Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 356/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2.
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 726/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 1401-IEE2.711.1.182.2022.6.DUW w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem należności podatkowych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 726/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 1401-IEE2.711.1.182.2022.6.DUW w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu wpisem do Rejestru Należności Publicznoprawnych.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że ww. postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 11 stycznia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, dalej: ZPO – k. 24-25 akt administracyjnych). W treści decyzji zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż termin na wniesienie skargi upływał z dniem 10 lutego 2023 r., natomiast Skarżąca nadała skargę trzy dni po upływie ww. terminu, tj. 13 lutego 2023 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę Skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej P.p.s.a.), ponieważ została ona złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie podnosząc, iż skargę do Sądu pierwszej instancji na decyzję DIAS w Warszawie wniosła z zachowaniem 30-dniowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca.

W niniejszej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy zaskarżona decyzja DIAS została doręczona Skarżącej w dniu 11 stycznia 2023 r. (ZPO – k. 24-25 akt administracyjnych). Decyzja ta zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia (str. 5 decyzji). Pierwszym dniem 30-dniowego terminu do złożenia skargi na ww. decyzję był 12 stycznia 2023 r., zaś ostatnim, zgodnie art. 83 § 2 P.p.s.a., 10 lutego 2023 r. (piątek). Tymczasem skarga została nadana przez Skarżącą w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 lutego 2023 r., co potwierdza pieczęć na kopercie znajdującej się na karcie 9 akt sądowych. Bezsprzecznie więc skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Zgodnie z brzmieniem art. 150 § 1 i 2 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 O.p. (tzw. doręczenie właściwe - do rąk adresata lub osoby upoważnionej), operator pocztowy przechowuje pismo w swojej placówce pocztowej przez okres 14 dni, o czym zawiadamia w stosowny sposób (tzw. awizo) adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w ww. terminie doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.).

W niniejszej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych (k. 24) wynika, że z powodu niemożności doręczenia pisma adresatowi, pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi czy zarządcy domu lub dozorcy, w dniu 28 grudnia 2022 r. pozostawiono je na okres 14 dni w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponownego awizowania dokonano dnia 5 stycznia 2023 r., a zatem w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Ostatnim dniem na odbiór przesyłki, a jednocześnie dniem, w którym w przypadku niepodjęcia pisma powinno zostać ono uznane za doręczone był 11 stycznia 2023 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika też, że w dniu 11 stycznia 2023 r. pismo zostało odebrane przez W. H. – Prezesa Zarządu. Niewątpliwie – zgodnie z art. 150 § 4 O.p. – pismo należy uznać za doręczone w dniu 11 stycznia 2023 r.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia