Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 181/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2025-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Geodeta
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Geodezji i Kartografii w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Geodezji i Kartografii do rozpoznania wniosku skarżącego J. S. z dnia 3 maja 2024 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Dyrektora Geodezji i Kartografii na rzecz skarżącego J. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 listopada 2024 r. złożonym elektronicznie J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Dyrektora Geodezji i Kartografii w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł o:

1. ustalenie, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 3 maja 2024 r.;

2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 3 maja 2024 r. w pełnym żądanym zakresie bez ukrywania/zamazywania informacji publicznych przez organ pod "czarnymi kwadratami":

tj. skarżący podtrzymuje wniosek z 03 maja 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w całości i wnosi o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w pełnym żądanym zakresie:

- udzielenia tych informacji, które zostały zakryte przez organ przez czarne kwadraty,

- udzielenia tych informacji, których organ w ogóle nie udostępnił, ponieważ stwierdził, że organ rzekomo zwrócił wyniki prac ocenione w sposób negatywny wykonawcy

- oraz w zakresie pozostawania bez udostępnienia tj. pozostawiania w bezczynności i przewlekłości w zakresie udostępnienia dokumentów pod identyfikatorem [...] w terminie 14 dni;

4. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

5. stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

6. wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł,

7. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi J. S. wskazał, że w dniu 3 maja 2024 r. złożył za pośrednictwem E-PUAP organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wedle wniosku o dostęp do informacji publicznej wniesiono o:

- udostępnienie informacji publicznej z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych w następującym zakresie:

1. Dla pracy geodezyjnej opatrzonej identyfikatorem zgłoszenia prac [...] - wznowienie znaków granicznych:

a) pełną treść całości dokumentacji dokumentów zgłoszenia prac [...] wraz z pełną treścią wszystkich załączników

b) pełną treść całości dokumentacji przekazanych wyników prac [...] wraz z pełną treścią wszystkich załączników (opis słowny oraz opis graficzny)

c) pełną treść całości dokumentacji weryfikacji (wszystkie protokoły weryfikacji) pracy [...] dla wyniku weryfikacji pozytywny oraz dla wyniku weryfikacji negatywny - wraz z pełną treścią wszystkich załączników

d) pełną treść całości dokumentacji przyjęcia do zasobu wyników pracy [...] wraz ze sporządzoną mapą (dokumentacją graficzną) wraz z pełną treścią wszystkich załączników.

Pomimo upływu tego terminu, do dnia wniesienia skargi podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił pełnej żądanej odpowiedzi, w przeważającej większości informacje publiczne, o które wnoszono zostały przez organ ukryte pod postacią graficzną "czarnych kwadratów". Organ jedynie udostępnił informację o danych identyfikacyjnych osoby, którym przedsiębiorca lub kierownik jednostki organizacyjnej powierzył samodzielne wykonywanie czynności składających się na zgłaszane prace geodezyjne lub funkcję kierownika tych prac w postaci imienia i nazwiska E. P., numeru i zakresu uprawnień.

W ocenie skarżącego organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności i w przewlekłości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, ponieważ zakrył pod czarnymi kwadratami m.in. takie informacje publiczne jak:

- nazwa wykonawcy prac geodezyjnych zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy

- adres wykonawcy prac geodezyjnych

- adres poczty e-mail

- podpis wykonawcy prac geodezyjnych

Na dokumencie weryfikacji wyników prac organ zakrył informacje publiczne:

- osoba dokonująca weryfikacji

- imię, nazwisko, nazwa wykonawcy prac geodezyjnych

- data i podpis organu lub i osoby upoważnionej przez organ.

Za niewystarczające uznał skarżący tłumaczenie organu, że co do weryfikacji negatywnej dokumentację zwrócił wykonawcy prac, bowiem organ winien mieć przynajmniej kopię dokumentów wykonawcy na podstawie, której orzekł o weryfikacji negatywnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazano, że w dniu 15 maja 2024 r.(pismem nr [...]) organ udzielił wnioskodawcy żądanych informacji publicznych na podany przez wnioskodawcę adres ePUAP, czyli przed terminem wynikającym z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na ochronę danych osobowych dysponent zanonimizował w udostępnianych kopiach zgłoszenia prac geodezyjnych, wystąpień o dodatkowe materiały i zawiadomień o przekazaniu wyników zgłoszonych prac geodezyjnych informacje dotyczące: nazwy wykonawcy prac geodezyjnych, jego adresu i identyfikatora w postaci numeru NIP; adres poczty elektronicznej, e-mail); dane kontaktowe wykonawcy prac; dane identyfikujące osoby, którym przedsiębiorca powierzył samodzielne wykonanie czynności składających się na zgłaszane prace geodezyjne; imię i nazwisko oraz podpis wykonawcy prac geodezyjnych. Ponadto na kopiach protokołów z weryfikacji wyników zgłoszonych prac dysponent zanonimizował dane o osobach dokonujących weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych oraz podpisy osób upoważnionych przez organ, a także dane wykonawcy prac geodezyjnych.

