykonania naprawy samochodu oraz jego przeglądu technicznego;

b) art. 79 ust. 4 p.r.d. poprzez niewłaściwe zastosowanie normy wynikającej z treści regulacji wobec wydania decyzji administracyjnej przy jednoczesnym braku dokonania jednoznacznego ustalenia dlaczego na dokumencie do rejestracji widnieje zapis "nie podlega rejestracji";

2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, t.j:

a) art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 – dalej: k.p.a.) poprzez zaniechanie podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy;

b) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ I instancji, w szczególności na zbadaniu opinii rzeczoznawcy samochodowego w przedmiocie uszkodzeń pojazdu;

c) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia faktycznego decyzji w sposób lakoniczny, niezgodny z dyspozycją normy rangi ustawowej, podczas gdy uzasadnianie takie powinno zawierać fakty, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Skarżący wskazał, że organ administracji wydał decyzję na podstawie jednego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, bez jakiekolwiek analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego czy podjęcia innych czynności w celu zebrania pełnego materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

W myśl zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Wskazać nadto trzeba, że zgodnie z art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Sprawując kontrolę w zakreślonych ww. przepisami granicach, po wnikliwym rozpoznaniu sprawy, sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ kontrolowane rozstrzygnięcia wydano z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego mającymi wpływ na wynik sprawy.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowiły art. 74 ust. 1, ust. 2 pkt 2 lit. c oraz art. 79 ust. 4 p.r.d. oraz § 17 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie rejestracji i oznaczani pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 p.r.d., czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. W myśl ust. 2 pkt 2 lit. c ww. przepisu, czasowej rejestracji dokonuje się na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Z kolei na zasadzie art. 79 ust. 4 p.r.d., pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu: 1) odzyskanego po kradzieży; 2) zabytkowego; 3) mającego co najmniej 25 lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji; 4) ciągnika i przyczepy rolniczej; 5) wywiezionego z kraju lub zbytego za granicą, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, skarżący złożył do Starosty Pabianickiego wniosek z 18 sierpnia 2023 r. o wydanie tablic tymczasowych dla pojazdu BMW X3 o nr. VIN [...] w celu przeprowadzenia badania technicznego. Do wniosku strona załączyła pełnomocnictwo wraz z potwierdzeniem wniesienia za nie opłaty, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy, oświadczenie z 15 sierpnia 2023 r. dotyczące sprowadzenia pojazdu na terytorium kraju w dniu 28 lipca 2023 r., fakturę za pojazd z dnia 20 września 2022 r. wraz z tłumaczeniem, tytuł własności pojazdu wraz z tłumaczeniem oraz potwierdzenie wniesienia opłaty za wydanie tablic.

Decyzją z 15 września 2023 r. Starosta Pabianicki odmówił czasowego zarejestrowania i wydania tablic rejestracyjnych w celu umożliwienia przejazdu samochodu osobowego związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Organ wskazał, że wydając decyzję, wziął pod uwagę nie tylko wymagane dokumenty, ale również zapisy znajdujące się na przedłożonych dokumentach. Wskazał, że w przypadku pojazdów sprowadzonych do Polski ze Stanów Zjednoczonych w tytułach własności pojazdu (tzw. "TITLE") można znaleźć różne zapisy świadczące o stanie technicznym lub przeznaczeniu pojazdu. "Title" to nic innego jak prawny dokument własności pojazdu, który jest wydawany przez Department of Motor Vehicles. W przypadku nowego samochodu posiada on "Clean Title", czyli czysty tytuł. W przypadku zdarzenia lub szkody tytuł ten zmienia się w celu odzwierciedlenia informacji, tak aby przyszły właściciel posiadał wiedzę o historii pojazdu oraz jego przeznaczeniu i uniknął problemów związanych z późniejszą jego eksploatacją. W przedmiotowej sprawie na tytule własności istnieje zapis "salvage vehicle not suitable for registration", tj. "pojazd powypadkowy nie nadający się do rejestracji". Organ przyjął, że jest to informacja dla innych organów dokonujących rejestracji pojazdów, że pojazd został wyrejestrowany ze względu na stan techniczny i nie nadaje się do ponownej rejestracji. W związku z powyższym organ odmówił czasowej rejestracji pojazdu i wydania tablic rejestracyjnych w celu przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.

