Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1060/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i ust. 15a-15e
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: 27a ust. 1, art. 27g ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2022 poz 438
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j.)
article: art. 50 ust. 1 lit. a, art. 52
journal: Dz.U. 2022 poz 1967
law: Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (t. j.)
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska – Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 18 października 2022 r. nr SKO.4119.179.2022 w przedmiocie odmowy prawa do dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 29 sierpnia 2022r., nr SOCII.536.077771.2022.254280.000001.2022. MR


UZASADNIENIE

Decyzją z 18 października 2022 r., nr SKO.4119.179.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej w skrócie jako: "k.p.a") i art. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1692 z późn. zm., powoływanej dalej jako: u.d.w.) utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta Łodzi z 29 sierpnia 2022 r., nr SOCII.536.077771.2022.254280.000001.2022, odmawiającą przyznania E.M. prawa do dodatku węglowego.

Kolegium w pierwszej kolejności przytoczyło ustalenia organu I instancji, a następnie wskazało motywy rozstrzygnięcia tegoż organu, z których wynikało, że główne źródło ogrzewania wskazane we wniosku skarżącej z dnia 22 sierpnia 2022 r., tj. kuchnia węglowa nie zostało wpisane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 438). Dlatego też wnioskodawczyni nie przysługuje dodatek węglowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podzieliło stanowisko organu I instancji, podkreślając, iż ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym, weszła w życie z dniem 12 sierpnia 2022 r. W jej pierwotnym brzmieniu, nie było wskazanego żadnego terminu do wpisania/zgłoszenia głównego źródła ogrzewania na paliwo stałe gospodarstwa domowego do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Istotnym był sam fakt złożenia takowej deklaracji. Dopiero ustawodawca artykułem 50 ustawy z dnia 15 września o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967 ze zm.), dokonał obszernej nowelizacji ustawy o dodatku węglowym (nowelizacja weszła w życie z dniem 20 września 2022 r.). Stosownie do jego treści, w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, wprowadzono datę, do której główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego wnioskodawcy o dodatek węglowy musi być wpisane/zgłoszone do CEEB, tj. dzień 11 sierpnia 2022 r. Odstępstwem od tej daty są jedynie główne źródła ogrzewania wpisane/zgłoszone po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy (art. 50 pkt 1 lit. a). Natomiast stosownie do art. 52 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw "do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 20 sierpnia 2022 r.) prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 50 stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą". Dlatego też organ pierwszej instancji, wydając swoją decyzję w dniu 29 sierpnia 2022 r., zastosował przepisy ustawy o dodatku węglowym w ich pierwotnym brzmieniu, gdzie warunkiem przyznania dodatku węglowego był jedynie wpis głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego do centralnej ewidencji emisyjności budynków (bez wskazania ram czasowych złożenia takowej deklaracji). Natomiast z chwilą kiedy dokonano obszernej nowelizacji ustawy o dodatku węglowym, która wprowadziła graniczną datę 11 sierpnia 2022r. jako dzień, do którego można dokonywać zgłoszenia/wpisu do CEEB głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego, to zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, ustawodawca wykluczył możliwość dokonywania jakichkolwiek korekt w tym zakresie, po dniu 11 sierpnia 2022 r. Strona postępowania może dokonać korekty, ale w zakresie złożonego wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Jeżeli natomiast zostałaby dokonana korekta źródła ogrzewania w CEEB, to teoretycznie powinna mieć ona miejsce do dnia 11 sierpnia 2022 r., aby jej wprowadzenie nie wykluczyło przyznania prawa do dodatku węglowego.

