Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 545/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3 pkt 1,  art. 7 ust. 3 pkt 3,  art. 12 ust. 4,  art. 15 ust. 1,
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
article: art. 431 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
article: art. 14b par. 3,  art. 14c par. 2,  art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Sylwester Golec, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w L. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. S.A. z siedzibą w L. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

C. S.A. z siedzibą w L. zwróciła się [...] sierpnia 2007r. do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych. Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka działa od lipca 2006r., a przedmiotem jej działalności jest produkcja i dystrybucja łożysk tocznych, tulei łożyskowych, produktów techniki łożyskowej na potrzeby przemysłu, motoryzacji i rolnictwa. W 2007r. podjęła czynności związane z pozyskaniem kapitału przez publiczną emisję nowych akcji i wprowadzeniem ich do obrotu na Giełdzie Papierów Wartościowych w W.. W związku z przygotowaniem emisji akcji poniosła i nadal ponosi wydatki w postaci: kosztów sporządzenia prospektu emisyjnego, doradztwa prawnego i finansowego, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe, koszty ogłoszeń wymaganych przepisami prawa, koszty promocji, koszty publikacji i dystrybucji prospektu emisyjnego i koszty szkoleń w zakresie wiedzy o Giełdzie Papierów Wartościowych. Celem emisji akcji było pozyskanie środków na inwestycje w rzeczowy majątek trwały, podjęcie działań reklamowych i marketingowych mających przyczynić się do poszerzenia rynków zbytu oraz finansowanie bieżącej działalności gospodarczej, której efekty podlegają w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Działania te mają na celu znaczne zwiększenie obrotów spółki, a co za tym przychodów ze sprzedaży.

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym podatnik zwrócił się z pytaniem czy kosztami uzyskania przychodów są wydatki związane z emisją akcji oraz wprowadzeniem ich do obrotu na publicznym rynku giełdowym w P., takie jak: koszty przygotowania prospektu emisyjnego, koszty doradztwa prawnego i finansowego, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe, koszty ogłoszeń wymaganych przepisami prawa, promocji, publikacji i dystrybucji prospektu emisyjnego, koszty szkoleń w zakresie wiedzy o Giełdzie Papierów Wartościowych?

Zdaniem strony, koszty związane z podwyższeniem kapitału przez publiczną emisję akcji stanowią koszty uzyskania przychodu w myśl art. 15 ustawy z 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej powoływana jako "u.p.d.p."). Są one koniecznym obciążeniem Spółki. W większości, obowiązek ich poniesienia wynika wprost z przepisów prawa. Środki pozyskane z publicznej emisji akcji mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, poprawią pozycję Spółki na rynku, wzmocnią wiarygodność u kontrahentów, zabezpieczając płynność oraz w konsekwencji mogą przyczynić się do uzyskania przez Spółkę zwiększonych przychodów. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 u.p.d.p. Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, z wyłączeniem zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów - o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami. Analizując ekonomiczną stronę emisji akcji wydatki na nią poniesione są kosztami uzyskania przychodów, z uwagi na gospodarcze uzasadnienie i związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Minister Finansów [...] listopada 2007r. wydał indywidualną interpretację, w której uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. W uzasadnieniu, po przytoczeniu art. 15 ust. 1 u.p.d.p. wskazał, że podatnik ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów lub służy zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Rozgraniczył również koszty na koszty pośrednie (nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego) oraz bezpośrednie (ściśle związane z konkretnymi przychodami).

Powołując się na art. 431 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej jako "K.s.h.") stwierdził, że emisja nowych akcji sama w sobie nie prowadzi do podwyższenia kapitału zakładowego, niezbędne jest objęcie akcji nowej emisji.

W związku z tym organ uznał, że wszelkie wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z nabyciem usług służących podwyższeniu kapitału w drodze emisji akcji pozostają w bezpośrednim związku z przychodem otrzymanym na podwyższenie kapitału zakładowego.

