Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 895/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Asesor WSA Wojciech Wycichowski (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2024 r. sprawy ze skargi T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt SKO Gd/3336/23 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy Kolbudy z dnia 4 kwietnia 2023 r., nr GP.6730.3.2023.MSz, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącej T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Wnioskiem z 30 stycznia 2023 r. (uzupełnionym w dniu 14 marca 2023 r.) "T." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka", "Inwestor", "Skarżąca") wystąpiła do Wójta Gminy Kolbudy (dalej: "Wójt", "organ pierwszej instancji") o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych jednolokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjnymi, gazu, elektryczną i ukształtowaniem terenu dla terenu działek nr [...] i [...] w obrębie [...], gmina Kolbudy.

Postanowieniem z 4 kwietnia 2023 r. Wójt, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r.,

poz. 503 ze zm.) - dalej: "u.p.z.p.", zawiesił postępowanie administracyjne na okres dziewięciu miesięcy, tj. do 30 grudnia 2023 r.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że dla terenu objętego wnioskiem Inwestora Rady Gminy Kolbudy w dniu 19 grudnia 2014 r. podjęła uchwałę

nr III/10/2014 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "m.p.z.p.") dla miejscowości Łapino oraz fragmentu miejscowości Czapielsk, gmina Kolbudy (dalej: "Uchwała III/10/2014"). Wójt podał, że rozpoczęta procedura opracowania projektu m.p.z.p. będzie przeznaczała ten teren pod funkcję "3-1.MZ - tereny przeznaczone dla zabudowy mieszkaniowej i zieleni", zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Kolbudy. Zwrócono uwagę, że w obszarze tym Inwestor realizuje jedynie zabudowę mieszkaniową, bez uwzględnienia terenów pod zieleń. Natomiast ze studium wynika, że "W obrębie terenów przeznaczonych dla zabudowy mieszkaniowej

i zieleni (MZ), z uwagi na ich położenie na malowniczym wzgórzu (teren 3-1.MZ) oraz

w otoczeniu lasu (teren 3-2.MZ), możliwa jest realizacja zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z wydzielonymi terenami zieleni (przy granicach lasu i na terenach

o znacznych spadkach) lub zabudowy mieszkaniowej o charakterze rezydencjonalnym na dużych działkach z budynkami maksymalnie odsuniętymi od granicy lasu". Organ pierwszej instancji wskazał, że teren inwestycji stanowi działki ewidencyjne o małej powierzchni

z przeznaczeniem tylko pod funkcję zabudowy mieszkaniowej. Dlatego też zakres inwestycji nie spełnia w pełni powyższych obowiązujących wytycznych planistycznych przy sporządzaniu m.p.z.p., co może w przyszłości stanowić problem przy modernizacji wybudowanej inwestycji zgodnie z ustaleniami tego planu. Tym samym wysoce prawdopodobne jest uchwalenie planu miejscowego z wytycznymi odbiegającymi niż planowana inwestycja.

Końcowo Wójt podał, że w ramach rozpoczętej procedury planistycznej pozyskał materiały kartograficzne z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w dniu 15 maja 2015 r. ogłosił o przystąpieniu do sporządzenia m.p.z.p., opublikował to ogłoszenie w prasie, ponadto został wyłoniony wykonawca do sporządzenia projektu planu miejscowego i w dniu 8 lipca 2016 r. podpisano z nim umowę, zaś projekt planu był przedmiotem posiedzenia Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w dniu

11 grudnia 2017 r. Z tych względów organ pierwszej instancji uznał, że możliwe jest dokończenie tej procedury planistycznej.

W wyniku zażalenia wniesionego na powyższe rozstrzygnięcie przez Inwestora Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r. utrzymało je w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z dniem 23 kwietnia 2023 r. weszły w życie zmiany do u.p.z.p. polegające m.in. na wydłużeniu z 9 do 18 miesięcy czasu zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1, jednakże w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 85 tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Kolegium podniosło, że art. 62 ust. 1 u.p.z.p. reguluje dwie normy prawne - pierwsza związana jest z podstawą prawną zawieszenia oraz wskazaniem ustawowego okresu zawieszenia, druga reguluje kwestie obowiązku podjęcia zwieszonego postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na obszarze, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia m.p.z.p., o którym mowa w ww. przepisie, ma charakter fakultatywny. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. W sytuacji gdy prace planistyczne są już zaawansowane, do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości lub kilku nieruchomości, oczywiście w ramach ustawowego terminu przewidzianego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Kolegium wskazało, że uzupełniony wniosek Inwestora o ustalenie warunków zabudowy wpłynął do organu pierwszej instancji w dniu 30 marca 2023 r., zaś pismem z 4 kwietnia 2023 r. strony niniejszego postępowania zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla terenu działek nr [...] i [...] w obrębie [...], gmina Kolbudy. Nieruchomości te znalazły się w obszarze, dla którego Rada Gminy Kolbudy w dniu 19 grudnia 2014 r. podjęła Uchwałę III/10/2014. W związku z tymi ustaleniami organ pierwszej instancji postanowieniem z 4 kwietnia 2023 r. zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Organ odwoławczy podkreślił, że przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet sam zamiar podjęcia prac nad m.p.z.p. dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Zatem przepis ten uprawnia organ do zawieszenia postępowania.

