Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 272/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant: Referent Dagmara Szymańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 marca 2023 r. nr 2201-IOC.4343.1.2023.AK w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 8 marca 2023 r. nr 2201-IOC.4343.1.2023.AK Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 2 grudnia

2022 r. nr 328000-322090.4343.55.2022.2.JL, którą organ ten zawiesił zwolnienie towaru w postaci portfela damskiego z tworzywa sztucznego oznaczonego znakami słowno-graficznymi marki "H.", co do którego zachodziło podejrzenie, że narusza prawo własności intelektualnej H., objętej decyzją ochroną nr [...].

Organ odwoławczy po zacytowaniu przepisów prawa krajowego i wspólnotowego mające zastosowanie w sprawie wskazał, że 29 listopada 2022 r. w następstwie przeprowadzonej kontroli przesyłki w obrocie pocztowym, której adresatem był M. K. (dalej także jako "strona"), tj. rewizji celnej towaru zgłoszonego w przesyłce nr [...] do procedury dopuszczenia do obrotu, stwierdzono portfel damski oznaczony znakami słowno-graficznymi marki H. w ilości 1 sztuki.

Zadeklarowanie rażąco niskiej wartości towaru spowodowało powzięcie przez Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej objętego decyzją ochronną nr [...] z datą ważności do 6 lutego 2023 r., wydaną na rzecz Spółki H. z siedzibą w P. Działając w trybie przepisu art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz. U. UE L 181 z dnia 29 czerwca 2013 r.), powoływanego dalej także jako rozporządzenie nr 608/2013, Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni wydał decyzję o zatrzymaniu przedmiotowego towaru, informując jednocześnie o tym fakcie pełnomocnika właściciela znaku chronionego K. Sp. k.

W wyniku korespondencji przeprowadzonej z pełnomocnikiem właściciela praw ochrony własności intelektualnej uzyskano informację, iż przedmiotowy towar został podrobiony. W terminie zakreślonym przez art. 23 rozporządzenia

nr 608/2013, tj. 10 dni roboczych, pełnomocnik właściciela praw ochrony własności intelektualnej w piśmie z 16 grudnia 2022 r. zawiadomił Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni o popełnieniu przestępstwa oraz zawnioskował o ściganie i zabezpieczenie dowodów, tj. portfela z naniesionymi znakami towarowymi Spółki H. oraz wszelkich dokumentów mogących świadczyć o tym, że przedmiotowy towar został podrobiony. W uzasadnieniu swojego wniosku pełnomocnik właściciela praw ochrony własności intelektualnej wskazał znaki towarowe, które uprawniają Spółkę H. do ochrony. Jednocześnie poinformował, iż na podstawie analizy zdjęć zatrzymanego towaru dokonanego przez Mocodawcę, zatrzymany towar jest podrobiony i oznaczony znakami: słownym (H.) nr rejestracji znaku [...], słowno-graficznym (H. wraz wizerunkiem [...]) - Świadectwo Ochronne nr [...], graficznym ([...]) - Certificate of Registration No [...]. Jednocześnie wskazano, iż jakość, wykończenie oraz sposób wykonania i oznaczenia zatrzymanego towaru nie są zgodne z normami jakości i standardami Spółki H. z siedzibą w P.

Mając na uwadze zarzuty podniesione w odwołaniu organ odwoławczy stanął na stanowisku, że analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że tryb procedowania organu pierwszej instancji został przeprowadzony prawidłowo, natomiast zaskarżona decyzja zawiera wszystkie wymagane prawem elementy wynikające z rozporządzenia nr 608/2013.

Odnosząc się do wskazywanej przez stronę okoliczności, tj. zamówienia koszulki męskiej zamiast portfela, organ odwoławczy wskazał, że nie ma możliwości zweryfikowania takiego stwierdzenia, a przedstawiony na tą okoliczność dowód w postaci kopii zdjęcia złącza komputerowego, oraz potwierdzenia płatności bliżej nieokreślonej operacji, wskazuje jedynie na brak należytej staranności przy wyborze portalu do dokonywaniu zakupu towarów.

