Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2480/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  1  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art.  131  ust.  2 pkt 1,2   ,  art.  132  ust.  1 pkt 2,  art.  246  ust.  1
journal: Dz.U. 2002 nr 108 poz 945
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej
article: art.  4  ust. 1,  art.  2
journal: Dz.U. 2004 nr 173 poz 1807
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant ref. staż. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2480/12

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej jako P.w.p. lub ustawa, unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "Złoty Róg BROWAR KALISKI" R-[...] udzielone na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w K. – dalej także jako spółka – na skutek sprzeciwu wniesionego przez K. P, wykonującego działalność gospodarczą pod nazwą P. A, przyznając składającemu sprzeciw od spółki koszty postępowania.

Decyzję wydano w następujących ustaleniach;

Spółka P. podaniem z dnia [...] lutego 2007 r. wystąpiła o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy barwny słowno-graficzny "Złoty Róg BROWAR KALISKI" otrzymując decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. wnioskowane prawo ochronne na wymieniony znak towarowy. Znak towarowy został przeznaczony do oznaczania towarów i usług wg klasyfikacji nicejskiej w kl. 32: napoje bezalkoholowe, esencje do produkcji napojów, woda mineralna, preparaty do produkcji napojów, piwo, soki owocowe i warzywne, syropy do napojów, woda gazowana; w kl. 43: usługi barowe, bary szybkiej obsługi, hotele, motele, kafeterie, kawiarnie, restauracje, przygotowywania dań, żywności i napojów na zamówienie oraz ich dostawa. Znak składa się z czterech wymienionych słów, z których dwa pierwsze zostały bardziej wyeksponowane oryginalną czcionką i dużymi literami obwiedzionymi czarną linią konturową. Na grafikę znaku składa się jego owalny kształt, obwiedziony grubszą i cieńszą czarną linią z umieszczonym wewnątrz na złotym tle wizerunkiem kamienicy. Pod spodem znaku, za przerwanymi liniami obwodzącymi znak, widnieje napis BROWAR KALISKI.

Ogłoszenie o udzieleniu prawa ochronnego nastąpiło w Wiadomościach Urzędu Patentowego 02/09.

Od decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. K. P., z zachowanie terminu, złożył sprzeciw zarzucając naruszenie art. 131 ust. 2 pkt 1 i ust. 1 pkt 2 P.w.p. – złą wiarę w zgłoszeniu znaku oraz powszechną znajomość używanego przez niego znaku "Złoty Róg". Do sprzeciwu załączył zaświadczenie z ewidencji o wpisie prowadzonej działalności gospodarczej, opozycję przeciwko udzieleniu spornego znaku towarowego oraz korespondencję prowadzoną ze spółką o zaprzestanie prowadzenia działalności z używaniem nazwy Złoty Róg. W sprzeciwie wnioskodawca podkreślał, że od 1991 r. prowadzi w K. ogródek piwny pod nazwą Złoty Róg sprzedając piwo, napoje bezalkoholowe oraz dania typu Fast-food i dania restauracyjne, jak i dostarcza dania na zamówienie. W październiku 2006 r. P. rozpoczął pod tą samą nazwą działalność o tym samym charakterze, co było powodem wystosowywanych wezwań do spółki o jej zaprzestanie. Wobec braku reakcji spółki, [...] lutego 2007 r. K. P. złożył podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy "Złoty Róg" dla usług: barowych, bary szybkiej obsługi (snack bary), restauracje, restauracje (posiłki), restauracje samoobsługowe, kawiarnie, gastronomia, piwiarnie; otrzymując potwierdzenie, że [...[ marca 2007 r. przyjęto wniosek i zarejestrowano go pod nr Z-[...]. Uzyskując informację o zgłoszeniu spółki na usługi wymienione wcześniej, K. P. złożył opozycję przeciwko zgłoszeniu.

