Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 51/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Dwikozach w przedmiocie pomocy społecznej (wniosek z 21 grudnia 2023 r.) postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2024 r. R. S. wniósł do tut. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Dwikozach w przedmiocie udzielenia ojcu skarżącego pomocy społecznej – na wniosek skarżącego z 21 grudnia 2023 r., o zakup materaca przeciwodleżynowego dla niepełnosprawnego ojca. Skarżący podniósł, że przedmiotowy wniosek złożył w imieniu ubezwłasnowolnionego całkowicie ojca - jako osoba zainteresowana. Dodał, że ojciec nie ma opiekuna prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał w szczególności, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach postanowieniem z 8 stycznia 2024 r. znak: SKO.PS-80/116/50/2024 uznało ponaglenie wniesione w tej sprawie przez skarżącego za nieuzasadnione, z uwagi na fakt, że skarżący nie jest stroną postępowania. Dodał, że w związku ze zgłoszeniem skarżącego, pracownicy socjalni 28 grudnia 2023 r. udali się do miejsca zamieszkania Z. S. i ustalili m.in., że nie jest on osobą leżącą, porusza się samodzielnie po mieszkaniu i po posesji. Decyzją z 9 stycznia 2024 r. organ przyznał Z. S. pomoc w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych w okresie od 2 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., a decyzją z 23 lutego 2024 r. pomoc w postaci specjalnego zasiłku celowego w wysokości 200 zł jednorazowo na dofinasowanie zakupu leków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "Ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej (pkt 8 w zw. z pkt 1). Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 - 5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 50 § 1 Ppsa, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest dodatkowo od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może przy tym dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, tj. przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. wyrok NSA z 20 maja 2016 r., sygn. I OSK 94/15).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Dwikozach w przedmiocie przyznania pomocy społecznej Z. S. w postaci zakupu materaca przeciwodleżynowego - na wniosek R. S. (syna) z 21 grudnia 2023 r. W rezultacie skarżący - który nie występuje w tej sprawie jako pełnomocnik ojca ani jego opiekun prawny, lecz w imieniu własnym - nie jest stroną postępowania, którego dotyczy zarzucana organowi bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania.

W tym stanie rzeczy, wobec ustalenia, że R. S. nie przysługuje

legitymacja skargowa w tej sprawie, jego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 Ppsa.