Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 630/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi B.K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 maja 2024 r. B. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na adres do doręczeń wskazany w skardze poprzez upoważnionego pracownika w dniu 5 lipca 2024 r., zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia (k. 16 akt sądowych).

Pismem z dnia 18 lipca 2024 r. Wojewoda Dolnośląski (data wpływu do Sądu: 29 lipca 2024 r.) przekazał Sądowi zawiadomienie o przekazaniu sprawy w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zgodnie z właściwością miejscową Wojewodzie Wielkopolskiemu.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.

W niniejszej sprawie, skarżący została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone na adres do doręczeń wskazany w skardze w dniu 5 lipca 2024 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 12 lipca 2024 r. (piątek). W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.

Należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zachował swoją kompetencję do wydania orzeczenia w sprawie, pomimo przekazania sprawy z zakresu właściwości Wojewody Dolnośląskiego do właściwości Wojewody Wielkopolskiego, z uwagi na przepis art. 14 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie zaś żaden przepis szczególny nie ustanawia wyjątku od zasady wynikającej z art. 14 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.