Odnosząc się do podniesionej przez stronę w odwołaniu kwestii naruszenia określonych znaków towarowych, które nie zostały wyszczególnione w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy odnotował, że podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej zostało powzięte przez funkcjonariuszy dokonujących kontroli i udokumentowane w protokole kontroli przesyłki w obrocie pocztowym z 29 listopada 2022 r., w którym stwierdzono portfel damski w kolorze czarnym z materiału skóropodobnego oznaczony znakami słowno-graficznymi marki H. Wynik rewizji został potwierdzony i doprecyzowany zwłaszcza w kontekście podrobionych znaków towarowych przez Spółkę H. z siedzibą w P. w zawiadomieniu z 16 grudnia 2022 r., złożonym przez pełnomocnika właściciela ochrony praw o popełnieniu przestępstwa. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że zaskarżona decyzja ma charakter czasowy (została wydana na okres 10 dni roboczych), bowiem zatrzymanie towaru w trybie administracyjnym następuje tylko do momentu wszczęcia procedury karnej (wówczas towar zostaje zajęty do postępowania karnego). W rozpatrywanej sprawie procedura karna została zainicjowana zawiadomieniem z 16 grudnia 2022 r.

Organ drugiej instancji odpowiadając na zastrzeżenia strony dotyczące decyzji ochronnej poinformował, że decyzja ochronna nr [...] ważna do 6 lutego 2023 r., wydana na rzecz Spółki H. z siedzibą w P. była aktualna w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wyjaśnił, że wzmocnieniu egzekwowania prawa w zakresie ochrony praw własności intelektualnej w Polsce służy System Leonardo da VINCI, jest wykorzystywany przez upoważnionych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej oraz pracowników Krajowej Administracji Skarbowej. System umożliwia gromadzenie i przetwarzanie informacji przekazywanych przez właścicieli praw własności intelektualnej wraz z wnioskiem o podjęcie działania przez organy celne. Przekazywane informacje określają prawa własności intelektualnej objęte wnioskiem o podjęcie działania przez organy celne oraz zawierają szczegółowe dane dotyczące towarów oryginalnych i podrobionych. Zakres przekazywanych informacji umożliwia identyfikację towarów podejrzanych o naruszenie praw własności intelektualnej a w konsekwencji podjęcie stosownych procedur związanych z zatrzymaniem takich towarów. Dodatkowo w systemie gromadzone są informacje o wszystkich zatrzymaniach towarów pirackich i podrabianych oraz możliwe jest ich przetwarzanie celem sporządzania różnorodnych opracowań statystycznych i analiz. Aby umożliwić bieżącą wymianę informacji system Leonardo da VINCI został zintegrowany z centralną bazą danych Komisji Europejskiej COPIS (anti-COunterfeit anti-Piracy Intormation System). COPIS służy wymianie danych o decyzjach w sprawie wniosków oraz zatrzymaniach pomiędzy wszystkimi krajami członkowskimi Unii Europejskiej oraz Komisją. Baza ta została utworzona w związku z wejściem w życie 1 stycznia 2014 r. rozporządzenia nr 608/2013 w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej. Zatrzymanie przedmiotowego towaru do wnioskowanej procedury nastąpiło na podstawie art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013 oraz decyzji, która uwzględniała wniosek wspólnotowy (AFA) Spółki H. z siedzibą w P. o ochronę praw własności intelektualnej. Przedmiotowa decyzja została zarejestrowana w bazie danych Komisji Europejskiej COPIS (anti-Counterfeit anti-Piracy Intormation System) pod nr. [...] z datą ważności do 6 lutego 2023 r. Oznacza to, że zatrzymanie przedmiotowego towaru zaskarżoną decyzją z 2 grudnia 2022 r., nastąpiło w okresie ważności przedmiotowej decyzji ochronnej. Wniosek AFA do organów celnych może złożyć osoba uprawniona do wszczęcia postępowania prawnego, mającego na celu stwierdzanie naruszenia praw własności intelektualnej. Krajowe wnioski AFA składa się w państwie członkowskim i dotyczą one podjęcia działań przez organy celne w tym państwie członkowskim. Posiadacze praw własności intelektualnej wynikających z prawa Unii i wywołujących skutki w całej Unii mogą złożyć unijny wniosek AFA, który rodzi skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim. W rozważanej sprawie Spółka H. z siedzibą w P. złożyła wniosek krajowy 27 czerwca 2018 r.

