Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1263/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b, art. 140
journal: Dz.U. 2022 poz 988
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
article: art. 125 pkt 10 lit. g i 16
journal: Dz.U. 2020 poz 1268
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 10 maja 2022 r. nr SKO.4121/5/2022 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - skargę oddala –


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: "Kolegium", "SKO", "Organ odwoławczy", "Organ II instancji") z 10 maja 2022 r. nr SKO.4121/5/2022 wydana w przedmiocie cofnięcia D. N. (dalej: "Skarżący") uprawnień do kierowania pojazdami.

W podstawie prawnej decyzji Organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U z 2022 r. poz. 988 ze zm.; dalej: "p.r.d.") w zw. z art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: "u.k.p.") i art. 14 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957; dalej: "ustawa zmieniająca").

Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu.

Wnioskiem z 11 kwietnia 2012 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień Skarżącego z uwagi na wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] maja 2011 r. do [...] marca 2012 r. i uzyskanie 25 punktów karnych.

Starosta [...] decyzją z [...] marca 2020 r. nr [...] zobowiązał Skarżącego do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami do dnia 30 czerwca 2020 r.

Po rozpoznaniu odwołania Skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Następnie Starosta [...] decyzją z 31 stycznia 2022 r. nr KT.5430.1.23.2022.II cofnął Skarżącemu uprawnienia kategorii A, B, C, B+E, C+E, dokument nr [...] druk nr: [...], wydane dnia [...] lipca 2006 r. przez Starostę [...] z uwagi na niedopełnienie przez Skarżącego obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień do dnia 30 czerwca 2020 r.

Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania I instancji w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w tym zwłaszcza nieuwzględnieniu niewyjaśnionych okoliczności zdarzenia z [...] stycznia 2012 r., po których niesłusznie został ukarany punktami karnymi, co doprowadziło do przekroczenia limitu 25 punktów, a w rezultacie do złożenia przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...] wniosku o skierowanie na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje oraz naruszenie art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania jego uczestników wobec władzy publicznej poprzez uznanie jednostronnego i subiektywnego zdania wyrażonego przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...], z pominięciem skarg Skarżącego.

Po rozpoznaniu odwołania Skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, opisaną na wstępie decyzją z 10 maja 2022 r. nr SKO.4121/5/2022, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w rozpoznawanej sprawie na podstawie rozstrzygnięć Starosty [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie Skarżący był zobowiązany do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami do dnia 30 czerwca 2020 r., jednak obowiązku tego nie dopełnił, co uzasadnia stwierdzenie, że w niniejszej sprawie została spełniona hipoteza przepisu art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d., co oznacza, że Starosta był zobligowany do wydania decyzji orzekającej o cofnięciu Skarżącemu uprawnienia kategorii A, B, C, B+E, C+E do kierowania pojazdami.

Odnosząc się do zarzutów i argumentacji odwołania, Kolegium wskazało, że nie mogą zostać one uwzględnione, gdyż nie podlegają one badaniu w postępowaniu przed Organem odwoławczym w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W prowadzonym przez Starostę postępowaniu, Organ ten nie miał uprawnień do badania celowości wniosku otrzymanego od [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji ani skontrolowania prawidłowości naliczenia przez ten Organ liczby punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego podanych we wniosku. Wniosek Komendanta wskazujący liczbę przypisanych punktów był dla Starosty wiążący.

Natomiast konsekwencją niedopełnienia przez Skarżącego obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami do dnia 30 czerwca 2020 r. było wydanie decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania.

SKO wskazało, że w związku z tym, że wydanie ww. decyzji ma charakter obligatoryjny to należy stwierdzić, że Organ I instancji orzekł w rozpatrywanej sprawie prawidłowo. Brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku Skarżącego o uchylenie decyzji i umorzenia postępowania.

