Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1033/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 107 par. 1, par. 2, art. 116 par. 1, par. 2, par. 4, art. 122, art. 187 par. 1, art. 21 par. 1 pkt 1, art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant: ref. staż. Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzekania o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: wrzesień 2009 - marzec 2010, maj 2010 - wrzesień 2010, styczeń 2011 – luty 2011, kwiecień 2011 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 107 § 1 i § 2 i art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako "O.p.") orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej JN - Wiceprezesa A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług, wraz z odsetkami za zwłokę za okresy rozliczeniowe:

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...] wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...] wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...],

- [...]: kwota [...], wraz z należnymi odsetkami liczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...], razem [...].

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] w B w O został sporządzony akt notarialny [...], zgodnie z którym zawarto umowę spółki z o.o. pod nazwą A Sp. z o.o. Przedmiotem działalności spółki były głównie roboty budowlane związane z wnoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Począwszy od [...] spółka była zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym. W trakcie prowadzenia działalności Spółka składała w Urzędzie Skarbowym deklaracje podatkowe VAT-7, wykazując w nich kwoty do wpłaty, do zwrotu bądź do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Spółka zadeklarowane kwoty podatku od towarów i usług wpłaciła, jak również otrzymała należne jej zwroty. Wnioskiem z dnia [...] Spółka złożyła w Sądzie Rejonowym, wniosek o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej. Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy ogłosił upadłość A Spółka z o.o., obejmującą jego likwidację.

W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął u ww. podatnika kontrolę podatkową, która wykazała nieprawidłowości w rozliczeniu podatku naliczonego. Konsekwencją powyższego było określenie Spółce zobowiązań podatkowych w prawidłowej wysokości. Po zakończeniu kontroli podatkowej Syndyk masy upadłości korzystając z prawa wynikającego z art. 81 b) Ordynacji podatkowej, w dniu [...] złożył korekty deklaracji podatkowych VAT- 7, w wyniku których, w odniesieniu do miesięcy: [...], powstały w podatku od towarów i usług zaległości podatkowe w łącznej kwocie należności głównej [...].

Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...], Sąd Rejonowy stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika A Spółka z o.o. z/s w O. Wykreślenie Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego nastąpiło w dniu [...].

Z uwagi na brak możliwości zaspokojenia dochodzonych należności Skarbu Państwa, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu ww. Spółki - JN za zaległości podatkowe A Spółka z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...]. Organ I instancji uznał, że wobec braku ziszczenia się przesłanek określonych w art. 116 O.p., pozwalających na wyłączenie jego odpowiedzialności jako wiceprezesa zarządu Spółki, odpowiada on za zaległości podatkowe Spółki.

Organ podatkowy pierwszej instancji prowadził odrębne postępowanie w ww. zakresie wobec KP jako członka zarządu ww. Spółki, które to postępowanie zostało zakończone wydaniem w dniu [...] decyzji nr [...].

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem JN pismem z dnia [...], złożył odwołanie od w.w decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Rozstrzygnięciu organu I instancji zarzucił naruszenie:

1) art. 116 O.p. i art. 299 § 2 Kodeksu spółek handlowych przez niesłuszne i sprzeczne z dowodami przyjęcie, że odwołujący ponosi odpowiedzialność za zobowiązania Spółki pomimo zgłoszenia w odpowiednim czasie wniosku o upadłość, nieuwzględnienie, że osobiście wcześniej odwołujący nie mógł wystąpić z takim wnioskiem z powodu choroby, co miało wpływ na wydanie niesłusznej decyzji,

2) niesłuszne i sprzeczne z Prawem upadłościowym i naprawczym naliczenie odsetek włączając także okres prowadzonego postępowania upadłościowego od [...] aż do jego zakończenia podczas gdy odsetki z dniem upadłości nie biegną,

3) niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy w tym oddalenie przez organ postanowieniem z dnia [...], zgłoszonych przez odwołującego wniosków i zaniechanie ustalenia odpowiedzialności Prezesa Zarządu Spółki KP na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego, wobec skazania go prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w O w sprawie [...] w związku z ustaleniem odpowiedzialności za poświadczenie nieprawdy na fakturach VAT objętych decyzją, niewykazanie przez organ winy odwołującego związanej z zakwestionowanymi przez syndyka fakturami VAT a objętych niniejszą decyzją,

4) pominięcie przez organ prowadzonego postępowania upadłościowego w tym niewskazanie, że wierzytelności - żądanie objęte zaskarżoną decyzją, zostało przez organ zgłoszone Syndykowi, w jakiej wysokości zostało zaspokojone i czy obejmuje także żądanie objęte zaskarżoną decyzją,

5) naruszenie przepisów art. 366 Kodeksu cywilnego przez dowolne przyjęcie odpowiedzialności solidarnej odwołującego się nie podając z kim, upadłym czy innymi osobami,

6) nieprzeprowadzenie dowodu z akt Sądu Gospodarczego sygn. akt [...] w zakresie zgłoszenia wniosku o upadłość, wypowiedzenia odwołującemu zajmowanego stanowiska przez Syndyka ze skutkiem na [...], zgłoszonej wierzytelności przez organ w tym czy objęto zgłoszeniem przedmiotowe faktury VAT i wysokość zaspokojenia przez Syndyka zgłoszonej wierzytelności, listy wierzytelności, do kiedy było prowadzone postępowanie upadłościowe, brak akceptacji listy wierzytelności przez upadłego,

