Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 490/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 lutego 2023 r. nr WI-I.7840.4.12.2022.BS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 331/6740.1/2022 z 24 marca 2022 r., znak: AU-01-3.6740.1.1071.2019.JWI, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Inwestora: A[...] Sp. z o.o., dla zamierzenia budowlanego pn.: 1. Budowa budynku hotelu z garażem podziemnym, wraz z instalacjami wewnętrznymi wody, hydrantową, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, wentylacji, klimatyzacji, gazową, c.o., elektryczną i teletechniczną oraz instalacjami wewnętrznymi poza budynkiem: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej , gazową, elektryczną, teletechniczną i wewnętrznym układem drogowym na dz. nr [...] obr. [...] N. przy ul. [...] w Krakowie 2. Przebudowa sieci elektrycznej kolidującej z projektowanym budynkiem hotelu i usytuowanej na terenie części działek nr [...], [...], [...], [...],[...] obr. [...] N. przy ul. [...] w Krakowie, zwanej dalej inwestycją.

Rozstrzygnięcie zapadło po uchyleniu pierwotnie wydanej w sprawie decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 49/6740.1/2020 z 10 stycznia 2020 r., znak: AU-01- 3.6740.1.1071.2019.JWI, o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody Małopolskiego z 23 lipca 2020 r., znak: WI-I.7840.4.9.2020.JL, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z 11 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 1134/20.

W odwołaniu R. H. (właściciel działek nr [...], [...], [...] i [...], znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego), zarzucił, że decyzja została wydana nieprawidłowo bowiem:

- została skierowana do podmiotu niebędącego stroną postępowania tj, A[...] sp. z o.o. zamiast do A[...] S.A. (naruszenie art. 28 ust. 2 Pb);

- decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę została wydana podmiotowi, który nie złożył wymaganego oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane – zdaniem odwołującego pełnomocnik inwestora podpisujący oświadczenie nie posiadał umocowania do tego typu działania (naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 Pb);

- w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji organ nie zweryfikował czy zmieniony w związku z wyrokiem WSA projekt budowany spełnia wymagania planu miejscowego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie dopuszczalnego współczynnika intensywności zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, a także wysokości budynku, w związku z zakwalifikowaniem jako nadziemnej, uprzednio oznaczonej jako podziemna kondygnacji "-1", co w konsekwencji spowodowało zwiększenie liczby kondygnacji nadziemnych z 7 do 8;

- w postępowaniu organ pominął wytyczne wskazane w uzasadnieniu wyroku sądu, tj., nie dokonał oceny co do wpływu projektowanej inwestycji na nieruchomość sąsiednią należącą do skarżącego oraz możliwości ograniczenia jej zabudowy (naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb), wydał decyzję z jedynie fragmentarycznym uzasadnieniem, bez wszechstronnego zebrania i analizy materiału dowodowego oraz braku odniesienia się do dotychczasowych zarzutów składanych przez skarżącego w toku postępowania. Ponadto odwołujący zarzucił, że przed wydaniem decyzji i ogłoszeniem jej w formie obwieszczenia organ nie zawiadomił stron postępowania o jego zakończeniu oraz możliwości ustosunkowania się do zebranego materiału dowodowego, czym naruszył zasadę informowania i czynnego udziału stron postępowania wyrażoną w art. 10 k.p.a.

