Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1486/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu admininstracji
Powołane przepisy: article: art. 27c
journal: Dz.U. 2021 poz 1800
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
article: art. 138a par. 1 i 2, art. 138c par. 1, art. 138e par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (spr.), Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Po 409/22 w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 marca 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.412.2021.5.ŚS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2. uchyla zaskarżone postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 marca 2022 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.412.2021.5.ŚS oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.412.2021.2.AW, 3. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz W. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 1240 (słownie: tysiąc dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 409/22 oddalający skargę W. sp. z o.o. w Poznaniu na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 marca 2022 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Wyrok ten dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl (CBOSA).

Przedmiotem sporu w sprawie było to, czy organ interpretacyjny zasadnie wzywał stronę do usunięcia braków formalnych w zakresie prawidłowej reprezentacji wnioskodawcy.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji literalne brzmienie art. 138c § 1 o.p. wprost wskazuje, że przez dane indentyfikacyjne pełnomocnika rozumie się adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych, na który organy podatkowe mają doręczać pisma. Powyższego nie zmienia twierdzenie skarżącej, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 1 września 2021 r. został złożony poprzez portal ePUAP, co pozwala na pełną identyfikację osoby umocowanej do reprezentacji poprzez jej adres elektroniczny oraz adres do doręczeń wskazany w nagłówku pisma.

Ponadto przesłanie uzupełnienia wniosku za pośrednictwem platformy e-PUAP nie oznacza według Sądu pierwszej instancji, że pełnomocnictwo wskazuje elektroniczny adres do doręczeń pełnomocnika. Natomiast, podany w nagłówku pełnomocnictwa adres do doręczeń jest adresem spółki, a nie pełnomocnika, który tę spółkę reprezentuje, pomimo że jest on jej pracownikiem.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, treść pełnomocnictwa szczególnego dołączonego do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazuje, że dotyczy podpisania i złożenia wniosku o wydanie opinii o konieczności sporządzenia informacji o realizacji strategii podatkowej. Budziła ona uzasadnione wątpliwości, bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie wydaje "opinii". Sąd nie zgodził się ze skarżącą, że użycie przez wnioskodawcę słowa "opinia" jako konkretyzującego dany stan faktyczny jest uzasadnione, ponieważ jeżeli skarżąca składa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w postępowaniu przed Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej, to powinna w pełnomocnictwie szczególnym wskazać w sposób niebudzący wątpliwości jego zakres, tj. jakich konkretnie czynności, w jakim konkretnie postępowaniu, przed jakim konkretnie organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy.

W związku z tym Sąd za bezzasadne uznał zarzuty skargi. Organ nie naruszył art. 27c u.p.d.o.p. w zw. z art. 138a § 1 i 2, art. 138c § 1 oraz art. 138e § 1 o.p. przez dowolną i błędną ich interpretację. Zdaniem Sądu umocowanie do reprezentacji dla V.D. - menedżera w W. Sp. z o.o. przed Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej było wadliwe i tym samym organ nie mógł rozpatrzyć sprawy co do meritum.

Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania w szczególności art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) polegające na przyjęciu, iż nie doszło do naruszenia przez organ art. 27c ustawy z dnia 15 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 poz. 1800 ze zm., dalej u.p.d.o.p.) w zw. z art. 138a § 1 i 2, art. 138c § 1 oraz art. 138e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej o.p.) przez dowolną i błędną ich interpretację, w wyniku której uznano, że umocowanie do reprezentacji dla V.D. - menedżera w W. sp. z o.o. przed Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej było wadliwe.

Wskazując na powyższe, strona wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela powyżej prezentowanej argumentacji Sądu pierwszej instancji, uznaje natomiast większość sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów za uzasadnione.

Przede wszystkim należy zauważyć, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez spółkę jej pracownikowi. W tej sytuacji nie można czynić zarzutu, że w pełnomocnictwie wskazane zostało wyłącznie imię i nazwisko pełnomocnika. Nie było konieczne, by zawierało ono adres pełnomocnika do doręczeń w kraju, czy adres do doręczeń elektronicznych, na który organ podatkowy mógłby doręczać pisma, identyfikator podatkowego pełnomocnika, ani też inne informacje pozwalające na powiązanie wskazanego w pełnomocnictwie imienia i nazwiska z konkretną osobą. Skoro pełnomocnikiem jest pracownik spółki, żądanie tych danych od pełnomocnika nie było konieczne.

Pełnomocnictwo zawierało natomiast dane identyfikujące podmiot udzielający pełnomocnictwa, czyli podmiot w którym pełnomocnik jest zatrudniony. Należało zatem przyjąć, że pełnomocnictwo zawierało wszystkie wymagane przepisami dane.

W tym stanie faktycznym korespondencja kierowana powinna być na imię i nazwisko pełnomocnika, którego adresem jest adres mocodawcy. Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku nie wskazywał natomiast na braki formalne pełnomocnictwa polegające na braku danych identyfikujących spółkę (mocodawcę). Trzeba również mieć na uwadze, że wniosek o interpretację został złożony drogą elektroniczną przez ePUAP, a pełnomocnictwo prawidłowo zostało podpisane podpisem elektronicznym.

W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 138c § 1 o.p. uznać należało za zasadny.

Odnosząc się natomiast do kwestii zakresu udzielonego pełnomocnictwa, to Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że stanowisko organu i Sądu pierwszej instancji jest nacechowane nieuzasadnionym formalizmem. Wnioskodawca określił, do jakiej czynności upoważnia swojego pracownika, nawiązując w treści pełnomocnictwa do brzmienia art. 27c u.p.d.o.p: "Zarząd W. Sp. z o.o. udziela pełnomocnictwo: V.D. do podpisania i złożenia wniosku o wydanie opinii o konieczności sporządzania informacji o realizacji strategii podatkowej".

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno ulegać wątpliwości organu wyspecjalizowanemu w udzielaniu interpretacji podatkowych, że z treści udzielonego przez spółkę swojemu pracownikowi pełnomocnictwa, wynika iż obejmuje ono swoim zakresem interpretację dotyczącą zagadnienia unormowanego w art. 27c u.p.d.o.p. Wnioskodawca złożył przecież w przedmiotowej sprawie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Użycie przez wnioskodawcę wyrazu "opinia" zamiast "interpretacja" nie może w tych okolicznościach wskazywać na uchybienie powodujące konieczność jakiejkolwiek reakcji procesowej ze strony organu.

Z powyższych względów również zarzut naruszenia art. 138e § 1 o.p. regulującego zakres udzielonego pełnomocnictwa szczególnego uznać należało za uzasadniony.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienia organów obu instancji uznając, że nie zachodziła potrzeba wzywania do uzupełnienia pełnomocnictwa. O kosztach postępowania NSA orzekł zgodnie z art. 203 pkt 1 w zw. z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.