Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 243/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II GSK 243/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 752/21 w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., nr 3201-IOA.48.7.2021.4 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: sprostować punkt 2 rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2024 r. sygn. akt II GSK 243/22 w ten sposób, że w miejsce słów: "Głównego Inspektora Transportu Drogowego" wpisać słowa: "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II GSK 243/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 752/21, w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W punkcie 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowiono o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, w ten sposób, że NSA zasądził od A. A. na rzecz organu kwotę 675 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), przewiduje, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie wskazane w tym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 3943/18).

W niniejszej sprawie oczywista omyłka (błąd pisarski) w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2024 r. dotyczyła postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania i polegała na wadliwym wpisaniu jako organu Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

W przedmiotowej sprawie A. A. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., nr 3201-IOA.48.7.2021.4, w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, co w sposób niewątpliwy wynika zarówno z treści akt administracyjnych sprawy, jak i akt sądowych. To właśnie ta decyzja została skontrolowana i oceniona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 752/21, który to wyrok był następnie przedmiotem kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny w toku rozpoznawania wniesionej od niego skargi kasacyjnej. Potwierdza to jednoznacznie treść samego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym w komparycji (wers 17) wyraźnie wskazano, że przedmiotem rozstrzygnięcia przez NSA jest skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie. Potwierdza to również treść uzasadnienia tego wyroku, w którym w odniesieniu do punktu 2 sentencji NSA wskazał jako podstawę prawną art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023r., poz. 1935 ze zm.) zasądzając zwrot kosztów z tytułu sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika organu.

Biorąc to pod uwagę, oczywista jest zatem omyłka w wersie 22-23 sentencji wyroku, polegająca na wadliwym wskazaniu jako organu Głównego Inspektora Transportu Drogowego, podczas gdy organem w tej sprawie był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę w sposób wskazany w sentencji niniejszego postanowienia.