Zdaniem wnioskodawcy spółka zgłosiła znak w złej wierze wiedząc, że K. P. od osiemnastu lat prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Złoty Róg. Jak wskazywał wnioskodawca, po jego drugim piśmie z dnia [....] lutego 2007 r. skierowanym do spółki z żądaniem zaprzestania używania nazwy Złoty Róg, spółka [...] lutego 2007 r. złożyła podanie o rejestrację swojego znaku towarowego, co świadczy o jej złej wierze w chwili dokonywania zgłoszenia. Fakt używania przez wnioskodawcę nazwy Złoty Róg od 18 lat spowodował, że nazwa ta stała się powszechnie znana wśród większości potencjalnych klientów, przynosząc mu korzyści finansowe. Zdaniem wnioskodawcy używany przez niego znak ma również cechy znaku renomowanego, ze względu na wysoki stopień jego znajomości na rynku i dobrą opinię wśród kupujących. Dodanie przez spółkę wyrażenia Browar Kaliski i barwnego tła, nie powoduje odmienności obu oznaczeń tym bardziej, że spółka i wnioskodawca prowadzą działalność gospodarczą w tym samym mieście i na tej samej ulicy. W znaku spółki wyraźnie wyeksponowana jest nazwa Złoty Róg, a w dolnej jego części mniej wyraźny jest drugi element znaku z wyrażeniem Browar Kaliski. Zatem, w ocenie wnioskodawcy, uzasadnione jest stwierdzenie, że kompozycja znaku spółki celowo została zaprojektowana w taki sposób, by wprowadzać potencjalnych klientów w błąd, a dodatkowy element znaku (Browar Kaliski) został wprowadzony jedynie na potrzeby argumentowania o odmienności obu oznaczeń. Żądanie unieważnienia spornego znaku dla wszystkich towarów i usług wnioskodawca uzasadniał tym, że działalność prowadzona przez wnioskodawcę i przez spółkę jest szeroko rozumiana, jako działalność gastronomiczna.

Po zawiadomieniu P. sp. z o.o. o wpłynięciu sprzeciwu, spółka w zakreślonym w zawiadomieniu terminie (pismem z dnia [...] listopada 2009 r.) wniosła o oddalenie sprzeciwu. W związku z tym sprawa została przekazana do postępowania spornego.

Na rozprawie z [...] października 2010 r. wnioskodawca przedłożył wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 listopada 2009 r. wydany w sprawie I Ca 738/09 z powództwa K. P przeciwko spółce P. o zakazanie czynu nieuczciwej konkurencji oddalający apelację spółki, a następnie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2010 r. wydany w sprawie II CSK 191/10 oddalający skargę kasacyjną spółki, w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że nazwa "złoty róg" nie jest nazwą geograficzną lub historyczną. Uprawniona ze spornego znaku przedłożyła dokumenty mające wskazywać entymologię wyrażenia "złoty róg", natomiast wnioskodawca został zobowiązany do udowodnienia powszechnie znajomości oznaczenia jego przedsiębiorstwa "złoty róg". Na rozprawie [...] maja 2011 r. został przesłuchany na powyższą okoliczność świadek wnioskodawcy podając, że od 2000 r., w którym to rozpoczął pracę u K.P. nazwa "złoty róg" już widniała na szyldzie lokalu oraz na pieczątkach i dokumentach przedsiębiorstwa, a także na materiałach reklamowych (plakaty, ulotki). Świadek zeznał, że nazwa lokalu "złoty róg" jest powszechnie znana w K. i w N , dlatego z chwilą pojawienia się lokalu o nazwie "złoty róg browar kaliski" wszyscy byli przekonani, że to kolejny lokal K. P. W książce telefonicznej również jest numer telefonu lokalu K. P pod nazwą "złoty róg". Odpowiadając na stwierdzenie uprawnionej ze spornego oznaczenia, iż wyroki Sądu Apelacyjnego i Sądu Najwyższego odnosiły się do działalności wnioskodawcy uprzednio zarejestrowanej, a następnie wyrejestrowanej, wnioskodawca poinformował, że swoją działalność przerejestrował do gminy G. ze względu na zmianę miejsca zamieszkania, co i tak nie ma większego znaczenia, bowiem pod uprzednią i obecną rejestracją działalność gospodarczą imiennie wykonywał nikt inny, jak K. P., czyli wnioskodawca.

Na potwierdzenie używania nazwy "złoty róg" wnioskodawca przedłożył zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z [...] sierpnia 2003 r. oraz umowy o współpracy z browarem i Pepsi Colą, w których występuje nazwa jego lokalu "złoty róg".

Na rozprawie [...] grudnia 2011 r. świadek uprawnionej ze spornego znaku podał, że nazwa "złoty róg" była umieszczana na drzwiach, szklankach i kieliszkach do piwa od końca listopada 2006 r., kiedy to lokal został otworzony.

