Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2528/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 58, art.59, art. 64 § 2, art. 80, art. 84 § 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 14
journal: Dz.U. 2018 poz 1592
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Warszawa, 25 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj Sędzia WSA Kaja Angerman (spr.) Sędzia WSA Monika Barszcz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi A .K. i J. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków podania oddala skargę.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 2528/20

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] września 2020 r. po rozpatrzeniu zażalenia A.K. i J.D. prowadzących działalność pod firmą [...]S.C. A.K. J.T. z/s w [...], dalej "Skarżący", utrzymało w mocy postanowienie Starosty [...] z [...] sierpnia 2020 r. nr [...]w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków podania.

Postanowienie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej.

Postanowieniem z [...] września 2020 r. organ I instancji odmówił przywrócenia Skarżącym terminu do uzupełnienia braków wniosku z 27 lutego 2020 r. o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów. Organ powołując się na treść art. 58 § 1 i 2 Kpa wskazał, iż Wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Od powyższego postanowienia Skarżący złożyli zażalenie, w którym zarzucili naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, art. 8, art. 58, art. 64 § 2, art. 80 i 84 § 1 Kpa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 14 ustawy z dnia 20 lipa 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Skarżący podnoszą, że nie istnieje podstawa prawna nakładająca na stronę postępowania obowiązek przedłożenia opinii państwowej straży pożarnej, której zażądał Starosta. Zdaniem Skarżących nie istnieje również wymóg dołączania do wniosku o zmianę decyzji opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o czym świadczy fakt, że jedyną podstawą prawną, jaką podał w wezwaniu Starosta, był art. 64 § 2 Kpa, dotyczący trybu wzywania do uzupełnienia braków. Skarżący podkreślili także, że utrudnienia w prowadzeniu działalności związane z panującym stanem epidemii nie zakończyły się w momencie odwieszenia terminów administracyjnych. Zwrócili się do kilku rzeczoznawców z prośbą o wykonanie opinii i tylko jeden z nich wyraził chęć jej wykonania. Opinia została przedłożona do organu w terminie 7 dni od jej uzyskania. Skarżący wskazali, że zaskarżone postanowienie w imieniu Starosty [...] wydał A.S., który we wcześniejszym postępowaniu prowadzonym przez Starostę w sprawie z wniosku Skarżących został wyłączony, gdyż wskazywał brak bezstronności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w uzasadnieniu postanowienia przytoczyło treść art. 58 k.p.a. Wskazało, że zastosowanie powyższego przepisu uprawniającego do przywrócenia terminu, uzależnione jest od spełnienia następujących przesłanek:

1. wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu;

2. uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie terminowi nastąpiło nie z jego winy;

3. złożenie wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi;

4. dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywrócony termin, np. wniesienie odwołania.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy Organ wyjaśnił, że do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przyczyna uchybienia terminowi wskazana przez wnioskodawcę każdorazowo winna być poddana ocenie organu administracji publicznej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Taką przeszkodą może być siła wyższa, np. powódź, odcięcie od świata na skutek ataku ostrej zimy oraz niektóre zdarzenia losowe, np. przerwy w komunikacji, poważny wypadek samochodowy, związany z hospitalizowaniem w ostatnich dniach upływu terminu itp. Jakiekolwiek niedbalstwo zainteresowanego w zasadzie dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Zauważyć należy, że uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu terminu, osoba zainteresowana musi wskazywać na takie okoliczności, które spowodowały uchybienie terminowi, dotyczące jednak tylko tego okresu, w którym miała być dokonana czynność procesowa.

Organ stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że organ pismem z dnia[...].04.2020 r. nr [...]wezwał firmę [...] S.C A.K. J.T. z/s w [...]do przedłożenia opinii Państwowej Straży Pożarnej, która wyjaśniałaby, czy odpady przewidywane do zbierania o kodach 160601 (baterie i akumulatory ołowiowe) i 160602 (baterie i akumulatory niklowo kadmowe) należą do odpadów palnych. Organ stosownie do art. 64 § 2 Kpa wyznaczył stronie termin 21 dni na uzupełnienie wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na działce o nr ew. [...]w m. [...] (wniosek z dn. 27.02.2020 r.). Jednocześnie poinformowano, że niedostosowanie wniosku do obowiązujących przepisów, w wyżej określonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 9.04.2020 r. w siedzibie firmy.

