Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2218/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 33,  art. 35,  art. 38,  art. 39
journal: Dz.U. 2014 poz 1822
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do służby, 2. odrzuca skargę w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Rejonowa Komisja Lekarska MSW w [...] (zwana dalej: "RKL") orzeczeniem z [...] lutego 2018r. nr [...], po przeprowadzeniu badania lekarskiego A. L. (zwany dalej: "Skarżącym"), na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz.U. z 2014r. poz. 1898, zwane dalej: "Rozporządzeniem") rozpoznała u Skarżącego:

1) Zaburzenia osobowości mieszane (F 61.0) - § 80 pkt 1 - kat. C;

2) zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę (neurastenia). (F 48.0) § 78 p. 2 - kat. B, 3) przewlekłe zapalenie żołądka i dwunastnicy (K 29.9) § 49 p. 1 - kat. B, 4) przepuklina rozwoju przełykowego (K 44.9) § 52 p. 1 - kat. B, 5) choroby organiczne przełyku upośledzające sprawność ustroju (choroba refluksowa przełyku) (K 21) § 48 p. 2 - kat. B, 6) nadciśnienie tętnicze dobrze kontrolowane farmakologicznie. (I 10) § 47 p. 1 - kat. B, 7) choroba niedokrwienna serca stabilna. (I 25:0) § 46 p. 4 - kat. B, 8) zaburzenia rytmu serca - skurcze dodatkowe nadkomorowe (nieliczne) (I 49.4) § 46 p. 6 - kat. B, 9) otyłość. (E 66) § 1 p. 4 - kat. B, 10) dna moczanowa (M 10) § 37 p. 1 - kat. B, 11) choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z dyskopatią szyjną (z rwą barkową prawostronną w wywiadzie) i lędźwiową (z rwą kulszową prawostronną w wywiadzie) (M 47.2; G 55.2) § 55 p. 1 - kat. B i § 73 p. 1 - kat. B, 12) choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych. (M 17) § 56 p. 1 - kat. B, 13) obustronny zespół cieśni kanału nerwu łokciowego. (G 56.2) § 73 p. 1 - kat. B, 14) zasłabnięcia w wywiadzie (R 55) § 76 p. 1 - kat. B, 15) łagodny przerost gruczołu krokowego (N 40) § 110 p. 1 - kat. A, 16) boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) 1 (M 41.9) § 54 p. 1 - kat. A, 17) choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych (M 16) § 56 p. 1 - kat. A, 18) niezborność obu oczu (H 52.2) § 27 p. 1 - kat. A, 19) naczyniak płaski pogranicza nadgarstkowo - dłoniowego ręki lewej (D 18.0) § 110 p. 1 - kat. A, 20) obturacyjny bezdech senny ze współistniejącymi bezdechami centralnymi - postać łagodna (G 47.3) § 27 p. 1 - kat. A, 21) zaburzenia gospodarki lipidowej (E 78) § 44 p. 1 - kat. A, 22) skrzywienie przegrody nosa bez upośledzenia drożności (J 34.2) § 28 p. 1 - kat. A, 23) żylaki kończyn dolnych CEAP 2 (183.9) - § 66 p. 1 - kat. A, 24) zaburzenia czynności jąder (E 29) § 71 p. 11 - kat. A, 25) obustronny łokieć tenisisty i golfisty - bez §, 26) stan po operacji zespołu cieśni nadgarstka prawego (2002r.) i zespołu cieśni nadgarstka i kanału Guyona lewego (2004r.) - bez §, 27) przebyte nadwichnięcie w stawie międzypaliczkowym bliższym palca II stopy lewej - bez §, 28) stan po operacji palca trzaskającego III ręki prawej - bez §, 29) ganglion pochewki zginaczy palca III i IV ręki prawej - bez §, 31) stłuszczenie wątroby - bez §, 32) zaburzenia głosu w wywiadzie (dysfonia) - bez §, 33) przewlekłe zapalenie krtani - bez §.

RKL w związku z rozpoznaniem z pkt 1 uznała Skarżącego za trwale niezdolnego do służy w Policji, ale za zdolnego do pracy. Skarżącego zaliczono do trzeciej grupy inwalidzkiej, stwierdzając, że inwalidztwo trwałe nie pozostaje w związku ze służbą.

RKL w uzasadnieniu orzeczenia wskazała, że schorzenie z pkt 1 rozpoznania, mieszcząc się w kat. zdrowia C, czyni Skarżącego trwale niezdolnym do służby, nie ograniczając w sposób istotny jego zdolności do pracy zarobkowej poza służbą, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami i wykształceniem. Rozpoznania opisane w pkt 2-14, ze względu na stopień zaawansowania, czynią Skarżącego zdolnym do służby z ograniczeniem. Schorzenia opisane w pkt 15-24 rozpoznania, ze względu na stopień zaawansowania, czynią Skarżącego zdolnym do służby. Inwalidztwo nie powstało wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, gdyż schorzenie skutkujące inwalidztwem nie figuruje w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 29 września 2005r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 206, poz.1723, zał. nr 1, zwane dalej: "rozporządzeniem z 2005r."). Inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. Schorzenie z pkt 2, 3, 7 rozpoznania mają związek ze służbą i figurują w rozporządzeniu z 2005r. Na ujawnienie i rozwój schorzeń z pkt 11, 5, 7 rozpoznania mogły mieć wpływ warunki służby opisane w protokole warunków pełnienia służby. W związku ze służbą nie pozostają schorzenia wymienione w pkt 1, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 - 24 rozpoznania. Schorzenia opisane w pkt 11, 12, 17 figurują w rozporządzeniu z 2005r., ale nie spełniają jego wymogów - według dostarczonej dokumentacji ujawniły się w kilka lub kilkanaście lat od objęcia stanowiska wykładowcy Centrum Szkolenia Policji w [...]. Oddelegowania do służby poza Centrum Szkolenia Policji w [...] były sporadyczne i krótkotrwałe - co nie odpowiada wymogom rozporządzenia z 2005r. (długotrwała służba związana z ujemnym działaniem wpływów atmosferycznych oraz z wysiłkiem fizycznym, narażająca stale na urazy mechaniczne). Schorzenia opisane w pkt 1, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 18-24 rozpoznania nie figurują w rozporządzeniu z 2005r. Powyższe ustalenia uzasadniają zaliczenie Skarżącego do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji. Inwalidztwo jest trwałe ze względu na charakter schorzenia.

2. Skarżący w odwołaniu od ww. orzeczenia zarzucił rażące naruszenie prawa proceduralnego oraz błędy w ustaleniach faktycznych, a w szczególności naruszenie:

a) przesłanek wyłączenia członka komisji lekarskiej od udziału w postępowaniu przed komisją lekarską z urzędu, jeżeli wydał zaskarżone orzeczenie - naruszenie art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2014r., poz. 1822, zwana dalej: "u.k.l.");

b) art. 47 ust. 2 u.k.l. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych i braku skierowania Skarżącego na konsultację andrologiczną;

c) art. 47 ust. 2 u.k.l. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych - brak weryfikacji rozpoznania żylaków odbytu w trakcie badania przed RKL i braku uwzględnienia tego rozpoznania w zaskarżonym orzeczeniu;

d) art. 24 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. w związku z art. 84 § 1 k.p.a., w związku z art. 4 u.k.l. przez wydanie orzeczenia przez lekarza orzecznika biorącego jednocześnie udział w postępowaniu orzeczniczym w charakterze lekarza specjalisty – biegłego;

e) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. przez pominięcie w rozpoznaniu i uzasadnieniu w szczególności dwóch wypadków w służbie i ich wpływu na zdolność do służby oraz powodu odmowy mocy dowodowej dokumentacji medycznej z leczenia i rehabilitacji kończyn górnych w związku z przebytymi urazami;

f) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych w związku z brakiem wskazania przyczyn, dla których odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej dokumentacji medycznej z leczenia foniatrycznego, w tym: historii choroby z Poradni Laryngologicznej Przychodniu Lekarskiej Wojskowej Akademii technicznej karty informacyjnej badania foniatrycznego w Instytucie Medycyny Pracy w [...] z [...].10.2010r., świadectwa badania foniatrycznego z dnia [...].05.2017r. i uwzględnienia wniosków z analizy tej dokumentacji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia;

g) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych w związku z brakiem uwzględnienia w uzasadnieniu "uzupełnionego opisu stanowiska służby" i błędną kwalifikację zdolności do służby w związku z rozpoznanymi zaburzeniami nerwicowymi oraz brakiem określenia związku tego schorzenia ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby;

h) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych w postaci niepodania konkretnego momentu ujawnienia się ustalonych przez RKL schorzeń opisanych w pkt 11, 12, 17 punktu 11 cz. A oraz w pkt 11, 12, 17 punktu 1 cz. C orzeczenia: choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa z dyskopatią szyjną (z rwą barkową prawostronną w wywiadzie) i lędźwiową (z rwą kulszową prawostronną w wywiadzie); choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych; choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych oraz złą interpretację braku związku tych schorzeń ze służbą;

i) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie istotnych okoliczności faktycznych - wydawania opinii przez konsultujących na potrzeby orzecznictwa pierwszej instancji specjalistów, którzy w czasie ich wydawania nie mieli możliwości zapoznania się z "uzupełnionym opisem stanowiska służby", który wpłynął do RKL po wydaniu opinii lekarzy konsultujących.

3. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Skład Orzekający w [...] (zwana dalej: "CKL") w wyniku rozpoznania odwołania Skarżącego, orzeczeniem z [...] sierpnia 2018r. nr [...] uchyliła ww. orzeczenie RKL i wydała nowe orzeczenie, w którym na mocy rozporządzenia rozpoznała u Skarżącego:

A. Schorzenia podstawowe: 1) Zaburzenia osobowości mieszane (F 61.0) § 80 p. 1 - kat. C

B. Schorzenia współistniejące: 2) zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę (neurastenia). (F48.0) §78 p.2 - kat. B, 3) przewlekłe zapalenie żołądka i dwunastnicy (K 29.9) § 49 p. 1 - kat. B; 4) przepuklina rozworu przełykowego (K 44.9) § 52 p. 1 - kat. B; 5) choroby organiczne przełyku upośledzające sprawność ustroju (choroba refluksowa przełyku) (K 21) § 48 p. 2 - kat. B, 6) nadciśnienie tętnicze dobrze kontrolowane farmakologicznie (I 10) § 47 p. 1 - kat. B; 7) choroba niedokrwienna serca stabilna (125.0) § 46 p. 4 - kat. B; 8) zaburzenia rytmu serca - skurcze dodatkowe nadkomorowe (nieliczne) (I 49.4) § 46 p. 6 - kat. B; 9) otyłość (E 66) § 1 p. 4 - kat. B; 10) dna moczanowa (M 10) § 37 p. 1 - kat. B; 11) choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z dyskopatią szyjną (z rwą barkową prawostronną w wywiadzie) i lędźwiową (z rwą kulszową prawostronną w wywiadzie) (M 47.2; G 55.2) § 55 p. 1 - kat. B i § 73 p. 1 - kat. B; 12) choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych (M 17) § 56 p. 1 - kat. B; 13) obustronny zespół cieśni kanału nerwu łokciowego (G 56.2) § 73 p. 1 - kat. B; 14) zasłabnięcia w wywiadzie (R 55) § 76 p. 1 - kat. B; 15) łagodny przerost gruczołu krokowego (N 40) § 110 p. 1 - kat. A; 16) boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) 1 (M 41.9) § 54 p. 1 - kat. A; 17) choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych (M 16) § 56 p. 1 - kat. A; 18) niezborność obu oczu. (H 52.2) § 7 p. 3 - kat. A; 19) naczyniak płaski pogranicza nadgarstkowo - dłoniowego ręki lewej (D 18.0) § 110 p. 1 - kat. A; 20) obturacyjny bezdech senny ze współistniejącymi bezdechami centralnymi - postać łagodna (G 47.3) § 27 p. 1 - kat. A; 21) zaburzenia gospodarki lipidowej (E 78) § 44 p. 1 - kat. A; 22) skrzywienie przegrody nosa bez upośledzenia drożności (J 34.2) § 28 p. 1 - kat. A; 23) żylaki kończyn dolnych CEAP 2 (I 83.9) § 66 p. 1 - kat. A; 24) zaburzenia czynności jąder (E 29) § 71 p. 11 - kat. A; 25) obustronny łokieć tenisisty i golfisty - bez §; 26) stan po operacji zespołu cieśni nadgarstka prawego (2002r.) i zespołu cieśni nadgarstka i kanału Guyona lewego (2004r.) - bez §; 27) przebyte nadwichnięcie w stawie międzypaliczkowym bliższym palca II stopy lewej - bez §; 28) stan po operacji palca trzaskającego III ręki prawej - bez §; 29) Stan po operacji palca trzaskającego IV ręki prawej - bez §; 30) ganglion pochewki zginaczy palca III i IV ręki prawej - bez §; 31) stłuszczenie wątroby - bez §; 32) zaburzenia głosu w wywiadzie (dysfonia) - bez §; 33) przewlekłe zapalenie krtani - bez §; 34) guzki krwawnicze odbytu II - bez §; 35) stan po urazie palca czwartego i piątego ręki prawej ([...].05.2002r.) - bez §; 36) stan po stłuczeniu lewego przedramienia ([...].05.2006r.) - bez §.

CKL uznała Skarżącego za trwale niezdolnego do służby w Policji - kat. C. Uznała Skarżącego za zdolnego do pracy. Stwierdziła, że związek schorzenia lub ułomności ze służbą (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie istnieje, gdyż schorzenia opisane w rozpoznaniu nie figurują w zał. 1 rozporządzeniu z 2005r. Schorzenia w pkt 2,3,7 rozpoznania figurują w zał. 2 rozporządzeniu z 2005r. i pozostają w związku ze służbą. Na schorzenia z pkt 11, 5, 7 mogły mieć wpływ warunki służby opisane w protokole warunków pełnienia służby. Schorzenia z pkt 1,4-6, 8-24 nie pozostają w związku ze służbą. Schorzenia z pkt 11, 12, 17 figurują w zał. 2 rozporządzeniu z 2005r., ale nie spełniają wymogów, bo zgodnie z dokumentacją ujawniły się w trakcie pełnienia funkcji wykładowcy, ale warunki pełnienia służby opisane w protokole pełnienia służby i notatce uzupełniającej nie odpowiadają warunkom opisanym w rozporządzeniu z 2005r. Aby choroba zwyrodnieniowa mogła zostać uznana za pozostającą w związku ze służbą musi wynikać z długotrwałej służby związanej z ujemnym działaniem wpływów atmosferycznych oraz wysiłkiem fizycznym narażającym stale na urazy mechaniczne. Konieczność przemieszczania się między budynkami, w których Skarżący prowadził zajęcia dydaktyczne oraz okresowe, krótkotrwałe oddelegowanie do pracy w terenie nie wypełnia tych kryteriów. Schorzenia z pkt 1, 4-6, 8-10, 13-16, 18-24 nie figurują w zał. 2 do rozporządzenia z 2005r.

CKL wskazało, że pierwotnie procedurę orzeczniczą wszczęto na mocy skierowania z [...] lutego 2017r. nr [...] wystawione przez Naczelnika Wydziału Kadr z up. Komendanta Centrum Szkolenia Policji celem uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą albo ustalenia związku albo braku związku śmierci ze służbą funkcjonariusza i funkcjonariusza zwolnionego ze służby.

