Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 5/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 41 ust. 2 pkt 8, art. 110 ust. 7 pkt 2, ust. 8 pkt 2, ust. 8a
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi A. B. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie z dnia 18 października 2022 r. nr [....] w przedmiocie nieprzyznania nagrody rocznej za 2022 r. - skargę oddala –


UZASADNIENIE

II SA/Rz 5/23

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi A.B. jest decyzja (rozkaz personalny) Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie (dalej: KWP w Rzeszowie) z 18 października 2022 r. nr [...] dotyczący nieprzyznania nagrody rocznej za 2022 rok.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, sierż. szt. A.B. rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w [....] (dalej: KMP w [...]) z 27 czerwca 2022 r. nr 117 - na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2021 r., poz. 1882 ze zm., dalej: u.oP.) - został zwolniony z dniem [...] lipca 2022 r. ze służby w Policji. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

KMP w [...] rozkazem personalnym z 29 czerwca 2022 r. nr [...] - wydanym na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 2 oraz ust. 8 pkt 2, ust. 8a i ust. 8c uoP. - postanowił o nieprzyznaniu A.B. nagrody rocznej za 2022 r.

W uzasadnieniu wskazał, że funkcjonariusz został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] Iipca 2022 r. z uwagi na popełnienie czynu o znamionach przestępstwa. Na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku popełnienia przestępstwa albo czynu z powodu którego został zwolniony na podstawie art. 41 ust. 2 pkt. 8 u.oP. Zgodnie z dyspozycją art. 110 ust. 8 pkt 2 u.oP. pozbawienie nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy w którym policjant popełnił przestępstwo, a jeżeli nagroda została już wypłacona, za rok, w którym policjant został zwolniony ze służby.

Powyższy rozkaz został doręczony funkcjonariuszowi 4 lipca 2022 r.

18 lipca 2022 r. do KMP w [...] wpłynęło odwołanie pełnomocnika (adwokata) A.B., w którym zarzucił:

- rażącą obrazę art. 40 § 2 k.p.a. poprzez pominięcie faktu, że strona w postępowaniu działa przez pełnomocnika, co skutkowało brakiem prawidłowego doręczenia decyzji i bezskutecznością tej czynności, a w konsekwencji niewywołaniem skutków prawnych,

- naruszenie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy w realiach sprawy brak jest podstaw do uznania, że w obecnej chwili A.B. dopuścił się popełnienia przestępstwa.

KWP w Rzeszowie postanowieniem z 8 sierpnia 2022 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania wynikającą z przesłanki o charakterze przedmiotowym, albowiem do organu wpłynęło odwołanie od decyzji, która nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony, więc nie było możliwości określenia terminu do wniesienia odwołania. Aby odwołanie mogło być rozpatrzone, decyzja musi być skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony. Dopiero od momentu właściwego doręczenia decyzji strona nabywa uprawnienia procesowe do wniesienia odwołania.

KMP w [...] pismem z 12 sierpnia 2022 r. przesłał pełnomocnikowi odwołującego się rozkaz personalny z 29 czerwca 2022 r., który został mu doręczony 30 sierpnia 2022 r.

13 września 2022 r. pełnomocnik funkcjonariusza złożył odwołanie od decyzji z 29 czerwca 2022 r. o nieprzyznaniu nagrody rocznej, wnosząc o jej uchylenie.

Zarzucił naruszenie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy w realiach sprawy brak jest podstaw do uznania, że w obecnej chwili A.B. dopuścił się popełnienia przestępstwa, gdyż do dnia złożenia odwołania nie został skazany prawomocnym wyrokiem karnym, a dopiero takie skazanie pozwala na zastosowanie tego przepisu.

KWP w Rzeszowie opisanym na wstępie rozkazem personalnym z 18 października 2022 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) - utrzymał w mocy rozkaz personalny organu I instancji z 29 czerwca 2022 r., wywodząc, że całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie daje podstaw do jego uchylenia.

