Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1862/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 38  par. 2
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego K.C. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1862/09

UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art.28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "O." pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbiórce parterowego pawilonu handlowego przy ul. [...] w W.

W uzasadnieniu organ podał, że K. C. uzyskał w 1973r. pozwolenie na lokalizację i budowę przedmiotowego pawilonu będącego obiektem tymczasowym do końca 1985r. Po tej dacie pawilon powinien zostać rozebrany, bowiem obiekt utracił podstawę prawną – tj. decyzję lokalizacyjną. Bez tej decyzji o pozwoleniu na lokalizację i budowę pawilon nie może stać się przedmiotem odrębnej własności i tym samym nie może być przedmiotem przeniesienia własności w trybie art. 39 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Organ powołał się w tym zakresie na uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie wydanego 20 maja 2008r. którym to wyrokiem sąd oddalił apelację użytkownika pawilonu K. C. od wyroku Sądu Rejonowego z [...]. Odwołanie od tej decyzji złożył K. C. podnosząc, że pawilon wybudował w 1973r. z własnych środków i posiadając wymagane pozwolenia, podał także że w dniu 15.10.1996r. złożył wniosek o przekazanie mu gruntu pod pawilonem w wieczyste użytkowanie.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I – ej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że wraz z wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę pawilonu [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." złożyła dokumenty wymagane art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego.

Dołączono prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego wydany w przedmiocie przeniesienia prawa własności przedmiotowego pawilonu wraz z przynależną częścią działki m. [...], w uzasadnieniu którego Sąd podkreślił, że pawilon jako lokal tymczasowy nie może stanowić przedmiotu odrębnej własności. Wobec upływu okresu na jaki została wydana decyzja lokalizacyjna pawilon utracił podstawę swego bytu prawnego i z tą chwilą powinien być przez odwołującego rozebrany.

Zdaniem organu, w zw. z tym, że inwestor spełnił warunki wskazane w ustawie Prawo budowlane, a użytkownik pawilonu nie uzyskał zgody na przedłużenie czasowej lokalizacji obiektu, jak również na fakt , że pawilon nie może zostać uznany za przedmiot odrębnej własności, rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. C. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 33 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i art. 7, 8, 77 § 1, 78 § 1 i 80 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r, - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przy czym zgodnie z treścią art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskiem skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z uwagi na powyższą regulację w ocenie Sądu zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji winny zostać uchylone ale z innych przyczyn niż to wskazano w skardze.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] udzielającą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "O." pozwolenia na rozbiórkę pawilonu handlowego przy ul. [...] w W.

W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że skarżący K. C. otrzymał decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowego pawilonu – kiosku kwiaciarni jako obiektu tymczasowego na okres do końca 1985r. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 37 ustawy z 3.01.1961r. – Prawo budowlane i pozostawała w obrocie prawnym do końca terminu w niej oznaczonego tj. do końca 1985r. W dacie tej obowiązywały przepisy ustawy z 24.10.1974r. – Prawo budowlane. Zgodnie z przepisem art. 38 § 2 w/w ustawy inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego był obowiązany na swój koszt dokonać rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części w przypadku upływu czasu oznaczonego w pozwoleniu na budowę lub na jaki zostały wzniesione.

Tak więc pawilon jako obiekt tymczasowy wzniesiony na czas do końca 1985r., po upływie określonego w decyzji o pozwoleniu na jego budowę terminu powinien być rozebrany. Obowiązek rozbiórki pawilonu powstał z chwilą upływu terminu określonego w decyzji o pozwoleniu na jego budowę i to z mocy tego pozwolenia. Oznacza to tyle, że w dacie upływu terminu określonego w decyzji tj. od początku 1986r. zgodnie z przepisem art. 38 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974r. powstał obowiązek rozbiórki pawilonu wynikający wprost z treści tego przepisu, który podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, stosownie do art. 5 pkt 2 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wobec tego wydanie odrębnej decyzji w sprawie pozwolenia na rozbiórkę przedmiotowego pawilonu było zbędne. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że zarzuty skargi nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.