Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 590/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), Sędzia WSA Monika Krywow, Asesor WSA Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 lutego 2023 r. nr 2401-IEE.7192.2.2023.1.MSN UNP: 2401-23-010506 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie udzielenia przybicia na rzecz licytanta oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. A.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS) z 9 lutego 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

2. Stan sprawy.

2.1. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. (dalej: NUS) prowadzi postępowanie egzekucyjne, w związku z którym 29 listopada 2022 r. miała miejsce trzecia licytacja nieruchomości, stanowiąca współwłasność skarżącego.

Postanowieniem z 29 listopada 2022 r. NUS udzielił przybicia na rzecz licytanta – P. W., który podczas trzeciej licytacji nieruchomości zaoferował najwyższą cenę. Postanowienie doręczono skarżącemu 20 grudnia 2022 r.

Pismem z 29 grudnia 2022 roku (wysłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej S. A. tego samego dnia) skarżący złożył zażalenie zawierające w swej treści również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

DIAS postanowieniem z 9 lutego 2023 r., nr 2401-IEE.7191.1.2023.2.MSN odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie NUS z 29 listopada 2022 r. (postanowienie o odmowie przywrócenia terminu było przedmiotem kontroli tutejszego Sądu w sprawie I SA/Gl 598/23).

Jednocześnie DIAS postanowieniem z 9 lutego 2023 r. nr 2401-IEE.7192.2.2023.1.MSN stwierdził, że zażalenie skarżącego z 29 grudnia 2022 r. na ww. postanowienie organu egzekucyjnego wniesione zostało z uchybieniem 7 dniowego terminu, przewidzianego w art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 479, ze zm. – dalej: u.p.e.a.). Uzasadniając to rozstrzygniecie DIAS wskazał, że skoro postanowienie zostało doręczone skarżącemu 20 grudnia 2022 r., to wniesienie zażalenia dopiero 29 grudnia 2022 r. należy uznać za spóźnione. Zaznaczył, że postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie wniesienia zażalenia, a 27 grudnia 2022 r. był dniem roboczym.

2.2. W skardze zarzucono:

1) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, ze zm. – dalej: k.p.a.) poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkujące uznaniem, iż zażalenie z 29 grudnia 2022 r. na postanowienie NUS wniesione zostało z uchybieniem terminu, podczas gdy wraz przedmiotowym zażaleniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, w którym uprawdopodobnił w sposób dostateczny brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia;

2) naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie strony do organu administracji polegające na nieuzasadnionej odmowie waloru wiarygodności przywołanym w treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia okolicznościom pomimo tego, że nie budziły one wątpliwości z uwagi na przebytą przez skarżącego chorobę, skutkujące nieuwzględnieniem przez organ wniosku o przywrócenie terminu pomimo tego, że uchybienie terminu nie było zawinione przez skarżącego, a wynikało jedynie z jego złego samopoczucia, będącego wynikiem złego stanu zdrowia;

3) naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że skarżący wniósł zażalenie z 29 grudnia 2022 r. na postanowienie NUS z uchybieniem terminu, podczas gdy wraz z przedmiotowym zażaleniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, w którym uprawdopodobnił w sposób dostateczny brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia, a powyższa okoliczność nie została w ogóle uwzględniona podczas wydawania zaskarżonego postanowienia;

4) naruszenie art. 17 § 1 u.p.e.a. poprzez uznanie, że zażalenie z 29 grudnia 2022 r. na postanowienie NUS wniesione zostało z uchybieniem terminu, podczas gdy wraz z przedmiotowym zażaleniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, w którym uprawdopodobnił w sposób dostateczny brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi argumentował, że wystąpiły okoliczności, pozostające w związku z jego chorobą, które uprawdopodabniają, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Przywołał na poparcie swojego stanowiska orzeczenia sądów.

2.3. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zatem podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.).

4. Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a. na postanowienie służy zażalenie, jeżeli u.p.e.a. lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

W analizowanym przypadku skarżącemu służyło zażalenie na postanowienie NUS z 29 listopada 2022 r. o przybiciu na rzecz licytanta, ponieważ stanowi o tym art. 111r § 2 u.p.e.a.

Stosownie natomiast do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten, w związku z art. 144 k.p.a. ma zastosowanie odpowiednie do postanowień, a na mocy art. 18 u.p.e.a. także do postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym.

5. W realiach tej sprawy nie jest kwestionowane, że postanowienie wobec którego skierowane zostało zażalenie doręczono skarżącemu 20 grudnia 2022 r. Zatem przewidziany w art. 17 § 1 u.p.e.a, 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał 27 grudnia 2022 r. Był to wtorek, dzień roboczy.

Zażalenie na to postanowienie zostało natomiast wniesione dopiero 29 grudnia 2022 r. Doszło więc do uchybienia wskazanego, ustawowego terminu do wniesienia zażalenia.

Ponadto Sąd zauważa, że postanowienie z 29 listopada 2022 r. o przybiciu na rzecz licytanta zawiera prawidłowe pouczenie, co do terminu do złożenia zażalenia.

W tym stanie rzeczy, DIAS zasadnie stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po terminie.

W odniesieniu do argumentacji skargi, koncentrującej się na stanie zdrowia skarżącego, jako przyczynie wniesienia zażalenia dopiero 29 grudnia 2022 r., Sąd zauważa, że może ona mieć znaczenie ale tylko w kontekście skuteczności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. To zagadnienie stanowiło jednak przedmiot innego postanowienia DIAS, także zaskarżonego do Sądu i poddanego kontroli w sprawie I SA/Gl 589/23. Kwestia przyczyn uchybienia terminu pozostaje natomiast bez znaczenia dla obiektywnej okoliczności, że termin do wniesienia zażalenia nie został zachowany, a ta właśnie okoliczność jest kluczowa w niniejszej sprawie.

6. Z tych powodów skarga została oddalona.