Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 296/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 7, art. 9, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 62, art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 i ust. 2, art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1094
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  oceny oddziaływania na środowisko (t. j.)
article: par. 2 ust. 1 pkt 47, par. 3 ust. 1 pkt 37 lit. c) i pkt 54
journal: Dz.U. 2019 poz 1839
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 16 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska(spr.) Asesor WSA Marcin Olejniczak Protokolant st. asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2024 roku sprawy ze skarg G. F., H. G. i L. G., P. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 9 lutego 2024 roku znak KO.4113.2.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Kowiesy z dnia 30 listopada 2023 roku, znak: OŚ.6220.8.29.2023; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach na rzecz skarżącego G. F. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach solidarnie na rzecz skarżących H. G. i L. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach solidarnie na rzecz skarżących P. M. i T. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. lp


UZASADNIENIE

II SA/Łd 296/24

U Z A S A D N I E N I E

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. od decyzji wydanej przez Wójta Gminy Kowiesy z dnia 30.11.2023 r. orzekającej o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na: Budowie zakładu produkcji kompostu i polepszacza glebowego na części działek nr ewid. [...] i [...], obręb C., gmina K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło na wniosek E. sp. z o.o. środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na: Budowie zakładu produkcji kompostu i polepszacza glebowego na części działek nr ewid. [...] i [...], obręb C., gmina K.. W decyzji wskazano:

I. Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: planowane przedsięwzięcie polega na budowie Zakładu Produkcji Kompostu i Polepszacza Glebowego, na części działek nr ewid: [...] i [...], obręb C., gm. K. wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

II. Istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich.

Na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia należy podjąć następujące działania:

1) na etapie realizacji stosować sprawny i właściwie eksploatowany sprzęt, ograniczać pracę silników spalinowych maszyn i samochodów na biegu jałowym i wstecznym;

2) materiały budowlane przewozić w sposób zabezpieczony przed pyleniem;

3) prace montażowe i budowalne związane z realizacją przedsięwzięcia oraz transport materiałów konstrukcyjnych i urządzeń na teren przedsięwzięcia, prowadzić w sposób stwarzający jak najmniejszą uciążliwość dla środowiska i zdrowia ludzi, wyłącznie w porze dziennej, tj. w godzinach 6 - 22;

4) utrzymywać w porządku plac budowy; w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych (sucho i wietrznie), zraszać plac wodą zapobiegając nadmiernemu pyleniu;

5) prowadzić odbiór powstających na etapie realizacji ścieków bytowych przez specjalistyczną firmę;

6) przykrywać plandekami skrzynie ładunkowe samochodów transportujących materiały sypkie;

7) stosowany na etapie realizacji sprzęt przechowywać i ewentualnie konserwować w miejscach do tego wyznaczonych, właściwie izolowanych i wyposażonych w niezbędne środki i sorbenty do zabezpieczenia ewentualnych wycieków;

8) tankowanie maszyn wykonywać w wyznaczonym miejscu, wyposażonym w nawierzchnię uszczelnioną; miejsce tankowania oraz miejsce realizacji przedsięwzięcia wyposażyć w środki zabezpieczające, jak sorbenty, dyspergenty, narzędzia, pojemniki, itp., służące do szybkiego i sprawnego zebrania ewentualnych wycieków;

9) zebraną warstwę humusu spryzmować, a następnie wykorzystać podczas prac wykończeniowych;

10) podczas prac w obrębie drzew i krzewów nieprzeznaczonych do usunięcia, wyznaczyć strefę zapewniającą ochronę drzew i gleby, poprzez zastosowanie ogrodzenia tymczasowego strefy ochrony drzew; strefa ta obejmować ma przestrzeń, w której rozwijają się korzenie drzewa w odległości promienia korony powiększonej o 1 m;

11) w sytuacji, gdy nie będzie możliwe wygrodzenie strefy ochrony drzew, drzewa wskazane do pozostawienia znajdujące się na terenie przedsięwzięcia, jak i wszystkie drzewa znajdujące się poza granicami przedsięwzięcia, a narażone na uszkodzenia w wyniku ruchu maszyn oraz transportu materiałów budowlanych, zabezpieczyć przed uszkodzeniami; drzewa należy zabezpieczyć w następujący sposób:

- pnie drzew obudować deskami do wysokości pierwszych gałęzi, czyli ok. 3 m, określonej jednak indywidualnie dla każdego drzewa, aby nie uszkodzić najbliższych konarów; niedopuszczalne jest zabezpieczanie pni drzew jedynie jutą, bądź geowłókniną,

- pomiędzy deski, a pień, należy włożyć materiał izolacyjny w postaci mat słomianych, bądź geowłókniny (min. 2 warstwy), dolna część każdej deski powinna opierać się na podłożu (i być lekko zagłębiona w ziemi);

- jeżeli jest to niemożliwe, np. przez nadbiegi korzeniowe, deski należy obsypać ziemią, przymocować deskowanie do pnia opaskami z drutu okrągłego, miękkiego ocynkowanego lub taśmy stalowej ocynkowanej (zabrania się używania do tego celu gwoździ);

- w przypadku wymiany nawierzchni w obrębie rzutu korony i strefie 2 m od obrysu korony, zabrania się pozostawiania odkrytej wierzchniej warstwy ziemi, należy natychmiast położyć nową nawierzchnię lub przykryć glebę matami słomianymi lub wilgotną jutą,

- wytyczyć trasy poruszania się ludzi i sprzętu budowlanego;

- wyznaczyć miejsca składowania materiałów poza obrębem systemu korzeniowego,

- podwiązać nisko osadzone gałęzie;

- zaleca się, aby nowe instalacje liniowe wykonywane były w obrębie rzutu korony metodą tunelową;

- roboty ziemne w strefie korzeniowej w miarę możliwości mają być wykonywane ręcznie;

- odsłonięte korzenie zabezpieczyć przed przesychaniem, poprzez przykrycie ich ziemią, piaskiem, bądź wilgotną (stale nawadnianą) tkaniną;

- korzenie uszkodzone sprzętem zmechanizowanym (np. koparką) przyciąć ręcznie tak, by zminimalizować powierzchnię powstałej rany; do wycinania korzeni używać narzędzi ręcznych, zdolnych do wykonania cięć z jakością bardzo dobrą; miejsca cięć korzeni wyznaczać ma granica odsłoniętego gruntu; powierzchnię cięć korzeni zabezpieczyć wg zasad zabezpieczenia powierzchni cięć gałęzi; po wycięciu przewidzianych do usunięcia korzeni, należy proporcjonalnie zmniejszyć masę asymilacyjną drzewa, redukując koronę wg ogólnych zasad cięć przyrodniczych; drzewo z wyciętą częścią korzeni oraz zredukowaną koroną, ma zachować statykę nie wymagającą dodatkowych wzmocnień (podpór, odciągów), po wykonaniu zabiegu drzewo podlać znaczną ilością wody, a w ciągu dalszej pielęgnacji systematycznie podlewać;

12) przed przystąpieniem do prac budowlanych, teren realizacji przedsięwzięcia ogrodzić siatką leśną (w przypadku gdy istniejące ogrodzenie terenu okaże się niewystarczające), w dolnej dogęszczoną, zakopaną w gruncie na głębokość ok. 15 cm, uniemożlwiającą wtargnięcie zwierząt na teren przedsięwzięcia; dopuszcza się inne rozwiązania o zbliżonej skuteczności; przed przystąpieniem do grodzenia obszaru przedsięwzięcia, teren spenetrować w celu wykrycia przebywającej zoofauny i umożliwić jej opuszczenie terenu; wygrodzenie powinno zostać wykonane na okres od początku marca do końca września i odbywać się pod nadzorem przyrodniczym;

13) wykopy wykonane pod fundamenty oraz niezbędną infrastrukturę, zabezpieczyć indywidualnie przed możliwością wpadania do nich drobnych zwierząt, w szczególności płazów i gadów. Przy braku takiej możliwości, dokonywać systematycznych przeglądów tych miejsc z ewentualnym odłowem uwięzionych zwierząt; w przypadku szczególnie wzmożonej migracji płazów, teren wykopów zabezpieczyć przed możliwością dostania się zwierząt za pomocą tymczasowych płotków, siatek lub folii wygradzających; w przypadku zastosowania siatek oczka powinny mieć średnicę nie większą niż 0,5 cm; wygrodzenie o wysokości co najmniej 50 cm nad powierzchnie terenu winno być zaopatrzone w przewieszkę oraz zakopane na głębokość co najmniej 10 cm.

14) przed przystąpieniem do wykonania fundamentów oraz zasypywania wykopów upewnić się, czy nie ma w nich zwierząt;

15) likwidować na bieżąco zagłębienia oraz koleiny powstałe na terenie budowy oraz drogach dojazdowych, poprzez zasypywanie urobkiem ziemny, wytworzonym podczas wykonywania wykopów;

16) transport materiałów potrzebnych do realizacji przedsięwzięcia, prowadzić po wyznaczonej drodze dojazdowej;

17) na placu budowy zastosować oświetlenie sodowe, dającego tzw. "ciepłe" widmo świetlne, ograniczające przywabianie owadów nocą; stosować szczelne obudowy lamp na placach budowy, bazy materiałowej i parków maszynowych, uniemożliwiające owadom kontakt z rozżarzoną żarówką;

18) uporządkować teren budowy po zakończeniu etapu realizacji oraz wykonać prace porządkowe i niwelacyjne;

19) na potrzeby przedsięwzięcia dokonać wycinki jedynie 1 szt. drzewa, tj. lipy drobnolistnej o obwodzie pnia 242 cm, rosnącego w miejscu planowanego obiektu nr [...] – szczelnego zbiornika na odcieki;

20) wycinkę ww. drzewa zrealizować poza okresem lęgowym ptaków; jeżeli zajdzie konieczność usunięcia ww. drzewa w okresie lęgowym, wówczas zapewnić nadzór ornitologiczny, który przeprowadzi kontrolę dotyczącą występowania gniazd i lęgów ptaków;

21) z uwagi na stwierdzenie na ww. drzewie trzech dziupli, na drzewach rosnących na terenie przedsięwzięcia oraz na drzewach rosnących w bezpośrednim sąsiedztwie, wywiesić sześć budek lęgowych, stanowiących stanowiska zastępcze;

22) w ramach rekompensaty za usunięcie ww. drzewa, wykonać nasadzenia zastępcze z gatunków drzew (do wyboru): buk zwyczajny, lipa drobnolistna, szerokolistna, klon zwyczajny, jawor, dąb szypułkowy, bezszypułkowy, grab pospolity, wiąz szypułkowy, jesion wyniosły, topola biała, olsza czarna, w ilości 4 szt. drzew (o obwodzie pnia min. 14 cm, mierzonym na wys. 100 cm), prawidłowo uformowanych, o wyprowadzonej koronie i prostym pniu oraz proporcjonalnej bryle korzeniowej; nowo posadzonym drzewom zapewnić pielęgnację i regularne podlewanie; planowane nasadzenia zastępcze wykonać na terenie przedsięwzięcia;

23) zdejmowanie wierzchniej warstwy gleby wraz z roślinnością zielną, prowadzić okresie jesienno-zimowym, tj. od początku października do końca lutego; jeśli zajdzie konieczność rozpoczęcia prac ziemnych w innym okresie, przed przystąpieniem do prac przeprowadzić kontrolę przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje, która zweryfikuje możliwość występowania gatunków chronionych;

24) prace związane z realizacją przedsięwzięcia prowadzić pod stałym nadzorem przyrodniczym; nadzór przyrodniczy ma być prowadzony przez eksperta, bądź ekspertów posiadających doświadczenie w prowadzeniu nadzorów przyrodniczych. Nadzór przyrodniczy obejmować ma zakres: botaniczny, herpetologiczny, entomologiczny, teriologiczny, ornitologiczny oraz chiropterologiczny;

25) przetwarzanie i magazynowania odpadów prowadzić w obiektach kubaturowych, z zamykanymi bramami;

26) na etapie eksploatacji stosować sprawne technicznie urządzenia, maszyny i pojazdy;

27) w fazie eksploatacji maszyny i urządzenia stanowiące źródła hałasu o wysokim poziomie mocy akustycznej, w miarę możliwości używać tylko wewnątrz pomieszczeń; ww. maszyny i urządzenia należy wykorzystywać wyłącznie w porze dziennej;

28) ruch pojazdów na etapie eksploatacji ograniczyć do pory dnia, tj. godzin 6-22;

29) prace powodujące emisję hałasu związaną z przetwarzaniem odpadów, prowadzić w hali przy zamkniętych bramach wjazdowych i drzwiach wejściowych;

30) wyłączać zbędne, nieużywane w danym momencie urządzenia, maszyny i narzędzia emitujące hałas;

31) stosować sorbenty do neutralizacji możliwych wycieków substancji ropopochodnych;

32) odpady w ramach przedsięwzięcia przetwarzać w procesach R13 i R3;

33) przetwarzanie odpadów prowadzić w dwóch wariantach:

- w wariancie nr I prowadzić biologiczne przetwarzanie (i dodatkowo fakultatywnie fizykochemiczne przetwarzanie) osadów ściekowych, polegające na kompostowaniu osadów ściekowych wraz z materiałem strukturotwórczym (w tym odpadami) i opcjonalnie higienizację (wapnowanie) odpadu w celu korekty odczynu/higienizacji z wykorzystaniem węzła mieszania odpadów; w ramach procesu prowadzić również mechaniczne przesiewanie materiału po procesie kompostowania, za pomocą przesiewacza odpadów, w celu wydzielenia frakcji nieprzekompostowanych i ujednolicenia struktury materiału;

- w wariancie II prowadzić biologiczne przetwarzanie selektywnie zebranych bioodpadów, polegające na kompostowaniu odpadów: w ramach tego wariantu również prowadzić mechaniczne przesiewanie materiału po procesie kompostowania, za pomocą przesiewacza odpadów (w celu wydzielenia frakcji nieprzekompostowanych i ujednolicenia struktury materiału); łączna moc przerobowa instalacji dla obu ww. wariantów, nie może przekroczyć 26 000 Mg/rok;

34) w ramach wariantu nr I, proces prowadzić w dwóch podwariantach;

- IA - przetwarzanie osadów ściekowych wraz z materiałem strukturotwórczym (w tym odpadami) od dnia uzyskania decyzji na wprowadzanie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin (tzw. wariant docelowy pracy instalacji);

-IB - przetwarzanie osadów ściekowych wraz z materiałem strukturotwórczym (w tym odpadami) do dnia uzyskania decyzji na wprowadzanie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin (tzw. wariant przejściowy pracy instalacji);

35) w ramach wariantu nr II, proces prowadzić w dwóch podwariantach:

- IA - przetwarzanie bioodpadów wraz z materiałem strukturotwórczym (w tym odpadami) od dnia uzyskania decyzji na wprowadzanie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin (tzw. wariant docelowy pracy instalacji);

- IB - przetwarzanie bioodpadów wraz z materiałem strukturotwórczym (w tym odpadami) do dnia uzyskania decyzji na wprowadzanie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin (tzw. wariant przejściowy pracy instalacji);

36) procesy przetwarzania odpadów w wariancie I i II prowadzić zamiennie w taki sposób, by nie dochodziło do sytuacji mieszania odpadów kierowanych do przetwarzania i wytwarzanych w obu wariantach; nie prowadzić równocześnie wariantów pracy instalacji, tj. w tym samym czasie w ramach instalacji prowadzić tylko jeden z wariantów pracy (I, II); w sytuacji zmiany wariantu pracy instalacji, zakończyć proces kompostowania ostatniej partii odpadów dla wariantu dotychczas stosowanego; opróżnić wówczas z odpadów zarówno strefę prowadzenia procesu kompostowania (ob. nr [...]), jak i wszystkie miejsca magazynowania odpadów; następnie prowadzić czyszczenie powierzchni magazynowej (ob. nr [...], [...], [...]) i technologicznej hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (strefy prowadzenia procesu kompostowania - ob. nr [...], strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynowania materiału strukturalnego do procesu kompostowania - ob. nr [...]); czyszczenie polegać ma na usunięciu odpadów za pomocą ładowarki oraz manualnie (przy wykorzystaniu prostych narzędzi), a także na umyciu posadzki wodą; czyszczenie prowadzić stopniowo wraz z kończeniem użytkowania poszczególnych części instalacji na potrzeby danego wariantu pracy; powstały w wyniku czyszczenia materiał dodawać do partii odpadów poddawanych aktualnie kompostowaniu;

37) przetwarzanie odpadów w wariancie nr I prowadzić następująco: ważyć pojazdy dostarczające odpady (19 08 05 oraz odpady przewidziane do zastosowania jako materiał strukturalny) na wadze najazdowej, a dostawę rejestrować w systemie informatycznym zakładu; rozładunek pojazdu z osadami ściekowymi prowadzić w obrębie boksu przyjęcia odpadów (ob. nr [...]), znajdującego się w hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (w ob. nr [...]), i tam je magazynować przed przetworzeniem; materiał strukturotwórczy magazynować w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego, znajdującej się w ww. ob. nr [...]; dopuszcza się rozdrobnienie odpadów materiału strukturalnego przed zastosowaniem; odpady z miejsca magazynowania wprowadzać do węzła mieszania odpadów za pomocą ładowarki (partię odpadów umieszczać w leju załadowczym, umieszczonym nad mieszarką odpadów); osady ściekowe oraz materiał strukturotwórczy z leja zasypowego wprowadzać do mieszarki, do której bezpośrednio dozowany będzie również preparat mikrobiologiczny, wspomagający procesy kompostowania odpadów (kompozyt niepatogennych bakterii); preparat podawać w postaci granulowanej; dopuszcza się również jego dozowanie w trakcie mieszania odpadów w mieszarce wapna (np. w celu korekty odczynu odpadów); w takim przypadku dozowanie ww. preparatu prowadzić manualnie w trakcie układania pryzm odpadów; po wymieszaniu składników w mieszarce, prowadzić jej stopniowe opróżnianie na umieszczony pod urządzeniem taśmociąg rozładowczy, kierujący materiał do boksu na odpady przygotowane do procesu (ob. nr [...]); dopuszcza się również mieszanie osadów z materiałem strukturalnym wyłącznie z wykorzystaniem ładowarki w obrębie ww. bosku na odpady przygotowane do procesu (ob. nr [...]) lub w miejscu prowadzenia procesu kompostowania (ob. nr [...]); odpady z ww. boksu (ob. nr [...]) na bieżąco transportować i układać (za pomocą ładowarki kołowej) w pryzmy na wydzielonej powierzchni hali (po zgromadzeniu wystarczającej ilości odpadów do utworzenia pryzmy), w miejscu prowadzenia procesu kompostowania (ob. nr [...]); proces kompostowania partii odpadów prowadzić w pryzmach przez okres do 6 tygodni; po zakończeniu procesu kompostowania, gotowy materiał przesiewać w celu wydzielenia elementów nieprzekompostowanych, w tym materiału strukturotwórczego, który będzie ponownie kierowany do procesu kompostowania; przesiewanie prowadzić za pomocą sita w ramach hali (ob. nr [...]); frakcję podsitową stanowiącą materiał po procesie kompostowania, klasyfikować następująco:

- w okresie przed dniem uzyskania decyzji na wprowadzania do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, jako odpad o kodzie 19 05 03 (do 20 800 Mg/rok), magazynowany w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynu materiału strukturalnego (ob. nr [...]), przekazywany uprawnionym podmiotom w celu odzysku, tj. do rekultywacji biologicznej zamkniętych obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych i zwałowisk skał płonnych pochodzących z górnictwa węgla kamiennego lub ich części (tzw. okrywy rekultywacyjnej);

- w okresie od dnia uzyskania decyzji na wprowadzania do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin;

- nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin, w ilości do 20 800 Mg/rok, lub/i - odpad o kodzie 19 05 03 (do 10 400 Mg/rok), w przypadku gdy uzyskany w wyniku procesu materiał nie będzie spełniał wymagań określonych w decyzji na wprowadzenie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, magazynowany w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynu materiału strukturalnego (ob. nr [...]), przekazywany uprawnionym podmiotom w celu odzysku, tj. do rekultywacji biologicznej zamkniętych obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych i zwałowisk skał płonnych pochodzących z górnictwa węgla kamiennego lub ich części (tak zwanej okrywy rekultywacyjnej); frakcję nadsitową (stanowiącą elementy nie przekompostowane i materiał strukturalny) w pierwszej kolejności jako nie odpad zawracać ponownie do procesu kompostowania jako materiał strukturalny (magazynować ten materiał w kontenerach lub luzem w ob. nr [...]); dopuszcza się przekazywanie tej frakcji jako odpad innym podmiotom w celu odzysku lub unieszkodliwiania pod kodem 19 05 01 np. w sytuacji gdy materiał uległ zużyciu i nie może być już wykorzystany jako materiał strukturalny lub w przypadku, gdy są to wydzielone z kompostu zanieczyszczenia; odpady i produkty ładować (za pomocą ładowarki kołowej) na naczepy pojazdów odbierających odpady/produkty i przekazywać uprawnionym podmiotom; załadunek prowadzić w hali; fakultatywnie, w przypadku potrzeby dostosowania/korekty odczynu gotowego materiału po procesie kompostowania lub konieczności przeprowadzenia dodatkowych procesów prowadzących do higienizacji/utraty aktywności biologicznej materiału po procesie kompostowania, dopuszcza się jego dodatkowe fizyko-chemiczne przetworzenie za pomocą mieszalnika z wykorzystaniem wapna. W takim przypadku wytworzony odpad o kodzie 19 05 03 lub środek/produkt nawozowy magazynować selektywnie w boksie ob. nr [...];

38) przetwarzanie odpadów w wariancie nr II prowadzić następująco: pojazdy dostarczające bioodpady (odpady o kodach 20 01 08 i 20 02 01) należy ważyć na wadze najazdowej, a dostawę rejestrować w systemie informatycznym zakładu; rozładunek pojazdu należy prowadzić w hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (ob. nr [...]) w obrębie boksu przyjęcia odpadów (ob. nr [...]) i magazynować w tym boksie przed przetworzeniem; dopuszcza się również prowadzenie rozdrabniania odpadów (np. gałęzi), a jeżeli uznane zostanie to za konieczne - rozdrabnianie prowadzić za pomocą rębarki do gałęzi lub mobilnego rozdrabniacza odpadów w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu/strefy magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); przed rozpoczęciem procesu kompostowania do masy odpadów należy dodawać preparat w postaci kompozytu niepatogennych mikroorganizmów- dozowany manualnie w trakcie układania pryzm odpadów lub za pomocą dozownika w ramach rozdrabniacza odpadów; preparat podawać w postaci granulowanej; odpady z boksu przyjęcia odpadów (ob. nr [...]) należy transportować do miejsca prowadzenia procesu kompostowania (ob. nr [...]) w ramach hali (ob. nr [...]) za pomocą ładowarki kołowej; odpady należy usypywać w pryzmy, a proces prowadzić przez 6 tygodni; po zakończeniu procesu kompostowania, należy przesiewać gotowy materiał w celu wydzielenia elementów nieprzekompostowanych (w tym materiału strukturotwórczego), które będą ponownie kierowane do procesu kompostowania; przesiewanie należy prowadzić za pomocą sita w ramach hali (ob. nr [...]); frakcję podsitową stanowiącą materiał po procesie kompostowania, klasyfikować następująco:

- w okresie przed dniem uzyskania decyzji na wprowadzania do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, jako odpad o kodzie 19 05 03 (do 15 200 Mg/rok), magazynowany w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynu materiału strukturalnego (ob. nr [...]), przekazywany uprawnionym podmiotom w celu odzysku, tj. do rekultywacji biologicznej zamkniętych obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych i zwałowisk skał płonnych pochodzących z górnictwa węgla kamiennego lub ich części (tak zwanej okrywy rekultywacyjnej) lub do procesów odzysku RIO;

- w okresie od dnia uzyskania decyzji na wprowadzania do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin;

- nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin (do 15 200 Mg/rok), lub/i