Wojewoda Małopolski decyzją z 23 lutego 2023 r. Znak sprawy: WI-I.7840.4.12.2022.BS, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz.U. 2021.2351 ze zmianami) - zwanej dalej Pb, uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie wskazanego adresata decyzji (Inwestora): A[...] Sp. z o.o. i w tym zakresie orzekł: A[...] S.A. W., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podano, iż z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika (rubryka 6 pełnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego – karta nr [...] akt administracyjnych organu pierwszej instancji), że Spółka A[...] S.A. powstała z przekształcenia spółki A[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w spółkę akcyjną, w trybie art. 551 § 1 Kodeksu spółek handlowych (tekst jednolity - Dz.U.2022.1467), zatem zgodnie z przepisami art. 553 § 1-3 Kodeksu, z dniem przekształcenia wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Jest tym samym podmiotem, wskutek przekształcenia zmieniającym jedynie formę prawną działalności, prowadzonej nadal w tej samej siedzibie, (adres firmy pozostał bez zmian). Przekształcenie takie oznacza zmianę typu spółki przy zachowaniu tożsamości podmiotowej w zakresie praw i obowiązków, w rezultacie czego treść stosunków prawnych łączących spółkę z innymi podmiotami nie ulega zmianie, a w sferze prawa procesowego przekształcenie nie powoduje zmiany stron w procesie i wszelkie orzeczenia, które były wiążące dla spółki przekształcanej obowiązują spółkę przekształconą (parz postanowienie Sądu Najwyższego z 30.06.2020 r. sygn. akt I CZ 15/20, LEX nr 3046030). W toku ponownie prowadzonego postępowania (po wyroku sądu z 11 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 1134/20), inwestor poinformował organ prowadzący o zmianie nazwy spółki (pismo z 15.09.2021 r. – karta nr 287 akt adm. organu I inst.) dołączając aktualny pełny odpis KRS. Zawiadomienie o prowadzonym postępowaniu z 24.01.2022 r. zostało do stron wystosowane z podaniem nazwy spółki w jej aktualnym, zmienionym brzmieniu. Zatem w sposób jednoznaczny określono, że inwestorem w sprawie jest A[...] S.A., a błędne przytoczenie w decyzji kończącej postępowanie nieaktualnej nazwy inwestora, nie może prowadzić do wyeliminowania w całości tej decyzji z obrotu prawnego (z powodu nieważności tej decyzji), jak sugeruje odwołujący. Opisana wyżej zmiana adresata decyzji, w ocenie tut. organu może nastąpić w postępowaniu odwoławczym (reformującym).

Odnosząc się zarzutu braku przedłożenia przez inwestora wymaganego oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, podano, że w aktach sprawy (karta nr [...] akt adm. I inst.) znajduje się oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością (dz. nr [...], [...], [...]/5 i [...]) na cele budowlane, datowane na 19 sierpnia 2021 r., podpisane przez pełnomocnika inwestora, K. D., którego pełnomocnictwo z 5 lutego 2021 r. (karta nr 274 akt adm. I inst.) obejmuje umocowanie do składania w imieniu inwestora: A[...] S.A. oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Co do zarzutu braku zweryfikowania czy zmieniony projekt budowany (w związku z wyrokiem WSA – zakwalifikowano jako nadziemną, uprzednio oznaczoną jako podziemna kondygnację "-1", co w konsekwencji spowodowało zwiększenie liczby kondygnacji nadziemnych z 7 do 8), podano, iż w projekcie budowlanym zatwierdzonym zaskarżoną decyzją, jego autor zamieścił dodatkowe, obszerne opracowanie zatytułowane "Opis techniczny - informacja dotyczącą spełnienia zastrzeżeń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11.01.2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1134/20" (karty nr 98-100 Tom 1 projektu budowlanego) oraz "Wykaz dokonanych korekt w przedłożonym projekcie budowlanym budynku hotelu zlokalizowanym przy ul. [...] w Krakowie w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr 49/6740.1/2020 z 10.01.2020 r. znak: AU-01-3.6740.1.1071.2019.JWI" (karty nr 101-102 Tom 1). Organ I instancji, zatwierdził zaskarżoną decyzją projekt budowlany, w tym zmiany wprowadzone zgodnie z wytycznymi sądu uznając, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego. Organ odwoławczy wskazał zgodność inwestycji z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami ww. rozporządzenia.

Zakresem i przedmiotem inwestycji objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę jest budowa budynku hotelu z garażem podziemnym, wraz z infrastrukturą techniczną i wewnętrznym układem drogowym oraz przebudową sieci elektrycznej kolidującej z projektowanym budynkiem hotelu. Planowana inwestycja (działka inwestycyjna nr [...] obr. [...] N. ) znajduje się w obszarze obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...]" zatwierdzonego Uchwałą Nr LXXI/1032/13 Rady Miasta Krakowa z 10 kwietnia 2013 r. (Dz.Urz.Woj.Małop.2013.3071), zwanego dalej mpzp, w jednostce strukturalnej planu oznaczonej symbolem: U.22 – tereny zabudowy usługowej. W wyznaczonym terenie ustalono m.in. następujące warunki zabudowy:

Dopuszczenia:

- rozbiórka budynków istniejących; za wyjątkiem obiektu ujętego w gminnej ewidencji zabytków,

- budowa w granicy działek,

- lokalizacja na powierzchni terenu max. 50% wymaganej minimalnej ilości miejsc parkingowych.

