Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2046/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11a ust. 1, art. 12, art. 16 i 17
journal: Dz.U. 2013 poz 687
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] zezwolił na realizację inwestycji drogowej - "przebudowy polegającej na rozbudowie ciągu ulic [...] i [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w Dzielnicy [...] z przeprowadzeniem ruchu pod linią kolejową relacji [...] - [...] i dwoma jezdniami ul. [...] z zachowaniem wymienionych w decyzji ustaleń.

Decyzja została wydana na wniosek inwestora Miasta [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 11 a ust 1, art. art. 12, art. 16 oraz art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r. Nr 687 ze zm.) zwanej dalej " specustawą".

Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Odwołanie od w/w decyzji wniósł J. G. - właściciel działki nr ewid. [...] przejętej w całości pod inwestycję zarzucając zaskarżonej decyzji:

wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości i naruszeniem terminu określonego w art. 11 a pkt 3 ustawy, brak uzasadnienia nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, przeprowadzenie postępowania z naruszeniem art. 7, 8 i 9 k.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek dialogu z właścicielami nieruchomości, brak aktualnych opinii i uprawnień projektantów załączonych do projektu, rezygnację z ustalenia warunków wynikających z potrzeb obronności państwa w sytuacji gdy inwestycja realizowana jest na terenie kolejowym. Zdaniem odwołującego w zatwierdzonym projekcie brakuje zaznaczonego uzbrojenia terenu na działce nr [...] i nie uwzględniono podłączonych mediów, a także nie zgadza się także ilość drzewostanu ze stanem faktycznym. Odwołujący wskazał, że projekt budowlany i decyzja środowiskowa odmiennie określają ilość drzew przeznaczonych do wycinki. Z tego względu obszar objęty inwestycją może różnić się od obszaru określonego w decyzji środowiskowej.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. dokonał korekty merytoryczno – reformacyjnej zaskarżonej decyzji w ten sposób, że uchylił zapis zawarty w punkt 6 na stronie 8 zaskarżonej decyzji w którym odstąpiono od określenia warunków wynikających z potrzeb obronności i ustanowił nowy zapis punktu "6" określając warunki wynikające z potrzeb obronności państwa.

Ponadto ustanowił nowy ustęp "X" w sentencji zaskarżonej decyzji określając termin wydania nieruchomości na 120 dzień od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

Natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu odwoławczego Prezydent [...] prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie, a zaskarżona decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11f ust. 1 specustawy, z wyjątkiem wymogu zawartego w pkt 3 dotyczącym określenia warunków wynikających z potrzeb obronności państwa. W związku z powyższym organ odwoławczy postanowił uzupełnić zaskarżoną decyzję o brakujący element, co zostało dokonane w pkt 2 sentencji niniejszej decyzji.

Decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera również zapisów w przedmiocie określenia terminu wydania nieruchomości, o którym mowa w art. 16 ust 2 specustawy dlatego należało błąd ten naprawić dokonując stosownych zapisów, które zostały ujawnione w punkcie 3 sentencji niniejszej decyzji.

Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę wskazał, że pomimo powyższych uchybień przebieg planowanej inwestycji został ustalony prawidłowo. Analizując wniosek inwestora, organ odwoławczy uznał racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które inwestor przedstawił w załączonej do wniosku dokumentacji.

Zaskarżona decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, wraz z określeniem ich kategorii oraz określenie linii rozgraniczających teren inwestycji. W decyzji określono również warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, a także wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja zatwierdza projekt podziału nieruchomości, przedstawiony na mapach będących załącznikami i stanowiącymi integralną część decyzji. W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością [...]. Ponadto, na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany, będący jej załącznikiem, stanowiący integralną część decyzji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 11 a ust 1 specustawy prezydent w odniesieniu do dróg powiatowych pełni w procesie budowy drogi publicznej funkcję organu administracji, który zobowiązany jest do wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, natomiast nie jest upoważniony do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji. W ocenie Wojewody [...] organy wydające decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej są uprawnione jedynie do oceny prawnej całości przedsięwzięcia inwestycyjnego i dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę. Tylko bowiem stwierdzenie przez organ, iż kształt inwestycji w wersji zgłoszonej we wniosku narusza normę wynikającą z określonych przepisów prawa, zobowiązuje ten organ do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w wersji wnioskowanej przez zarządcę drogi publicznej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 11i ust. 1 specustawy, w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo budowlane (Dz. U z 2013 r., poz. 1409). Jak wynika natomiast z treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wynika z powyższego, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego i w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ administracji jest zobligowany zezwolić na realizację inwestycji drogowej.

