Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 753/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 i 4, art. 48, art. 72 ust. 3, art. 178 ust. 3, art. 200 ust. 2 i 5, art. 364 ust. 5
journal: Dz.U. 2021 poz 478
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 lutego 2024 r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 19 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 września 2023 r., nr [...] (doręczoną w dniu 27 września 2023 r.) działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu [...] w P. (dalej również jako: "Rektor") Dyrektor Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu [...] w P. (dalej również jako "Dyrektor") odmówił przyjęcia M. K. do Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu [...] w P. (dalej również jako "SD Uniwersytetu") w ramach dyscypliny nauki prawne w roku akademickim 2023/2024.

W uzasadnieniu podkreślono, że po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego Komisja ustaliła, że M. K. uzyskał łączną liczbę 51 pkt, która nie kwalifikowała go do przyjęcia do SD Uniwersytetu w ramach dyscypliny nauki prawne w roku akademickim 2023/2024. Następnie wskazano, że w postępowaniu rekrutacyjnym M. K. przyznano następującą liczbę punktów z tytułu poszczególnych składników uwzględnianych w postępowaniu rekrutacyjnym: 1) ocena z dyplomu ukończenia studiów II stopnia lub jednolitych magisterskich - 10 pkt; 2) ocena dotychczasowej aktywności naukowej oraz osiągnięć naukowych kandydata zgodnych z kryteriami przyjętymi przez komisję rekrutacyjną - 9 pkt; 3) - inna udokumentowana działalność kandydata na podstawie wskazanych maksimum trzech osiągnięć - 3 pkt; 4) wynik rozmowy kwalifikacyjnej - 17 pkt; 5) ocena przygotowanego na potrzeby rekrutacji projektu badawczego - 12 pkt. Z tego względu wskazano, że na podstawie uzyskanej liczby punktów Skarżący znalazł się na 11 miejscu listy rankingowej, a limit przyjęć do SD Uniwersytetu w ramach dyscypliny nauki prawne wynosił 8 miejsc. Podkreślono przy tym, że zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania rekrutacyjnego warunkiem przyjęcia do szkoły doktorskiej jest znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny naukowej i uzyskanie min. 60 punktów z całości postępowania rekrutacyjnego.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. K. (dalej również jako: "skarżący") podnosząc zarzut naruszenia:

1. art. 200 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 742) w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako: "K.p.a.") wskazując, że nie kwestionuje przyznanego przez ustawodawcę uczelni wyższej uprawnienia do samodzielnego określenia zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej; sposób ukształtowania tych zasad nie może jednak naruszać przepisów powszechnie obowiązującego prawa w tym stosowanego w postępowaniu o przyjęcie do szkoły doktorskiej art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a., który stanowi o wymogach decyzji administracyjnej; oparcie zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej przez Uniwersytet jedynie na systemie ocen w postaci punktów (liczb) przyznawanych za poszczególne kryterium rekrutacyjne - w szczególności za rozmowę kwalifikacyjną i ocenę projektu badawczego - narusza obowiązek sporządzenia przez organ uzasadnienia decyzji administracyjnej według standardów określonych w art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a.; na podstawie przyjętego systemu ocen kandydatów - opartej wyłącznie na systemie punktów - nie jest możliwe poznanie przez kandydata faktycznych i rzeczywistych motywów przyznania mu określonej ilości punktów, a przez to nie jest możliwe przedstawienie motywów wydania decyzji o określonej treści; w świetle dyspozycji ww. przepisów niedopuszczalne jest ukształtowanie procedury rekrutacji do szkoły doktorskiej a w konsekwencji sporządzenia uzasadnienia decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej, jedynie na podstawie podania ilości punktów - w formie liczby - jakie kandydat uzyskał w poszczególnych kategoriach rekrutacyjnych bez jakiegokolwiek opisowego uzasadnienia przyznanej ilości punktów; dla zachowania standardów demokratycznego państwa prawnego oraz realizacji postulatu wynikającego z zasady przekonywania konieczne jest konkretne wyjaśnienie przez organ wydający decyzję o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej faktycznych i rzeczywistych motywów, na jakich organ (a wcześniej komisja) oparł się przyznając kandydatowi określoną ilość punktów, w każdym z poszczególnych kryteriów rekrutacyjnych, w szczególności za projekt badawczy i rozmowę kwalifikacyjną, w których to kryteriach komisja i organ mają dużą swobodę oceny i nie są związane jakimikolwiek przesłankami przyznania lub nieprzyznania punktów, co umożliwi kandydatowi poznanie motywów wydanej decyzji, procedura oceny kandydata w procesie rekrutacji do szkoły doktorskiej, co determinuje sposób sporządzenia uzasadnienia wydanej w niniejszej sprawie decyzji, winna być ukształtowana w sposób opisowy (a nie punktowy), albowiem tylko taki sposób ukształtowania procedury zapewnia dokonanie właściwej oceny kandydatów, ogranicza swobodę i uznaniowość, a także daje podstawy do przyjęcia, że postępowanie rekrutacyjne i ocena kandydata była przeprowadzona w sposób obiektywny i przejrzysty (a nie dowolny),

