Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 139/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 35, 36, 145, 145a, 148, 149, 150, 151, 161
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par 2 pkt 1-4a, art. 149 i art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje Ministra Infrastruktury do rozpoznania wniosku J. W. z dnia [...] lutego 2010 r. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Syn. akt IV SAB /Wa 139/10

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 czerwca 2010r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, wnosząc o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do wydania stosownego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż pismem z dnia

[...] marca 2010r. skierował do Ministra Infrastruktury wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145 k.p.a. ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. w sprawie zmiany w trybie art. 161 k.p.a. ostatecznej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 1996r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji autostrady płatnej [...] na terenie województwa [...]. Pismem z dnia [...] maja 2010r. Minister Infrastruktury odpowiadając na wezwanie J. W. do załatwienia powyższego wniosku poinformował o wyznaczeniu terminu rozpatrzenia sprawy na dzień 31 lipca 2010r. W ocenie skarżącego sprawa nie ma skomplikowanego charakteru, gdyż wszystkie akta sprawy dotyczące opisanych decyzji są w dyspozycji organu. Ponadto stosownie do treści art. 145 k.p.a. organ

w pierwszej fazie postępowania wznowieniowego zobowiązany jest do ustalenia czy wniosek pochodzi od strony i czy wniesiony został w ustawowym terminie oraz czy strona powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia. W tej sytuacji w ocenie skarżącego wyznaczenie terminu na załatwienia sprawy do dnia 31 lipca 2010r. jest nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, iż wyznaczył stosownie do treści art. 36 k.p.a. termin załatwienia sprawy, a wydanie w sprawie rozstrzygnięcia wymaga dokonania wnikliwej analizy bardzo obszernego materiału dowodowego zgromadzonego podczas prowadzenia postępowania głównego. Dodatkowo na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 27 września 2010r. pełnomocnik Ministra Infrastruktury wyjaśnił, iż w dniu 9 lipca 2010r. skierowano do skarżącego wezwanie dotyczące sprecyzowania żądania skarżącego poprzez wskazanie czy wniosek o wznowienie dotyczy decyzji z dnia [...] kwietnia 2008r. czy też decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga J. W. zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym

w kodeksie postępowania administracyjnego lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw

w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż Minister Infrastruktury pozostaje w bezczynności, albowiem mimo przekroczenia terminów określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego nie rozpoznał wniosku skarżącego J. W., który wnosił o wznowienie postępowania w trybie art. 145 k.p.a. ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury [...] z dnia [...] kwietnia 2008r.

w sprawie zmiany w trybie art. 161 k.p.a. ostatecznej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 1996r. znak [...]

w przedmiocie ustalenia lokalizacji autostrady płatnej [...] na terenie województwa [...].

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w przeciwieństwie do trybu zwykłego oraz pozostałych trybów nadzwyczajnych wyraźnie regulują formę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Wszczęcie to następuje w drodze postanowienia, a odmowa w drodze decyzji (lub postanowienia

w odniesieniu do postanowień).

Zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., czy dotyczy on decyzji ostatecznej, oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a.

W przypadku ustalenia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. - organ administracji może na podstawie

art. 149 § 3 k.p.a. wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.

W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodne z zasadami określonymi w art. 150 i 151 k.p.a.

Odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 k.p.a. następuje

w drodze decyzji, wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym.

W orzecznictwie i doktrynie jako przyczyny podmiotowe uzasadniające odmowę wznowienia postępowania wskazuje się na złożenie wniosku przez osobę w sposób oczywisty niebędącą stroną, złożenie go przez osobę nieposiadającą zdolności do czynności prawnych bez udziału przedstawiciela ustawowego, natomiast jako przyczyny przedmiotowe to złożenie żądania po ustaniu terminu, gdy termin nie został przywrócony (dotyczy to w istocie jedynie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 145a), gdy sprawa nie była rozstrzygnięta w formie decyzji lub postanowienia zaskarżalnego, gdy decyzja nie była ostateczna (odpowiednio postanowienie), gdy podnoszono inne zarzuty niż w art. 145 i 145a k.p.a.

W świetle zatem powyższego zgodzić należy się zez skarżącym, iż wstępny etap postępowania wznowieniowego ma charakter formalny i nie wymaga jak podnosił to organ dokonania wnikliwej analizy bardzo obszernego materiału dowodowego zgromadzonego podczas prowadzenia postępowania, którego wznowienia domaga się skarżący.

Jednocześnie w ocenie Sądu bez znaczenia dla oceny bezczynności Ministra Infrastruktury pozostaje fakt wezwania w dniu 9 lipca 2010r. J. W. do sprecyzowania wniosku. W ocenie Sądu wniosek jest precyzyjny i jednoznacznie wskazuje o jaką decyzje chodzi skarżącemu. Jeżeli jednak w ocenie organu takie wątpliwości powstały to zauważyć należy, iż wniosek pochodzi z marca 2010r. natomiast wezwanie z dnia 9 lipca 2010r. Powyższe potwierdza zatem bezczynność organu.

Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do treści art. 149 p.p.s.a.– zgodnie

z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa – zobowiązał Ministra Infrastruktury do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 lutego 2010r. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

O kosztach postępowania Sad orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a