Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1644/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

B. S. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C., działającego w imieniu Prezydenta Miasta C., z dnia [...] r., nr [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. zawarto wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), względnie zwrócono się z takim wnioskiem do Sądu na zasadzie 61 § 3 p.p.s.a. z uwagi na możliwość powstania nieodwracalnych bądź trudnych do odwrócenia następstw w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd. Dalej motywując wniosek wskazano na trudną sytuację finansową skarżącego. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "A", która przynosi stratę wynoszącą na koniec miesiąca sierpnia [...] zł. Z działalnością tą wiąże się obowiązek terminowego regulowania zobowiązań, a opóźnienia w zapłacie mogą doprowadzić do obciążenia skarżącego dodatkowymi kosztami w postaci odsetek i kar umownych, a nawet wypowiedzenia umów przez kontrahentów, co pogorszy jedynie sytuację strony. Podkreślono przy tym, że pensje wypłacane pracownikom zatrudnionym w ramach prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej stanowią ich główne źródło dochodu, zatem wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w znacznych rozmiarach również tym osobom. Dodatkowo zwrócono uwagę na wysokość zobowiązań wobec byłej żony z tytułu alimentów i podziału majątku wspólnego. Jednocześnie uzasadniając wniosek podniesiono, że skarżący z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności narażony jest na utratę korzyści wynikających z możliwości zainwestowania kwoty [...] zł. Dochodzenie zaś związanego z tą utratą odszkodowania musiałoby być przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, co uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Na podstawie zarządzenia z dnia 28 października 2013 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wystąpienia po jego stronie znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków wskazując, że nadesłane dokumenty obrazują jedynie wysokość straty za okres 8 miesięcy 2013 r.

W odpowiedzi nadesłano oświadczenie głównego księgowego przedsiębiorstwa z dnia [...] r., w którym podano wysokość kosztów związanych z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą (wynagrodzenia, ochrona, ubezpieczenie

i utrzymanie budynku, podatek od nieruchomości, odsetki od kredytu). Do oświadczenia dołączono wykaz obrotów kont księgowych dotyczących kosztów ze stanem na koniec miesiąca [...] r. Następnie jako załączniki do pisma z dnia [...] r. pełnomocnik nadesłała kopie ugód dotyczących zobowiązań skarżącego wynikających z podziału majątku wspólnego i alimentów, a także umów zawartych z "B" Sp. z o.o. i "C" S.A.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania wydanego przez ten organ rozstrzygnięcia będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W uzasadnieniu podkreślono, że organy administracji publicznej działają tutaj w ramach uznania administracyjnego, biorąc pod uwagę argumenty podane przez stronę. Przedstawione przez skarżącego okoliczności natury ekonomicznej mogłyby zostać uwzględnione - zdaniem organu - jedynie w przypadku wątpliwości co do zebranego w sprawie materiału dowodowego będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, co nie miało miejsca w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazać przede wszystkim należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest natomiast wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną spowoduje nieodwracalne skutki z uwagi na jego trudną sytuację finansową. Nie przedstawił natomiast żadnych dowodów wskazujących na istnienie jego trudnej sytuacji finansowej, ani też jakichkolwiek dowodów na poparcie, że konieczność zapłacenia kary spowoduje zaistnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem przez sąd wykonalności zaskarżonej decyzji.

Wprawdzie skarżący nadesłał kopie dokumentów, z których wynika, że poziom jego zobowiązań związanych zarówno z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak i prywatnych jest znaczny, jednakże brak jest jakichkolwiek informacji na temat aktywów wchodzących w skład przedsiębiorstwa, w tym stanu rachunków bankowych, a także danych dotyczących prywatnego majątku skarżącego. Z tego względu Sąd nie może ocenić, czy terminowość spłaty zobowiązań skarżącego, której niedochowanie jego zdaniem mogłoby spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, również po stronie pracowników, jest zagrożona, tym bardziej, że w pismach kierowanych do Sądu nie wskazano na jakiekolwiek trudności w tym zakresie. Podkreślenia wymaga fakt, że na podstawie przesłanych dokumentów dotyczących prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, obrazujących jedynie wysokość przychodów i kosztów trudno analizować sytuację finansową samego przedsiębiorstwa od strony płynności finansowej, a to ten czynnik - a nie osiągana przez nie strata - decyduje o możliwości zapłaty wymierzonej kary lub braku takiej możliwości i konsekwencjach z tym związanych. To samo dotyczy majątku prywatnego skarżącego i jego zobowiązań z tytułu podziału majątku wspólnego czy z tytułu alimentów. Brak całościowych danych uniemożliwia ocenę zasadności wniosku. Biorąc pod uwagę natomiast wysokości samych tylko zobowiązań skarżącego wynikających z ugody z dnia [...] r. dotyczącej podziału majątku wspólnego (pozostała do zapłaty do końca [...] r. kwota wnosi siedemset pięćdziesiąt tysięcy złotych, całość spłat osiągnęła wartość dwóch milionów złotych), do których zapłaty sam się zobowiązał na mocy tej ugody, nie można stwierdzić, że sytuacja majątkowa B. S. jest na tyle ciężka, że uiszczenie kary w wysokości [...] zł, spowoduje powstanie po jego stronie znacznej szkody. Również zdaniem Sądu powołanie się na utracone korzyści związane z niemożnością zainwestowania kwoty będącej przedmiotem kary jest nietrafne, tym bardziej, że nie wskazano, jakiej wysokości szkoda mogłaby powstać w tym przypadku.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że dane podane przez skarżącego nie są kompletne, stąd nie ma możliwości oceny sytuacji skarżącego pod kątem prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem z góry założyć, że zapłata kary spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te zostaną zapłacone czy wyegzekwowane. Fakt ewentualnej konieczności zapłacenia przez skarżącego nałożonej kary sam w sobie nie przesądza bowiem o wystąpieniu nieodwracalnych skutków lub spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Poza tym zasadniczo każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak przesłanka uzasadniająca zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.