Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 210/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: uwzględniono skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 44
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Ł. K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności uwzględnia skargę i stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, Ł. K., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Z. O. Ł. K. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący"), złożył w dniu 3 października 2017 r. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "Z. O. – [...]" (nr [...]), w ramach konkursu ogłoszonego przez Zarząd Województwa, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Z. 2014 - 2020 (dalej zwanej także "IZ RPO WZ", "Organ").

Pismem z dnia 30 listopada 2017 r. IZ RPO WZ poinformowała Wnioskodawcę o konieczności dokonania uzupełnienia i poprawy dokumentacji aplikacyjnej, w zakresie wymienionym w załączniku nr [...] do pisma, pouczając przy tym Wnioskodawcę, że w ramach weryfikacji potwierdzającej zgodność projektu z kryteriami oceny wstępnej, przysługuje mu prawo do jednokrotnej poprawy/uzupełnienia złożonej dokumentacji, której należy dokonać w terminie 7 dni od dnia potwierdzenia otrzymania pisma, pod rygorem negatywnej oceny spełniania danego kryterium.

Wysłana w dniu 01 grudnia 2017 r. do Wnioskodawcy przesyłka zawierająca ww. informację z dnia 30 listopada 2017 r. została zwrócona nadawcy z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie."

Wnioskodawca nie uzupełnił i nie poprawił dokumentacji aplikacyjnej w zakreślonym wyżej terminie.

Pismem z dnia z dnia 16 stycznia 2018 r. IZ RPO WZ poinformowała Wnioskodawcę, że złożony przez niego wniosek o dofinansowanie projektu nie został uzupełniony/poprawiony we wskazanym przez organ terminie, został oceniony negatywnie i nie podlega dalszej ocenie ze względu na niespełnienie następujących kryteriów oceny wstępnej: poprawność i kompletność wniosku (kryterium administracyjności); możliwość oceny merytorycznej wniosku (kryterium administracyjności). IZ RPO WZ wyjaśniła, że ww. pismo z dnia 30 listopada 2017 r., pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach 04 grudnia 2017 r. oraz 12 grudnia 2017 r.) nie zostało odebrane przez Wnioskodawcę i zostało zwrócone do nadawcy w dniu 19 grudnia 2017 r. Powołując się dalej na art. 44 k.p.a., IZ RPO WZ stwierdziła, że pismo nie podjęte pomimo jego dwukrotnego awizowania uznaje się za doręczone.

W proteście Wnioskodawca, nie zgadzając się negatywną oceną co do niespełnienia kryteriów oceny wstępnej wniosku o dofinasowanie, podniósł zarzuty o charakterze proceduralnym, wnosząc o skuteczne doręczenie ww. pisma z dnia 30 listopada 2017 r. informującego o konieczności dokonania poprawek/uzupełnień. Zwrócił uwagę, że zgodnie z Regulaminem konkursu nr [...], do doręczeń stosuje się zapisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 44 k.p.a. Wskazał, że w przypadku nieobecności adresata, o zawiadomieniu adresata o złożeniu przesyłki na poczcie powinna być dokonana stosowna adnotacja na dowodzie doręczenia. Samo umieszczenie na kopercie zawierającej przesyłkę lub na dowodzie potwierdzającym doręczenie pisma stempla czy wzmianki o awizowaniu przesyłki (nie podjęto w terminie), nie może być, w ocenie Wnioskodawcy, uznane za spełniające przesłanki doręczenia. W ocenie Wnioskodawcy, pismo z dnia 30 listopada 2017 r. nie zostało mu skutecznie doręczone.

Pismem z dnia 01 marca 2018 r. IZ RPO WZ rozstrzygnęła o nieuwzględnieniu protestu, wyjaśniając przy tym, że przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1146 ze zm. dalej: "ustawa wdrożeniowa") wskazują, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów (art. 50). Wyjaśniła dalej, że przepis art. 50 ustawy wdrożeniowej został zmieniony ustawą z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy wdrożeniowej i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 1475, dalej "ustawa zmieniająca"), która weszła w życie w dniu 2 września 2017 r., w ten sposób, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się również przepisów k.p.a. dotyczących doręczeń, chyba że ustawa stanowi inaczej. IZ RPO WZ wskazała również, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy wdrożeniowej, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy dotychczasowe, co oznacza, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 50 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym do 1 września 2017 r. (rozpoczęcie konkursu nastąpiło w dniu 3 lipca 2017 r.).