W tych warunkach została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna.

Opisując ustalony stan faktyczny, omówiony wcześniej oraz powołując się na przepisy wskazane w decyzji Urząd Patentowy uznał, że zgłoszenie znaku nastąpiło w złej wierze. Wnioskodawca przed zgłoszeniem spornego znaku do rejestracji kilkakrotnie wzywał uprawnioną do zaprzestania używania oznaczenia "Złoty róg". Zatem zgłoszenie spornego oznaczenia do rejestracji przez uprawnioną spółkę nastąpiło z naruszeniem zasad uczciwości kupieckiej, gdyż miała świadomość używania oznaczenia przez wnioskodawcę w wykonywanej przez niego działalności gospodarczej. Z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że od 2001 r. prowadził w K. lokal gastronomiczny pod nazwą ZŁOTY RÓG, a uprawniona ze spornego prawa ochronnego spółka w tym samym mieście rozpoczęła prowadzenie zakładu gastronomicznego od 2005 r. po nazwą Złoty Róg Browar K. Wnioskodawca nazwał swój lokal ZŁOTY RÓG od nazwy miejsca, w którym lokal ten się znajdował (zbieg ulic Ś i Al. W w K), wywołując wśród klientów skojarzenie nazwy lokalu z nazwą miejsca. Uprawniona ze spornego oznaczenia spółka posłużyła się tą samą nazwą miejsca na wskazanie położenia jej lokalu, w którym to miejscu inny przedsiębiorca prowadził działalność gastronomiczną już od szeregu lat. Uprawniona stwierdzając, że nazwa miejsca Złoty Róg należy do domeny publicznej, nie wykazała, w ocenie organu patentowego, by była to nazwa historyczna lub geograficzna. Na podstawie przedstawionego materiału dowodowego organ administracji stwierdził, że oznaczenie to stanowi jedynie nazwę zwyczajową utrwaloną w świadomości mieszkańców K, nie ma placu lub ulicy o tej nazwie, a nazwanie jednego przystanku autobusowego tą nazwą, nie świadczy o jej geograficznym lub historycznym charakterze. Podobnie jak w całej Polsce nazywa się przystanki komunikacji miejskiej od znajdujących się w pobliżu obiektów handlowych lub przemysłowych. Nazwa ZŁOTY RÓG wywodzi się, jak wynika z pisma Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K z dnia [...] maja 2008 r., od nazwy sklepu funkcjonującego przed II wojną w kompleksie handlowo-usługowo-mieszkalnym i po wojnie została przyjęta dla całego kompleksu zabudowań. Budynki te zostały w latach 60-tych i 70-tych XX wieku rozebrane, wobec tego nazwa ta nie jest ani nazwą historyczną ani geograficzną, a jedynie nazwą zwyczajową wywodzącą się od nazwy owego przedwojennego sklepu.

Oceniając sporny znak Urząd Patentowy uznał, że najbardziej wyróżniającym jego elementem są słowa "Złoty Róg", mające charakter fantazyjny w stosunku do oznaczanych towarów i usług i dominują wizualnie i znaczeniowo nad pozostałymi elementami graficznymi znaku oraz nad słowami BROWAR KALISKI, które mają charakter opisowy. Wobec tego stwierdzono, że sporny znak jest bardzo podobny do oznaczenia używanego przez wnoszącego sprzeciw.

Urząd Patentowy podkreślał, że strony prowadzą działalność gospodarczą w tej samej branży gastronomicznej, w bardzo bliskiej od siebie odległości, a potencjalnymi ich klientami mogą być wszyscy konsumenci. Wobec więc podobieństwa ich oznaczeń istnieje wysokie prawdopodobieństwo pomylenia lokali gastronomicznych stron przez klientów, co wynika z materiału dowodowego oraz z przedłożonych wyroków sądów, w których stwierdzono, iż do takich pomyłek niejednokrotnie dochodziło.

