Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 160/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 listopada 2023 r. nr 1601-IEW.4269.132.2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej określany jako: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 listopada 2023 r., wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 15 stycznia 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a). W wezwaniu wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634] – dalej jako: "p.p.s.a.").

Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania doręczono stronie w dniu 22 stycznia 2024 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k. 16 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 29 stycznia 2024 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, wymagany wpis od skargi również nie został uiszczony, co zostało potwierdzone przez pracownika sekretariatu, który okoliczność tę ustalił w Oddziale Finansowo - Budżetowym Sądu (k. 18 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną.

W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego. Z tych względów skarżący został wezwany, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL zostało (jedną przesyłką) prawidłowo doręczone stronie za pośrednictwem operatora publicznego dniu 22 stycznia 2024 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 23 stycznia 2024 r. i upłynął w dniu 29 stycznia 2024 r. (poniedziałek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, nie uzupełnił też braku formalnego poprzez podanie numeru PESEL. Okoliczności te uniemożliwiają natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.