- odpad o kodzie 19 05 03 w ilości do 7600 Mg/rok (w przypadku, gdy uzyskany materiał nie będzie spełniał wymagań określonych w decyzji na wprowadzenie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin), magazynowany w obrębie strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynu materiału strukturalnego (ob. nr [...]), przekazywany uprawnionym podmiotom w celu odzysku, tj. do rekultywacji biologicznej zamkniętych obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych i zwałowisk skał płonnych pochodzących z górnictwa węgla kamiennego lub ich części (tak zwanej okrywy rekultywacyjnej) lub do procesów odzysku RIO; frakcję nadsitową stanowiąca elementy nie przekompostowane i materiał strukturalny, w pierwszej kolejności jako nie odpad zawracać ponownie do procesu kompostowania (magazynować w kontenerach lub luzem w ramach strefy waloryzacji gotowego kompostu i magazynu materiału strukturalnego - ob. nr [...]): dopuszcza się przekazywanie tej frakcji jako odpad innym podmiotom w celu odzysku lub unieszkodliwiania pod kodem odpadu 19 05 01;

39) magazynowanie odpadów oraz procesy ich przetwarzania, prowadzić na szczelnych posadzkach/nawierzchniach, wyposażonych w system odwodnienia; wody odciekowe poprzez kanalizację, odprowadzać do bezodpływowego zbiornika na ścieki przemysłowe, a następnie transportować do oczyszczalni ścieków;

40) ścieki przemysłowe z mycia posadzek hali instalacji, kierować do ww. zbiornika poprzez kanalizację, a następnie wywozić do oczyszczalni ścieków;

41) ścieki przemysłowe z powierzchni szczelnych dróg wewnętrznych i placów, w ramach których może dojść do zanieczyszczenia odpadami (ob. nr [...]), odprowadzać poprzez kanalizację ścieków przemysłowych do ww. zbiornika bezodpływowego, a następnie wywozić do oczyszczalni ścieków;

42) planowany zbiornik na odcieki wygrodzić siatką dogęszczoną do wysokości 1 m nad poziom gruntu, uniemożliwiającą dostanie się do zbiornika gadów oraz płazów lub małych ssaków, których obecności nie można wykluczyć w przyszłości;

43) ścieki socjalno-bytowe odprowadzać do planowanego zbiornika bezodpływowego ścieków socjalnych i wywozić taborem asenizacyjnym do oczyszczalni ścieków;

44) wody opadowe z dachu hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (ob. nr [...]) odprowadzać poprzez kanalizację ścieków deszczowych do zbiornika wód ppoż./technologicznych (ob. Nr [...]); do tego zbiornika odprowadzać także wody opadowe i roztopowe z części dróg (nienarażone na zanieczyszczenie odpadami ob. nr [...]), po ich uprzednim podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych i osadniku;

45) wody z ww. zbiornika wykorzystywać na cele przeciwpożarowe, a także do celów technologicznych procesu kompostowania prowadzonego w hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (w ob. nr [...]), tj. do nawadniania odpadów w celu utrzymania wymaganego poziomu wilgotności; nadmiar wód ze zbiornika transportować taborem asenizacyjnym do oczyszczalni ścieków;

46) wody opadowe i roztopowe z dachu budynku wagowego (ob. nr [...]), a także z dachu kontenera (ob. nr [...]), odprowadzać na przyległe tereny zielone, w granicach dz. nr ew. [...];

47) zapotrzebowanie na wodę do celów sanitarnych oraz do mycia powierzchni hali (ob. nr [...]), pokrywać z sieci wodociągowej;

48) wodę do celów technologicznych (w procesie kompostowania, tj. do nawadniania odpadów w pryzmach w celu korekty ich wilgotności), w pierwszej kolejności pobierać ze zbiornika - ob. nr [...] (z uwzględnieniem niezbędnej ilości na cele zabezpieczenia przeciwpożarowego), a następnie z gminnej sieci wodociągowej;

49) eliminować zbędne źródła zanieczyszczeń i hałasu — np. wyłączać silniki urządzeń niepracujących w danej chwili, ograniczać pracę maszyn na biegu jałowym;

50) w miarę możliwości urządzenia emitujące hałas o dużym natężeniu nie powinny pracować równocześnie:

51) nie należy przeciążać maszyn i pojazdów, a także nie eksploatować silników na najwyższych obrotach;

52) należy przestrzegać odpowiedniej i terminowej konserwacji maszyn, celem uniknięcia wycieków paliw, olejów lub innych płynów eksploatacyjnych, a tym samym zapobiegania przedostania się ich do gleby lub wód podziemnych;

53) wykorzystywane w czasie prac substancje chemiczne (paliwa, oleje, rozpuszczalniki, środki czyszczące, itp.) należy przechowywać w szczelnych opakowaniach fabrycznych, a do ich przechowywania należy wydzielić odpowiednio zabezpieczone miejsca (zadaszone, na uszczelnionym podłożu);

54) należy właściwe gospodarować odpadami, w tym ograniczać ich ilość, selektywnie magazynować w wydzielonych i przystosowanych miejscach, w warunkach zabezpieczających przed przedostaniem się do środowiska zanieczyszczeń (utwardzone, szczelne powierzchnie, zabezpieczone przed czynnikami atmosferycznymi) oraz przekazywać do ponownego wykorzystania, bądź unieszkodliwiania, przy czym odpady niebezpieczne powinny być magazynowane w osobnych, szczelnych pojemnikach;

55) w przypadku zaistnienia awarii, w wyniku której doszłoby do wycieku paliw, oleju, czy innych substancji chemicznych, zanieczyszczony grunt należy niezwłocznie usunąć i tymczasowo magazynować w szczelnym i atestowanym pojemniku, a następnie przekazać do unieszkodliwienia;

56) odpady w ramach przedsięwzięcia należy przetwarzać celem otrzymania nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, który może zostać wprowadzony do obrotu, tj. spełniającego wymagania przepisów o nawozach i nawożeniu;

57) badania wytwarzanego kompostu należy prowadzić przez akredytowane laboratoria; badania należy wykonywać dla partii odpadów przetwarzanych w danym cyklu procesu kompostowania;

58) transport odpadów przeznaczonych do przetwarzania należy prowadzić za pomocą pojazdów ciężarowych w zamykanych kontenerach w autocysternach lub za pomocą naczepy typu wywrotka z szczelnym przykryciem plandeką;

59) ścieki przemysłowe należy retencjonować w zbiorniku do jednego miesiąca oraz zastosować dodatkowo system napowietrzania ścieków (w zależności od zapotrzebowania i temperatury powietrza); system napowietrzania składać się ma z przewodów ułożonych na dnie zbiornika z dyfuzorami (lub zastosować rozwiązania zbliżone), zasilanymi przez wentylator lub sprężarkę zlokalizowane w hali (ob. nr [...]) lub w kontenerze z wentylatorem wyciągowym (ob. nr [...]);

60) w przypadku wystąpienia uciążliwości zapachowych oddziaływujących na tereny wrażliwe, należy stosować preparat do mikrobiologicznej obróbki ścieków – kompozyt mikrobiologiczny i substancji enzymatycznych, pozwalający na przyspieszenie procesów sedymentacji, redukcję osadów dennych oraz ich upłynnienie, rozpad oraz degradację amoniaku i siarkowodoru, azotynów, indoli, redukcję uciążliwości zapachowej;

61) wytwórca osadów ściekowych (oczyszczalnia ścieków) przed podpisaniem umowy na odbiór osadów ściekowych, przekazywać ma co najmniej dwa ostatnie badania osadów w celu ustalenia przydatności odpadu do procesu przetwarzania;

62) prace budowlane wykonywać przy użyciu sprzętu i urządzeń w dobrym stanie technicznym, bez wycieków paliwa i innych płynów eksploatacyjnych;

63) zaplecze budowy, a w szczególności miejsca postoju pojazdów i maszyn, zlokalizować na terenie utwardzonym oraz zabezpieczyć przed przedostaniem się substancji ropopochodnych do gruntu i wód, wyposażyć w materiały sorpcyjne umożliwiające szybkie usunięcie ewentualnych wycieków paliw;

64) wszelkie prace związane z tankowaniem i naprawami pojazdów oraz maszyn budowlanych wykonywać poza terenem przedsięwzięcia na terenie uszczelnionym i zabezpieczonym przed zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego substancjami ropopochodnymi;

65) na etapie realizacji i eksploatacji inwestycję wyposażyć w sorbenty do neutralizacji ewentualnych wycieków paliwa i płynów eksploatacyjnych;

66) w sytuacjach awaryjnych, takich jak np. wyciek paliwa lub płynu eksploatacyjnego, podjąć natychmiastowe działania w celu usunięcia awarii, zanieczyszczenie przekazać podmiotom uprawnionym do jego transportu i rekultywacji lub unieszkodliwiania;

67) wykopy i prace budowlane prowadzić w sposób nienaruszający stosunków gruntowowodnych;

68) zdjętą wierzchnią warstwę ziemi (odkład) składować poza obszarami, na których znajdują się cieki wodne, poza terenem zagrożonym powodzią, a także poza obszarami kierunku spływu wód powierzchniowych do ujęć wód podziemnych; odkład wykorzystać w obrębie terenu inwestycyjnego, a jego nadmiar przekazać uprawnionym odbiorcom do zagospodarowania;

69) w przypadku stwierdzenia konieczności odwodnienia wykopów, prace odwodnieniowe prowadzić bez konieczności trwałego obniżania poziomu wód gruntowych; do minimum ograniczyć czas odwadniania wykopów oraz ograniczyć wpływ ww. prac do terenu działki inwestycyjnej; wody z ewentualnego odwodnienia zagospodarować w obrębie działki inwestycyjnej;

70) na etapie realizacji przedsięwzięcia wodę na cele socjalne dostarczać w zbiornikach zaopatrywanych z zewnętrznej sieci wodociągowej;

71) powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia ścieki bytowe gromadzić w szczelnych zbiornikach bezodpływowych przewoźnych toalet; ww. zbiorniki systematycznie opróżniać (nie dopuszczać do ich przepełnienia) przez uprawnione podmioty;

72) na etapie realizacji niezanieczyszczone wody opadowe i roztopowe odprowadzać do gruntu w sposób niepowodujący szkód i zalewania terenów sąsiednich; w przypadku zanieczyszczenia przed odprowadzeniem podczyszczać do wymaganych prawem parametrów;

73) na etapie eksploatacji przedsięwzięcia wodę do celów socjalno-bytowych i technologicznych dostarczać z gminnej sieci wodociągowej na warunkach uzgodnionych z gestorem sieci;

74) na etapie eksploatacji przedsięwzięcia dążyć do wykorzystywania wody na cele technologiczne w obiegu zamkniętym; w pierwszej kolejności zaopatrywać przedsięwzięcie w wodę na cele technologiczne pochodzącą z obiegu zamkniętego (zbiornika wody p.poż./technologicznej); pozostałą ilość uzupełniać wodą pochodzącą z sieci wodociągowej;

75) powstające na etapie eksploatacji ścieki przemysłowe ujmowane poprzez system odwodnienia odprowadzać planowaną kanalizacją do zbiornika odcieków (Ob. nr [...]) o pojemności czynnej nie mniejszej niż 220 m3; a następnie przekazywać za pomocą transportu asenizacyjnego do zewnętrznej oczyszczalni ścieków;

76) powstające na etapie eksploatacji ścieki bytowe odprowadzać do projektowanej kanalizacji sanitarnej kierującej ścieki do planowanego zbiornika bezodpływowego zlokalizowanego przy budynku wagowym o minimalnej pojemności 10 m 3; a następnie przekazywać za pomocą transportu asenizacyjnego do zewnętrznej oczyszczalni ścieków;

77) powstające na etapie eksploatacji wody opadowe i roztopowe z połaci dachowych hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (Ob. nr [...]) odprowadzać poprzez wydzieloną kanalizację deszczową do planowanego zbiornika wody p.poż./technologicznej (Ob. nr [...]) o pojemności nie mniejszej niż 300 m3;

78) wody opadowe i roztopowe z części nawierzchni dróg i placów, które nie są narażone na zanieczyszczenie odpadami (Ob. nr [...]) odprowadzać po podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych i osadnika do projektowanego zbiornika wody p.poż./technologicznej (Ob. nr [...]);

79) nadmiarową ilość wód opadowych i roztopowych w zbiorniku (Ob. nr [...]) odprowadzać taborem asenizacyjnym do oczyszczalni ścieków;

80) zbiornik Ob. nr [...] i Ob. nr [...] wybudować w szczelnej technologii;

81) wody opadowe i roztopowe z dachu budynku wagowego (Ob. nr [...]) oraz Ob. nr [...] odprowadzać bezpośrednio na przyległe tereny zielone, w granicach działki nr ew. [...], obręb C. w sposób niepowodujący szkód i zalewania terenów sąsiednich;

82) halę przyjęcia i przetwarzania odpadów wybudować na szczelnym utwardzonym podłożu wyposażonym w system zbierania odcieków uniemożliwiającym przedostanie się zanieczyszczeń do środowiska gruntowo-wodnego;

83) wszystkie powierzchnie utwardzone: miejsca magazynowe, place manewrowe i parkingowe, dojazdy do budynków i dróg wewnętrznych wykonać jako szczelne;

84) przed rozpoczęciem działalności zakładu zlikwidować istniejące urządzenie wodne i otwór studzienny ujęcia wody podziemnej, znajdujący się na działce nr [...] obręb C. z nieeksploatowanego ujęcia; zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia wodnoprawnego;

85) powstające odpady magazynować w sposób selektywny, w wyznaczonym miejscu, na szczelnej powierzchni na terenie inwestycji, a następnie sukcesywnie przekazywać do odbioru podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami;

86) urządzenia podczyszczające wody opadowe i roztopowe — separatory substancji ropopochodnych i osadnik, poddawać regularnym kontrolom i serwisom zgodnie z zaleceniami producenta;

87) odpad powstały w wyniku podczyszczania wód opadowych i roztopowych (szlamy z separatorów) przekazywać uprawnionym odbiorcom;

88) system wodno-ściekowy oraz posadzki w budynkach regularnie i terminowo poddawać kontrolom szczelności oraz konserwacjom; wszelkie wykryte nieszczelności bądź awarie niezwłocznie usuwać.

