Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1055/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. i D. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. G. i D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania rodzinie zastępczej jednorazowego świadczenia pieniężnego na pokrycie skutków zdarzenia losowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 28 czerwca 2010 r. A. G. i D. G. wystąpili o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie przyznania rodzinie zastępczej jednorazowego świadczenia pieniężnego na pokrycie skutków zdarzenia losowego.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawcy podali, że nie posiadają środków na opłacenie we własnym zakresie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. We wspólnym gospodarstwie domowym wnioskodawcy pozostają wraz z małoletnim K. S. (ur. w 2007 r.), dla którego są rodziną zastępczą. Dochody rodziny pochodzą z wynagrodzeń za pracę [...] zł (A. G.) i [...] zł (D. G.) oraz zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł), a także świadczenia uzyskiwanego z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. (kwota 1240 zł). Wydatki, jakie obciążają rodzinę, przeznaczone są na opłacenie energii elektrycznej, gazu, wody i telefonu (razem około 270 zł) oraz opieki lekarskiej i rehabilitacyjnej dla dziecka. Wnioskodawcy podali, że nie posiadają własnego mieszkania lub domu (mieszkają z rodzicami).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Uwzględniając to, że składający wniosek o przyznanie prawa pomocy objęli swoim żądaniem ustanowienie adwokata, formułowana w rozpoznawanej sprawie ocena zasadności wniosku oparta być musi na skonfrontowaniu sytuacji majątkowej skarżących z przesłanką przyznania tego prawa, wymienioną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści powołanego przepisu, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wskazuje, że skarżący są w stanie ponieść koszty postępowania sądowego, do których w tym przypadku trzeba zaliczyć koszt ustanowienia we własnym zakresie zawodowego pełnomocnika, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Powyższa ocena wynika z ustalenia, że skarżący uzyskują stałe (comiesięczne) dochody, których wysokość jest wystarczająca, by mogły z nich zostać poczynione niezbędne oszczędności na poczet korzystania z pomocy adwokata, jeżeli jego udział w postępowaniu uważają za niezbędny. Niewątpliwie, koszty utrzymania rodziny zwiększają wydatki na opiekę lekarską i rehabilitację małoletniego K. S., dla którego skarżący stanowią rodzinę zastępczą, niemniej jednak okoliczność ta nie mogła doprowadzić w niniejszej sprawie do przyznania żądanej formy prawa pomocy, albowiem uzyskiwane dochody rodziny (skarżący wyliczyli je na kwotę [...] zł) pomniejszone o deklarowane wydatki, wystarczają na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Nie budzi wątpliwości, że wskazywany zły stan zdrowia małoletniego K. S. w jakimś stopniu przewyższa koszty typowe dla utrzymania dziecka w porównywalnym wieku. Nie jest to jednak kwota (skarżący podnoszą przede wszystkim fakt przejazdów do lekarza lub rehabilitanta), która pochłaniałaby większość uzyskiwanych przez skarżących dochodów, stanowiąc podstawę sformułowania oceny o niemożności ustanowienia pełnomocnika przez stronę składającą wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by ogólne koszty ponoszone na dziecko (w tym między innymi koszt jego uczęszczania do MDK w P. - 50 zł/miesięcznie) przekraczały kwotę uzyskiwanej stale pomocy finansowej z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. Pozostawanie w gospodarstwie domowym na częściowym utrzymaniu rodziców uwzględnione być powinno jako okoliczność wpływająca na znaczne zmniejszenie obciążenia finansowego wnioskodawców.

Z uwagi na wskazanie we wniosku, że strona skarżąca chciałaby z jak najwyższą starannością i sumiennością przedstawić przed Sądem kwestię podważonej w skardze prawidłowości decyzji SKO w W., należy zauważyć, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny orzeka o legalności zaskarżonego aktu w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że brak udziału pełnomocnika zawodowego, reprezentującego skarżących, nie uniemożliwia uwzględnienia przez sąd z urzędu wad decyzji, których skarżący samodzielnie nie wskazali z uwagi na nieposiadanie kierunkowego (prawniczego) wykształcenia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.