Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1067/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3, 3a,3b,3c,3d
journal: Dz.U. 2023 poz 1630
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j.)
article: art. 7,77 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta G. z dnia [...] maja 2023 r. nr [...].


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia [...] maja 2023 r. Wójt Gminy R. odmówił M. M. (dalej: strona, skarżący) przyznania świadczenia w formie dodatku węglowego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że strona nie podjęła kroków formalnych celem wyodrębnienia lokalu mieszkalnego do dnia 30 listopada 2022 r., jak również nie przedstawiła zaświadczenia o samodzielności lokalu lub kopii wniosku o nadanie numeru porządkowego lokalu, w którym zamieszkuje.

Dalej organ wyjaśnił, że z wywiadu środowiskowego wynika, że pod adresem T. [...] w domu jednorodzinnym zamieszkuje w jednej jego części skarżący z rodziną, zaś w drugiej części jego babcia, przy czym rodziny mają osobne wejścia z zewnątrz, wspólny piec, wspólny prąd i wspólną wodę. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 3a i 3b ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1630 – dalej "u.d.w.") jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym samym adresem.

W dniu [...] stycznia 2023 r. organ wydał decyzję odmowną przyznania wnioskowanego dodatku uzasadniając ją tym, że nie zostały podjęte kroki formalne wyodrębnienia lokalu mieszkalnego, a także nie zostało przedłożone zaświadczenie o samodzielności lokalu lub kopia wniosku o nadanie numeru porządkowego lokalu. W wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2023 r. uchyliło ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując w szczególności, że organ I instancji nie zajął stanowiska czy przedmiotowe lokale spełniają wymogi lokalu samodzielnego oraz nie pouczył strony o warunku przyznania dodatku węglowego jakim jest złożenie wniosku o nadanie numeru porządkowego nieruchomości.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że skarżący przedłożył wniosek o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokali, informację o braku możliwości nadania innego numeru dla nieruchomości oraz oświadczenie skarżącego o złożeniu powyższych wniosków. W dniu [...] kwietnia 2023 r. pracownicy organu przeprowadzili wywiad środowiskowy w wyniku którego ustalono, że skarżący wraz z rodziną oraz jego babcia zajmują odrębne lokale z osobnymi wejściami, jednym piecem oraz jedną instalacją centralnego ogrzewania. W ocenie organu w tym stanie faktycznym nie ma zastosowania art. 2 ust. 3c i 3d u.d.w. ponieważ strona nie podjęła do dnia 30 listopada 2022 r. czynności celem ustalenia odrębności adresu zamieszkiwanego lokalu.

2. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie podnosząc, że w dniu składania wniosku o dodatek węglowy nie został poinformowany o konieczności podjęcia kroków formalnych do dnia 30 listopada 2022 r. oraz o konieczności spełnienia innych warunków w celu otrzymania dodatku węglowego. Dalej wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2023 r. przedłożył wniosek o wydanie samodzielności lokalu złożony do Starosty, co w jego ocenie oznacza spełnienie przesłanki przyznania wnioskowanego świadczenia. Skarżący podkreślił, że organ w wyniku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalił, że pod adresem T. [...] znajdują się dwa odrębne lokale.

3. W wyniku rozpatrzenia ww. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia [...] marca 2023 r. organ I instancji pouczył skarżącego o konieczności podjęcia kroków formalnych celem wydzielenia samodzielnego lokalu oraz nadania numeru porządkowego dla lokalu pod adresem T. [...]. Dalej wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o nadanie numeru porządkowego dla lokalu, jednak nie jest możliwe nadanie odrębnego adresu dla lokali w domu jednorodzinnym, wobec czego w ocenie organu nie została spełniona przesłanka nabycia prawa do dodatku węglowego. Ponadto organ wskazał, że wyłączenie zastosowania art. 2 ust. 3a i 3b u.d.w. może mieć miejsce wtedy, gdy nie jest możliwe nadanie odrębnego adresu do dnia 30 listopada 2022 r., a jednocześnie lokal spełnia wymogi odrębnego samodzielnego lokalu mieszkalnego. Zdaniem organu odwoławczego złożenie wniosku o nadanie numeru dla lokalu oraz o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu nie może być jedynie czynnością pozorną, lecz powinny również zostać spełnione warunki formalne takiego wniosku. Organ wskazał, że skarżący złożył wniosek o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, po czym został wezwany do uzupełnienia jego braków. Z uwagi na nieuzupełnienie braków organ pozostawił wniosek bez rozpoznania.

4. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 2 ust. 3c u.d.w. poprzez jego błędną wykładnię i wywiedzenie z treści powołanego przepisu, że przesłanką przyznania dodatku węglowego jest wykazanie przez gospodarstwo domowe, że poczyniło ono kroki niezbędne dla nadania odrębnego adresu zamieszkania, podczas gdy powołany przepis takiego obowiązku nie statuuje, zaś wnioskodawca ubiegający się o przyznanie dodatku węglowego może wykazać fakt prowadzenia odrębnego gospodarstwa w trakcie wywiadu środowiskowego;

- art. 2 ust. 3b u.d.w. poprzez jego błędne zastosowanie prowadzące do odmowy przyznania dodatku węglowego pomimo spełnienia przez wnioskodawcę ustawowych przesłanek jego otrzymania;

- art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. – dalej "k.p.a.") poprzez działanie organów w sposób nieuprawniony przepisami prawa, a polegający na kreowaniu pozaustawowych i niemających uzasadnienia w innych, obowiązujących przepisach kryteriów przyznawania dodatku węglowego, podczas gdy w sposób wyczerpujący ustawodawca sformułował je w ustawie o dodatku węglowym;

- art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie w rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przeprowadzonego przez organ I instancji wywiadu środowiskowego, dokonanie ustaleń faktycznych w sprawie z pominięciem wyników wywiadu środowiskowego.

W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację wspierającą podniesione zarzuty.

5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:

6. Na wstępie należy wyjaśnić, że na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej "p.p.s.a.") skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym w niniejszej sprawie został zgłoszony przez organ administracji w odpowiedzi na skargę, natomiast skarżący w ustawowym terminie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

7. W rozpoznawanej sprawie materialnoprawną podstawę działania organu stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do CEEB, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.w. przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:

1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo

2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe).

Zgodnie z pismem skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. wniosek o przyznanie dodatku węglowego dotyczy nieruchomości położonej pod adresem T. [...]. W niniejszej sprawie kwestią sporną pozostaje to czy skarżącemu przysługuje wnioskowane świadczenie z uwagi na fakt, że babcia skarżącego mieszkająca w odrębnym lokalu, jednak pod tym samym adresem, otrzymała wcześniej dodatek węglowy, zaś skarżący w terminie do 30 listopada 2022 r. nie wykazał czy jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach.

Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy – zarówno z deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, wniosku o przyznanie dodatku węglowego, jak i notatki służbowej z wywiadu środowiskowego – wynika, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącego jest kocioł na węgiel i paliwa węglopochodne, które stanowią paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 3 u.d.w. Ponadto z ww. dokumentacji wynika, że skarżący wraz z rodziną oraz jego babcią – S. M. zajmują odrębne lokale mieszkalne w budynku jednorodzinnym znajdującym się pod adresem T. [...] i prowadzą odrębne gospodarstwa domowe.

Co istotne, w myśl art. 2 ust. 3a u.d.w. w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem, natomiast w ust. 3b ww. przepisu wskazano, że w przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.

8. Nie jest kwestią sporną w niniejszej sprawie, że jako pierwsza wniosek o przyznanie dodatku węglowego dla gospodarstwa domowego pod adresem T. [...] złożyła S. M., podając w tym celu deklarację CEEB skarżącego. Wskazania wymaga natomiast, że stosownie do art. 2 ust. 3c u.d.w. w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3c, gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji, bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji (art. 2 ust. 3d u.d.w.).

Jak już wyżej wskazano, pod spornym adresem przeprowadzono wywiad środowiskowy, z którego sporządzono notatkę służbową z której wynika, że pod tym samym adresem zamieszkiwane są odrębne lokale dwóch gospodarstw domowych, które wykorzystują współdzielone źródło ogrzewania. Natomiast zastosowanie regulacji art. 2 ust. 3d w związku z art. 2 ust. 3c u.d.w., stanowiącymi wyjątek od zasady zawartej w art. 2 ust. 3b u.d.w., jest możliwe tylko w przypadku wykazania, że wystąpiły okoliczności będące warunkiem zastosowania tej regulacji szczególnej.

Zdaniem Sądu, w związku z ustaleniem przez organ, iż na adres wskazany przez skarżącego został już złożony wniosek o wypłatę dodatku węglowego przez innego wnioskodawcę, który złożył wniosek jako pierwszy, to biorąc pod uwagę ustalenia wywiadu środowiskowego był on zobligowany do ustalenia, czy zaistniały przesłanki zastosowania regulacji zawartej w art. 2 ust. 3d u.d.w., będącej wyjątkiem od zasady ustanowionej w art. 2 ust. 3b u.d.w.

Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 3 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 299/23 ustawodawca nie uzależnia udzielania wsparcia od złożenia wniosku o nadanie dodatkowego numeru porządkowego, a brak złożenia tego wniosku pozostaje bez wpływu na prawo do uzyskania dodatku węglowego. Organy z urzędu posiadają wiedzę czy dla danej nieruchomości jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw. Należy zauważyć, że numer porządkowy budynku co do zasady nadawany jest z urzędu i należy do zadań własnych gminy, zaś wyjątkiem od tej zasady jest złożenie wniosku o nadanie numeru porządkowego przez zainteresowanych. Nie mniej fakt, że ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów należy do zadań gminy sprawia, że organy z urzędu posiadają wiedzę czy dla danej nieruchomości jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw. Tym samym, zdaniem Sądu, nie ma potrzeby, aby skarżący składał wniosek o nadanie nowego numeru porządkowego, wystarczy oświadczenie strony albo też zaświadczenie z urzędu.

