Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 510/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] grudnia 2023 r. nr [...] w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 2 lutego 2024 r. U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (płatnik składek) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] grudnia 2023 r. nr [...], którą utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] października 2018 r. nr [...]ustalającą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego E. J. (uczestnika postępowania) z tytułu wykonywania na rzecz płatnika składek umowy o świadczenie usług, w rozumieniu art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku, strona wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci obciążenia strony znacznej wysokości składkami wstecznie, za kilka lat oraz odsetkami, co może zaburzyć płynność finansową strony i doprowadzić do jej upadłości. Skarżąca podkreśliła, że organ wydał również więcej analogicznych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (v. postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., II OZ 1377/11, LEX nr 1103057).

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., II FZ 804/11 – dostępne CBOSA).

W niniejszej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania objęta została decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Zatem ze względu na swój charakter, potwierdzający jedynie istnienie określonego stanu zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (v. postanowienia NSA z 11 grudnia 2012 r. II GSK 1927/12, z 10 czerwca 2014 r., II GSK 1263/14 - dostępne CBOSA). Skoro decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.