Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 895/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne: Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 108 ust. 11 i art. 109 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 633
law: ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (T. J.)
article: art. 107 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2024 r. sprawy ze skargi L. sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia 2 sierpnia 2023 r. nr PR.9202.3.2023 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia dodatku do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 2 sierpnia 2023 r., nr PR.9202.3.2023, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji), po rozpatrzeniu odwołania L. Sp. z o.o. z/s w W. (dalej: strona, skarżący, Spółka) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. (dalej: organ I instancji) z 5 czerwca 2023 r., nr [...], odmawiającą zatwierdzenia Dodatku nr [...] do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "[...]" na okres do dnia 31 stycznia 2025 r.

W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny.

Wnioskiem z 9 grudnia 2022 r. Spółka zwróciła się do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. o zatwierdzenie: Dodatku nr [...] do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "[...]" na okres do dnia 31 stycznia 2025 r., celem aktualizacji zasilania zakładu górniczego w energię elektryczną.

Organ I instancji stwierdził liczne uchybienia w przedłożonym do zatwierdzenia dodatku nr [...], w tym: niedołączenie do wniosku szeregu dokumentów, m.in. opinii Burmistrza Miasta i Gminy S. do złożonego dodatku nr [...] i dokumentów stanowiących podstawę prawną budowy na terenie zakładu górniczego podziemnej linii kablowej i rozdzielni elektrycznych, usytuowanych w granicach zakładu górniczego (opisanych jako przyłącze kablowe koparki pływającej) jako obiektów budowlanych, jak również wylotu przepustu rury PCV do grawitacyjnego odprowadzenia wód z terenów przylegających do wyrobiska jako urządzenia wodnego. Pismem z 31 stycznia 2023 r., wezwano Spółkę do uzupełnienia ww. braków, a także do dokonania określonych zmian w przedłożonym do zatwierdzenia dodatku nr [...].

W związku z objęciem dodatkiem nr [...] podziemnej linii kablowej oraz rozdzielni elektrycznych, usytuowanych w granicach zakładu górniczego (opisanych jako przyłącze kablowe koparki pływającej) oraz przepustu (rury PCV) odprowadzającego wódy opadowe i roztopowe do wyrobiska bez wskazania podstawy wykonania tych obiektów oraz bez przedłożenia dokumentów i informacji, pozwalających na ustalenie statusu tych obiektów (przyłącz, instalacja wewnętrzna, urządzenie melioracji wodnej, inne) organ zwrócił się o udzielenie informacji do P. S.A. Oddział w Z. R. oraz P. w J.

W dniu 14 lutego 2023 r. Spółka przedłożyła zmodyfikowany dodatek nr [...] informując, że: 1) obiekty, na których potrzebę ujęcia w planie ruchu organ I instancji wskazywał w wezwaniu z 31 stycznia 2023 r. zostały usunięte z terenu zakładu (m.in. przepust odwadniający do wyrobiska teren sąsiadujący z zakładem górniczym), 2) w okresie ważności planu ruchu nie planuje się budowy obiektów budowlanych, 3) brak opinii Burmistrza Miasta i Gminy S. wynika z faktu, że zmiana planu ruchu nie wpływa negatywnie na środowisko oraz obiekty budowlane, 4) nie dokonano zmian w pkt 6 i 7 planu ruchu ze względu na to, że zmiana w zakresie eksploatacji nie powoduje zmian zasobów przemysłowych i strat ustalonych w PZZ.

Pismem z 24 lutego 2023 r., organ zawiadomił stronę o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy ze względu na wielość zagadnień wymagających poprawienia, uzupełnienia oraz wyjaśnienia oraz z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy. Z podanych przyczyn organ zawiadamiał stronę o wyznaczaniu kolejnych terminów załatwienia sprawy.

