Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 127/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Konserwator Zabytków
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 89  , art 90  ust 2 pkt 6 , 7 , 7a  i 7 b
journal: Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

SENTENCJA

IISAB/Kr 127/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 8 kwietnia 2022 r. (data wpływu 13.04.22 r.) J. G. (skarżąca) złożyła wniosek do Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie o doprecyzowanie na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. osnowy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 16 listopada 1968 r., którą wpisano do rejestru zabytków nr rejestru [...]: "[...] stanowiący własność [...] i mieszczący się Ośrodek Szkoleniowo - Turystyczny [...] Zarządu Wojewódzkiego w K.. Decyzja niniejsza obejmuje budynek oraz oficynę i otoczenie obejmujące park wraz z drzewostanem" poprzez doprecyzowanie granic otoczenia zabytku. W związku z niedoprecyzowaniem przez ówczesny organ "otoczenia obejmującego park wraz z drzewostanem" skarżąca została pozbawiona możliwości korzystania z działki, która rzekomo jest uwzględniona w "drzewostanie".

Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z 3 października 2022 r. udzielił odpowiedzi na ww. wniosek, wskazując, że art. 155 k.p.a. pozwala organowi na zmianę treści decyzji, jednak pod warunkiem, że przepisy szczegółowe nie stanowią inaczej. Jak wynika natomiast z wniosku zawarte w nim żądanie dotyczy w istocie skreślenia z rejestru zabytków części zespołu dworsko-parkowego w Z. wpisanego do rejestru zabytków na podstawie decyzji z dnia 16 listopada 1968 r.

Organ wyjaśnił, że zasady skreślenia z rejestru zabytków określa art. 13 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2022 poz. 840), który w tym przypadku stanowi przepis szczegółowy. Wydawanie decyzji o skreśleniu z rejestru zabytków należy do kompetencji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zabytek wpisany do rejestru zabytków skreśla się z tego rejestru, w przypadku gdy uległ on zniszczeniu w stopniu powodującym utratę Jego wartości historycznej , artystycznej lub naukowej albo którego wartość będąca podstawą wydania decyzji o wpisie do rejestru nie została potwierdzona w nowych ustaleniach naukowych, ww. przepis stosuje się do skreślenia z rejestru części zabytku, jak również otoczenia zabytku. Postępowanie administracyjne w sprawie skreślenia zabytku z rejestru wszczyna się z urzędu bądź na wniosek właściciela zabytku lub użytkownika wieczystego gruntu, na którym znajduje się zabytek nieruchomy. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie należy wystąpić do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pośrednictwem Delegatury w [...] Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie. Do wniosku należy dołączyć również dokumenty potwierdzające prawo własności dz. ewid. nr [...], [...],[...], [...] w obr. ewid. Z. ."

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucono naruszenie prawa procesowego, a to art. 35 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie polegające na niezałatwieniu sprawy skarżącej bez zbędnej zwłoki, podczas gdy zgodnie z powołanym przepisem organ obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki; art. 36 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie polegające na braku poinformowania Strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, podczas gdy zgodnie z powołanym przepisem organ jest zobowiązany do poinformowania strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, podając przyczyny zwłoki oraz wskazać nowy termin, w tym pouczając stronę o możliwości wniesienia ponaglenia. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązanie organu do wydania decyzji w zakreślonym terminie 7 dni od dnia doręczenia organowi akt; 3. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej wraz z kosztami zastępstwa.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o: oddalenie skargi poprzez uznanie, że czynność Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków polegająca na wyłączeniu działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...] w obr. ewid. Z. , gm. G. z obszaru objętego wpisem do rejestru zabytków - Nr rejestru [...] Dawny dwór w Z. pow. N. - budynek dworu oraz oficyna i otoczenie obejmujące park wraz z drzewostanem, była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa oraz uznanie, że stanowisko Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków polegające na przekazaniu sprawy do załatwienia wg właściwości tj. do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zgodnie z wymogiem art. 13 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa; uznanie, że mimo przekroczenia obowiązujących przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego tj. art. 35, w związku z art. 36 działanie organu nie nosiło znamion rażącego naruszenia prawa.

W uzasadnieniu organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 3 października 2022 r. dotyczące zakwalifikowania sprawy jako skreślenia części zabytku z listy oraz jego niewłaściwości w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259 t.j. z dnia 2023.02.08) - dalej określanej jako p.p.s.a. – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 t.j. z dnia 2023.04.25) ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.

Skarżąca dołączyła do skargi " pismo w sprawie braku odpowiedzi" skierowane do Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie Delegatura Nowy Sącz z dnia 3 lutego 2022 r ( k - 7). Pismo - ponaglenie nie zostało jednak skierowane do właściwego organu.

Organem wyższego stopnia w stosunku do Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie Delegatury w [...] jest Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Warszawie, którego zadania i kompetencje wykonuje Generalny Konserwator Zabytków (art. 17 pkt 2 k.p.a.).

Jak stanowi art. 89 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U.2022.840 t.j. z dnia 2022.04.19) organami ochrony zabytków są: minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie wykonuje Generalny Konserwator Zabytków; wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie wykonuje wojewódzki konserwator zabytków. Do zadań wykonywanych przez Generalnego Konserwatora Zabytków należy, w szczególności :

6) organizowanie i prowadzenie kontroli w zakresie przestrzegania oraz stosowania przepisów dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;

7) sprawowanie nadzoru nad działalnością wojewódzkich konserwatorów zabytków;

7a) koordynowanie działalności wojewódzkich konserwatorów zabytków;

7b) kontrolowanie działalności wojewódzkich konserwatorów zabytków na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 224)

(art. 90 ust 2 pkt 6,7,7a i 7b ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami)

W tej sytuacji skarga na bezczynność, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.