Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 127/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 6  ust. 1  pkt 3 i 4
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Aleksandra Żmudzińska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2) zobowiązuje organ do załatwienia wniosku (z wyłączeniem pkt I i pkt II ppkt 5 i 8 wniosku) w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, 3) zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej zwana skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej zwanego organem lub Wojewodą) w zakresie rozpatrzenia części jej wniosku z dnia 3 marca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżąca wskazała, że 6 marca 2023 r., w związku z obsługą prawną H. S.A. z siedzibą w W. - dewelopera, mając na uwadze nałożony na deweloperów mocą ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym obowiązek dotyczący opracowania treści prospektu informacyjnego, na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia

6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm. – dalej zwanej u.d.i.p.) złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek wniesiono za pośrednictwem poczty e-mail na adres organu (if@katowice.uw.gov.pl) i tego samego dnia wniosek został nadany do organu również listem poleconym.

Skarżąca we wniosku zwróciła się o wskazanie;

I. czy na terenie objętym przedsięwzięciem deweloperski, tj. na działkach położonych w R. przy ul. [...] o nr [...] i [...] dokonano rezerwacji obszaru inwestycji (Centralny Port Komunikacyjny) - wraz z podaniem informacji umożliwiających identyfikację aktu;

II. czy wymienione poniżej decyzje zostały wydane dla terenu objętego przedsięwzięciem deweloperskim (tj. działek nr ew. [...] i [...]) lub dla obszaru w promieniu 1 km od terenu objętego ww. przedsięwzięciem deweloperskim (w załączeniu do wniosku przedłożono mapę, z zakreślonym obszarem, który powinien być przedmiotem badania), tj.;

1. decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej,

2. decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej,

3. decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego,

4. decyzja o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych,

5. decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej,

6. decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

7. decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej,

8. decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego,

9. decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej,

10. decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

Wskazano, że jeżeli toczy się postępowanie o wydanie którejkolwiek z decyzji wymienionych powyżej w pkt II ppkt. 1-10 dla terenu objętego przedsięwzięciem deweloperskim (tj. działek nr ew. [...] i [...]) lub obszaru w promieniu 1 km od terenu objętego ww. przedsięwzięciem deweloperskim, to skarżąca poprosiła o podanie;

- oznaczenia (znak sprawy), pod którym prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji,

- informacji, której z decyzji wymienionych w pkt II ppkt 1-10 to postępowanie dotyczy, kiedy jest przewidywany termin zakończenia tego postępowania i czy zmierza ono do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, której ustalania będą mogły mieć znaczenie dla terenu objętego przedsięwzięciem deweloperskim (tj. działek nr ew. [...] i [...]).

W odpowiedzi na tak złożony wniosek organ pismem z dnia 9 marca 2023r. wyjaśnił, że nie wydał decyzji:

- o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej,

- ustaleniu lokalizacji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego.

Jak również, że organ nie dokonywał rezerwacji obszaru inwestycji Centralnego Portu Komunikacyjnego. Organ zwrócił także uwagę, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską (Dz.U. z 2021 r., poz. 1644), decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej wydaje Wojewoda Pomorski.

Natomiast w kwestii udzielenia informacji publicznej w zakresie wydawanych przez Wojewodę decyzji w sprawach o;

1. udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej,

2. ustalenie lokalizacji linii kolejowej,

3. zezwolenie na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego,

4. pozwolenie na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych,

5. ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

6. ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

organ poinformował, że zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 3f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, w tym m.in. o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. Wojewoda nie prowadzi jednak rejestrów prowadzonych postępowań administracyjnych według numerów nieruchomości (działek) czy też numerów ksiąg wieczystych. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz. U. Nr 14, poz. 67) nie przewiduje archiwizacji akt sprawy według adresów nieruchomości lub numerów działek. Możliwości takiej nie przewidywały również poprzednio obowiązujące przepisy prawa. Organ wyjaśnił, że teczki akt sprawy zakładane są według symboli i haseł klasyfikacyjnych dla każdego roku kalendarzowego, określonych w jednolitym rzeczowym wykazie akt. Tym samym niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, czy ww. nieruchomości były przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez ten organ. Wojewoda nie posiada również informacji o inwestycjach planowanych na obszarze wskazanych nieruchomości ani na obszarach z nimi sąsiadujących.

Ponieważ w odpowiedzi z dnia 9 marca 2023 r. organ nie odniósł się w ogóle do objętego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 3 marca 2023 r. zapytania dotyczącego decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szeroko pasmowej, skarżąca za pośrednictwem poczty email dnia 10 marca 2023r. zwróciła się do organu z ponownym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w powyższym zakresie.

Pismem z dnia 17 marca 2023r., organ podał, że w zakresie decyzji o ustaleniu lokalizacji szerokopasmowej, nie może udzielić odpowiedzi, argumentując jak w piśmie z dnia 9 marca 2023r.

Mając powyższe na względzie skarżąca wskazała, że organ udzielił jedynie informacji publicznej w przedmiocie, że nie wydawał decyzji o: ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz o ustalenia lokalizacji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego, oraz że Wojewoda obecnie nie prowadzi postępowań o ustalenie lokalizacji inwestycji w tym zakresie. Jak również, że organ nie dokonywał rezerwacji obszaru inwestycji Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz że decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej wydaje Wojewoda Pomorski.

Natomiast pozostałym zakresie wniosku - zakres objęty zaskarżeniem rozpoznawanej skargi - pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, Wojewoda nie udzielił skarżącej wnioskowanych informacji, nie wydał decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, jak również nie wskazał innego organu, który udzieliłby wnioskowanych informacji w miejsce Wojewody.

Zdaniem skarżącej organ potwierdził, że jest dysponentem wnioskowanych informacji, jednak z przyczyn technicznych (sposób prowadzenia rejestru), nie potrafi ustalić, czy ww. nieruchomości były przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez tenże organ.

Skarżąca stanęła na stanowisku, że Wojewoda jest zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.i.d.p. zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a żądana przez skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.

Według skarżącej wnioskowane informacje o decyzjach i postępowaniach mających na celu ich wydanie są informacjami, które podlegają udostępnieniu na podstawie powołanego art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e u.d.i.p.

Powołując się na uzasadnienie do ustawy z dnia 20 maja 2021r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym, skarżąca podała, że informacje objęte jej wnioskiem, a źródłowo formularzem prospektu informacyjnego, stanowią dane w publicznie dostępnych dokumentach dotyczące inwestycji planowanych w promieniu 1 km od nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie. Tym samym, już sam ustawodawca wskazuje, że danych do uzupełnienia treści prospektu informacyjnego należy szukać w dokumentach stanowiących informację publiczną, w konsekwencji tego organ jest prawidłowym adresatem wniosku skarżącej.

Skarżąca podkreśliła, że dane objęte prospektem informacyjnym nie dotyczą wyłącznie przedsięwzięcia deweloperskiego sensu stricto, lecz w przeważającej części odnoszą się do okolicy, w której planowana inwestycja zostanie umiejscowiona, stąd do ich pozyskania potrzebna jest pomoc właściwych organów administracji. Ponadto, zgodnie z art. 75 ust. 1 Konstytucji RP, władze publiczne zobowiązane są popierać działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania, a w zakresie tego poparcia, powinno się mieścić również udostępnianie obywatelom - jako docelowym odbiorcom prospektu informacyjnego, informacji wymaganych Ustawą deweloperską. Przyszli nabywcy lokali stanowią istotną grupę społeczną, zmierzającą do zrealizowania swoich chronionych konstytucyjnie potrzeb mieszkaniowych, a władze publiczne powinny popierać działania obywateli, w tym pośrednio - poprzez wsparcie w zgromadzeniu informacji publicznych, które zgodnie z wolą ustawodawcy należy zamieścić w prospekcie informacyjnym.

W ocenie skarżącej udzielona przez organ informacja, zgodnie z którą "niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, czy ww. nieruchomości były przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez tut. Organ",

z uwagi na to, iż "teczki akt sprawy zakładane są według symboli i haseł klasyfikacyjnych dla każdego roku kalendarzowego, określonych w jednolitym rzeczowym wykazie akt", a nie według adresów nieruchomości lub numerów działek - nie stanowi udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej i świadczy o tym, że organ pozostaje w bezczynności.