Organ drugiej instancji podkreślił, że przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest przesądzenie o naruszeniu praw własności intelektualnej a jedynie stwierdzenie podejrzenia skutkującego zawieszeniem zwolnienia towaru. Postępowanie celne ma charakter odrębny od postępowania karnego, którego zasadniczym celem jest ustalenie czy doszło do przestępstwa, wykrycie jego sprawcy i pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej, co wymaga nie tylko ustalenia, że dopuścił się on czynu zabronionego, np. godzącego w ochronę własności przemysłowej, ale również możliwości przypisania mu winy. Ustalenie intencji (zamiaru) osoby sprowadzającej towar z naruszeniem odnośnych przepisów prawa, zaistnienia winy tej osoby i jej rodzaju, nie należą natomiast do postępowania celnego. Postępowanie celne zmierza jedynie do wstępnego zabezpieczenia możliwości skorzystania z ochrony prawnej wynikającej z prawa cywilnego lub karnego. Prowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności prawnie irrelewantnych dla sprawy celnej, a więc np. potwierdzenia lub zanegowania dobrej wiary strony, czy też zakresu działalności sprzedawcy towaru, byłoby niecelowe. Stąd też podniesione w tym zakresie zarzuty dotyczące niezebrania materiału dowodowego oraz braku rozpatrzenia w sposób wyczerpujący, organ odwoławczy ocenił jako bezzasadne. Nie jest też możliwe na obecnym etapie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani zwolnienie zatrzymanego towaru, ponieważ przedmiotowy towar nie stanowi już przedmiotu postępowania celnego (administracyjnego), gdyż został zajęty do procedury karnej w związku z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie i zabezpieczenie dowodów, złożonym przez pełnomocnika właściciela ochrony praw.

Odnosząc się uzupełniająco do argumentacji podniesionej w piśmie pełnomocnika strony z 10 lutego 2023 r. organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu nr 608/2013, organ celny w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej jest obowiązany do powiadomienia o tym fakcie posiadacza decyzji ochronnej oraz zatrzymania towaru do czasu podjęcia działania przez posiadacza decyzji, jednak nie dłużej niż na okres 10 dni roboczych z możliwością przedłużenia o kolejne 10 dni. W istocie zatem, co poddaje pod wątpliwość pełnomocnik strony, to posiadacz decyzji ochronnej decyduje o tym, czy postępowanie w sprawie naruszenia prawa własności intelektualnej będzie prowadzone. W przypadku niewystąpienia posiadacza decyzji ochronnej ze stosownym wnioskiem do organu celnego, wszczynającym postępowanie karne bądź złożenia pozwu do sądu cywilnego w ww. terminie, organ celny zwalnia zatrzymany towar do wnioskowanej procedury. (por. art. 23 rozporządzenia nr 608/2013 - w sytuacji, gdy w terminie 10 dni roboczych organy celne nie otrzymają ani pisemnego potwierdzenia od posiadacza decyzji, że w jego przekonaniu doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej, ani jego zgody na zniszczenie towaru, jak też nie zostaną należycie poinformowane o wszczęciu postępowania w celu ustalenia, czy zostało naruszone prawo własności intelektualnej, zezwalają na zwolnienie towarów lub kończą ich zatrzymanie niezwłocznie po zakończeniu wszystkich formalności celnych.).

Konkludując, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że zaskarżona decyzja Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni w przedmiocie zatrzymania przedmiotowego towaru odpowiada prawu i jest uzasadniona.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej M. K. (dalej także jako "skarżący") zarzucił naruszenie:

1. art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy, jak sam organ drugiej instancji wskazuje aktualnie, cyt.: "(...) przedmiotowy towar został zajęty do procedury karnej", tym samym brak jest podstaw do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy;

2. art. 120, art. 121, art. 122, art. 124 Ordynacji podatkowej, które to naruszenia

miały wpływ na wynik sprawy poprzez prowadzenie postępowania w sposób

podważający zaufanie do organów podatkowych;

3. art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na nieprawidłowej i fragmentarycznej analizie materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji uznanie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające orzeczenie o zatrzymaniu towaru;

4. art. 5 pkt 39, art. 22 ust. 4, ust. 6 lit. f), ust. 7, art. 29, art. 44 i art. 45 oraz postanowień preambuły Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. U. UE L 269/1 z 10 października 2013 r.), poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe ich zastosowanie oraz niezastosowanie możliwości przedstawienia przez skarżącego stanowiska w odniesieniu do zamawianego towaru, podczas gdy rzeczona aukcja dotyczyła koszulki męskiej, a decyzja o zawieszeniu zwolnienia towaru, a następnie zaskarżona decyzja organu drugiej instancji utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy dotyczą innego towaru. Co więcej, organ nie wskazał jakiego znaku pozostaje podejrzenie, że jego ochrona została naruszona przez co brak jest podejrzenia naruszenia prawa;