Organ poinformował wnioskodawcę, że udostępnienie materiałów zasobu odbywa się odpłatnie w trybie przepisów ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.).

W zakresie wyników prac geodezyjnych o identyfikatorze [...], których weryfikacja zakończyła się 19.03.2024 r. wynikiem negatywnym, Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zgodnie z art. 12b ust.6 Pr.geod. poinformował, że w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W związku z powyższym dysponent udzielił Wnioskodawcy odpowiedzi, że Organ nie posiada takich informacji i tym samym nie może ich udostępnić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność i przewlekłe postępowanie Dyrektora Geodezji i Kartografii w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 3 maja 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga na bezczynność jest skargą na naruszający prawo stan postępowania administracyjnego, w którym mimo upływu określonego prawem terminu właściwego dla załatwienia indywidualnej sprawy, rozstrzygnięcie nie zostało wydane. Z kolei skarga na przewlekłość jest skargą na stan postępowania, w którym opieszałość organu powoduje niezałatwienie sprawy niezwłocznie lub szybciej, niż to wynika z art. 35 § 1-3a k.p.a. lub z przepisów szczególnych (por. wyrok NSA z 13 kwietnia 2023 r., I OSK 2257/22, opubl. w CBOSA).

Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok NSA z 9 października 2018 r., sygn. akt I OSK 1987/2018, opubl. w CBOSA).

Postępowanie jest prowadzone przewlekle, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód (por. uchwała NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, opubl. w CBOSA).

O przewlekłym prowadzeniu postępowania w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. można mówić tylko wówczas, gdy jeszcze nie upłynął termin do wydania decyzji określony według przepisów wskazanych w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., a organ przy dołożeniu należytej staranności mógłby sprawę załatwić przed upływem tych terminów. Po ich upływie ocenie może podlegać jedynie stan bezczynności organu (por. postanowienie NSA z 4 grudnia 2019 r., II OSK 2317/19, opubl. w CBOSA).

Wyjaśnić także należy, że bezczynność i przewlekłość są pojęciami rozłącznymi. Oznacza to, że w tej samej sprawie nie może występować zarówno bezczynność, jak i przewlekłość (por. wyrok NSA z 7 września 2022 r., II OSK 871/22, opubl. w CBOSA).

Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany ustalić rzeczywistą postać zwłoki organu administracji (bezczynność albo przewlekłość), bez względu na to, jak została sformułowana skarga dotycząca niezałatwienia sprawy przez organ administracji (por. wyrok NSA z 7 września 2022 r., II OSK 871/22; postanowienie NSA z 4 grudnia 2019 r., II OSK 2317/19 - opubl. w CBOSA).

Jednocześnie należy zauważyć, że niezależnie od tego, czy zostanie stwierdzona bezczynność, czy przewlekłość to prawne konsekwencje są takie same. Sąd bowiem, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje zatem tymi samymi środkami prawnymi, ich zastosowanie jest zaś obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej (por. postanowienie NSA z 11 sierpnia 2021 r. II OSK 1422/21, opubl. w CBOSA).

Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 t.j., dalej "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11 maja 2011 r., I OSK 716/11; z 26 maja 2011 r., I OSK 857/11 – CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności.

Na gruncie u.d.i.p. przyjmuje się, że stan bezczynności może mieć miejsce w przypadku podmiotu, który będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w odpowiedni sposób i formie, wbrew przepisom prawa, w okolicznościach w nich przewidzianych ani nie udostępnia w nakazanym terminie, w drodze czynności materialno-technicznej, żądanej informacji, ani też nie podejmuje innego działania mającego na celu załatwienie wniosku. W szczególności nie wydaje decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (np. z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) albo o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.), względnie nie informuje pisemnie wnioskodawcy, że żądana informacja znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej, bądź że jest udostępniana w odrębnym (szczególnym) trybie albo że informacji tej nie posiada, bądź że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Bezczynność zachodzi również wówczas, gdy organ udzieli informacji niepełnej.

W każdym z tych przypadków zakreślony w cytowanym art. 13 ust. 1 u.d.i.p. czternastodniowy termin wyznacza podstawowe czasowe ramy, w których organ powinien przeprowadzić działania związane z oceną wniosku o udostępnienie informacji publicznej i jego załatwieniem.

W sprawie niniejszej nie było kwestionowane, że Dyrektor Geodezji i Kartografii jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Sporny był natomiast charakter wnioskowanej informacji jako publicznej. Skarżący żądał udostępnienia pełnej treści całości dokumentacji zgłoszenia konkretnych prac geodezyjnych wraz z pełną treścią wszystkich załączników.

W przedmiotowej sprawie organ pismem z dnia 15 maja 2024 r. przesłał skarżącemu żądane dokumenty w postaci zanonimizowanej. W udostępnianych kopiach zgłoszenia prac geodezyjnych, wystąpień o dodatkowe materiały i zawiadomień o przekazaniu wyników zgłoszonych prac geodezyjnych organ zanonimizował dane informacje dotyczące: nazwy wykonawcy prac geodezyjnych, jego adresu i identyfikatora w postaci numeru NIP; adres poczty elektronicznej, e-mail); dane kontaktowe wykonawcy prac; dane identyfikujące osoby, którym przedsiębiorca powierzył samodzielne wykonanie czynności składających się na zgłaszane prace geodezyjne; imię i nazwisko oraz podpis wykonawcy prac geodezyjnych. Ponadto na kopiach protokołów z weryfikacji wyników zgłoszonych prac dysponent zanonimizował dane o osobach dokonujących weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych oraz podpisy osób upoważnionych przez organ, a także dane wykonawcy prac geodezyjnych.

Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, skonkretyzowanego przez ustawodawcę w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, wedle którego przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA z dnia 25 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 12 grudnia 2012 r. o sygn. akt I OSK 2149/12).

Sąd nie neguje stanowiska zawartego w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2024 r., IV SAB/Po 66/24, iż rezultaty prac geodezyjnych zlecanych przez uprawniony organ, w wyniku których powstają dokumenty, które, po weryfikacji zostają wpisane do ewidencji materiałów i zasobów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowią przejaw działania uprawnionego organu, a zatem stanowią informacje, które podlegają ujawnieniu w trybie u.d.i.p.

Niemniej ustawa o dostępie do informacji publicznej dając prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku.

Sąd w pełni podziela pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 2 października 2024 r. sygn. akt III OSK 92/23 (LEX nr 3777089), zgodnie z którym sprawa przyjęcia opracowań do zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest sprawą indywidualną wykonawcy tych prac rozstrzyganą przez organ administracji bądź w drodze przyjęcia lub zwrotu wyników prac zgłoszonych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, bądź w określonych sytuacjach decyzją administracyjną. Dane dotyczące dat zgłoszonych prac, dat ich przyjęcia oraz ilość protokołów weryfikacji odnoszące się do konkretnego przedsiębiorcy w określonym przedziale czasowym dają wiedzę wyłącznie na temat rozmiaru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a porównanie ilościowe zgłoszeń, przyjęć i protokołów weryfikacji umożliwia wyciągnięcie wniosków, co do jakości wykonywanych robót geodezyjnych. Uzyskana na podstawie żądanych danych informacja nie ma zatem charakteru publicznej, gdyż nie dotyczy jakiejkolwiek sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.i.d.p., nie daje jakiejkolwiek wiedzy na temat funkcjonowania i działalności organu władzy publicznej.

Podkreślić należy, iż organ rozpoznający taki wniosek powinien mieć na uwadze, że nie każde dane podlegają pełnemu ujawnieniu. W razie kolizji między zasadą jawności informacji publicznych, a ochroną prywatności i danych osobowych osób fizycznych, dopuszczalny będzie jedynie taki sposób udostępniania informacji publicznej, który nie naruszy wskazanych dóbr chronionych (np. anonimizacja danych wrażliwych). W przypadku, gdy pomimo dokonania takiego zabiegu, możliwa będzie identyfikacja osoby, której dane dotyczą, należy odmówić udostępnienia informacji publicznej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że organ w piśmie z 15.05.2024 r. w żaden sposób nie wyjaśnił wnioskodawcy, dlaczego zakrył pod czarnymi kwadratami m.in. takie informacje jak: nazwa i adres wykonawcy prac geodezyjnych, jego podpis czy adres poczty e-mail.

Organ nie powołał się również na żadne wyłączenie np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, które usprawiedliwiałoby nieujawnienie takich informacji jak dane osoby dokonującej weryfikacji, czy data i podpis organu lub i osoby upoważnionej przez organ.

Obowiązkiem organu jest udzielenie informacji dotyczącej każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub wykonuje powierzone mu państwowe lub samorządowe zadania, nawet jeżeli nie wyraził on zgody na udzielenie takiej informacji. Obowiązek ten nie obejmuje natomiast informacji dotyczących pracowników niespełniających funkcji publicznych, mających związek z pełnieniem tych funkcji, gdyż w tym przypadku podlegają one prawnej ochronie, a ich udostępnienie może nastąpić jedynie za zgodą danego pracownika. Brak takiej zgody wyklucza zatem udostępnienie informacji publicznej. Pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" odnosi się do osoby, która w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne, z wyłączeniem stanowisk usługowych i technicznych. Ustalenie czy dana osoba pełni funkcję publiczną powinno odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne.

Zatrudnienie na stanowisku urzędniczym nie oznacza, że osoba pełni funkcję publiczną a w konsekwencji, że informacja o niej jest publiczna. W wyroku z 23 marca 2017 r., I OSK 3074/15, NSA stwierdził, że osoby pełniące funkcje publiczne definiuje się głównie poprzez odwołanie do postanowień art. 115 § 13 pkt 4 i § 19 k.k. oraz do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych.

To samo dotyczy danych wykonawcy. Tutaj też organ nie pokusił się o wyjaśnienie dlaczego nie udostępnił tych danych.

Odwołując się do zasad wykładni systemowej przepisu art. 11 ust. 1 p.g.k., wykonawcą prac geodezyjnych lub kartograficznych może być:

1) przedsiębiorca, którym w rozumieniu art. 431 k.c. oraz art. 4 ust. 1 pr. przed. może być:

a) osoba fizyczna,

b) osoba prawna,

c) jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną (art. 331 k.c.), której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

2) jednostka organizacyjna – państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, utworzona przez gminę, powiat albo samorząd województwa w celu wykonywania jej zadań;

3) osoba legitymująca się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji i kartografii w przypadku wykonywania przez tę osobę funkcji biegłego sądowego, o którym mowa w art. 278–291 k.p.c., ustanawiana przez prezesa sądu okręgowego na zasadach określonych w art. 157 § 1 ustawy z 27.07.2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 24.01.2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz.U. Nr 15, poz. 133);

4) mierniczy górniczy, o którym mowa w dziale IV (art. 58 i n.) p.g.g.

W związku z powyższym w ocenie Sądu organ pozostaje w bezczynności, bowiem nie udzielił żądanej informacji w pełnym zakresie i nie uzasadnił dlaczego poddał anonimizacji pozostałe dane. Natomiast nie jest rolą Sądu poszukiwanie za organ przyczyny takiego działania. Obowiązkiem organu jest udostępnienie informacji publicznej, bądź wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji, względnie poinformowanie wnioskodawcy, że żądana informacja nie znajduje się w jego posiadaniu. W przypadku nieudzielenia wnioskodawcy pełnej żądanej informacji, należy wskazać mu, co legło u podstaw takiego postępowania organu. Organ winien zatem przeanalizować, które wnioskowane dane stanowią informację publiczną, a które nie.

Mając powyższe na względzie, Sąd w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z 3 maja 2024 r. w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji wyroku. Orzekając w zakresie uregulowanym w art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak wysłania żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie nie wynikał z celowego działania organu. Organ odpowiedział na wniosek skarżącego w ustawowym terminie.

Należy mieć na uwadze, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że prawo naruszono w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2451/14, CBOSA). W przedmiotowej sprawie organ podjął czynności w zakresie rozpoznania wniosku, i udostępnił wnioskowaną informację publiczną, choć w niepełnym zakresie. Nie można zatem dopatrzeć się ze strony organu lekceważenia skarżącego, czy też przewlekłego, celowego przedłużania postępowania. Z tych samych względów sąd uznał, że w sprawie brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny.

Ponadto Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie w zakresie w jakim dotyczyła nieudostępnienia wyników prac geodezyjnych, których weryfikacja zakończyła się 19.03.2024 r. wynikiem negatywnym.

Państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny został zdefiniowany jako zbiory danych prowadzony na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne. Częścią tak rozumianego państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, prowadzony przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu przy pomocy geodetów powiatowych (art. 2 pkt 10c Pr.geod). Tak zdefiniowany zasób geodezyjny i kartograficzny nie obejmuje akt administracyjnych wytworzonych w związku z weryfikacją opracowań geodezyjnych, które końcowo nie zostały przyjęte do zasobu. Za takim stanowiskiem przemawia również treść art. 24 ust. 4 Pr. geod., zgodnie z którym każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym, co oznacza, że ograniczenie to nie obejmuje dokumentacji nie włączonej do operatu.

W związku z powyższym, w pozostałym zakresie skargę oddalono, o czym orzeczono w punkcie 3 wyroku. O kosztach postępowania należnych skarżącemu orzeczono w punkcie 4 wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.