Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1012/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 19 maja 2023 r. nr 2401-IOD-2.4102.14.2023 UNP: 2401-23-116118 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosków dowodowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 maja 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej w skrócie: "DIAS") odmówił E. D. (dalej w skrócie: "skarżący) uwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącego w piśmie stanowiącym uzupełnienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. W tych ramach organ odwoławczy działał w trybie art. 188 i 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie Dz. U. z 2023 r., poz. 2383; dalej w skrócie: "O.p.").

W piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2023 r. skarżący zawarł skargę do Sądu na postanowienie DIAS wskazane w rubrum niniejszego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zestawiając zatem przedmiot zaskarżenia w tej sprawie z przywołanymi wyżej regulacjami, należy odnotować, że postanowienie w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia, nie kończy postępowania w sprawie oraz nie orzeka co do istoty sprawy co oznacza, że wymyka się kognicji sądów administracyjnych wynikającej z przybliżonego wyżej katalogu, w szczególności w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.

Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 O.p., na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Z kolei art. 188 O.p., regulujący sposób załatwiania wniosków dowodowych stron, nie przewiduje wniesienia zażalenia na wydane w tym przedmiocie postanowienie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Wniosek o przeprowadzenie dowodu nie wszczął też żadnego odrębnego postępowania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania głównego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych i nie kończyło postępowania w sprawie. Nie można również przyjąć, że postanowienie rozstrzygało sprawę co do jej istoty.

Co znamienne, niedopuszczalność wniesienia skargi na postanowienie w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodu nie pozbawia strony możliwości kontroli tego postanowienia. Zgodnie z art. 237 O. p. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Strona ma zatem prawo podnieść zarzuty w stosunku do takiego postanowienia w odwołaniu od decyzji kończącej sprawę w I instancji, a także później w skardze do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną, kończącą postępowanie, w ramach którego takie postanowienie zostało wydane. Trzeba w tym miejscu odnotować, że skarga E. D. na decyzję ostateczną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. została zarejestrowana w repertorium Wydziału I tutejszego Sądu pod odrębnym numerem.

Reasumując, skarga w tej sprawie dotyczy aktu, który nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w artykule 3 § 2 P.p.s.a., co czynni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.