Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 930/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, par.  2,  par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 grudnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2023 roku sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 sierpnia 2023 roku nr KO.420.176.2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji oddala skargę. ał


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r., nr KO.420.176.2023 wydanym na podstawie art. 58 § 1, § 2, art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 775) – dalej: k.p.a.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim odmówiło A. O. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. , nr 93/2021 o ustaleniu, na wniosek D. Sp. z o.o. z siedzibą w K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą, na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb K., gm. K..

Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że wnioskiem z dnia 26 lipca 2023 r. skarżąca wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji lokalizacyjnej z dnia 29 listopada 2021 r. Wskazując na zasadność zgłoszonego żądania strona podnosiła, iż w toku postępowania przed organem I instancji zgłaszała swoje warunki, od których uzależniała niekwestionowanie podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, a które to warunki, pomimo deklaracji inwestora (zarówno pisemnych jak i ustnych) nie zostały wypełnione na etapie realizacji inwestycji objętej w/w decyzją. Skarżąca podkreśliła, że Starosta Bełchatowski w sposób bezprawny pozbawił jej statusu strony postępowania zakończonego decyzją nr 942.2022, którą to decyzję skarżąca uzyskała dopiero w dniu 13 lipca 2023 r., w wyniku złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Mając na uwadze treść złożonego wniosku, w szczególności fakt powołania przez stronę dwóch różnych rozstrzygnięć podjętych przez odrębne organy administracji publicznej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r. wezwało skarżącą do sprecyzowanie istoty zgłoszonego żądania poprzez wskazanie:

- czy dotyczy ono wniosku przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, a jeżeli tak, to do jej jednoznacznego określenia poprzez wskazanie organu, który podjął objętą wnioskiem decyzję, daty jej wydania, numeru (znaku sprawy), przedmiotu postępowania, której dotyczyła, a nadto stosownie do wymogów art. 58 § 1-2 k.p.a., o wskazanie okoliczności, które uprawdopodabniałyby brak winy strony w uchybieniu terminowi do dokonania określonej czynności procesowej (wniesienia odwołania) oraz daty ustania przyczyny uchybienia;

- czy też stanowi inne pismo, a jeżeli tak to jakie.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, A.O. w piśmie z dnia 23 sierpnia 2023 r. wskazała, iż zgłoszone przez nią żądanie dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Wskazując na okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu strona podtrzymała argumentację, co do braku zrealizowania zarówno przez inwestora, jak i organ I instancji, pomimo wcześniejszych zapewnień, żądań strony, od których spełnienia uzależniała brak kwestionowania przedmiotowej decyzji w trybie instancyjnym. Wyjaśniła, że w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. miała zapewniony czynny udział. Tego uprawnienia została natomiast pozbawiona w postępowaniu prowadzonym w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r.

Z przedłożonych akt postępowania wynika, iż powyższa decyzja została doręczona skarżącej osobiście, w dniu 14 grudnia 2021 r. Decyzja ta jest decyzją ostateczną i prawomocną.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wydanej w I instancji decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r., nr 93/2021.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało na wstępie, iż z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych bezspornie wynika, że strona uchybiła określonemu w art. 129 § 2 k.p.a. ustawowemu 14 dniowemu terminowi do wniesienia odwołania od wydanej w I instancji decyzji. Dalej odwołując się do treści art. 58 § 1 k.p.a. wskazało, iż w/w termin – w razie jego uchybienia – należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej wnosi się w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie uchybionej czynności procesowej (art. 58 § 2 k.p.a.). Wniosek o przywrócenie terminu, o którym mowa w § 2 jest niedopuszczalny (art. 58 § 3 k.p.a.).

W oparciu o powyższe Kolegium wywiodło, iż przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej jest uzależnione od łącznego spełnienia 4 ustawowych przesłanek, to jest: wystąpienie, w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobnienie braku winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu oraz jednoczesne dokonanie czynności procesowej, dla której przewidziany był uchybiony termin.

W ocenie Kolegium, w rozpoznawanej sprawie nie doszło do spełnienia dwóch spośród czterech w/w przesłanek, to jest uprawdopodobnienia przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminu oraz dochowania 7 dniowego terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przyczyn uchybienia terminu. Zdaniem organu powoływana przez stronę argumentacja, co do pozostawania w błędnym przekonaniu, wynikającym zarówno z treści kwestionowanej decyzji z dnia 29 listopada 2021 r., jak i zapewnień inwestora, iż spełnienie jej żądań, od których uzależnia wyrażenie zgody na realizację planowanej inwestycji, nastąpi na kolejnym etapie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji, w żaden sposób nie mogą być uznane za okoliczności uzasadniające brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Powoływane przez stronę okoliczności uznać zatem należy, w ocenie organu za przejaw braku dołożenia przez stronę należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Jednocześnie, wobec bezspornego doręczenia stronie kwestionowanej decyzji Wójta Gminy K. w dniu 14 grudnia 2021 r., nie sposób uznać, iż wniosek strony z dnia 26 lipca 2023 r. (doprecyzowany pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r.) został wniesiony w 7 dniowym terminie, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.