W ocenie Wojewody [...] zarzuty zawarte w odwołaniu są niezasadne.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego J.G. dotyczącego wydania decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, organ odwoławczy wyjaśnił, że rozpatrywana inwestycja polega na rozbudowie ulicy [...] i ulicy [...]. Obie te drogi są drogami powiatowymi. W związku z tym, zgodnie z art. 11a ust. 1 specustawy starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. Z przytoczonych faktów jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja została wydana z zachowaniem właściwości.

Zarządcą dróg w odniesieniu do dróg powiatowych na terenie [...] jest Prezydent [...]. W miastach na prawach powiatu funkcje przypisane staroście sprawuje prezydent miasta. W tym przypadku Prezydent [...] pełni podwójną rolę: organu administracji architektoniczno-budowlanej i zarządcy drogi powiatowej. W konsekwencji prezydent miasta staje się organem uprawnionym do wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na obszarach miasta na prawach powiatu. Ustawodawca wiedział o tym, że w przypadku, czy to dróg powiatowych, czy też większości dróg w miastach na prawach powiatu będzie występowała sytuacja, w której ten sam organ zainicjuje postępowanie (jako zarządca drogi) i wyda decyzję (jako organ administracji samorządowej). Jest to więc zasada, a nie sytuacja, która mogła zdarzyć się wyjątkowo, a mimo to ustawa nie wprowadziła wyłączenia prezydenta miasta na prawach powiatu w sprawach wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Odnosząc się do zarzutu braku uzasadnienia podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wskazał, że organ I instancji, w sposób wyczerpujący, wyjaśnił dlaczego dano wiarę inwestorowi i uwzględniono jego żądanie w tym zakresie. Organ odwoławczy uznał rację inwestora i wziął pod uwagę, między innymi konieczność zapewnienia szybkiego dojazdu chorych dzieci do znajdującego się w pobliżu Centrum [...], jak również umożliwienie bezzwłocznego przewozu pacjentów do Centralnego Szpitala [...] w odpowiednio krótkim czasie, co stanowi uzasadniony interes społeczny.

Wojewoda [...] wyjaśnił, że z art. 12 ust. 4 specustawy, w sposób jednoznaczny wynika, iż nabycie przez Miasto [...] prawa własności nieruchomości wymienionych w decyzji nie jest zależne od woli dotychczasowego właściciela nieruchomości.

Podkreślił, że zostanie wszczęte oddzielne postępowanie odszkodowawcze, gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczną. Rozpatrywana decyzja nie określa wysokości odszkodowania w związku z przejęciem części nieruchomości pod budowę drogi.

Odnosząc się do zarzutu pana J.G. dotyczącego naruszenia art. 11a ust. 3 specustawy wyjaśnił, iż nie jest on badany na etapie postępowania odwoławczego i naruszenie tego artykułu nie może skutkować uchyleniem rozpatrywanej decyzji. Wskazał, że Wojewoda [...] prowadzi nadzór nad przestrzeganiem przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w ustawowym terminie. We właściwym czasie również zaskarżona decyzja będzie analizowana pod kątem dotrzymania terminu określonego w art. 11 a ust. 3 ustawy.

Odnosząc się do zarzutu J.G. dotyczącego naruszenia art. 7, art. 8, art. 9 k.p.a. w toku prowadzonego postępowania zmierzającego do wydanie zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że zarzut ten jest nie zasadny, gdyż organ podjął czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz należycie i wyczerpująco informował stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący J. G.zapoznał się z aktami sprawy w dniu 24 stycznia 2014 r. oraz w dniu 13 marca 2014r, a stanowisko inwestora, co do lokalizacji wszystkich elementów inwestycji zostało uwidocznione w projekcie budowlanym.

Odpowiadając na zarzut J. G. dotyczący dołączenia do projektu budowlanego nieaktualnych opinii, organ odwoławczy stwierdził, że opinie wydane na potrzeby przygotowania inwestycji były aktualne na dzień opracowania projektu budowlanego, tj. czerwiec 2012 r. Organ pierwszej instancji zweryfikował uprawnienia budowlane projektantów oraz to, czy są oni wpisani na listę członków Okręgowych Izb Inżynierów Budownictwa, co zostało potwierdzone w punkcie III sentencji decyzji organu I instancji. Organ drugiej instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego zaniechania przez organ I instancji ustalenia warunków wynikających z potrzeb obronności państwa, organ odwoławczy podał, iż usunął ten brak w punkcie 2 sentencji niniejszej decyzji.

