Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 260/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Stowarzyszenia Mieszkańców K. przeciwko Burmistrzowi Miasta w przedmiocie wyjaśnienia i rozstrzygnięcia wątpliwości wykorzystywanych przez urzędników i władze miasta dla legalizowania naruszeń w procesie inwestycyjnym stacji paliw w K. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 03 kwietnia 2023 r. Stowarzyszenia Mieszkańców K. , nr [...] (skarżący) wniosło skargę za pośrednictwem Burmistrza Miasta do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznawaniu.

W skardze przedstawiono opis wydarzeń, w którym powołano się na akty – decyzje administracyjne, czy pisma Urzędu Miejskiego w K., Starosty K. , rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu oraz sądów powszechnych związane z procesem inwestycyjnym dotyczącym stacji paliw w K. ul. [...].

Przedmiotem skargi są dwa pytania:

"Czy prawo pozwala, przy wydawaniu decyzji i pozwoleń na budowę stacji paliw (szczególnie w przypadku niezgodnej z prawem budowlanym), jako argumentu dla uzasadnienia wydania decyzji budowy stacji paliw, na przywoływanie przez Starostę "dwukrotnego zweryfikowania" projektu stacji paliw przez Wojewodę? Pytanie, czy jakakolwiek weryfikacja czy polecenie Wojewody może w ogóle być podstawą wydania decyzji pozwolenia na budowę stacji paliw w takim miejscu".

"Czy orzeczenie IV SA/Po 1128/12 - Wyrok WSA w Poznaniu (data wpływu 2012.11.20, data orzeczenia 2013.02.06) jest potwierdzeniem przez WSA w Poznaniu zgodności budowy inwestycji stacji paliw w K. z prawem budowlanym. Czy orzeczenie powyższe może być wykorzystywane przez organy budownictwa, architektury lub nadzoru jako "zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę", przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. (Mówimy o stacji paliw wybudowanej z rażącym naruszeniem prawa).".

Burmistrz Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie z ostrożności procesowej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że po przeanalizowaniu treści skargi nie rozpoznaje przedmiotu skargi i nie może stwierdzić jaki akt, czynność, działanie, czy zaniechanie ma podlegać kontroli sądowej, w związku z tym nie załącza wraz z skargą odpowiednich akt postępowania administracyjnego, gdyż żadne przed tutejszym organem się nie toczy. Organ wskazał na niedopuszczalność rozpoznania skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Wedle organu kwestie poruszane w piśmie zatytułowanym jako skarga nie podlegają sądowej kontroli i nie spełniają zdaniem organu kryteriów aktu lub czynności o której mowa w art. 3 paragraf 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga zawiera wniosek o wyjaśnienia wątpliwości/ zajęcie stanowiska przez WSA w Poznaniu na temat nieprecyzyjnie formułowanych zagadnień i dlatego nie może być objęta właściwością sądów administracyjnych.

Ponadto, w dniu 08 maja 2023 r. skarżący nadesłał korespondencję za pomocą e-mail, która zawierała opis pytań na sesję Rady Miejskiej K. z 30.03.2023 r. i z 26.01.2023 r. oraz zawierała pisma informacyjne Burmistrza Miasta z dnia 19 kwietnia 2023 r., a także z dnia 23 lutego 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił dwa pytania: "Czy prawo pozwala, przy wydawaniu decyzji i pozwoleń na budowę stacji paliw (szczególnie w przypadku niezgodnej z prawem budowlanym), jako argumentu dla uzasadnienia wydania decyzji budowy stacji paliw, na przywoływanie przez Starostę "dwukrotnego zweryfikowania" projektu stacji paliw przez Wojewodę? Pytanie, czy jakakolwiek weryfikacja czy polecenie Wojewody może w ogóle być podstawą wydania decyzji pozwolenia na budowę stacji paliw w takim miejscu". "Czy orzeczenie IV SA/Po 1128/12 - Wyrok WSA w Poznaniu (data wpływu 2012.11.20, data orzeczenia 2013.02.06) jest potwierdzeniem przez WSA w Poznaniu zgodności budowy inwestycji stacji paliw w K. z prawem budowlanym. Czy orzeczenie powyższe może być wykorzystywane przez organy budownictwa, architektury lub nadzoru jako "zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę", przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. (Mówimy o stacji paliw wybudowanej z rażącym naruszeniem prawa).".

Tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego wynikającej z art. 3 § 2 P.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").

Przede wszystkim zauważyć trzeba, że sądy administracyjne nie są powołane do tego, aby sprawować generalny nadzór nad administracją publiczną. Właściwość sądu administracyjnego ograniczona jest do kontroli jedynie określonych form działalności, bądź występujących w związku z nią bezczynności albo przewlekłości postępowania organów administracji publicznej. Katalog zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów administracji publicznej sformułowany został w art. 3 § 2 P.p.s.a. Wedle tej regulacji kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodek– postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a., orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., jak również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Skarżący chce natomiast, aby tut. Sąd zajął się "rozstrzygnięciem wątpliwości wykorzystywanych przez urzędników i władze miasta dla legalizowania naruszeń prawa w procesie inwestycyjnym stacji paliw w K.". Korespondują z tym argumenty, zawarte w samej skardze, w której skarżący zwraca się za pomocą stawianych pytań o wyjaśnienie wątpliwości prawnych.

W żaden sposób nie mieści się to w katalogu wynikającym z art. 3 § 2 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie jest powołany do tego, aby przeprowadzać kontrolę realizacji robót budowlanych bądź działalności gospodarczej prowadzonej przez podmioty prywatne. Nie jest on także powołany do tego, aby kontrolować zachowanie się organu administracji publicznej, jakim jest Burmistrz Miasta – o ile zachowanie to nie przybiera jednej z form, o której stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. – w związku z powstającymi zdaniem skarżącego wątpliwościami prawnymi, a także, aby wątpliwości te w sposób wiążący wyjaśniać. P.p.s.a. nie wprowadza w tym względzie żadnej instytucji prawnej, która pozwalałaby sądowi na dokonanie wiążącej, urzędowej interpretacji powszechnie obowiązujących przepisów prawa, na wzór chociażby indywidualnych interpretacji podatkowych dokonywanych przez organy podatkowe. Kontrola sprawowana przez tut. Sąd może dotyczyć jedynie konkretnie wskazanego aktu lub czynności albo bezczynności lub przewlekłości w określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Strona skarżąca winna wskazać jaką konkretnie decyzję, postanowienie, bądź inną czynność jednoznacznie określonego organu zaskarża, względnie w przypadku zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości w działaniu organu wskazać w jakim toczącym się już postępowaniu administracyjnym dopatruje się dopatruje się tego rodzaju uchybień, względnie jakie konkretnie podanie inicjujące postępowanie przed organem administracji nie zostało przez organ w terminie przewidzianym przepisami prawa załatwione (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 795/22, prawomocne).

Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego.