Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 157/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: § 13 zzc
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2024 r. nr 9009-2024-42 w przedmiocie pomocy finansowej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie skupu zbóż oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 157/24

UZASADNIENIE

Dyrektor {...}Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dyrektor) decyzją z {...} stycznia 2024 r. nr {...}utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w {...}(Kierownik) z {...} grudnia 2023 r. nr {...} w przedmiocie przyznania pomocy finansowej w części dla podmiotu prowadzącego działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami do zakupionej kukurydzy niepoddanej procesowi suszenia.

Ustalono, że w dniu 30 października 2023 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w {...}wpłynął wniosek M.B. o udzielenie pomocy dla podmiotu prowadzącego działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami do zakupionej kukurydzy niepoddanej procesowi suszenia. Do wniosku nie załączono faktur zakupowych z okresu od 15 września 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. oraz faktur sprzedaży kukurydzy po 15 marca 2023 r. Następnie 2 listopada 2023 r. wpłynęła zmiana do wniosku, do której wnioskodawca załączył faktury zakupowe z wymaganego okresu.

Z uwagi na okoliczność, że wnioskodawca nie dostarczył faktur sprzedażowych, organ pierwszej instancji pismem z 7 listopada 2023 r. wezwał do uzupełnienia braku formalnego wniosku w zakresie faktur sprzedaży kukurydzy po 15 marca 2023 r. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przedłożył faktury dotyczące sprzedaży.

Kierownik decyzją z {...} grudnia 2023 r. przyznał pomoc finansową o wartości {...}zł oraz odmówił przyznania pomocy finansowej w pozostałej części. Przyczyną częściowej odmowy był fakt, że tylko jedna faktura kwalifikowała się do przyznania pomocy. Pozostałe faktury sprzedażowe były datowane na okres po 30 października 2023 r., czyli po terminie składnia wniosków.

W odwołaniu od decyzji wnioskodawca podnosił, że przepisy nie określają daty, do której kukurydza winna być sprzedana. Zatem przedłożone faktury winny być objęte przyznaniem pomocy finansowej.

Rozpoznając odwołanie organ przywołał § 13zzc ust. 1, ust. 2, ust. 3a i ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i zaznaczył, że ustawodawca nie określił granicznej daty sprzedaży kukurydzy, a jedynie datę początkową. Jednak należy mieć na uwadze, że sprzedaż nie powinna nastąpić później niż data złożenia wniosku.

Zdaniem Dyrektora w sytuacjach gdy wolą wnioskodawcy było złożenie dodatkowych faktur dotyczących zdarzenia wykraczających poza złożenie wniosku, to oznaczałoby wolę złożenia nowego wniosku z nowym zakresem rzeczowym. Zmiany mogłyby być wprowadzone w drodze złożenia nowego wniosku. Jednak w razie gdyby miało to miejsce po 30 października 2023 r., to wówczas taki wniosek należy zakwalifikować jako wniosek złożony po terminie.

Organ odwoławczy zaznaczył, że wnioskodawca dostarczył załączniki niespełniające odpowiednich kryteriów, tj. faktury sprzedażowe po terminie składania wniosków. Dodatkowo w przypadku faktur zakupowych stwierdzono 9 przypadków niezłożenia wniosku o przyznanie płatności, co uniemożliwia weryfikację ilości plonu wyprodukowanego w gospodarstwie danego producenta rolnego. Organ wskazał, że nie uwzględniono faktur z następujących przyczyn: producenci od których została zakupiona kukurydza mokra nie posiadali numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów (3 faktury); brak we wniosku deklaracji uprawy kukurydzy (1 faktura), błędy dotyczące faktur (2 faktury). Po dokonanej weryfikacji stwierdzono, że 3 030,47 t nabytej kukurydzy kwalifikowało się do przyznania pomocy. Natomiast do wyliczenia kwoty przyznania płatności przyjęto ilość kukurydzy sprzedanej, tj. 263,72 t z faktury nr {...}wystawionej 26 października 2023 r., czyli przed złożeniem wniosku.