Zdaniem CKL Skarżącego należy zaliczyć do trzeciej grupy inwalidzkiej, ale inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. Inwalidztwo istnieje od [...] maja 2017r., a termin badania kontrolnego – zbędny.

CKL w uzasadnieniu orzeczenia odniosła się do poszczególnych punktów odwołania, wyjaśniając w zakresie pkt 1, że w przypadku uchylenia przez CKL orzeczenia RKL w wyniku postępowania odwoławczego, orzeczenie to nie istnieje w obrocie prawnym. Kiedy CKL przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez RKL nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1 u.k.l. W obrocie prawnym nie ma decyzji RKL, w której wydaniu brał udział pracownik organu pierwszej instancji. Tym samym, nie zachodzą podstawy określone w art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., do wyłączania lekarza orzecznika, z uwagi na branie udziału w wydaniu decyzji, która została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest udziałem "w wydaniu zaskarżonej decyzji". Do wyłączenia pracownika od udziału w sprawie decydujące jest branie udział w wydaniu nie jakiejkolwiek decyzji, lecz decyzji zaskarżonej - od której ma być rozpatrzone odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

CKL odnosząc się do pkt 2 odwołania stwierdziła, że dostarczona przez Skarżącego dokumentacja dotycząca leczenia w poradni andrologicznej (znajdująca się w aktach sprawy) była wystarczająca do rozpoznania opisanego w pkt. 24 - "zaburzenia czynności jąder" i dokonania kwalifikacji zdolności do służby z tego powodu. Zgodnie z wykazem chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby stanowiącym załącznik do Rozporządzenia zaburzenia czynności jąder kwalifikują funkcjonariusza wyłącznie do kat. A - zdolny do służby.

CKL odnośnie do zarzutu z pkt 3 odwołania przeprowadziła [...] sierpnia 2018r. konsultację specjalistyczną chirurgiczną wraz z badaniem anoskopowym, która potwierdziła występowanie u Skarżącego żylaków odbytu bez odczynu zapalnego. Znaczenie orzecznicze (związane z koniecznością określenia kwalifikacji zdolności do służby) mają jedynie guzy krwawnicze odbytu z owrzodzeniami (§ 53 p. 2 Rozporządzenia), a takich nigdy nie rozpoznano u Skarżącego.

Zdaniem CKL zarzut z pkt 4 odwołania jest chybiony, gdyż orzeczenie o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, komisja lekarska wydała na podstawie badania własnego z oceną angiologiczną (przeprowadzoną przez członka komisji lekarskiej dr. A. P.), wyników badań i konsultacji specjalistycznych. Proces orzeczniczy, wbrew twierdzeniom Skarżącego, odbywa się bez udziału biegłych lekarzy w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a.

CKL w odniesieniu do pkt 5 odwołania stwierdziła, że w swym orzeczeniu uwzględniła skutki zdrowotne przebytych przez Skarżącego urazów (pkt 35 i 36 rozpoznania) uznając, że obecnie nie mają one wpływu na określenie kwalifikacji zdolności do służby (bez §). Chybiony jest zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. - dotyczący wad, które skutkują stwierdzeniem nieważności orzeczenia z mocy prawa (pkt 5 odwołania). Wskazała, że wada nieważności decyzji/orzeczenia z mocy prawa, to wada wynikająca z treści przepisu szczególnego. Tylko jeżeli istnieje przepis przewidujący "nieważność z mocy prawa", możliwe jest wyeliminowanie wadliwej decyzji z obrotu prawnego. Musi istnieć przepis materialny w sposób wyraźny przewidujący sankcję nieważności w przypadku określonej wadliwości decyzji administracyjnej (orzeczenia). Niezależnie od tego, wbrew twierdzeniom Skarżącego, dokumentację przez niego przedłożoną dołączono do akt sprawy, a RKL orzekała na podstawie całości dokumentacji medycznej, protokołu warunków służby i obowiązujących przepisów prawa.

CKL wskazała, że z dostarczonego przez Skarżącego świadectwa badania foniatrycznego, wystawionego [...] czerwca 2018r. przez dr W. K. (lekarza leczącego Skarżącego, specjalistę laryngologa-foniatrę) wynika, że schorzeniem aktualnie rozpoznawanym jest przewlekły nieżyt krtani. Potwierdza to stanowisko wynikające z konsultacji foniatrycznej przeprowadzonej [...] października 2017r. w ramach postępowania orzeczniczego. CKL, po uwzględnieniu wszystkich dostępnych dokumentów dotyczących schorzeń laryngologicznych Skarżącego (w tym wymienionych w pkt 6 odwołania), uznała że w aktualnej ocenie stanu zdrowia rozpoznaje przewlekły nieżyt krtani i leczenie zaburzeń fonacji w przeszłości, co zostało/uwzględnione w pkt 33 i 32 rozpoznania. Przywołane przez Skarżącego rozpoznanie niedowładów fałdów głosowych z dysfonią było rozpoznawane w przeszłości i nie znalazło potwierdzenia w aktualnej ocenie specjalistów. CKL, odnosząc się do dokumentacji lekarskiej przedłożonej przez Skarżącego, wyjaśniła, że lekarz konsultujący poza procesem orzeczniczym nie ma obowiązku przestrzegania procedury orzeczniczej, którą przewiduje u.k.l i poszczególne rozporządzenia. Oceny kwalifikacji schorzenia mogą dokonać wyłącznie lekarze orzecznicy komisji, a nie lekarz specjalista spoza grona lekarzy określonej komisji.

Zdaniem CKL chybiony jest zarzut z pkt 7 odwołania - błędnego w ocenie zakwalifikowania Skarżącego do kategorii B - w związku z rozpoznaniem zaburzeń nerwicowych upośledzających lub znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne rokujące poprawę - § 78 pkt 2 Rozporządzenia, zamiast § 78 pkt 3 Rozporządzenia. Zgodnie ze szczegółowymi objaśnieniami do § 78 pkt 3 Rozporządzenia do pkt 3 należy kwalifikować zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne po 12 miesiącach nieskutecznego leczenia, zaś leczenie zastosowane u Skarżącego okazało się skuteczne i aktualnie nie stwierdza się objawów uniemożliwiających wykonywanie obowiązków służbowych. RKL w ww. orzeczeniu i CKL w aktualnym orzeczeniu, po analizie przebiegu służby Skarżącego i notatki uzupełniającej do protokołu warunków służby, stwierdziły, że istnieje związek ze służbą w zakresie nerwicy neurastenicznej, natomiast schorzenie to nie jest wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia z 2005r., przez co brak jest podstaw prawnych do zaliczenia nerwicy neurastenicznej, jako pozostającej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Aby chorobę można było uznać za chorobę pozostającą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, musi ona być wymieniona w ww. zał. 1, a warunki służby opisane w protokole warunków służby muszą odpowiadać warunkom opisanym w rozporządzeniu z 2005r. Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rozpoznanym schorzeniem a warunkami służby musi być bezsporny lub wysoce prawdopodobny.

CKL, ustosunkowując się do pkt 8 odwołania, wyjaśniła, że RKL była zobligowana do wskazania jedynie daty powstania inwalidztwa (część C III pkt 3 orzeczenia), a nie daty ujawnienia się poszczególnych schorzeń wymienionych w części A orzeczenia.

