Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1613/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia tymczasowej kwatery postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. R. (dalej jako: "skarżący") pismem z dnia 26 lipca 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie nakazu opróżnienia tymczasowej kwatery.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że dnia 19 lipca 2023 r. odebrał od Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji pisemne wezwanie z dnia [...] lipca 2023 r. – do opuszczenia do dnia [...] sierpnia 2023 r. zajmowanej przez niego tymczasowej kwatery.

Wyjaśnił, że dopiero z treści powyższego pisma dowiedział się o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], która stanowi odpowiedź na jego odwołanie z dnia [...] maja 2019 r. od decyzji Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...].

Stwierdził, że decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie nakazu opróżnienia kwatery tymczasowej – nie została mu do tej pory doręczona.

Skarżący z ostrożności procesowej wystąpił jednocześnie z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie w całości, jako wniesionej po upływie terminu.

Według organu zaskarżona decyzja została prawidłowo uznana za doręczoną skarżącemu w dniu 29 lipca 2020 r., zatem wniesiona skarga podlega odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 42 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm., dalej "p.p.s.a.") – pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych.

W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego, na podstawie art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (na podstawie art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (na podstawie art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a., a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Doręczenie unormowane w art. 44 k.p.a. zakłada możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma stronie, tj. dopuszcza powstanie skutku doręczenia pisma nawet wtedy, gdy faktycznie pismo to do adresata nie dotarło, co może mieć doniosłe skutki dla strony postępowania administracyjnego. Należy jednak zaznaczyć, iż aby jednak doręczenie pisma adresatowi w omawianym trybie mogło być uznane za prawnie skuteczne, to muszą być bezwzględnie spełnione przesłanki określone w tym przepisie. Przede wszystkim nie może budzić wątpliwości dochowanie wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. O tym fakcie musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki, musi być wyraźnie zaznaczone, że doręczyciel powiadomił adresata przesyłce w sposób wskazany w art. 44 k.p.a.

Zgodnie bowiem z art. 44 § 3 k.p.a. w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Zatem, skoro w niniejszej sprawie pierwsze zawiadomienie pozostawiono u skarżącego w dniu [...] lipca 2020 r. i nie ma wzmianki na kopercie, w której znajdowała się zaskarżona decyzja, o powtórnym zawiadomieniu o możliwości odbioru przesyłki, to należy przyjąć, iż nie nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu ww. decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdziwszy, że skarga została złożona przedwcześnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.