Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 650/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 148 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 września 2023 r. nr BP.504.31.2023.2392.LD5.464814 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2023r. Główny Inspektor Transportu Drogowego ("GIDO") utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2022 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenia stwierdzone w toku kontroli.

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2022 r. oparty o przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023r., poz. 775, ze zm. dalej: "k.p.a.") nie został wniesiony w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W art. 148 § 2 kpa mowa jest o dniu w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie w którym miała taką możliwość (wyrok NSA z 03.02.1998r., I SA 769/97, Lex Nr 45129).

W ocenie organu odwoławczego z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że M. K. (‘Strona", "Skarżący") dowiedział się o decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...] października 2022 r., tj. w dacie, w której został jej doręczony przez Naczelnika US w A. K. odpis tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2022 r. wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego. W odpisie tytułu wykonawczego wydanego przez wierzyciela [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego zostało wprost wskazane w pkt 4 i 5 rubryki "dane dotyczące należności pieniężnych", iż został skierowany wobec Strony wskutek wydania przez ten organ decyzji z dnia [...] lutego 2022 r. dotyczącej kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że Strona dowiedziała się o decyzji wymierzającej jej karę pieniężną w wysokości [...] zł w dniu [...] października 2022 r., która to data wynika z pisma Naczelnika US w A. K. z dnia [...] czerwca 2023 r.

Natomiast, zdaniem organu odwoławczego, w dacie doręczenia stronie w dniu [...] kwietnia 2023 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. K. zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, jak również z zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia [...] września 2022r., doręczonego stronie w dniu [...] października 2022 r., Strona mogła jedynie dowiedzieć się o wydaniu decyzji. Należy bowiem zauważyć, iż w treści ww. zawiadomień nie została wskazana decyzja z dnia [...] lutego 2022r., a jedynie numer tytułu wykonawczego, data jego wystawienia oraz wierzytelności, której dotyczy. Moment powzięcia przez Stronę informacji o wydaniu decyzji w dniu [...] października 2022 r. otworzył Skarżącemu bieg terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. do złożenia podania o wznowienie. Dla oceny zachowania terminu określonego w tym przepisie nie jest ważne, w jaki sposób Strona uzyska wiedzę o wydanej w sprawie decyzji. Niemniej jednak przywołany przepis wymaga, aby Strona rzeczywiście znalazła się w posiadaniu informacji o decyzji – i faktu tego nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem.

W świetle powyższych okoliczności, w ocenie GITD, Strona nie udowodniła, że powzięła informację na temat przedmiotowej decyzji nakładającej na nią karę pieniężną w wysokości [...] zł w okresie poprzedzającym złożenie wniosku o wznowienie postępowania dopiero dnia [...] kwietnia 2023 r., czy też dnia [...] października 2022 r.

W konsekwencji pomimo tego, że organ I instancji błędnie wskazał w treści wydanego postanowienia przepis art. 148 § 1 k.p.a. zamiast art. 148 § 2 k.p.a., to ostatecznie organ uznał, iż nie doszło do rażącego naruszenia art. 148 § 2 k.p.a. w ten sposób, że organ nie wykazał kiedy Strona dowiedziała się o wydaniu przedmiotowej ostatecznej decyzji. Nie może odnieść również argument Skarżącego, że strona nie mogła dowiedzieć się o wydaniu ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2022 r. z innych źródeł, ponieważ od dnia 21 do [...] marca 2022 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Z analizy załączonej kopii zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący w tym okresie nie był wyłączony z możliwości poruszania się. Fakt ten nie miał jednakże żadnego znaczenia dla oceny zachowania przez Stronę terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. do wniesienia podania o wznowienie. Jednocześnie z pisma Naczelnika US w A. K. z dnia [...] czerwca 2023 r. wynika, że Skarżący odebrał przesyłkę listowną zawierającą odpis tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2022 r. oraz zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego osobiście w dniu [...] października 2022 r.

Organ wskazał, że złożenie przez Stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a. ma ten efekt, że postępowanie nie może być wznowione, chyba że uchybiony termin zostanie przywrócony. Niedotrzymanie terminu powoduje wyłącznie wydanie rozstrzygnięcia (obecnie w formie postanowienia) o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.

