Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 798/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp.j. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu zażalenia "A" Sp. J., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...]r. numer [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za czerwiec 2007 r. W podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 oraz art. 201 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm).

Podstawą rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej był następujący stan faktyczny:

W dniach od [...] r. do [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. przeprowadził w firmie "A" Sp. J. z siedzibą w Z. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku akcyzowego z budżetem państwa za okres od dnia [...]r., do dnia [...] r., w szczególności związanego z obrotem olejem opałowym objętym obniżoną stawką podatkową ze względu na przeznaczenie.

Naczelnik Urzędu Celnego w R. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2007 r.

W dniu [...]r. do Urzędu Celnego w R. wpłynął wniosek "A" Sp. J. o zawieszenie postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2007 roku. Jako jego podstawę spółka wskazała okoliczność wystąpienia do Prokuratury Rejonowej w Z. z zawiadomieniem "o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na podaniu nieprawdziwych danych" w oświadczeniach składanych przez nabywców oleju opałowego. Zdaniem Spółki przed rozstrzygnięciem sprawy niezbędne jest także uprzednie rozstrzygnięcie następujących zagadnień wstępnych: zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Prokuraturę i Policję w Z. dla ustalenia tożsamości osób, które nabywały olej opałowy oraz jego faktycznego przeznaczenia, ustalenie czy podatnik był ustawowo zobowiązany do legitymowania nabywców oleju opałowego i czy ponosi odpowiedzialność za podanie przez osoby trzecie nieprawdziwych danych w oświadczeniach o przeznaczeniu oleju opałowego, ustalenie czy definicje zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 roku w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe do dynamicznego pomiaru objętości lub masy cieczy innych niż woda (Dz. U. nr 77, poz. 731) znajdują zastosowanie na gruncie ustawy o podatku akcyzowym.

Naczelnik Urzędu Celnego w R., odmówił zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2007 r. W ocenie organu pierwszej instancji, zaistniały w przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie dawał podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie w trybie art. 201 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. Nr 8 z 2005 roku, poz. 60 z późń. zm.). Zgodnie z przepisem art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego w R. podniesione przez spółkę argumenty nie są zagadnieniami wstępnymi, które uzależniają rozpatrzenie sprawy i wydanie w niej decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Podatnik w swoim wniosku nie wykazał takiej zależności.

Naczelnik Urzędu Celnego w R. podkreślił jednocześnie, że przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87 poz. 825 z późń. zm.) nakładają na sprzedawcę oleju opałowego obowiązek pobierania od kupujących oświadczeń w określonej formie, które tylko kompletnie wypełnione uprawniają sprzedawcę do skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego. Organ powołał się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt l FSK 498/07 z którego wynika iż, brak prawidłowych - pod względem formalnym lub materialnym oświadczeń uniemożliwia opodatkowanie sprzedawanego oleju preferencyjną stawką akcyzy. Natomiast podatnik sprzedający olej opałowy powinien dołożyć wszelkich starań celem zgromadzenia rzetelnych oświadczeń nabywców o przeznaczeniu oleju opałowego, żądając od nich dokumentu stwierdzającego ich tożsamość, gdyż to jego dotyczą skutki prawne będące konsekwencją naruszenia obowiązujących w tym zakresie przepisów.

W konkluzji organ stwierdził, iż zakończenie ewentualnego dochodzenia prowadzonego przez Prokuraturę i Policję w Z. dla ustalenia tożsamości osób, które nabywały olej opałowy oraz jego faktycznego przeznaczenia nie stanowi powodu do zawieszenia postępowania.

Naczelnik Urzędu Celnego w R. podkreślił też, iż zapis art. 65 ust. 1a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 z późń. zm.) dotyczący sprzedaży olejów opałowych lub olejów napędowych przeznaczonych na cele opałowe za pomocą odmierzaczy paliw ciekłych jest jednoznaczny w odniesieniu do stwierdzonych podczas kontroli podatkowej faktów .

W zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w R. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2007 r. strona wniosła o jego uchylenie i zawieszenie postępowania w sprawie. Zarzuciła przy tym nieprawidłową interpretację przepisów prawa podatkowego i naruszenie art. 187 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu zażalenia utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Wskazał w uzasadnieniu wydanego postanowienia, iż zgodnie z art. 201 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4;

6) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Zdaniem organu w sprawie nie zaistniała jakakolwiek z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej skutkująca koniecznością zawieszenia postępowania w sprawie, w tym wynikająca z art. 201 § 1 pkt 2 tej ustawy.

