Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 391/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2025-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 107 ust. 1-2, art. 108 ust. 2 pkt 3, art. 358a ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 742
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Adam Osik (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Konrad Milczanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi B. A.K. na decyzję Rektora Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 20 maja 2024 r., nr 3100.4030.71.2024 w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr DEC/1634/2024, wydaną na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 742 ze zm.) – dalej jako: "p.s.w.n." oraz § 57 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 3 oraz w zw. z § 3 ust. 1 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Gdańskiego (załącznik do uchwały Senatu Uniwersytetu Gdańskiego nr 120/19 z dnia 26 września 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów Uniwersytetu Gdańskiego – tekst jednolity: uchwała Senatu Uniwersytetu Gdańskiego nr 28/23 z dnia 27 kwietnia 2023 r.), Rektor Uniwersytetu Gdańskiego skreślił B. K., w roku akademickim 2023/2024 z listy studentów kierunku A. (O) Wydziału [...], studia stacjonarne II stopnia, w związku z nieuzyskaniem zaliczenia semestru w określonym terminie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 20 marca 2024 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie skreślenia B. K. z listy studentów. Studentka trzeciego semestru studiów II stopnia w semestrze zimowym roku akademickiego 2023/2024 nie uzyskała w terminie, to jest do dnia 8 kwietnia 2024 r. zaliczenia z przedmiotu p.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona wskazała, że na całość sprawy składają się również wcześniejsze rozstrzygnięcia, tj. decyzje Prodziekana [...] dotyczące toku studiów: indywidualnej organizacji studiów (wniosek z 29.11.2023r.), zgody na przystąpienie do egzaminu poprawkowego po zakończeniu sesji (wniosek z 17.02.2024r.) oraz przywrócenia terminu egzaminu poprawkowego (wniosek z 24.03.2024 r.), które nie zostały stronie doręczone. Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów powinno zostać doręczone na wyłączny adres do korespondencji. Zdaniem skarżącej z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Prodziekan [...] pominął istotną okoliczność, tj. brak winy skarżącej w niedotrzymaniu terminu, ponieważ wszystkie jej wnioski dotyczące toku studiów Prodziekan rozpatrzył negatywnie. Decyzje te uniemożliwiły skarżącej wypełnienie obowiązków studenta i pozbawiły prawa do przystąpienia do egzaminu poprawkowego.

Decyzją z dnia 20 maja 2024 r. nr 3100Rektora Uniwersytetu Gdańskiego utrzymał w mocy decyzję z dnia 8 kwietnia 2024 r. o skreśleniu z listy studentów.

Organ wskazał, że skarżąca zwróciła się w dniu 17 lutego 2024 r. z wnioskiem do Prodziekana o przywrócenie terminu poprawkowego z przedmiotu p., wniosek argumentując tym, że w dniu egzaminu tj. 21 lutego 2024 r. będzie przebywała w pracy. Z korespondencji wynika, że egzamin został zaplanowany na 26 lutego 2024 r. W dniu 24 marca 2024 r. skarżąca złożyła dwa wnioski, jeden skierowany do wykładowcy o przywrócenie terminu w związku z nieobecnością na egzaminie w dniu 26 lutego 2024 r. z powodu pracy i drugi wniosek bez wskazania odbiorcy (prawdopodobnie do prodziekana) o przywrócenie terminu złożenia wniosku o przywrócenie poprawkowego terminu egzaminu. Organ ustalił, że wniosek o zgodę na zezwolenia na przystąpienie do egzaminu wysłany została w dniu 18 lutego 2023 r. droga poczty elektronicznej. Informacja o decyzji Prodziekana została wysłana 27 lutego 2024 r. poprzez system e-Uczelnia oraz ponownie w dniu 11 marca 2024 r. przesłano na prośbę studentki wiadomość droga poczty elektronicznej.

