Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1443/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1182
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jednolity
article: art. 180 par. 1, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 12 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) w zw. z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu [...] maja 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] września nr [...] o odmowie uwzględnienia wniosku M. K. w sprawie skargi na przetwarzanie jej danych osobowych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z siedzibą w W. przy ul. [...] , w związku z postępowaniem kontrolnym przeprowadzonym w [...]. z siedzibą w W.

Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że wpłynęła do niego skarga M. K. na przetwarzanie jej danych osobowych w zakresie imion, nazwiska, imion rodziców, stanu cywilnego, adresu zamieszkania, serii i nr dowodu osobistego wraz z datą jego ważności, nr PESEL, nr NIP przez powyżej określonego Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w związku z postępowaniem kontrolnym przeprowadzonym w [...]

Wnioskodawczyni poinformowała, że Dyrektor UKS postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. włączył do dowodów postępowania kontrolnego w Spółce dokumenty zgromadzone w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego wobec jej córki – E. K. w zakresie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za rok 2005, w tym również aktu notarialnego z dnia [...] września 2004 r., który ujawnia jej dane osobowe w powyżej określonym zakresie. Podała również, że nie była stroną w postępowaniu kontrolnym i nie jest związana z kontrolowaną Spółką. Podniosła również, że Dyrektor UKS włączając do dowodów postępowania kontrolnego w Spółce przedmiotowy akt notarialny naruszył prawo, gdyż jej dane osobowe nie były wymagane do prowadzonego w Spółce postępowania kontrolnego, a na włączenie tego dokumentu jako dowodu Dyrektor UKS nie otrzymał zgody Naczelnika Wydziału Kontroli Nieujawnionych Źródeł Przychodów.

Wnioskodawczyni wniosła o wydanie decyzji administracyjnej zobowiązującej do nieudostępniania jej danych osobowych w postępowaniu kontrolnym prowadzonym wobec Spółki, a w przypadku stwierdzenia przestępstwa skierowania zawiadomienia o przestępstwie, a także wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub innego przeciwko osobie, która jest winna dopuszczenia się uchybień.

W ocenie organu pełnomocnik wnioskodawczyni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oparł na własnej interpretacji przepisów, a negując stanowisko organu stawiał wyłącznie własne tezy nieznajdujące potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym.

W pierwszej kolejności, odnieść się należy do zarzutu pełnomocnika skarżącej, iż przesłanka "niezbędności przetwarzania jej danych osobowych" zawartych w akcie notarialnym nie została spełniona w postępowaniu kontrolnym prowadzonym w Spółce.

Podkreślić należy, że działanie Dyrektora UKS związane było z realizacją procedur wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Natomiast art. 187 § 1 powołanej ustawy stanowi, że organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przytoczone przepisy stanowiły podstawę prawną w procesie przetwarzania danych osobowych wnioskodawczyni, co zostało udokumentowane w aktach postępowania i potwierdzone wyjaśnieniami Dyrektora UKS, które w ocenie organu stanowią wiarygodny dowód.

Nie jest rolą organu ingerencja w tok prowadzonego przez Dyrektora UKS postępowania poprzez ocenę niezbędności włączenia przez niego dokumentu w charakterze dowodu zawierającego dane osobowe wnioskodawczyni. Taka ingerencja prowadziłaby do merytorycznej oceny działania Dyrektora UKS, do czego Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie ma kompetencji.

Organ uznaje za zasadne wyrażenie poglądu, iż w jego ocenie, do ustalenia stopnia pokrewieństwa między dowolnymi osobami, niezbędne jest co najmniej przetwarzanie danych osobowych osób, których pokrewieństwo ustala się w powiązaniu z danymi osobowymi ich rodziców.

Dyrektor UKS pozyskał przedmiotowy akt notarialny zawierający dane osobowe wnioskodawczyni z akt postępowania toczącego się przed nim wobec jej córki – E. K. i w ocenie organu nie doszło w tym zakresie do żadnych uchybień, gdyż jego celem było ustalenie stopnia pokrewieństwa w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym w Spółce.