W skardze wniesiono o uchylenie postanowienia w całości zarzucając naruszenie:

a) art. 148 § 2 w zw. z art. 57 § 5 pkt. 2 k.p.a. przez jego błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie;

b) art. 7, art.9 ,art. 10, art. 11, art. 12, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. przez zaniechanie obowiązku kierowania się "zasadami ogólnymi" w toku tak prowadzonego postępowania administracyjnego, skutkującego brakiem obiektywnych ustaleń faktycznych w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji wykazała, że zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie odpowiadają przepisom prawa. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa. Z tego też powodu Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."),, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów

W granicach kontrolowanej sprawy działania organów dotyczyły żądania Skarżącego sformułowanego w piśmie z [...] kwietnia 2023 r. (data wpływu do organu [...] maja 2023r.) w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2022 r., gdyż skarżący wskazał, że ziściły się przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Tak wyznaczone granice postępowania determinowały zakres działań organów przy podejmowaniu zaskarżonych postanowień, a także kontrolę ich legalności dokonywaną przez Sąd w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu, wydane w sprawie postanowienia są trafne i zostały one właściwie uzasadnione przez organy.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że przepisy ustawy kodeks postępowania adminisatrcyjnego regulują w sposób jednoznaczny tryb postępowania związany ze wzruszeniem decyzji ostatecznych, jakim jest w niniejszej sprawie wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją. Wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Jednakże termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wniesienie podania z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W ramach wstępnego etapu, organ bada wyłącznie kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w kontekście podmiotowym, przedmiotowym, a nadto ustala, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. Dopiero pozytywna ocena wspomnianych przesłanek, które muszą być spełnione łącznie, skutkuje wznowieniem postępowania.

Nawiązując do istoty sporu zaakcentować należy sygnalizowaną wyżej regulację objętą przepisem art. 148 § 2 k.p.a., w którym ustawodawca w sposób precyzyjny oznaczył termin (jednego miesiąca) dla dokonania czynności wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W przepisie tym została oznaczona chwila rozpoczęcia biegu omawianego terminu: "od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji". Intencją prawodawcy było nawiązanie do najwcześniejszej daty powzięcia przez stronę wiadomości o decyzji objętej podaniem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Badając zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., organ administracji obowiązany jest z urzędu ocenić, czy strona wystąpiła z podaniem o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Wznowienie postępowania na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi bowiem rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych, zawartą w art. 16 § 1 k.p.a.

Na podstawie bogatego orzecznictwa traktującego o użytym w art. 148 § 2 k.p.a. pojęciu "strona dowiedziała się o decyzji", wskazać należy, że przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (wyroki NSA: z 08 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1661/17, z 27 sierpnia 2018r., sygn. akt. II OSK 2226/18). Wbrew zarzutom skargi, przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. odpowiedniego pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia oraz terminach ich wniesienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja o tym oraz formy i sposobu przekazania takiej informacji.

W realiach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, oba organy zasadnie wykazały, że Skarżący dowiedział się o wydanej w dniu [...] lutego 2022r decyzji wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Strona dowiedziała się o decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...] października 2022 r., tj. w dacie, w której został jej doręczony przez Naczelnika US w A. K. odpis tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...].07.2022 r. wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego. W odpisie tytułu wykonawczego wydanego przez wierzyciela [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego zostało wprost wskazane w pkt 4 i 5 rubryki "Dane dotyczące należności pieniężnych" , iż tytuł został skierowany wobec Strony wskutek wydania przez ten organ decyzji administracyjnej nr [...] z dnia [...].02.2022 r. dotyczącej kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym (k. 68 akt admin.). Jak wskazał Naczelnik Urzędu Skarbowego w A. K. zobowiązany osobiście odebrał przesyłkę pocztową (k. 92 akt admin.). Wniosek o wznowienie postępowania z [...] kwietnia 2023r. został więc złożony z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Podkreślić jeszcze należy, na co wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż w treści zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego z dnia [...] kwietnia 2023r. nie została wskazana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2022r. a jedynie numer tytułu wykonawczego, data jego wystawienia oraz wierzytelność której tytuł dotyczy.

W ocenie Sądu, niezasadne są zatem zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 9, art. 10, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. bowiem organy poprawnie ustaliły istotne okoliczności sprawy, tj. fakt dowiedzenia się Skarżącego o decyzji na więcej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie. Poczynione ustalenia znalazły odzwierciedlenie w poprawnie zastosowanej normie prawnej i właściwie sporządzonym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W takiej sytuacji brak było podstaw do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Okoliczność wskazania w sentencji postanowienia organu pierwszej instancji błędnej podstawy prawnej (art. 148 § 1 zamiast art. 148 § 2 k.p.a.) w sytuacji gdy w uzasadnieniu odniesiono się do treści art. 148 § 2 k.p.a. i prawidłowo ten przepis zastosowano pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł przy tym innych wad postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.

W świetle powyższych okoliczności, Sąd oddalił skargę, jako niezasadną, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.