Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 134/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie zaskarżonej decyzji  z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 34 ust 3 pkt 4, art. 306 ust 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art.4 pkt 2, pkt 4, pkt 8a, art. 4 pkt 1a i pkt 8a, art. 5 pkt 53, art90 ust 1, art. 90 ad ust 3, art 9 ac ust 3
journal: Dz.U. 2021 poz 1984
law: Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R sp. z o.o. z siedzibą w O na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2022 r. znak DOA.7110.46.2022.ROS w przedmiocie pozwolenia na budowę I. stwierdza, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa w zakresie w jakim zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę elementów niewchodzących w skład infrastruktury kolejowej, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R sp. z o.o. z siedzibą w O kwotę 1014 (tysiąc czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), w związku z art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471), w nawiązaniu do art. 9ac ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1984) - zatwierdził projekt budowlany i udzielił PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. pozwolenia na budowę: "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku [...]" - budowę, przebudowę i rozbiórkę na liniach kolejowych: nr [...] od km 80+640 do km 83+636, nr [...] od km - 0+425 do km 2+213, nr [...] od km -0+551 do km 2+675, nr [...] od km 296+245 do km 302+122, w zakresie:

- Budowy i przebudowy układu torowego wraz z odwodnieniem,

- Budowu i przebudowy układu drogowego wraz z infrastrukturą,

- Budowy peronów wraz z infrastrukturą,

- Budowy ściany oporowej,

- Budowy i przebudowy sieci, przyłączy i urządzeń sanitarnych wraz z budową podziemnego zbiornika technologicznego i budową podziemnego zbiornika p.poż.,

- Budowy i przebudowy sieci, przyłączy i urządzeń elektroenergetycznych,

- Budowy i przebudowy sieci, przyłączy i infrastruktury telekomunikacyjnej,

- Budowy i przebudowy sieci trakcyjnej,

- Budowy i przebudowy zasilaczy 3 kV,

- Budowy i przebudowy sterowania lokalnego odłącznikami sieci trakcyjnej,

- Budowy i przebudowy sieci i urządzeń sterowania ruchem kolejowym,

- Budowy przejścia podziemnego dla pieszych wraz z infrastrukturą,

- Przebudowy wiat peronowych (zadaszenia peronów),

- Budowy budynku nastawni "O." wraz z infrastrukturą,

- Budowy budynku dla obsługi podróżnych wraz z infrastrukturą,

- Budowy tymczasowego budynku dla obsługi podróżnych wraz z infrastrukturą,

- Rozbiórki budynku dworca kolejowego "O. Główny",

- Rozbiórki ścian oporowych: [...] - od km 298+644,86 do km 298+671,36; [...] - od km 300+457,24 do km 300+485,72; [...] - od km 300+414,95 do km 300+564,33; [...] - od km 300+442,89 do km 300+506,84; [...] - od km 300+657,89 do km 301+101,78; [...] - od km 298+560,50 do km 298+580,00; [...] - ok km 298+592,50 do km 298+630,50;

- Rozbiórki przejścia podziemnego w km 298+881,

- Rozbiórki budynku nastawni "O."

- Rozbiórki budynku nastawni O.,

- Rozbiórki budynku obecnej nastawni "O." w km 298+630,

- Rozbiórki budynku dyżurnego ruchu peronowego w km 298+856,

- Rozbiórki peronów nr: 1,2, 3, 4,

- Rozbiórki zadaszenia dojścia do peronu nr 1,

- Rozbiórki zadaszenia (wiaty) przed budynkiem dworca kolejowego na peronie nr 1,

- Rozbiórki budynku posterunku tzw. "górki rozrządowej",

- Rozbiórki rampy usytuowanej na działce nr [...] obręb [...] O.,

- Rozbiórki rampy usytuowanej na działce nr [...] obręb [...] O.,

- Rozbiórki budynku warsztatu wagonowego na dz. nr [...] obręb [...] O.,

- Rozbiórki budynku pomocniczego nr 1,

- Rozbiórki budynku pomocniczego nr 2,

- Rozbiórki schronu na peronie nr 3,

- Rozbiórki schronu na peronie nr 4,

- Rozbiórki budynku "poprawiaczy wagonów",

- Rozbiórki blaszanego garażu,

- Rozbiórki "betonowego bloku" - fundamentu po bramce sygnałowej,

- Rozbiórki istniejącej sieci trakcyjnej (wraz z konstrukcjami wsporczymi i fundamentami),

- Rozbiórki układu torowego,

- Rozbiórki sieci, przyłączy i urządzeń teletechnicznych,

- Rozbiórki sieci i urządzeń sterowania ruchem kolejowym,

- Rozbiórki sieci, przyłączy i urządzeń elektroenergetycznych,

- Rozbiórki sieci, przyłączy i urządzeń wodociągowych,

- Rozbiórki sieci, przyłączy i urządzeń kanalizacji deszczowej,

- Rozbiórki sieci, przyłączy i urządzeń kanalizacji sanitarnej.

Inwestycję przewidziano na działkach:

- jedn. ewid. [...] m. O., obr. O. , dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. [...], dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. [...] dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. [...], dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. [...], dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...]

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. [...], dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: ;

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...];

- jedn. ewid. [...] m. O, obr. O, dz. nr: [...].

Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu Wojewoda [...] wskazał, że PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w W. wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedkładając projekt budowlany zawierający opinie i uzgodnienia, a także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane.

Wojewoda [...] pismem z 13.10.2021 r. zawiadomił wnioskodawcę o wszczęciu postępowania administracyjnego, a pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczenia na tablicach ogłoszeń odpowiednio w [...] Urzędzie Wojewódzkim, w Urzędzie Miasta O. oraz na stronach internetowych tych urzędów. Obwieszczenie ukazało się również w Gazecie O w dniu 19.10.2021 r.

Z aktami sprawy oraz projektem budowlanym zapoznała się Spółka R P Sp. z o.o. z siedzibą w O.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...].11.2021 r., wezwał inwestora do uzupełnienia braków w przedłożonym projekcie budowlanym, które zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.

Z aktami sprawy oraz projektem budowlanym ponownie zapoznała się R P Sp. z o.o. z siedzibą w O.

W dniu 6.12.2021 r. wpłynął wniosek R P Sp. z o.o. o wyłączenie Wojewody [...] od załatwienia sprawy. Wniosek przekazano do rozpoznania Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

R P Sp. z o.o. w piśmie z 10.12.2021 r. przedstawiała swoje stanowisko, wskazują na nieprawidłowości, jakie zdaniem strony występują w dokumentacji. Podniesiono, że:

1. zakres inwestycji został określony jako roboty budowlane oraz obiekty, które nie zostały zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane, a tym samym nie stanowią robót budowlanych i obiektów budowlanych, dla których ustawa przewiduje wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

2. projekt budowlany obejmuje swoim zakresem budowę dworca kolejowego, natomiast zakres inwestycji opisany we wniosku pomija budowę dworca, wskazując na budowę "budynku obsługi podróżnych", co stoi w sprzeczności z decyzją lokalizacyjną.

3. dworzec kolejowy powinien być realizowany w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a nie w trybie rozdziału 2b ustawy o transporcie kolejowym.

4. decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] września 2017 r., zmieniona decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., nie obejmuje całego zakresu inwestycji, nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

5. w treści projektu budowlanego wskazano, że inwestycja jest etapowana, co nie wynika z wniosku o pozwolenie na budowę.

Zdaniem organu decyzja obejmuje roboty budowlane w niej wymienione, tj. budowę, przebudowę i rozbiórkę wskazanych obiektów budowlanych. Zarzut nieprawidłowego określenia rodzaju robót budowlanych oraz obiektów budowlanych w projekcie budowlanym uznano za bezzasadny.

Po wezwaniu do uzupełnienia braków, inwestor przedłożył projekt budowlany zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, tj. dotyczący budowy budynku obsługi podróżnych, a nie dworca kolejowego. Zakres wniosku jest zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z dnia [...].07.2021 r. oraz dołączonym projektem budowlanym.

Dworzec kolejowy zgodnie z definicją z art. 4 pkt 8a ustawy o transporcie kolejowym - to obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych, w którym znajdują się pomieszczenia przeznaczone do obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego, położony przy linii kolejowej. W przedmiotowym budynku, oprócz pomieszczeń przeznaczonych do obsługi podróżnych znajdują się pomieszczenia służące m.in. Straży Ochrony Kolei czy Spółce PKP Intercity S.A., które nie powinny znajdować się w budynku dworca kolejowego, zatem nazwanie budynku innym terminem było zasadne.