89) dokonać właściwego doboru sprzętu budowlanego (jak najnowszy, sprawny technicznie, spełniający normy w zakresie emisji hałasu i zanieczyszczeń gazowych);

90) zastosować rozwiązania minimalizujące wpływ przedmiotowej inwestycji na otoczenie (jak najbardziej zbliżone do standardów europejskich);

91) wyposażyć zaplecze techniczne budowy w następujące elementy: kontener sanitarny lub toalety przenośne, wyznaczone miejsca dla materiałów budowlanych, wyznaczone miejsca do tymczasowego selektywnego gromadzenia odpadów budowlanych, parking dla pojazdów z terenu budowy:

92) zastosować skuteczne metody eliminowania uciążliwości odorowej z terenu zakładu;

93) stosować hermetyzację procesów produkcyjnych, magazynowych oraz miejsc gromadzenia odpadów emitujących substancje złowonne;

94) zastosować skuteczny sposobu redukcji substancji złowonnych ze zbiornika na odcieki;

95) gromadzić ścieki bytowe w zbiorniku bezodpływowym, a następnie wywozić je do oczyszczalni ścieków innego podmiotu;

96) zapewnić miejsca do selektywnego gromadzenia odpadów eliminując przenikanie do środowiska tych odpadów lub ich składników;

97) zlecić wywóz odpadów specjalistycznej firmie posiadającej wymagane przepisami zezwolenie.

III. W dokumentacji wymaganej do wydania decyzji realizacyjnej o której mowa w art. 72 u.u.i.ś. należy uwzględnić następujące wymagania dotyczące ochrony środowiska:

1) przedsięwzięcie zaprojektować na wydzielonej części działki nr ewid. [...] i [...];

2) zaprojektować do 2500 m2 utwardzonych placów i dróg (w tym place i drogi o pow. do 1650 m2 — ob. nr [...] oraz place i drogi o pow. do 850 m2— ob. nr [...]);

3) zaprojektować budynek wagowego o pow. do 50 m2 (ob. nr [...]);

4) zaprojektować halę przyjęcia i przetwarzania odpadów o pow. do 5400 m2 (ob. nr [...]).

5) zaprojektować kontener wentylatorowni o pow. do 30 m2 (ob. nr [...]);

6) zaprojektować zbiornik na odcieki o pow. do 340 m2 (ob. nr [...]).

7) zaprojektować silosy o pow. do 19,8 m2(ob. nr [...]);

8) zaprojektować tereny biologicznie czynne o pow. min. 10 813 m2;

9) wagę najazdową o pow. do 76 m2 (ob. nr [...]), zaprojektować jako wtopioną w powierzchnię drogi (ob. nr [...]);

10) w obrębie placów o pow. do 1650 m2 (ob. nr [...]), zaprojektować do 3 szt. silosów na wapno, każdy o poj. do 50 rn3 (ob. nr [...]); ww. silosy zaprojektować przy północnej ścianie hali przyjęcia i przetwarzania osadów;

11) dla każdego z trzech planowanych silosów, zaprojektować tkaninowy filtr odpylający, zapewniający stężenie pyłu za filtrem nie większe niż 20 mg/Nm3. Dla każdego z trzech silosów, zaprojektować wylot emitora o średnicy ok. 0,65 m, umieszczony na wysokości min. 10 m;

12) zaprojektować zbiornik na ścieki przemysłowe o poj. min. 220 m3:

13) przy budynku wagowym zaprojektować bezodpływowy zbiornik na ścieki socjalnobytowe, o poj. min. 10 m3 (ob. nr [...]):

14) zaprojektować zbiornik wody ppoż./technologicznej (ob. nr [...]), o poj. min. 300 m3; zbiornik ten zaprojektować w obrębie placów i dróg o pow. do 1650 m2 (ob. nr [...]), w północnowschodniej części terenu przedsięwzięcia;

15) do podczyszczania wód opadowych i roztopowych z dróg i placów (ob. nr [...]), zaprojektować separator substancji ropopochodnych o min. nominalnym przepływie 27,41 1/s;

16) w wariancie I przetwarzać (w procesie R13 i R3) odpady o kodzie 19 08 05 (do 18 200 Mg/rok), a także materiał strukturalny w postaci odpadów o kodach: 02 01 03, 02 01 07, 03 01 01,03 03 01,20 02 01 (każdy do 13 000 Mg/rok, przy czym łącznie do 13 000 Mg/rok); łącznie w procesach R13 i R3 przetwarzać do 26 000 Mg/rok odpadów (zarówno 19 08 05 oraz ww. materiału strukturotwórczego);

17) ww. odpady magazynować w następujących miejscach:

- materiał strukturotwórczy - w strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]), znajdującej się w hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (ob. nr [...]) — luzem w stosach/pryzmach;

- 19 08 05 - w boksie przyjęcia odpadów (ob. nr [...]), znajdującym się w hali przyjęcia i przetwarzania odpadów (ob. nr [...]) — luzem w boksie;

18) w tym samym czasie magazynować do 786 Mg materiału strukturotwórczego (każdy rodzaj odpadu oraz łącznie), a także do 444,50 Mg odpadów o kodzie 19 08 05.;

19) odpady wytwarzane w wariancie 1, magazynować następująco:

- w podwariancie IA - 19 05 03 (do 10 400 Mg/rok): w boksie na odpady przygotowane do procesu (ob. Nr [...]) i/lub strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); luzem w stosach/pryzmach lub wydzielonych boksach; 19 05 01 (do 500 Mg/rok); w kontenerach lub luzem w strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); w podwariancie tym wytwarzać łącznie do 10 400 Mg/rok odpadów;

- w podwariancie IB - 19 05 03 (do 20 800 Mg/rok): w boksie na odpady przygotowane do procesu (ob. Nr [...]) i/lub strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); 19 05 01 (do 500 Mg/rok); w kontenerach lub luzem w strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); w podwariancie tym wytwarzać łącznie do 20 800 Mg/rok odpadów;

20) w wariancie II przetwarzać (w procesie R13 i R3) odpady o kodach 20 01 08, 20 02 01 - do 19 000 Mg/rok każdy, przy czym łącznie do 19 000 Mg/rok;

21) ww. odpady magazynować luzem w boksie przyjęcia odpadów (ob. nr [...]);

22) w tym samym czasie magazynować do 444,50 Mg ww. odpadów (każdy rodzaj odpadu oraz łącznie);

23) odpady wytwarzane w wariancie II, magazynować następująco:

- w podwariancie IA - 19 05 03 (do 7600 Mg/rok: w boksie na odpady przygotowane do procesu (ob. Nr [...]) i/lub strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); luzem w stosach/pryzmach lub wydzielonych boksach; 19 05 01 (do 500 Mg/rok); w kontenerach lub luzem w strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]): w podwariancie tym wytwarzać łącznie do 7600 Mg/rok odpadów;

- w podwariancie IB - 19 05 03 (do 15 200 Mg/rok): w boksie na odpady przygotowane do procesu (ob. Nr [...]) i/lub strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); 19 05 01 (do 500 Mg/rok); w kontenerach lub luzem w strefie waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]); w podwariancie tym wytwarzać łącznie do 15 200 Mg/rok odpadów;

24) zaprojektować boks przyjęcia odpadów (ob. nr [...]) o całk. poj. do 822,325 Mg;

25) zaprojektować boks na odpady przygotowane do procesu (ob. nr [...]) o całk. poj. do 1140 Mg;

26) zaprojektować strefę waloryzacji gotowego kompostu/magazynowania materiału strukturalnego (ob. nr [...]) o całk. poj. do 1052,4 Mg;

27) dla hali przyjęcia i przetwarzania odpadów zaprojektować izolacyjność akustyczną ścian i dachu o minimalnym współczynniku Rw = 25 dB;

28) dla kontenera z wentylatorem zaprojektować izolacyjność akustyczną ścian i dachu o minimalnym współczynniku Rw = 20 dB. Poziom ciśnienia akustycznego wewnątrz kontenera, nie może przekroczyć 91 dB;

29) zaprojektować biofiltr otwarty o minimalnej wydajności 20 900 m3/rok, do którego gazy odlotowe kierowane będą poprzez wentylator wyciągowy/wentylatory wyciągowe, umieszczone w projektowanym kontenerze.

IV. Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia:

1) oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę,

2) postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Załącznikiem do decyzji stała się Charakterystyka przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że wnioskiem z dnia 30 listopada 2022 r. E. sp. z o.o. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Organ I instancji zawiadomił wszystkie strony zawiadomieniem w drodze obwieszczenia z dnia 02.12.2022 r. poprzez umieszczenie na stronie BIP UG K., na tablicy ogłoszeń w UG K. oraz pobliżu terenu planowanego przedsięwzięcia w m. C. (zgodnie z art. 61 § 4 i art. 49 Kpa w związku z art. 77 ust. 1 pkt 1, i 4 oraz ust. 2 u.u.i.ś. ; art. 10 Kpa).

W toku postępowania organ I instancji uzyskał wymagane prawem (art. 77 ust. 1 pkt 1, 2, 4 oraz ust. 2 u.u.i.ś.) stanowiska organów współdziałających, tj.:

- pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Skierniewicach (dalej: PPIS) z dnia 09.02.2023 r. podtrzymaną w dniu 22.05.2023r. z wymienionymi w niej uwagami koniecznymi do uwzględnienia na etapie prac budowlanych i na etapie eksploatacji; organ I instancji nie podzielił w pełni ww. stanowiska PPIS.

- pozytywne uzgodnienie decyzji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi (dalej: RDOŚ), dokonane postanowieniem z dnia 20.09.2023 r. określającym warunki środowiskowe na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, wskazujące działania, jakie należy podjąć oraz zaznaczające, że planowane przedsięwzięcia po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami technicznotechnologicznymi i organizacyjnymi nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska; organ I instancji nie podzielił w pełni ww. stanowiska RDOŚ w zakresie emisji zanieczyszczeń hałasu oraz w zakresie emisji substancji złowonnych i ich oddziaływania na zdrowie ludzi;

- pozytywne uzgodnienie ww. decyzji przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie (dalej: Wody Polskie), dokonane postanowieniem z dnia 31.08.2023 r. określającym warunki na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia ze wskazaniem koniecznych działań; organ I instancji nie podzielił w pełni w ww. stanowiska Wód Polskich w zakresie gospodarki wodno-ściekowej na etapie funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia.

