Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1623/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.269 ust.1  ( Dz.U. z 2022 r. poz 574, z późn.zm)
journal: Dz.U. 2018 poz 1668
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński, Sędziowie: sędzia WSA Artur Kuś, asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (spr.), Protokolant: sekr. sąd. Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Instytutu P. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia 7 marca 2023 r. nr 748/204/2022-1 w przedmiocie przyznania kategorii naukowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzja z 7 marca 2023 r. nr 748/204/2022-1 Minister Edukacji i Nauki utrzymał w mocy decyzją własną z 29 lipca 2022 r. nr 748/204/2022, mocą której przyznana przyznał Instytutowi [..], kategorię naukową B+ w dyscyplinie inżynieria biomedyczna.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją, z 29 lipca 2022 r. nr 748/204/2022 Minister Edukacji i Nauki, zwany dalej "Ministrem", przyznał Instytutowi [..], zwanemu dalej "Podmiotem", kategorię naukową B+ w dyscyplinie inżynieria biomedyczna.

W dniu 25 sierpnia 2022 r. Podmiot zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zwanym dalej "wnioskiem". Podmiot zakwestionował prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję Ewaluacji Nauki, zwaną dalej ,,Komisją", w zakresie osiągnięć wskazanych w kryterium I, II i III. We wniosku przedstawiono fakty i okoliczności, które, zdaniem Podmiotu, uzasadniają przyznanie mu wyższej kategorii naukowej. Jednocześnie, odnosząc się do kryterium I, Podmiot zwrócił uwagę na dużą rangę czasopism, w których publikują naukowcy zatrudnieni w Podmiocie i prowadzący działalność naukową w ewaluowanej dyscyplinie.

Wniosek został przekazany do zaopiniowania przez Komisję. Komisja dokonała ponownej oceny osiągnięć Podmiotu uwzględnianych w ewaluacji, a także odniosła się do zarzutów i argumentów, jakie Podmiot zawarł we wniosku. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że Podmiotowi w dyscyplinie inżynieria biomedyczna powinna zostać przyznana kategoria naukowa B+ i taką kategorię Komisja zaproponowała uchwałą nr 30/2022 z 8 grudnia 2022 r.

Rozpoznając sprawę Minister wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 661), zwanego dalej "rozporządzeniem" oraz ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą wprowadzającą".

Wyjaśnił, iż na podstawie art. 324 ust. 1 ustawy wprowadzającej, ewaluacja jakości działalności naukowej przeprowadzana w 2022 r. obejmowała lata 2017-2021. Zgodnie z art. 274 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewaluacja należy do zadań Komisji. Minister stwierdził, że zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisja przeprowadziła ewaluację na podstawie informacji zawartych w systemie POL-on dotyczących działalności Podmiotu, według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Kierownik Podmiotu złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 ustawy, potwierdzające, iż dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym. Dalej Minister wyjaśnił, że rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji zostały określone ww. rozporządzeniu.

Podkreślił, że działalność naukowa Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie została oceniona odrębnie w każdym z trzech kryteriów ewaluacji, tj.:

1) kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej;

2) kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych;

3) kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

Wyjaśnił, że ewaluacja została przeprowadzona w związku ze spełnieniem przez Podmiot warunku określonego w art. 265 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji, co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.

W celu ustalenia liczby osiągnięć podlegających ocenie w poszczególnych kryteriach, na podstawie danych z systemu POL-on ustalono liczbę pracowników prowadzących w Podmiocie działalność naukową w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, którzy wskazali tę dyscyplinę w oświadczeniu, o którym mowa w art. 343 ust. 7 ustawy, oraz złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust. 5 ustawy, zwaną dalej " liczbą N".

Minister stwierdził, że liczbę N ustalono prawidłowo, jako średnią arytmetyczną liczby tych pracowników w poszczególnych latach z okresu objętego ewaluacją, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, z uwzględnieniem udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Minister ustalił, że liczba N=31,89. Podmiot nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości ustalenia liczby N.

Następnie Minister odniósł się do spełnienia trzech kryteriów ewaluacji.

Podkreślił, iż poziom naukowy prowadzonej działalności naukowej (kryterium I) ocenia się uwzględniając osiągnięcia naukowe wskazane w § 8 rozporządzenia, tj. artykuły naukowe, monografie naukowe, rozdziały w monografiach naukowych i redakcje naukowe tych monografii, przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin.

Po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Minister stwierdził, że udziały jednostkowe poszczególnych autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji, a także wartość punktowa tych udziałów zostały obliczone w sposób prawidłowy, zgodnie z rozporządzeniem. Wyjaśnił, że przy ustalaniu wartości punktowej stosowano art. 324 ust. 2-2b ustawy wprowadzającej oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia, uwzględniając właściwe wykazy czasopism naukowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe. Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36 ww. rozporządzenia.

Minister wskazał, że 10 lutego 2022 r. Podmiot otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik Podmiotu mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Organ podkreślił, że podmiot nie skorzystał z tej możliwości. W ocenie w kryterium I uwzględniono tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób.

Natomiast wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Podmiot zakwestionował nieuwzględnienie przez Komisję w I instancji 2 osiągnięć o numerach ID: [..] i [..].

Komisja dokonała ponownej oceny publikacji wskazanych przez Podmiot w systemie POL-on, ze szczególnym uwzględnieniem odrzuconych uprzednio 2 ww. artykułów, a swoje stanowisko w odniesieniu do poszczególnych osiągnięć zamieściła w systemie POL-on, w module [..]. Po zapoznaniu się z dodatkowymi informacjami i wyjaśnieniami przedstawionymi we wniosku Komisja postanowiła ponownie odrzucić artykuły naukowe o numerach ID: [..] i [..] uznając, iż osiągnięcia te nie miały związku z zatrudnieniem autora w Podmiocie lub odbywaniem przez niego kształcenia w szkole doktorskiej prowadzonej przez Podmiot. Na podstawie danych w systemie POL-on stwierdzono, że data publikacji jest wcześniejsza niż data zatrudnienia w Podmiocie pracownika będącego autorem publikacji.

Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć publikacyjnych Podmiotu przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników ponownej oceny dokonanej przez Komisję i argumentów przedstawionych przez Podmiot we wniosku, Minister podzielił stanowisko Komisji. Stwierdził, że punktacja dla osiągnięć zaakceptowanych przez Komisję została ustalona w sposób prawidłowy, zgodnie z przepisami. Równocześnie, Minister zgodził się z oceną Komisji, która ponownie stwierdziła, że ww. artykuły nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu.

W przypadku osiągnięcia [..] (ID: [..]) autor został zatrudniony w Podmiocie 1 października 2021 r., natomiast artykuł został opublikowany w 2019 r., czyli 2 lata przed zatrudnieniem.

Z kolei artykuł [..] (ID: [..]) został zgłoszony do druku 17 września 2019 r. i opublikowany 14 października 2019 r., a zatrudnienie autorki w Podmiocie nastąpiło 8 października 2020 r.

Odnosząc się do argumentów Podmiotu, że osoby te były wcześniej uczestnikami studiów doktoranckich i prowadziły działalność naukową, organ wskazał, że to czyje osiągnięcia uwzględnia się w ewaluacji, określa § 11 ust. 1 rozporządzenia. Przepis ten nie przewiduje uwzględniania w ocenie ani osiągnięć osób niezatrudnionych na podstawie stosunku pracy, a świadczących ją na podstawie umów cywilno-prawnych, ani osób kształcących się na studiach doktoranckich. Istotnie, jak wskazano we wniosku, zgodnie z art. 265 ust. 6 ustawy, ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia, jednak należy zauważyć, że przepisy ustawy dotyczące doktorantów odnoszą się wyłącznie do doktorantów w rozumieniu tej ustawy, a więc wyłącznie do doktorantów ze szkół doktorskich.

Minister wskazał, że przepisy ustawy wprowadzającej nie przewidują wśród przepisów przejściowych i dostosowujących regulacji, które umożliwiałyby uwzględnienie w ewaluacji osiągnięć uczestników studiów doktoranckich. W art. 219 ust. 8 ustawy wprowadzającej uregulowano, że kierownicy podmiotów wprowadzają do systemu POL-on dane dotyczące uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli te studia przed rokiem akademickim 2019/2020, zgodnie z zasadami dotychczasowymi, a zatem dane te nie obejmują informacji o osiągnięciach. Skoro ustawodawca nie przewidział wprowadzania danych o osiągnięciach ww. osób do systemu POL-on, nie ma podstaw do uznania, że jego intencją było objęcie ich ewaluacją, która oparta jest w całości na danych sprawozdanych przez podmioty w tym systemie. W związku z powyższym, liczba punktów za uwzględnione udziały jednostkowe w publikacjach po ponownej ocenie nie zmieniła się i wyniosła 10159 punktów.

