Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 418/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miasta i Gminy Kórnik z dnia 31 sierpnia 2022 r. nr XLVII/675/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, terenów położonych w obrębie geodezyjnym Skrzynki, w rejonie ul. Poznańskiej, gmina Kórnik - etap 2 oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

M. R. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta i Gminy Kórnik z dnia 31 sierpnia 2022 r. Nr XLVII/675/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, terenów położonych w obrębie geodezyjnym Skrzynki, w rejonie ul. Poznańskiej, gmina Kórnik - etap 2. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotowej uchwale zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

1. niezastosowanie art. 1 ust. 2 pkt 1, 6 i 7 u.p.z.p. w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP, skutkujące naruszeniem proporcjonalności poprzez narzucenie odrębnych ustaleń dla analogicznych, sąsiadujących ze sobą terenów;

2. naruszenie art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.) poprzez takie ukształtowanie zasad zagospodarowania terenu, które powodowało będzie konflikty przestrzenne oraz brak możliwości racjonalnego wykorzystania i realizacji ustalonego przeznaczenia terenu;

Skarżąca zaznaczyła, że jako właściciel działki oznaczonej nr ewid. [...], obręb geodezyjny Skrzynki, gmina Kórnik, legitymuję się interesem prawnym do wniesienia skargi.

Uzasadniając postawione zarzuty Skarżąca wskazała, iż przyjęte przez gminę rozwiązania, w wyniku których doszło do naruszenia jej prawa własności, powinny być rzeczowo uzasadnione, z powołaniem przepisów prawnych, na mocy których nie istnieją inne rozwiązania niż te, które przyjęto w uchwale planistycznej. Gmina wprowadzając kwestionowane ustalenia do miejscowego planu obowiązana była wykazać spełnienie wymogu uwzględnienia wartości wymienionych w art. 1 ust. 2 u.p.z.p., w tym prawa własności (art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p.), jak i ważenia interesu publicznego i interesu prywatnego (art. 1 ust. 3 u.p.z.p.). Uzasadnienie zaskarżonej uchwały winno zatem wyjaśniać, jakie względy przesądziły o tym, że ustalono zakaz lokalizacji jakichkolwiek budynków i budowli rolniczych. Ograniczenie prawa własności wymaga przedstawienia właścicielowi nieruchomości przyczyn tego ograniczenia. Gmina nie uzasadniła należycie, jakie przyczyny legły u podstaw ingerencji postanowień planu miejscowego w prawo własności skarżącego.

W ocenie skarżącej gmina nie wykazała, że wprowadzone w planie miejscowym ograniczenia prawa własności skarżącej polegające na zakazie realizacji budynków i budowli rolniczych uzasadnione są względami interesu publicznego. Uchwalając plan miejscowy Gmina miała obowiązek wyważenia interesów: prywatnego i publicznego, tak aby uzasadnione było przekonanie, że wprowadzenie ograniczeń wykonywania prawa własności było uzasadnione interesem publicznym wynikającym z konieczności ochrony zdrowia ludzi i gruntów rolnych. W uzasadnieniu nie przedstawiono żadnej pogłębionej analizy w tym zakresie, co prowadzi do wniosku, że Gmina nie wywiązała się z obowiązku szczegółowego rozważenia interesu prywatnego. Uzasadnienie uchwały ani analiza nie pokazują, w jaki sposób zrealizowano wymóg ważenia interesu publicznego i interesu prywatnego. Gmina przekroczyła władztwo planistyczne, ponieważ nie wykazała, że interes publiczny przemawia za wprowadzeniem zakazu lokalizacji budynków i budowli rolniczych. Tym samym doszło do nieuzasadnionego ograniczenia nie tylko prawa własności, ale i swobody działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy Kórnik wniosła o jej oddalenie.

