Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 894/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Fundacji P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Fundacji P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) czerwca 2012 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu części dotacji udzielonej w 2009 r. jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Fundacji P., reprezentowanej przez radcę prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) czerwca 2012 r., nr (...), w sprawie zwrotu części dotacji udzielonej w 2009 r. jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W petitum skargi strona wniosła m.in. na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "P.p.s.a.") o wstrzymanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonania zaskarżonej decyzji, a na wypadek przekazania skargi do tutejszego Sądu – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., o wydanie przez Sąd postanowienia w tym zakresie.

W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wywiódł, iż kwota, do zwrotu której skarżąca została zobowiązana z tytułu rzekomo niewłaściwego wykorzystania dotacji jest bardzo wysoka, a próba jej wyegzekwowania w trybie egzekucji administracyjnej może spowodować nieodwracalne szkody. W ocenie strony skarżącej, rozpoznając niniejszą sprawę nie można tracić z pola widoku celu działalności Fundacji, w tym także realizacji przez nią celów społecznych. Fundacja nie jest podmiotem, którego działalność zmierza do osiągnięcia zysku, a środki finansowe pozyskuje ona wyłącznie zgodnie z ustawą i przeznacza na cele statutowe. Próba wyegzekwowania tak dużej należności niewątpliwie doprowadziłaby do niewypłacalności fundacji, a w konsekwencji do jej likwidacji. Dodatkowo strona skarżąca podkreśliła, że dotychczasowe postępowanie w niniejszej sprawie wskazuje, że kontrola zasadności wykorzystania środków przekazanych z dotacji obarczone jest wieloma błędami natury formalnej, jak i materialnoprawnej, a różnica pomiędzy kwotą, do której zwrotu zobowiązał Fundację organ pierwszej instancji w toku pierwszego postępowania a kwotą orzeczoną w drugim postępowaniu jest na tyle duża, że może budzić uzasadnione wątpliwości co do celowości wszczynania na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może w zasadniczy sposób zadecydować o dalszym losie i istnieniu Fundacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd no okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawczyni Fundacja P. wykazała w przekonujący sposób, iż wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przed tutejszym Sądem mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia podniesiona we wniosku okoliczność, iż konieczność uregulowania należności w kwocie (...) zł, wynikająca z wykonania zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy, mogłaby zagrozić funkcjonowaniu, a nawet bytowi Fundacji, której działalność ma istotne znaczenie z punktu widzenia jej celów statutowych (m. in. działanie na rzecz pomocy dzieciom wiejskim; nauka, edukacja, oświata, wychowanie; promocja zatrudnienia i aktywizacja zawodowa osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy, w tym promocji i organizacji wolontariatu; promocja i popieranie inicjatyw zdrowego stylu życia na wsi wśród dzieci i młodzieży) - nawet w przypadku późniejszego ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji i zwrotu wskazanej kwoty.

W tej sytuacji Sąd uznał, iż w perspektywie charakteru wykonywanych przez Fundację zadań i grożącego jej obciążenia finansowego z tytułu przymusowego wykonania należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, wniosek o wstrzymanie wykonania zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.