Minister zaznaczył, iż obok publikacji naukowych, w ocenie poziomu naukowego prowadzonej działalności uwzględnia się również przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin (§ 8 pkt 5 rozporządzenia). Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, liczba tych osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji nie może być większa niż liczba N.

Podmiot wykazał 9 patentów na wynalazki, za które przyznano 625 punktów, nie wykazał natomiast innych praw ochronnych.

Minister podzielił stanowisko Komisji i uznał, że ocena ww. osiągnięć została dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. W efekcie dokonanej oceny, za patenty na wynalazki Podmiotowi przyznano 625 punktów. W związku z powyższym, w kryterium I Podmiotowi w dyscyplinie inżynieria biomedyczna przyznano po ponownej ocenie łącznie 10784 punkty.

Odnosząc się do kryterium II [..] Minister wyjaśnił, że uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody: z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie Podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Organ podniósł, iż Podmiot zakwestionował odrzucenie projektu o numerze ID: [..] na etapie weryfikacji formalnej i wniósł o jego uwzględnienie w ewaluacji. Podmiot wskazał, że grant ten był kierowany przez osobę, która była uczestnikiem studiów doktoranckich, a zatem, zdaniem Podmiotu, powinien być zaliczony do dorobku punktowego w kryterium II ewaluacji.

Po przeprowadzeniu ponownej oceny Komisja podtrzymała opinię o odrzuceniu ww. projektu. Wskazała, że zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, przy ocenie efektów finansowych badań naukowych i prac rozwojowych uwzględnia się środki finansowe przyznane ewaluowanemu podmiotowi na realizację projektów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w których kierownikiem projektu (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był liderem grupy realizującej projekt) albo kierownikiem zespołu badawczego (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był jednym ze współwykonawców projektu) jest albo była osoba, o której mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 albo 2, albo osoba, która w okresie objętym ewaluacją była zatrudniona w tym podmiocie na jednym ze stanowisk, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. W analizowanym projekcie warunek ten nie był spełniony, gdyż kierownik projektu ani nie był osobą zaliczoną do liczby N, ani doktorantem szkoły doktorskiej prowadzonej przez Podmiot, ani osobą zatrudnioną na podstawie stosunku pracy na stanowisku naukowym przez co najmniej 12 miesięcy. Komisja uznała zatem, że projekt ten nie może być uwzględniony w ewaluacji. W związku z powyższym Komisja ponownie pozytywnie zaopiniowała 25 wykazanych przez Podmiot projektów, przyznając za nie 584,93 punktu.

Minister w pełni podzielił stanowisko Komisji. Podniósł, iż ustalając punktację stosowano przeliczniki punktowe określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6. Wyjaśnił, że w systemie POL-on, w którym Podmiot sprawozdawał wszystkie realizowane projekty, w module SEDN zapewniono Podmiotowi dostęp do szczegółowego wykazu uwzględnionych projektów wraz z punktacją za każdy z nich, wynikającą z przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia, a także do opinii eksperta dotyczącej nieuwzględnionego projektu.

Komisja oceniła także 6 komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz 2 usługi badawcze świadczone na zlecenie Podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Komisja uwzględniła 8 ww. osiągnięć zgłoszonych przez Podmiot.

Minister podzielił tę opinię Komisji. Wskazał, że na podstawie § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, przy ustalaniu punktacji za ww. osiągnięcia stosowano przelicznik 1 pkt za 10.000 zł przychodu. Równocześnie, liczba punktów, jakie Podmiot może uzyskać za te osiągnięcia, nie może przekroczyć 10-krotności liczby N. Podmiot uzyskał z tytułu ww. przychodów 4,46 punktu. Natomiast łącznie, za osiągnięcia Podmiotu w ramach kryterium II ewaluacji przyznano po ponownej ocenie 589,38 punktu.

Odnosząc się do kryterium III [..], Minister wyjaśnił, że zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia, Podmiot był zobowiązany przedstawić do oceny 2 opisy wpływu. W związku z § 23 ust. 4 rozporządzenia, Podmiotowi przysługiwało prawo do przedstawienia 2 dodatkowych opisów wpływu. Podmiot nie skorzystał z tego prawa i nie przedstawił do oceny dodatkowych opisów wpływu.

Natomiast we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Podmiot zakwestionował prawidłowość oceny 2 opisów wpływu uznając, iż przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

Komisja dokonała ponownej oceny opisów wpływu. Poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący:

1) "Analiza struktury SARS-CoV-2 oraz rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 w celu wsparcia medycznych i niemedycznych interwencji antyepidemicznych". Ocena: 60 pkt, w tym 50 pkt za zasięg wpływu i 10 pkt za znaczenie wpływu.

Eksperci stwierdzili, że opis wpływu dotyczy osiągnięć naukowych Podmiotu, powstałych w latach 2005-2021 w wyniku realizacji badań naukowych związanych ze strukturą oraz właściwościami nanomechanicznymi wirusa SARS-CoV- 2 oraz z rozprzestrzenianiem się pandemii COVID-19.

Podmiot w odwołaniu ocenia swoje osiągnięcia jako przełomowe i o charakterze interdyscyplinarnym. Do osiągnięć naukowych Podmiot zaliczył pięć publikacji.

Pierwsza, w którym drugim autorem jest A. P. z Podmiotu, dotyczy symulacji komputerowych podejmujących próbę wyjaśnienia zmian konformacyjnych na poziomie molekularnym, które są związane z procesem hamowania COVID-19. Jak sami autorzy piszą w streszczeniu, praca jest "mini-review". Nie można więc jej uznać za osiągnięcie przełomowe. Praca ma kilkaset cytowań, co stanowi normę dla dobrych prac przeglądowych. Druga praca, autorstwa R. M. i wsp. (2 autorów z ewaluowanego Podmiotu) dotyczy obserwacji wzrostu stabilności nanomechanicznej białka szpiku (S) SARS-CoV-2 (CoV2) w porównaniu z SARS-CoV z 2002 r. (CoV1). Ten wzrost stabilności białka szpiku został zaobserwowany za pomocą symulacji komputerowych. Praca przyciągnęła kilkadziesiąt niezależnych cytowań, co świadczy o jej dobrym poziomie naukowym. Z drugiej strony, ze względu na ogromne zainteresowanie świata nauki pandemią COVID-19, cytowania te, w porównaniu do innych prac na ten temat, są raczej przeciętne. Trzecia praca, autorstwa M.K., F. G. oraz T. L., dotyczy oszacowania podstawowej liczby reprodukcyjnej R0 COVID-19. Praca już na etapie recenzji spotkała się z dość dużą krytyką naukową (proces recenzji dostępny na stronie czasopisma) i nie stanowi przełomowego osiągnięcia, co do estymacji tego parametru. Praca dobrze umiejscawia się w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, ale nie ma charakteru interdyscyplinarnego. Czwarta praca, autorstwa M. K. oraz T. L., dotyczy oceny krajowych (m. in. kraje europejskie, Kanada, Korea Południowa) reakcji na pandemię COVID-19 i jest analizą statystyczną pokazującą, że ratowanie życia oraz ochrona gospodarki to cele bez kompromisów. Ta ciekawa analiza została już niezależnie zacytowana kilkanaście razy. Praca została opublikowana w [..] czasopiśmie, gdzie publikuje się wszystkie prace naukowe pod warunkiem, że są one przeprowadzone prawidłowo. Ostatnia, piąta praca, autorstwa F. G. i wsp., została opublikowana w tak zwanym [..] pod egidą [..], gdzie proces i poziom recenzji są mocno krytykowane.

Podsumowując osiągnięcia Podmiotu Minister jednoznacznie stwierdził, że wszystkie załączone do oceny we wniosku prace dobrze umiejscawiają się w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, ale ich interdyscyplinarność nie jest ewidentna. Niestety, żadnej z tych pracy nie można zaliczyć do przełomowego osiągnięcia.

