Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 680/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2024-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę w stosunku do
Powołane przepisy: article: art.50 par.2, art.58 par.1 pkt.6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zarzutu do opisu i oszacowania nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę E. K..


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 września 2024 r. nr 3201-IEE[1].7192.38.2024.2 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie, po rozpoznaniu zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr 3215-SEE-3.7112.5.2023.70.ERTA o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zarzutu do opisu i oszacowania nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny nr [...] położony w S. przy ul. [...] nr KW [...] wraz z udziałem [...] w częściach wspólnych budynku i w prawie własności działki nr KW [...], będącego własnością E. K. i W. K..

Odpis powyższego postanowienia doręczono W. K..

Pismem z dnia [...] października 2024 r. E. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 września 2024 r.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Jednocześnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie poinformował, że w stosunku do E. K. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr 3201-IEE[1].7192.39.2024.2. Przesyłka zawierająca to postanowienie została wysłana do E. K. na zgłoszony do Pierwszego Urzędu Skarbowego w S., adres do doręczeń, tj. ul. [...],[...], a jej doręczenie nastąpiło [...] września 2024 r. w trybie art.44 k.p.a. ( I awizo - [...] września 2024 r. i II awizo - [...] września 2024 r.), który ustanawia tryb doręczenia zastępczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skargę E. K. jako niedopuszczalną, należało odrzucić.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a.

Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi.

Skarga złożona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne.

W rozpoznanej sprawie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie wydał dwa rozstrzygnięcia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutu do opisu i oszacowania nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny nr [...] położony w S. przy ul. [...], nr KW [...] wraz z udziałem [...] w częściach wspólnych budynku i w prawie własności działki nr KW [...] (będącego własnością E. K. i W. K.), osobno dla każdej ze stron postępowania.

Natomiast rozpatrywana obecnie skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 września 2024 r. nr 3201-IEE[1].7192.38.2024.2 utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr 3215-SEE-3.7112.5.2023.70.ERTA stwierdzającego uchybienie przez W. K. terminowi do wniesienia zarzutu do opisu i oszacowania ww. nieruchomości.

Kwestia, czy organ egzekucyjny zasadnie stwierdził uchybienie przez W. K., terminowi do zgłoszenia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, nie dotyczy zatem interesu prawnego skarżącej E. K..

Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pod pojęciem "interes prawny" należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Mieć interes prawny to coś więcej niż mieć interes faktyczny w sprawie. Interes prawny musi wynikać z norm prawa materialnego, regulujących określoną sferę stosunków społecznych. Natomiast z interesem faktycznym mamy do czynienia wtedy, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednak nie może wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. np. postanowienie NSA z dnia 2 września 2014 r., sygn. II OZ 819/14). Interes prawny musi być własny, co oznacza, że nie można opierać go na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (postanowienia NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. II GW 13/11; z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. II GW 15/11). Interes prawny do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym ma ten podmiot, na którego sferę prawną wpłynie w sposób bezpośredni wynik tego postępowania, nie zaś podmiot, dla którego wynik ten z innych powodów ma znaczenie (postanowienie NSA z 13 czerwca 2012 r., sygn. II GZ 196/12).

W ocenie sądu, skarga wniesiona przez E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 września 2024 r. nr 3201-IEE[1].7192.38.2024.2 dotyczące praw i obowiązków W. K. jest niedopuszczalna. Sam fakt brania udziału przez E. K. w postępowaniu administracyjnym nie tworzy legitymacji skargowej.

Istotnym jest również fakt, iż w odniesieniu do skarżącej E. K., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie wydał odrębne rozstrzygnięcie nr 3201-IEE[1].7192.39.2024.2., dotyczące interesu prawnego skarżącej i które to rozstrzygnięcie podlega zaskarżeniu do sądu w odrębnym postępowaniu.

Sumując, w rozpoznawanej sprawie osobą uprawnioną do wniesienia skargi jest jedynie W. K..

W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę E. K..