Organ pismem z dnia[...].07.2020 r. nr [...]zawiadomił Skarżących, że w związku z nieuzupełnieniem wniosku z dnia [...].02.2020 r. wniosek ten, na podstawie art. 64 § 2 Kpa, pozostaje bez rozpatrzenia oraz, że z dniem [...].03.2020 roku decyzja Starosty [...], znak: [...]z dnia [...].09.2013 r. straciła ważność z mocy prawa. Zawiadomienie zostało doręczone w dniu 6.07.2020r. w siedzibie firmy.

W dniu 22.07.2020 r. do organu wpłynęło pismo Skarżących z 20.07.2020 r., w którym wnoszą o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych ww. wniosku. Skarżący wyjaśniają, że opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uzyskali w dniu 20.07.2020 r., wcześniejsze jej uzyskanie było niemożliwe. Zainteresowani wskazują na kilka przyczyn [niezależnych od nich], które przyczyniły się do uchybienia terminu, m.in. opóźnienie działania organów oraz utrudnienia w działaniu przedsiębiorców spowodowane zagrożeniem COVID-19, brak wolnych terminów u rzeczoznawcy do sporządzenia opinii. Skarżący kwestionują również zasadność żądania przez organ rzeczonej opinii. Do pisma załączono opinię rzeczoznawcy z dnia 16.07.2020 r. dot. palności odpadów oraz pismo Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]z dnia [...].04.2020 r. nr [...]informujące, że uznania odpadów za niepalne można dokonać na zasadzie dobrowolności, o której mowa w art. 8 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, wykorzystać opinie rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych lub osób, o których mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy, a w przypadku braku takiej możliwości - instytutów badawczych lub ośrodków naukowych specjalizujących się w badaniach w zakresie palności. Ww. piśmie podano również link strony internetowej, pod którym można znaleźć wykaz rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Organ postanowieniem z dnia [...].08.2020 r. nr [...]odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków ww. podania.

Organ odwoławczy zaznaczył, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie jest ocena zasadności (zgodności z prawem) wystosowanego przez organ I instancji wezwania z dnia 7.04.2020 r. o uzupełnienie wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, lecz zasadność odmowy przywrócenia terminu - określonego w rzeczonym wezwaniu (21 dni od dnia otrzymania pisma) - do uzupełnienia braków formalnych.

Wezwanie z dnia 7.04.2020 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9.04.2020r., zatem 21 dniowy termin na usunięcie braków formalnych co do zasady, upływał z dniem 30.04.2020 r.. Jednakże nie nastąpiło to w świetle uregulowań ustawy z dnia 31.03.2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw COVID-19, która wstrzymała rozpoczęcie biegu i dokonała zawieszenia terminów określonych w przepisach prawa administracyjnego, a także procesowych i sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzr ust. 1 pkt 2 ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem ¡zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374; zm.: Dz. U. z 2020 r. poz. 567, poz. 568, poz. 695, poz. 875, zwaną dalej u.C0VID), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Nowelizacja u. COVID weszła w życie z dniem jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, tj. 31.03.2020 r., jednakże zawieszenie i brak rozpoczęcia biegów terminów dotyczy okresu obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych z powodu C0VID-19. Stan zagrożenia epidemicznego wprowadzono § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13.03.2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego od 14.03.2020 r.. w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Następnie od 20.03.2020 r. do odwołania rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20.03.2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii ogłoszono na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Wykładnia językowa ww. przepisów dotyczących zawieszenia i wstrzymania biegu terminów prowadzi do wniosku, że mają one charakter retroaktywny regulując zdarzenia sprzed dnia wejścia ich w życie, tj. przed 31.03.2020 r., stan zagrożenia epidemicznego trwa od 14.03.2020 r..

Dlatego też mając na uwadze ww. treść art. 15zzr ust. 1 pkt 2 i ust. 5 u.COVID, - bieg ww. terminów nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, a czynności dokonane w celu wykonania uprawnienia lub obowiązku w okresie wstrzymania rozpoczęcia albo zawieszenia biegu terminów, o których mowa w ust. 1, są skuteczne - należy uznać, że termin na usunięcie braków formalnych wskazywanych w wezwaniu z dnia 7.04.2020 r. nie rozpoczął swego biegu w dniu jego doręczenia stronie (9.04.2020 r.).

