Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 376/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2023 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prorektora do spraw Studenckich Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prodziekan ds. studenckich Wydziału P. Uniwersytetu S. (organ I instancji) wydał w dniu 14 grudnia 2022 r. decyzję nr

[...] na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej "K.p.a"), art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 674 ze zm.; dalej "u.p.s.w."), § 56 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 3 Regulaminu studiów Uniwersytetu S. (uchwała nr [...] Senatu Uniwersytetu S. z dnia 31 marca 2022 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu studiów na Uniwersytecie S. ), w której orzekł o skreśleniu

z listy studentów M. W. (dalej "skarżący") z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej oraz nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku

w określonym terminie.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że skarżący nie złożył pracy dyplomowej oraz nie zaliczył egzaminu w wyznaczonym terminie, który upłynął 25 września 2022 r.

Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym wskazał, że pracę dyplomową złożył, zaś niezaliczenie przedmiotu wynikało z nieporozumienia z prowadzącą zajęcia odnośnie terminu zaliczenia w związku z przyznaną mu Indywidualną Organizacją Studiów (IOS). Do odwołania załączył kopię rozpiski zaliczeń poprawkowych i kopie skanów z rozmów z prowadzącą.

Prorektor ds. studenckich Uniwersytetu S. (organ odwoławczy) wydał w dniu 13 lutego 2023 r. decyzję nr [...], w której uchylił decyzję organu I instancji i przywrócił skarżącego na listę studentów oraz skierował go na powtarzanie przedmiotu "[...]" w semestrze letnim roku akademickim 2022/2023 r.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i uznał za konieczne uchylenie decyzji organu I instancji, biorąc pod uwagę sytuację skarżącego oraz realizację statutowych celów uczelni. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że nie podziela stanowiska skarżącego, że nie wyznaczono mu terminu poprawkowego na zaliczenie przedmiotu "[...]" oraz iż posiadając IOS nie musiał uczęszczać na zajęcia. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z regulaminem studiów, student posiadający IOS musi zawrzeć porozumienie z prowadzącym zajęcia, zaś niedopełnienie tego obowiązku oznacza wygaśnięcie rozstrzygnięcia o przyznaniu IOS (§ 25 ust. 4 regulaminu). Organ odwoławczy wskazał, że skarżący miał obowiązek uczęszczać na zajęcia i uczestniczyć w pierwszym terminie zaliczenia. Skarżący nie przystąpił do pierwszego terminu zaliczenia, który odbywał się na początku kwietnia 2022 r., gdyż nie uczestniczył w zajęciach i nie skontaktował się z wykładowczynią. Według skarżącego, nie dochowano 14-dniowego terminu do poinformowania go

o terminie zaliczenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z treści odwołania wynikało, że w dniu 20 czerwca 2022 r. skarżący indywidualnie uzgodnił, że drugim terminem na zaliczenie ww. przedmiotu będzie 29 czerwca 2022 r., zatem zgodnie z § 40 ust. 3 Regulaminu studiów, zasady dotyczące harmonogramu sesji na studiach stacjonarnych uzgadnianych indywidualnie przez studenta z egzaminatorem nie obowiązują. Skarżący mimo wyznaczonego terminu nie stawił się na zaliczenie i po raz drugi opuścił termin egzaminu. Odnośnie niezłożenia pracy dyplomowej, organ odwoławczy podał, że zgodnie z informacją uzyskana od promotora pracy oraz z sekcji ds. studenckich Wydziału P. , wynikało, iż skarżący złożył pracę dyplomowa do promotora, lecz nie złożył jej w sekcji ds. studenckich. Zgodnie z § 69 ust. 1 Regulaminu studiów, zaakceptowaną przez promotora pracę dyplomowa student składa w dziekanacie w terminie uzgodnionym z promotorem, nie później niż do końca poprawkowej sesji egzaminacyjnej ostatniego semestru studiów, czego skarżący nie dopełnił. Organ odwoławczy uznał, że pomimo ww. uchybienia, biorąc pod uwagę złożenie pracy dyplomowej do promotora, etap zaawansowania studiów i brak możliwości kolejnego wznowienia studiów na tym kierunku, orzekł jak na wstępie decyzji.

Skarżący złożył skargę na ww. decyzję i wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji wydanych przez organy obu instancji z uwagi na rażące naruszenie prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wystąpił o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Według skarżącego, zaskarżona decyzja tylko pozornie jest dla niego korzystna, gdyż w rzeczywistości narusza jego interes prawny przez brak stwierdzenia, że doszło do naruszeń prawa przez organ I instancji.

