Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 555/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędzia WSA Krystyna Daniel Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2010 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewody z dnia 12 stycznia 2010 r., nr: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 18 listopada 2009 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 82 ust. 1, art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił J. M. i P. M. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr "1" położonej w C..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskiem z dnia 3 września 2009 r. J. M. i P. M. wystąpili o wydanie zezwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce nr "1" położonej w C.. W ocenie organu l instancji dokumenty dołączone do wniosku nie spełniały wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wobec czego postanowieniem z dnia 15 października 2009 r. znak: [...] nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku. Dalej organ stwierdził, że zachowując termin, inwestor uzupełnił przedmiotowy wniosek, ale nie w pełnym zakresie określonym we wskazanym postanowieniu - wniosek nie został uzupełniony o projekt zagospodarowania w zakresie rysunku zjazdu (brak opisu) z drogi publicznej oraz inwestor nie wykazał, iż projektowany dojazd do działki spełnia wymogi określone w § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w zakresie dojazdu do budynku i urządzeń z nim związanych. Starosta stwierdził zatem, że zachodzą przesłanki z art. 35 ust.3 prawa budowlanego.

Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody [...] wniósł P. M.. Podniósł, iż dokumentacja projektowa wskazuje miejsce istniejącego zjazdu z drogi publicznej na działkę nr "1" - miejsce istniejącego zjazdu projektant oznaczył strzałką na rysunku zagospodarowania terenu, a stosowny opis zawarty został na stronach 4-6 tomu l projektu budowlanego. Dojazd do działki, jego zdaniem, spełnia wymogi określone w § 14 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, a istniejące dojście od strony ul. [...] w C. ma szerokość odpowiadającą wymogom prawa w tym zakresie. Stwierdził też, iż dojazd do budynku możliwy jest także całą szerokością działki, co miało być zobrazowane przedłożoną uprzednio dokumentacją projektową.

Wojewoda [...] decyzją z dnia 12 stycznia 2010 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego organ przed wydaniem pozwolenia na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdza m. in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w razie stwierdzenia naruszeń, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odpowiadając na zarzut odwołania, organ odwoławczy wskazał, iż w jego ocenie inwestor nie dokonał usunięcia wszystkich wskazanych przez organ l instancji nieprawidłowości. Stwierdził, że inwestor nie doprowadził projektu budowlanego w zakresie powierzchni biologicznie czynnej oraz dostępu do drogi publicznej do zgodności z warunkami zabudowy zawartymi w decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 28 maja 2009 r. znak: [...].

Odnośnie powierzchni biologicznie czynnej organ uznał, że z rysunku projektu zagospodarowania terenu jednoznacznie wynika, że obszar terenu zieleni urządzonej, oznaczonej kolorem zielonym, nie stanowi wymaganego min.70 % powierzchni terenu działki. Wyliczenie zawarte w części opisowej projektu zagospodarowania terenu, w ocenie organu odwoławczego, jest nieprawidłowe, ponieważ obejmuje ono wyodrębnione "tereny nieutwardzone", które nie mogą być wliczane do powierzchni biologicznie czynnej ponieważ nie stanowią one terenów zieleni i nie określono w projekcie budowlanym ich dokładnego przeznaczenia.

W zakresie dostępu do drogi publicznej organ II instancji podkreślił również, iż z decyzji o warunkach zabudowy wynika, że dostęp do drogi publicznej (ul. [...]) pozostaje bez zmian i poprzez własną działkę nr "2" z istniejącą zabudową i zjazd indywidualny, podczas gdy przedstawiony rysunek projektu zagospodarowania terenu nie obrazuje, w czytelny sposób, zjazdu na przedmiotową nieruchomość, a w dołączonej legendzie brak jest oznaczenia tego zjazdu. Z rysunku tego może wynikać, że zjazd może być zarówno od strony skrzyżowania z ul. [...], jak i od strony ul. [...]. Organ stwierdził, że część opisowa projektu zagospodarowania terenu tak została sporządzona, że właściwie nie wiadomo dokładnie, gdzie projektowany jest zjazd. Ponadto treść opisu projektu jest niezrozumiała, ponieważ stwierdzono w nim, że dojazd do działki budowlanej w obrębie skrzyżowania ulic [...] i [...] (jako położony poza terenem inwestycji) pozostanie bez zmian w stosunku do stanu istniejącego, przy czym projektant zaleca nie korzystanie z istniejącego zjazdu na działkę, z uwagi na jego położenie w obrębie skrzyżowania, co powoduje obniżenie bezpieczeństwa jego użytkowania. Ponieważ skarżący dostarczył do akt sprawy decyzje Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 24 października 2008 r. znak: [...] o wyrażeniu zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr 1013 K - ul. [...] w [...] na działkę nr "1" oraz oświadczenie Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 6 listopada 2008 r. znak: [...] o treści m. in. że obsługę komunikacyjną działki należy realizować poprzez projektowany zjazd z drogi powiatowej nr 1013 K na przedmiotową działkę, to w ocenie organu, jednoznacznie wskazuje to, że projekt budowlany nie jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 28 maja 2009 r., a zatem żądanie uzupełnienia projektu, wyrażone w postanowieniu organu l instancji z dnia 15 października 2009 r. było zasadne, a skoro inwestor nie wykonał wszystkich obowiązków wynikających z tego postanowienia, działając na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, organ l instancji słusznie rozstrzygnął o odmowie zatwierdzenia projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł P. M. żądając uchylenia zaskarżonej decyzji, decyzji Starosty [...] oraz wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego.

W uzasadnieniu skargi stwierdził, że ustalenia organu odwoławczego są niezgodne z prawdą i świadczą, że organ nie zapoznał się należycie z dokumentacją projektową. Odnośnie stwierdzenia, że tereny nieutwardzone nie mogą być wliczone do powierzchni biologicznie czynnej ponieważ nie stanowią one terenów zieleni i nie określono w projekcie budowlanym ich dokładnego przeznaczenia, skarżący wskazał, że w punkcie 3 projektu jednoznacznie określone zostało, że działka przeznaczona jest pod budowę budynku, a w pozostałej części użytkowana będzie jako ogród przydomowy. Skarżący podniósł, powołując się na definicję terenu biologicznie czynnego, że powierzchnia nieutwardzona stanowiąca ogród przydomowy jest powierzchnią biologicznie czynną. Co do drugiego powodu odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia, skarżący wyjaśnił, że sporządzony projekt budowlany nie obejmuje projektu budowy zjazdu, a zatem stwierdzenie organu odwoławczego, że część opisowa projektu zagospodarowania terenu została tak sporządzona, że właściwie nie wiadomo dokładnie, gdzie projektowany jest zjazd świadczy o braku umiejętności czytania dokumentacji projektowej, a w szczególności oceny co jest przedmiotem projektu, a nie o jej wadliwości. O niezapoznaniu się z dokumentacja projektową także przez organ odwoławczy dodatkowo świadczy stwierdzenie, że przedłożone przez skarżącego dokumenty takie jak postanowienie Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 24.10.2008 r. i oświadczenie Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 6.11.2008 r. wskazują na niezgodność projektu budowlanego z decyzją WZ. Skarżący podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie nakazuje budowy nowego zjazdu, ale ustala, że dostęp z drogi publicznej ul. [...] pozostaje bez zmian, a zatem postanowienie Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 24.10.2008 r. dotyczącego zezwolenia na budowę nowego zjazdu nie dotyczy niniejszego postępowania. Z kolei z oświadczenia Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 6.11.2008 r. wynika jedynie potwierdzenie pieszego dostępu do nieruchomości stanowiącej teren inwestycji.