2. art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a. w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 7 K.p.a. w zw. z art. 200 ust. 5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce a także w zw. z art. 11 K.p.a, poprzez niedostateczne i lakoniczne wyjaśnienie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji przyczyn, na podstawie których organ ustalił wysokość punktów przyznanych skarżącemu w toku postępowania rekrutacyjnego, ograniczenie się przez organ w zaskarżonej decyzji do wskazania jedynie, że Skarżący uzyskał 51 pkt w procesie rekrutacyjnym oraz wskazania ilości punktów uzyskanych w poszczególnych kategoriach punktowych, brak wskazania jakichkolwiek faktycznych motywów, przesłanek, wyjaśnień czy ocen oraz pominięcie analizy i sposobu wyliczenia punktacji, w szczególności w zakresie kryterium dotyczącego rozmowy kwalifikacyjnej oraz przygotowanego projektu badawczego, brak wyjaśnienia motywów, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy w zakresie w jakim przyznawał punkty w procesie rekrutacyjnym w szczególności w zakresie rozmowy kwalifikacyjnej oraz oceny projektu badawczego, brak odniesienia się do wszystkich okoliczności sprawy tj. w szczególności w jaki sposób oceniono przebieg rozmowy kwalifikacyjnej oraz projekt badawczy i jakie przesłanki doprowadziły do ustalenia przez organ wysokości przyznanej skarżącemu punktacji, brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakie okoliczności zostały uwzględnione na korzyść skarżącego, brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z jakiego powodu skarżącemu nie przyznaniu punktów w najwyższej wysokości, brak przedstawienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji należytej argumentacji merytorycznej wskazującej na motywy przyznania skarżącemu takiej, a nie innej wysokości punktów, brak odniesienia się w treści zaskarżonej decyzji do kompetencji kandydata - które zostały wykazane przez niego złożonymi dokumentami - istotnych dla planowanych badań oraz właściwych dla wskazanej dyscypliny naukowej, podczas gdy kwestia ta wchodzi w ocenę przyznawaną za rozmowę kwalifikacyjną co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, albowiem decyzja została wydana w sposób całkowicie dowolny i uznaniowy, nie poddaje się kontroli instancyjnej i ocena jej legalności jest z tego powodu niemożliwa, co stanowi niedopełnienie przez organ prowadzący postępowanie obowiązków nałożonych przez naruszone przepisy oraz uniemożliwia skarżącemu skorzystania z konstytucyjnego prawa do Sądu w zakresie poddania zaskarżonej decyzji ocenie zgodności z prawem oraz poznania faktycznych motywów jej rozstrzygnięcia, co narusza interes prawny skarżącego.

