Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 543/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 637/22 w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi B. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2022 r. nr 744/2022 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 637/22 Przewodniczący pozostawił bez rozpoznania pismo z dnia 13 kwietnia 2023 r. w sprawie ze skargi B. D. (dalej "skarżący") na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "WINB") z dnia 20 lipca 2022 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący, w odpowiedzi na zawiadomienie o posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym i składzie orzekającym w niniejszej sprawie, pismem z dnia 13 kwietnia 2023 r. oświadczył, że "poddaje pod rozwagę fakt, iż wymienieni sędziowie wydali już kilka wyroków na podstawie tych samych dokumentów i czy w takiej sytuacji nie powinni zostać wyłączeni od orzekania w niniejszej sprawie". Następnie powołał pięć przykładowych wyroków ze składami orzekającymi wskazując, że "są to tylko niektóre z wyroków, jakie wydali sędziowie w jej sprawie i na jego niekorzyść, dotyczące jego budynku". Wobec niemożności zakwalifikowania powyższego pisma, zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia jego braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał odpowiedź, w której wskazał, że w przedmiotowym piśmie podane zostały wyroki, składy oraz imiona i nazwiska sędziów, którzy orzekali w sprawie budynku, którego dotyczy również niniejsza sprawa. Zdaniem skarżącego, wymieni sędziowie sami powinni zdecydować, czy orzekając w przedmiotowej sprawie nie naruszą standardu niezawisłości lub bezstronności. W ocenie Sądu z przywołanego pisma wynika, że skarżący dostrzega podstawy do wyłączenia wymienionych w nim sędziów i oczekuje, że sędziowie podstawy te rozważą. Mając na uwadze, że przepisy nie przewidują wniosku o wyłączenie się sędziego z urzędu, przedmiotowe pismo należało zakwalifikować jako wniosek o wyłączenie sędziów. W piśmie nie określono jednak podstawy prawnej, w oparciu o które powinno być ocenione ewentualne wyłączenie, co uniemożliwiało jego rozpoznanie. Ograniczając się w odpowiedzi na wezwanie, do sugestii aby wymienieni w piśmie sędziowie sami rozważyli, czy mogą orzekać w jego sprawie, skarżący nie sprecyzował intencji pisma z 13 kwietnia 2023 r. w taki sposób aby mogło ono wywołać właściwe skutki procesowe. W aktualnej sytuacji nie jest możliwe ustalenie, czy i w oparciu o jakie podstawy prawne wyłączenie sędziów miałoby być rozważane. Sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma decydować za stronę, jakie było jej żądanie.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnosił również o wyłączenie Sędzi WSA Olgi Białek, która wydała zaskarżone zarządzenie. Ponadto skarżący powtórzył argumentacje o podejrzeniach stronniczości sędziów WSA we Wrocławiu, którzy orzekali w sprawach wymienionych przez niego we wcześniejszych pismach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone zarządzenie pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 kwietnia 2023 r. wskazał, że sędziowie wskazani w piśmie z dnia 13 kwietnia 2023 r. sami powinni zdecydować czy orzekając w przedmiotowej sprawie nie naruszają standardu niezawisłości lub bezstronności.

Należy podkreślić, że do wnioskującego należy sprecyzowanie żądania z jakim występuje, a sąd nie może dowolnie kwalifikować pism w postępowaniu. Zasadnie zatem Przewodniczący wskazał, że zgodnie z art. 5a § 1 p.u.s.a. wyłączenie z uwagi na możliwość naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności jest możliwe wyłączenie na wniosek strony. Pismo z dnia 19 kwietnia 2023 r. zawierało zatem zasadne wezwanie skarżącego do wskazania czy wnosi o wyłącznie konkretnych sędziów wskazanych z imienia i nazwiska. Skarżący nie zastosował się do wezwania, sugerując że wskazani w piśmie z dnia 13 kwietnia sędziowie sami powinni rozważyć czy nie naruszają standardu niezawisłości lub bezstronności.

Wobec powyższego Przewodniczący zasadnie zastosował rygor wynikający z art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawiając pismo strony bez rozpoznania.

Należy zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zawarto błędne stwierdzenie, że mając na uwadze, iż przepisy nie przewidują wniosku o wyłączenie się sędziego z urzędu, przedmiotowe pismo należało zakwalifikować jako wniosek o wyłączenie sędziów. Wniosek taki jest błędny i stoi w sprzeczności z pozostałą częścią uzasadnienia i rozstrzygnięciem. Błąd ten nie ma jednak wpływu na zasadność zaskarżonego zarządzenia i nie mógł skutkować jego uchyleniem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.