Odnosząc się do zarzutów protestu, Organ wskazał, że protest nie zasługiwał na uwzględnienie.

W ocenie bowiem IZ RPO WZ, wezwanie z dnia 30 listopada 2017 r. zostało doręczone Wnioskodawcy zgodnie z odpowiednimi przepisami k.p.a. Organ wyjaśnił, że w związku z niemożnością doręczenia Wnioskodawcy ww. pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a., pismo to – zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. – przechowywane było przez operatora pocztowego w swojej placówce przez 14 dni (od 5 do 18 grudnia 2017 r.). Jednocześnie operator pocztowy w dniu 4 grudnia 2017 r. umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej Wnioskodawcy zawiadomienie o możliwości odbioru ww. przesyłki w terminie 7 dni (art. 44 § 2 k.p.a.). Następnie w dniu 12 grudnia 2017 r. operator pocztowy pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). W wyniku niepodjęcia przez Wnioskodawcę przesyłki w terminie 14 dni, w dniu 19 grudnia 2017 r. pismo zostało zwrócone IZ RPO WZ z adnotacją: "nie podjęto w terminie". Organ dodał, że powyższe informacje zostały potwierdzone przez operatora pocztowego w piśmie z dnia 09 stycznia 2018 r. IZ RPO WZ stwierdziła, powołując się na art. 44 § 4 k.p.a., że pismo zostało doręczone z upływem ostatniego dnia 14 - dniowego okresu, tj. w dniu 18 grudnia 2017 r. W tej sytuacji, Wnioskodawca powinien był dokonać poprawy/uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej w terminie do 27 grudnia 2017 r., czego nie uczynił.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S., Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu IZ RPO WZ z dnia 01 marca 2018 r. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 44 § 2, 3 i 4 k.p.a. przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej i błędne uznanie doręczenia zastępczego za prawidłowe.

Zawnioskował o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Skarżący nie zgodził się ze stwierdzeniem organu, jakoby doszło w sprawie do prawidłowej awizacji przesyłki zawierającej ww. pismo z dnia 30 listopada 2017 r., a więc, że mogła ona zostać uznana za skutecznie doręczoną.

Stwierdzając za organem, że w sprawie miał zastosowanie przepis art. 44 k.p.a., Skarżący stwierdził, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ani kopert zawierającej przesyłkę z dnia 30 listopada 2017 r. nie wynika, by została ona prawidłowo awizowana w sposób przewidziany w art. 44 k.p.a. Na kopercie widnieje datownik potwierdzający, że przesyłka została nadana w dniu 1 grudnia 2017 r. w S., adnotacja prawdopodobnie awizacja (nieczytelny podpis oraz data) oraz adnotacja: "zwrot, nie podjęto w terminie" bez pieczęci datownika pocztowego z datą zwrotu przesyłki. Wskazał nadto, że na kopercie (a także na zwrotce) brak jest informacji, kiedy i w jaki sposób próbowano doręczyć przesyłkę, powodów jej niedoręczenia, a co najważniejsze, samej daty pierwszego doręczenia i awizacji. Żadna z powyższych adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie nie została podpisana lub opatrzona parafką. Brak jest również informacji o przyczynach niedoręczenia przesyłki. Jedyną informacją, jaką w tej sytuacji dysponował organ, był wydruk z systemu "emonitoring" przesyłek pocztowych oraz pismo P. P. z dnia 11 grudnia 2017 r.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Skarżący stwierdził, że z domniemania prawdziwości korzystają, jako dokumenty urzędowe, zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek oraz adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, a warunkiem takiego domniemania jest, aby adnotacje te zostały prawidłowo sporządzone i podpisane. Zdaniem Skarżącego, ten warunek nie został spełniony, z dołączonej do akt koperty oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru nie sposób bowiem ustalić daty dokonania pierwszego awizowania (w szczególności, czy miało ono miejsce 4 grudnia) ani przyczyn niedoręczenia przesyłki; pozostałe informacje dotyczące pierwszego awizowania nie zostały potwierdzone podpisem doręczającego przesyłkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia IZ RPO WZ co do jego zgodności z prawem, należy przede wszystkim wskazać, że ocena przedmiotowego wniosku dokonywana jest w oparciu o ustawę wdrożeniową oraz postanowienia Regulaminu konkursu nr [...]

