Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 91/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 132
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 1, 6 i 7
journal: Dz.U. 2016 poz 1726
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Danuta Kania Protokolant Referent stażysta – Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia niezdolności do zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Komendant [...] Wojskowego Oddziału [...] w W. skierowaniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], wystąpił do Rejonowej Wojskowej Komisji [...] w G. o orzeczenie zdolności [...]. M. S. do zawodowej służby wojskowej.

Rejonowa Wojskowa Komisja [...] w G. orzeczeniem z dnia [...] września 2018 r. nr [...], działając na podstawie art 5 ust 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 173) oraz § 11, § 16 ust. 1 i 2 oraz § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 i 7 pkt 2 i 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.), rozpoznała u skarżącego M. S.:

A. Schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej:

1) Przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego na podłożu zmian zwyrodnieniowych wielopoziomowych z kręgozmykiem przednim L3/L4, dyskopatią L3/L4/L5/S1 ze stenozą kanału kręgowego z utrwalonymi deficytami neurologicznymi znacznie upośledzającymi sprawność ustroju – § 62 pkt 2, § 34 pkt 7;

B. Schorzenia współistniejące:

2) Braki uzębienia – § 24 pkt 1;

3) Blizna po hemioplastyce lewostronnej – § 3 pkt 1

i w tej sytuacji orzekła u niego kategorię N – Zał. 1 Grupa II – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz to, że schorzenie wymienione w pkt 1 – 3 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową, jak również zaliczono go do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia z datą powstania grupy inwalidztwa [...] września 2018 r.

W uzasadnieniu podała, że ustalenia zawarte w orzeczeniu dokonano w oparciu o posiadaną dokumentację lekarską i orzeczniczą oraz aktualne wyniki badań i konsultacji specjalistycznych, a istniejące wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa pomimo długotrwałego leczenia (przebywania na zwolnieniu lekarskim) oraz przebytego leczenia operacyjnego w dniu [...] kwietnia 2018 r., nie przyniosły poprawy umożliwiającej pełnienie dalszej służby wojskowej.

W odwołaniu z dnia [...] października 2018 r. do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., skarżący nie zgodził się z zaskarżonym orzeczeniem.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., § 11 ust. 1 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013) a także § 7 pkt 1 i § 22 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu podała, że skarżący został skierowany do RWK[...] w związku z niewykonywaniem zadań służbowych z powodu choroby trwającej nieprzerwanie przez trzy miesiące. W czasie postępowania RWK[...] wykonała u orzekanego szereg badań dodatkowych i konsultacji specjalistycznych, w tym konsultację neurologiczną i ortopedyczną. W wyniku tych konsultacji, w oparciu o badania specjalistyczne z badaniami obrazowymi, jak i analizę dokumentacji medycznej przedstawionej przez [...] M. S., RWK[...] rozpoznała przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego na podłożu zmian zwyrodnieniowych wielopoziomowych z kręgozmykiem przednim L3/L4, dyskopatią L3/L4/L5/S1 że stenozą kanału kręgowego z utrwalonymi deficytami neurologicznymi znacznie upośledzającymi sprawność ustroju kwalifikując orzeczniczo wg § 62 pkt 2 i § 34 pkt 7. Rozpoznanie to znajduje rzetelne oparcie we wszystkich dokumentach medycznych zgromadzonych w tej sprawie, a w szczególności: badanie MR1 z dnia [...] listopada 2017 r., karta informacyjna z leczenia szpitalnego w Klinicznym Oddziale [...] WSzK z Polikliniką w B., badanie MR kręgosłupa lędźwiowego z dnia [...] lipca 2018 r. Do odwołania skarżący nie dołączył dokumentacji medycznej, która mogłaby wskazywać na inny stan faktyczny, aniżeli stwierdzony w zaskarżonym orzeczeniu. Dlatego w opinii zespołu orzeczniczego CWKL, nie ma potrzeby przeprowadzenia dodatkowych badań specjalistycznych czy obserwacji szpitalnej dla celów orzeczniczych i w związku z tym odwołanie rozpatrzono na podstawie dokumentacji zgromadzonej w sprawie. Stwierdzone w treści odwołania "ewentualne dalsze leczenie" nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji medycznej, chociaż jest oczywistym, że wobec niewystarczających efektów dotychczasowego leczenia, lekarze prowadzący będą proponować kolejne procedury medyczne. Nie ma jednak żadnych przesłanek do uwzględnienia niepewnych rezultatów planowanego postępowania przy komisyjnej ocenie zdolności orzekanego do zawodowej służby wojskowej. Ponadto komisja prawidłowo zastosowała przywołane wyżej przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. § 34 pkt 7 i § 62 pkt 2 w załączniku 1 grupa II przepisów obowiązujących w dniu wydania zaskarżonego orzeczenia, co odpowiada kategorii zdrowia N – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Stwierdzone upośledzenie funkcji organizmu uzasadnia adekwatne zaliczenie orzekanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego go orzeczenia w zakresie niezdolności do zawodowej służby wojskowej, przeprowadzenie dowodu z zalecenia dr. n. med. W. N. z dnia [...] grudnia 2018 r. na okoliczność wykazania istnienia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych zarzucając:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy tj.