Nakazy:

- wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego rozumianym jako procentowy udział powierzchni terenu biologicznie czynnego w powierzchni terenu działki budowlanej objętej projektem zagospodarowania terenu: min. 40 % ,

- wskaźnik intensywności zabudowy, rozumiany jako udział powierzchni całkowitej zabudowy w powierzchni terenu działki budowlanej objętej projektem zagospodarowania terenu: min. 1,2, max. 4,3 ,

- wysokość zabudowy rozumianą jako całkowitą wysokość obiektów budowlanych, mierzoną od poziomu terenu istniejącego a dla budynku: od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia, usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego, do najwyżej położonego punktu budynku: przekrycia, attyki, nadbudówek ponad dachem takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna, kotłownia, elementy klatek schodowych: max. 25 m ,

- wymagania w zakresie dachów budynków - dachy płaskie;

- miejsca parkingowe należy lokalizować: w parterach budynków, w kondygnacjach podziemnych.

Zakazy:

- lokalizacja ogrodzeń,

- powierzchniowych parkingów i miejsc postojowych od strony al. [...],

- lokalizacja parkingów i miejsc postojowych na dachach budynków i powierzchni terenu.

Projektowana inwestycja, spełnia wymagania zarówno ogólne (rodzaj zabudowy – hotel świadczący usługi hotelarskie), jak też dotyczące szczegółowych zasad zagospodarowania terenu i ochrony ładu przestrzennego dla terenów U.22, określonych w § 22 ustaleń mpzp.

Wbrew zarzutowi odwołania, zmiana liczby kondygnacji nadziemnych z siedmiu (poprzednio) do ośmiu (obecnie), spowodowanej poprawnym zakwalifikowaniem jako nadziemną kondygnacji "-1", poprzednio błędnie uznanej za podziemną (obecnie budynek posiada zamiast dwóch jedną kondygnację podziemną), nie wpłynęła na przekroczenie współczynnika intensywności zabudowy ustalonego w przedziale min. 1,2 – max. 4,3, który dla terenu działki nr [...] obręb [...] N. o powierzchni 1 677,00 m˛ wyznacza dopuszczalną powierzchnię całkowitą budynku równą 7 3211,10 m˛ (współczynnik ten obecnie osiągnął maksymalną wartość i wynosi 4,3). W celu sprostania wymaganiom planistycznym zmniejszono bowiem powierzchnię każdej z kondygnacji nadziemnych.

Projekt budowany, po zmianach dokonanych w projekcie budowlanym w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11.01.2021 r., sygn. akt II SA/Kr1134/20, spełnia ustalenia mpzp również w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, który wynosi 41,37%, przy minimalnym wymaganym równym 40%.

Jak wynika z projektu budowlanego, kwestionowana w odwołaniu wysokość budynku, mierzona od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia (rzędna 201,79 m n.p.m. od strony ul. [...]) do najwyżej położnego punktu budynku (wyznaczonego przez attykę budynku na poziomie +24,82 m, tj. 226,61 m n.p.m. wynosi 24,82 m, co spełnia wymagania planu co do wysokości zabudowy – max 25 m.

Projektowany budynek hotelu będzie nieogrodzony. Pozostałe warunki dla terenu o symbolu "U 22" zostały również spełnione, w tym dopuszczenia i zakazy.

Część opisowa projektu zagospodarowania terenu (karty 101-120 Tom 1) zawiera szczegółowe wyliczenia wielkości poszczególnych powierzchni zagospodarowania niezbędnych do sporządzenia bilansu terenu, wraz z ich przedstawieniem w formie graficznej (rys. 1Z – karta nr 137), oraz czytelną analizę zgodności poszczególnych elementów projektu z wymaganiami określonymi w ustaleniach mpzp.

Organ odwoławczy, dokonał analizy pod względem ewentualnego przesłaniania oraz ograniczenia związanego z nasłonecznieniem istniejącego na działce nr [...] budynku. Wymóg zapewnienia naturalnego oświetlenia lokali mieszkalnych wynika z przepisu § 13 ust. 1 pkt 1a oraz z przepisu § 60 ww. rozporządzenia. Projekt zagospodarowania terenu inwestycji powinien zawierać dane pozwalające organowi stwierdzić spełnienie wymogu określonego w powyższych przepisach. Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 1a ww. rozporządzenia odległość budynku z pomieszczeniami

przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania, natomiast zgodnie z zapisem § 60 ww. rozporządzenia, pokoje mieszkalne oraz pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7oo - 17oo

W mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania, jak powyżej co najmniej do jednego pokoju. Jak wynika z analizy całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, do projektu budowlanego dołączona została szczegółowa analiza wskazująca spełnienie ww. wymagań w stosunku do otaczającej zabudowy (od str. 139 do str. 170 Tom 1 projektu budowlanego).

W analizie przesłaniania i analizie nasłonecznienia ujęto między innymi zarówno istniejący na działce nr [...] budynek skarżącego (rys. P18 - P23, karty nr 156-161 i rys N5 i N6 karta nr 167, 168), jak również nowoprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowany na działkach nr [...] i [...], którego projekt został dołączony przez skarżącego do wniosku o pozwolenie na budowę (rys. P7 – P16, karty nr 145-154 oraz rys N7 i N8 karty nr 169, 170).

W analizie przesłaniania ujęto wszystkie okna znajdujące się w projekcie budynku planowanego oraz przesłanianie okien w projektowanym hotelu. W wyniku tej analizy można stwierdzić, że na terenie działek skarżącego można zrealizować zamierzenie budowlane, zgodnie z obowiązującym mpzp. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że warunki określone wg. przepisów art. 13 oraz 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim\ powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zostały zachowane.

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy.

Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu planowany budynek hotelu usytuowany został w odległości 4,01 m od granicy z działkami nr [...] i nr [...] (elewacja wschodnia), w nieprzekraczalnej linii zabudowy ustalonej w mpzp w odległości 2,36 m od granicy z działką drogową nr [...] - ul. [...] (elewacja frontowa - północna), 3,33 m od granicy z działkami drogowymi nr [...] i [...] (elewacja zachodnia) oraz w nieprzekraczalnej linii zabudowy ustalonej w mpzp w odległości 3,22 m od granicy z działką drogową nr [...] (ul. [...]). Powyższe usytuowanie obiektu względem działek drogowych spełnia warunki ww. § 12 rozporządzenia.

Jak wynika z części opisowej projektu zagospodarowania terenu (karta nr 107 Tom 1), obsługa komunikacyjna projektowanego budynku odbywać się będzie poprzez zjazd na działkę nr [...] z ul. [...], w oparciu o umowę nr [...], o zastępstwo inwestycyjne realizacji inwestycji drogowej dotyczącej przebudowy ulicy [...] dla inwestycji p.n. "Budowa budynku hotelu na działce nr [...] obr. [...] N. w Krakowie", zawartą 1 sierpnia 2018 r. przez inwestora z Gminą Miejską Kraków, działającą przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu wraz z aneksem Nr 1 z 11 czerwca 2019 r., podpisanej przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa (karty nr 43-49 Tom 1 projektu budowlanego). Jak podkreślono w opisie do projektu zagospodarowania (karta nr 107 Tom 1), związane z tym zadaniem roboty budowane nie są przedmiotem niniejszego projektu budowlanego, stanowić będą przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego w trybie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (ZRID).

Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. umowy o zastępstwo inwestycyjne, inwestor zrealizuje i wyda zarządcy drogi (Zarząd Dróg Miasta Krakowa) Inwestycję drogową w terminach określonych w harmonogramie robót zaakceptowanym przez ZDMK, nie później niż przed zawiadomieniem właściwego organu o zakończeniu budowy Inwestycji niedrogowej (tzn. objętej niniejszym postępowaniem) lub przed wystąpieniem przez inwestora z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie Inwestycji niedrogowej do właściwego organu administracji publicznej.

