Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1057/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i 3 i art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na działalność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. L. na działalność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący wniósł, o zobowiązanie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do wydania postanowień w następujących sprawach:

a) w sprawie podpisania ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogłoszonej w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 153, poz. 1270,

b) w sprawie zarządzenia ogłoszenia wyżej wspomnianej ustawy w Dzienniku Ustaw RP,

c) w sprawie zarządzenia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,

oraz o stwierdzenie bezskuteczności podpisania następujących ustaw Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

a) ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. z 2009 r. Nr 144, poz. 946).

b) ustawy z dnia 24 czerwca 1999r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli (Dz. U. z 1999 r. Nr 62, poz. 688).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy te orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę – art. 3 § 3 powołanej wyżej ustawy.

Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że treść wniesionej przez Z. L. do Sądu skargi wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie, ponieważ dotyczą one konstytucyjnych uprawnień i obowiązków Prezydenta, który w tym przypadku nie występuje, jako organ administracji podlegający kontroli sądów administracyjnych.

Skoro zatem przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a , skargę Z. L. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 jako niedopuszczalną należało odrzucić.