Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SO/Wr 7/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 300 (trzysta) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz Strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego .


UZASADNIENIE

Skarżąca (G. G.) złożyła 8 września 2023 r. skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (Organ), w przedmiocie wydania polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemcowi. Pismem z 30 listopada 2023 r. Skarżąca wniosła o wymierzenie Organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi. Pismem z 15 grudnia 2023 r. doręczonym w tej samej dacie Organowi Sąd wezwał do ustosunkowania do ww. wniosku, z czego organ nie skorzystał. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga strony wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami 4 marca 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a i złożenie wniosku w tym zakresie przez stronę skarżącą. Przy czym powołany przepis nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Według stanowiska Skarżącej do wykonania ww. obowiązku nie doszło – skargę do Organu nadano 8 września 2023 r., a została ona przekazana tut. Sądowi dopiero 4 marca 2023 r. i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 184/24 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, mimo wezwania Sądu o udzielenie takiej odpowiedzi, pod rygorem pominięcia stanowiska Organu. Podkreślić należy, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a., stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał wniosek Skarżącej o wymierzenie Organowi grzywny za uzasadniony i wymierzył ją w wysokości 300,00 zł. Określenie wysokości grzywny pozostawione zostało uznania sądu (ustalona została jedynie maksymalna jej wysokość – art. 154 § 6 p.p.s.a.). Sąd uwzględniając treść wniosku oraz brak stanowiska Organu wobec przekazanego wniosku za adekwatną uznał wymienioną kwotę 300,00 zł. Grzywna w tej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Reasumując Sąd stwierdził, że celowe i zasadne jest nałożenie na Organ grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt, w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Wymiar grzywny został wyliczony w granicach art. 154 § 6 p.p.s.a., a o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2, w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.