Zgodnie z § 23 ust 1 ww. rozporządzenia odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną.

Wskazany przepis nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż miejsce gromadzenia odpadów stałych zaprojektowano w formie dwóch komór śmieciowych (odpady bytowe i odpady gastronomiczne) w kondygnacji parteru, wewnątrz budynku.

Zgodnie z § 19 ust. 1 i 2 pkt 1 odległość wydzielonych miejsc postojowych, w tym również zadaszonych, lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym, budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem hotelu, budynku opieki

zdrowotnej, oświaty i wychowania, a także od placu zabaw i boiska dla dzieci i młodzieży, nie może być mniejsza niż 7 m - w przypadku do 4 stanowisk włącznie, natomiast odległość wydzielonych miejsc postojowych lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 3 m - w przypadku do 4 stanowisk włącznie. Projekt budowlany przewiduje budowę 28 miejsc postojowych: 21 na kondygnacji - 1, w tym 16 o wymiarach 2,50m x 5,00m, 4 dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,50m x 5,00m i 1 o wymiarach 3,60m x 6,00m, oraz 7 miejsc postojowych ogólnodostępnych, usytuowanych w podcieniu budynku dostępnym z podjazdu, w tym 5 o wymiarach 2,50m x 5,00m i 2 dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,60m x 5,00m. Ponadto przedmiotowy obiekt posiadać będzie bezpośrednie odprowadzenie ścieków sanitarnych do kanalizacji sanitarnej KS Ř 300 mm w ul. [...] poprzez nowe przyłącze (wg. odrębnego opracowania). Dokumentacja projektowa nie przewiduje zmian spływu wód powierzchniowych na nieruchomość skarżącego (§ 29 ww. rozporządzenia). Wody opadowe z dachu projektowanego budynku oraz terenów utwardzonych odprowadzane będą do istniejącego kolektora Kd [...] w ul. [...] poprzez nowe przyłącze (wg. Odrębnego opracowania).

Nie stwierdzono, aby planowane przedsięwzięcie wpływało na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i in. ww. rozporządzenia) usytuowanych na nich obiektów, jak również pozbawiało właściciela nieruchomości (dz. nr [...]) dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja).

Przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązujących w dacie wydania decyzji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839).

Co do kwestii obwieszczenia, strony mają możliwość wglądu do akt sprawy na każdym etapie postępowania. Zgodnie z zasadą określoną w art. 12 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Zasady postępowania administracyjnego polegają na tym, że to organ właściwy do rozpatrzenia wniosku prowadzi postępowanie i to organ decyduje o konieczności wzywania jego uczestników do składania wyjaśnień i uzupełniania materiału dowodowego. Część procesu budowlanego, jakim jest postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę, nie przewiduje obowiązku odpowiadania przez inwestora, jego pełnomocnika, czy też projektanta na zarzuty stawiane przez pozostałe strony postępowania. To po stronie organu prowadzącego leży ciężar rozpatrzenia wszystkich podnoszonych argumentów, co znajduj odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, a strony postępowania mają możliwość wyrażenia swojego sprzeciwu poprzez wniesienie odwołania. Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że organ I instancji prowadząc postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, na każdym etapie tego postępowania informował strony o podejmowanych kolejno czynnościach, umożliwiając, zgodnie z art. 10 k.p.a. uczestnikom postępowania wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Ponadto skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa, a ponowna weryfikacja sprawy przez organ odwoławczy, wykazała, że inwestycja jest zgodna z przepisami prawa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył odwołujący R. H., zarzucając naruszenie:

- art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 28 kpa w zw. z art. 552 oraz 553 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych poprzez zmianę przez Wojewodę Małopolskiego jako Organ II instancji w toku postępowania odwoławczego adresata zaskarżonej decyzji administracyjnej, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania; Wojewoda Małopolski zmienił bowiem adresata decyzji Organu I instancji z A[...] Sp. z o.o. na A[...] S.A. -A[...] Sp. z o.o. została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, postanowienie prawomocne w dniu [...] czerwca 2020 r. (sygn. [...])-wskazanie uchybienie procesowe skutkowało wydaniem decyzji administracyjnej na rzecz podmiotu, który nie brał udziału w postępowaniu;