7) pominięcie przez organ daty dokonanej korekty faktur VAT przez Syndyka a jest nią [...] i nieprawidłowe ustalenie tak należności głównej jak i odsetek za zwłokę podając jedynie miesiąc i rok i to począwszy od [...], aż do dnia wydania decyzji, sprzecznie z zasadami ustawy o rachunkowości i Ordynacją podatkową.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 107 § 1, § 2 pkt 2, § 4, art. 116 § 1, § 2, § 4 oraz art. 208 § 1 O.p.:

I. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w zakresie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności JN jako A Sp. z o.o. z/s O za zaległości podatkowe w.w Spółki powstałe w podatku od towarów i usług za miesiące:

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

- [...] należność główna [...] wraz z odsetkami w wysokości [...],

II. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności JN jako A Sp. z o.o. za odsetki naliczone od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wydania zaskarżonej decyzji za miesiące:

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

- [...] w wysokości [...],

i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności wskazał, że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, z masy upadłości mogą być zaspokojone odsetki od wierzytelności, należne od upadłego, za okres do dnia ogłoszenia upadłości i obciążenie za nie odpowiedzialnością osoby trzeciej. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie w stosunku do A Sp. z o.o. postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy ogłosił upadłość Spółki, obejmującą jej likwidację. W tej sytuacji niezasadne było naliczenie odsetek za zwłokę wobec ww. podmiotu po dniu ogłoszenia upadłości. Organ II instancji wskazał, że w myśl art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności JN za odsetki za zwłokę naliczone od dnia ogłoszenia upadłości Spółki A do dnia wydania decyzji w łącznej wysokości [...] i umorzył w tym zakresie postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.

W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powołał przepisy art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 oraz art. 116 § 1, § 2 i § 4 O.p.

Przechodząc do meritum, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego prawidłowo określił stronę postępowania, względem której należało orzec o odpowiedzialności za wymienione w sentencji decyzji zaległości podatkowe A Spółka z o.o. Z akt sprawy wynikało bowiem, że A Sp. z o.o. powstała w wyniku zawarcia umowy aktem notarialnym z dnia [...] pomiędzy KP a JN. Jednocześnie na podstawie w.w aktu notarialnego powołano pierwszy Zarząd w osobach: KP - Prezes Zarządu, JN - Wiceprezes Zarządu.

Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy ogłosił upadłość A Spółka z o.o., obejmującą jego likwidację. Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (w brzmieniu obowiązującym w [...]), jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Uznać zatem należało, że z dniem [...] członkowie zarządu zaprzestali sprawowania funkcji zarządczych w w/w Spółce. Organ odwoławczy stwierdził, że w okresie [...], tj. w okresie w którym upłynęły terminy płatności zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...], A Spółka z o.o. był dwuosobowy. Funkcję Prezesa Zarządu sprawował KP, zaś funkcję Wiceprezesa Zarządu JN. Tak więc w.w zaległości podatkowe powstały w czasie pełnienia przez stronę funkcji Wiceprezesa Zarządu w/w Spółki, a zatem w świetle art. 107 § 1 i § 2 pkt 1, 2 O.p., JN i KP ponoszą solidarnie z A Spółka z o.o., odpowiedzialność za w/w długi podatkowe. Organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy I instancji właściwie przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie wystąpienia przesłanek umożliwiających wydanie zaskarżonej decyzji oraz przesłanek pozwalających na odstąpienie od orzeczenia o odpowiedzialności strony za w.w zaległości podatkowe A Spółka z o.o., wraz z odsetkami za zwłokę. Z treści zaskarżonej decyzji, jak i zgromadzonego materiału dowodowego sprawy wynika, że w niniejszej sprawie administracyjne postępowanie egzekucyjne, nie było prowadzone. Zauważono bowiem, że zobowiązania podatkowe, za które orzeczono o odpowiedzialności strony zostały ujawnione na etapie prowadzonego postępowania upadłościowego. Zgodnie z art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Tak więc organ egzekucyjny nie mógł z przyczyn formalnych wszcząć i prowadzić administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Wskazano również, że bezskuteczność egzekucji została wykazana w zakończonym w dniu [...] postępowaniu upadłościowym, które stanowiło egzekucję generalną. W postanowieniu z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy, wydanym w przedmiocie wniosku syndyka o stwierdzenie zakończenia postępowania upadłościowego, stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku ww. dłużnika. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w trakcie trwania postępowania upadłościowego syndyk masy upadłości zbył składniki majątku upadłego i dokonał jego podziału. Sporządził również listę wierzytelności wraz z listą uzupełniającą, które zostały zatwierdzone przez Sędziego komisarza. Częściowy plan podziału masy upadłości wierzytelności zabezpieczonych Syndyk złożył dnia [...], a po jego zatwierdzeniu przez Sędziego Komisarza został przez Syndyka wykonany. Pozostałe kwoty uzyskane ze sprzedaży poszczególnych składników majątku upadłego Syndyk przeznaczył na pokrycie kosztów prowadzenia upadłości, w tym w znacznej mierze na wypłatę zaległych wynagrodzeń dla zwolnionych pracowników wraz ze składkami ZUS, które nie zostały zaspokojone przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Sporządzony przez Syndyka plan podziału objął kategorię IV wierzytelności zaspokojoną w [...]%. Z materiału dowodowego wynika, że pomimo zgłoszenia przez organ podatkowy wierzytelności do masy upadłości, nie uzyskano żadnych kwot z postępowania upadłościowego prowadzonego wobec A Sp. z o.o. W dniu [...] nastąpiło wykreślenie Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. W świetle powyższego należało uznać, że wierzyciel podjął wszelkie możliwe działania mające na celu wyegzekwowanie należności Skarbu Państwa. Zgłosił wierzytelności do masy upadłości, które pomimo zbycia całego majątku Spółki w prowadzonym postępowaniu upadłościowym nie zostały zaspokojone. Z materiału dowodowego sprawy wynikało także, że w trakcie postępowania podatkowego prowadzonego przez organ I instancji, JN nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość Spółki, jak również nie wskazał faktycznego i bezspornego mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części. Tym samym, przesłanki ekskulpacyjne, o których mowa w art. 116 § 1 pkt 1 i 2 O.p. nie zostały spełnione. Konsekwencją powyższego było orzeczenie o odpowiedzialności strony za wskazane w sentencji decyzji zaległości podatkowe.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, bezsporny pozostawał fakt pełnienia przez JN, funkcji członka zarządu w okresie, w którym upływały terminy płatności przedmiotowych zobowiązań. Wskazywały na to jednoznacznie akta sprawy, z których wprost wynikało pełnienie przez odwołującego funkcji Wiceprezesa Spółki w okresie [...]. Aktem notarialnym z dnia [...] KP i JN, utworzyli spółkę A Spółka z o.o. Jednocześnie na podstawie w.w aktu notarialnego powołano pierwszy Zarząd w osobach: KP - Prezes Zarządu, JN - Wiceprezes Zarządu. Na podstawie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] stwierdzono, że w tracie działalności Spółki nie następowały żadne zmiany personalne w składzie zarządu. Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy ogłosił upadłość likwidacyjną Spółki, tym samym w tym dniu ustał byt prawny Zarządu. Zaległości podatkowe stanowiące przedmiot sprawy dotyczyły zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...]. Zatem w okresie powstania w.w zobowiązań podatkowych, strona pełniła funkcję członka zarządu. Powyższa okoliczność była niekwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Rzeczą nie kwestionowaną w niniejszym postępowaniu była również bezskuteczność egzekucji. Z akt sprawy, a w szczególności z postanowienia z dnia [...] sygn. akt [...] Sądu Rejonowego, wydanego w przedmiocie wniosku syndyka o stwierdzenie zakończenia postępowania upadłościowego przyjmowanej jako egzekucja generalna wynikało, że w prowadzonym postępowaniu upadłościowym cały majątek Spółki został sprzedany. Zaspokojono jedynie wierzytelności zabezpieczone, zaległe wynagrodzenia dla zwolnionych pracowników wraz ze składkami ZUS, które nie zostały zaspokojone przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz [...]% wierzytelności należących do kategorii [...]. Zaspokojeniu nie uległy natomiast zaległości podatkowe. Obecnie Spółka nie istnieje. W dniu [...] została wykreślona z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców. W świetle powyższego, wobec spieniężenia przez Syndyka masy upadłości całego majątku Spółki i zakończenia likwidacją postępowania upadłościowego prowadzonego wobec A Sp. z o.o., jak również nieprowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, należało stwierdzić, iż brak było możliwości zaspokojenia w.w zaległości podatkowych. Tym samym egzekucję z majątku Spółki należało uznać za bezskuteczną. Z powyższego wynika zatem, że obie przesłanki, o których mowa w art. 116 § 1 i § 2 O.p. zostały spełnione. Organy podatkowe nie stwierdziły również istnienia przesłanek egzoneracyjnych pomimo, iż w toku prowadzonych postępowań, JN wskazywał na fakt zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Stwierdził także, że złożony w Sądzie Rejonowym w dniu [...] wniosek został zgłoszony w terminie przewidzianym przepisami Prawa upadłościowego. Wskazał, że postępowanie upadłościowe wszczęte w.w wnioskiem zostało przeprowadzone. Sąd Rejonowy w dniu [...] zabezpieczył majątek Spółki i ustanowił tymczasowego nadzorcę. Przyjął również, iż szacunkowa wartość masy upadłości Spółki opiewała na kwotę [...]. Ustalił również koszty postępowania upadłościowego w wysokości [...]. W dniu [...] ogłosił upadłość Spółki i wezwał wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności. Odwołujący zaznaczył także, że Sąd nie stwierdził, aby zgłoszona upadłość nastąpiła z uchybieniem terminu czy pokrzywdzeniem wierzycieli. JN podniósł, że [...] przebywał na zwolnieniu chorobowym w tym również w szpitalu oraz świadczeniu rehabilitacyjnym. Organ odwoławczy nie podzielił jednakże powyższego stanowiska. Wskazał, że w myśl art. 21 ust. 1 i 2 powołanej ustawy dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Z treści art. 10 wymienionej ustawy wynika natomiast, że upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa dłużnik jest niewypłacalny jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań, a w przypadku osoby prawnej także gdy, zobowiązania przekroczą wartość jej majątku, nawet wówczas gdy zobowiązania te na bieżąco wykonuje (art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze). Powyższy zapis oznacza, że spełnienie którejkolwiek z dwóch przesłanek wymienionych w art. 11 ww. ustawy obliguje zarząd Spółki z o.o. do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Organ odwoławczy wskazał, iż z akt sprawy wynika, że problemy finansowe Spółki wystąpiły w [...]. Z załączonego do wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki zestawienia jej zobowiązań wynikało, że Spółka już w [...] nie regulowała swoich zobowiązań nie tylko wobec Skarbu Państwa, ale również wobec innych wierzycieli. Kolejne okresy działalności Spółki pogłębiały dodatkowo jej złą sytuację finansową. Na dzień [...] Spółka posiadała wobec swoich kontrahentów nieuregulowane zobowiązania w łącznej kwocie należności głównej [...]. Organ odwoławczy przeprowadził również analizę danych finansowych Spółki za lata [...] oraz sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień [...]. Wykazała ona, iż relacje majątku Spółki do jej zobowiązań na koniec poszczególnych okresów sprawozdawczych kształtowały się w następujący sposób:

