Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 158/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2023 r., znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 02 lutego 2024 r. P. Z. (dalej jako skarżąca) wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2023 r., znak [...], w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 04 marca 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania nr PESEL, a także złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania.

Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 11 marca 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżąca wskazała nr PESEL, a ponadto oświadczyła, że upoważnia P. Z. do reprezentowania jej przed sądem oraz wniosła o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2024 r. skarżąca została wezwana do podania, czy pełnomocnik spełnia wymogi z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz do podpisania skargi, na wypadek gdyby pełnomocnik nie spełniał przesłanek z ww. przepisu, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania.

W odpowiedzi na wezwanie, zachowując wyznaczony termin, skarżąca wyjaśniła, że P. Z. jest jej mężem.

Zarządzeniem z dnia 28 maja 2024 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wobec powyższego, pismem z dnia 05 lipca 2024 r., skarżąca ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 lipca 2024 r.

W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargę należy odrzucić.

W myśl bowiem art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie 7 dni od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi.

W niniejszej sprawie wezwanie o uiszczenie wpisu zostało skarżącej doręczone w trybie doręczenia zastępczego – fikcji doręczenia. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72,p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy (§ 1), dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W § 3 tego artykułu wskazano, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (zob. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I GSK 832/14). Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (zob. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2228/13).

W przedmiotowej sprawie wobec nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki (po raz pierwszy w dniu 11 lipca 2024 r. oraz po raz drugi w dniu 19 lipca 2024 r.), wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 25 lipca 2024 r., zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Zatem 7-dniowy termin do uzupełnienia wymaganych braków formalnych upływał z dniem 01 sierpnia 2024 r. W tym terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.

Wobec nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 postanowił jak w sentencji orzeczenia. Strona skarżąca mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego nie uiściła wpisu od skargi.

Jednocześnie należy wskazać, iż korespondencja kierowana do skarżącej została nadana na adres jej pełnomocnika wskazany w skardze.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.