W piśmie procesowym skarżący podniósł, że pismo uzupełniające wniosek zawierało wymagane przez organ l instancji informacje, a zatem wypełniało obowiązek wynikający z art. 35 Prawa budowlanego. Usunięcie nieprawidłowości w ocenie inwestora polegało na oznaczaniu miejsca istniejącego zjazdu z drogi publicznej wraz ze wskazaniem stosowanego zapisu w tym zakresie w projekcie budowlanym. Skarżący podniósł również, że działka nr "1", na której planowana jest budowa, posiada dwie bramy bezpośrednio od ulicy [...], w tym w obrębie skrzyżowania z ulicą [...], umożliwiającą wjazd na jej teren całą szerokością działki. Jednocześnie wskazał, iż zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy dostęp do drogi publicznej tj. do ul. [...] pozostaje bez zmian, poprzez własną działkę nr "2" z istniejącą zabudową i zjazd indywidualny na teren nieruchomości. Istniejący dojazd i dojście umożliwia dostęp do drogi publicznej zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Ponadto skarżący podniósł, iż powierzchnia biologicznie czynna wynosi 70,2 % całości działki. Do jej powierzchni zaliczył on teren nieutwardzony stanowiący ogród przydomowy oraz teren zieleni urządzonej. Powołał się przy tym na treść § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych (...), który definiuje teren biologicznie czynny jako "teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie". Zdaniem skarżącego złożony projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 28 maja 2009 r., która ustała, iż 70 % terenu przedmiotowej działki stanowić będą powierzchnie biologicznie czynne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę nie orzeka merytorycznie, udzielając, czy odmawiając żądanych uprawnień (nie udziela np. pozwoleń na budowę) ale ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Stosowanie do art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Po rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja naruszają prawo.

Na wstępie należy podkreślić, że zasadnicze znaczenie dla wyniku kontroli decyzji w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ma stwierdzenie, czy prawidłowo zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe oraz czy, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, ustalono prawidłowy stan faktyczny, a następnie czy w oparciu o ten stan faktyczny organy administracji publicznej właściwie zastosowały odpowiednie przepisy prawa.

Za bezsporne Sąd uznał, iż Burmistrz Miasta [...] decyzją z dnia 28 maja 2009 r. znak: znak: [...] ustalił warunki zabudowy w obszarze działki nr "1" obręb [...], jedn. ewid. [...], dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, w związku z zamierzeniem inwestycyjnym obejmującym budowę wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pomieszczeniami mieszkalnymi w poddaszu wraz z infrastrukturą z bezpośrednim dostępem do drogi gminnej ul. [...] poprzez własną działkę inwestorów nr "2" z istniejącym zjazdem indywidualnym.

Wniosek o pozwolenie na budowę złożony w dniu 3 września 2009 r. (k.2 akt adm.) i projekt budowlany załączony do wniosku obejmuje "budynek mieszkalny jednorodzinny". Brak we wniosku, jak i załączonym do niego projekcie tematu budowy zjazdu. Z tego względu niezgodne z zasadą związania organów administracji publicznej wnioskiem strony inicjującym postępowanie administracyjne należy uznać żądania organów w zakresie "projektowanego zjazdu".

Organ l instancji w postanowieniu z dnia 15 października 2009 r. (k. 13 akt adm.), ocenionym przez organ odwoławczy za zasadne, wskazał na występujące we wniosku nieprawidłowości w zakresie kompletności dokumentacji projektowej i nakazał ich usuniecie m.in. poprzez wykazanie dostępności do drogi publicznej i przedłożenia oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą (pkt 3), poprzez uzupełnienie projektu zagospodarowania części rysunkowej o projektowany zjazd (pkt 4) i dostosowanie projektowanego dojazdu do działki do obowiązujących warunków technicznych (pkt 5).

W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 9 listopada 2009 r., inwestorzy przedłożyli, co do żądania z pkt 3 i 5, oświadczenia administratorów dróg o istniejącym dostępie pieszym do działki "1" z ul. [...] (oświadczenie Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 6.11.2008 r.) oraz istniejącym zjeździe na działkę "2" (oświadczenie burmistrza Miasta [...] z dnia 2.11.2008 r.) informując o braku potrzeby zjazdu projektowanego oraz o uzupełnieniu rysunku projektu zagospodarowania, odnośnie pkt 4.

