Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1841/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1841/11 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 stycznia 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędziowie: WSA Agnieszka Jakimowicz, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2012r., sprawy ze skargi "D" Spółka komandytowa w K., przeciwko Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, w przedmiocie zwolnienia od egzekucji, postanawia: I. skargę odrzucić, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy tutejszego Sądu kwotę 100zł ( sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 29 lipca 2011r., znak [...], wydanym na podstawie art. 38 § 1 i § 2

w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954), po rozpatrzeniu wniosku "D." Spółka Komandytowa w K., odmówił wyłączenia spod egzekucji ciągów technologicznych, zgrzewarki indukcyjnej oraz zakrętarki wieczek. "D" wniosła w terminie zażalenie na to postanowienie. Dyrektor Izby Skarbowej

postanowieniem znak [...]z dnia 30 sierpnia 2011r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 k.p.a. w zw. z art. 17, art. 18

i art. 38 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

"D." Spółka Komandytowa w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o zwolnienie od egzekucji środków trwałych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone w tym przepisie akty, czynności bądź bezczynność organów administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 3 p.p.s.a., kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Instytucję zwolnienia od egzekucji administracyjnej regulują przepisy art. 38 – art. 40 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 40 § 1 tej ustawy, na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie osobie, o której mowa w art. 38 § 1. Jednakże art. 40 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji przewiduje, że na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast prawo żądania zwolnienia ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego. Art. 40 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym należy uznać za przepis szczególny wobec art. 3 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego orzekanie w sprawie postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego nie należy do właściwości sądu administracyjnego, pomimo że na takie postanowienie służy zażalenie.

Mając powyższe na uwadze, należało skargę odrzucić, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wobec czego Sąd orzekł jak w punkcie

I. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie II., na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.