Organ stwierdził, że B. K. jest studentką studiów stacjonarnych. Forma zatrudnienia nie ma uzasadnienia jako argument usprawiedliwiający nieobecność na egzaminie i przyznanie drugiego terminu egzaminu poprawkowego utraconego z powodu tej nieobecności. Zebrana dokumentacja wskazuje na prawidłowe formy informowania studentki o decyzjach władz wydziału. Pozostałe dołączone w odwołaniu wnioski, np. o przyznanie indywidualnej organizacji studiów zostały rozstrzygnięte w 2024 r. Organ dodał, że Regulamin studiów przewiduje możliwość wznowienia studiów od kolejnego okresu rozliczeniowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję B. K. podniosła, że organ nie rozpatrzył sprawy. Istotnym, w ocenie skarżącej, jest fakt że w Uniwersytecie Gdańskim nie ma niestacjonarnej formy studiów na kierunku A. II stopnia. Skarżąca została pozbawiona czynnego udziału w postępowaniu, ponieważ pisma rozstrzygające decyzje Dziekana [...] nie były przesyłane na adres do doręczeń, a o ich treści skarżąca dowiadywała się z maili. Zdaniem skarżącej naruszono jej prawa jako studentki, albowiem przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie została skarżącej przedłużona legitymacja, a nadto zablokowane zostało skarżącej konto biblioteczne, podczas gdy decyzje o skreśleniu nie były prawomocne i żadnej z nich nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Gdańskiego wniósł o oddalenie skargi wskazując, że postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją zostało przeprowadzone prawidłowo, bez naruszenia przepisów prawa, w tym z poszanowaniem podstawowych standardów procedury administracyjnej. W ocenie organu treść zaskarżonej decyzji potwierdza, że w postępowaniu w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ocena stanu faktycznego została dokonana na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego - zgodnie z wymogami postępowania dowodowego, wynikającymi w szczególności z art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572) - dalej jako: "k.p.a.".

Zdaniem organu w treści zaskarżonej decyzji w sposób wystarczający i wyczerpująco została określona i uzasadniona przyczyna skreślenia skarżącej z listy studentów, to jest: nieuzyskanie zaliczenia semestru w określonym terminie. Ustalenie okoliczności, które uzasadniają skreślenie skarżącej z listy studentów, zostało przeprowadzone - jak wskazano powyżej - na podstawie oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przy zachowaniu zasad, które wynikają z ww. przepisów Kodeksu. W postępowaniu ustalono oraz w uzasadnieniu decyzji wskazano, że skarżąca, w trzecim semestrze studiów (w semestrze zimowym roku akademickiego 2023/2024) nie zaliczyła przedmiotu P. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się wydruk Elektronicznej Karty Okresowych Osiągnięć skarżącej w trzecim semestrze studiów, którego skarżąca nie zaliczyła w terminie ze względu na brak zaliczenia ww. przedmiotu.

Organ wskazał, że skarżąca nie podjęła żadnych działań określonych w Regulaminie Studiów, które umożliwiałyby jej wpis na kolejny semestr oraz kontynuację kształcenia mimo niezaliczenia ww. przedmiotu, a w konsekwencji - semestru trzeciego. Natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skreślenia skarżącej z listy studentów nie został uwzględniony z przyczyn wymienionych i uzasadnionych w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim w treści tej decyzji Organ wyjaśnił skarżącej, że praca zawodowa nie może stanowić usprawiedliwionej przyczyny nieobecności na zajęciach lub egzaminach studiów stacjonarnych. Okoliczność nieprowadzenia w Uniwersytecie studiów niestacjonarnych, na kierunku którego studentką była skarżąca, również nie może usprawiedliwiać nieobecności pracującej zawodowo skarżącej na zajęciach lub egzaminach w toku studiów stacjonarnych.