Argumentację organu I instancji podzielił następnie organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji z 17 października 2023 r., utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Pabianickiego z 15 września 2023 r. SKO w Łodzi dodało, że skoro przedmiotem rejestracji był nabyty od firmy ubezpieczeniowej pojazd powypadkowy, to zapis o braku możliwości jego rejestracji daje wystarczające podstawy do tego, by sądzić, że to właśnie jego stan techniczny stanowi przeszkodę do jego zarejestrowania. Okoliczność, iż pojazd pomyślne przeszedł odprawę celną pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, bo nie zmienia to faktu, że w rozpatrywanym przypadku dla przedmiotowego pojazdu wystawiono dokument, na podstawie którego ww. pojazd nie może być zarejestrowany. Zdaniem organu odwoławczego użytkowanie ww. pojazdu zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem, również na terytorium RP, nie jest możliwe, a treść dokumentu własności pojazdu zawiera zapis wykluczający prawną możliwość jego zarejestrowania. Skoro bowiem z dokumentu tego wynika, że zakupiony pojazd ma status prawny "nie podlegający rejestracji", to musi to stanowić o odmowie jego zarejestrowania.

W ocenie sądu, ze stanowiskiem organów obu instancji nie można się zgodzić.

W pierwszej kolejności należy jednak podkreślić, że uzasadnienia wydanych w sprawie rozstrzygnięć są nader lakoniczne. Ograniczają się w zasadzie do opisu stanu faktycznego sprawy oraz przytoczenia treści przepisów prawnych, natomiast rozważania odnoszące się do oceny zgromadzonego materiału dowodowego z punktu widzenia przepisów p.r.d. i powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Infrastruktury stanowią marginalną część wywodu organów, co nie realizuje wymogów wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. oraz wyrażonej w art. 12 k.p.a. zasady przekonywania. Jakkolwiek dostrzec należy, że organ I instancji przedstawił, jakie zapisy widnieją na certyfikatach własności pojazdów sprowadzanych ze Stanów Zjednoczonych, to jednak w żaden sposób nie wskazał, skąd wywodzi, że określone zapisy, w tym zwłaszcza widniejący na certyfikacie przedstawionym przez skarżącego, a priori świadczą o tym, że pojazd nie może zostać zarejestrowany na terytorium Polski. Nie jest również jasne, skąd bierze się kategoryczne twierdzenie organu, że taki dokument jest wydawany dla pojazdów przeznaczonych do kasacji oraz nawiązanie w tym względzie do ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, zwłaszcza w połączeniu ze sformułowaniem, że pojazd, który został przez właściciela przekazany do demontażu, a następnie recyklingu, nie podlega rejestracji na terenie naszego kraju. Dodać należy, że decyzja SKO w Łodzi jest jeszcze oszczędniejsza w swej warstwie merytorycznej, dlatego pozostaje przyjąć, że skąpe rozważania własne oznaczają de facto pełną akceptację dla stanowiska organu I instancji.