Kontrolując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia 01.03.2018 r., którym IZ RPO WZ nie uwzględniła protestu wobec uznania, że mimo skutecznego doręczenia Skarżącemu wezwania z dnia 30.11.2017 r. w trybie tzw. fikcji doręczenia przewidzianej w art. 44 k.pa., Skarżący nie dokonał w wymaganym terminie w dokumentacji aplikacyjnej stosownych uzupełniń/poprawek, jak również legalność działań IZ RPO WZ podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły wyraz w ww. zaskarżonym rozstrzygnięciu, Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 44 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy doszło do skutecznego doręczenia Wnioskodawcy pisma IZ RPO WZ z dnia 30.11.2017 r. informującego o konieczności dokonania uzupełnień i poprawek w dokumentacji aplikacyjnej, w zakresie wymienionym w załączniku nr [...] do pisma, a w konsekwencji, czy zasadnie IZ RPO WZ oceniła negatywnie wniosek Skarżącego z powodu niespełnienia kryterium poprawności i kompletności wniosku oraz możliwości oceny merytorycznej wniosku.

W ocenie IZ RPO WZ, doszło do doręczenia ww. pisma z dnia 30.11.2017 r. w trybie art. 44 §4 k.p.a. w dniu 18.12.2017 r. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia, co zdaniem Skarżącego, z uwagi na nieprawidłowości związane z działaniem doręczyciela P. P. (brak stosownych adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie zawierającej ww. pismo), nie można uznać, że pismo zostało skutecznie doręczone w trybie art. 44 § 4 k.p.a.

Poza sporem jest okoliczność, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy wdrożeniowej stosuje się przepisy k.p.a. dotyczące doręczeń, zaś Sąd oceniając z urzędu legalność podjętych czynności w tym zakresie nie stwierdził podstaw do zakwestionowania tej okoliczności, że w zakresie doręczeń zastosowanie znajdują przepisy k.p.a.

Przypomnieć jedynie należy, że procedura doręczania pism pomiędzy organem a uczestnikami przedmiotowego konkursu w zakresie procedury wyboru projektu została uregulowana w rozdziale 7 Regulaminu, w tym uzupełnień i poprawek w ocenie wstępnej projektu w rozdziale 7 podrozdział 2 pkt 1 ppkt 12 i 14. Zgodnie z pkt 7.2.1 pkt 12 Regulaminu konkursu, w przypadku konieczności dokonania uzupełnienia lub poprawy dokumentacji aplikacyjnej, z uwagi na niespełnienie przez wnioskodawcę kryteriów administracyjności, (...), IZ RPO WZ wezwie wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawy dokumentacji. Poprawy/uzupełnienia należy dokonać w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem negatywnej oceny spełnienia danego kryterium.

Stosownie do pkt 14 rozdział 7.2.1., do doręczeń i sposobu obliczania terminów stosuje się przepisy k.p.a.

Zgodzić się także należy z Organem, że z przepisów ustawy wdrożeniowej i ustawy zmieniającej wynika, że w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 50 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 01.09.2017 r., którego brzmienie jest następujące: "Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów."

Trafnie przy tym wskazał także Organ, że przepis art. 50 ustawy wdrożeniowej z dniem 01.09.2017 r. otrzymał nowe brzmienie: "Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej.", jednak stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy wdrożeniowej, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy dotychczasowe." Wskazując, że rozpoczęcie konkursu nastąpiło w dniu 3 lipca 2017 r., prawidłowo stwierdził Organ, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 50 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym do 01.09.2017 r.

Wskazać zatem przy tym należy na obowiązujące w zakresie doręczeń przepisy k.p.a., które znajdują zastosowanie w spornej materii.

Stosownie do art. 42 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1), pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2).

Zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.

Z kolei stosownie do art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

Natomiast przepis art. 44 § 1 k.p.a. stanowi, że:

"§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).

