Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 456/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 35 pkt 5, art. 39 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 151 poz 1595
law: Rozporządzenie wydane na podstawie art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o  powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z  późn. zm.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie: Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska-Ilków Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale IV w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...] , podjętym na podstawie na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust 1 i 2, § 23 ust 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. uznające P. S. w grupie I za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju i przyznające kategorię D.

Powiatowa Wojskowa Komisja Lekarska w O. , orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] , na podstawie art. 26 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 57, poz. 278 z późn. zm.), uznała P. S. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju, przyznała kategorię D i przeniosła go do rezerwy.

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] uznała, że z powodu schorzeń zakwalifikowanych wg § 35 pkt 5 (astma oskrzelowa) i § 39 pkt 2 (nadciśnienie tętnicze II0 WHO) załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), P. S. jest niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju.

W odwołaniu od tego orzeczenia P. S. stwierdził, że orzeczono mu niewłaściwą kategorię. Odwołujący się podniósł, że według specjalistów, którzy go badali w Ł. , stan jego zdrowia jest dobry. Wprawdzie w latach [...] -[...] był odczulany i leczył się na nadciśnienie młodzieńcze, jednakże te zdarzenia nie mogą, przesądzać o obecnym stanie jego zdrowia.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania, analizie całości dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej w tej sprawie, wykonaniu w trybie odwoławczym badań lekarskich specjalistycznych (neurologicznych, okulistycznych, rentgenologicznych, laryngologicznych, pulmonologicznych) nie stwierdziła uchybień orzeczniczych i utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W ocenie organu odwoławczego, TWKL w Ł. prawidłowo uznała, że rozpoznanie: astma oskrzelowa i nadciśnienie tętnicze II0, mieszczą się w zakresie pojęciowym § 35 pkt 5 i § 39 pkt 2 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) i kwalifikują odwołującego się do kategorii D zdolności do czynnej służby wojskowej.

Organ odwoławczy wskazał, iż biorąc pod uwagę rodzaj i charakter stwierdzonych schorzeń za strony układu oddechowego i układu krążenia, które właściwości i warunki służby wojskowej mogą w istotny sposób nasilić, TWKL w Ł. prawidłowo uznała orzekanego za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P. S. podnosi, iż nie zgadza się z orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej. W ocenie skarżącego stan jego zdrowia pozwala mu sądzić, że powinien zostać zakwalifikowany jako zdolny do służby wojskowej i posiadać kategorie A. Skarżący zarzuca, iż zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy oparły orzeczenie na wynikach badań z roku [...] i nie uwzględniły aktualnych wyników badań przedłożonych przez skarżącego, potwierdzających dobry stan jego zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. W ocenie Komisji rodzaj i stopień nasilenia astmy oskrzelowej i nadciśnienia tętniczego, tj. schorzeń, których etiologia i patogeneza nie rokuje na istotną poprawę, a tym bardziej na ustąpienie, uzasadnia uznanie skarżącego za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna nie zawiera danych mogących, zdaniem Komisji, spowodować wykluczenie ww. schorzeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższego, kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.

Podkreślić należy, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej), stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia.

Rozstrzyganie o zdolności do czynnej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby.

Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach, w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z jego art. 1 pkt 1. Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. W sprawach jednak nie uregulowanych w rozporządzeniu przepisy kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie.

Oceniając pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym rozstrzygnięcie będące przedmiotem osądu, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu. Wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, uwzględniły dowody przedłożone przez skarżącego w postaci zaświadczenia lekarskiego Zespołu Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych w Ł. z dnia [...] r. podpisanego przez Lek. med. J. C. specjalistę alergologa laryngologa i zaświadczenia podpisanego przez dr M. C. Z. .

W ocenie Sądu wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo uznały, że rozpoznanie: § 35 pkt 5 (astma oskrzelowa ze sporadycznymi zaostrzeniami o niewielkim nasileniu) i § 39 pkt 2 (nadciśnienie tętnicze II0 WHO) z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), kwalifikują skarżącego jako niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju.

W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).