Tymczasem nie sposób nie zauważyć, że powyższe wnioski zostały sformułowane bez powołania się na jakąkolwiek materialną podstawę prawną, która by je uzasadniała. Trudno wszak uznać, że jest nią bliżej nieskonkretyzowane odwołanie się do ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Z tego odwołania można domyślać się jedynie, że poprzez widniejący na amerykańskim certyfikacie własności pojazdu zapis "not suitable for registration" (nie nadaje się do rejestracji) organ uznał, iż ma do czynienia z pojazdem stanowiącym odpad, a przez to podlegającym recyklingowi. Uproszczenie takie nie znajduje jednak oparcia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Po pierwsze, z żadnego z przedstawionych dokumentów nie wynika, aby pojazd, którego aktualnym właścicielem jest skarżący, został kiedykolwiek przekazany do demontażu, a następnie recyklingu, a takie stwierdzenie pada w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. Wprawdzie można przypuszczać, że wydający ją Starosta Pabianicki odnosił to sformułowanie do pierwotnego właściciela w Stanach Zjednoczonych, jednak nawet w tym przypadku jest ono błędne, wszak przedmiotowy pojazd jako uszkodzony został przekazany firmie ubezpieczeniowej, która następnie wystawiła go na aukcję, gdzie pojazd ten został sprzedany na eksport, tj. skarżącemu. Z żadnego z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania nie wynika więc, aby którykolwiek z właścicieli przekazał pojazd do demontażu i recyklingu. Po drugie, odnotować trzeba, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego odstąpiono od poglądu, że certyfikaty z adnotacjami, do których nawiązał organ administracji, w tym takiej jak w przypadku skarżącego, z góry oznaczają, iż mamy do czynienia z transgranicznym przemieszczeniem odpadu, co powinno rodzić konieczność zagospodarowania takiego odpadu poprzez oddanie go do utylizacji w specjalistycznych stacjach demontażu. Zdaniem NSA, z dokumentu opatrzonego taką adnotacją jak w przypadku skarżącego nie wynika, że pojazd nie nadaje się do naprawy lub uległ kasacji. Aby tak mogło się stać, dla pojazdu powinien być wydany dokument, z którego wprost płynąłby taki wniosek, np. "Certificate of Destruction", ewentualnie posiadający klauzulę "For Parts Only" (tylko na części", "Non Rebuildable" (nie "odbudowywalny"), "Non Repairable" (nienadający się do naprawy). Ponadto NSA zwrócił uwagę, że umowa sprzedaży przedmiotu jest pozbyciem się przedmiotu przez sprzedającego w tym sensie, że przenosi własność na kupującego. Nie można więc przyjąć, że w każdym przypadku pozbycie się pojazdu uszkodzonego na podstawie umowy sprzedaży jest pozbyciem się odpadku, zwłaszcza że rodzaj i skala uszkodzeń mogą być przecież niewielkie (por. wyroki NSA: z 12 marca 2024 r. sygn. akt III OSK 1426/22; z 5 grudnia 2023 r. sygn. akt III OSK 1120/22; z 9 lutego 2024 r. sygn. akt III OSK 3230/21 – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni akceptuje i przyjmuje przytoczony wyżej pogląd NSA za własny. Z tego względu uznał, że skoro w analizowanym przypadku dla przedmiotowego pojazdu nie wystawiono dokumentu, którego treść jednoznacznie wykluczałaby możliwość naprawy, to brak jest podstaw do przyjęcia, że doszło do wydania dokumentu uniemożliwiającego użytkowanie pojazdu w sposób zgodny z jego pierwotnym przeznaczeniem, a odmienna interpretacja jest w takim przypadku nietrafiona. Powyższa okoliczność świadczy zatem o wadliwości stanowiska organów obu instancji i niepełnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy pod kątem tego, czy przedstawiony materiał dowodowy dawał podstawy do odmowy czasowej rejestracji pojazdu, co czyni słusznymi zarzuty skargi nie tylko w zakresie wskazanego już naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., ale także w zakresie naruszenia art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. i każe przyjąć, że uchybienia te miały wpływ na wynik sprawy.