Z powyższą decyzją nie zgodził się D. N. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której zarzucił naruszenie:

1) art. 7 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w zwłaszcza brak wyjaśnienia okoliczności zdarzenia z [...] stycznia 2012 r., po których Skarżący został niesłusznie ukarany punktami karnymi, co doprowadziło do przekroczenia przez niego limitu 24 punktów karnych, a w rezultacie złożenia przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...] wniosku o skierowanie go na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje;

2) art. 8 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania odwoławczego w sposób budzący brak zaufania jego uczestników wobec władzy publicznej poprzez uznanie, że jednostronne i subiektywne zdanie wyrażone przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...] we wniosku o skierowanie na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje Skarżącego, jest wiążące dla Organu i nie może zostać podważone poprzez przeprowadzenie dowodu przeciwnego;

3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. w zw. z art. 125 pkt 16 u.k.p. i art. 14 ustawy zmieniającej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z 31 stycznia 2022 r. nr KT.5430.1.23.2022.II, w sytuacji kiedy brak było podstaw do złożenia przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...] wniosku o skierowanie Skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający jego kwalifikacje.

Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji; wstrzymanie wykonania decyzji Organów obu instancji oraz zasądzenie na jego rzecz od Organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił stan faktyczny sprawy zwracając uwagę, że w dniu [...] stycznia 2012 r. doszło do przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Policji, poprzez naruszenie procedury w zakresie sposobu przeprowadzania kontroli pomiaru prędkości przy użyciu urządzenia "Iskra" oraz naruszenie przepisów procedury przez niewłaściwy sposób przeprowadzenia kontroli w celu zbadania jego trzeźwości. W ocenie Skarżącego pomiar prędkości został wykonany nieprawidłowo i nie jest wiadome, którego samochodu dotyczył.

Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2012 r. poruszał się lewym pasem jezdni na trasie z [...] do [...]. Obok niego jechał inny samochód, również za nim (na obu pasach) poruszały się samochody. Jeden z Policjantów skierował urządzenie do pomiaru w kierunku wszystkich poruszających się pojazdów, po czym dał sygnał tarczą "stop" - "lizakiem policyjnym" - do zatrzymania się. Z uwagi na natężenie ruchu, nie wiadomo było, którego z samochodów dotyczył pomiar. Zdaniem Skarżącego funkcjonariusze Policji arbitralnie przypisali wynik pomiaru do jego samochodu i stwierdzili popełnienie wykroczenia drogowego, co skutkowało nałożeniem punktów karnych.

Równocześnie ze skargą, Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wniosek o odrzucenie Organ argumentował faktem złożenia skargi po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast w razie pozytywnego rozpatrzenia wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Kolegium wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 12 października 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 1263/22 tut. Sąd przywrócił Skarżącemu termin do wniesienia skargi.

Z kolei postanowieniem z 14 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 1263/22 tut. Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Organów obu instancji.

Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 stycznia 2023 r. sygn. akt II GZ 521/22 oddalił zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., co oznacza, że jeżeli sąd administracyjny dostrzeże naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji, to niezależnie od argumentów skarżącego, tenże sąd administracyjny uprawniony jest do uwzględnienia skargi.

Dokonując kontroli zaskarżonego aktu w tak określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja wydana w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Tytułem wstępu wskazać należy, że decyzja ta ma charakter decyzji związanej. Oznacza to, że jej wydanie nie podlega swobodzie decyzyjnej. Spełnienie się określonych przesłanek powoduje, że organ ma obowiązek wydać decyzję.

Przesłanki te zostały określone w art. 140 Prawa o ruchu drogowym.

Zgodnie z tym przepisem:

1. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie:

1-2) (uchylony);

3) przekroczenia, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego; decyzja o cofnięciu uprawnienia wydawana jest na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;

3a) stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy prawa jazdy popełnił:

a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,

b) trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

- przy czym decyzja o cofnięciu uprawnienia jest wydawana na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;

4) niepoddania się:

a) sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1,

b) (uchylona),

c) (uchylona).

2-4. (uchylone).

Na podstawie z kolei art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b. ustawy Prawo o ruchu drogowym

1. Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega:

1) osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty:

a) (uchylona),

b) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1;

2) (uchylony).

2-4. (uchylone).