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na niewłaściwym zastosowaniu przedmiotowego przepisu poprzez utrzymanie w mocy wadliwego orzeczenia organu I instancji,

2) art. 7, 77 k.p.a. polegające na niewłaściwym zastosowaniu tychże przepisów poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, jak również brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, czego skutkiem była przedwczesna konstatacja organu, iż "nie ma potrzeby przeprowadzenia dodatkowych badań specjalistycznych czy obserwacji orzeczniczych", podczas gdy powyższe było niezbędne mając na względzie twierdzenia w przedmiocie niedokończonej diagnostyki medycznej związanej z operacyjną stabilizacją kręgosłupa krzyżowo – lędźwiowego;

II. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego tj. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. wyjście na jaw nowych okoliczności potwierdzających twierdzenia, iż po przeprowadzonym zabiegu operacyjnym polegającym m.in. na stabilizacji międzykolcowej L3/L4 nastąpi powrót do sprawności fizycznej w ciągu 3 miesięcy od operacji (por. zalecenie lekarskie z dnia [...] grudnia 2018 r. wystawione przez dr n. med. W. N.); w konsekwencji brak podstaw do uznania go jako trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu podał, że został uznany przedwcześnie za "trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej", a tym samym wadliwie przypisanym do tejże kategorii, Organ uznał, iż podnoszone przez niego twierdzenia w przedmiocie odzyskania sprawności fizycznej po przeprowadzonym zabiegu operacyjnym nie zasługują na uwzględnienie, albowiem nie zostały przedłożone na tę okoliczność żadne dokumenty. Organy obu instancji zaniechały czynności zmierzających do weryfikacji twierdzeń strony tj. nie zostały przeprowadzone dodatkowe badania specjalistyczne bądź obserwacje orzecznicze, co też było niezbędne dla sprawdzenia podnoszonych przez niego twierdzeń. Jak wynika z zalecenia lekarskiego z dnia [...] grudnia 2018 r. dr n. med. W. N., specjalisty z zakresu neurochirurgii – neurologa, "skarżący po zabiegu rokuje powrót do sprawności fizycznej w ciągu 3 miesięcy od operacji". Nadto z treści zalecenia wynika dokładne rozpoznanie oraz rodzaj zabiegu, na którego przeprowadzenie oczekuje skarżący.

W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. wniosła o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodano, że do wniesionego odwołania skarżący nie załączył żadnej dokumentacji, a mając na uwadze kompletność i rzetelność zgromadzonej w sprawie dokumentacji orzeczniczej, w opinii zespołu orzeczniczego CWKL nie istniała potrzeba przeprowadzenia dodatkowych badań specjalistycznych czy obserwacji szpitalnej dla celów orzeczniczych, wobec czego odwołanie rozpatrzono na podstawie dokumentacji zgromadzonej w sprawie. Dokumenty te zaś były wystarczające do dokonania oceny, że RWK[...] w G. przeprowadziła prawidłowo postępowanie orzecznicze w sprawie, w trybie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r., dokonała właściwego rozpoznania schorzenia orzekanego i prawidłowo zakwalifikowała je do § 62 pkt 2 i 34 pkt 7 zał. Nr. 1 do tegoż rozporządzenia. Podkreślono, iż postępowanie orzecznicze zakończyło się w dniu [...] listopada 2018 r. poprzez wydanie przez CWKL zaskarżonego orzeczenia i na ten dzień organy orzekające posiadały pełną oraz wystarczającą dokumentację orzeczniczą do wydania przedmiotowych orzeczeń. Wskazywane przez skarżącego zalecenia dr. n. med. W. N. z dnia [...] grudnia 2018 r. w związku z jego wpisem: skarżący po zabiegu rokuje powrót do sprawności fizycznej w ciągu 3 miesięcy od operacji, zostały wydane już po zakończeniu procesu orzeczniczego, zatem nie mogą mieć wpływu na treść wydanego orzeczenia. Ponadto dokument ten jest tylko prognozą lekarską (a nie rozpoznaniem schorzenia) przy tym został wydany nie przez lekarza orzecznika WKL (bądź konsultanta WKL). Nie można bowiem oceniać prawidłowości wydanych przez WKL orzeczeń w oparciu o wyniki badań które zostały przeprowadzone po zakończeniu postępowania orzeczniczego i nie były znane wojskowym komisjom orzekającym. Ponadto sąd administracyjny nie posiada kompetencji do podważania ustaleń lekarskich, tj. rozpoznania schorzenia, stopnia nasilenia schorzenia i przyporządkowania do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej oraz dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie. Subiektywna ocena skarżącego co do stanu zdrowia nie przesądza o niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia. Interpretacja wyników badań należy do lekarzy orzeczników WKL, bowiem posiadają oni stosowna wiedzę nie tylko z zakresu medycyny lecz również w kwestii zależności czynników obiektywnych stanu zdrowia żołnierza, a ich wpływu na zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Dla takiej oceny nie mają znaczenia inne zaświadczenia lekarskie bądź opinie lekarskie, a tylko lekarzy orzeczników WKL. Istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest bowiem stwierdzenie stanu zdrowia orzekanego, tak jak jest to w typowym badaniu lekarskim lekarza z NFZ, ale rozstrzygnięcie o zdolności orzekanego do służby wojskowej. W omawianym przypadku – stwierdzono niezdolność orzekanego do zawodowej służby wojskowej, a jeżeli na moment orzekania wyniki badań skarżącego stwierdzają ewidentnie występowanie konkretnego schorzenia powiązanego z określoną kategorią zdrowia, to jest on niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od jej orzeczenia służy zatem odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania – skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 ustawy).

Należy zaznaczyć, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a nadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej.

Podkreślić należy, że tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postepowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze z.), ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory k.p.a. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań. Sąd zaś kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia, podmiot kierujący dołącza do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej posiadane dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego i mogą mieć znaczenie dla ustalenia związku choroby lub ułomności z zawodową służbą wojskową, a w myśl § 17 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, w szczególności na podstawie:

1) odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego;

2) informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3) historii chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

4) wyników pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

5) karty badań profilaktycznych i okresowych;

6) książki zdrowia żołnierza zawodowego;

7) informacji zawartej w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego;

8) akt postępowania powypadkowego.

Z kolei według § 23 ust. 2, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

Z powyższego przepisu wynika, że organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzenia ponownych badań lekarskich oraz specjalistycznych i orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a jedynie w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom ze skargi, organ podjął niezbędne kroki do wyjaśnienia sprawy, w wystarczający sposób zebrał i prawidłowo ocenił w swobodny, a nie w dowolny sposób materiał dowodowy oraz w sposób przekonywający uzasadnił też swoje rozstrzygnięcie.

Podkreślenia wymaga, że w myśl § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, m.in. właściwa do orzekania o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej jest Rejonowa Wojskowa Komisja [...] w G., a zgodnie z § 7, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. jest właściwa m.in. w zakresie rozpatrywania odwołań od orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich.

Należy w tym miejscu wskazać skarżącemu, że istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia (tak jak w typowym badaniu lekarskim), ale rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej. Wiedza medyczna służy w tym wypadku do kwalifikacji stanu zdrowia do jednej z kategorii zdolności w ramach określonej grupy.

Wbrew zarzutowi ze skargi, RWK[...] i CWKL dysponowały wystarczającą dokumentacją lekarską i wobec powyższego CWKL nie miała obowiązku przeprowadzania dodatkowych badań specjalistycznych, czy też obserwacji szpitalnej.

Stąd też rozpoznając u skarżącego przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego na podłożu zmian zwyrodnieniowych wielopoziomowych z kręgozmykiem przednim L3/L4, dyskopatią L3/L4/L5/S1 ze stenozą kanału kręgowego z utrwalonymi deficytami neurologicznymi znacznie upośledzającymi sprawność ustroju, istniała podstawa prawna do zakwalifikowania tego schorzenia do § 62 pkt 2 i § 34 pkt 7 załącznika nr 1 do rozporządzenie "Wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych", a w konsekwencji do orzeczenia kategorii N Grupa II – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

W dalszej części wskazać należy skarżącemu, że jego ewentualne twierdzenia przed CWKL o odzyskaniu po przeprowadzonym zabiegu operacyjnym "sprawności fizycznej" nie zasługują na uwzględnienie, bowiem w zakresie orzeczniczym nie ocenia się sprawności fizycznej, lecz zdolność – w przypadku skarżącego – do zawodowej służby fizycznej i w konsekwencji są to dwa odrębne rozpoznania.

Ponadto prawdą jest, że już po zakończonym procesie orzeczniczym (zakończonym postępowaniu administracyjnym), dr n. med. W. N. – specjalista z zakresu neurochirurgii – neurologa, lecz nie będący członkiem komisji lekarskiej i nie uczestniczący w procesie orzeczniczym skarżącego, w zaleceniu z dnia [...] grudnia 2018 r. stwierdził, że "skarżący po zabiegu rokuje powrót do sprawności fizycznej w ciągu 3 miesięcy od operacji".

Zatem zauważyć należy, że po pierwsze nie są to nowe okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bo powyższe "zalecenie" wydał lekarz nie będący uprawniony do orzekania w sprawie skarżącego. Po drugie, co już wyżej zaznaczono, w powyższym zaleceniu jest mowa o powrocie do sprawności fizycznej, a nie o odzyskaniu zdolności do zawodowej służby wojskowej. Po trzecie zaś dokument ten nie jest rozpoznaniem lekarskim, lecz co najwyżej prognozą lekarską.

Reasumując, w tej sytuacji – w ocenie Sądu – wszystkie zarzuty ze skargi za chybione, zaś rozpoznane u skarżącego schorzenie o którym była już mowa wyżej, odpowiada § 62 pkt 2 i § 34 pkt 7 załącznika nr 1 rozporządzenia, co skutkuje uznaniem go za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. W konsekwencji nie mogą się ostać zarzuty naruszenia art. 7, art. 77, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.