Podmiot dołączył do wniosku pięć dowodów wpływu. Pierwszy to lista cytowań prac (ref 1 do ref 5) w dokumentach WHO. Dowód ten pokazuje zrozumiałe i naturalne zainteresowanie świata nauki każdą nową publikacją na temat pandemii COVID-19. Nie można jednak mówić tu o wpływie społecznym. Drugi dowód to cytowania prac (ref 1 oraz ref 5) w Wikipedii. To niedozwolony dowód, gdyż każdy może takie cytowanie do Wikipedii wprowadzić. Nawet jeżeli dane cytowanie zostało dokonane niezależnie, nie świadczy ono o wpływie na społeczeństwo. Trzeci dowód to lista cytowań prac (ref 1 do ref 5) w Twitterze.Tak jak dowód pierwszy, pokazuje on naturalne zainteresowanie świata nauki każdą nową publikacją na temat pandemii COVID-19. Dowód czwarty to lista linków do wywiadów (zwłaszcza z T.L.). Wywiady te pokazują zainteresowanie mediów tematami związanymi z pandemią. To jest dowód na pewien wpływ na społeczeństwo. Piąty dowód przedstawiony przez Podmiot to lista programów i debat na temat strategii lockdownów, pokazujący, że pracownicy naukowi Podmiotu podejmowali aktywne próby wpływu na te strategie.

W opinii ekspertów, żaden z tych programów czy też wcześniej wspomnianych wywiadów nie wskazuje jednak jednoznacznego powiązania pomiędzy osiągnięciem naukowym a wpływem, tu rozumianym jako wsparcie medycznych i niemedycznych i interwencji antyepidemicznych. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu.

2) [..]

Ocena: 45 pkt, w tym 20 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu.

Podmiot zgłosił we wniosku temat teoretycznej analizy procesu elektroprzędzenia, mającej doprowadzić do opracowania zaawansowanych materiałów w zastosowaniach biomedycznych. Podmiot w odwołaniu ocenił swoje osiągnięcia jako istotne oraz o zasięgu międzynarodowym. Do osiągnięć naukowych zaliczono pięć publikacji.

Pierwsza praca, autorstwa T. K. oraz współ, została opublikowana w [..]. Druga praca, autorstwa F. P. i współ., dotyczy jednoskładnikowych organicznych ogniw słonecznych. Praca pokazuje, że optymalizacja struktury materiału aktywnego uzyskana poprzez włączenie elektroprządzonych nanowłókien odgrywa kluczową rolę w rozwoju wydajnych organicznych ogniw słonecznych. W opinii ekspertów, nie jest to obszar związany z ewaluowaną dyscypliną, lecz jest dobrze skorelowana z kolejnymi trzema pracami przedstawionymi we wniosku. Trzecia praca, autorstwa P. N. i współ., dotyczy wielofunkcyjnych nanomateriałów zdolnych do reagowania na stymulację światłem bliskiej podczerwieni. W pracy tej rozważano model penetracji leku na żądanie i, w opinii ekspertów, jest to bardzo dobra praca, dobrze umiejscowiona w ewaluowanej dyscyplinie, o czym świadczą cytowania kilkadziesiąt razy. Czwarta praca, autorstwa S. P. i współ., dotyczy nanowłókien na bazie hydrożelu do indukowanej termicznie samoregulacji dostarczania leków wytwarzanych elektroprzędzeniem wspomaganym światłem ultrafioletowym. Natomiast ostatnia, piąta praca, autorstwa P. N. i współ., dotyczy wytwarzania zaawansowanych materiałów, wykazujących wysoką skuteczność w określonych zastosowaniach klinicznych i odpowiednią funkcjonalność do iniekcji. W opinii ekspertów, dwie ostatnie prace są dobrze umiejscowione w dyscyplinie inżynieria biomedyczna.

Podsumowując osiągnięcia naukowe zespołu ewaluowanego Podmiotu Minister stwierdził, że są one umiejscowione w dyscyplinie i mają charakter interdyscyplinarny znacznie wykraczający poza ramy szeroko rozumianej inżynierii biomedycznej. Nie są to jednak osiągnięcia przełomowe.

Podmiot dołączył do wniosku pięć dowodów wpływu. Pierwszy z nich to nie do końca zweryfikowany wykaz faktur oraz jedna zweryfikowana faktura dotycząca zlecenia prac naukowych przez inny podmiot. Brak dowodu, że pozostałe faktury dotyczą firmy [..]. Przedstawiony dowód nie jest dowodem wpływu społecznego, gdyż beneficjentem tych prac pozostaje sektor nauki. Drugi dowód to publikacja popularnonaukowa, posiadająca potencjalny wpływ na społeczeństwo, ale na tym etapie, zdaniem ekspertów, nie można stwierdzić, że zaistniał. Praca ma na celu pokazanie potencjału naukowego Podmiotu. Jako trzeci dowód wskazano listę cytowań prac (ref 2 do ref 5) - nie jest to dowód wpływu społecznego w rozumieniu rozporządzenia. Nie można za taki uznać również czwartego dowodu - wyróżnienia publikacji w postaci wyboru tematyki publikacji na okładkę czasopisma naukowego. Zdaniem ekspertów, nie jest to dowód wpływu społecznego, ale dowód na docenianie pracy (lub samej grafiki) przez edytorów czasopisma. Piąty, ostatni dowód to list prof. dr hab. n. med. W. M., [..], dotyczący współpracy z grupą naukową Podmiotu. Przedstawiony dowód nie jest dowodem wpływu społecznego, gdyż dzielność ta pozostaje w obszarze środowiska naukowego.

Podsumowując, zdaniem ekspertów, Podmiot nie przedstawił żadnego dowodu wpływu społecznego wykraczającego poza obszar świata nauki. W opinii ekspertów, Podmiot niewystarczająco wiarygodnie (2 wiarygodne dowody) wykazał wpływ społeczny własnych osiągnięć naukowych w dyscyplinie inżynieria biomedyczna na obszar "ochrona zdrowia". Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych miała kluczowe znaczenie dla powstania tego wpływu. W związku z tym ostateczną ocenę opisu wpływu zwiększono o 20% do wysokości 54 pkt.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja ponownie określiła kategorię naukową proponowaną dla Podmiotu w dyscyplinie naukowej inżynieria biomedyczna na podstawie porównania przyznanych ocen, w ramach poszczególnych kryteriów ewaluacji, z odpowiednimi wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, stosując algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Do porównania zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr 15/2022 z 27 kwietnia 2022 r. w wysokości 0,3.

Wyjaśniła, że wartości referencyjne oznaczają zestaw referencyjnych wartości ocen punktowych określonych dla każdego z kryteriów ewaluacji działalności naukowej, służących kwalifikacji Podmiotów prowadzących działalność naukową w ramach danej dyscypliny do kategorii naukowych A, B+, B lub C.

Biorąc pod uwagę przesłanki określone w § 26 ust. 2 rozporządzenia, Komisja uchwałą z 27 kwietnia 2022 r., nr 15/2022 określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Przewodniczący Komisji przedstawił zestaw proponowanych wartości referencyjnych Ministrowi. Biorąc pod uwagę specyfikę prowadzenia działalności naukowej w tych dyscyplinach, w dniu 13 maja 2022 r. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Zgodnie z § 26 ust. 4 rozporządzenia, ustalone przez Ministra zestawy wartości referencyjnych obowiązują do czasu kolejnej ewaluacji, a zatem miały również zastosowanie w sprawie rozstrzyganej niniejszą decyzją.

Organ wyjaśnił, że dokonane porównanie ocen uzyskanych przez Podmiot w dyscyplinie inżynieria biomedyczna według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy-15,3, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 87,55, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 100. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do zaliczenia działalności naukowej Podmiotu w dyscyplinie inżynieria biomedyczna do kategorii naukowej B+.

Minister stwierdził, że ocena została przeprowadzona przez Komisję zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia oraz zaakceptował w całości wyniki oceny osiągnięć Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie. W ocenie Ministra, uzyskany przez Podmiot wynik punktowy nie pozwala na przyznanie wyższej kategorii.

Skargę na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z 7 marca 2023 r., nr 748/204/2022-1 wniósł Instytut [..].