Z uwagi na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Odpowiadają na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w postępowaniu rekrutacyjnym prowadzonym przez Komisję Rekrutacyjną do SD Uniwersytetu powołaną w dyscyplinie nauki prawne (dalej również jako: "Komisja") skarżący uzyskał z poszczególnych elementów podlegających ocenie: 10 pkt na 10 pkt możliwych do uzyskania z tytułu oceny z dyplomu ukończenia studiów II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich; 9 pkt na 15 pkt możliwych do uzyskania z tytułu oceny dotychczasowej aktywności naukowej oraz osiągnięć naukowych na podstawie maksymalnie 3 udokumentowanych osiągnięć wskazanych przez kandydata (punktowane osiągnięcia w tej kategorii: stypendium naukowe Rektora w roku akademickim 2017/2018 - 3 pkt, stypendium naukowe Rektora w roku akademickim 2018/2019 - 3 pkt oraz stypendium naukowe Rektora w roku akademickim 2019/2020 - 3 pkt); 3 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania z tytułu oceny innej, udokumentowanej działalności na podstawie wskazanych przez kandydata maksymalnie 3 udokumentowanych osiągnięć, zgodnych z kryteriami osiągnięć kandydata przyjętymi przez komisję rekrutacyjną dla danej dyscypliny (punktowane osiągnięcia w tej kategorii: finalista w konkursie z zakresu nauk prawnych - 1 pkt, finalista w konkursie z zakresu nauk prawnych - 1 pkt, ukończone studia podyplomowe - 1 pkt); 12 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania z tytułu oceny przygotowanego na potrzeby rekrutacji projektu badawczego w tym 6 pkt (na 10 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium umiejętności sformułowania celu badań oraz przedstawienia problemu badawczego, 2 pkt (na 5 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium oceny (nowatorstwa i oryginalności) pomysłu badawczego oraz umiejętności zaproponowania sposobu rozwiązania, 2 pkt (na 3 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium oceny metodologii właściwej dla wskazanej dyscypliny oraz 2 pkt (na 2 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium znajomości stanu badań wraz z podstawową bibliografią; 17 pkt na 50 pkt możliwych do uzyskania z tytułu oceny rozmowy kwalifikacyjnej w tym 15 pkt (na 35 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium wiedzy oraz kompetencji kandydata istotnych dla planowanych badań oraz właściwych dla wskazanej dyscypliny naukowej oraz 2 pkt (na 15 pkt możliwych do uzyskania) w ramach kryterium znajomości elementów metodologii badań właściwych dla wskazanej dyscypliny.

Następnie Rektor wskazał, że rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami do SD Uniwersytetu w dyscyplinie nauki prawne odbyły się przed Komisją dniach 4-5 września 2023 r. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej Skarżącemu zostały zadane następujące pytania: 1. Co Pana rozprawa doktorska wniesie do nauki prawa, biorąc pod uwagę istniejące prace naukowe w tematyce badawczej, którą pragnie Pan podjąć, a także założenia dotyczące metody badawczej i przyjętych celów badań, które mają polegać na wskazaniu przyczyn przewlekłość postępowania?, 2. Czy Pana założenia dotyczące badania akt sądowych są wykonalne, biorąc pod uwagę skalę wpływu skarg na przewlekłość postępowania? 3. Według jakich kryteriów zamierza Pan badać skargi na przewlekłość postępowania, tak, by zapewnić wnioskom pewien uniwersalizm, biorąc pod uwagę zróżnicowanie sądów? 4. Czy zamierza Pan też poruszyć aspekt ustrojowy? 5. Czy bierze Pan pod uwagę również przeprowadzenie badań komparatystycznych? 6. Czy badanie orzecznictwa sądów na określonym terytorium będzie w stanie zapewnić wnioski przydatne w kontekście systemowym?. W Protokole zawarte zostało podsumowanie rozmowy kwalifikacyjnej dokonane przez Komisję wskazujące na merytoryczne niedoskonałości proponowanego przez skarżącego projektu badawczego. Za projekt badawczy oraz rozmowę kwalifikacyjną członkowie Komisji przyznali łącznie 29 pkt. Reasumując, łącznie w postępowaniu rekrutacyjnym skarżący uzyskał 51 pkt (na 100 pkt możliwych do uzyskania), zajął 11 miejsce na liście rankingowej (na 39 kandydatów biorących udział w procesie rekrutacji) i nie znalazł się w gronie 8 osób, które uzyskały w toku postępowania kwalifikacyjnego minimum 60 pkt, rekomendowanych przez Komisję do przyjęcia do SD Uniwersytetu w dyscyplinie nauki prawne w roku akademickim 2023/2024.

W dalszej części odpowiedzi na skargę Rektor przytoczył treść znajdujących w sprawie regulacji, w tym zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w P. w roku akademickim 2023/2024 (załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] w P. z dnia 30 stycznia 2023 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w P. w roku akademickim 2023/2024, dalej również jako: "Zasady Rekrutacji") oraz wyjaśnił, że w istocie skarżący kwestionuje prawidłowość ukształtowania Zasad Rekrutacji, które zostały wprowadzone uchwałą Senatu Uniwersytetu , wydaną w granicach upoważnienia ustawowego zawartego w art. 200 ust. 5 ustawy. Powyższe przekracza zakres kognicji sądu administracji w niniejszej sprawie, której przedmiotem nie jest ocena legalności Zasad Rekrutacji, lecz wyłącznie ocena legalności zaskarżonej decyzji wydanej w oparciu o Zasady Rekrutacji.

Następnie, odwołując się do stanowiska sądów administracyjnych, Rektor wskazał, że orzekający w sprawie organ, jak i kontrolujący jego decyzję sąd administracyjny są uprawnione do oceny prawidłowości działań komisji rekrutacyjnej jedynie pod kątem ich zgodności z prawem, w tym z przyjętymi odpowiednią uchwałą organu uczelni zasadami rekrutacji do szkół doktorskich, co obejmować może ocenę formalnej prawidłowości działań komisji, w tym przyznawania za poszczególne składowe procesu rekrutacji przewidzianych tymi zasadami wielkości punktowych, uwzględnienia przewidzianej przepisami liczby osiągnięć i publikacji naukowych, w tym prawidłowości zakwalifikowania miejsc publikacji do odpowiednich kategorii punktowych, czy też matematycznej poprawności ustalenia łącznej ilości punktów poszczególnych kandydatów. W żadnym zaś wypadku nie może weryfikować liczby punktów przyznanej kandydatowi przez komisję rekrutacyjną za ocenę rozmowy kwalifikacyjnej czy też zaproponowanego projektu badawczego, o ile wielkość ta mieści się w tzw. "widełkach" przewidzianych w zasadach rekrutacji dla tych elementów oceny kandydata i nie jest obarczona błędami rachunkowymi.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 Zasad Rekrutacji warunkiem przyjęcia do szkoły doktorskiej jest znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny naukowej i uzyskanie minimum 60 punktów z całości postępowania rekrutacyjnego. Mając na względzie, że Skarżący nie uzyskał minimum 60 punktów z całości postępowania rekrutacyjnego i nie znalazł się w obrębie limitu przyjęć do SD Uniwersytetu w ramach dyscypliny nauki prawne w roku akademickim 2023/2024 jedynym możliwym i zgodnym z prawem rozstrzygnięciem była decyzja odmawiająca przyjęcia Skarżącego do ww. szkoły doktorskiej.

Rektor wskazał również, że biorąc pod uwagę stosowanie K.p.a. do decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej przy uwzględnieniu specyfiki działania uczelni wyższej oraz jej autonomii zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa i wbrew twierdzeniom Skarżącego nie zachodzą podstawy do jej uchylenia. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem wszystkie elementy określone w art. 107 K.p.a., a więc dokładnie wskazaną podstawę prawną, oznaczenie organu od którego pochodzi, datę wydania, oznaczenie strony, uzasadnienie i pouczenie o sposobie i trybie wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy względnie skargi do sądu administracyjnego oraz podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Dodatkowo Rektor podkreślił, że z przytoczonych przepisów Zasad Rekrutacji jednoznacznie wynika, że Senat Uniwersytetu przyjął, że ocena kandydatów do szkoły doktorskiej dokonywana jest metodą punktową. Komisja oceniając autonomicznie poszczególne elementy podlegające ocenie w postępowaniu rekrutacyjnym przyznaje z tego tytułu punkty, w graniach wyznaczonych Zasadami Rekrutacji oraz przyjętymi Kryteriami. O miejscu na liście rankingowej, a tym samym o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej decyduje przy tym ilość zdobytych punktów. Także warunek podstawowy uzasadniający przyjęcie do szkoły doktorskiej jakim jest uzyskanie minimum 60 punktów z całości postępowania rekrutacyjnego został określony przez wskazanie liczby punktów. Do zadań komisji rekrutacyjnej nie należy przy tym formułowanie ocen opisowych a jedynie ustalenie liczby uzyskanych punktów w postępowaniu rekrutacyjnym. To na podstawie liczby uzyskanych punktów komisja rekrutacyjna formułuje rekomendacje dla dyrektora szkoły doktorskiej w sprawie zakwalifikowania kandydatów. Liczba zdobytych punktów ma charakter mierzalny, podobnie jak np. skala ocen stosowana w trakcie egzaminów, gdzie również nie dokonuje się oceny opisowej lecz przyznaje się oceny od ndst (2) do celującej (6) i w sposób zobiektywizowany (przy uwzględnieniu elementów podlegających ocenie określonych w Zasadach Rekrutacji) pozwala określić predyspozycje kandydata do odbywania kształcenia w szkole doktorskiej. Tym samym twierdzenia skarżącego, że tylko ocena opisowa zapewnia dokonanie właściwej oceny kandydatów, ogranicza swobodę i uznaniowość, a także daje podstawy do przyjęcia, że postępowanie rekrutacyjne i ocena kandydata była przeprowadzona w sposób obiektywny i przejrzysty (a nie dowolny) są oczywiście chybione. Z liczby uzyskanych przez Skarżącego w postępowaniu rekrutacyjnym punktów (51 pkt) w sytuacji gdy minimum warunkujące przyjęcie do szkoły doktorskiej wynosiło 60 pkt jednoznacznie wynika, że jego kompetencje nie dają właściwej rękojmi realizacji studiów trzeciego stopnia. Uzyskana liczba punktów jednoznacznie potwierdza również, że Skarżący nie znalazł się w gronie najlepszych kandydatów do kształcenia w szkle doktorskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1624 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. na wniosek skarżącego.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzją Rektora Uniwersytetu [...] w P. z dnia 19 września 2023 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia M. K. do Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu [...] w P. w ramach dyscypliny nauki [...] w roku akademickim 2023/2024.

