Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 608/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 153 par.1, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz (spr.) Sędziowie NSA Wiesław Kisiel NSA Zygmunt Niewiadomski Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Polskiego Związku [...] - Okręgowy Zarząd w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2006 r. sygn. akt III SA/Gd 485/06 w sprawie ze skargi Polskiego Związku [...] - Okręgowy Zarząd w G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 6 grudnia 2006 r. sygn. akt III SA/Gd 485/06 po rozpoznaniu skargi Polskiego Związku [...]-Okręgowego Zarządu w G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] o odmowie zameldowania B. i Z. M. na pobyt stały w budynku letniskowym usytuowanym na działce [...] Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" przy ul. [...] w G. oraz orzekającą o zameldowaniu stron zgodnie ze złożonym wnioskiem - skargę oddalił.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że przedmiotowa sprawa była już wcześniej załatwiona decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] o odmowie zameldowania, którą to decyzję utrzymał w mocy organ odwoławczy decyzją z dnia [...]. Skargę na to rozstrzygnięcie wniesioną przez B. i Z. M. uwzględnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt III SA/Gd 310/05, uchylił decyzje organów obu instancji stwierdzając w uzasadnieniu, że brak numeracji odnoszącej się do terenu ogrodów działkowych nie może mieć negatywnego wpływu na interes skarżących w sytuacji, gdy fakt stałego zamieszkiwania skarżących na danym terenie jest bezsporny, zaś instytucja meldunku ma jedynie rejestracyjny /ewidencyjny/ charakter.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych w zw. z art. 3 pkt 11 lit. c ustawy o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw odmówił uwzględnienia wniosku podając w uzasadnieniu, że wskazany w nim adres nie odpowiada wymogom określonym w art. 9b ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Adres dla ogrodu działkowego jest adresem całej nieruchomości a nie konkretnego domku, zaś numer domku określony dla celów wewnętrznych ogrodu nie jest tożsamy z numerem lokalu /pomieszczenia/, ani też nie oznacza numeru porządkowego domu. Do ustalania numerów porządkowych są właściwe organy umocowane na podstawie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Po rozpoznaniu odwołania B. i Z. M. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o zameldowaniu odwołujących się na pobyt stały zgodnie ze złożonym wnioskiem. W uzasadnieniu podniósł, iż decydujące znaczenie w sprawie ma fakt stałego zamieszkania stron w opisanym budynku bez względu na przepisy Prawa budowlanego czy zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na tę decyzję wniósł Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd w G. zarzucając brak uwzględnienia przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, a zwłaszcza przepisu stanowiącego, że ogród działkowy jest urządzeniem użyteczności publicznej. Altana w ogrodzie działkowym nie jest budynkiem mieszkalnym i nie może być przystosowana do zamieszkiwania. Już sam fakt zamieszkiwania stanowi uciążliwość dla sąsiednich użytkowników działek i środowiska ogrodu, jest sprzeczny z ogólnym interesem działkowców i uregulowaniami wewnętrznymi ogrodu. Numer działki nie ma odzwierciedlenia w ewidencji posesji ani też w księgach wieczystych. Działki te nie są wyodrębnione geodezyjnie. Takie miejsce zamieszkania jest więc fikcyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie jest zasadna.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", był związany oceną prawną wyrażoną w kwestii załatwienia wniosku skarżących wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 r., w którym wskazano, że w stanie prawnym i faktycznym występującym w sprawie wniosek ten powinien być rozstrzygnięty pozytywnie. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01 /Dz. U. z 2002 r. Nr 78, poz. 716/ wskazał, iż zameldowanie w lokalu jest instytucją służącą wyłącznie celom ewidencyjnym, potwierdzającą fakt pobytu w danym lokalu. Dokonanie zameldowania jest czynnością materialno-techniczną zapewniającą techniczne wykonanie przez właściwy organ czynności rejestracyjnej. O zameldowaniu lub odmowie zameldowania w razie wątpliwości muszą decydować przesłanki wyprowadzone wprost z przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Analogicznie jak w poprzednim wyroku Sąd zajął stanowisko, że należy dokonać wykładni celowościowej treści art. 9b ust. 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych mając na uwadze, że dane znajdujące się w ewidencji ludności mają służyć celom ewidencyjnym i powinny odpowiadać stanowi faktycznemu. Organ nie może odmówić zameldowania na pobyt stały osobie faktycznie przebywającej w danym pomieszczeniu, gdy zamiar stałego pobytu jak i istnienie ośrodka osobistych i majątkowych interesów danej osoby są określone na podstawie obiektywnych, w pełni stwierdzonych okoliczności.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Polski Związek [...] -Okręgowy Zarząd w G., reprezentowany przez adwokata A. D. zarzucając:

