Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 209/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 par. 2 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 6 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 221 par. 1 art. 239 art. 248 par. 2 pkt 1a
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 160 ust. 1 pkt 4 art. 162 ust. 1 pkt 3 art. 210 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1948
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2020 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego podatku akcyzowego; postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 roku, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...].

Strona została pouczona o przysługującym jej prawie do złożenia zażalenia od wydanego postanowienia.

Spółka z o.o. w [...] wniosła skargę do sądu administracyjnego. Strona podniosła, że rozpoznanie skargi Spółki z o.o. z dnia [...] stycznia 2020 roku uzupełnionej pismami z dnia [...] i [...] stycznia 2020 roku powinno nastąpić w trybie określonym art. 63 Konstytucji RP oraz działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że strona nie wyczerpał środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 §1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 52 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 §2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi przesłankę dopuszczalności skargi - art. 58 §1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 219 ustawy - Ordynacja podatkowa do postanowień, na które przysługuje zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy art. 240-249 powołanej ustawy, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 248 §3, wydaje się postanowienie. Natomiast zgodnie z art. 248 §2 pkt 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2019, poz. 900 ze zm.) w związku z art. 160 ust. 1 pkt 4, art. 162 ust. 1 pkt 3 oraz art. 210 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016, poz. 1948 ze zm.) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego.

Skarżony organ trafnie uznał, że od wydanego postanowienia przysługiwało zażalenie, które rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 §1 w związku z art. 239 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Strona skarżąca nie wniosła zażalenia, lecz złożyła skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ jej wniesienie nie zostało poprzedzone wyczerpaniem trybu zaskarżenia w postępowaniu podatkowym.

Procedura przewidziana 52 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy jedynie tych przypadków, w których ustawa w sposób jednoznaczny ustanawia instytucję wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy. Powołany przepis nie znajduje zastosowania w wypadku zażalenia, o którym mowa w art. 239 w związku z art. 221 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa, pomimo że w sytuacjach określonych w tym przepisie organem rozpoznającym zażalenie, podobnie jak w przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, jest organ, który wydał zaskarżone postanowienie (porównaj: Kabat Andrzej: art. 52, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. System Informacji Prawnej LEX, 2019).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.