W ocenie CKL na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut z pkt 9 odwołania, bowiem RKL wydała orzeczenie po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej zgromadzonej w trakcie procesu orzeczniczego (zaświadczenia lekarskie, badania laboratoryjne, badania diagnostyczne, opinie i konsultacje lekarzy). Analizie poddano także dokumentację kadrowa z Centrum Szkolenia Policji w [...] (w tym notatkę służbową z [...] stycznia 2018r.). Lekarze konsultujący na potrzeby orzecznicze nie są uprawnieni do stwierdzania kategorii zdolności do służby i związku schorzeń z warunkami służby, bo pozostaje to w gestii komisji lekarskiej. Ww. notatka służbowa pozostaje bez wpływu na rozpoznania postawione przez lekarzy konsultantów, a była znana i uwzględniona przez RKL. Zarówno RKL i CKL, po analizie warunków służby Skarżącego, ustaliły że nie odpowiadają one kryteriom opisanym w załączniku do rozporządzenia z 2005r. Aby chorobę zwyrodnieniową można było uznać za pozostającą w związku ze służbą musi wynikać z długotrwałej służby związanej z ujemnym działaniem wpływów atmosferycznych i wysiłkiem fizycznym narażającym stale na urazy mechaniczne. Podkreślana przez Skarżącego konieczność przemieszczania się między budynkami, w których prowadził zajęcia dydaktyczne i okresowe krótkotrwałe oddelegowania do pracy w terenie nie wyczerpują ww. kryteriów. Rozpoznanie choroby, czy nawet konieczność systematycznego leczenia i rehabilitacji z dobrym efektem nie jest równoznaczny z inwalidztwem. Niezbędny jest stopień zaawansowania objawów, upośledzający możliwość służby lub pracy, co w zakresie schorzeń opisanych w pkt 2-24 rozpoznania nie zostało potwierdzone w ramach postępowania orzeczniczego zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji.

CKL, mając na uwadze stan faktyczny i ww. wyjaśnienia orzekła, że ze względu na stopień zaawansowania rozpoznanego schorzenia opisanego w pkt 1 rozpoznania Skarżący jest trwale niezdolny do służby, zdolny do pracy. Z powodu schorzeń z pkt 2-14 rozpoznania Skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem, a z powodu schorzeń opisanych w pkt 15-24 zdolny do służby. Inwalidztwo nie pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby ponieważ żadne ze schorzeń opisanych w rozpoznaniu nie figuruje w zał. 1 do rozporządzenia z 2005r. Inwalidztwo nie pozostaje również w związku ze służbą ponieważ schorzenie je powodujące (zaburzenia osobowości mieszane) nie pozostaje w związku ze służbą, gdyż nie figuruje w zał. 2 do rozporządzenia z 2005r. Związek schorzeń ze służbą pozostaje w pkt 2, 3, 7 rozpoznania, gdyż figurują one w zał. 2 do rozporządzenia z 2005r.(odpowiednio w pkt 11, 5, 7), a na ich ujawnienie i rozwój mogły mieć wpływ warunki służb, opisane w protokole warunków pełnienia służby. Związek schorzeń ze służbą nie pozostaje w pkt 4-6, 8-24 rozpoznania. Schorzenia opisane w pkt 11, 12, 17 figurują w zał. nr 2 do rozporządzenia z 2005r., ale nie spełniają jego wymogów - według dostarczonej dokumentacji ujawniły się w trakcie pełnienia funkcji wykładowcy Centrum Szkolenia Policji w [...], ale warunki pełnienia służby opisane w protokole pełnienia służby i notatce uzupełniającej nie odpowiadają warunkom opisanym w rozporządzeniu. Schorzenia z pkt 4-6, 8-10, 13-16, 18-24 rozpoznania nie figurują w zał. 2 do rozporządzenia z 2005r.

4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. orzeczenia CKL i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z uwagi na naruszenie przez CKL w zakresie, w jakim ww. orzeczenie ustalało zdolność do służby, przepisów proceduralnych i materialnych:

a) art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l. - przez zawarcie w orzeczeniu rozstrzygnięcia nieprzewidzianego przez ustawę;

b) art. 107 § 3 k.p.a. i art. 4 u.k.l. przez nie odniesienie się w uzasadnieniu do stanu zdrowia Skarżącego i jego zdolności do służby, gdy załączył on do akt, zgodnie z art. 33 u.k.l., po kilka dowodów (badań dodatkowych, specjalistycznych, psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych, w tym dokumentację medyczną (poz. 1-44) poświadczoną za zgodność z oryginałem w ilości 155 kart z pismem z [...] maja 2017r.), jak również powołanie w uzasadnieniu prawnym ogólnie 2 tytułów ustaw i 3 tytułów rozporządzeń, bez wskazania konkretnych art., czy §, mającego zastosowanie w sprawie;

c) art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. - przez brak należytego sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego, gdyż

- Skarżący nie zgadza się z kwalifikacją orzeczniczą CKL - § 55 p 1 kat, B i § 73 p. 1 kat. B, bo stan zdrowia i przedstawione i załączone do akt postępowania dokumentacja lekarska - świadczą, że należało jako prawidłową wskazać kwalifikację § 55 p. 1 - kat. C i § 73 p. 2 - kat. C. W Tabeli Działu XII - Choroby układu kostno-stawowego - kolumna 5 tzw. Grupa II - obejmująca funkcjonariuszy Policji - widnieje zapis kategoria "B/C", co oznacza, że można ww. schorzenie klasyfikować albo do kategorii "B" albo do "C", przy czym CKL winna wziąć pod uwagę "Szczegółowe objaśnienia i zalecane czynności do § 55 pod tabelą;

- CKL w części A orzeczenia w pkt 10 "Wyniki badań lekarzy specjalistów (dodatkowych)" zamieścił tylko trzy dowody: "Ortopeda ([...].05.2017r.) dr H. J. - Choroba zwyrodnieniowa kolan, stawy rzepkowo-udowe III, Skolioza F, Choroba zwyrodnieniowa całego kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatia ode. lędźwiowo- krzyżowego..", "Neurolog ([...].05.2017r.) dr R. L. - Zwyrodnienie kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjną i lędźwiową z przewlekłym zespołem bólowym..." oraz "RM kręgosłupa szyjnego bez kontrastu ([...].07.2017r.) - dr [...]...", gdy w aktach sprawy znajduje się bardzo wiele innych dowodów, istotnych do dokonania oceny, zgodnie z art. 33 u.k.l, m.in. dokumentacja medyczna załączona przez Skarżącego przy piśmie z [...] maja 2017r.,

- CKL nie odniosła się do ww. dowodów, pomijając istotne okoliczności faktyczne, jak również nie wskazała przyczyn, z powodu których odmówiła wiarygodności dowodom wskazanym przez Skarżącego i mocy dowodowej.

- CKL w części A pkt 11 jako rozpoznane schorzenie współistniejące B34 zaklasyfikowała "Guzki krwawnicze odbytu II - bez §", biorąc pod uwagę jedynie badanie chirurga dr J. B. z [...].08.2018r., gdy w aktach sprawy znajdują się jeszcze dwa inne dowody, do których się nie odniesiono;

- CKL w części A pkt 11 jako rozpoznane schorzenie podstawowe A1 zaklasyfikowała "Zaburzenia osobowości mieszane (F 61.0) § 80 p. 1 kat. C", a schorzenie współistniejące B2 "Zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę (neurastenia) (F 48.0) § 78 p. 2 kat. B. W części A pkt 10, gdzie należy wskazać wyniki badań lekarzy specjalistów przytoczono tylko jeden dowód: Psychiatra ([...].09.2017r.) dr B. S. - Zaburzenia osobowości mieszane. F 61.0 § 80p. 1 kat. Neurastenia. F 48. § 78p. 2, gdy w aktach sprawy znajdują się inne dowody, w tym te załączone do pisma Skarżącego z [...] maja 2017r., a CKL nie odniosła się do tej dokumentacji.

