Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 210/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1,  ust. 15a,  ust. 15g,  ust. 15f
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 132,  art. 145 par. 1  pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2023 r. sprawy ze skargi U. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 2 grudnia 2022 r. nr SKO.IV/424/1440/2022 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia 20 października 2022 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z 20 października 2022 r. nr [...] Burmistrz Miasta C. odmówił U. K. przyznania i wypłaty dodatku węglowego. W materialnoprawnej podstawie tego aktu wskazano art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (aktualnie Dz. U. z 2023 r., poz. 141 ze zm.). W uzasadnieniu organ administracyjny podniósł, że strona złożyła wniosek o to świadczenie 2 września 2022 r. wskazując jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego piec kaflowy na paliwo stałe, jednak w trakcie weryfikacji tego wniosku pobrano deklarację złożoną w centralnej ewidencji emisyjności budynków, z której wynika, że wspomniany piec nie został tam zgłoszony i wpisany jako źródło ogrzewania. Następnie, to jest 21 września 2022 r. strona dokonała wprawdzie korekty powyższej deklaracji wpisując piec kaflowy na paliwo stałe jako eksploatowane źródło ciepła, jednak fakt ten nie mógł spowodować uwzględnienia jej wniosku, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, świadczenie to przysługuje w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r., poz. 438 ze zm.), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - jednak w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do tej ewidencji.

Od powyższej decyzji U.K. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej wnosząc o jej uchylenie oraz podnosząc zarzut naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych mającego wpływ na wynik sprawy. Na wstępie strona podkreśliła, że złożony przez nią wniosek został wypełniony prawidłowo i zgodnie ze stanem faktycznym. Jakkolwiek przy tym w deklaracji do centralnej ewidencji emisyjności budynków omyłkowo wpisano pierwotnie nr lokalu [...] zamiast [...], to jednak błąd ten został usunięty zaświadczeniem zarządcy budynku. W dalszej części odwołania podniosła, że jej zdaniem spełniła wymagania warunkujące przyznanie żądanego świadczenia określone w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym. Zaznaczyła bowiem, że choć w deklaracji jako źródło ciepła oznaczony został kocioł gazowy, to jednak fakt ten stanowi efekt oczywistej omyłki zarządcy budynku (Przedsiębiorstwo Z.), który tą deklarację złożył, a następnie skorygował, co wynika wprost z zaświadczenia wydanego przez wspomniany podmiot, datowanego na 21 września 2022 r. Zważywszy powyższe odwołująca się wywiodła, że faktycznie jedynym źródłem ogrzewania jej gospodarstwa domowego jest piec kaflowy, zaś orzekający w sprawie organ nie wziął pod uwagę, że deklaracja zawiera omyłkowe dane niezgodne ze stanem faktycznym i w ogóle nie zbadał tej okoliczności, a tym samym naruszył zasadę prawdy obiektywnej obowiązującą w postępowaniu administracyjnym i mającą zastosowanie w sprawie na mocy art. 3 ust. 3 ustawy o dodatku węglowym.

