Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 517/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1 pkt 6,  art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1,  art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 2, art. 17 ust. 1 art. 5
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi R. M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D. G. na decyzję Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w G. z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w G. na rzecz strony skarżącej R. M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D. G. kwotę [...]([...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

R. spółka z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "spółka") złożyła do Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w G. (SPZZOZ) w dniach 30.11.2022 r. oraz 23.01.2023 r. wniosek

o udostępnienie informacji publicznej w zakresie instalacji do termicznego unieszkodliwiania odpadów, której SPZZOZ jest operatorem.

Spółka wniosła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1) wskazania ilości odpadów należących do grupy 18 - zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów, dla których SPZZOZ w G. potwierdził ich przyjęcie zgodnie z ewidencją odpadów, prowadzoną za pośrednictwem systemu BDO - za okres od dnia 01.01.2020 r. do dnia 31.11.2022 r., spółka zawnioskowała o przekazanie danych wskazujących sumę odpadów poszczególnych kodów należących do grupy 18 – odebranych

w poszczególnych miesiącach kalendarzowych, od dnia 01.01.2020 r. do dnia 30.11.2022 r.;

2) wskazania ilości odpadów odebranych przez SPZZOZ w G. we wskazanym okresie, odrębnie dla poszczególnych miesięcy kalendarzowych, o których mowa w pkt. 1) od jednostek organizujących będących samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej,

3) przekazania zestawienia umów zawartych z podmiotami będącymi samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej w zakresie unieszkodliwiania odpadów należących do grupy 18 (samodzielnie lub w ramach zawartego konsorcjum) wraz z informacją o ilości odebranych i unieszkodliwionych w instalacji SPZZOZ w G. odpadów w poszczególnych miesiącach kalendarzowych - z przekazaniem kopii umów zawartych w tym zakresie od dnia 1.01.2020 r., w tym zakresie zawnioskowano o przekazanie kopii umów zawartych w tym zakresie do dnia 1.01.2020 r.

4) przekazania wykazu podmiotów, z podaniem ich pełnej nazwy, numeru NIP,

z którymi w ramach ustanowionych umów konsorcjów, umów współpracy lub innych umów o podobnym charakterze realizowane są usługi związane z odbiorem, transportem i unieszkodliwianiem odpadów medycznych, w tym o charakterze zakaźnym od dnia 1.01.2020 r. - z udostępnieniem kopii zawartych umów; w tym zakresie zawnioskowano o przekazanie kopii zawartych umów;

5) udzielenia informacji o ilości odpadów medycznych odebranych od dnia 1.01.2022 r. do dnia 30.11.2022 r.,

6) udzielenia informacji o ilości odpadów medycznych unieszkodliwionych w instalacji, której SPZZOZ w G. jest operatorem w okresie od dnia 1.01.2022 r. do dnia 30.11.2022 r.,

7) wskazania, czy wszystkie odebrane odpady medyczne w okresie od 1.01.2022 r. do dnia 30.11.2022 r. zostały unieszkodliwione w instalacji SPZZOZ w G., czy też zostały przekazane do innych podmiotów - ze wskazaniem ilości odpadów, które zostały przekazane, wskazaniem instalacji do termicznego przekształcania odpadów, z którą zawarta została umowa w zakresie ich unieszkodliwienia oraz zestawienia zawierającego informacje o ilości przekazanych w danym miesiącu kalendarzowym

odpadów, daty ich przekazania, masy przekazanych odpadów, odbiorcy i adresu instancji do której zostały przekazane;

8) wskazania dostępnych wolnych mocy przerobowych instalacji oraz ilości odpadów, które mogą zostać przez SPZZOZ w G. odebrane w poszczególnych miesiącach kalendarzowych w okresie do 31.12.2023 r. wraz ze wskazaniem warunków handlowych, na podstawie których podmiot trzeci może zawrzeć z SPZZOZ w G. umowę w zakresie dostawy odpadów medycznych celem ich unieszkodliwienia; dodano, że w przypadku braku odpowiedzi do dnia 2 grudnia 2022 r. do g.9.30 spółka uzna, że organ nie dysponuje wolnymi mocami przerobowymi

i odmawia zawarcia umowy w zakresie unieszkodliwienia odpadów.

Dyrektor SPZZOZ ustalił, że przedmiot żądania stanowi informację publiczną zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U . z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p."), który stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, czyli dotycząca działalności organów władzy publicznej w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym.