Odpowiadając na zarzut J. G. dotyczący niezgodności ze stanem faktycznym zatwierdzonego projektu budowlanego oraz jego nieaktualności, organ odwoławczy wyjaśnił, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Działka, będąca własnością skarżącego J. G. o numerze ewidencyjnym [...], położona w obrębie ewidencyjnym [...], w całości została przejęta w celu realizacji na niej inwestycji drogowej. Na tej działce znajdują się dwa obiekty budowlane, tj. garaż o powierzchni zabudowy ok. 15 m², pokryty papą asfaltową i dom letniskowy drewniany, pokryty papą asfaltową, o powierzchni zabudowy ok. 11,6 m². Oba te obiekty przeznaczone są do rozbiórki. W przypadku domu wykazano, w Tomie II - Projekcie Architektoniczno-Budowlanym, Część 7 - Rozbiórki, że posiada instalację elektryczną. W przypadku garażu, w odniesieniu do podłączonych mediów, zapisano w projekcie - "Brak informacji". Projektant bazując na mapach do celów projektowych, wykonuje projekt zagospodarowania terenu. Wiedza o uzbrojeniu terenu jest pozyskiwana, między innymi z tych map. Jeżeli w terenie istnieje uzbrojenie terenu, które nie zostało zaewidencjonowane w zasobach geodezyjnych właściwego ośrodka geodezyjnego, to prowadzi to do wniosku, że inwestor wykonując tę inwestycję nie zgłosił tego właściwym organom. W związku z powyższym zachodzi podejrzenie, iż mogło dojść do samowoli budowlanej. W tym przypadku, podniesione przez skarżącego kwestie nie mają istotnego znaczenia dla sprawy, gdyż wymienione powyżej obiekty zlokalizowane na działce o numerze [...] podlegają rozbiórce.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego dotyczącego niezgodności ilości drzewostanu uwzględnionego w projekcie budowalnym ze stanem faktycznym, wskazał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, znak: [...], określa w ustępie II punkcie 9 sprawy związane z wycinką drzew, cytat: "Należy ograniczyć do niezbędnego minimum wycinkę drzew i krzewów, drzewa znajdujące się w obrębie placu budowy, nieprzeznaczone do wycinki zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi typu otarcia kory, uszkodzenie systemu korzeniowego i korony. Prace w pobliskim sąsiedztwie planowanych do pozostawienia drzew i krzewów winny być prowadzone ręczenie tak, aby nie uszkodzić ich systemu korzeniowego. W miarę możliwości należy dokonać przesądzeń drzew przeznaczonych do wycinki. Miejsca składowania materiałów budowlanych zlokalizować w odległości zapewniającej ochronę drzew". Przytoczony zapis z sentencji decyzji określa jednoznacznie sposób postępowania z drzewami będącymi w kolizji z planowaną inwestycją. Zapisy decyzji środowiskowej oraz zatwierdzony projekt budowlany w sposób jednoznaczny określiły niezbędność usunięcia drzew będących w kolizji z planowaną inwestycją. Decyzja środowiskowa nie podaje dokładnej liczby drzew do wycinki. Liczba ta na przestrzeni kilku lat mogła ulec zmianie, ponieważ mogło dojść do nowych nasadzeń oraz do samosiewu na terenie inwestycji. Nawet sam skarżący nie podał dokładnej liczby drzew, która znajduje się na działce skarżącego o numerze ewidencyjnym [...].