Tymczasem, jak wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, Zarząd Lokali Miejskich, który jest właścicielem nieruchomości, położonej przy ul. [...] w Ł., dokonał korekty/wpisania/zgłoszenia do CEEB wyżej wskazanego źródła ogrzewania po dniu 11 sierpnia 2022 r. Jak wynika z wydruku deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania, nastąpiło to w dniu 8 września 2022 r. Stanowi to podstawę do odmowy przyznania wnioskodawcy dodatku węglowego, wobec braku spełnienia jednej z podstawowych przesłanek uprawniających do tegoż świadczenia. Ponadto jeśli skarżąca nie uzyskała dodatku węglowego i jej zdaniem miało to miejsce w wyniku błędu właściciela lokalu, który zajmuje, może rozważyć możliwość wystąpienia na drogę sądową o odszkodowanie z tego tytułu.

Skargę na powyższą decyzję złożyła E.M., podkreślając, iż to wina administratora budynku, że źródła ogrzewania lokali nie zostały zgłoszone w odpowiednim czasie. Skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację zdrowotną i materialną, wnosząc jednocześnie o pozytywne rozpatrzenie skargi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymało argumentację wskazaną w uzasadnieniu swojej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy daje podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z at. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 1842), zwanej ustawą covidową, znowelizowanym na mocy art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), z dniem 3 lipca 2021r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Stosownie do art. 15 zzs4 ust.3. ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Na tle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 30 listopada 2020r., II OPS 6/19, wyraził pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego".

Zważywszy na treść powyższej regulacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 marca 2023 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, ziściły się bowiem warunki określone w tym przepisie. Rozpoznanie tej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 7 grudnia 2022 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku w związku z brakiem oświadczenia pełnomocnika skarżącej o możliwościach technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie tego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z dnia 3 marca 2023 r.

Wymagany przy tym przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji.

Materialnoprawne przesłanki wydania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1692 z późn. zm).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 przywołanej powyżej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia jej wejścia w życie tj. od 12 sierpnia 2022 r. do dnia 20 września 2022 r., dodatek węglowy przysługiwał osobie w gospodarstwie domowym, w przypadku gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576).

Z mocy art. 50 ust. 1 lit. a) ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967 ze zm.) przepis powyższy został zmieniony w ten sposób, że dodatek węglowy przysługuje, o ile wymienione w nim główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego zostało wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych do centralnej ewidencji emisyjności budynków po raz pierwszy. Stosownie do art. 52 ustawy z 15 września 2022 r., do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 50 stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, tj. z dniem 20 września 2022 r.

Odnosząc powyższe do realiów sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania należy wskazać, że w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, postępowanie administracyjne nie zostało zakończone. Organ I instancji, wydając decyzję z dnia 29 sierpnia 2022 r. orzekał zatem w rygorze przepisów sprzed nowelizacji, jednakże organ odwoławczy rozpoznając ponownie sprawę w dniu 18 października 2022 r., miał obowiązek stosować przepisy ustawy w brzmieniu po nowelizacji, która weszła w życie z dniem 20 września 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi zasadnie zatem wskazuje w zaskarżonej decyzji z dnia 18 października 2022 r., że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw.

W konsekwencji organ winien zbadać, czy w sprawie spełnione zostały następujące przesłanki określone w przywołanym powyżej przepisie art. 2 ust. 1 u.d.w.:

1. czy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi,

2. czy źródło ogrzewania zostało wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo

3. czy zostało wpisane lub zgłoszone po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust.1. tej ustawy.

W pierwszej kolejności należało ustalić jakie urządzenie jest głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej, przy czym skarżąca we wniosku z dnia 22 sierpnia 2022 r. oświadczyła, że głównym źródłem ogrzewania jej gospodarstwa domowego jest kuchnia węglowa, natomiast w odwołaniu z dnia 15 września 2022 r. jako główne źródło ogrzewania wskazała kozę. Wynikające stąd wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy nie zostały przez organ wyjaśnione.

Ponadto, zważywszy, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw dotycząca budynku, w którym znajduje się gospodarstwo domowe skarżącej datowana jest na dzień 8 września 2022 r., a zatem zgłoszenie nastąpiło po 11 sierpnia 2022 r., organ winien ustalić, czy został spełniony warunek wprowadzony ustawą z dnia 15 września 2022 r., zgodnie z którym wpisanie lub zgłoszenie głównego źródła ogrzewania może nastąpić po 11 sierpnia 2022 r. w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych do CEEB po tej dacie po raz pierwszy.