- [...] aktywa razem [...], zobowiązania i rezerwy na zobowiązania [...],

- [...] aktywa razem [...], zobowiązania i rezerwy na zobowiązania [...],

- [...] aktywa razem [...], zobowiązania i rezerwy na zobowiązania [...].

W ocenie organu II instancji zaprezentowane dane finansowe wskazywały, że w [...] spełniona została również przesłanka, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. W tym to bowiem roku zobowiązania Spółki przekroczyły blisko [...] jej majątek. Z bilansu sporządzonego na dzień [...] wynikało, że Spółka na wskazany dzień bilansowy posiadała zobowiązania w kwocie [...] oraz majątek o wartości [...]. Oceniając materiał dowodowy w sprawie przez pryzmat przepisów Prawa upadłościowego i naprawczego Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że JN winien był, nie później niż z końcem [...] zgłosić wniosek o upadłość. Na powyższą okoliczność wskazywał fakt nie regulowania przez Spółkę zobowiązań nie tylko wobec Skarbu Państwa, ale przede wszystkim wobec swoich kontrahentów. W świetle powyższego organ odwoławczy nie zgodził się ze stroną, że wniosek o upadłość Spółki złożony w dniu [...] był wnioskiem złożonym we właściwym terminie. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż Spółka już w [...] miała podstawy do wystąpienia ze stosownym wnioskiem do sądu upadłościowego. Spółka ponad pół roku wcześniej zaprzestała regulowania swoich wymagalnych zobowiązań, wypełniając tym samym przesłankę, o której mowa w art. 11 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, co dodatkowo zostało potwierdzone danymi bilansowymi w ujęciu na dzień [...].

Organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu prowadzonym przez organy obu instancji JN nie wskazał mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko strony, iż organ I instancji, uzasadniając swoje orzeczenie winien był wskazać kiedy - z kim odwołujący się ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości w.w Spółki, niemniej zaniechanie w tym zakresie nie mogło skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego przedmiotowej decyzji. Świadczyło bowiem o naruszeniu wyłącznie w nieznaczącym stopniu postanowień art. 210 § 4 O.p., które nie wpłynęło na treść rozstrzygnięcia. Organ podatkowy powyższe uchybie naprawił w treści zaskarżonej decyzji, wskazując osobę solidarnie współodpowiedzialną za zaległości Spółki.