Organ stwierdził jednak, że w myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p. do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego (akcyjnego), funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego albo organizacyjnego ubezpieczyciela – a w towarzystwach powierniczych wartości aktywów tych funduszy. Skoro więc przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, koszty jego uzyskania - koszty przygotowania prospektu emisyjnego, koszty doradztwa prawnego i finansowego, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe, koszty ogłoszeń wymaganych przepisami prawa, promocji, publikacji i dystrybucji prospektu emisyjnego, koszty szkoleń w zakresie wiedzy o Giełdzie Papierów Wartościowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.p. Zgodnie z tym przepisem nie stanowią kosztów podatkowych wydatki co prawda niewymienione w art. 16 ust. 1 u.p.d.p., ale związane z przysporzeniami nie uważanymi za przychód przez ustawodawcę (art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p.). Dodatkowo art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p. wskazuje, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

Strona w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wniosła o zmianę wadliwej interpretacji. W jej ocenie podwyższenie kapitału zakładowego to nie jedyny rezultat publicznej emisji akcji. Uzyskanie akcji przekłada się na rozwój prowadzonego przedsiębiorstwa i zwiększenie przychodów Spółki. Publiczna emisja akcji zwiększa wiarygodność Spółki wśród kontrahentów, poprawia jej pozycję rynkową i dostarcza środków finansowych, przeznaczanych na generowanie większych przychodów. Zanegowała stanowisko organu, że podwyższenie kapitału zakładowego prowadzi jedynie do uzyskania środków pieniężnych, które nie są uznawane za przychód. Podwyższenie kapitału zakładowego przekłada się na zwiększenie lub co najmniej zabezpieczenie przychodów podatnika, związanych z prowadzoną działalnością gospodarcza, a dochody z tych źródeł podlegać będą opodatkowaniu. Uzasadnione jest też uwzględnienie wśród kosztów przychodów z tych źródeł, kosztów poniesionych w związku z publiczną emisją akcji.

Ograniczenie przychodu z emisji akcji jedynie do podwyższenia kapitału zakładowego w związku z art. 431 § 1 K.s.h. jest zbyt wąskie i nie uwzględnia podziału wskazanego przez organ, na koszty bezpośrednio i pośrednio związane z przychodem. Spółka powołała także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 7 marca 2007r. (sygn. akt I SA/Lu 82/07, w którym uznano za nieprawidłowe stanowisko organów, wyjaśniając że skoro do przychodów nie zalicza się przychodów uzyskanych na podwyższenie kapitału zakładowego spółki akcyjnej, poniesione koszty związane z doradztwem prawnym i finansowym, przygotowaniu prospektu emisyjnego, koszty oferowania papierów wartościowych, kampanii medialnej oraz opłaty notarialne, sądowe i giełdowe nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu – art. 12 ust. 1 u.p.d.p.

Minister Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] stycznia 2008r. nie stwierdził podstaw do zmiany interpretacji, przytaczając argumentację i stanowisko prezentowane wcześniej. Wyjaśnił, że powołany przez stronę wyrok WSA nie wiąże organu, podobnie jak orzeczenia przeciwne do stanowiska strony, tj. wyroki WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/WA 3917/06) i NSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 2285/98).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie interpretacji w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W jej ocenie w interpretacji niewłaściwe zastosowano:

- art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p., który dotyczy przychodów niepodlegających opodatkowaniu lub wolnych od podatku opisanych w art. 2 i 6 u.p.d.p., gdy podwyższenie kapitału zakładowego nie jest zawarte w katalogu zwolnień od podatku;

- art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p. - okoliczność, że podwyższenie kapitału zakładowego nie jest przychodem w rozumieniu ustawy nie wpływa na możliwość zaliczenia wydatków z nim związanych do kosztów uzyskania innych przychodów.;

- art. 15 ust. 1 u.p.d.p. przez uniemożliwienie zaliczenia wydatków poniesionych na publiczną emisję akcji do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż można je powiązać z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika;

- art. 16 ust. 1 u.p.d.p. przez uniemożliwienie podatnikowi zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków, których przepis ten nie wymienia;

- art. 431 § 1 K.s.h., przez pominięcie, że poza bezpośrednim skutkiem emisja nowych akcji prowadzi pośrednio do umocnienia pozycji rynkowej, wywołuje efekt marketingowy, przez gwarancyjną funkcję kapitału zakładowego.