W ocenie organu pozyskanie i dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawczyni przez Dyrektora UKS odbywało się w oparciu o zastosowaną szczególną procedurę wynikającą z przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa i działanie to może podlegać ewentualnej weryfikacji w toku postępowania instancyjnego w niej przewidzianej.

W tym stanie faktycznym i prawnym decyzję poprzedzającą należało utrzymać w mocy.

M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], zarzucając organowi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem następujących przepisów:

1. art. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, poprzez uznanie przez organ, iż nie doszło do ujawnienia przez Dyrektora UKS danych osobowych skarżącej, przez co pozbawiona została prawa do ich ochrony;

2. art. 12 pkt 1 i 2 powołanej powyżej ustawy, poprzez błędne rozstrzygnięcie przez organ jej skargi, przez co nie została zrealizowana prawidłowo kontrola zgodności przetwarzania jej danych osobowych z przepisami o ich ochronie;

3. art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie przetwarzanie jej danych osobowych przez Dyrektora UKS było niezbędne do zrealizowania jego uprawnień kontrolnych wobec podmiotu trzeciego;

4. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), poprzez prowadzenia postępowania z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej;

5. art. 12 powyżej powołanej ustawy, poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady szybkości działania.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa i skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) jest aktem prawnym, który zakreśla granice ochrony danych osobowych, ale też wskazuje sytuacje i zdarzenia prawne, w których ochrony tej odmawia. Przedmiotowa ustawa w art. 23 wymienia i określa przesłanki legalizujące przetwarzanie danych osobowych, wskazuje w jakich sytuacjach przetwarzanie danych osobowych jest prawnie dopuszczalne.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż dane osobowe skarżącej, zawarte w akcie notarialnym z dnia [...] września 2004 r. rep. [...] , tj. imiona rodziców skarżącej, stan cywilny, adres zamieszkania i numer pesel, zostały przetwarzane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., albowiem powyższy akt notarialny został postanowieniem Dyrektora Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] włączony jako dowód w sprawie prowadzonego postępowania kontrolnego nr [...] wobec E. K. – córki skarżącej. Akt notarialny potwierdzał fakt pokrewieństwa pomiędzy skarżącą, a jej córką – E. K. , członkiem Zarządu kontrolowanej Spółki.

Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Stosownie zaś do art. 187 § 1 ww. ustawy, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Reasumując, w ocenie Sądu, przetwarzanie danych osobowych skarżącej (zawartych w akcie notarialnym zakwalifikowanym jako dowód w sprawie) znajduje oparcie w przesłance określonej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Przepis ten dopuszcza bowiem przetwarzanie danych, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Obowiązkiem organów kontrolnych jest rzetelne przeprowadzenie postępowania kontrolnego w oparciu o wszystkie możliwe dowody. Uprawnieniem organu było dopuszczenie wszystkich dowodów w tym dowodu z aktu notarialnego.

Domaganie się przez skarżącą ochrony prawnej w oparciu o ustawę o ochronie danych osobowych w toczącym się postępowaniu kontrolnym prowadzonym wobec jej córki – E. K. w przedmiocie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. i wobec Spółki, której jest członkiem zarządu, nosi w ocenie Sądu znamiona nadużycia prawa. Ustawa o ochronie danych osobowych nie może być absolutyzowana w sytuacji, gdy w grę wchodzą inne chronione prawem wartości. W interesie zarówno Państwa, jak i podatników, leży kontrola dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu. Dlatego też racjonalny ustawodawca wprowadził w art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych katalog przesłanek legalizujących przetwarzanie danych osobowych bez zgody osoby zainteresowanej.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd nie stwierdził, aby organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył wskazane w niej przepisy prawa procesowego i materialnego. Jednocześnie Sąd podaje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1338/13, w zbliżonym stanie faktycznym i prawnym, oddalił skargę K. K. – , córki skarżącej i siostry E. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że skarżąca również szukała ochrony w przepisach ustawy o ochronie danych osobowych w związku z włączeniem do akt postępowania kontrolnego prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej tego samego aktu notarialnego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje stanowisko Sądu wyrażone w uzasadnieniu powyżej określonego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.