Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2110/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2 i  art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznać J. J. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W., w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący J. J. wnioskiem z dnia [...] września 2013 r., złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego przedstawiciela.

Wniosek powyższy rozpoznany został odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 października 2013 r.

W dniu 4 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo stanowiące sprzeciw J. J. od przedmiotowego postanowienia z dnia 14 października 2013 r., wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną B. J. Łączny dochód rodziny to [...] zł. Z zawartych zaś, w złożonym w sprawie sprzeciwie informacji wynika, że po potrąceniach [...] łączny dochód rodziny wynosi [...] zł. Natomiast miesięczne stałe wydatki na utrzymanie wynoszą: opłaty za mieszkanie [...] zł, lekarstwa [...] zł, [...] zł "odkładane, co miesiąc na węgiel i drzewo". W uzasadnieniu sprzeciwu, skarżący wskazał ponadto, że w okresie jesienno zimowym wydatki na gaz i prąd są wyższe niż wskazane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływana dalej, jako "ppsa" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje zaś wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa).

W myśl art. 245 § 3 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

W pierwszej kolejności, odnosząc się do zgłoszonego przez skarżącego żądania przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd stwierdził, że wniosek w tym zakresie nie jest zasadny. Podnieść, bowiem należy, że jak wynika z informacji zawartych zarówno we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i z informacji przedstawionych w sprzeciwie, skarżący dysponuje miesięcznie kwotą, co najmniej [...] zł. po opłaceniu rachunków oraz wykupieniu niezbędnych leków. Jak wskazał ponadto miesięcznie odkłada kwotę [...] zł na opał. Zdaniem Sądu, uiszczenie przez skarżącego kwoty 200 złotych tytułem wpisu od skargi nie zmieni, zatem jego sytuacji materialnej w sposób uniemożliwiający mu funkcjonowanie. W tym miejscu zauważyć trzeba poza tym, że strony wszczynając postępowania sądowe powinny mieć świadomość, że wiąże się to z kosztami.

Jednocześnie biorąc pod uwagę, że miesięczna kwota, jaką dysponuje skarżący jest kwotą stosunkowo niewielką, Sąd uznał, że istotnie nie jest on w stanie ponieść kosztów reprezentowania go przed sądem przez profesjonalnego pełnomocnika.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.