Przyczyna skreślenia skarżącej z listy studentów, to jest nieuzyskanie zaliczenia semestru w określonym terminie, została więc w sposób wystarczający wskazana i uzasadniona w treści zaskarżonej decyzji - zgodnie z powyższymi, ustalonymi w toku postępowania okolicznościami, które składają się na stan faktyczny i prawny sprawy.

W odniesieniu do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia prawa skarżącej jako strony do czynnego udziału w postępowaniu (akapit czwarty skargi), organ podkreślił, że w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącą decyzji z dnia 8 kwietnia 2024 r., wydanej przez Prodziekana Wydziału [...], działającego na podstawie upoważnienia Rektora Uniwersytetu Gdańskiego. Podnoszony przez skarżącą zarzut naruszenia zasady ogólnej postępowania administracyjnego nie znajduje więc uzasadnienia w materiale dowodowym, który znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

Zdaniem organu, pozostałe rozstrzygnięcia Dziekana, o których skarżąca wspomina wyłącznie bardzo ogólnie i bez szczegółowego wskazania, stanowią akty wewnętrzne, wydawane w toku studiów, które nie kształtują sytuacji studenta jako podmiotu prawa poza sferą działalności uczelni. Z tego względu do tych aktów, do których należą także rozstrzygnięcia w sprawie wyrażenia zgody na indywidualną organizację studiów lub przywrócenia terminu egzaminu, nie stosuje się rygorów dotyczących doręczeń określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Przy tym skarżąca sama potwierdza w akapicie czwartym skargi, że te rozstrzygnięcia zostały jej doręczone w sposób, który pozwolił na zapoznanie się z ich treścią. Jednocześnie skarżąca nie wskazała w treści skargi, w jaki sposób podnoszona nieskuteczność - jej zdaniem - tych doręczeń wpłynęła negatywnie na pozycję skarżącej jako strony postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów.

Organ zaznaczył, że skarżąca nie skorzystała z prawa strony do złożenia wyjaśnień w postępowaniu w sprawie skreślenia z listy studentów, które zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji. O możliwości złożenia wyjaśnień, zgodnie z gwarancjami art. 10 § 1 k.p.a., skarżąca została dodatkowo poinformowana w treści zawiadomienia o wszczęciu ww. postępowania, które zostało doręczone w dniu 20 marca 2024 r., za pośrednictwem systemu teleinformatycznego eUczelnia. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Rektora UG z dnia 20 maja 2024 r. Natomiast czynności, na które skarżąca wskazuje w przedostatnim (piątym) akapicie skargi, w ocenie organu stanowią czynności formalnie odrębne od zaskarżonej decyzji, które nie pozostają objęte zakresem wniesionej skargi.

Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2025 r. pełnomocnik organu, podtrzymując argumentację wyrażoną w odpowiedzi na skargę, oświadczył, że skarżąca nie skorzystała z przewidzianej Regulaminem studiów możliwości, tj. wpisu na kolejny semestr z możliwością powtarzania danego przedmiotu. Pełnomocnik organu oświadczył nadto, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone za pomocą systemu elektronicznego pn. e-Uczelnia, spełniającego wymogi przewidziane w art. 358a p.s.w.n. Pełnomocnik dodał, że skarżąca nie korzystała z możliwości zaskarżania decyzji prodziekana stanowiących akty wewnętrzne uczelni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Sądowa kontrola obejmuje swoją kognicją m.in. decyzje administracyjne, o czym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany zarzutami skargi, w związku z czym nie wyznaczają one kierunku analizy podejmowanej przez Sąd. Innymi słowy, Sąd jest zobowiązany z urzędu wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności mające wpływ na wynik sprawy, choćby nie zostały one podniesione przez stronę skarżącą.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Rektora UG utrzymująca w mocy jego własną decyzję w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów Uniwersytetu Gdańskiego. Analiza całokształtu sprawy doprowadziła Sąd w składzie orzekającym do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Twierdzenie Sądu wynika z poniższej argumentacji.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są przepisy p.s.w.n., ale także przepisy "prawa zakładowego", które obowiązują wszystkich destynatariuszy szkoły wyższej. Zdaniem Rektora UG zaistniały przesłanki do skreślenia skarżącej z listy studentów uczelni publicznej. Skarżąca odrzuca tę argumentację podnosząc, że decyzja organu w istocie nie stanowi rozpatrzenia sprawy, pozbawiono ją czynnego udziału w postępowaniu, zaś za istotną kwestie skarżąca uznała fakt, że w uczelni nie ma niestacjonarnej formy studiów na kierunku A. II stopnia. Sąd przychylił się do punktu widzenia przedstawionego przez Rektora UG.

