Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 325/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pani S. A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 grudnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2009 r. w kwocie 411.151 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, w którym skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na niepowetowane szkody materialne i moralne. W ocenie skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi zarówno skarżącą, jak i jej rodzinę siedliska rodzinnego, które z trudem tworzyła przez wiele lat w wolnym i bezpiecznym kraju, jakim jest Polska. Podkreśliła, że wierzy w sprawiedliwą ocenę jej stanowiska i przedstawionej argumentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać

na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził,

że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku dają podstawy

do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego dotyczy decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca

z zaskarżonej decyzji wynosi bowiem 411.151 zł, co jest kwotą znaczną. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na możliwość pozbawienia strony i jej rodziny siedliska rodzinnego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.