Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 420/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 oraz par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., w dniu 23 marca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym Spółce, środku zaskarżenia w postaci skargi do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało w niniejszej sprawie wszczęte w dniu 23 marca 2016 r., a więc po wejściu w życie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), które zaczęły obowiązywać od dnia 15 sierpnia 2015 r. W sprawie tej zastosowanie mają zatem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym jej ustawą zmieniającą z dnia 9 kwietnia 2015 r.

Jak stanowi art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Rozpoznając skargę, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wyjaśnić należy, że p.p.s.a. w art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że przepisami ustawy zmieniającej z zakresu kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym o charakterze incydentalnym, tj. postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W tych bowiem przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Romana Hausera i Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2015, s. 61).

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca w dniu 23 marca 2016 r. wniosła do Sądu skargę na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, czyli na akt nieobjęty zakresem właściwości sądów administracyjnych. Złożona skarga jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Na marginesie Sąd zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu pozostać musi zawarte w kwestionowanym postanowieniu błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego oraz fakt, że Skarżąca zastosowała się do tego pouczenia. Katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika bowiem wprost z przepisów ustawy p.p.s.a.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.