Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 159/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność [...] Inspektora [...] [...] w [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. W. wystąpiła ze skargą na niedopełnienie obowiązków i bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie wszczęcia postępowania kontrolnego i administracyjnego dotyczącego J. K., B. R., A. N., M. N..

Skarżąca wniosła o:

stwierdzenie, że Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności.

stwierdzenie, że pełniący funkcję organu nie dopełnił obowiązków służbowych.

stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty

określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

zasądzenie do organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm

przepisanych.

Skarżąca wskazała, że jest m.in. właścicielką nieruchomości położonej w miejscowości M., gm. S., o numerze geodezyjnym [...]. Do współwłaścicieli rzeczonej nieruchomości należą również: J. K., B. R., M. R., M. N. i A. N..

Na podanej nieruchomości znajdują się garaże, które są użytkowane przez poszczególnych współwłaścicieli nieruchomości. Przeciwko rodzicom Skarżącej, tj. B. i J. K., wszczęte zostało przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nad N. postępowanie kontrolne. Niezrozumiały był fakt wszczynania kontroli wyłącznie przeciwko rodzicom Skarżącej, podczas gdy na nieruchomości posadowionych jest osiemnaście podobnych garaży. W związku z powyższym, złożone zostało do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nad N. żądanie wszczęcia kontroli także wobec pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

Przeciwko właścicielom wskazanej wyżej nieruchomości zostało wszczęte postępowanie administracyjne, z wyjątkiem: A. N. i M. N. zd. R. (pozostający w związku małżeńskim), B. R., M. R. (pozostający w związku małżeńskim) i J. K.. Powyższe spotkało się z niezrozumieniem ze strony Skarżącej, która wskazywała na nieprawidłowości związane z garażem użytkowanym przez wyżej wymienionych. Pomimo wielokrotnych wniosków ze strony Skarżącej, organ pozostał bierny i nie dokonał kontroli oraz wszczęcia postępowania administracyjnego.

P. z dnia [...] sierpnia 2022 roku skierowanym do Inspektor Nadzoru Budowlanego, Skarżąca wezwała organ do podjęcia działań w sprawie poprzez wszczęcie postępowania administracyjnego - a w przypadku uznania przez organ, że brak jest podstaw do wszczęcia tegoż postępowania - do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wezwanie wpłynęło do Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] sierpnia

2022 roku.

P. z dnia [...] września 2022 roku (data wpływu - [...] września 2022 roku) Inspektor Nadzoru Budowlanego odpowiedział na pismo Skarżącej, lecz nie wszczął postępowania administracyjnego, jak również nie wydał postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. W piśmie organ podał, że w dniu

[...] marca 2021 roku przeprowadził kontrolę budynków znajdujących się na nieruchomości, stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym [...], a następnie wszczął szesnaście oddzielnych postępowań. Inspektor Nadzoru Budowlanego twierdzi, że postępowania te zostały wszczęte "z urzędu", podczas gdy zostały one zainicjowane wskutek złożonego wniosku.

Nawet jeżeli organ twierdzi, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania wobec wyżej wymienionych, tj. J. K., B. R., M. R., A. N. i M. N., to powinien w tym zakresie wydać stosowne rozstrzygnięcie, umożliwiając tym samym kwestionowanie ewentualnego rozstrzygnięcia przez Skarżącą. Tymczasem Inspektor Nadzoru Budowlanego mimo wyraźnie wyartykułowanych żądań nie wszczyna postępowania administracyjnego, jak również nie odmawia wszczęcia postępowania.

Do dnia złożenia skargi nie zostało wydane postanowienie o wszczęciu lub o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wobec: A. N., M. N., B. R., M. R. i J. K., skoro organ administracji publicznej twierdzi, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że organ pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce co do wszczęcia lub wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wobec wyżej wymienionych.

Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się zatem bezczynności, zaś bezczynność ta nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, gdyż Organ posiadał wyraźne sygnały odnoszące się do żądania wszczęcia postępowania, względnie do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie, jeżeli Sąd uzna, iż nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał, że przeciwko rodzicom Skarżącej zostało wszczęte postępowanie kontrolne, w związku z czym złożono do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nad N. żądanie wszczęcia kontroli także w stosunku do pozostałych współwłaścicieli i nieruchomości. Ze względu na fakt, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. nad N. Pan A. N. jest jednocześnie współwłaścicielem nieruchomości, organ ten został wyłączony, a sprawa przekazana do prowadzenia Inspektor Nadzoru Budowlanego. W ocenie Skarżącej przeciwko właścicielom nieruchomości zostało wszczęte postępowanie administracyjne z wyjątkiem A. N., M. N., B. R., M. R. i J. K., mimo wskazywania na nieprawidłowości związane z garażem użytkowanym przez w.w. osoby.