W ocenie skarżącego, organy obu instancji naruszyły przepisy prawa procesowego, tj. art. 138 ust. 1 pkt 2 K.p.a., art. 8 § 1 K.p.a., art. 77 K.p.a., art. 107

§ 3 K.p.a., art. 75 K.p.a. oraz materialnego, tj. art. 83 u.p.s.w., art. 85 ust. 1 pkt 2 u.p.s.w., § 29 ust. 1 pkt 11, § 42 ust. 1, § 41 ust. 1, § 10 ust. 3, § 25, § 37 ust. 3,

§ 69, § 71 Regulaminu studiów, gdyż nie przeprowadziły żadnego postępowania wyjaśniającego, nie zebrały dowodów, nie uzasadniły dowodów, pominęły istotne fakty, na które zwracał uwagę, nie wyjaśniły przepisów i zdarzeń. Skarżący

w szczegółowy sposób opisał przebieg zdarzeń, który doprowadził do pominięcia przez niego terminu zaliczenia ww. przedmiotu. Zdaniem skarżącego, termin ustalony przez niego z wykładowczynią nie był terminem poprawkowym, lecz terminem pierwszym zaliczeniowym, zatem wobec niestawienia się przez niego na ww. termin miał prawo jeszcze do terminu poprawkowego. Skarżący wskazał, że organ I instancji winien umorzyć postępowanie. Do skargi dołączył kopie: rozkładu zajęć prawo

i administracja; zrzutu z ekranu z datą złożenia i wnioskiem IOS; decyzji w sprawie wznowienia studiów; rozmowy z prowadzącą przedmiot; raportu z systemu antyplagiatowego, wiadomość od promotora; rozpiski z zaliczeniami z przykładem

z prawa; wiadomości z dziekanatu; harmonogramu roku akademickiego, rozmowy

z prowadzącym w sprawie uzasadnienia oceny jako dowód na nieliczenie się z IOS na wydziale; zdjęcia ukazujące wysłanie rozmowy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, ustosunkowując się do zarzutów skarżącego.

Przewodniczący Wydziału na podstawie art. art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a.") skierował sprawę do rozpoznania w składzie trzech sędziów na posiedzeniu uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:

Spór dotyczy prawidłowości zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie naruszył przepisów prawa materialnego, ani procesowego. Zaskarżona decyzja posiada uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. W ocenie Sądu, organ odwoławczy, wyjaśniając sprawę oparł się na zebranych dokumentach, w tym przez skarżącego oraz na dodatkowych ustaleniach, nie naruszył zatem zasady dwuinstancyjności. Organ odwoławczy dokonał poprawnej oceny zebranego materiału dowodowego i wywiódł z niego wnioski. Okoliczność, że skarżący wyciągnął inne wnioski z zebranego materiału dowodowego niż organ, nie świadczy o naruszeniu przepisów postępowania przez organ odwoławczy. Fakt, że skarżący nie akceptuje stanowiska organu, iż termin 29 czerwca 2022 r. był terminem poprawkowym nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji.

Wyjaśnić należy, że sąd administracyjny w postępowaniu wywołanym skargą na daną decyzję nie zajmuje się oceną wszystkich czynności podejmowanych przez organ wobec skarżącego w ramach toku jego studiów, lecz jedynie tych które miały wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji.

Podkreślić należy, że IOS jest specjalnym trybem organizacji zajęć oraz sesji egzaminacyjnej kończącej semestr, który został przygotowany dla studentów, których sytuacja rodzinna czy zawodowa uniemożliwia kontynuowanie toku studiów na ogólnych zasadach. Dotyczy to uczestnictwa w ćwiczeniach, chodzenia na wykłady czy podchodzenia do egzaminów razem z resztą grupy. Student, który otrzyma IOS indywidualnie, ustala terminy odbywania się zajęć z prowadzącymi, sposób odrabiania nieobecności na konsultacjach i dyżurach. Indywidualnie należy również ustalić, na jakich zasadach student z IOS podchodzi do zaliczeń z przedmiotów oraz końcowego egzaminu. IOS nie wiąże się tylko ze zwolnieniem z zajęć. W ramach zaliczeń nieobecności na zajęciach prowadzący mogą poprosić o przygotowanie projektu lub pracy na dany temat. W ramach IOS studentowi przysługują konkretne uprawnienia, lecz ciążą na nim też obowiązki.