Organ I instancji obwieszczeniem z dnia 25.09.2023 r. (umieszczonym jw.) zapewnił udział społeczeństwa w postępowaniu (art. 33 ust. 1 u.u.i.ś.), możliwość zapoznania się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie oraz możliwość składania uwag i wniosków przez strony postępowania i społeczeństwo. Organ ten wskazał, iż w trakcie postępowania w dniu 27.10.2023 r. wpłynęły łącznie trzy protesty społeczności lokalnej o tej samej treści, podpisane przez mieszkańców gminy K., z miejscowości C. i W. wskazujące na uciążliwości mające negatywny wpływ na jakość życia i zdrowia, tj. dotkliwe uciążliwości zapachowe będące efektem procesów sortowania, kompostowania, magazynowania i transportowania odpadów.

Odnosząc się do protestów społeczeństwa organ I instancji zaznaczył m.in., że zakłady kompostowania odpadów są źródłem zanieczyszczenia atmosfery pyłami, mikroorganizmami oraz gazami, w tym substancjami zapachowymi. Skład gazów pochodzących z kompostowni odpadów jest związany z fazą procesu kompostowania, co jest najprawdopodobniej odzwierciedleniem wpływu temperatury, odczynu (pH), ilości tlenu oraz innych parametrów, wpływających na przebieg rozkładu odpadów. Przy przejściu od jednej fazy do kolejnej następuje istotna zmiana składu emitowanych gazów. W praktyce w zależności od stosowanej technologii kompostowania, stopnia hermetyzacji i automatyzacji poszczególnych operacji jednostkowych zmienia się wielkość emisji zanieczyszczeń z poszczególnych etapów tego procesu. W zakładzie kompostowania odpadów do operacji, z którymi nierozłącznie związana jest intensywna emisja zanieczyszczeń, należą przede wszystkim odbiór i obróbka wstępna odpadów (tj. wyładunek, magazynowanie, obróbka wstępna i przemieszczanie wilgotnych, aktywnych biologicznie odpadów, w których często samorzutnie rozpoczęły się już procesy rozkładu, zwykle w warunkach beztlenowych) oraz przeładowywanie (przemieszczanie) i nawilżanie aktywnego biologicznie materiału. Jako pierwsze uwalniane są odory z biomasy kierowanej do kompostowania, a unoszący się zapach jest charakterystyczny dla odpadów komunalnych. W pierwszej fazie kompostowania emitowane są odory gnilne oraz odory będące efektem przemian tlenowo-beztlenowych. W fazie termofilnej, w której następuje szybki rozkład materii organicznej, dochodzi do powstawania substancji silnie pachnących. Działalność kompostowni wiązać się może z uciążliwością zapachową oddziałującą na okoliczne tereny, nie tylko znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu, ale często zasięg tego oddziaływania jest znacznie większy. Odory mają często charakter naturalny i nie są jednoznacznie określane jako substancje toksyczne lub groźne dla człowieka, jednak wzrost ich natężenia powoduje dyskomfort, a nawet objawy chorobowe. Stopień uciążliwości zapachowej jest przedmiotem subiektywnej oceny, uciążliwość zapachowa może negatywnie oddziaływać na samopoczucie mieszkańców, a pośrednio także na ich ogólny stan zdrowia powodując występowanie rożnego rodzaju dolegliwości, zaś stężenia mikroorganizmów w powietrzu spadają wraz ze wzrostem odległości od zakładu. W ocenie organu I instancji istnieje możliwy negatywny wpływ instalacji przetwarzania odpadów planowanego zakładu na stan zdrowia okolicznych mieszkańców, na ich zdrowie fizyczne oraz psychiczne, np. w zakresie oddziaływań odorowych. Uciążliwość zapachowa może negatywnie wpływać na samopoczucie mieszkańców, a także pośrednio na ich ogólny stan zdrowia, powodując występowanie dolegliwości takich jak: rozdrażnienie, obniżenie nastroju, zaburzenia koncentracji, zakłócenia snu, nudności, bóle głowy. Organ I instancji zauważył, że obowiązująca w prawie ochrony środowiska zasada przezorności wynikająca z art. 6 ustawy 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, nakazuje każdemu, kto podejmuje działalność mogącą negatywnie wpływać na środowisko podejmowanie działań służących zapobieganiu negatywnemu oddziaływaniu na to środowisko, nawet gdy negatywne oddziaływanie na to środowisko nie jest jeszcze do końca znane. Oznacza to, że kierując się tą zasadą, korzystający ze środowiska ma ustawowy obowiązek ochrony środowiska przed negatywnymi skutkami swej działalności i to zarówno poprzez zaniechanie wszelkich działań powodujących lub mogących powodować negatywne oddziaływanie na nie, jak i podejmowania działań zapobiegawczych.

W ocenie organu I instancji emisje wynikające z funkcjonowania przedsięwzięcia nie będą miały wyłącznie charakteru lokalnego i nie zamkną się w granicach działek, do których Inwestor posiada tytuł prawny. W następstwie powstania nieprzyjemnych zapachowo substancji - odorów pojawi się plaga much, a następnie również gryzoni roznoszących bakterie i choroby zagrażające życiu. Podczas kompostowania odpadów komunalnych procesy kompostowania czy też fermentacje metanowe doprowadzą do nieustannego powstawania nieprzyjemnych zapachowo substancji, które zatrują całe pobliskie środowisko. Odory powstałe w procesach biologicznego przetwarzania odpadów należą do kilku głównych grup (lotne kwasy tłuszczowe, amoniak i inne związki zawierające azot, ketony, związki aromatyczne oraz nieorganiczne i organiczne związki siarki), a ich rodzaj i intensywność zależy od składu przetwarzanych odpadów. Uciążliwość gazów będzie stanowić negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne i ludzi zamieszkujących w bliskim sąsiedztwie takiego obiektu. Mogą one być przyczyną chorób układu oddechowego, a także zawierać w swoim składzie mikroorganizmy chorobotwórcze (co dodatkowo zwiększa ryzyko zachorowań). W okresie wiosennym i jesiennym występują nasilone wiatry, za pośrednictwem których mikroorganizmy chorobotwórcze będą przenoszone na teren zabudowy mieszkaniowej. Ponadto depozycja azotu z powietrza jest jednym z zagrożeń, które może wpływać na zmniejszenie różnorodności biologicznej, skutkiem czego oprócz zakwaszenia może być eutrofizacja ekosystemów, przyczyniająca się do zmian w ich składzie gatunkowym. Kompostowanie odpadów wymaga utrzymania stałej wilgotności pryzm, co prowadzi do konieczności pozbycia się nadmiaru wody powstającej w procesie rozkładu biologicznego. Skład chemiczny powstających ścieków zależy od rodzaju i wieku kompostowanych odpadów. Zawierają one przede wszystkim duże ilości substancji organicznych, związków azotu mineralnego i fosforanów oraz podwyższone ilości metali ciężkich, gdzie najwyższe ich stężenie występuje w fazie obróbki wstępnej odpadów. Aby ograniczyć niekorzystny wpływ instalacji na bezpieczeństwo wód istotny jest odpowiedni dobór lokalizacji obiektu. Zakłady biologicznego przetwarzania odpadów należy budować na terenach, gdzie wody gruntowe zalegają głęboko oraz dążyć do jak największego ograniczenia kontaktu pryzm odpadów z wodami opadowymi.

Organ I instancji nadmienił, że droga, po której planowany jest ruch pojazdów do zakładu stanowi drogę dojazdową gminną, na której dopuszcza się ruch pojazdów do 8 ton jest bardzo wąska. Organ ten zauważył, że transport odpadów z reguły odbywa się samochodami o wadze ok. 16-22 ton, co jest niezgodne z nośnością tej drogi oraz jej parametrami. Brak dojazdu do miejsca składowania uniemożliwia z kolei uzyskanie stosownych pozwoleń niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia. Funkcjonowanie zakładu będzie wiązało się z ruchem pojazdów generujących emisję spalin, a przez to emisję do powietrza, której nie można całkowicie zniwelować. Oprócz emisji do powietrza pojazdy oraz maszyny będą generowały hałas, który będzie stwarzał uciążliwości dla środowiska i mieszkańców, nie do końca akceptowalny. W ocenie organu sąsiedztwo trasy [...] i powstanie zakładu kompostowni może powodować kumulacje negatywnych oddziaływań w zakresie hałasu. Pomimo zastosowanych rozwiązań technicznych przy przebudowie trasy [...] i wykonania barier akustycznych w postaci ekranów dźwiękochłonnych nadal na terenach przyległych do [...] jest odczuwalny dyskomfort związany z hałasem i emisją zanieczyszczeń (pył PMIO, ozon) powodowany przez poruszające się po tej drodze pojazdy (samochody osobowe i ciężarowe). Powstanie dodatkowego źródła hałasu, jakim będzie zakład będzie w ocenie tego organu stanowić negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne i ludzi zamieszkujących w bliskim sąsiedztwie takiego obiektu. Ekspozycja na długotrwały lub nadmierny hałas spowoduje problemy zdrowotne. Wśród nich należy wymienić choroby układu krążenia, zaburzenia funkcji poznawczych u dzieci, szum w uszach i utrata słuchu. Mogą pojawić się: rozdrażnienie, zdenerwowanie, agresja, a nawet zaburzenia psychiczne. Ponadto występują problemy z koncentracją, pogorszenie pamięci, upośledzenie funkcji poznawczych, niemożność skupienia uwagi oraz zaburzenia snu. Organ zaznacza, iż skutki hałasu nie występują od razu, zazwyczaj podlegają kumulacji i dają efekty dopiero po dłuższym czasie, powodując rozległe problemy zdrowotne i zaburzając ogólne funkcjonowanie organizmu. Organ gminy odwołuje się w tym miejscu do art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 ze zm.), zgodnie z którym zadaniem własnym gminy jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców w tym potrzeb w zakresie ochrony zdrowia, a co za tym idzie również wszelkich działań mających na celu ochronę zdrowia mieszkańców gminy, a w tym przypadku ochronę przed hałasem.

Następnie organ ten przytoczył zapisy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K., podjętego uchwałą Rady Gminy Kowiesy Nr XLVI/247/22 z dnia 28 września 2022 r. dla najbliższego sąsiedztwa przedmiotowych działek nr [...] i [...], obręb C., gmina K., określono następujące kierunki zagospodarowania przestrzennego, strukturę funkcjonalno-przestrzenną o definicjach: RM (obszary rozwoju osadnictwa wielofunkcyjnego - o dominującej funkcji zabudowy rolniczej i obsługi rolnictwa z dopuszczeniem zabudowy usługowej, produkcyjnej, motoryzacji, mieszkaniowej jednorodzinnej); R (obszary rolnicze - produkcji rolnej), MR (obszary kształtowania osadnictwa wielofunkcyjnego o dominującej funkcji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej z dopuszczeniem zabudowy produkcyjnej, zagrodowej, obsługi rolnictwa, motoryzacji) oraz PU (obszary wielofunkcyjnego rozwoju gospodarczego - produkcji, składów, magazynów, transportu i motoryzacji, obsługi rolnictwa, usług dla działek objętych wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej. Organ zaznacza, że mieszkańcy sąsiednich nieruchomości wnioskują o sporządzenie planu miejscowego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, usługową z dopuszczeniem zabudowy produkcyjnej, zagrodowej, motoryzacji, obsługi rolnictwa i zabudowy magazynowej. Organ podkreśla, że w najbliższym sąsiedztwie sukcesywnie wydawane są decyzje o warunkach zabudowy pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub zabudowę zagrodową. Organ ten zgadza się z argumentacją mieszkańców, że powstanie tego typu inwestycji przyczyni się do zatrzymania rozwoju mieszkalnictwa na tym terenie, a nawet do "odpływu" mieszkańców na tereny oddalone od tego typu inwestycji i substancji odorowych związanych z ich funkcjonowaniem. Wydanie zgody na realizację tego przedsięwzięcia spowoduje, że tereny te znacznie stracą na atrakcyjności i nie będą to obszary, na których chce się mieszkać. Ponadto w ocenie tego organu naruszony zostanie również zrównoważony rozwój okolicy, który odbywał się do tej pory, a wnioskowana inwestycja doprowadzi do znacznego spadku wartości nieruchomości. Organ zauważa, że powyższe okoliczności są powodem stanowczego sprzeciwu mieszkańców, którzy inwestując swój kapitał na terenach wiejskich nie przypuszczali, że w tego typu rejonie powstanie plan realizacji inwestycji przemysłowej, posiadającej wyłącznie negatywne konsekwencje dla otoczenia. Organ I instancji zaprezentował stanowisko, iż aby przyciągać nowych osadników i nie doprowadzić do "odpływu" mieszkańców, gmina musi zaoferować odpowiednie warunki życia, które wiążą się z czystym środowiskiem i brakiem w okolicy zamieszkania uciążliwych zakładów. Za działanie sprzeczne z powyższymi założeniami organ ten uznał wyrażenie zgody na budowę zakładu kompostowni i polepszacza glebowego, który będzie generował uciążliwe zapachy oraz hałas. Doświadczenie życiowe organu I instancji wskazuje, że ilość produkowanych odpadów nieustannie rośnie, a wydając decyzję w niniejszej sprawie należy analizować ją szeroko pod kątem konsekwencji takiej inwestycji oraz z uwzględnieniem zasady przezorności w celu zapobiegnięcia degradacji środowiska.