Skreślenie studenta z listy studentów polskiej szkoły wyższej znajduje umocowanie w ustawie, tj. w p.s.w.n. Ustawodawca przewidział dwa tryby skreślenia studenta – obligatoryjny (kiedy spełnienie przesłanek skreślenia zobowiązuje rektora do działania w trybie art. 108 ust. 1 pkt 1-4 p.s.w.n.) oraz fakultatywny (kiedy spełnienie przesłanek skreślenia uprawnia rektora do działania w trybie art. 108 ust. 2 pkt 1-4 p.s.w.n.). Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 108 ust. 3 p.s.w.n.), a zatem jest to zawiązanie się stosunku administracyjnoprawnego o charakterze materialnym, bowiem w jej drodze pozbawia się studenta prawa do studiowania na danej uczelni w rozpoczętym cyklu studiowania. Skreślenie z listy studentów nie oznacza jednocześnie braku możliwości podjęcia studiów na tej samej czy innej uczelni.

Tryb określony w art. 108 ust. 2 p.s.w.n. jest trybem fakultatywnym, a więc oznacza to, że spełnienie się choćby jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie uprawnia, ale nie zobowiązuje rektora do skreślenia studenta. Rektor bowiem może, ale nie musi podejmować takiej decyzji. Mając na uwadze to, że skreślenie studenta następuje w drodze decyzji administracyjnej, co zasygnalizowano w poprzednim akapicie, należy dopowiedzieć, że zawiązuje się tutaj także stosunek administracyjnoprawny o charakterze procesowym, którego istotę reguluje k.p.a. Uznaniowość decyzji, o której mowa w art. 108 ust. 2 p.s.w.n. oznacza, że organ uczelni ma obowiązek przeprowadzić postępowanie administracyjne ze szczególnym uwzględnieniem swobody podjęcia rozstrzygnięcia. Rektor musi szczegółowo uzasadnić to, dlaczego podjął taką decyzję, a nie inną. W tym zakresie sąd administracyjny posiada bardzo zawężoną kompetencję kontroli decyzji. Rolą sądu jest wyłącznie to, czy organ wywiązał się z obowiązku, jaki wynika z uznaniowości decyzji administracyjnej. Uznaniowość oznacza jednocześnie to, że każdy sposób rozstrzygnięcia sprawy (co do meritum) jest prawidłowy. Tożsamy pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny: "Uznaniowy charakter decyzji o skreśleniu z listy studentów oznacza, że organ uczelni, orzekając w konkretnej sprawie, może, ale nie musi, skreślić studenta z listy studentów. Wybór taki nie może być jednakże dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych danej sprawy, odzwierciedlonego następnie w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Sądowa kontrola decyzji uznaniowych obejmuje zbadanie, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia – w tej sprawie rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów. Dominujące jest stanowisko judykatury, według którego ocenie sądu nie podlegają kryteria słuszności czy celowości podjętego rozstrzygnięcia." (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 2842/22).