- art. 7 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 3 pkt 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z § 22 ust. 2 pkt 2 iit a, lit b i lit c Uchwały Nr LXXI/1032/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] oraz § 11 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu I formy projektu budowlanego - poprzez:

a) brak zweryfikowania, czy projekt budowlany spełnia wymagania przewidziane w miejscowym planie zagospodarowania terenu w zakresie wymagań dotyczących wskaźnika intensywności zabudowy, tj. w przedziale 1,2-4,3; w nowym projekcie projektant wskazał bowiem, że po zakwalifikowaniu uprzednio oznaczonej kondygnacji podziemnej 1" jako kondygnacji nadziemnej i w konsekwencji zwiększeniu liczby kondygnacji nadziemnych z 7 do 8 i w konsekwencji zwiększenia wskaźnika intensywności zabudowy tak, że nowo wyliczona powierzchnia zabudowy wynosi 4,297;

b) nadto brak zweryfikowania czy nowo wskazana wysokość budynku, tj. 24,82m w rzeczywistości mieści się w wyznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wysokości 25 m oraz czy wskazana powierzchnia biologicznie czynna wnosząca 41,37% w rzeczywistości przekracza wymagane 40%; z dużym prawdopodobieństwem można założyć, iż dokonano nieprawidłowych wyliczeń w tym zakresie i przedstawione wskaźniki nie są prawidłowe i nie odpowiadają przepisom prawa;

- art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 z art. 153 ppsa w zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez pominięcie w ramach ponownie prowadzonego postępowania wiążących wytycznych wyrażonych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2021 r., sygn. II SA/Kr 1134/20 -tj. brak oceny co do wpływu projektowanej inwestycji na nieruchomość sąsiednią należącą do Skarżącego oraz możliwości ograniczenia jej zabudowy - co miało wpływ na wynik postępowania poprzez wydanie decyzji nieuwzględniającej wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz powielenie błędów wytkniętych przez Sąd; Organ bowiem ponownie wskazał w uzasadnieniu, iż projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi bez oceny wpływu na inwestycji na nieruchomość Skarżącego;

- art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 136 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak merytorycznego rozpoznania sprawy oraz zgłoszonych w odwołaniu zarzutów i ograniczenie się do zreferowania postępowania administracyjnego przed Organem I instancji z przytoczeniem przepisów prawa oraz bezpodstawne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji I instancji.

W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz.U.2023.1634 t.j. z dnia 2023.08.17), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonawszy kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a wniesiona skarga nie może odnieść zamierzonego skutku.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. – ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27.06.2014 r., sygn. II FSK 1889/12 (LEX nr 1518953) uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania.

W prawomocnym wyroku z dnia 11 stycznia 2021r II SA/Kr 1134/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uwzględniając część zarzutów skargi co doprowadziło do uchylenia decyzji organów obu instancji - stwierdził, że w prowadzonym dotychczas postępowaniu organ nie zweryfikował należycie, czy kondygnacja określona jako -1 jest podziemna, jak wskazano w projekcie, czy też nadziemna ze względu na specyfikę projektowanego budynku i jego położenie (§ 3 pkt 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych , jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w wersjo od 1 stycznia 2018 r). Kwestia właściwego określenia kondygnacji ma istotne znaczenie dla określenia wskaźnika intensywności zabudowy, co należy zweryfikować w ponownym postępowaniu (zgodnie z § 3 pkt 12 uchwały Nr LXXI/1032/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 kwietnia 2013 r w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Stare Czyżyny" jest to procentowy udział powierzchni całkowitej zabudowy w powierzchni terenu działki budowlanej objętej projektem zagospodarowania terenu lub zgłoszeniem, a jako powierzchnię całkowitej zabudowy należy rozumieć sumę powierzchni całkowitych wszystkich kondygnacji nadziemnych projektowanego budynku (§ 3 pkt 10 i 11) ). Ponownie należało określić wysokość budynku i wysokość zabudowy, przy odniesieniu podstawy pomiaru do najniżej położonego wejścia ale : albo znajdującego się na pierwszej kondygnacji terenu istniejącego (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych) albo usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego (plan). Projekt budowlany w tym zakresie należało uzupełnić i zmienić. Następnie zgodnie z § 21 ust 1 pkt 2 rozporządzenia, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej szerokość 3,6 m i długość 5 m, co istotne w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2018 r nie ma możliwości aby ich szerokość była mniejsza, co należało uwzględnić w projekcie budowlanym. W znajdującym się w aktach projekcie budowlanym analizy zacieniania (nasłoneczniania) i przesłaniania nie były kompletne i wystarczająco czytelne, co uniemożliwiło zweryfikowanie faktycznego obszaru oddziaływania inwestycji na nieruchomość skarżącego. Inwestor powinien określić w analizie szczegółowo przesłanianie wszystkich okien znajdujących się w projekcie budynku planowanego przez skarżącego oraz przesłanianie okien w swoim budynku przez planowany przez skarżącego (jako jeden z rodzajów uciążliwości związanych z obiektem budowlanym). W uzasadnieniu wyroku wskazano że pozostałe zarzuty skargi były bezzasadne, bądź stopień ich naruszenia nie uzasadniał uchylenia zaskarżonej decyzji.