1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, to jest art. 6 ust. 1 i art. 9b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz.99/ przez błędne uznanie, iż zameldowanie jest dopuszczalne a przesłanki ustawowe są spełnione, gdyż zameldowanie jest sprzeczne z prawem, bowiem brak jest oznaczonego adresu, pod którym zameldowanie może nastąpić, a miejsce, gdzie wnioskodawcy chcą się zameldować, nie jest przeznaczone na stały pobyt ludzi, a nadto doszło do naruszenia art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, poprzez zameldowanie wbrew ustawowemu zakazowi,

2/ naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 134 ( 1, 135, 113 ( 1 ppsa w zw. z art. 1 ppsa, przez rozstrzygnięcie bez uwzględnienia z urzędu wszelkich naruszeń prawa, orzeczenie sprzecznie z zasadą nie związania granicami skargi, zamknięcie rozprawy bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, nie dokonanie kontroli działalności organu wydającego zaskarżoną decyzję zgodnie z zasadą legalności, jak też naruszenie art. 141 ( 4 ppsa przez niewypełnienie ustawowych warunków sporządzenia uzasadnienia.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się, że Sąd oparł się na twierdzeniu, że zameldowanie następuje w domku letniskowym, na co nie ma żadnych ustaleń w aktach spawy, zaś stosownie do art. 134 ( 1 ppsa Sąd powinien samodzielnie zbadać sprawę, czego nie uczynił. Nieprawidłowo też Sąd przyjął, że w sprawie nie podlegają badaniu takie kwestie, jak regulacja funkcjonowania ogrodów działkowych, spraw budowlano-mieszkaniowych itp. ograniczając się wyłącznie do kwestii ewidencji pobytu w określonym miejscu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Wnoszący skargę kasacyjną Polski Związek [...] - Okręgowy Zarząd w G. kwestionując zaskarżony wyrok ze wskazaniem naruszenia określonych przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego nie dostrzega oczywistego w niniejszej sprawie faktu, iż w postępowaniu administracyjnym, w którym wydano zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję, sprawa zameldowania w domku zrealizowanego na terenie Pracowniczego Ogrodu Działkowego "[...]" w G. B. i Z. M. była już przedmiotem ponownego rozpoznania. Poprzednio wydana decyzja o odmowie zameldowania została przez B. i Z. M. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uwzględnił skargę uchylając decyzje organów obu instancji. W tym wyroku jednoznacznie wskazano, że przepisy ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych przewidujące instytucję zameldowania jako potwierdzenie faktu pobytu służą wyłącznie celom ewidencyjnym /rejestrowym/, co powoduje brak możliwości odmowy zameldowania na pobyt stały osób faktycznie przebywających w danym pomieszczeniu jedynie w oparciu o literalną wykładnię art. 9b ust. 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Stosownie do art. 153 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", stanowiącego, iż oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu jest związany w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Dokonując oceny co do zgodności z prawem decyzji wydanych w toku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był związany w myśl powyższego przepisu poprzednio wydanym wyrokiem /sygn. akt III SA/Gd 310/05/.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku obszernie przedstawia się treść i charakter oceny prawnej oraz wskazań zawartych w wyroku, którym w myśl art. 153 ( 1 ppsa Sąd był związany /a także organy administracji ponownie rozpoznające sprawę/ podkreślając, że stanowisko to Sąd w pełni podziela. W rozumieniu ustawy w niniejszej sprawie została spełniona przesłanka pobytu pod "oznaczonym adresem", gdyż budynek wzniesiono na działce [...] stanowiącej część terenów działkowych położonych przy ul. [...] w G., zaś pobyt mający charakter stały jest wystarczającą okolicznością do dokonania zameldowania, stanowiącą przesłankę wywodzoną z przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Prawidłowe wypełnienie przez Sąd pierwszej instancji obowiązku wynikającego z art. 153 ( 1 ppsa powoduje, że skarga kasacyjna podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy podniesione w tej skardze zarzuty naruszenia zaskarżonym wyrokiem przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych a także wskazanych przepisów ppsa nie mogły być uwzględnione.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, że Polski Związek [...] dbając o interes użytkowników pracowniczego ogrodu działkowego ma do dyspozycji różnego rodzaju środki prawne służące likwidacji naruszeń przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, przy czym przeciwstawianie się zameldowaniu /rejestracji/ osób faktycznie zamieszkujących na stałe na terenie ogrodu działkowego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w tym przedmiocie nie wydaje się drogą właściwą.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji z mocy art. 184 ppsa.