Pismem z 3 kwietnia 2023 r., organ poinformował odwołującą się o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się w sprawie. Określono również przesłanki zależne od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony, wskazując na konieczność:

1. zapewnienie jednoznacznego opisu przebiegu granicy zakładu górniczego oraz zmian względem przebiegu tej granicy w Dodatku nr [...] przy jednoczesnym uzupełnieniu braku opisu statusu terenu wyłączanego z granic zakładu górniczego i informacji o poddaniu go rekultywacji, zwłaszcza w kontekście kontroli z 30 sierpnia 2022 r., w ramach której ustalono, że teren ten stanowi drogę technologiczną,

2. opisanie obiektu, którego obrys znajdował się na załączniku nr 2 i 3 częściowo na terenie górniczym; dodatkowo strona do wersji Dodatku nr [...] złożonej w dniu 28 lutego 2023 r. wprowadziła w pkt 2 i 17 informację o wykonaniu przyłącza kablowego koparki pływającej - refulera na terenie zakładu górniczego na podstawie zgłoszenia z dnia 4 lipca 2014 r., co było niezgodne z pismem P. S.A. Oddział [...] Rejon Energetyczny [...] z 14 lutego 2023 r., w którym poinformowano, że na objęte zgłoszeniem do Starosty P. z 2 lipca 2014 r. przyłącze SN zasilające zakład górniczy "[...]" składał się słup przelotowy SN zlokalizowany na dz. [...], linia kablowa SN i słupowa stacja transformatorowa; parametry przyłącza inne niż podane w pkt 17 dodatku nr [...] oraz jego długość 550 m od słupa nr [...] na dz. [...], kończąca się na granicy obszaru i terenu górniczego "[...]" nie pozwalały na uznanie, że opisane w pkt 2 i 17 dodatku nr [...] przyłącze zostało na terenie zakładu górniczego wykonane na podstawie powołanego zgłoszenia,

3. podanie nieujętej w pkt 7 zmienionej powierzchni, na której planuje się wydobycie zasobów ze złoża pomimo uprzedniego podania jej pierwotnej wartości w planie ruchu i dodatku nr [...] - z uwagi na dokonanie zmiany granic eksploatacji w załączniku nr 2 do dodatku nr [...],

4. uzupełnienie dodatku nr [...] o treść pkt [...], nie ujętego w nim pomimo pozostawienia obiektu budowlanego w sąsiedztwie granicy zakładu górniczego - na załączniku nr 2 i 3, pomiędzy pkt [...] i [...] obszaru i terenu górniczego pozostawiono obrys nieopisanego obiektu, sąsiadującego z zakładem górniczym,

5. przedstawienie na załączniku nr 2 granic nieruchomości gruntowych oraz ich numerów,

6. usuniecie niejednoznaczności przebiegu granicy zakładu górniczego i granicy zakresu eksploatacji oraz konieczności aktualizacji także pkt 6 i 7 w zakresie gospodarki złożem kopaliny w okresie obowiązywania planu ruchu oraz zakresu eksploatacji kopaliny ze złoża (brak zmian w zasobach przemysłowych i stratach względem PZZ nie był wystarczającą podstawą odstąpienia od aktualizacji pkt 6 i 7 w przypadku zmiany zakresu eksploatacji złoża),

7. zapewnienie dokładności i czytelności załącznika nr 2 i 3 - zmiana skali z 1:2000 na 1:1000 przy dużej ilości elementów sytuacyjno-wysokościowych nadal nie zapewniała czytelności wymaganej przepisami P.g.g. oraz aktów wykonawczych,

8. dołączenie opinii Burmistrza Miasta i Gminy S. wymaganej zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 1 oraz art. 108 ust. 6b i 6c P.g.g. (ze względu na zmieniony zakres eksploatacji mający wpływ na środowisko nie miał zastosowania art. 109 ust. 2 P.g.g., zwalniający z obowiązku uzyskania opinii właściwego Burmistrza) oraz dokumentów będących podstawą budowy podziemnej linii kablowej i rozdzielni elektrycznych usytuowanych w granicach terenu zakładu górniczego, opisanych jako przyłącze kablowe koparki pływającej (w przedłożonej w dniu 28 lutego 2023 r. wersji dodatku nr [...] wpisano, że przyłącza kablowe wykonane są na podstawie zgłoszenia do Starosty P. z dnia 4 lipca 2014 r., znak [...], którego to zgłoszenia nie załączono do wniosku o zatwierdzenie dodatku nr [...], a z uzyskanych od P. S.A. informacji wynikało, że linia kablowa zasilająca refuler, położona na terenie zakładu górniczego "[...]" nie była objęta wspomnianym zgłoszeniem; ponadto - na co zwrócono uwagę w wezwaniu z dnia 31 stycznia 2023 r. - zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przyłącza elektroenergetyczne wymagały zgłoszenia lub realizacji na podstawie art. 29a tej ustawy, a instalacje elektroenergetyczne do obiektów i w obiektach innych niż budynki nie były zwolnione z uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 3 pkt 3d i ust. 4 pkt 3d ustawy Prawo budowlane).