Zgodnie z art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n., student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Nadmienić bowiem należy, że obowiązkiem studenta szkoły wyższej jest uzyskiwanie zaliczeń ćwiczeń, laboratoriów, warsztatów, konwersatoriów i wreszcie egzaminów końcowych. To bowiem przekłada się na obowiązek zdobycia wymaganych punktów ECTS, co świadczy o zdolności studenta do zaliczenia roku. Niewywiązanie się z tego obowiązku może skutkować właśnie skreśleniem z listy studentów. Sam przebieg studiów na konkretnej uczelni jest uregulowany w regulaminie studiów. Regulamin ten jest aktem prawa zakładowego ergo nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego i nie może stanowić samodzielnej podstawy do skreślenia studenta (wyrok NSA z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. akt III OSK 4449/21). Jako, że przepis art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. przewiduje tylko "możliwość" skreślenia studenta, to nie tylko fakt niezaliczenia przedmiotu musi być niewątpliwy, ale organ powinien także ustalić i rozważyć wszystkie inne okoliczności dotyczące studenta mogące mieć wpływ na treść decyzji, w tym także ocenić obiektywną możliwość uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu. Bez dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności i przeprowadzenia ich analizy oraz oceny decyzja uznaniowa nie może zostać uznana za zgodną z prawem (wyrok NSA z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt III OSK 531/22).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy tylko przypomnieć, w jakich okolicznościach znalazł się skarżąca. W toku nauki, na skutek decyzji Prodziekana [...] z dnia 12 września 2023 r. wyrażającej zgode na wznowienie studiów na semestrze III, od roku akademickiego 2023/24, na kierunku A. w formie stacjonarnej skarżąca podjęła zatrudnienie w W. od dnia 1 lutego 2024 r. w wymiarze pełnego etatu. Uprzednio od dnia 18 kwietnia 2023 r. zatrudniona była również w N. w W. Podjęcie pracy w mieście oddalonym o 300 km od siedziby uczelni stanowiło podstawę składanych przez skarżącą wniosków w toku studiów o udzielenie zgodny na indywidualna organizację studiów. Również fakt zatrudnienia na terenie W. stał się powodem złożenia przez skarżącą wniosku o zezwolenie na przystąpienie do egzaminu z przedmiotu p. po zakończeniu sesji egzaminacyjnej, jak i wniosku o przywrócenie poprawkowego terminu egzaminu z tego samego przedmiotu.

Sąd zważył, że charakter nauki na studiach prowadzonych w formie stacjonarnej wymaga od studenta dostosowania swej aktywności zawodowej do przyjętych przez studenta obowiązków. Zgodnie z art. 107 ust. 1 p.s.w.n., student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i przepisami obowiązującymi w uczelni. W myśl art. 107 ust. 2 student jest obowiązany w szczególności do: 1) uczestniczenia w zajęciach zgodnie z regulaminem studiów; 2) składania egzaminów, odbywania praktyk zawodowych i spełniania innych wymagań przewidzianych w programie studiów. Obowiązki te znajdują odzwierciedlenie w Regulaminie studiów UG. Dotyczą one przy tym wszystkich studentów odbywających studia. Student studiów, w szczególności w formie stacjonarnej, powinien wykazać się dyspozycyjnością w zakresie uczestniczenia w zajęciach i składania egzaminów, w stopniu wystarczającym do wypełnienia tychże obowiązków. Jeżeli praca zawodowa koliduje z obowiązkami studenta to nie może to być podstawą do odmiennego traktowania go w porównaniu z pozostałymi studentami.

Z powyższych względów należy stwierdzić, że skarżąca podejmując studia w formie stacjonarnej winna się liczyć z koniecznością przestrzegania wymagań stawianych jej prawem jako studentce. W takiej sytuacji skarżąca nie może zasadnie oczekiwać od władz uczelni, że jej zatrudnienie na terenie W., skutkujące brakiem wystarczającej dyspozycyjności w zakresie uczestniczenia w zajęciach i składania egzaminów, zostanie uwzględnione i będzie ona mogła składać egzaminy jedynie w dogodnym dla niej terminie, poza ustaloną w uczelni organizacją sesji egzaminacyjnej. Tymczasem skarżąca konsekwentnie podkreślała (po uzyskaniu negatywnego wyniku z egzaminu), że ze względu na zatrudnienie nie będzie mogła się stawić na terminie egzaminu poprawkowego z przedmiotu p. (wskazując przy tym błędnie jego datę). Również w dacie 26 lutego 2024 r., na który to dzień został wyznaczony termin poprawkowy egzaminu z ww. przedmiotu, skarżąca nie mogła się stawić na egzamin, argumentując to swym zatrudnieniem.

