Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 242/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 1 marca 2023 r. nr SKO 4102/5/2024 w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

B. K. (dalej: strona) pismem z dnia 26 marca 2024 r. wniosła skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 1 marca 2023 r. nr 4102/5/2024 w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego.

Z dołączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że strona zmarła w dniu [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W zakresie tego pojęcia znajdują się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą.

Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej był spór powstały na tle wsparcia udzielanego w ramach systemu opieki społecznej. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1283), m. in. na podstawie art. 38 tej ustawy. Z treści wskazanego przepisu wyraźnie wynika, że prawo do otrzymania zasiłku okresowego jest prawem ściśle związanym z osobą, która ubiega się o to świadczenie, jako osoba samotnie gospodarująca, w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego (ust. 1 pkt 1). Prawo do otrzymania zasiłku okresowego, mocą decyzji działającego z upoważnienia Burmistrza Strzegomia Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Strzegomiu z dnia 3 stycznia 2024 r. i utrzymującej tą decyzję w mocy zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu, zostało przyznane stronie. Zatem podnieść należy, że prawa i obowiązki wynikające z będącej przedmiotem skargi decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie dotykają sfery prawnej innego podmiotu.

Zasadnym było w związku z powyższym uznanie, że toczące się postępowanie sądowoadministracyjne odnosiło się wyłącznie do uprawnień związanych z osobą zmarłej strony, która o wsparcie w formie zasiłku okresowego ubiegała się ze względu na swoją indywidualną sytuację życiową. Ponadto udziału w sprawie nie zgłosiła żadna osoba, której interesu prawnego dotyczyć mógłby wynik tego postępowania.

W związku z powyższym - zważywszy na śmierć strony, która nastąpiła w toku postępowania sądowoadministracyjnego oraz biorąc pod uwagę, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłej strony - postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.