W zakresie zaistnienia zagadnienia wstępnego wynikającego z wymienionego przepisu organ powołał się na wyrok z 7 marca 2001 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt III S.A. 32/00, (publ. POP 2002, nr 2, poz. 37) gdzie stwierdzono, że przez to pojęcie rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego, niż ten przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.

Podkreślił też, iż zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie czterech przesłanek: zagadnienie wstępne wyłania się w toku postępowania podatkowego, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zagadnienie wstępne musi zatem poprzedzać rozpatrzenie sprawy, istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. W ocenie organu odwoławczego nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony, iż pomiędzy prowadzonym postępowaniem karnym, gdzie ustala się winę, a postępowaniem podatkowym w sprawie określenia zobowiązania podatkowego zachodzą zależności uzasadniające zawieszenie postępowania. Na potwierdzenie prawidłowości swego stanowiska organ powołał orzecznictwo sądowe w tym miedzy innymi wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2000 r., III SA 1865/99, niepubl., zgodnie, z którym wynik postępowania karnego, np. jego umorzenie lub nawet uniewinnienie, nie przesądza braku obowiązku zwrotu nienależnie pobranej dotacji, wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2003 r., III SA 1629/01, niepubl. wyrok WSA z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt III SA 1078/03 (publ. POP z 2005, z. 4, poz. 86), wyrok WSA z dnia 30 stycznia 2004 r., l SA/Gd 735/03 (niepubl.) w myśl, których ustalenia dowodowe dochodzenia karnego nie stanowią zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

W końcowej części postanowienia organ stwierdził iż to, czy rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd, a więc ustalenie związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej określenia podatku a zagadnieniem wstępnym, ustawodawca pozostawił ocenie organu podatkowego. Skoro organ podatkowy w ramach pozostawionej mu oceny przyjął, iż wszczęcie dochodzenia przez inne organy nie uzasadniało zawieszenia prowadzonego postępowania, gdyż wynik postępowania karnego nie będzie miał wpływu na wymiar podatku, to brak jest podstaw do uznania, że naruszył w ten sposób prawo.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej przez Naczelnika Urzędu Celnego w R. przy prowadzeniu postępowania organ odwoławczy stwierdził, iż jest on niezasadny. Organ podatkowy I instancji w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy zebrany w postępowaniu dotyczącym zawieszenia prowadzonego postępowania w sprawie, a w wydanym postanowieniu odniesiono się do wszystkich zagadnień podnoszonych we wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego.

W zakresie kwestii podkreślonych w zażaleniu czy podatnik był ustawowo zobowiązany do legitymowania nabywców oleju opałowego i czy ponosi odpowiedzialność za podanie przez osoby trzecie nieprawdziwych danych, ustalenia czy definicje zawarte w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań metrologocznych, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe do dynamicznego pomiaru objętości lub masy cieczy innych niż woda znajdują zastosowanie na gruncie ustawy o podatku akcyzowym organ odwoławczy stwierdził, iż zostaną one rozpatrzone w postępowaniu dotyczącym meritum sprawy dotyczącym określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2007 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach spółka zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych jednocześnie wskazując na naruszenie: art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowania wynikające z błędnej oceny stanu faktycznego i niedopuszczenie dowodów, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej polegające na niedopuszczeniu przez organ podatkowy dowodów z akt postępowania karnego w sprawie fałszowania oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego, naruszenie art. 65 ust. 1a ustawy o podatku akcyzowym oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego poprzez błędną wykładnię wynikającą z uwzględnienia orzecznictwa odnoszącego się do nieobowiązującego stanu prawnego, co miało wpływ na wynik sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że zostało ono wydane bez naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przez określenie zagadnienia wstępnego należy rozumieć pewną kwestię o charakterze otwartym (tzn. jeszcze nie przesądzoną), której treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne (por. B. Graczyk, O niektórych zagadnieniach prejudycjalności w orzecznictwie administracyjnym, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego. Nauki humanistyczno-Społeczne 1965, nr 38, s. 91.).

Z zagadnieniem wstępnym, zwanym też kwestią prejudycjalną, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje zatem w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd. Jeżeli "zagadnienie" wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., I SA/Łd 970/2003, niepubl.).

Zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (wyrok z dnia 28 listopada 1997 r., I SA/Lu 1199/96, niepubl.).

Zakończenie przez Prokuraturę Rejonową w Z. postępowania karnego w związku z zawiadomieniem złożonym przez stronę skarżącą o podejrzenie popełnienia przestępstwa podania nieprawdziwych danych przez nabywców oleju napędowego w składanych przez nich oświadczeniach, w ocenie tutejszego Sądu nie uzasadnia zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2002 r. Nie stanowi ono bowiem przesłanki do zwieszenia postępowania w sprawie wymiaru zobowiązania w podatku akcyzowym gdyż nie jest zagadnieniem wstępnym.

Przede wszystkim prowadzenie postępowania karnego dotyczącego podania nieprawdziwych danych w oświadczeniach nabywców oleju opałowego i jego zakończenie nie oznacza w realiach niniejszej sprawy zaistnienia jakiejkolwiek kwestii prawnej, której to dopiero uprzednie rozstrzygnięcie dawałoby możliwość orzekania organom podatkowym w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym.

W ocenie Sądu, organy podatkowe mogły samodzielnie poczynić ustalenia w zakresie stanu faktycznego odnośnie posiadania przez stronę skarżącą oświadczeń od nabywców oleju opałowego zawierających deklaracje o przeznaczeniu tegoż oleju na cele opałowe. Nie musiały oczekiwać na wynik działań Prokuratury lub sięgać po dowody jakie zostaną zgromadzone w postępowaniu karnym na co powołuje się strona skarżąca. Pogląd taki znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 r. sygn. akt III SA 1078/03 (POP 2005/4/86), w którym wskazano, iż ustalenia dowodowe dochodzenia karnego nie stanowią zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Na tle tego przepisu utrwalonym jest pogląd wyprowadzony właśnie z obligatoryjnego charakteru tej podstawy zawieszenia postępowania, że organ zawiesza postępowanie administracyjne jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe (por. wyrok NSA z 10.08.1983 I SA 481/83 opubl. ONSA 1983 Nr 2 poz. 65 i PiP 1984 Nr 7 s. 147). W wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2008 r. sygn. akt I SA/Go 529/08 9 (publ. Lex nr 480321) stwierdzono, iż by mówić o zagadnieniu wstępnym niezależnie od tego, iż musi ono poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, musi istnieć również zależność pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Musi ono pozostawać w takim związku z postępowaniem podatkowym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Podzielając ten pogląd w całości stwierdzić trzeba, iż taki związek w kontrolowanej sprawie nie zachodzi. Brak jest zależności pomiędzy uprzednim zakończeniem postępowania karnego w sprawie podania nieprawdziwych danych w oświadczeniach nabywców oleju opałowego a rozpatrzeniem sprawy w zakresie prawidłowości uregulowania przez stronę skarżącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w obniżonej stawce wynikającej z rozporządzenia wykonawczego do ustawy o podatku akcyzowym i wydania decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2007 r. W świetle powyższego za nietrafny uznać należy zarzut naruszenia przepisów postępowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie wynikające z błędnej oceny stanu faktycznego.

Sąd nie podziela trafności zarzutu art. 122, art. 180, art. 181, art.187 art. 191 Ordynacji podatkowej polegającego na nie dopuszczeniu w sprawie dowodów z akt postępowania karnego dotyczącego fałszowania oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego. W kontrolowanej sprawie nie było konieczności dopuszczania takich dowodów. W badanej tu sprawie istota sporu sprowadzała się do oceny legalności ustalenia przez organy iż nie zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania podatkowego w trybie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Organ po zapoznaniu z argumentacją ujętą we wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego rozpoznał tenże w aspekcie treści w/w 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skoro zatem rozstrzygnięcie wniosku wymagało jego oceny prawnej na gruncie ustawowej przesłanki z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i tego w sposób zgodny z prawem dokonano, zarzut naruszenia powołanych wyżej przepisów 122, art. 180, art. 181, art.187 art. 191 nie jest trafny.

Z podobnych względów nie jest trafny zarzut naruszenia art. 65 ust. 1 a ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię wynikającą z uwzględnienia orzecznictwa sądowo administracyjnego odnoszącego się do nieobowiązującego stanu prawnego, co zdaniem strony skarżącej miało wpływ na wynik sprawy. Skoro w sprawie nie stosowano wskazanego przez stronę przepisu 65 ust. 1 a ustawy o podatku akcyzowym zarzut dotyczący jego naruszenia w tym i poprzez błędną wykładnię wynikającą z zastosowania w sprawie orzecznictwa nie przystającego do jego stanu prawnego nie jest zasadny .

Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.