Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 276/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
658
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 2 p.p.s.a.; art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 par. 3 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 37 k.p.a.
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.J. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w wysokości 100 (sto) zł. 5


UZASADNIENIE

Pismem z 18 lutego 2024 r. L.J. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej: organ) w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, czy w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy zostało złożone ponaglenie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pod rygorem przyjęcia, że takowe ponaglenia nie zostało złożone i odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem ePUAP 5 czerwca 2024 r. Pełnomocnik skarżącej nie udzielił odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Ponaglenie musi zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.), w którym sformułowano zarzut bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 15 lutego 2024 r., II SA/Sz 1032/23, Legalis nr 3051315). Strona zatem obowiązana jest przytoczyć argumentację, zwłaszcza dotyczącą okoliczności bezczynności, lub przewlekłości załatwienia sprawy przez organ. Argumentacja co do bezczynności to wskazanie, że w ustawowym terminie nie doręczono jej decyzji rozstrzygającej sprawę.

Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przy tym warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu, co znalazło wyraz w aktualnym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2024 r., III OSK 99/23, Legalis nr 3047955).

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną.

Tymczasem z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie poprzedziła skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem, w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a., skierowanym do organu. Jakkolwiek w aktach administracyjnych znajduje się pismo strony zatytułowane jako "wniosek o zakończenie postępowania", jednak nie zawiera ono żadnego uzasadnienia, w tym również nie zawiera zarzutu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego. Zatem brak jest podstaw do uznania go za środek prawny, o którym mowa w art. 37 k.p.a.

W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna (m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18, Legalis nr 2210387; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2023 r., OSK 2293/22, Legalis nr 2881299).

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono natomiast na postawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

-----------------------

2