Ze względu na to, że Dyrektor SPZZOZ nie prowadzi odrębnych, szczegółowych rejestrów, zawierających wskazane we wniosku dane, uznano, iż wnioskowane informacje posiadają charakter informacji publicznej przetworzonej. SPZZOZ nie prowadzi analiz i zestawień które mogłyby zostać udostępnione bez potrzeby wytworzenia informacji zgodnej z żądaniem.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor SPZZOZ wezwał spółkę za pismem

z dnia 14 grudnia 2022 r. do wykazania, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie przedmiotowych informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p.

w postaci zaistnienia szczególnego interesu publicznego.

W odpowiedzi spółka wskazała w piśmie z dnia 28 grudnia 2022 r., że zgodnie z ugruntowanym poglądem, wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej "nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego", jednak wskazał, że w przypadku złożonego wniosku interes publiczny należy utożsamiać z oceną, "czy działalność prowadzona na rynku unieszkodliwiania odpadów medycznych, w tym działań faktycznych i organizacyjnych podejmowanych przez Szpital może prowadzić do uznania, że narusza zasady konkurencyjności a treść składanych w toku postępowań przetargowych ofert i oświadczeń nie wypełnia przesłanek opisanych w treści art.109 ust. 1 pkt 8 oraz pkt 10 Pzp."

Decyzją z dnia 10 lutego 2023 r. nr 1/2023, wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze. zm. dalej: "k.p.a."), Dyrektor SPZZOZ odmówił udostępnienia informacji publicznej.

W ocenie organu, argumentacja podniesiona przez spółkę w sprawie nie pozwala na przyjęcie, że zaistniała przesłanka w postaci "szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej żądaniem". Organ przedstawił poglądy orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie i stwierdził, że nie zostały wykazane okoliczności przemawiające za uznaniem, iż udzielenie informacji wpłynie na faktyczną poprawę funkcjonowania państwa. Argumenty przytoczone przez spółkę, zgodnie z którymi "interes publiczny należy utożsamiać z oceną czy działalność prowadzona na rynku unieszkodliwiania odpadów medycznych, w tym działań faktycznych i organizacyjnych podejmowanych przez Szpital może prowadzić do uznania, że narusza zasady konkurencyjności" nie wypełnia przesłanek szczególnej istotności dla interesu publicznego. Temu celowi służą bowiem inne tryby postępowań, z których wnioskodawca korzysta jako podmiot występujący w obrocie unieszkodliwiania odpadów.

Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka zarzuciła, że organ w sposób nieprawidłowy dokonał oceny zakresu żądanych informacji wskazując, iż wszystkie informacje o udostępnienie, których wnioskowała spółka mają charakter informacji przetworzonych. W ocenie spółki, podmiot zobowiązany był do szczegółowej analizy zakresu żądanych przez nią informacji i oceny, czy każda z żądanych we wniosku informacji ma charakter informacji prostej, czy też złożonej, czego organ nie uczynił, dokonując jedynie oceny generalnej.

Wskazała nadto, że zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach ("Dz.U. z 2022 r., poz. 699 ze zm., dalej: "u.o.o.") posiadacz odpadów jest zobowiązany do prowadzenia na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, zgodnie z katalogiem odpadów określonym w Rozporządzeniu Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów. Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z treści art. 67 ust. 1 ppkt 1) u.o.o., ewidencję prowadzi się z wykorzystaniem m.in. karty przekazania odpadów oraz karty ewidencji odpadów. Dokumenty te, zgodnie

z ustawą o odpadach zawierają informacje m.in. o masie odpadów, w tym masie odpadów odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekazanych. Zakres informacji, których udostępnienia domaga się spółka