Ustawą z dnia 14.05.2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U z 2020 poz. 875) w art. 46 wskazano, iż w ustawie z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567, 568 i 695) wprowadza się następujące zmiany m.in. w pkt 20 ww. art. uchylono art, 15zzr i art. 15zzs, a ponadto terminy, o których mowa w art. 15zzr ust. 1 ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzr ust. 1 tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 pkt 1); terminy, o których mowa w art. 15zzr ust. 1 ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzr ust. 1 tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 pkt 2), tj. od dnia 24.05.2020 r.

Powyższe oznacza, że stronie skarżącej termin na usunięcie braków formalnych wskazywanych w wezwaniu z dnia 7.04.2020 r. rozpoczął swój bieg z dniem 24.05.2020 r. i upływał w dniu 13.06.2020 r..

Organ przytoczył treść art. 64 § 2 Kpa wskazując, że w przypadku nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie (nie krótszym niż 7 dni) organ pozostawia podanie/wniosek bez rozpoznania zgodnie z zawartym w wezwaniu pouczeniem. Podkreślił przy tym, iż pozostawienie podania/wniosku bez rozpoznania jest sankcją za brak wymaganego od strony działania. Oznacza to, że w chwili wykonania nałożonego obowiązku, nawet jeśli zostanie on wykonany z opóźnieniem, wygasa przesłanka uzasadniająca pozostawienie podania/wniosku bez rozpoznania.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca bezspornie uchybiła terminowi określonemu w wezwaniu z dnia 7.04.2020 r. i do dnia otrzymania informacji o pozostawieniu wniosku z 27.02.2020 r. o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów bez rozpoznania - nie wykonała obowiązku nałożonego ww. wezwaniem (pismo Organu z dnia [...].07.2020 r. nr [...]o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania doręczono stronie w dniu 6.07.2020 r.).

Jednym z warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę wnoszącą, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. Aby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu należy w przekonujący sposób wykazać, że wskazana przez podmiot zainteresowany przywróceniem terminu przyczyna jego uchybienia istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Niedokonanie czynności procesowej w czasie biegu terminu do jej dokonania, mimo obiektywnej możliwości takiego działania, stanowi bowiem co najmniej lekkie niedbalstwo, będące jedną z postaci winy - wyklucza więc dopuszczalność przywrócenia terminu przez organ administracji publicznej. Organ odwoławczy wskazał, że okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych są nieprzekonywujące. Od dnia otrzymania wezwania z dnia 7.04.2020 r. do usunięcia rzeczonych braków formalnych (tj. 9.07.2020 r.) do dnia otrzymania informacji o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania (tj. 6.07.2020 r.), jedynym działaniem podjętym przez stronę skarżącą było wystąpienie do Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]z wnioskiem o uzyskanie wymaganej przez organ I instancji opinii. Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...] pismem z dnia [...].04.2020 r. nr [...]wskazał stronie skarżącej, m.in. że wymaganą opinię wydają rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Strona skarżąca nie tylko nie wykazała, że przed otrzymaniem informacji o pozostawieniu przez organ I instancji wniosku z dnia 27.02.2020 r. bez rozpoznania (pismo Organu z dnia 3.07.2020 r. nr [...]doręczone stronie w dniu 6.07.2020 r.) wystąpiła do któregokolwiek rzeczoznawcy o wydanie wymaganej opinii, lecz posiadając wiedzę o niemożności uzyskania ww. opinii w zakreślonym terminie (cyt. "Ze względu na fakt, że rzeczoznawca nie miał wolnych terminów w okresie, w którym sporządzenie opinii pozwoliłoby na zachowanie terminu wskazanego przez organ w wezwaniu...") nie poinformowała organu I instancji o trudnościach związanych z uzyskaniem opinii, jak również nie wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie wyznaczonego terminu. Działania zmierzające do wykonania obowiązku nałożonego wezwaniem z dnia 7.04.2020 r. strona skarżąca podjęła dopiero po otrzymaniu informacji o pozostawieniu wniosku z dnia 27.02. 2020 r. bez rozpoznania.