Na pismo z [...]. 08.2022r. organ udzielił odpowiedzi.

Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ odwołał się do art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej p.p.s.a. zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z ww. przepisu wynika jednoznacznie, iż warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. W stanie faktycznym niniejszej sprawy strona z tego uprawnienia nie skorzystała, w związku z czym skarga powinna zostać odrzucona. Wniesiona skarga podlega także odrzuceniu ze względu na fakt, iż pismo Skarżącej z dnia [...] września 2022 r. organ uznał za skargę. W przypadku czynności kontrolnych organu nadzoru budowlanego, podjętych wskutek pisemnej skargi obywatela, organ może stwierdzić nieprawidłowości świadczące o naruszeniu normy prawa budowlanego, a jeżeli czynności te nie wykazały istnienia naruszeń prawa powinien w tym względzie stosować przepisy Działu VIII k.p.a.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy, ww. pismem M. W. w związku z prowadzonym postępowaniem wobec posiadaczy garaży w osiemnastosegmentowym budynku na nieruchomości oznaczonej jako działka o nr [...], położonej w miejscowości M. wniosła o bezzwłoczne rozpoznanie sprawy i wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego wobec A. i M. małżonków N. , B. i M. małżonków Rozwadowskich oraz J. K.. W uzasadnieniu wskazała, iż organ prowadzi postępowanie dotyczące kontroli stanu technicznego budynku usytuowanego na terenie działki o nr ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M., gm. S. w sprawie sygn. [...].

O sposobie rozpoznania skargi organ poinformował stronę pismem z dnia

[...] września 2022 r. W piśmie organ wskazał, iż w związku z pismem Pani U. W. z dnia [...] października 2020 r. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydanym w sprawie znak: [...] wyznaczył Inspektor Nadzoru Budowlanego do załatwienia sprawy dotyczącej legalności obiektów zlokalizowanych na działce nr [...] w miejscowości M. gm. S.. P. to podobnie jak pismo Pani W. z dnia [...] sierpnia 2022 r., zostało uznane za skargę (a nie wniosek). Po uprzednim przeprowadzeniu czynności wyjaśniających w dniu [...] marca 2021 r. organ przeprowadził kontrolę budynku gospodarczego na działce nr [...] jak i pozostałej zabudowy na ww. działce. Po zebraniu niezbędnego materiału dowodowego organ w dniu [...] sierpnia 2021 r. dokonał rozdzielenia postępowania i wszczął z urzędu 16 odrębnych postępowań dotyczących zrealizowanych samowolnie obiektów budowlanych oraz samowolnie wykonanych robót budowlanych dotyczących poszczególnych pomieszczeń gospodarczych, o czym zawiadomił jego strony, w tym Panią M. W. jako jedną ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości.

Postępowania te prowadzone są w sprawach znak: [...], [...], [...], [...], [...] [...],[...] a ich przedmiotem są samowolne roboty budowlane, samowolne rozbudowy oraz samowolne budowy obiektów budowlanych przez użytkowników poszczególnych pomieszczeń w budynku gospodarczym na działce nr [...] w miejscowości M.. Jako strona ww. postępowań Pani M. W. ma zapewniony czynny udział w prowadzonych postępowaniach i jest na bieżąco informowana o podejmowanych czynnościach, w tym o prowadzonym postępowaniu w sprawie znak: [...] dotyczącym samowolnie wykonanych robót budowlanych - rozbudowy budynku przez Panią J. K..

Organ poinformował także stronę, iż uregulowane w rozdziale 5a ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) postępowania w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy są co do zasady postępowaniami prowadzonymi z urzędu (poza przewidzianym w art. 49f ust. 2 żądaniem właściciela lub zarządcy tego obiektu budowlanego dotyczącym wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego). Tym samym organ nie ma podstaw prawnych do wszczęcia postępowania i prowadzenia postępowania na wniosek. Powyższe w związku z treścią art. 227 i art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) - dalej k.p.a. stanowiło podstawę do uznania pisma Skarżącej za skargę. Ponadto wskazano, że wielokrotnie Pani M. W. jako strona prowadzonych przez tutejszy organ postępowań dotyczących budynku na działce nr [...] w miejscowości M., także w związku z wniesionymi dwukrotnie ponagleniami była informowana, że organ w związku z przeprowadzoną kontrolą obiektów na ww. działce nie znalazł podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania, co do zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia na garaż dla samochodu osobowego dokonanych przez Państwa M. i A. małżonków N. oraz Państwa M. i B. R.. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Starosta [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. potwierdził przyjęcie zgłoszenia i brak wniesienia sprzeciwu co do zgłoszonej przez Pana A. N. zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego na garaż dla samochodu w 18-segmentowym budynku gospodarczym na działce nr [...] w miejscowości M.. Również Pan B. R. dokonał

[...] czerwca 2010 r. zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania 1 pomieszczenia gospodarczego w 18 segmentowym budynku gospodarczym przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] na pomieszczenie garażowe na działce nr ew. [...] w miejscowości M. gmina S., a Starosta [...] pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. przyjął zgłoszenie i nie wniósł sprzeciwu. Także Państwo E. i J. K. [...] stycznia 2011 r. dokonali zamiaru zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego w 18-segmentowym budynku gospodarczym (przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...]) na pomieszczenie garażowe na działce nr [...] w miejscowości M., gmina S., a Starosta [...] pismem z dnia [...] lutego 2011 r. przyjął zgłoszenia i nie wniósł sprzeciwu. Przy czym z uwagi na fakt, iż stwierdzono rozbudowę pomieszczenia Państwa K. organ wszczął i prowadzi postępowanie, które zostało zarejestrowane pod znakiem sprawy [...].

Mając na uwadze powyższe organ stosownie do treści art. 237 § 3 k.p.a. zawiadomił Skarżącą o sposobie załatwienia jej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W przypadku skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność), lub postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – do organu prowadzącego postępowanie.

Sąd uznał niesioną skargę za dopuszczalną przyjmując, że skarżąca w trybie art. 37 § 1-3 k.p.a. złożyła ponaglenie. Skarżąca kierowała do organów bardzo wiele pism, które stanowiły wyraz niezadowolenia wobec działań organu i jego opieszałości. Dając skarżącej prawo do merytorycznej oceny zasadności wniesionej skargi należy przy tym zaznaczyć, że skarżąca niekonkretnie a jednocześnie wieloma pismami wskazywała na wielość spraw wymagających załatwienia.

Organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W myśl reguły z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, z tym że – zgodnie z § 2 tego artykułu – niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przy czym, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).

Treść obowiązku płynącego z art. 35 § 1 k.p.a oznacza zakaz nieuzasadnionego przetrzymywania spraw bez nadawania im właściwego biegu oraz obowiązek prowadzenia postępowania bez niepotrzebnych zahamowani, w przeciwnym razie mamy do czynienia z przewlekłością postępowania.

Zgodnie natomiast z art. 36 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności wskazanej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12 orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta była zawiniona przez organ, czy też nie. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3a k.p.a., ani nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 36 k.p.a. Przewlekłość postępowania ma zaś miejsce, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

Skargą z dnia [...] września 2022 r. Skarżąca zarzuciła Inspektor Nadzoru Budowlanego bezczynność w sprawie dotyczącej wszczęcia postępowania kontrolnego i administracyjnego polegające na nieuzasadnionej zwłoce we wszczęciu postępowania lub wydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego J. K., B. R., A. N. i M. N..

Wobec braku wyraźnego określenia przez skarżącą w stosunku do którego wniosku zarzuca organowi bezczynność a także wielości toczących się postępowań na które wskazywał organ oraz podejmowania w szeregu pismach różnych kwestii, Sąd zobowiązał skarżącą do skonkretyzowania przedmiotu skargi przez podanie, jakiego konkretnie domagała się wszczęcia postępowania przez przedłożenie stosownego wniosku - czy żądanie dotyczy bezczynności w sprawie samowoli budowlanej obiektu, czy odstępstw od projektu budowlanego, czy zmiany sposobu użytkowania garaży, czy stanu technicznego obiektu, czy kwestionowania ustaleń kontroli. Zobowiązano również do sprecyzowania czy zarzuty dotyczą nieprawidłowo ustalonego kręgu stron toczącego się już postępowania a jeśli tak, to jakiego postępowania oraz czy skarżąca domaga się wszczęcia takiego samego postępowania, które już się toczy, lecz z uwzględnieniem innych podmiotów niż występujące już w toczącym się postępowaniu. Zobowiązano również do oświadczenia czy skarżąca składała ponaglenie w konkretnej sprawie objętej wskazanym żądaniem na niezałatwienie jej w terminie.

