Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 779/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 25 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy i Miasta O. na postanowienie[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga Gminy i Miasta O. (zwanej dalej "skarżącą") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego (zwanego dalej "WINB" lub "organem II instancji") z dnia 17 października 2023 r., nr [...]. W postanowieniu tym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.1 (zwanego dalej "PINB" lub "organem I instancji") z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych przy realizacji altany zlokalizowanej w mieście O., na działce nr ew. [...]. Zaskarżone postanowienie zapadło w oparciu o poniżej przedstawiony stan faktyczny i prawny.

PINB został zawiadomiony przez WINB o problematyce altany istniejącej na działce nr ew. [...] w O.. Okazało się, że altana jest zlokalizowana zbyt blisko instalacji gazowej znajdującej się w tej działce. O tym fakcie poinformował z kolei operator sieci gazowej.

W dniu 6 lutego 2019 r. odbyła się wcześniej zapowiedziana kontrola na ww. działce. Jej właścicielem jest skarżąca. W protokole kontroli odnotowano, że altana ma kształt ośmiokąta. Długość boku wynosi 2,8 m, a wysokość – 5,21 m. Wokół altany znajduje się skarpa o szerokości 1 m. Altana jest położona od sieci instalacji gazowej w odległości 14 m. Skarżąca nie przedłożyła żadnego dokumentu w postaci pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia zamiaru budowy. Altana miała powstać w 2007 r.

PINB wezwał skarżącą do nadesłania dokumentacji wskazującej na legalność pobudowania altany. PINB wezwał do wyjaśnienia, czy altana jest pobudowana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. PINB zwrócił się także do Starosty [...] z zapytaniem, czy dla ww. inwestycji udzielono kiedykolwiek pozwolenia na budowę albo przyjęto zgłoszenie wykonania altany.

Skarżąca zawiadomiła PINB, że obecnie działka nr ew. [...] została przeznaczona w planie miejscowym pod tereny zieleni urządzonej oraz sportu i rekreacji – uchwała nr [...] Rady Gminy i Miasta O. z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu miasta O. przy ul. [...] (Dz. Urz. Woj. W.. z 2015 r. poz. 2498 z późn. zm.).

Pismem z dnia 5 marca 2019 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie prawidłowości budowy altany zlokalizowanej w mieście O. na działce nr ew. [...]. W toku postępowania skarżąca przedstawiła uzgodnienie realizacji altany z operatorem sieci gazowej. Uzgodnienia dokonywano przed budową altany w 2007 r.

Starosta [...] wskazał w piśmie z dnia 13 czerwca 2019 r., że w rejestrach Starostwa Powiatowego w O.1 nie odnaleziono zapisów świadczących o udzieleniu pozwolenia na budowę, ani przyjęcia zgłoszenia umożliwiającego budowę przedmiotowej altany (czas realizacji ok. 2007 r.).

W dniu 23 maja 2023 r. przeprowadzono kolejną kontrolę. Stwierdzono, że na działce nr ew. [...] znajduje się obiekt budowlany o rzucie ośmiokąta. Wymiary nie uległy zmianie, ale pracownicy PINB stwierdzili, że altana znajduje się w odległości 12,5 m od najbliższego gazociągu.

Postanowieniem nr [...] z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: [...], PINB wstrzymał roboty budowlane przy realizacji inwestycji w postaci budowy altany, ustalił wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń obiektu oraz nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 czerwca 2023 r. zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego, cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu postanowienia PINB wskazał, że w sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, zwanej dalej "p.b.") obowiązujące przed dniem 19 września 2020 r. z uwagi na treść art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471, zwanej dalej "nowelizacją p.b.").

PINB za bezsporne przyjął to, że altana jest samowolą budowlaną wykonaną w 2007 r. Zdaniem PINB, takie działanie skarżącej stanowi naruszenie art. 28 ust. 1 p.b., ponieważ przeprowadzono roboty budowlane bez uprzedniego uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. PINB uznał, że chcąc zrealizować ośmiokątną altanę o powierzchni 37,85 m2, skarżąca powinna legitymować się pozwoleniem na budowę. Organ nadzoru budowlanego podniósł, że tylko wolno stojące altany o powierzchni do 35 m2, korzystają ze zwolnienia z obowiązku posiadania pozwolenia na budowę oraz obowiązku zgłoszenia zamiaru jej wykonania – zob. art. 29 ust. 1 pkt 2d p.b. Zdaniem PINB, należało zatem zastosować przepis art. 48 i n. p.b. jako konsekwencję ujawnienia zaistnienia samowoli budowlanej.

Skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika – r. pr. W. P. – wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji. Podniesiono zarzut naruszenia:

1) art. 7, art. 77 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., zwanej dalej "k.p.a.") w zakresie, w jakim organ ustalił stan faktyczny, tj. powierzchnię zabudowy powyżej 35 m2, w sposób niezgodny z odpowiednimi przepisami i normami technicznymi;

2) art. 48 ust. 2 i 3 p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do sprawy objętej postępowaniem;

3) art. 29 ust. 2 pkt 3 p.b. poprzez jego niezastosowanie;

4) prawa materialnego w zakresie, w jakim organ uznał, że uzgodnienie sieci gazowej z dnia 31 października 2007 r. utraciło ważność.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że PINB wyznaczył niewłaściwe rozmiary spornego obiektu budowlanego. Zdaniem skarżącej, jej rozmiary są takie, że łączna powierzchnia altany nie przekracza 35 m2. Organ I instancji postąpił nieprawidłowo wskazując wymiary altany.

Postanowieniem z dnia 12 lipca 2023 r., nr [...], WINB zlecił PINB przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w przedmiotowej sprawie poprzez wykonanie rzutu altany wraz z zaznaczeniem, gdzie znajduje się wejście do altany, tzn. od strony którego boku altany znajdują się schody, ustalenie wymiarów altany, w szczególności ustalenie wymiarów wszystkich boków przedmiotowej altany oraz naniesienie tychże wymiarów na wykonany rzut altany wraz z opisaniem sposobu dokonania pomiarów, wykonanie dokumentacji fotograficznej, przedstawiającej wykonanie pomiarów oraz opisanie w jaki sposób dokonano pomiarów długości boków przedmiotowej altany, a także wykonanie zdjęć przedmiotowej altany.

W piśmie z dnia 17 lipca 2023 r. skarżąca zwróciła się do WINB z niezadowoleniem z powodu wydania ww. postanowienia. Skarżąca uważa, że zlecanie PINB wykonywania dodatkowych czynności wyjaśniających mija się z celem, skoro PINB popełnił szereg błędów w pierwszej instancji.

Dnia 11 sierpnia 2023 r. odbyła się kontrola przeprowadzona przez PINB na zlecenie WINB. W protokole przedstawiono wszystkie parametry altany. Dołączono do protokołu materiał fotograficzny.

Postanowieniem z dnia 17 października 2023 r., nr [...], WINB utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia WINB podniósł, że w oparciu o postawione zarzuty co do błędów ustaleń wymiarów altany, organ II instancji zlecił PINB wykonanie ponownych pomiarów. Obliczono długości każdego z boków, co pozwoliło na konstatację, że obwód altany wynosi 21,98 m, a ośmiokąt nie jest foremny, tj. żaden z boków altany nie ma boków tej samej długości. Altana jest ulokowana na kamiennym postumencie. Ponowne ustalenia, jakie poczyniono w dniu 11 sierpnia 2023 r. pozwoliły na sformułowanie wniosku, że powierzchnia całkowita altany wynosi 37 m2. Realizacja takiego obiektu wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Nie budzi natomiast wątpliwości, że takiego pozwolenia na budowę nie ma. Zasadnie, zdaniem WINB, organ I instancji zastosował tryb legalizacji samowoli budowlanej. Tryb ten został uregulowany w przepisach art. 48 i n. p.b.

Trzeba zauważyć, że organ nadzoru budowalnego dał szansę skarżącej na legalizację samowoli budowlanej. Wydał postanowienie, w którym wezwał ją do przedłożenia dokumentów wymaganych prawem.

Skarżąca, reprezentowana przez jej pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, kwestionując w całości postanowienie organu II instancji. Podniesiono zarzut naruszenia:

1) art. 144, art. 136, art. 6, art. 7a i art. 15 k.p.a. poprzez zlecenie przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie dokonania ponownych pomiarów wielkości zabudowy obiektu organowi I instancji, który już raz błędnie na niekorzyść strony dokonał jej obliczenia, a poprzez to ustalenie, że obiekt podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę;

2) art. 103 i art. 29 p.b. poprzez zastosowanie do określenia wielkości powierzchni zabudowy przepisów obowiązujących w dacie kontroli, tj. w 2020 r., zamiast przepisów z daty wybudowania obiektu, tj. z 2007 r.

W oparciu o ww. zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że WINB sam powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe, a nie polegać na PINB. Ponadto skarżąca uważa, że w sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy obowiązujące w dacie wykonania obiektu budowlanego.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji podtrzymał stanowisko, jakie zajął w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 1 lutego 2024 r. o sygn. akt II SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Powołany przepis stanowi: "Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie". Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, które zostało wydane w postępowaniu administracyjnym na skutek rozpoznania zażalenia. Z tych względów, zarządzeniem z dnia 21 marca 2024 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wyznaczyła termin posiedzenia niejawnego na dzień 25 kwietnia 2024 r. zaznaczając, że sprawa ma być skierowana do rozpoznana w trybie uproszczonym. Na podstawie art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując, jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Kognicja sądów administracyjnych obejmuje m.in. sądową kontrolę postanowień, które zostały wydane w toku postępowania administracyjnego na skutek rozpoznania zażalenia (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany zarzutami podniesionymi w skardze, w związku z czym nie wyznaczają one kierunku analizy podejmowanej przez Sąd. Innymi słowy, Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności sprawy mających wpływ na wynik sprawy, również tych, których strona skarżąca nie podniosła w skardze.

Przedmiotem skargi jest ocena zgodności z prawem postanowienia WINB, w którym utrzymano w mocy postanowienie PINB w przedmiocie wstrzymania wykonania robót budowlanych przy altanie zlokalizowanej w mieście O.. W wyniku przeprowadzonej kontroli sądowej, Sąd doszedł do przekonania o tym, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Twierdzenie Sądu wynika z poniższej argumentacji.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są przepisy p.b. Istotnie, zgodnie z tym co wskazały organy nadzoru budowlanego, przepisy p.b. mają zastosowanie w brzmieniu sprzed dnia 19 września 2020 r. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 5 marca 2019 r. Przepis art. 25 nowelizacji p.b. stanowi: "Do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 [p.b. – uw. Sądu], wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 [p.b. – uw. Sądu] stosuje się w brzmieniu dotychczasowym". Rozstrzygnięcie sprawy powinno zatem zapaść w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem 19 września 2020 r.

Istota sporu, jaki rozgorzał między skarżącą a WINB, zasadza się na kwestii pobudowania altany na terenie miasta O.. Liczne kontrole wykazały, zdaniem organu II instancji, że istnieje altana o kształcie nieforemnego ośmiokąta. Altana jest pobudowana na skalnym postumencie, a jego powierzchnia ma przekraczać powierzchnię 35 m2. Skarżąca odrzuca te twierdzenia, uważając, że powierzchnia jest mniejsza, a to oznaczałoby, że skarżąca nie miała obowiązku legitymowania się pozwoleniem na budowę w momencie realizacji spornego obiektu. Skarżąca kwestionuje też metodykę działania WINB, uważa, że organ II instancji nie powinien zlecać PINB przeprowadzenie czynności wyjaśniających na etapie postępowania zażaleniowego. Sąd przychyla się jednak do poglądów organu nadzoru budowlanego.

Należy rozpocząć od kwestii procesowych. Przepis art. 136 § 1 w związku z art. 144 k.p.a. stanowi: "Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję". Organ zażaleniowy, w myśl zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest w pełni merytorycznym organem administracji publicznej, który ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w drugiej instancji w taki sposób, aby naprawić ewentualne niedoskonałości, jakie popełnił organ rozpoznawczy. W tym celu ustawodawca zapewnił organowi II instancji możliwość przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego albo zlecenia czynności wyjaśniających (wyrok NSA z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt I OSK 1535/21, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kontrola przeprowadzona przez PINB na zlecenie WINB wykazała, że na działce stanowiącej własność skarżącej pobudowana jest altana. Nie ma wątpliwości co do tego iż jest to altana, gdyż nikt tego nawet nie kwestionuje. Dla porządku wywodu warto tylko zaznaczyć, że altana to "lekki, przewiewny budynek w ogrodach, obsadzony zwykle roślinami pnącymi, osłaniający przed deszczem i słońcem" (E. Sobol, Popularny słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2003, s. 11). Podobny pogląd wyraża się w orzecznictwie – "Altana to niewielka budowla ogrodowa, zwykle drewniana o ażurowych ścianach, służąca do wypoczynku i ochrony przed słońcem i deszczem. Jest to obiekt ściśle związany z użytkowaniem ogrodu, stanowiący jego zaplecze socjalne i gospodarcze." (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 618/20, dostępny w CBOSA). Sporna altana posiada takie parametry, jakie wykazała ostatnia kontrola. W tym miejscu należy uczynić pewne zastrzeżenie. PINB oraz WINB są organami nadzoru budowlanego, a więc organami administracji specjalistycznej. W organach tych są zatrudnione osoby, które posiadają wykształcenie oraz przygotowanie w sprawach budowalnych. Trudno jest polemizować z ustaleniami organu fachowego (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 241/22, dostępny w CBOSA). Poza tym, nawet gdyby uznać, że PINB ponownie pomylił się w swoich ustaleniach, to WINB, jako organ prowadzący postępowanie zażaleniowe, może zdecydować, czy daje wiarę takim ustaleniom, czy odstępuje od nich i prowadzi własne postępowanie dowodowe. Dla zabezpieczenia trafności ustaleń, WINB zażyczył sobie utrwalenie wszystkich czynności wyjaśniających materiałem fotograficznym. Korzystając z wiedzy fachowej, której Sąd w składzie orzekającym nie posiada, należy uznać, że skoro WINB nie zakwestionował przedłożonych jemu rezultatów kontroli, to rzecz ma się tak, jak to stwierdzono w protokole kontroli. WINB zażyczył sobie, aby PINB przeprowadził czynności kontrolne według ściśle określonej przez organ II instancji metodyki. Nie dawało to pola do dowolności ze strony PINB, zatem wykonane czynności przez organ I instancji, ocenione następnie przez WINB, musiały zostać uznane za dokonane zgodnie ze sztuką. Znamienne jest i to, że skarżąca także nie przedstawiła własnych np. pomiarów altany. Byłby to element porównawczy, do którego organ nadzoru budowlanego musiałby się odnieść.