Wobec powyższego Kolegium odmówiło stronie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A.O. podnosiła, iż objęcie kwestionowanym nią postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 sierpnia 2023 r. jedynie kwestii zasadności przywrócenia stronie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 29 listopada 2021 r. było zabiegiem celowym, zmierzającym do umniejszenia powagi sprawy. Zdaniem skarżącej o zasadności wniesionej skargi świadczą ponad wszelką wątpliwość przedłożone wraz ze skargą załączniki, z których bezspornie wynika, iż warunki zabudowy dla spornej inwestycji nie powinny zostać ustalone w aktualnej lokalizacji, z uwagi na charakter sąsiadującej zabudowy, czego strona ówcześnie nie była świadoma, a co uzasadnia jej dążenie do wzruszenia kwestionowanej decyzji. Strona podtrzymała dotychczas prezentowaną argumentację, co do braku wypełnienia przez inwestora warunków, od których uzależniała wyrażenie zgody na realizacje planowanej inwestycji, wskazując, iż świadczy to w sposób bezsporny, iż procedujący w sprawie organ I instancji, w sposób świadomy działał na jej szkodę, ewidentnie mając na uwadze jedynie interes inwestora. Powyższe, zdaniem skarżącej potwierdza fakt pominięcia jej jako strony postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Stąd też w ocenie skarżącej, zarzucany jej brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, czy też sugerowanie dopuszczenia się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa, uznać należy za hipokryzję, a przedstawiona przez nią dokumentacja w pełni uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wnosiło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga A.O. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi A.O. uczyniła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 sierpnia 2023 r. o odmowie przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. o ustaleniu, na wniosek D. Sp. z o.o. z siedzibą w K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą, na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb K., gm. K..

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2000) - dalej: k.p.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Natomiast jak wynika z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

Stosownie zaś do treści art. 59 § 1-2 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Z brzmienia przywołanych wyżej przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących przesłanek: złożenia wniosku o przywrócenie terminu; dokonania czynności, której terminowi uchybiono; uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu oraz zachowanie siedmiodniowego nieprzywracanego terminu (co wynika z § 3 analizowanego przepisu) licząc od dnia ustania przeszkody, na złożenie wniosku. W przypadku niespełnienia choćby jednej z wymienionej wyżej przesłanek przywrócenia terminu, wniosek nie może być uwzględniony.

Odwołanie się w art. 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Tym samym termin do dokonania czynności procesowej nie może zostać przywrócony, jeżeli strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu zachodzi wówczas, gdy zachowanie strony postępowania odpowiada obiektywnemu miernikowi staranności, a więc staranności w prowadzeniu spraw, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa przy dokonywaniu czynności w toku postępowania. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że strona dołożyła należytej staranności, by dokonać czynności proceduralnej w terminie, lecz dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli przeszkoda ta powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc wyłącznie zaistnienie nagłych, obiektywnych, niezależnych od wiedzy i woli strony okoliczności, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie, do których zalicza się takie okoliczności jak pożar, powódź, huragan, przerwę w komunikacji, strajk, nagłą i ciężką chorobę (por. wyroki: NSA z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2401/17; WSA: w Rzeszowie z 4 września 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 360/13, w Bydgoszczy z 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 106/13, w Warszawie z 21 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2210/13 i z 11 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 604/14; www.orzeczena.nsa.gov.pl).

Podkreślenia również wymaga, a na co słusznie wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, że to na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Organ powinien jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Nie można bowiem wymagać od organu, aby prowadził postępowanie wyjaśniające co do przyczyn uchybienia terminu przez stronę. Przy czym co należy zaznaczyć, ustawodawca, określając przesłankę braku winy strony, nie wprowadził wymogu udowodnienia tej okoliczności, a jedynie jej uprawdopodobnienia. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 11 wydanie, C. H. Beck, s. 284). Nałożony na wnioskodawcę obowiązek uprawdopodobnienia braku winy świadczy niewątpliwie o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania prowadzonego na podstawie art. 58 i art. 59 k.p.a., mające na celu ułatwienie osobie zainteresowanej przywróceniem terminu do dokonania czynności procesowej, przedstawienia swych racji. Jednocześnie w orzecznictwie zaznacza się, że uprawdopodobnienie przyczyny spóźnienia zastępuje formalny dowód, lecz nie jest równoznaczne z gołosłownym podaniem przez wnioskodawcę przyczyny niezachowania terminu, chyba że przyczyna ta jest powszechnie znana (por. wyroki: WSA w Gliwicach z 28 marca 2019 r., IV SA/Gl 1064/18; WSA w Łodzi z 21 lutego 2019r., II SA/Łd 1008/18; WSA w Warszawie z 30 stycznia 2019 r., VIII SA/Wa 812/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl.).