Organ wskazał na zgodność przedmiotowej inwestycji z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, zmienioną decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...].11.2020 r. W decyzji tej przedmiotowa inwestycja została opisana w sposób uogólniony, bez podawania szczegółów niezbędnych na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Zawarta w decyzji charakterystyka inwestycji w zakresie placu miejskiego wraz z parkingiem dla samochodów osobowych oraz z tymczasowym postojem autokarów i taksówek, nie stoi w sprzeczności z podanymi w projekcie budowlanymi informacjami, iż projektuje się parking na którym wydzielono miejsca dla samochodów osobowych, dla osób niepełnosprawnych, autokarów, stanowiska Kiss&Ride, stanowiska TAXI oraz stanowiska ładowania pojazdów elektrycznych. Jest to uszczegółowienie zakresu wskazanego w decyzji środowiskowej.

Ponadto projektowany parking wraz z drogami manewrowymi ma powierzchnię 2170 m2, nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Użyte w projekcie budowlanym sformułowanie o etapowaniu przebudowy stacji O. Główny, odnosi się do kolejności wykonywania robót budowlanych.

Inwestycja ma charakter strategiczny z punktu widzenia rozwoju społeczno- gospodarczego kraju oraz miasta O. Projektowany zakres prac na przedmiotowych liniach kolejowych przyczyni się do poprawy stanu bezpieczeństwa ruchu kolejowego, zwiększenia komfortu jazdy, poprawi warunki ochrony środowiska i warunki bytowe na obszarach sąsiadujących z linią kolejową. Inwestycja ograniczy negatywny wpływ kolei na środowisko poprzez m.in. zmniejszenie oddziaływań akustycznych.

Jednym z głównych celów inwestycji jest integracja obszaru stacji pasażerskiej oraz połączenie dzielnic podzielonych linią kolejową. Planuje się to osiągnąć poprzez budowę przejścia podziemnego łączącego węzeł komunikacyjny przy placu [...] , z nowym budynkiem obsługi podróżnych, przebudowywanymi peronami oraz dzielnicą Z. Budynek zlokalizowany jest na obszarze kolejowym, wchodzi w skład stacji pasażerskiej i jest połączony z obiektem obsługi podróżnych tzn. peronem nr 1. Podstawową funkcją budynku jest obsługa pasażera oraz zapewnienie integralności funkcjonowania łączności stacji (systemy teletechniczne) na co wskazują projektowane rozwiązania techniczne.

Inwestycja realizowana jest m.in. ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.

Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz ważny interes społeczny.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 10 listopada 2022 r., DOA.7110.46.2022.ROS, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), po rozpatrzeniu odwołania R P Sp. z o.o. od decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na działkach nr ew. [...] z obr. [...] z obr. [...] i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że w sprawie tej zastosowanie miały przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471, z póżn. zm.), która weszła w życie 19 września 2020 r.

Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto dysponuje decyzją Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r. ustalającą lokalizację linii kolejowej dla inwestycji pn. "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D. – O.", obejmującej linie kolejowe nr [...].

Zgodnie z art. 40a Prawa budowlanego ilekroć w przepisach rozdziału 4 ustawy Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym.

Tym samym inwestor, dokonał czynności o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego.

Z analizy projektu zagospodarowania terenu wynikało, iż na działkach nr ew. [...] z obr. [...] nie przewidziano realizacji jakichkolwiek obiektów budowlanych. Należało zatem uchylić decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r., w części dotyczącej tych działek i umorzyć w tym zakresie postępowanie.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Analiza akt sprawy nie wykazała, aby sporne zamierzenie naruszało ustalenia decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r.

Projekt inwestycji zgodny jest z ustaleniami decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r., o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Budowa Dworca O. Główny wraz z modernizacją układu torowo - peronowego i infrastruktury kolejowej" w ramach projektu pn. "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D. – O.", zmienionej decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] listopada 2020 r., przeniesionej na rzecz PKP PLK S.A. decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2022 r.

Projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów techniczno-budowlanych w tym rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, poz. 987 ze zm.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065)

Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniami, które złożyły oświadczenia o sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że zgodnie z art. 389 pkt 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm.), pozwolenia wodnoprawnego wymagają usługi wodne, które obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo wodne). Odprowadzanie wód opadowych do miejskiej sieci kanalizacyjnej nie stanowi usługi wodnej i nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

Nie potwierdził się zdaniem organu zarzut naruszenia art. 35 ust. 3 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zgodnie z którym zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego i wyznacza zakres uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy z zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (wyrok NSA z 19 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 2985/20; wyrok NSA z 7 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1966/17).

Zgodnie z art. 9ad ust. 3 ustawy o transporcie kolejowym w sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych, realizowanych w trybie rozdziału 2b ustawy, nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z zastrzeżeniem art. 9n ust. 2 i art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g, oraz przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji.

Odnosząc się do zarzutu braku decyzji organu sanitarnego, wyrażającej PKP PLK S.A. zgodę na usytuowanie poniżej poziomu terenu pomieszczeń stałej pracy w projektowanym budynku, wskazano, że w toku postępowania odwoławczego inwestor przedłożył decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] września 2022 r., wyrażającą PKP PLK S.A. zgodę na usytuowanie poniżej poziomu terenu pomieszczeń stałej pracy w projektowanym budynku dworca.

Nadto w toku postępowania odwoławczego inwestor przedłożył decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2022 r. o przeniesieniu na rzecz PKP PLK S.A. decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r.

W ocenie organu nie miało prawnego znaczenia to, że do projektu budowlanego inwestor załączył decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] czerwca 2020 r., udzielającą PKP S.A. pozwolenia na demontaż, czasowe przeniesienie i zabezpieczenie zabytków ruchomych, tj. napisu przestrzennego "Dworzec kolejowy" umieszczonego na dachu oraz mozaiki ściennej znajdującej się między kasami biletowymi w budynku dworca kolejowego przy [...] [...] w O. Usunięcie z przeznaczonego do rozbiórki budynku ruchomości o charakterze zabytkowym nie stanowi wykonywania robót budowlanych, nie było konieczne dołączenie takiego pozwolenia do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Powyższa ocena miała zastosowanie do napisu "Dworzec autobusowy".

Ponadto nie było istotnym, że decyzje zatwierdzające dokumentację geologiczno - inżynierską i hydrogeologiczną zostały wydane łącznie na PKP S.A. i PKP PLK S.A., a inwestorem był tylko PKP PLK S.A. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Zatwierdzony projekt budowlany zawiera wymagane rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463), geotechniczne warunki posadowienia oraz dokumentację geologiczno - inżynierską dla planowanej inwestycji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 19 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez pierwotne zaprojektowanie miejsc postojowych na działce nr [...] z naruszeniem odległości przewidzianej w tym przepisie wskazano, że ocenie podlegał projekt budowlany w którym miejsca postojowe zostały zaprojektowane zgodnie z wymaganiami § 19 ww. rozporządzenia. Przypisywanie inwestorowi zamiarów wykorzystywania utwardzenia terenu jako parkingu nie mogło uzasadniać odmowy udzielenia pozwolenia na budowę.

Jako bezzasadny oceniono zarzut niezgodności z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r., o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Budowa Dworca O. Główny wraz z modernizacją układu torowo-peronowego i infrastruktury kolejowej" w ramach projektu pn. "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D - O", zmienioną decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] listopada 2020 r.

Wskazany w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O z [...] listopada 2020 r., kilometraż objętych inwestycją linii kolejowych (linia kolejowa nr [...] od km ok. -0+551 do km ok. 3+100, linia kolejowa nr [...] od km ok. 295+600 do km ok. 302+300, linia kolejowa nr [...] od km ok. 79+950 do km ok. 83+636, linia kolejowa nr [...] od km -0+425 do km ok. 2+650 - jest szerszy niż objęty zatwierdzonym projektem budowlanym kilometraż linii wskazany w decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r. W decyzji RDOŚ w O. z [...] listopada 2020 r., oprócz ogólnego kilometrażu linii wskazano ściślej w jakim zakresie inwestycja polega na przebudowie układu torowego oraz wskazano w jakim zakresie planowana jest regulacja osi torów w poziomie i pionie. Zatwierdzony projekt budowlany odpowiada tym ustaleniom.

W decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] listopada 2020 r. (s. 3 załącznika) wskazano: "od strony zachodniej planuje się lokalizację wjazdu na parking dla samochodów osobowych oraz z tymczasowym postojem autokarów oraz taksówek". Tym samym przebudowa placu dworcowego została poddana ocenie w decyzji środowiskowej, a zakres przebudowy określony w projekcie, opisany bardziej szczegółowo niż w załączniku do decyzji środowiskowej, mieści się w charakterystyce przedsięwzięcia, dla którego wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935) poprzez brak naniesienia na projekcie zagospodarowania terenu charakterystycznych odległości i wymiarów obiektów budowlanych, GINB wskazał, że uzupełniony w postępowaniu odwoławczym projekt zagospodarowania terenu spełnia wymagania ww. rozporządzenia. Informacje zamieszczone w projekcie zagospodarowania terenu są wystarczające dla oceny zgodności zamierzenia z przepisami techniczno- budowlanymi.

