Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 398/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 stycznia 2012 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.D. – Firma Handlowa "D." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2005 roku postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Pełnomocnik P.D. wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2011 roku, złożył również wypełniony przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych (PPF) w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wraz z wnioskiem przesłane zostały dokumenty potwierdzające rzeczywistą sytuację wnioskodawcy (zeznanie podatkowe za 2010 rok, umowa o rozdzielności majątkowej małżeńskiej, decyzja o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, decyzja o uznaniu za osobę bezrobotną). Z ujawnionych informacji wynika, że wnioskodawca aktualnie nie prowadzi już firmy, która została zamknięta z dniem 31 grudnia 2009 roku, obecnie jest bezrobotny, nie posiada prawa do zasiłku i poszukuje pracy. Jednocześnie pozostaje on w odrębnym ustroju majątkowym ze swoją żoną, która utrzymuje dwoje ich dzieci, a wnioskodawca zamieszkuje u brata pozostając na jego utrzymaniu. W 2010 roku wnioskodawca uzyskał przychód w wysokości 3.821,60 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Matka wnioskodawcy pomaga okazjonalnie w jego utrzymaniu. Nie są to jednak środki wystarczające na pokrycie opłat sądowych przez wnioskodawcę. W obecnej sytuacji nie jest on w stanie ponieść kosztów opłat sądowych, szczególnie, że w jego imieniu zostało wniesionych 20 skarg kasacyjnych. Wprawdzie na pokrycie kosztów postępowań przez sądem I instancji zmuszony był zaciągnąć pożyczkę u rodziny, ale kolejnego takiego zobowiązania nie jest już w stanie podjąć.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w myśl art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. jest możliwe, pod warunkiem, że wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W przedmiotowej sprawie sytuacja wnioskodawcy zasługuje na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez takiego uszczerbku w kosztach jego utrzymania. Wnioskodawca wyrejestrował bowiem działalność gospodarczą i obecnie bezskutecznie poszukuje pracy pozostając na utrzymaniu brata. Natomiast żona wnioskodawcy, z którą pozostaje on w rzeczywistej separacji, zamieszkuje wraz z dziećmi w innym miejscu i ponosi pełne koszty ich utrzymania. Wnioskodawca nie posiada żadnych źródeł utrzymania, żadnego majątku, ani żadnych możliwości zaciągnięcia zobowiązań finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania w sprawach, w których zostały wniesione skargi kasacyjne. W efekcie zasadny jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.