w złożonym wniosku, w zakresie pkt 1), 2), 5), 6), 7) - zbieżny jest z zakresem informacji, które wbrew twierdzeniom organu, zawartym w wydanej decyzji, są prowadzone w obrębie rejestrów i dokumentów, które organ jest zobowiązany prowadzić na mocy obowiązujących przepisów u.o.o. W tym zakresie organ powinien był odróżnić zakres pojęciowy "przetworzenia" od "przekształcenia", które oznacza przede wszystkim proste, techniczne czynności, która są niezbędne do udostępnienia informacji, w tym informacji prostych. Spółka podniosła, że w orzecznictwie wskazuje się, iż takie czynności jak skopiowanie dokumentów, czy też ich anonimizacja, nie świadczą o przetworzeniu informacji (wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1070/17). Następnie, w odniesieniu do wymaganych kopii umów, spółka podała dalej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że w wyroku z dnia 4 października 2016 r. WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 831/16, Sąd wskazał, iż żądane informacje w postaci skanów wszystkich umów zawartych przez wszystkie komórki organizacyjne Urzędu Gminy S. z podmiotami zewnętrznymi w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. stanowią informację prostą, niewymagającą przetworzenia, a tym samym wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego, czego wymaga regulacja art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Spółka wskazała dalej, że niewątpliwe udzielenie w niniejszej sprawie żądanej informacji łączy się z koniecznością dokonania przekształcenia poprzez poddanie jej procesowi skanowania oraz anonimizacji. Wbrew twierdzeniom organu, dokonanie tych czynności nie stanowi w jej ocenie o przetworzeniu informacji, gdyż nie prowadzi do powstania nowej jakościowo informacji. Udostępnienie żądanej w niniejszej sprawie informacji nie wymaga dokonywania szczegółowych ocen i analiz dokumentów, gdyż wniosek dotyczy informacji, której zasadnicza treść nie powinna ulegać zmianie. Proces przetwarzania, którego istotnym elementem jest wysiłek intelektualny, musi prowadzić do uzyskania jakościowo nowej informacji (wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11).

Nadto, z ostrożności, na wypadek uznania, że udostępnieniu podlegają informacje, które uznać należy za informacje przetworzone w rozumieniu u.d.i.p. podniosła, iż wykazała, że ich udostępnienie jest istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Dokonana w tym zakresie ocena organu ma charakter subiektywny.

Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia 4 kwietnia 2023 r. nr 2/2023 Dyrektor SPZZOZ, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawę prawną decyzji stanowiły wskazane w jej sentencji przepisy art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a.").

Dyrektor SPOZZ wyjaśnił w uzasadnieniu, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej, czyli takiej, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu na treść żądania, udostępnienie spółce konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Dodał, że spółka "nawet" we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie wskazała szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej żądaniem.

W ocenie Dyrektora SPZZOZ żądane przez wnioskodawcę informacje mają charakter informacji przetworzonej, a za ich udostępnieniem nie przemawia szczególnie istotny interes publiczny.

W skierowanej do sądu skardze na przedstawioną wyżej decyzję z dnia

4 kwietnia 2023 r. spółka zarzuciła naruszenie:

I. Przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez wadliwe i lakoniczne sformułowanie uzasadnienia zarówno w warstwie faktycznej i prawnej, w szczególności w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika obowiązek wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich zarzutów;

2) art. 15 k.p.a. poprzez brak ponownego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i ograniczenie się tylko i wyłącznie do powtórzenia uzasadnienia uprzednio wydanej decyzji podczas gdy organ obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji, w tym odnieść się do argumentacji przedstawionej w złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy;

II. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zakresie, w jakim organ wskazał, że przepis ten stanowi podstawę prawną do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, pomimo, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie zawiera żądania w zakresie informacji, które mogłyby zostać uznane za wrażliwe ze względu prywatność osób fizycznych lub tajemnicę przedsiębiorcy, w szczególności wobec braku wskazania w uzasadnieniu przyczyn oparcia rozstrzygnięcia o wskazaną normę prawną.

2) art. 3 ust. 1 pkt 1) ustawy u.d.i.p. poprzez przyjęcie a) że wszystkie żądane wnioskiem informacje, o udostępnienie których wnosiła skarżąca stanowią informacje przetworzone, pomimo, że stanowią one informacje, do których gromadzenia organ jest zobowiązany na podstawie przepisów u.o.o.,

w zakresie obowiązków związanych z ewidencją odpadów oraz b) błędne przyjęcie, że udzielenie informacji przetworzonej nie jest uzasadnione interesem publicznym - w konsekwencji wydanie decyzji odmawiającej udzielenia informacji stanowiących informację publiczną.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji nr 2/2023 oraz nr 1/2023 wydanych przez Dyrektora SPZZOZ, zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wydanego w sprawie orzeczenia oraz przyznanie, na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi przedstawiła argumentację na poparcie postawionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do zarzutów skargi i przedstawiając swoje stanowisko odnośnie do stosowania przepisów u.o.o.

