Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 853/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2025-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 27 września 2024 r. znak:[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 20 października 2024 r. D. J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, drogą elektroniczną (przez ePUAP), skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 27 września 2024 r. znak:[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 25 listopada 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanego oraz braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Skarżący pouczony został jednocześnie, że termin na uzupełnienie ww. braków wynosi 7 dni, przy czym w przypadku nieuzupełnienia braków w owym terminie – skarga zostanie odrzucona.

Przesyłki zawierające wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wysłano skarżącemu za pośrednictwem poczty elektronicznej (ePUAP). Przesyłki te nie zostały odebrane przez skarżącego w okresie 14 dni od dnia wysłania pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczenia wynika, że w przypadku obydwu doręczeń data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce

2 grudnia 2024 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD miała miejsce 10 grudnia 2024 r. (k. 107 i k. 112 akt sądowych).

Po sprawdzeniu 20 grudnia 2024 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (k. 117 akt sądowych). Skarga nie została podpisana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest zawsze badaniem, czy skarga spełnienia warunki przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2024.935; dalej: p.p.s.a.), od których zależy dopuszczalność jej wniesienia. Wstępna kontrola wykazała, że skarga jest obarczona brakami – formalnym

i fiskalnym.

W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., pismo strony wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd( art. 220 § 3 p.p.s.a).

W rozpoznawanej sprawie wniesiona przez skarżącego skarga stanowiła załącznik do pisma przewodniego, które zostało przez skarżącego podpisane podpisem elektronicznym. Sama zaś skarga – jako załącznik do pisma przewodniego – nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącego.

W tym miejscu wskazać należy, że ztreści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

Stanowisko, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20). Sąd rozpoznający niniejszą skargę podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach.

Ponadto skarżący składając skargę nie uiścił należnego wpisu.

Wobec stwierdzenia powyższych braków Sąd wezwał skarżącego do ich usunięcia pismami z 2 grudnia 2024 r. skierowanymi na jego elektroniczną skrzynkę odbiorczą. Stosownie bowiem do treści art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Stosownie do art. 74a § 3 p.p.s.a.w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1) a także pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2).

Zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. datą doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym). Na mocy art. 74a § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd,

po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.).

Przesyłki zawierające przedmiotowe wezwania nie zostały odebrane przez skarżącego w okresie 14 dni od dnia wysłania pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczenia wynika, że w przypadku obydwu doręczeń data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce

2 grudnia 2024 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD miała miejsce 10 grudnia 2024 r. (k. 107 i k. 112 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi upłynął 16 grudnia 2024 r. (poniedziałek). W ustawowym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci jej podpisania ani nie uiścił sądowego.

Z przytoczonych powyżej przepisów jednoznacznie wynika przy tym, że nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jak również nieuiszczenie w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego od skargi, stanowi podstawę odrzucenia skargi przez Sąd

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.