Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 311/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2022r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić pełnomocnikowi Skarżącej – radcy prawnemu G. T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 października 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania A. P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z 28 lipca 2022 r. nr [...] w sprawie uchylenia decyzji z 22 października 2018 r. przyznającej świadczenie wychowawcze na rzecz J. P. w okresie od 1 lutego 2019 r. do 30 września 2019 r.

W okresie biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na tę decyzję, A. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 stycznia 2023 r. sygn. akt IV SPP/Po 134/22 przyznano A. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w pozostałym zakresie umorzono postępowanie z uwagi na przedmiot sporu, który jest objęty ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych.

Pismem z 24 lutego 2023 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. poinformowała Sąd, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu A. P. wyznaczono radcę prawnego G. T..

W dniu 12 kwietnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 26 października 2022 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 – dalej p.p.s.a), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 26 października 2022 r. nr [...] została odebrana przez Skarżącą w dniu 22 listopada 2022 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał zatem 22 grudnia 2022 r. Tymczasem skarga A. P. została w niniejszej sprawie wniesiona dopiero 12 kwietnia 2023 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.

Bez wpływu na ocenę zachowania tego terminu pozostaje okoliczność, że skargę w imieniu skarżącej wniósł pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, który o wyznaczeniu go pełnomocnikiem został zawiadomiony jak wynika z akt sprawy pismem z 24 lutego 2023 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. Podkreślić bowiem należy, że okoliczność złożenia przez skarżącą wniosku o przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (co dopuszcza przepis art. 243 § 1 p.p.s.a.) nie ma, w świetle dyspozycji art. 53 p.p.s.a., wpływu na bieg i upływ terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. Art. 53 p.p.s.a. nie zawiera bowiem regulacji analogicznej do zawartej w art. 177 p.p.s.a., który, określając termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, stanowi, że w razie ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu już po wydaniu takiego orzeczenia, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Art. 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie wiąże z dniem doręczenia decyzji skarżącemu.

Jeżeli zatem strona, po doręczeniu jej decyzji ostatecznej, zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, natomiast okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi, wskutek czego do wyznaczenia pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia skargi, wówczas wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione jest nadanie skardze dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej - wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach - nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd w punkcie drugim sentencji postanowienia orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. W tym miejscu Sąd zaznacza, że uiszczenie wpisu przez pełnomocnika skarżącej było zbędne, gdyż Skarżąca zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. jest zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie. Powyższe było podstawą umorzenia przez referendarza sądowego postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w pkt 2 sentencji postanowienia z 17 stycznia 2023 r. sygn. akt IV SPP/Po 134/22.