Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 1306/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. J. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1290/22 w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 23 września 2022 r., nr SKO.Pod/4140/642/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

III FSK 1306/23

UZASADNIENIE

E. J. (dalej: skarżący) reprezentowany przez radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 23 września 2022 r.,

nr SKO.Pod/4140/642/2022, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia

27 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1290/22 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy.

Sąd pierwszej instancji, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że brak jest wyjaśnienia jaka jest aktualna sytuacja finansowa skarżącego, jaką znaczną szkodę wyrządzi mu wykonanie zaskarżonej decyzji, czy też jakie trudne do odwrócenia skutki to za sobą pociągnie. Ponadto Sąd podniósł, że skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów na potwierdzenie swojej sytuacji finansowej, a brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sama bowiem wysokość kwoty, na którą opiewa decyzja, z konkretną sytuacją majątkową nie może stanowić wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.

Następnie, została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga kasacyjna skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Krakowie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1290/22. W ślad, za którą pismem z dnia 30 października 2023 r. wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu niniejszego wniosku wskazano, że organ pierwszej instancji prowadzi wobec skarżącego egzekucję i doszło między innymi do zajęcia jego rachunków bankowych (załącznik: wydruk z rachunku).

III FSK 1306/23

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będącą formą tymczasowej ochrony sądowej udzielonej stronie postępowania stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259, t.j. ze zm., dalej p.p.s.a.) zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. postanowienie NSA z 10 maja 2011 r., II FZ 106/11, 9 września 2011 r., II FSK 1501/11 publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W związku z powyższym, aby wniosek mógł być uwzględniony, strona powinna poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Niezbędne jest, wykazanie we wniosku, szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawić konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie, wniosek powinien być poparty, stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony przed jego rozpoznaniem, do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje, jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy, możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego.

Artykułowana w ramach wniosku, obawa dotycząca niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i narażania skarżącego na brak płynności finansowej, w wyniku zajęcia jego rachunku bankowego nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja o zajęciu środków finansowych, co do zasady ma charakter odwracalny.

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie zawierał argumentacji wystarczającej do udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności, że wykonanie kwestionowanej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.