Kolegium powtórzyło, że 19 grudnia 2014 r. Rada Gminy Kolbudy podjęła Uchwałę III/10/2014 dla terenu obejmującego działki ewidencyjne nr [...] i [...], których dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Mając to na uwadze Wójt, korzystając

z uprawnienia wynikającego z art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zawiesił postępowanie administracyjne na okres 9 miesięcy. Ponadto organ pierwszej instancji wskazał, że Inwestor realizuje jedynie zabudowę mieszkaniową, bez uwzględnienia terenów pod zieleń, dlatego też zawieszenie postępowania jest zasadne, gdyż istnieje możliwość pojawienia się kolizji pomiędzy ustaleniami przyszłego planu a wnioskowaną inwestycją z uwagi na brak uwzględnienia terenów pod zieleń.

W ślad za organem pierwszej instancji organ odwoławczy powtórzył, że zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Kolbudy

w obszarze objętym wnioskiem ustalono, iż: "W obrębie terenów przeznaczonych dla zabudowy mieszkaniowej i zieleni (MZ), z uwagi na ich położenie na malowniczym wzgórzu (teren 3-1 MZ) oraz w otoczeniu lasu (teren 3-2 MZ), możliwa jest realizacja zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z wydzielonymi terenami zieleni (przy granicach lasu i na terenach o znacznych spadkach) lub zabudowy mieszkaniowej o charakterze rezydencjonalnym na dużych działkach z budynkami maksymalnie odsuniętymi od granicy lasu". A zatem, teren inwestycji nie spełnia wytycznych planistycznych, co może stanowić problem przy modernizacji wybudowanej inwestycji zgodnie z ustaleniami tego planu. Tym samym wysoce prawdopodobne jest uchwalenie planu miejscowego z wytycznymi odbiegającymi od planowanej inwestycji.

Podsumowując Kolegium podniosło, że skoro planowana inwestycja będzie odbiegała od sposobu zagospodarowania terenu, a zwłaszcza w zakresie wydzielenia terenów zielonych, zawieszenie przez Wójta postępowania było zasadne.

W skardze na postanowienie organu odwoławczego Spółka zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.:

1. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie zawieszenie postępowania przez organ pierwszej instancji było zasadne;

2. art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", poprzez wydanie postanowienia bez dogłębnego i wszechstronnego zebrania materiału dowodowego

w sprawie, w szczególności bez ustalenia, na jakim etapie znajduje się proces planistyczny dotyczący działki inwestycyjnej i czy w związku z tym uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy;

3. art. 8 k.p.a. poprzez uznanie, że sposób prowadzenia postępowania przez organ pierwszej instancji rażąco nie naruszał zaufania do organu administracji, który wielokrotnie wcześniej wydawał decyzję o warunkach zabudowy w stosunku do tego samego terenu, pomimo że stan zaawansowania prac nad m.p.z.p. dla tego samego terenu był taki sam.

Stawiając powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zarówno zaskarżonego, jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi drugiej instancji oraz o zasądzenie od Kolegium na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, że do uchwalenia Uchwały III/10/2014 doszło 19 grudnia 2014 r. i do dnia dzisiejszego uchwały tej nie wykonano. Gdy więc po ośmiu latach nie nastąpiło nawet wyłożenie projektu m.p.z.p. to powoływanie się na dyrektywę wynikającą z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. (kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy) uznano za argument całkowicie chybiony.

