Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 75/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 9 I 2023 r. A. L. (dalej jako "skarżąca"), działając przez pełnomocnika, wywiodła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. W skardze podniesiono, że w dniu 27 V 2022 r. (w skardze podano omyłkowo 18 VII 2022 r.) za pośrednictwem wyznaczonego operatora skarżąca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do chwili wniesienia skargi wojewoda jednak nie rozpatrzył wniosku.

W odpowiedzi na skargę z 27 II 2023 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu nie zarejestrowano jakiegokolwiek wniosku skarżącej. Jedynymi dokumentami, jakimi dysponuje wojewoda są pismo skarżącej z 26 IX 2022 r. z prośbą o wyznaczenie terminu osobistego stawiennictwa oraz ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda poinformował też, że wystąpił do pełnomocnika skarżącej o przesłanie dowodu złożenia wniosku.

Pismem procesowym z 17 III 2023 r. wojewoda uzupełnił swoje stanowisko przesyłając dodatkową dokumentację. Z nadesłanych dokumentów wynika, że pełnomocnik skarżącej pismem z 28 II 2023 r. przesłał do wojewody potwierdzenie nadania wniosku w placówce Poczty P. pod nr [...]. Jednocześnie przesłał odpis wniosku zastrzegając, że czyni to z ostrożności procesowej. W odpowiedzi, pismem z 10 III 2023 r., wojewoda oświadczył skarżącej, że w następstwie kwerendy jego rejestrów nie odnaleziono wcześniej złożonego wniosku, zaś zgodnie z e-monitoringiem poczty polskiej przesyłka oznaczona numerem [...] nie widnieje w ogóle jako wysłana. W związku z tym wojewoda wezwał skarżącą do złożenia do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru spornej przesyłki, jednocześnie informując o możliwości zgłoszenia reklamacji u operatora pocztowego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego, odpis pisma wojewody z dnia 17 III 2023 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej, zobowiązując go do zajęcia stanowiska.

Pismem z 25 IV 2023 r. pełnomocnik oświadczył, że dysponuje pocztowym potwierdzeniem nadania wniosku, zaś nie posiada potwierdzenia odbioru. Z kolei od naczelnika placówki pocztowej, w której nadano wniosek uzyskał informację, że przesyłka wyszła do adresata w spóźnionym terminie, stąd występuje brak jej rejestracji w elektronicznym systemie pocztowym. W ocenie pełnomocnika skarżącej wojewodzie zdarzały się już przypadki zagubienia wniosków, zaś skarżąca nie może odpowiadać za funkcjonowanie operatora pocztowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa, postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p., postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 XI 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa (art. 3 § 2a ppsa) i w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa).

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby jednak doszło po stronie organu do powstania obowiązku podjęcia określonych prawem czynności, musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie. W przypadku spraw z zakresu legalizacji pobytu cudzoziemców w Polsce postępowanie może zostać wszczęte na skutek złożenia przez stronę wniosku. Należy podkreślić, że tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony, sąd może oceniać, czy organ pozostaje w bezczynności.

W niniejszej sprawie wojewoda, w odpowiedzi na skargę oraz w dalszych pismach, stwierdził, że w prowadzonych przez niego rejestrach nie zarejestrowano żadnego wniosku złożonego przez skarżącą. Dodatkowo nadanie przesyłki o nr [...] zawierającej – według twierdzeń skarżącej – wniosek, nie zostało potwierdzone w ramach systemu elektronicznego śledzenia przesyłek e-monitoring. Ponadto w piśmie z 25 IV 2023 r. skarżąca oświadczyła, że nie jest w posiadaniu zwrotnego potwierdzenia nadania wniosku, bowiem nie otrzymała go od operatora pocztowego. Podkreśliła przy tym, że dysponuje za to potwierdzeniem jego nadania. Skarżąca nie wszczęła reklamacji przesyłki, lecz otrzymała informację od naczelnika placówki pocztowej nadawczej, że sporna przesyłka została skierowana do adresata z opóźnieniem, dlatego brak jest o niej informacji w e-monitoringu.

W powyższych okolicznościach brak jest podstaw do uznania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność (tj. przed dniem 9 I 2023 r.) skarżąca skutecznie złożyła wniosek o wydanie decyzji, który uruchomiłby postępowanie administracyjne. Skoro bowiem wojewoda w przedmiotowym okresie nie odnotował wpływu takiego wniosku, zaś skarżąca dysponuje dowodem nadania listu poleconego, który w świetle danych elektronicznego systemu śledzenia przesyłek nie został przez operatora dostarczony, to Sąd nie ma podstaw do uznania, że przed wojewodą prowadzone było w tym czasie postępowanie z wniosku skarżącej.

Powyższej oceny nie mogą podważać twierdzenia skarżącej, że wojewodzie zdarzało się już zagubienie akt w innych sprawach i że nie może ona odpowiadać za wadliwe działanie operatora pocztowego. W niniejszym przypadku nie chodzi bowiem o inne sprawy, ale o konkretny wniosek skarżącej. Potwierdzenie nadania wniosku, którym dysponuje skarżąca, budzi uzasadnione wątpliwości, że usługa doręczenia została prawidłowo wykonana. Jakkolwiek rację ma skarżąca, że nie ponosi ona winy za wadliwe działanie operatora pocztowego, jednak z tych samych względów takiej winy nie może ponosić wojewoda.

W konsekwencji stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku nie było prowadzone postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej, w związku z którym wniesiono skargę z 9 I 2023 r. w przedmiocie bezczynności. W warunkach braku postępowania administracyjnego niedopuszczalne jest zaś wywodzenie skargi na bezczynność organu w wydaniu decyzji (v. postanowienie NSA z 9 III 2022 r., III OSK 998/21 – publ. CBOSA).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga na bezczynność podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.