Projekt budowlany w postępowaniu odwoławczym został również uzupełniony o spełniający wymagania określone w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, projekt zagospodarowania terenu dla tymczasowego obiektu dla obsługi podróżnych jak również doprowadzony do spójności w zakresie wskazywanych w projekcie kilometraży linii. Przebudowa sieci trakcyjnej od rej. km 1,700 do rej km -0,500 linii kolejowej nr [...] mieści się w zakresie wskazanego w decyzji kilometrażu linii nr [...] (od km -0+551 do km 2+675) - odwrócona została jedynie kolejność danych.

Decyzja została wydana na podstawie przepisów rozdziału 2b ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym. Zgodnie z art. 9ac ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym, wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową, położonych w granicach województwa, na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.

Dworzec kolejowy O. Główny, ujęty w decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r., o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej jest obiektem związanym z objętymi przedmiotową inwestycją liniami kolejowymi nr [...], a zatem Wojewoda [...] był organem właściwym do wydania pozwolenia na jego budowę. Bez znaczenia jest twierdzenie skarżącego, że dworzec kolejowy nie znajduje się na terenie kolejowym.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, poprzez to że inwestor nie wypełnił wszystkich obowiązków nałożonych postanowieniem Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że jakkolwiek nie podzielił w pewnym zakresie ustaleń organu wojewódzkiego, co do spełnienia przez projekt budowlany wymagań określonych w przepisach prawa, to nie mogło to stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Mając na uwadze, że w projekcie budowlanym stwierdzono jedynie niewielkie uchybienia, mogły one zostać poprawione w postępowaniu odwoławczym.

Odnosząc się do zarzutu, że w związku z rozbiórką budynku Dworca PKP, inwestor powinien przedłożyć ekspertyzę techniczną Dworca PKS, który konstrukcyjnie związany jest z Dworcem PKS - organ wskazał, że obowiązek przedłożenia takiej ekspertyzy nie wynikał z żadnego przepisu prawa.

W projekcie rozbiórki budynku dworca kolejowego w punkcie 10.5 części opisowej oraz na rysunku 06 przedstawiono sposób zabezpieczenia budynku dworca PKS. Projekt rozbiórki dworca PKP został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, które złożyły oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej. Za prawidłowość rozwiązań technicznych odpowiada wyłącznie projektant, który składa w tym zakresie stosowne oświadczenie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 3 K.p.a., organ odwoławczy wskazał, że jakkolwiek uzasadnienie decyzji Wojewody [...] nie zawierało odniesienia się do niektórych czynności jakie przed wydaniem pozwolenia na budowę powinny być przez organ wykonane, to nie oznacza, że kwestie te nie podlegały ocenie. Po dokonaniu niewielkich poprawek dokumentacji w postępowaniu odwoławczym, przedłożona przez inwestora dokumentacja spełnia warunki określone w art. 32 ust. 4, art. 33 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Naruszenie przez organ wojewódzki art. 107 § 3 K.p.a. pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Stwierdzone braki w przedstawionej dokumentacji zostały uzupełnione w postępowaniu przed organem II instancji.

Odnosząc się do zarzutu, że Wojewoda [...] działał stronniczo, GINB wskazał, że stosownie do art. 25 § 1 Kpa organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3; osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. W sprawie nie zachodzi żaden z tych przypadków.

W ocenie GINB uzasadnione było nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi ważny interes społeczny oraz ochronę zdrowia i życia ludzkiego.

Bez znaczenia była okoliczność podpisania umowy na budowę dworca kolejowego przez PKP S.A., gdyż ocenie podlegała inwestycja w jej projektowanym kształcie.

Prawomocne uchylenie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego wskutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2022 r., sygn. akt II OSK 1367/22, którym uchylono decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z [...] listopada 2021 r., umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji lokalizacyjnej, oznaczało, że decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r., jest nadal decyzją nieostateczną. Skoro decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, to podlega ona wykonaniu.

R P sp. z o. o. z siedzibą w O. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2022 r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ("p.b.") poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy zatwierdzony projekt budowlany nie zawierał wymaganej decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne oraz uzgodnienia z zarządcą drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego;

2. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 9o ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym ("u.t.k.") poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy spółka PKP PLK S.A. była inwestorem pozornym w zakresie dworca kolejowego O. Główny, a rzeczywistym inwestorem jest PKP S.A., która nie mogła uzyskać decyzji lokalizacyjnej oraz pozwolenia na budowę;

3. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w związku z § 19 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ("r.w.t.") poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu sporządzono w sposób niezgodny z przepisami r.w.t.;

4. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w związku z art. 72 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ("u.o.ś.") poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy do wniosku nie dołączono decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obejmującej cały zakres inwestycji;

5. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 3 p.b. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy inwestor nie uzupełnił projektu budowlanego zgodnie z postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. - brak było ekspertyzy technicznej dworca PKS powiązanego z dworcem kolejowym przeznaczonym do rozbiórki;

6. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 3 p.b. w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego

("r.z.p.b.") poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu nie spełniał wymogów ww. rozporządzenia., w szczególności w części rysunkowej projektu nie naniesiono podstawowych wymiarów budynków oraz wymaganych odległości;

7. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 34 p.b. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, gdy projekt budowlany był wewnętrznie sprzeczny i nie odpowiadał treści decyzji w zakresie kilometrażu poszczególnych linii kolejowych;

8. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 19 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 3 p.b. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy wydano ją z naruszeniem przepisów o właściwości z uwagi na objęcie dworca kolejowego, który nie stanowi linii kolejowej oraz nie jest usytuowany na obszarze kolejowym bądź na terenie zamkniętym;

9. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. w zw. z art. 40a p.b. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, przy niespójności zakresów decyzji lokalizacyjnej i pozwolenia na budowę;

10. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. w zw. z art. 40a p.b. poprzez udzielenie pozwolenia, gdy decyzja lokalizacyjna była nieostateczna, a także niewykonalna;

11. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 24 § 4 k.p.a. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, mimo że wydana została przez Wojewodę w stosunku do którego istniały wątpliwości co do bezstronności, skutkujące koniecznością wyłączenia;

12. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 i 2 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez częściowe utrzymanie w mocy decyzji, gdy w trakcie postępowania odwoławczego doszło do gruntownego uzupełnienia materiału dowodowego, co skutkowało naruszeniem zasady dwuinstancyjności;

13. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, pominięcie opinii eksperckich, błędnego uznania, że decyzja mogła być wydana na podstawie przepisów u.t.k., pominięcie niewykonalności decyzji lokalizacyjnej;

14. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez braki uzasadnienia w zakresie pominięcia opinii eksperckich;

15. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób, który nie budził zaufania jego uczestników do organu administracji publicznej.

II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. poprzez wydanie decyzji, gdy zatwierdzony projekt budowlany nie zawierał wymaganych prawem decyzji oraz uzgodnień, w tym m.in. decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego oraz uzgodnienia z zarządcą drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego;

2. art. 9o ust. 1 u.t.k. poprzez niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji, podczas gdy spółka PKP PLK S.A. była inwestorem pozornym dworca kolejowego O. Główny, zaś rzeczywistym inwestorem jest PKP S.A., która nie mogła uzyskać decyzji lokalizacyjnej oraz pozwolenia na budowę;

3. art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w związku z § 19 ust. 2 pkt 1 lit. b r.w.t. poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów, wydanie decyzji gdy projekt zagospodarowania terenu sporządzony był w sposób niezgodny z przepisami r.w.t.;

4. art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w związku z art. 72 ust. 1 pkt 11 u.o.ś. poprzez niezastosowanie, wydanie decyzji gdy brak było decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obejmującej cały zakres inwestycji objętej wnioskiem;

5. art. 35 ust. 3 p.b. poprzez niezastosowanie i wydanie decyzji gdy inwestor nie uzupełnił projektu budowlanego zgodnie z postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r., brak ekspertyzy technicznej dworca PKS, który był technicznie powiązany z dworcem kolejowym przeznaczonym do rozbiórki;

6. art. 34 p.b. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez niezastosowanie, wydanie decyzji gdy projekt budowlany był wewnętrznie sprzeczny w zakresie kilometrażu poszczególnych linii kolejowych;

7. art. 19 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 3 p.b. poprzez błędną wykładnię, wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości z uwagi na objęcie decyzją dworca kolejowego, który nie stanowi linii kolejowej oraz nie jest usytuowany na obszarze kolejowym bądź na terenie zamkniętym, a w konsekwencji zastosowanie miały ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

8. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. w zw. z art. 40a p.b. poprzez niezastosowanie, wydanie decyzji gdy istniała niespójność zakresów decyzji lokalizacyjnej i pozwolenia na budowę;

9. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. w zw. z art. 40a p.b. poprzez niezastosowanie i wydanie decyzji, gdy decyzja lokalizacyjna była nieostateczna i niewykonalna.

Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. ustalił lokalizację linii kolejowej dla inwestycji pn.: "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D-O". Decyzja lokalizacyjna została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.

W postępowaniu o wydanie decyzji lokalizacyjnej Spółka nie była uznana za stronę postępowania. Po złożeniu odwołania od decyzji lokalizacyjnej Minister Rozwoju i Technologii decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. umorzył postępowanie odwoławcze. Jednak Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 września 2022 r. sygn. akt II OSK 1367/22 uchylił powyższą decyzję Ministra Rozwoju i Technologii. NSA wskazał, że Spółka posiada interes prawny oraz status strony w przedmiotowym postępowaniu lokalizacyjnym. Wskutek wyroku NSA doszło do uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji lokalizacyjnej, przez co stała się ona nieostateczna i niewykonalna.

Projekt budowlany był niezgodny z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b., gdyż nie zawierał decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne oraz uzgodnienia z zarządcą drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego.

Zgodnie z art. 389 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2233 z późn. zm.; "p.w.") pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne, które zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt. 7 p.w. obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast.

Do projektu budowlanego nie załączono uzgodnienia zarządcy drogi, o jakim mowa w art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1693 z późn. zm.; dalej: "u.d.p."). Stosownie do tego przepisu zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą.

Wbrew twierdzeniu organu II Instancji, uzgodnienie z zarządcą drogi jest wymagane nie tylko na etapie postępowania z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego ale i na etapie udzielania pozwolenia na budowę.

W sprawie tej inwestorem jest PKP PLK S.A., natomiast decyzje Marszałka Województwa [...] z [...] stycznia 2021 r. zatwierdzająca "Dokumentację geologiczno-inżynierską" oraz z dnia [...] stycznia 2021 r. zatwierdzająca "Dokumentację hydrogeologiczną") wydane zostały łącznie na dwa podmioty tj. na PKP S.A. oraz PKP PLK S.A.

Z dokumentacji wynika, że inwestycja obejmuje budowę budynku obsługi podróżnych, a nie dworca kolejowego. Z uregulowań ustawy o transporcie kolejowym wynika, że dworzec kolejowy nie stanowi inwestycji dotyczącej linii kolejowej, na którą PKP PLK mogłaby, zgodnie z przepisami uzyskać decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

PKP S.A. podpisała w dniu 28 stycznia 2022 r. umowę z wykonawcą - spółką T., na budowę Dworca Kolejowego O. Główny. PKP S.A., nie dysponuje decyzją, która dawałaby prawo prowadzenia robót budowlanych związanych z budową dworca kolejowego O. Główny.

PKP PLK S.A. jest pozornym inwestorem, celem obejścia ograniczeń podmiotowych wynikających z art. 9o ust. 1 u.t.k. Spółka PKP S.A. nie mogła wystąpić z wnioskiem o ustalenie lokalizacji linii kolejowej, gdyż zgodnie z art. 9o ust. 1 u.t.k. decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek PKP Polskich Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej. Inne podmioty, w tym PKP S.A., nie mogą uzyskać decyzji ustalającej lokalizację linii kolejowej, a następnie decyzji o pozwoleniu na budowę. Takie uprawnienie posiada wyłącznie PKP PLK S.A. Zakresem wniosku o pozwolenie na budowę, spółka mogła objąć wyłącznie inwestycję dotyczącą linii kolejowej, bez dworca kolejowego, który linii nie stanowi.

PKP S.A. powinna wystąpić z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę dworca kolejowego, który realizowany byłby w zgodzie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

PKP PLK S.A. pierwotnie we wniosku o pozwolenie na budowę posługiwała się pojęciem "dworca kolejowego", a dopiero później zmieniono sformułowanie "dworzec kolejowy", na "budynek do obsługi podróżnych". Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach obejmująca m.in. przedmiotowy Dworzec Kolejowy O. Główny została wydana na PKP S.A., a dopiero - w trakcie postępowania odwoławczego - decyzja została przeniesiona na PKP PLK. Podmiotem zarządzającym dworcami kolejowymi w Polsce jest PKP S.A. - a nie PKP PLK S.A.

Działania obu spółek były pozorne. Inwestycja kolejowa została "podzielona" na dwa odrębne przedsięwzięcia, co do których toczyły się dwa odrębne przetargi, prowadzone i rozstrzygnięte przez dwa odrębne podmioty - spółki kolejowe.

Zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1 lit b r.w.t. stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 6 m - w przypadku parkingu dla samochodów osobowych od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie.

W projekcie budowlanym, w części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu na działce ew. nr [...] z obrębu [...] (arkusz 3 części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu) zaprojektowane zostały miejsca parkingowe.

Pierwotnie parking składał się z 15 miejsc parkingowych, po dokonaniu zmiany składa się z 8 miejsc parkingowych oraz utwardzenia terenu.

Zmiana polegała wyłącznie na oznaczeniu części ww. miejsc parkingowych jako teren utwardzony, który będzie pełnił założoną pierwotnie funkcję tj. miejsca parkingowe. Z uwagi na konieczność spełnienia wymogu § 19 ust. 2 pkt 1 lit b r.w.t. (15 miejsc parkingowych w bezpośredniej granicy z działką sąsiednią), część ww. obszaru oznaczona została jako teren utwardzony, który nadal będzie pełnił funkcję parkingu.

W części opisowej projektu zagospodarowania terenu (pkt 9.6.) wskazano, że "miejsca postojowe proponuje się wydzielić w ramach przestrzeni postojowej po drugiej stronie przejazdu do budynku Cargo" (pkt 9.6.), a zatem na terenie, który został oznaczony na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu jako miejsca parkingowe oraz teren utwardzony. Zmianę oznaczenia na projekcie zagospodarowania terenu (z miejsc postojowych na teren utwardzony) traktować należy jako fikcyjną, której celem jest obejście przepisów.

Inwestor celowo nie wskazał koniecznych do zwymiarowania odległości, w tym odległości zaprojektowanych miejsc parkingowych od granicy działki oraz od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku zlokalizowanym przy ul. [...] (w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego parkingu), aby organ nie miał możliwości dokonania oceny zgodności projektu budowlanego w przepisami prawa.

Nie można zgodzić się z organem II Instancji, że decyzja środowiskowa obejmuje cały zakresu inwestycji. Decyzja środowiskowa winna uwzględniać określone granice inwestycji, gdyż między decyzją środowiskową a decyzją o pozwoleniu na budowę istnieje związek materialnoprawny.

Decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] września 2017 r. została wydana dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa Dworca O. Główny wraz z modernizacją układu torowo-peronowego i infrastruktury kolejowej" w ramach projektu pn. "Prace na linii kolejowej Nr [...] na odcinku D.-O.", następnie organ środowiskowy wydał decyzję z dnia [...] listopada 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zmieniającą ww. decyzję dla inwestycji pn. "Budowa Dworca O. Główmy wraz z modernizacją układu torowo-peronowego i infrastruktury kolejowej" w ramach projektu pn. "Prace na linii kolejowej Nr [...] na odcinku D-O, w zakresie zmiany zakresu przebudowy układu torowego, zmiany zakresu prac dotyczących sieci trakcyjnej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej, zmiany zakresu prac branży drogowej, zmiany w ramach obiektów inżynierskich i obiektów obsługi podróżnych oraz sterowania ruchem kolejowym"

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w sposób precyzyjny wskazał kilometraż danej linii kolejowej - w nawiasie ścisły kilometraż objęty pracami oraz dodatkowo kilometraż objęty wyłącznie regulacją osi toru w pionie i w poziomie. Dla przykładu: "Linia kolejowa [...] od km ok. 295+600 do km ok. 302+330 (Linia kolejowa nr [...] od km ok 297+200 do km ok. 301+000, a ściślej od km ok. 297+410 do km ok. 300+800 tj. łącznie 3,390 km. W pozostałym zakresie tzn. od km. Ok. 297+200 do km ok. 297+410 oraz od km ok. 300+800 do km ok. 301+00 planowana jest wyłącznie regulacja osi toru w pionie i w poziomie". W sentencji decyzji wskazane zostało natomiast, że obejmuje ona prace na linii kolejowej nr [...] od km. 296+245 do km 302+122, tj. znacznie więcej nawet przy uwzględnieniu odcinków objętych wyłącznie regulacją osi torów.