W sprawie wnioskiem z 11 kwietnia 2012 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b P.r.d. skierowanym do Starostwa Powiatowego w [...] wniósł o sprawdzenie kwalifikacji Skarżącego do kierowania pojazdami kategorii A, B, C i E w ramach posiadanych uprawnień w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] maja 2011 r. do [...] marca 2012 r. otrzymując łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym. Decyzją Starosty [...] z [...] marca 2020 r. nr [...] skierowano Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, wskazując, że terminem wystarczającym do złożenia egzaminu kontrolnego jest 30 czerwca 2020 r. W związku z tym, że Skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień Starosta [...] wydał decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

W świetle przedstawionych okoliczności wskazać należy, że ziściły się przesłanki do zastosowania art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d. Zostali przy tym zachowane zasady postępowania. Skarżącego zawiadomiono o wszczęciu postępowania w sprawie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami, w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Nie ma również racji Skarżący, że wydane decyzje zostały oparte na nieznajdujących zastosowanie przepisów.

Powyższy przepis został wprawdzie uchylony przez art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm. - dalej u.k.p.), co zgodnie z art. 139 pkt 3 u.k.p. nastąpiło ostatecznie z dniem 4 czerwca 2018 r., jednak z dniem 4 czerwca 2018 r. weszła w życie nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm. - dalej ustawa zmieniająca), którą dokonując zmian w ustawie o kierujących pojazdami oraz Prawo o ruchu drogowym, w art. 14 ust. 1 postanowiono, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o kierujących pojazdami) nie stosuje się. W ust. 2 przewidziano, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Z powyższej regulacji wynika, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej, nie stosuje się m.in. przepisu art. 125 pkt 10 lit. g i 16 u.k.p., uchylającego przepis art. 140 i art. 140a P.r.d. oraz rozdział 2 i 2b ( w tym art. 114 i n. P.r.d.), co oznacza, że do czasu dokonania takiego wdrożenia przepisy te mogły mieć zastosowanie i stanowić podstawę prawną decyzji o cofnięciu Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami (zob. wyroki NSA: z dnia 9 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 16/20, z dnia 24 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 119/20, wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że minister właściwy do spraw informatyzacji na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie wydał komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, to jest umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq P.r.d., dlatego też to przepis art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. a P.r.d. miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Stanowisko to akceptowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Tytułem porządku należy dodać, że na mocy art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm.) w ustawie zmieniającej w art. 14 ust. 1 skreślono wyrazy "art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16". Oznacza to, że art. 140 i art. 140a P.r.d. o rozdziały 2 i 2b ) utraciły moc obowiązującą w dacie wejścia w życie zmiany wprowadzonej przez art. 14 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r., tj. z dniem 17 września 2022 r., o czym stanowi art. 23 pkt 3 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. Jednocześnie ustawodawca zastąpił uchylone regulacje przepisem art. 18 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. Jednak nie znajduje ona zastosowania w sprawie, gdyż w myśl przepisu intertemporalnego (art. 20 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r.) do postępowań w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami, a także do szkoleń kierowców, o którym mowa odpowiednio w art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 130 ust. 3 i art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Mając na uwadze jego treść stwierdzić należy, że skoro postępowanie zostało wszczęte w styczniu 2022 r. to zastosowanie znajduje w sprawie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. a P.r.d.

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie zostało jednoznacznie ustalone i nie było kwestionowane w skardze, że skarżący za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymał w okresie od [...] maja 2011 r. r. do [...] marca 2012 r. 25 punktów karnych, a Komendant Wojewódzki Policji zwrócił się o zatrzymanie prawa jazdy oraz skierowanie go na badania psychologiczne i wystąpił o sprawdzenie jego kwalifikacji do kierowania pojazdami. Niespornym również jest, że do czasu wydania rozstrzygnięcia przez organ II instancji, Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. W rezultacie w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowano zarówno art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b jaki i art. 140 ust. 1 pkt 4 lit.a P.r.d.

W świetle powyższego Organy obu instancji zasadnie ustaliły fakt obowiązywania przepisów materialnoprawnych stanowiących podstawę do wydania decyzji, zgodnie z którymi w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów, starosta wydaje decyzję o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy. Decyzja ta, o czym była mowa na wstępie ma charakter związany i organ nie ma uprawnień do weryfikacji kwalifikacji Skarżącego do kierowania pojazdami, jest natomiast związany informacją o liczbie punktów karnych uzyskanych przez Skarżącego. Nie ma przy tym kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12).

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.