Decyzją z 2 grudnia 2022 r. nr SKO.IV/424/1440/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że w świetle art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, sporne świadczenie przysługuje gospodarstwom domowym, w przypadku, gdy: głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe; wskazane przez wnioskodawcę źródło ogrzewania zasilane jest węglem kamiennym, brykietem lub pelletem zawierającymi 85 % węgla kamiennego zaś wskazane przez wnioskodawcę źródło ogrzewania jest wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków. Przy czym zasadniczo wpisanie bądź zgłoszenie głównego źródła ciepła do tej ewidencji uprawniające do dodatku powinno być zrealizowane do 11 sierpnia 2022 r., a termin ten nie dotyczy jedynie nowych źródeł ogrzewania, to jest wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy (szczególną sytuację przewiduje art. 2 ust. 15g). Zgodnie zaś z treścią art. 2 ust. 15 oraz art. 3 ust. 2 powołanej ustawy, zarówno gminy jak i ośrodki pomocy społecznej mają prawo do weryfikacji w tej ewidencji informacji dotyczących deklarowanych źródeł ciepła. W tym miejscu uzasadnienia zaznaczono, że obowiązek zgłaszania źródeł ciepła do centralnej ewidencji wprowadzony został z dniem 1 lipca 2021 r. i wyznaczono na jego realizację termin 14 dni od momentu pierwszego uruchomienia - dla budynków nowopowstałych, z kolei dla budynków istniejących - do 30 czerwca 2022 r. Przepisy ustawy o dodatku węglowym przewidują natomiast rozwiązanie korzystniejsze albowiem umożliwiają ubieganie się o przyznanie świadczenia nawet w przypadku przekroczenia tego terminu, jednak nie później niż do 11 sierpnia 2022 r., co zapewniło obywatelom dodatkowo ponad miesiąc na uregulowanie sytuacji i dokonanie wymaganego zgłoszenia źródła ciepła ewentualnie skorygowanie błędnie złożonej deklaracji. Wobec powyższego organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszym przypadku w deklaracji do CEEB złożonej przez zarządcę budynku 22 czerwca 2022 r. oznaczono jako źródło ciepła zainstalowany i eksploatowany "kocioł gazowy/boiler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję centralnego ogrzewania (c.o.) oraz funkcję c.w.u.". Jakkolwiek zaś kolejną deklaracją z 21 września 2022 r. zmieniono źródło ciepła wskazując piec kaflowy na paliwo stałe z funkcją c.o. oraz kocioł gazowy/boiler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję c.w.u., to jednak modyfikacji tej dokonano po 11 sierpnia 2022 r., a w rezultacie sporne świadczenie nie powinno zostać przyznane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach U.K. domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego oraz przyznania dodatku węglowego ewentualnie przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania oraz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła zrzut naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie przejawiającej się w utrzymaniu w mocy decyzji odmownej pomimo niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i nieprzeprowadzenia weryfikacji stanu faktycznego, od którego odbiegały dane ujęte omyłkowo w deklaracji przez zarządcę budynku. Nadto zarzuciła naruszenie normy prawa materialnego, a mianowicie art. 2 ust. 15g poprzez jej niezastosowanie, podczas gdy przepis ten po pierwsze - umożliwia przyznanie dodatku węglowego gospodarstwu domowemu, które dokonało zgłoszenia źródła ciepła do wskazanej ewidencji po 11 sierpnia 2022 r. lub nawet w ogóle nie dokonywało takiego zgłoszenia i po drugie - zobowiązuje organy gminy do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego celem potwierdzenia, że wykorzystywane źródło ogrzewania uprawnia do tego świadczenia. Skarżąca ponownie zaakcentowała fakt, że mimo poważnej sprzeczności co do źródła ciepła, istniejącej pomiędzy treścią jej wniosku o przyznanie dodatku a złożoną deklaracją, która to sprzeczność stanowiła skutek błędnego wypełnienia deklaracji przez zarządcę, nie podjęto żadnych działań ani czynności zmierzających do wyjaśnienia tej rozbieżności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu swojej decyzji. Ponownie bowiem podkreśliło, że jeśli modyfikacji złożonej deklaracji dokonano po 11 sierpnia 2022 r., a korekta ta spowodowała uzyskanie uprawnienia do wypłaty dodatku węglowego, świadczenie to nie powinno być przyznane. Wywiodło przy tym, że sytuacja taka ma miejsce w niniejszym przypadku, gdyż korekty dokonano dopiero we wrześniu 2022 r. i nie dotyczyła ona uzupełnienia danych ani doprecyzowania określonych informacji, lecz obejmowała zmianę głównego źródła ciepła w zakresie centralnego ogrzewania, z kotła gazowego z funkcją c.o. i c.u.w. na piec kaflowy na paliwo stałe z funkcją c.o. i kocioł gazowy z funkcją c.u.w.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z brzmienia art. 145 § 1 powyższej ustawy wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy też procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może natomiast kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

