Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 4732/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński (spr.) Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004r. sprawy ze skarg T.K., M. i M. K., J.W., L.K., K.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę ; o d d a l a s k a r g i /-/ K.Pawlicki /-/ A.Zieliński /-/ G.Radzicka


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2001r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa. Starosta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę hali – zakładu demontażu, recyklingu i złomowania pojazdów dla G. i J.T. Uzasadniając decyzję Starosta wskazał, że wnioskodawca dołączył do wniosku wszystkie konieczne dokumenty oraz uzupełnił stwierdzone braki i nieprawidłowości do dnia [...] września 2001r. Organ I instancji odniósł się także do zarzutów, jakie wobec planowanej inwestycji zgłosiły niektóre osoby będące stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy, tj. J. W., T. K., L. K., M. K., które wskazywały, że planowana inwestycja spowoduje dodatkowy wzrost uciążliwości w postaci zanieczyszczenia powietrza, hałasu, zanieczyszczenia gleby i wód gruntowych oraz zagrożenia dla zdrowia i życia. Starosta wskazał, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także, że dochowano szczególnego trybu postępowania wymaganego dla inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z ustawą z dnia 9 listopada 2000r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2000, nr 109, poz. 1157 z późn. zm.), w związku z postanowieniami rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. 1998, nr 93, poz. 589 z późn., zm.). Organ I instancji powołał się także na treść sporządzonego w przedmiotowej sprawie raportu oddziaływania na środowisko, według którego inwestycja nie stworzy dodatkowych zagrożeń i uciążliwości dla środowiska i ludzi w stopniu stanowiącym naruszenie obowiązujących przepisów.

Od decyzji Starosty odwołali się L. i K. K., J. W., M. i M. K. oraz T. K. Skarżący podkreślili, że dalsza rozbudowa zakładu należącego do G. i J. T. spowoduje wzrost uciążliwości w korzystaniu z okolicznych działek oraz zagrożenie dla zdrowia i życia Odwołujących się poprzez zanieczyszczenie powietrza, hałas, zanieczyszczenia gleby i wód gruntowych substancjami ropopochodnymi, zagrożenie pożarowe. W odwołaniach zaproponowano również przeniesienie inwestycji na grunt po drugiej stronie ulicy.

Decyzją z dnia [...] listopada 2001r., nr [...], Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 104 i 138 § 1 pkt 1 kpa. oraz art. 28, art. 32 ust.4, art. 33 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 1,3 i 4, art. 35 ust. 1, 2 i 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane. Organ II instancji podtrzymał w całości argumentację Starosty wskazując dodatkowo, że zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie można odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeśli inwestycja spełnia wymagane przez ustawę warunki.

Skargi na decyzję Wojewody złożyli L. i K. K., J. W., T. K. oraz M. i M. K. podnosząc te same zarzuty co w odwołaniu od decyzji I instancji.

W odpowiedziach na skargi Wojewoda podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna. Zarzuty Skarżących dotyczą przede wszystkim zagrożeń jakie realizacja inwestycji stanowiłaby dla środowiska, a przez to także dla zdrowia i życia Skarżących oraz ich rodzin. Są to aktualnie zarzuty hipotetyczne, niemniej Sąd badał, czy w sprawie nie naruszono odpowiednich przepisów o ochronie środowiska w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Uchybienie im – z mocy postanowienia ustawodawcy – oznaczałoby, że inwestycja nie spełnia minimalnych kryteriów ochrony i w związku z tym można odmówić wydania pozwolenia na budowę.

Stosownie do art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, jeśli postępowanie takie jest wymagane przepisami o ochronie środowiska. Zgodnie z art. 25 ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2000, nr 109, poz. 1157 z późn. zm.) postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymagają przedsięwzięcia mogące znacząco wpływać na środowisko. Do takich przedsięwzięć prawidłowo zakwalifikowano przedmiotową inwestycję na podstawie § 2 pkt 4 "k" i pkt 10 "h" rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. 1998, nr 93, poz. 589 z późn. zm.). Ustawa o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko określa szczegóły postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Istotne znaczenie z punktu widzenia zarzutów skarg ma określony w art. 29 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek sporządzenia przez wnioskodawcę raportu oddziaływania na środowisko. W przedmiotowej sprawie raport taki został sporządzony przez zespół pod redakcją mgr inż. Z.S. Zawiera on obszerną analizę oddziaływania inwestycji na środowisko, spełniając kryteria art. 31 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Treść raportu rzetelnie odnosi się do wszystkich aspektów ochrony środowiska, jakie mogą zostać zagrożone przez realizację inwestycji. Szczególna uwaga została poświęcona gospodarce odpadami (w tym zagrożeniom pożarowym związanym z przetwarzaniem substancji łatwopalnych), wpływowi inwestycji na klimat akustyczny oraz oddziaływaniu jej na powietrze atmosferyczne. Specjalistyczna ocena oddziaływania inwestycji na środowisko prowadzi zatem do wniosku, że przedsięwzięcie nie stworzy zagrożeń, jakich obawiają się Skarżący, a w każdym razie nie dojdzie do takiego ich zwiększenia, które byłoby nieakceptowalne ustawowo i społecznie.

Należy również zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym zachowano też inne warunki, od jakich uzależnione jest wydanie pozwolenia na budowę, w szczególności wymagania art. 32 Prawa budowlanego. Wniosek o pozwolenie na budowę został bowiem złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a wnioskodawca jest uprawniony do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Skoro zatem inwestycja spełniała wymogi określone w ustawie Prawo budowlane, w szczególności zaś zachowano w postępowaniu wymogi ochrony środowiska, organ, na podstawie art. 35 ust. 4 cyt. ustawy, nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.

/-/ K.Pawlicki /-/ A.Zieliński /-/ G.Radzicka

MarK