Powyższe niezgodności dotyczą również pozostałych odcinków linii kolejowych tj. linii nr [...], gdzie decyzją środowiskową został objęty odcinek od ok. 82+130 do km ok. 83+636, natomiast pozwolenie objęło odcinek od 80+640 do km 83+636, linii kolejowej nr [...] gdzie decyzją środowiskową został objęty odcinek od km ok. -0+425 do km ok. 1+515, natomiast pozwolenie objęło odcinek -0+425 do km 2+213, linii nr [...] gdzie decyzją środowiskową został objęty odcinek od km ok. -0+551 do km ok. 1+800, natomiast pozwolenie objęło odcinek -0 + 551 do km 2+675.

Zatem pozwolenie na budowę obejmuje znacznie większy zakres niż zakres wydanej decyzji środowiskowej.

Również zakres obiektów stanowiących inwestycję i objętych decyzją środowiskową nie uwzględnia całego zakresu inwestycji. Zgodnie z projektem przewidziano m.in. przebudowę istniejącego placu dworcowego z dostosowaniem do nowych rozwiązań projektowych. Projektuje się parking wraz z drogami manewrowymi połączony z ulicą [...] za pomocą istniejącego zjazdu publicznego o szerokości 6 m. (...). Na terenie parkingu wydzielono miejsca postojowe: stanowiska dla samochodów osobowych, dla osób niepełnosprawnych, dla autobusów, stanowiska Kiss&Ride, TAXI, stanowiska ładowania pojazdów elektrycznych.

Natomiast zgodnie z charakterystyką przedsięwzięcia, "przed budynkiem dworca został zaprojektowany plac miejski, który schodami i pochylniami zmiennymi wprowadza pasażera do przejścia podziemnego. W przestrzeni budynku przewiduje się biletomaty. Od strony zachodniej planuje się lokalizację wjazdu na parking dla samochodów osobowych oraz z tymczasowym postojem autokarów i taksówek". Czym innym są miejsca postojowe o charakterze tymczasowym, a czym innym zorganizowany parking na placu miejskim.

W decyzji został określony kilometraż poszczególnych linii kolejowych, dla których udzielono pozwolenia na budowę. Powyższe kilometraże zostały określone w sposób następujący: linia kolejowa: nr [...] od km 80 + 640 do km 83 + 636, nr [...] od km -0+425 do km 2+213, nr [...] od km -0+551 do km 2+675, nr [...] od km 296+245 do km 302+122. W odmienny sposób kilometraż został wskazany w części opisowej projektu zagospodarowania terenu. Na str. 144 ww. projektu w pkt. 9 Projektowane zagospodarowanie terenu, zostało wskazane, że zakres robót "w ramach niniejszego wniosku" obejmuje m.in. linię kolejową nr [...] od km. -0+551 do km 2+670. W pkt. 9.6 ww. opisu zostało wskazane, że "Opracowanie obejmuje budowę i przebudowę sieci trakcyjnej dla linii kolejowych" m.in. w zakresie linii kolejowej nr [...] od rej. km 1,700 do rej. km -0,500, co nie jest zgodne z pozwoleniem, gdyż wykracza poza określony kilometraż. Powyższe nieścisłości dotyczą sentencji decyzji oraz części opisowej projektu zagospodarowania.

Nie wszystkie obiekty budowlane objęte decyzją usytuowane są na obszarze kolejowym bądź na terenie zamkniętym. Dotyczy to budynku obsługi podróżnych tj. dworca kolejowego O. Główny. W art. 4 pkt 8 u.t.k zawarto legalną definicję obszaru kolejowego - jest nim powierzchnia gruntu określona dziatkami ewidencyjnymi, na której znajduje się droga kolejowa, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do zarządzania, eksploatacji i utrzymania linii kolejowej oraz przewozu osób i rzeczy. Natomiast dworzec kolejowy to: "obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych, w którym znajdują się pomieszczenia przeznaczone do obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego, położony przy linii kolejowej" (art. 4 pkt 8a u.t.k.). Z definicji tej wprost wynika, że infrastruktura kolejowa może łączyć się z dworcem, ale sam dworzec kolejowy do niej nie należy.

Zaprojektowany obiekt obsługi podróżnych stanowi dworzec kolejowy, w rozumieniu ww. ustawy. Nadto, na działkach nr: [...] z obrębu [...] z obrębu [...] w O. nie znajdują się żadne inne obiekty (budynki, budowle, urządzenia, etc.), które kwalifikowałyby te nieruchomości jako obszar kolejowy.

Doszło do zatwierdzenia projektu budowlanego niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części [...] w rejonie Dworca Głównego w O. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] listopada 2013 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r., poz. [...]; dalej: "MPZP").

Dworzec Kolejowy O. Główny w ramach ustaleń MPZP, powinien być realizowany w oparciu o kompleksowy projekt zagospodarowania terenu, obejmujący również dworzec autobusowy PKS i tereny przyległe - obsługi pasażerów komunikacji kolejowej, autobusowej i tramwajowej, tj. centrum komunikacyjno-usługowe, tworząc tzw. Zintegrowane Centrum Komunikacyjne (ZCK).

R P sp. z o.o. jako użytkownik wieczysty budynku dworca autobusowego oraz szeregu sąsiednich działek, respektując postanowienia planu miejscowego zakładała, iż zrealizuje powyższą inwestycję centrum komunikacyjno- usługowego w porozumieniu z PKP S.A., w oparciu o kompleksowy projekt zagospodarowania terenu ZCK, wypełniając tym samym ustalenia planu.

Wojewoda postanowieniem nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych braków i nieprawidłowości w projekcie. Postanowienie to zawierało ponad 50 punktów. Inwestor nie wypełnił obowiązków nałożonych postanowieniem, w związku z czym doszło do naruszenia art. 35 ust. 3 p.b. Inwestor nie wyjaśnił oraz nie skorygował określonych w projekcie budowlanym kilometraży linii kolejowych, tak aby odpowiadały one decyzji środowiskowej. Wskazał, że ww. kilometraże są zgodne i na tym poprzestał.

Inwestor powinien przedłożyć ekspertyzę techniczną stanu dworca PKS, w której stwierdzono by jego stan oraz możliwość dalszego użytkowania, przy uwzględnieniu prac rozbiórkowych budynku dworca PKP.

W postępowaniu odwoławczym organ II instancji wezwał inwestora do częściowego uzupełnienia wymaganych dokumentów oraz poprawienia projektu budowlanego. Wskutek czego doszło do znaczącego uzupełnienia materiału dowodowego, co stanowiło naruszenie zasady dwuinstancyjności.

Zakres inwestycji wskazany w decyzji II instancji nie pokrywa się w zakresem inwestycji określonej w decyzji lokalizacyjnej, będącej podstawą do wydania pozwolenia na budowę. W zakresie decyzji lokalizacyjnej mieszczą się wszystkie działki, a po częściowym uchyleniu decyzji doszło do niespójności.

Zgodnie z art. 9o ust. 3 pkt 1-3b u.t.k. istnieje obowiązek przedstawienia wykazu nieruchomości będących przedmiotem decyzji lokalizacyjnej. Organ architektoniczno-budowlany nie może kształtować zakresu inwestycji, odmiennie od ustalonych w decyzji lokalizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt II OSK 1367/22, uchylił decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] listopada 2021r., umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. ustalającej lokalizację linii kolejowej dla inwestycji pn. "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D - O. Rygor natychmiastowej wykonalności, stracił swój byt prawny po wydaniu decyzji II instancji.

Organ II Instancji pominął przedłożone opinie prawne oraz opracowania eksperckie, z których wynikało, że dworzec kolejowy nie może być realizowany na podstawie przepisów u.t.k. W opinii prawnej prof. J J z dnia 9 sierpnia 2021 r. autor wskazał, że dworzec kolejowy nie jest elementem linii kolejowej w rozumieniu przepisów u.t.k., budowa dworca kolejowego nie jest inwestycją dotyczącą linii kolejowej i nie może być realizowana w trybie przepisów rozdziału 2b u.t.k. Analogiczne wnioski wynikały z opinii prof. dr hab. T B, dr. K J oraz prof. dr hab. inż. J D.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w żaden sposób nie odniósł się do treści tych opinii.

Wojewoda [...] podczas konferencji prasowej w dniu 15 listopada 2021r. wskazał, że przedmiotowa inwestycja będzie wykonana, zatem rozstrzygnął sprawę jeszcze przed wydaniem decyzji.

