Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1939/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Dokonano wykładni wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "I." Sp. z o.o. z siedzibą w L. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1939/10 uchylającego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi "I." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia dokonać wykładni pkt 2 wyroku z dnia 2 lutego 2011 r. w następujący sposób: sformułowanie "stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu" oznacza, że zawieszone zostają skutki prawne uchylonych rozstrzygnięć do czasu uzyskania przez wyrok przymiotu prawomocności


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lutego

2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1939/10 uchylił postanowienie Samorządowego

Kolegium Odwoławczego w W. oraz utrzymane postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że Burmistrz L. winien rozpoznać wniosek skarżącej spółki złożony w dniu [...] grudnia 2009 r. do Urzędu Miasta w L. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w myśl obowiązujących przepisów, tj. art. 18 ust. 5 oraz art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w

trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r. strona wystąpiła o wyjaśnienie znaczenia zwrotu użytego w pkt 2 wyroku: "uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu", gdyż z uzyskanych w Urzędzie Gminy informacji wynikało, że Burmistrz L. nie zamierzał stosować się do wyroku Sądu z uwagi na jego nieprawomocność, a w konsekwencji nie zamierzał podejmować decyzji w sprawie wniosku o wydanie

Spółce zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywaną "p.p.s.a."), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do

jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego

rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2005 r. sygn. akt I OZ 702/05).

Z powyższego wynika, że wykładnia wyroku powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, lecz również zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także skutków, jakie ten wyrok ma wywołać.

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w punkcie 1. o uchyleniu postanowienia Samorządowego

Kolegium Odwoławczego w W. oraz utrzymanego nim w mocy

postanowienia Burmistrza L. z dnia [...] czerwca 2010 r., którym zawieszono postępowanie w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W punkcie 2 wyroku (budzącym wątpliwości) stwierdzono, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu.

W myśl art. 152 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygniecie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Stwierdzenie więc przez sąd administracyjny w wyroku, że zaskarżone orzeczenie, na podstawie art. 152 p.p.s.a., nie podlega wykonaniu oznacza, że postanowienie nie wykonuje skutków prawnych, które wynikają z jego

rozstrzygnięcia, od chwili wydania wyroku, mimo, że wyrok uchylający to postanowienie nie jest jeszcze prawomocny. Zwrot "w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie akt lub czynność nie mogą być wykonane", użyty w przepisie należy traktować jako synonim określenia "czy i w jakim zakresie zawieszona jest moc (skutek prawny) aktu lub czynności".

Klauzula wstrzymująca wykonanie orzeczeń zaskarżonych wywołuje ten skutek, że do czasu uprawomocnienia się wyroku zawieszone zostaje związanie organów własnymi postanowieniami odmownymi i wyrażonym w ich uzasadnieniu stanowiskiem o konieczności zawieszenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku Spółki "I. Sp. z o.o." z dnia [...] grudnia 2009 r. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, które to związanie przestanie istnieć w dniu uprawomocnienia się wyroku.

W związku z tym, że od dnia ogłoszenia wyroku, nawet nieprawomocnego, organy obowiązuje ocena prawna i wskazania Sądu wyrażone w wyroku, powinny one pozostawać co najmniej w gotowości do ich zrealizowania.

Wymieniona gotowość przekształci się w obowiązek dopiero w chwili

uzyskania przez wyrok przymiotu prawomocności, co nie wyklucza możliwości wcześniejszego podjęcia przez organ działań przygotowujących spełnienie wytycznych Sądu. Wyrok nieprawomocny obowiązku jeszcze nie tworzy z uwagi na możliwość złożenia skargi kasacyjnej.

Należy zauważyć, że wspomniana ocena została zawarta na str. 7 uzasadnienia wyroku w zdaniu: "(...) wskazana w postępowaniu Burmistrza

L. przyczyna zawieszenia – skierowanie aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego dla W. o przestępstwo z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie stanowi okoliczności mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy o wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Rozstrzygnięcie końcowe toczącego się postępowania karnego nie stanowi bowiem w tej sprawie zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Burmistrz L. winien rozpoznać wniosek skarżącej spółki złożony w

dniu [...] grudnia 2009 r. do Urzędu Miasta w L. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w myśl obowiązujących przepisów, tj. art. 18 ust. 5 oraz art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi".

Sformułowanie punktu 2 wyroku należy zatem rozpatrywać łącznie z cytowanym stwierdzeniem Sądu.

Wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił, orzekając na podstawie art. 158 p.p.s.a.