Skarżąca zwróciła uwagę, że to na organie ciąży obowiązek zapewnienia sprawnej realizacji jego zadań, z przepisami prawa i zasadami działania administracji, a konsekwencje zaniedbania tego nie mogą obciążać skarżącej, organ nie podjął de facto żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej w całości, co potwierdza podana przez organ argumentacja, w świetle której organ nie dokonał weryfikacji wydanych decyzji, uznając, iż wobec braku prowadzenia rejestru według kryterium terytorialnego, zwolniony jest z obowiązku udzielenia informacji publicznej obejmującej wydane przez tenże organ decyzje i prowadzone postępowania. Według skarżącej odpowiedź organu potwierdza jedynie, że organ nie podjął i nie zamierza podjąć działań celem zebrania wnioskowanych przez skarżącą informacji, które znajdują się w jego posiadaniu.

Wskazując na rażące naruszenia prawa skarżąca podniosła, że organ nie rozstrzygając jej wniosku w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p., uzasadnił swoją bierność sposobem organizacji akt. Tymczasem, zdaniem skarżącej, sposób prowadzenia rejestru nie uniemożliwia wyszukania decyzji objętych wnioskiem, jedynie może rzutować na metodykę zbierania informacji.

W skardze podniesiony został zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji, poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji nie udzielenie informacji publicznej zgodnie z żądaniem wniosku w ustawowym terminie.

Skarżąca wniosła o:

1) zobowiązanie Wojewody do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,

2) stwierdzenie, że Wojewoda dopuścił się bezczynności i że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa,

3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych,

4) dopuszczenie dowodów zawnioskowanych w skardze oraz znajdujących się w aktach sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w ustawowym udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podał, że pismami z 9 i 17 marca 2023 r. udzielił informacji w zakresie w jakim dysponował żądaną informacją publiczną, natomiast w pozostałym zakresie poinformował skarżącą, iż nie dysponuje żądaną informacją. Organ zauważył, że skarżąca kwestionuje sposób udzielenia odpowiedzi polegający na poinformowaniu o braku posiadania przez Wojewodę żądanej informacji. Tymczasem oświadczenie organu, że nie posiada określonych informacji, w sytuacji, gdy przepisy prawa nie nakładają na niego obowiązku ich gromadzenia, stanowi prawidłowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślił, że nie posiada informacji, których udostępnienia żąda skarżąca. Zwrócił uwagę, że skarżąca w zasadzie domaga się od organu przekazania informacji dotyczących terenu oraz najbliższej okolicy, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie deweloperskie, a organ prowadzi rocznie po kilkadziesiąt postępowań dotyczących wspomnianych inwestycji publicznych. Postępowania obejmują po kilkaset a nawet po kilka tysięcy nieruchomości. Informacje gromadzone w ramach tych postępowań nie pozwalają na udzielenie informacji, czy dla przedsięwzięcia deweloperskiego obejmującego nieruchomości w mieście R. przy ul. [...], tj. dla działek oznaczonych numerami: ewidencyjnymi: [...] i [...], lub dla obszaru w promieniu 1 km od terenu objętego ww. przedsięwzięciem deweloperskim, wydawano określone decyzje w zakresie inwestycji publicznych. Organ dodatkowo wskazał, że decyzje wydawane na podstawie tzw. specustaw są decyzjami bezterminowymi. Wiele nieruchomości objętych tymi postępowaniami, od daty wydania decyzji, ulegało zmianom geodezyjnym (podziały nieruchomości, scalenia, modernizacje katastru nieruchomości). Na podstawie posiadanych danych nie jest zatem możliwe nawet udzielenie tzw. informacji publicznej przetworzonej, dlatego też Wojewoda odstąpił od wzywania skarżącej od wykazania ważnego interesu publicznego.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał również, że informacja publiczna może dotyczyć wyłącznie sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Informacja ma pozostawać w dyspozycji organu w chwili złożenia wniosku o jej udostępnienie, a wniosek ten nie może inicjować postępowania nastawionego na odtworzenie pewnych zdarzeń, które w żaden sposób nie zostały utrwalone. Informacja publiczna nie może być przedmiotem poszukiwań i dociekań ze strony organu, które prowadziłyby do jej wytworzenia. Organ nie może udostępnić stronie informacji lub danych, których nie posiada, pomimo przeświadczenia strony postępowania, że takimi danymi organ powinien dysponować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.

Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania to zgodnie z art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Oznacza to, że w przypadku tego rodzaju skarg, skierowanie ich do rozpoznania w powyższym trybie nie jest uzależnione od wniosku strony.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Innymi słowy bezczynność to taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, nie została załatwiona w wymaganej przez prawo formie.

Procedurę dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 - dalej zwana jak dotychczas u.d.i.p.), kształtując prawo do informacji publicznej, a także określając zasady i tryb jej udostępniania. Określenie więc, czy w sprawie o udostępnienie informacji publicznej zachodzi bezczynność wymaga odniesienia się do przepisów u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw.

Informacją publiczną będzie więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p.

Z dalszych przepisów u.d.i.p. wynika, że udostępnianie informacji publicznej odbywa się na wniosek i winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

Ustawodawca nie przewidział żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Wojewoda jest podmiotem zobowiązanym, na gruncie u.d.i.p., do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie było także przedmiotem sporu to, że wniosek skarżącej z dnia 3 marca 2023 r. dotyczył informacji publicznej.

Rozważenia wymagała natomiast kompletność udzielenia skarżącej informacji publicznej.

Wskazać ponownie należy, że organ pismem z dnia 9 marca 2023r. wyjaśnił, że nie wydał decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz ustaleniu lokalizacji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego. Wskazał również, że nie dokonywał rezerwacji obszaru inwestycji Centralnego Portu Komunikacyjnego.

Natomiast w kwestii udzielenia informacji publicznej w zakresie wydawanych przez Wojewodę decyzji w sprawach o;

1. udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej,

2. ustalenie lokalizacji linii kolejowej,

3. zezwolenie na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego,

4. pozwolenie na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych,

5. ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

6. ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

organ poinformował, że zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 3f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, w tym m.in. o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. Wojewoda nie prowadzi jednak rejestrów prowadzonych postępowań administracyjnych według numerów nieruchomości (działek) czy też numerów ksiąg wieczystych. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz. U. Nr 14, poz. 67) nie przewiduje archiwizacji akt sprawy według adresów nieruchomości lub numerów działek. Możliwości takiej nie przewidywały również poprzednio obowiązujące przepisy prawa. Organ wyjaśnił, że teczki akt sprawy zakładane są według symboli i haseł klasyfikacyjnych dla każdego roku kalendarzowego, określonych w jednolitym rzeczowym wykazie akt. Tym samym niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, czy ww. nieruchomości były przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez ten organ. Wojewoda nie posiada również informacji o inwestycjach planowanych na obszarze wskazanych nieruchomości ani na obszarach z nimi sąsiadujących.

Następnie pismem z dnia 17 marca 2023r. organ podał, że w zakresie decyzji o ustaleniu lokalizacji szerokopasmowej, nie może udzielić odpowiedzi, argumentując jak w piśmie z dnia 9 marca 2023r.

Zdaniem Sądu podjęte przez organ działania w omawianym powyżej zakresie ocenić należy jako nieprawidłowe.

Niewątpliwe, w świetle art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązek udostępniania informacji publicznych dotyczy wyłącznie takich informacji, które są w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Dla realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej istotne jest zatem to, czy podmiot będący adresatem wniosku dysponuje danymi informacjami. Brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę negatywną do rozpatrzenia żądania (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 127/15). Wówczas to organ powinien odpowiedzieć pisemnie na wniosek, wskazując powody nieudzielenia żądanych informacji. Powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu danych objętych wnioskiem uwalnia podmiot zobowiązany od zarzutu bezczynności w sprawie, albowiem z oczywistych względów nie można oczekiwać udostępnienia danych, którymi podmiot ten nie dysponuje.

