Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 389/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 46 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 64b par. 1, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "D." [...] spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 191/24 odrzucające sprzeciw "D." [...] spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w P. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 stycznia 2024 r., nr IF-O.7840.1.283.2023.JK w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zmieniającą decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę części magazynu żywca postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 191/24, odrzucił sprzeciw "D." [...] spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w P. (Spółka) od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 stycznia 2024 r., nr IF-O.7840.1.283.2023.JK oraz zwrócił stronie skarżącej uiszczony w kwocie 100 zł wpis sądowy.

Sąd podał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, w terminie siedmiu dni, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (tj. odpisu z KRS) oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 22 marca 2024 r. W piśmie z dnia 25 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwania pełnomocnik strony skarżącej przesłał dowód uiszczenia wpisu od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Pozostałe braki sprzeciwu nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd, mają na uwadze dyspozycję art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), odrzucił sprzeciw i zwrócił uiszczony wpis sądowy, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., polegające na odrzuceniu sprzeciwu, w sytuacji gdy pełnomocnik wykonał wszystkie elementy zarządzenia Sądu z dnia 4 marca 2024 r., co winno skutkować przyjęciem sprzeciwu do rozpoznania, ewentualnie winno skutkować kolejnym wezwaniem pełnomocnika do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych sprzeciwu.

W uzasadnieniu środka zaskarżenia pełnomocnik wskazał, że w treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 4 marca 2024 r. nie było mowy o potrzebie uzupełnienia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej, lecz jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W innym równolegle toczącym się postępowaniu II SAB/Wr 86/24 pełnomocnik otrzymał wezwanie do złożenia pełnomocnictwa i takie wezwanie wykonał. Tymczasem w sprawie niniejszej, wobec braku stosownego wezwania, pełnomocnictwo nie było uzupełnione. Niezależnie od powyższego, celem uniknięcia wątpliwości, pełnomocnik wskazał, że przesyła w załączeniu wierzytelny odpis pełnomocnictwa ogólnego z dnia 7 lutego 2022 r. wraz z informacjami aktualnymi z KRS, na dowód skutecznego umocowania pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Nadto, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (46 § 3 p.p.s.a.).

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.).

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych sprzeciwu w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia sprzeciwu.

W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 4 marca 2024 r., pismem z dnia 12 marca 2024 r., doręczonym w dniu 22 marca 2024 r., wezwano stronę skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, poprzez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia "skargi". Pełnomocnik skarżącej kwestionuje skuteczność doręczenia tego wezwania, stojąc na stanowisku, że w treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 marca 2024 r. nie było mowy o potrzebie uzupełnienia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej, lecz jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Argumentacja ta nie może jednakże odnieść zamierzonego skutku. Otóż, w myśl art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Sąd podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie SN z dnia 26 lipca 2000 r., sygn. akt I CZ 87/00; postanowienia NSA: z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11; z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 514/19). Z akt sprawy wynika, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki w rubryce rodzaj przesyłki znajduje się opis: "wpis, pełnomocnictwo, KRS, dor odpisu odpowiedzi na sprzeciw+inf. o składzie". Zatem strona została poinformowana co stanowi zawartość przesyłki. Powyższy opis zawiera częściowo skrótowe określenia pism stanowiących zawartość przesyłki, jednakże zrozumienie użytych skrótów nie powinno stanowić trudności dla ich prawidłowego odczytania. Podkreślić należy, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (zob. postanowienie SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98 OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Do obalenia wskazanego domniemania nie jest natomiast wystarczające samo oświadczenie, że wewnątrz koperty brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma. Odbierający korespondencję powinien sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty, a w sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, postępując racjonalnie i z należytą starannością, winien zawiadomić sąd o tym fakcie po jej otrzymaniu. W sytuacji, gdy odbierający przesyłkę tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej, co wyżej wskazano, na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru wymieniono jakie dokumenty zostały umieszczone w kopercie zaadresowanej do pełnomocnika skarżącej. Mając na uwadze dobro prawem chronione, jakim jest prawo do sądu, stronie umożliwiono uzupełnienie braków formalnych sprzeciwu.

Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd Wojewódzki niewadliwie stwierdził, że doszło do skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, a w konsekwencji ich nieuzupełnienia, prawidłowo odrzucił sprzeciw i zwrócił uiszczony wpis sądowy, przyjmując za podstawę prawną art. 58 § 1 pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Na marginesie, niedokładność zawarta w piśmie z dnia 12 marca 2024 r., co do skutków nie zastosowania się do wezwania (zakreślono rygor odrzucenia "skargi"), pozostaje bez istotnego wpływu na zasadność podjętego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.