Organ I Instancji naruszył zasadę, zgodnie z którą organ powinien działać w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.). Organ II Instancji nie uchylił decyzji, poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, że nie widzi podstaw do uznania, aby organ I Instancji był stronniczy. Doszło do naruszenia zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP, art. 6 i 7 k.p.a.), zasady równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP), prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.).

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w piśmie procesowym wnosiła o oddalenie skargi.

Wskazała, że nadzór wodny w O. PGW WP bez sprzeciwu przyjął zgłoszenie dotyczące wykonania robót mających na celu zebranie w przebudowywany system odwodnienia wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu stacji kolejowej O. Główny i odprowadzenie ich do miejskiej sieci kanalizacyjnej.

Rzekomo naruszony art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, ma zastosowanie w postępowaniu z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego i wyznacza zakres uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy z zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego.

Niezależnie od powyższego wskazano, że Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w O. pismem z [...] września 2020r., [...]; pozytywnie zaopiniował sporne zamierzenie inwestycyjne.

Wykładnię pojęcia "inwestycja dotycząca linii kolejowej" należało przeprowadzić z uwzględnieniem (szerokiego) znaczenia pojęcia "procesu inwestycyjno- budowlanego" i nie można go utożsamiać z linią kolejową.

Dla uznania, że planowane w ramach inwestycji, roboty budowlane, mieszczą się w pojęciu "inwestycja dotycząca linii kolejowej", wystarczy że realizacja obiektu jest konieczna z uwagi na prowadzoną inwestycję dotyczącą linii kolejowej. Zdaniem pełnomocnika PLK S.A. realizacja spornego obiektu jest konieczna z punktu widzenia inwestycji, albowiem obejmuje również elementy konstrukcyjnie i funkcjonalnie powiązane z budynkiem istniejącego dotychczas dworca kolejowego. Funkcją budynku jest też zapewnienie integralności łączności (systemy teletechniczne).

Inwestycji dotyczącej linii kolejowej nie można utożsamiać tylko z torami. Z dokumentacji projektowej wynika, że inwestycja wiąże się z budową nowych obiektów, urządzeń, peronów, linii kablowych.

Przepis art. 9ac ust. 1 u.t.k. wskazuje, że chodzi o "budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową". Uznając, że decyzja o pozwoleniu na budowę linii kolejowej jest kontynuacją wydanej wcześniej decyzji lokalizacyjnej, można twierdzić, że ta ostatnia również może dotyczyć budowy wszystkich obiektów związanych z budową, przebudową i rozbudową linii kolejowej. Sporny budynek stanowi obiekt związany z przebudową linii kolejowej nr [...].

Budynek dworca jest elementem wchodzącym w skład infrastruktury kolejowej w ramach pasażerskiej stacji kolejowej O. Główny, a zlokalizowane w nim systemy i urządzenia zapewniają integralność funkcjonowania łączności linii kolejowej.

Z planu zagospodarowania terenu wynika, że odległość zaprojektowanych 8 miejsc parkingowych od budynku usytuowanego na działce nr [...] wynosi 22,98m, zaś od granicy działki nr [...] od 3m do 7,60m - co nie narusza § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 19 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Z uzasadnienia decyzji RDOŚ w O. z [...] listopada 2020r., wynika że sporne przedsięwzięcie obejmować miało plac miejski przed budynkiem dworca który schodami o pochylniami wprowadzi pasażera do przejścia podziemnego (zaprojektowanego jako ciąg komunikacyjny łączący plac dworcowy i plac [...] z budynkiem dworca) oraz od strony zachodniej lokalizację wjazdu na parking dla samochodów osobowych oraz z tymczasowym postojem autokarów oraz taksówek.

Opisując zakres przedsięwzięcia w projekcie budowlanym wskazano parking na którym wydzielono miejsca dla samochodów osobowych, osób niepełnosprawnych oraz autokarów a także stanowiska Kiss&Ride, stanowiska TAXI oraz stanowiska ładowania pojazdów elektrycznych.

Zakres przedsięwzięcia określony w decyzji RDOŚ oraz decyzji o pozwoleniu na budowę są tożsame. Decyzja o pozwoleniu na budowę doprecyzowuje charakter i przeznaczenie przestrzeni stanowiącej projektowany parking.

Obowiązek przedłożenia ekspertyzy, na którą wskazuje skarżąca, w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynku nie wynika z żadnego przepisu prawa. Artykuł 30b ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wskazuje wprost na obowiązek dołączenia jedynie opisu zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz w zależności od potrzeb - projekt rozbiórki.

W projekcie rozbiórki budynku dworca kolejowego w pkt 10.5 części opisowej oraz na rysunku nr 06, przedstawiono sposób zabezpieczenia budynku dworca PKS. Projekt rozbiórki dworca PKP został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, które złożyły oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej.

Prezydent O. decyzją z [...] grudnia 2020r., zatwierdził projekt rozbiórki i udzielił R P sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę budynku biurowego wraz z łącznikiem i fragmentu budynku dworca PKS zlokalizowanych przy Placu [...] w O. na działkach nr [...] obręb [...].

Inwestor w postępowaniu odwoławczym uzupełnił projekt zagospodarowania terenu o odległości i wymiary wymagane przez przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

PKP PLK S.A. wskazała że w zakresie końcowego kilometrażu linii kolejowej nr [...] w opisie PZT omyłkowo wskazano km 2+670, a w części rysunkowej PZT oznaczono właściwy km 2+675, co wskazuje rzeczywisty zakres linii kolejowej nr [...] wynikający z projektowanych rozwiązań. Wskazano, że początek/koniec zakresu robót w ramach decyzji o pozwoleniu na budowę dla linii kolejowej nr [...] to: od km - 0+551 do km 2+675. Przedmiotowe zakresy są tożsame z decyzją obejmującą: "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D-O" - budowę, przebudowę i rozbiórki na liniach kolejowych: nr [...] od km 80+640 do km 83+636, nr [...] od km -0+425 do km 2+213, nr [...] od km -0+551 do km 2+675, 353 od km 296+245 do km 302+122.

W zakresie omyłek inwestor wprowadził korekty w 4 egzemplarzach projektu budowalnego.

Za pozbawioną podstaw uznano argumentację, że zakres budowy i przebudowy sieci trakcyjnej, określony jako od km -0,500 do km 1,700 wykracza poza / kilometraż określony w decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. od km -0+551 do km 2+675. Zakres ten w całości mieści się w zakresie wskazanym w pozwoleniu na budowę.

Ustalając lokalizację linii kolejowej organ nie posiada wiedzy o technologii wykonywania poszczególnych robót budowlanych oraz o ich zakresie. Ustalenia takie wynikają dopiero z projektu budowlanego.

Rygor natychmiastowej wykonalność nadany decyzji w chwili jej wydania stanowi jej element, co oznacza że wygasa z chwilą wyeliminowania z obrotu prawnego tej decyzji, której uprzednio nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Powoływany wyrok NSA z 7 września 2022r., sygn. II OSK 1367/22 nie dotyczył decyzji organu pierwszej instancji.

Wyłączenie organu administracji od załatwienia sprawy mogło nastąpić, tylko gdyby zostały spełnione do tego przesłanki ustawowe.

GINB w toku postępowania odwoławczego wezwał inwestora do: 1) wyjaśnienia jakie roboty będą wykonywane na działkach nr: [...]; 2) przedłożenia decyzji przenoszącej na PLK S.A. decyzję OOŚ; 3) przedłożenia decyzji Inspektora Sanitarnego wyrażającej PLK S.A. zgodę na usytuowanie poniżej poziomu terenu pomieszczeń stałej pracy; 4) wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy zakresem projektu budowlanego i zakresem wniosku o pozwolenie na budowę co do do prac na linii kolejowej nr [...]; 5) doprowadzenia projektu do zgodności z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez: a) podanie spójnych informacji dotyczących kilometraży przebudowywanych linii kolejowych w części opisowej i rysunkowej; b) naniesienie na projekcie zagospodarowania terenu charakterystycznych wymiarów i odległości projektowanych obiektów i urządzeń. Usunięcie tych nieprawidłowości nie doprowadziło do zmian rozwiązań projektowych, służyło ocenie projektu pod kątem jego zgodności z przepisami. Organ odwoławczy realizował zasadę prawdy obiektywnej, ustalając i odnosząc się do faktów mających znaczenie dla załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z 10 listopada 2022 r., uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. pozwolenia na budowę obejmującego: "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D-O" - budowa, przebudowa i rozbiórka na liniach kolejowych: nr [...] od km 80+640 do km 83+636, nr [...] od km -0+425 do km 2+213, nr [...] od km -0+551 do km 2+675, nr [...] od km 296+245 do km 302+122 - w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na działkach nr [...] z obr. [...] z obr. [...] z obr. [...] O. i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].