Zgodnie z art. art. 200 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce do szkoły doktorskiej może być przyjęta osoba, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny, albo osoba, o której mowa w art. 186 ust. 2 tej ustawy (ust. 1). Rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową (ust. 2). Zasady, o których mowa w ust. 2, oraz program kształcenia, o którym mowa w art. 201 ust. 3, podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępnia nie później niż 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji (ust. 3). Przyjęcie do szkoły doktorskiej następuje w drodze wpisu na listę doktorantów (ust. 4). Odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (ust. 5). Wyniki konkursu są jawne (ust. 6). Jednocześnie można być doktorantem tylko w jednej szkole doktorskiej (ust. 7). Osoba przyjęta do szkoły doktorskiej rozpoczyna kształcenie i nabywa prawa doktoranta z chwilą złożenia ślubowania (ust. 8).

Podkreślenia wymaga, że zasady konkursu, w ramach którego odbywa się rekrutacja do szkoły doktorskiej, określa senat albo rada naukowa (art. 22 ust. 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdywały Zasady rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w P. w roku akademickim 2023/2024 (załącznik do uchwały nr 287/2022/2023 Senatu Uniwersytetu [...] w P. z dnia 30 stycznia 2023 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu [...] w P. w roku akademickim 2023/2024), których jednym z elementów pozostaje wynik rozmowy kwalifikacyjnej, przy czym zakres rozmowy kwalifikacyjnej obejmuje: a) wiedzę oraz kompetencje kandydata istotne dla planowanych badań oraz właściwe dla wskazanej dyscypliny naukowej, b) elementy metodologii badań właściwe dla wskazanej dyscypliny.

Za rozmowę kwalifikacyjną można otrzymać nie więcej niż 50 pkt; maksymalny czas trwania rozmowy kwalifikacyjnej może wynieść 30 minut; – ocenę przygotowanego na potrzeby rekrutacji projektu badawczego (nie więcej niż 20 pkt), ze szczególnym uwzględnieniem: a) umiejętności sformułowania celu badań oraz przedstawienia problemu badawczego; b) pomysłu badawczego oraz umiejętności zaproponowania sposobu rozwiązania; c) metodologii właściwej dla wskazanej dyscypliny; d) znajomości stanu badań wraz z podstawową bibliografią.