Z oświadczenia Powiatowego Zarządu Dróg w [...] z dnia 6.11.2008 r. (k. 19 akt adm. l inst.) przedłożonego przez inwestorów, zgodnie z ww. pismem uzupełniającym wniosek, na okoliczność potwierdzenia istniejącego dostępu pieszego do działki "1" z ul. [...], wynika, że "dostęp pieszy do drogi publicznej jest możliwy (...) na styku przedmiotowej działki z działką drogową". Z kolei z oświadczenia burmistrza Miasta [...] z dnia 2.11.2008 r. (k. 16 akt adm. l inst.) wynika, że "działka nr "2" (...) posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej tj. ul. [...] w [...] - dz. nr "3" poprzez istniejący zjazd". Przypomnieć w tym miejscu należy, że inwestorzy do wniosku o pozwolenie na budowę dołączyli decyzję o warunkach zabudowy, zgodnie z którą działka objęta wnioskiem ma bezpośredni dostęp do drogi gminnej ul. [...] poprzez własną działkę inwestorów nr "2" z istniejącym zjazdem indywidualnym. W projekcie zagospodarowania terenu zjazd ten zaznaczono strzałką. Ponadto w części opisowej projektant szczegółowo opisał na str.4-6 istniejący dojazd, zgodnie z WZ i dojścia do działki nr "1", opisując również istniejący, faktyczny dostęp do drogi publicznej znajdujący się w pobliżu skrzyżowania z ul. [...], który jest przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na budowę zjazdu.

Pomimo złożenia ww. dokumentów i wyjaśnień odnośnie zjazdu, w uzasadnieniu decyzji organu l instancji odwołano się do postanowienia z 15.10.2009 r. stwierdzając, że nie uzupełniono wniosku o "projekt zagospodarowania część rysunkową w zakresie zjazdu (brak opisu) oraz nie wykazano, iż projektowany dojazd do działki spełnia wymogi określone w § 14 ust. 3 obowiązującego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w zakresie dostępu (dojazdu) do budynku i urządzeń z nim związanych".

Powyższe uzasadnienie nie tylko nie spełnia minimalnych wymogów określonych w przepisie art. 107 § 3 kpa, ale jest całkowicie niezrozumiałe, co uniemożliwia jakąkolwiek ocenę Sądu zajętego przez organ stanowiska. Nie wiadomo bowiem, czy i z jakich względów organ nie uznał "strzałki" narysowanej przez projektanta za wystarczające oznaczenie istniejącego zjazdu na działkę nr "2", czy też miał inne wątpliwości wobec braku zamieszczenia oznaczenia zjazdu w tzw. legendzie (chociaż rozmiary działki nr "2", sposób jej zabudowania i określenie zjazdu w decyzji WZ i oświadczeniu burmistrza nie powinno budzić wątpliwości). Ponadto nie wiadomo, co organ rozumiał przez "projektowany dojazd do działki" -czy: 1/ istniejący dojazd, zgodny z decyzją WZ, z którą powinien porównać projekt budowlany, oceniając ich zgodność, ale z kolei co do którego nie było stosownego wezwania w postanowieniu z 15.10.2009 r.,

czy też 2/ dojazd do działki od strony faktycznego zjazdu, nie objętego wnioskiem inwestora o pozwolenie na budowę, a objętego postępowaniem o zezwolenie na budowę nowego zjazdu (co wynika z załączonych decyzji z dnia 24.10.2008 r. - k. 17-18aktadm. l inst. i z dnia 12.02.2009 r. k.10 akt sąd.),

Podkreślić należy, iż inwestorzy nie zaprojektowali żadnego nowego dojazdu z drogi publicznej do działki stwierdzając, że będą korzystać z dojazdu już istniejącego zgodnie z ustaleniami pkt 3.3 decyzji o warunkach zabudowy tj. poprzez własną działkę nr "2", przy czym dojazd do działki budowlanej i projektowanego budynku od strony działki "2" zakończony zostanie na zjeździe na tą działkę z uwagi na odległość budynku nr "A" znajdującego się na tej działce z działką sąsiednią, a od zakończenia dojazdu możliwe będzie dojście do projektowanego budynku. Oprócz tego dojścia jest jeszcze jedno - od strony skrzyżowania ul. [...] i ul. [...], zgodnie z oświadczeniem Powiatowego Zarządu Dróg w C. z dnia 6.11.2008 r.(str.4-6 projektu).

Nie wiadomo więc, który (i dlaczego) " projektowany dojazd" nie spełnia wymogów określonych w § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) "w zakresie dostępu (dojazdu) do budynku i urządzeń z nim związanych" i dlaczego w ogóle miał spełniać wymagania z ust.3, a nie ust.1.

Powyższych wątpliwości nie tylko nie wyjaśnia, ale nawet je pogłębia uzasadnienie decyzji II instancji, w którym zawarto sformułowanie, które zasadnie skrytykował skarżący, że część opisowa projektu zagospodarowania terenu została tak sporządzona, że właściwie nie wiadomo dokładnie, gdzie projektowany jest zjazd. Należy zgodzić się ze skarżącym, że organ odwoławczy nie wyjaśnił podstawowej kwestii - przedmiotu jego wniosku, w związku z czym nie zauważył, że wnioskiem tym nie objęto budowy nowego zjazdu.

Skoro projekt zagospodarowania terenu spełniał w zakresie dostępu do drogi publicznej wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy organ mógł zażądać wyłącznie doprecyzowania i opisania w legendzie projektu zagospodarowania terenu położenia istniejących dojść i dojazdu (a nie żądać zaprojektowania nowego zjazdu), a następnie winien merytorycznie zbadać, zgodnie z wymogami art. 35 prawa budowlanego złożony wniosek, w tym ocenić, czy istniejący zjazd na działkę nr "2" umożliwiający dojazd do drogi publicznej jest odpowiedni do przeznaczenia i" sposobu użytkowania działki budowlanej i projektowanego budynku oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), ustosunkowując się do stanowiska inwestorów w tym zakresie, wyrażonego m.in. na str.4-6 projektu.

Ze względu na powyższe stwierdzić należy, że organ l instancji wydał wadliwą decyzję, naruszającą przepisy prawa materialnego - przepisy art. 35 ust. 1-3 prawa budowlanego i przepisy prawa procesowego - szczególnie art. 7 i 77 kpa, w stopniu mającym istotny wpływ na jej wynik. Również organ odwoławczy naruszył ww. przepisy w związku z art.138 § 1 pkt 1 kpa nie zauważając, że organ l instancji zajął się faktycznym dojazdem do działki, który jest objęty innym postępowaniem administracyjnym (z wniosku o zezwolenie na budowę zjazdu) i nie został objęty wnioskiem inwestora, w związku z czym obciążył inwestora spełnieniem dodatkowych obowiązków nie związanych z wnioskiem inicjującym niniejsze postępowanie. Organy pominęły zupełnie fakt, iż obowiązek zaprojektowania i wybudowania nowego zjazdu w obrębie skrzyżowania ulic [...] i [...] nie wynika w żaden sposób z treści decyzji o warunkach zabudowy.

Wojewoda [...] dodatkowo uznał, iż powierzchnia biologicznie czynna terenu objętego inwestycją nie stanowi wymaganych decyzją WZ 70 % powierzchni. Określając powierzchnie biologicznie czynną utożsamił ją z powierzchnią określoną na mapie jako teren zieleni urządzonej, a przez to zaliczył do niej tylko nieznaczną część działki. Legalna definicja terenu biologicznie czynnego określona jest w § 3 pkt 22 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury jako "teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetacje, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie". Za teren biologicznie czynny uznano teren niezabudowany powierzchniowo, który umożliwia wegetacje roślin - bezpodstawne więc jest zawężenie tej powierzchni wyłącznie do terenu zieleni urządzonej. Ponadto organ odwoławczy nie zauważył, że w projekcie zagospodarowania terenu projektant określił nie tylko procentowy wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej ale podał, że teren przeznaczony jest pod budowę budynku, a w pozostałej części działka użytkowana będzie jako ogród przydomowy, przy - czym zaznaczył tereny zieleni urządzonej, teren utwardzony i teren nieutwardzony. Jeżeli organ miał wątpliwości, czy część działki nazwana terenem nieutwardzonym, czy ogrodem przydomowym będzie nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, powinien je wyjaśnić, a nie rozszerzać podstaw do odmowy wydania żądanej decyzji.

Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ma na celu wyjaśnienie i rozważenie całokształtu okoliczności rozpatrywanej przez organy administracyjne sprawy. Postępowanie winno zostać uzupełnione w celu usunięciu wszystkich braków, o których wyżej mowa, przy pełnym zastosowaniu wymogów postępowania administracyjnego, szczególnie wynikających z przepisów art. 7, 77 kpa i 107 § 3 kpa.

Ze względu na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c ppsa.