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

art. 267 ust. 1 pkt 3) ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574 z późn. zm.) - dalej jako: "Ustawa PSWiN" w zw. z § 23 ust. 1 oraz ust. 7 pkt 2) rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r., poz. 661) - dalej jako: "Rozporządzenie" poprzez ich błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że w toku postępowania administracyjnego dotyczącego ewaluacji, w ramach oceny wpływu danego osiągnięcia naukowego, organ administracji dokonuje oceny samego osiągnięcia, a nie oceny wpływu tego osiągnięcia na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, że w odniesionemu do wskazanego przez Instytut opisu wypływu [..] znaczenie wpływu jest ograniczone, podczas, gdy przeprowadzona - zgodnie z treścią przepisu § 23 ust. 7 pkt 2) Rozporządzenia - ocena wpływu osiągnięcia na społeczeństwo i gospodarkę, powinna prowadzić do wniosku, że wpływ ten miał przełomowe znaczenie;

§ 23 ust. 8 Rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie w sprawie w odniesieniu do zgłoszonego przez Instytut opisu wpływu: [..] , a w konsekwencji błędne przyjęcie, że w odniesieniu do tego wpływu interdyscyplinarność badań naukowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu;

§ 23 ust. 7 pkt 1) lit. b) Rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie w sprawie w odniesieniu do zgłoszonego przez Instytut opisu wpływu: "Analiza teoretyczna procesu elektroprzędzenia prowadząca do opracowania zaawansowanych materiałów do zastosowań biomedycznych", będące konsekwencją naruszenia przepisów postępowania, prowadzącego do błędnego przyjęcia, że zasięg wpływu jest ograniczony, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że zasięg tego wpływu jest co najmniej krajowy;

art. 7 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności poprzez pominięcie części materiału dowodowego w postaci cytowań, dotyczącego zgłoszonego przez Instytut opisu wpływu: [..]

art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez ograniczenie uzasadnienia decyzji i wskazanie w odniesieniu do interdyscyplinarności, o której mowa w § 23 ust. 8 Rozporządzenia, jedynie następujących stwierdzeń: "(...) wszystkie załączone do oceny we wniosku prace dobrze umiejscawiają się w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, ale ich interdyscyplinarność nie jest ewidentna." i "Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu", co jest konsekwencją całkowicie dowolnej, a nie swobodnej, oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie;

6) art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia decyzji w zakresie w jakim organ ustalił, że znaczenie wpływu w odniesieniu do opisu wpływu: [..] jest wpływem o ograniczonym znaczeniu (przyznane 10 pkt - zgodnie z § 23 ust. 7 pkt 2) lit. c) Rozporządzenia), podczas, gdy w uzasadnieniu decyzji z dnia 29 lipca 2022 r. wpływ ten - przy tym samym materiale dowodowym - został ustalony jako wpływ o istotnym znaczeniu (przyznane 25 pkt - zgodnie z § 23 ust. 7 pkt 2) lit, b) Rozporządzenia), co jest konsekwencją całkowicie dowolnej, a nie swobodnej, oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie;

art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia decyzji w zakresie w jakim organ ustalił, że zasięg wpływu w odniesieniu do opisu wpływu: [..] jest ograniczony, podczas, gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zasięg tego wpływu jest co najmniej krajowy, co jest konsekwencją całkowicie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie;

art. 7 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. oraz art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przez organ przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wszystkich okoliczności sprawy w sposób wyczerpujący i zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego, wyrażonych w art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a., tj. zasady i pogłębiania zaufania obywali do organów państwa oraz zasady przekonywania.

Wskazując na powyższe zarzuty Instytut wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 29 lipca 2022 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Instytut podał argumentację na poparcie swoich zarzutów i obszernie uzasadnił skargę.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji i Nauki podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Kontroli Sądu została poddana decyzja Ministra Edukacji i Nauki z 7 marca 2023 r., nr 748/204/2022-1, którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z 29 lipca 2022 r., nr 748/204/2022 przyznającą Instytutowi Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk kategorię naukową B+ w dyscyplinie inżynieria biomedyczna.

Podstawę rozstrzygnięcia organu stanowił przepis art. 269 ust. 1 ustawy z

20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574 ze zm.) zwanej dalej "ustawą" oraz przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 661), zwanego dalej "rozporządzeniem" oraz ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą wprowadzającą".

Podnieść należy, że na podstawie art. 324 ust. 1 ustawy wprowadzającej, ewaluacja jakości działalności naukowej przeprowadzana w 2022 r. obejmowała lata 2017-2021. Zgodnie z art. 274 ust 1 pkt 1 ustawy, ewaluacja należy do zadań Komisji Ewaluacji Nauki, zwanej dalej "Komisją". Równocześnie, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, Komisja przeprowadza ewaluację na podstawie zawartych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on, zwanym dalej "systemem POL-on", informacji dotyczących działalności podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r.

W niniejszej sprawie Komisja zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia przeprowadziła ewaluację na podstawie zawartych w systemie POL-on informacji dotyczących działalności Instytutu, według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Kierownik Instytutu złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 ustawy, potwierdzające, iż dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 354 ust. 2 ustawy, za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, ewaluacja przeprowadzana jest wyłącznie na podstawie danych zawartych w systemie POL-on, według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r., dlatego Skarżący powinien dołożyć szczególnej staranności we wprowadzaniu do tego systemu niezbędnych danych. Zaznaczyć należy, że Skarżący nie może pozostawać w tym zakresie bierny i nie wprowadzić do systemu POL-on prawidłowych i rzetelnych informacji o swoich osiągnięciach naukowych, oczekując, iż to Minister sam je zgromadzi na potrzeby ewaluacji z innych źródeł. Zauważyć bowiem należy, że Minister nie może ani uzupełnić w systemie POL-on informacji o działalności naukowej Skarżącego, ani skorygować danych wprowadzonych przez niego w sposób błędny lub niekompletny. Wynika to z treści art. 343 ust. 2, art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 ustawy, które to przepisy wskazują osoby zobowiązane do wprowadzania do systemu POL-on danych dotyczących m.in. osób prowadzących działalność naukową w danym podmiocie, osiągnięć naukowych i artystycznych, działalności naukowej, nakładów na badania naukowe i prace rozwojowe, przychodów z komercjalizacji wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami itp.

Komisja i Minister mogą zatem wywodzić określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego wyłącznie na tej podstawie danych wprowadzonych do systemu POL-on.

Rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji zostały określone w rozporządzeniu.

Działalność naukowa Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie została oceniona odrębnie w każdym z trzech kryteriów ewaluacji, tj.:

1) kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej;

2) kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych;

3) kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa

i gospodarki.

Ewaluacja została przeprowadzona w związku ze spełnieniem przez Skarżącego warunku określonego w art. 265 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Na podstawie danych wprowadzonych przez Skarżącego do systemu POL-on organ ustalił, że według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., że liczba osób zatrudnianych przez Skarżącego i prowadzących działalność naukową w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie, wynosiła 33,7. Zgodnie z art. 265 ust 4 w zw. z art. 265 ust. 1 ustawy działalność naukowa prowadzona w Instytucie w tej dyscyplinie podlegała ewaluacji

z mocy prawa.

W celu ustalenia liczby osiągnięć podlegających ocenie w poszczególnych kryteriach, na podstawie danych z systemu POL-on ustalono liczbę pracowników prowadzących w Instytucie działalność naukową w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, którzy wskazali tę dyscyplinę w oświadczeniu, o którym mowa w art. 343 ust. 7 ustawy oraz złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust 5 ustawy, zwaną dalej "liczbą N". Minister stwierdził, że liczbę N ustalono prawidłowo, jako średnią arytmetyczną liczby tych pracowników w poszczególnych latach z okresu objętego ewaluacją, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, z uwzględnieniem udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.

Zgodnie z danymi w systemie POL-on, liczba pracowników prowadzących działalność naukową w Instytucie w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, według stanu na 31 grudnia w poszczególnych latach objętych ewaluacją wynosiła: w 2017 r. - 22; w 2018 r.-33,8; w 2019 r.-34,75; w 2020 r.-35,2; w 2021 r.-33,7. Na podstawie powyższych danych ustalono, że liczba N=31,89. Zaznaczyć należy, że Skarżący nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości ustalenia liczby N.

Przechodząc do kryterium I oceny działalności naukowej Podmiotu, tj. Poziomu naukowego prowadzonej działalności naukowej wskazać należy, że Minister prawidłowo dokonał oceny uwzględniając osiągnięcia naukowe wskazane w § 8 rozporządzenia, tj. artykuły naukowe, monografie naukowe, rozdziały w monografiach naukowych i redakcje naukowe tych monografii, przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin.

Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia, dla każdej publikacji naukowej ustalono jednostkowy udział każdego autora w danej publikacji, zwany dalej "udziałem jednostkowym". Sposób ustalania udziału jednostkowego określa § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia. W przypadku publikacji wieloautorskiej, udział jednostkowy zależał od całkowitej wartości punktowej publikacji naukowej, przeliczeniowej wartości punktowej publikacji naukowej, ustalonej zgodnie z przepisami § 13-15 rozporządzenia, a także liczby współautorów będących osobami, o których mowa w

§ 11 ust. 1 rozporządzenia, którzy upoważnili ewaluowany Podmiot do wykazania publikacji naukowej w danej dyscyplinie naukowej.

Zgodnie z § 17 ust. 5 rozporządzenia, suma udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie naukowej inżynieria biomedyczna nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N, czyli 95,67. W związku z powyższym, w ocenie Skarżącego w ramach kryterium I uwzględnionych mogło być nie więcej niż 95,67 udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych autorstwa albo współautorstwa osób, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia.