W świetle powyższych zasad, które same w sobie nie są przez skarżącego kwestionowane, za wystarczające należy uznać podanie w decyzji odmownej wydawanej na podstawie art. 200 ust. 5 ustawy liczby punktów, jaką kandydat uzyskał w poszczególnych kategoriach, to jest za wyniki rozmowy kwalifikacyjnej, a także ocenę przygotowanego projektu badawczego. To bowiem liczba uzyskanych w ten sposób punktów przesądza ostatecznie o tym, które miejsce dany kandydat zajmuje na liście rankingowej, a w konsekwencji, czy zostanie przyjęty do szkoły doktorskiej (§ 9 ust. 1 pkt 2 i 3 zasad rekrutacji). Wyraźnego podkreślenia przy tym wymaga, że przewidziany w powyższych zasadach rekrutacji system oceniania kandydatów ma wyłącznie charakter punktowy, a nie np. opisowy.

Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko zajęte we wcześniejszych orzeczeniach tutejszego sądu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 9/22; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Po 862/22, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), że przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego, jak i ustalanie liczby punktów uzyskanych przez kandydata w tym postępowaniu należy do zadań komisji rekrutacyjnej, co powoduje, że ani skarżący, jako kandydat do szkoły doktorskiej, ani Sąd nie dysponują narzędziami prawnymi, które pozwoliłyby na przeprowadzenie wiążącej, merytorycznej weryfikacji podejmowanych w tym względzie przez komisję czynności. W konsekwencji Sąd kontrolujący sprawę jedynie pod względem zgodności z prawem nie jest uprawniony do weryfikowania merytorycznej trafności dokonanej oceny tak wyników rozmowy kwalifikacyjnej, jak i oceny projektu badawczego, albowiem stanowiłoby to wkroczenie w zakres wiedzy fachowej członków komisji rekrutacyjnej, do czego Sąd z przyczyn oczywistych nie ma kompetencji.

Podobnie do dokonania tego rodzaju merytorycznej weryfikacji prawidłowości przyznanych ocen nie był uprawniony także orzekający w sprawie organ administracji publicznej, który w tym zakresie pozostawał związany merytoryczną oceną komisji rekrutacyjnej przeprowadzającej rozmowę kwalifikacyjną i ocenę projektu badawczego kandydata do szkoły doktorskiej. Sądowa kontrola ograniczona jest bowiem do oceny prawidłowości działań komisji rekrutacyjnej jedynie pod kątem ich zgodności z prawem, w tym z przyjętymi odpowiednią uchwałą organu uczelni zasadami rekrutacji do szkół doktorskich, co obejmować może ocenę formalnej prawidłowości działań komisji, w tym przyznawania za poszczególne składowe procesu rekrutacji przewidzianych tymi zasadami wielkości punktowych, uwzględnienia przewidzianej przepisami liczby osiągnięć i publikacji naukowych, w tym prawidłowości zakwalifikowania miejsc publikacji do odpowiednich kategorii punktowych, czy też matematycznej poprawności ustalenia łącznej ilości punktów poszczególnych kandydatów. W żadnym zaś wypadku nie może weryfikować liczby punktów przyznanej kandydatowi przez komisję rekrutacyjną za ocenę rozmowy kwalifikacyjnej czy też zaproponowanego projektu badawczego, o ile wielkość ta mieści się w tzw. "widełkach" przewidzianych w zasadach rekrutacji dla tych elementów oceny kandydata i nie jest obarczona błędami rachunkowymi.

Konsekwentnie za bezzasadne uznać należało zarzuty naruszenia art. 7, art. 11, art. 107 § 1 pkt 6, czy art. 107 § 3 K.p.a. Analiza zaskarżonej decyzji, jak i przedstawionych wraz z tą decyzją akt administracyjnych wskazuje, że wobec skarżącego nie doszło do naruszenia żadnego z przepisów art. 200 ustawy, przede wszystkim poddany on został konkursowi z zachowaniem określonych zasad, a uzasadnienie decyzji, wbrew zarzutom skargi, wskazuje kryterium podlegające ocenie i ocenę jaką uzyskał skarżący. Zarówno kryteria te, jak i przyznana za nie ocena mieściły się w zasadach rekrutacji. Bez znaczenia pozostaje przy tym to, czy w uzasadnieniu podano jednocześnie oceny cząstkowe do poszczególnych kryteriów. Sam zaś fakt, że skarżący nie zgadza się z treścią decyzji i jej motywami nie oznacza, aby Rektorowi można było przypisać naruszenie powyżej przywołanych przepisów postępowania.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.