5. naruszenie art. 17 ust. 1 oraz ust. 2, art. 23 rozporządzenia nr 608/2013

w związku z nieważną decyzją nr [...] (ważna do 6 lutego

2023 r.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz niezastosowanie art. 17 ust. 2, w tym nie przeprowadzenie ustaleń przed wydaniem decyzji, w szczególności nie dokonanie ustaleń poprzez wezwanie skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji w odniesieniu do zamawianego towaru, podczas gdy rzeczona aukcja dotyczyła koszulki męskiej. Organ nie przedstawił żadnych ilustracji (fotografii) w związku z czym brak możliwości odniesienia się do twierdzeń organu i faktycznej zawartości przesyłki. Organ nie wskazał o podejrzenie naruszenia jakiego prawa chodzi i czy są objęte powołaną decyzją uwzględniającą wniosek. Nadto, nie powiadomiono skarżącego o przeprowadzeniu rewizji celnej, przez co został naruszony art. 17 rozporządzenia nr 608/2013;

6. art. 17 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2 lit. b) w zw. z art. 14 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 3 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. rozporządzenia nr 608/2013 w sytuacji gdy organ pominął, że decyzja ochronna na [...], na którą wskazuje organ pierwszej instancji w decyzji jest nieważna;

7. art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013 wyrażające się w braku weryfikacji czego dotyczyła aukcja – aukcja dotyczyła męskiej koszulki;

8. art. 187 w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 i ust. 2 Prawa celnego przez brak ustalenia jakiego prawa dotyczy podejrzenie naruszenia ochrony, przy czym aukcja dotyczyła koszulki męskiej;

9. art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 Prawa celnego poprzez nie zebranie, a w konsekwencji brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, który był niezbędny do wydania decyzji zawieszającej zwolnienie towaru;

10. art. 7 w zw. z art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez brak wszechstronnej analizy materiału dowodowego w sprawie, w szczególności brak przeprowadzenia dowodu z załączonych wydruków ekranu portalu zakupowego oraz potwierdzenia dokonania płatności, z których wynika, iż aukcja dotyczyła koszulki męskiej (t-shirt), a przedłożone do akt sprawy potwierdzenie płatności potwierdza w szczególności numer aukcji/zamówienia, kwotę oraz dokonanie płatności za zamówiony towar;

11. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, w przedłożonych do akt sprawy dokumentów, polegającą na braku weryfikacji okoliczności faktycznych sprawy, podczas gdy aukcja dotyczyła koszulki męskiej;

12. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 85 § 1 w zw. z art. 67 § 1 i 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy i dokonanie dowolnej oceny stanu faktycznego;

13. art. 8 § 1 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 Kodeksu postepowania administracyjnego poprzez brak dostatecznego wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz poprzestanie na skrótowym odniesieniu się do stanowiska skarżącego, bez przedstawienia argumentów mogących wyjaśnić skarżącemu przesłanki, jakimi kierował się organ podczas wydania przedmiotowej decyzji, podczas gdy organ omówił jedynie przepisy prawa, nie odnosząc się do sprawy indywidualnej czy podparcia się dowodami w sprawie.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji obu instancji oraz o orzeczenie co do istoty sprawy, w szczególności poprzez zwolnienie zatrzymanego towaru, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenie. Jako alternatywę skarżący wskazał zmianę zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku poprzez zwolnienie zatrzymanego towaru. Skarżący wniósł również o zezwolenie na zwolnienie zatrzymanego towaru poprzez jego wydanie, w celu zwrotu towaru do nadawcy oraz umożliwienie dochodzenia zwrotu poniesionych kosztów w związku z czym wniósł o nie niszczenie towaru. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że nie ma wiedzy o portfelu ponieważ zamawiał koszulkę. To organ winien jednoznacznie ustalić i wykazać podstawę zatrzymania dowodami w sprawie, a nie procedurą administracyjną, argumentując, że jest zobowiązany tylko do wszczęcia postępowania. W ocenie skarżącego, brak jest w aktach sprawy dowodu na zasadność zatrzymania towaru. Zwłaszcza, że nie zostały mu ujawnione zdjęcia z zatrzymania towaru, nie ma też takich zdjęć w aktach sprawy – załączono jedynie fotografię worka z naklejką adresową bez zawartości. Brak jest zatem możliwości jednoznacznego stwierdzenia co faktycznie znajdowało się w przesyłce. Tymczasem z załączonych przez skarżącego dokumentów wynika, iż zamawiał on koszulkę. Przedmiotowe dowody są ze sobą spójne, gdyż dotyczą aukcji, na której skarżący zamówił koszulkę – numer zamówienia jest tożsamy z aukcją, potwierdzeniem płatności oraz przesyłki pocztową.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. : Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. : Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów wykazała, że organ nie naruszył przepisów prawa w stopniu mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, którą utrzymał on w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni o zawieszeniu zwolnienie towaru w postaci portfela damskiego z tworzywa sztucznego oznaczonego znakami słowno-graficznymi marki "H.", co do którego zachodziło podejrzenie, że narusza prawo własności intelektualnej H., objętej decyzją ochroną nr [...], skuteczną na terenie wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej.

Podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

Podstawę wydania zakażonej decyzji stanowił przepis art. 17 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz. U. UE L 181 z dnia 29 czerwca 2013 r.). Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy organy celne zidentyfikują towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej objętego decyzją uwzględniającą wniosek, zawieszają zwolnienie towarów lub zatrzymują je.

Zgodnie zaś z art. 23 ust. 1 rozporządzenia 608/2013 organy celne zezwalają na zwolnienie towarów lub kończą ich zatrzymanie niezwłocznie po zakończeniu wszystkich formalności celnych w przypadku, gdy w terminach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), nie otrzymały ani pisemnego potwierdzenia od posiadacza decyzji, że w jego przekonaniu doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej, ani jego zgody na zniszczenie, chyba że organy te zostały należycie poinformowane o wszczęciu postępowania w celu ustalenia, czy zostało naruszone prawo własności intelektualnej. Strona, co do zasady, może, w razie zaistnienia przesłanek z art. 23 ust. 1 oraz art. 24 rozporządzenia 608/2013 złożyć wniosek o zezwolenie na zwolnienie towarów lub zakończenie ich zatrzymania, przy czym w sytuacji zabezpieczenia dowodu w postępowaniu karnym, nie stanowi on już przedmiotu postępowania celnego.

Jak wynika z definicji z art. 2 pkt 7a rozporządzenia 608/2013 "towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej" oznaczają towary, w odniesieniu do których istnieją uzasadnione przesłanki, że w państwie członkowskim, w którym ujawniono te towary, są one prima facie towarami będącymi przedmiotem działania naruszającego prawo własności intelektualnej w tym państwie członkowskim.

Kontrola, w wyniku której wydana została zaskarżona decyzja, została przeprowadzona w stosunku do przesyłki zagranicznej, której adresatem był skarżący. Kontrola ta wykazała, że na adres skarżącego jako odbiorcy przesyłki przesłano portfel damski oznaczony znakami słowno-graficznymi marki H. Zamieszczenie na portfelu znaku słowno- graficznego marki "H." potwierdza protokół kontroli przesyłki w obrocie pocztowym, wykonanej przy użyciu sprzętu RTG.

W sprawie istniało podejrzenie, że towar jest towarem podrobionym, z uwagi na jego niska cenę. Zadeklarowana wartość towaru wynosiła bowiem 34,46 USD, przy orientacyjnej wartości rynkowej 6 000 zł.

W dacie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, prawo własności intelektualnej H. objęte było wydaną na rzecz tego podmiotu decyzją ochroną nr [...]. Uprawniony ze znaku towarowego H. w P. pismem z dnia 16 grudnia 2022 r. złożył w związku z zaistniałym naruszeniem zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.

Wskazać należy, że przesłanką wydania decyzji o zawieszeniu zwolnienia towaru lub zatrzymaniu jest podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej objętego decyzją uwzględniającą wniosek. Przesłanka ta została w niniejszej sprawie spełniona.

Podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

Skarżący kwestionował zamówienie towaru będącego przedmiotem wydanej decyzji, wskazując, że złożone przez niego zamówienie dotyczyło koszulki, a towar w postaci portfela przesłano mu omyłkowo, co skutkuje koniecznością złożenia reklamacji. Protokół kontroli potwierdza, że w kierowanej do skarżącego przesyłce znajdował się będący przedmiotem zatrzymania portfel. Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące błędnego wykonania zobowiązania przez kontrahenta zagranicznego nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Postępowanie w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru nie ma bowiem na celu ustalenia osób winnych zaistniałego naruszenia prawa, lecz zabezpieczanie podejrzanego towaru w celu ewentualnego wszczęcia postępowania zmierzającego do ochrony prawa własności intelektualnej.