Odnosząc się do postawionych w skardze zarzutów, organ podkreślił, iż podstawową zasadą procedury planistycznej jest zgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zgodnie z zapisami obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Kórnik, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Kórniku Nr LV/450/98 z dnia 16.06.1998 r. ze zm., w tym zmianą zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej w Kórniku nr LIII/584/2014 z dnia 29 października 2014 r. obejmującą część miasta Kórnik oraz część obrębu Skrzynki (oznaczona jako zmiana nr 27), działka oznaczona nr ewid. [...], obręb Skrzynki, gm. Kórnik w całości stanowi grunt rolny - łącznik ekologiczny bez prawa zabudowy. Pas terenu położony pomiędzy jeziorem Skrzyneckim Małym, a Jeziorem Skrzyneckim Dużym jest w większości przeznaczony na tereny rolnicze. Kierunkiem wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej — symbol MR zostały określone nieruchomości na których znajduje się zabudowa.

Zgodnie z tekstem uchwały zatwierdzającej zapisy studium, szczególnej ochronie podlegają walory krajobrazowe obszaru ze względu na położenie w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu w gminie Kórnik. Zachowaniu winny podlegać wody powierzchniowe, zwarte enklawy leśne, grunty rolne chronione, zieleń w obszarach przybrzeżnych wzdłuż jezior i rowów oraz w zaniżeniach dolinnych. Ustalenia szczegółowe dla gruntów rolnych, łąk, sadów i terenów zadrzewień tj.: ochrona gruntów rolnych, sadów i terenów zadrzewień, lokalizacja zadrzewień przydrożnych oraz śródpolnych, zakaz zabudowy siedliskowej, dopuszczenie zalesienia gruntów rolnych słabych klas oraz gruntów nieobjętych ochroną, zgodnie z przepisami odrębnymi. Dodatkowo znajduje się zapis, iż na terenie objętym zmianą Studium uchwaloną w 2014 r. przewiduje się budowę dróg publicznych oraz infrastruktury technicznej; będą to inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym, a ich szczegółową lokalizację określą miejscowe plany. Wskazane jest sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla części obszarów objętych zmianą studium, które umożliwią ochronę gruntów rolnych i leśnych przed zabudową, zabezpieczą właściwie zagospodarowanie terenów zabudowy oraz kompleksowe rozstrzygnięcia w zakresie układu komunikacyjnego, infrastruktury technicznej.

W ocenie organu Studium wprost wskazuje, iż plany miejscowe należy opracować dla obszaru istniejącej i planowanej zabudowy wraz z przyległymi terenami łączników ekologicznych - z możliwością podziału na poszczególne plany miejscowe dla wyodrębnionych w studium zespołów zabudowy oraz dla terenów wyłączonych z zabudowy w celu ochrony przed zainwestowaniem. Wskazana wyżej działka nie stanowi terenów przeznaczonych pod zainwestowanie, w obowiązującym studium. Zatem określenie innego przeznaczenia w zapisach planu miejscowego, względem wyznaczonego kierunku zagospodarowania przestrzennego w zapisach studium, stanowiłoby istotne naruszenie prawa w tym art. 9 ust. 4 u.p.z.p. Zaskarżony plan stanowi zatem kontynuację prac planistycznych dla części obrębu geodezyjnego Skrzynki.

Ponadto wskazano, że wobec wypracowanego kompromisu, wzdłuż głównego układu komunikacyjnego - ulicy Jeziornej, Rada Miasta i Gminy Kórnik zdecydowała o możliwości wyłączenia z obszaru opracowania projektu planu miejscowego, pasa terenu o szerokości 35,0 m wzdłuż dróg, gdzie jest możliwość ewentualnej realizacji zabudowy, po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. W tym też zakresie wniosek Skarżącej o uchylenie zapisów planu miejscowego w stosunku do działki oznaczonej nr ewid. [...] jest bezzasadny, bowiem wnioskowana nieruchomość objęta zapisami planu miejscowego wyłączającymi z możliwości zabudowy, jest w niewielkim zakresie, dopuszczając tym samym możliwość zabudowy i zagospodarowania w pozostałej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Miasta i Gminy Kórnik z dnia 31 sierpnia 2022 r. Nr XLVII/675/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, terenów położonych w obrębie geodezyjnym Skrzynki, w rejonie ul. Poznańskiej, gmina Kórnik - etap 2.

Rozpoznawana skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U.2023.40), zwanej dalej u.s.g.

Podstawową przesłanką konieczną dla skutecznego podważenia uchwały organu gminy w drodze zaskarżenia jej do sądu administracyjnego jest wykazanie przez stronę skarżącą, że uchwała narusza jej interes prawny lub uprawnienie (por. art. 101 ust. 1 u.s.g.). W wykonaniu tego warunku trzeba wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy własną - prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją skarżącego, a zaskarżaną uchwałą, polegający na tym, że uchwała ta negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, czyli pozbawia go pewnych, prawem gwarantowanych, uprawnień albo uniemożliwia ich realizację.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca posiada legitymację prawną do złożenia skargi. Jest ona bowiem właścicielką działki o nr [...], obręb geodezyjny Skrzynki, gmina Kórnik, której część została objęta zapisami zaskarżonej uchwały. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 Planu teren oznaczony symbolem 1R, 2R określono jako tereny rolnicze, na których zakazuje się lokalizacji budynków i budowli rolniczych (§ 5 uchwały). Pozostała część działki nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Konsekwencją pozytywnego ustalenia legitymacji skargowej jest ocena przez sąd zaskarżonej uchwały pod względem zgodności jej postanowień dotyczących działki stanowiącej własność skarżącej w świetle przesłanek określonych w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 t.j. dalej jako "u.p.z.p."). Zgodnie z jego treścią istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy, a więc dotyczące zawartości planu, zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. W odniesieniu do planu miejscowego jego zawartość (część tekstowa, graficzna) określają art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p., przedmiot określa art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p., a standardy dokumentacji określa wydane na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.z.p. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587 z późn. zm.). Natomiast tryb postępowania odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, a skończywszy na uchwaleniu planu. Przy czym podkreślenia wymaga, że nie każde naruszenie zasad i trybu postępowania powoduje nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale tylko naruszenie istotne.

Rozpoznając skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Sąd przeprowadził ocenę zgodności przedmiotowej uchwały z prawem, pod kątem art. 28 ust. 1 u.p.z.p., który stanowi, że istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego.

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, nie wystąpiła tak rozumiana "istotność" naruszenia trybu sporządzenia planu miejscowego.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej skargi, należy wskazać, że skarżąca zarzuciła organowi naruszenie zasady proporcjonalności poprzez narzucenie odrębnych ustaleń dla analogicznych, sąsiadujących ze sobą terenów; naruszenie jej prawa własności, a także naruszenie art. 1 ust. 3 u.p.z.p.) poprzez takie ukształtowanie zasad zagospodarowania terenu, które powodowało będzie konflikty przestrzenne oraz brak możliwości racjonalnego wykorzystania i realizacji ustalonego przeznaczenia terenu.

Co do zarzutów skargi w zakresie niedopuszczalnej ingerencji we własność oraz przekroczenia władztwa planistycznego, zauważyć należy, że prawo własności wywodzone z ustawy zasadniczej oraz przepisów prawa cywilnego nie podlega bezwzględnej i bezwarunkowej ochronie. W określonych ustawami przypadkach prawo takie może doznawać ograniczeń, o ile jednak nie godzi to w istotę tego prawa. Jedną z takich ustaw jest właśnie ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która daje organom gminy władztwo planistyczne, pozwalające na kształtowanie sposobu wykonywania prawa własności. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.z.p. rada gminy może ustalać w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego takie przeznaczenie terenów, które może nie odpowiadać ich właścicielom, przy czym jednak przeznaczenie takie nie może być dowolne, ale oparte na racjonalnych przesłankach, wynikających zwłaszcza z art. 1 u.p.z.p. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 maja 2015 r. II SA/Kr 402/15, CBOSA).

Plan zagospodarowania przestrzennego może wkraczać w sferę wykonywania prawa własności (art. 140 k.c.). Plany ustalają bowiem możliwość (lub zakaz) prawa zabudowy danej nieruchomości, a przez to określają granice wykonywania przez jednostkę prawa własności. Jedynie w tak określonych granicach właściciel (użytkownik wieczysty) może korzystać z gruntu, rozporządzać nim i dokonywać jego zabudowy. Rada gminy na mocy art. 3 ust. 1 u.p.z.p. korzysta z tzw. władztwa planistycznego, a więc decyduje o kształtowaniu i prowadzeniu polityki przestrzennej na terenie gminy. Gmina sprawując władztwo planistyczne, musi mieć na uwadze, że wprowadzone ograniczenia prawa własności muszą być konieczne ze względu na wartości wyżej cenione np. potrzeba interesu publicznego, lub ochrona środowiska.

"O przekroczeniu władztwa planistycznego można mówić jedynie wówczas, gdy rozwiązania planistyczne okażą się dowolne i będą pozbawione uzasadnienia merytorycznego" (wyrok NSA z dnia 6 lutego 2015 r., II OSK 2233/13, CBOSA).

Zdaniem Sądu, kwestionowane ustalenia zaskarżonego planu - determinujące przeznaczenie działki (tereny rolnicze), na których zakazuje się lokalizacji budynków i budowli rolniczych - nie mają takich znamion. Przeciwnie, zostały ukształtowane po rozważeniu interesu indywidulanego i publicznego; nie naruszają zasady proporcjonalności, zasady równości wobec prawa ani nie stanowią przypadku bezprawnej, nieuzasadnionej ingerencji w prawo własności. Ponadto realizują politykę planistyczną gminy, zawartą w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Kórnik.

Jako przekonująca jawi się argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę, w świetle której, podstawową zasadą procedury planistycznej jest zgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Zgodnie z zapisami obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Kórnik, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Kórniku Nr LV/450/98 z dnia 16.06.1998 r. ze zm., w tym zmianą zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej w Kórniku nr LIII/584/2014 z dnia 29 października 2014 r. obejmującą część miasta Kórnik oraz część obrębu Skrzynki (oznaczona jako zmiana nr 27), działka oznaczona nr ewid. [...], obręb Skrzynki, gm. Kórnik w całości stanowi grunt rolny - łącznik ekologiczny bez prawa zabudowy. Pas terenu położony pomiędzy jeziorem Skrzyneckim Małym, a Jeziorem Skrzyneckim Dużym jest w większości przeznaczony na tereny rolnicze. Kierunkiem wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej — symbol MR zostały określone nieruchomości na których znajduje się zabudowa.

Zgodnie z tekstem uchwały zatwierdzającej zapisy studium, szczególnej ochronie podlegają walory krajobrazowe obszaru ze względu na położenie w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu w gminie Kórnik. Zachowaniu winny podlegać wody powierzchniowe, zwarte enklawy leśne, grunty rolne chronione, zieleń w obszarach przybrzeżnych wzdłuż jezior i rowów oraz w zaniżeniach dolinnych. Dodatkowo znajduje się zapis, iż na terenie objętym zmianą Studium uchwaloną w 2014 r. przewiduje się budowę dróg publicznych oraz infrastruktury technicznej; będą to inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym, a ich szczegółową lokalizację określą miejscowe plany. Dodatkowo wskazane jest sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla części obszarów objętych zmianą studium, które umożliwią ochronę gruntów rolnych i leśnych przed zabudową, zabezpieczą właściwie zagospodarowanie terenów zabudowy oraz kompleksowe rozstrzygnięcia w zakresie układu komunikacyjnego, infrastruktury technicznej.

Podkreślenia wymaga, że Studium wprost wskazuje, iż plany miejscowe należy opracować dla obszaru istniejącej i planowanej zabudowy wraz z przyległymi terenami łączników ekologicznych - z możliwością podziału na poszczególne plany miejscowe dla wyodrębnionych w studium zespołów zabudowy oraz dla terenów wyłączonych z zabudowy w celu ochrony przed zainwestowaniem. Zapisy studium każą uwzględniać szczególną ochronę Obszaru Chronionego Krajobrazu w Gminie Kórnik, wyznaczonego dla ochrony zlewni jezior. Obszary te od lat są wykorzystywane rolniczo, gdzie prowadzone są uprawy polowe.

