Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 458/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy nakaz inspektora pracy z dnia 30 listopada 2015 r. nr [...] nakazujący ponowne przeprowadzenie postępowania powypadkowego w sprawie wypadku, jakiemu uległ w dniu 16 marca 2015 r. w zakładzie pracy należącym do spółki pracownik A. Z.

W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go okolicznością, iż jej wykonanie spowoduje nieodwracalny skutek w postaci przeprowadzenia przez spółkę ponownego postępowania powypadkowego, a tym samym rozpatrzenie przez Sąd skargi stanie się bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3). Zgodnie z treścią tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Na podstawie treści powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. należy przyjąć, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności uzależnione jest od uprzedniego stwierdzenia, czy spełniona została jedna z powołanych w nim przesłanek.

Przedmiotem skargi jest decyzja nakazująca A Sp. z o.o. ponowne przeprowadzenie postępowania powypadkowego, której wykonanie (przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy), spowoduje - w opinii skarżącej spółki – nieodwracalne skutki, w postaci bezprzedmiotowości postępowania w sprawie.

W ocenie Sądu przekonania skarżącej spółki nie stanowią podstaw do stwierdzenia, że wystąpiła którakolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniająca uwzględnienie wniosku, w szczególności trudne do odwrócenia skutki. Należy zauważyć, że wywód autora wniosku nie został poparty uzasadnieniem, wskazującym konkretnie jakie zagrożenie, mające skutek nieodwracalności i bezprzedmiotowości, autor wniosku miał zamiar przedstawić. Stwierdzenie, że przeprowadzone w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji postępowanie powypadkowe stanowi samo w sobie nieodwracalny skutek wykonania decyzji dowodzi, że wnioskodawca w sposób nieprawidłowy odczytuje znaczenie pojęcia ostateczności decyzji. Zgodnie z treścią art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Zgodnie natomiast z przepisem art. 61 § 1 P.p.s.a zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Dalsze paragrafy tego przepisu przewidują możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności, niemniej uwzględnienie w tym zakresie wniosku zależne jest tylko i wyłącznie od stopnia uprawdopodobnienia przez stronę wystąpienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a .

Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, świadczących o istnieniu poważnych zagrożeń, które mogą uzasadnić zastosowanie ochrony tymczasowej i które powinny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi.

Tego rodzaju zdarzenia nie może stanowić samo w sobie wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż w ochronie tymczasowej chodzi o wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację faktyczną wnioskodawcy.

Wobec powyższego sad odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, kierując się treścią przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.