§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.).

§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy."

Z uwagi na to, że doręczenie zastępcze uregulowane w art. 44 k.p.a. oznacza przyjęcie fikcji doręczenia i uznanie skutku doręczenia nawet w sytuacji, w której adresat fizycznie nie podjął przesyłki, to nie może budzić wątpliwości, że doręczyciel dochował wszystkie wymogi co do sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Wiąże się to z wyraźnym zaznaczeniem na przesyłce, że doręczyciel spełnił wszystkie warunki prawidłowego powiadomienia adresata o przesyłce, o których mowa w art. 44 k.p.a. Informacje zatem zawarte w tzw. awizo, powinny być umieszczone również na zwrotnym potwierdzeniu odbioru bądź na kopercie zawierającej przesyłkę, której dotyczy doręczenie.

W ocenie Sądu, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że twierdzenie Organu, iż wezwanie z dnia 30.11.2017 r. zostało Wnioskodawcy skutecznie doręczone w dniu 18.12.2017 r. w trybie art. 44 § 4 k.p.a. – jest nieuprawnione.

Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy w postaci analizowanego przez Organ zwrotnego potwierdzenia odbioru i koperty, czy też pisma P. P. S.A. z dnia 09.01. 2018 r., na które powołał się Organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu, nie pozwala na stwierdzenie zaistnienia przesłanki co do skutecznego doręczenia spornej korespondencji w trybie art. 44 § 4 k.p.a.

W aktach sprawy znajduje się nadesłana przez organ, w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, kserokopia koperty i zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji skierowanej do Skarżącego w dniu 01.12.2017 r., które jednakże nie mogą stanowić dowodu doręczenia w trybie art. 44 § 4 k.p.a. Nie wynika z nich bowiem, by doręczyciel (P. P. S.A.) dokonał na przesyłce adnotacji potwierdzających próbę doręczenia przesyłki adresatowi oraz, czy i gdzie pozostawił informację adresatowi przesyłki o terminie odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka jest przechowywana (awizo).

Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty i zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika jedynie, że przesyłkę nr [...] zwrócono nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie.

Jest to jedyna okoliczność, którą można stwierdzić w sposób niebudzący wątpliwości na podstawie wskazanych dokumentów.

Z kolei w piśmie z dnia 09.01.2018 r. (k. 9), odwołując się serwisu internetowego śledzenia przesyłek poleconych http://emonitoring.poczta-polska.pl, P. P. S.A. wyjaśniła, że przesyłkę poleconą nr [...] zaawizowano w dniu 04.12.2017 r. po nieudanej próbie doręczenia i pozostawiono ją do odbioru w Urzędzie Pocztowym [...]. Zawiadomienie powtórne sporządzono w dniu 12.12.2017 r., a jej zwrot nastąpił w dniu 19.12.2017 r. z adnotacją: "nie podjęto w terminie". P. P. wyjaśniła dalej, że ze względu na technologię świadczenia usługi "przesyłka polecona w obrocie krajowym" nie ma możliwości udzielenia oczekiwanych informacji w zakresie wskazania godziny awizowania i doręczenia przedmiotowych zawiadomień.

Zdaniem Sądu, wskazane wyżej wyjaśnienia P. P., jak i wydruk z serwisu internetowego śledzenia przesyłek poleconych http://emonitoring.poczta-polska.pl, nie posiadają takiej mocy prawnej "zawiadomienia", jakiego wymaga ustawodawca w art. 44 § 2 k.p.a., stanowią bowiem jedynie informację o przemieszczaniu się przesyłki, a więc mają jedynie charakter poglądowy, informacyjny. Nie stanowią jednak dowodu potwierdzającego dokonanie awizowań ani pozostawienie adresatowi zawiadomień w sposób wymagany w art. 44 § 2 k.p.a.