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, który poddaje wątpliwości, czy teren objęty decyzją środowiskową jest zgodny z terenem przedmiotowej inwestycji, Wojewoda [...] stwierdził, iż jest zgodność w zakresie inwestycji określonej w decyzji środowiskowej i decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. W decyzji środowiskowej określono, że: "Przedsięwzięcie polega na rozbudowie ulic [...] i [...]na odcinku od ul. [...] do ul. [...] z przejściem tunelem pod linią kolejową relacji [...] - [...] oraz pod dwom jezdniami ul. [...]. Oś ulic [...]i [...] wraz z projektowanym tunelem zostanie przesunięta w kierunku północnym o ok. 75 m. Długość rozbudowywanego odcinka wynosi około 800 m, z czego ok. 550 m po nowym śladzie. W ciągu projektowanego odcinka znajdzie się tunel o długości ok. 80 m, zastępujący funkcjonalnie istniejący przejazd jednopoziomowy. Istniejący przejazd przez lory zostanie zamknięty. W ramach inwestycji planuje się budowę obiektów inżynierskich: przejście podziemne łącznie pod linią kolejowa i ul. [...] (zachodnią i wschodnią) z wyjściami na perony przystanku [...], przejście podziemne pod ul. [...] (łącznie stara i nowa jezdnia) w rejonie projektowanego ronda i budynku gimnazjum, z wyjściem na projektowany parking, tunel (dwujezdniowy) pod linią kolejową". Analogiczne zapisy z przestawieniem zakresu inwestycji znajdują się w projekcie zagospodarowania terenu będącego integralną częścią decyzji z dnia [...] marca 2014 r., o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. r. wniósł J. G. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ odwoławczy dostrzegając niezgodności z prawem decyzji organu I instancji zobowiązany był do odmowy wydania zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej i uchylenia decyzji. Wojewoda [...]wydając rozstrzygnięcie oraz uzupełniając decyzję Prezydenta [...] nie skonsultował tego z organem niższego szczebla i inwestorem. Zdaniem skarżącego Wojewoda [...] wydając rozstrzygnięcie zmienił kształt przedmiotowej inwestycji oraz ustalił termin wydania nieruchomości. Zmiany te mogą nie spełniać oczekiwań inwestora, a pewne jest, że żadna ze stron postępowania nie miała możliwości zapoznania się z nowymi rozwiązaniami technicznymi i rzeczowymi oraz ustosunkowania się. Wprowadzone zmiany przez Wojewodę [...] do projektu budowlanego mogą być niezgodne z normami technicznymi, a ich realizacja może wykraczać poza planowany obszar.

Podniósł również, że na mapie zasadniczej sporządzonej w dniu 10 maja 2012 r. przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta [...] naniesiona jest cała infrastruktura wraz z budynkami zgodnie ze stanem faktycznym. W związku z różnicami między w/w mapą, a mapą na której wrysowany jest projekt powstaje wątpliwość, czy mapa wykorzystana do celów projektowych jest zgodna ze stanem faktycznym i odwzorowuje rzeczywistość. Powyższe, zdaniem skarżącego, budzi wątpliwość, czy obszar objęty decyzją środowiskową dla tej inwestycji jest zgodny z terenem, na którym planowana jest inwestycja biorąc pod uwagę to, iż mapa może nie być zgodna ze stanem faktycznym.

Skarżący poddał w wątpliwość, czy zaprojektowanie odwodnienia terenu i melioracji są zgodne z ustawą, bowiem są one nowo zaprojektowanymi instalacjami, a ustawa przewiduje tylko przebudowę istniejących instalacji uzbrojenia terenu. Odwodnienie terenu oraz meliorację powinny zostać objęte osobnym wnioskiem na pozwolenia na budowę.

Zdaniem skarżącego, organ I instancji nie powinien uwzględnić wniosku o zawieszenie postępowania, ponieważ wcześniej inwestor został wezwany do uzupełnienia braków wniosku. Z uwagi na nieuzupełnienie przez inwestora wniosku w wyznaczonym terminie organ powinien zwrócić wniosek bez rozpoznania.

Skarżący wskazał ponadto, że nie jest prawdą, że w dniach 24 stycznia 2014 r. oraz 13 marca 2014 r. zapoznawał się z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zaskarżona decyzja wydana została w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 687 ze zm.) zwaną dalej specustawą.

Kwestionowana przez skarżącego inwestycja polega na rozbudowie ulicy [...] i ulicy [...], które posiadają status dróg powiatowych.

W odniesieniu do dróg powiatowych stosownie do art. 11a ust. 1 specustawy - starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. Zarządcą dróg w odniesieniu do dróg powiatowych na terenie [...] jest Prezydent [...]. W miastach na prawach powiatu funkcje przypisane staroście sprawuje prezydent miasta. W tym przypadku Prezydent [...]pełni podwójną rolę: organu administracji architektoniczno-budowlanej i zarządcy drogi powiatowej. W konsekwencji prezydent miasta staje się organem uprawnionym do wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na obszarach miasta na prawach powiatu.

Organ odwoławczy trafnie wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ właściwy.

Dla realizacji przedmiotowej inwestycji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wydał w dniu[...]maja 2009 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, która utrzymana została w mocy decyzją Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia[...]września 2009r.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.

Wbrew zarzutowi skarżącego organ odwoławczy trafnie ustalił, iż zatwierdzony projekt budowlany zgodny jest z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [... ]maja 2009 r.