W uzasadnieniu powtórzono argumentację prezentowaną przed organami, w zakresie zaliczenia kosztów uzyskania przychodów poniesionych w związku z pozyskaniem kapitału przez publiczną emisję akcji i wprowadzenie ich do obrotu. Podniesiono, że art. 431 § 1 K.s.h. dotyczy jedynie trybu postępowania przy podnoszeniu kapitału zakładowego. Pomija szeroko pojęte ekonomiczne skutki, które powoduje podwyższenie kapitału zakładowego. Przy ustalaniu zaś związku przyczynowego między kosztami uzyskania przychodu należy badać relacje gospodarcze. Strona wyjaśniła ponadto, że objęcie akcji, o których mówi organ dokonywane jest przez akcjonariuszy, a nie Spółkę emitującą akcje. Czynność ta nie powoduje też u Spółki kosztów. Art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.p. czy art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. oddzielnie normują tą kwestię. Powoływanie się więc przez organ na art. 431 § 1 K.s.h. strona uznała więc za bezpodstawne.

Kapitał zakładowy pośrednio wpływa na wielkość inwestycji oraz na dochód z nich uzyskiwany. Pełni funkcje prawną, gospodarczą i gwarancyjną, a tą ostatnią realizuje przez informowanie potencjalnych kontrahentów Spółki o możliwości zaspokajania wierzycieli i wskazuje na rozmiar inwestycji. Możliwe jest zatem powiązanie podwyższenia kapitału zakładowego ze zwiększonymi dochodami osiąganymi przez Spółkę.

Strona za nielogiczną uznała tezę organu, jakoby ścisły związek wydatków na podwyższenie kapitału zakładowego z przychodem otrzymanym na podwyższenie wyłączał możliwość pośredniego powiązania ich z innymi przychodami. Podniosła, że nie ma też oparcia w art. 431 § 1 K.s.h.

Strona powołała się również na wyroku WSA w Lublinie, z 7 marca 2007r., sygn. akt I SA/Lu 82/07, który potwierdza prawidłowość jej stanowiska.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił przy tym, że na gruncie prawa podatkowego pośredni związek wydatków z przychodami nie ma znaczenia, gdy istnieje wyraźny związek tych wydatków z przychodem nie stanowiącym przychodu podatkowego. Organ stwierdził również, że przychód uzyskany przez spółkę z emisji akcji jest bezpośrednio przeznaczony na powiększenie kapitału akcyjnego. Wszelkie zatem wydatki ponoszone przez spółkę w związku z nabyciem usług służących podwyższeniu kapitału zakładowego w drodze publicznej emisji są w bezpośrednim związku z przychodem otrzymywanym na podwyższenie kapitału zakładowego. Ścisły związek wydatków z przychodem otrzymanym na podwyższenie kapitału oznacza, że bez znaczenia jest pośredni związek z innymi przychodami.

Minister podkreślił także, że orzeczenie powołane przez stronę zapadło w indywidualnej sprawie. Podał, że wyroki: WSA w Bydgoszczy z 10 października 2007r., sygn. akt I SA/Bd 546/07, WSA w Warszawie z 14 sierpnia 2007r., sygn. akt III SA/Wa 3917/06, WSA we Wrocławiu z 31 marca 2000r., sygn. akt I SA/Wa 2285/98 potwierdzają stanowisko przeciwne do stanowiska Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystko podniesione w niej zarzuty są zasadne.

Sąd w pierwszej kolejności zauważa, że źródłem przychodów podwyższanego kapitału zakładowego są albo środki własne spółki akcyjnej, albo środki pochodzące od akcjonariuszy dotychczasowych bądź nowych.

Sąd wyjaśnia ponadto i podziela stanowisko organu podatkowego udzielającego interpretacji indywidualnej, że przychody z powyższych źródeł przychodów, jeśli zostały otrzymane przez stronę skarżącą, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p., są obojętne z podatkowego punktu widzenia. Przepis ten bowiem stanowi m.in., że do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. W tym zakresie organ podatkowy nie naruszył dyspozycji wyżej wskazanego przepisu.

