Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1696/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 24 ust. 2a, ust. 2b, ust. 2c
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art. 531, art. 581 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 2233
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa [...] na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.182.2022 w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Marszałka Województwa [...] (dalej w skrócie: "Marszałek"; "strona skarżąca") jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (dalej: "PWINGiK w Rzeszowie"; "organ odwoławczy"; "organ II instancji") z dnia 28 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.182.2022 o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 - zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 - zwana dalej "Pgik").

Z uzasadnienia i akt administracyjnych wynika, że pismem z 3 lutego 2022 r. Marszałek zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych ([...]ZMiUW) w [...] jako władającego dla nieruchomości położonych w obrębie [...], gmina [...] – obszar wiejski, oznaczonych w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna nr [...], [...] i [...] i pozostawienie jako właściciela Skarb Państwa.

W toku prowadzonego postępowania Starosta wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów/dowodów świadczących o wadliwości wpisów w operacie ewidencji gruntów i budynków. Przeanalizował wpisy historyczne w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], gmina [...], odnośnie działek ewid. nr [...], [...], [...] i ustalił, że w rejestrze gruntów z 1985 r. ww. działki wpisane były w jednostce rejestrowej nr [...] i [...], gdzie za władającego wpisano W. w [...],Oddział w [...]. Na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...] w sprawie połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów.

Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia 14 lipca 2022 r. nr GN.6620.46.2022 odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [....] – obszar wiejski, tj.: wykreślenia jako osoby władającej [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] dla działek ewid. nr [...],[...],[...] położonej w obrębie [...], gm. [...] – obszar wiejski.

Organ I instancji wskazał, że dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie mogą stanowić podstawy do wykreślenia trwałego zarządcy z operatu ewidencji gruntów i budynków, ponieważ nie stanowią dokumentów, które byłyby podstawą do wprowadzenia żądanych zmian w myśl art. 24 Pgik.

W odwołaniu Marszałek zwrócił się o uchylenie powyższej decyzji i przekazanie organowi I instancji do merytorycznego rozpatrzenia, względnie zmianę decyzji w kierunku wskazanym wnioskiem odwołującego. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 7 k.p.a. poprzez błędną interpretację materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i błędną interpretację przepisów prawnych. Odwołujący podał, że na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, z dniem 1 stycznia 2018 r. nowy podmiot - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - przejął zadania realizowane m. in. przez marszałków województw oraz przez wojewódzkie zarządy melioracji i urządzeń wodnych. W związku z tym marszałkowie z dniem 1 stycznia 2018 r, stracili podstawę prawną do wykonywania zadań administracji rządowej wynikających z ustawy prawo wodne oraz władztwo nad nieruchomościami Skarbu Państwa. W obecnym stanie prawnym na podstawie art. 258 ust. 1 i 3 ustawy Prawo wodne prawa właścicielskie, a także czynności prawne w takim wypadku za Skarb Państwa wykonują Wody Polskie. Z tej przyczyny oraz z uwagi na brak podstawy prawnej czy decyzji orzekającej o przekazaniu ww. działek w trwały zarząd na rzecz [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] - Marszałek podtrzymał wniosek o wykreślenie błędnego wpisu z operatu ewidencji gruntów i budynków. Podkreślił, że przedmiotowe działki stanowią grunty pod rowami, w stosunku do których [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] nie wykonywał nigdy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa (ze względu na brak podstawy prawnej).

Wskazaną na wstępie decyzją z 28 listopada 2022 r. PWINGiK w Rzeszowie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ wyjaśnił, że przedmiotem sprawy jest aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], polegająca na wykreśleniu w jednostce rejestrowej nr [...] i [...] [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] jako trwałego zarządcy/użytkownika i pozostawienie jako właściciela Skarbu Państwa dla nieruchomości oznaczonych w operacie jaki działki ewid. [...], [...] i [...].

Powołując się na art. 24 ust. 2a i ust. 2c Pgik organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], z roku 1985 ww. działki wpisane były w jednostkach rejestrowych nr [...] i [...], gdzie za władającego wpisano W. w [...], Oddział w [....]. Na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...] w sprawie połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie (użytkowaniu) [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów.

Organ II instancji zaznaczył, że [...]ZMiUW w [...] był jednostką organizacyjną samorządu województwa wykonującą zadania Marszałka Województwa [...] z zakresu administracji rządowej, na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne. W myśl art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1121), obowiązującej od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2017 r., prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonywał, między innymi marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy. Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1087), z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami przeszły w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych i marszałków województw, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ustawy. Przejście w trwały zarząd, stwierdzał, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej.

W obecnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r., kwestie te reguluje art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233).

Z tej przyczyny PWINGiK zwrócił się do Starosty, czy na podstawie tego przepisu prowadzone było postępowanie dotyczące przedmiotowych działek. Po uzyskaniu negatywnej odpowiedzi organ odwoławczy uznał, że biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z operatu ewidencyjnego, wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, może nastąpić na podstawie uprzednio wydanej decyzji Starosty [...] o wygaśnięciu trwałego zarządu (na podstawie art. 531 ust. 2 ustawy Prawo wodne) lub o wygaśnięciu stanu posiadania nieruchomości bez tytułu prawnego (na podstawie art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne). Stosownie do art. 531 ust. 4 ww. ustawy taka decyzja może być podstawą wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Ponieważ wnioskodawca nie przedłożył takiej decyzji, ani innego dowodu określonego w wyżej wymienionych przepisach ustawy Pgik, to zdaniem organu odmowa żądanej aktualizacji jest uzasadniona. Organ zaznaczył, że podmioty zgłaszające zmiany w ewidencji gruntów są obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Istniejący zapis w ewidencji gruntów może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stan prawny danego gruntu. Takich dokumentów lub materiałów źródłowych wskazujących, że dane w operacie ewidencyjnym są nieaktualne, wnioskodawca nie przedłożył.

Odnosząc się do argumentów odwołania PWINGiK podkreślił, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym jest możliwe przez udokumentowanie przez wnioskodawcę rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Twierdzenie strony, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] nie wykonywał uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do nieruchomości będących przedmiotem postępowania, twierdzenie, że brak było podstawy prawnej do wykonywania takich uprawnień, czy też brak decyzji potwierdzającej przekazanie przedmiotowych działek w trwały zarząd, nie są wystarczające do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ zaznaczył, że w postępowaniu ewidencyjnym nie można samodzielnie rozstrzygać o uprawnieniach do gruntu, bowiem ewidencja gruntów ma charakter jedynie techniczno-deklaratoryjny. Kwestie związane ze stanem prawnym przedmiotowego gruntu powinny zostać ustalone i rozstrzygnięte poza postępowaniem ewidencyjnym, w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne, bowiem organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do dokonywania takich ustaleń we własnym zakresie. W operacie ewidencyjnym stan władania gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa winien zostać ujawniony na podstawie decyzji, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy Pgik, tj. dotyczących - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - nabycia, zmiany lub utraty prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością.

Organ zauważył też, że sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych powoduje, że obejmuje ona przede wszystkim wymianę (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegającą na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Twierdzenie odwołującego, że wpis podmiotu władającego jest błędny, nie wynika wprost z dostępnych organowi lub dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, a zatem nie ma charakteru oczywistej omyłki, dlatego w ocenie PWINGiK nie może zostać zaktualizowany (sprostowany) na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d Pgik.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyżej opisaną decyzję złożył Marszałek Województwa [...] wnioskując o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez błędną interpretację materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowym postępowaniu oraz błędną interpretację przepisów prawnych, w tym art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U z 2021 r. poz. 2233).

W uzasadnieniu Marszałek podtrzymał dotychczasowe stanowisko i stwierdził, że wcześniejszy wpis poprzednika prawnego [...]ZMiUW w [...], tj. W. w [....] nastąpił w rejestrze gruntów bez podania podstawy prawnej lub dokumentu potwierdzającego tytuł prawny jednostki do tych działek. Natomiast wpis [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] do operatu ewidencji gruntów i budynków nastąpił na podstawie uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. w sprawie połączenia jednostek budżetowych. Zapisy uchwały sejmikowej odnoszą się do kwestii organizacji wewnętrznej, szczegółowego zakresu zadań [...]ZMiUW w [...] oraz mienia jego poprzedników prawnych, które zostało przejęte przez jednostkę w użytkowanie według bilansu na dzień 28.02.1999 r. Chodzi tu o mienie ruchome oraz nieruchomości stanowiące siedzibę jednostek. Natomiast uchwała ta nie reguluje kwestii związanych z nieruchomościami związanymi z szeroko rozumianą gospodarką wodną, w tym z urządzeniami wodnymi, melioracyjnymi, ochrony przeciwpowodziowej. Zgodnie z art. 24 ust. 2b Pgik aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie m.in. przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz w drodze decyzji administracyjnej w pozostałych przypadkach. Skarżący stwierdził, że w/w uchwała nie mogła stanowić podstawy do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24 ust. 2b Pgik. Gdyby przyjąć stanowisko Starosty [...], czy PWINGiK, że uchwała stanowi podstawę do zmiany zapisów w EGiB, to uchwała nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie likwidacji [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], zmieniona uchwałą nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. (wydłużająca czas likwidacji jednostki do 31.12.2018 r.) powinna stanowić podstawę do wykreślenia w EGIB trwałego zarządu ustanowionego na w/w działkach na rzecz [...]ZMiUW w [...].

Jako błędne Skarżący uznał stanowisko organu o możliwości wykreślenia [...]ZMiUW w [...], wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd, na postawie art. 531 ust. 2 lub art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z art. 531 ust. 1, 2 i 6 ustawy Prawo wodne trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.

Marszałek wyjaśnił, że realizując swoje ustawowe uprawnienia, występował do starostów o wydanie decyzji potwierdzających wygaśnięcie trwałego zarządu ustanowionego na rzecz Marszałka lub [...]ZMiUW w [...] na nieruchomościach Skarbu Państwa na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne, jeśli były spełnione przesłanki o których mowa w ustawie, czyli gdy przedmiotem wniosków były nieruchomości stanowiące wody czy grunty pod wodami. Na podstawie takich wniosków wydawane były decyzje m.in. w oparciu o art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne (w załączeniu strona przedłożyła takie decyzje). Wyjaśnił, że przedmiotowe działki stanowią grunty pod rowami i nieużytki, w stosunku do których [...]ZMiUW w [...] nie wykonywał nigdy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, dlatego brak jest podstaw do złożenia na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne wniosku do Starosty o wydanie decyzji potwierdzającej wygaśnięcie trwałego zarządu. Reasumując Marszałek podtrzymał stanowisko, że wpis: "w trwałym zarządzie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...]" do w/w nieruchomości jest błędnym wpisem, ma charakter oczywistej pomyłki, który należy sprostować poprzez aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków.

W odpowiedzi na skargę PWINGiK w Rzeszowie zawnioskował o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2022 r., znak: GK-II.7221.182.2022, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 14 lipca 2022 r., znak: GN.6620.46.2022 odmawiającej aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...] – obszar wiejski, tj. wykreślenia jako osoby władającej [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] dla działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] położonych w obrębie [...], gm. [...] – obszar wiejski.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy powołanej już tu jako Pgik ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne.

W tym miejscu Sąd stwierdza, że w całości akceptuje zarówno ustalenia jak i ocenę prawną dokonane przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy Pgik informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu w przypadkach określonych w art 24 ust. 2a pkt 1) ustawy Pgik, lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania, w sposób określony w art. 24 ust. 2b ustawy Pgik:

w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) popisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych f) ogłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej pojętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;

w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Według treści art. 24 ust. 2c ustawy Pgik, odmowa aktualizacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Z akt administracyjnych Starosty [...] wynika, że w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [....], gmina [...], z roku 1985 przedmiotowe działki ewidencyjne nr [...], [...] i [...] wpisane były w jednostkach rejestrowych ni nr [...] i [...], gdzie za władającego wpisano W. w [...], Oddział w [....].

Następnie na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...]. dotyczącej połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie (użytkowaniu) [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów.

Należy zaznaczyć, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] był jednostką organizacyjną samorządu województwa wykonującą zadania Marszałka Województwa [...] z zakresu administracji rządowej, na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne. W myśl art 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1121). obowiązującej od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2017 r., prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonywał, między innymi marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa — w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy.

Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz, 1087), z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami przeszły w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów- gospodarki wodnej, parków- narodowych i marszałków województw, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1—4 ustawy. Przejście w trwały zarząd, stwierdzał, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej.

Natomiast w obecnie obowiązującym stanie prawnym, kwestie te uregulował przepis art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2233), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., w następującym brzmieniu:

Trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mewa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta.

Od decyzji, o której mowa w ust. 2 przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej,

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Wpisy do ksiąg wieczystych wynikające z wygaśnięcia trwałego zarządu, o których mowa w ust. 1, są wolne od opłat.

Przepisy ust. 1 - 5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.

W związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, pismem z dnia 21 października 2022 r. nr GK-IL7221.182.2022, zwrócił się do Starosty [...] z prośbą o wyjaśnienie, czy na podstawie ww przepisów ustawy Prawo wodne było prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie działek objętych niniejszym, postępowaniem,

Odpowiadając na to pismo Starosta [...] pismem z dnia 3 listopada 2022 r. nr GN.6620.46.2022 poinformował, że na podstawie ww. przepisów w Starostwie [...] nie było prowadzone postępowanie administracyjne dotyczące przedmiotowych działek.

Biorąc pod uwagę opisany wyżej stan faktyczny i stan prawny słusznie organy stwierdziły, że wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z operatu ewidencyjnego, wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd w stosunku do przedmiotowych nieruchomości, może nastąpić na podstawie uprzednio wydanej decyzji Starosty [...] o wygaśnięciu trwałego zarządu (na podstawie art. 531 ust. 2 ustawy Prawo wodne) lub o wygaśnięciu stanu posiadania nieruchomości bez tytułu prawnego (BE podstawie art. 531 ust 6 ustawy Prawo wodne). Stosownie do przepisu art. 531 ust 4 ww. ustawy taka decyzja może być podstawą wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Ustawodawca nie wprowadził przy tym jakichkolwiek warunków zastosowania cytowanych przepisów, w szczególności nie uzależnił tego od podstawy prawnej i okoliczności faktycznych uprzedniego powstania lub ustanowienia trwałego zarządu (tak słusznie NSA w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2022 r., I OW 189/21).

Ponieważ wnioskodawca nie przedłożył takiej decyzji, ani innego dowodu określonego w wyżej wymienionych przepisach ustawy Pgik, to odmowa żądanej aktualizacji jest uzasadniona. Należy wskazać, że podmioty zgłaszające zmiany w ewidencji gruntów są obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Istniejący zapis w ewidencji gruntów może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stan prawny danego gruntu (wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2009 roku, IOSK 620/08)

Odnosząc się do argumentacji podniesionej w skardze należy podkreślić, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym jest możliwe przez udokumentowanie przez wnioskodawcę rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Twierdzenie strony skarżącej się, iż [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [....] nie wykonywał uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do nieruchomości będących przedmiotem postępowania, twierdzenie, iż brak było podstawy prawnej do wykonywania takich uprawnień, czy też brak decyzji potwierdzającej przekazanie przedmiotowych działek w trwały zarząd, nie są wystarczające do aktualizacji operatu ewidencyjnego. W postępowaniu ewidencyjnym nie można samodzielnie rozstrzygać o uprawnieniach do gruntu, bowiem ewidencja gruntów ma charakter jedynie techniczno-deklaratoryjny. Wynika z tego, że kwestie związane ze stanem prawnym przedmiotowego gruntu powinny zostać ustalone i rozstrzygnięte poza postępowaniem ewidencyjnym, w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne lub innych przepisów prawu materialnego, dotyczących gruntów we własności Skarbu Państwa, bowiem organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do dokonywania takich ustaleń we własnym zakresie. W operacie ewidencyjnym stan władania gruntów' stanowiących własność Skarbu Państwa winien zostać ujawniony na podstawie decyzji, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy Pgik, tj. dotyczących - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nabycia, zmiany lub utraty prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością.

Ponadto, mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy, że obejmuje ona przede wszystkim wymianę (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegającą na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Twierdzenie strony skarżącej, iż wpis podmiotu władającego jest błędny, nic wynika wprost z dostępnych organowi lub dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, a zatem nie ma charakteru oczywistej omyłki, dlatego nie może zostać zaktualizowany (sprostowany) na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d ustawy Pgik.

Skarżący, oprócz znoszenia żądania i jego uzupełnienia poprzez opisowe wskazanie przyczyn błędnego Jego zdaniem wpisu dotyczącego podmiotu władającego działkami wymienionym w sentencji niniejszej decyzji nie poparł swojego żądania żadną dokumentacją lub materiałami źródłowymi wskazującymi, że dane zawarte w operacie ewidencyjnym są nieaktualne.

W związku z powyższym organ odwoławczy słusznie stwierdził brak podstaw do aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie wnioskowanym przez Marszałka Województwa [...]. Dlatego, stosownie do art. 24 ust. 2c ustawy Pgik, odmowa żądanej aktualizacji informacji zawartych W ewidencji gruntów i budynków W drodze decyzji administracyjnej jest uzasadniona. W ocenie organu II instancji Starosta [...] w toku postępowania administracyjnego nie naruszył przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w sposób, który skutkowałby uchyleniem tej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.