Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 240/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 54 par 1 i 2, art. 55 par. 1, art 184 z zw. z art. 182 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Okręgowej Komisji Lekarskiej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt III SO/Łd 9/07 o wymierzeniu grzywny Okręgowej Komisji Lekarskiej w sprawie z wniosku R. L. w przedmiocie wymierzenia Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Ł. grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę R. L. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga R. L. na decyzję Okręgowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...].

Komisja przesyłając do Sądu tę skargę nie nadesłała akt sprawy, ani odpowiedzi na skargę, w związku z czym została wezwana (dwukrotnie) do nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Jednak, jak wynika z notatki urzędowej datowanej na dzień 11 czerwca 2007r., znajdującej się w aktach niniejszej sprawy, w rozmowie telefonicznej, Przewodnicząca Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Ł. poinformowała, że w sprawie niniejszej zostanie przesłany jedynie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzający, iż komisje lekarskie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

W piśmie z dnia 13 czerwca 2007r. Komisja uzasadniała, ze sprawa R. L. nie należy do kognicji sądów administracyjnych, powołując się przy tym na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2006r. w sprawie o sygn. akt OSA1/00 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999r. w sprawie o sygn. akt III ZP 9/99.

W dniu 23 sierpnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek R. L. o wymierzenie organowi grzywny.

Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt III SO/Łd 9/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wymierzył Okręgowej Komisji Lekarskiej grzywnę w wysokości 5 000 zł za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę R. L..

W uzasadnieniu Sąd podniósł, że organ nie wypełnił obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy, wskazując jednocześnie, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do rozstrzygania w zakresie jakiego rodzaju spraw, postępowań, właściwe są sądy administracyjne, bowiem w tym zakresie może orzekać wyłącznie sąd administracyjny uprawniony do kontroli działalności organów administracji publicznej.

Sąd podniósł ponadto, że sprawy dotyczące orzeczeń Okręgowej Komisji Lekarskiej ze skarg R. L. były już przedmiotem badania przez Sąd i wówczas organ nadsyłał wymagane akta i dokumenty, jednak w niniejszej sprawie Okręgowa Komisja Lekarska stanęła na stanowisku, iż zaskarżone orzeczenie nie podlega kognicji sądów administracyjnych i odstąpiła od sporządzenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt.

Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skargę kasacyjną złożyła Okręgowa Komisja Lekarska, wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania prowadzonego w przedmiocie ukarania organu administracyjnego

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego zastosowanie, w przypadku, gdy w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przez organ administracji wszystkich obowiązków wynikających z art. 54 § 2 tej ustawy, gdyż organ administracji przekazał samą skargę R. L..

W uzasadnieniu podniesiono, że wykładnia przepisów art. 54 § 2 oraz art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, że tylko niewypełnienie wszystkich obowiązków przez organ administracji może prowadzić do ukarania go grzywną. Natomiast w przypadku, gdy choć jeden z tych obowiązków został wykonany, nałożenie kary grzywny nie jest możliwe.

R. L., w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podzielił poglądu wyrażonego w skardze kasacyjnej, podnosząc jednakże, iż nie ma nic przeciwko anulowaniu kary pieniężnej nałożonej na Okręgową Komisję Lekarską MSWiA w Ł., w przypadku , gdy organ zaniecha dalszego łamania prawa w jego sprawach.

Wskazał także, iż ówczesna Przewodnicząca Komisji, która była odpowiedzialna za wszystkie naruszenia prawa i uporczywie odmawiała Sądowi nadesłania akt, nie żyje, w związku z czym, w ocenie R. L. zasądzona kara może uderzyć finansowo w osoby, które nie brały udziału w naruszeniu prawa i zapewne o nim nie wiedziały.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaś § 2 tego przepisu stanowi, że organ, o którym mowa w § 1 przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast w myśl art. 55 § 1 wskazanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.

W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest fakt, że organ w ustawowo zakreślonym terminie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi samą skargę, bez akt sprawy i odpowiedzi na skargę, a pomimo dwukrotnego wezwania tegoż Sądu do nadesłania brakujących dokumentów, nie zastosował się do wezwania Sądu, odstępując od sporządzenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt oraz uznając, że zaskarżone orzeczenie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Organ natomiast powinien przesłać Sądowi żądane dokumenty, bowiem dopiero na podstawie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi mógłby ocenić, czy badana sprawa należy do kognicji sądów administracyjnych, czego jednak w niniejszym przypadku nie mógł uczynić nie ze swojej winy, albowiem nie dysponował całością akt sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że organ administracyjny nie jest uprawniony do rozstrzygania w zakresie kognicji sądów administracyjnych, bowiem należy to wyłącznie do sądu administracyjnego, uprawnionego do kontroli działalności organów administracji publicznej, na co słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu.

Mając zatem na uwadze stan faktyczny i okoliczności niniejszej sprawy, zarzuty skargi kasacyjnej uznać należy za nieusprawiedliwione, w związku z czym stwierdzić wypada, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi słusznie wymierzył Okręgowej Komisji Lekarskiej grzywnę.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 wskazanej ustawy, orzekł, jak w sentencji.