Organ zatem prawidłowo w wydanych decyzjach uznał za podstawę skreślenia skarżącej z listy studentów brak zaliczenia ww. przedmiotu. Nie było bowiem możliwości usprawiedliwienia nieobecności na egzaminie, skoro skarżąca nie powoływała się na inne przyczyny (jak chociażby chorobę czy wypadek losowy) i przyznania innego terminu egzaminu poprawkowego. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawała okoliczność, że w uczelni nie są prowadzone studia na kierunku A. II stopnia w formie niestacjonarnej. Wyboru kierunku i formy studiów dokonuje student biorąc pod uwagę ofertę studiów na danej uczelni. Podjęcie studiów łączy się natomiast z koniecznością wypełniania podstawowych obowiązków studenta. Tych obowiązków skarżąca nie wypełniła. Nie skorzystała również z przysługujących jej uprawnień, jak chociażby skorzystania z urlopu od zajęć, lub uzyskania wpisu na kolejny semestr z możliwością powtarzania przedmiotu.

Decyzje dotyczące toku studiów, jak również zawiadomienie o wszczęciu postępowania, były skarżącej doręczane za pomocą systemu teleinformatycznego (e-Uczelnia), co znajduje swą podstawę prawną w 358a ust. 1 p.s.w.n., zgodnie z którym w celu umożliwienia wnoszenia i doręczania pism utrwalonych w postaci elektronicznej, w tym decyzji administracyjnych, w sprawach, o których mowa w art. 72 ust. 2-4, art. 86 ust. 1 pkt 1-4, art. 108 ust. 3, art. 178 ust. 1 pkt 1, art. 200 ust. 4 i 5, art. 203 ust. 3, art. 323 ust. 1 pkt 6 i art. 324 ust. 1 pkt 1, uczelnia może używać systemu teleinformatycznego, spełniającego warunki techniczne i organizacyjne, o których mowa w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zastosowanie tegoż systemu do doręczeń oznacza, że doręczenia dokonywane w tym trybie, są skuteczne. Z treści skargi wynika przy tym jednoznacznie, że skarżąca o treści pism kierowanych do niej dowiedziała się. Bez znaczenia dla oceny zasadności skargi, a więc zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, pozostają podnoszone w skardze kwestie dotyczące nieprzedłużenia legitymacji studenckiej i zablokowania konta w bibliotece uczelnianej.

W sprawie nie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia art. 7, art. 75, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Należy przypomnieć, że chociaż rolą organu prowadzącego postępowanie administracyjne w myśl k.p.a. jest wyczerpujące ustalenie okoliczności faktycznych, to organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów tylko dla potwierdzenia twierdzeń strony postępowania. Jeżeli sama strona ma wiedzę i posiada dowód na istnienie okoliczności mających znaczenie dla sprawy, to powinna uczynić z niego użytek (wyrok NSA z dnia 3 lipca 2024 r., sygn. akt I OSK 503/23). Takich okoliczności skarżąca nie podnosiła w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją.

Rektor UG kierując się przesłankami zawartymi w art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. jasno uargumentował dlaczego podjął decyzję, o treści takiej jak zaskarżona decyzja, a nie innej. Rektor UG odniósł się do okoliczności, jaka przekonała go o trafności wydanego przez niego rozstrzygnięcia, jak również do twierdzeń skarżącej, co do podjętego przez nią zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów skargi jak i jej samej.

W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.