Stanowi to naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść orzeczenie i powoduje konieczność uchylenia ww. orzeczenia CKL, bo trudno odwoływać się od decyzji, gdzie brak jest szczegółowego uzasadnienia, co sprawia, że pełna kontrola jej legalności jest niemożliwa. CKL nie dokonał wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przepisów prawa materialnego, przez co naruszył przepisy art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 10 k.p.a.;

d) art. 47 ust 2 oraz art. 33 ust. 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. - przez wydanie nowego orzeczenia na niekorzyść Skarżącego oraz pominięcie istotnych okoliczności faktycznych w zaskarżanym orzeczeniu, gdyż:

- RKL w orzeczeniu z [...] czerwca 2017r. w części A punkt 11 Rozpoznanie: B 9. (s. 3) jako rozpoznane schorzenie współistniejące wskazała "Przewlekłe zapalenie krtani.(J 37.0) § 32 p. 2 kat B", a w B 10 (s. 3) "Niedowład fałdów głosowych z dysfonią. (J 38) § 31 p. 2 kat B." CKL w ww. orzeczeniu z [...] sierpnia 2018r. ustaliła w części A punkt 11 rozpoznanie: schorzenia współistniejące: B 33 (s. 4) "Przewlekłe zapalenie krtani - bez §" i B 32 (s. 4) "Zaburzenia głosu w wywiadzie (dysfonią) - bez §, a oba orzeczenia wydano w tym samym postępowaniu;

- CKL powołała się tylko na 1 dowód "Audiolog, foniatra ([...].10.2017r.) dr B. B. i pominęła dowody, które dołączył Skarżący przy piśmie z [...] maja 2017r., jak również [...] sierpnia 2018r. (w tym dowód z [...].06.2018r.), a należało je wskazać w części A punkt 10; ponadto CKL bardzo ogólnie odnosi się do ww. schorzenia współistniejącego, na które Skarżący choruje od 20 lat,

e) art. 10 § 1 w związku z art. 79 § 1 i 2 w związku z art. 84 § 1 i art. 81 k.p.a. oraz art. 4 i art. 32 ust 2 u.k.l. – przez zaniechanie doręczenia opinii: - powołanego przez CKL biegłego (specjalisty) z zakresu chirurgii ([...].08.2018r.) dr J. B. (str. 2 orzeczenia) i badania anoskopowego; - powołanych przez RKL [...] Listopada 2017r. biegłych (specjalistów) z zakresu urologii ([...].11.2017r.) dr W. W. i pulmonologii ([...].11.2017r.) dr D. O.. Spowodowało to naruszenia prawa Skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu na każdym jego etapie, uniemożliwienia odniesienia się do treści tej opinii, a także zgłoszenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń;

5. CKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu.

6. Pełnomocnik Skarżącego w piśmie z [...] lipca 2019r. wniósł o zasądzenie od CKL na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego podtrzymał w całości zarzuty skargi oraz przedstawioną w niej argumentację. Wniósł jednocześnie o zobowiązanie RKL oraz CKL do nadesłania pełnych akt sprawy oraz kompletnej dokumentacji medycznej Skarżącego (w tym składanej przez Skarżącego w toku postępowania przed Komisjami), a po jej nadesłaniu o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z tej dokumentacji na okoliczność stanu zdrowia Skarżącego. Do ww. pisma załączono odpis pisma Skarżącego z [...] maja 2017r. wraz z częścią dokumentacji medycznej z [...] czerwca 2017r. oraz skierowanie na badania z [...] czerwca 2018r.

7. Sąd na rozprawie w dniu 23 lipca 2019r. na mocy art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") dopuścił załączone do ww. pisma z [...] lipca 2019r. dowody, zobowiązując jednocześnie pełnomocnika CKL do załączenia pełnych akt sprawy znanych organowi i Skarżącemu przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Dz.U. z 2018r., poz. 2107, zwana dalej: "P.u.s.a."), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle art. 1 § 2 P.u.s.a. kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne kontrolują więc decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga ponadto w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

2. Sąd stwierdza w związku z tym, że mając powyższe na względzie, a w szczególności przepis art. 134 § 1 P.p.s.a, że niedopuszczalna była skarga wniesiona przez Skarżącego na ww. orzeczenie CKL z [...] sierpnia 2018r., uchylające w całości ww. orzeczenie RKL z [...] lutego 2018r. i orzekające ponownie w sprawie - w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa, związku stwierdzonych schorzeń ze służbą i zdolności do pracy.

W tym zakresie skarga podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tym samym Sąd nie mógł wziąć pod rozwagę wszelkich argumentów Skarżącego podniesionych w skardze i uzupełniającym ją piśmie procesowym, które odnosiły się do określenia inwalidztwa, związku schorzeń, stwierdzonych przez RKL i CKL, ze służbą i zdolnością do pracy.

Sąd wyjaśnia ponadto, że ustawodawca określając w u.k.l. tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych przewidział, że ww. komisje lekarskie oceniają, na podstawie badań, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby, a także m.in. orzekają o tym, czy niezdolność do służby z powodu choroby pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Komisje lekarskie są więc właściwe w zakresie badań medycznych oraz wydawania orzeczeń o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, jak również o stopniu uszczerbku na zdrowiu, związku schorzeń i ułomności ze służbą.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury (w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych), orzeczenia ww. komisji lekarskich można podzielić na dwie odrębne grupy.

Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby.

Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13, 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09, dostępne na www.nsa.gov.pl, oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47).

Drugą grupę orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych.

Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości.

W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą oraz nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10, 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08, 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10, dostępne na www.nsa.gov.pl, jak również uchwałę Sądu Najwyższego z 27 października 1999r. sygn. akt III ZP 9/99 - OSNAPiUS z 2000/5/167; uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienia NSA z: 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47, 21 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 251/13, dostępne na www.nsa.gov.pl).

W konsekwencji należy stwierdzić, że wyłącznie od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny zdolności do służby funkcjonariuszy, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast od orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Sąd reasumując tą część rozważań stwierdza, że skoro Skarżący w petitum skargi zaskarżył ww. orzeczenie CKL z [...] sierpnia 2018r. w całości oraz na rozprawie nie zdecydował się na cofnięcie skargi w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz określeniem grupy inwalidztwa, i w tym zakresie sformułował w skardze wiele zarzutów i podniósł w jej uzasadnieniu wiele argumentów, należało uznać, że skarga do Sądu administracyjnego z tego zakresu była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na mocy ww. przepisu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

3. Sąd stwierdza ponadto - uznając za dopuszczalną skargę na ww. orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby Skarżącego, że skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby m.in. w Policji, ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby;

1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Stosownie do art. 32 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie zarówno kandydatów do służby, jak i funkcjonariuszy, w tym Policji, oraz sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby.

Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia (art. 33 ust. 1 u.k.l.).

Stosownie do art. 34 u.k.l. rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne.

Zgodnie z art. 35 u.k.l. w przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, m.in. funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin.

W myśl art. 38 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.

Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 u.k.l. orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 u.k.l. Z ostatniego z wymienionych przepisów wynika, że rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również:

1) w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej;

2) w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa i Centralnego Biura Antykorupcyjnego doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa i w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu.

Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawarto w załączniku do ww. rozporządzenia, które wydano na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 u.k.l.

Zaznaczyć należy, że kontrola przez Sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności funkcjonariuszy do służby obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami ww. u.k.l. oraz ww. rozporządzenia wykonawczego. Sąd nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne.

Sąd nie jest zatem uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby. Kontroluje natomiast przebieg postępowania i prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w tym także k.p.a.

W ocenie Sądu w sprawie orzekały - zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji - właściwe miejscowo i rzeczowo komisje lekarskie, stosownie do art. 16 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.k.l.