O zgodności inwestycji z decyzją środowiskową świadczy opis inwestycji wynikający z projektu zagospodarowania terenu, stanowiącego integralną część decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Opis inwestycji zawarty w decyzji o pozwoleniu na budowę odpowiada opisowi inwestycji zawartemu w decyzji środowiskowej.

Decyzja środowiskowa nie podaje dokładnej liczby drzew przeznaczonych do wycinki zalecając jedynie, aby wycinkę drzew ograniczyć do niezbędnego minimum i w miarę możliwości dokonać przesadzeń drzew przeznaczonych do wycinki.

Przepisy ustawy nie upoważniają organów do oceny racjonalności czy słuszności rozwiązań projektowych przyjętych we wniosku o udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

Organ nie jest upoważniony do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji ani do dokonywania zmian w przedstawionym przez inwestora projekcie przebiegu drogi.

Przepisy ustawy nakładają na organ jedynie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem przedstawionego projektu budowlanego. W niniejszej sprawie w ocenie sądu organ trafnie odniósł się do zarzutów skarżącego i prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko.

Skarżący jest właścicielem działki o numerze ewidencyjnym [...], która w całości została przejęta w celu realizacji na niej inwestycji drogowej.

Na działce znajduje się garaż o powierzchni zabudowy ok. 15 m², pokryty papą asfaltową i dom letniskowy drewniany, pokryty papą asfaltową, o powierzchni zabudowy ok. 11,6 m².

Oba wymienione obiekty budowlane przeznaczone są do rozbiórki.

Przepisy specustawy nie przewidują obowiązku uzyskania przez wnioskodawcę lub inny organ administracji zgody właścicieli nieruchomości na zajęcie nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na inwestycję drogową.

Skutek prawny w postaci uzyskania przez jednostkę samorządu terytorialnego własności nieruchomości na których realizowana jest planowana inwestycja następuje z mocy prawa zgodnie z art. 12 ust 4 specustawy.

Zarzuty skarżącego dotyczące pominięcia przez organ uzbrojenia terenu na działce nr [...], podłączonych mediów oraz wadliwie podanej ilości drzewostanu nie mogą być uwzględnione w niniejszej sprawie.

Zarzuty te skarżący będzie mógł podnosić w odrębnej sprawie dotyczącej odszkodowania za nieruchomość przejętą na cele publiczne.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut dotyczący braku skonsultowania przez Wojewodę [...] z organem niższego szczebla i inwestorem wprowadzonych zmian w decyzji organu pierwszej instancji.

Wojewoda [...] wydając rozstrzygnięcie w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. dokonał korekty merytoryczno – reformacyjnej zaskarżonej decyzji w ten sposób, że uchylił zapis zawarty w punkt 6 na stronie 8 zaskarżonej decyzji w którym odstąpiono od określenia warunków wynikających z potrzeb obronności i ustanowił nowy zapis punktu "6" określając warunki wynikające z potrzeb obronności państwa.

Ponadto ustanowił nowy ustęp "X" w sentencji zaskarżonej decyzji określając termin wydania nieruchomości na 120 dzień od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

Dokonana przez Wojewodę [...] korekta decyzji pierwszo - instancyjnej wbrew zarzutom skarżącego nie odnosiła się do projektu budowlanego i nie wymagała konsultacji z inwestorem.

W wyniku korekty decyzji organu pierwszej instancji nie doszło do zmiany kształtu przedmiotowej inwestycji, co zarzuca skarżący.

Podnoszona przez skarżącego wątpliwość, czy mapa wykorzystana do celów projektowych jest zgodna ze stanem faktycznym i odwzorowuje rzeczywistość nie podlega badaniu przez organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę.

Organ orzekający w zakresie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej nie jest uprawniony do kwestionowania dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, opatrzonej stosownymi klauzulami ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, które stanowią potwierdzenie dokonania ich oceny przez wyspecjalizowane do tego rodzaju czynności służby geodezyjno-kartograficzne w zakresie określonym w § 9 w zw. z § 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnienie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837).

Projektowana inwestycja jest inwestycją liniową i skarżący posiada interes prawny w jej kwestionowaniu wyłącznie w zakresie w którym dotyczy działki stanowiącej jego własność.

Zarzuty skarżącego poddające w wątpliwość, czy zaprojektowanie odwodnienia terenu i melioracji jest zgodne z ustawą, wykraczają poza interes prawny wynikający z prawa własności działki nr [...]

W ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu z których część podniesiona w skardze jest niezasadna.

Sąd z urzędu nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo dlatego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02, Nr 153, poz.1270 ze zm.).

[pic]