Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 997/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2024 r. sprawy ze skargi N. K. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2024 r. N. K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 października 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL. Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została przesłana na adres wskazany w skardze i doręczona osobie upoważnionej w dniu 29 października 2024 r. Strona do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wykonała czynności określonych w ww. wezwaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) dalej jako "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 17 października 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało doręczone osobie upoważnionej pod adresem wskazanym w skardze w dniu 29 października 2024 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem bezskutecznie z dniem 5 listopada 2024 r. (wtorek). Skoro skarżąca w zakreślonym terminie nie podała swojego numeru PESEL ani nie oświadczyła, że numeru PESEL nie posiada, skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym.

Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.