Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 960/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. W skardze strona wniosła także o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Izabelli Najdy-Ossowskiej oraz Dariusz Dudry.

Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2012 r. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono na adres wskazany w skardze w dniu 23 listopada 2012 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 30 listopada 2012 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.

Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), należny wpis sądowy wynosił 200 zł.

Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu,

Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji orzeczenia.

Jednocześnie Sąd zauważa, że zamieszczony w skardze wniosek strony o wyłączenia sędziów nie mógł być rozpoznany. Jak wskazano bowiem wyżej, zgodnie z art. art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Strona nie uiściła należnego wpisu od skargi. Wniosek o wyłączenie sędziego nie wszczyna natomiast odrębnego postępowania od, którego pobiera się wpis (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i Marka Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 346-347).

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że jeżeli strona nie uzupełni braku w postaci uiszczenia wpisu od wniesionego pisma, niedopuszczalne jest rozpoznawanie jakichkolwiek jej wniosków, np. dotyczących wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i Marka Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s.710). Zdaniem Sądu, powyższe twierdzenie odnosi się również do rozpoznania zamieszczonego w skardze wniosku o wyłączenie sędziego. Także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, działającego do końca 2003 r. na podstawie mającego podobną treść, co art. 220 § 1 p.p.s.a., art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, przyjęto stanowisko, aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia powyższego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207, z glosą J.P. Tarny).

Ponadto Sąd zauważa, że rozpoznanie wniesionego przez stronę wniosku o wyłączenie sędziów było niemożliwe do rozpoznania także i z tego powodu, że w wyznaczonym przez przewodniczącego wydziału terminie, wskazanym w zarządzeniu z dnia 15 listopada 2012 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych powyższego wniosku.