Nadmienił, że decyzja o nieprzyznaniu nagrody rocznej z 29 czerwca 2022 r. pozostaje w związku z rozkazem personalnym z 27 czerwca 2022 r., którym odwołującego zwolniono ze służby w Policji, przy czym w trybie odwoławczym rozkaz personalny z 27 czerwca 2022 r. został uchylony w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, a w pozostałej części rozkaz ten został utrzymany w mocy (ustalając jednocześnie w miejsce [...] lipca 2022 r. datę zwolnienia na dzień [...] sierpnia 2022 r. organ II instancji przywołał art. 110 § 1 k.p.a., wskazując, że organ I instancji który wydał decyzję z rygorem natychmiastowej wykonalności jest nią związany od dnia jej doręczenia, w tym przypadku z dniem [...] sierpnia 2022 r.). W niniejszym postępowaniu nie ma jednak znaczenia data rozwiązania stosunku służbowego z policjantem, a jedynie podstawa prawna zwolnienia go ze służby w Policji i okoliczności zdarzenia z jego udziałem, na podstawie którego doszło do jego zwolnienia. Zatem zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. nie przysługuje mu nagroda roczna za 2022 r. w którym dopuścił się czynu o znamionach przestępstwa, co wykazało odrębnie prowadzone przez KMP i KWP postępowanie administracyjne. W związku z powyższym zarzuty podniesione w odwołaniu należy uznać za bezzasadne.

Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargą pełnomocnik A.B. zaskarżył rozkaz personalny KWP w Rzeszowie z 18 października 2022 r. w całości, zarzucając:

1) naruszenie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy w realiach sprawy brak jest podstaw do uznania, że w obecnej chwili A.B. dopuścił się popełnienia przestępstwa,

2) art. 7 i 9 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie, dlaczego w ocenie organu pewnym jest, że A.B. dopuścił się popełnienia przestępstwa, skoro nie został złapany na gorącym uczynku i nie przyznał się do jego popełnienia, a nadto organy prowadzące postępowanie do dnia złożenia niniejszej skargi, tj. ponad 6 miesięcy, nie skierowały przeciwko skarżącemu aktu oskarżenia, gromadząc w dalszym ciągu dowody.

W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego do rozkazu personalnego KMP w [....] oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wywiódł, że organ pierwszej instancji zbyt pochopnie przyjął, że A.B. dopuścił się popełnienia przestępstwa. Dopiero prawomocne skazanie go pozwala organowi na zastosowanie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. Powyższe jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Organ wiąże wydanie niniejszego rozkazu z ostatecznością rozkazu personalnego KWP w Rzeszowie nr [...] o zwolnieniu sierż. szt. A.B. ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. Rozkaz ten jednak nie przesadza o popełnieniu przestępstwa przez skarżącego, do czego podstawy dałby dopiero prawomocny wyrok skazujący. Co istotne, rozkaz personalny nr [...] również jest przedmiotem skargi do WSA w Rzeszowie.

W odpowiedzi na skargę KWP w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest rozkaz personalny KWP w Rzeszowie z 18 października 2022 r., utrzymujący w mocy rozkaz personalny KMP w [...] z 29 czerwca 2022 r. o nieprzyznaniu sierż. szt. A.B. ([....]) nagrody rocznej za rok 2022.

Poddawszy kontroli zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestię nagrody rocznej dla policjanta reguluje art. 110 u.oP., zgodnie z którego ust. 1, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego i poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił przepis art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP., w myśl którego nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo czynu, z powodu którego policjanta zwolniono ze służby m.in. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. (zgodnie z tym ostatnim przepisem, policjanta można zwolnić ze służby w przypadku popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie).

Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn o których mowa m.in. w art. 41 ust. ust. 2 pkt 8, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym policjant został zwolniony ze służby (art. 110 ust. 8 pkt 2 u.oP.), przy czym okoliczności uzasadniające pozbawienie lub ograniczenie prawa do nagrody rocznej ustala się na podstawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach karnych o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w sprawach dyscyplinarnych oraz w sprawach dotyczących opiniowania policjantów, a także na podstawie dokumentacji prowadzonej w sprawach osobowych policjantów (art. 110 ust. 8a u.oP.).

Z treści przepisu art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. wynika, że wydanie decyzji o pozbawieniu funkcjonariusza Policji prawa do nagrody rocznej jest uzależnione od zwolnienia policjanta ze służby m.in. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. z powodu oczywistości popełnienia przestępstwa, które uniemożliwia jego dalsze pozostawanie w służbie.

Warunek ten w rozpoznawanej sprawie został spełniony, gdyż skarżący rozkazem personalnym KMP w [...] 27 czerwca 2022 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] lipca 2022 r., a decyzji tej na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Spełnienia tego warunku nie niweluje fakt, że w/w rozkaz personalny KMP w [...] został w trybie odwoławczym uchylony przez KWP w Rzeszowie (rozkazem personalnym z 18 października 2022 r. nr [...]) w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby (z jednoczesnym jej ustaleniem na dzień [...] sierpnia 2022 r.), gdyż w pozostałym zakresie (w tym istotnej w niniejszej sprawie okoliczności zwolnienia skarżącego ze służby) rozkaz personalny organu I instancji został utrzymany w mocy.

Sąd w pełni identyfikuje się ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego KWP z 18 października 2022 r., że w postępowaniu o pozbawienie funkcjonariusza Policji prawa do nagrody rocznej nie ma znaczenia data rozwiązania stosunku służbowego z policjantem, a jedynie podstawa prawna zwolnienia go ze służby w Policji. Wymóg ten w niniejszej sprawie został spełniony, gdyż skarżący przed wydaniem 29 czerwca 2022 r. rozkazu personalnego o nieprzyznaniu nagrody rocznej został rozkazem personalnym z 27 czerwca 2022 r. zwolniony ze służby w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. (przewidzianym w art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP., odnoszącym się do przypadków, w których nagroda roczna policjantowi nie przysługuje).

Podkreślić należy, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie rozpatruje i nie ocenia okoliczności zdarzenia na podstawie którego doszło do zwolnienia skarżącego ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP., a jedynie, czy do takiego zwolnienia w tym trybie – jako warunkującego wydanie decyzji o nieprzyznaniu nagrody rocznej na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. - doszło.

W związku z tym nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi naruszenia art. 7, art. 9 w zw. z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie że skarżący dopuścił się popełnienia przestępstwa skoro organy prowadzące postępowanie karne do dnia złożenia skargi nie skierowały przeciwko niemu aktu oskarżenia, ani też naruszenia art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w realiach sprawy brak jest podstaw do uznania, że skarżący dopuścił się popełnienia przestępstwa.

W kontekście w/w zarzutów Sąd wyjaśnia, że do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. nie jest niezbędne uprzednie prawomocne skazanie policjanta wyrokiem karnym za popełnienie przestępstwa, gdyż takiej przesłanki przepis ten nie statuuje, przewidując wyłącznie warunki w postaci popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, oczywistości popełnienia czynu i wynikający z tego brak możliwości pozostania przez niego w służbie. Tym samym również – wbrew zawartym w uzasadnieniu skargi twierdzeniom pełnomocnika skarżącego – do wydania decyzji o pozbawieniu policjanta nagrody rocznej na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 8 u.oP. takie skazanie nie jest wymagane.

Reasumując, orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że skarżącemu zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 2 u.oP. nie przysługuje nagroda roczna za 2022 r. w którym w sposób oczywisty dopuścił się popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, co wykazało odrębnie prowadzone przez KMP i KWP dyscyplinarne postępowanie administracyjne (ubocznie Sąd zwraca uwagę, że wyrokiem II SA/Rz 6/23 wydanym 30 maja 2023 r. – a więc w tym samym dniu co w rozpoznawanej sprawie – WSA w Rzeszowie oddalił skargę na kończący postępowanie w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby, wskazany już wyżej rozkaz personalny KWP z 18 października 2022 r. nr [...]).

W związku z powyższym, nie stwierdzając wadliwości proceduralnych przeprowadzonego w sprawie postępowania, wobec prawidłowości zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego i ich wykładni, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.