Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2258/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. F. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi; 3. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. F. kwotę 2 (dwa) złote uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruków skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego w celu jej doręczenia uczestnikom postępowania, którzy nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.


UZASADNIENIE

Skarżąca, P. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. nr [...] o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec G. S.A. z siedzibą w W., umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr [...] Zarządu BFG z [...] września 2022 r. Wraz z wniesieniem skargi skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 złotych.

W wykonaniu zarządzenia z 4 października 2024 r., wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie dwóch złotych za wydruki skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, w celu jej doręczenia uczestnikom postępowania. Zgodnie z pouczeniem skarżąca zobowiązana była uiścić opłatę w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącej 4 października 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 52).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 12b § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny w celu doręczania pism w postępowaniu przekształca postać otrzymanych od stron pism w przypadku otrzymanego pisma w formie dokumentu elektronicznego, przez sporządzenie uwierzytelnionego wydruku, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli strona nie stosuje środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Stosownie do art. 235a p.p.s.a. za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3a p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w formie dokumentu elektronicznego. W wykonaniu zarządzenia z 4 października 2024 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie dwóch złotych.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na wskazany przez skarżącą adres elektroniczny. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że skarżąca odebrała wezwanie 4 października 2024 r. Wobec tego ostatnim dniem terminu do wykonania wezwania był 11 października 2024 r.

W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, bowiem opłata kancelaryjna za wydruki skargi została uiszczona dopiero 17 października 2024 r., a więc 6 dni po upływie wyznaczonego terminu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a. w związku z art. 235a p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast o zwrocie opłaty kancelaryjnej orzeczono zgodnie z art. 225 p.p.s.a., który stanowi, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Jest bowiem oczywiste, że odrzucenie skargi z powodu spóźnionego uiszczenia opłaty przesądza o konieczności uznania, że opłata ta nie jest już należna.