Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 703/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2024 r. sprawy ze skarg M. H., H. Z. i T. Z., P. P., E. G., W. S., S. I., A. S., D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2023 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy L. z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego: I. na rzecz M. H. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; II. na rzecz H. Z. i T. Z. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. na rzecz P. P. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. na rzecz E. G. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; V. na rzecz W. S. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; VI. na rzecz S. I. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; VII. na rzecz A. S. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; VIII. na rzecz D. K. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z 4 marca 2022 r. nr [...] Wójt Gminy L., rozpoznając wniosek T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. , ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu do produkcji pianki poliuretanowej w W. na terenie nieruchomości nr geod. [...], [...], [...] oraz [...] obręb W..

Wobec wpływu odwołań, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z 6 czerwca 2022 r. nr [...], którą uchylono zaskarżoną decyzję w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż w przedłożonym przez inwestora raporcie oddziaływania na środowisko nie przedstawiono trzech oddzielnych wariantów inwestycji, a dokonane w toku postępowania uzupełnienia raportu nie zostały przekazane organowi opiniującemu. Nadto brak jest w aktach sprawy uzupełnienia raportu przedłożonego w dniu 11 sierpnia 2021 r. do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W.. Jednocześnie, nie wszystkie uzupełnienia raportu zostały podpisane przez autora, zaś w raporcie nie dokonano analizy możliwych konfliktów społecznych. Organ odwoławczy stwierdził również, że brak jest zapisu raportu w wersji elektronicznej. W odniesieniu do rozstrzygnięcia Wójta Kolegium doszło do przekonania, iż organ pierwszej instancji nie dokonał pełnej oceny raportu złożonego przez inwestora, zaś sama decyzja nie zawiera wyczerpujących ustaleń, o których mowa w treści przepisu art. 82 ust. 1 ustawy środowiskowej. Kolegium podniosło, że w kontrolowanej decyzji nie dokonano kompleksowej analizy zgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującymi przepisami, a zwłaszcza w zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również nie rozważono, czy zamierzenie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko.

Ponownie procedując w sprawie, organ I instancji zwrócił się do inwestora pismem z 20 lipca 2022 r., zobowiązując do uzupełnienia raportu o elementy wskazane w uzasadnieniu decyzji SKO oraz do przedłożenia ujednoliconej wersji raportu. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik inwestora przedłożył ujednoliconą i uzupełnioną wersję raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, datowaną na sierpień 2022 r.

Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia Wójt wystąpił o wydanie opinii do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., Marszałka Województwa W., jak również o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P.. Organ I instancji przekazał organom opiniującym oraz uzgadniającym egzemplarze zaktualizowanego raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia z sierpnia 2022 r.

Pismem z 8 września 2022 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. zwrócił się o uzupełnienie przedłożonej dokumentacji w zakresie analizy akustycznej oraz o wyjaśnienie rozbieżności w treści dokumentu, odnoszącej się do klasyfikacji poszczególnych terenów w rozumieniu uchwały nr [...] Rady Miejskiej L. z dnia 28 kwietnia 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto w zakresie lokalizacji i parametrów ewentualnie przewidywanego pasa zieleni od strony pobliskiej zabudowy mieszkaniowej. Wójt Gminy L. zwrócił się do pełnomocnika inwestora pismem z 15 września 2022 r. wzywając do złożenia wyjaśnień w ww. zakresie. W odpowiedzi strona przedłożyła dokument - analizę akustyczną do raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia, datowaną na wrzesień 2022 r. Przedmiotowy dokument został następnie skierowany przez organ I instancji do organów opiniujących i uzgadniających w toczącym się postępowaniu.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał opinię z 10 października 2022 r. nr [...], którą zaopiniował pod względem wymagań higieniczno-zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia, formułując przy tym zastrzeżenia.

Postanowieniem z 23 listopada 2022 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając warunki jego realizacji i eksploatacji.

Postanowieniem z 25 listopada 2022 r. nr [...] Marszałek Województwa W. zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia.

Pismem z 17 listopada 2022 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. zwrócił się do organu I instancji o uzupełnienie przedłożonej dokumentacji poprzez wskazanie faktycznego zagospodarowania terenów położonych na wschód od terenu objętego wnioskiem, jak również o uzupełnienie raportu oddziaływania na środowisko. Organ wskazał, że pismo przewodnie do uzupełnienia raportu winno być podpisane przez wnioskodawcę lub jego pełnomocnika, a opracowanie stanowiące uzupełnienie raportu winno być podpisane przez kierującego zespołem oraz przez członków zespołu autorów, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 19 ustawy środowiskowej. Jednocześnie organ opiniujący zwrócił się o wskazanie maksymalnej powierzchni planowanej do przekształcenia, maksymalnej powierzchni zabudowy oraz maksymalnej powierzchni utwardzeń. Nadto zwrócono się o przeanalizowanie i udzielenie dodatkowych informacji związanych z poziomami hałasu na granicy terenów położonych po stronie północnej opiniowanej inwestycji.