Sąd stwierdza przy tym, że rację ma organ podatkowy twierdząc i wywodząc swoją argumentację z treści art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania Spółki nie mogą być brane pod uwagę ani przychody obojętne podatkowo, ani koszty uzyskania przychodów obojętnych podatkowo. Skoro pewne przychody nie są uznawana przez ustawodawcę za przychody w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie można uznać, że koszty ich ponoszenia stanowią koszty ich uzyskania.

W tym miejscu należy jednak zastanowić się, co zaliczyć do kosztów pozyskania środków od obecnych bądź nowych akcjonariuszy, oraz do kosztów własnych spółki w związku z tym, co powiedziano wyżej, że źródłem przychodów obojętnych podatkowo są środki własne spółki akcyjnej, albo środki pochodzące od akcjonariuszy dotychczasowych bądź nowych. Mówiąc w skrócie, jakie koszty uzyskania ww. kategorii kosztów będą obojętne podatkowo, a jakie nie.

W kontekście postawionego we wniosku o interpretację przez stronę skarżącą pytania organ powinien więc zastanowić się czy koszty związane z emisją akcji, wprowadzeniem ich do obrotu na publicznym rynku giełdowym w P., takie jak przygotowanie prospektu emisyjnego, koszty doradztwa prawnego i finansowego, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe, koszty ogłoszeń wymaganych przepisami prawa, promocji, publikacji i dystrybucji prospektu emisyjnego, koszty szkoleń w zakresie wiedzy o Giełdzie Papierów Wartościowych mogą być uznane za koszty pozyskania środków na podwyższenie kapitału zakładowego, czy też nie.

Uzasadnienie zaskarżonej do Sądu interpretacji nie zawiera rozważań z wyżej wskazanego zakresu. Organ bez głębszej analizy wyjaśnił stronie skarżącej, że wszystkie kategorie wydatków poniesione przez stronę skarżącą nie stanowią kosztów uzyskania przychodów Spółki, powołując się przy tym na treść wyżej wymienionych przepisów.

W ocenie Sądu takiego działania organu podatkowego zaaprobować nie można.

Po pierwsze dlatego, że część z wyżej wymienionych kosztów nie wiązała się z otrzymanymi środkami (przychodami) na podwyższenie kapitału, lecz z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą. Tym samym nieuzasadnione było odniesienie się przez organ podatkowy w tym zakresie do dyspozycji art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p. w związku z art. 12 ust. 4 u.p.d.p. Okoliczność, iż skarżąca spółka, chcąc w przyszłości osiągać większe przychody poniosła wydatki na uzyskanie wiedzy fachowej: szkolenia w zakresie wiedzy o Giełdzie Papierów Wartościowych, doradztwo prawne i finansowe, winna być przez organ podatkowy, udzielający interpretacji, potraktowana w kontekście dyspozycji art. 15 ust. 1 u.p.d.p. i ogólnych zasad płynących z tego przepisu, o których organ wspomina w uzasadnieniu (bezpośrednie i pośrednie koszty uzyskania przychodów). W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych nie kwestionowało możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na doradztwo fachowe, prawnicze. Warto przede wszystkim odwołać się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2006r., sygn. akt II FSK 191/05 (niepubl.), w którym wyrażono pogląd, wydatki radcy prawnego związane z podwyższeniem kapitału zakładowego, z uwagi na potrzebną wiedzę fachową, wiedzę prawniczą, uzasadniają ten wydatek jako koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.p.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone w ww. orzeczeniu oraz stwierdza, że również wiedza fachowa pozyskiwana na szkoleniach w zakresie Giełdy Papierów Wartościowych, jak również wiedza uzyskiwana przez korzystanie z usług doradztwa finansowego, jeśli wiąże się z podwyższeniem kapitału zakładowego, mieści się w dyspozycji art. 15 ust. 1 u.p.d.p.

