Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 76/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Rada Adwokacka
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 2, art. 177 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15zzs ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 46 pkt 20, art. 68 ust. 6
journal: Dz.U. 2020 poz 875
law: Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- CoV-2

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1145/19 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej i zwrotu wpisu w sprawie ze skargi L.T. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z listy adwokatów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1145/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną L.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1145/19, a także zwrócił L.T. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi L.T. (dalej "skarżąca") 11 maja 2020 r. Skarga kasacyjna została zaś złożona 23 czerwca 2020 r. drogą elektroniczną, czyli jeden dzień po terminie. Sąd stwierdził bowiem, że od 14 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r. bieg terminów sądowych i procesowych był zawieszony zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.; dalej "ustawa COVID"). Tym samym termin na wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg 24 maja 2020 r. i upływał 22 czerwca 2020 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że zgodnie z ustawą z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875; dalej "ustawa zmieniająca") bieg terminów rozpoczął się ponownie 24 maja 2020 r., natomiast zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia WSA z uzasadnieniem. Wobec tego należało uznać, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 23 czerwca 2020 r. i skarga kasacyjna została wniesiona w terminie. Na marginesie skarżąca dodała, że termin rozpoczęcia biegu terminu pism procesowych wypadł 24 maja 2020 r., tj. w święto, co nie powinno być zaliczane do liczenia terminów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło 11 maja 2020 r. Jednak w tym czasie terminy procesowe były zawieszone i nie rozpoczynały biegu, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 ustawy COVID. Przepis ten został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy zmieniającej.

Rozpoczęcie biegu terminów przewidział art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej. Wynika z niego, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy COVID, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej.

Wobec tego należy stwierdzić, że ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, które nastąpiło 15 maja 2020 r. Za dzień wejścia w życie tej ustawy należy więc uznać 16 maja 2020 r. Wobec tego terminy procesowe były zawieszone do 23 maja 2020 r., co prawidłowo ustalił Sąd I instancji. Na stanowisku takim stanęli również przedstawiciele orzecznictwa i doktryny (por. postanowienie NSA z: 26 lutego 2021 r., sygn. akt III FZ 181/21, 14 października 2020 r., sygn. akt II GSK 964/20, R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Zmiany w KPA i PPSA wynikające z regulacji COVID-19. Komentarz, Warszawa 2020, s. 14).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na fakt, że 24 maja rozpoczął się bieg terminów nie ma wpływu to, że była to niedziela, czyli dzień wolny od pracy. Próżno szukać przepisu, który przewidywałby, że termin nie może zacząć biegu w dzień wolnym od pracy. Odmienne regulacje można zaobserwować w przypadku zakończenia biegu terminu. Przykładowo – ustawa p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Regulacja ta stanowi wyraz troski ustawodawcy o to, by termin procesowy nie uległ de facto skróceniu, jeżeli jego ostatni dzień wypada w dzień wolny od pracy. Nie ma natomiast zastosowania do początku biegu terminu (por. postanowienie NSA z 7 października 2020 r., sygn. akr II FZ 449/20).

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zasadnie Sąd I instancji uznał, że terminu do złożenia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg 24 maja 2020 r, a więc ostatnim dniem 30-dniowego terminu na złożenie skargi kasacyjnej był 22 czerwca 2020 r. Wobec tego skarga kasacyjna złożona przez skarżącą następnego dnia była spóźniona i jako taka została zasadnie odrzucona przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.