W ocenie Sądu, prawidłowo Minister po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję stwierdził, że udziały jednostkowe poszczególnych autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji, a także wartość punktowa tych udziałów zostały obliczone w sposób prawidłowy, zgodnie z rozporządzeniem. Przy ustalaniu wartości punktowej stosowano art. 324 ust. 2-2b ustawy wprowadzającej oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia, uwzględniając właściwe wykazy czasopism naukowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe. Na podstawie informacji, które zostały wprowadzone do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36.

W ocenie Sądu, Minister prawidłowo w ocenie w kryterium I uwzględnił tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany sposób. Podkreślić należy, że w dniu

10 lutego 2022 r. Skarżący otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik Instytutu mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Jednak Skarżący nie skorzystał z tej możliwości.

Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Instytut zakwestionował nieuwzględnienie przez Komisję w I instancji 2 osiągnięć o numerach ID: 207214 i 158862905. Komisja dokonała ponownej oceny publikacji wskazanych przez Skarżącego w systemie POL-on, ze szczególnym uwzględnieniem odrzuconych uprzednio 2 ww. artykułów, a swoje stanowisko w odniesieniu do poszczególnych osiągnięć zamieściła w systemie POL-on, w module SEDN. Po zapoznaniu się z dodatkowymi informacjami i wyjaśnieniami przedstawionymi we wniosku Komisja postanowiła ponownie odrzucić artykuły naukowe o numerach ID: [..] i [..] uznając, iż osiągnięcia te nie miały związku z zatrudnieniem autora w Instytucie lub odbywaniem przez niego kształcenia w szkole doktorskiej prowadzonej przez ww. Podmiot. Na podstawie danych w systemie POL-on stwierdzono, że data publikacji jest wcześniejsza niż data zatrudnienia w Instytucie pracownika będącego autorem publikacji.

W ocenie Sądu, słusznie zatem Minister po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć publikacyjnych Skarżącego przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników ponownej oceny dokonanej przez Komisję i argumentów przedstawionych przez Instytut we wniosku podzielił stanowisko Komisji w tym zakresie. Minister zasadnie stwierdził, że punktacja dla osiągnięć zaakceptowanych przez Komisję została ustalona w sposób prawidłowy, zgodnie z przywołanymi przepisami. Z tego względu, zgodził się z oceną Komisji, która ponownie stwierdziła, że ww. artykuły nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu. Wskazał, że w przypadku osiągnięcia (ID: [..] ) autor został zatrudniony w Instytucie

1 października 2021 r., natomiast artykuł został opublikowany w 2019 r., czyli 2 lata przed zatrudnieniem. Z kolei artykuł [..] (ID: [..] ) został zgłoszony do druku

17 września 2019 r. i opublikowany 14 października 2019 r., a zatrudnienie autorki w Instytucie nastąpiło 8 października 2020 r. Odnosząc się do argumentów Skarżącego zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister wskazał, że osoby te były wcześniej uczestnikami studiów doktoranckich i prowadziły działalność naukową.

Wskazać należy, że kwestie czyje osiągnięcia uwzględnia się w ewaluacji, określa § 11 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem w ewaluacji uwzględnia się osiągnięcia naukowe osób, które złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust 13 ustawy, i zostały zaliczone do liczby N w danej dyscyplinie naukowej osób, które w okresie objętym ewaluacją odbywały kształcenie w szkole doktorskiej prowadzonej przez ewaluowany podmiot i przygotowywały rozprawę doktorską w dyscyplinie naukowej poddawanej ewaluacji albo w dziedzinie, w której zawiera się ta dyscyplina, z wyłączeniem osób zaliczonych do liczby N, a także osób, które nie zostały zaliczone do liczby N w danej dyscyplinie, ale prowadziły działalność naukową w ramach tej dyscypliny i były zatrudnione w ewaluowanym podmiocie na podstawie stosunku pracy, w sposób ciągły przez co najmniej 12 miesięcy, na stanowisku (w przypadku instytutu) pracownika naukowego.

Jak trafnie podniósł Organ przepis ten nie przewiduje uwzględniania w ocenie ani osiągnięć osób niezatrudnionych na podstawie stosunku pracy, a świadczących ją na podstawie umów cywilno-prawnych, ani osób kształcących się na studiach doktoranckich. Istotnie, jak wskazano we wniosku, zgodnie z art. 265 ust. 6 ustawy, ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia, jednak należy zauważyć, że przepisy ustawy dotyczące doktorantów odnoszą się wyłącznie do doktorantów w rozumieniu tej ustawy, a więc wyłącznie do doktorantów ze szkół doktorskich.

Celem ustawodawcy było bowiem włączenie do ewaluacji jakości działalności naukowej doktorantów ze szkół doktorskich. Wskazać należy, że przepisy ustawy wprowadzającej nie przewidują wśród przepisów przejściowych i dostosowujących regulacji, które umożliwiałyby uwzględnienie w ewaluacji osiągnięć uczestników studiów doktoranckich. W art. 219 ust. 8 ustawy wprowadzającej uregulowano, że kierownicy podmiotów wprowadzają do systemu POL-on dane dotyczące uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli te studia przed rokiem akademickim 2019/2020, zgodnie z zasadami dotychczasowymi, a zatem dane te nie obejmują informacji o osiągnięciach.

Jak słusznie zauważył Organ, skoro ustawodawca nie przewidział wprowadzania danych o osiągnięciach ww. osób do systemu POL-on, nie ma podstaw do uznania, że jego intencją było objęcie ich ewaluacją, która oparta jest w całości na danych sprawozdanych przez podmioty w tym systemie. Z tego względu, liczba punktów za uwzględnione udziały jednostkowe w publikacjach po ponownej ocenie nie zmieniła się i wyniosła 10159 punktów.

Zgodnie z § 8 pkt 5 rozporządzenia obok publikacji naukowych, w ocenie poziomu naukowego prowadzonej działalności uwzględnia się również przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin). Stosownie do treści § 11 ust. 4 rozporządzenia, liczba tych osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji nie może być większa niż liczba N.

W niniejszej sprawie Instytut wykazał 9 patentów na wynalazki, za które przyznano 625 punktów, nie wykazał natomiast innych praw ochronnych.

Prawidłowo zatem Minister przychylił się do stanowiska Komisji i uznał, że ocena ww. osiągnięć została dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. W efekcie dokonanej oceny, za patenty na wynalazki Skarżącemu przyznano 625 punktów. Łącznie Skarżącemu w kryterium I w dyscyplinie inżynieria biomedyczna przyznano po ponownej ocenie łącznie 10784 punkty. Ocena Instytutu w kryterium I ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia, wyniosła QI = 338,16.

Przechodząc do oceny II kryterium ewaluacji działalności naukowej Podmiotu, tj. kryterium "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" wskazać należy, że stosownie do § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, uwzględnia się projekty, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Skarżący zakwestionował odrzucenie projektu o numerze ID: [..] na etapie weryfikacji formalnej i wniósł o jego uwzględnienie w ewaluacji. Instytut wskazał, że grant ten był kierowany przez osobę, która była uczestnikiem studiów doktoranckich, a zatem, zdaniem Instytutu, powinien być zaliczony do dorobku punktowego w kryterium II ewaluacji.

Po przeprowadzonej przez Komisję ponownej ocenie podtrzymała ona opinię o odrzuceniu ww. projektu. Komisja wskazała, że zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, przy ocenie efektów finansowych badań naukowych i prac rozwojowych uwzględnia się środki finansowe przyznane ewaluowanemu podmiotowi na realizację projektów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w których kierownikiem projektu (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był liderem grupy realizującej projekt) albo kierownikiem zespołu badawczego (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był jednym ze współwykonawców projektu) jest albo była osoba, o której mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 albo 2, albo osoba, która w okresie objętym ewaluacją była zatrudniona w tym podmiocie na jednym ze stanowisk, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia.

Komisja stwierdziła, że w analizowanym projekcie warunek ten nie był spełniony, gdyż kierownik projektu ani nie był osobą zaliczoną do liczby N, ani doktorantem szkoły doktorskiej prowadzonej przez Instytut, ani osobą zatrudnioną na podstawie stosunku pracy na stanowisku naukowym przez co najmniej 12 miesięcy. Komisja uznała zatem, że projekt ten nie może być uwzględniony w ewaluacji. W związku z powyższym, Komisja ponownie pozytywnie zaopiniowała 25 wykazanych przez Skarżącego projektów, przyznając za nie 584,93 punktu.