Odnosząc się do sposobu rozstrzygnięcia organu II instancji wskazać należy, że uchylenie decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r. w zakresie działek, na których nie przewidziano wykonywania jakichkolwiek robót, nie miało wpływu na zgodność zamierzenia budowlanego z decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

Z projektu zagospodarowania terenu wynikało, iż na działkach nr ew. [...] z obr. [...] z obr. [...] z obr. [...] nie przewidziano realizacji jakichkolwiek obiektów budowlanych. Zasadne było zatem uchylenie decyzji organu I instancji, w części dotyczącej tych działek i umorzenie w tym zakresie postępowania.

Mimo to, zamierzenie nadal pozostaje zgodne z ustaleniami decyzji lokalizacyjnej Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r., gdyż zakres przedmiotowy decyzji lokalizacyjnej nie został przekroczony.

W sprawie niniejszej zastosowanie miały przepisy rozdziału 2b ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1984, w skrócie "u.t.k.") określające szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych, w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach (art. 9n ust. 1 u.t.k.).

Ustawa ta w celu realizacji wskazanych w niej inwestycji, w istotny sposób ogranicza uprawnienia materialne i procesowe podmiotów prawa, wyłącza lub modyfikuje regulacje zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Prawie budowlanym, tj. w zwykłych procedurach budowlanych. Dlatego przepisy "specustawy" muszą być wykładane ściśle, a rozszerzająca wykładnia takich aktów normatywnych jest niedopuszczalna.

Ustalenie, które inwestycje związane z funkcjonowaniem transportu kolejowego są objęte specjalnym trybem ich przygotowywania, uregulowanym w rozdziale 2b ustawy o transporcie kolejowym, wymagało odkodowania pojęcia "inwestycja dotycząca linii kolejowej".

Badając zakres znaczeniowy tego pojęcia należy wskazać na definicję linii kolejowej, która została zamieszczona w art. 4 pkt 2 u.t.k. i wynika z niej, że jest to: "wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa przystosowana do prowadzenia ruchu pociągów". Natomiast przez "drogę kolejową" zdefiniowaną w art. 4 pkt 1a u.t.k., należy rozumieć "tor kolejowy albo tory kolejowe wraz z elementami wymienionymi w pkt 2-12 załącznika nr 1 do ustawy, o ile są z nimi funkcjonalnie połączone, niezależnie od tego, czy zarządza nimi ten sam podmiot".

Załącznik nr 1 do u.t.k., zawiera wykaz elementów infrastruktury kolejowej, które wchodzą w skład tej infrastruktury pod warunkiem, że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania.

Wśród elementów infrastruktury kolejowej ustawa nie wymienia dworców kolejowych.

Z definicji ustawowej pojęcia "sieć kolejowa", zawartej w art. 4 pkt 4 u.t.k. wynika, że są to: "linie kolejowe, stacje pasażerskie, stacje rozrządowe, terminale towarowe i wszystkie inne elementy infrastruktury kolejowej niezbędne do zapewnienia bezpiecznej i ciągłej eksploatacji systemu kolei Unii".

"Dworzec kolejowy", którego definicja wynika z art. 4 pkt 8a u.t.k., to: "obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych, w którym znajdują się pomieszczenia przeznaczone do obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego, położony przy linii kolejowej".

Oznacza to, że dworzec kolejowy sam w sobie nie wchodzi w skład linii kolejowej, nie jest też częścią infrastruktury kolejowej w rozumieniu załącznika nr 1 do u.t.k., chociaż niektóre elementy tej infrastruktury mogą być w nim usytuowane.

Nadto "stacja pasażerska" została zdefiniowana w art. 5 pkt 53 u.t.k. i jest to: "obiekt infrastruktury usługowej obejmujący dworzec kolejowy wraz z infrastrukturą umożliwiającą pasażerom dostęp do peronu, pieszo lub pojazdem, z drogi publicznej lub dworca kolejowego". Dworzec kolejowy wchodzi w skład szerszego pojęcia jakim jest stacja pasażerska. Jednocześnie stacja pasażerska została zaliczona do infrastruktury usługowej (załącznik nr 2 do u.t.k.)

Z analizy wskazanych pojęć ustawowych wynika, że dworzec kolejowy mimo, że jest "położony przy linii kolejowej" nie wchodzi w skład infrastruktury kolejowej. Tym samym nie może być realizowany w trybie rozdziału 2b ustawy o transporcie kolejowym, jako inwestycja dotycząca linii kolejowej. Jednocześnie nazwanie w projekcie budowlanym przedmiotowego obiektu "budynkiem dla obsługi podróżnych" lub "stacją pasażerską" nie powoduje, że możliwe jest jego realizowanie na podstawie przepisów rozdziału 2b ustawy o transporcie kolejowym.

Umieszczenie w budynku dworca elementów infrastruktury kolejowej, takich jak przewody zasilające urządzenia sterowania ruchem kolejowym, dojścia do peronów, nie powoduje, że cały dworzec może być realizowany w trybie rozdziału 2b ustawy o transporcie kolejowym jako inwestycja dotycząca linii kolejowej.

Przepis art. 9o ust. 1 u.t.k. stanowi, że decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek PKP Polskich Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej, lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. ustalającą lokalizację linii kolejowej objęto "budynek dla obsługi podróżnych", stanowiący w istocie dworzec kolejowy. Podstawową funkcją tego budynku jest obsługa pasażerów oraz zapewnienie integralności funkcjonowania łączności stacji. W ramach budynku zaprojektowano lokale gastronomiczne, strefę pasażerską, poczekalnie, kasy, toalety, lokale komercyjne, strefę dla Straży Ochrony Kolei, pomieszczenia biurowe i socjalno-sanitarne dla pracowników spółek kolejowych, pomieszczenia techniczne oraz zaplecze do obsługi budynku. Fakt zlokalizowania w sąsiedztwie dworca kolejowego peronu kolejowego, konstrukcyjnie związanego z dworcem kolejowym nie może stanowić podstawy do stosowania rozszerzającej wykładni przepisów rozdziału 2 b u.t.k. Choć dworzec kolejowy jako obiekt budowlany jest powiązany z infrastrukturą kolejową, to nie stanowi elementu infrastruktury kolejowej.

Z tej przyczyny budowa dworca kolejowego nie była inwestycją dotyczącą linii kolejowej w rozumieniu przepisów u.t.k., a zatem nie mogła być realizowana w trybie przepisów rozdziału 2b u.t.k., określających szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych. Był to zatem podstawowy zarzut, który skutkował uwzględnieniem skargi.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wskazać należy, że projekt inwestycji zgodny był z ustaleniami decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r., o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Budowa Dworca O. Główny wraz z modernizacją układu torowo - peronowego i infrastruktury kolejowej" w ramach projektu pn. "Prace na linii kolejowej nr [...] na odcinku D - O", zmienionej decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] listopada 2020 r., przeniesionej na rzecz PKP PLK S.A. decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2022 r.

Projekt zagospodarowania terenu nie naruszał przepisów techniczno-budowlanych w tym przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, poz. 987 ze zm.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065)

Projekt budowlany był kompletny i zawierał wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniami, które złożyły oświadczenia o sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Odprowadzania wód opadowych do miejskiej sieci kanalizacyjnej nie stanowiło usługi wodnej i nie wymagało uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Stosownie do art. 389 pkt 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm.), pozwolenia wodnoprawnego wymagają usługi wodne, które obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo wodne).

Nie potwierdził się też zarzut naruszenia art. 35 ust. 3 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zgodnie z którym zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego i wyznacza zakres uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy z zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego.

Zgodnie z art. 9ad ust. 3 ustawy o transporcie kolejowym w sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych, realizowanych w trybie rozdziału 2b ustawy, nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z zastrzeżeniem art. 9n ust. 2 i art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g, oraz przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji.

W toku postępowania odwoławczego inwestor przedłożył decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] września 2022 r., wyrażającą PKP PLK S.A. zgodę na usytuowanie poniżej poziomu terenu pomieszczeń stałej pracy w projektowanym budynku dworca. Nadto przedłożył decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2022 r. o przeniesieniu na rzecz PKP PLK S.A. decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z [...] września 2017 r.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Nie miało znaczenia dla możliwości wydania pozwolenia na budowę to, że decyzje zatwierdzające dokumentację geologiczno - inżynierską i hydrogeologiczną zostały wydane łącznie na PKP S.A. i PKP PLK S.A., a inwestorem był tylko PKP PLK S.A. Zatwierdzony projekt budowlany zawierał wymagane rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463), geotechniczne warunki posadowienia oraz dokumentację geologiczno - inżynierską inwestycji.