Jak wynikało z akt i twierdzeń samego skarżącego, nie ustalił on na początku zajęć z wykładowczynią sposobu zaliczenia ww. przedmiotu. Dopiero gdy 19 czerwca

2022 r. zorientował się, że termin zaliczenia był 6 kwietnia 2022 r. podjął rozmowy

z wykładowczynią na temat zaliczenia ww. przedmiotu. Przyznanie skarżącemu IOS nie zwalniało go z obowiązku ustalenia indywidualnie powyższej kwestii

z prowadzącym zajęcia. Tym bardziej, że IOS przyznano skarżącemu w dniu 28 lutego 2022 r. pod warunkiem, iż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia o IOS ustali on w drodze porozumienia z prowadzącymi zajęcia dydaktyczne sposobu uczestnictwa w zajęciach dydaktycznych oraz formy realizowania obowiązków studenckich (k.17- akt sądowych). Powyższe miało związek z wydanym rozstrzygnięciem przez organ I instancji z dnia 1 grudnia 2021 r. o zgodzie na ponowną rejestrację skarżącego na semestr VI letni studiów w roku akademickim 2021/2022 wraz z obowiązkiem zaliczenia przez niego seminarium dyplomowego

i zaliczenia przedmiotów stanowiących różnice programowe w postaci: przedmiotu "[...]" w semestrze letnim roku akademickim 2021/ 2022 oraz przedmiotu "Wychowanie fizyczne" w semestrze zimowym w roku akademickim 2022/2023, przy czym skarżącego skierowano na urlop dziekański w semestrze zimowym w roku akademickim [...] w oczekiwaniu na ponowną rejestrację na semestr VI letni w roku akademickim 2021/2022 (k. 18- akt sądowych). Powyższa decyzja i rozstrzygnięcie o IOS nie zostały przez skarżącego zaskarżone. Oba te akty nałożyły na skarżącego obowiązek zaliczenia ww. przedmiotu po stosownym uzgodnieniu z wykładowcą formy i sposobu zaliczenia. Jak wynikało z twierdzeń skarżącego, IOS był mu już wcześniej przyznawany, zatem skarżący miał świadomość jakie obowiązki na nim ciążą związane z tą formą nauki. Nie sposób zaakceptować wyjaśnień skarżącego, mających usprawiedliwić brak zawarcia porozumienia

z wykładowczynią przedmiotu, polegający na zaskoczeniu zbyt wczesnym terminem zaliczenia. Skoro skarżący wybrał IOS, to po jego stronie leżał obowiązek ustalenia terminu zaliczenia. Po stronie uczelni nie było obowiązku powiadomienia go o tym terminie. Otrzymując zgodę na IOS student musi postępować odpowiedzialnie, gdyż IOS to wyjątek w stosunku do prowadzenia zajęć, zaliczeń i egzaminów na danej uczelni. Skarżący musi pamiętać, że nie jest jedynym studentem uniwersytetu, do którego dane zajęcia i ich zaliczenie należy wyłączenie dopasować. Zaliczenie zajęć

z ww. przedmiotu miało polegać na przedłożeniu pisemnej pracy na temat wybranego zagadnienia z zakresu dostępu do informacji publicznej i po jej zaakceptowaniu przez wykładowczynię na przystąpieniu do sprawdzianu – 3 pytania otwarte (który miał nastąpić 29 czerwca 2022 r. o godz. 10.00). Skarżący w dniu 22 czerwca 2022 r. wysłał ww. referat wykładowczyni, lecz nie przystąpił do sprawdzianu w dniu 29 czerwca 2022 r. (k.31-28 akt administracyjnych- kopia skanu rozmowy

z wykładowczynią). Dopiero 28 października 2022 r. zwrócił się do wykładowczyni

o wyznaczenie mu terminu poprawkowego.

Organ I instancji uznał, że brak zaliczenia ww. przedmiotu i brak złożenia pracy dyplomowej są podstawą do skreślenia skarżącego z listy studentów. Z ww. decyzją nie zgodził się organ odwoławczy i uchylił decyzję organu I instancji o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Wbrew twierdzeniu skarżącego, decyzja jest dla niego korzystna, gdyż przywraca go w prawach i obowiązkach studenta. Ponadto organ odwoławczy, nie podzielił stanowiska organu I instancji o braku złożenia pracy dyplomowej u promotora. Organ odwoławczy potwierdził jedynie, że skarżący nie przedłożył ww. pracy w sekcji ds. studenckich. Jak wynikało z akt i twierdzeń skarżącego, nie zaliczył on przedmiotu "[...]", zatem nie budzi zastrzeżeń Sądu, okoliczność zobowiązania skarżącego do zaliczenia ww. przedmiotu.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając zarzuty skarżącego za niezasadne, oddalił skargę.