W ponownie prowadzonym postępowaniu w sprawie organy obu instancji sprostały wymogom przepisów prawa i zrealizowały wytyczne wynikające z uzasadnienia wiążącego prawomocnego wyroku z 11 stycznia 2021 r. Sporządzony projekt budowlany z listopada 2021 r został zmieniony i dostosowany do wskazań z wyroku.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (pkt a), wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt b), ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej (pkt c),

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego w tym dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust 2 pkt 9 i 10; (pkt a-d)

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W myśl ust. 4 art. 35 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 32 ust. 4 tej ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2214 oraz z 2019 r. poz. 125 i 730), jeżeli są one wymagane;

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ odwoławczy doszedł do prawidłowego wniosku, że wszystkie wymienione wyżej warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione i wydał decyzję utrzymująca w mocy decyzję uwzględniającą wniosek inwestora dokonując korekty w zakresie wskazania prawidłowego oznaczenia adresata decyzji – A[...] Spółka Akcyjna w W.. W szczególności zbadano zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Stare Czyżyny" zatwierdzonego Uchwałą Nr LXXI/1032/13 Rady Miasta Krakowa z 10 kwietnia 2013 r (Dz. Urz. Woj. Małop. 2013.3071) w jednostce strukturalnej planu U.22 – teren zabudowy usługowej, zgodność projektu zagospodarowania działki, opracowanego dla zamierzenia inwestycyjnego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Organy obu instancji trafnie stwierdziły, że planowana inwestycja spełnia wymagania zarówno ogólne planu (usługi hotelarskie) oraz te dotyczące szczegółowych zasad zagospodarowania terenu i ochrony ładu przestrzennego dla terenów U.22, określonych w § 22 ustaleń planu.

W kwestii szczegółowych zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że:

Nie ma żadnej wątpliwości co do tożsamości podmiotów Spółki powstałej w wyniku przekształcenia "A[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w Spółkę działająca pod firmą "A[...]" Spółka Akcyjna w W. – to ten sam podmiot, który złożył wniosek o wydanie decyzji administracyjnej i uczestniczył w całym postępowaniu administracyjnym. To podmiot istniejący i funkcjonujący w tej samej siedzibie, dla którego wydana została decyzja administracyjna. Zmianie uległa jedynie forma organizacyjno-prawna w której działa firma ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną. Miało to miejsce na podstawie uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników "A[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. z dnia 13 grudnia 2019 r. Jak stanowi art. 553 § 1 ustawy z 15 września 2000 r Kodeks spółek handlowych (Dz.U.2022.1467 t.j. z dnia 2022.07.12) - spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Organ II instancji jedynie w tym względzie skorygował decyzję organu I instancji orzekając prawidłowo.

Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2022.1679 t.j. z dnia 2022.08.10). W tomie I k – 98-102 projektant zawarł informacje dotyczące spełnienia zastrzeżeń zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 stycznia 2021 r sygn. akt II SA/Kr 1134/20 oraz wykaz dokonanych korekt w projekcie budowlanym w stosunku do poprzednio złożonego.