W ocenie sądu w sprawie doszło nie tylko do naruszenia przepisów procedury administracyjnej, ale również uchybiono przepisom prawa materialnego, co także miało wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, że w przyjętej przez organ I instancji i zaakceptowanej następnie przez organ odwoławczy argumentacji prawnej, podstawą prawną odmowy czasowej rejestracji przedmiotowego pojazdu uczyniono cytowany już wcześniej art. 79 ust. 4 p.r.d. Przepis ten odnosi się do generalnego zakazu powtórnej rejestracji wyrejestrowanego pojazdu, przy czym jego treść nie dotyczy wyrejestrowania pojazdu gdziekolwiek, lecz w kraju, (...) przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu (...), na co wskazuje m.in. ust. 1 ww. przepisu. Co więcej, całkowicie trafna jest konstatacja skarżącego, że przedmiotem sprawy nie była powtórna rejestracja pojazdu wyrejestrowanego, ale pierwsza rejestracja pojazdu w kraju, co istotnie zmienia postać rzeczy i przesłanki, które musi zbadać organ przed wydaniem w sprawie decyzji. Nie można pominąć, że zgodnie z art. 81 p.r.d. okresowe badanie techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Logiczną tego konsekwencja była więc konieczność udania się przez skarżącego, sprowadzonym z zagranicy i naprawionym pojazdem, na badanie techniczne. Aby jednak było to możliwe, w świetle art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. c p.r.d. niezbędne było uzyskanie w tym celu czasowej rejestracji tego pojazdu, o co skarżący wystąpił, składając stosowny wniosek wraz z załącznikami do Starosty Pabianickiego. Podkreślić należy, że przesłanki czasowej rejestracji są wyliczone enumeratywnie i organ nie może interpretować ich rozszerzająco albo nadinterpretowywać je w sposób, który prowadziłby do odmowy jej udzielenia de facto z innych przyczyn niż niezgodność z ustawowym celem wskazanym w przedmiotowym przepisie. Przyczyną odmowy rejestracji pojazdu nie może być zatem sam fakt, że pojazd w momencie zakupu i wwozu na obszar celny UE, czy też bezpośrednio na terytorium Polski, pozostawał uszkodzony, zwłaszcza w sytuacji, gdy sam ustawodawca jako przyczynę rejestracji czasowej wskazał przejazd pojazdu związany z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. W takim przypadku odmowa rejestracja nie znajduje adekwatnej podstawy prawnej, a całą pewnością nie może stanowić jej wspomniany wcześniej art. 79 ust. 4 p.r.d. Nie ulega ponadto wątpliwości, że przyjęta w p.r.d. konstrukcja rejestracji czasowej wskazuje, iż stanowi ona etap w procesie ubiegania się o rejestrację stałą, a więc o trwałe dopuszczenie pojazdu do ruchu na terytorium kraju, o ile oczywiście naprawa pojazdu pozwoli uzyskać pozytywny wynik badania technicznego i spełnione zostaną także inne warunki niezbędne dla rejestracji pojazdu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, sąd nie znalazł podstaw, aby zaakceptować stanowisko organu co do przyczyn odmowy rejestracji czasowej pojazdu, o którą wnioskował skarżący we wniosku z 18 sierpnia 2023 r. Sąd ponadto wskazuje, że niezrozumiałe jest stanowisko SKO w Łodzi zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż organ rejestrujący nie mógł wydać pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji w sytuacji, kiedy przedstawione przez niego dokumenty nie spełniały warunków wymaganych przy złożeniu wniosku o rejestrację, ponieważ muszą być spełnione wszystkie warunki rejestracji pojazdu. Stanowisko to jest bowiem gołosłowne, gdyż organ odwoławczy w ogóle nie wyjaśnił, w jakim zakresie dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie spełniały warunków rejestracji, tudzież jakich dokumentów wnioskodawca nie przedłożył.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a ponadto w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił także utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty Pabianickiego z 15 września 2023 r., o czym orzeczono w pkt. 1 sentencji.

O zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przez organ administracji orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 210 § 2 p.p.s.a., na które to koszty składa się wpis od skargi w wysokości 200 złotych.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie związany oceną prawną i faktyczną wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. W szczególności organ weźmie pod uwagę, że rozpoznając wniosek skarżącego, powinien ocenić go przede wszystkim z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. c p.r.d. Organ pominie jednocześnie art. 79 ust. 4 p.r.d. jako nieadekwatny w niniejszym stanie faktycznym. Gdy chodzi o ocenę przedłożonego wraz z wnioskiem o rejestrację dokumentu własności (Utah Certificate of Title), to o ile organ nie będzie w stanie udowodnić na podstawie stosownych dowodów, że pojazd, o rejestrację którego ubiega się skarżący, faktycznie nie nadaje się do użytkowania i rejestracji, gdyż stanowi odpad i powinien podlegać recyklingowi bądź utylizacji, powinien przyjąć, iż ww. dokument stanowi o braku możliwości rejestracji pojazdu w stanie technicznym, w jakim został nabyty przez skarżącego od dotychczasowego właściciela. Nie przesądza to jednak o braku możliwości rejestracji takiego pojazdu w Polsce, jeśli tylko zostanie on naprawiony i uzyska pozytywny wynik badania technicznego wskazujący na brak przeciwskazań w zakresie dopuszczenia pojazdu do ruchu. Konieczność przeprowadzenia takiego badania, przy braku innych prawnych i faktycznych przeszkód, stanowić powinna podstawę do dokonania czasowej rejestracji pojazdu, co też organ uwzględni w toku postępowania wyjaśniającego.

d.cz.