Urząd Patentowy podkreślał także, iż wnoszący sprzeciw, jako pierwszy zaczął używać oznaczenia "Złoty Róg" w wykonywanej działalności gospodarczej już od 2001 r., a więc dużo wcześniej niż spółka P. rozpoczynając prowadzenie restauracji tuż obok lokalu wnioskodawcy. Na żądania wnioskodawcy, kierowane do spółki o zaprzestanie używania nazwy lokalu "Złoty Róg" i pomimo wytoczenia przez wnioskodawcę przeciwko spółce powództwa o czyny nieuczciwej konkurencji, spółka nie odpowiadając na pisma wnioskodawcy, wystąpiła z podaniem o rejestrację oznaczenia. Kilkanaście dni po zgłoszeniu spornego oznaczenia wnioskodawca zgłosił własny znak "ZŁOTY RÓG", lecz Urząd Patentowy wskazał sporny znak, jako przeszkodę dla rejestracji znaku wnioskodawcy.

Zdaniem Urzędu Patentowego zgłoszenie przez spółkę spornego znaku towarowego było nieuczciwe, gdyż wiedziała o używaniu od wielu lat takiego samego oznaczenia przez wnioskodawcę. Wnoszący sprzeciw używając oznaczenia "Złoty Róg" przez wiele lat, utrwalił w świadomości mieszkańców Kalisza tę nazwę odnoszącą się do jego lokalu posadowionego w konkretnym miejscu zyskując uznanie i przywiązanie klientów. Istnienie obecnie znaku towarowego stanowi natomiast przeszkodę dla rejestracji takiego samego oznaczenia zgłoszonego przez wnioskodawcę. Uprawniona ze spornego prawa ochronnego, zgłaszając znak w złej wierze, jako swój, stworzyła ryzyko wprowadzenia w błąd dotychczasowych i potencjalnych klientów konkurencyjnego baru przez mylne oznaczenie obu lokali, wykorzystując popularność lokalu wnioskodawcy przez skojarzenie nazwy lokalu wnioskodawcy z nazwą swojego lokalu, przyciągając w ten sposób klientów Kajetana Przybyły w celu uzyskania korzyści majątkowych. Uznając, jako kluczowe znaczenie w sprawie to, że uprawniona spółka wiedząc o używaniu przez K. P od wielu lat dla swojego lokalu oznaczenia "Złoty Róg" i z wykorzystaniem tej wiedzy, zgłosiła do ochrony, jako swój znak towarowy to oznaczenie, dokonała zgłoszenia w celu wykorzystania popularności przedmiotowej nazwy i w celu zablokowania K P możliwości posługiwania tym oznaczeniem.

Stwierdzając więc, iż wystąpiły przesłanki z art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. będące samodzielną podstawą do unieważnienia znaku towarowego, Urząd Patentowy nie rozpatrywał zarzutów opartych na przepisie art. 132 ust. 1 pkt 2 P.w.p.

Od decyzji B.sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawna nazwa P sp. z o.o. z siedzibą w K.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, domagając się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.

Decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a.) oraz naruszenie art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. przez błędne ustalenia faktyczne i nieuwzględnienie dowodów przedstawionych przez skarżącą.

Zdaniem skarżącej przede wszystkim organ administracji błędnie ustalił, że K. P. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą ZŁOTY RÓG, gdyż działalność tę wykonuje (zgodnie ze zgłoszeniem) pod nazwą P.z siedzibą w N., natomiast jedynie w określeniu miejsca wykonywania działalności podano nazwę "Złoty Róg". Nazwa ta, w ocenie skarżącej, wskazującej na dowody przedstawiane w postępowaniu administracyjnym, jest nazwą historyczną, a nie nazwą zwyczajowo przyjętą i odnosi się jedynie do konkretnego miejsca w K. Natomiast wyrok Sądu Najwyższego, zdaniem skarżącej, nie może stanowić dowodu jej złej wiary w zgłoszeniu znaku do ochrony, ponieważ spór rozpoczął się we wrześniu 2009 r., a zgłoszenie znaku do rejestracji w dniu [...] lutego 2007 r. i dotyczył używania nazwy "Złoty Róg" do oznaczania działalności gospodarczej oraz czynów nieuczciwej konkurencji, a stroną postępowania nie był wnoszący sprzeciw, lecz przedsiębiorstwo o nazwie określonej w ewidencji działalności gospodarczej.