Łączna powierzchnia projektowanych terenów biologicznie czynnych na działce, której powierzchnia wynosi 1677,00 m kw. wynosi 693,85 m kw. co stanowi 41,37% całej powierzchni działki. Wielkość ta przekracza wymaganą powierzchnię terenów biologicznie czynnych wskazaną w MPZP ( min. 40 %) – str. 110 projektu budowlanego. Projektowany wskaźnik intensywności zabudowy dla terenu działki nr [...] o pow. 1677,00 m kw wynosi 4,297 (max 4,3 w planie) – str 111 projektu budowlanego. Powierzchnia całkowita budynku to 7206,85 m kw. , a dopuszczalna by zachować maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy to 7211,10 m kw. Co istotne, w celu sprostania wymaganiom planistycznym zmniejszono powierzchnię każdej z kondygnacji nadziemnych. Wysokość zabudowy projektowanego budynku hotelu ma 24,82 m wysokości. Zawiera się pomiędzy poziomem terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia (rzędna 201,79 m.n.p.m. od strony ul. [...]) do najwyżej położonego punktu budynku (wyznaczonego przez attykę budynku na poziomie + 24,82 m, to jest 226,61 m.n.p.m.) – str. 106 projektu budowlanego. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji zweryfikowały projekt budowlany w kwestii spełnienia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a skarga zupełnie dowolnie i bez przekonujących argumentów zakłada, że "z dużym prawdopodobieństwem można założyć, iż dokonano nieprawidłowych wyliczeń w tym zakresie i przedstawione wskaźniki nie są prawidłowe i nie odpowiadają przepisom prawa".

Skarżący wbrew swojemu obowiązkowi nie wskazał na jakikolwiek czynnik, który konkretnie mógłby wpłynąć na zakres przestrzenny oddziaływania planowanego budynku. Zamiast tego wymienia jedynie pojęcia : "wpływ" i "możliwość ograniczenia zabudowy", domagając się satysfakcjonującej "oceny wpływu". Jego zarzuty mają charakter jedynie ogólny i w tym względzie nie przystają do konkretnych okoliczności sprawy. Skarżący nie wskazuje jak usytuowanie projektowanego budynku "praktycznie wyłącza możliwość zagospodarowania tej nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem" (art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy prawo budowlane - poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej w zw. z art. 140 i 144 kodeksu cywilnego). W projekcie budowlanym sporządzono szczegółową analizę nasłonecznienia dla dnia równonocy wiosennej w miesiącu marcu i dla dnia równonocy jesiennej w miesiącu wrześniu. W analizie przesłaniania i nasłoneczniania uwzględniono nowoprojektowany budynek mieszkalny, jednorodzinny na działkach [...] i nr [...], obręb [...], jedn. ew. N. . W analizie przesłaniania ujęto wszystkie okna znajdujące się w projekcie budynku planowanego oraz przesłanianie okien w projektowanym hotelu. Na podstawie tego opracowania można stanowczo stwierdzić, że na terenie nieruchomości skarżącego można zrealizować zamierzenie budowlane zgodne z aktualnie obowiązującym m.p.z.p. oraz projektem budowlanym stanowiącym załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego złożonego przez skarżącego. Warunki określone w §§ 13 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r (Dz.U.2022.1225 t.j. z dnia 2022.06.09 ) w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zostały zachowane. Podobnie te dotyczące sytuowania obiektu od granicy i nieprzekraczalnej linii zabudowy (§ 12 ust 1), odległości miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe (§ 23 ust 1), projektowanych miejsc postojowych (§ 19 ust 1 i 2 pkt 1), a także warunków ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i nast.). Wbrew twierdzeniom skargi organy obu instancji w tym kontekście szczegółowo i wystarczająco oceniły całość przedsięwzięcia, co do ewentualnego wpływu na nieruchomość sąsiednią należącą do skarżącego.

W powyższych okolicznościach Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i 77 § 1 oraz 80 k.p.a. oraz zasad postępowania administracyjnego. Organ II instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu, nie pomijając żadnego istotnego aspektu sprawy. Zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa, dlatego Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.