Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 262/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 771/22 wzywające H. S. do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. nr ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 771/22 wezwano H. S., na podstawie art. 220 § 1 (§ 3a) w związku z art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej za wydruk odpowiedzi z dnia 23 marca 2023r. na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. nr ... w kwocie 2,50 złotych stosownie do § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 poz. 1090), w terminie 7 dni od daty doręczenie odpisu zarządzenia, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła H. S. wskazując m.in. to, iż w pierwszej kolejności powinien być nadany bieg zażaleniu złożonemu na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 24 marca 2023 r. dotyczące również opłaty kancelaryjnej za wydruki odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przewodniczący Wydziału II WSA w Łodzi zasadnie podjął działania celem wezwania H. S. do uzupełnienia opłaty kancelaryjnej za wydruk odpowiedzi na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. Podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia stanowił prawidłowo zastosowany w tej sprawie przepis art. 235a p.p.s.a., który stanowi, że opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Stosownie natomiast do § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4).

Z akt sprawy wynika, że 24 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 771/22 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwano H. S., do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki odpowiedzi na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. nr ... w kwocie 12,50 złotych.

W sprawie bierze udział 8 uczestników/stron postępowania. Czarno-biały wydruk odpowiedzi na skargę w formacie A4 liczył 5 stron. Sporządzenie wydruków było niezbędne w celu doręczenia ich 6 uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego, którzy nie posługują się w postępowaniu sądowym środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, co uzasadniało pobranie opłaty w wysokości 15 złotych. Kwota 12,50 była zatem niewystarczająca, słusznie więc uruchomiono tryb wezwania do uzupełnienia opłaty. Należy bowiem przyjąć, że wezwanie do uiszczenia opłaty niższej niż wymagana może być naprawione przez wydanie kolejnego zarządzenia przewodniczącego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., ewentualnie w trybie art. 223 § 2 lub art. 224 p.p.s.a.

W orzecznictwie zwrócono uwagę, że przepis art. 223 § 2 odnosi się do każdego przypadku nieuiszczenia opłaty, niezależnie od tego, czy obowiązek jej uiszczenia istniał od początku postępowania, czy też powstał dopiero w jego toku oraz niezależnie od przyczyn jej nieuiszczenia (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2020 r., II FSK 635/20).

Trzeba również zaznaczyć, że zarządzenie przewodniczącego określające wysokość należnej od strony/uczestnika opłaty może wymagać zmiany, co jest dopuszczalne na mocy przepisów art. 167 w zw. z art. 165 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie uruchomiono zatem prawidłowo tryb wezwania do uzupełnienia opłaty, bowiem nie można twierdzić, iż raz ustalona wysokość opłaty nie może być zmieniona oraz że prawomocność pierwszego wydanego w tym przedmiocie zarządzenia oznacza niewzruszalność tej opłaty w dalszym postępowaniu (por. uchwała NSA z dnia 28 maja 2007 r. II FPS 7/06).

Ponadto wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu nie było uchybieniem proceduralnym przekazanie do NSA zażalenia na zarządzenie z 24 marca 2023 r. po wydaniu zarządzenia z 11 kwietnia 2023 r., ze względu na zachodzący związek przedmiotowy tych czynności i ekonomikę postępowania.

W rezultacie zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, przy czym należy zauważyć, że podniesiono w nim twierdzenia nakierowane na nieuprawnione podważenie kompetencji orzeczniczych Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i godności sprawowanego przez nich urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jak w sentencji.

-----------------------

3