Organ odwoławczy ocenił, że organ I instancji prawidłowo postąpił odmawiając stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie zasadność podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia, m.in. ustalenie czy strona skarżąca uchybiła terminowi określonemu w wezwaniu z dnia 7.04.2020 r., a jeśli tak to czy przesłanki wskazywane przez skarżących w sposób wystarczający uzasadniają przywrócenie terminu do usunięcia wskazywanych w rzeczonym wezwaniu braków formalnych. Organ wyjaśnił, że zarzuty dot. prawidłowości wystosowania do strony wezwania do usunięcia braków formalnych, jak i późniejszej informacji o pozostawieniu wniosku z dnia 27.02.2020 r. bez rozpoznania mogą być ewentualnie podnoszone w odrębnym środku prawnym, jakim jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa (vide: art. 37 Kpa).

Co do zarzutu wydania postanowienia przez A.S. organ stwierdził, iż obecnie osoba ta nie została wyłączona z przedmiotowego postępowania, tym samym podpisanie przez nią rozstrzygnięcia w imieniu Starosty [...] nie stanowi o wadzie tegoż rozstrzygnięcia.

Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:

1) Naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 7, art. 8, art. 58, art. 59 § 1, art. 64 § 2, art. 80 i art. 84 § 1 K.p.a.

2) Naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (dalej jako ustawa zmieniająca).

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie istnieje podstawa prawna nakładająca na stronę postępowania o zmianę decyzji, uregulowanego w art. 14 ustawy zmieniającej, obowiązku przedłożenia opinii państwowej straży pożarnej, którego zażądał Starosta. Nie istnieje również wymóg dołączania do wniosku o zmianę decyzji opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o czym świadczy fakt, że jedyną podstawą prawną, jaką podał w wezwaniu Starosta, był art. 64 § 2 K.p.a., dotyczący trybu wzywania do uzupełnienia braków.

Zgodnie z przepisami ustawy, a konkretnie przepisem art. 41a ust. 8 pkt 2 ustawy o odpadach przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, nie stosuje się w przypadku zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów, które dotyczą wyłącznie odpadów niepalnych.

W ocenie Skarżących nie było wątpliwości co do tego, że zbierane przez nich odpady są odpadami niepalnymi. Jeżeli organ powziął takie wątpliwości, to zgodnie z art. 84 § 1 K.p.a. mógł zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Niezależnie od tego sposób wezwania do uzupełnienia braków uchybił poważnie art. 8 § 1 K.p.a., to jest zasadzie pogłębiania zaufania, zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Starosta [...] nie tylko nie podał podstawy prawnej wymogów, do których uzupełnienia wezwał, ale błędnie określił dokument, którego zażądał, czego dowodzi treść pisma Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]W związku z powyższym wezwanie z dnia 7 kwietnia 2020 r. nie powinno być uznane za skuteczne.

Uzupełnienie braków w sposób wskazany w wezwaniu Starosty [...] z dnia 7 kwietnia 2020 r. - w jakimkolwiek terminie - było niemożliwe, co wynika z pisma Komendy Miejskiej Powiatowej Straży Pożarnej w [...]. To, że jako strona podjęli działania w celu uzyskania opinii wskazanych w tym piśmie, wynikało z faktu, że chcieli otrzymać korzystne rozstrzygnięcie właściwego organu, co jednak nie zmienia faktu, że wywodzenie w stosunku do nich negatywnych konsekwencji jest niedopuszczalne ze względu na argumenty podniesione powyżej.