Organ odwoławczy zgodził się z JN w kwestii naliczenia odsetek od zaległości podatkowych Spółki z o.o. A. Uznanie powyższego zarzutu skutkowało uchyleniem decyzji w części nienależnie naliczonych odsetek i umorzeniem w tym zakresie postępowania.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki, organ podatkowy w oparciu o dane finansowe Spółki znajdujące się w aktach sprawy w sposób jednoznaczny wykazał, że wniosek zgłoszony w dniu [...] był wnioskiem spóźnionym. Okoliczności tej nie może zmienić podnoszony przez stronę fakt choroby oraz przebywania w szpitalu i leczenia rehabilitacyjnego. JN na zwolnieniu lekarskim przebywał w okresie [...], natomiast organ odwoławczy wykazał, że wniosek o upadłość winien był zostać złożony w [...]. W związku z tym, iż okres choroby nie pokrywał się z właściwym czasem do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki, powyższa okoliczność pozostawała bez wpływu na sprawę. W odniesieniu do zarzutów nie przeprowadzenia dowodu z akt zgromadzonych w prowadzonym przez Sąd Rejonowy postępowaniu upadłościowym organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego rozpatrując sprawę zgromadził materiał dowodowy, który poddał kompleksowej ocenie, a wnioski wyprowadzone na jego podstawie zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo w trakcie prowadzenia postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując zarzuty podnoszone wobec zaskarżonej decyzji, uzupełnił materiał dowodowy. W oparciu o informacje uzyskane od organu podatkowego ustalono, że Naczelnik Urzędu Skarbowego pismami z dnia [...] oraz z dnia [...] zgłosił wierzytelności do masy upadłości. Jednakże w prowadzonym postępowaniu upadłościowym nie nastąpiło zaspokojenie zgłoszonych zaległości podatkowych w żadnej kwocie. Dokonano również analizy sprawozdań finansowych, pod kątem przesłanki, o której mowa w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) O.p. Jednakże dodatkowo zgromadzone akta potwierdziły jedynie prawidłowość stanowiska przyjętego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego błędnego ustalenia należności głównej oraz odsetek za zwłokę poprzez pominięcie daty [...], w której to Syndyk złożył korekty deklaracji podatkowych, organ podatkowy wyjaśnił, że bez znaczenia dla wysokości zobowiązań podatkowych był termin złożenia korekt deklaracji podatkowych. Zobowiązanie powstało bowiem z mocy prawa, z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Korekta zaś deklaracji podatkowej, dotyczyła jedynie błędnie wykazanych w niej danych. Pozostawała tym samym bez wpływu na termin powstania zobowiązania oraz wysokość naliczonych odsetek za zwłokę, które w przypadku skorygowania zobowiązania podatkowego i wykazania kwoty należnej do wpłaty, naliczane są od pierwotnego terminu płatności zobowiązania podatkowego. Odnośnie zaś zarzutu dotyczącego niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym oddalenia zgłoszonych wniosków w piśmie z dnia [...] organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego odmawiając stronie uwzględnienia żądania, w dniu [...] wydał postanowienie, w którym wyjaśnił stronie przyczyny z jakich zgłoszone wnioski nie mogły zostać uwzględnione. Organ podatkowy prowadząc postępowanie w zakresie odpowiedzialności osób trzecich nie ma podstaw prawnych do badania przesłanek i okoliczności, które miałyby bezpośredni wpływ na ukształtowanie się wysokości zadeklarowanego zobowiązania podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe, nie rozstrzyga się kwestii związanych z ustaleniem istnienia obowiązku podatkowego. Tym samym wysokość zobowiązania podatkowego nie mogła stanowić przedmiotu sporu w sprawie prowadzonej w ww. zakresie. Bez związku z niniejszą sprawą pozostawał również fakt skazania prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego KP w sprawie [...] w związku z ustaleniem odpowiedzialności za poświadczenie nieprawdy na fakturach VAT objętych decyzją. Okoliczność ta nie stanowi przesłanki uwalniającej stronę od odpowiedzialności za zaległości Spółki. Powyższa okoliczność nie była bowiem wyjaśnieniem przyczyn, z powodu których strona mając wiedzę o niewypłacalności Spółki, nie złożyła w ustawowym terminie wniosku o ogłoszenie jej upadłości. Organ odwoławczy wskazał, że JN podejmując świadomą decyzję o objęciu funkcji członka zarządu Spółki z o.o. winien liczyć się z ewentualnymi konsekwencjami, jakie mogą go spotkać w przypadku naruszenia między innymi przepisów prawa. Organ odwoławczy nie kwestionował faktu, iż strona mogła czuć się oszukana przez byłego członka zarządu, niemniej okoliczność ta nie mogła zostać oceniona jako ekskulpacja w świetle art. 116 § 1 pkt 1 lit. b) O.p.

Organ II instancji ustosunkował się do powołanego przez stronę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. akt [...] i stwierdził, że nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że organ podatkowy w treści zaskarżonej decyzji nieprawidłowo wskazał dzień [...] jako datę graniczną ponoszenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki, których termin płatności upływał po tej dacie. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że dopiero począwszy od dnia [...], tj. dnia wydania przez Sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej Spółki, ustał byt Zarządu Spółki. Powyższe wprost wynikało z treści art. 75 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, w myśl którego jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. W niniejszej sprawie upadłość A ogłoszono w dniu [...], w związku z czym dopiero od tego dnia członkowie zarządu przestali pełnić w Spółce funkcje, na które zostali powołani i od tego dnia nie ponoszą odpowiedzialności za zaległości powstałe po tej dacie.

W skardze z dnia [...] JN zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w części orzekającej o solidarnej odpowiedzialności JN jako A za zaległości podatkowe w.w Spółki powstałe w podatku od towarów i usług za miesiące: [...]. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi celem uzupełnienia postępowania o ustalenia, czy PJ był podmiotem gospodarczym w datach wystawienia faktur VAT, czy korekty faktur VAT dokonane przez Syndyka są zgodne z przepisami i czy rodzą odpowiedzialność Skarżącego.