Realizując wytyczne Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Wójt Gminy L. zwrócił się do pełnomocnika inwestora o uzupełnienie informacji w żądanym zakresie. W odpowiedzi, pismem z 2 grudnia 2022 r. pełnomocnik inwestora poinformował, że maksymalna powierzchnia planowana do przekształcenia to 6,22 ha, maksymalna powierzchnia zabudowy wynosi 3,82 ha, zaś maksymalna powierzchnia utwardzeń to 2,4 ha. W załączeniu przedłożono również analizę akustyczną do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzupełnioną o analizę wpływu przedsięwzięcia na tereny usługowe z zabudową mieszkaniową, zlokalizowane po stronie wschodniej inwestycji. Załączony dokument datowany jest na grudzień 2022 r.

Organ I instancji przekazał pozyskane uzupełnienie raportu Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz przesłał do wiadomości pozostałym organom opiniującym i uzgadniającym przy piśmie z 8 grudnia 2022 r.

Postanowieniem z 23 stycznia 2023 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając warunki jego realizacji.

Wójt Gminy L. decyzją z 21 kwietnia 2023 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm., dalej: u.o.o.ś.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.), a także § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 3 ust. 1 pkt 14, pkt. 54 lit. b), pkt. 58 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.) ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zakładu produkcji pianki poliuretanowej w W. na terenie nieruchomości o numerach geodezyjnych [...], [...], [...] i [...] położonych w obrębie W.". O wydanej decyzji poinformowano Strony w drodze obwieszczenia.

Odwołania od powyższej decyzji złożyli E. G. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, M. H., A. S., M. S., D. K., L. i M. R., T. i H. Z., W. S., P. P., S. I. oraz E. O..

Odwołujący się w stosunku do decyzji organu I instancji podnieśli następujące zarzuty:

- rozstrzygnięcie sprawy w sytuacji braku dokumentu - raportu, wobec braków formalnych w zakresie podpisów raportu;

- naruszenie art. 33 i art. 34 u.o.o.ś. poprzez niezapewnienie właściwych konsultacji społecznych;

- naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie;

- naruszenie art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. poprzez działanie wprowadzające w błąd strony postępowania wskutek jednoczesnego prowadzenia postępowań dotyczących tego samego przedmiotu na tym samym terenie;

- brak poddania raportu wnikliwej ocenie;

- oparcie decyzji na raporcie, w którym jedynie w sposób pozorny wskazano opis wariantów;

- naruszenie art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w decyzji stron postępowania;

- naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 1 a-f u.o.o.ś. poprzez pozorne spełnienie wymogów formalnych decyzji.

Odwołujący zawarli również wniosek o połączenie do jednego postępowania spraw z wniosku T. Sp. z o.o. z wnioskiem B. Sp. z o.o.

W toku postępowania przed organem II instancji, M. H. przedłożył opinię prywatną dot. raportu oddziaływania na środowisko, odnoszącą się do danych wyjściowych oraz sposobu wymiarowania zagospodarowania wód opadowych, sporządzoną przez mgr inż. W. P. 18 maja 2023 r.

Pismem z 7 lipca 2023 r. pełnomocnik inwestora przedłożył organowi II instancji aktualizację treści raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w związku z publikacją rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 16 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry (Dz. U. z 2023 r. poz. 335). Kolegium przekazało ww. dokument organom opiniującym i uzgadniającym w sprawie oraz zwróciło się o wskazanie, czy wydane wcześniej postanowienia oraz opinie pozostają nadal aktualne. W odpowiedzi, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. stwierdził, że opinia sanitarna pozostaje aktualna. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. podtrzymał stanowisko wyrażone w postanowieniu uzgadniającym warunki realizacji przedsięwzięcia. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. PGW Wody Polskie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z 24 marca 2023 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 6 września 2023 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. O wydanej decyzji poinformowano Strony w drodze obwieszczenia w trybie art. 49 k.p.a.

Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie, po przytoczeniu okoliczności faktycznych sprawy organ odwoławczy wskazał, że planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, co obligowało inwestora do sporządzenia na potrzeby postępowania raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W toku postępowania raport podlegał licznym uzupełnieniom, przedłożono również Aktualizację raportu uwzględniającą zmianę planów gospodarowania wodami dokonaną w miesiącu lutym 2023 r. Powołując się na brzmienie art. 66 ust. 1 pkt 5 u.o.o.ś, Kolegium stwierdziło, że w raporcie przedstawiono trzy oddzielne warianty pozwalające na utworzenie siatki porównawczej, na gruncie której dokonywana jest weryfikacja proponowanego wariantu, który może być zaakceptowany. Warianty nie mają przy tym charakteru pozornego, zawierają bowiem alternatywne rozwiązania dotyczące wykorzystywanych urządzeń. Raport spełnia także pozostałe wymagania, o których mowa w treści przepisu art. 66 ustawy.

Odnosząc się do zarzutów odwołujących organ odwoławczy podniósł, że ujednolicony raport (obejmujący uzupełnienia dokonane przed miesiącem sierpniem 2022 r.) został podpisany przez jego autorów, podobnie jak Analiza akustyczna przygotowana w miesiącu wrześniu 2022 r. czy grudniu 2022 r., a także Aktualizacja raportu uwzględniająca zmianę planów gospodarowania wodami. W ocenie Kolegium, wystarczające i zgodne z treścią przepisu art. 66 ust. 1 pkt 19 u.o.o.ś. jest określenie daty sporządzenia raportu poprzez podanie miesiąca i roku. Jednocześnie wskazano, że wystarczające jest załączenie do raportu oświadczenia autora, a w przypadku gdy wykonawcą raportu jest zespół autorów - kierującego tym zespołem, o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 74a ust. 2. Organ odwoławczy stwierdził, że takie oświadczenie zostało w przedmiotowej sprawie załączone do raportu o oddziaływaniu zamierzenia na środowisko.

Kolegium podniosło, że inwestor spełnił obowiązek uwzględnienia w raporcie analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, którą to analizę oceniany raport zawiera w pkt 17. Obowiązek ten nie oznacza natomiast konieczności odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia tylko z powodu sprzeciwu lokalnej społeczności. W analizowanym dokumencie autorzy raportu odnieśli się do uwag wniesionych przez społeczność lokalną oraz strony postępowania, kwestionujące konkretne ustalenia raportu.

Odnosząc się do okoliczności jednoczesnego prowadzenia postępowań dotyczących tego samego przedmiotu na tym samym terenie SKO stwierdziło, że w myśl art. 66 ust. 1 pkt 3b u.o.o.ś. brak jest podstaw do żądania uwzględnienia w raporcie analizy skumulowanego oddziaływania z przedsięwzięciami, co do których toczy się dopiero postępowanie w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

Konkludując, organ odwoławczy doszedł do przekonania, że Wójt Gminy L. określił wszystkie wymagania zgodnie z treścią przepisu art. 82 ust. 1 pkt 1-6 u.o.o.ś. Ustalenia kwestionowanej decyzji określają konkretne wymagania ochrony środowiska, tj. warunki jakie powinny być spełnione, by zminimalizować wpływ na środowisko negatywnych dla niego czynników związanych z realizacją inwestycji. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala na przyjęcie, że organ I instancji dokonał kompleksowej analizy zgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującymi przepisami, a zwłaszcza z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "wschodniej części M. " w obrębie wsi W. przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy L. z dnia 4 grudnia 2013 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2014 r. poz. [...]; zm. z 2014 r. poz. [...]).

Kolegium podniosło również, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań służy ocenie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko. Decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych ma charakter związany. Organ właściwy do wydania decyzji nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty i wynika z treści art. 80 ust. 1 i 2 oraz art. 81 ust. 1-3 u.o.o.ś. Katalog okoliczności uzasadniających odmowę wydania decyzji środowiskowej został zatem określony przez ustawodawcę w sposób precyzyjny. Zdaniem organu drugiej instancji, w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające odmowę wydania decyzji środowiskowej.

W ocenie organu odwoławczego, brak jest jakichkolwiek podstaw do połączenia i wspólnego rozpoznania przedmiotowego postępowania z postępowaniem toczącym się z wniosku B. Sp. z o.o., bowiem wniosek B. Sp. z o.o. dotyczy wprawdzie budowy zakładu do produkcji pianki poliuretanowej, niemniej jednak w innym kształcie. Powierzchnia przedsięwzięcia do przekształcenia w obu wnioskach jest inna (6,22 ha i 8,34 ha). Nadto, jest to inny podmiot (inna Spółka). Przepisy nie wprowadzają także żadnych ograniczeń co do możliwości bycia członkiem zarządu w różnych spółkach. Organ wyjaśnił, że brak jest także przeszkód, ażeby kilka podmiotów wystąpiło o wydanie decyzji środowiskowej dla tego samego terenu. Przepis art. 62 k.p.a. nie nakłada na organ administracji obowiązku prowadzenia jednego postępowania, a jedynie daje organowi administracji taką możliwość. Nie będzie tym samym naruszeniem art. 62 k.p.a. nieskorzystanie przez organ administracji z możliwości prowadzenia jednego postępowania i prowadzenie kilku postępowań.

Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy, tj. przy udziale społeczeństwa. Wójt Gminy L. informował społeczeństwo o wszelkich podejmowanych czynnościach, zapewniając możliwość udziału. Społeczeństwo składało w toku postępowania swoje uwagi, do których organ pierwszej instancji odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo powiadamiano Strony o wszelkich czynnościach dokonywanych w toczącym się postępowaniu, dokonując w tym zakresie stosownych, prawem przewidzianych ogłoszeń. Okoliczności te zostały udokumentowane w aktach sprawy. Strony niewątpliwie miały możliwość zapoznać się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w myśl art. 10 § 1 k.p.a.

Skargi od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wywiedli M. H., H. i T. Z., P. P., E. G., W. S., S. I., A. S., D. K. i L. R.. Postanowieniem z 10 listopada 2023 r. Sąd zarządził połączenie spraw ze skarg wyżej wymienionych w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt IV SA/Po 703/23. W dalszej kolejności, postanowieniem z 13 grudnia 2023 r. sygn. IV SA/Po 703/23 Sąd odrzucił skargę L. R. wobec niezachowania warunków formalnych.

We wniesionych skargach o tożsamej treści skarżący podnieśli zarzuty naruszenia:

- przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik postępowania, w szczególności art. 66 ust 1 pkt 5, 66 ust. 1 pkt 19, 74a ust.2, art. 62, art. 61, art. 80, art. 81, art. 82, art. 85 u.o.o.ś. poprzez błędną wykładnię i zastosowanie ww. przepisów skutkujące uznaniem za prawidłową decyzję Wójta Gminy L.;

- naruszenie przepisów mające wpływ na wynik postępowania - art. 62 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i brak zastosowania przepisu, w sytuacji gdy tylko łączne rozpoznanie spraw z wniosku T. Sp. z o.o. i B. Sp. z o.o. mogło doprowadzić do realizacji normy art. 7 k.p.a. - prawdy obiektywnej;

- naruszenie przepisów art. 77 i art. 7 k.p.a. mające wpływ na wynik postępowania poprzez brak przeprowadzenia dowodów z dokumentacji w sprawie z wniosku B. Sp. z o.o. prowadzonej przed Wójtem Gminy L.;

- naruszenie przepisów mające wpływ na wynik postępowania - art. 11 i 107 § 3 k.p.a. przez uznanie, że przedłożony do akt raport środowiskowy jest wiarygodnym i kompletnym dowodem i może stanowić podstawę do wydania decyzji środowiskowej, wnioskowane przedsięwzięcie jest zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto uznanie, że planowane przedsięwzięcie nie narusza przepisu art. 7 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, a także iż Wójt Gminy L. przeprowadził właściwe konsultacje społeczne.

Z tych względów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na wniesione skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w kwestionowanej decyzji.

Pismem z 10 kwietnia 2024 r. uczestnik postępowania - T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. , reprezentowana przez prezesa zarządu poinformowała, że Wójt Gminy L. decyzją z 5 kwietnia 2024 r. nr [...] stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji inwestycji, wobec złożenia do organu pisma pełnomocnika spółki, stanowiącego oświadczenie o rezygnacji z inwestycji objętej wnioskiem. W ocenie uczestnika, zaistniała sytuacja może wskazywać na bezprzedmiotowość postępowania sądowoadminstracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pisma dołączono kserokopię ww. decyzji organu z 5 kwietnia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargi zasługiwały na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn, niż w nich wskazane.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola sądu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV (k. 254 akt sąd.) na podstawie art. 15 zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy L., którą organ I instancji ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu produkcji pianki poliuretanowej w W. .

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm., dalej: u.o.o.ś.).

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W kontrolowanym postępowaniu planowane przedsięwzięcie według założeń inwestora będzie wykorzystywać instalacje do wyrobu substancji przy zastosowaniu procesów chemicznych służące do wytwarzania podstawowych produktów lub półproduktów chemii organicznej. Zamierzenie inwestycyjne zalicza się zatem do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.).