W tym kontekście uznano, że skargę w niniejszej sprawie należało uwzględnić. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) wykazała bowiem, że zarówno zaskarżony akt jak i poprzedzająca go decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a tym samym należało je wyeliminować z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawą wydanego w sprawie rozstrzygnięcia był art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, Stosownie do treści tego unormowania, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do tej ewidencji. Orzekające w sprawie organy zgodnie przyjęły, że skarżąca przesłanek tych nie spełnia albowiem w wyniku weryfikacji złożonego przez nią wniosku ustaliły, że w deklaracji dotyczącej jej lokalu zgłoszonej przez zarządcę budynku jako źródło ciepła oznaczono "kocioł gazowy/boiler gazowy, podgrzewacz gazowy przepływowy/ kominek gazowy" i chociaż deklaracja ta została następnie skorygowana w tym zakresie poprzez wskazanie pieca kaflowego na paliwo stałe, to jednak dokonano tego dopiero 21 września 2022 r., czyli po wskazanej w tym przepisie dacie granicznej 11 sierpnia 2022 r., co wyklucza przyznanie żądanego świadczenia.

Skarżąca podkreślała natomiast, że wspomniana korekta nie nastąpiła z uwagi na zaistniałe zmiany w zakresie użytkowanego źródła ogrzewania, lecz zmierzała do usunięcia niezgodnego ze stanem faktycznym wpisu dokonanego w wyniku omyłki zarządcy budynku, który oznaczył tam kocioł gazowy, podczas gdy w rzeczywistości źródłem tym był piec kaflowy na paliwo stałe. Argumentacja ta nie została jednak uwzględniona przez organy, które nie podjęły żadnych czynności zmierzających do weryfikacji twierdzeń strony i oparły swoje rozstrzygnięcia zasadniczo wyłącznie na tezie, że skoro korekta powodująca uzyskanie uprawnienia do wypłaty dodatku węglowego nastąpiła po 11 sierpnia 2022 r., wniosek strony nie mógł zostać załatwiony pozytywnie.

Zdaniem Sądu takie stanowisko nie zasługuje na akceptację. W pierwszej kolejności przyjdzie bowiem podkreślić, że organy nie wzięły pod uwagę rozwiązań wprowadzonych do ustawy o dodatku węglowym w wyniku dwóch nowelizacji istotnych z punktu widzenia przedmiotu niniejszej sprawy.

Pierwszą z nich wprowadzono ustawą z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2022 r. poz. 1967). Weszła ona w życie od 20 września 2022 r. i zgodnie z jej art. 52 ma zastosowanie do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego - jak w rozpoznanym przypadku - wszczętych i niezakończonych przed tą datą. Na jej mocy dodano art. 2 ust. 15a, w myśl którego, dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297 z zm.); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 ze zm.), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1 ze zm.), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 ze zm.) oraz 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). Z brzmienia powołanego art. 2 ust. 15a ustawy o dodatku węglowym wynika zatem, że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny, nie polega wyłącznie na sprawdzeniu danych ujętych w centralnej ewidencji emisyjności budynków i to tylko do 11 sierpnia 2022 r. Istotne dla sprawy okoliczności faktyczne kluczowe z punktu widzenia przesłanek wskazanych w art. 2 ust. 1 tej ustawy mogą być ustalone na podstawie wszelkich innych dostępnych organowi danych i to nie tylko tych wskazanych w pkt 1-3 cytowanego art. 2 ust. 15a ustawy o dodatku węglowym o czym świadczy użyty w przywołanym uregulowaniu zwrot "w szczególności", wskazujący jednoznacznie, że określony tam katalog źródeł informacji ma charakter otwarty.

Druga ważna nowelizacja do ustawy o dodatku węglowym wprowadzona została natomiast mocą ustawy z 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2236). Weszła ona w życie od 3 listopada 2022 r. i w świetle jej art. 31 ust. 1, podobnie jak ta pierwsza ma zastosowanie do postępowań wszczętych i niezakończonych przed tym dniem, a zatem również do sprawy niniejszej, którą zakończono zaskarżoną decyzją wydaną w dniu 2 grudnia 2022 r. Na skutek rzeczonej nowelizacji do art. 2 ustawy o dodatku węglowym dodano ust. 15f i 15g. W treści ust. 15f określono, że w przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku węglowego, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do tego dodatku. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. W takim przypadku organ ten przyznaje dodatek w drodze decyzji administracyjnej z urzędu, bez konieczności składania wniosku oraz bez składania odpowiedniej deklaracji dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Zgodnie natomiast z ust. 15g, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji.

Z treści zaprezentowanych wyżej unormowań nowelizujących ustawę o dodatku węglowym wynika jasno, że ich ratio legis sprowadza się do objęcia wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, poprzez odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie, a w szczególności do ustalenia rzeczywistego źródła ciepła wykorzystywanego w jej gospodarstwie domowym. Cel tych przepisów polega więc niewątpliwie na zapewnieniu jak najszerszego dostępu do przedmiotowego świadczenia pieniężnego gospodarstwom domowym, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. Warto przy tym zwrócić uwagę, że w świetle wspomnianych regulacji dodatek węglowy może zostać przyznany nawet osobie, która nie złożyła wniosku o jego wypłatę, a spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy (art. 2 ust. 15f), jak i takiej, w przypadku której główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania jej gospodarstwa domowego jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 (art. 2 ust. 15g). W tym kontekście nie budzi wątpliwości, że sporny dodatek tym bardziej może zostać przyznany osobie, która - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - zgłosiła takie źródło ogrzewania do wskazanej ewidencji w wyniku korekty wcześniej złożonej deklaracji, nawet jeżeli uczyniła to już po 11 sierpnia 2022 r.

Wypada raz jeszcze zaakcentować, że ustawa o dodatku węglowym w brzmieniu nadanym powyższymi nowelizacjami obliguje organ orzekający w niniejszym zakresie do ustalenia rzeczywistego rodzaju źródła ciepła stosowanego przez gospodarstwo domowe osoby ubiegającej się o świadczenie, ustalenia te powinny zostać dokonane przy użyciu wszelkich dostępnych środków dowodowych, w sposób wnikliwy, dokładny i wyczerpujący, czyniący zadość zasadzie prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tymczasem w rozpoznanej sprawie organy administracyjne - poza naruszeniem norm materialnoprawnych zawartych w art. 2 ust. 15a, ust. 15g i ust. 15f ustawy o dodatku węglowym uchybiły także tej zasadzie wydając negatywne rozstrzygnięcia pomimo posiadania wiedzy o korekcie deklaracji złożonej do przedmiotowej ewidencji wskazującej jako źródło ciepła piec kaflowy na paliwo stałe i co więcej - ignorując wywody skarżącej o tym, iż pierwotnie złożona deklaracja, gdzie wskazano kocioł gazowy, rozmijała się ze stanem faktycznym w wyniku omyłki składającego ten dokument zarządcy budynku, który dodatkowo potwierdził swoją odpowiedzialność za ten błąd stosownym zaświadczeniem, i który złożył wspomnianą korektę w celu jego usunięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz Miasta C. dokona ustaleń co do przesłanek warunkujących nabycie przez stronę spornego świadczenia uwzględniając wskazania wynikające wprost z treści niniejszego wyroku. W tym zakresie niezbędne będzie powtórne poddanie ocenie twierdzeń skarżącej oraz zalegających w aktach administracyjnych dokumentów, a w razie wątpliwości, przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w trybie art. 2 ust. 15b ustawy o dodatku węglowym, celem weryfikacji jej oświadczeń o wykorzystywanym źródle ogrzewania.

Zważywszy wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania nie orzeczono albowiem skarżąca nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a równocześnie nie poniosła żadnych opłat z uwagi na objęcie ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a powyższej ustawy.