Sporna kwestia niejednokrotnie była przedmiotem rozstrzygnięć sądowych, co znajduje swój wyraz w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które Sąd w pełni podziela, a w którym podkreśla się, że uchybienie któremukolwiek z elementów procedury tzw. fikcji doręczenia powoduje, iż organ korzystając z niego, nie może powołać się na domniemanie doręczenia. Przesłanki z art. 44 k.p.a. należy wykładać ściśle, a nie przy zastosowaniu wykładni rozszerzającej. Procesowa instytucja tego doręczenia polega nie tyle na domniemaniu, ile oparta jest na konstrukcji fikcji prawnej poprzez uznanie, że nastąpiło doręczenie pisma, które de facto nie miało miejsca. Warunkiem jednak przyjęcia przez organ takiej fikcji prawnej, tj. uznania, iż nastąpiło doręczenie, jest dysponowanie przez ten organ niebudzącym wątpliwości dowodem potwierdzającym, że przesłanki określone w art. 44 k.p.a. zostały spełnione. Takim dowodem dla organu jest zwrotne potwierdzenie odbioru zawierające pełną informację, że adresat został zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i o miejscu oraz terminie z datą i podpisem doręczyciela. Aby uznać prawidłowość doręczenia decyzji (tutaj wezwania z dnia 30.11.2017 r.) w trybie art. 44 k.p.a., konieczne jest prawidłowe dokonanie wszystkich czynności przewidzianych w tym przepisie, tzn. pozostawienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, w przypadku niepodjęcia w powyższym terminie przesyłki - pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu awizowania, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Aby więc mówić o prawidłowym (skutecznym) doręczeniu zastępczym dokonanym w trybie art. 44 k.p.a., muszą zostać spełnione wszystkie wyżej wskazane warunki. W przypadku niedopełnienia jednego z tych warunków (czynności) przez operatora pocztowego, nie jest możliwe stwierdzenie, że pismo zostało doręczone prawidłowo (por.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 31 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 2105/11 - Lex nr 1403125, 9 stycznia 2015 r. sygn. akt II GSK 2893/14 - Lex nr 1624414, 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1158/14 - Lex nr 2033967, 4 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1367/11 - Lex nr 1367240, 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 695/12 - Lex nr 1145634, postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 935/11 - Lex nr 1082823).

W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie, brak jest podstaw do niespornego, jednoznacznego uznania, że spełnione zostały przesłanki z art. 44 § 4 k.p.a. Wobec tego, twierdzenie Organu, że wezwanie z dnia 30.11.2017 r. zostało Skarżącemu skutecznie doręczone w trybie fikcji doręczenia przewidzianej w art. 44 k.p.a., uznać należało za nieuprawnione, nie znajduje bowiem oparcia w dokumentacji akt sprawy.

W konsekwencji tego Sąd stwierdził, że negatywna ocena wniosku zawarta w piśmie IZ RPO WZ z dnia 16.01.2018 r. wobec braku jego uzupełnienia/poprawienia we wskazanym przez IZ RPO WZ terminie, a także nieuwzględnienie protestu z uwagi na skuteczne doręczenie wezwania z dnia 30.11.2017 r. - były wadliwe i przedwczesne. Organ nie wykazał nie budzącym wątpliwości dowodem, wymaganym w przepisie art. 44 § 2 k.p.a., skutecznego doręczenia Skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie z dnia 30.11.2017 r. Dowodu takiego nie stanowią w kontekście wymogów przewidzianych w art. 44 k.p.a. ani wyjaśnienia doręczyciela P. P. ani też wydruk ze strony internetowej P. P. S.A. "śledzenie przesyłek". Nie wynika z nich bowiem, czy i kiedy przesyłka ta została doręczona Skarżącemu.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, doszło w sprawie do naruszenia przepisu art. 44 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie sprawy Sąd uznał argumentację skargi za zasadną i działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez IZ RPO WZ.

Ponownie zatem rozpoznając sprawę, uwzględniając powyższą ocenę Sądu spornej kwestii, stosownie do art. 153 p.p.s.a., IZ RPO WZ zobowiązana jest podjąć działania przewidziane przepisami prawa w celu skutecznego doręczenia Skarżącemu (Wnioskodawcy) pisma z dnia 30.11. 2017 r., a następnie dokona oceny wniosku o dofinansowanie projektu Skarżącego złożonego w dniu 03 października 2017 r. w oparciu o właściwe przepisy prawa.

Sąd, działając na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a., nie orzekł o zwrocie poniesionych kosztów niniejszego postępowania sądowego wobec braku wniosku Skarżącego o ich przyznanie.