Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 615/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 4 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K.- I. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2009 roku sygn. akt I SA/Łd 615/09 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K.-I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2005 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc listopad i grudzień 2005 roku p o s t a n a w i a: oddalić wniosek skarżącej o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 września 2009 roku, sygn. akt I SA/Łd 615/09.


UZASADNIENIE

D.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2005 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc listopad i grudzień 2005 roku. Następnie pismem z dnia 10 sierpnia 2009 roku, z uwagi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji z uwagi na fakt, że jej wykonanie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Postanowieniem z dnia 1 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku skarżącej w powyższej kwestii, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 września 2009 roku.

Wobec treści postanowienia pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 15 września 2009 roku wniosek o zmianę postanowienia z dnia 1 września 2009 roku w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], wnosząc o dokonanie przez Sąd meriti "reasumpcji stanowiska zawartego w kwestionowanym postanowieniu i uwzględnienie wniosku skarżącej z dnia 10 sierpnia 2009 roku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji".

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podkreślił, że skarżąca zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i w dokumentacji załączonej do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazała, że sytuacja ekonomiczna i zdrowotna, w jakiej się znalazła, obiektywnie uniemożliwia jej nie tylko uiszczenie wpisu od skargi, lecz także zapłatę zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji w jakiejkolwiek formie bez istotnego uszczerbku dla siebie i swojej rodziny, w tym niepełnoletnich dzieci.

Pełnomocnik podkreślił przy tym, że obecnie jedynym składnikiem majątku skarżącej jest dom jednorodzinny wraz z działką gruntu w miejscowości S.. Przeznaczony jest on wyłącznie na cele mieszkaniowe skarżącej i jej rodziny. Ewentualna zapłata zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji mogłaby zatem nastąpić wyłącznie przez jego sprzedaż licytacyjną w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego w administracji. Na dzień dzisiejszy trudno stwierdzić, czy powyższa kwota zaspokoiłaby w całości zaległość podatkową, bowiem przedmiotowa nieruchomość obciążona jest hipoteką. W takiej sytuacji rodzina skarżącej pozostałaby całkowicie bez dachu nad głową i środków do życia pozwalających chociażby na tymczasowe wynajęcie jakiegokolwiek lokalu mieszkalnego. W ocenie pełnomocnika, w powyższym kontekście nie można mieć wątpliwości, że nawet korzystne zakończenie przedmiotowej sprawy, uwzględniając fakt, że niezależnie od treści rozstrzygnięcia wydanego przez WSA w Łodzi z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego prawdopodobnie wniesiona zostanie skarga kasacyjna przez jedną ze stron, spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz szkodę zarówno majątkową, jak i emocjonalną wyrządzoną nie tylko skarżącej, lecz także jej niepełnoletnim dzieciom.

Kwestionując przy tym stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 1 września 2009 roku, pełnomocnik skarżącej wywiódł, że rozumowanie Sądu, zgodnie z którym organ podatkowy zwróci podatniczce wyegzekwowaną kwotę, jeżeli okaże się, że wydana w stosunku do niej decyzja była bezpodstawna, a co za tym idzie, nie poniesie ona jakiejkolwiek szkody, jest błędne. Zwrot tej kwoty podatniczce, choćby nawet z odsetkami, jeśli nastąpi po znacznym upływie czasu w żadnym razie nie zrekompensuje jej szkody związanej z utratą domu, czy zlikwidowaniem firmy.

Ponadto pełnomocnik skarżącej zakwestionował zawartą w postanowieniu z dnia 1 września 2009 roku ocenę załączonego do akt sprawy zwolnienia lekarskiego skarżącej mającego uprawdopodobniać stan pogorszenia jej zdrowia spowodowany egzekucją administracyjną oraz zagrożeniem bytu ekonomicznego jej najbliższych. W konkluzji pełnomocnik strony wywiódł, że w sytuacji wystąpienia wątpliwości w tym zakresie Sąd powinien je wyjaśnić poprzez zobowiązanie skarżącej do złożenia dodatkowej dokumentacji medycznej lub bezpośrednie wystąpienie do lekarza, który przedmiotowe zwolnienie wystawił. Dopiero wówczas mógłby w sposób miarodajny stwierdzić, czy zagrożenie pogorszenia się stanu zdrowia skarżącej na skutek niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji rzeczywiście istnieje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Podkreślić przy tym należy, iż przesłanką zastosowania powołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku z dnia 14 września 2009 roku domaga się dokonania przez Sąd reasumpcji stanowiska zawartego w postanowieniu z dnia 1 września 2009 roku oddalającego jej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zmierzającej do zmiany zakwestionowanego postanowienia z dnia 1 września 2009 roku. W ocenie Sądu, analiza okoliczności wskazanych w rozpoznawanym wniosku dowodzi, że pełnomocnik skarżącej nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na zaistnienie przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a, która warunkuje możliwość zmiany postanowienia o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności (konieczność sprzedaży domu, brak środków na tymczasowe wynajęcie innego lokalu mieszkalnego) stanowią jedynie rozwinięcie zwięzłej argumentacji zawartej uprzednio we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie przedstawione w uzasadnieniu wniosku zapatrywanie strony skarżącej na kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w istocie swej stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem Sądu zawartym w postanowieniu z dnia 1 września 2009 roku.

Ponadto Sąd zwraca uwagę, że skarżąca w żadnym z wcześniejszych pism, w tym zwłaszcza we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wykazała, iż posiada rodzinę, w tym zwłaszcza niepełnoletnie dzieci, z którymi jakoby zamieszkuje w domu w miejscowości S.. Podkreślić przy tym należy także, że w kwestionowanym postanowieniu Sąd nie dokonywał oceny zdrowia skarżącej, gdyż leży to poza zakresem jego kognicji, zawarta zaś w postanowieniu z dnia 1 września 2009 roku ocena zakresem swym objęła jedynie dokument urzędowy w postaci zwolnienia lekarskiego.

Uwzględniając powyższe, z uwagi na brak przesłanek warunkujących zmianę postanowienia z dnia 1 września 2009 roku, należało oddalić wniosek o jego zmianę jako niezasadny.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

(MSi)