Po drugie Sąd stwierdza, że rolą organu podatkowego, udzielającego interpretacji w świetle stanu faktycznego przedstawionego przez stronę, z którego wynika że działania reklamowe i marketingowe mają przyczynić się do poszerzenia rynków zbytu, było rozważenie czy koszty promocji, o których mowa we wniosku strony mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.p. czy też nie. W orzecznictwie sądowym nie jest kwestionowane, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki związane z marketingiem i promocją, jednakże podatnik powinien wykazać w sposób wiarygodny potwierdzenie ich wykonania. Z chwilą bowiem zakwestionowania zaliczenia przez organy podatkowe konkretnego wydatku, jako niebędącego kosztem uzyskania przychodów, na podatniku ciąży obowiązek wykazania, iż zamiar poniesionych wydatków był obiektywnie związany z osiągniętym lub nawet zamierzonym przychodem (por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z 18 sierpnia 2004r., sygn. akt FSK 356/04, LEX nr 133956, POP 2005/6/143). Skoro skarżąca spółka we wniosku o interpretację wskazała, że ww. działania promocyjne i marketingowe w związku z przygotowywaniem emisji akcji, mają przyczyniać się do poszerzenia rynków zbytu, niezasadne było w tym zakresie zajęcie stanowiska przez organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji o niemożliwości zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.p.

Po trzecie Sąd zauważa, że rolą organu, a nie Sądu, w związku z ogólnie sformułowanym stanem faktycznym przez stronę skarżącą w odniesieniu m.in. do opłat notarialnych, sądowych, skarbowych, było rozważenie czy nie należało wystąpić do strony skarżącej, w trybie art. 169 § 1 O.p. (mającego zastosowanie w sprawie na mocy art. 14h O.p.) w związku z art. 14b § 3 O.p. o uzupełnienie informacji zawartych we wniosku, tak aby możliwe było udzielenie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.).

Sąd stwierdza również, że rolą organu podatkowego było wskazanie prawidłowego stanowiska w zakresie wydatków związanych z emisją akcji, wprowadzeniem ich do obrotu oraz ogłoszeń wymaganych przez prawo, kosztów publikacji i dystrybucji prospektu emisyjnego. W tym celu należało w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji odnieść się do kwestii czy wydatki te poniesiono na pozyskanie środków od nowych lub dotychczasowych akcjonariuszy na podwyższenie kapitału, czy też można je zaliczyć do kosztów działalności gospodarczej finansowanej tym kapitałem. W ocenie Sadu w tej mierze nieprecyzyjne z punku widzenia art. 14c § 2 O.p. jest stwierdzenie organu, że wszelkie wydatki ponoszone przez spółkę w związku z nabyciem usług służących podwyższeniu kapitału w drodze emisji akcji pozostają w bezpośrednim związku z przychodami na podwyższenie kapitału zakładowego, tym bardziej, że sam organ przyznaje, że koszty pośrednie warunkują prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ art. 16 ust. 1 u.p.d.p., gdyż przepis ten nie stanowił uzasadnienia prawnego zaskarżonej interpretacji. Organ nie wywodził również z jego treści negatywnych konsekwencji dla strony skarżącej.

Zdaniem Sądu na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia art. 431 k.s.h. w kontekście pominięcia, że emisja nowych akcji, poza bezpośrednim skutkiem, prowadzi do umocnienia pozycji rynkowej, wywołuje efekt marketingowy przez gwarancyjną funkcję kapitału zakładowego. Przepis ten organ powołał jedynie dla wzmocnienia swojej argumentacji wyrażanej na gruncie art. 15 ust. 1 u.p.d.p., niemniej jednak nie można twierdzić, że przez wskazanie, że podwyższenie kapitału zakładowego wymaga zmiany statutu i następuje w drodze emisji nowych akcji lub podwyższenia wartości nominalnej, doszło do naruszenia art. 431 k.s.h. Sąd stwierdza jednak, że nieprawidłowe jest stwierdzenie organu podatkowego, że konsekwencją wynikającą z ww. przepisu jest bezpośrednie przeznaczenie przychodów na powiększenie kapitału zakładowego.

Sąd mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zaskarżona interpretacja narusza prawo i podlega uchyleniu na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. (punkt pierwszy sentencji). Rozstrzygnięcie z punktu drugiego sentencji wyroku ma swoje uzasadnienie w treści art. 152 P.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego (punkt trzeci sentencji) Sąd orzekł na mocy art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), strona skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego.