Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 332/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe L. Sp. z o.o. w P. z tytułu podatku akcyzowego za miesiąc luty 2014 r. oraz opłaty paliwowej za miesiąc styczeń i luty 2014 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...].11.2016 r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności T. M. (dalej Skarżący) jako członka zarządu L. Sp. z o.o. w P. za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014r. [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 833 764,17 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 193 205, 00 zł, opłaty paliwowej za miesiąc luty 2014 r. [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 2 406,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 540,00 zł oraz podatku akcyzowego za miesiąc luty 2014 r. [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 698,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę 159,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik Skarżącego zarzucił zaskarżonej decyzji brak uzasadnienia w stanie faktycznym oraz brak oparcia w obowiązujących normach prawnych, a w szczególności nieprawidłową interpretację art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201, dalej: "o.p."). Podniósł, że w dniu [...] marca 2014 r. do Sądu Rejonowego P. wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości L. Sp. z o.o., tym samym wyczerpana została przesłanka z art. 116 o.p. Wniosek ten został przez Sąd oddalony (nie zaś odrzucony) z powodu braku środków pozwalających na przeprowadzenie postępowania, a sytuacja taka wynikała nie z zaniedbania zarządu tylko z działań organów podatkowych, które dokonały zajęcia rachunków bankowych spółki co uniemożliwiło regulowanie zobowiązań.

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...].02.2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że L. Sp. z o.o. w P. została zarejestrowana w dniu [...].04.2013 r. W dniu [...].08.2013 r. dokonano zmiany w zakresie wspólników Spółki i organu zarządzającego Spółką. W miejsce poprzedniego wspólnika wszedł Skarżący pełniąc jednocześnie funkcje członka zarządu jednoosobowo. Skarżący pełnił funkcje Prezesa Zarządu L. Sp. z o.o. w P. nieprzerwanie do dnia [...].01.2017 r., w którym został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego.

Spółka z o.o. L. w P. w miesiącach styczeń i luty 2014 r. dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych i gazu składając stosowne deklaracje dla podatku akcyzowego i informacje w sprawie opłaty paliwowej. Z uwagi na niewywiązywanie się podmiotu z zobowiązań podatkowych zostało wobec Spółki wszczęte postępowanie egzekucyjne. Spółka zalega z płatnościami: opłaty paliwowej wynikającej z informacji w sprawie opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. nr [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 833 764,17 zł, opłaty paliwowej wynikającej z informacji w sprawie opłaty paliwowej za miesiąc luty 2014 r. nr [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 2 409,00 zł, podatku akcyzowego wynikającego z deklaracji za miesiąc luty 2014r. nr [...] z dnia [...].03.2014 r. w kwocie 698,00 zł.

Czynności egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej w B. nr [...], z uwagi na brak środków na rachunkach bankowych stały się bezskuteczne. Ponadto w toku podjętych czynności nie zdołano ustalić majątku ruchomego, nieruchomego oraz wierzytelności podlegających egzekucji. Ustalono również, że adres Spółki – P., ul. [...] jest adresem tzw. biura wirtualnego, pod którym Spółka nie prowadzi działalności, nie zatrudnia pracowników i nie posiada ruchomości. Sąd Rejonowy P. w P. XI Wydział Gospodarczy do Spraw Upadłościowych i Naprawczych poinformował w piśmie z dnia [...].07.2015 r., że [...].03.2014 r. do sądu wpłynął wniosek dłużnika L. Sp. z o.o. Postanowieniem z dnia [...].10.2014 r. sąd oddalił wniosek dłużnika, które uprawomocniło się [...].10.2014 r.

Organ odwoławczy przedstawił przesłanki odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych określone w art. 116 § 1 i 2 o.p.

Wskazał, że nie ulega wątpliwości, iż egzekucja z majątku Spółki z o.o. L. w P. okazała się bezskuteczna, o czym świadczy nie tylko brak trwałego i ruchomego majątku Spółki, brak środków na zajętych rachunkach bankowych Spółki w B. S.A., P. SA. oraz A. S.A., ale również brak realnej siedziby Spółki - adres ul. [...]jest adresem biura wirtualnego, pod którym Spółka nie prowadzi działalności, nie zatrudnia pracowników i nie posiada ruchomości. Zatem Skarżący jako Prezes jednoosobowego Zarządu Spółki (w okresie od [...].08.2013 r. do [...].01.2017 r.) stał się odpowiedzialny za zobowiązania Spółki powstałe podczas pełnienia tego obowiązku. Skarżący pełnił obowiązki Prezesa Zarządu Spółki w dniach, kiedy upływał termin płatności zaległości, jak również do dnia wydania zaskarżonej decyzji, gdyż spółka nie została rozwiązana, jak też nie została ogłoszona jej upadłość. Zaistniały zatem obie pozytywne przesłanki, warunkujące orzeczenie odpowiedzialności Skarżącego.