Wskazać należy, że celem wszczęcia zastosowanej procedury jest m.in. zapewnienie szybkiej i efektywnej ochrony prawnej uprawnionemu. Zawieszenie zwolnienia towaru nie oznacza, że doszło do naruszenia praw własności intelektualnej, lecz, że zachodzi takie podejrzenie. Tym samym wydanie postanowienia w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru nie wymaga prowadzenia przez organ szeroko zakrojonego postępowania wyjaśniającego. Podstawą podjęcia działań przez organy celne jest samo podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej.

Kwestia, czy zatrzymany towar rzeczywiście narusza prawa własności intelektualnej przysługujące posiadaczowi decyzji ochronnej, nie jest rozstrzygana w kontrolowanym postępowaniu. W postępowaniu tym nie jest także ustalane, kto ponosi odpowiedzialność za zaistniałe naruszenie. W orzecznictwie wskazano, że sama czynność zawieszenia lub zatrzymania dokonana zgodnie z rozporządzeniem 608/2013 nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Rozstrzyganie o ochronie praw własności intelektualnej leży poza zakresem właściwości rzeczowej tego postępowania, którego celem nie jest rozstrzygnięcie sporu między właścicielem decyzji o podjęcie działań ochronnych a importerem. Kwestia ta może być przedmiotem rozstrzygnięcia w odrębnym trybie. Powiadomienie organu celnego o wszczęciu stosownego postępowania (dochodzenia) karnego albo o zabezpieczeniu roszczeń przez sąd powoduje, że organ celny jest obowiązany pozostawić zatrzymane towary do dyspozycji organów prokuratury albo sądu jako dowody we wszczętym postępowaniu. Celem zaś niniejszego postępowania jest jedynie zatrzymanie towaru podejrzanego o naruszenie praw własności intelektualnej do czasu wyjaśnienia sprawy bądź to z właścicielem praw bądź przed sądem w postępowaniu cywilnym lub karnym (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1138/21).

Podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego nie zasługiwały zatem na uwzględnienie. Ustalenie podejrzenia naruszenia znaku towarowego było bowiem okolicznością wystarczającą dla wydania zaskarżonej decyzji. Istnienie podstaw do poczynienia takiego podejrzenia potwierdza okoliczność, że posiadacz decyzji ochronnej wystąpił z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa i wnioskiem o ściganie.

Wskazywane przez skarżącego okoliczności związane z wadliwym wykonaniem umowy przez zagranicznego kontrahenta nie mogły prowadzić do wzruszenia decyzji. Celem tej decyzji jest bowiem zatrzymanie towaru, mające charakter zabezpieczający w stosunku do ewentualnego postępowania powadzonego na wniosek uprawnionego do znaku towarowego. To w tym postępowaniu skarżący może podnosić wszystkie okoliczności związane z rzeczywistą treścią zobowiązania zagranicznego kontrahenta. Zaskarżona decyzja została natomiast wydana wobec skarżącego w związku z faktem, że niewątpliwie był on adresatem przesyłki zawierającej towar.

Decyzja w sprawie zawieszenia zwolnienia towaru została wydana w czasie obowiązywania decyzji ochronnej. Naruszenie praw przysługujących na podstawie decyzji ochronnej nastąpiło w dacie ważności tej decyzji. To data naruszenia prawa jest miarodajna dla oceny zasadności zarzutów dotyczących naruszenia prawa wynikającego z decyzji ochronnej. Z punktu widzenia odpowiedzialności za naruszenie tego prawa, późniejsza utrata ważności decyzji ochronnej nie ma znaczenia dla oceny zaistnienia naruszenia. Organ odwoławczy zasadnie zatem stwierdził, że zakończenie ważności decyzji ochronnej 6 lutego 2023 r. nie mogło mieć wpływu na ocenę prawidłowość decyzji organu pierwszej instancji, wydanej 2 grudnia 2022 r.

Organ odwoławczy prawidłowo ustosunkował się do podniesionych w odwołaniu zarzutów i wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył wskazywanych w skardze przepisów postępowania i przepisów prawa unijnego, ani innych norm prawnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.