Ponadto wskazano, że przedłożona 28 lutego 2023 r. wraz z nową wersją dodatku nr [...] wersja załącznika nr 2 nie zawierała opisu obiektów zaznaczonych w granicy terenu górniczego - pomiędzy punktami [...] i [...], nie zaznaczono w nim czytelnie przebiegu linii elektrycznej w rejonie punktu [...], ewentualnie punktu zakończenia tej linii, nie wskazano w nim lokalizacji złącza kablowego opisanego w punkcie nr [...] dodatku nr [...] jako rozdzielnia [...] na dz. nr [...] (granica stron).

Pismem z dnia 18 marca 2023 r. Spółka złożyła ponownie zmodyfikowany dodatek nr [...] do planu ruchu, wyjaśniając, że:

1.na terenie zakładu górniczego znajduje się jedynie instalacja elektryczna wewnętrzna, która została wykonana po wykonaniu przez zakład energetyczny przyłącza zlokalizowanego przy granicy działki, która nie jest obiektem budowlanym; przyłącze kablowe zostało wykonane zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 2 lipca 2014 r, a zatwierdzony dodatek nr [...] do planu ruchu, informujący o planowanym wprowadzeniu zasilania zakładu górniczego w energię elektryczną, zawierający schemat zasilania nie wymagał od przedsiębiorcy konieczności aktualizacji planu ruchu w zakresie obiektów budowlanych i ich budowy, ponadto, że wykonana zgodnie z projektem z października 2020 instalacja elektryczna nie wymagała stosownych zgłoszeń,

2. w zakresie zmiany granicy zakładu górniczego - nie ma możliwości bardziej precyzyjnego określenia granicy zakładu górniczego "[...]" jak jego graficzne przedstawienie na załączniku mapowym; zmiana granicy zakładu względem dodatku nr [...] została dokonana z uwagi na wykorzystywanie drogi przez innych przedsiębiorców, przejrzystość sytuacji i zasad nadzoru nad ruchem zakładu górniczego, lecz nie została zrekultywowana ponieważ aktualnie nie zachodzi taka potrzeba, a jej rekultywacja i likwidacja nastąpi prawdopodobnie na końcu eksploatacji; jako nadinterpretację przepisów uznano potrzebę opisywania zmian granicy zakładu górniczego w stosunku do poprzedniej lokalizacji; na terenie wyłączonym z granicy zakładu obecnie ruch nie będzie prowadzony,

3. obrys obiektu pomiędzy punktami obszaru górniczego nr [...] i [...] to obiekt nie związany z ruchem zakładu górniczego, posadowiony częściowo w granicach obszaru górniczego przez innego przedsiębiorcę prowadzącego działalność na terenach przyległych do granic zakładu,

4. odniesienie się do załącznika mapowego jest najbardziej precyzyjnym określeniem zakresu eksploatacji w przypadku gdy nie jest nim objęta całość zasobów przemysłowych; powierzchnia eksploatacji w dodatku nr [...] uległa zmianie, a rozporządzenie dot. planów ruchu w pkt 7 nie przewiduje konieczności podania dokładnej powierzchni eksploatacji,

5. rozporządzenie dot. planów ruchu zakładów górniczych nie wymaga naniesienia na załącznikach do planu ruchu granic nieruchomości i ich numerów.