Dyrektor wyjaśnił, że wysokość pomocy ustala się jako iloczyn stawki pomocy i liczby ton mokrej kukurydzy nabytej od 15 września 2022 r. do 31 grudnia 2022 r., która nie może być większa od iloczynu liczby ton kukurydzy sprzedanej po dniu 15 marca 2023 r. i współczynnika 1,25. Ilość zakwalifikowanej suchej kukurydzy wynosi 263,72 t i ilość ta została pomnożona przez współczynnik mokrej kukurydzy oraz stawkę ({...}zł) i współczynnik korygujący. W konsekwencji kwota pomocy wynosi {...}zł.

Na powyższą decyzję Dyrektora skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył M.B. . Zarzucił:

1. naruszenie § 13zzc ust. 4 pkt 4 lit. b i ust. 5 pkt 2 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. polegające na ich błędnej wykładni zakładającej, że dowodem dokonania czynności prawnej sprzedaży w określonej dacie jest faktura VAT, podczas gdy rzeczywistym dowodem dokonania czynności prawnej sprzedaży w określonej dacie jest umowa cywilnoprawna,

2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Dyrektora, że sprzedaż kukurydzy nastąpiła później niż data złożenia wniosku o udzielenie pomocy finansowej, podczas gdy w rzeczywistości do sprzedaży kukurydzy doszło w dniu 25 października 2023 roku (umowa nr{...}), w związku z czym stan faktyczny i oświadczenia zawarte w treści wniosku o udzielenie pomocy finansowej z 30 października 2023 r. były prawdziwe i obejmowały zdarzenia już zaistniałe.

Skarżący podniósł, że 25 października 2023 r. na mocy umowy nr {...}sprzedał na rzecz "A" sp. k. w {...} 4 440 t kukurydzy, a jej transport odbywał się przede wszystkim koleją. Ze względu na skalę i stopień skomplikowania przedsięwzięcia, nie było możliwe dostarczenie kukurydzy do {...}przed 30 października 2023 r. Prawidłowo skarżący w oświadczeniu o dokonaniu sprzedaży kukurydzy po 15 marca 2023 r. uwzględnił 4 400 t kukurydzy sprzedanej 25 października 2023 r. Sprzedaż nastąpiła przed datą złożenia wniosku, a więc stanowiła element stanu faktycznego mającego miejsce do chwili złożenia wniosku.

W ocenie skarżącego faktury nr {...}i nr {...}nie mogą stanowić dowodu dokonania czynności prawnej sprzedaży w określonej dacie, ponieważ ich treść może potwierdzić jedynie daty dostaw poszczególnych towarów i daty wystawienia samych faktur. Wyłącznym dowodem sprzedaży w określonej dacie jest pisemna umowa nr {...}

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd postanowieniem z dnia 25 czerwca 2024 r. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dopuścił dowód w postaci dokumentu karta 10 akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Organy nie naruszyły prawa odmawiając skarżącemu przyznania pomocy o której mowa § 13 zzc Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. 2015 poz. 187 ).

Przepis ten przewiduje możliwość przyznania pomocy podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie skupu zbóż lub obrotu zbożami będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem, który nabył od dnia 15 września 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. od producenta rolnego będącego producentem kukurydzy kukurydzę, która nie została poddana procesowi suszenia i poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.

Te elementy stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Organ nie kwestionował spełnienia tych przesłanek przez ubiegającego się o wsparcie.

Jednocześnie przepis § 13zzc ust.4 pkt 4 zawiera wymóg aby kukurydza ta została przez przedsiębiorcę sprzedana po dniu 15 marca 2023 r.

Przepis art.13zzc ust.3a przewiduje, że jednokrotny wniosek o przyznanie płatności musi być złożony do 30 października 2023 r. Do wniosku tego beneficjent musi dołączyć w myśl § 13zzc ust.5 pkt 1 i 2 kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające:

1)nabycie mokrej kukurydzy od dnia 15 września 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.;

2)sprzedaż kukurydzy po dniu 15 marca 2023 r.

Reasumując powyżej przedstawione ramy udzielenia pomocy przedsiębiorcy w związku z dokonanym przez niego zakupem i sprzedażą mokrej kukurydzy należy stwierdzić, że pomoc taka jest przyznawana dla dokonanych zakupów tego surowca w roku 2022, i sprzedanego po 15 marca 2023r. Przy czym przepisy omawianego rozporządzenia nie precyzują daty do której zboże to ma być sprzedane.