W ocenie Sądu, Minister prawidłowo podzielił stanowisko Komisji w tym zakresie. Wyjaśnić należy, że ustalając punktację stosowano przeliczniki punktowe określone w § 22 ust.4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6. Jak wskazano, w systemie POL-on, w którym Instytut sprawozdawał wszystkie realizowane projekty, w module SEDN zapewniono mu dostęp do szczegółowego wykazu uwzględnionych projektów wraz z punktacją za każdy z nich, wynikającą z przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia, a także do opinii eksperta dotyczącej nieuwzględnionego projektu.

Słusznie Minister podzielił stanowisko Komisji uwzględniające 8 osiągnięć zgłoszonych przez Skarżącego, w tym 6 komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz

2 usługi badawcze świadczone na zlecenie Podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Na podstawie § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, przy ustalaniu punktacji za ww. osiągnięcia stosowano przelicznik 1 pkt za 10000 zł przychodu. Równocześnie, liczba punktów, jakie Instytut może uzyskać za te osiągnięcia, nie może przekroczyć 10-krotności liczby N. Skarżący uzyskał z tytułu ww. przychodów 4,46 punktu. Łącznie, za osiągnięcia w ramach kryterium

II ewaluacji przyznano Skarżącemu po ponownej ocenie 589,38 punktu. Ocena Instytutu w kryterium II ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła QII = 18,48.

Przechodząc do oceny w ramach kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki", wskazać należy, że zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia, Skarżący był zobowiązany przedstawić do oceny 2 opisy wpływu. W związku z § 23 ust. 4 rozporządzenia, Skarżącemu przysługiwało prawo do przedstawienia 2 dodatkowych opisów wpływu. Podkreślić należy, że Instytut nie skorzystał z tego prawa i nie przedstawił do oceny dodatkowych opisów wpływu.

Wskazać należy, że zgodnie z § 23 ust. 6 rozporządzenia, opisy wpływu są oceniane przez ekspertów, powołanych przez Ministra na wniosek Przewodniczącego Komisji. Przewodniczący Komisji przydziela dwóch ekspertów do oceny opisu wpływu i wskazuje jednego z nich jako eksperta wiodącego (§ 23 ust. 6a rozporządzenia). Ocenę opisu wpływu ustala ekspert wiodący we współpracy z drugim ekspertem (§ 23 ust. 6b rozporządzenia). Punkty przyznaje się za zasięg wpływu oraz za znaczenie wpływu.

We wniosku Skarżący zakwestionował prawidłowość oceny 2 opisów wpływu uznając, iż przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

Z tego względu Komisja dokonała ponownej oceny opisów wpływu. Poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący:

1) [..]

Ocena: 60 pkt, w tym 50 pkt za zasięg wpływu i 10 pkt za znaczenie wpływu.

Eksperci stwierdzili, że opis wpływu dotyczy osiągnięć naukowych Instytutu, powstałych w latach 2005-2021 w wyniku realizacji badań naukowych związanych z strukturą oraz właściwościami nanomechanicznymi wirusa SARS-CoV-2 oraz z rozprzestrzenianiem się pandemii COVID-19.

Do osiągnięć naukowych Instytut zaliczył pięć publikacji, które zostały przedstawione na stronie 8-9 niniejszego uzasadnienia.

W ocenie Sądu, mając na uwadze opinie ekspertów dotyczące każdej ze wskazanych przez Instytut pięciu publikacji z których wynika, że nie można ich uznać za przełomowe prawidłowo Minister stwierdził, że wszystkie załączone we wniosku prace dobrze umiejscawiają się w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, ale ich interdyscyplinarność nie jest ewidentna. Z tego względu, żadnej z tych pracy nie można zaliczyć do przełomowego osiągnięcia.

Skarżący dołączył do wniosku także pięć dowodów wpływu, które były przedmiotem analizy i oceny.

Pierwszy to lista cytowań prac (ref 1 do ref 5) w dokumentach WHO. Dowód ten pokazuje zrozumiałe i naturalne zainteresowanie świata nauki każdą nową publikacją na temat pandemii COVID-19. Nie można jednak mówić tu o wpływie społecznym. Drugi dowód to cytowania prac (ref 1 oraz ref 5) w Wikipedii. To niedozwolony dowód, gdyż każdy może takie cytowanie do Wikipedii wprowadzić. Nawet jeżeli dane cytowanie zostało dokonane niezależnie, nie świadczy ono o wpływie na społeczeństwo. Trzeci dowód to lista cytowań prac (ref 1 do ref 5) w Twitterze. Tak jak dowód pierwszy, pokazuje on naturalne zainteresowanie świata nauki każdą nową publikacją na temat pandemii COVID-19. Dowód czwarty to lista linków do wywiadów (zwłaszcza z T. L.). Wywiady te pokazują zainteresowanie mediów tematami związanymi z pandemią. To jest dowód na pewien wpływ na społeczeństwo. Piąty dowód przedstawiony przez Skarżącego to lista programów i debat na temat strategii lockdownów pokazujący, że pracownicy naukowi Instytutu podejmowali aktywne próby wpływu na te strategie.

W opinii ekspertów, żaden z tych programów czy też wcześniej wspomnianych wywiadów nie wskazuje jednoznacznego powiązania pomiędzy osiągnięciem naukowym a wpływem rozumianym jako wsparcie medycznych i niemedycznych interwencji antyepidemicznych. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu.

2) [..] .

Ocena: 45 pkt, w tym 20 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu.

Minister wskazał, że Instytut zgłosił we wniosku temat teoretycznej analizy procesu elektroprzędzenia, mającej doprowadzić do opracowania zaawansowanych materiałów w zastosowaniach biomedycznych.

Do osiągnięć naukowych zaliczono pięć publikacji, które zostały przedstawione na stronie 9-10 niniejszego uzasadnienia.

Podkreślić należy, że w opinii ekspertów, tylko dwie ostatnie prace są dobrze umiejscowione w dyscyplinie inżynieria biomedyczna. Podsumowując osiągnięcia naukowe zespołu ewaluowanego Podmiotu stwierdzono, że są one umiejscowione w dyscyplinie i mają charakter interdyscyplinarny znacznie wykraczający poza ramy szeroko rozumianej inżynierii biomedycznej. Nie są to jednak osiągnięcia przełomowe.

Minister wskazał, że Instytut dołączył do wniosku pięć dowodów wpływu, które zostały przedstawione na stronie 10-11 niniejszego uzasadnienia.

Zauważyć należy, że zdaniem ekspertów, Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu wpływu społecznego wykraczającego poza obszar świata nauki. W opinii ekspertów, Instytut niewystarczająco wiarygodnie (2 wiarygodne dowody) wykazał wpływ społeczny własnych osiągnięć naukowych w dyscyplinie inżynieria biomedyczna na obszar "ochrona zdrowia". Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych miała kluczowe znaczenie dla powstania tego wpływu. W związku z tym ostateczną ocenę opisu wpływu zwiększono o 20% do wysokości 54 pkt.

Ocena Instytutu w III kryterium ewaluacji po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ustalona - zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia - jako średnia arytmetyczna uzyskanych przez Skarżącego ocen opisów wpływu, wyniosła QIII = 57.

Wskazać należy, że Komisja biorąc pod uwagę przesłanki określone w § 26 ust. 2 rozporządzenia, uchwałą z 27 kwietnia 2022 r., nr 15/2022 określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych, a Przewodniczący Komisji przedstawił zestaw proponowanych wartości referencyjnych Ministrowi. Biorąc pod uwagę specyfikę prowadzenia działalności naukowej w tych dyscyplinach, w dniu 13 maja 2022 r. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Zgodnie z § 26 ust. 4 rozporządzenia, ustalone przez Ministra zestawy wartości referencyjnych obowiązują do czasu kolejnej ewaluacji, a zatem miały również zastosowanie w niniejszej sprawie.

Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie Instytut uzyskał po ponownej ocenie w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, organ prawidłowo obliczył z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Dla dyscypliny inżynieria biomedyczna wagi te wynoszą:

1) kryterium I "Poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej" - 50;

2) kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" - 35;

3) kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki" -15.

Dokonane z uwzględnieniem powyższych wag porównanie ocen uzyskanych przez Instytut w dyscyplinie inżynieria biomedyczna według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy - 15,3 (minus 15,3), porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 87,55, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 100. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do zaliczenia działalności naukowej Skarżącego w dyscyplinie inżynieria biomedyczna do kategorii naukowej B+.