Organ podkreślił dalej, że Skarżący nie wykazał, że w sprawie wystąpiły przesłanki negatywne, zwalniające go z odpowiedzialności. Od dnia doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania Skarżący nie podjął żadnej czynności zmierzającej do przedstawienia dowodów uwalniających członka zarządu Spółki od odpowiedzialności za zaległości powstałe podczas sprawowania funkcji Prezesa Zarządu.

Wskazał, że w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym znajduje się odpis Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zawarto informacje o zabezpieczeniu majątku dłużnika w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości oraz o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości z uwagi na fakt, że majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Z zawartego tam zapisu oraz z informacji otrzymanej z Sądu Rejonowego z dnia [...].07.2015 r. wynika, że Skarżący w dniu [...].03.2014 r. złożył do Sądu Rejonowego P. w P. wniosek o ogłoszenie upadłości firmy L. Sp. z o.o. w P. Sąd postanowieniem sygn. akt [...] z dnia [...].10.2014 r. oddalił wniosek dłużnika, które uprawomocniło się [...].10.2014 r.

L. Sp. z o.o. w dniu [...].03.2014 r. złożyła informację w sprawie opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. na kwotę 2 277 452 zł. Termin złożenia informacji, jak również termin zapłaty opłaty paliwowej upływa w 25. dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Skoro informacja dotyczy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych w miesiącu styczniu 2014 r., to termin jej złożenia i zapłaty opłaty paliwowej upływał w dniu [...].02.2014 r. Niezapłacona w terminie opłata paliwowa stała się zaległością w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa, a L. Sp. z o.o. stała się z upływem dnia [...].02.2014 r. dłużnikiem. Wobec powyższego, w związku z nieuregulowaniem opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. wystąpiły podstawy do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki.

W myśl art. 21 ust 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości upływał w dniu [...].03.2014 r. licząc od dnia powstania długu w zapłaceniu opłaty paliwowej, której obowiązek zapłaty upłynął w dniu [...].02.2014 r. Skarżący jako prezes zarządu wniosek taki złożył w dniu [...].03.2014 r., zatem po upływie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego należy uznać, że wniosek o upadłość był spóźniony i nie może stanowić przesłanki do uwolnienia Skarżącego od odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania dłużnika.

Ponadto organ podniósł, że oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło, gdyż majątek upadłego nie wystarczał nawet na pokrycie szacunkowych kosztów postępowania upadłościowego. W tej sytuacji oddalenie wniosku przez sąd wywiera w zasadzie takie same skutki prawne, jak nie złożenie wniosku w terminie. Ponadto należy mieć na uwadze zbieżność postępowania egzekucyjnego z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Wniosek do Sądu został złożony przez Skarżącego w dniu [...].03.2014 r., natomiast tytuł wykonawczy wobec nieuregulowanej w terminie opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. został wystawiony [...].03.2014 r. Mając na uwadze fakt, że wystawienie tytułu wykonawczego poprzedza upomnienie i wyznaczenie siedmiodniowego terminu do zapłaty, należy przyjąć, że złożenie wniosku o upadłość było konsekwencją upomnienia do zapłaty kwoty 2 277 452,00 zł. Skoro podatnik nie był w stanie uregulować zobowiązań powstałych w styczniu 2014 r. tym bardziej nie był w stanie uregulować zaległości powstałych w miesiącu lutym 2014 r. Nie bez znaczenia ma tutaj również fakt, że kapitał zakładowy Spółki został określony jedynie na kwotę 5 000,00 zł.

Innych przesłanek egzoneracyjnych podatnik nie zgłosił w postępowaniu podatkowym.

Dyrektor Izby Celnej w B. zauważył, że brak ostatniego członu w nazwie spółki w decyzji organu pierwszej instancji jest błędem, ale niemającym wpływu na orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa oraz pozbawionej oparcia w stanie faktycznym oraz o zasadzenie zwrotu kosztów sadowych i kosztów zastępstwa. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik strony zarzucił naruszenie art. 116 § 1 o.p. poprzez jego nieprawidłową interpretację oraz brak uzasadnienia w stanie faktycznym. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że wniosek o ogłoszenie upadłości został przez Sąd oddalony (nie zaś odrzucony) z powodu braku środków pozwalających na przeprowadzenie postępowania, a sytuacja wynikała nie z zaniedbania zarządu tylko z działań organów podatkowych, które dokonały zajęcia rachunków bankowych Spółki uniemożliwiając regulowanie zobowiązań.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 116 § 1 i 2 o.p. za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części (art. 116 § 1 o.p.). Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2 o.p.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest jednolity pogląd co do tego, że odpowiedzialność osób trzecich za zobowiązanie podatkowe ma charakter akcesoryjny i następczy - występuje jedynie w sytuacji niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania podatkowego przez podatnika i jest uzależniona od istnienia jego odpowiedzialności. Jest to także odpowiedzialność subsydiarna (zob. wyrok NSA z dnia 17 maja 2017 r. II FSK 1052/15, opublikowany

