Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2770/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. S. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 października 2023 r. M. S. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P.

z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu części miasta P. dla obszaru ograniczonego ulicami: [...], [...], [...] i [...] w części dotyczącej nieruchomości, będącej współwłasnością skarżącej oznaczonej nr ew. [...], w zakresie w jakim uchwała przewiduje poprowadzenie przez tą działkę drogi oznaczonej jako ul. [...] Na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. wniosła o stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieważności uchwały w części oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę, organ, którego działanie zaskarżono, tj.: Rada Miejska w P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika uznała, że skarżona uchwała była już przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i poddana została kontroli sądowoadministracyjnej w zakresie określonym przedmiotową skargą, a zatem winien być zastosowany rygor wynikający z przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity:

Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 609, dalej: "u.s.g.") każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepisu ust. 1

nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił

(ust. 2).

Negatywną przesłankę do wydania ponownie orzeczenia w przedmiocie uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]

w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu części miasta P. dla obszaru ograniczonego ulicami: [...], [...], [...] i [...] w części dotyczącej nieruchomości, będącej współwłasnością skarżącej oznaczonej nr ew. [...], w zakresie w jakim uchwała przewiduje poprowadzenie przez tą działkę drogi oznaczonej jako ul. [...], stanowi fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt: IV SA/Wa 2578/12 oddalił skargę tego samego podmiotu wniesioną na ww. uchwałę, którą wówczas zaskarżono. Wyrok ten stał się prawomocny.

Stosownie do art. 101 ust. 2 u.s.g. nie można wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały

z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Mamy wówczas

do czynienia ze szczególnym przypadkiem powagi rzeczy osądzonej.

(por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2008).

Jak się podnosi w orzecznictwie sądów administracyjnych powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi przepis art. 101 ust. 2 u.s.g., dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił (...). To oznacza, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później (...) jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej (...). (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 212/19, Lex

nr 2656496).

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że istnienie prawomocnego wyroku wydanego w sprawie o sygnaturze akt: IV SA/Wa 2578/12, którym oddalono skargę kwestionującą zaskarżoną obecnie uchwałę - tworzy stan powagi rzeczy osądzonej i czyni złożoną w tej sprawie skargę niedopuszczalną, a zatem stanowi postawę do odrzucenia skargi w tym zakresie. Prawidłowość kwestionowanej obecnie przez stronę przedmiotowej uchwały została przesądzona orzeczeniem tutejszego Sądu z dnia 13 czerwca 2013 r., w którym Sąd już wypowiedział się merytorycznie, co do zarzutów podniesionych w skardze, a wyrok oddalający skargę tylko to potwierdził.

Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 232 p.p.s.a.