Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 662/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 44  par. 4,  art. 6, 7, 8,  art. 107  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

U z a s a d n i e n i e:

Powiatowy Zespół Orzekania ds. Niepełnosprawności w [...], wskutek złożonego przez skarżącego wniosku, postanowieniem z [...] 2012 r., na podstawie art. 113 § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 107), dalej: kpa, wyjaśnił wątpliwości co do treści swego postanowienia z [...]2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności.

Ww. organ wysłał odpis ww. postanowienia skarżącemu drogą pocztową w dniu [...]2012 r.

Odpisu powyższego postanowienia skarżący nie odebrał z uwagi na nieobecność w miejscu zamieszkania, w związku z czym w skrzynce pocztowej strony dwukrotnie umieszczono informację o możliwości odbioru przesyłki zawierającej ww. odpis w urzędzie pocztowym, przy czym ponowne awizowano przesyłkę w dniu [...] 2012 r. Termin do odbioru przesyłki upłynął skarżącemu [...]2012 r., a w dniu [...]2012 r., urząd pocztowy nadał nieodebraną przesyłkę organowi (dowód: akta administracyjne organu k. 21).

[...]2012 r., skarżący złożył do ww. organu wniosek o ponowne doręczenie mu zwróconej przez pocztę i nieodebranej przez niego korespondencji, wyjaśniając, że wysłanej korespondencji nie mógł odebrać z uwagi na pobyt w szpitalu w okresie od [...] do [...]2012 r. (dowód: k. 19 – 20 ww.akt).

[...]2012 r. strona odebrała doręczony jej ponownie odpis ww. postanowienia z [...]2012 r. (dowód: k. 17 ww. akt).

[...]2012 r., skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie z [...]2012 r., w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z [...]2011 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, w którym uznał, że ww. postanowienie z [...]2012 r., zostało mu skutecznie doręczone w dniu [...]2012 r.. Ponadto wyjaśnił, że zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, albowiem wniosek ten złożył w siódmym dniu od momentu opuszczenia szpitala, w którym przebywał w okresie od [...] do [...]2012 r., w związku z czym nie mógł dochować terminu do wniesienia zażalenia.

Zaskarżonym postanowieniem z [...]2012 r., Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...], na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 kpa, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że skarżący postanowienie z dnia [...].2012 r. w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji o umorzeniu postępowania odebrał w dniu [...].2012 r. W ocenie organu, termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu [...].2012 r., a skarżący złożył zażalenie w dniu [...].2012 r.. uzasadniając uchybienie terminu pobytem w szpitalu w terminie [...].2012 r.

Jak uznał organ, zgodnie z art. 58 § 1 kpa przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności. Organ stwierdził, że przez brak winy rozumie się uprawdopodobnienie, że dokonanie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, z dołożeniem największego ze strony zainteresowanego wysiłku. Wojewódzki Zespół nie uznał, by skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w przekroczeniu ustawowego terminu, ani że dopełnienie terminu było w powyższym przypadku niemożliwe.

W złożonej skardze na powyższe postanowienie, skarżący wywodził, że organ nie wziął pod uwagę okoliczności, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu [...]2012 r., było skuteczne w świetle treści art. 58 § 2 kpa, albowiem nastąpiło w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Dodatkowo wyjaśnił, że skarżący nie wykazał, iż pobyt w szpitalu wynikał z nagłego zdarzenia, którego nie można było przewidzieć albo, że choroba uniemożliwiła wykonywanie jakichkolwiek czynności w okresie od [...]do [...]2012 r. Wobec powyższego, organ uznał, że niedochowanie przez osobę zainteresowaną terminu do złożenia zażalenia jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]zważył, co następuje:

Ocena zaskarżonej decyzji dokonana w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej, jako: "p.p.s.a.", prowadzi do wniosku, że w zaskarżonym postanowieniu uchybiono przepisom postępowania, tj. art. 6, 7, 8, 9, 58 § 1, 77 § 1 oraz 107 § 3 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W zaskarżonym postanowieniu organ bezpodstawnie przyjął, że doręczenie skarżącemu odpisu postanowienia z [...]2012 r. w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, co do treści swego postanowienia z [...]2011 r., nastąpiło w dniu [...]2012 r., a więc wskutek ponownego doręczenia stronie odpisu orzeczenia. Tymczasem skuteczne doręczenie odpisu tego orzeczenia nastąpiło w dniu [...]2012 r. Jak wynika bowiem z przepisu art. 44 § 4 kpa, doręczenie pisma adresatowi uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia przechowywania pisma przez pocztę, którego strona nie podjęła. Rzecz jasna, warunkiem uznania pisma za doręczone na podstawie wskazanego przepisu, jest uprzednie zawiadomienie adresata przez pocztę o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej i możliwości jego odebrania w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W omawianej sprawie urząd pocztowy dwukrotnie pozostawiał ww. zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej strony. Drugie zawiadomienie (awizowanie powtórne), nastąpiło w dniu [...]2012 r. Strona miała więc czas na odbiór pisma do dnia [...]2012 r. Do tego też czasu pismo pozostawało na poczcie. Jak wynika z pieczęci urzędu pocztowego, zwrot niepojętego przez skarżącego pisma organowi nastąpił w dniu [...]2012 r. (vide: k. 21 akt administracyjnych). Dlatego też organ winien był uznać, że skuteczne doręczenie stronie odpisu postanowienia z [...]2012 r. nastąpiło w dniu [...]2012 r.

W tej sytuacji złożenie przez skarżącego pisma z dnia [...]2012 r. o ponowne doręczenie odpisu ww. postanowienia, powinno było skutkować zupełnie inną reakcją organu niż uwzględnienie zawartego w tym piśmie wniosku. Organ winien był na podstawie art. 9 kpa, z równoczesnym zastosowaniem przepisów art. 6, 7, 8 kpa, poinformować skarżącego o tym, że odpis postanowienia z [...]2012 r., został mu skutecznie doręczony w dniu [...]2012 r. i w tej sytuacji, jego wniosek o ponowne doręczenie przesyłki (w którym podał przyczynę niemożności jej odbioru), może zostać potraktowany jako wniosek o doręczenie kopii odpisu postanowienia z [...]2012 r. Ponadto organ winien był na podstawie ww. przepisów – w nawiązaniu do informacji strony o przebywaniu w szpitalu w okresie od [...] do [...]2012 r. - poinformować również o treści przepisu art. 58 kpa, stanowiącego o możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowych.

Tymczasem poprzez ponowne doręczenie skarżącemu odpisu ww. postanowienia [...]2012 r., został on wprowadzony w błąd, który polegał na mylnym uznaniu, że skuteczne doręczenie odpisu ww. orzeczenia nastąpiło dopiero w dniu [...]2012 r. Błędne przekonanie strony o dacie doręczenia przesyłki, skutkowało okolicznością, że we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, skarżący podane przez siebie okoliczności faktyczne odnosił nie do tego okresu, który winien był zostać zbadany przez organ (więc do okresu od doręczenia postanowienia z [...]2012 r., tj. od dnia [...]2012 r. do upływu siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia), lecz do okresu późniejszego, który nie miał wpływu na rozpatrzenie zasadności złożonego wniosku.

Co istotne, w ślad za błędnym przekonaniem skarżącego, co do daty doręczenia mu przesyłki, organ również uznał, że doręczenie to nastąpiło w dniu [...]2012 r., skutkiem czego badając zasadność wniosku o przywrócenie terminu, swymi ustaleniami objął tak samo błędny okres, jak wskazał to skarżący.

Powyższa sytuacja stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też zachodzą przesłanki do ponownego rozpatrzenia złożonego przez stronę wniosku o przywrócenie terminu. Ponownie rozpoznając ww. wniosek, organ przyjmie za datę doręczenia odpisu postanowienia dzień [...]2012 r., w konsekwencji czego wezwie skarżącego do wskazania okoliczności braku winy w nieterminowym złożeniu zażalenia, w odniesieniu jednak do okresu od doręczenia postanowienia z [...]2012 r., a więc od dnia [...]2012 r. do upływu siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia. Organ będzie miał również na względzie okoliczność, że prawidłowe zastosowanie przepisu art. 107 § 3 kpa, stanowiącego o koniecznych elementach uzasadnienia orzeczenia, nie może ograniczać się – jak miało to miejsce w przypadku rozpoznawanej sprawy – do przytoczenia treści zastosowanego przepisu, lecz winno polegać na wyjaśnieniu podstawy prawnej w odniesieniu do poczynionych ustaleń faktycznych, adekwatnych do rozpoznania wniosku. Nie wystarczy więc stwierdzenie o fakcie dotyczącym uprawdopodobnienia bądź nieuprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu, lecz niezbędne będzie wyjaśnienie, na jakich konkretnie faktach organ opiera swą konkluzję prawną.

W świetle powyższych rozważań, należało skargę uznać za zasadną. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c, p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.