Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1378/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, z uwagi na niuzupełnienie przez

skarżącego braków formalnych skargi.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2010 r. (k. 29).

W dniu 23 września 2010 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego z 9 grudnia 2010 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego.

Reprezentujący skarżącego radca prawny M. D. pismem z dnia

12 stycznia 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając do wniosku skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 września 2010 r. odrzucające skargę.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik z urzędu wskazał, że rzeczywista możliwość złożenia wniosku winna liczyć się od momentu spotkania się z mocodawcą, co miało miejsce w dniu 5 stycznia 2011 r

Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. zawiadomiła radcę prawnego M. D. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.

W aktach znajduję się również informacja, że pełnomocnik z urzędu przeglądał akta niniejszej sprawy w dniu 29 grudnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.

zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Strona dla sporządzenia skargi kasacyjnej jest zobowiązana skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie było zawinione przez skarżącego. Złożył on wniosek o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który został uwzględniony już po upływie tego terminu. Z kolei wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika jest możliwe dopiero po otrzymaniu informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem w ramach

prawa pomocy, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącego jednocześnie wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2010 r.

Zdaniem Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r. (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność ustała w dniu, w którym otrzymał listownie informację

z Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego, gdyż o tej daty mógł podejmować czynności procesowe w jego imieniu, w tym wnieść skargę kasacyjną. W aktach sprawy brak jest informacji w jakiej dacie pełnomocnik otrzymał zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych, jednak ustanowiony pełnomocnik przeglądał akta w dniu 29 grudnia 2010 r. i tą datę Sąd przyjął jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Należy zwrócić uwagę, że zastosowanie literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w

której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09).

W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia

go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223).

Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez pełnomocnika skarżącego wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.