Organ przyznał w odpowiedzi na skargę, że zgodnie z art. 66 ust. 1 u.o.o. podmioty posiadające odpady obowiązane są do prowadzenia na bieżąco ewidencji zgodnie

z katalogiem odpadów; pojęcie ewidencjonowania z art. 66 u.o.o. ma zastosowanie do "szerokiego wachlarza czynności." Organ wyjaśnił, że przez ewidencjonowanie należy rozumieć wpisywanie do ewidencji, czyli wpisywanie do rejestrów, tabel, robienie spisów, rejestrów, zapisywanie (por. Rejestracja, ewidencja i sprawozdawczość odpadów po zmianach wprowadzonych od dnia 1 stycznia 2020 r., BISP 2020, Nr 2, Jan Plewa, Legalis). Organ wskazał na treść art. 67 u.o.o. i wyjaśnił dalej, że na podstawie art. 69 ust. 1 u.o.o. kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, przed rozpoczęciem ich transportu. Do obowiązków kierującego środkiem transportu należy posiadanie w terminie transportu potwierdzenia wygenerowanego z BDO, umożliwiającego weryfikację informacji zawartych w karcie przekazania odpadów ze stanem rzeczywistym.

Zestawienie obowiązku ewidencji po stronie SPZZOZ z zakresem przedmiotowym wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej prowadziło organ do konkluzji, iż odbiega on od danych gromadzonych przez SPZZOZ na podstawie w/w przepisów. Organ stwierdził, że nie dysponował gotową informacją na dzień złożenia wniosku i udostępnienie jej wymagało podjęcia dodatkowych czynności, co czyniło żądaną informację informacją przetworzoną. Wskazał dalej organ, powołując się na orzecznictwo sądowe, że informacja publiczna będzie miała charakter informacji przetworzonej, gdy:

a) w chwili złożenia wniosku nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem;

b) organ posiada jedynie informacje proste, które wymagają przeprowadzenia dodatkowych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych;

c) jej przygotowanie wymaga ponadstandardowego nakładu pracy po stronie organu, użycia dodatkowych sił i środków, gdyż jest to informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów;

d) jej przygotowanie wykracza poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu;

e) jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, jednak jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci, odpowiadającą kryteriom wskazanym przez wnioskodawcę, której przygotowanie, z uwagi na szeroki pod względem przedmiotowym, podmiotowym, czasowym zakres wymaga analizy znacznej ilości dokumentów.

W ocenie organu, w realiach niniejszej sprawy treść żądania wymagałaby od pracowników wytworzenia nieistniejących dotychczas dokumentów. W tym celu konieczny byłby ponadstandardowy nakład pracy z ich strony oraz zapewnienie dodatkowych sił i środków. Wytworzone dokumenty byłby jakościowo nową informacją, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy i według podanych przez niego kryteriów. Powyższe cechy żądanej informacji obligowały skarżącego, aby ujawnił szczególny cel publiczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.

Na wstępie należy wyjaśnić, że na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327) niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,

z zastrzeżeniem art. 57a.

Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga jest zasadna.

Przedmiot kontroli stanowi decyzja Dyrektora SPOZZ z dnia 4 kwietnia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia 10 lutego 2023 r.

w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Podstawą odmowy udzielenia informacji publicznej było stwierdzenie organu, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej,

a skarżąca, pomimo wezwania, nie wskazała w toku postępowania przed organem szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej żądaniem.

Skarżąca zwróciła się do Dyrektora SPOZZ z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej formułując w piśmie z dnia 30 listopada 2022 r. osiem przedstawionych wyżej pytań.

Jako przyczynę odmowy udostępnia informacji publicznej Dyrektor SPZZOZ podał, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonych, a skarżąca nie wykazała, że ich udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast skarżąca wywodziła, że potrzeba dokonania wydruku i anonimizacji większej ilości dokumentów, które organ posiada realizując obowiązki nałożone przepisami u.o.o. nie może przesadzać o uznaniu danej informacji za przetworzoną, jeżeli zasadnicza treść wnioskowanej informacji nie ulega zmianie, a jedynie przekształceniu. Zdaniem skarżącej w omawianym przypadku wciąż będziemy mieli do czynienia z dużą ilością informacji prostej, jedynie przekształconej w związku

z wykreśleniem określonych fragmentów. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżąca wskazała wprost, że w jej ocenie, zakres informacji, których udostępnienia domagała się w złożonym wniosku, w zakresie pkt 1), 2), 5), 6), 7) - zbieżny jest z zakresem informacji, które wbrew twierdzeniom organu, zawartym w wydanej decyzji, są prowadzone w obrębie rejestrów i dokumentów, które organ jest zobowiązany prowadzić na mocy obowiązujących przepisów u.o.o. Wyjaśniła, że zgodnie z art. 66 ust. 1 u.o.o. posiadacz odpadów jest zobowiązany do prowadzenia na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, zgodnie z katalogiem odpadów określonym w Rozporządzeniu Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów. Zgodnie z kolei z obowiązkiem wynikającym z treści art. 67 ust. 1 ppkt 1) u.o.o., ewidencję prowadzi się z wykorzystaniem m.in. karty przekazania odpadów oraz karty ewidencji odpadów. Dokumenty te, zgodnie z u.o.o. zawierają informacje m.in. o masie odpadów, w tym masie odpadów odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekazanych.

Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia

6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U . z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p.").

Poza sporem pozostaje okoliczność ustalenia, że przedmiot żądania wniosku złożonego przez spółkę stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Odnosząc się do zawisłego w przedmiotowej sprawie sporu w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1).

Z kolei stosownie do art. 16 § 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej

w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje

w drodze decyzji. Zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a. z tym, że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z kolei przepis art. 17 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.

Zauważyć również należy, iż przesłanki formalne, jakie powinna spełniać decyzja administracyjna określa art. 107 k.p.a., który znajduje zastosowanie w sprawie. Istotnym składnikiem prawidłowo wydanej decyzji jest jej uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 107 §1 pkt 6 k.p.a.). Powinno ono w sposób wyczerpujący informować stronę o motywach, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę i przede wszystkim odpowiadać stanowi faktycznemu sprawy. Strona może bowiem skutecznie bronić swych interesów tylko w sytuacji, gdy znane są jej przesłanki powziętej decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji składa się z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn,

z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji. Motywy decyzji muszą być tak ujęte, aby strona zainteresowana mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy jej wydaniu. Tak sporządzone uzasadnienie daje również rękojmię, iż organ dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia.

W ocenie sądu, organ procedujący w sprawie powyższym wymogom nie zadośćuczynił. Przedłożone wraz ze skargą akta administracyjne sprawy nie pozwalają bowiem na przeprowadzenie oceny, co do prawidłowości dokonanych przez organ ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę do wydania decyzji odmownej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne, a Dyrektor SPOZZ nie ocenił podniesionych przez spółkę, we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, twierdzeń co charakteru żądanej informacji publicznej (informacja prosta) ani twierdzeń o ciążących na organie obowiązkach sporządzenia dokumentacji, ewidencji na podstawie przepisów u.o.o.

Organ przytoczył jedynie treść wniosku spółki, stwierdził, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca, "nawet" we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie wskazał szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej żądaniem.

W ocenie sądu, zaskarżona decyzja nie spełnia powołanych powyżej wymogów, bowiem jej uzasadnienie nie zawiera koniecznych elementów sprecyzowanych na wstępie niniejszych rozważań.

Organ nie wyjaśnił też przywołanej podstawy prawnej decyzji, w szczególności wskazanego w sentencji decyzji przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Z uzasadnienia decyzji nie wynika, iżby przyczyną odmowy udzielenia informacji publicznej była ochrona prywatności osoby fizycznej lub tajemnica przedsiębiorcy.

W istocie próba uzasadnienia stanowiska Dyrektora SPOZZ znalazła soje odzwierciedlenie dopiero w odpowiedzi na skargę.

Zauważyć jednak należy, że nie może zostać zaakceptowane działanie organu, który dopiero w odpowiedzi na skargę precyzuje swoje stanowisko. Sąd ma na względzie, że naruszenia materialnoprawne lub proceduralne mogą być powodem uwzględnienia skargi, jeżeli miały lub odpowiednio mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jednakże należy pamiętać, iż nie oznacza to obowiązku akceptacji przez sąd zaniechań organów, gdy prowadzi to do przeniesienia ciężaru merytorycznego rozpoznania sprawy na etap postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie doszło właśnie do takiej sytuacji. Motywy odmowy udostępnienia informacji publicznej zostały przedstawione dopiero

w odpowiedzi na skargę, stanowiąc de facto stanowisko wyrażone po wydaniu decyzji. Odnosząc się co do meritum przedstawionej argumentacji w istocie sąd kontrolowałby odpowiedź na skargę zamiast decyzji.

Mając powyższe na względzie, uznając podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. za uzasadnione, należało uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. W ocenie sądu, zaskarżona w sprawie decyzja z dnia 4 kwietnia 2023 r. podjęta została z naruszeniem wskazanych przepisów prawa procesowego, tj. art. 107 § 1 pkt 6 oraz 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ rozważy, w odniesieniu do każdej

z żądanych informacji, czy wymaga ona przetworzenia, oceni argumentację przedstawioną przez spółkę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a następnie podejmie właściwe czynności celem załatwienia wniosku skarżącej zgodnie

z przytoczonymi przepisami u.d.i.p.

O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200, 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.