Problematyka wydawania decyzji środowiskowych, kryteria jakie należy brać pod uwagę przy wydaniu decyzji oraz procedura postępowania w tych sprawach uregulowana została kompleksowo w przepisach Działu V u.o.o.ś. Na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje zapewnienie spełnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska, w tym ochrony zdrowia ludzkiego w procesie inwestycyjno-budowlanym. Uzyskanie takiej decyzji możliwe jest tylko w postępowaniu wszczętym na wniosek inwestora (art. 73 ust. 1 u.o.o.ś.), który podaje założenia planowanego przedsięwzięcia. Inwestor musi wykazać, że zamierzenie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. Wniosek taki będzie możliwy po przeprowadzeniu prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Obowiązkiem organu administracji procedującego w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia jest określenie, analiza oraz ocena bezpośredniego oraz pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na takie elementy, jak środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, jak również wzajemne oddziaływanie między wskazanymi elementami. Rolą organu jest nadto ocena możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 62 ust. 1 u.o.o.ś.).

Oceny oddziaływania na środowisko zamierzonej inwestycji organy dokonują w oparciu o raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzany przez inwestora. Raport oddziaływania na środowisko jest dokumentem prywatnym, który jest oceniany pod względem zgodności z przepisami prawa, spójności, logiczności a także kompletności. Wskazuje się, że ani organy, ani Sąd nie mogą dokonywać merytorycznej oceny treści raportu w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych. Jako główny dowód w sprawie ma określać w sposób precyzyjny wszystkie elementy wyszczególnione w art. 66 u.o.o.ś. Sporządzenie raportu, jego rzetelność i kompletność przesądzają w znacznej mierze o wynikach całego postępowania.

Art. 66 ust. 1 u.o.o.ś. stanowi, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1, przy czym w treści przepisu zawarto obszerny katalog niezbędnych elementów, których ujęcie w treści raportu jest konieczne w celu umożliwienia organowi kompleksowej i wnikliwej oceny planowanego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko. W szczególności, raport powinien zawierać opis planowanego przedsięwzięcia w trzech wariantach, z uwzględnieniem szczególnych cech przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, a także racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru. W treści dokumentu inwestor powinien nadto zestawić prezentowane warianty, porównując ich oddziaływane na aspekty wyliczone w art. 62 ust. 1 pkt 6a ustawy, to jest na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi i krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków, formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszarów Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, elementy wymienione w art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b, jeżeli zostały uwzględnione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub jeżeli są wymagane przez właściwy organ, a nadto opisać wzajemne oddziaływanie między wskazanymi elementami. Konkluzją procedury wariantowania w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinno być uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 66 pkt 6 i 6a ustawy. Przedstawienie szczegółowego opisu wariantu alternatywnego przedsięwzięcia, a także uzasadnienia wyboru wariantu uznanego za optymalny, jest niezbędne ze względu na dyspozycję art. 81 ust. 1 u.o.o.ś. która pozwala na dokonanie wyboru najbardziej korzystnego spośród zaprezentowanych wariantów. Wadliwe wariantowanie skutkuje uchyleniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że warianty realizacji przedsięwzięcia stanowią jeden z najważniejszych instrumentów prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedstawienie minimum trzech wariantów pozwala na utworzenie "siatki porównawczej", na gruncie której organ weryfikuje proponowane warianty. Wariant najkorzystniejszy dla środowiska jest trzecim z wariantów, którego opis powinien zawierać raport, a ilość wymaganych do przedstawienia w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia nie zależy zatem od woli i uznania, a także oceny inwestora. Przygotowanie opisu racjonalnego wariantu alternatywnego wymaga każdorazowo przeprowadzenia indywidualnej oceny danego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko w sytuacji, gdyby ten wariant miał być zrealizowany (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2020 r. II OSK 3327/19, z 14 maja 2019 r. II OSK 1631/17, wszystkie orzeczenia dostępne pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warianty przedsięwzięcia powinny się więc różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Opis analizowanych wariantów powinien być więc na tyle rzetelny i dokładny, by organ rozpatrujący sprawę mógł zbadać, czy przedsięwzięcie powinno być realizowane w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też w wariancie alternatywnym. Przygotowanie opisu racjonalnego wariantu alternatywnego wymaga każdorazowo przeprowadzenia indywidualnej oceny danego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko w sytuacji, gdyby ten wariant miał być zrealizowany. Jeżeli zachodzi wadliwość przedstawionych w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia, to taki raport nie spełnia ustawowych wymagań, koniecznych do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji danego przedsięwzięcia (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2023 r. III OSK 962/23, z dnia 8 marca 2022 r. III OSK 4253/21).

