Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 749/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53,54,58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. G. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art.53§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (decyzji administracyjnej lub postanowienia). Art.54§1 p.p.s.a. stanowi jednakże wyraźnie, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tryb ten (pośrednictwo organu przy wnoszeniu skargi) jest obligatoryjny. Wspomniane pośrednictwo organu stanowi przeciwieństwo rozwiązania, które występowało w art.35 ust.1 poprzednio obowiązującej ustawy o NSA z 1995 r., zgodnie z którym skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego należało wnosić bezpośrednio do tego Sądu. Rozwiązanie to wykazywało więcej wad niż zalet (Tadeusz Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" str.247).

Za skargę wniesioną w ustawowym terminie można uznać zatem wyłącznie taką skargę, którą w terminie 30 dni od dnia od otrzymania decyzji skarżący wniesie do właściwego organu (w niniejszej sprawie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji). Skarga wniesiona z naruszeniem powyższych zasad bezpośrednio do sądu administracyjnego, a zatem podlegająca przekazaniu przez ten sąd organowi będzie mogła być uznana za wniesioną w terminie tylko w takiej sytuacji, gdy organ otrzyma tę skargę jeszcze przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącemu, ewentualnie gdy przed upływem tego terminu skarga ta zostanie nadana drogą pocztową przez sąd. Warunki powyższe nie zostały spełnione w niniejszej sprawie.

Zaskarżona decyzja MSWiA doręczona została pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 marca 2008 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 30 kwietnia 2008 r. Wprawdzie w ostatnim dniu wskazanego wyżej terminu, tj. w dniu 30 kwietnia pełnomocnik skarżącego nadał skargę na poczcie, niemniej skierował ją bezpośrednio do Sądu, nie korzystając – wbrew wyraźnemu pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji – z pośrednictwa organu. Skarga ta, którą Sąd otrzymał już po upływie terminu do jej wniesienia (tj. w dniu 5 maja 2008 r.) została przekazana organowi przez Sąd przesyłką nadaną na poczcie w dniu 13 maja 2008 r. i odebrana przez organ w dniu 26 maja 2009 r. Niezależnie od faktu, iż p.p.s.a. nie nakłada na Sąd obowiązku dbałości o to, aby skargi wniesione do niego bezpośrednio przekazywał on organom w takim terminie, aby wpływały one do nich przed upływem ustawowego terminu do ich wniesienia (ryzyko, iż tak się nie stanie, wynikające z możliwości techniczno - organizacyjnych Sądu, obciąża skarżącego, który dokonuje wniesienia skargi bez zachowania właściwego trybu), to dodatkowo wskazać należy, iż nadanie skargi do Sądu dopiero w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia z góry wykluczało możliwość przekazania jej przez Sąd organowi przed upływem 30 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji przez pełnomocnika skarżącego.

Zgodnie z art.58§1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po terminie podlega obligatoryjnemu odrzuceniu.

Z tego względu na podstawie wskazanego wyżej przepisu należało orzec jak w sentencji.