Projekt MPZP terenów położonych w obrębie geodezyjnym Skrzynki, w rejonie ul. Poznańskiej gmina Kórnik — etap 2 został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 20 czerwca 2022 r. do 11 lipca 2022 r. Dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami odbyła się w dniu 4 lipca 2022 r. o godzinie 16:00 w Sali OSP w Kórniku. Uwagi należało składać w nieprzekraczalnym terminie do 27 lipca 2022 r. W trakcie przedmiotowego wyłożenia wpłynęły dwie uwagi, w tym jedna Skarżącej, która wnioskowała o wyłączenie z opracowania planu miejscowego obszaru oznaczonego w projekcie planu symbolem 1R, twierdząc że prowadzenie jakiejkolwiek gospodarki rolnej na tym terenie nie będzie możliwe oraz o wyłączenie pasa 35 m od wschodniej części drogi oznaczonej w projekcie planu symbolem 2KDD. Skarżąca w trakcie wyłożenia nie podważała zapisów dotyczących zakazu lokalizacji budynków i budowli rolniczych (§ 5 uchwały). Przedmiotowa uwaga do projektu planu, wniesiona przez Skarżącą, została przez Burmistrza Miasta i Gminy Kórnik odrzucona w całości. Organ wskazał, że w planie został wprowadzony zakaz realizacji budynków i budowli rolniczych, gdyż właściciel nieruchomości rolnej, czyli Skarżąca na żadnym etapie sporządzania planu nie przedstawiła wniosku o dopuszczenie na terenie rolnym obiektów związanych z rolnictwem, niezbędnych do wykonywania pracy związanej z rolnictwem, wskazując wręcz, że uprawa roli na terenie działki oznaczonej nr ewid. [...], obręb Skrzynki, gmina Kórnik jest niemożliwa.

Zaskarżony plan dopuszcza prowadzenie upraw polowych, ogrodniczych i sadowniczych, przeznaczenie terenu pod użytki zielone, realizacje sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Skarżąca może zatem wykorzystywać swoje uprawnienia właścicielskie, w takim zakresie, jaki jej do tej pory przysługiwał w stosunku do gruntu rolnego jaki posiadała.

Natomiast w pozostałej części wnioskowana nieruchomość nie jest objęta zapisami planu miejscowego, dopuszczając tym samym możliwość zabudowy i jej zagospodarowania. Poprzez wyłączenie z opracowania planu miejscowego pasu terenu o szerokości 35,0 m wzdłuż ul. Jeziornej umożliwiono Skarżącej lokalizację zabudowy zarówno mieszkaniowej jak i rolniczej uzupełniającej funkcję wyznaczoną w obowiązującym planie miejscowym.

W reasumpcji zaskarżony plan nie narusza zatem zasady proporcjonalności i równości, gdyż jego sporządzenie wymagało uwzględnienia i wyważenia różnorodnych interesów i uwarunkowań, w tym, poza prawem własności, wymogów ochrony ładu przestrzennego i ochrony środowiska. Ingerencja w prawo własności skarżącej posiada szczegółowe uzasadnienie, a jej skala została ograniczona do minimum niezbędnego dla realizacji celów planu i nie uniemożliwiła skarżącej efektywnego zagospodarowania jej działki.

Konkludując, Sąd nie stwierdził wskazanych w skardze naruszeń, w tym przekroczenia przez gminę przysługującego jej władztwa planistycznego i naruszenia prawa własności Skarżącego. Wymóg proporcjonalności, zwany także zakazem nadmiernej ingerencji, oznacza konieczność zachowania proporcji pomiędzy ograniczeniem danego konstytucyjnego prawa lub wolności (czyli nałożonymi na jednostkę obciążeniami), a zamierzonym celem (pozytywnym efektem) danej regulacji prawnej. Wymóg proporcjonalności oznacza konieczność wyważania dwóch dóbr (wartości), których pełna realizacja jest niemożliwa.

W ocenie Sądu Organ prawidłowo wyważył dwa przeciwstawne interesy - prywatny interes skarżącej oraz interes publiczny, jakim jest ochrona przyrody. Pozwoli to na zachowanie ładu przestrzennego, a zarazem uwzględni Obszar Chronionego Krajobrazu w gminie Kórnik wraz z przyległymi terenami łączników ekologicznych. Środowisko jest dobrem wspólnym i jednocześnie ochrona środowiska jest celem publicznym (tak wyrok NSA z 14.03.2018 r., II OSK 1281/16, LEX nr 2469106).

Mając powyższe na uwadze, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 lipca 2023 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. poz. 1842) w brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2023 r.