Przechodząc do zasadniczych rozważań Sąd stwierdza iż organ, wbrew obowiązkowi płynącemu z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. nie dokonał weryfikacji kompletności informacji zawartych w raporcie pod kątem wypełnienia wymogów wskazanych w art. 66 u.o.o.ś., w szczególności dotyczących spełnienia wymagań zawartych w ust. 1 pkt 5, 6a i 7 powołanego przepisu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, według którego jeżeli zachodzi wadliwość przedstawionych w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia, to taki raport nie spełnia ustawowych wymagań, koniecznych do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji danego przedsięwzięcia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2013 r. II OSK 1376/12, z 20 marca 2014 r. II OSK 2564/12, z 14 czerwca 2017 r. II OSK 1729/16, z 25 lipca 2019 r. II OSK 2320/17).

Obowiązkiem organu administracji rozpatrującego sprawę była w szczególności wnikliwa i wszechstronna analiza przedstawionego raportu, a także podjęcie wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do usunięcia pojawiających się w toku postępowania wątpliwości, co do jakości i wyników tego raportu. Wyniki dokonanej przez organ analizy powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu sporządzonym nie tylko zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a., ale również z uwzględnieniem szczególnych wymogów wskazanych w art. 85 u.i.o.ś. Tymczasem organy obu instancji analizując raport pominęły, że brak w nim elementów wymienionych w art. 66 ust. 1 u.o.o.ś.

W ramach omówienia oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, w treści raportu dokonano oceny inwestycji w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji hałasu, gospodarki wodno-ściekowej planowanej inwestycji oraz gospodarki odpadami na etapie działania, przekształcenia powierzchni ziemi, a także oddziaływania na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze oraz obiekty przyrodnicze, jak również oddziaływania na zabytki i krajobraz kulturowy (rozdział 7 raportu ujednoliconego sierpnia 2022 r.). Obowiązek porównania powyższych oddziaływań wynika wprost z art. 66 ust. 1 pkt 6a u.o.o.ś. Treść rozdziałów 5, 7-10 raportu zawiera rozproszoną analizę wpływu planowanej inwestycji na wyszczególnione elementy środowiskowe. Analiza raportu wskazuje, iż inwestor nie spełnił wymogu porównania trzech wariantów inwestycji w zakresie ich oddziaływania - emisji hałasu, gospodarki wodno-ściekowej, gospodarki odpadami, wpływ na środowisko wodno-gruntowe, jak również co do oddziaływania na rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, zabytki i krajobraz kulturowy. W odniesieniu do tych elementów związanych ze środowiskiem raport nie prezentuje rozróżnień co do przewidywanych oddziaływań każdego z analizowanych wariantów.

Z powyższych względów należy przyznać słuszność skarżącym, iż w zaprezentowanym przez inwestora zaktualizowanym i uzupełnionym raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko brak jest oceny oddziaływania proponowanych wariantów na elementy środowiska inne niż powietrze atmosferyczne, jak również brak jest oceny w przedmiocie oddziaływania na inne dobra wyszczególnione w art. 66 ust. 1 pkt 6a u.o.o.ś. Wskazane uchybienia raportu powodują konieczność uzupełnienia opracowania poprzez porównanie oddziaływań każdego z trzech analizowanych wariantów na wszystkie czynniki wyliczone w art. 66 ust. 1 pkt 6a ustawy.

Wypada również stwierdzić, że w sprawie doszło do uchybienia przepisowi art. 66 ust. 7 u.o.o.ś., albowiem w raporcie brak jest uzasadnienia proponowanego przez wnioskodawcę wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, a w szczególności na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, jak i krajobraz pod kątem skutków działalności przedsięwzięcia. W istocie, w części zawierającej ocenę oddziaływania proponowanych wariantów na elementy środowiska ujętą w raporcie wprost wskazano, iż przy porównywaniu wariantów skupiono się na oddziaływaniu na powietrze atmosferyczne, gdyż to jest podstawowy aspekt związany z oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko, w tym ludzi. Uzasadnienie wyboru wariantu inwestorskiego nie odnosi się do pozostałych aspektów środowiskowych, na które oddziaływać będzie planowana inwestycja, wyszczególnionych w treści przepisu art. 66 ust. 1 pkt 6a u.o.o.ś. Konstrukcja przepisów art. 66 ust. 1 pkt 5, 6a i 7 ustawy obliguje inwestora zarówno do ujęcia w raporcie oddziaływania na środowisko prognozy oddziaływań przedsięwzięcia w każdym jego wariancie, w tym również do porównania oddziaływań analizowanych wariantów na poszczególne aspekty środowiska naturalnego, jak i do umotywowania i wyjaśnienia wyboru wariantu inwestorskiego w odniesieniu do tych właśnie aspektów środowiskowych. Odniesienie się jedynie do jednego z nich, oparte na stwierdzeniu iż jest to podstawowy aspekt oddziaływań inwestycji, świadczy o braku kompletności raportu.