Z planu zagospodarowania terenu wynikało, że odległość 8 miejsc parkingowych od budynku usytuowanego na działce nr [...] wynosi 22,98m, zaś od granicy działki nr [...] od 3m do 7,60m - co nie narusza § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 19 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Zakres przedsięwzięcia określony w decyzji RDOŚ w O. z [...] listopada 2020r. oraz decyzji o pozwoleniu na budowę był tożsamy. Decyzja o pozwoleniu na budowę doprecyzowała charakter i przeznaczenie przestrzeni stanowiącej projektowany parking. Z uzasadnienia decyzji RDOŚ wynikało, że przedsięwzięcie obejmować miało plac miejski przed budynkiem dworca, który schodami wprowadzi do przejścia podziemnego (zaprojektowanego jako ciąg komunikacyjny łączący plac dworcowy i plac Konstytucji z budynkiem dworca) oraz od strony zachodniej lokalizację wjazdu na parking dla samochodów osobowych oraz z tymczasowym postojem autokarów oraz taksówek. Natomiast opisując zakres przedsięwzięcia w projekcie budowlanym wskazano parking na którym wydzielono miejsca dla samochodów osobowych, osób niepełnosprawnych oraz autokarów, a także stanowiska Kiss & Ride, stanowiska TAXI oraz stanowiska ładowania pojazdów elektrycznych.

Inwestor nie miał prawnego obowiązek przedłożenia ekspertyzy dotyczącej rozbiórki budynku dworca. Artykuł 30b ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, wskazuje na obowiązek dołączenia jedynie opisu zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz w zależności od potrzeb - projektu rozbiórki. W projekcie rozbiórki budynku dworca kolejowego w pkt 10.5 części opisowej oraz na rysunku nr 06, przedstawiono sposób zabezpieczenia budynku dworca PKS. Projekt rozbiórki dworca PKP został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, które złożyły oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej.

Inwestor w postępowaniu odwoławczym uzupełnił projekt zagospodarowania terenu o odległości i wymiary wymagane przez przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

PKP PLK S.A. wskazała, że w zakresie końcowego kilometrażu linii kolejowej nr [...] w opisie projektu zagospodarowania terenu, omyłkowo wskazano km 2+670, a w części rysunkowej tego projektu oznaczono właściwy km 2+675, co wskazuje na rzeczywisty zakres linii kolejowej nr [...]. Początek/koniec zakresu robót w ramach decyzji o pozwoleniu na budowę dla linii kolejowej nr [...] to: od km - 0+551 do km 2+675. Inwestor likwidując omyłki wprowadził korekty w projekcie budowalnym.

Ustalając lokalizację linii kolejowej organ wydający decyzję nie posiadał wiedzy o technologii robót budowlanych oraz ich zakresie. Ustalenia takie wynikały dopiero z projektu budowlanego.

GINB w toku postępowania odwoławczego wezwał inwestora do: 1) wyjaśnienia jakie roboty będą wykonywane na działkach nr: [...] ; 2) przedłożenia decyzji przenoszącej na PLK S.A. decyzję środowiskową; 3) przedłożenia decyzji sanitarnej wyrażającej PLK S.A. zgodę na usytuowanie poniżej poziomu terenu pomieszczeń stałej pracy; 4) wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy zakresem projektu budowlanego i zakresem wniosku o pozwolenie na budowę co do prac na linii kolejowej nr [...]; 5) doprowadzenia projektu do zgodności z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez: a) podanie spójnych informacji dotyczących kilometraży przebudowywanych linii kolejowych w części opisowej i rysunkowej; b) naniesienia na projekcie zagospodarowania terenu charakterystycznych wymiarów i odległości projektowanych obiektów i urządzeń. Zdaniem Sądu usunięcie tych nieprawidłowości nie doprowadziło do zmian rozwiązań projektowych, służyło ocenie projektu pod kątem jego zgodności z przepisami.

Rygor natychmiastowej wykonalność nadany został decyzji organu I instancji i stanowił element rozstrzygnięcia, co oznaczało, że wygasałby on dopiero z chwilą utraty mocy prawnej tej decyzji. Powoływany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2022r., sygn. II OSK 1367/22 nie dotyczył decyzji organu pierwszej instancji. Wyrok ten spowodował, że w obiegu prawnym pozostała decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r., z nadanym jej rygorem natychmiastowej wykonalności. Zatem uchylenie decyzji Ministra Rozwoju i Technologii z [...] listopada 2021 r., umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji lokalizacyjnej, oznaczało, że decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r. była decyzją nieostateczną. Skoro decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, to podlegała ona wykonaniu.

Odnosząc się do zarzutów w kwestii wyłączenia organu administracji od załatwienia sprawy, to mogłoby to nastąpić, gdyby zostały spełnione przesłanki ustawowe. W sprawie tej nie zachodził jednak żaden z przypadków dających podstawy do wyłączeniu od załatwienia sprawy Wojewody [...].

Powoływane w skardze opinie eksperckie były w istocie stanowiskiem samej skarżącej, jako że nie stanowiły one wypowiedzi przedstawicieli nauki prawa, sformułowanych in abstracto, ale wyrażone zostały na zmówienie i w odniesieniu do okoliczności konkretnej sprawy administracyjnej.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że w zakresie w jakim decyzja zatwierdzała projekt budowlany i udzielała pozwolenia na budowę elementów niewchodzących w skład infrastruktury kolejowej, dotknięta była wadą rażącego naruszenia prawa z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 9 ac pkt 1 i art. 4 pkt 1 u.t.k.

Jednocześnie rozstrzygnięcie Sądu zdeterminowane było przepisem art. 9ac ust. 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym.

Zgodnie z art. 9ac ust. 3 u.t.k. - w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii kolejowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może jedynie stwierdzić, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w 156 § 1 k.p.a.

Zdaniem skarżącej Spółki ograniczenie sądu administracyjnego, wynikające z art. 9ac ust. 3 u.t.k. nie odnosi się do tej części decyzji, która nie dotyczyła budowy linii kolejowej (elementów które jej nie stanowiły). W ocenie Sądu ochroną objęta jest cała decyzja o pozwoleniu na budowę linii kolejowej, w sprawie tej sporne jest bowiem to, czy dworzec kolejowy mógł być realizowany na podstawie ww. ustawy. Zatem nie można uznać, że nie podlega ochronie z art. 9ac ust. 3 u.t.k. - określony fragment inwestycji, gdyż właśnie to jest elementem spornym.

Nie było zaś kwestionowane, że wydanie niniejszego wyroku miało miejsce po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy. W tym stanie faktycznym i przy takiej regulacji uprawnień sądu, który nawet w wypadku stwierdzenia ciężkich wad decyzji nie posiada uprawnień do stwierdzenia jej nieważności, należało orzec zgodnie z art. 9ac ust. 3 ustawy.

Choć znane są Sądowi orzeczenia dotyczące wykładni przepisu art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2010 r., II OSK 2148/10, LEX nr 746883) - gdzie wywiedziono, że w stosunku do decyzji organu odwoławczego, przepis ten nie wyłącza stosowania przez Sąd środków z art. 145 p.p.s.a., to zastosowanie tej analogii byłoby oderwane nie tylko od wykładni językowej, ale również pomijałoby, że sprawa administracyjna jako całość, rozstrzygana jest ostatecznie przez organ II instancji. Środek ochrony prawnej w postaci skargi do sądu administracyjnego przysługuje wobec decyzji organu drugiej instancji, znajdującej się w obrocie prawnym, a nie wobec poprzedzającej ją decyzji.

Zauważyć też należy, że ustalenie treści przepisu art. 9ac ust. 3 u.t.k. nie nastręcza trudności interpretacyjnych i nie wymaga głębszej analizy (choć rodzi wątpliwości aksjologiczne), jest to regulacja o charakterze wyjątkowym (jak cała ustawa) i służy ograniczeniu możliwości uchylenia decyzji wydanej w trybie szczególnym. Jest to zatem przepis, który ogranicza kompetencje orzecznicze sądu administracyjnego. Przyjęta w analizowanej ustawie ochrona trwałości decyzji, prowadząca do ograniczenia możliwości eliminowania jej z obrotu prawnego, mimo podnoszonych wątpliwości aksjologicznych funkcjonuje od 20 lat i jest stosowana w orzecznictwie.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja, w zakwestionowanej części, wydana została z naruszeniem prawa.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w pkt I wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.