W tym zakresie jednak sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania stanowiska organu II instancji, który stwierdził, że musi to nastąpić do dnia 30 października 2023 r. i do tego dnia muszą być wystawione faktury potwierdzające dokonanie sprzedaży zboża przez przedsiębiorcę.

Na akceptację zasługuje pogląd, iż pomoc przyznawana jest w określonym okresie czasu i w ramach określonej kwoty przeznaczonej na dofinansowanie. W takiej sytuacji, celem ustalenia poziomu pomocy, przy uwzględnieniu ilości surowca objętego wsparciem i wysokości kwoty jaka jest na to przeznczona konieczne jest ustalenie poziomu dofinansowania poprzez ustalenie proporcji ilości zboża i wartości pomocy. To z kolei determinuje wymóg zakończenia sprzedaży w określonym czasie, tak aby bez żadnej wątpliwości można ustalić poziom wolumenu sprzedaży objętego wsparciem. Wymóg złożenia wniosku do dnia 30 października 2023 r. implikuje zatem przyjęcie, że pomoc przewidziana w omawianym przepisie dotyczy tylko tej sprzedaży jaka odbyła się do dnia 30 października 2023 r. Okres od 15 marca do 30 października 2023 r. pozwala na ustalenie powołanych powyżej parametrów i ustalenie poziomu sprzedaży. W ocenie sądu nie jest dopuszczalna sytuacja w ramach tego przepisu, aby wsparciem obejmować dostawy zboża jakie nastąpiły w okresie po 30 października 2023r. Uniemożliwia to bowiem, jak słusznie podniosły organy, ustalenie adekwatnego do posiadanego zabezpieczenia finansowego poziomu pomocy. Argumentując dalej można by także podnosić, że dostawy takie , na podstawie umowy np.: ramowej mogłyby następować nawet w roku kolejnym i także, przy przyjęciu argumentacji wskazywanej w skardze mogłyby być objętej wsparciem.

Takie wnioskowanie jest jednak niedopuszczalne. Wsparcie dotyczy sprzedaży dokonanej w zamkniętym okresie czasu i to sprzedaży udokumentowanej fakturami VAT, ich kopiami lub duplikatami.

W rozporządzeniu przewidziano bowiem, że jedynym dowodem są właśnie takie dokumenty. Nie przewiduje ten akt prawny dowodzenia zawarcia takich umów sprzedaży na podstawie innych dokumentów np: samych umów cywilnoprawnych. Sam fakt, że rozporządzeniodawca wymaga takiego właśnie dokumentu jako dowodu sprzedaży wskazuje, że odnosi się on do kukurydzy faktycznie sprzedanej i dostarczonej do odbiorcy, a nie tej, która jest objęta konsensualnym porozumieniem zbywcy i nabywcy i ma być dostarczona w przyszłości. Sama faktura VAT jako dowód dostawy jest bowiem wystawiana w myśl art. 106i ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz.U.2024 poz.361 t.j. ) nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Wystawia się ja dopiero po dokonaniu dostawy.

Zestawiając zatem te przepisy organ mógł wyprowadzić wniosek, że tylko faktura jest dowodem dokonania sprzedaży, i że chodzi tutaj o faktury wystawione przed 30 października 2023r.

Jeżeli bowiem wniosek musiał być złożony w tej dacie, a do niego musiały być dołączone faktury to nie budzi wątpliwości, że chodzi o faktury wystawione przed tą datą, a nie późniejsze. Jakkolwiek wniosek podlega uzupełnieniu w tym zakresie jednak tylko o takie dokumenty, które już istniały, a nie takie które zostały wytworzone po tej dacie.

Z kolei zasada wystawiania faktur VAT co do czynności dostawy, już dokonanych nakazuje wnioskować, że wsparciem objęte są dostawy – sprzedaż dokonana przed 30 października 2023 r.

Dlatego też są nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Dołączona do skargi umowa pomiędzy skarżącym a przedsiębiorstwem "A" sp. K. nie jest dokumentem na podstawie którego mogłaby zostać przyznana pomoc w ramach omawianego przepisu, tym bardziej, (co sąd podaje tylko jako uzupełnienie powyżej przedstawionej argumentacji ) że ma ona charakter bardziej porozumienia – umowy ramowej niż definitywnej umowy kupna sprzedaży oznaczonego co do tożsamości wolumenu kukurydzy.

Z tych względów sąd skargę oddalił w myśl art. 151 p.p.s.a.