Zarzucił naruszenie:

1). art. 116 O.p. i art. 299 § 2 K.s.h. przez niesłuszne i sprzeczne z dowodami przyjęcie, że odwołujący ponosi odpowiedzialność za zobowiązania Spółki pomimo zgłoszenia w odpowiednim czasie wniosku o upadłość, nieuwzględnienie, że osobiście wcześniej odwołujący nie mógł wystąpić z takim wnioskiem z powodu choroby, co miało istotny wpływ na wydanie niesłusznej decyzji,

2). prawa materialnego, tj. art. 86 i 88 i następne ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług przez błędne przyjęcie, że Spółka z o.o. A, której skarżący był wiceprezesem, nienależnie dokonała rozliczenia podatku VAT uwzględniając między innymi zapłacony podatek VAT zleceniobiorcy PJ w oparciu o wystawione faktury VAT, co spowodowało bezpodstawne dokonanie korekt faktur przez Syndyka i to bez powiadomienia członków Zarządu Spółki w tym skarżącego, nieuwzględnienie przez organ braku akceptacji listy wierzytelności przez Upadłego a sporządzonej przez Syndyka,

3). art. 366 K.c. przez dowolne przyjęcie odpowiedzialności solidarnej odwołującego nie podając z kim, upadłym czy innymi osobami,

4). pominięcie przez organ daty dokonanej korekty faktur VAT przez Syndyka a jest nią [...] i nieprawidłowe ustalenie tak należności głównej jak i odsetek za zwłokę podając jedynie miesiąc i rok i to począwszy od [...]. aż do dnia wydania decyzji, sprzecznie z zasadami ustawy o rachunkowości i Ordynacją podatkową.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej zarzutom, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji znajduje podstawy w prawie materialnym, zaś wydanie decyzji poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego.

Na wstępnie należy wskazać, że zasady odpowiedzialności podatkowej osób trzecich określone są w rozdziale 15 Ordynacji podatkowej. W rozdziale tym mieści się zakres podmiotowy oraz przedmiotowy tej odpowiedzialności. Zgodnie z art. 107 § 1 O.p. w przypadkach i w zakresie przewidzianym w tym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Zgodnie z art. 107 § 2 pkt 2 O.p. osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialności są zgodnie z 116 § 1 O.p. członkowie zarządu. Przepis art. 116 § 1 O.p. stanowi, że za zaległości podatkowe spółki z o.o. odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Odstąpienie od orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania powstałe w czasie pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu jest możliwe jedynie w przypadku gdy wykaże on, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości bądź, że niezgłoszenie takich wniosków nastąpiło bez jego winy lub wskaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości spółki w znacznej części. Zgodnie z art. 116 § 2 O.p. odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków. Art. 116 § 4 O.p. stanowi, że wskazane przepisy stosuje się także do byłego członka zarządu.

W judykaturze nie jest kwestionowany pogląd dotyczący rozkładu ciężaru dowodu w postępowaniu dotyczącym przeniesienia odpowiedzialności za zaległości spółek kapitałowych na członków zarządu. Jak wynika z powołanego wyżej przepisu członkowie zarządu odpowiadają za zaległości podatkowe spółki z tytułu jej zobowiązań podatkowych powstałych w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu. Zatem organ jest obowiązany wykazać, że osoba wobec której wszczęto postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności pełniła funkcję członka zarządu, w czasie kiedy powstały zaległości podatkowe oraz że egzekucja należności podatkowych z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Te okoliczności musi wykazać organ podatkowy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 116 O.p. przewiduje odpowiedzialność członków zarządu spółek kapitałowych, niezależnie od tego, w jakim zakresie osoby te zarząd sprawują, czy też jakie czynności faktycznie wykonują zgodnie z ewentualnymi wewnętrznymi ustaleniami. Stąd przepis art. 116 § 2 O.p. odwołuje się do przesłanki "pełnienia obowiązków członka zarządu" rozumianej formalnie, tj. posiadania formalnych uprawnień członka zarządu za konkretny okres, niezależnie od tego, czy obciążony odpowiedzialnością członek zarządu faktycznie zajmował się interesami podmiotu, w którym był członkiem zarządu i czy w ogóle posiadał taką możliwość (np. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2260/12, wyrok WSA w Lublinie z dnia 2 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 132/14).

Członek zarządu, aby uwolnić się od odpowiedzialności, musi wykazać, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy lub też wskaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Zatem ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu.

Zasada wyrażona w art. 122 O.p. oznacza dla organu podatkowego obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Zasada ta wynika z przepisów o postępowaniu dowodowym, spośród których zasadnicze znaczenie ma art. 187 § 1 O.p. nakładający na organ powinność zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