Do pisma Spółka dołączyła:

1) projekt wykonawczy "Policznikowego przyłącza kablowego, zasilającego zespół sortująco-oczyszczający oraz refuler na terenie Kopalni Kruszywa w L." datowany na październik 2020, sporządzony przez mgr inż. G. F., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, stronę tytułową projektu budowlanego i wykonawczego przyłącza elektrycznego - kabla podziemnego SN, słupowej stacji transformatorowej [...] i kabla podziemnego SN zasilającego Kopalnię Kruszywa w L. z czerwca 2014,

2) zaświadczenie Starosty P. z 4 lipca 2014 r., o niewniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia (wniosku) z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie zamiaru budowy przyłącza elektroenergetycznego - kabla podziemnego SN, słupowej stacji transformatorowej [...] i kabla podziemnego zasilającego Kopalnię Kruszywa.

Postanowieniem z 19 maja 2023 r., organ I instancji dopuścił dowody zgromadzone w sprawie oraz ponownie poinformował odwołującą się o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się w sprawie, a także ponownie wskazał przesłanki zależne od strony, które nie zostały spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.

W piśmie z 29 maja 2023 r. Spółka wyraziła swoje stanowisko w sprawie, załączając kopię decyzji Dyrektora OUG w K. z 24 marca 2021 r. w sprawie zatwierdzenia Dodatku nr [...] do planu ruchu zakładu górniczego "[...]", stronę tytułową Dodatku nr [...] wraz z załącznikiem nr [...] do tego Dodatku (Schemat elektryczny zasilania zakładu górniczego), pismo PINB w P. z 27 stycznia 2015 r., oraz pismo Dyrektora OUG w K. do PINB w P. z 18 maja 2015 r. W piśmie tym Spółka zakwestionowała stanowisko organu I instancji przedstawione w postanowieniu z 19 maja 2023 r. co do niespełnienia wymogów wykonania zgodnie z prawem policznikowej linii zasilającej refuler ze złączami kablowymi na podstawie zgłoszenia do Starosty P. z dnia 2 lipca 2014 r., Według Spółki dowodem na zgodne z prawem i zgłoszeniem wykonanie powyższej policznikowej linii zasilającej refuler miało być załączone pismo PINB w P. z 27 stycznia 2015 r., w którym jest mowa o tym, że "na teren kopalni energia elektryczna została doprowadzona na podstawie zgłoszenia dokonanego u Starosty P., który pismem z 4 lipca 2014 r., nie wniósł sprzeciwu do tego zgłoszenia". Kolejnym dowodem mającym podważać trafność stanowiska organu miał być zatwierdzony decyzją z 24 marca 2021 r. Dodatek nr [...] do planu ruchu i "załączony do Decyzji", wykonany w październiku 2020 projekt wykonawczy policznikowego przyłącza kablowego zasilającego zespół sortująco - oczyszczający oraz refuler do "zatwierdzonej decyzji z 24 marca 2021 r.". Według Spółki oznaczało to, że "najpierw była zgoda OUG w K. na wykonanie, a następnie zostało to zatwierdzone decyzją z dnia 24 marca 2021 r. z uzasadnieniem, że przedmiotowy dodatek do planu ruchu nr [...] spełnia wymagania określone dla zakładów górniczych".

Organ I instancji decyzją z 5 czerwca 2023 r. wydaną na podstawie art. 108 ust. 11 ustawy z 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz.U. 2023 r., poz. 633, dalej: P.g.g.) odmówił zatwierdzenia Dodatku nr [...] do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "[...]" na okres do dnia 31 stycznia 2025 r.

Organ stwierdził, że przedłożony dodatek nr [...] nie może zostać zatwierdzony, bowiem nie spełnia wymogów przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 8 grudnia 2017 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz. U. poz. 2293, z późn. zm) i w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 28 października 2015 r. w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej (Dz. U. poz. 1941), a także nie zawiera dokumentów przewidzianych w art. 108 ust. 9 pkt 2 i 3 P.g.g. w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 1 P.g.g. oraz przewiduje on prowadzenie ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "[...]" z naruszeniem przepisów prawa i jako taki narusza art. 105 ust. 1 P.g.g.