Urząd Patentowy nie uzasadnił, dlaczego uznał, że w spornym znaku wyrażenie "Złoty Róg" pełni rolę dominującą. Powyższe uchybienia naruszyły przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a. przez brak niezbędnych ustaleń faktycznych, co doprowadziło do naruszenia także art. 107 k.p.a. Organ patentowy nie uzasadnił, dlaczego dowody przedkładane przez skarżącą nie potwierdzały i nie uzasadniały słuszności jej stanowiska prezentowanego w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie jednak uznał, że skarżąca działała w złej wierze w zgłoszeniu znaku, nie podając w tym zakresie, koniecznej argumentacji.

Wskazując zatem na przepis art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. skarżąca stwierdziła, że do naruszenia tego przepisu nie doszło, gdyż działała w dobrej wierze. Zgłoszenie znaku nastąpiło [...] lutego 2007 r., czyli przed złożeniem pozwu do sądu cywilnego, dlatego rozstrzygnięcie tego sądu i kolejnych sądów nie mogło być znane spółce. Sama natomiast okoliczność występowania przez wnioskodawcę do spółki o zaprzestanie używania nazwy "Złoty Róg", nie jest wystarczającą przesłanką złej wiary w zgłoszeniu znaku, gdyż zgłoszenie znaku podlega weryfikacji przez Urząd Patentowy, który nie dopatrzył się w zgłoszeniu znaku złej wiary.

Nazwa "Złoty Róg" była traktowana przez konserwatora zabytków i przez władze miasta, jako historyczne oznaczenie miejsca. Zatem to właśnie zawłaszczenie przez K. P tej nazwy można uznać za nieuczciwe blokowanie dostępu do tego oznaczenia.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o uznanie skargi za bezzasadną.

W piśmie z dnia [...]maja 2013 r. K P, wskazując na zasadnicze argumenty przedkładane w postępowaniu administracyjnym, przyłączył się do stanowiska Urzędu Patentowego, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna.

Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym sprzeciwem wniesionym przez K. P. od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. udzielającej spółce P (obecnie B sp. z o.o. z siedzibą w P) prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy "Złoty Róg BROWAR KALISKI" R-[...] z pierwszeństwem od dnia zgłoszenia ([../.] lutego 2007 r.). Za podstawę sprzeciwu podano przepisy art. 131 ust. 2 pkt 2 P.w.p. – złą wiarę zgłaszającego – i art. 132 ust. 1 pkt 2 P.w.p. – powszechną znajomość i używanie oznaczenia "Złoty Róg" przez wnoszącego sprzeciw.

Zgodnie z art. 246 ust. 1 P.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa, a podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji (ust. 2). Warunki formalne sprzeciwu zostały przez K. P. spełnione, bowiem sprzeciw został wniesiony w wymaganym terminie oraz zawierał wskazanie podstawy prawnej i motywy uzasadniające wg wnoszącego sprzeciw unieważnienie spornego prawa ochronnego. W związku z treścią art. 246 ust. 1 P.w.p. Urząd Patentowy nie musiał badać interesu prawnego składającego sprzeciw w żądaniu unieważnienia spornego znaku towarowego. Urząd Patentowy uznając, że sporny znak towarowy faktycznie został zgłoszony w złej wierze, zasadnie odstąpił od rozważań odnoszących się do zarzutu naruszenia przepisu art. 132 ust. 1 pkt 2 P.w.p., gdyż stwierdzenie wystąpienia przesłanki z art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. stanowiło samoistną podstawę dla unieważnienia spornego prawa ochronnego.

Zgodnie z art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony. Zdaniem skarżącej zarzucanie jej złej wiary w zgłoszeniu spornego znaku towarowego nie zostało przez organ patentowy wykazane, a w szczególności organ administracji pominął dowody zgłaszane przez spółkę, które zaprzeczają zasadności stanowiska organu.

W skardze spółka raz wywodziła, że oznaczenie Złoty Róg odnosi się do miejsca w Kaliszu o takiej nazwie zwyczajowo przyjętej (s. 3 skargi) innym razem, że jest to nazwa historyczna (s. 8 skargi), której uczestnik postępowania nie mógł zawłaszczyć wyłącznie na cele wykonywanej działalności gospodarczej, jako nazwy dla swojego lokalu. Z przedłożonych przez skarżącą w toku postępowania dokumentów objętych ustaleniami Urzędu Patentowego wynika, iż nazwa Złoty Róg nie jest nazwą ściśle historyczną (pismo Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z dnia [...] maja 2008 r.) oraz że nazwa ta jest nazwą zwyczajową nie będąc nazwą placu lub ulicy - nazwą geograficzną - (pismo Prezydenta m. K z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz pismo Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej z dnia [...] czerwca 2008 r.). Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji odniósł się do powyższych okoliczności stwierdzając, że nazwa Złoty Róg jest nazwą przyjętą zwyczajowo dla tego miejsca w K. Nazwa ta wywodzi się od nazwy przedwojennego sklepu usytuowanego w tym miejscu, a po wojnie od kompleksu budynków i zbiegu ulic Ś. i Al. W. Po wojnie budynki te zostały rozebrane. Urząd Patentowy odniósł się także do argumentacji skarżącej dotyczącej nazwy Złoty Róg dla przystanku komunikacji miejskiej argumentując, że w wielu miastach Polski nazwy przystanków również są zwyczajowo przyjmowane od miejsca ich posadowienia. W związku z tym zarzut skarżącej o braku rozważań organu administracji w zakresie przedłożonych przez spółkę dokumentów, należało uznać za nietrafny.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej o nieuprawnionym powoływaniu się w rozstrzygnięciu przez Urząd Patentowy na wskazane wyroki sądów, z tego względu, że w sprawach tych stroną było przedsiębiorstwo/przedsiębiorca o nazwie P. a nie K. P. należy, w ocenie składu orzekającego Sądu, podzielić argumenty organu patentowego o niezasadności stanowiska skarżącej. Zgodnie z ustaleniami organu patentowego, według ewidencji działalności gospodarczej, przedsiębiorcą wykonującym działalność gospodarczą pod nazwą "Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe A." był P. K., a nie owe przedsiębiorstwo, gdyż K. P. tę działalność gospodarczą faktycznie wykonywał, a więc to on był stroną postępowań sądowych, a nie wymienione przedsiębiorstwo. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - przedsiębiorcą (...) jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Ta działalność gospodarcza jest rozumiana, jako zarobkowa działalność (...) handlowa, usługowa (...), a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 wymienionej ustawy).

K. P. wykonywał działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie ze zgłoszeniem, jako działalność handlową i usługową, pokrywającą się w spornym zakresie z działalnością gospodarczą wykonywaną przez skarżącą. Na okoliczności te Urząd Patentowy przeprowadził stosowne postępowanie dowodowe. Działalność tę K. P. wykonywał, jako osoba fizyczna, a nie, jako osoba prawna lub jednostka organizacyjna, o których mowa w art. 4 ust. 1, był zatem przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a więc stroną wymienionych postępowań sądowych. W związku z tym zarzut skarżącej, o nieuprawnionym powoływaniu się przez organ patentowy w uzasadnieniu decyzji na wskazane wyroki sądów, należało uznać za chybiony.

Istotą sporu jest rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego stwierdzające złą wiarę skarżącej w zgłoszeniu spornego znaku towarowego (art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p.), która to zła wiara musi istnieć w momencie zgłoszenia oznaczenia do ochrony. Okoliczności uzasadniające stwierdzenie złej wiary spółki zostały przez organ patentowy szczegółowo omówione. Urząd Patentowy ustalił bowiem, że K. P od 2001 r. prowadził lokal w K. w miejscu określanym zwyczajowo jako Złoty Róg pod tą samą nazwą. Nazwa ta dla określenia miejsca w K. jest powszechnie znana mieszkańcom, jako nazwa zwyczajowo przyjęta, a nie, jako nazwa historyczna lub geograficzna, o czym nadmieniono wcześniej. W związku z tym, że i lokal uczestnika postępowania był prowadzony pod tą nazwą, był on z nią bezpośrednio kojarzony w K.

Przeprowadzając badanie spornego znaku Urząd Patentowy, w ocenie Sądu orzekającego w sprawie zasadnie uznał, że jego elementem wyróżniającym i dominującym wizualnie i znaczeniowo jest wyrażenie "Złoty Róg", jako umieszczone na samej górze znaku i pisane o wiele większymi i fantazyjnymi literami niż napis BROWAR KALISKI umieszczony u dołu znaku, mający charakter opisowy. W związku z tym organ patentowy zasadnie uznał, że dominujący element znaku spornego (Złoty Róg) jest bardzo podobny, a można nawet przyjąć, że jest tożsamy z nazwą lokalu uczestnika postępowania. Nadto, na co zwracał także uwagę Urząd Patentowy, obaj przedsiębiorcy prowadzą działalność gospodarczą w tej samej branży (gastronomia), ich lokale znajdują się na tym samym rynku (ulicy) w bezpośredniej od siebie odległości, co może powodować (wobec istotnego podobieństwa oznaczeń) powstawanie pomyłek wśród klientów, którzy nie będą przecież umawiali się w BROWARZE KALISKIM, lecz w lokalu ZŁOTY RÓG, a tej nazwy używają obecnie dwa sąsiadujące ze sobą lokale – skarżącej i uczestnika postępowania.