W ocenie Sądu nie miało miejsca naruszenie żadnego z przepisów, na które wskazał skarżący w skardze. Organy podatkowe obu instancji zgromadziły obszerny materiał dowodowy w sprawie i przeprowadziły prawidłową analizę znajdującą swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Za bezpodstawny należy uznać zarzut naruszenia art. 116 O.p. oraz art. 299 § 2 K.s.h. przez niesłuszne i sprzeczne z dowodami przyjęcie, że skarżący ponosi odpowiedzialność za zobowiązania Spółki pomimo zgłoszenia w odpowiednim czasie wniosku o upadłość, nieuwzględnienie, że osobiście wcześniej nie mógł wystąpić z takim wnioskiem z powodu choroby. Zauważyć bowiem należy, że mając na uwadze fakt złożenia przez Spółkę w dniu [...] wniosku o upadłość oraz przeprowadzenie postępowania upadłościowego zakończonego przez Sąd Rejonowy w dniu [...] postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...], organ odwoławczy w oparciu o zgromadzony materiał dowody sprawy, a w szczególności: zestawienia jej zobowiązań wobec innych niż Skarb Państwa wierzycieli sporządzonego na dzień [...] i sprawozdań finansowych Spółki za lata [...] oraz sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień [...] dokonał prawidłowej analizy, że w.w wniosek nie był wnioskiem zgłoszonym we właściwym czasie. W treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zawarł wnioski, które wprost wskazują, że wbrew twierdzeniu skarżącego wniosek Spółki o upadłość z dnia [...] był wnioskiem spóźnionym. Prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że wniosek o ogłoszenie upadłości winien był zostać złożony najpóźniej w [...]. Powyższe organ odwoławczy wywiódł z faktu nieregulowania przez Spółkę w [...] swoich bieżących płatności, ponadto kolejne okresy prowadzonej przez Spółkę w [...] działalności pogłębiły dodatkowo jej złą sytuację finansową. Dokonany przez Spółkę spis wierzycieli wykazał, że na dzień [...] Spółka posiadała wobec swoich kontrahentów nieuregulowane zobowiązania w łącznej kwocie należności głównej [...]. Konieczność złożenia wniosku o upadłość już w [...] potwierdziły również sprawozdania finansowe Spółki sporządzone na dzień [...] oraz [...]. Dane w nich zawarte wykazały, że w [...] majątek Spółki pokrywał [...] % jej zobowiązań, natomiast na dzień ogłoszenia upadłości, tj. [...] tylko [...] %. W związku z powyższym, trudno zgodzić się ze skarżącym, że wniosek złożony przez Spółkę w dniu [...] r. był wnioskiem złożonym we właściwym czasie. Zgłoszenie wniosku o upadłość we "właściwym czasie" powinno nastąpić w momencie zapewniającym ochronę zagrożonych interesów wszystkich wierzycieli, aby po ogłoszeniu upadłości mieli oni możliwość równomiernego, chociaż tylko częściowego, zaspokojenia z majątku Spółki. Natomiast w zakończonym postępowaniu upadłościowym nie nastąpiło zaspokojenie wierzytelności Skarbu Państwa w żadnej części. Tak więc podnoszona przez skarżącego argumentacja nie daje podstaw do uznania za słuszny zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 116 O.p. oraz art. 299 § 2 K.s.h., poprzez niesłuszne i sprzeczne z dowodami przyjęcie, że skarżący ponosi odpowiedzialność za zobowiązania Spółki pomimo zgłoszenia w odpowiednim czasie wniosku o upadłość.

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że bez znaczenia dla właściwego czasu zgłoszenia wniosku o upadłość pozostaje również fakt choroby skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarżący na zwolnieniu lekarskim przebywał w okresie [...], natomiast wniosek o upadłość winien był zostać złożony w [...]. W związku z tym, iż okres choroby nie pokrywał się z właściwym czasem do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki, powyższa okoliczność pozostaje bez wpływu na sprawę.

Skarżący podniósł, że z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. akt. [...], że odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki związana jest z okresem do daty jego odwołania bądź rezygnacji a nie do daty wykreślenia go z KRS. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z informacjami zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym nr [...] wykreślenie członków zarządu Spółki nastąpiło w dniu [...]. Akta sprawy wskazują, że skarżący funkcję Wiceprezesa sprawował nieprzerwanie w okresie od dnia [...]. Przedmiotem sprawy prowadzonej przez organy podatkowe było orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności JN jako Wiceprezesa A Sp. z o.o. za zaległości podatkowe w.w Spółki powstałe w podatku od towarów i usług za miesiące [...]. Z powyższego zatem jednoznacznie wynika, że organy podatkowe orzekły odpowiedzialność strony jedynie za okresy, w których skarżący czynnie sprawował funkcję członka zarządu, a nie - jak skarżący wskazał w skardze - do daty wykreślenia go w KRS.

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że bez znaczenia dla sprawy, w kontekście przesłanek uwalniających od odpowiedzialności członka zarządu, pozostaje fakt uznania prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt [...] KP - Prezesa Spółki za winnego popełnienia czynu zabronionego, to jest przestępstwa skarbowego. Skarżący zakładając w dniu [...] wraz z KP A świadomie zdecydował się na wspólne kierowanie spółką prawa handlowego, w pełni przyjmując solidarną odpowiedzialność za zarządzanie i funkcjonowanie tego rodzaju podmiotem. Tym samym winien liczyć się również z ewentualnymi konsekwencjami, jakie mogą go spotkać w przypadku np. naruszenia między innymi przepisów podatkowych. Zauważyć bowiem należy, że od członka zarządu oczekuje się staranności, służącej zapewnieniu prawidłowego i zgodnego z prawem prowadzenia spraw spółki. Rzetelne i prawidłowe prowadzenie ksiąg i rozliczeń podatkowych jest obowiązkiem każdego podatnika. W przypadku zaś podatnika będącego osobą prawną obowiązek ten ciąży na organach reprezentujących podmiot gospodarczy. Skoro w rozpatrywanej sprawie reprezentujący A JN nie dopełnił tego obowiązku, nie mógł oczekiwać uwolnienia go od odpowiedzialności za przedmiotowe zaległości podatkowe. Prezes Zarządu w ramach prowadzonego nadzoru, ponosi wszelką odpowiedzialność za nieprawidłowości związane z działalnością zarządzanej przez siebie spółki. Co więcej, prawo do prowadzenia spraw, a zatem również posiadania informacji o stanie majątkowym i finansowym spółki jest jednocześnie obowiązkiem ustawowym członka zarządu, wynikającym wprost z art. 201 § 1 K.s.h..

