Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 315/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 46 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2024 r. nr 1801-IOA.4246.212.2023 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu posiadania lokalu zależnego w którym znajdowały się automaty do gier - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 18 lutego 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M.P. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2024 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu posiadania lokalu zależnego w którym znajdowały się automaty do gier.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 8 i 13 marca 2024 r. skarżący – zastępowany przez pełnomocnika został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – zwana dalej: "P.p.s.a."). Do usunięcia tych braków wyznaczony został siedmiodniowy termin, liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania zostały skutecznie doręczone na adres prowadzonej przez pełnomocnika kancelarii w dniu 4 kwietnia 2024 r., przy zachowaniu rygorów określonych w P.p.s.a.

Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 11 kwietnia 2024 r. (czwartek).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje jej odrzucenie.

Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi zaś, że

w razie ustanowienia pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który

w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również i w tej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Procesową konsekwencją nieuzupełnienia ww. braku, jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie M.P. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adw. M.K. prawidłowo wezwany do nadesłania pełnomocnictwa procesowego oraz do uiszczenia wpisu, w zakreślonym siedmiodniowym terminie, nie zastosował się do powyższego i nie wykonał wezwań w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie zaś braku formalnego i fiskalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia.

W zaistniałej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.