Po rozpatrzeniu odwołania Spółki od ww. decyzji, organ II instancji, uznał, że ustalenia oraz rozstrzygnięcie organu I instancji, są prawidłowe. Szczegółowe wymagania co do treści planu ruchu wynikają wprost z przepisów P.g.g. oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia w sprawie planów ruchu, nie są zaś kreowane przez organy nadzoru górniczego, których rola sprowadza się do zbadania zgodności zapisów przedkładanego do zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z art. 108 P.g.g. plan ruchu zakładu górniczego sporządza przedsiębiorca, odrębnie dla każdego zakładu górniczego, a z kolei art. 108 ust. 1 P.g.g., wskazuje co plan ma określać. Zmiany planu ruchu zakładu górniczego dokonuje się w formie dodatku do planu, w trybie: 1) przewidzianym dla zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego; 2) uproszczonym - jeżeli zmiany nie dotyczą bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, gospodarki złożem, ochrony środowiska, robót budowlanych, ochrony obiektów budowlanych oraz zapobiegania szkodom i ich naprawy (art. 109 P.g.g.). Wymagania szczegółowe, odnoszące się do treści planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego, zawarte są w załączniku nr 2 do rozporządzenia w sprawie planów ruchu.

W ocenie organu II instancji, ponowna analiza przedłożonego przez odwołującą się do zatwierdzenia dodatku nr [...], prowadzi do ustalenia, że dodatek ten jako obarczony wadami, ujawnionymi w trakcie postępowania prowadzonego przez organy nadzoru górniczego, a tym samym niespełniający wymogów określonych przez P.g.g. i rozporządzenie w sprawie planów ruchu nie może zostać zatwierdzony. W dalszej części decyzji organ odniósł się do zarzutów Spółki, których nie podzielił. W ocenie organu II instancji treść przedstawionego do zatwierdzenia dodatku nr [...] nie odpowiada wymogom określonym przepisami prawa, w tym przewiduje funkcjonowanie w zakładzie górniczym instalacji wykonanej z naruszeniem obowiązujących przepisów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie:

1) art. 15 w zw. z art. 7 i art. 77 §1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm; dalej: k.p.a.) poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i brak ponownego rozpoznania sprawy objętej postępowaniem,

2) art. 15 w zw. z art. 7 i art. 77 §1 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia wszystkich zarzutów odwołania oraz wyczerpującego odniesienia się do tych zarzutów,

3) art. 7 i art. 77 §1 k.p.a – poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych niezbędnych do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie,

4) art. 107 § 1 § 3 k.p.a. w zw. z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska z 8 grudnia 2017 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz. U. z 2017 n, poz. 2293 ze zm.) oraz art. 11 k.p.a. - poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia, w szczególności uzasadnienia prawnego w zakresie przyporządkowania rzekomych uchybień podlegającego zatwierdzeniu dodatku nr [...] do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego [...] - do wymogów wynikających z załącznika nr 2 do rozporządzenia,

5) art. 108 i 109 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2023, poz. 633 ze zm.) - poprzez bezzasadną odmowę zatwierdzenia dodatku nr [...] do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego [...].

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i jego argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2022, poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej powoływana jako p.p.s.a.). Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga w granicach danej sprawy, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie może się ostać z następujących względów.

Elementy składowe decyzji administracyjnej zawiera art. 107 k.pa. Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Z kolei, art. 107 § 3 k.p.a. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część tego aktu. Obowiązek jego sporządzenia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne ale także pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Powinny one być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Zadaniem uzasadnienia faktycznego jest wskazanie faktów i dowodów, które legły u podstaw wydania decyzji. W rezultacie, powinno ono zawierać ustosunkowanie się do tych faktów i dowodów, które przemawiają za podjętym rozstrzygnięciem, lecz także do tej części faktów i dowodów, którym organ administracji nie przyznał mocy dowodowej przy podejmowaniu decyzji.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie spełnia powyższych wymogów, nie została należycie i prawidłowo umotywowana i jako taka wymyka się spod kontroli Sądu. Organ II instancji stwierdził ogólnikowo, że motywy rozstrzygnięcia zostały szczegółowo uzasadnione w decyzji organu I instancji, co w sposób jaskrawy narusza powołany wyżej art. 107 § 3 k.p.a.

Obowiązkiem organu jest przedstawienie ustalonego stanu faktycznego oraz wyjaśnienie stanu prawnego. Do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego możliwe jest zastosowanie prawa materialnego, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione; dowodów, na których się oparł; przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Z kolei, uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie powinno być dla strony przekonujące (art. 11 k.p.a.), gdyż ma ona prawo znać argumenty i przesłanki wydanej decyzji. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego. Uzasadnienie powinno być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Poza tym zgodnie z ogólną zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) organ odwoławczy w wyniku wniesionego odwołania zobowiązany jest do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia merytorycznie sprawy. Organ odwoławczy jest tak samo jak organ pierwszej instancji (stosownie do treści art. 140 k.p.a.) związany art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. i ma obowiązek rozpoznać sprawę w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Powinien więc ocenić wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy. Organ wyższego stopnia ma obowiązek również rozpoznać wszystkie zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia ponadto obowiązkom wynikającym z art. 8 i 11 k.p.a.

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że argumentacja organu jest nieczytelna i tym samym nieprzekonująca. Organ w sposób chronologiczny, ale zarazem chaotyczny przedstawił stan faktyczny sprawy, nie sprecyzował jednoznacznie i wyraźnie podstawy prawnej decyzji, a ponadto skrótowo odniósł się do zarzutów strony zawartych w odwołaniu. Te istotne mankamenty uzasadnienia uniemożliwiają Sądowi kontrolę decyzji zarówno co do ustaleń faktycznych jak i co do właściwego przyporządkowania stanu faktycznego pod normę prawa materialnego. Uzasadnienie decyzji powinno być zrozumiałe nie tylko dla jej autora, ale również dla każdego czytelnika, w tym dla adresata decyzji oraz dla Sądu w razie kontroli sądowoadministracyjnej, zwłaszcza wówczas gdy sprawa ma szczególnie skomplikowany charakter na co zwracał uwagę organ I instancji. Tymczasem w przedmiotowej sprawie, organy stwierdziły liczne naruszenia w przedłożonym do zatwierdzenia Dodatku nr [...], ale brak przyporządkowania ich pod konkretne przepisy prawa materialnego sprawia, że tej w wielości poruszonych przez Spółkę naruszeń zatraca się istota problemu.

Treść rozstrzygnięcia powinna stanowić logiczną konsekwencję ustalonego w sprawie stanu faktycznego i jego prawną ocenę. Uzasadnienie decyzji powinno tłumaczyć podjęte przez organ rozstrzygnięcie, nie może organ w ustaleniach faktycznych ograniczyć się do przedstawienia samej chronologii zdarzeń oraz ogólnego wskazania przepisów prawa górniczego i geologicznego oraz rozporządzeń wykonawczych. Nie jest rzeczą Sądu dokonywanie we własnym zakresie ustaleń faktycznych i prawnych. Stan faktyczny i prawny nie może być przedmiotem domysłów.

Wynikający z art. 138 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. wymóg merytorycznego rozpoznania sprawy w jej całokształcie, nakłada na organ odwoławczy obowiązek rozpatrzenia wszystkich okoliczności sprawy i żądań strony - w tym także zarzutów odwołania oraz ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji. Brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności w uzasadnieniu decyzji, stanowi zaś naruszeniu zasady dwuinstancyjności oraz art. 107 § 3 k.p.a., mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, organ odwoławczy w sposób klarowny przedstawi stan faktyczny sprawy, wyjaśni przede wszystkim jakie stwierdził naruszenia i dlaczego uzasadniają odmowę zatwierdzenia Dodatku nr [...] do planu ruchu zakładu górniczego, ze wskazaniem konkretnych naruszonych norm prawa materialnego tj. przepisów P.g.g. i rozporządzeń wykonawczych do poszczególnych naruszeń. Ponadto odniesie się do każdego z zarzutów Spółki zawartych w odwołaniu. Prawidłowe uzasadnienie decyzji umożliwi Sądowi kontrolę wydanego rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej, w kwocie 680 zł, orzeczono po myśli art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzona kwota obejmuje wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł według norm prawem przepisanych.