W ocenie Sądu, prawidłowo zatem Minister stwierdził, że ocena została przeprowadzona przez Komisję zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia. Zasadnie zatem zaakceptował w całości wyniki oceny osiągnięć naukowych Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie nie wnosząc uwag do jej wyników.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez Instytut w skardze wskazać należy, że ewaluacja została przeprowadzona na podstawie przepisów ustawy, która wprowadziła nowy model oceny, łączący ze sobą dwie metody: metodę parametryczną i metodę ekspercką. Równocześnie zdecydowano o wykorzystaniu do przeprowadzenia tego procesu systemu POL-on zarówno jeśli chodzi o gromadzenie materiału dowodowego, jak i dokumentowanie przebiegu i wyników oceny. Podstawą ewaluacji jakości działalności naukowej w danej dyscyplinie były osiągnięcia pracowników prowadzących taką działalność, przy czym w ocenie uwzględniono wyłącznie te osiągnięcia, których opis został zamieszczony w systemie POL-on (tj. osiągnięcia zostały sprawozdane w systemie POL-on). Nowy model ewaluacji zakładał, że dane te były wprowadzane do systemu POL-on na bieżąco przez osoby kierujące tymi podmiotami. Obowiązek ich wprowadzania i aktualizowania wynika wprost z art. 343 ustawy i jest niezależny od samego procesu oceny jakości działalności naukowej. System POL-on nie służył bowiem wyłącznie gromadzeniu danych na potrzeby ewaluacji - zawierał również inne informacje wykorzystywane zarówno w licznych postępowaniach administracyjnych, jak też do celów statystycznych i sprawozdawczych.

Wskazać należy, że w przypadku oceny osiągnięć publikacyjnych w ramach kryterium I, prawodawca zdecydował o maksymalnym ograniczeniu uznaniowości w przydzielaniu punktów za dane osiągnięcie. Podstawową zasadą modelu oceny publikacji jest ujednolicona metoda oceny wszystkich kanałów publikacji (czyli środków, za pomocą których komunikowane były wyniki badań naukowych) poprzez uznanie funkcjonującej w naukometrii zasady dziedziczenia prestiżu. Zgodnie z tą zasadą, artykuł (w tym artykuł recenzyjny) jest wart tyle, ile czasopismo naukowe w którym jest opublikowany, a monografia naukowa (w tym przekład lub edycja naukowa tekstów źródłowych) - tyle, ile wydawnictwo ją wydające. Zasada ta dotyczy również rozdziałów monografii naukowych i redakcji naukowej takich monografii.

Zaznaczyć należy, że aby ustalić, jakim prestiżem cieszą się kanały publikacji, a w konsekwencji - ile punktów zostanie przyznanych za publikację lub redakcję naukową monografii naukowej, na potrzeby systemu ewaluacji utworzone zostały dwa ministerialne wykazy: wykaz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych oraz wykaz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe.

W związku z powyższym, publikacja uwzględniana w ocenie danego podmiotu niejako automatycznie otrzymywała tyle punktów, ile na wykazie czasopism/wydawnictw miało przypisane czasopismo/wydawnictwo, w którym została wydana (z uwzględnieniem udziałów jednostkowych autora). Punktacja ta nie mogła być zmniejszana czy zwiększana w trakcie oceny przez Komisję lub Ministra.

Natomiast, w przypadku kryterium II ewaluacji punktacja zależała wprost od wysokości środków finansowanych przyznanych na realizację projektu naukowego albo uzyskanych z komercjalizacji czy świadczonych usług badawczych, przy czym w rozporządzeniu wskazano konkretne przeliczniki punktowe. Zaakceptowanie przez Komisję danego osiągnięcia skutkowało automatycznym naliczeniem odpowiedniej punktacji.

Wyjaśnić należy, że odmiennie przedstawiała się ocena w kryterium III, która w całości była oceną ekspercką. W skardze Instytut zarzucił naruszenie przez Ministra art. 7 k.p.a. poprzez brak rzetelnej i kompleksowej analizy przedstawionego materiału dowodowego w odniesieniu do kryterium III ewaluacji, w tym niewyjaśnienie przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wszystkich okoliczności sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego, wyrażonych w art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a., brak właściwej oceny zasięgu wpływu przedstawionych do oceny opisów wpływu oraz ich interdyscyplinarności, nie odniesienie się do przedstawionych przez Instytut cytowań ukazujących znaczenia wpływu przedłożonego do oceny osiągnięć oraz ocenę samych osiągnięć, a nie ocenę wpływu tych osiągnięć na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

Odnosząc się do przedstawionego w skardze zarzutu dotyczącego § 23 rozporządzenia podkreślić należy, że ocenę wpływu działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki przeprowadza się na podstawie opisów związku między wynikami badań naukowych lub prac rozwojowych albo działalności naukowej w zakresie twórczości artystycznej a gospodarką, funkcjonowaniem administracji publicznej, ochroną zdrowia, kulturą i sztuką, ochroną środowiska naturalnego, bezpieczeństwem i obronnością państwa lub innymi czynnikami wpływającymi na rozwój cywilizacyjny społeczeństwa.

Biorąc pod uwagę specyfikę i różnorodność prowadzonej przez podmioty działalności naukowej, a tym samym różnorodność wpływu tej działalności na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, nie możliwym było określenie zamkniętego katalogu kryteriów, według których oceniano zasięg i znaczenie danego wpływu. Ze względu na stopień skomplikowania ww. oceny, a przede wszystkim dbałość o rzetelność i bezstronność całego procesu, zgodnie z § 23 ust. 6 rozporządzenia, ocena opisów została powierzona ekspertom, których kompetencje i zasady powoływania określa ustawa i rozporządzenie.

Eksperci powołani zostali przez Ministra, na wniosek Przewodniczącego Komisji, spośród specjalistów ze środowiska naukowego, reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i sztuki. Wskazać przy tym należy, że wszyscy eksperci dokonujący ewaluacji jakości działalności naukowej, spełniali wymagania określone w art. 272 ust. 1 ustawy, a w toku postępowania stosowali jednolity sposób oceny zgodny z przepisami określonymi w ustawie i rozporządzeniu. W tym celu Komisja wyposażyła ekspertów w szczegółowe wytyczne dotyczące oceny poszczególnych elementów kryterium III, opracowane w formie podręcznika dostępnego przez cały okres ewaluacji na stronie podmiotowej Ministra, również dla ocenianych podmiotów.

W ocenie Sądu, nie można zakładać, że oceny ekspertów przeprowadzone w

I instancji i te w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy, z założenia będą tożsame, czy też zmienione wyłącznie na korzyść podmiotu skarżącego. Fakt, iż jedna z ocen przedstawionego opisu wpływu była niższa niż w I instancji nie oznacza dowolnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Okoliczność, że w postępowaniu II instancji eksperci obniżyli ocenę ww. opisu wpływu nie przełożyła się na niższy wynik Skarżącego w kryterium III ewaluacji. Podkreślić należy, że ostatecznie wynik punktowy w tym kryterium był wyższy, jednak nie miało to wpływu na ostateczny wynik porównania z wartościami referencyjnymi dla kategorii A.

W ocenie Sądu, należy uznać, że dokonywanie przedmiotowej oceny przez ekspertów było w pełni uzasadnione i zgodne z prawem. Natomiast podważenie przez organ oceny sporządzonej przez ekspertów byłoby naruszeniem zasady bezstronności i niezawisłości ekspertów. Można zatem stwierdzić, że jednolity wobec wszystkich podmiotów sposób procedowania i prezentacji wyników oceny jest formalnym spełnieniem wymogu jasności, kompletności i jednoznaczności uzasadnienia opinii. Ponadto, z całą pewnością, nie można uznać, że Minister działał w tym zakresie na niekorzyść Skarżącego, co więcej wydaje się, że skierowanie opisów wpływu do zaopiniowania w I i II instancji przez innych ekspertów, którzy wyrazili swą specjalistyczną opinię w tym zakresie, wydaje się potwierdzeniem obiektywizmu dokonanej oceny.

Istotny w sprawie, pozostaje również fakt, iż uwzględniając nowatorski charakter oceny w ramach kryterium III, ewaluacja przeprowadzona w 2022 r. została poprzedzona pilotażem oceny kryterium III, którego wyniki zostały upublicznione i ułatwiły podmiotom odpowiednie przygotowanie opisów wpływu. Tym samym Instytut mógł się odpowiednio przygotować do opisów wpływu.

Podkreślić należy, że samo postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest postępowaniem sformalizowanym, a jego zasady zostały szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu, tworząc specyficzną procedurę opartą na gromadzeniu materiału dowodowego i dokumentowaniu wyników kompleksowej oceny w postaci elektronicznej w systemie POL-on, wykorzystywanym w procesie ewaluacji.

