Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 266/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 5, art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i pkt 5a, art. 212 par. 1, art. 220  par. 1 i par. 3.
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N. i L. N. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 28 marca 2019 r. Nr VII.40.2019 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. N. i L. N. [dalej: skarżący] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 28 marca 2019 r. Nr VII.40.2019 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Komprachcice (Dz.Urz.Woj.Op. z 2019 r. poz. 1564 ze zm.).

Wskutek zarządzeń Przewodniczącej Wydziału, w dwóch pismach z 5 marca 2024 r., Sąd wezwał wskazanego przez skarżących pełnomocnika - S. N. do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych i fiskalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez:

- uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 300 zł,

- podanie numerów PESEL skarżących.

Ponadto wezwano S. N. do wykazania się, w terminie 7 dni, pełnomocnictwem do reprezentowania skarżących przed sądem administracyjnym, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżących.

S. N. doręczono opisane wyżej wezwania, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 7 marca 2023 r. (karta 19 akt sądowych). Wezwania pozostały bez odpowiedzi.

Ponieważ S. N. nie powołał się na przysługujące mu uprawnienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wskutek kolejnych zarządzeń, wezwano bezpośrednio skarżących, w pismach z 15 kwietnia 2024 r. do usunięcia, w terminie 7 dni, braków skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez:

- uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 300 zł,

- wskazanie numerów PESEL skarżących,

- wykazanie interesu prawnego uprawniającego do wniesienia skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Skarżącym doręczono opisane wyżej wezwania za zwrotnymi potwierdzeniami odbioru w dniu 17 kwietnia 2023 r. (karty 58, 59 akt sądowych). Wezwania pozostały bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Według art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) [dalej: ppsa]: opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.

Jak stanowi art. 220 ppsa:

§ 1. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

§ 3. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarżący zostali zobowiązani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, który ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535).

Podstawę prawną wezwania do uiszczenia wpisu stanowił art. 220 § 1 ppsa. Wezwanie do uzupełnienia opisanego wyżej braku fiskalnego skargi, doręczono skarżącym 17 kwietnia 2024 r. Termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności upłynął zatem wraz z dniem 24 kwietnia 2024 r. (środa). W zakreślonym prawem terminie skarżący nie uiścili wymaganego wpisu.

W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że brak fiskalny skargi nie został usunięty z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia nieopłaconej skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ppsa. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ppsa).

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Na mocy art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia pisma kierowane jest do strony pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim wyjątkiem jest w szczególności art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, na podstawie którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Sąd stwierdził, że wniesiona skarga była obarczona opisanymi wyżej brakami formalnymi w postaci niepodania numerów PESEL skarżących, skutkiem czego Sąd wystosował do skarżących wezwania do ich usunięcia. Wezwania do uzupełnienia opisanych wyżej braków skargi, doręczono skarżącym 17 kwietnia 2024 r. Termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności upłynął zatem wraz z dniem 24 kwietnia 2024 r. (środa). W zakreślonym prawem terminie skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi.

W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały usunięte z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Zaskarżona uchwała jako podjęta w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem jednostki samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej, będącym jednocześnie aktem prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ppsa. W takim przypadku ocena czy skarga jest dopuszczalna, ewentualnie czy podlega odrzuceniu, związana jest z badaniem interesu prawnego skarżących i jego naruszenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 5a ppsa sąd odrzuca bowiem skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Przepisem szczególnym w rozumieniu powyższego artykułu jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 609 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że naruszenie interesu prawnego następuje wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący (wyrok NSA z 19 czerwca 2009 r., II OSK 205/09). Jest to interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, tzn. taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (A. Matan (w:) Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 101). Strona skarżąca zobowiązana jest natomiast wykazać w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia (wyrok NSA z 4 lutego 2005 r., OSK 1563/04).

Skarżących wezwano do wykazania ich interesu prawnego uprawniającego do wniesienia skargi. Skarżący nie potwierdzili bowiem, że w dniu wniesienia skargi byli właścicielami (współwłaścicielami) działek o numerach a, b, c, d wymienionych w skardze jako objęte przedmiotowym planem zagospodarowania przestrzennego. W wezwaniu pouczono skarżących, że wykazania opisanego interesu prawnego lub uprawnienia, należy dokonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ppsa.

Wezwanie do dokonania opisanej czynności doręczono skarżącym 17 kwietnia 2024 r. Termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności upłynął zatem wraz z dniem 24 kwietnia 2024 r. (środa). W zakreślonym prawem terminie skarżący nie uzupełnili braku skargi, to jest nie wykazali naruszenia zaskarżoną uchwałą ich interesu prawnego lub uprawnienia, z tego powodu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ppsa.

Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 1 pkt 5a i art. 220 § 3 ppsa.