Urząd Patentowy podnosił także fakt, wykazany w postępowaniu administracyjnym, zwracania się przez K. P. do spółki jeszcze przed wystąpieniem przez spółkę z podaniem o rejestrację znaku, bowiem [...] stycznia 2007r. i [...] lutego 2007 r., by zaprzestała używania nazwy dla swojego lokalu Złoty Róg ze względu na używanie od 2001 r. tej nazwy dla lokalu prowadzonego przez uczestnika postępowania. Jednakże skarżąca, ze świadomością rejestracji znaku będącego nazwą lokalu K. P, o rejestrację tę wystąpiła, argumentując w skardze (s. 8), że to K. P nieuczciwie blokował dostęp do nazwy historycznej "Złoty Róg" próbując tę nazwę zawłaszczyć wyłącznie dla swojego lokalu. Wydaje się, że w sytuacji, w której to skarżąca wystąpiła o nadanie tej nazwy swojemu lokalowi, przedmiotowe zarzuty powinno się zweryfikować.

Zła wiara nie występuje jako pojęcie normatywne w ustawie – Prawo własności przemysłowej. Natomiast wprost definiuje ją art. 6 ust. 2 ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 707) - w złej wierze jest ten, kto wie, że treść księgi wieczystej jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, albo ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć. Co prawda definicja złej wiary z tej ustawy wprost odnosi się do wiedzy o treści księgi wieczystej, jednakże istotne jest to, na co zwraca się uwagę przy ocenie złej wiary na gruncie Prawa własności przemysłowej, że zgłaszający "z łatwością mógł się dowiedzieć", a więc przy zachowaniu zwykłej staranności, iż swoim oznaczeniem zgłoszonym do ochrony narusza prawa (dobro) innej osoby. Co do tej okoliczności wydaje się nie może być sporu, jako że skarżąca spółka przed zgłoszeniem była monitowana przez K. P, by nie używała dla swojego lokalu nazwy "Złoty Róg", gdyż sąsiadujący z nią lokal uczestnika postępowania od 2001 r. już takiej nazwy używa. Pisma te były kierowane do spółki w związku z tym, że pod nazwą "Złoty Róg" zaczęła prowadzić swój lokal od 2005 r.

Dobra lub zła wiara jest uzależniona od stanu świadomości zgłaszającego znak towarowy do ochrony. Zła wiara wiąże się z powzięciem przez zgłaszającego informacji, które racjonalnie ocenione powinny skłonić go do refleksji, że jego zgłoszenie może naruszać prawa w wykonywanej działalności gospodarczej przez inną osobę. Nie można natomiast zgodzić się z poglądem, że kluczowe i wyłącznie zasadnicze znaczenie dla przyjęcia dobrej wiary ma jedynie zamiar wykonywania działalności gospodarczej pod zgłoszonym do rejestracji oznaczeniem. Jak już wskazano wcześniej, decydujące znaczenie ma w każdym przypadku stan świadomości i moment dowiedzenia się, że inna osoba przedmiotowego oznaczenia używa. Świadomość taką skarżąca miała jeszcze przed zgłoszeniem znaku towarowego do ochrony, na co wskazują pisma K. P. kierowane do spółki przed wystąpieniem o rejestrację znaku, domagające się zaprzestanie używania przez spółkę dla jej lokalu nazwy od dawna już używanej przez K. P. dla lokalu sąsiedniego. Badając zaskarżoną decyzję Sąd w składzie orzekającym uznał, że Urząd Patentowy w dokonanych ustaleniach faktycznych wykazał i prawidłowo uzasadnił w decyzji, że zła wiara skarżącej istniała w momencie zgłaszania znaku do ochrony, co jest warunkiem przyjęcia, że zgłoszenia dokonano w złej wierze.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.