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Orzekając

o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. organ podatkowy jest zobowiązany wykazać jedynie przesłanki pozytywne z art. 116 o.p. (tzn. pełnienie funkcji członka zarządu oraz bezskuteczności egzekucji z majątku spółki), natomiast wykazanie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na członku zarządu. W tej kwestii poglądy orzecznictwa są już utrwalone (por. wyroki NSA: z dnia 06.03.2003 r., SA/Bd 85/03; z dnia 05.03.2015 r., II FSK 249/13; z dnia 06.05.2016 r., II FSK 1771/14).

W rozpatrywanym przypadku organy prawidłowo ustaliły istnienie przedmiotowych zaległości podatkowych w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej, bezskuteczność egzekucji z majątku Spółki, jak też fakt pełnienia przez Skarżącego funkcji członka zarządu Spółki w okresie powstania tych zaległości. Powyższe nie było przez stronę kwestionowane. Spór dotyczy natomiast istnienia przesłanki uwalniającej członka zarządu od odpowiedzialności.

Skarżący, mimo, że to na nim spoczywał ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek egzoneracyjnych, w toku postępowania podatkowego nie podjął żadnej czynności zmierzających do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości L. Sp. z o.o. W złożonym odwołaniu podniósł jedynie, że w dniu [...].03.2014 r. do Sądu Rejonowego P. wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości L. Sp. z o.o., który został przez Sąd oddalony z powodu braku środków pozwalających na przeprowadzenie postępowania.

Organ odwoławczy mając na uwadze informację przedstawioną przez stronę w odwołaniu, znajdujący się w aktach sprawy odpis Krajowego Rejestru Sądowego oraz informację otrzymaną z Sądu Rejonowego P. z dnia [...].07.2015 r. stwierdził, że w dniu [...].03.2014 r. wpłynął do Sądu Rejonowego P. w P. wniosek o ogłoszenie upadłości firmy L. Sp. z o.o. w P. Sąd postanowieniem z dnia [...].10.2014 r. oddalił wniosek z uwagi na fakt, że majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

W kontekście tych informacji organ odwoławczy ocenił, czy Skarżący jako Prezes Zarządu Spółki nie wykazał, że wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym czasie.

Należy podzielić stanowisko organu odnośnie interpretacji pojęcia zgłoszenia wniosku we "właściwym czasie". W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że ocena, czy zgłoszenie upadłości nastąpiło we "właściwym czasie", powinna być dokonywana w świetle przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze – dalej "u.p.u.n." (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 10.08.2009 r. w sprawie II FPS 3/09, dostępna w CBOSA). Stosownie zatem do art. 10 u.p.u.n., upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 u.p.u.n. dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Przepis art. 21 ust. 1 i 2 u.p.u.n. stanowi zaś, że dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto ma prawo go reprezentować sam lub łącznie z innymi osobami.

W doktrynie prawa upadłościowego (A. Jakubecki, F. Zedler, Komentarz do art. 11 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, LEX 2011) wskazuje się jednocześnie, że art. 11 ust. 1 u.p.u.n. określa niewypłacalność jako niewykonywanie przez dłużnika jego wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Z istoty porządku prawnego wynika, że każdy powinien wykonywać swe wymagalne zobowiązania w terminie. Zasada ta obowiązuje wszystkich i wszystkie zobowiązania, w tym z tytułu podatków i innych danin publicznych. Tym bardziej zatem musi obowiązywać przedsiębiorców. Dla określenia, czy dłużnik jest niewypłacalny, nieistotne jest, czy nie wykonuje wszystkich zobowiązań pieniężnych czy też tylko niektórych z nich. Nieistotny też jest rozmiar niewykonywanych przez dłużnika zobowiązań. Nawet niewykonywanie zobowiązań o niewielkiej wartości oznacza jego niewypłacalność w rozumieniu art. 11 u.p.u.n. Co najwyżej w takim przypadku sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 12 u.p.u.n., lecz ta okoliczność nie zwalnia dłużnika od obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 1 u.p.u.n. Dla określenia stanu niewypłacalności bez znaczenia też jest przyczyna niewykonywania zobowiązań. Niewypłacalność istnieje więc nie tylko wtedy, gdy dłużnik nie ma środków, lecz także wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje zobowiązań z innych przyczyn. Dla określenia, czy istnieją podstawy ogłoszenia upadłości, fundamentalne znaczenie ma wyłącznie ustalenie, czy dłużnik nie wykonuje tych zobowiązań, które są wymagalne (zob. też np. wyroki NSA z dnia 17.05.2016 r., II FSK 798/14 i z dnia 24.02.2016 r., I FSK 1864/14). W orzecznictwie podnosi się również, że w art. 11 ust. 1 u.p.u.n. ustawodawca nie powiązał stanu niewypłacalności ze stanem majątku dłużnika, ale z jego zachowaniem, a konkretnie zaniechaniem - zaprzestaniem płacenia długów (wyroki NSA z 10 kwietnia 2015 r., II FSK 853/13, z dnia 11.04.2014 r., I FSK 656/13).

