Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 119/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 24 listopada 2023 r. nr 2401-IEW3.4121.10.2023.7 UNP: 2401-23-255691 w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za grudzień 2018 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. K. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi.

W treści skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2024 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone.

Z uwagi na powyższe na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez stronę skarżącą w terminie czternastu dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, w związku z czym wezwanie uznano za doręczone z dniem 4 lipca 2024 r., stosownie do art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny strony skarżącej w dniu 20 czerwca 2024 r. Przesyłki tej skarżąca nie odebrała. Za dzień skutecznego doręczenia stronie przedmiotowej przesyłki uznać należy zatem 4 lipca 2024 r. Zgodnie bowiem z art. 74a § 8 u.p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, które w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 20 czerwca 2024 r. Skoro skuteczne doręczenie skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło w dniu 4 lipca 2024 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu na uiszczenie wpisu był 11 lipca 2024 r. Tymczasem skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji postanowienia.