Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2079/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędzia WSA Maria Tarnowska Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] o dopuszczeniu Stowarzyszenia [...] w K. do udziału w charakterze strony w postępowaniu odwoławczym prowadzonym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia pkt I decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] lipca 1985 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem udziału wynoszącego [...] części nieruchomości wchodzącej w skład zabytkowego zespołu [...] oznaczonej jako działki nr [...]. W uzasadnieniu podniósł, że dopuszczenie przez Ministra Budownictwa do udziału w sprawie Stowarzyszenia [...] zaskarżonym postanowieniem nastąpiło wbrew stanowisku przedstawionemu w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1397/04 i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 755/06.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podniósł, że A. B. nie był stronom zaskarżonego postanowienia i nie ma w związku z tym legitymacji skargowej w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Gmina Miejska K. wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu uczestnik postępowania podniósł, że zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Z przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Tymczasem zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o dopuszczeniu Stowarzyszenia [...] w K. do udziału w postępowaniu odwoławczym nie mieści się w żadnej z kategorii postanowień objętych kognicją sądu administracyjnego.

Sąd zauważa, że zgodnie z art. 141 § 1 KPA na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jeżeli chodzi o postanowienia wydane w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym kwestię tę normuje art. 31 § 2 KPA. Przepis ten przewiduje, że zażalenie służy tylko na postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej (por. postanowienie NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 352/05, LEX nr 197527). Postanowienie o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu nie podlega zatem samodzielnemu zaskarżeniu. Postanowienie to rozstrzyga kwestię wpadkową pojawiającą się w toku postępowania administracyjnego, a więc nie kończy postępowania w sprawie i nie rozstrzyga jej co do istoty.

Skoro tak, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązany był skargę A. B. odrzucić.