Ustalenia przeprowadzone w postępowaniu zażaleniowym wykazały bezspornie, że altana ma powierzchnię 37 m2. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2d p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących altan o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Z uwagi na fakt, że altana skarżącej przekracza metraż, który stanowił warunek zwalniający z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, w sprawie tejże altany zastosowanie znajduje art. 28 ust. 1 p.b. – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Skoro skarżąca, jako inwestor pobudowała altanę bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, a to z kolei nie budzi żadnych wątpliwości, PINB, a następnie WINB, zasadnie zastosowali tryb, o którym mowa w art. 48 i następnych p.b. Należy zaznaczyć, że organy nadzoru budowlanego dały skarżącej szansę na zalegalizowanie budynku altany. Nie został orzeczony nakaz rozbiórki, który jest najsurowszym środkiem.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów skargi, należało stwierdzić ich niezasadność. Nie doszło do naruszenia art. 144, art. 136, art. 6, art. 7a i art. 15 k.p.a. Wszelkie wymiary altany zostały zmierzone przez kompetentny do tego organ administracji publicznej o fachowym przygotowaniu do wykonywania swoich zadań. Całkowicie chybione jest powoływanie przepisu art. 7a k.p.a., ponieważ ten przepis nie odnosi się do strony procesowej, a materialnej. Ustawodawca nakazuje przyjąć korzystną interpretację, gdy istnieją wątpliwości co do treści normy prawnej (procesowej lub materialnej), a nie stanu faktycznego. "Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, wynikająca z art. 7a § 1 k.p.a., jest dyrektywą interpretacyjną dotyczącą wykładni zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. i rozstrzyganie na jego podstawie na korzyść strony winny mieć miejsce wówczas, gdy wystąpią niedające się usunąć wątpliwości, co do wykładni przepisów stosowanego prawa. Powyższa zasada może być stosowana w ostateczności - w sytuacji, gdy pomimo zastosowania różnych metod wykładni przepisów nadal pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej. Mówiąc inaczej, możliwe są co najmniej dwa równie uprawnione sposoby rozumienia normy prawnej. Stosując tę zasadę winno się zatem wybrać jeden ze sposobów wykładni normy - ten, który jest najbardziej korzystny dla strony." (wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1063/20, dostępny w CBOSA). Organ przeprowadził poprawne wyliczenia, przez co nie można polemizować z tymi ustaleniami. WINB ocenił, że działanie PINB pozwoliło jemu na przyjęcie podstaw do utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji. Pomimo odstępstw od ustaleń w postępowaniu rozpoznawczym i zażaleniowym, WINB sam zdecydował, czy ustalenia PINB są wystarczające. Przekonujące jest działanie organu II instancji, ponieważ to on zakreślił sposób postępowania PINB podczas zleconej przez WINB kontroli.

Niezasadny był zarzut naruszenia art. 103 i art. 29 p.b. Przepis art. 103 p.b. dotyczy spraw, jakie zostały wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie p.b., tj. dniem 1 stycznia 1995 r. Zarzut ten jest całkowicie chybiony, ponieważ nie wykazuje on żadnego związku ze sprawą. Przepis art. 25 nowelizacji p.b. jasno wskazuje, jaki stan prawny ma znajdować zastosowanie. Skoro postępowanie administracyjne zostało zainicjowane w 2019 r., to stan prawny i faktyczny obowiązujący wówczas był podstawą do orzekania przez PINB, a następnie przez WINB. Przepis art. 25 nowelizacji p.b. zastrzega, że stan prawny sprzed dnia 19 września 2020 r. ma być tym, według którego ma toczyć się postępowanie administracyjne wszczęte a niezakończone w momencie wejścia w życie nowelizacji p.b. Nie można było odnieść się do stanu prawnego z 2007 r., kiedy powstała altana.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów skargi jak i jej samej. Kierując się wspomnianym art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie znalazł żadnych przesłanek, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.