Zdaniem Sądu, nie można zgodzić się z zarzutem Instytutu w przedmiocie braku rzetelnej i kompleksowej analizy otrzymanych dokumentów oraz faktów z nich wynikających, chociażby z uwagi na fakt, że nie można żądać, aby organ podejmował szczególne dochodzenie w celu wykrycia informacji dotyczących osiągnięcia naukowego, których sam Instytut zobowiązany przepisami ustawy do rzetelnego, prawidłowego i terminowego wprowadzania danych do systemu POL-on nie sprawozdał i nie przedstawił. Zaznaczyć należy, że Skarżącemu przysługiwało prawo do przedstawienia 2 dodatkowych opisów wpływu, jednak Instytut nie skorzystał z tego prawa i nie przedstawił do oceny dodatkowych opisów wpływu.

Stosownie do treści art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Dotarcie do prawdy materialnej następuje dzięki zgromadzeniu odpowiedniego materiału dowodowego, a następnie jego ocenie. W niniejszej sprawie, materiał ten miał być zgromadzony w systemie POL-on, do którego dane w zakreślonym przepisami terminie sprawozdaje sam Podmiot. Organ nie miał obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów, jeżeli zebrał już wyczerpujący materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Krakowie z 16 kwietnia 2018 r., sygn. III SA/Kr 1142/17, LEX nr 2486974).

Na podstawie art. 80 k.p.a., organ jest kompetentny do uznania określonych faktów za udowodnione oraz do odmówienia wiarygodności i mocy dowodowej określonym dowodom wskazującym na okoliczności przeciwne (por. też art. 107 § 3 k.p.a.). Organ w niniejszej sprawie prawidłowo dał wiarę dowodom bezpośrednim - zwłaszcza ocenie dokonanej przez dwóch ekspertów - zatem nie wykroczył poza granice przysługującej mu swobody w ocenie dowodów, wynikającej z art. 80 k.p.a.

W ocenie Sądu, prowadząc postępowanie, Minister wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zgromadzony w systemie POL-on, dążąc, zgodnie z art. 7 k.p.a., do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizacja tej zasady możliwa była wyłącznie przy równoczesnym przestrzeganiu pozostałych norm postępowania administracyjnego.

Odnosząc się zarzutu Skarżącego, że Minister wydając zaskarżoną decyzję, dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które regulują sposób prowadzenia dowodowego, a więc w szczególności przepisu art. 75 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a., a także przepisu art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., należy zauważyć, iż do naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. dochodzi wówczas, gdyż treść uzasadnienia decyzji administracyjnej pozostaje w sprzeczności z jej rozstrzygnięciem (wyr. WSA w Warszawie z 18 marca 2004 r., sygn. akt: IV SA 3537/02), jak też gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo, gdy mimo formalnej poprawności, jego treść - ze względu np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów-nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy (wyr. NSA z 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 1351/16).

Podkreślić należy, że w systemie POL-on, w module SEDN, w którym Skarżący sprawozdawał osiągnięcia wskazane w kryterium I, II i III, zapewniono Podmiotowi dostęp do szczegółowych informacji dokumentujących cały proces ewaluacji, w tym do wszystkich opinii ekspertów i Komisji, na podstawie których Minister podejmował decyzję. Instytut miał zatem możliwość zapoznania się z opinią Komisji dotyczącą każdego swojego osiągnięcia zgłoszonego do objęcia ewaluacją, a w uzasadnieniu decyzji wskazano, czy organ zaakceptował tę opinię, czy też nie zgodził się z nią i na czym oparł swoje rozstrzygnięcie. Instytut ma więc wiedzę, jak przebiegał proces oceny, jak oceniono zgłoszone osiągnięcie, ile przyznano za nie punktów, a w przypadku odrzucenia - z jakiego powodu i na podstawie jakiego przepisu Minister uznał, że osiągnięcie to nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż Skarżący został pozbawiony możliwości skontrolowania poprawności rozstrzygnięcia sprawy i nie mógł ocenić, czy uzasadnienie decyzji administracyjnej nie pozostawało w sprzeczności z jej rozstrzygnięciem, a także czy Minister wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zgromadzony w systemie POL-on.

Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest postępowaniem sformalizowanym i zindywidualizowanym, a jego zasady zostały szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu, tworząc specyficzną procedurę opartą

nie tylko na gromadzeniu materiału dowodowego, ale również dokumentowaniu wyników kompleksowej oceny w postaci elektronicznej w systemie POL-on, wykorzystywanym w procesie ewaluacji. Podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty do systemu POL-on, w określonym przepisami terminie.

W przypadku ewaluacji jakości działalności naukowej, przepis art. 269 ust. 1 ustawy został w taki sposób skonstruowany, aby każdorazowo, przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania kategorii naukowej, Minister wziął pod uwagę uchwałę Komisji, której obowiązkiem - wynikającym z przepisów ustawy i rozporządzenia - jest przeprowadzenie całego procesu oceny. Zauważyć przy tym należy, że Minister nie jest wprawdzie ściśle związany treścią tej uchwały, jednak uwzględnienie jej przy podejmowaniu decyzji jest wymogiem formalnym i proceduralnym. Minister poruszając się w granicach swej swobody zobowiązany jest równocześnie do odpowiedniego uzasadnienia rozstrzygnięcia innego niż treść uchwały. W takiej sytuacji, Minister zobowiązany jest, na podstawie art. 107 § 3 k.p.a., do wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W niniejszej sprawie Minister wziął pod uwagę uchwałę Komisji i uwzględnił jej treść.

Reasumując, W ocenie Sądu, Minister w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenił, czy dana okoliczność została udowodniona, zgodnie z art. 7, 77 § 1, 75 i 80 k.p.a.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister opisał zarówno przebieg oceny, jak też wskazał przepisy, na podstawie których została ona przeprowadzona, omówił także uzyskane przez Instytut wyniki punktowe w poszczególnych kryteriach, a w przypadku oceny eksperckiej - przedstawił jej uzasadnienie. Organ nie naruszył także art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Zdaniem Sądu, w uzasadnieniu decyzji wskazano konkretne dane dotyczące wyłącznie Skarżącego, w tym liczbę N w dyscyplinie inżynieria biomedyczna, liczbę osób prowadzących działalność naukową w tej dyscyplinie w każdym roku objętym ewaluacją, liczbę punktów uzyskanych w każdym z trzech kryteriów ewaluacji, ocenę w każdym z tym kryteriów, numery ID osiągnięć ocenionych negatywnie i powody ich nieuwzględnienia, dane liczbowe dotyczące uwzględnionych osiągnięć. Sąd uznał, że okoliczności faktyczne sprawy zostały wyjaśnione w sposób właściwy, a materiał dowodowy oceniony bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena dokonana przez 4 różnych ekspertów w I i II instancji dowodzi, że organ dokonał swobodnej oceny dowodów, a nie jak twierdzi Skarżący dowolnej oceny. Zaznaczyć należy, że kryterium III ewaluacji oceniane było przez ekspertów ze środowiska naukowego posiadających specjalistyczną wiedzę, reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i sztuki.

Zaznaczyć należy, że Sąd administracyjny nie jest władny do oceny celowości czy słuszności działania organu w procesie przyznania określonej kategorii naukowej, a w szczególności nie może być przedmiotem tej kontroli sądowej słuszność doboru i wiedza specjalistyczna Komisji Ewaluacji Nauki i biorących udział w postępowaniu ekspertów w ocenie kryteriów, w oparciu o które dokonano ostatecznego przyporządkowania do danej kategorii. Podkreślić należy, że Skarżący w postępowaniu administracyjnym i sądowym w żaden procesowo skuteczny sposób nie zakwestionował wiedzy i doświadczenia Komisji lub ekspertów w zakresie przedmiotu prac ewaluacyjnych, a jedynie nie zgodził się z ich oceną.

Wskazać należy, że przepis § 27 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że Komisja określa kategorię proponowaną dla ewaluowanego podmiotu w danej dyscyplinie na podstawie porównania ocen przyznanych w kryterium I, II i III z odpowiednimi wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+, B, stosując algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Istotnym w sprawie pozostaje fakt, iż warunkiem uzyskania przez Podmiot kategorii naukowej A był nieujemny całkowity wynik punktowy porównania ocen przyznanych Podmiotowi z zestawem wartości referencyjnych dla kategorii naukowej A. W związku z tym, że Skarżący uzyskał wynik ujemny (-15,3) tego porównania z zestawem wartości referencyjnych dla kategorii naukowej A i nieujemny (87,55) z zestawem wartości referencyjnych dla kategorii naukowej B+, Komisja - zgodnie z § 27 ust. 3 rozporządzenia zaproponowała kategorię naukową B+. Powyższe było w pełni zgodne z obowiązującymi przepisami.

W ocenie Sądu, prawidłowo Minister stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że działalność naukowa prowadzona w Instytucie powinna być zakwalifikowana do wyższej kategorii naukowej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.