Utrudnienia w prowadzeniu działalności związane z panującym stanem epidemii nie zakończyły się w momencie odwieszenia terminów administracyjnych. Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom, jak również zamieszanie związane z wprowadzeniem ich w błąd przez organ co do tego, czyją opinię mają uzyskać, spowodowały opóźnienie w pozyskaniu opinii. Nie jest winą strony to, że postępowanie przedłuża się na skutek opóźnienia w działaniu organów (w tym przypadku rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych). Jako strona nie mieli wpływu na to, jak szybko opinia taka zostanie sporządzona, a jednocześnie musieli znaleźć rzeczoznawcę gotowego przystąpić do sporządzenia takiej opinii, ponieważ rzeczoznawcy, do których zwracali się w pierwszej kolejności, nie mieli wolnych terminów. Nie jest prawdą, że strona skarżąca działania podjęła dopiero po otrzymaniu informacji o pozostawieniu wniosku z dnia 27 lutego 2020 r. bez rozpoznania - co wynika jasno z chociażby daty sporządzenia pisma Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]z [...] kwietnia 2020. Strona owszem, podjęła działania mające na celu uzyskanie dokumentu, do którego złożenia została zobowiązana przez organ, jednak okazało się to niemożliwe z przyczyn wskazanych powyżej. Działania mające na celu uzyskanie opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, które strona podjęła po otrzymaniu w/w pisma, opóźniły się jednak zarówno ze względu na okoliczności obiektywne, związane ze stanem epidemii, jak i wynikające z faktu, że strona związana była koniecznością zaczekania na pierwszy wolny termin u rzeczoznawców z którymi się kontaktowała oraz na opinię sporządzoną przez niego. Bezzwłocznie po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy została ona złożona organowi. Termin został zachowany. Jak wynika z powyższego, uprawdopodobnili jako strona, że nie było uchybienia terminowi z ich winy. Tym samym postanowienia Starosty [...] z dnia [...]sierpnia 2020 r. oraz SKO w [...] z dnia [...] września 2020 r. należy uznać za nieuzasadnione i wydane z naruszeniem prawa mającym istotny wpływ na rozpoznanie sprawy, i jako takie powinny zostać uchylone.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1, 2 i 3 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Podstawą do przywrócenia terminu jest więc spełnienie przez wnoszącego prośbę o przywrócenie terminu wszystkich warunków tj. złożenie takiej prośby w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, dopełnienie czynności, dla której określony był termin, a w końcu uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy wnoszącego prośbę.

W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, a wraz z nim dopełniono czynności dla której określony był termin.

Istotą sporu jest więc kwestia oceny czy Skarżący uprawdopodobnili, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych nastąpiło bez ich winy. W ocenie sądu Skarżący nie uprawdopodobnili tej przesłanki. Organ ma rację, że z uwagi na okres zawieszenia biegu terminów termin do uzupełnienia braków złożonego przez Skarżących wniosku mimo, że wezwanie zostało doręczone stronie 9 kwietnia 2020r. upływał 13 czerwca 2020 r. W okresie do otrzymania od organu informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania strona wykazała, że podjęła jedynie inicjatywę zwrócenia się Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej pismem doręczonym adresatowi 21 kwietnia 2020 r. w sprawie opinii pożarowej. Strona niezwłocznie, bo w piśmie z 23 kwietnia 2020 r. otrzymała od Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej informacje, że może do dokonania oceny uznania odpadów za niepalne wykorzystać opinie rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych lub instytutów badawczych czy ośrodków naukowych i jednocześnie uzyskała informację dotyczącą wykazu rzeczoznawców. Tymczasem opinię rzeczoznawcy strona uzyskała dopiero 16 lipca 2020 r. i wniosła do organu 22 lipca 2020 r., jako czynność dokonywaną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Z samego faktu uzyskania opinii rzeczoznawcy w dniu 16 lipca 2020 r. nie wynika jeszcze, że istniała rzeczywista, usprawiedliwiona, niemożliwa do przezwyciężenia przez stronę przeszkoda wykluczająca jej zawinienie w uzupełnieniu braków wniosku po terminie. Organ słusznie zauważył, że strona w żaden sposób nie wykazała, że pomiędzy datą uzyskania pisma z Komendy Straży Pożarnej (23.04.2020r.), a datą uzyskania informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania (9.07.2020r.) podjęła jakiekolwiek działania, by uzyskać opinię rzeczoznawcy. Strona nie wykazała, że zwracała się do któregokolwiek rzeczoznawcy o sporządzenie opinii, że wyznaczano terminy niemożliwe do sprostania uzupełnieniu braków wniosku w wyznaczonym terminie. Dlatego twierdzenie strony o braku winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków wniosku nie mogło zostać uznane za uprawdopodobnione.

Organ słusznie wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu badaniu podlegała jedynie kwestia prawidłowości wydania zaskarżonego postanowienia, a więc spełnienia przesłanek z art. 58 k.c. a nie prawidłowości wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku i stosowania art. 64 § 2 K.p.a. W ocenie sądu organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i oceny, że Skarżący nie spełnili przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Nie doszło więc do naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 133, art. 119 pkt 3, art. 120 oraz art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.