W dalszej kolejności należy wskazać, że uzupełnienie raportu przedłożone przez pełnomocnika inwestora przy piśmie z 2 grudnia 2022 r. nie zawiera podpisów jego autorów. Dokument skierowany do organu I instancji, tj. Analiza akustyczna do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (nr 47, tom III akt administracyjnych), datowany na grudzień 2022 r., nie zawiera oryginału strony tytułowej, lecz jedynie jej kserokopię. Tym samym organy procedujące w sprawie nie dysponowały oryginałem uzupełnienia raportu, co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 19 u.o.o.ś.

Sąd dostrzega również, że dokument przekazany organowi odwoławczemu przy piśmie pełnomocnika inwestora z 7 lipca 2023 r. stanowiący aktualizację treści raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w związku z publikacją rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 16 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry nie zawiera daty jego sporządzenia oraz nie został skierowany do Marszałka Województwa W. - organu opiniującego w sprawie raportu oddziaływania na środowisko. Jak wynika z adnotacji na piśmie przewodnim w aktach sprawy, Kolegium przesłało ww. dokument organom z wnioskiem o wskazanie, czy wydane wcześniej postanowienia oraz opinie pozostają nadal aktualne. W aktach sprawy znajdują się odpowiedzi udzielone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. PGW Wody Polskie. Brak jest natomiast stanowiska Marszałka Województwa W., przy czym brak jest również zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, która miałaby być do tego organu skierowana. Powyższe uzasadnia twierdzenie, że organ odwoławczy w istocie nie zwrócił się do organu opiniującego o zajęcie stanowiska co do zaktualizowanej treści raportu. Prawidłowe zaopiniowanie może natomiast nastąpić tyko na podstawie ostatecznej wersji raportu (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r. IV SA/Po 519/16).

Odnosząc się zaś do pozostałych zarzutów podniesionych przez strony skarżące należy wskazać, że nie zasługiwały one na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wypada wskazać, że równoległy bieg postępowania z wniosku B. sp. z o.o. pozostaje bez wpływu na kontrolowane postępowanie.

Stosownie do art. 62 k.p.a., w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Treść przepisu wskazuje, iż połączenie spraw nie jest obowiązkiem organu procedującego, o czym świadczy użycie słowa "może". Tym samym nie sposób uznać, że stronie przysługuje prawo skutecznego domagania się połączenia spraw (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z 26 czerwca 2015 r. VII SA/Wa 2794/14). Obligatoryjność podjęcia omawianej instytucji orzecznictwo sugeruje w przypadku spraw, w których kilka stron ubiega się o wydanie jednego zezwolenia, gdy wydanie decyzji pozytywnej dla jednej ze stron będzie skutkować wydaniem decyzji negatywnych dla pozostałych stron ubiegających się o określone rozstrzygnięcie. Co więcej, połączenie spraw administracyjnych może dotyczyć wyłącznie spraw, które nie zostały jeszcze formalnie wszczęte. Nie jest więc możliwe połączenie spraw administracyjnych w sytuacji, gdy którakolwiek z nich już się toczy (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2023).

Wydanie pozytywnej decyzji w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia nie skutkuje brakiem możliwości pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku składanego przez ten sam lub inny podmiot, występujący o wydanie decyzji dla inwestycji przewidzianej do zrealizowana na tożsamym terenie, jak również cechującej się znacznym podobieństwem. W realiach kontrolowanej sprawy wydanie decyzji pozytywnej dla inwestora jakim jest T. Sp. z o.o. nie oznacza zatem zobligowania organu do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem B. Sp. z o.o.