Za bezpodstawny należy również uznać zarzut "naruszenia przepisów art. 366 kc. przez dowolne przyjęcie odpowiedzialności solidarnej skarżącego nie podając z kim, upadłym czy innymi osobami", gdyż w okresie [...], tj. w okresie, w którym upłynęły terminy płatności zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...], Zarząd A był [...]. Funkcję Prezesa Zarządu sprawował KP, funkcję Wiceprezesa Zarządu skarżący. Organ podatkowy I instancji orzekając o odpowiedzialności za zaległości A wszczął i prowadził odrębne postępowania w stosunku do wszystkich członków sprawujących zarząd w Spółce odpowiedzialnych za powstanie w.w zaległości podatkowych. W związku z powyższym po zakończeniu równolegle prowadzonych postępowań podatkowych, w dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej JN za w.w zaległości Spółki wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi do dnia wydania zaskarżonej decyzji, natomiast decyzją nr [...] o solidarnej odpowiedzialności KP. Wprawdzie organ I instancji w treści wydanego orzeczenia nie wskazał wprost osób współodpowiedzialnych za rzeczone zaległości podatkowe Spółki, niemniej organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż zaniechanie w tym zakresie nie mogło skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego przedmiotowej decyzji. Świadczyło bowiem o naruszeniu wyłącznie w nieznaczącym stopniu postanowień art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, które nie wpłynęło na treść rozstrzygnięcia, tym bardziej, iż z akt sprawy wprost wynikał krąg osób solidarnie odpowiedzialnych za zaległości podatkowe Spółki. Ponadto organ odwoławczy powyższe uchybie naprawił w treści zaskarżonej decyzji, wskazując osobę solidarnie współodpowiedzialną za zaległości w.w Spółki.

W ocenie Sądu nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący pominięcia przez organ daty dokonanej korekty deklaracji VAT przez Syndyka, a jest nią [...] i nieprawidłowe ustalenie tak należności głównej jak i odsetek za zwłokę podając jedynie miesiąc i rok, i to począwszy od [...], aż do dnia wydania decyzji, sprzecznie z zasadami ustawy o rachunkowości i Ordynacją podatkową. Bez znaczenia dla wysokości zobowiązań podatkowych i odsetek za zwłokę w niniejszej sprawie jest termin złożenia korekt deklaracji podatkowych. Zobowiązanie powstało bowiem z mocy prawa, z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 O.p.). Korekta zaś deklaracji podatkowej, którą Syndyk masy upadłości złożył w trybie art. 81b § 1 pkt 2 lit. a) O.p., dotyczyła błędnie wykazanych w niej danych finansowych, których prawidłowa wysokość została określona w postępowaniu kontrolnym. Kwoty zadeklarowane w złożonych korektach nie zostały uiszczone. W związku z czym powstała zaległość podatkowa, od której zgodnie z art. 53 § 1 naliczane są odsetki za zwłokę. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku bądź w przypadku zwrotu, od dnia zwrotu podatku. Ze znajdujących się w aktach sprawy korekt deklaracji złożonych przez Syndyka oraz list zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień [...] (tj. dzień ogłoszenia upadłości Spółki) ustalonymi odrębnie dla zaległości podatkowych i otrzymanych przez podatnika zwrotów, wynika prawidłowość przyjętych przez organ odwoławczy kwot zobowiązań pierwotnych jak i odsetek za zwłokę stanowiących podstawę orzeczenia.

Za bezpodstawny zdaniem Sądu należy uznać również zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 86 i 88 i następne, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez błędne przyjęcie, że A, której skarżący był wiceprezesem, nienależnie dokonała rozliczenia podatku VAT uwzględniając między innymi zapłacony podatek VAT zleceniobiorcy PJ w oparciu o wystawione faktury VAT, co spowodowało bezpodstawne dokonanie korekt faktur przez Syndyka i to bez powiadomienia członków Zarządu Spółki w tym skarżącego oraz nieuwzględnienia przez organ braku akceptacji listy wierzytelności przez Upadłego a sporządzonej przez Syndyka. Sąd zauważa, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe, nie rozstrzyga się kwestii związanych z ustaleniem istnienia obowiązku podatkowego. Tym samym wysokość zobowiązania podatkowego nie może stanowić przedmiotu sporu w sprawie prowadzonej w ww. zakresie.

Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty formułowane przez Skarżącego i dotyczące czynności podejmowanych przez Syndyka w prawomocnie zakończonym w dniu [...] sygn. akt [...] postępowaniu upadłościowym. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie upadłościowe jako odrębne postępowanie prowadzone przez organ sądowy, podlegało odrębnym środkom zaskarżenia w przewidzianym do tego trybie i czasie.

W posumowaniu przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że organy zgromadziły w sprawie obszerny i wyczerpujący materiał dowodowy, który należycie oceniły dokonując prawidłowych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji prawidłowo zastosowały przepisy prawa dokonując ich prawidłowej wykładni.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") orzekł, jak w sentencji.