Wbrew odpowiedzi na skargę taka sytuacja nie miała jednakże miejsca w niniejszej sprawie. Nie można zgodzić się z organem, że udzielona skarżącej informacja zawarta w pismach z dnia 9 i 17 marca 2023 r. wskazuje, że Wojewoda nie posiada żądanej informacji publicznej. Organ podał bowiem że niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, czy wskazane we wniosku nieruchomości były przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez ten organ. Przy czym argumentacja Wojewody opiera się na twierdzeniu, że teczki akt sprawy zakładane są według symboli i haseł klasyfikacyjnych dla każdego roku kalendarzowego, określonych w jednolitym rzeczowym wykazie akt, a nie według adresów nieruchomości lub numerów działek. W udzielonej skarżącej odpowiedzi organ powołuje się ponadto na treść art. 6 ust. 1 pkt 3f u.d.i.p.

Słusznie zatem podaje skarżąca, że udzielona przez organ odpowiedź wskazuje, że jest on dysponentem wnioskowanych przez nią informacji, lecz z przyczyn "technicznych", tj. z uwagi na sposób prowadzenia rejestru postępowań administracyjnych nie może ustalić, czy nieruchomości objęte wnioskiem były przedmiotem prowadzonych przez niego postępowań.

Należy także podzielić stanowisko skarżącej, że jej wniosek dotyczył informacji o decyzjach i postępowaniach mających na celu wydanie tychże aktów, a więc informacji, które podlegają udostępnieniu na podstawie powołanego art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.e tej ustawy.

Nie ulega wszak wątpliwości, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

Skarżąca nie wniosła zatem o informację publiczną, o której mowa w powołanym przez organ w art.6 ust. 1 pkt 3 lit. f u.d.i.p.

Co istotne w niniejszej sprawie, bezczynności organu nie może usprawiedliwiać sposób prowadzenia przez niego rejestrów postępowań administracyjnych czy też ilość tychże postępowań. Zgodzić należy się natomiast ze skarżącą, że prowadzenie rejestrów może wpływać na metodykę zbierania wnioskowanych przez nią informacji.

Należy mieć bowiem na względzie, że na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. rozróżnić można dwa rodzaje informacji: prostą i przetworzoną. Informacją prostą jest ta, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 14012). Z kolei informacja prosta staje się informacją przetworzoną, jeśli po przeprowadzeniu czynności na informacji prostej powstanie nowa informacja, której przedtem nie miał podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Pojęcie informacji przetworzonej jest nieostre i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Aczkolwiek analiza orzecznictwa sądów administracyjnych i doktryny pozwala nie wyodrębnienie pewnych cech takiej informacji. Informacją przetworzoną jest zatem taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji prostych (zob. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1746/14). Samo przetworzenie może z kolei polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych.

Zauważyć wymaga, że skarżąca już w samym wniosku z dnia 3 marca 2023 r. dostrzegła możliwość uznania przez organ, że wnioskowana przez nią informacja jest informacją przetworzoną i w tym zakresie przedstawiła swoje stanowisko.

W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdził, że organ pozostawał bezczynny w rozpoznaniu wniosku skarżącej (oprócz pkt I i pkt II ppkt 5 i 8 wniosku) kierując do niej pisma z dnia 9 i 17 marca 2023 r. Organ, rozpoznając wniosek skarżącej w ww. zakresie, przyjmując, że żądane dane są informacją publiczną powinien udostępnić ją albo uznając, że nie mogą być one udostępnione powinien wydać stosowną decyzję w tym przedmiocie.

Mając to na uwadze Sąd, w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności co do rozpoznania wniosku skarżącej (oprócz pkt I i pkt II ppkt. 5 i 8 wniosku). Jednocześnie w ocenie Sądu, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Nie wynikała bowiem z lekceważącego stosunku do złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, bowiem organ zareagował na wniosek skarżącej udzielając odpowiedzi pismami z dnia 9 i 17 marca 2023 r. Zdaniem Sądu, wymieniona kwalifikowana forma bezczynności winna być zarezerwowana do sytuacji oczywistych, niebudzących wątpliwości i niedających się usprawiedliwiać w żaden sposób.

Stwierdzona w sprawie bezczynność skutkowała koniecznością zobowiązania Wojewody do rozpatrzenia wniosku skarżącej (oprócz pkt I i pkt II ppkt 5 i 8 wniosku) - w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a).

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Zwrot kosztów należnych skarżącej obejmuje uiszczony wpis sądowy od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (480 zł) oraz uiszczoną opłatą skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).