Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 277/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.178, art.197 par.2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2231/23 o odrzuceniu zażalenia D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2231/23 oddalające wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 14 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 2231/23, odrzucił zażalenie D. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 marca 2024 r. oddalające wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 14 września 2023 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostateczne.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 13 marca 2024 r. oddalił wniosek D. G. (dalej jako: "skarżący") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Skarżący wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przekazał je Sądowi pierwszej instancji zgodnie z właściwością. Zażalenie wpłynęło do Sądu w dniu 17 kwietnia 2024 r., co potwierdza prezentata.

Mając powyższe na uwadze Sąd meriti wskazał, że strona powinna wnieść zażalenie do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżane postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zaskarżanego postanowienia. Jeżeli strona złoży zażalenie bezpośrednio do NSA, ów powinien przekazać je zgodnie z właściwością odpowiedniemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Za datę wniesienia zażalenia uznaje się wtedy datę nadania go przez NSA (zob. postanowienia NSA z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 119/16; z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1613/15; z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 707/15; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15; z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 810/14; dostępne [w:] CBOSA), względnie data złożenia zażalenia w biurze podawczym właściwego sądu.

Skoro zatem skarżący wniósł zażalenie bezpośrednio do NSA, który to przekazał je do Sądu pierwszej instancji w dniu 17 kwietnia 2024 r. (data prezentaty), to zostało ono złożone z uchybieniem terminu na jego wniesienie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Wojewódzki postanowił na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. G., zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit a P.p.s.a w zw. z art. 57 § 5 pkt. 2 K.p.a polegające na oddaleniu zażalenia pomimo zachowania terminu.

W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozpatrzenie zażalenia z dnia 8 kwietnia 2024 r. jako wniesionego w terminie.

W uzasadnieniu wskazał, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy ewidencjonowaniu korespondencji wpływającej do operatora pocztowego, będących wynikiem zaniedbań lub nawet zwykłych pomyłek tego podmiotu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, zaś na mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia tego środka odwoławczego.

Zasadne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, wedle którego skarżący wniósł zażaleniu po upływie siedmiodniowego terminu. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2024 r. został doręczony w dniu 2 kwietnia 2024 r., tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 9 kwietnia 2024 r. Co prawda skarżący nadał zażalenie we wskazanym dniu, ale bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Naczelny Sąd Administracyjny przekazał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 kwietnia 2024 r.

W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że w razie skierowania zażalenia bezpośrednio do NSA za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 438/19, LEX nr 2755810; z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 37/12, LEX nr 1125450).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słuszne jest zatem stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżący nie dochował terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2024 r.

W przedmiotowej sprawie skarżący został pouczony o możliwości wniesienia zażalenia i pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało bezpośrednio wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tych okolicznościach termin zachowany byłby jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przesłał zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia. W okolicznościach niniejszej sprawy przesłanie zażalenia skarżącego przed upływem terminu do jego wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie było jednak możliwe, bowiem skarżący przesyłkę zawierającą ten środek zaskarżenia nadał w ostatnim dniu terminu, tj. 9 kwietnia 2024 r.

Wobec powyższego za niezasadny należało uznać zarzut dotyczący błędnego przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że zażalenie przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie wniesione jest w terminie mimo błędnego zaadresowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.