Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 385/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Opłaty administracyjne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 194 § 3, art. 73, art. 156 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 17 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SPP/Gd 241/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2019 r., nr SKO Gd/2530/19 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: 1) odrzucić zażalenie; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 kwietnia 2023 r., I SPP/Gd 241/22, w ten sposób, że zamiast błędnie wpisanej daty decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku: "28 sierpnia 2020 r." wpisać prawidłową: "28 sierpnia 2019 r.".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 kwietnia 2023 r., I SPP/Gd 241/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 22 listopada 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 sierpnia 2019 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Skarżący, pismem z 30 maja 2023 r., złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie.

Zarządzaniem z 2 czerwca 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia z 30 maja 2023 r. poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie jednego egzemplarza podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało awizowane po raz pierwszy 5 czerwca 2023 r. i odebrane przez skarżącego w placówce pocztowej 20 czerwca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 39 akt I SPP/Gd 241/22).

Skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w wyznaczonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W sytuacji gdy zażalenie obarczone jest brakami, sąd wzywa stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia.

Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji z 28 kwietnia 2023 r. zawierało brak formalny, ponieważ skarżący nie podpisał zażalenia. W związku z tym, zarządzeniem z 2 czerwca 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w terminie 7 dni, pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie.

Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało awizowane po raz pierwszy 5 czerwca 2023 r. i odebrane przez skarżącego w placówce pocztowej 20 czerwca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 39 akt I SPP/Gd 241/22). Należy wskazać, że nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. W związku z powyższym, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego zażalenia z 30 maja 2023 r. powinien być liczony od 19 czerwca 2023 r., a zatem upłynął 26 czerwca 2023 r.

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest jedynie czynnością organizacyjno-techniczną, niemającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia 14-dniowego okresu (postanowienie NSA z 12 lutego 2020 r., II FSK 2869/19).

Mając powyższe na uwadze, w okolicznościach niniejszej sprawy do doręczenia przesyłki doszło w trybie fikcji prawnej doręczenia 19 czerwca 2023 r., a termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął 26 czerwca 2023 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (art. 156 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie, w wyniku błędu, w sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał jako datę zaskarżonej decyzji SKO w Gdańsku 28 sierpnia 2020 r. zamiast 28 sierpnia 2019 r.

W związku z powyższym zaistniała potrzeba sprostowania sentencji zaskarżonego postanowienia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł w punkcie drugim sentencji.