Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 395/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 a,b,c
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 13 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Asesor WSA Marcin Olejniczak Protokolant St. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2023 roku sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 10 lutego 2023 r. nr SKO.4146.79.23 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Łasku z dnia 28 grudnia 2022 r., nr MGOPS.530.4791.2022. dc


UZASADNIENIE

II SA/Łd 395/23

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 28 grudnia 2022 r. Burmistrz Łasku odmówił A.J. przyznania dodatku węglowego wobec ustalenia, że do dnia 30 listopada 2022 r. nie zostały podjęte kroki formalne zmierzające do nadania odrębnego adresu zamieszkania.

A.J. zaskarżył powyższą decyzję do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu, zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 2 ust. 3a i 3b ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w sprawie oraz art. 2 ust. 3d wskazanej wyżej ustawy poprzez jego błędną interpretację prowadzącą do dowolnego uznania, że warunkiem przyznania dodatku węglowego dla każdego z gospodarstw domowych zamieszkujących w jednym budynku jest uzyskanie przez to gospodarstwo odrębnego adresu zamieszkania do dnia 30 listopada 2022 r., podczas gdy posiadanie przez gospodarstwa domowe zajmujące jeden budynek odrębnych adresów zamieszkania nie stanowi ustawowego warunku uzyskania dodatku węglowego przez każde z nich odrębnie, uzyskanie odrębnych adresów zamieszkania dla lokali znajdujących się w jednym budynku nie jest możliwe w świetle przepisów obowiązującego prawa, samo złożenie wniosku o nadanie nowego adresu w terminie wyznaczonym przez organ (tj. w drugiej połowie listopada 2022 r.) nie przyczyniłoby się do jego rozpatrzenia w tak krótkim czasie, a także art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji, tj. faktu, że decyzja ta jest wydawana po dniu 30 listopada 2022 r., zatem po terminie, w którym ustalenie odrębnego adresu zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod jednym adresem w odrębnych lokalach było możliwe, zignorowanie logicznych wniosków wynikających ze zgromadzonego przez organ materiału dowodowego, tj. faktu prowadzenia dwóch gospodarstw domowych w odrębnie wydzielonych lokalach w budynku oraz współdzielenia urządzenia grzewczego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji odmownej.

Decyzją z dnia 10 lutego 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

Kolegium wyjaśniło, że materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiła ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tj. Dz.U. z 2022, poz. 1692 ze zm.), zwana dalej "ustawą", regulująca zasady i tryb przyznawania, wypłacania oraz wysokość dodatku węglowego oraz właściwość organów w tych sprawach. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

W ust. 2 w/w artykułu, na potrzeby ustawy o dodatku węglowym zdefiniowano pojęcie "gospodarstwa domowego", przez które należy rozumieć: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Z kolei, przez "paliwa stałe" rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (ust. 3).

Stosownie do treści ust. 3a w/w przepisu, w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa .domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania (art. 2 ust. 3b ustawy).

W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła (art. 2 ust. 3c ustawy). W przypadku, o którym mowa w ust. 3c, gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji, bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji (art. 2 ust. 3g ustawy).

Na potrzeby składania wniosków o wypłatę dodatku węglowego przyjmuje się, że jedna osoba może wchodzić w skład tylko jednego gospodarstwa domowego (art. 2 ust. 6 ustawy). W przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego dla gospodarstwa domowego wieloosobowego złożyła więcej niż jedna osoba, dodatek ten przyznawany jest wnioskodawcy, który złożył taki wniosek jako pierwszy (art. 2 ust. 4 ustawy). Dodatek węglowy dla gospodarstwa domowego, o którym mowa w ust. 1, wynosi 3000 złotych (art. 2 ust. 8 ustawy).

Z materiału dowodowego kontrolowanej sprawy wynika, że deklarację dotyczącą źródeł ciepła i źródeł spalania paliw dla budynku mieszkalnego (formularz A) znajdującego się pod adresem B. [...], [...] Ł., złożyła w dniu 12 czerwca 2022 r. L.J., oświadczając w niej, że w w/w budynku źródło ciepła stanowi kocioł na paliwo stałe. W dniu 15 listopada 2022 r. A.J. wystąpił z wnioskiem o wypłatę dodatku węglowego, w którym oświadczył, że pod w/w adresem zamieszkuje i prowadzi wraz z L.J. dwuosobowe gospodarstwo domowe, a głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa jest kocioł na paliwo stałe. W toku postępowania przed organem pierwszej instancji ustalono, że na ten sam adres o wypłatę dodatku węglowego wystąpiła w dniu 1 września 2022 r. Z.J. Powyższy wniosek zweryfikowano pozytywnie i poinformowano wnioskodawczynię o przyznaniu dodatku węglowego. Z akt sprawy wynika również, że na posesji znajduje się jeden budynek mieszkalny, część domu zajmuje wnioskodawca z żoną, a drugą część - matka wnioskodawcy. Podczas przeprowadzonego w dniu 15 grudnia 2022 r. wywiadu środowiskowego stwierdzono, że w budynku pod adresem B. [...] A.J. wraz z żoną prowadzi odrębne od matki gospodarstwo domowe.

Mając na względzie jednoznaczną treść art. 2 ust. 3c ustawy należy wskazać, że możliwość przyznania dodatku węglowego, w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, została uzależniona od stwierdzenia, w terminie do dnia 30 listopada

2022 r., braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach czy budynkach. Powyższe oznacza, że dla uzyskania świadczenia ustawodawca wymaga, aby odrębność lokali mieszkalnych/budynków była potwierdzona istnieniem stosownych numerów porządkowych, a w przypadku braku takich numerów ustanowiony został wymóg podjęcia, w terminie do dnia 30 listopada 2022 r., formalnych działań mających na względzie nadanie numeru porządkowego dla odrębnego lokalu albo budynku mieszkalnego, jeżeli do nadania takiego numeru nie doszło we wskazanym terminie. Oczekując przyznania świadczenia wnioskodawca powinien zatem załączyć do wniosku kserokopię wniosku złożonego w odpowiednim urzędzie przez właściciela nieruchomości o nadanie numeru porządkowego dla lokalu/budynku, w którym wnioskodawca prowadzi odrębne gospodarstwo domowe wraz z potwierdzeniem jego złożenia.

W trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji ustalono, że w rozpatrywanej sprawie do dnia 30 listopada 2022 r. nie podjęto działań mających na celu nadanie odrębnego numeru porządkowego dla lokalu znajdującego się w budynku mieszkalnym pod adresem B. [...]. W dniu 15 listopada 2022 r. A.J. oświadczył, że wyodrębnienie lokali mieszkalnych leży poza jego możliwościami finansowymi, procedura jest zawiła i zbyt długo trwa.

W tej sytuacji organ zasadnie odmówił A.J. wypłaty dodatku węglowego, w przedmiotowej sprawie nie może bowiem znaleźć zastosowania cyt. wyżej art. 2 ust. 3c ustawy. Tym samym, zgodnie z regułą określoną w art. 2 ust. 3a ustawy, w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem.

Odnosząc się do treści odwołania Kolegium wyjaśniło, że bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność prowadzenia przez skarżącego odrębnego od matki gospodarstwa domowego, bowiem w świetle art. 2 ust. 3c i ust. 3d ustawy nie jest to okoliczność wystarczająca do przyznania omawianego świadczenia. Zasadniczą przesłanką zastosowania trybu określonego w tym przepisie jest ustalenie, że w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach/budynkach, w sytuacji podjęcia przed w/w datą formalnych działań mających na celu nadanie odrębnego numeru porządkowego, a czego w niniejszej sprawie stwierdzić nie można.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiej Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podniósł zarzuty naruszenia:

1. art. 2 ust. 3c ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym poprzez jego błędną wykładnię i wywiedzenie z treści powołanego przepisu, że przesłanką przyznania dodatku węglowego jest wykazanie przez gospodarstwo domowe, że poczyniło ono kroki niezbędne dla nadania odrębnego adresu zamieszkania w terminie do dnia 30 listopada 2022 roku, podczas gdy powołany przepis takiego obowiązku nie statuuje, zaś wnioskodawca ubiegający się o przyznanie dodatku węglowego może wykazać fakt prowadzenia odrębnego gospodarstwa w trakcie wywiadu środowiskowego, a także jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, w której wnioskodawca nie miał obiektywnie istniejącej możliwości wykazania przed organem złożenia wniosku o nadanie nowego adresu zamieszkania dla odrębnego gospodarstwa domowego w terminie do dnia 30 listopada 2022 r.;

2. art. 2 ust. 3b ustawy poprzez jego błędne zastosowanie prowadzące do odmowy przyznania dodatku węglowego pomimo spełnienia przez wnioskodawcę ustawowych przesłanek jego otrzymania;

3. art. 6 k.p.a. poprzez działanie organów w sposób nieuprawniony przepisami prawa, a polegający na kreowaniu pozaustawowych i niemających uzasadnienia w innych, obowiązujących przepisach kryteriów przyznawania dodatku węglowego, podczas gdy w sposób wyczerpujący ustawodawca sformułował je w ustawie o dodatku węglowym;

4. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie w rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przeprowadzonego przez organ l instancji wywiadu środowiskowego, dokonanie ustaleń faktycznych w sprawie z pominięciem wyników wywiadu środowiskowego;

5. art. 15 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie stanu faktycznego istniejącego w chwili wydawania zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania i odmowy przyznania dodatku węglowego;

6. art. 80 k.p.a. poprzez dowolne uznanie, że okoliczności wynikające z przeprowadzonego przez organ l instancji wywiadu środowiskowego pozostają w sprawie nieistotne wobec niepodjęcia przez wnioskodawcę starań o nadanie jego gospodarstwu odrębnego adresu zamieszkania, podczas gdy okoliczność prowadzenia przez wnioskodawcę odrębnego gospodarstwa domowego wynika niewątpliwie z przeprowadzonego wywiadu i należy ją uznać za udowodnioną.

Powołując takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259 - zwanej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 10 lutego 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Łasku z dnia 28 grudnia 2022 r., odmawiającą skarżącemu przyznania dodatku węglowego.

Jako materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, organ wskazał przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141) dalej: u.d.w. Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 u.d.w. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 u.d.w.). W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem (art. 2 ust. 3a u.d.w.). W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania (art. 2 ust. 3b u.d.w.).W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła (art. 2 ust. 3c u.d.w.). W przypadku, o którym mowa w ust. 3c, gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji, bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji (art. 2 ust. 3d u.d.w.). W przypadku gdy w lokalu, o którym mowa w ust. 3d, zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących w tym lokalu (art. 2 ust. 3e u.d.w.).

Analiza przywołanych uregulowań, jak również pozostałych uregulowań ustawy, prowadzi do wniosku, że co do zasady dodatek węglowy przyznawany jest na gospodarstwo domowe. Wyjątek od tej reguły przewidziany został w art. 2 ust. 3a u.d.w., gdzie wskazuje się, że w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. Ustawodawca zastrzegł jednakże, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku braku odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem i nie podjęcia w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. formalnych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu skarżącemu przysługuje dodatek węglowy.

W judykaturze przyjmuje się, że analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że ustawodawca nie uzależnia udzielenia wsparcia w zakupie paliwa stałego do ogrzewania mieszkań od złożenia wniosku o nadanie dodatkowego/nowego nr porządkowego. Brak złożenia wniosku o nadanie dodatkowego/nowego nr porządkowego dla nieruchomości pozostaje bez wpływu na prawo do uzyskania dodatku węglowego (wyr. tut. Sądu z dnia 23 maja 2023 r., II SA/Łd 299/23, CBOSA). Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy wyrazić należy pogląd, że organy obu instancji bezprawnie uzależniły przyznanie świadczenia skarżącemu od przesłanki, która nie została wyartykułowana przez ustawodawcę.

Wskazuje się również powszechnie, że kolejne nowelizacje ustawy o dodatku węglowym świadczą o tym, że zamiarem ustawodawcy było objęcie wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, czemu służyć ma odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2023 r.. II SA/Gl 210/23, CBOSA). Cel tych przepisów polega niewątpliwie na zapewnieniu jak najszerszego dostępu do przedmiotowego świadczenia gospodarstwom domowym, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. W tym kierunku powinna zatem zmierzać wykładnia przepisów ustawy.

Poza sporem pozostaje fakt, że skarżący złożył w terminie wniosek o przyznanie dodatku węglowego. Z akt sprawy wynika, że na posesji znajduje się jeden budynek mieszkalny, część domu zajmuje wnioskodawca z żoną, a drugą część - matka wnioskodawcy. Budynek został zgłoszony do CEEB, a głównym (współdzielonym) źródłem ogrzewania jest kocioł na paliwo stałe. Podczas przeprowadzonego w dniu 15 grudnia 2022 r. wywiadu środowiskowego stwierdzono, że w budynku pod adresem B. [...] A.J. wraz z żoną prowadzi odrębne od matki gospodarstwo domowe. Zdaniem Sądu nieustalenie przez skarżącego odrębnego adresu miejsca zamieszkania w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. świadczyło o braku takiej możliwości wobec twierdzenia skarżącego, że ustalenie takie wiąże się z długotrwałym procedowaniem i jest sprawą zawiłą (oświadczenie skarżącego z dnia 15 listopada 2022 r.), a tym samym o spełnieniu przesłanki określonej w art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym.

Reasumując, skoro ustalony stan faktyczny nie budzi wątpliwości, a wobec stwierdzenia, że ustawodawca nie wprowadził wymogu, aby okoliczność "braku możliwości ustalenia odrębnego adresu" mogła być ustalona wyłącznie na skutek podjęcia formalnych kroków w celu uzyskania odrębnego numeru porządkowego, należy uznać, że istniały podstawy do przyznania skarżącemu wnioskowanego przez niego dodatku węglowego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, o czym orzeczono jak w wyroku.