Ponadto, jak już wskazano powyżej, w wyniku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalono, że skarżący oraz jego babcia, pomimo że mieszkają w domu jednorodzinnym pod tym samym adresem, to jednak prowadzą odrębne gospodarstwa domowe w wyodrębnionych lokalach mieszkalnych, o czym świadczą odrębne wejścia, własne pokoje, kuchnie i łazienki. Oceniając powyższe podkreślić należy, że w art. 2 ust. 3d u.d.w. jest mowa o "zamieszkiwaniu pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych". Skoro ustawodawca nie posłużył się ani pojęciem samodzielności lokali mieszkalnych ani pojęciem odrębnej własności lokali mieszkalnych to przez odrębność lokali należy rozumieć odrębność w sensie funkcjonalnym (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 maja 2023 r., II SAB/Gl 24/23; wyrok WSA w Lublinie z 1 czerwca 2023 r., II SA/Lu 158/23; wyrok WSA w Szczecinie z 22 czerwca 2023 r., II SAB/Sz 45/23).

W ocenie Sądu każde z gospodarstw domowych ma zatem do dyspozycji pomieszczenia które w pełni spełniają ich potrzeby egzystencjalne oraz każde z nich samodzielnie się utrzymuje. Skarżący i jego babcia gospodarują więc odrębnie, a jedynie współdzielą źródło ciepła. Zarówno skarżący jak i jego babcia mają do zajmowanych przez siebie lokali swobodny dostęp, a korzystanie z lokali zgodnie z ich funkcją nie wymaga korzystania z lokalu drugiego gospodarstwa domowego. W tym miejscu należy także podkreślić, że lokal babci skarżącego zaopatrzony jest w dodatkowe samodzielne źródło ciepła – kozę. To zaś prowadzi do wniosku, że lokale mieszkalne zajmowane przez skarżącego i jego babcię są lokalami odrębnymi funkcjonalnie.

Nadmienić należy również, że nawet gdyby podzielić stanowisko organów, co do konieczności wystąpienia z wnioskiem do dnia 30 listopada 2022 r. o nadanie nowego numeru porządkowego, to w realiach niniejszej sprawy skarżący dowiedział się o tym dopiero z decyzji z dnia [...] stycznia 2023 r. oraz zawiadomienia z dnia [...] marca 2023 r., a zatem po upływie terminu wskazanego w art. 3c u.d.w. Organ I instancji przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2023 r. nie pouczył skarżącego o warunku przyznania dodatku węglowego uregulowanym w art. 2 ust. 3c u.d.w., w związku z czym organ odwoławczy uchylił to orzeczenie i zobowiązał organ do poinformowania skarżącego przed ponownym rozstrzygnięciem sprawy o treści powyższego przepisu. W takiej sytuacji skarżący nie miał możliwości zorientowania się, że aby otrzymać dodatek węglowy musi dokonać dodatkowej czynności, jaką jest złożenie do dnia 30 listopada 2022 r. wniosku o nadanie numeru porządkowego. Z tego powodu organ wezwał skarżącego w piśmie z dnia [...] marca 2023 r. o przedłożenie w terminie 14 dni od otrzymania wezwania dokumentu potwierdzającego, że zostały podjęte kroki formalne prowadzące do wyodrębnienia lokalu mieszkalnego. Pismo dotyczące działań podjętych w celu wyodrębnienia lokalu miało stanowić podstawę ustaleń, czy został spełniony warunek zastosowania art. 2 ust. 3d w związku z art. 2 ust. 3c u.d.w., tj. czy w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod jednym adresem w odrębnych lokalach. W tym stanie rzeczy skarżący w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023 r. poinformował organ o podjętych krokach formalnych, w tym o złożeniu wniosku o nadanie numeru lokalu oraz wniosku o wydzieleniu samodzielnego lokalu.

9. Reasumując, za wadliwe należy uznać stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie, że brak odrębnego adresu miejsca zamieszkania do dnia 30 listopada 2022 r. i brak podjęcia w stosownym terminie działań formalnych prowadzących do ustalenia takiego adresu, skutkują odmową przyznania dodatku węglowego, mimo prowadzenia przez skarżącego w odrębnym lokalu odrębnego gospodarstwo domowego, czym naruszyły art. 2 ust. 3c u.d.w. Zdaniem Sądu, brak ustalenia przez skarżącego odrębnego adresu miejsca zamieszkania w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. świadczyło o braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, a tym samym o spełnieniu przesłanki określonej w art. 2 ust. 3c u.d.w. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie miało zatem znaczenia, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego w postępowaniu przed Starostą Powiatowym.

Biorąc powyższe pod uwagę w kontrolowanej sprawie organ powinien był zastosować przepis art. 2 ust. 3d u.d.w. i przyznać dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, skoro ze znajdującego się w aktach sprawy wywiadu środowiskowego w sposób jednoznaczny wynika, że pod jednym adresem, w odrębnych lokalach zamieszkują dwa odrębne gospodarstwa domowe, które posiadają współdzieloną instalację centralnego ogrzewania.

10. Mając zatem na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stwierdzając, że organy dokonały błędnej wykładni art. 2 ust. 3c w zw. z art. 2 ust. 3d u.d.w. oraz naruszyły przepisy prawa procesowego w tej sprawie, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.