Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 415/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 roku nr 1001-IOV-3.4103.63.2021.99.U16.DK w przedmiocie: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 i 2017 roku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. Sp. z o.o. z/s w W. kwotę 20.611 (dwadzieścia tysięcy sześćset jedenaście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 26 listopada 2024 r., pod poz. 4449.


UZASADNIENIE

Pismem z 28 maja 2024 r. Spółka z o.o. A., reprezentowana przez adwokata, zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w sprawie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 i 2017 r. oraz ustalenia dodatkowych zobowiązań za poszczególne miesiące 2017 r. Do skargi załączony został wniosek, sporządzony na formularzu PPPr o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r. referendarz sądowy odmówił przyznania spółce prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi (sygn. akt I SPP/Łd 107/24).

Postanowieniem z 6 sierpnia 2024 r. WSA w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z 6 sierpnia 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczone zostało na adres kancelarii adwokackiej 9 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 51 akt sądowych).

Pismem nadanym 14 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto pełnomocnik złożył formularz PPPr. (pismo nr RPW/10288/2024), który zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 19 sierpnia 2024 r. (k. 47 akt sądowych) został załączony do akt I SPP/Łd 107/24 bez nadawania biegu, w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W wyniku rozpoznania wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 października 2024 r. oddalił zażalenie spółki na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 6 sierpnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 8 listopada 2024 r. przesłano pełnomocnikowi strony skarżącej odpis prawomocnego zarządzenia z 6 sierpnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie doręczono prawidłowo 14 listopada 2024 r.

Pismem z 21 listopada 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył kolejny wniosek o prawo pomocy. Natomiast 26 listopada 2024 r. skarżąca spółka uiściła wymagany wpis od skargi w kwocie 20.611 złotych.

Postanowieniem z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Łd 197/24 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w trybie art. 165 p.p.s.a. odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – dalej w skrócie p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei odmienny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z 8 listopada 2024 r., po wcześniejszym prawomocnym zakończeniu postępowania z wniosku skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy. Ponadto postanowieniem z 23 października 2024 r., sygn. akt I FZ 240/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony za zarządzenie z 6 sierpnia 2024 r. wzywające do uiszczenia należnego wpisu od skargi.

Sąd podkreśla, że w chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy tj. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy lub zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania staje się prawomocne i od tej chwili wiąże również sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Wprawdzie jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta ono z powagi rzeczy osądzonej, lecz ma pełny przymiot prawomocności, tj. wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Sąd podkreśla, że negatywne, prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy obliguje zatem stronę do uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a.

W sytuacji zatem, gdy prawomocnie rozstrzygnięto wniosek strony odmawiając jej przyznania prawa pomocy, strona po wezwaniu przez Sąd ma obowiązek uiszczenia wpisu i nie zwalnia jej od tego obowiązku fakt złożenia kolejnego wniosku o prawo pomocy (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 969/16, z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2017 r., II GZ 265/17, z 15 grudnia 2020 r. sygn. akt. I GZ 352/20). Kolejne żądanie przyznania prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z 8 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczone zostało 14 listopada 2024 r.(k. 66 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi rozpoczął swój bieg 15 listopada 2024 r. i upłynął 21 listopada 2024 r. natomiast wpis od skargi został uiszczony 26 listopada 2024 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu. Co więcej strona skarżąca w ostatnim dniu terminu do uiszczenia wpisu złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy. Skoro jednak kwestia przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi została już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta wniesienie kolejnego wniosku o prawo pomocy nie mogło skutkować wstrzymaniem biegu terminu do wpłacenia należnej opłaty od skargi. Jeżeli zatem w wymaganym siedmiodniowym terminie wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

db