Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 205/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 200
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 859/23 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 19 września 2023 r., nr 1001-IEW-1.4264.15.2023.6.U18.MN w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1.1. Wyrokiem z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 859/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi K. S. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi L. K. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 19 września 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn. O kosztach postępowania Sąd pierwszej instancji orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964, dalej: "Rozporządzenie").

1.2. Zażaleniem z dnia 3 kwietnia 2024 r. (data sporządzenia) wniesiono o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawartego w pkt 2) wyroku z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 859/23. Zarzucono naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia.

2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

2.1. Zażalenie jest bezzasadne.

2.2. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie są należności pieniężne. W tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się bowiem do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, gdyż decyzja wydana w tym trybie nie nakłada na stronę żadnych zobowiązań mających wartość pieniężną. Odnosi się jedynie do przesłanek warunkujących umorzenie zaległości podatkowej już określonego na mocy odrębnej decyzji zobowiązania podatkowego.

2.3. W przedmiotowej sprawie na zasądzone koszty postępowania w kwocie 480 zł składały się zatem: koszty zastępstwa procesowego - 240 zł oraz należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przyznanie zwrotu kosztów z tytułu wynagrodzenia adwokata na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia było zasadne. Wynika to z tego, że przedmiotem sprawy była decyzja dotycząca zmiany aktu, a nie należność pieniężna, jak twierdzi pełnomocnik skarżących.

2.4. Tak więc brak jest podstaw, żeby podzielić pogląd skarżącej, że w sprawie powinien mieć zastosowanie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, dotyczący stawek minimalnych w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Jak wspomniano wyżej, sprawa dotyczyła skargi na decyzję organu w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn, tym samym nie należy do kategorii "której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna". Zatem należy uznać, że koszty w przedmiotowym postępowaniu zostały zasądzone prawidłowo.

2.5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.