Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 232/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W. reprezentowanej przez opiekuna prawnego K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 735/23 o odrzuceniu skargi G. W. reprezentowanej przez opiekuna prawnego K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 7 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 735/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę G. W. reprezentowanej przez opiekuna prawnego K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 7 czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 27 października 2023 r. (nadanym w dniu 28 października 2023 r. w placówce pocztowej) skarżąca reprezentowana przez opiekuna prawnego wniosła za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy.

Z akt administracyjnych sprawy oraz z odpowiedzi organu na skargę wynika, że będącą przedmiotem zaskarżenia decyzję doręczono skarżącej w dniu 19 czerwca 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucając skargę przytoczył treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że skoro zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 19 czerwca 2023 r. (poniedziałek), to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 19 lipca 2023 r. (środa). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarga została wniesiona przez skarżącą do Sądu (za pośrednictwem organu) w dniu 28 października 2023 r., tj. po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 87 P.p.s.a. poprzez przedwczesne wydanie, zaskarżonego postanowienia i nierozpoznanie wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożonego pismem z dnia 27 października 2023 r. (nadanego listem poleconym w dniu 28 października 2023 r.), co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie, bowiem Sąd nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a przychylenie się do złożonego przez stronę wniosku mogłoby skutkować przywróceniem uchybionego terminu, a w konsekwencji niewydaniem zaskarżonego orzeczenia.

Stawiając powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie.

Ponadto skarżąca wniosła o rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu z dnia 27 października 2023 r. (nadanego listem poleconym w dniu 28 października 2023 r.) oraz przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi działającemu z urzędu według norm prawem przewidzianych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została skutecznie doręczona w dniu 19 czerwca 2023 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 lipca 2023 r. Złożenie skargi w dniu 28 października 2023 r. nastąpiło wobec powyższego po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Ponadto, właściwie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że treść skargi nie wskazywała aby zawierała ona wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela w tym zakresie oceny pełnomocnika skarżącej, że argumenty odnoszące się do stanu zdrowia rodziny oraz zwrot: "uchybiłam terminu" należy traktować nie tylko jako skargę, ale również jako wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Jak wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2023 r. (k. 1-3) wskazane pismo stanowiło skargi na szereg decyzji i postanowień, w tym postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 7 czerwca 2023 r. i 14 września 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz postanowień tego organu z dnia 19 czerwca 2023 r., 30 czerwca 2023 r. i 3 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a jego uzasadnienie zmierzało do wykazania zasadności ww. skarg. Skarżąca nie sprecyzowała innego swojego żądania, w szczególności nie wskazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że jej intencją było również złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia 7 czerwca 2023 r. Pismo z dnia 27 października 2023 r. nie zawiera wniosków ani oświadczeń w tym zakresie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy, należne od Skarbu Państwa (art. 250 § 1 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu unormowanym w przepisach art. 254 § 1 i art. 258 - 261 P.p.s.a.