RKL, stosownie do art. 40 ust. 1 u.k.l. orzekała w składzie trzech lekarzy, którzy podpisali ww. orzeczenie z [...] lutego 2018r. RKL dokonała ponadto oceny stanu zdrowia Skarżącego na podstawie całokształtu materiału dowodowego, w tym dokumentów, których pierwotnie nie przekazano do Sądu, rozpoznając u Skarżącego mniejszą liczbę schorzeń współistniejących, niż te, które rozpoznała CKL w zaskarżonym orzeczeniu, mając dostęp do tych samych dokumentów, jak również tych, które załączył Skarżący w toku postępowania odwoławczego. I z tego właśnie powodu CKL, wydając zaskarżone orzeczenie z [...] sierpnia 2018r. zdecydowała się na uchylenie ww. orzeczenia RKL z [...] lutego 2018r., co należało zaaprobować z punktu widzenia zarówno przepisów prawa procesowego, jak i materialnego, które Skarżący uznaje niesłusznie w skardze za naruszone.

Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze na uwzględnienie nie zasługiwał przede wszystkim zarzut skargi o naruszeniu przez CKL w zaskarżonym orzeczeniu art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l.

Przepis ten stanowi, że CKL po rozpoznaniu odwołania uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe. CKL, wydając zaskarżone orzeczenie z [...] sierpnia 2018r., uchyliła w całości orzeczenie RKL z [...] lutego 2018r. i wydała nowe orzeczenie, wskazując, że decyduje o wydaniu nowego orzeczenia własnego.

Tym samym CKL wypełniła kryteria z art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l. w stopniu dostatecznym. CKL w wyniku postępowania odwoławczego, w trakcie którego zlecono szereg badań i konsultacji, CKL wskazała na cztery dodatkowe schorzenia, które nie zostały rozpoznane przez RKL (stan po operacji palca trzaskającego IV ręki, guzki krwawnicze odbytu II, stan po urazie palca czwartego i piątego ręki prawej, stan po stłuczeniu lewego przedramienia). Powyższe skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia RKL w całości i wydaniem orzeczenia własnego przez CKL na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l., bowiem organ odwoławczy ma obowiązek nie tylko dokonać kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ale co do zasady ma również rozpatrzyć całość sprawy i orzec merytorycznie. Na organie odwoławczym ciążą zatem te same co na organie pierwszej instancji obowiązki w zakresie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości orzeczenia wydanego przez komisję pierwszej instancji (brak pełnego rozpoznania), organ odwoławczy jakim jest CKL zobligowany był do wydania orzeczenia reformatoryjnego, zgodnie z ww. przepisem. Od tego obowiązku organ odwoławczy nie mógł się uwolnić przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Zarzut naruszenia art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l. uznać należy za nieuzasadniony.

Zdaniem Sądu CKL nie wydała ponadto, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, orzeczenia na niekorzyść Skarżącego.

Zgodnie z art. 47 ust. 2 u.k.l., komisja nie może wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej, chyba że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych.

Po pierwsze stwierdzić należy, że jakkolwiek CKL rozpoznała dodatkowe schorzenia, uczyniła to na podstawie okoliczności faktycznych, do których zaliczyła wyniki badań i konsultacji własnych, a przede wszystkim te, które przedłożył Skarżący i nie stanowiło to działania na niekorzyść Skarżącego. Wskazać bowiem należy, że zarówno komisja pierwszej, jak i drugiej instancji zakwalifikowały Skarżącego z uwagi na schorzenie podstawowe do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji. Z tego względu sytuacja prawna Skarżącego w żaden sposób nie uległa pogorszeniu.

Po drugie zarówno RKL, wydając orzeczenie z [...] lutego 2018r., jak i CKL, wydając orzeczenie z [...] sierpnia 2018r., wbrew zarzutom skargi rozpoznały to samo schorzenie współistniejące – przewlekłe zapalenia krtani oraz zaburzenia głosu w wywiadzie, wskazują przy tym, że oba ww. schorzenia nie zostały wymienione w rozporządzeniu z 2005r. Dodatkowo w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia CKL wzięła pod rozwagę wszelkie dokumenty złożone przez Skarżącego, choć na ich podstawie nie podzieliła stanowiska Skarżącego, na co wskazują zarówno akta sprawy, jak i treść zaskarżonego orzeczenia. Warto wskazać, że z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia CKL wynika, że w procesie decyzyjnym wzięto pod rozwagę badanie foniatryczne wystawionego [...] czerwca 2018r. przez dr W. K. (laryngologa-foniatrę, który leczył Skarżącego). Tym samym w tym zakresie wszystkie zarzuty podniesione w skardze nie mogły być uznane za zasadne. CKL na podstawie ww. badania, po uwzględnieniu wszystkich dostępnych dokumentów dotyczących schorzeń laryngologicznych Skarżącego (w tym wymienionych w pkt 6 odwołania dokumentów) i konsultacji foniatrycznej przeprowadzonej [...].10.2017r., w ramach postępowania orzeczniczego, rozpoznała u Skarżącego przewlekły nieżyt krtani. CKL wyjaśniła również, że przywoływane przez Skarżącego rozpozna niedowładów fałdów głosowych z dysfonią było rozpoznawane w przeszłości i nie znalazło potwierdzenia w aktualnej ocenie specjalistów. CKL, odnosząc się do dokumentacji lekarskiej przedłożonej przez Skarżącego, wyjaśniło, że lekarz konsultujący poza procesem orzeczniczym nie ma obowiązku przestrzegania procedury orzeczniczej, która została przewidziana w u.k.l. oraz poszczególnych rozporządzeniach.

Prawidłowe było też wskazanie przez CKL, że ocena kwalifikacji schorzenia może być dokonana wyłącznie przez lekarzy orzeczników komisji, nie zaś przez lekarzy specjalistów spoza grona lekarzy określonej komisji. Stanowisko CKL w tym zakresie znajduje potwierdzenie w obowiązujących przepisach prawa, w tym w powołanym w skardze, jako naruszony przepisie art. 33 ust. 1 u.k.l., jak również w przytoczonym w niniejszym uzasadnieniu przepisie art. 32 ust. 1 u.k.l.

Po trzecie warto wskazać, że CKL, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie miała podstaw do uwzględnienia uchylonego już wcześniej orzeczenia RKL z [...] czerwca 2017r. RKL wydawała orzeczenie w związku z odwołaniem Skarżącego od orzeczenia RKL z [...] lutego 2018r. W tym kontekście za nieuzasadnione również należy uznać zarzuty skargi o wydaniu orzeczenia na niekorzyść Skarżącego, gdyż w obrocie prawnym w chwili wydawania zaskarżonego orzeczenia CKL z [...] sierpnia 2018r. nie istniało orzeczenie RKL z [...] czerwca 2017r., które mogło być brane pod uwagę.

Sąd stwierdza również, że wbrew stanowisku, które prezentował Skarżący w skardze, CKL w ww. orzeczeniu z [...] sierpnia 2018r. odniosła się do wszystkich zarzutów odwołania Skarżącego, zawartych w 9 punktach, mając na względzie przedłożone przez Skarżącego dowody w postaci dokumentacji medycznej. Tym samym już z tego względu nie sposób uznać za zasadne zarzutów naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 4 i art. 47 ust. 2 i art. 33 ust. 1 u.k.l.

Z § 1 pkt 1 Rozporządzenia wynika, że określa ono wzór orzeczenia komisji lekarskiej, w którym w części F powinno być zawarte "szczegółowe uzasadnienie orzeczenia".

Ustawodawca w art. 4 u.k.l. postanowił, że w zakresie nieuregulowanym w u.k.l. stosuje się przepisy k.p.a.

Tym samym uzasadnienie faktyczne orzeczenia komisji lekarskich, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Zdaniem Sądu zaskarżone orzeczenie zawiera prawidłowe uzasadnienie, które umożliwiało Skarżącemu zapoznanie się z motywami, którymi kierowała się CKL, odnosząc się do stanu zdrowia Skarżącego, jak również do zdolności Skarżącego do służby w Policji oraz do poszczególnych kategorii w związku ze stwierdzonymi u Skarżącego schorzeniami: podstawowym i współistniejącymi. Treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia obrazuje szczegółowy tok rozumowania CKL, które doprowadziło do wydania zaskarżonego orzeczenia. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że wskazano i wyjaśniono w nim przesłanki faktyczne, jakimi kierowała się CKL podejmując rozstrzygnięcie, jak również przepisy rozporządzenia, które zdaniem CKL wskazywały na poszczególne kategorie zdolności do służby w Policji: A, B i C w związku z występującymi i rozpoznanymi u Skarżącego poszczególnymi schorzeniami (podstawowym i współistniejącymi), które wpływały na zdolność/niezdolność Skarżącego do służby. Na tej podstawie Skarżący sformułował zarzuty skargi, nie zgadzając się co do zasady ze stwierdzonym przez CKL brakiem związku większości schorzeń ze służbą.

Tym samym należało uznać, że choć CKL nie zdołało przekonać Skarżącego, ww. orzeczenie zaskarżone wypełnia przesłanki wynikające z art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej powinny wyjaśnić stroną zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Skarżący poznał argumenty, które zdaniem CKL przemawiały za wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Nie sposób zatem uznać, że doszło do naruszenia w sprawie ww. przepisów k.p.a., a w szczególności art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew stanowisku Skarżącego powołano się na konkretne przepisy u.k.l. oraz rozporządzeń, które wskazywały na rozpoznanie schorzenia podstawowego i schorzeń współistniejących, na co wskazują strony 3-13 zaskarżonego orzeczenia. CKL odniósł się również do wszelkich podniesionych w odwołaniu zarzutów Skarżącego, a niewskazanie w części A w pkt 10 orzeczenia, w związku z obszernością załączonej przez Skarżącego dokumentacji, wszelkich badań, w sytuacji, gdy w części F orzeczenia odniesiono się do podnoszonych przez Skarżącego argumentów, wyjaśniając przesłanki takiego, a nie innego rozpoznania, nie stanowiło na tyle istotnej wadliwości proceduralnej, która pozwalałaby wyeliminować zaskarżone orzeczenie z obrotu prawnego. Organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do klasyfikacji poszczególnych schorzeń stwierdzonych u Skarżącego i wyjaśnił dlaczego każde z nich zakwalifikował do odpowiedniej kategorii zdolności do służby: A, B, C. Dodatkowo CKL, przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, mając na względzie podniesione przez Skarżącego w odwołaniu zarzuty, przeanalizowała zarówno dokumentację przedłożoną przez Skarżącego, jak również wzięła pod uwagę stanowisko lekarzy, którzy przeprowadzili badania przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Nie sposób też uznać, że CKL pominęła załączone przez Skarżącego do pisma z [...]maja 2017r. dokumenty, które znajdowały się w aktach administracyjnych, a więc były znane CKL i Skarżącemu. O wzięciu pod rozwagę całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych przez CKL, w tym również o uwzględnieniu badań własnych przeprowadzonych przed CKL, które poprzedzały wydanie zaskarżonego orzeczenia świadczą sformułowania zawarte o odniesieniu do poszczególnych schorzeń: "Z analizy dokumentacji orzeczniczej wynika, iż dostarczona przez Odwołującego dokumentacja dotycząca leczenia w poradni andrologicznej (znajdująca się w aktach sprawy) była dla komisji wystarczająca do postawienia rozpoznania opisanego w pkt. 24"; "Orzeczenie o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, komisja lekarska wydała na podstawie badania własnego z oceną angiologiczną (przeprowadzoną przez członka komisji lekarskiej dr. A. P.), wyników badań i konsultacji specjalistycznych."; "wbrew twierdzeniom Odwołującego, dokumentacja przez niego przedłożona, została dołączona do akt sprawy, a komisja lekarska wydając zaskarżone orzeczenie, orzekała na podstawie całości dokumentacji medycznej, protokołu warunków służby oraz obowiązujących przepisów prawa"; "jak wynika z dostarczonego przez Odwołującego świadectwa badania foniatrycznego, wystawionego dnia [...].06.2018 r. przez dr W. K. (lekarza leczącego (...), specjalistę laryngologa-foniatrę) schorzeniem aktualnie rozpoznawanym jest przewlekły nieżyt krtani. Jest to potwierdzeniem stanowiska wynikającego z konsultacji foniatrycznej przeprowadzonej w dniu [...].10.2017r. w ramach postępowania orzeczniczego."; "po uwzględnieniu wszystkich dostępnych dokumentów dotyczących schorzeń laryngologicznych Odwołującego (w tym wymienionych w pkt. 6 odwołania dokumentów)", "Przywołane przez Odwołującego rozpoznanie niedowładów fałdów głosowych z dysfonią było rozpoznawane w przeszłości i nie znalazło potwierdzenia w aktualnej ocenie specjalistów. Odnosząc się do dokumentacji lekarskiej przedłożonej przez Odwołującego, należy wyjaśnić, że lekarz konsultujący poza procesem orzeczniczym nie ma obowiązku przestrzegania procedury orzeczniczej, która została przewidziana w ustawie o komisjach lekarskich oraz poszczególnych rozporządzeniach. Ocena kwalifikacji schorzenia może być dokonana wyłącznie przez lekarzy orzeczników komisji, nie zaś przez lekarzy specjalistów spoza grona lekarzy określonej komisji", "po analizie przebiegu służby Odwołującego i notatki uzupełniającej do protokołu warunków służby"; "komisja pierwszej instancji wydała orzeczenie po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej zgromadzonej w trakcie procesu orzeczniczego (tj. zaświadczenia lekarskie, badania laboratoryjne, badania diagnostyczne, opinie i konsultacje lekarzy). Analizie poddana została także dokumentacja kadrowa z Centrum Szkolenia Policji w [...] (w tym notatka służbowa z dnia [...] stycznia 2018r.). Jak również wspomniano powyżej lekarze konsultujący na potrzeby orzecznicze nie są uprawnieni do stwierdzania kategorii zdolności do służby i związku schorzeń z warunkami służby, gdyż pozostaje to w gestii komisji lekarskiej."; "Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i wyjaśnienia poczynione powyżej" (...) "ze względu na stopień zaawansowania rozpoznanego u Odwołującego schorzenia opisanego w pkt. 1 rozpoznania jest On trwale niezdolny do służby, zdolny do pracy. Z powodu schorzeń opisanych w ppkt. 2-14 rozpoznania Odwołujący jest zdolny do służby z ograniczeniem, a z powodu schorzeń opisanych w ppkt. 15-24 zdolnym do służby."

Sąd wskazuje ponadto, że CKL wydając zaskarżone orzeczenie miała także na względzie szczegółowe objaśnienia zawarte w ww. Rozporządzeniu, wskazując z jakiego powodu zakwalifikowała Skarżącego do kategorii B - w związku z rozpoznaniem zaburzeń nerwicowych upośledzających lub znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne rokujące poprawę - § 78 pkt 2 Rozporządzenia, zamiast § 78 pkt 3 Rozporządzenia. CKL wskazała, że zgodnie ze szczegółowymi objaśnieniami do § 78 pkt 3 Rozporządzenia do pkt 3 należy kwalifikować zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne po 12 miesiącach nieskutecznego leczenia, zaś leczenie zastosowane u Skarżącego okazało się skuteczne i aktualnie nie stwierdza się objawów uniemożliwiających wykonywanie obowiązków służbowych. CKL wyjaśniło, że zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji analizował przebieg służby Skarżącego i notatki uzupełniającej do protokołu warunków służby, jak również brały pod uwagę przepisy rozporządzenia z 2005r.

Nie można więc zgodzić się ze Skarżącym, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest niedostateczne i niepełne, czy też pomija jakiekolwiek dokumenty medyczne. CKL w sposób adekwatny wyjaśniła, na jakiej podstawie dokonała kwalifikacji schorzeń Skarżącego wraz z kategoriami zdolności do służby. Do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) Skarżącego do określonej kategorii zdolności do służby.

Tym samym należało uznać, że CKL wydając zaskarżone orzeczenie wypełniła przesłanki wynikające zarówno z art. 7, art. 77 § 1, jak i art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż wzięła pod uwagę całość zgromadzonej dokumentacji medycznej, a postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Prawidłowo ustalono stan faktyczny, a wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia są spójne i logiczne. W postępowaniu odwoławczym przeanalizowano materiał dowodowy zgromadzony przed RKL, jak również ten, który przedłożył sam Skarżący w toku postępowania odwoławczego. CKL dokonała prawidłowej kwalifikacji rozpoznanych schorzeń: podstawowego oraz współistniejących, powołując się na prawidłowe przepisy prawa, w tym przede wszystkim na właściwe przepisy ww. Rozporządzenia.

Sąd wskazuje ponadto, że jednym z zarzutów skargi było, w kontekście naruszenia art. 47 ust. 2 u.k.l. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. - przez brak należytego sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego – zakwestionowanie przez Skarżącego kwalifikacji orzeczniczej CKL w zakresie § 55 p 1 – kat. B i § 73 p. 1 - kat. B. W ocenie Skarżącego należało wskazać w ww. przypadkach kat. C, gdyż CKL nie wzięła pod uwagę "Szczegółowych objaśnień i zalecań dotyczących § 55 pod tabelą.

Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić.

Po pierwsze dlatego, że ze Szczegółowych objaśnień i zalecane czynności do § 55 Rozporządzenia wynika, że "Kwalifikacji orzeczniczej dokonuje się w oparciu o objawy kliniczne, stopień uszkodzenia organizmu i jego funkcjonowania. Rozpoznanie powinno opierać się na dokumentacji leczenia szpitalnego lub w poradni specjalistycznej. Diagnostyka obrazowa pełni funkcję pomocniczą." Dodatkowo wskazać należy, że § 55 pkt 2 Rozporządzenia odnosi się do "Innych chorób kręgosłupa upośledzających sprawność ustroju", których u Skarżącego nie stwierdzono. Tym samym objaśnienia do pkt 2 "Według tego punktu należy kwalifikować między innymi: pourazową spondylozę, zespół wąskiego kanału kręgowego i chorobę Forestiera." Nie mogły być brane w rozpoznawanej sprawie pod uwagę.

Po drugie u Skarżącego stwierdzono schorzenie z § 55 pkt 1 Rozporządzenia, w odniesieniu do którego nie ma objaśnień.

Po trzecie Sąd stwierdza, że jakkolwiek zgadza się ze Skarżącym, że w tabeli Działu XII - Choroby układu kostno-stawowego – w kolumnie 5 widnieje zapis kategoria "B/C", oznacza to, że do wyłącznej kompetencji CKL należy klasyfikowanie ww. schorzeń albo do kategorii "B" albo do "C". Sądy administracyjne, co wielokrotnie było podkreślane w orzecznictwie, nie dokonują własnej oceny stanu zdrowia badanego i nie rozważają samodzielnie kwestii medycznych. Rolą Sądu administracyjnego jest zbadanie czy ustalenia stanu faktycznego, na podstawie którego komisje lekarskie wydały orzeczenie, były wyczerpujące i pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności do służby w rozumieniu przepisów orzeczniczych, na podstawie których działają komisje (por. wyrok WSA w Warszawie z 5 lutego 2018r. sygn. akt II SA/Wa 1214/17, dostępny na www.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu CKL przed wydaniem zaskarżonego przeczenia poczynił wystarczające ustalenia faktyczne i orzeczenie wydał na mocy znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, biorąc pod uwagę także zarzuty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Tym samym ww. zarzuty procesowe Skarżącego nie mogły być uznane za zasadne.

Sąd nie znalazł też podstaw do uznania za zasadne zarzutów Skarżącego o naruszenia art. 10 § 1 w zw. z 79 § 1 i 2, w związku z art. 84 § 1 i art. 81 k.p.a. oraz art. 4 i art. 32 ust. 2 u.k.l. w zakresie naruszenia prawa Skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu na każdym jego etapie oraz uniemożliwienia odniesienia się do treści tej opinii, a także zgłoszenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń.

Sąd podziela stanowisko prezentowane w dotychczasowym orzecznictwie NSA, że ww. zarzut mógłby odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykazałaby, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (wyrok NSA z 28 lutego 2018r. sygn. akt II OSK 888/17, dostępny na www.nsa.gov.pl). Skarżący natomiast w żaden sposób nie wykazał, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny. Z akt sprawy wynika ponadto, że CKL zaskarżone orzeczenie poprzedziła zleconymi przez siebie wynikami szczegółowych badań specjalistycznych i konsultacji (chirurga, urologa, pulmonologa, psychiatry, kardiologa, reumatologa, audiologa-foniatry, psychologa, ortopedy, gastrologa, okulisty, neurologa) oraz wywiadem chorobowym i pełnym badaniu przeprowadzonym przez lekarzy specjalistów, mając na względzie stan zdrowia Skarżącego w zakresie jego przydatności do służby w Policji. Dodatkowo proces orzeczniczy, wbrew twierdzeniom Skarżącego, odbywa się bez udziału biegłych lekarzy w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., na co zwracano uwagę już w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. CKL, na podstawie wyników ww. badań i w oparciu o dokumentację medyczną (w tym dokumentację przedłożoną przez Skarżącego), dokonała kwalifikacji zdolności Skarżącego do służby w Policji i rozpoznała ww. schorzenia podstawowe i współistniejące. Stwierdzone u Skarżącego schorzenie podstawowe spowodował, że CKL zadecydowała o orzeczeniu trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą w Policji. Prawidłowe było też wskazanie przez CKL, że ocena kwalifikacji schorzenia może być dokonana wyłącznie przez lekarzy orzeczników komisji, nie zaś przez lekarzy specjalistów spoza grona lekarzy określonej komisji. W tym kontekście powoływane przez Skarżącego dokumenty, także te załączone do pisma z [...] maja 2017r. nie mogły mieć decydującego znaczenia w sprawie. Nawet, gdyby założyć - co jest nieuprawnione w świetle akt sprawy - że CKL nie odniosła się do ww. dowodów, pomijając istotne okoliczności faktyczne, jak również nie wskazała przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności dowodom wskazanym przez Skarżącego i mocy dowodowej, nie mogło by mieć to istotnego znaczenia w sprawie. Ocena kwalifikacji schorzenia, które występują u Skarżącego może być dokonana wyłącznie przez lekarzy orzeczników komisji, co w sprawie miało miejsce, a Sąd nie dokonuje oceny własnej stanu zdrowia Skarżącego, o czym mowa była już wyżej.

Sąd stwierdza ponadto, że oceny CKL w zakresie dolegliwości, które czynią Skarżącego inwalidą trzeciej grupy w kontekście związku tego schorzenia ze służbą, jak również wobec schorzeń, które zdaniem CKL nie mają związku ze służbą, albo które nie powoduje inwalidztwa czy ograniczenia w zdolność do służby – nie podlegają ocenie przez Sąd administracyjny, z uwagi na brak kognicji, o czym mowa w pkt 2 niniejszego uzasadnienia wyroku.

4. Sąd, reasumując stwierdza, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. CKL, wydając zaskarżone orzeczenie działała zgodnie z prawem, powołując właściwe przepisy i wyjaśniając przesłanki, którymi kierowała się wydając zaskarżone orzeczenie.

5. Sąd, mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w puncie pierwszym sentencji, a mając na względzie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji.