Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1176/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 51/10 odrzucające skargę Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki osłony śmietnikowej została doręczona skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w S. w dniu [...] listopada 2009 r., co potwierdza znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego zwrotne potwierdzenie odbioru.

W dniu 30 listopada 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżąca wniosła skargę na w/w decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

WSA w Warszawie w dniu 4 grudnia 2009 r. przesłał przedmiotową skargę do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie.

W dniu 11 stycznia 2010 r. powyższa skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 51/10 skargę odrzucił.

W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W tym miejscu podkreślono, że od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do wojewódzkich sądów administracyjnych są nadal przekazywane do właściwych organów, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez Sąd w urzędzie pocztowym. Ryzyko przekroczenia w takim przypadku trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi obciąża po dniu 1 stycznia 2006 r. stronę postępowania.

Jak wskazał Sąd, w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, doręczona została skarżącej w dniu [...] listopada 2009 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 grudnia 2009 r. Skarżąca wprawdzie wniosła skargę w trzydziestodniowym terminie, tj. w dniu 30 listopada 2009 r., jednakże bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem organu. Z akt sądowych wynika zaś, że skarga została przesłana przez Sąd do właściwego organu w dniu 4 grudnia 2009 r. Wobec powyższego stwierdzono, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...] w S., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 53 § 1 w związku z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie tych przepisów i w konsekwencji błędne przyjęcie, iż skarga Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. została wniesiona po terminie w sytuacji, gdy skarga została nadana w urzędzie pocztowym przed upływem terminu do jej złożenia; art. 7 P.p.s.a. poprzez niepodjęcie w stosownie krótkim czasie - przed upływem ustawowego terminu do wniesienia skargi do WSA, decyzji o przekazaniu skargi właściwemu organowi w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi do niewłaściwego adresata, przez co została naruszona zasada ekonomii procesowej wynikająca bezpośrednio z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zaś oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Wobec powyższego, jak również mając na uwadze, iż obowiązujące przepisy nie normują sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie oraz fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny jest - zgodnie z obowiązującą procedurą - organem właściwym do rozpoznania wniesionej skargi, brak jest podstaw do przyjęcia, że złożona przez niego skarga nie została wniesiona w przepisanym terminie.

Stwierdzono ponadto, że skarżąca nie może ponosić konsekwencji zwłoki w przekazaniu przez WSA w Warszawie jej skargi do właściwego organu w sytuacji, gdy przy podjęciu przez ten sąd w/w czynności w najbliższym możliwym terminie, termin do wniesienia skargi zostałby zachowany. Jak podano, skarżąca nadała bowiem skargę w urzędzie pocztowym kilka dni przed upływem terminu do jej złożenia.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania merytorycznego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 53 § 1 w zw. art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. jest nieuzasadniony.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego, co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej. Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas nie data nadania skargi przez skarżącą na adres wojewódzkiego sądu administracyjnego a data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 30 listopada 2009 r. (data nadania na poczcie) jednak na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji przesłał skargę do właściwego organu w dniu 4 grudnia 2009 r. Trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał zaś 2 grudnia 2009 r. Stąd jak przyjął Sąd I instancji skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po upływie określonego w ustawie terminu. Wskazać przy tym należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wystarczyło zastosować się do tego pouczenia, aby dochować terminu zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2009 r. W zaistniałej sytuacji nie można przerzucać na Sąd odpowiedzialności za błędne działanie strony. Zasadnie stwierdził WSA w Warszawie, że ryzyko przekroczenia w przedmiotowym przypadku trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi obciąża stronę postępowania. Z tego powodu uznać też należy, że zarzut naruszenia art. 7 P.p.s.a. również nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.