Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 378/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 14 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych postanawia przyznać A. J. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

A. J., we wniosku z 29 listopada 2013 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów, gdyż mimo przyznanej renty – nie jest mu ona wypłacana z uwagi na to, że nie przepracował 5 lat w okresie ostatnich 10 lat. Wnioskodawca podkreślił, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, lecz bez prawa do zasiłku. Nie widzi szans na znalezienie pracy ze względu na stan zdrowia. Napisał, że cierpi na liczne schorzenia, w tym raka, przebył wiele operacji i czekają go kolejne. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada majątku, poza udziałem w wysokości ¼ w prawie własności domu o powierzchni 160 m2, nie ma żadnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. Napisał, że korzysta z pomocy brata, który czasami wspomaga go finansowo, a także z pomocy sąsiedzkiej. Nie ponosi żadnych opłat za mieszkanie. Brakuje mu pieniędzy na leczenie i leki. Wnioskodawca oświadczył, że czasami korzysta również z pomocy MOPSu.

W postanowieniu z 3 lipca 2013 r. referendarz sądowy w niniejszej sprawie przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych. Tym samym, skarżący nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie toczącego się postępowania. Z uwagi jednak na sformułowane aktualnie żądanie objęcia wnioskodawcy prawem pomocy w zakresie całkowitym - pozostała do oceny kwestia ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego lub adwokata z urzędu. W konsekwencji, zgłoszony przez wnioskodawcę wniosek należało rozważyć w kategoriach rozszerzenia żądania, poprzez objęcie wnioskodawcy prawem pomocy w zakresie całkowitym. Oznacza to konieczność analizy zgłoszonego wniosku z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, a więc oceny czy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 – tekst jednolity ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ponadto, stosowanie do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt bezrobocia i braku dochodów w jego gospodarstwie domowym, braku oszczędności oraz majątku oraz jego stan zdrowia należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.

Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.