W odpowiedzi Skarżąca wskazała, że wskutek wszczętej kontroli przez Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczęte zostały postępowania administracyjne odnoszące się do garaży użytkowanych przez poszczególnych współwłaścicieli nieruchomości. W ocenie Skarżącej postępowanie, którego nie wszczął Inspektor Nadzoru Budowlanego powinno dotyczyć dwóch przedmiotów, tj. zgodności z prawem dokonanej zmiany sposobu użytkowania garaży oraz ustaleń samej kontroli. W toku kontroli pracownicy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ogóle nie weryfikowali argumentacji między innymi Skarżącej odnośnie do nieprawidłowości dokonanej zmiany sposobu użytkowania garaży przez: J. K., M. i A. małżonków N. oraz M. i B. małżonków R. . Funkcjonariusze Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjęli a priori, iż budynki użytkowane przez wyżej wymienionych są zgodne z prawem. Pomimo wniosków, przeprowadzona kontrola była powierzchowna, niedokładna i skontrolowane zostały jedynie niektóre części budynku. Co więcej, współwłaścicielom nie dano możliwości czynnego udziału w czynnościach, co jest niezgodne z art. 10 k.p.a. Nadto protokół pokontrolny zawiera zapisy niezgodne ze stanem faktycznym. Stan techniczny "obiektu" był niezgodny z ujawnionym w protokole stanem faktycznym. Skarżąca zwracała na to uwagę, lecz powyższe spotkało się z dezaprobatą ze strony kontrolujących. Co więcej, została przedłożona prywatna ekspertyza, która w ogóle nie została przez Inspektor Nadzoru Budowlanego wzięta pod uwagę. Skarżąca podnosiła również, iż wyżej wymienieni nie uzyskali wszelkich wymaganych prawem zgód, a zatem nawet uzyskana zgodna na zmianę sposobu użytkowania garaży została wydana niezgodnie z prawem (np. brak zgody wszystkich współwłaścicieli, brak ujęcia wszystkich współwłaścicieli w przedłożonej do organu liście współwłaścicieli, podpisy nieżyjących osób (A. K.). Dlatego też powinno to zostać przez organ nadzoru budowlanego zweryfikowane.

Przedłożone wyjaśnienie skarżącej dotyczy niezadowolenia z prowadzonego przez organ postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania garaży wobec innych podmiotów. Skarżąca wskazuje na wadliwą ocenę materiału dowodowego i wadliwe ustalenia organu. Są to zarzuty, które nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu o stwierdzenie bezczynności organu. W takim postępowaniu nie ocenia się prawidłowości prowadzenia innych postępowań. Skarżąca nie podała przy tym, która konkretnie sprawa nie została załatwiona.

Jak wskazała Skarżąca w piśmie, domagała się ona wszczęcia przez organ postępowania wyjaśniającego, dalej - postępowania administracyjnego. Wreszcie w przypadku dojścia przez organ do przekonania, iż w sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do wszczęcia postępowania, Skarżąca wnosiła o wydanie przez organ postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarżąca nie posiadała bowiem żadnego orzeczenia, które mogłby stanowić substrat zaskarżenia. Organ jednakże był obojętny na wnioski Skarżącej i w tym zakresie pozostawał w bezczynności.

Jak pisała dalej, z uwagi na fakt, iż postępowanie kontrolne, a dalej administracyjne nie zostało wszczęte wobec garaży użytkowanych przez wyżej wymienionych, celowym byłoby wszczęcie nowego postępowania (obejmującego przedmiotem wskazanej wyżej kwestie), wobec wskazanych wyżej osób. Dlatego też w ocenie Skarżącej zasadnym byłoby wszczęcie postępowania z uwzględnieniem wskazanych wyżej, innych podmiotów.

Dla potrzeb rozpatrywanej sprawy wskazać trzeba, że w procedurze administracyjnej zasadą jest, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 K.p.a.). Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Skarżąca nie wskazywała, że składała wniosek o ukształtowanie własnego prawa. Zgłaszając swoje uwagi i wskazując na potrzebę zbadania prawidłowości przez właściwy organ nadzoru budowlanego odnoszących się do obiektu budowlanego innych podmiotów nie dochodzi do wszczęcia postępowania. W przypadku potwierdzenia nieprawidłowości w budowie czy funkcjonowaniu obiektu budowlanego, organ podejmuje stosowne czynności z urzędu.

W uzasadnieniu skargi skarżąca odwoływała się do pisma z [...] sierpnia 2022 r. Analizując jego treść należy również stwierdzić, że stanowi ono o konieczności bezzwłocznego rozpoznania sprawy i wszczęcia postępowania wobec wymienionych podmiotów bez sprecyzowania żądania. W uzasadnieniu tego pisma jest mowa o toczącym się postępowaniu w przedmiocie stanu technicznego budynku na działce nr [...]. Skarżąca kwestionuje, że nie objęto nim p. N. , p. R.

i J. K. .

Postępowanie w sprawie bezczynności nie może być oceniane przez pryzmat podmiotów, które mają być objęte jakimkolwiek postępowaniem administracyjnym lecz przez pryzmat zgłoszenia wniosku co do określonego przedmiotu postępowania. Ten jednak nie został przez skarżącą wskazany.

W związku z powyższym skargę na bezczynność postępowania należy uznać za niezasadną

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.