Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 28/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par 1 pkt 1, art. 58 par 1 pkt 6, art. 149 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 2 listopada 2022 r., nr OPS.21838.DŚR.520.607.22/23.2022 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D. J. (dalej: skarżąca), wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 2 listopada 2022 r., nr OPS.21838.DŚR.520.607.22/23.2022.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w dniu 17 lutego 2023 r. rozpoznało odwołanie skarżącej, wydając decyzję znak SKO.ŚR/4111/1444/2022.

Pismem z dnia 21 lutego 2023 r., skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jej odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 2 listopada 2022 r., nr OPS.21838.DŚR.520.607.22/23.2022.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.

Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: k.p.a.). Bezczynność zachodzi wtedy, gdy sprawy nie rozpatrzono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Celem skargi na bezczynność lub przewlekłość organu administracji publicznej, jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej.

Opisany powyżej stan faktyczny, wskazuje że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w dniu 17 lutego 2023 r. rozpoznało odwołanie skarżącej, wydając decyzję znak SKO.ŚR/4111/1444/2022.

Wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.

Z tych powodów niniejszą skargę Sąd uznał za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekając jak w sentencji postanowienia.