Dalej organ I instancji wskazał, że w postępowaniach, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 3 ust. 1 pkt 8 u.u.i.ś), wykorzystuje się i bada środki dowodowe, jakimi są: raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, opinie i uzgodnienia organów współdziałających oraz uwzględnia stanowisko społeczeństwa biorącego udział w postępowaniu. Po analizie zgromadzonego materiału, organ I instancji uznał, że planowane ww. przedsięwzięcie pomimo uzgodnień dokonanych przez organy współdziałające budzi wiele obaw społecznych i nie daje pełnej gwarancji w zakresie spełnienia przyjętych przepisami prawa norm środowiskowych. W związku ze zwiększającą się ilością odpadów nie sposób zdaniem tego organu przewidzieć wszystkich skutków planowanej inwestycji oraz spustoszenia, jakie wywoła w środowisku jej realizacja. Poza możliwym oddziaływaniem na wody podziemne i powierzchniowe oraz powietrze atmosferyczne, wymienić można inne możliwe zagrożenia dla środowiska generowane przez instalacje do biologicznego przetwarzania odpadów, gdzie hałas jest nieodłącznym elementem obróbki odpadów i jest związany z ich przywozem oraz pracą urządzeń. Zdaniem organu w przypadku doprowadzenia kompostowanego materiału do przesuszenia i zbytniego przegrzania istnieje ryzyko zapłonu pryzm. Częstym powodem skarg ze strony mieszkańców najbliższych zabudowań jest również rozwiewanie odpadów. Występują też zagrożenia, na które narażeni są w szczególności pracownicy obiektu, związane z ich ekspozycją na obecne w zakładzie bioareozole, toksyczne związki chemiczne, nadmierny hałas oraz obrażenia w trakcie użytkowania sprzętu. Organ I instancji wyjaśnił, że wydając decyzję odmowną kierował się zasadą prewencji i przezorności (art. 6 ustawy u.p.o.ś) oraz interesem publicznym związanym z protestami lokalnej społeczności (sprzeciwy i protesty) co świadczy o tym, iż cel inwestycji nie znajduje akceptacji społecznej. W ocenie tego organu zasięg oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska będzie znacznie większy niż wskazany w raporcie.

Uzasadniając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wyjaśniło, że zgodnie z art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i ust. 2, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm.) - dalej: u.u.i.ś., uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze u.u.i.ś. stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z przepisu tego wynika, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp), jeżeli jest on uchwalony, jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń wnioskodawcy ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organem uprawnionym do oceny na tym etapie zgodności planowanego przedsięwzięcia z planem miejscowym jest organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że na przedmiotowym terenie brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego nie znajduje tu zastosowania art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze u.u.i.ś.

Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno być zgodne z art. 82 u.u.i.ś., bowiem przesądza się w niej, czy i na jakich warunkach środowiskowych może być zrealizowane konkretne przedsięwzięcie. Natomiast uzasadnienie decyzji środowiskowej zgodnie z art. 85 u.u.i.ś. niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kpa, w przypadku, gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, powinno m.in. zawierać: informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa; informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. Ustawodawca określił pełny katalog okoliczności uzasadniających odmowę określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację danego przedsięwzięcia, którymi są: 1. niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 u.u.i.ś.), 2. odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w trybie art. 77 ust. 1 u.i.o.ś., 3. brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym, niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 u.u.i.ś.), 4. ustalony wynik oceny oddziaływania na środowisko wykazał, iż przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 u.u.i.ś.), 5. wynik oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykazał, iż przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.).

Wskazane przez organ I instancji przyczyny odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, tj.: brak akceptacji ze strony tego organu niektórych elementów, wiążących organy orzekające w niniejszej sprawie, uzgodnień ww. organów współdziałających (RDOŚ, Wody Polskie) oraz sprzeciw okolicznych mieszkańców na jego realizację, nie spełniają żadnej z ww. ustawowych przesłanek do wydania decyzji odmownej.

Przedsięwzięcie zakwalifikowano do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, tj .jako : "instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.)". Ustalono, że przedmiotowe przedsięwzięcie osiąga próg dot. przyjmowania odpadów w ilości nie mniejszej niż 10 t. Ponadto zalicza się ono do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w oparciu o: § 3 ust. 1 pkt 37 lit. c) dotyczący instalacji do naziemnego magazynowania substancji lub mieszanin, (...) niebędących produktami spożywczymi (dotyczy zbiorników na wapno, przewidzianych w ramach przedsięwzięcia); § 3 1 pkt 54 dotyczący zabudowy przemysłowej, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż objęte formami ochrony przyrody (w przypadku planowanego przedsięwzięcia, powierzchnia przewidziana pod planowane obiekty oraz powierzchnia terenów przewidzianych do przekształcenia wynosi łącznie do 1,1 ha). Przedsięwzięcie to wymaga zatem uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jego realizacji w trybie przepisów u.u.i.ś.

Z przedłożonych materiałów, w tym z wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, kilkakrotnie uzupełnianego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (dalej: raport), opinii i uzgodnień organów współdziałających wynika, że planowane przedsięwzięcie spełnia wszystkie konieczne przesłanki ustawowe do wydania decyzji pozytywnej. Z nadesłanych akt sprawy wynika, że organ I instancji przeprowadził w przedmiotowej sprawie postępowanie w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w ramach którego został przedstawione przez inwestora raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami oraz przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa. Uzyskał też wymienione wcześniej uzgodnienia i opinie właściwych współdziałających organów specjalistycznych. Organy te stwierdziły m.in., iż w przedłożonym Raporcie oddziaływania na środowisko omówiono wpływ przewidywanej działalności zakładu na poszczególne komponenty środowiska: klimat akustyczny, powietrze atmosferyczne, powierzchnię ziemi, wody podziemne i powierzchniowe, przyrodę. Źródłem emisji hałasu będą silniki maszyn roboczych oraz środków transportu poruszających się w obrębie zakładu oraz urządzenia technologiczne związane z produkcją. W raporcie wskazano, że funkcjonowanie przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm poziomów hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r. poz. 112) na terenach chronionych w zakresie klimatu akustycznego. Z kolei dominującym źródłem emisji do powietrza będą substancje złowonne z procesów technologicznych oraz pył z załadunku silosów z wapnem. Jednakże w zakładzie przewidziano zastosowanie rozwiązań redukujących emisję do powietrza, takie jak biofiltr otwarty, co jak wykazano w przeprowadzonej analizie komputerowej rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w powietrzu nie spowoduje przekroczeń norm emisyjnych. Uznano, że planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na środowisko w granicach obowiązujących norm oraz nie będzie powodować zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi oraz spełnia łącznie uwarunkowania określone w art. 77 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 3, 4 i 7 u.u.i.ś. Na podstawie informacji zawartych w raporcie oraz jego uzupełnieniach można stwierdzić brak możliwości wystąpienia oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne. Przedmiotowe przedsięwzięcie, zarówno w fazie realizacji, jak i w fazie eksploatacji, przy zachowaniu środków i technik wskazanych w raporcie, nie będzie znacząco oddziaływać na środowisko gruntowo-wodne. Informacje zawarte w raporcie są na tyle szczegółowe, aby ocenić oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko; nie dostrzeżono potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Planowane przedsięwzięcie po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie rozwiązaniami technicznotechnologicznymi i organizacyjnymi, nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska.

W niniejszej decyzji znalazły się wszystkie obligatoryjne elementy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wynikające z art. 82 ust. 1 i 3 u.u.i.ś. Nadto w decyzji ujęto warunki wynikające z uzyskanych uzgodnień i opinii organów współdziałających. Należy zaznaczyć, że organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest związany obligatoryjnymi uzgodnieniami dokonanym przez wskazane organy współdziałające. Warunki zawarte w postanowieniach uzgadniających taką decyzję w zasadzie kształtują, dlatego w niniejszej decyzji zostały te warunki uwzględnione w całości (uzgodnienia RDOŚ i Wód Polskich). Dodatkowo w decyzji uwzględniono również wszystkie uwagi przedstawione w niewiążącej ww. opinii PPIS, uznając je za racjonalne w okolicznościach niniejszej sprawy.

Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnienia zostały w ocenie Kolegium sporządzone zgodnie z wymogami określonymi w art. 66 u.u.i.ś. i zawierają one niezbędne elementy określone w tym przepisie. Z raportu i jego uzupełnień wynika, że jego autorami są specjaliści ochrony środowiska i jego ustalenia odnoszą się do wszystkich wymaganych ustawowo elementów niniejszego postępowania. W ocenie składu sporządzony w sprawie raport jest logiczny, spójny, nie jest wewnętrznie sprzeczny i w sposób wiarygodny odzwierciedla oddziaływanie istniejącej inwestycji na środowisko. Kolegium podkreśliło, że po zapoznaniu się z raportem, kompetentne specjalistyczne organy współdziałające przy wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozytywnie zaopiniowały i uzgodniły przedmiotową inwestycję. Wydając niniejszą decyzję organ II instancji doszedł do przekonania, że w sprawie zostały wyjaśnione wyczerpująco wszystkie istotne jej okoliczności i po uwzględnieniu warunków zawartych w uzgodnieniach i opinii zaistniały podstawy do pozytywnego rozpatrzenia sprawy. Zdaniem składu Kolegium postępowanie w przedmiocie wydania zaskarżonej decyzji organu I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z art. 79 ust. 1 u.u.i.ś. Wyciągnięte przez organ II instancji wnioski z przeprowadzonych dowodów opierają się zarówno na ustaleniach raportu, jak i na analizie pozostałej dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy. Tym samym uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia warunek określony w art. 85 ust.2 pkt 1 lit. a) i b) u.u.i.ś., ponieważ zawiera informacje o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko oraz w uzgodnieniach i opiniach organów współdziałających. Uzasadnienie decyzji zawiera też informacje o przeprowadzonym postępowaniu z udziałem społeczeństwa wskazujące, że mieszkańcy okolicznych wsi złożyli swój sprzeciw co do przedmiotowej inwestycji. W ocenie składu Kolegium, uzależnienie możliwości realizacji przedsięwzięcia od spełnienia licznych warunków wskazanych w tej decyzji stanowi m.in. również uwzględnienie uwag społeczeństwa. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że funkcjonowanie istniejącej przedmiotowej inwestycji nie powoduje naruszenia zasad i standardów jakości i ochrony środowiska. Przeprowadzona w postępowaniu wyjaśniającym analiza wpływu inwestycji na środowisko wskazuje, że przy zastosowaniu założonych rozwiązań technicznotechnologicznych, eksploatacja przedmiotowego zakładu powinna zapewnić dotrzymanie dopuszczalnych norm środowiskowych oraz zachowanie równowagi w otaczającym środowisku. W tym stanie rzeczy trudno jest wskazać obiektywne przesłanki do rezygnacji z realizacji przedsięwzięcia. Z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, że działka inwestycyjna jest terenem przemysłowym, w którym nie przewidziano w tym obszarze stref ograniczonego użytkowania. Ustalono, że uciążliwości zapachowe nie wykraczają poza granice inwestycji ze względu na zastosowaną technologię związaną z procesem produkcji. Z przedłożonego raportu oraz uzgodnień i opinii organów współdziałających wynika, że uciążliwości dla środowiska ze - strony inwestycji zostały zminimalizowane poprzez odpowiednią technologię oraz zastosowane rozwiązania techniczne. W obowiązującym w Polsce prawie brak jest przepisów normujących wielkość i rozmiar dopuszczalnego stopnia intensywności nieprzyjemnych zapachów. W toku postępowania wyjaśniającego stopień uciążliwości oraz poziom i rodzaje zagrożeń inwestycji zostały zidentyfikowane podczas oceny oddziaływania na środowisko, a także przedstawione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i jego uzupełnieniach. Organ wydający decyzję na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zawarł w decyzji warunki, których spełnienie ma gwarantować, że funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie znacząco oddziaływać na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi. Minimalizacja ewentualnych uciążliwości oraz zabezpieczenie środowiska przed ich ewentualnym negatywnym wpływem powinny odbywać się poprzez spełnienie przez inwestora warunków wskazanych w niniejszej decyzji, nadto wymogów określonych w licznych ustawach i aktach wykonawczych do nich wydanych, przy jednoczesnym wykorzystaniu najlepszych dostępnych rozwiązań technicznych i technologicznych.

Należy podkreślić, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia określa warunki wykorzystania terenu, na którym zaplanowano inwestycję w zakresie ochrony przyrody, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ma ona również na celu ustalenie, czy inwestycja wskazana we wniosku inwestora zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska. W ocenie składu Kolegium wszystkim powyższym wymaganiom czyni zadość przeprowadzone postępowanie i wydana w jego wyniku decyzja. Planowane przedmiotowe przedsięwzięcie po zastosowaniu wymienionych w decyzji zabezpieczeń nie będzie zagrażało życiu i zdrowiu ludzi oraz szeroko rozumianemu środowisku.

W odrębnych, jednobrzmiących skargach skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. F. (sygn. akt II SA/Łd 296/24), reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, H. G. i L. G. (sygn. akt II SA/Łd 297/24) oraz P. M. i T. M. (sygn. akt II SA/Łd 298/24) podnieśli zarzuty:

I. naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm. - dalej zwana "ustawą ocenową") poprzez błędną oceną materiału dowodowego zawierającego informacje o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla ocenianego obszaru i błędne przyjęcie, iż dla obszaru dla którego wydawana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w związku z czym przepis art. 80 ust. 2 ustawy ocenowej nie ma zastosowania podczas, gdy dla tego obszaru obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nadany uchwałą nr XXXI/181/17 Rady Gminy Kowiesy z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., obejmującego fragment wsi C. - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 marca 2019 r. w sprawie sygn. akt II SA/Łd 1125/18 stwierdza jedynie nieważność uchwały w § 7 pkt 3, pozostałe ustalenia planu dla terenu obowiązują nadal, powyższe uchybienie doprowadziło do naruszenia przez organ II instancji przepisu art. 80 ust. 2 ustawy ocenowej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z zaniechaniem stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:

a) przyjęcie, iż pozytywne uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie mają charakter wiążący dla organu wydającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach i nie podlegają ocenie przez ten organ, przesądzają o konieczności wydania przez organ decyzji w pełni zgodnej z postanowieniami uzgodnieniowymi podczas, gdy tylko odmowa uzgodnienia ma charakter wiążący dla organu i przesądza o konieczności wydania decyzji odmownej; "ewentualna odmowa uzgodnienia przez RDOŚ stanowi podstawę do wydania decyzji odmownej. Natomiast ewentualne pozytywne uzgodnienie przez ten organ nie wiąże organu głównego w tym sensie, że organ ten może, mając na uwadze całokształt zebranego materiału, uznać, że istnieją przeszkody do ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia" (por. art. wyrok NSA z 19 września 2019 r., II OSK 2156/18, CBOSA, Wyrok WSA w Poznaniu z 20.02.2014 r., IV SA/Po 1214/13, LEX nr 1435772).

b) błędne przyjęcie, iż podstawą odmowy wydania decyzji przez organ I instancji były wyłącznie protesty społeczności lokalnej podczas, gdy podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach była zasada prewencji i przezorności wyrażona w art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 54), a "stwierdzenie nadmierności wpływu emisji odorowych, oceniane przez pryzmat fundamentalnych dla prawa ochrony środowiska zasad prewencji oraz przezorności (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm. oraz art. 191 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), może uzasadniać odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia" (Wyrok WSA w Warszawie z 9.09.2020 r" IV SA/Wa 2720/19, LEX nr 3067921, wyroki NSA z 25 maja 2020 r" II OSK 2874/19; z 14 marca 2018 r" II OSK 1281/16 oraz z 12 lutego 2018 r" II OSK 1157/17 - CBOSA, Wyrok WSA w Warszawie z 9.09.2020 r., IV SA/Wa 2720/19, LEX nr 3067921.),

c) błędne przyjęcie, iż podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mogą być wyłącznie okoliczności wskazane w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, które stanowią katalog zamknięty (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm.) podczas, gdy w orzecznictwie przyjmuje się, iż stwierdzenie nadmierności wpływu emisji odorowych, oceniane przez pryzmat fundamentalnych dla prawa ochrony środowiska zasad prewencji oraz przezorności (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska - t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 54 oraz art. 191 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), może uzasadniać odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia" (Wyrok WSA w Warszawie z 9.09.2020 r., IV SA/Wa 2720/19, LEX nr 3067921, wyroki NSA z 25 maja 2020 r., II OSK 2874/19; z 14 marca 2018 r., II OSK 1281/16 oraz z 12 lutego 2018 r., II OSK 1157/17 - CBOSA, Wyrok WSA w Warszawie z 9.09.2020 r., IV SA/Wa 2720/19, LEX nr 3067921.),

d) brak weryfikacji raportu o oddziaływaniu na środowisko w procesie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko,

3) art. 7, art. 77§ 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia istoty sprawy w zakresie, jaki jest (bezpośredni i pośredni) wpływ planowanego przedsięwzięcia na:

a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi (art. 62 § 1 pkt 1 a ustawy ocenowej), na zdrowie psychiczne ludzi (art. 3 ust. 2 ustawy ocenowej)

b) dobra materialne - w szczególności na wartość sąsiadujących nieruchomości oraz na drogi powiatowe (art. 62 § 1 pkt 1b ustawy ocenowej),

c) krajobraz - w tym na krajobraz kulturowy art. 62 § 1 pkt 1 ca ustawy ocenowej),

d) wzajemne oddziaływanie pomiędzy ww. elementami (art. 62 § 1 pkt ld ustawy ocenowej),

4) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. i art. 142 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy, pomimo, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa i nie zawiera wskazanych w uzasadnieniu decyzji organu II instancji naruszeń przepisów prawa, a czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania i pozbawiło strony możliwości zaskarżenia w odwołaniu od decyzji niezaskarżalnych postanowień uzgodnieniowych Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie;

5) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. art. 85 ust. 2 ustawy ocenowej polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji obowiązkowi w tym zakresie na mocy art. 77 § 1 k.p.a., w tym pominięcie w ocenie materiału dowodowego licznych protestów społeczności lokalnej oraz stron postępowania i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia decyzji niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy ocenowej

- w/w uchybienia w zakresie przepisów postępowania administracyjnego doprowadziły do uchylenia prawidłowej decyzji organu I instancji, która nie zawierała wskazanych w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach uchybień.

Z ostrożności procesowej skarżący podnieśli zarzut naruszenia art. 7, art. 15, art. 77 § 1, art. 136 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie przez organ II instancji kwestii odorowego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

II. naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 62 ust. 1, art. 79, art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy ocenowej, art. 5 Konstytucji oraz art. 3 pkt 50 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 54) poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań ma charakter związany a organ administracji jest zobowiązany do jej wydania, gdy w toku postępowania zostaną zgromadzone - pozytywne dla inwestora dokumenty (postanowienie RDOS, postanowienie Wód Polskich, opinia PPIS oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko) natomiast stanowisko (udział) społeczności lokalnej i pozostałych stron postępowania nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy z treści ww. przepisów w sposób oczywisty wynika, iż owe stanowisko ma mieć kluczowy i realny wpływ na treść decyzji,

2) art. 80 ust. 2 ustawy ocenowej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z zaniechaniem stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

3) art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż pozytywne uzgodnienie RDOŚ i Wód Polskich ma charakter wiążący dla organu wydającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach i nie podlega jego ocenie, podczas gdy wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się w niemożności wydania decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia w decyzji pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (wyrok WSA w Poznaniu z 20.02.2014 r., IV SA/Po 1214/13, LEX nr 1435772),

4) art. 85 ustawy ocenowej poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób nieodpowiadający wymaganiom tego przepisu, brak odniesienia do protestów mieszkańców, w tym stron postępowania oraz nie wskazanie w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.

Powołując takie zarzuty oraz argumenty przytoczone w obszernym uzasadnieniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 16 lipca 2024 r. Sąd postanowił połączyć skargi w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić sprawę pod sygn. akt II SA/Łd 296/24.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – powoływanej jako: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 9 lutego 2024 r., którą uchylono decyzję Wójta Gminy Kowiesy z dnia 30 listopada 2023 r. o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w całości i określono na wniosek E. sp. z o.o. środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na: Budowie zakładu produkcji kompostu i polepszacza glebowego na części działek nr ewid. [...] i [...], obręb C., gmina K..

W rozpoznawanej sprawie doszło zatem do sytuacji, w której organy administracyjne rozstrzygnęły odmiennie w przedmiocie wniosku o określenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, przy czym żadne z rozstrzygnięć nie jest wolne od wad.

Punkt wyjścia do rozważań stanowić musi przypomnienie, że zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej u.i.o.ś.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia i jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaj planowanej inwestycji determinuje zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach m.in. przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Podkreślić przy tym wypada, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową, gdyż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać taką decyzję, jeżeli inwestor spełnia wymagania określone przepisami ustawy.

W toku postępowania administracyjnego sporne przedsięwzięcie zakwalifikowano do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. poz. 1839 ze zm.), tj. jako: "instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Ustalono, że przedmiotowe przedsięwzięcie osiąga próg dotyczący przyjmowania odpadów w ilości nie mniejszej niż 10 t. Ponadto zalicza się ono do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w oparciu o § 3 ust. 1 pkt 37 lit. c) rozporządzenia dotyczący instalacji do naziemnego magazynowania substancji lub mieszanin, (...) niebędących produktami spożywczymi (dotyczy zbiorników na wapno, przewidzianych w ramach przedsięwzięcia), § 3 1 pkt 54 rozporządzenia dotyczący zabudowy przemysłowej, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż objęte formami ochrony przyrody (w przypadku planowanego przedsięwzięcia, powierzchnia przewidziana pod planowane obiekty oraz powierzchnia terenów przewidzianych do przekształcenia wynosi łącznie do 1,1 ha). Nie ulega wątpliwości, że planowane przedsięwzięcie wymagało zatem uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jego realizacji w trybie przepisów u.i.o.ś.

W ramach postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia ustala się i ocenia bezpośredni oraz pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa wyżej, dostępność do złóż kopalin oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 62 u.i.o.ś.). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, aby zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ocena oddziaływania na środowisko jest więc szczególną procedurą mającą na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydującą o możliwości realizacji przedsięwzięcia. W sprawie takich inwestycji, jak niniejsza, do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został upoważniony organ niewyspecjalizowany w ochronie środowiska - wójt, burmistrz (art. 75 ust. 1 pkt 4 u.i.o.ś.).

Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.i.o.ś., jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia m.in. z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, a także zasięga opinii organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przedkłada wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku (...) - art. 77 ust. 2 u.i.o.ś.

Przed wydaniem decyzji, organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organami wyspecjalizowanymi. Organy te, z racji i w ramach swoich kompetencji, są w stanie samodzielnie ocenić wpływ inwestycji na środowisko, w oparciu o dane wynikające z raportu.