Skarżąca podniosła, że przez ostatnie osiem lat Gmina Kolbudy nie zakończyła prac przy uchwalaniu m.p.z.p., powodując tym samym poważne uciążliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na budowie osiedla na przedmiotowym terenie przez Spółkę jako inwestora. Wskazano, że sześciomiesięczna karencja przy wydzielaniu działki, jak i każdorazowe wnioski o decyzję o warunkach zabudowy powodują nieustanne piętrzenie się problemów w najbardziej prostych kwestiach. Zdaniem Skarżącej nie może ona ponosić winy za to, że Uchwała III/10/2014 nie jest do tej pory zrealizowana. Ponadto przenoszenie na Spółkę konsekwencji braku uchwalenia m.p.z.p. jest działaniem utrudniającym prowadzenie działalności gospodarczej, ograniczającym sprzedaż, a tym samym skutkującym mniejszymi wpływami podatkowymi na rzecz Skarbu Państwa. Tym samym, zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy na okres kolejnych miesięcy uznano za szczególnie dotkliwe i tym bardziej niezrozumiałe,

że mimo iż plan jest uchwalany od ponad ośmiu lat, dotychczas Gmina Kolbudy nie stosowała takich środków w stosunku do Skarżącej jako inwestora. Wskazano, że osiedle jest realizowane przez ostatnie 22 lata i dotychczas nie były podnoszone przez Gminę Kolbudy żadne tego rodzaju problemy, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Skarżącej organ pierwszej instancji instrumentalnie powołuje się na okoliczność, jaką jest przystąpienie do sporządzania m.p.z.p. dla terenu inwestycji

w sytuacji, w której od ponad ośmiu lat Gminie Kolbudy nie udało się takiego planu przygotować i uchwalić, a ostatnie działania w tej sprawie podjęto w grudniu 2017 r. Za całkowicie niewiarygodne uznano tym samym podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia twierdzenie, że w terminie kolejnych miesięcy jest możliwe dokończenie tej procedury planistycznej.

Odnosząc się do twierdzeń organów odnośnie do możliwości realizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z wyodrębnionymi terenami zieleni (przy granicach lasu i na terenach o znacznych spadkach) Spółka wyjaśniła, że przedmiotowe w sprawie działki, znajdujące się na terenie III zadania, wokół którego z trzech stron istnieją obszary porośnięty drzewostanem (z jednej strony i częściowo z drugiej są to lasy państwowe,

w pozostałej części są to porośnięte drzewostanem tereny o znacznych spadkach). Warunek wyodrębnienia zieleni jest zatem spełniony (tereny zieleni w sposób naturalny otaczają przedmiotowe działki w odległości kilkudziesięciu metrów od ich granic).

Kolegium w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie,

a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został

w skardze podniesiony.

Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane

w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 23 sierpnia 2023 r. utrzymujące

w mocy postanowienie Wójta Gminy Kolbudy z 4 kwietnia 2023 r., którym zawieszono postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem "T." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych jednolokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjnymi, gazu, elektryczną i ukształtowaniem terenu dla terenu działek nr [...] i [...] w obrębie [...], gmina Kolbudy.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie rozstrzygnięć stanowi art. 62

ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.), który w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji stanowił, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie

i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

Brzmienie przytoczonej regulacji nie pozostawia wątpliwości, że postanowienia wydawane na jej podstawie mają charakter uznaniowy. Świadczy o tym przede wszystkim użycie w tym przepisie określenia "można zawiesić". Zawieszenie postępowania jest zatem uzależnione od uznania administracyjnego organu, ale nie może ono mieć jednak charakteru dowolnego. Stąd też przy kontroli tego typu rozstrzygnięć istotne jest to, czy organ nie przekroczył granic tego uznania i czy przyjęte przez niego kryteria ocenne są adekwatne do okoliczności sprawy.

Wskazaną kompetencję organu prowadzącego postępowanie o ustalenie warunków zabudowy do zawieszenia prowadzonego postępowania należy łączyć z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia m.p.z.p. Skoro bowiem miejscowy plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia nad rozpoznawaniem wniosków o ustalenie warunków zabudowy i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Należy jednak wyraźnie podkreślić, że skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia powinno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Jedną

z takich przyczyn jest bez wątpienia wszczęcie procedury mającej na celu uchwalenie m.p.z.p., jednakże przy jednoczesnym wykazaniu przez organ, że przedsięwzięcie zamierzone przez inwestora, które zostało objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami procedowanego planu.

Tym samym, korzystając z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., istotny jest stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku

o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu, to bez wątpienia występują racje do zawieszenia postępowania

w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy

w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (zob. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2685/15, przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Inaczej jednak należy oceniać przypadek, gdy prace nad planem miejscowym znajdują się dopiero w początkowym stadium. W takiej sytuacji, znając sekwencję koniecznych w tej procedurze czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, niezbędnej w procesie inwestycyjnym (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 15 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Po 40/22).

Konsekwentnie, rozważenie przez organ wstrzymania toku prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest dopuszczalne i celowe, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień tej decyzji z projektowanymi ustaleniami planu, jak również gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. W przeciwnym razie skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego.

Nie jest zatem dopuszczalne zawieszanie postępowania w sytuacji, w której z góry wiadomo, że 9-miesięczny okres nie jest wystarczający do uchwalenia planu lub gdy nie występują sprzeczności pomiędzy planowaną inwestycją a zapisami projektu planu, gdyż celem tego rozwiązania nie jest wstrzymywanie toczącego się postępowania w dowolnym czasie na okres do 9 miesięcy, a zatem blokowanie wydania decyzji zastępującej plan, lecz umożliwienie realizacji zasady pierwszeństwa zagospodarowania wynikającego z planu, który co prawda nie powstał, ale co do którego istnieje realna szansa wejścia w życie

w okresie 9 miesięcy od daty złożenia wniosku od wydanie decyzji o warunkach zabudowy (zob. wyrok WSA w Warszawie z 12 maja 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 181/20). Granice tego uznania wyznacza z jednej strony dokumentacja planistyczna wskazująca na ewentualną sprzeczność co do przeznaczenia objętego planowaną inwestycją terenu

i przebieg procesu planistycznego z jednej strony oraz ogólna zasada uwzględniania słusznego interesu obywatela (w tym inwestora), gdy nie jest on sprzeczny z interesem społecznym, a przed każdorazowym zastosowaniem przez organ art. 62 ust. 1 u.p.z.p.

z powołaniem się na toczące się prace planistyczne konieczne jest poczynienie ustaleń co do stopnia zaawansowania tych prac, w tym przede wszystkim stopnia prawdopodobieństwa uchwalenia planu miejscowego w terminie 9 miesięcy od dnia złożenia podania o ustalenie warunków zabudowy.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia.

Niewątpliwie, w uzasadnieniach kontrolowanych w sprawie postanowień wskazano, że teren objęty wnioskiem Inwestora znajduje się w obszarze objętym uchwałą Rady Gminy Kolbudy nr III/10/2014 z dnia 19 grudnia 2014 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Łapino oraz fragmentu miejscowości Czapielsk, gmina Kolbudy. Organy wskazały ponadto, że dla tego planu pozyskano materiały kartograficzne z państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego, w dniu 15 maja 2015 r. ogłoszono o przystąpieniu do sporządzenia przedmiotowego m.p.z.p., opublikowano to ogłoszenie w prasie, ponadto wyłoniono wykonawcę do sporządzenia projektu planu miejscowego i podpisano z nim umowę,

a także sporządzono projekt m.p.z.p., który był przedmiotem posiedzenia Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w dniu 11 grudnia 2017 r.

Jednakże orzekające w sprawie organy w uzasadnieniach wydanych postanowień nie wykazały, aby od tego czasu podjęto jakiekolwiek czynności w celu uchwalenia planu, a od przywołanej przez organy ostatniej czynności planistycznej w dacie wydawania postanowienia przez organ pierwszej instancji upłynęło ponad 5 lat.

Brak ustaleń co do aktualnego stanu prac planistycznych, a także określenia, kiedy w ogóle plan mógłby wejść w życie - w kontekście wniosku Spółki - nie uzasadnia zajętego w kontrolowanych postanowieniach stanowiska dopuszczającego możliwość zawieszenia postępowania. Skoro bowiem w okresie kolejnych 5 lat nie podjęto żadnych innych czynności w celu podjęcia m.p.z.p. brak było podstaw do uznania, że możliwe jest to

w terminie 9 miesięcy od daty wydania postanowienia organu pierwszej instancji.

Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 w zw.

z art. 120 P.p.s.a., uchylił zarówno zaskarżone, jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z 4 kwietnia 2023 r.

Ponownie rozpoznając sprawę organy będą związane oceną prawną wyrażoną przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku sprowadzającą się do stwierdzenia,

że w przedstawionych wyżej okolicznościach przedmiotowej sprawy nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 P.p.s.a. zasądzając od Kolegium na rzecz Skarżącej kwotę 100 zł, na którą składa się uiszczony wpis sądowy od skargi.[pic]