Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 946/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 105 oar. 1, art. 138 par. 1 pkt 2, art. 145 par. 1, art. 153
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka Protokolant: Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody z dnia 29 września 2005 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia 22 stycznia 1999 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Wójtowi Gminy pozwolenia na rozbudowę Szkoły Podstawowej w C. na działce nr [...]. Decyzja ta stała się ostateczna. Następnie postanowieniem z dnia 4 maja 2001 r. ten sam organ administracji, rozpoznając podanie skarżącej W. M., wznowił postępowanie w tej sprawie, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia 25 września 2001 r. Starosta odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia 22 stycznia 1999 r. Decyzja Starosty została utrzymana w mocy przez Wojewodą decyzją z dnia 23 listopada 2001 r.

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Starosty z dnia 25 września 2001 r. oraz decyzję Wojewody z dnia 23 listopada 2001 r. Wcześniej, mianowicie w dniu 26 listopada 2001 r. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r. z powodu sprzeczności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W tej sytuacji Starosta, rozpoznając sprawę dotyczącą wznowienia postępowania, decyzją z dnia 31 sierpnia 2005 r. uchylił swoją decyzję z dnia 22 stycznia 1999 r. i jednocześnie zatwierdził projekt budowlany ze zmienionym projektem zagospodarowania działki i udzielił Gminie pozwolenia na rozbudowę Szkoły Podstawowej w C. na działkach nr [...[ i nr [...]. Przed wydaniem tej decyzji Starosta postanowieniem z dnia 18 lipca 2005 r., na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia kreślonych braków wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Natomiast Wojewoda, rozpoznając sprawę na skutek odwołania skarżącej, decyzją z dnia 29 września 2005 r. uchylił decyzję Starosty z dnia 31 sierpnia 2005 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Uzasadniając swoją decyzję Wojewoda stwierdził, że postępowanie wznowieniowe jest bezprzedmiotowe, gdyż ostateczną decyzją z dnia 26 listopada 2001 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r.

Skarżąca od decyzji Wojewody z dnia 29 września 2005 r. wniosła skargę do sądu administracyjnego, w której domagała się uchylenia tej decyzji, decyzji Starosty z dnia 31 sierpnia 2005 r. w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz postanowienia Starosty z dnia 18 lipca 2005 r. W skardze podniosła szereg zarzutów dotyczących postępowań związanych z budową szkoły w sąsiedztwie nieruchomości, której jest właścicielką, w tym pominięcia jej w tych postępowaniach jako strony.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, gdyż podejmując zaskarżoną decyzję nie naruszono prawa.

Nie ulega wątpliwości, że Wojewoda decyzją z dnia 26 listopada 2001 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r. W tej sytuacji postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. postępowanie można wznowić w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Na skutek stwierdzenia nieważności decyzji z 22 stycznia 1999 r. sprawa, w której skarżąca domagała się wznowienia postępowania, nie jest zakończona decyzją ostateczną. Skoro zaś wcześniej postanowieniem z dnia 4 maja 2001 r. wznowiono postępowanie, to obecnie nie można było odmówić wznowienia, lecz należało wznowione postępowanie umorzyć. Podstawa takiego rozstrzygnięcia znajduje się w art. 105 § 1 k.p.a., który przez organ odwoławczy, rozpoznający odwołanie, mógł być zastosowany w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Na przeszkodzie takiemu rozstrzygnięciu nie stał podnoszony przez skarżącą fakt, iż nie brała ona udziału także w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody z dnia 26 listopada 2001 r. Fakt ten może wpływać na zgodność z prawem tej decyzji, jednakże dopóki nie zostanie ona z tego powodu wyeliminowana z obrotu prawnego, dopóty korzysta ona z domniemania legalności i jej skutki, czyli stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r. muszą być uwzględniane.

Należy też zaznaczyć, że stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r. wywołuje takie same skutki, jakich skarżąca oczekuje po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją. Ze skargi wynika, że skarżąca dąży do stanu, w którym brak decyzji o zatwierdzeniu projektu rozbudowy Szkoły Podstawowej w C. i udzieleniu na tą inwestycję pozwolenia na budowę. Ten sam stan jest skutkiem stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia 22 stycznia 1999 r. Ponadto zarówno po ewentualnym uchyleniu tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a nawet bez jej uchylenia, ale ze stwierdzeniem, że została wydana z naruszeniem prawa, jak i po stwierdzeniu nieważności tej decyzji, skarżąca ma takie same podstawy do dochodzenia na podstawie art. 4171 § 2 k.c. lub na podstawie art. 153 k.p.a. odnośnie do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem 1 września 2004 r. naprawienia ewentualnej szkody wyrządzonej wydaniem tej ostatecznej decyzji.

Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że skarga skarżącej nie może być uwzględniona i z tego powodu na mocy art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił ją.