W rozpatrywanej sprawie organ ustalił, że L. Sp. z o.o. w dniu [...].03.2014 r. złożyła informację w sprawie opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. na kwotę 2 277 452 zł, natomiast termin złożenia informacji i zapłaty opłaty paliwowej upływał w dniu [...].02.2014 r. Niezapłacona w terminie opłata paliwowa stała się zaległością w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z nieuregulowaniem opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2014 r. wystąpiły podstawy do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki, czego Skarżący nie kwestionuje. Termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości upływał w dniu [...].03.2014 r. licząc od dnia powstania długu w zapłaceniu opłaty paliwowej. Zgodnie z informacjami przestawionymi przez Skarżącego, jak też wynikającymi z akt sprawy wniosek ogłoszenie upadłości Spółki wpłynął do Sądu Rejonowego P. w dniu [...].03.2014 r., a zatem po upływie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego organ prawidłowo uznał, że wniosek o upadłość był spóźniony i nie mógł stanowić przesłanki do uwolnienia Skarżącego od odpowiedzialności za zobowiązania Spółki.

Trzeba zauważyć, że w skardze złożonej do tut. Sądu pełnomocnik Skarżącego w zasadzie jedynie powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu, nie podnosząc, że wniosek o ogłoszenie został złożony wcześniej niż w dniu [...].03.2014 r. Dopiero na rozprawie w dniu [...].06.2017 r. wskazał, że datą złożenia wniosku o upadłość jest dzień [...].03.2014 r. W tych okolicznościach nie sposób uznać, że Skarżący wskazał w postępowaniu podatkowym termin złożenia wniosku i udowodnił, że był to właściwy moment na jego złożenie. Skarżący (działając przez profesjonalnego pełnomocnika) w istocie, poza przywołaną wyżej wzmianką w odwołaniu, nie podjął żadnych działań zmierzających do wykazania przesłanki egzoneracyjnej z art. 116 § 1 pkt 1 pkt 1 lit. a) o.p. W okolicznościach sprawy nie było zatem podstaw do przyjęcia, że taka przesłanka zaistniała.

Dodatkowo należy wskazać, że orzecznictwie przyjmuje się, że oddalenie wniosku na podstawie art. 13 ust. 1 u.p.u.n. (zgodnie z którym, sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów) samo w sobie rozstrzyga, że w dacie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, wniosek ten był spóźniony. Stwierdzenie to implikuje wniosek, że wniosek ten nie był złożony "we właściwym czasie" w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) o.p. (m.in. wyrok NSA z 27.04.2017 r., II FSK 1500/15, wyrok NSA z 04.04.2017 r., I GSK 708/15, wyrok WSA w Gliwicach z 10.03.2014 r., I SA/Gl 955/13). Jak wskazano powyżej, w kontrolowanej sprawie Sąd Rejonowy P. w P. postanowieniem z dnia [...].10.2014 r. oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości firmy L. Sp. z o.o. w P. z uwagi na fakt, że majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

Jak nadto podniósł organ odwoławczy wniosek o ogłoszenie upadłości wpłynął w dniu [...].03.2014 r., natomiast tytuł wykonawczy wobec nieuregulowanej w terminie opłaty paliwowej za styczeń 2014 r. został wystawiony [...].03.2014 r. Mając na uwadze, że wystawienie tytułu wykonawczego poprzedza upomnienie i wyznaczenie siedmiodniowego terminu do zapłaty, należy przyjąć, że złożenie wniosku o upadłość było konsekwencją upomnienia do zapłaty 2 277 452, 00 zł. Skoro podatnik nie był w stanie uregulować zobowiązań powstałych w styczniu 2014 r. tym bardziej nie mógł uregulować zaległości powstałych w lutym 2014 r.

Kontrola zaskarżonej decyzji potwierdza również stanowisko organów, że Skarżący nie wskazał mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Skarżący nie uwolnił się od odpowiedzialności poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek

o ogłoszenie upadłości albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jej winy, jak też nie wskazał mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Organ zaś wykazał istnienie pozytywnych przesłanek tej odpowiedzialności. Zarzuty naruszenia art. 116 § 1 o.p. okazały się zatem bezpodstawne.

Uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).