Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 455/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 § 2, art. 234 § 2, art. 234 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.M. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1516/23 w zakresie ściągnięcia kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 12 grudnia 2022 r. nr EA-b-1760/1653/72/22 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 listopada 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 1516/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie, sąd pierwszej instancji), oddalił skargę M.M. (dalej: skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z 12 grudnia 2022 r. nr EA-b-1760/1653/72/22 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego.

Pismem z 30 listopada 2023 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia powyższego orzeczenia.

Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie, działając na podstawie art. 234 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zarządzeniem z 6 grudnia 2023 r. wezwała skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem przymusowego ściągnięcia.

W terminie otwartym do uiszczenia opłaty kancelaryjnej skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go z żądanej opłaty. Zarządzeniem z 23 lutego 2024 r., sygn. akt VI SPP/Wa 419/23 referendarz sądowy WSA w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Prawomocnym postanowieniem z 8 kwietnia 2024 r. sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy powyższe zarządzenie referendarza sądowego.

Pismem z 29 maja 2024 r. sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 grudnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem przymusowego ściągnięcia opłaty.

Zarządzeniem z 28 czerwca 2024 r. Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie, stosownie do art. 234 § 2 zd. 1 i 2 p.p.s.a., zarządziła ściągnięcie od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie jako "rażąco naruszającego prawo, bo opartego na nieprawdziwych przesłankach".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Artykuł 227 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zażalenie przysługuje więc na każde zarządzenie przewodniczącego lub postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów sądowych i to niezależnie od tego, czy strona kwestionuje wysokość opłaty, czy też podstawę żądania tej opłaty.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kosztami postępowania są m.in. koszty związane z dokonywaniem czynności procesowych w konkretnej sprawie, do których zalicza się koszty sądowe, obejmujące opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast, stosownie do treści art. 212 § 1 p.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna.

Zgodnie z art. 234 § 2 zdanie 1 i 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, a jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej obciąża zatem stronę w sytuacji, gdy odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie podlega doręczeniu z urzędu (art. 234 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku w sprawach, w których sąd pierwszej instancji oddalił skargę na zakwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Natomiast w sprawach w których sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę strony i uchylił wadliwy akt administracyjny, odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym w terminie czternastu dni od daty jego ogłoszenia, sąd doręcza stronom z urzędu.

Stosownie natomiast do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z 30 listopada 2023 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie w dniu 28 listopada 2023 r., którym WSA w Warszawie oddalił jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z 12 grudnia 2022 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego i doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Skarżący nie był zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych ani na mocy przepisu prawa – stosownie do art. 239 pkt 1 - 3 i art. 240 p.p.s.a., ani postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego prawo pomocy w tym zakresie na mocy art. 239 pkt 4 p.p.s.a.

W takiej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać, że Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie prawidłowo zarządzeniem z 6 grudnia 2023 r. wezwała skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł z tytułu złożenia przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie – wobec nieuiszczenia opłaty – zaskarżonym zarządzeniem z 28 czerwca 2024 r. zarządziła ściągnięcie od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Z tych przyczyn za niezasadne należy uznać zażalenie skarżącego, który podnosi, że zaskarżone zarządzenie rażąco narusza prawo. Nie ma bowiem wątpliwości, że w przypadku wydanego na rozprawie wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego skargę konieczne jest złożenie stosownego wniosku o doręczenie takiego orzeczenia (art. 141 § 2 p.p.s.a.), a następnie uiszczenie opłaty kancelaryjnej z tego tytułu (art. 234 § 2 p.p.s.a.), skoro skarżący nie należy do żadnej ze wskazanych w art. 239 p.p.s.a. kategorii podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.