Odnosząc się do argumentacji stron skarżących co do powiązań osobowo-kapitałowych pomiędzy T. Sp. z o.o. oraz B. Sp. z o.o. Sąd wskazuje, iż pozostają one bez wpływu na skarżone rozstrzygnięcie. Również argumentacja wywiedziona co do parametrów inwestycji z wniosku B. Sp. z o.o. nie mogła odnieść spodziewanych skutków w toczącym się postępowaniu. W toku postępowania w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia kluczowym dokumentem jest raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, zaś rolą organu orzekającego w przedmiocie wniosku jest jego analiza w oparciu o przepisy Działu V ustawy. W gestii organów nie leży natomiast badanie kompletności dokumentacji z wniosku strony (w tym w szczególności wariantów inwestycji) w zestawieniu z treścią raportu podlegającego ocenie w toczącym się odrębnie postępowaniu z wniosku innego podmiotu. Oceny planowanych rozwiązań inwestycyjnych organ dokonuje wobec stwierdzenia kompletności raportu w myśl art. 66 ust. 1 u.o.o.ś. Sytuacja, w której w toczącym się równolegle postępowaniu z wniosku innego podmiotu w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, prezentowany jest raport zawierający inne warianty realizacji inwestycji względem wariantów inwestycji proponowanych przez inwestora w postępowaniu głównym, nie stanowi automatycznie o iluzoryczności wariantów proponowanych przez inwestora. Innymi słowy, brak jest podstaw do kwestionowania wariantów przedsięwzięcia z tego tylko względu, że inny inwestor przedłożył organowi raport dla podobnej inwestycji, zawierający inne warianty realizacji tejże inwestycji.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżących co do pozorności zaprezentowanych w raporcie wariantów inwestycji. W orzecznictwie przyjmuje się iż słowo "wariant", w kontekście raportu, jest rozumiane jako inne opracowanie, inne wykonanie, odmiana, modyfikacja, wersja. Kwestie praktyczne związane z treścią raportu obejmują przeważnie lokalizację przedsięwzięcia, zagospodarowanie terenu, rozwiązania dotyczące obiektów zewnętrznych, sieci transportu, zasilania, organizacji robót, doboru materiałów, czasu realizacji. Rolą inwestora jest zatem opracowanie różnych wariantów inwestycji, obiektywnie możliwych do realizacji, zróżnicowanych pod względem oddziaływania na środowisko. W celu umożliwienia organowi analizy przedstawionych pod kątem ich wpływu na środowisko, różnice muszą być zauważalne i realne dla planowanego funkcjonowania przedsięwzięcia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2022 r., IV SA/Wa 1602/21).

W realiach badanej sprawy, przedstawione w ujednoliconej wersji raportu trzy warianty realizacji inwestycji różnią się od siebie w zakresie zastosowania technologii ograniczającej emisję związków organicznych w procesie produkcyjnym oraz w zakresie instalacji energetycznej poprzez wykorzystanie innego rodzaju paliwa. Zaprezentowane w raporcie warianty technologiczne nie wykazują zasadniczych różnic w zakresie funkcjonowania samej linii produkcyjnej oraz jej umiejscowienia na terenie nieruchomości. Niemniej jednak inwestor w proponowanych wariantach przewidział różnice technologiczne, które pozwalają twierdzić, iż przedmiotowa inwestycja oddziaływałaby w różny sposób na środowisko w zależności od jej wykonania w danej wersji. O ile więc, jak to wskazano wcześniej, opis alternatywnych wariantów jest niepełny i nie sposób przyjąć, że spełnia wymogi wynikające z art. 66 ust. 1 u.o.o.ś., to należy stwierdzić, że stanowią one alternatywne warianty realizacji przedsięwzięcia.

Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut braku dołączenia oświadczenia kierującego zespołem autorów raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o którym mowa w art. 74a u.o.o.ś., do ujednoliconej i zaktualizowanej wersji raportu z sierpnia 2022 r. Przedmiotowe oświadczenie kierującego zespołem stanowiło załącznik do pierwotnej wersji raportu, z kolei wersja ujednolicona oraz jej dalsze uzupełnienia (za wyjątkiem uzupełnienia z grudnia 2022 r., które nie zawiera oryginalnych podpisów) sporządzone zostały przez tą samą osobę. Z uwagi na fakt, iż ustawodawca nie uregulował kształtu oraz elementów formalnych, jakie powinny spełniać ewentualne uzupełnienia raportu oddziaływania na środowisko, Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że każdorazowe dołączanie oświadczenia o którym mowa w art. 74a ustawy jawi się jako zbyteczne i pozostaje bez wpływu na poprawność przedkładanych uzupełnień. O ile bowiem przedkładane uzupełniania raportu powinny umożliwiać zweryfikowanie i potwierdzenia wymaganych kwalifikacji autora raportu (wykształcenie kierunkowe, doświadczenie) gdyż dane te są gwarancją jego rzetelności, to w realiach kontrolowanego postępowania brak jest obiektywnych przesłanek uzasadniających wątpliwości co do kwalifikacji autora z uwagi na opisane powyżej okoliczności.

Niezależnie od oceny zarzutów podniesionych przez skarżących, z uwagi na opisane powyżej naruszenia przepisów ustawy, zasadne było uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Z tych względów, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy L. z 21 kwietnia 2023 r. nr [...]

W punkcie II wyroku orzeczono w przedmiocie kosztów postępowania zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., które objęły wpisy sądowe w wysokości łącznej 1 600 zł, uiszczone przez każdą ze stron skarżących w wysokości 200 zł.