W rozpoznawanej sprawie w toku postępowania organ I instancji uzyskał wymagane prawem stanowiska organów współdziałających, tj.:

- pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Skierniewicach z dnia 9 lutego 2023 r., podtrzymaną następnie w dniu 22 maja 2023 r. z wymienionymi w niej uwagami koniecznymi do uwzględnienia na etapie prac budowlanych i na etapie eksploatacji;

- pozytywne uzgodnienie decyzji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi, dokonane postanowieniem z dnia 20 września 2023 r. określającym warunki środowiskowe na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, wskazujące działania, jakie należy podjąć oraz zaznaczające, że planowane przedsięwzięcia po zrealizowaniu zgodnie z zaproponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami techniczno - technologicznymi i organizacyjnymi nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska;

- pozytywne uzgodnienie ww. decyzji przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie, dokonane postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. określającym warunki na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia ze wskazaniem koniecznych działań.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter akcesoryjny i jest częścią szeroko rozumianego postępowania w sprawie głównej, przy czym jego wynik jest niezbędny dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany nawet wówczas gdy postępowanie uzgodnieniowe obarczone jest wadami proceduralnymi (wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2007 r., II OSK 922/06). W doktrynie zwraca się uwagę, że organ występujący o uzgodnienie powinien za każdym razem dokonywać weryfikacji stanowiska organu współdziałającego, gdyż to on ponosi ostateczną odpowiedzialność za końcowy wynik postępowania, a zatem również za warunki przedsięwzięcia określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (K. Gruszecki, Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie (...), Wrocław 2009 r., str. 229).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony m.in. w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2018 r., IV SA/Po 199/18, że wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się w niemożności wydania decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia w decyzji pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający. Oznacza to, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, po uzyskaniu negatywnego uzgodnienia z RDOŚ nie może wydać decyzji pozytywnej. Nie może też w zasadzie wydać decyzji negatywnej, jeżeli organy uzgodnieniowe uzgodniły pozytywnie planowane zamierzenie. Wprawdzie dopuszcza się możliwość, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może przy spełnieniu określonych warunków wydać decyzję negatywną, jednak musi to szczegółowo uzasadnić odnosząc się do całego zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności do raportu i postanowienia organu uzgadniającego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2016 r., II OSK 339/15 pozytywne uzgodnienia ze strony organów współdziałających nie obligują organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w sytuacji, gdy organ z uzasadnionych przyczyn nie akceptuje któregokolwiek z istotnych ustaleń lub warunków określonych w postanowieniu organu uzgadniającego. Organ wydając decyzję odmowną powinien zatem wykazać wadliwość zajętych pozytywnych stanowisk (opinii, uzgodnień), co wymaga merytorycznego odniesienia się do treści tych dokumentów.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy należy wskazać, że żadne z zapadłych rozstrzygnięć organów obu instancji nie zawiera właściwego ustosunkowania się do uzgodnień i opinii wyrażonych przez organy współdziałające.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wydało swoją decyzję opierając się w całości na uzgodnieniach RDOŚ i Wód Polskich oraz opinii PPIS, a traktując te pierwsze jako wiążące, a drugą jako "racjonalną", nie dokonało w istocie jakiejkolwiek pogłębionej analizy oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, co – ocenie Sądu - było niezbędne zwłaszcza w zakresie szczególnie budzącym sprzeciw lokalnej społeczności, tj. emisji hałasu i odoru. Odniesienie się do Raportu sporządzonego przez inwestora ma zaś charakter ogólnikowy. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy decyzja Kolegium zawiera rozstrzygnięcie o treści odmiennej niż decyzja organu I instancji, wymagana jest kompleksowa, ale i konkretna ocena zgromadzonego materiału dowodowego i przekonujące uzasadnienie dla podjęcia własnego rozstrzygnięcia. Słusznie przy tym zauważyli skarżący, że w uzasadnieniu decyzji Kolegium nie odnosi się do obaw mieszkańców (konfliktów społecznych). W okolicznościach niniejszej sprawy warto zauważyć, że organ odwoławczy nie dokonywał własnych ustaleń, odmiennej oceny dokonał bazując wyłącznie na materiale zgromadzonym przez organ I instancji. Czyni to tym bardziej zasadnym oczekiwanie dokładnego przedstawienia racji leżących u podstaw rozstrzygnięcia. W orzecznictwie podkreśla się, że co prawda decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, pomimo iż uzależniona jest od niezaskarżalnych i istotnie kształtujących ją uzgodnień, to nie oznacza to, że postanowienia takie nie powinno podlegać wnikliwej kontroli organu ostatecznie rozstrzygającego w sprawie. Nie można bowiem dopuścić do takiej sytuacji, że niezaskarżalne i nieweryfikowalne postanowienia wydane w postępowaniu akcesoryjnym będą bezwzględnie dyktować wynik postępowania głównego (por. wyroki: NSA z dnia 15 grudnia 2009 r., II OSK 1886/09).

Tym samym uznając za wiążące stanowiska organów współdziałających i odstępując od wymaganej pogłębionej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, organ odwoławczy uchybił przepisom art. 6, art. 7, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie wskazać należy, że nie zasługuje na aprobatę Sądu sposób, w jaki organ I instancji rozprawił się z pozytywnymi uzgodnieniami i opinią organów współdziałających. W kontrolowanej sprawie, jak już wielokrotnie zwracano uwagę, PPIS oraz RDOŚ i Wody Polskie wydały odpowiednio pozytywną opinię i uzgodnienia dla planowanej inwestycji i podtrzymywały swe wcześniejsze pozytywne stanowiska dotyczące planowanej inwestycji. Pozytywne uzgodnienia ze strony organów współdziałających nie są wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jednak organ wydając decyzję odmowną powinien wykazać wadliwość zajętych pozytywnych stanowisk (opinii, uzgodnień), co wymaga merytorycznego odniesienia się do treści tych dokumentów. W ocenie Sądu zanegowanie stanowisk organów współdziałających przybrało postać swoistej polemiki, a twierdzenia organu I instancji nie zostały poparte argumentami merytorycznymi, które miałyby swoje źródło w nauce lub pochodziły od osób będących specjalistami w danej dziedzinie. Organ I instancji wydając decyzję odmowną nie wykazał merytorycznej wadliwości zajętych pozytywnych stanowisk (opinii, uzgodnień). W ocenie Sądu, uzasadniając odmowę uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia organ musi przedstawić swoje stanowisko w sposób konkretny, weryfikowalny, odwołujący się do jednoznacznych ustaleń i przepisów prawa.

Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, że w sytuacji, gdy strony postępowania mają zastrzeżenia co do prawidłowości sporządzonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to w związku z pozytywnymi uzgodnieniami i opinią, strony powinny były przedłożyć kontrraport sporządzony przez specjalistów dysponujących fachową wiedzą w celu podważenia ustaleń przyjętych przez organy. Natomiast biorąc pod uwagę kompetencje organów uzgadniających, a także spójność i logikę ich wywodów oraz wniosków zawartych w opinii i uzgodnieniach, w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, przy tak zebranym materiale dowodowym (m.in. pozytywnych opiniach organów uzgadniających, dodatkowych wyjaśnieniach inwestora, uzupełnieniu raportu) organ I instancji winien rozważyć przeprowadzenie np. dodatkowego postępowania dowodowego na wniosek stron, w celu podważenia prawidłowości przyjętych ustaleń. Dopiero dysponując kontrdowodem, możliwe jest merytoryczne negowanie stanowiska organów współdziałających i autora raportu.

Formułując jedynie ogólnikowe motywy podjętego rozstrzygnięcia, opierające się na wątpliwościach organu co do wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, organ I instancji uchybił przepisom art. 6, art. 7, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Abstrahując od powyższego, uwagę tut. Sądu zwraca kwestia braku ustalenia przez organ odwoławczy obowiązywania na obszarze objętym planowaną inwestycją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wynika z art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

W raporcie oddziaływania na środowisko (s. 10) wskazano, że "teren planowanego przedsięwzięcia jak i nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji powieliło to ustalenie, wskazując, że "w niniejszej sprawie bezsporne jest, że na przedmiotowym terenie brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego nie znajduje tu zastosowania art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze u.u.i.ś.". Tymczasem już z pisma Wójta Gminy Kowiesy z dnia 2 grudnia 2012 r. (k. 3 akt adm.) wynika, że działki przewidziane do inwestowania objęte są planem miejscowym. W odpowiedzi na skargę Kolegium odnosząc się do tej kwestii wyjaśniło, że "WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 29.03.2019 r. sygn. akt II SA/Łd 1125/18 stwierdził nieważność w § 7 pkt 3 uchwały nr XXXI/181/17 Rady Gminy Kowiesy z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., obejmującego fragment wsi C. (Dz. Urz. Woj. Łódzk. z 31.08.2017 r. poz. 3776), dalej: mpzp. Zgodnie z § 6 ww. uchwały, teren objęty jego ustaleniami został określony jako: 1) teren drogi publicznej - klasy dojazdowej, oznaczony symbolem literowym dotyczącym przeznaczenia [...] - to teren drogi publicznej (jej fragment), na którym mogą być remontowane, przebudowane, budowane elementy drogi klasy dojazdowej; 2) teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług, oznaczony symbolem literowym dotyczącym przeznaczenia [...] - to teren, na którym podejmowane są działania obejmujące realizację form zagospodarowania i budowę obiektów budowlanych z możliwą realizacją hal namiotowych dla funkcji: produkcyjnej, składów, magazynów, usługowej (z wyłączeniem usług z zakresu: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty, wychowania, nauki, turystyki, sportu, kultu religijnego, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, szkolnictwa wyższego), obsługi motoryzacji jak warsztaty samochodowe, stacje diagnostyczne, bazy transportowe, stacje napraw sprzętu i maszyn, obsługi rolnictwa, w tym w zakresie składowania, przechowywania i obrotu owocami, warzywami i innymi płodami rolnymi, przetwórstwa rolno-spożywczego z niezbędnymi dla wymienionych funkcji: miejscami do parkowania samochodów, dojściami i dojazdami, drogami wewnętrznymi, powierzchnią biologicznie czynną, garażami, wiatami, obiektami budowlanymi i pomieszczeniami: gospodarczymi, technicznymi, technologicznymi, pomocniczymi, administracyjnymi, socjalnymi oraz budowę sieci i urządzeń infrastruktury technicznej w tym będącej poza zakresem obsługi danego terenu, przy czym w ramach produkcji dopuszczalne są urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii wykorzystujących energię słoneczną (np. ogniwa fotowoltaiczne, panele słoneczne) o mocy nie przekraczającej 100 kW, przy spełnieniu pozostałych warunków i ustaleń planu. W unieważnionym ww. wyrokiem WSA w Łodzi, § 7 pkt 3 ww. uchwały wprowadzono zakaz realizacji na wskazanym terenie, inwestycji zaliczanych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz zakaz realizacji przedsięwzięć i prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu gospodarowania odpadami, jako niezgodny z założeniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. opisanymi w zestawieniu "Polityka kształtowania struktury funkcjonalno - przestrzennej - wytyczne do określenia w planach miejscowych", zgodnie z którym, na terenach oznaczonych symbolem [...] dopuszczono rozwój zabudowy związanej z produkcją, transportem, motoryzacją oraz usługami, wprowadzając ograniczenia w zagospodarowaniu i użytkowaniu poprzez zakaz lokalizowania inwestycji do utylizacji odpadów niebezpiecznych oraz lokalizacji zakładów produkcyjnych o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W świetle powyższego było i jest oczywiste, również dla organu I instancji, iż przedmiotowe przedsięwzięcie jest całkowicie zgodne z ww. pozostałymi ustaleniami mpzp dla tego terenu. Omyłkowe wskazanie przez organ odwoławczy na nieobowiązywanie mpzp na przedmiotowym terenie nie miało wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy i odnosiło się do nieobowiązywania ww. unieważnionych przez WSA w Łodzi, nakazów i zakazów".

W ocenie Sądu jednoznaczne stwierdzenie w zaskarżonej decyzji, że dla działek nr [...] i [...] brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może być uznane za "omyłkę", a na pewno nie sposób podzielić poglądu Kolegium, że "omyłka" ta nie miała wpływu na rozstrzygnięcie. Podkreślenia wymaga, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zdeterminowane jest uprzednim stwierdzeniem zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jeżeli organ wadliwie stwierdził, że brak jest planu miejscowego i nie znajduje zastosowania art. 80 ust. 2 u.i.o.ś., to tym samym zaniechał ustalenia jednej z podstawowych przesłanek wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – zgodności z ustaleniami m.p.z.p. W tym zakresie niewątpliwie doszło do naruszenia przez organ II instancji art. 77 k.p.a. w zw. art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 p.p.s.a. jak w pkt 2-4 wyroku.

Ponownie rozpatrując sprawę organy wezmą pod uwagę poczynione rozważania.

P.K.