W aktach postępowania administracyjnego znajduje się przywołana powyżej deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, z której wynika, że Zarząd Lokali Miejskich w dniu 8 września 2022 r., dokonując zgłoszenia nieruchomości przy ul. [...] do centralnej ewidencji emisyjności budynków, wskazał, iż deklaracja została złożona zgodnie z art. 27g ust. 1 i 3 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Przepis art. 27g ust. 1 stanowi, że właściciel lub zarządca budynku lub lokalu składa do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o źródłach ciepła lub źródłach spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c, zwaną dalej "deklaracją", w terminie 14 dni od dnia pierwszego uruchomienia tego źródła ciepła lub źródła spalania paliw. W związku z powyższym, oraz biorąc pod uwagę niekwestionowane ustalenia organu I instancji co do tego, że na dzień 29 sierpnia 2022 r. główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej nie zostało zgłoszone do centralnej ewidencji, należy stwierdzić, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazywał, że źródło ogrzewania zostało zgłoszone do CEEB w dniu 8 września 2022 r. po raz pierwszy. Organ odwoławczy nie poczynił ustaleń w tym zakresie, czym naruszył przepis art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. Organ nieprawidłowo zastosował przepis prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 u.d.w., przyjmując, że dokonanie "korekty/wpisania/zgłoszenia" do CEEB źródła ogrzewania po dniu 11 sierpnia 2022 r. stanowi wystarczającą podstawę do odmowy przyznania skarżącej dodatku węglowego.

Organ II instancji rozpoznając ponownie wniosek skarżącej, miał obowiązek respektować treść art. 2 ust. 15a - 15e u.d.w., które to przepisy zostały dodane na mocy ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw.

Zgodnie z art. 2 ust. 15a u.d.w., dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:

1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768);

2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie:

a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265),

b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577),

c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692),

d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561);

3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art.

6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

Z treści powyższego przepisu wynika, że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. Katalog źródeł informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku ma charakter otwarty a stan faktyczny istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 u.d.w. może zostać ustalony w oparciu o wszelkie dostępne dowody, których przykładowe wyliczenie zawiera art. 2 ust. 15a u.d.w. Celem postępowania odwoławczego nie jest sama kontrola poprawności rozstrzygnięcia podjętego w pierwszej instancji, lecz ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem zmian w jej stanie faktycznym i prawnym, które nastąpiły w okresie dzielącym orzekanie po raz pierwszy od ponownego orzekania będącego następstwem wniesienia odwołania. Pominięcie przez organ dowodów wskazujących, czy złożona po 11 sierpnia 2022 r. deklaracja była pierwszym zgłoszeniem źródeł ogrzewania w gospodarstwie domowym skarżącej i nieustalenie tej istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności, jest nie do zaakceptowania w świetle art. 2 ust. 15a i następnych ustawy o dodatku węglowym, jak i ogólnych zasad postępowania administracyjnego, wynikających z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Przepisy te zobowiązują organy administracji do podejmowania, tak z urzędu jak i na wniosek, wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę treść przepisów ustawy o dodatku węglowym, w tym art. 2 ust. 1 u.d.w., w brzmieniu aktualnie obowiązującym, dokona ustaleń odnośnie rodzaju źródła ogrzewania na paliwo stałe w gospodarstwie domowym skarżącej oraz czy Zarząd Lokali Miejskich w Ł. dokonał zgłoszenia źródeł ciepła i źródeł spalania dla nieruchomości przy ul. [...] w Ł. po raz pierwszy w dniu 8 września 2022 r. Rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie dodatku węglowego, powinno nastąpić z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd wykładni art. 2 ust. 1 oraz ust. 15a ustawy o dodatku węglowym.

is