W rozpoznawanej sprawie bezspornym pomiędzy stronami postępowania pozostają te ustalenia faktyczne, iż kwestionowana przez skarżącą decyzja Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. została doręczona skarżącej osobiście w dniu 14 grudnia 2021 r., jak również to, iż w przewidzianym prawem 14 dniowym terminie strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia odwołania od w/w decyzji do właściwego organu wyższego stopnia, w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim.

Powyższe ustalenia, jak i treść zgłoszonego żądania zawartego we wniosku z dnia 26 lipca 2023 r. (doprecyzowanego pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r.) niewątpliwie wskazują, iż strona uchybiła terminowi do dokonania przedmiotowej czynności procesowej.

Bezspornym pozostaje również, iż skarżąca występując z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu dokonała jednocześnie czynności, której terminowi uchybiono, to jest wniosła odwołanie od wydanej w I instancji decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r. Tym samym, uznać należy, iż strona wypełniła dwie spośród czterech ustawowych przesłanek warunkujących pozytywne rozpatrzenie jej żądania.

W sprawie nie spełnione natomiast zostały przesłanka braku uprawdopodobnienia przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminu, jak i przesłanka dochowania 7 dniowego terminu, w którym strona uprawniona była do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem, liczonym od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę nie ulega wątpliwości, iż powoływane przez skarżącą na okoliczność braku winy w uchybieniu terminu argumenty, co do niewywiązania się przez inwestora ze stawianych przez stronę warunków, od których uzależniała wyrażenie zgody na realizację spornej inwestycji, nie mogą zostać uznane za okoliczności uprawdopodobniające brak zawinienia strony w uchybieniu terminu. Okoliczności tych nie można bowiem postrzegać w kategorii trudnych do przezwyciężenia przeszkód, niezależnych od strony, powstałych w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania, które uniemożliwiły skarżącej skorzystanie z przysługujących jej uprawnień procesowych. Wręcz przeciwnie, z prezentowanego przez stronę stanowiska wprost wynika, iż zaniechanie skorzystania z przysługujących jej prawnie środków zaskarżenia było autonomiczną, świadomą decyzją skarżącej. Przy czym obojętne dla możliwości przywrócenia uchybionego terminu pozostaje, czy owo zaniechanie było następstwem uzasadnionego, bądź też nieuzasadnionego przekonania skarżącej, co do zrealizowania w przyszłości stawianych przez nią warunków, czy też wynikało z podnoszonego przez skarżącą braku wiedzy prawnej, w dacie podejmowania decyzji z dnia 29 listopada 2021 r., odnośnie co do możliwości realizacji spornej inwestycji na danym terenie, z uwagi na charakter istniejącej zabudowy. Każdy z podnoszonych w powyższym zakresie argumentów, jak słusznie wskazuje Kolegium świadczy o niedochowaniu przez stronę skarżącą należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a zachowaniu strony możliwym jest przypisanie przymiotu, co najmniej lekkiego niedbalstwa.

Natomiast, co do kwestii niezachowania przez skarżącą 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. wskazać należy, iż wobec bezspornego doręczenia stronie w dniu 14 grudnia 2021 r. odpisu decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r., jak i wobec niewykazania przez skarżącą jakichkolwiek obiektywnych, niezależnych od strony okoliczności uniemożliwiających wniesienie, w przewidzianym prawem 14 dniowym terminie (art. 129 § 2 k.p.a.) odwołania, bieg terminu, w którym skarżąca uprawniona była do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności należy liczyć od dnia następującego po dniu, w którym upłynął 14 dniowy termin otwarty do skorzystania przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia, to jest od dnia 29 grudnia 2021 r. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 4 stycznia 2022 r. Tym samym nie ulega wątpliwości, iż wystąpienie przez skarżącą w dniu 26 lipca 2023 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji z 29 listopada 2021 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a, co de facto pozbawiało organ podstaw do merytorycznego rozpatrywania przedmiotowego wniosku, pod kątem wystąpienia pozostałych przesłanek z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. Niemniej jednak, zdaniem Sądu przeprowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim oceny, co do spełnienia ustawowych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do uchybionej czynności procesowej, pomimo bezspornego niedochowania przez skarżącą 7 dniowego terminu z art. 58 § 2 k.p.a., w realiach rozpoznawanej sprawy, nie stanowi naruszenia prawa, skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Końcowo odnosząc się do argumentacji skarżącej, co do konieczności i zasadności wzruszenia decyzji Wójta Gminy K. z dnia 29 listopada 2021 r., popartej obszerną dokumentacją załączoną tak i do akt administracyjnych sprawy, jak i do wniesionej skargi, wskazać należy, iż okoliczności te pozostają bez wpływu na prawidłowość kwestionowanego skargą postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.